HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, VI, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

υ = 84 formes différentes pour 382 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, livre, chap.

[6, 1, 6]   ὅλως ὑπερέχοντος καὶ ὑπερεχομένου, καὶ αὖ ἕξεως καὶ διαθέσεως, ἀνακλίσεως, καθίσεως,

[6, 1, 6]   ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ

[6, 1, 10]   δεῖ τὸ κοινὸν ζητεῖν. Οὐδ´ αὖ λόγους πάσας· πῶς γὰρ ἡ

[6, 1, 6]   διαθέσεως, ἀνακλίσεως, καθίσεως, στάσεως, καὶ αὖ πατρὸς υἱέος, δεσπότου δούλου, καὶ

[6, 1, 1]   οἱ δὲ τὰ πεπερασμένα καὶ αὖ τὰ ἄπειρα εἰπόντες· καὶ τοῖς

[6, 1, 23]   δηλονότι καὶ τὰ ἄλλα πάντα αὖ τὰ〉 κατὰ τὸ ἔχειν λεγόμενα

[6, 1, 12]   πρός τι τὸ ποιητικὸν οὐδ´ αὖ τὸ παθητικόν, εἰ ὁ παθητικὸς

[6, 1, 26]   ποιητικὸν ἀσώματον. Εἰ δὲ καὶ ἄνευ τῆς ὕλης ἐστὶ τὴν οὐσίαν

[6, 1, 26]   τὸ εἶδος; Εἰ δὲ καὶ ἄνευ τοῦ ὕλην ἔχειν ἀρχοειδὴς ὢν

[6, 1, 29]   λέγει ἐκείνη, ὅ τε λέγων πολὺ τὸ παρ´ ἐκείνης ἔχων λέγει,

[6, 1, 1]   τίνα ἐζήτησαν μὲν καὶ οἱ πάνυ παλαιοί, ἕν, οἱ δὲ ὡρισμένα,

[6, 1, 24]   καὶ τὸ κάτω κεῖται» ἢ μεταξὺ κεῖται» Διὰ τί δὲ ἀνακλίσεως

[6, 1, 29]   εἶναι τῶν ὑποκειμένων, καὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ ἂν αὐτὰ δεύτερα κατηρίθμουν.

[6, 1, 10]   οὐ πρὸς τὸ ὀρθὸν βλέπουσα· οὐ γὰρ ἂν ἐποίησέ τι, ὃ

[6, 1, 1]   εἶναι, τὰ δὲ μὴ εἶναι· οὐ γὰρ δὴ ἀνάπαλιν. Οὗ δὴ

[6, 1, 29]   ὕλη. Τίς οὖν τοῦτό φησιν; Οὐ γὰρ δὴ αὐτὴ ἡ ὕλη.

[6, 1, 26]   ἐν τοῖς οὖσι τοῦ δυνάμει· οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ ἑαυτὸ ἄξει,

[6, 1, 26]   εἴη. Ἔπειτα πόθεν ἡ ἕνωσις; Οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ

[6, 1, 12]   ποιότητα ἐν τῇ αὐτῇ ἔσται· οὐ γὰρ δὴ ἓν γένος ἀμφοῖν.

[6, 1, 26]   Εἰ δὲ ὕστερον ἐκεῖνο, πῶς; Οὐ γὰρ δὴ ἡ ὕλη τὸ

[6, 1, 8]   μή, ἀλλ´ ἄλλη ἄλλων, ὁμώνυμος· οὐ γὰρ δή, ὅτι σχέσις λέγεται,

[6, 1, 5]   τοσόνδε ἄλλο ὂν τοσόνδε ἐστίν. Οὐ γὰρ δὴ ποσότης ὁ χρόνος·

[6, 1, 11]   οὐκ ὀρθῶς ἂν λέγοιτο ποιά; Οὐ γὰρ δὴ ταῖς διαστάσεσι ταῖς

[6, 1, 21]   ~Τίνι οὖν γνωριοῦμεν τὸ πάσχειν; Οὐ γὰρ δὴ τῇ ἐνεργείᾳ τῇ

[6, 1, 29]   ὡς ἓν γένος ἢ εἶδος; Οὐ γὰρ δὴ ὑπὸ τὸ αὐτὸ

[6, 1, 11]   καὶ ἕξεις καὶ διαθέσεις ἄλλο; Οὐ γὰρ διαφορὰ ποιότητος τὸ μόνιμον

[6, 1, 23]   ὅπου ποτὲ ἡ ἕξις, ἀνακτέον· οὐ γὰρ διοίσει κατὰ τὸ ἐχόμενον.

