Pages
[515]	διαφθαρῆναι ὑπ' ἐκείνου. ταυτὶ γὰρ	ἔγωγε	ἀκούω, ~Περικλέα πεποιηκέναι Ἀθηναίους ἀργοὺς
[501]	δόξαν ἢ ἀντίφῃς; ~(Καλλίκλης) ~οὐκ	ἔγωγε,	ἀλλὰ συγχωρῶ, ἵνα σοι καὶ
[520]	παιδεύειν ἀνθρώπους εἰς ~ἀρετήν; ~(Καλλίκλης)	~ἔγωγε·	ἀλλὰ τί ἂν λέγοις ἀνθρώπων
[497]	εἶδες ἀνόητον χαίροντα; ~(Καλλίκλης) οἶμαι	ἔγωγε·	ἀλλὰ τί τοῦτο; ~(Σωκράτης) οὐδέν·
[519]	κακῶν ἀλλ' ἴσως συναιτίων. καίτοι	ἔγωγε	~ἀνόητον πρᾶγμα καὶ νῦν ὁρῶ
[506]	καὶ ἐλέγχειν. οὐδὲ γάρ ~τοι	ἔγωγε	εἰδὼς λέγω ἃ λέγω, ἀλλὰ
[466]	ῥητορική; ~(Σωκράτης) ~κολακείας μὲν οὖν	ἔγωγε	εἶπον μόριον. ἀλλ' οὐ μνημονεύεις
[522]	δὲ κολακικῆς ῥητορικῆς ἐνδείᾳ ~τελευτῴην	ἔγωγε,	εὖ οἶδα ὅτι ῥᾳδίως ἴδοις
[506]	τοῖς ἄλλοις δοκεῖν. βούλομαι γὰρ	ἔγωγε	καὶ ~αὐτὸς ἀκοῦσαί σου αὐτοῦ
[493]	ἴσως τέθναμεν· ἤδη γάρ του	ἔγωγε	καὶ ~ἤκουσα τῶν σοφῶν ὡς
[491]	οὔτ' αὐτὸς ἐρεῖς; ~(Καλλίκλης) ~ἀλλ'	ἔγωγε	καὶ πάλαι λέγω. πρῶτον μὲν
[520]	καὶ γυμναστικὴ ἰατρικῆς· μόνοις δ'	ἔγωγε	καὶ ᾤμην τοῖς ~δημηγόροις τε
[482]	αὐτὸς ταὐτὸν τοῦτο ~ἔπαθεν. καὶ	ἔγωγε	κατ' αὐτὸ τοῦτο οὐκ ἄγαμαι
[506]	ἡ ἀρετὴ ἑκάστου; ~φαίην ἂν	ἔγωγε.	~κόσμος τις ἄρα ἐγγενόμενος ἐν
[456]	τεκμήριον ἐρῶ· πολλάκις γὰρ ἤδη	~ἔγωγε	μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ μετὰ
[482]	ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ. ~καίτοι	ἔγωγε	οἶμαι, ὦ βέλτιστε, καὶ τὴν
[485]	~Σώκρατες, τὸ χρῆμα γίγνεται, καὶ	ἔγωγε	(ὁμοιότατον πάσχω πρὸς τοὺς ~φιλοσοφοῦντας
[498]	ἢ οἱ ἄφρονες; ~(Καλλίκλης) οἶμαι	ἔγωγε	οὐ πολύ τι διαφέρειν. ~(Σωκράτης)
[469]	ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) ~βουλοίμην μὲν ἂν	ἔγωγε	οὐδέτερα· εἰ δ' ἀναγκαῖον εἴη
[510]	τούτῳ μέγα δυνήσεται; ἀλλ' οἶμαι	ἔγωγε,	πᾶν τοὐναντίον οὑτωσὶ ἡ ~παρασκευὴ
[503]	τούτων τινὰ ~(γεγονέναι) οὐκ ἔχω	ἔγωγε	πῶς εἴπω. ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ἐὰν
[466]	ἢ ἐμὲ ἐρωτᾷς. ~(Πῶλος) ἀλλ'	ἔγωγε	σὲ ἐρωτῶ. ~(Σωκράτης) ~εἶεν, ὦ
[498]	κακούς· ἢ οὐκέτι φῄς; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ἀγαθοὶ ἄρα οἳ ἂν
[490]	λέγεις; φάθι ἢ μή. ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ἀλλ' οὐ τὸν βελτίω
[497]	ἀνόητον χαίροντα ἤδη εἶδες; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ἄνδρα δὲ οὔπω εἶδες
[495]	τοὐναντίον ἡγῇ ~πάθος πεπονθέναι; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν, εἴπερ ἐναντία
[495]	ὦ Καλλίκλεις, ταῦτα ἰσχυρίζῃ; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~ἐπιχειρῶμεν ἄρα τῷ λόγῳ
[462]	σμικρόν τί μοι χαρίσασθαι; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ἐροῦ νῦν με, ὀψοποιία
[473]	ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι, εἶπες; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~εὐδαιμονέστερος μὲν τοίνυν οὐδέποτε
[501]	σκοπούμενον τὸ βέλτιστον; ~(Καλλίκλης) οἶμαι	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~ἔχεις οὖν εἰπεῖν αἵτινές
[476]	ἆρα ~τὸ αὐτὸ καλεῖς; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~ἔχεις οὖν λέγειν ὡς
[494]	πεινῆν καὶ πεινῶντα ἐσθίειν; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) καὶ διψῆν γε καὶ
[466]	ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~λέγω τοίνυν σοι ὅτι
[466]	οὔ φημι; φημὶ μὲν οὖν	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~μὰ τὸν οὐ σύ
[489]	βελτίους εἶναι; ~(Καλλίκλης) τοὺς ἀμείνους	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς ἄρα ὅτι σὺ
[495]	ἐπιστήμην που καλεῖς τι; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) οὐ καὶ ἀνδρείαν νυνδὴ
[474]	δι' ἀμφότερα καλὰ προσαγορεύεις; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~οὐ καὶ τὰς φωνὰς
[466]	τινὸς ἀρχὴν λέγεις; ~(Πῶλος) ἐρωτῶ	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~οὐδὲ νομίζεσθαι ἔμοιγε δοκοῦσιν.
