| Pages |
| [502] |
μὴ
ἐρεῖ,
εἰ
δέ
τι
|
τυγχάνει |
ἀηδὲς
καὶ
ὠφέλιμον,
τοῦτο
~δὲ |
| [484] |
τούτῳ
μέρος,
~ἵν'
αὐτὸς
αὑτοῦ
|
τυγχάνει |
βέλτιστος
ὤν"
~αντιοπε
(ὅπου
δ' |
| [468] |
ῥήτωρ,
οἰόμενος
ἄμεινον
εἶναι
αὐτῷ,
|
~τυγχάνει |
δὲ
ὂν
κάκιον,
οὗτος
δήπου |
| [451] |
δὴ
καὶ
σύ,
ὦ
Γοργία.
|
τυγχάνει |
μὲν
γὰρ
δὴ
ἡ
ῥητορικὴ |
| [451] |
ἠρόμην
διαπέρανον.
ἐπεὶ
γὰρ
ῥητορικὴ
|
τυγχάνει |
~μὲν
οὖσα
τούτων
τις
τῶν |
| [458] |
ὅσον
δόξα
(ψευδὴς
περὶ
ὧν
|
τυγχάνει |
νῦν
~ἡμῖν
ὁ
λόγος
ὤν. |
| [475] |
ἀδικεῖν
ἢ
ἀδικεῖσθαι·
κάκιον
γὰρ
|
τυγχάνει |
ὄν.
~(Πῶλος)
φαίνεται.
~(Σωκράτης)
~ὁρᾷς |
| [513] |
βέλτιστον
ἔσται
τοῦτο,
εἴτε
σῶμα
|
τυγχάνει |
ὂν
εἴτε
ψυχή,
ὃ
~θεραπεύομεν; |
| [493] |
τοῦτο
ἐν
ᾧ
ἐπιθυμίαι
εἰσὶ
|
τυγχάνει |
ὂν
οἷον
ἀναπείθεσθαι
καὶ
~μεταπίπτειν |
| [469] |
~οὕτως,
ὡς
μέγιστον
τῶν
κακῶν
|
τυγχάνει |
ὂν
τὸ
ἀδικεῖν.
~(Πῶλος)
ἦ |
| [463] |
μοι
φαίνεται
εἶναι
ἡ
ῥητορική·
|
~τυγχάνει |
ὂν
τοῦτο,
~εἰ
δὲ
μὴ |
| [513] |
καὶ
οὐδὲν
ἄλλο
ἢ
κολακεία
|
~τυγχάνει |
οὖσα·
ἦ
γάρ;
~(Καλλίκλης)
ἔστω, |
| [449] |
ῥητορικὴ
περὶ
τί
τῶν
ὄντων
|
τυγχάνει |
οὖσα;
ὥσπερ
ἡ
ὑφαντικὴ
~περὶ |
| [459] |
δὲ
τόδε
πρότερον
σκεψώμεθα,
ἆρα
|
~(τυγχάνει |
περὶ
τὸ
δίκαιον
καὶ
τὸ |
| [472] |
διοίσουσιν
~ἀλλήλων.
καὶ
γὰρ
καὶ
|
τυγχάνει |
περὶ
ὧν
ἀμφισβητοῦμεν
οὐ
πάνυ |
| [481] |
μὲν
γὰρ
σπουδάζεις
τε
καὶ
|
τυγχάνει |
ταῦτα
ἀληθῆ
~ὄντα
ἃ
λέγεις, |
| [468] |
οὖν
καὶ
ἃ
βούλεται,
εἴπερ
|
τυγχάνει |
ταῦτα
κακὰ
ὄντα;
τί
οὐκ |
| [455] |
σὸν
σπεύδειν·
ἴσως
γὰρ
καὶ
|
τυγχάνει |
τις
τῶν
ἔνδον
ὄντων
~μαθητής |
| [524] |
τι
λογίζομαι
συμβαίνειν.
ὁ
θάνατος
|
τυγχάνει |
ὤν,
ὡς
~ἐμοὶ
δοκεῖ,
οὐδὲν |
| [478] |
~(Πῶλος)
φαίνεται.
~(Σωκράτης)
~οὐκοῦν
οὗτος
|
τυγχάνει |
ὢν
ὃς
ἂν
τὰ
μέγιστα |