Pages
[469]	γε. ~(Πῶλος) σὺ ἄρα βούλοιο	ἂν	ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἢ ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης)
[492]	~καὶ φρόνησιν, καὶ ἀποπιμπλάναι ὧν	ἂν	ἀεὶ ἡ ἐπιθυμία γίγνηται. ~ἀλλὰ
[480]	οἰκείων καὶ τῶν ἄλλων ὃς	ἂν	ἀεὶ τῶν φίλων τυγχάνῃ ἀδικῶν,
[492]	καὶ ψόγον; ἢ πῶς οὐκ	ἂν	ἄθλιοι γεγονότες ~(εἶεν ὑπὸ τοῦ
[472]	ἥκιστά γε, ἐπεὶ οὕτω γ'	ἂν	ἀθλιώτατος εἴη. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐὰν
[471]	ἐβούλετο τὰ δίκαια ποιεῖν, ἐδούλευεν	ἂν	~Ἀλκέτῃ καὶ ἦν εὐδαίμων κατὰ
[493]	κοσμίους τῶν ~ἀκολάστων, ἢ οὐδ'	ἂν	ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα μυθολογῶ, οὐδέν
[471]	~Ἀθηναίων ἀπὸ σοῦ (ἀρξάμενος δέξαιτ'	ἂν	ἄλλος ὁστισοῦν Μακεδόνων ~γενέσθαι μᾶλλον
[507]	λῃστοῦ βίον ζῶντα. οὔτε γὰρ	ἂν	ἄλλῳ ἀνθρώπῳ ~προσφιλὴς ἂν εἴη
[519]	καὶ τούτου τοῦ λόγου τί	ἂν	ἀλογώτερον εἴη ~πρᾶγμα, ἀνθρώπους ἀγαθοὺς
[522]	παῖδες, ὑγιεινῶς, πόσον τι οἴει	~ἂν	ἀναβοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαστάς; οὐ
[498]	ἂν χαίρωσι, κακοὶ δὲ οἳ	ἂν	ἀνιῶνται; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[464]	ἰατρὸς ἢ ὁ ὀψοποιός, λιμῷ	ἂν	ἀποθανεῖν τὸν ἰατρόν. ~κολακείαν μὲν
[521]	κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ. ~σκόπει γάρ, τί	ἂν	ἀπολογοῖτο ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἐν
[520]	~ταχὺς γενόμενος διὰ παιδοτρίβην, ἴσως	ἂν	ἀποστερήσειε τὴν χάριν, εἰ προοῖτο
[461]	τὸ ἐρωτώμενον ~ἀποκρίνεσθαι, οὐ δεινὰ	ἂν	αὖ ἐγὼ πάθοιμι, ~εἰ μὴ
[452]	ἢ ἐγὼ τῆς ἐμῆς· εἴποιμ'	ἂν	~αὖ καὶ πρὸς τοῦτον· σὺ
[501]	ἡδονὴν μόνον τῆς ψυχῆς, τίνα	ἂν	~αὐτῇ τρόπον γίγνοιτο, ἥτις δὲ
[488]	~μοι, καὶ τίνα τρόπον κτησαίμην	ἂν	αὐτό, καὶ ἐάν με λάβῃς
[466]	ἔπος εἰπεῖν, ποιεῖν μέντοι ὅτι	ἂν	αὐτοῖς δόξῃ ~βέλτιστον εἶναι. ~(Πῶλος)
[518]	τῶν ἀρχαίων σαρκῶν, ἀλλ' οἳ	ἂν	αὐτοῖς τύχωσι ~τότε παρόντες καὶ
[522]	~οὐκοῦν οἴει ἐν πάσῃ ἀπορίᾳ	ἂν	αὐτὸν ἔχεσθαι ὅτι (χρὴ εἰπεῖν;
[510]	πολὺ βελτίων εἴη, φοβοῖτο δήπου	ἂν	αὐτὸν ὁ τύραννος καὶ τούτῳ
[448]	αὐτοῦ ἔμπειρος ἦν ~τέχνης, τίνα	ἂν	αὐτὸν ὀρθῶς ἐκαλοῦμεν; ~(Πῶλος) δῆλον
[448]	ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ~Ἡρόδικος, τί	ἂν	αὐτὸν ὠνομάζομεν δικαίως; οὐχ ὅπερ
[456]	γε δημιουργὸν ὁντιναοῦν ~ἀγωνίζοιτο, πείσειεν	ἂν	αὑτὸν ἑλέσθαι ὁ ῥητορικὸς μᾶλλον
[512]	ἂν δοῦναι θυγατέρα ἐθέλοις, οὔτ'	ἂν	αὐτὸς λαβεῖν τὴν ἐκείνου. ~καίτοι
[510]	οὐδ' ἂν οὗτος· καταφρονοῖ γὰρ	ἂν	αὐτοῦ ὁ ~τύραννος καὶ οὐκ
[504]	ἀεὶ τὸν νοῦν ~ἔχων, ὅπως	ἂν	αὐτοῦ τοῖς πολίταις (δικαιοσύνη μὲν
[481]	~ὡς ἄτοπά ἐστιν, ἴσως εἴποις	ἂν	αὐτῷ, εἰ βούλοιο τἀληθῆ λέγειν,
[451]	(ἐστιν ἡ ἀριθμητικὴ τέχνη; εἴποιμ'	ἂν	αὐτῷ, ~ὥσπερ σὺ ἄρτι, ὅτι
[512]	νυνδὴ ἔλεγον; οἶδ' ὅτι φαίης	ἂν	βελτίων εἶναι καὶ ἐκ ~βελτιόνων.
