Pages
[473]	γάρ σε ~ἡγοῦμαι. νῦν μὲν	οὖν	ἃ διαφερόμεθα ταῦτ' ἐστιν· σκόπει
[499]	γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ἆρ'	οὖν	ἀγαθαὶ μὲν αἱ ὠφέλιμοι, κακαὶ
[523]	δικάζοντες ᾗ μέλλοιεν τελευτᾶν· ~κακῶς	οὖν	αἱ δίκαι ἐκρίνοντο. ὅ τε
[477]	ἀμφότερα; ~(Πῶλος) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	ἀλγεινότερόν ἐστιν τοῦ πένεσθαι καὶ
[484]	τε καὶ ἡττόνων. ~τὸ μὲν	οὖν	ἀληθὲς οὕτως ἔχει, γνώσῃ δέ,
[505]	ἄλλῳ τῳ διαλέξῃ. ~(Σωκράτης) τίς	οὖν	ἄλλος ἐθέλει; μὴ γάρ τοι
[463]	ἀπόκριναι ὁποῖον μόριον. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	ἂν μάθοις ἀποκριναμένου; ἔστιν γὰρ
[509]	ἔλαττον δὲ τὸ ἀδικεῖσθαι. τί	οὖν	ἂν παρασκευασάμενος ἄνθρωπος ~βοηθήσειεν αὑτῷ,
[455]	ἄν σε ἀνερέσθαι. ὑπ' (ἐμοῦ	οὖν	~ἀνερωτώμενος νόμισον καὶ ὑπ' ἐκείνων
[497]	οὐκ ~ᾤμην θεμιτὸν εἶναι. ὅθεν	οὖν	ἀπέλιπες ἀποκρίνου, εἰ οὐχ ἅμα
[498]	πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~τί	οὖν;	ἀπιόντων τῶν πολεμίων πότεροί σοι
[469]	ἐν τῇδε τῇ πόλει, εἰ	οὖν	ἀπιστοῦντί σοι δείξαιμι ~τὸ ἐγχειρίδιον,
[469]	πῶς γὰρ οὔ; ~(Πῶλος) ~ὅστις	οὖν	ἀποκτείνυσιν ὃν ἂν δόξῃ αὐτῷ,
[465]	ἐκεῖνο ἐν σώματι. ἴσως μὲν	οὖν	~ἄτοπον πεποίηκα, ὅτι σε οὐκ
[509]	οὐ καταγέλαστος εἶναι. ἐγὼ μὲν	~οὖν	αὖ τίθημι (ταῦτα οὕτως ἔχειν·
[464]	ἀποθανεῖν τὸν ἰατρόν. ~κολακείαν μὲν	οὖν	αὐτὸ καλῶ, ~καὶ αἰσχρόν φημι
[455]	ὧν νυνδὴ Σωκράτης ἔλεγεν; πειρῶ	οὖν	~αὐτοῖς ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ~ἀλλ' ἐγώ
[452]	ἀνθρώποις, ἀλλ' ἡ ἐμή” εἰ	οὖν	αὐτὸν ἐγὼ ἐροίμην· σὺ ~δὲ
[524]	τῇ ψυχῇ ὁ ἄνθρωπος. ἐπειδὰν	οὖν	~ἀφίκωνται παρὰ τὸν δικαστήν, οἱ
[500]	ἐστὶν οὗτος ἐκείνου διαφέρων. ἴσως	(οὖν	βέλτιστόν ~ἐστιν, ὡς ἄρτι ἐγὼ
[463]	μόρια ἐπὶ τέτταρσιν πράγμασιν. εἰ	οὖν	βούλεται πῶλος πυνθάνεσθαι, ~πυνθανέσθω· οὐ
[517]	εἶναι ἐκείνους τούτων ἐκπορίζειν. πρᾶγμα	οὖν	γελοῖον ~ποιοῦμεν ἐγώ τε καὶ
[505]	χάριν ἀπεκρινάμην. ~(Σωκράτης) εἶεν· τί	οὖν	δὴ ποιήσομεν; μεταξὺ τὸν λόγον
[450]	τέχνη. ~(Γοργίας) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~τί	οὖν	δή ποτε τὰς ἄλλας τέχνας
[497]	~οὐχ ὁμολογεῖς; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε· τί	οὖν	δή; ~(Σωκράτης) ~ὅτι οὐ τὰ
