| Pages |
| [459] |
τέχναι,
αὐτὰ
μὲν
οὐκ
εἰδώς,
|
τί |
ἀγαθὸν
ἢ
τί
κακόν
ἐστιν |
| [459] |
ἐστιν
ἢ
τί
καλὸν
ἢ
|
~τί |
αἰσχρὸν
ἢ
δίκαιον
ἢ
ἄδικον, |
| [519] |
αὐτῶν.
καὶ
τούτου
τοῦ
λόγου
|
τί |
ἂν
ἀλογώτερον
εἴη
~πρᾶγμα,
ἀνθρώπους |
| [521] |
κρίνοιτο
κατηγοροῦντος
ὀψοποιοῦ.
~σκόπει
γάρ,
|
τί |
ἂν
ἀπολογοῖτο
ὁ
τοιοῦτος
ἄνθρωπος |
| [448] |
ἧσπερ
ὁ
ἀδελφὸς
αὐτοῦ
~Ἡρόδικος,
|
τί |
ἂν
αὐτὸν
ὠνομάζομεν
δικαίως;
οὐχ |
| [520] |
εἰς
~ἀρετήν;
~(Καλλίκλης)
~ἔγωγε·
ἀλλὰ
|
τί |
ἂν
λέγοις
ἀνθρώπων
πέρι
οὐδενὸς |
| [500] |
ἡμῖν
εἰσιν
οἱ
λόγοι,
οὗ
|
τί |
~ἂν
μᾶλλον
σπουδάσειέ
τις
καὶ |
| [522] |
ἡδέα
καὶ
παντοδαπὰ
ηὐώχουν
~ὑμᾶς·
|
τί |
ἂν
οἴει
ἐν
τούτῳ
τῷ |
| [492] |
τινα
ἢ
τυραννίδα
ἢ
~δυναστείαν,
|
τί |
ἂν>
τῇ
ἀληθείᾳ
αἴσχιον
καὶ |
| [494] |
σε
ἐρωτῶ;
ὅρα,
ὦ
Καλλίκλεις,
|
τί |
~ἀποκρινῇ,
ἐάν
τίς
σε
τὰ |
| [453] |
ἡμᾶς
ποίας
πειθοῦς
καὶ
περὶ
|
τί, |
ἀποκρινούμεθά
που
αὐτῷ
~ὅτι
τῆς |
| [480] |
συμφωνεῖν,
ἄλλως
δὲ
μή;
~(Πῶλος)
|
τί |
γὰρ
δὴ
φῶμεν,
ὦ
Σώκρατες; |
| [504] |
ἢ
οὔ;
~(Καλλίκλης)
συγχωρῶ.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
γὰρ
ὄφελος,
ὦ
Καλλίκλεις,
σώματί |
| [520] |
ἀνθρώπων
πέρι
οὐδενὸς
ἀξίων;
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δ'
ἂν
περὶ
ἐκείνων
λέγοις, |
| [477] |
~(Πῶλος)
οὔκ,
ἀλλὰ
πενίαν.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δ'
ἐν
σώματος
κατασκευῇ;
κακίαν |
| [452] |
ἂν
ἴσως,
ὦ
Σώκρατες,
ὑγίεια;
|
~τί |
δ'
ἐστὶν
μεῖζον
ἀγαθὸν
(ἀνθρώποις |
| [504] |
ἡμέτερα;
~(Καλλίκλης)
πάνυ
γε.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δ'
ἡ
ψυχή;
ἀταξίας
τυχοῦσα |
| [497] |
κάλλος
παρῇ;
~(Καλλίκλης)
ἔγωγε.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ;
ἀγαθοὺς
ἄνδρας
καλεῖς
ἄφρονας |
| [478] |
~κτῆσις.
~(Πῶλος)
ἔστι
ταῦτα.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ;
ἀθλιώτερος
πότερος
δυοῖν
ἐχόντοιν |
| [504] |
ἰσχὺν
ἴσως
λέγεις.