[6, 1, 22]   Ἢ οὐδὲ τὸ νοεῖν ποιεῖν οὐ γὰρ εἰς αὐτὸ τὸ νοούμενον,

[6, 1, 26]   τριχῇ διαστατὸν ἢ τίς διέστησεν; Οὐ γὰρ ἐν τῷ λόγῳ τοῦ

[6, 1, 26]   ἀρχὴ ἡ ὕλη σῶμα οὖσα; Οὐ γάρ ἐστι σῶμα μὴ οὐ

[6, 1, 16]   μεταβολὴ οὐκ ἐν τῷ μεταβεβληκέναι· οὐ γὰρ τῆς ἐν τῷ μεταβεβληκέναι

[6, 1, 20]   γὰρ τῷ μὴ ἐνηργηκέναι αὐτόν· οὐ γὰρ τὸ μανθάνειν ὥσπερ τὸ

[6, 1, 23]   ἐχόμενον. Εἰ μέντοι ποιότητα ἔχειν οὐ δεῖ λέγειν, ὅτι ἤδη ποιότης

[6, 1, 16]   Καὶ ὡς ἡ λεγομένη ἐνέργεια οὐ δεῖται χρόνου, οὕτως οὐδ´ ἡ

[6, 1, 30]   ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις σχέσεσι, πολλαχοῦ οὐ διδόντων. Ἔτι δ´ ἐν γένει

[6, 1, 9]   καὶ ἡ ἀπόφασις, διπλάσιον καὶ οὐ διπλάσιον, καὶ πρός τι καὶ

[6, 1, 9]   τις γένος θεὶς καὶ τὸ οὐ ζῷον ἐκεῖ τιθείη. Καὶ τὸ

[6, 1, 22]   τῷδε, πάσχειν. Καὶ θεωρούμενον ἑκάτερον οὐ καθ´ αὑτό, ἀλλὰ μετὰ τοῦ

[6, 1, 22]   λέγεται ἔχειν χρῶμα, διὰ τί οὐ καὶ ἔχει κίνησιν; Καὶ ἡ

[6, 1, 12]   ὁ πυκτικὸς ἐν ποιότητι, πῶς οὐ καὶ ὁ ποιητικός; Καὶ εἰ

[6, 1, 12]   πρός τι. Διὰ τί οὖν οὐ καὶ ὁ πυκτικὸς πρός τι,

[6, 1, 17]   ἓν γένος θήσονται, διὰ τί οὐ καὶ τὴν μὲν κίνησιν εἰς

[6, 1, 14]   χρόνον καὶ τόπον, διὰ τί οὐ καὶ τὸ ἐν ἀγγείῳ ἄλλην

[6, 1, 19]   διάδοχον κίνησιν γίγνεσθαι. Ἢ ἴσως οὐ κατ´ αὐτὸ τὸ τέμνεσθαι τὸ

[6, 1, 10]   τοὐλάχιστον διχῶς; Ἢ πρῶτον μὲν οὐ κατὰ τὸ ποιῆσαι ἢ παθεῖν

[6, 1, 25]   ἀσωμάτοις καὶ σώμασι. Καὶ διαφορὰς οὐ καταλελοίπασιν, αἷς τὸ τὶ διαιρήσουσι.

[6, 1, 24]   αὐτὸ ὄν ἀνακεῖσθαι, καθῆσθαι, καίτοι οὐ κεῖσθαι ἁπλῶς λεγομένων, ἀλλὰ πὼς

[6, 1, 9]   ὁ δὲ μᾶλλον ἔτι μᾶλλον οὐ κρατοῦντος· ἢ τῇ στερήσει, εἴ

[6, 1, 9]   δὲ τὸ ἧττον, μεταλήψει εἴδους οὐ κρατοῦντος ὁ ἧττον αἰσχρός, ὁ

[6, 1, 4]   ἀριθμὸς μόνος, τὰ δὲ δευτέρως. Οὐ κυρίως τοίνυν ἓν γένος, ἀλλὰ

[6, 1, 4]   μεγέθη μὲν λέγεται, ποσὰ δὲ οὐ λέγεται, εἴπερ τότε προσλαμβάνει τὸ

[6, 1, 22]   οὖν; εἰ βαδίζων ἴχνη εἰργάσατο, οὐ λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ τοῦ

[6, 1, 1]   τῶν νοητῶν κατὰ τὴν διαίρεσιν οὐ λέγουσιν· οὐ πάντα ἄρα τὰ

[6, 1, 2]   ἀσώματον, ἢ τὸ ἀσώματον σῶμα. Οὐ μὴν ἀλλὰ ἐπ´ αὐτῶν τῶν

[6, 1, 5]   ἀέρα, δύο ἂν εἴη καὶ οὐ μία ἡ κατηγορία ἐκ τῆς

[6, 1, 4]   μετέχουσιν αὐτῶν, καθ´ οὓς ἀριθμοῦμεν, οὐ μονάδας, ἀλλὰ ἵππους δέκα καὶ