[494]	τοίνυν καὶ τὸν κνώμενον ἡδέως	ἂν	βιῶναι. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν εἴπερ ἡδέως,
[509]	~ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δίκην, τίνα	ἂν	βοήθειαν μὴ δυνάμενος ἄνθρωπος βοηθεῖν
[454]	σαυτοῦ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ~ὅπως	ἂν	βούλῃ περαίνῃς. ~(Γοργίας) ~καὶ ὀρθῶς
[472]	οἰκία ἢ ἄλλη συγγένεια ἥντινα	ἂν	βούλῃ τῶν ἐνθάδε ~ἐκλέξασθαι. ἀλλ'
[457]	τοῖς πλήθεσιν (ἔμβραχυ περὶ ὅτου	ἂν	βούληται· ἀλλ' ~οὐδέν τι μᾶλλον
[511]	ἐμοῦ ~ἄκουε, ὅτι ἀποκτενεῖ μέν,	ἂν	βούληται, ἀλλὰ πονηρὸς ὢν καλὸν
[473]	τῇ πόλει ~διαβιῷ ποιῶν ὅτι	ἂν	βούληται, ζηλωτὸς ὢν καὶ εὐδαιμονιζόμενος
[497]	ἀλλ' ὑπόσχες ~Σωκράτει ἐξελέγξαι ὅπως	ἂν	βούληται. ~(Καλλίκλης) ~Ἐρώτα δὴ σὺ
[461]	οὐκ ἐξέσται μοι λέγειν ὁπόσα	ἂν	βούλωμαι; ~(Σωκράτης) ~δεινὰ μεντἂν πάθοις,
[466]	οἱ τύραννοι, ἀποκτεινύασίν τε (ὃν	ἂν	βούλωνται, καὶ ~ἀφαιροῦνται χρήματα καὶ
[466]	οὐχὶ ἀποκτεινύασιν (οἱ ῥήτορες οὓς	ἂν	~βούλωνται, ὥσπερ οἱ τύραννοι, καὶ
[491]	γὰρ (οὔ) οὐδεὶς ὅστις οὐκ	ἂν	γνοίη ὅτι οὐ τοῦτο λέγω.
[470]	ἀνδρί. ~(Πῶλος) ~τί δέ; συγγενόμενος	ἂν	γνοίης, ἄλλως δὲ αὐτόθεν οὐ
[448]	ὦ Πῶλε; οἴει σὺ κάλλιον	ἂν	Γοργίου ἀποκρίνασθαι; ~(Πῶλος) τί δὲ
[448]	(Χαιρεφῶν) λαμβάνειν. ~(Πῶλος) ~νὴ Δία·	ἂν	δέ γε βούλῃ, ὦ (Χαιρεφῶν)
[475]	ἃ ἐρωτῶ. ~(Πῶλος) ἀλλ' οὐκ	ἂν	δεξαίμην, ὦ Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ἄλλος
[468]	δὴ σύ, ὦ Σώκρατες, οὐκ	ἂν	δέξαιο ἐξεῖναί σοι ποιεῖν ὅτι
[469]	~(Πῶλος) σὺ ἄρα τυραννεῖν οὐκ	ἂν	δέξαιο; ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ τὸ
[447]	ἐτύγχανεν ὢν ὑποδημάτων δημιουργός, ἀπεκρίνατο	ἂν	δήπου σοι ~ὅτι σκυτοτόμος· ἢ
[449]	οἳ δηλοῦσι τοὺς κάμνοντας, ὡς	ἂν	διαιτώμενοι ~ὑγιαίνοιεν; ~(Γοργίας) οὔ. ~(Σωκράτης)
[481]	~ἐὰν δὲ ἔλθῃ, μηχανητέον ὅπως	ἂν	διαφύγῃ καὶ μὴ δῷ δίκην
[453]	τὰ ζῷα ~γράφων, ἆρ' οὐκ	ἂν	δικαίως σε ἠρόμην ὁ τὰ
[486]	(τινὶ διατρέπεις μορφώματι, καὶ ~οὔτ'	ἂν	δίκης βουλαῖσι προσθεῖ' ἂν ὀρθῶς
[466]	ἐξελαύνουσιν ἐκ ~τῶν πόλεων ὃν	ἂν	δοκῇ αὐτοῖς; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)
[466]	ἐκβάλλουσιν ἐκ τῶν πόλεων ὃν	ἂν	δοκῇ αὐτοῖς; ~(Σωκράτης) ~νὴ τὸν
[466]	ἐάν τις ποιῇ ταῦτα ἃ	ἂν	δοκῇ αὐτῷ βέλτιστα εἶναι, νοῦν
[469]	ἐξεῖναι ἐν τῇ πόλει, ὃ	ἂν	δοκῇ αὐτῷ, ποιεῖν ~τοῦτο, καὶ
[509]	καὶ ἀδαμαντίνοις ~λόγοις, ὡς γοῦν	ἂν	δόξειεν οὑτωσί, οὓς σὺ εἰ
[469]	~(Πῶλος) ~ὅστις οὖν ἀποκτείνυσιν ὃν	ἂν	δόξῃ αὐτῷ, δικαίως ἀποκτεινύς, ἄθλιος
[469]	δεῖν τεθνάναι, τεθνήξει ~οὗτος ὃν	ἂν	δόξῃ· κἄν τινα δόξῃ μοι
[512]	καὶ ~τῷ ὑεῖ αὐτοῦ οὔτ'	ἂν	δοῦναι θυγατέρα ἐθέλοις, οὔτ' ἂν
[505]	καταλίπωμεν. ~(Καλλίκλης) ~αὐτὸς δὲ οὐκ	ἂν	δύναιο διελθεῖν τὸν λόγον, ἢ