~(Σωκράτης)
~ἔγωγε.
|
τί |
δὲ
αὖ
τῷ
ἐν
τῇ |
| [491] |
τοὺς
ἄρχοντας
τῶν
ἀρχομένων.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ;
αὑτῶν,
ὦ
ἑταῖρε,
τί; |
| [474] |
~(Πῶλος)
τὸ
ἀδικεῖσθαι
ἔμοιγε.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δὲ
δή;
αἴσχιον
πότερον
τὸ |
| [452] |
~φαῖμεν
ἂν
οὖν
πρὸς
αὐτόν·
|
τί |
δὲ
δή;
ἦ
σὺ
τούτου |
| [502] |
χάριν
~ηὑρῆσθαι;
~(Καλλίκλης)
ἔμοιγε.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δὲ
δὴ
ἡ
σεμνὴ
αὕτη |
| [509] |
γε,
ὅτι
ἐὰν
δύναμιν.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δὲ
δὴ
τοῦ
ἀδικεῖν;
πότερον |
| [464] |
ἑκατέρου
εὐεξίαν;
~(Γοργίας)
ἔγωγε.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ;
δοκοῦσαν
μὲν
εὐεξίαν,
οὖσαν |
| [470] |
ὅπως
ἔχει
καὶ
δικαιοσύνης.
~(Πῶλος)
|
~τί |
δέ;
ἐν
τούτῳ
ἡ
πᾶσα |
| [454] |
ἐγὼ
οἶμαι.
~(Γοργίας)
ναί.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ;
ἐπιστήμη
ἐστὶν
ψευδὴς
καὶ |
| [502] |
~(Καλλίκλης)
πάνυ
γε.
~(Σωκράτης)
~εἶεν·
|
τί |
δὲ
ἡ
πρὸς
τὸν
Ἀθηναίων |
| [501] |
τοῖς
ἀγῶσιν;
~(Καλλίκλης)
ναί.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δὲ
ἡ
τῶν
χορῶν
διδασκαλία |
| [495] |
ἔλεγες;
~(Καλλίκλης)
σφόδρα
γε.
~(Σωκράτης)
|
τί |
δέ;
ἡδονὴν
καὶ
ἐπιστήμην
ταὐτὸν |
| [503] |
οἶδα
τίς
ἐστιν
οὗτος.
~(Καλλίκλης)
|
~τί |
δέ;
Θεμιστοκλέα
οὐκ
ἀκούεις
ἄνδρα |
| [498] |
ἀλλ'
ἀποκρίνου.
~(Καλλίκλης)
εἶδον.
~(Σωκράτης)
|
τί |
δέ;
νοῦν
ἔχοντα
λυπούμενον
καὶ |
| [502] |
Σώκρατες,
Κινησίου
γε
πέρι.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δὲ
ὁ
πατὴρ
αὐτοῦ
Μέλης; |
| [496] |
αὐτούς;
~(Καλλίκλης)
οὐδ'
ὁπωστιοῦν.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δὲ
ὅταν
τῆς
ὀφθαλμίας
ἀπαλλάττηται; |
| [504] |
ὥσπερ
ἐκεῖ
τὸ
ὄνομα.
~(Καλλίκλης)
|
τί |
δὲ
οὐκ
αὐτὸς
λέγεις,
ὦ |
| [461] |
τὸ
πρῶτον
ἐπεχείρησας
χρῆσθαι.
~(Πῶλος)
|
τί |
δέ;
οὐκ
ἐξέσται
μοι
λέγειν |
| [469] |
τοὺς
ἀθλίους,
ἀλλ'
ἐλεεῖν.
~(Πῶλος)
|
~τί |
δέ;
οὕτω
σοι
δοκεῖ
ἔχειν |
| [466] |
πόλει
δύνασθαι
οἱ
ῥήτορες.
~(Πῶλος)
|
~τί |
δέ;
οὐχ,
ὥσπερ
οἱ
τύραννοι, |
| [497] |
~(Καλλίκλης)
πάνυ
μὲν
οὖν.