[515]	ἦν ~ἐκεῖνος πολίτης. ~(Καλλίκλης) τί	οὖν	δή; ~(Σωκράτης) ~οὐδέν· ἀλλὰ τόδε
[480]	~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~εἶεν· εἰ	οὖν	δὴ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ Πῶλε,
[452]	αὑτοῦ πόλει ~ἑκάστῳ. ~(Σωκράτης) τί	οὖν	δὴ τοῦτο λέγεις; ~(Γοργίας) ~τὸ
[453]	δὲ καὶ σέ. ~(Γοργίας) τί	οὖν	δή, ὦ Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ
[457]	ἔλεγες περὶ τῆς ῥητορικῆς· φοβοῦμαι	οὖν	~διελέγχειν σε, μή με ὑπολάβῃς
[523]	~μαρτυρήσοντες ὡς δικαίως βεβιώκασιν· (οἱ	οὖν	δικασταὶ ὑπό τε τούτων ~ἐκπλήττονται,
[466]	τί τάχα δράσεις; ~(Πῶλος) ~ἆρ'	οὖν	δοκοῦσί σοι ὡς κόλακες ἐν
[456]	~δημιουργῶν ἐν πλήθει. ἡ μὲν	οὖν	δύναμις τοσαύτη ἐστὶν καὶ τοιαύτη
[454]	~(Γοργίας) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~βούλει	οὖν	δύο εἴδη θῶμεν πειθοῦς, τὸ
[526]	ὡς ὑγιεστάτην τὴν ψυχήν· χαίρειν	οὖν	~ἐάσας τὰς τιμὰς τὰς τῶν
[492]	λέγειν δὲ οὐκ ἐθέλουσιν. δέομαι	οὖν	~ἐγώ σου μηδενὶ τρόπῳ ἀνεῖναι,
[465]	~ὑγιεινῶν καὶ ὀψοποιικῶν. ὃ μὲν	οὖν	ἐγώ φημι τὴν ῥητορικὴν εἶναι,
[466]	ἡ ῥητορική; ~(Σωκράτης) ~κολακείας μὲν	οὖν	ἔγωγε εἶπον μόριον. ἀλλ' οὐ
[466]	ἐγὼ οὔ φημι; φημὶ μὲν	οὖν	ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~μὰ τὸν οὐ
[485]	ἄνανδρον ~καὶ πληγῶν ἄξιον. ταὐτὸν	οὖν	ἔγωγε τοῦτο πάσχω καὶ πρὸς
[449]	ἀλλὰ καὶ ἄλλοθι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	ἐθελήσαις ἄν, ὦ Γοργία, ὥσπερ
[474]	δὲ (πολλοῖς οὐδὲ ~διαλέγομαι. ὅρα	οὖν	εἰ ἐθελήσεις ἐν τῷ μέρει
[458]	γενέσθαι, ἀλλὰ πρὸς σέ. ~(ἐγὼ	οὖν,	εἰ μὲν καὶ σὺ εἶ
[501]	~(Καλλίκλης) οἶμαι ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~ἔχεις	οὖν	εἰπεῖν αἵτινές εἰσιν αἱ ἐπιτηδεύσεις
[470]	δῆτα οὕτω γε. ~(Σωκράτης) ἔχεις	οὖν	εἰπεῖν δι' ὅτι μέμφῃ τὴν
[495]	πεπονθέναι; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν,	εἴπερ ἐναντία ἐστὶν ταῦτα ἀλλήλοις,
[482]	δὲ καὶ αὐτὸς λεγομένοις. ἢ	οὖν	ἐκείνην ἐξέλεγξον, ὅπερ ~ἄρτι ἔλεγον,
[526]	κακοὶ γίγνονται τῶν δυναστῶν. ~ὅπερ	οὖν	ἔλεγον, ἐπειδὰν ὁ Ῥαδάμανθυς ἐκεῖνος