[455]	οὐ γὰρ δήπου ὄχλον γ'	ἂν	~δύναιτο τοσοῦτον ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ
[526]	ἀσκῶν πειράσομαι ~τῷ ὄντι ὡς	ἂν	δύνωμαι βέλτιστος ὢν καὶ ζῆν
[516]	ταῦτ' εἰς ~αὑτόν, ὃν ἥκιστ'	ἂν	ἐβούλετο. ~(Καλλίκλης) βούλει σοι ὁμολογήσω;
[475]	ἄρα ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι οὔτ'	ἂν	ἐγὼ οὔτ' ἂν σὺ οὔτ'
[514]	ἱκανοὶ ἰατροὶ ὄντες, ἐπεσκεψάμεθα δήπου	ἂν	ἐγώ τε ~σὲ καὶ σὺ
[506]	ἐστὶν ἡ ἀρετὴ ἑκάστου; ~φαίην	ἂν	ἔγωγε. ~κόσμος τις ἄρα ἐγγενόμενος
[469]	ἢ ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) ~βουλοίμην μὲν	ἂν	ἔγωγε οὐδέτερα· εἰ δ' ἀναγκαῖον
[516]	καὶ βοῶν τοιοῦτος ὢν κακὸς	ἂν	ἐδόκει εἶναι, ~εἰ παραλαβὼν μὴ
[474]	δή μοι, ἵν' εἰδῇς, ὥσπερ	ἂν	εἰ ἐξ ἀρχῆς σε ἠρώτων·
[447]	~(Χαιρεφῶν) πῶς λέγεις; ~(Σωκράτης) ~ὥσπερ	ἂν	εἰ ἐτύγχανεν ὢν ὑποδημάτων δημιουργός,
[453]	δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾶν σε· ὥσπερ	ἂν	εἰ ~ἐτύγχανόν σε ἐρωτῶν τίς
[492]	βίος. οὐ γάρ τοι θαυμάζοιμ'	ἂν	εἰ ~Εὐριπίδης ἀληθῆ ἐν τοῖσδε
[518]	ἀνθρώπους περὶ τὰ πολιτικά, ὥσπερ	ἂν	εἰ περὶ τὰ ~γυμναστικὰ ἐμοῦ
[451]	κῦρος ἔχουσα ~ῥητορική ἐστιν. ὥσπερ	ἂν	εἴ τίς με ἔροιτο ὧν
[482]	ἔθος τῶν ~ἀνθρώπων, ὅτι ἀγανακτοῖεν	ἂν	εἴ τις μὴ φαίη διὰ
[479]	τὸ αὐτὸ διαπεπραγμένοι εἰσὶν ὥσπερ	ἂν	εἴ τις ~τοῖς μεγίστοις νοσήμασιν
[503]	ἔργον τὸ ~αὑτῶν, ἀλλ' ὅπως	ἂν	εἶδός τι αὐτῷ σχῇ τοῦτο
[493]	ἀιδὲς δὴ λέγων οὗτοι ἀθλιώτατοι	ἂν	εἶεν, οἱ ~ἀμύητοι, καὶ φοροῖεν
[473]	γὰρ ἀθλίοιν ~εὐδαιμονέστερος μὲν (οὐκ	ἂν	εἴη ἀθλιώτερος μέντοι ὁ διαφεύγων
[504]	καὶ κόσμου τυχοῦσα οἰκία χρηστὴ	ἂν	εἴη, ἀταξίας δὲ μοχθηρά; ~(Καλλίκλης)
[475]	ἐστιν καὶ λύπῃ ~ὑπερβάλλον αἴσχιον	ἂν	εἴη ἢ κακῷ ἢ ἀμφοτέροις;
[502]	φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ῥητορικὴ δημηγορία	ἂν	εἴη· ἢ οὐ ῥητορεύειν δοκοῦσί
[460]	ταῦτα λέγοντος ὑπέλαβον ὡς οὐδέποτ'	ἂν	εἴη ἡ ῥητορικὴ ~ἄδικον πρᾶγμα,
[503]	μὲν ἕτερόν που τούτου κολακεία	ἂν	εἴη ~καὶ αἰσχρὰ δημηγορία, τὸ
[507]	κακῶς πράττοντα ἄθλιον· οὗτος δ'	ἂν	εἴη ὁ ἐναντίως ~ἔχων τῷ
[507]	γὰρ ἂν ἄλλῳ ἀνθρώπῳ ~προσφιλὴς	ἂν	εἴη ὁ τοιοῦτος οὔτε θεῷ·
[497]	ἑτέρων ὄντων· πῶς οὖν ταὐτὰ	ἂν	εἴη τὰ ~ἡδέα τοῖς ἀγαθοῖς
[496]	δῆλον ~ὅτι ταῦτά γε οὐκ	ἂν	εἴη τό τε ἀγαθὸν καὶ
[475]	κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον	ἂν	εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι. ~(Πῶλος) δῆλον
[481]	ἢ ἡμῶν ὁ βίος ἀνατετραμμένος	ἂν	εἴη τῶν ἀνθρώπων καὶ ~πάντα
[507]	μὴ ἔνι ~κοινωνία, φιλία οὐκ	ἂν	εἴη. φασὶ δ' οἱ σοφοί,
[514]	παρακαλεῖν; οὐκ ~ἀνόητόν σοι δοκεῖ	ἂν	εἶναι οὕτω πράττειν; ~(Καλλίκλης) ἔμοιγε.