[6, 1, 13]   ταῦτα τῷ ἦν ἀλλ´ οὖν οὐ μόνον χρόνος, ἀλλὰ ποτὲ χρόνος,

[6, 1, 13]   ἄλλης; Εἰ δὲ λέγοιεν ὡς οὐ μόνον χρόνος τὸ ἦν καὶ

[6, 1, 20]   γε οὖσα; Ἀλλ´ αὕτη μὲν οὐ πάθησις, ὁ δὲ ἔχων πάσχων

[6, 1, 19]   ἢ ὅλως λύπην οὐκ ἐμποιοῦν, οὐ πάθος ἐστὶ τοῦ εἰς ὅν,

[6, 1, 19]   ὅν, οἷον τὸ ἀκοῦσαι; Ἢ οὐ πάθος τὸ ἀκοῦσαι οὐδ´ ὅλως

[6, 1, 1]   κατὰ τὴν διαίρεσιν οὐ λέγουσιν· οὐ πάντα ἄρα τὰ ὄντα διαιρεῖσθαι

[6, 1, 11]   τὸ πυκνὸν καὶ τραχύτης, καὶ οὐ πανταχοῦ ἐξ ἀνωμαλίας θέσεως καὶ

[6, 1, 23]   τὸ ἔχειν πολλαχῶς, διὰ τί οὐ πάντες οἱ τρόποι τοῦ ἔχειν

[6, 1, 21]   μή, τὸ αὐτὸ πάσχειν καὶ οὐ πάσχειν ἔσται. Καὶ πῶς οὐ

[6, 1, 20]   ποιεῖ τὸ πάσχειν, ὃ ἦν οὐ πάσχειν κατὰ τὸν ποιοῦντα; Ἀλλ´

[6, 1, 11]   γὰρ καθὸ εἶδός ἐστιν ἕκαστον, οὐ ποιόν· εἰ δὲ καθὸ καλὸν

[6, 1, 10]   ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ λογικόν· ὥστε οὐ ποιότης τὸ οὕτω λογικόν, ἀλλὰ

[6, 1, 8]   ὡς μίαν ἄμφω, τὴν δὲ οὐ ποιοῦσαν, ἀλλ´ ἐπ´ ἀμφοῖν τὸ

[6, 1, 26]   Οὐ γάρ ἐστι σῶμα μὴ οὐ πολλὰ εἶναι· καὶ πᾶν σῶμα

[6, 1, 5]   μὲν γάρ〉 ᾗ δὲ λόγος, οὐ ποσόν· σημαντικὸν γάρ, ὥσπερ τὸ

[6, 1, 14]   ὃ ἐδέξατο· διὰ τί οὖν οὐ πρός τι, εἰ ἐκ τῆς

[6, 1, 9]   διπλάσιον, καὶ πρός τι καὶ οὐ πρός τι; Ὥσπερ ἂν εἰ

[6, 1, 27]   Πρός τι γὰρ τὸ ὑποκείμενον, οὐ πρὸς τὸ ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ

[6, 1, 10]   Ἢ τὸ αὑτῆς ἑκάστη πράττει οὐ πρὸς τὸ ὀρθὸν βλέπουσα· οὐ

[6, 1, 19]   καίτοι οὔσης γῆς ἐφ´ ἧς, οὐ προσποιεῖται τὸ πεπονθέναι. Ἀλλ´ ὅταν

[6, 1, 30]   ἔχειν· ἐπὶ δὲ τοῦ ἔχειν οὐ πὼς ἔχων» ἀλλὰ ἔχων» Τὸ

[6, 1, 1]   ἢ κατηγορίας δέκα. Ὅτι γὰρ οὐ συνώνυμον τὸ ὂν ἐν ἅπασι,

[6, 1, 4]   ἐν τοῖς μετέχουσι θεωροῖτο, αὐτός, οὐ τὰ μετέχοντα. Οὐ τὸ τρίπηχυ

[6, 1, 25]   Ἔπειτα τὸ ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες οὐ τὰ ὄντα ἐξαριθμοῦνται, ἀλλ´ ἀρχὰς

[6, 1, 23]   καὶ τὸ ἕστηκεν» ἐπ´ ἀμφοῖν οὐ ταὐτόν. Ἔτι καὶ τὸ ἐν

[6, 1, 16]   δὲ ἦν διανύσας, τὸ ἐλλεῖπον οὐ τῆς βαδίσεως οὐδὲ τῆς κινήσεως

[6, 1, 19]   πάσχειν λέγεται, τὸ γενόμενον ὕστερον, οὐ τὸ ἀντίθετον, οἷον τῷ καίειν

[6, 1, 19]   ἐπινοεῖ, ὃ ἐπιγίγνεται, ἄλγημα συλλογιζόμενος, οὐ τὸ βαδίζειν· ἢ ἐπενόησεν ἂν

[6, 1, 21]   οὐ πάσχειν ἔσται. Καὶ πῶς οὐ τὸ θερμαίνεσθαι διττόν; Ἢ τὸ

[6, 1, 2]   ταῦτα οὐσίας λέγουσιν εἶναι, καὶ οὐ τὸ ἴσον εἰς οὐσίαν ἔχειν,

[6, 1, 28]   οὗτος αὐτοῖς μένει, ἔδει δὲ οὐ τὸ ὁπωσοῦν μένον νομίσαι τὸ

[6, 1, 19]   εἰ δέ τις λέγοι γεγράφθαι, οὐ τὸ πάσχειν λέγει. Καὶ ἐπὶ

[6, 1, 4]   ἡ ψυχὴ προσχρωμένη. Μετροῦσα οὖν οὐ τὸ τί ἐστι μετρεῖ· ἓν

[6, 1, 4]   θεωροῖτο, αὐτός, οὐ τὰ μετέχοντα. Οὐ τὸ τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ τὰ

[6, 1, 10]   δυνάμεις; Οἷον ἡ πυκτικὴ δύναμις οὐ τοῦ ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ

[6, 1, 26]   εἴ γε τὸ μέγεθος ἓν οὐ τῷ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ τῷ

[6, 1, 4]   ἂν ἐγγίνηται, ποσὰ αὐτὰ λέγομεν, οὐ τῷ κυρίως ποσῷ, ἀλλὰ μέγα

[6, 1, 21]   οὔσας πείσεις, τὸ δὲ πάσχειν οὐ τῷ παρ´ ἑτέρου ἢ παρ´

[6, 1, 17]   αὐτὴ ἡ σχέσις ἐγέννα, ἀλλ´ οὐ τῷ πρὸς ἕτερον μόνον λέγεσθαι.