[519]	φλυαριῶν ἐμπεπλήκασι τὴν πόλιν· ~ὅταν	οὖν	ἔλθῃ ἡ καταβολὴ αὕτη τῆς
[484]	ἠθῶν παντάπασιν ἄπειροι ~γίγνονται. ἐπειδὰν	οὖν	ἔλθωσιν εἴς τινα ἰδίαν ἢ
[522]	ὡμολόγηται κρατίστη εἶναι. εἰ μὲν	οὖν	ἐμέ τις ἐξελέγχοι ταύτην τὴν
[465]	συχνὸν λόγον ~ἀποτέτακα. ἄξιον μὲν	οὖν	ἐμοὶ συγγνώμην ἔχειν ἐστίν· λέγοντος
[506]	ἐθέλεις συνδιαπερᾶναι τὸν λόγον, ἀλλ'	οὖν	ἐμοῦ γε ἀκούων ~ἐπιλαμβάνου, ἐάν
[524]	ἐκ τῆς Εὐρώπης, Αἰακόν· ~οὗτοι	οὖν	ἐπειδὰν τελευτήσωσι, δικάσουσιν ἐν τῷ
[462]	αὐτὴν φῂς εἶναι; ~(Σωκράτης) ~βούλει	οὖν,	ἐπειδὴ τιμᾷς τὸ χαρίζεσθαι, σμικρόν
[527]	καὶ ζῆν καὶ τεθνάναι. τούτῳ	οὖν	ἑπώμεθα, καὶ τοὺς ἄλλους ~παρακαλῶμεν,
[467]	πράττει; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	ἔστιν τι τῶν ὄντων ὃ
[493]	καὶ ~χαλεπῶν ἐκποριζόμενα· ὁ μὲν	οὖν	ἕτερος πληρωσάμενος μήτ' ἐποχετεύοι μήτε
[496]	~(Καλλίκλης) σφόδρα γε. ~(Σωκράτης) ~πότερον	οὖν	ἔτι πλείω ἐρωτῶ, ἢ ὁμολογεῖς
[523]	τὰ τῶν κρινομένων. ~πρῶτον μὲν	οὖν,	ἔφη, παυστέον ἐστὶν προειδότας αὐτοὺς
[523]	~κρίνονται· ζῶντες γὰρ κρίνονται. ~Πολλοὶ	οὖν,	ἦ δ' ὅς, ψυχὰς πονηρὰς
[487]	καὶ αὐτὸς φῄς. τῷ ὄντι	οὖν	ἡ ἐμὴ καὶ ἡ ~σὴ
[454]	~(Γοργίας) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ποτέραν	οὖν	ἡ ῥητορικὴ πειθὼ ποιεῖ ἐν
[518]	ὁ δὲ οἶνον. ἴσως ἂν	οὖν	ἠγανάκτεις, εἴ σοι ἔλεγον ἐγὼ
[527]	εἰς τοσοῦτον ἥκομεν ἀπαιδευσίας ~ὥσπερ	οὖν	ἡγεμόνι τῷ λόγῳ χρησώμεθα τῷ
[450]	πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ἆρ'	οὖν,	(ἣν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἡ ἰατρικὴ
[465]	ἐθέλω ~ὑποσχεῖν λόγον. ~(τῇ μὲν	οὖν	ἰατρικῇ, ὥσπερ λέγω, ἡ ὀψοποιικὴ
[468]	γάρ; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	καὶ ἃ βούλεται, εἴπερ τυγχάνει
[458]	ἐάν τι λέγητε· ἐμοὶ δ'	οὖν	καὶ αὐτῷ μὴ γένοιτο τοσαύτη
[474]	οὔκουν ἀποκρινῇ; ~(Πῶλος) ~πάνυ μὲν	οὖν·	καὶ γὰρ ἐπιθυμῶ εἰδέναι ὅτι
[523]	~γὰρ προί̈ σασι. τοῦτο μὲν	οὖν	καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ
[466]	ἀλλ' ἐδέου διηγήσεως. ~ἐὰν μὲν	οὖν	καὶ (ἐγὼ σοῦ ἀποκρινομένου μὴ
[498]	~(Σωκράτης) οὐδὲν διαφέρει. χαίρουσιν δ'	οὖν	καὶ οἱ δειλοί; ~(Καλλίκλης) σφόδρα
[458]	ὁ λόγος ὤν. εἰ μὲν	οὖν	καὶ σὺ φῂς τοιοῦτος εἶναι,