[469]	σοι δείξαιμι ~τὸ ἐγχειρίδιον, ἴσως	ἂν	εἴποις ἰδὼν ὅτι ὦ Σώκρατες,
[491]	~λέγω οὐδὲ μαγείρους, ἀλλ' (οἳ	ἂν	εἰς τὰ τῆς πόλεως πράγματα
[512]	γυναιξὶν ὅτι τὴν εἱμαρμένην οὐδ'	ἂν	~εἷς ἐκφύγοι, τὸ ἐπὶ τούτῳ
[519]	ἐστιν· προστάτης γὰρ πόλεως (οὐδ'	ἂν	εἷς ποτε ~ἀδίκως ἀπόλοιτο ὑπ'
[521]	ὡς οἰκῶν ~ἐκποδὼν καὶ οὐκ	ἂν	εἰσαχθεὶς εἰς δικαστήριον ὑπὸ πάνυ
[522]	ἐγὼ οἶδα ὅτι πάθος πάθοιμι	ἂν	εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον. ~οὔτε γὰρ
[474]	λέγεις καλὰ εἶναι, πρὸς ὃ	ἂν	ἕκαστον ~χρήσιμον ᾖ, πρὸς τοῦτο,
[451]	τε καὶ περιττὸν (γνῶσις) ὅσα	ἂν	~ἑκάτερα τυγχάνῃ ὄντα. εἰ δ'
[458]	μὴ ἀληθὲς λέγω, ἡδέως δ'	ἂν	~ἐλεγξάντων εἴ τίς τι μὴ
[448]	ἄρα φάσκοντες αὐτὸν εἶναι καλῶς	ἂν	ἐλέγομεν. ~(Πῶλος) ναί. ~(Χαιρεφῶν) ~εἰ
[458]	τίνων εἰμί; τῶν ἡδέως μὲν	ἂν	ἐλεγχθέντων εἴ τι μὴ ἀληθὲς
[449]	ἕν ἐστιν ὧν φημι, μηδένα	ἂν	ἐν βραχυτέροις ἐμοῦ τὰ αὐτὰ
[521]	δοκεῖς, ὦ Σώκρατες, πιστεύειν μηδ'	ἂν	ἓν τούτων παθεῖν, ὡς οἰκῶν
[517]	ἀληθινῇ ~ῥητορικῇ ἐχρῶντο οὐ γὰρ	ἂν	ἐξέπεσον οὔτε τῇ κολακικῇ. ~(Καλλίκλης)
[484]	ἀληθὲς οὕτως ἔχει, γνώσῃ δέ,	ἂν	ἐπὶ τὰ μείζω ἔλθῃς ἐάσας
[516]	ἦν Περικλῆς; ~(Σωκράτης) ~ὄνων γοῦν	ἂν	ἐπιμελητὴς καὶ ἵππων καὶ βοῶν
[457]	οὐ ῥᾳδίως δύνανται περὶ ὧν	ἂν	ἐπιχειρήσωσιν διαλέγεσθαι ~διορισάμενοι πρὸς ἀλλήλους
[495]	τοὺς πρώτους λόγους, καὶ οὐκ	ἂν	ἔτι μετ' ἐμοῦ ἱκανῶς ~τὰ
[475]	μὴ λύπῃ, ἀμφοτέροις μὲν οὐκ	ἂν	ἔτι ὑπερβάλλοι. ~(Πῶλος) οὐ φαίνεται.
[491]	σφόδρα, ὦ Σώκρατες. ἐπεὶ πῶς	ἂν	εὐδαίμων γένοιτο ἄνθρωπος ~δουλεύων ὁτῳοῦν;
[486]	μηδὲν ~ἀδικοῦντα, οἶσθ' ὅτι οὐκ	ἂν	ἔχοις ὅτι (χρήσαιο σαυτῷ, ἀλλ'
[514]	καὶ παρὰ τοῦ ἐμάθομεν; ἔδει	ἂν	ἢ οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε.