~(Σωκράτης)
|
τί |
δέ;
παῖδα
ἀνόητον
χαίροντα
ἤδη |
| [454] |
τι
μεμαθηκέναι;
~(Γοργίας)
καλῶ.
~(Σωκράτης)
|
τί |
δέ;
πεπιστευκέναι;
~(Γοργίας)
(ἔγωγε.
~(Σωκράτης) |
| [470] |
πω
συγγέγονα
τῷ
ἀνδρί.
~(Πῶλος)
|
~τί |
δέ;
συγγενόμενος
ἂν
γνοίης,
ἄλλως |
| [474] |
αἰσχρόν.
~(Πῶλος)
οὐ
δῆτα.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δὲ
τόδε;
τὰ
καλὰ
πάντα, |
| [498] |
οἱ
χαίροντες;
~(Καλλίκλης)
ναί.
~(Σωκράτης)
|
τί |
δέ;
τοῖς
ἀνιωμένοις
οὐ
πάρεστιν |
| [448] |
κάλλιον
ἂν
Γοργίου
ἀποκρίνασθαι;
~(Πῶλος)
|
τί |
δὲ
τοῦτο,
ἐὰν
σοί
γε |
| [503] |
γε
νῦν
ῥητόρων
οὐδένα.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ;
τῶν
παλαιῶν
ἔχεις
τινὰ |
| [511] |
ὀρθῶς
γέ
σοι
συμβουλεύων.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ,
ὦ
βέλτιστε;
ἦ
καὶ |
| [462] |
οἷόν
τε
εἶναι
ἀνθρώποις;
~(Σωκράτης)
|
~τί |
δέ,
ὦ
Πῶλε;
ἤδη
πέπυσαι |
| [448] |
πολλὰ
γὰρ
ἄρτι
διελήλυθεν.
~(Χαιρεφῶν)
|
τί |
δέ,
ὦ
Πῶλε;
οἴει
σὺ |
| [461] |
ἐστὶν
ὥστε
ἱκανῶς
διασκέψασθαι.
~(Πῶλος)
|
~τί |
δέ,
ὦ
Σώκρατες;
οὕτω
καὶ |
| [447] |
δὲ
βούλῃ,
εἰς
αὖθις.
~(Καλλίκλης)
|
~τί |
δέ,
ὦ
(Χαιρεφῶν)
ἐπιθυμεῖ
(Σωκράτης) |
| [470] |
τοιαύτην
δύναμιν;
~(Πῶλος)
ἔγωγε.
~(Σωκράτης)
|
τί |
δή;
λέγε.
~(Πῶλος)
~ὅτι
ἀναγκαῖον |
| [486] |
ἐντετυχηκὼς
τοιούτῳ
ἑρμαίῳ
ἐντετυχηκέναι.
~(Καλλίκλης)
|
τί |
δή;
~(Σωκράτης)
~εὖ
οἶδ'
ὅτι, |
| [469] |
~(Σωκράτης)
εὐφήμει,
ὦ
Πῶλε.
~(Πῶλος)
|
τί |
δή;
~(Σωκράτης)
~ὅτι
οὐ
χρὴ |
| [486] |
δεῖ
ἄλλης
~βασάνου;
~(Καλλίκλης)
πρὸς
|
τί |
δὴ
τοῦτο
ἐρωτᾷς,
ὦ
Σώκρατες; |
| [448] |
μᾶλλον
~μεμελέτηκεν
ἢ
διαλέγεσθαι.