[505]	μὴ ἄνευ κεφαλῆς περιίῃ. ἀπόκριναι	οὖν	καὶ τὰ λοιπά, ~ἵνα ἡμῖν
[483]	καὶ οἱ πολλοί. πρὸς αὑτοὺς	οὖν	καὶ τὸ ~αὑτοῖς συμφέρον τούς
[510]	~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	καὶ τὸ μὴ ἀδικεῖν; ἢ
[463]	~πολιτικῆς μορίου εἴδωλον. ~(Πῶλος) ~τί	οὖν;	καλὸν ἢ αἰσχρὸν λέγεις αὐτὴν
[450]	ἢ οὔ; ~(Γοργίας) ~πάνυ μὲν	οὖν	καλῶς ὑπολαμβάνεις, ὦ Σώκρατες. ~(Σωκράτης)
[452]	ἄν. τίς ὤν; ~χρηματιστής. τί	οὖν;	κρίνεις σὺ μέγιστον ἀνθρώποις ἀγαθὸν
[476]	καλεῖς; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~ἔχεις	οὖν	λέγειν ὡς οὐχὶ τά γε
[452]	ἂν ἴσως ὅτι ἰατρός. τί	οὖν	λέγεις; ἦ τὸ τῆς σῆς
[460]	οὐ φαίνεταί γε. ~(Σωκράτης) ~μέμνησαι	οὖν	λέγων ὀλίγῳ πρότερον ὅτι οὐ
[450]	~ὡς ἐγώ φημι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	μανθάνω οἵαν αὐτὴν βούλει καλεῖν;
[521]	~(Καλλίκλης) ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ἐπὶ ποτέραν	οὖν	με παρακαλεῖς τὴν θεραπείαν τῆς
[465]	~διὰ τῆς γυμναστικῆς ἀμελεῖν. ἵν'	οὖν	μὴ μακρολογῶ, ἐθέλω σοι εἰπεῖν
[474]	καὶ οὐκ ἠπιστάμην ἐπιψηφίζειν. ~μὴ	οὖν	μηδὲ νῦν με κέλευε ἐπιψηφίζειν
[452]	τὸ ἀγαθόν; ἀποκρινάσθω ~(Γοργίας) ἴθι	οὖν	νομίσας, ὦ Γοργία, ἐρωτᾶσθαι καὶ
[523]	παρὰ τοῦ ~πατρὸς παρέλαβον. ἦν	οὖν	νόμος ὅδε περὶ ἀνθρώπων ἐπὶ
[523]	(σφιν ἄνθρωποι ἑκατέρωσε ~ἀνάξιοι. εἶπεν	οὖν	ὁ Ζεύς· ἀλλ' ἐγώ, ἔφη,
[460]	~(Γοργίας) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~τί	οὖν;	ὁ τὰ τεκτονικὰ μεμαθηκὼς τεκτονικός,
[488]	ὄντων; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ἆρ'	οὖν	οἱ πολλοὶ νομίζουσιν οὕτως, ὡς
[467]	~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~πῶς ἂν	οὖν	οἱ ῥήτορες μέγα δύναιντο ἢ
[466]	φημὶ γὰρ οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀγαθὸν	οὖν	οἴει εἶναι, ἐάν τις ποιῇ
[504]	καὶ τοῦτο συνομολογεῖν. ~(Σωκράτης) ~τί	οὖν	ὄνομά ἐστιν ἐν τῷ σώματι
[509]	~(Καλλίκλης) οὐκ ἄλλως. ~(Σωκράτης) ~δυοῖν	οὖν	ὄντοιν, τοῦ ἀδικεῖν τε καὶ
[461]	~ῥητορικῇ καὶ ἐθέλειν ἀδικεῖν. ταῦτα	οὖν	ὅπῃ ποτὲ ἔχει, μὰ τὸν
[468]	ποιεῖν ἃ βούλεται. ~(Σωκράτης) ~ἔστιν	οὖν	ὅπως ὁ τοιοῦτος (μέγα δύναται
