| Pages |
| [511] |
τῇ
πόλει·
ἀλλὰ
καὶ
σὺ
|
ἐμοῦ |
~ἄκουε,
ὅτι
ἀποκτενεῖ
μέν,
ἂν |
| [482] |
ὦ
φίλε
ἑταῖρε,
ἃ
νῦν
|
ἐμοῦ |
ἀκούεις,
καί
μοί
ἐστιν
τῶν |
| [506] |
~(Σωκράτης)
~ἄκουε
δὴ
ἐξ
ἀρχῆς
|
ἐμοῦ |
ἀναλαβόντος
τὸν
λόγον.
ἆρα
τὸ |
| [452] |
καὶ
ὑπ'
ἐκείνων
καὶ
ὑπ'
|
ἐμοῦ, |
~ἀπόκριναι
τί
ἐστιν
τοῦτο
ὃ |
| [506] |
συνδιαπερᾶναι
τὸν
λόγον,
ἀλλ'
οὖν
|
ἐμοῦ |
γε
ἀκούων
~ἐπιλαμβάνου,
ἐάν
τί |
| [448] |
δέ
γε
βούλῃ,
ὦ
(Χαιρεφῶν)
|
ἐμοῦ. |
(Γοργίας)
μὲν
γὰρ
καὶ
ἀπειρηκέναι |
| [469] |
αὐτοῦ
δόξαν.
~(Σωκράτης)
~ὦ
μακάριε,
|
ἐμοῦ |
δὴ
λέγοντος
τῷ
λόγῳ
ἐπιλαβοῦ. |
| [475] |
οἱ
ἄλλοι
πάντες
ὁμολογοῦσιν
πλὴν
|
ἐμοῦ, |
~ἐμοὶ
δὲ
σὺ
ἐξαρκεῖς
εἷς |
| [501] |
ποιοῦσαι;
μᾶλλον
δέ,
εἰ
~βούλει,
|
ἐμοῦ |
ἐρωτῶντος,
ἣ
μὲν
ἄν
σοι |
| [518] |
ἂν
εἰ
περὶ
τὰ
~γυμναστικὰ
|
ἐμοῦ |
ἐρωτῶντος
οἵτινες
ἀγαθοὶ
γεγόνασιν
ἢ |
| [519] |
ἐὰν
μὴ
εὐλαβῇ,
καὶ
τοῦ
|
ἐμοῦ |
~ἑταίρου
Ἀλκιβιάδου,
ὅταν
καὶ
τὰ |
| [470] |
ὦ
Πῶλε,
εἴ
σοι
παρ'
|
ἐμοῦ |
ἥδιόν
ἐστιν
ἀκούειν,
ὅταν
μὲν |
| [495] |
καὶ
οὐκ
ἂν
ἔτι
μετ'
|
ἐμοῦ |
ἱκανῶς
~τὰ
ὄντα
ἐξετάζοις,
εἴπερ |
| [489] |
ἐν
τοῖς
~πρόσθεν
οὐδὲ
ὀρθῶς
|
ἐμοῦ |
κατηγορεῖν
λέγων
ὅτι
ἐναντίον
ἐστὶν |
| [491] |
ὡς
οὐ
ταὐτὰ
σύ
τ'
|
ἐμοῦ |
κατηγορεῖς
καὶ
ἐγὼ
σοῦ;
σὺ |
| [479] |
οὐ
ταῦτ'
ἦν
τὰ
ὑπ'
|
ἐμοῦ |
λεγόμενα;
~(Πῶλος)
ναί.
~(Σωκράτης)
οὐκοῦν |
| [451] |
εἴ
τις
τὴν
~ἀστρονομίαν
ἀνέροιτο,
|
ἐμοῦ |
λέγοντος
ὅτι
καὶ
αὕτη
λόγῳ |
| [460] |
μὴ
εἰδώς,
καὶ
ταῦτα
παρ'
|
ἐμοῦ |
~μαθήσεται.
~(Σωκράτης)
~ἔχε
δή·
καλῶς |
| [472] |
οἱ
ξένοι,
~ἐὰν
βούλῃ
κατ'
|
ἐμοῦ |
μάρτυρας
παρασχέσθαι
ὡς
οὐκ
ἀληθῆ |
| [470] |
καὶ
παρὰ
σοῦ
καὶ
παρ'
|
ἐμοῦ |
ὁμολογεῖται.
~(Πῶλος)
ναί.
~(Σωκράτης)
~πότε |
| [462] |
ὦ
Πῶλε;
ἤδη
πέπυσαι
παρ'
|
ἐμοῦ |
ὅτι
φημὶ
(αὐτὴν
εἶναι,
ὥστε |
| [455] |
αἰσχύνοιντ'
ἄν
σε
ἀνερέσθαι.
ὑπ'
|
(ἐμοῦ |
οὖν
~ἀνερωτώμενος
νόμισον
καὶ
ὑπ' |
| [500] |
ἀποκρίνου,
μήτ'
(αὖ
τὰ
παρ'
|
ἐμοῦ |
~οὕτως
ἀποδέχου
ὡς
παίζοντος·
ὁρᾷς |
| [472] |
ἀναγκάζεις,
ἀλλὰ
~ψευδομάρτυρας
πολλοὺς
κατ'
|
ἐμοῦ |
παρασχόμενος
ἐπιχειρεῖς
ἐκβάλλειν
με
ἐκ |
| [449] |
φημι,
μηδένα
ἂν
ἐν
βραχυτέροις
|
ἐμοῦ |
τὰ
αὐτὰ
εἰπεῖν.
~(Σωκράτης)
~τούτου |
| [487] |
τοῦτ'
ἤδη
ἔσται
ἱκανῶς
ὑπ'
|
ἐμοῦ |
τε
καὶ
σοῦ,
καὶ
~οὐκέτι |
| [498] |
~(Σωκράτης)
~συλλόγισαι
δὴ
κοινῇ
μετ'
|
ἐμοῦ |
τί
ἡμῖν
συμβαίνει
ἐκ
τῶν |
| [491] |
ἔχων
δικαίως
~πλεονεκτεῖ;
ἢ
οὔτε
|
ἐμοῦ |
ὑποβάλλοντος
ἀνέξῃ
οὔτ'
αὐτὸς
ἐρεῖς; |
| [482] |
λέγων.
νόμιζε
τοίνυν
καὶ
παρ'
|
ἐμοῦ |
χρῆναι
ἕτερα
τοιαῦτα
ἀκούειν,
καὶ |