[6, 1, 5]   τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ τῶν μετεχόντων, ἀλλ´ ἢ κατὰ

[6, 1, 28]   νομίσειεν εἶναι τὸ ὄν, ὅτι οὐ φθείρεται ὁ τόπος νομίσας. Καίτοι

[6, 1, 13]   φήσουσι τὸ ποτὲ εἶναι, ἀλλ´ οὐ χρόνον, τοῦτο τὸ ἐν χρόνῳ

[6, 1, 11]   ἐκ πάθους, αἱ δὲ οὔ· οὐ γὰρ διαφέρει ὁπόθεν ἡ ποιότης·

[6, 1, 15]   τὸν ποιοῦντα, ἡ δὲ ποίησις οὔ· καὶ τὸ ποιεῖν ἐν ποιήσει

[6, 1, 11]   μὲν ἐκ πάθους, αἱ δὲ οὔ· οὐ γὰρ διαφέρει ὁπόθεν ἡ

[6, 1, 30]   μᾶλλόν πως ποιῶν ἢ ὅλως οὔ πως, ἀλλὰ ποιῶν μόνον· καὶ

[6, 1, 30]   ποιῶν μόνον· καὶ ὁ πάσχων οὔ πως ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν πως

[6, 1, 14]   τὸ ἔστι προσκατηγορεῖται· δεῖ δὲ οὔ· ὥσπερ οὐδὲ τὸ ποιότης ἐστίν»

[6, 1, 1]   εἶναι· οὐ γὰρ δὴ ἀνάπαλιν. Οὗ δὴ ἐξεταστέον, τίνα κἀκεῖ τῶν

[6, 1, 7]   ἡ γνῶσις πρὸς τὸ γινωσκόμενον οὗ δὴ καὶ φανερώτερον τὸ τῆς

[6, 1, 16]   τελειοῦται τότε, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα οὗ ἐστοχάζετο· οἷον βάδισις ἐξ ἀρχῆς

[6, 1, 12]   ἀπέλαυσε καὶ μετέβαλε παρ´ ἐκείνου οὗ ἔχει. Εἰ δὲ τὸ αὐτὸ

[6, 1, 16]   ἀρχὴν ἐν ᾧ καὶ ἀφ´ οὗ ἤρξατο μήτε αὐτῆς ἀρχὴν τῆς

[6, 1, 21]   μή τις μὴ προσποιοῖτο ἀφ´ οὗ κεκίνηται, ὅτι δὲ μετ´ ἐκεῖνο

[6, 1, 19]   ἀλλὰ ποιεῖ τι ἕτερον, δι´ οὗ λυπεῖ, ὃ ἐν τῷ λυπησομένῳ

[6, 1, 4]   μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν, ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ τὸ μέγα αὐτὸ καὶ

[6, 1, 5]   πῶς; Πρῶτον δὲ περὶ τοῦ λόγου, εἰ βούλει {μετρεῖται μὲν γάρ}

[6, 1, 9]   δὲ τῶν ἄλλων εἴδους καὶ λόγου μετάληψιν εἶναι. Καὶ γάρ, εἰ

[6, 1, 8]   τὰ δὲ μετὰ δυνάμεως καὶ ἔργου ἢ ἀεὶ πρὸς τὴν σχέσιν

[6, 1, 26]   ὤν, ἄλλην ὕλην τὴν τοῦ θεοῦ εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ ἡ

[6, 1, 7]   λέγοντες τὸ πρότερον, καὶ ἐπὶ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ

[6, 1, 7]   ἢ ἄλλη γίγνεται, οἷον ἐπὶ δεξιοῦ καὶ πλησίον, ἐξ ὧν καὶ

[6, 1, 24]   ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ καὶ τοῦ δεξιοῦ ὄντος ἐκεῖ καὶ ὁ δεξιὸς

[6, 1, 6]   υἱέος, δεσπότου δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε

[6, 1, 6]   δεσπότου δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ

[6, 1, 12]   βλάβος ἀπὸ τῆς ποιότητος καὶ ποιοῦ ἢ ζητητέον τρόπον ἄλλον. Ἐπισκεπτέον

[6, 1, 10]   ὅσαι μάλιστά εἰσιν ἐνέργειαι, τὸ ποιοῦ καθ´ αὑτὰς ἐνεργοῦσαι καὶ τῶν

[6, 1, 30]   τοῦ μὲν ποσοῦ, τοῦ δὲ ποιοῦ ὄντος; Πῶς δὲ τὸ ποτὲ

[6, 1, 6]   οὐδαμοῦ τοῦτο. Τί δὴ ἐπὶ διπλασίου καὶ ἡμίσεος καὶ ὅλως ὑπερέχοντος

[6, 1, 7]   μένει; Ἢ ἐπὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ τῶν παραπλησίων πατρὸς ἀπελθόντος