[513]	ταῦτα διασκοπώμεθα, πεισθήσῃ. ~ἀναμνήσθητι δ'	οὖν	ὅτι δύ' ἔφαμεν εἶναι τὰς
[512]	σώματα ~οὔτε τὰς ψυχάς. λογίζεται	οὖν	ὅτι οὐκ, εἰ μέν τις
[452]	σήν, φαῖμεν ἂν ἡμεῖς. δῆλον	οὖν	ὅτι ~τὸ μετὰ τοῦτο ἔροιτ'
[478]	δώσοντας; ~(Πῶλος) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	οὐ δικαιοσύνῃ τινὶ χρώμενοι κολάζουσιν
[479]	πέφυκεν. ~(Πῶλος) ἔοικεν. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	οὐ περὶ τούτου, ὦ φίλε,
[521]	πολιτικὰ μόνος τῶν νῦν· ἅτε	οὖν	οὐ πρὸς χάριν ~λέγων τοὺς
[477]	πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~ταύτην	οὖν	οὐκ ἀδικίαν καλεῖς καὶ ἀμαθίαν
[516]	ἐπεμέλετο; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~τί	οὖν;	οὐκ ἔδει αὐτούς, ὡς ἄρτι
[457]	ὁ ~δ' ἐναντίως χρῆται. τὸν	οὖν	οὐκ ὀρθῶς χρώμενον μισεῖν δίκαιον
[500]	καὶ ~ὁπότερον βιωτέον αὐτοῖν. ἴσως	οὖν	οὔπω οἶσθα τί λέγω. ~(Καλλίκλης)
[472]	τούτους χαίρειν ἐᾷς. ἔστιν μὲν	οὖν	~οὗτός τις τρόπος ἐλέγχου, ὡς
[467]	πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἄλλο τι	οὖν	οὕτω καὶ περὶ πάντων; ἐάν
[478]	πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	οὕτως ἂν περὶ σῶμα εὐδαιμονέστατος
[513]	~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	οὕτως ἐπιχειρητέον ἡμῖν ἐστιν τῇ
[500]	~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	παντὸς ἀνδρός ἐστιν ἐκλέξασθαι ποῖα
[472]	ὃν ~ἐγὼ αὖ οἶμαι. παραβαλόντες	οὖν	παρ' ἀλλήλους σκεψώμεθα εἴ τι
[498]	κακοί; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	παραπλησίως εἰσὶν ἀγαθοὶ καὶ κακοὶ
[514]	εἴ σοι ἥδιον. ~(Σωκράτης) ~εἰ	οὖν	παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους, ὦ Καλλίκλεις, δημοσίᾳ
[527]	τῇ ἄλλῃ πάσῃ πράξει. ἐμοὶ	οὖν	πειθόμενος ~ἀκολούθησον ἐνταῦθα, οἷ ἀφικόμενος
[485]	σὲ ἐπιεικῶς ἔχω φιλικῶς· κινδυνεύω	οὖν	πεπονθέναι νῦν ὅπερ ὁ ~Ζῆθος
[523]	αἱ δίκαι ἐκρίνοντο. ὅ τε	οὖν	Πλούτων καὶ οἱ ἐπιμεληταὶ οἱ
[467]	γὰρ νῦν ὁμολογῶ. ~(Πῶλος) οὐκ	οὖν	ποιοῦσιν ἃ βούλονται; ~(Σωκράτης) οὔ
[510]	~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~τίς	οὖν	ποτ' ἐστὶν τέχνη τῆς παρασκευῆς
[452]	παρ' ἄλλῳ ὁτῳοῦν. ~φαῖμεν ἂν	οὖν	πρὸς αὐτόν· τί δὲ δή;