[462]	ἥντινα τέχνην φημὶ εἶναι; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~οὐδεμία ἔμοιγε δοκεῖ, ὦ
[466]	σὺ μέγα δύνασθαι; ~(Πῶλος) οὐκ	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀποδείξεις τοὺς ῥήτορας
[477]	~αἶσχος καὶ τὰ τοιαῦτα; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ ἐν ψυχῇ
[462]	ἅπερ (Γοργίας) ἢ οὔ; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ σὺ κελεύεις
[498]	κακὰ δὲ τὰς ἀνίας; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τοῖς χαίρουσιν πάρεστιν
[496]	ἢ ἡδὺ φῂς εἶναι; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) οὐκοῦν τούτου οὗ λέγεις
[505]	τοῦτό γε καὶ σύ; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~περὶ δὲ ψυχήν, ὦ
[454]	~(Σωκράτης) τί δέ; πεπιστευκέναι; ~(Γοργίας)	(ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν ταὐτὸν δοκεῖ
[467]	κακὸν εἶναι· ἢ οὔ; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~πῶς ἂν οὖν οἱ
[498]	μᾶλλον ἔτι τοὺς δειλούς; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~συλλόγισαι δὴ κοινῇ μετ'
[467]	κακὰ δὲ τἀναντία τούτων; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~τὰ δὲ μήτε ἀγαθὰ
[497]	οἷς ἂν κάλλος παρῇ; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~τί δέ; ἀγαθοὺς ἄνδρας
[464]	τινὰ εἶναι ἑκατέρου εὐεξίαν; ~(Γοργίας)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~τί δέ; δοκοῦσαν μὲν
[470]	μέμφῃ τὴν τοιαύτην δύναμιν; ~(Πῶλος)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) τί δή; λέγε. ~(Πῶλος)
[500]	καὶ σὺ ἐκ τρίτων; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε.	~(Σωκράτης) ~τῶν ἀγαθῶν ἄρα ἕνεκα
[463]	λέγεις αὐτὴν εἶναι; ~(Σωκράτης) ~αἰσχρὸν	ἔγωγε	τὰ γὰρ κακὰ αἰσχρὰ καλῶ
[504]	καὶ ἰσχὺν ἴσως λέγεις. ~(Σωκράτης)	~ἔγωγε.	τί δὲ αὖ τῷ ἐν
[497]	νῦν δὲ ~οὐχ ὁμολογεῖς; ~(Καλλίκλης)	ἔγωγε·	τί οὖν δή; ~(Σωκράτης) ~ὅτι
[496]	λέγω τὸ πεινῆν. ~(Καλλίκλης) ἀνιαρὸν	ἔγωγε·	τὸ μέντοι πεινῶντα ἐσθίειν ἡδὺ
[491]	ὅτι. ~(Καλλίκλης) ~ἀλλ' εἴρηκά γε	ἔγωγε	τοὺς φρονίμους εἰς τὰ τῆς
[469]	λέγεις ὅπερ ἐγώ. ~(Πῶλος) ~ἀλλ'	ἔγωγε	τοῦτο λέγω ὅπερ ἄρτι, ἐξεῖναι
[485]	~καὶ πληγῶν ἄξιον. ταὐτὸν οὖν	ἔγωγε	τοῦτο πάσχω καὶ πρὸς τοὺς
[505]	οὕτως. εἰ μέντοι ποιήσομεν, οἶμαι	~ἔγωγε	χρῆναι πάντας ἡμᾶς φιλονίκως ἔχειν
[454]	ἄλλο τι; ~(Γοργίας) οἴομαι μὲν	ἔγωγε,	ὦ Σώκρατες, ἄλλο. ~(Σωκράτης) ~καλῶς
[458]	λόγον. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ φημὶ μὲν	ἔγωγε,	ὦ Σώκρατες, καὶ αὐτὸς τοιοῦτος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 25/11/2005