[6, 1, 17]   μὲν ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ

[6, 1, 12]   καὶ τοῦτο μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ καὶ ἐνταῦθα καὶ

[6, 1, 6]   ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ μετρουμένου; Καὶ

[6, 1, 12]   μικρότητος· ἢ καὶ τοῦτο μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ καὶ

[6, 1, 6]   πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ

[6, 1, 12]   Τὰς δὲ τῆς ψυχῆς πῶς; Ἐπιθυμητικοῦ, θυμοειδοῦς, λογιστικοῦ. Ἢ ταῖς διαφοραῖς

[6, 1, 17]   ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ ἢ κινητοῦ, λεκτέον ὡς τὰ

[6, 1, 12]   τῆς ψυχῆς πῶς; Ἐπιθυμητικοῦ, θυμοειδοῦς, λογιστικοῦ. Ἢ ταῖς διαφοραῖς τῶν ἐνεργειῶν,

[6, 1, 21]   οὐσίαν συντελέσει, οἷον θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ καὶ πάσχοντος, ἡ δὲ οὐσία

[6, 1, 5]   ἡ δὲ ποσότης οὐκ ἐφαπτομένη ἄλλου αὐτὸ τοῦτο ἂν εἴη τὸ

[6, 1, 5]   ἢ ἑκάστην ἄλλου μὲν ποίησιν, ἄλλου δὲ πάθος, ἢ ποίησιν εἰς

[6, 1, 21]   δὴ τῇ ἐνεργείᾳ τῇ παρ´ ἄλλου, εἰ ὁ τὴν ἐνέργειαν παραδεξάμενος

[6, 1, 20]   οὕτω μὲν ποίησις τῷ ἀπ´ ἄλλου, εἰς ἄλλον δὲ πεῖσις ἡ

[6, 1, 3]   Ἢ ἄλλον τρόπον τὸ κατ´ ἄλλου» ἐνταῦθα, ὡς γένος ἐνυπάρχον καὶ

[6, 1, 27]   τοῦτο. Εἰ δὲ οὐδὲν δέονται ἄλλου ἔξωθεν, αὐτὸ δὲ πάντα δύναται

[6, 1, 26]   μὴ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ παρ´ ἄλλου. ~Ἐχρῆν δὲ καὶ ἄλλως τηροῦντας

[6, 1, 3]   Ἀλλ´ ἡ δευτέρα οὐσία κατ´ ἄλλου. Ἢ ἄλλον τρόπον τὸ κατ´

[6, 1, 22]   εἰς ἄλλο γὰρ καὶ περὶ ἄλλου ἡ πρόνοια. Ἢ οὐδὲ τὸ

[6, 1, 5]   δὲ ἀντικειμένως πάθος, ἢ ἑκάστην ἄλλου μὲν ποίησιν, ἄλλου δὲ πάθος,

[6, 1, 3]   ἐν ὑποκειμένῳ μηδὲ ὅ ἐστιν ἄλλου ὄν, οἷον λευκὸν ποιότης σώματος

[6, 1, 22]   οὐδὲν εἰς οὐσίαν προσλαμβανούσης, ἀλλὰ ἄλλου ὄντος τοῦ πάσχοντος, ὅταν τις

[6, 1, 3]   ἐκείνου· τὸ δὲ λευκὸν κατ´ ἄλλου, ὅτι ἐν ἄλλῳ. Ἀλλὰ ταῦτα

[6, 1, 21]   εἰς οὐσίαν συντελῇ, καὶ τότε ἄλλου πάσχοντος εἰς οὐσίαν συντελέσει, οἷον

[6, 1, 15]   πρός τι διὰ τὴν σχέσιν ἄλλου πρὸς ἄλλο, κινήσεως δὲ περὶ

[6, 1, 12]   τὸ ποιητικὸν τοῦ ποιητικὸν» οὐκ ἄλλου τινὸς ὄντος ἢ καθόσον ποιόν;

[6, 1, 22]   προνοεῖν ποιεῖν, καὶ εἰ περὶ ἄλλου τὸ νοεῖν, ἢ ἐκεῖνο πάσχειν.

[6, 1, 4]   ποσῷ, ἀλλὰ μέγα λέγομεν, ὥσπερ πολλοῦ μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν, ὅτι

[6, 1, 6]   καὶ αὖ πατρὸς υἱέος, δεσπότου δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου

[6, 1, 6]   τοῦ πρότερον λεχθέντος οὐδεμία, ἢ οὐδαμοῦ τοῦτο. Τί δὴ ἐπὶ διπλασίου

[6, 1, 4]   μέγα λέγομεν, ὥσπερ πολλοῦ μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν, ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ

[6, 1, 3]   ἆρα μίαν τινὰ κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν οὐσίαν, τὴν

[6, 1, 14]   τοῦδε ἐν τῷδε καὶ τοῦ δεξαμένου πρὸς ὃ ἐδέξατο· διὰ τί

[6, 1, 24]   σημαίνοντος ἢ ἐν τόπῳ ἐστίν» εἰρημένου τοῦ σχήματος καὶ τοῦ τόπου,

[6, 1, 11]   καθὸ καλὸν μετὰ τὸ τοῦ ὑποκειμένου εἶδος ἢ αἰσχρόν, λόγον ἂν

[6, 1, 25]   τὰ ἄλλα, ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου καὶ διαφορὰν οὐκ ἔχοντος, ἀλλ´