[501]	καὶ ~πορίζεται τὰς ἡδονάς. ταῦτ'	οὖν	πρῶτον σκόπει εἰ δοκεῖ σοι
[513]	τῷ Πυριλάμπους γε πρός. ὅστις	οὖν	σε τούτοις ὁμοιότατον ~ἀπεργάσεται, οὗτός
[470]	ἀλλ' ἀκούω γε. ~(Πῶλος) ~εὐδαίμων	οὖν	σοι δοκεῖ εἶναι ἢ ἄθλιος;
[467]	εἰδῶ ὅτι λέγεις. ~(Σωκράτης) ~πότερον	οὖν	σοι δοκοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τοῦτο
[522]	τύχω, τοῦτο πείσομαι. ~(Καλλίκλης) ~δοκεῖ	οὖν	σοι, ὦ Σώκρατες, καλῶς ἔχειν
[487]	~σοφώτεροι γενόμενοι λήσετε διαφθαρέντες. ἐπειδὴ	οὖν	σου ἀκούω ταὐτὰ ἐμοὶ ~συμβουλεύοντος
[481]	~δήμου καὶ τοῦ Πυριλάμπους. αἰσθάνομαι	οὖν	σου ἑκάστοτε, καίπερ ὄντος δεινοῦ,
[475]	~(Πῶλος) ἔοικε. ~(Σωκράτης) ~δέξαιο ἂν	οὖν	σὺ μᾶλλον τὸ κάκιον καὶ
[470]	ὁμολογεῖται. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~πότε	οὖν	σὺ φῂς ἄμεινον εἶναι ταῦτα
[479]	σοί γε δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	συμβαίνει μέγιστον κακὸν ἡ ἀδικία
[466]	τῷ δυναμένῳ. ~(Πῶλος) φημὶ γὰρ	οὖν.	~(Σωκράτης) ~ἀγαθὸν οὖν οἴει εἶναι,
[489]	οὕτω λέγεις; ~(Καλλίκλης) πάνυ μὲν	οὖν.	~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐγὼ μέν, ὦ
[473]	διδῶσι δίκην. ~(Πῶλος) πάνυ μὲν	οὖν.	~(Σωκράτης) ~ἐγὼ δέ γε αὐτοὺς
[459]	ἀλλὰ ~(πείθοντα; ~(Γοργίας) πάνυ μὲν	οὖν.	~(Σωκράτης) ~ἔλεγές τοι νυνδὴ ὅτι
[462]	~ἐπιστάμενος ἀποκρίνεσθαι; ~(Πῶλος) πάνυ μὲν	οὖν.	~(Σωκράτης) ~καὶ νῦν δὴ τούτων
[477]	τὰ τοιαῦτα; ~(Πῶλος) πάνυ μὲν	οὖν.	~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν χρημάτων (καὶ σώματος
[497]	ἀγαθοὺς καλεῖς; ~(Καλλίκλης) πάνυ μὲν	οὖν.	~(Σωκράτης) τί δέ; παῖδα ἀνόητον
[494]	ταῖς ἐκροαῖς; ~(Καλλίκλης) πάνυ μὲν	οὖν.	~(Σωκράτης) ~χαραδριοῦ τινα αὖ σὺ
[468]	οὔκ, ἀλλὰ ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~πότερον	οὖν	τὰ μεταξὺ ταῦτα ἕνεκα τῶν
[499]	τι; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'	οὖν	τὰς τοιάσδε λέγεις, οἷον κατὰ
[523]	ἡ κρίσις ᾖ. ~ἐγὼ μὲν	οὖν	ταῦτα ἐγνωκὼς πρότερος ἢ ὑμεῖς
[527]	καὶ πάντως προπηλακιεῖ. ~τάχα δ'	οὖν	ταῦτα μῦθός σοι δοκεῖ λέγεσθαι
[518]	δίκαιον δεσποίνας εἶναι τούτων. ταὐτὰ	οὖν	ταῦτα ὅτι ἔστιν καὶ ~περὶ