~(Πῶλος)
|
τί |
δή,
ὦ
Σώκρατες;
~(Σωκράτης)
~ὅτι, |
| [451] |
εἴ
με
ἐπανέροιτο·
~τῶν
περὶ
|
τί; |
εἴποιμ'
ἂν
ὅτι
τῶν
περὶ |
| [451] |
καὶ
εἰ
ἐπανέροιτο·
ἡ
~περὶ
|
τί; |
εἴποιμ'
ἂν
ὥσπερ
οἱ
ἐν |
| [451] |
τῆς
ἀστρονομίας,
εἰ
φαίη,
περὶ
|
τί |
εἰσιν,
ὦ
Σώκρατες;
εἴποιμ'
ἂν |
| [451] |
οὖσαι,
πειρῶ
εἰπεῖν
ἡ
περὶ
|
τί |
ἐν
λόγοις
τὸ
κῦρος
ἔχουσα |
| [488] |
χρὴ
εἶναι
τὸν
ἄνδρα
καὶ
|
τί |
(ἐπιτηδεύειν
καὶ
μέχρι
τοῦ,
καὶ |
| [515] |
σε
ταῦτα
ἐξετάζῃ,
ὦ
Καλλίκλεις,
|
τί |
ἐρεῖς;
τίνα
~φήσεις
βελτίω
πεποιηκέναι |
| [447] |
ὦ
(Χαιρεφῶν)
ἐροῦ
αὐτόν.
~(Χαιρεφῶν)
|
τί |
ἔρωμαι;
~(Σωκράτης)
ὅστις
ἐστίν.
~(Χαιρεφῶν) |
| [451] |
~λέγε
δὴ
τῶν
περὶ
τί;
|
τί> |
ἐστι
τοῦτο
τῶν
ὄντων,
περὶ |
| [476] |
τὸ
δίκην
διδόναι
πότερον
πάσχειν
|
τί |
ἐστιν
ἢ
ποιεῖν;
~(Πῶλος)
ἀνάγκη, |
| [447] |
τῆς
τέχνης
τοῦ
ἀνδρός,
καὶ
|
τί |
~ἐστιν
ὃ
ἐπαγγέλλεταί
τε
καὶ |
| [505] |
πρὸς
τὸ
εἰδέναι
τὸ
ἀληθὲς
|
τί |
ἐστιν
~περὶ
ὧν
λέγομεν
καὶ |
| [452] |
ἐκείνων
καὶ
ὑπ'
ἐμοῦ,
~ἀπόκριναι
|
τί |
ἐστιν
τοῦτο
ὃ
φῂς
σὺ |
| [452] |
μετὰ
τοῦτο
ἔροιτ'
ἄν·
καὶ
|
τί |
ἐστιν
(τοῦτο
τὸ
ἀγαθόν;
ἀποκρινάσθω |
| [488] |
ἀποστῇς,
ἀλλ'
ἱκανῶς
μοι
ἔνδειξαι
|
τί |
ἔστιν
τοῦτο
ὃ
ἐπιτηδευτέον
~μοι, |
| [491] |
~τί
δέ;
αὑτῶν,
ὦ
ἑταῖρε,
|
τί; |
ἦ
τι
ἄρχοντας
ἢ
ἀρχομένους; |
| [498] |
~συλλόγισαι
δὴ
κοινῇ
μετ'
ἐμοῦ
|
τί |
ἡμῖν
συμβαίνει
ἐκ
τῶν
ὡμολογημένων· |
| [455] |
νόμισον
καὶ
ὑπ'
ἐκείνων
ἀνερωτᾶσθαι·
|
τί |
ἡμῖν,
ὦ
Γοργία,
ἔσται,
~ἐάν |
| [459] |
οὐκ
εἰδώς,
τί
ἀγαθὸν
ἢ
|
τί |
κακόν
ἐστιν
ἢ
τί
καλὸν |
| [459] |
ἢ
τί
κακόν
ἐστιν
ἢ
|
τί |
καλὸν
ἢ
~τί
αἰσχρὸν
ἢ |
| [500] |
αὐτοῖν.
ἴσως
οὖν
οὔπω
οἶσθα
|
τί |
λέγω.
~(Καλλίκλης)
οὐ
δῆτα.
~(Σωκράτης) |
| [448] |
(Χαιρεφῶν)
τι
οὐ
ποιεῖ.