[6, 1, 10]   μετὰ τὴν οὐσίαν ποιότης τοῦ ὑποκειμένου. Τὸ δὲ τρίγωνον ποιότης τοῦ

[6, 1, 19]   ποιεῖν ἓν λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ δὲ

[6, 1, 22]   ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ λεγομένου ποιεῖν. Καὶ κίνησις μὲν ἐπ´

[6, 1, 20]   πάσχων ἔσται τοῦ πάσχειν τινὸς λαμβανομένου· οὐδὲ γὰρ τῷ μὴ ἐνηργηκέναι

[6, 1, 21]   πάσχοντος εἰς οὐσίαν συντελέσει, οἷον θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ καὶ πάσχοντος, ἡ

[6, 1, 6]   ἡμίσεος καὶ ὅλως ὑπερέχοντος καὶ ὑπερεχομένου, καὶ αὖ ἕξεως καὶ διαθέσεως,

[6, 1, 3]   κινήσεώς τι καὶ κίνησις τοῦ κινουμένου; Ἀλλ´ ἡ δευτέρα οὐσία κατ´

[6, 1, 6]   καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ μετρουμένου; Καὶ ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις, ἡ

[6, 1, 10]   τὸ δὲ δευτέρως καὶ ἀπ´ ἐκείνου καὶ ἄλλο ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον

[6, 1, 28]   ἐκεῖνο. Τό τε αἰσθητὸν μετ´ ἐκείνου καὶ ἄλλων πολλῶν τῷ πλήθει

[6, 1, 12]   ἄλλο, ἀπέλαυσε καὶ μετέβαλε παρ´ ἐκείνου οὗ ἔχει. Εἰ δὲ τὸ

[6, 1, 20]   ἀλλοιοῦσα καὶ ὁ ποιῶν ἀπαθὴς ἐκείνου; Πῶς γὰρ ἂν πάθοι ὃ

[6, 1, 3]   ὡς μέρος καὶ τὸ τὶ» ἐκείνου· τὸ δὲ λευκὸν κατ´ ἄλλου,

[6, 1, 1]   τῶν ὑστέρων οὐκ ὄντος γένους κοινοῦ, ἐν οἷς τὸ πρότερον καὶ

[6, 1, 1]   γένη δεῖ νομίζειν αὐτοὺς λέγειν κοινοῦ ὀνόματος τυχόντα τοῦ ὄντος ἢ

[6, 1, 20]   λευκαίνει ὁ λόγος ὁ τοῦ κύκνου, ὁ δὲ λευκαίνεται ὁ γιγνόμενος

[6, 1, 13]   τῷ ἦν, ὃ ἦν εἶδος χρόνου; Ἀλλ´ εἰ τῷ ἀόριστον μὲν

[6, 1, 16]   καὶ μὴ εἶναι μήτε τοῦ χρόνου ἀρχὴν ἐν ᾧ καὶ ἀφ´

[6, 1, 16]   ἀχρόνῳ φάσκειν γενέσθαι, τὴν δὲ χρόνου δεῖσθαι λέγειν μὴ τὴν τόσην

[6, 1, 13]   πέρυσι καὶ τὰ τοιαῦτα μέρη χρόνου, διὰ τί οὐκ ἐν τῷ

[6, 1, 13]   καὶ τὸ ἔσται, εἴδη ὄντα χρόνου, δίκαιον δήπου ἐν ᾧ ὁ

[6, 1, 13]   εἴη ἢ ἐν μέρει τοῦ χρόνου; Εἰ δ´ ὅτι μέρος χρόνου

[6, 1, 16]   ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι ἂν τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι ἀρξαμένην καὶ

[6, 1, 13]   χρόνου; Εἰ δ´ ὅτι μέρος χρόνου λέγουσι, καὶ καθότι μέρος ἀξιοῦσι

[6, 1, 16]   ἡ λεγομένη ἐνέργεια οὐ δεῖται χρόνου, οὕτως οὐδ´ ἡ κίνησις, ἀλλ´

[6, 1, 13]   ἁπλῶς τι λέγειν, ἀλλὰ μέρος χρόνου παρεληλυθός, πλείω ποιοῦσι, καὶ τὸ

[6, 1, 4]   χρόνον, καίτοι ἴσως ἀνάπαλιν τοῦ χρόνου τὸ συνεχὲς παρὰ τῆς κινήσεως

[6, 1, 16]   εἰ ἡμερησία εἴη ἢ ὁποσουοῦν χρόνου. Ὥσπερ οὖν ἐνέργεια ἐν ἀχρόνῳ,

[6, 1, 14]   περὶ τοῦ ποῦ. ~Τὸ δὲ ποῦ, ἐν Λυκίῳ καὶ ἐν Ἀκαδημίᾳ.