[465]	δὲ ~τέχνην οὐ καλῶ ὃ	ἂν	ᾖ ἄλογον πρᾶγμα· τούτων δὲ
[450]	εἴπερ ~ταύτην ῥητορικὴν καλεῖς, ἣ	ἂν	ᾖ περὶ λόγους; ~(Γοργίας) ~ὅτι,
[448]	βουλομένῳ ἐστὶν ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ πολὺ	ἂν	ἥδιον σέ. ~δῆλος γάρ μοι
[514]	τὰ ~μέγιστα οἰκοδομήματα, πότερον ἔδει	ἂν	ἡμᾶς σκέψασθαι ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ
[452]	εἶναι ἢ τὴν σήν, φαῖμεν	ἂν	ἡμεῖς. δῆλον οὖν ὅτι ~τὸ
[447]	ὦ Καλλίκλεις. ἀλλ' ἆρα ἐθελήσειεν	ἂν	(ἡμῖν διαλεχθῆναι; ~βούλομαι γὰρ πυθέσθαι
[453]	οὕτω προί̈ ῃ ὡς μάλιστ'	ἂν	ἡμῖν καταφανὲς ποιοῖ ~περὶ ὅτου
[472]	λόγου μοι ~πεπεράνθαι περὶ ὧν	ἂν	(ἡμῖν ὁ λόγος ᾖ· οἶμαι
[527]	καταφρονεῖς ~αὐτῶν, καὶ οὐδέν γ'	ἂν	ἦν θαυμαστὸν καταφρονεῖν τούτων, εἴ
[481]	πάθος ἢ οἱ ἄλλοι, οὐκ	ἂν	ἦν ῥᾴδιον ~(ἐνδείξασθαι τῷ ἑτέρῳ
[514]	Διός, ὦ Καλλίκλεις, οὐ καταγέλαστον	ἂν	ἦν τῇ ~ἀληθείᾳ, εἰς τοσοῦτον
[525]	τε καὶ ἀνθρώπων οὗτοι οἳ	ἂν	ἰάσιμα ~ἁμαρτήματα ἁμάρτωσιν· ὅμως δὲ
[514]	μὲν διακειμένων, νοῦν ἐχόντων ἦν	ἂν	ἰέναι ἐπὶ τὰ δημόσια ~ἔργα·
[465]	ὥσπερ οἱ ~γεωμέτραι ἤδη γὰρ	(ἂν	ἴσως ἀκολουθήσαις ὅτι ὃ κομμωτικὴ
[452]	τίς ὢν ταῦτα λέγεις; εἴποι	ἂν	ἴσως ὅτι ἰατρός. τί οὖν
[452]	ἀγαθόν; πῶς γὰρ οὔ, φαίη	ἂν	ἴσως, ὦ Σώκρατες, ὑγίεια; ~τί
[449]	ἐπιστήμων τέχνης (εἶναι καὶ ποιῆσαι	ἂν	καὶ ~ἄλλον ῥήτορα· ἡ ῥητορικὴ
[450]	ἀλλὰ τὸ τῆς τέχνης περαίνοιτο	ἂν	καὶ διὰ σιγῆς, οἷον ~γραφικὴ
[522]	ἐμαυτῷ καὶ ἄλλῳ βοηθεῖν, αἰσχυνοίμην	ἂν	καὶ ἐν ~πολλοῖς καὶ ἐν
[472]	πρὸς τὴν (ἀλήθειαν· ~ἐνίοτε γὰρ	ἂν	καὶ καταψευδομαρτυρηθείη τις ὑπὸ πολλῶν
[474]	ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) καὶ σύ γ'	ἂν	καὶ οἱ ἄλλοι πάντες. ~(Πῶλος)
[507]	γε σώφρων τὰ προσήκοντα πράττοι	ἂν	καὶ περὶ θεοὺς καὶ περὶ
[486]	ἂν ὀρθῶς λόγον, οὔτ' εἰκὸς	ἂν	καὶ πιθανὸν ἂν λάβοις, ~οὔθ'
[486]	ὅτι (χρήσαιο σαυτῷ, ἀλλ' ἰλιγγιῴης	ἂν	καὶ ~χασμῷο οὐκ ἔχων ὅτι
[477]	γε μεγίστῃ βλάβῃ ὑπερβάλλον μέγιστον	ἂν	κακὸν εἴη τῶν ~ὄντων. ~(Πῶλος)
[506]	Γοργία, καὶ αὐτὸς ἡδέως μὲν	ἂν	Καλλικλεῖ τούτῳ ἔτι διελεγόμην, ~ἕως
[497]	καλεῖς, ὥσπερ τοὺς καλοὺς οἷς	ἂν	κάλλος παρῇ; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)
[448]	τίνος τέχνης ἐπιστήμων ἐστίν, τίνα	ἂν	καλοῦντες αὐτὸν ὀρθῶς ~καλοῖμεν; ~(Πῶλος)
[480]	τοῦτο ~χρώμενον τῇ ῥητορικῇ, ὅπως	ἂν	καταδήλων τῶν ἀδικημάτων γιγνομένων ~ἀπαλλάττωνται
[483]	αὑτῷ βοηθεῖν μηδὲ ἄλλῳ οὗ	ἂν	κήδηται. ἀλλ' οἶμαι οἱ τιθέμενοι
[480]	αὐτὸς ἢ ἄλλος τις ὧν	ἂν	κήδηται, αὐτὸν ἑκόντα ἰέναι ἐκεῖσε
[521]	γὰρ ὡς ἐν παιδίοις ἰατρὸς	ἂν	κρίνοιτο κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ. ~σκόπει γάρ,
[486]	οὔτ' εἰκὸς ἂν καὶ πιθανὸν	ἂν	λάβοις, ~οὔθ' ὑπὲρ ἄλλου νεανικὸν