[507]	ὃν σὺ ἐπῄνεις. ~ἐγὼ μὲν	οὖν	ταῦτα οὕτω τίθεμαι καί φημι
[497]	οὔ, ὡς ἑτέρων ὄντων· πῶς	οὖν	ταὐτὰ ἂν εἴη τὰ ~ἡδέα
[454]	πεπιστευκέναι; ~(Γοργίας) (ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~πότερον	οὖν	ταὐτὸν δοκεῖ σοι εἶναι μεμαθηκέναι
[477]	ἐστιν; ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) τίς	οὖν	τέχνη πενίας ἀπαλλάττει; οὐ χρηματιστική;
[464]	πλείστου ἀξία εἶναι. ὑπὸ μὲν	οὖν	τὴν ἰατρικὴν ἡ ~ὀψοποιικὴ ὑποδέδυκεν,
[483]	φύσις καὶ ὁ νόμος· ~ἐὰν	οὖν	τις αἰσχύνηται (καὶ μὴ τολμᾷ
[496]	ἡδὺ (λέγω. ~(Σωκράτης) μανθάνω· ἀλλ'	οὖν	τό γε πεινῆν αὐτὸ ἀνιαρόν.
[478]	~ἐστιν; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ἆρ'	οὖν	τὸ ἰατρεύεσθαι ἡδύ ἐστιν, καὶ
[496]	λυπούμενον; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~αἰσθάνῃ	οὖν	τὸ συμβαῖνον, ὅτι λυπούμενον χαίρειν
[477]	διδούς; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρα	οὖν	τοῦ μεγίστου ἀπαλλάττεται (κακοῦ; ὧδε
[516]	ὡς πονηροῦ ὄντος. ~(Καλλίκλης) τί	οὖν;	τούτου ἕνεκα κακὸς ἦν Περικλῆς;
[478]	ἀδικίας. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) τί	οὖν	τούτων κάλλιστόν ἐστιν (ὧν λέγεις)
[477]	ἀδικίαν; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~τίς	οὖν	τούτων τῶν πονηριῶν αἰσχίστη; οὐχ
[490]	~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἦ	οὖν	τούτων τῶν σιτίων πλέον ἡμῶν
[506]	φανερὸν γενέσθαι αὐτό. ~δίειμι (μὲν	οὖν	τῷ λόγῳ ἐγὼ ὡς ἄν
[475]	δὴ ὅτι. ~(Σωκράτης) ~ἄλλο τι	οὖν	ὑπὸ μὲν τῶν πολλῶν ἀνθρώπων
[466]	ἔχεις χρῆσθαι, χρῶ. ~(Πῶλος) ~τί	οὖν	φῄς; κολακεία δοκεῖ σοι εἶναι
[458]	πόρρω ἀποτενοῦμεν, ~(ἢν διαλεγώμεθα. σκοπεῖν	οὖν	χρὴ καὶ τὸ τούτων, μή
[526]	ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν. ~ἐγὼ μὲν	οὖν,	ὦ Καλλίκλεις, ὑπό τε τούτων
[475]	ὄν. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς	οὖν,	ὦ Πῶλε, ὁ ἔλεγχος παρὰ
[470]	ὅρον ὁρίζῃ. ~(Πῶλος) ~σὺ μὲν	οὖν,	ὦ Σώκρατες, ἀπόκριναι (ταὐτὸ) τοῦτο.
[495]	ἔλεγον γάρ. ~(Σωκράτης) ἄλλο τι	οὖν	ὡς ἕτερον τὴν ἀνδρείαν τῆς
[488]	ἀλλ' ἀμαθίᾳ τῇ ἐμῇ· σὺ	οὖν,	ὥσπερ ~ἤρξω νουθετεῖν με, μὴ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/11/2005