[6, 1, 18]   μὴ ἐν τῷ ποιεῖν ταῦτα, ποῦ λεκτέον· τάχα δὲ τὸ νοεῖν

[6, 1, 30]   δὲ τὸ ποτὲ καὶ τὸ ποῦ; Πῶς δὲ ὅλως πως ἔχοντα

[6, 1, 13]   ὡρίσθαι, πρῶτον μὲν τὸ ἦν ποῦ τάξομεν; Ἔπειτα τὸ χθὲς ἔσται

[6, 1, 13]   τοῖς ἑξῆς τοῖς περὶ τοῦ ποῦ. ~Τὸ δὲ ποῦ, ἐν Λυκίῳ

[6, 1, 13]   ἔσται, εἴδη ὄντα χρόνου, δίκαιον δήπου ἐν ᾧ ὁ χρόνος τετάχθαι.

[6, 1, 11]   κοῦφον καὶ βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου δεῖ αὐτὰ θεῖναι. Εἴη δ´

[6, 1, 21]   αὐτοῦ ἐποιήσατο διαδεξάμενος. Ἀλλ´ ἆρα ὅπου μὴ ἐνέργεια, πεῖσις δὲ μόνον;

[6, 1, 23]   λεγόμενα καὶ εἰς ἕξιν {αὐτά} ὅπου ποτὲ ἡ ἕξις, ἀνακτέον· οὐ

[6, 1, 10]   ἡ κακία. Ἢ ἔκπτωσις τοῦ σκοποῦ οὖσα πῶς δύναμις; Ἢ τὸ

[6, 1, 24]   εἰρημένου τοῦ σχήματος καὶ τοῦ τόπου, τί δεῖ εἰς ἓν δύο

[6, 1, 14]   καὶ τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ τόπου τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ τὸ

[6, 1, 14]   Λύκιον πάντως τόποι καὶ μέρη τόπου, ὥσπερ τὸ ἄνω καὶ τὸ

[6, 1, 10]   ἡ πυκτικὴ δύναμις οὐ τοῦ ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ λογικόν·

[6, 1, 14]   πρός τι, εἰ ἐκ τῆς ἑκατέρου πρὸς ἑκάτερον σχέσεως ἀπεγεννήθη τι;

[6, 1, 21]   παρ´ αὐτοῦ, τὸ δὲ ἀφ´ ἑτέρου ἐν ἄλλῳ τὸ πάσχειν. Τί

[6, 1, 21]   δὲ πάσχειν οὐ τῷ παρ´ ἑτέρου ἢ παρ´ ἑαυτοῦ σαπείη γὰρ

[6, 1, 17]   δὲ ᾖ τις ὑπόστασις, κἂν ἑτέρου ᾖ κἂν πρὸς ἕτερον, τήν

[6, 1, 7]   τι οὐκ εἴ τι ἁπλῶς ἑτέρου λέγεται, οἷον ἕξις ψυχῆς ἢ

[6, 1, 17]   κίνησις καὶ ἡ ἕξις δὲ ἑτέρου οὖσα οὐκ ἀφῄρηται τὸ πρὸ

[6, 1, 25]   ὕστερον, τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου λαμβάνει τὸ εἶναι, ἐν δὲ

[6, 1, 7]   καὶ ἐπὶ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ ἐπὶ μεγεθῶν παρὰ

[6, 1, 16]   ἐπὶ τὸ ἄνω· ὥστε ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι ἂν τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι

[6, 1, 6]   τε αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ μετρουμένου; Καὶ ἐπιστήμη καὶ

[6, 1, 6]   δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ καὶ

[6, 1, 6]   καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ καὶ παθητικοῦ,

[6, 1, 4]   ἢ καλόν, ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ ποσοῦ ἄρα, εἴτε καθ´ αὑτόν, εἴτ´

[6, 1, 5]   καὶ ἄνισον ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ τῶν

[6, 1, 3]   κείσθω· ἐπὶ δὲ τὴν τοῦ ποσοῦ ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ πρῶτον

[6, 1, 4]   μεγέθη; Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς τοῦ ποσοῦ, καὶ οἷς ἂν ἐγγίνηται, ποσὰ

[6, 1, 13]   χρόνος τετάχθαι. Λέγεται δὲ τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος· ὥστε τί δεῖ

[6, 1, 5]   δὲ τὰ μετέχοντα πάντα τοῦ ποσοῦ ποσὰ θεῖτο, καὶ ἡ οὐσία

[6, 1, 30]   λευκὸν εἰς ἕν, τοῦ μὲν ποσοῦ, τοῦ δὲ ποιοῦ ὄντος; Πῶς

[6, 1, 14]   Εἶτα τί〉 διαφέρει τὸ ὧδε τοῦ Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ τὸ ὧδε τὸ

[6, 1, 10]   Οἷον ἡ πυκτικὴ δύναμις οὐ τοῦ ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ

[6, 1, 19]   λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ δὲ πάσχειν λέγεται,

[6, 1, 27]   τι πρὸς ἄλλο καὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους, οἷον διπλάσιον πρὸς

[6, 1, 9]   αἰσχρός, ὁ δὲ αἰσχίων εἴδους τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ; Ἤ, εἰ μὲν