~(Γοργίας)
|
τί |
μάλιστα,
ὦ
Σώκρατες;
~(Σωκράτης)
~τὸ |
| [485] |
σαφῶς
διαλεγομένου
παιδαρίου
ἀκούσω,
πικρόν
|
τί |
μοι
δοκεῖ
χρῆμα
εἶναι
~καὶ |
| [462] |
ἐπειδὴ
τιμᾷς
τὸ
χαρίζεσθαι,
σμικρόν
|
τί |
μοι
χαρίσασθαι;
~(Πῶλος)
ἔγωγε.
~(Σωκράτης) |
| [468] |
~λέγειν,
ὦ
Πῶλε,
ἢ
οὔ;
|
τί |
οὐκ
ἀποκρίνῃ;
~(Πῶλος)
ἀληθῆ.
~(Σωκράτης) |
| [468] |
εἴπερ
τυγχάνει
ταῦτα
κακὰ
ὄντα;
|
τί |
οὐκ
ἀποκρίνῃ;
~(Πῶλος)
ἀλλ'
οὔ |
| [509] |
μάθῃ
αὐτὰ
καὶ
ἀσκήσῃ,
ἀδικήσει;
|
τί |
οὐκ
αὐτό
γέ
μοι
τοῦτο |
| [509] |
~ἀδικεῖν,
ἔλαττον
δὲ
τὸ
ἀδικεῖσθαι.
|
τί |
οὖν
ἂν
παρασκευασάμενος
ἄνθρωπος
~βοηθήσειεν |
| [498] |
~(Καλλίκλης)
πῶς
γὰρ
οὔ;
~(Σωκράτης)
|
~τί |
οὖν;
ἀπιόντων
τῶν
πολεμίων
πότεροί |
| [505] |
Γοργίου
χάριν
ἀπεκρινάμην.
~(Σωκράτης)
εἶεν·
|
τί |
οὖν
δὴ
ποιήσομεν;
μεταξὺ
τὸν |
| [450] |
ἡ
τέχνη.
~(Γοργίας)
φαίνεται.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
οὖν
δή
ποτε
τὰς
ἄλλας |
| [497] |
δὲ
~οὐχ
ὁμολογεῖς;
~(Καλλίκλης)
ἔγωγε·
|
τί |
οὖν
δή;
~(Σωκράτης)
~ὅτι
οὐ |
| [515] |
γ'
ἦν
~ἐκεῖνος
πολίτης.
~(Καλλίκλης)
|
τί |
οὖν
δή;
~(Σωκράτης)
~οὐδέν·
ἀλλὰ |
| [452] |
τῇ
αὑτοῦ
πόλει
~ἑκάστῳ.
~(Σωκράτης)
|
τί |
οὖν
δὴ
τοῦτο
λέγεις;
~(Γοργίας) |
| [453] |
ἀξιῶ
δὲ
καὶ
σέ.
~(Γοργίας)
|
τί |
οὖν
δή,
ὦ
Σώκρατες;
~(Σωκράτης) |
| [463] |
λόγον
~πολιτικῆς
μορίου
εἴδωλον.
~(Πῶλος)
|
~τί |
οὖν;
καλὸν
ἢ
αἰσχρὸν
λέγεις |
| [452] |
φαίη
ἄν.
τίς
ὤν;
~χρηματιστής.
|
τί |
οὖν;
κρίνεις
σὺ
μέγιστον
ἀνθρώποις |
| [452] |
εἴποι
ἂν
ἴσως
ὅτι
ἰατρός.
|
τί |
οὖν
λέγεις;
ἦ
τὸ
τῆς |
| [460] |
σοῦ.
~(Γοργίας)
πάνυ
γε.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
οὖν;
ὁ
τὰ
τεκτονικὰ
μεμαθηκὼς |
| [504] |
πρόσθεν
καὶ
τοῦτο
συνομολογεῖν.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
οὖν
ὄνομά
ἐστιν
ἐν
τῷ |
| [516] |
Περικλῆς
ἐπεμέλετο;
~(Καλλίκλης)
ναί.