[503]	ἐπὶ τὸ βέλτιστον λέγων, ἃ	ἂν	λέγῃ ἄλλο τι οὐκ εἰκῇ
[504]	~λόγους προσοίσει ταῖς ψυχαῖς οὓς	ἂν	λέγῃ, καὶ τὰς πράξεις ἁπάσας,
[520]	~ἀρετήν; ~(Καλλίκλης) ~ἔγωγε· ἀλλὰ τί	ἂν	λέγοις ἀνθρώπων πέρι οὐδενὸς ἀξίων;
[474]	δεῖν εἶναι. ἐγὼ γὰρ ὧν	ἂν	λέγω ἕνα μὲν ~παρασχέσθαι μάρτυρα
[471]	ἐλέγχειν, ~ἐπειδὰν τῶν λόγων ὧν	ἂν	λέγωσι μάρτυρας πολλοὺς παρέχωνται καὶ
[463]	ὁποῖον μόριον. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν	ἂν	μάθοις ἀποκριναμένου; ἔστιν γὰρ ἡ
[475]	οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς ἀνθρώπων ~δέξαιτ'	ἂν	μᾶλλον ἀδικεῖν ἢ ἀδικεῖσθαι· κάκιον
[469]	εἴη ἀδικεῖν ἢ ἀδικεῖσθαι, ~ἑλοίμην	ἂν	μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν. ~(Πῶλος)
[474]	ἀνθρώπων οὐδένα. ἐπεὶ σὺ δέξαι'	ἂν	μᾶλλον ~ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης)
[500]	εἰσιν οἱ λόγοι, οὗ τί	~ἂν	μᾶλλον σπουδάσειέ τις καὶ σμικρὸν
[469]	ὦ Σώκρατες, οὕτω μὲν πάντες	ἂν	μέγα ~δύναιντο, ἐπεὶ κἂν ἐμπρησθείη
[504]	ἐστιν, ἐγὼ ἐρῶ· σὺ δέ,	ἂν	μέν σοι δοκῶ ἐγὼ καλῶς
[501]	τούτων εἶναι, φάθι, ἣ δ'	ἂν	μή, μὴ ~φάθι. (πρῶτον δὲ
[472]	καὶ τοῦ ἀληθοῦς. ἐγὼ δὲ	ἂν	μὴ σὲ αὐτὸν ἕνα ὄντα
[512]	καὶ ὡς ἐν ὀνείδει ἀποκαλέσαις	ἂν	μηχανοποιόν, καὶ ~τῷ ὑεῖ αὐτοῦ
[491]	καὶ ἀνδρεῖοι, ~ἱκανοὶ ὄντες ἃ	ἂν	νοήσωσιν ἐπιτελεῖν, καὶ μὴ ἀποκάμνωσι
[452]	μετὰ δὲ τὸν παιδοτρίβην εἴποι	ἂν	ὁ χρηματιστής, ~ὡς ἐγᾦμαι πάνυ
[501]	ὅπως ἐρεῖ τι τοιοῦτον ~ὅθεν	ἂν	οἱ ἀκούοντες βελτίους γίγνοιντο, ~ἢ
[522]	καὶ παντοδαπὰ ηὐώχουν ~ὑμᾶς· τί	ἂν	οἴει ἐν τούτῳ τῷ κακῷ
[486]	τὴν ψυχήν, ὦ Καλλίκλεις, οὐκ	ἂν	οἴει με ἅσμενον ~εὑρεῖν τούτων
[513]	τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ ἐν ᾗ	ἂν	οἰκῇ, ~καὶ νῦν δὲ ἄρα
[518]	ψέξουσιν καὶ κακόν τι ποιήσουσιν,	ἂν	οἷοί τ' ὦσι, τοὺς δὲ
[519]	ἀποκρίνεσθαι. ~(Καλλίκλης) ~σὺ δ' οὐκ	ἂν	οἷός τ' εἴης λέγειν, εἰ
[510]	λόγου φίλος τῷ τοιούτῳ, ὃς	ἂν	ὁμοήθης ὤν, ~ταὐτὰ ψέγων καὶ
[486]	~οὔτ' ἂν δίκης βουλαῖσι προσθεῖ'	ἂν	ὀρθῶς λόγον, οὔτ' εἰκὸς ἂν
[451]	λογιστικὴν τίνα καλεῖς τέχνην; ~εἴποιμ'	ἂν	ὅτι καὶ αὕτη ἐστὶν τῶν
[451]	τί εἰσιν, ὦ Σώκρατες; εἴποιμ'	ἂν	ὅτι ~περὶ τὴν τῶν ἄστρων
[521]	ἐν τῇδε τῇ πόλει ~ὁντινοῦν	ἂν	ὅτι τύχοι, τοῦτο παθεῖν. τόδε
[451]	ἐπανέροιτο· ~τῶν περὶ τί; εἴποιμ'	ἂν	ὅτι τῶν περὶ τὸ ἄρτιόν
[518]	ὄψον, ὁ δὲ οἶνον. ἴσως	ἂν	οὖν ἠγανάκτεις, εἴ σοι ἔλεγον
[467]	οὔ; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~πῶς	ἂν	οὖν οἱ ῥήτορες μέγα δύναιντο
[452]	ἢ παρ' ἄλλῳ ὁτῳοῦν. ~φαῖμεν	ἂν	οὖν πρὸς αὐτόν· τί δὲ
[475]	ἐφάνη. ~(Πῶλος) ἔοικε. ~(Σωκράτης) ~δέξαιο	ἂν	οὖν σὺ μᾶλλον τὸ κάκιον
[510]	τις πολὺ φαυλότερος εἴη, οὐδ'	ἂν	οὗτος· καταφρονοῖ γὰρ ἂν αὐτοῦ
[492]	εἶναι. ~(Καλλίκλης) ~οἱ λίθοι γὰρ	ἂν	οὕτω γε καὶ οἱ νεκροὶ
[518]	κἀγαθὸν οὐδὲν ~περὶ αὐτῶν, οἵ,	ἂν	οὕτω τύχωσιν, ἐμπλήσαντες καὶ παχύναντες
[471]	ὁ λόγος, ᾧ με καὶ	ἂν	παῖς ἐξελέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ
[465]	σὺ γὰρ τούτων ἔμπειρος ὁμοῦ	ἂν	~πάντα χρήματα ἐφύρετο ἐν τῷ
[516]	ἐπιμελητὴς ὁστισοῦν ὁτουοῦν ζῴου, ὃς	ἂν	παραλαβὼν ἡμερώτερα ~ἀποδείξῃ ἀγριώτερα ἢ
[509]	δὲ τὸ ἀδικεῖσθαι. τί οὖν	ἂν	παρασκευασάμενος ἄνθρωπος ~βοηθήσειεν αὑτῷ, (ὥστε
[525]	ἵνα ἄλλοι ~ὁρῶντες πάσχοντα ἃ	ἂν	πάσχῃ φοβούμενοι βελτίους γίγνωνται. εἰσὶν
[523]	δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ (ὅπως	ἂν	παύσῃ ~αὐτῶν. ἔπειτα γυμνοὺς κριτέον
[520]	οὐδενὸς ἀξίων; ~(Σωκράτης) ~τί δ'	ἂν	περὶ ἐκείνων λέγοις, οἳ φάσκοντες
[478]	οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν οὕτως	ἂν	περὶ σῶμα εὐδαιμονέστατος ἄνθρωπος εἴη,
[456]	~γὰρ ἔστιν περὶ ὅτου οὐκ	ἂν	πιθανώτερον εἴποι ὁ ῥητορικὸς ἢ
[469]	λέγεις ἢ ἀδίκως; ~(Πῶλος) ~ὁπότερ'	ἂν	ποιῇ, οὐκ ἀμφοτέρως ζηλωτόν ἐστιν;
[476]	ἄρτι ἔλεγον, περὶ πάντων, οἷον	ἂν	ποιῇ τὸ ~ποιοῦν, τοιοῦτον τὸ
[452]	ἐν ἄλλῳ συλλόγῳ ~παντί, ὅστις	ἂν	πολιτικὸς σύλλογος γίγνηται. καίτοι ἐν
[494]	ἐπιρρεῖν. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀνάγκη γ'	ἂν	πολὺ ἐπιρρέῃ, πολὺ καὶ τὸ
[465]	πρὸς αὑτό, τὸ ~τοῦ Ἀναξαγόρου	ἂν	πολὺ ἦν, ὦ φίλε Πῶλε
[505]	ὁ αὐτὸς τρόπος; ἕως μὲν	ἂν	πονηρὰ ᾖ, ἀνόητός τε ~οὖσα
[507]	τε καὶ ~καλῶς πράττειν ἃ	ἂν	πράττῃ, τὸν δ' εὖ πράττοντα
[507]	ἀνθρώπους τὰ προσήκοντα πράττων δίκαι'	ἂν	πράττοι, περὶ δὲ ~θεοὺς ὅσια·
[467]	οἱ ἄνθρωποι τοῦτο βούλεσθαι ὃ	ἂν	πράττωσιν ~ἑκάστοτε, ἢ ἐκεῖνο οὗ
[463]	ἡγοῦμαι εἶναι τὴν ῥητορικὴν πρὶν	ἂν	πρῶτον ἀποκρίνωμαι ὅτι ἐστίν. οὐ
[464]	~ἔχειν τὰ σώματα, οὓς οὐκ	ἂν	ῥᾳδίως αἴσθοιτό τις ὅτι οὐκ
[461]	μὴ καλῶς ὡμολογῆσθαι, ~ἀναθέσθαι ὅτι	ἂν	σὺ βούλῃ, ἐάν μοι ἓν
[475]	ὅτι οὔτ' ἂν ἐγὼ οὔτ'	ἂν	σὺ οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς ἀνθρώπων
[507]	καὶ περὶ ~ἀνθρώπους· οὐ γὰρ	ἂν	σωφρονοῖ τὰ μὴ προσήκοντα πράττων;
[525]	ἄλλως ἀδικίας ἀπαλλάττεσθαι. ~(οἳ δ'	ἂν	τὰ ἔσχατα ἀδικήσωσι καὶ διὰ
[478]	~οὐκοῦν οὗτος τυγχάνει ὢν ὃς	ἂν	τὰ μέγιστα ἀδικῶν καὶ χρώμενος
[492]	ἢ τυραννίδα ἢ ~δυναστείαν, τί	ἂν>	τῇ ἀληθείᾳ αἴσχιον καὶ κάκιον
[509]	δυνάμενος ἄνθρωπος βοηθεῖν ~ἑαυτῷ καταγέλαστος	ἂν	τῇ ἀληθείᾳ εἴη; ἆρα οὐ
[506]	ζητῶ κοινῇ μεθ' ὑμῶν, ὥστε,	ἂν	τὶ φαίνηται ~λέγων ὁ ἀμφισβητῶν
[503]	τινὰ ἕκαστος ἕκαστον τίθησιν ὃ	~ἂν	τιθῇ, καὶ προσαναγκάζει τὸ ἕτερον
[504]	τε εἶναι καὶ ἁρμόττειν, ~ἕως	ἂν	τὸ (ἅπαν συστήσηται τεταγμένον τε
[483]	ἔχειν· ἀγαπῶσι γὰρ οἶμαι αὐτοὶ	ἂν	τὸ ἴσον ἔχωσιν φαυλότεροι ὄντες.