~(Σωκράτης)
|
~τί |
οὖν;
οὐκ
ἔδει
αὐτούς,
ὡς |
| [516] |
ὅτι
ὡς
πονηροῦ
ὄντος.
~(Καλλίκλης)
|
τί |
οὖν;
τούτου
ἕνεκα
κακὸς
ἦν |
| [478] |
καὶ
ἀδικίας.
~(Πῶλος)
φαίνεται.
~(Σωκράτης)
|
τί |
οὖν
τούτων
κάλλιστόν
ἐστιν
(ὧν |
| [466] |
~τι
ἔχεις
χρῆσθαι,
χρῶ.
~(Πῶλος)
|
~τί |
οὖν
φῄς;
κολακεία
δοκεῖ
σοι |
| [503] |
ἔχεις
τῶν
ῥητόρων
τοιοῦτον
εἰπεῖν,
|
τί |
οὐχὶ
καὶ
ἐμοὶ
αὐτὸν
~ἔφρασας |
| [454] |
δὴ
~πειθοῦς
καὶ
τῆς
περὶ
|
τί |
πειθοῦς
ἡ
ῥητορική
ἐστιν
τέχνη; |
| [508] |
~τούτων
δὲ
οὕτως
ἐχόντων
σκεψώμεθα
|
τί |
ποτ'
ἐστὶν
ἃ
σὺ
ἐμοὶ |
| [500] |
βίον
τὸν
ἐν
~φιλοσοφίᾳ,
καὶ
|
τί |
ποτ'
ἐστὶν
οὗτος
ἐκείνου
διαφέρων. |
| [490] |
φαυλοτέρων.
~(Σωκράτης)
~ἔχε
δὴ
αὐτοῦ.
|
τί |
ποτε
αὖ
νῦν
λέγεις;
ἐὰν |
| [502] |
δήμους
τοὺς
τῶν
ἐλευθέρων
ἀνδρῶν,
|
τί |
ποτε
ἡμῖν
αὕτη
ἐστίν;
~πότερόν |
| [455] |
δῆτα.
~(Σωκράτης)
~φέρε
δή,
ἴδωμεν
|
τί |
ποτε
καὶ
λέγομεν
περὶ
τῆς |
| [489] |
ἀλλὰ
πάλιν
ἐξ
ἀρχῆς
εἰπὲ
|
τί |
ποτε
λέγεις
τοὺς
βελτίους,
~ἐπειδὴ |
| [488] |
οἷός
~τ'
ἦ
μαθεῖν
σου
|
τί |
ποτε
λέγοις.
πότερον
τοὺς
ἰσχυροτέρους |
| [463] |
λόγου
οὐδὲν
ἡμῖν
καταφανὲς
ἐγένετο
|
τί |
ποτε
οὗτος
ἡγεῖται
~ὃ
δ' |
| [454] |
ἐὰν
καὶ
ὀλίγον
ὕστερον
τοιοῦτόν
|
τί |
σε
ἀνέρωμαι,
ὃ
δοκεῖ
~μὲν |
| [494] |
κεφαλὴν
μόνον
κνησιῷ
ἢ
ἔτι
|
τί |
σε
ἐρωτῶ;
ὅρα,
ὦ
Καλλίκλεις, |
| [493] |
βίον
ἑλέσθαι.
ἀλλὰ
πότερον
~(πείθω
|
τί |
σε
καὶ
μετατίθεσθαι
εὐδαιμονεστέρους
εἶναι |
| [489] |
καὶ
αὐτὸς
πάλαι
τοπάζω
τοιοῦτόν
|
τί |
σε
λέγειν
τὸ
~κρεῖττον,
καὶ |
| [494] |
ἢ
τὸν
τοῦ
κοσμίου;
πείθω
|
τί |
σε
ταῦτα
λέγων
~συγχωρῆσαι
τὸν |
| [497] |
ἀνερωτᾷ
καὶ
~ἐξελέγχει.