[476]	οὕτω κάεσθαι τὸ καόμενον ὡς	ἂν	τὸ κᾶον κάῃ; ~(Πῶλος) πάνυ
[476]	πάθος τῷ τυπτομένῳ ἐστὶν οἷον	ἂν	τὸ τύπτον ποιῇ; ~(Πῶλος) πάνυ
[525]	λέγει πῶλος, καὶ ἄλλον ~ὅστις	ἂν	τοιοῦτος τύραννος ᾖ· οἶμαι δὲ
[456]	φανῆναι τὸν ἰατρόν, ἀλλ' αἱρεθῆναι	ἂν	τὸν ~εἰπεῖν δυνατόν, εἰ βούλοιτο.
[454]	τοῦ ζωγράφου μετὰ τοῦτο ἐπανεροίμεθ'	ἂν	τὸν λέγοντα· ποίας δὴ ~πειθοῦς
[457]	τὴν δόξαν ἀφαιρεῖσθαι ὅτι ~δύναιτο	ἂν	τοῦτο ποιῆσαι οὔτε τοὺς ἄλλους
[510]	τῇ πόλει τῶν νέων, τίνα	ἂν	τρόπον ἐγὼ μέγα ~δυναίμην καὶ
[491]	πόλεως πράγματα φρόνιμοι ~ὦσιν, ὅντινα	ἂν	τρόπον εὖ οἰκοῖτο, καὶ μὴ
[512]	τὸ ἐπὶ τούτῳ σκεπτέον τίν'	ἂν	τρόπον τοῦτον ὃν μέλλοι χρόνον
[472]	δὲ δὴ εὐδαίμων ~ἔσται ἆρ'	ἂν	τυγχάνῃ δίκης τε καὶ τιμωρίας;
[500]	πρὸς ἐμὲ παίζειν ~μηδ' ὅτι	ἂν	τύχῃς παρὰ τὰ δοκοῦντα ἀποκρίνου,
[522]	ἄλλο οὐδέν· ὥστε ἴσως, ὅτι	ἂν	τύχω, τοῦτο πείσομαι. ~(Καλλίκλης) ~δοκεῖ
[512]	ὑμεῖς, σεμνύνων (τὸ πρᾶγμα, καταχώσειεν	ἂν	ὑμᾶς τοῖς ~λόγοις, λέγων καὶ
[456]	ὁπότερον δεῖ ~αἱρεθῆναι ἰατρόν, οὐδαμοῦ	(ἂν	φανῆναι τὸν ἰατρόν, ἀλλ' αἱρεθῆναι
[485]	βέλτιστος ὤν" ~αντιοπε (ὅπου δ'	ἂν	φαῦλος ᾖ, ἐντεῦθεν φεύγει καὶ
[494]	ὦ γενναῖε, ἢ ἐκεῖνος ὃς	ἂν	φῇ ἀνέδην οὕτω τοὺς ~χαίροντας,
[481]	σου τὰ παιδικὰ καὶ ὅπως	ἂν	φῇ ἔχειν, οὐ δυναμένου ἀντιλέγειν,
[481]	ἑκάστοτε, καίπερ ὄντος δεινοῦ, ~ὅτι	ἂν	φῇ σου τὰ παιδικὰ καὶ
[487]	τε γὰρ ἱκανῶς, ὡς πολλοὶ	ἂν	φήσαιεν Ἀθηναίων, καὶ ἐμοὶ εἶ
[477]	δ' ἐν σώματος κατασκευῇ; κακίαν	ἂν	φήσαις ἀσθένειαν εἶναι καὶ νόσον
[473]	ὅταν τοιαῦτα λέγῃς ἃ οὐδεὶς	ἂν	φήσειεν ~ἀνθρώπων; ἐπεὶ ἐροῦ τινα
[498]	ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ἀγαθοὶ ἄρα οἳ	ἂν	χαίρωσι, κακοὶ δὲ οἳ ἂν
[494]	ἀνέδην οὕτω τοὺς ~χαίροντας, ὅπως	ἂν	χαίρωσιν, ~(εὐδαίμονας εἶναι, καὶ μὴ
[521]	~ἔσται ὁ εἰσάγων οὐδεὶς γὰρ	ἂν	χρηστὸς μὴ ἀδικοῦντ' ἄνθρωπον εἰσαγάγοι
[479]	παρασκευαζόμενοι καὶ ~φίλους καὶ ὅπως	ἂν	ὦσιν ὡς πιθανώτατοι λέγειν· εἰ
[451]	ἐπανέροιτο· ἡ ~περὶ τί; εἴποιμ'	ἂν	ὥσπερ οἱ ἐν τῷ δήμῳ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/11/2005