~(Γοργίας)
~ἀλλὰ
|
τί |
σοὶ
διαφέρει;
πάντως
οὐ
σὴ |
| [462] |
σὲ
τἀληθῆ
εἰρῆσθαι.
~(Πῶλος)
ἀλλὰ
|
τί |
σοι
δοκεῖ
ἡ
ῥητορικὴ
εἶναι; |
| [461] |
ἐγὼ
ἐθέλω
τῶν
ὡμολογημένων
εἴ
|
τί |
σοι
δοκεῖ
μὴ
καλῶς
ὡμολογῆσθαι, |
| [506] |
ἐμοῦ
γε
ἀκούων
~ἐπιλαμβάνου,
ἐάν
|
τί |
σοι
δοκῶ
μὴ
(καλῶς
λέγειν. |
| [508] |
εἰ
οὗτος
ἀληθής
ἐστιν,
σκεπτέον
|
τί |
τὰ
συμβαίνοντα.
τὰ
πρόσθεν
~ἐκεῖνα, |
| [466] |
μνημονεύεις
τηλικοῦτος
ὤν,
ὦ
~Πῶλε;
|
τί |
τάχα
δράσεις;
~(Πῶλος)
~ἆρ'
οὖν |
| [500] |
τούτω
διττὼ
τὼ
βίω,
σκέψασθαι
|
τί |
τε
διαφέρετον
ἀλλήλοιν
καὶ
~ὁπότερον |
| [451] |
~(Σωκράτης)
~λέγε
δὴ
τῶν
περὶ
|
τί; |
τί>
ἐστι
τοῦτο
τῶν
ὄντων, |
| [452] |
τίς
εἶ,
ὦ
ἄνθρωπε,
καὶ
|
τί |
τὸ
σὸν
ἔργον;
~παιδοτρίβης,
φαίη |
| [462] |
(ὃ
ἐγὼ
ἔναγχος
~ἀνέγνων.
~(Πῶλος)
|
τί |
τοῦτο
λέγεις;
~(Σωκράτης)
ἐμπειρίαν
ἔγωγέ |
| [451] |
~(Γοργίας)
ἀκήκοα
γάρ·
ἀλλὰ
πρὸς
|
τί |
τοῦτο
λέγεις;
~(Σωκράτης)
~ὅτι
εἴ |
| [461] |
μοι
ἓν
μόνον
φυλάττῃς.
~(Πῶλος)
|
τί |
τοῦτο
λέγεις;
~(Σωκράτης)
~τὴν
μακρολογίαν, |
| [497] |
χαίροντα;
~(Καλλίκλης)
οἶμαι
ἔγωγε·
ἀλλὰ
|
τί |
τοῦτο;
~(Σωκράτης)
οὐδέν·
ἀλλ'
ἀποκρίνου. |
| [473] |
μέντοι
ὁ
διαφεύγων
καὶ
~τυραννεύσας.
|
τί |
τοῦτο,
ὦ
Πῶλε;
γελᾷς;
ἄλλο |
| [449] |
καὶ
περὶ
τῆς
ῥητορικῆς,
περὶ
|
τί |
τῶν
ὄντων
~ἐστὶν
ἐπιστήμη;
~(Γοργίας) |
| [449] |
~ἄλλον
ῥήτορα·
ἡ
ῥητορικὴ
περὶ
|
τί |
τῶν
ὄντων
τυγχάνει
οὖσα;
ὥσπερ |
| [462] |
οὐδεμία,
ὦ
Πῶλε.
~(Πῶλος)
ἀλλὰ
|
τί; |
φάθι.
~(Σωκράτης)
φημὶ
δή,
ἐμπειρία |
| [516] |
ὡς
ἔφη
Ὅμηρος·
σὺ
δὲ
|
τί |
φῄς;
οὐχ
οὕτως;
~(Καλλίκλης)
ναί. |
| [505] |
ἐστιν
~περὶ
ὧν
λέγομεν
καὶ
|
τί |
ψεῦδος·
κοινὸν
γὰρ
ἀγαθὸν
ἅπασι |