[6, 1, 22]   ἡ ἀπόλυτος κίνησις, οἷον ἡ τοῦ βαδίζειν, ἔχει βάδισιν, καὶ ἔχει

[6, 1, 19]   τὸ πάσχειν λέγει. Καὶ ἐπὶ τοῦ βαδίζειν, καίτοι οὔσης γῆς ἐφ´

[6, 1, 9]   σχέσεις καὶ εἰδῶν μεταλήψεις αἰτίας τοῦ γὰρ διπλάσιον εἶναι τὸ διπλάσιον

[6, 1, 25]   τὸ εἶναι ἕκαστον ἔχει παρὰ τοῦ γένους, εἴπερ τοῦτο δεῖ γένος

[6, 1, 19]   γραμματείῳ ποιεῖ παρὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος οἷον τὸ ἀλγεῖν· εἰ

[6, 1, 24]   Καὶ τὸ μὲν σχῆμα ἄλλο· τοῦ δὲ κεῖσθαι τί ἄλλο σημαίνοντος

[6, 1, 30]   εἰς ἕν, τοῦ μὲν ποσοῦ, τοῦ δὲ ποιοῦ ὄντος; Πῶς δὲ

[6, 1, 12]   σώματος λέγοντα, τὰς δὲ ψυχῆς, τοῦ δὲ σώματος μερίζειν κατὰ τὰς

[6, 1, 14]   γεννῶμεν τοῦδε ἐν τῷδε καὶ τοῦ δεξαμένου πρὸς ὃ ἐδέξατο· διὰ

[6, 1, 24]   ὁ ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ καὶ τοῦ δεξιοῦ ὄντος ἐκεῖ καὶ ὁ

[6, 1, 17]   ἀνάγειν τῷ τὴν μὲν ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ

[6, 1, 26]   ἄποιος τὸ ποιόν, οὐδ´ ἐκ τοῦ δυνάμει ἐνέργεια· ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν

[6, 1, 17]   δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ ἢ κινητοῦ, λεκτέον

[6, 1, 26]   ἀρχὴν ἔχοντος ἐν τοῖς οὖσι τοῦ δυνάμει· οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ

[6, 1, 2]   κοινὸν ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἐξ ἀμφοῖν.

[6, 1, 22]   οὐ λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ τοῦ εἶναι αὐτὸν ἄλλο τι. Ἢ

[6, 1, 19]   οὐκ ἐμποιοῦν, οὐ πάθος ἐστὶ τοῦ εἰς ὅν, οἷον τὸ ἀκοῦσαι;

[6, 1, 8]   ὁ μὲν μείζων ἐνεργείᾳ φανέντος τοῦ ἐν αὐτῷ μεγέθους, ὁ δὲ

[6, 1, 10]   ὑποκειμένου. Τὸ δὲ τρίγωνον ποιότης τοῦ ἐν ᾧ, οὐχ ἁπλῶς τρίγωνον,

[6, 1, 26]   αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ τῷ μετέχειν τοῦ ἓν καὶ κατὰ σύμβασιν. Δεῖ

[6, 1, 26]   καὶ τὸ ἕν, καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς ἀρξαμένους εἰς τὰ πολλὰ

[6, 1, 2]   ὕλης καὶ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἐξ ἀμφοῖν. Πάντα γὰρ ταῦτα

[6, 1, 6]   κατ´ ἐνέργειαν ὑπόστασιν {πρὸς τὸ τοῦ ἐπιστητοῦ εἶδος} καὶ ἡ αἴσθησις

[6, 1, 23]   μὲν τούτων ἅλις. ~Περὶ δὲ τοῦ ἔχειν, εἰ τὸ ἔχειν πολλαχῶς,

[6, 1, 23]   τί οὐ πάντες οἱ τρόποι τοῦ ἔχειν εἰς ταύτην τὴν κατηγορίαν

[6, 1, 30]   τὸ πὼς ἔχων» καὶ ἐπὶ τοῦ ἔχειν· ἐπὶ δὲ τοῦ ἔχειν

[6, 1, 30]   ἐπὶ τοῦ ἔχειν· ἐπὶ δὲ τοῦ ἔχειν οὐ πὼς ἔχων» ἀλλὰ

[6, 1, 26]   σῶμα ὤν, ἄλλην ὕλην τὴν τοῦ θεοῦ εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ

[6, 1, 21]   οὖν καλλίων ὁ χαλκὸς ἀπὸ τοῦ θερμαίνεσθαι ἢ κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι,

[6, 1, 19]   τὸ καίεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦ καίειν καὶ καίεσθαι ἑνὸς ὄντος,

[6, 1, 11]   διὰ τί ὁ κατὰ δύναμιν τοῦ κατὰ ἐπιστήμην διοίσει; Ἢ εἰ

[6, 1, 26]   τὸ πρώτως καὶ κυρίως πρὸ τοῦ κατὰ σύμβασιν· ἢ πῶς ἡ

[6, 1, 24]   κατηγορίαν γενικὴν ἄλλην; ~Ἐπὶ δὲ τοῦ κεῖσθαι ἐν ὀλίγοις καὶ αὐτὸ

[6, 1, 30]   δ´ ἂν μόνον ἁρμόσει ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι τὸ πὼς ἔχων» καὶ

[6, 1, 3]   χρόνος κινήσεώς τι καὶ κίνησις τοῦ κινουμένου; Ἀλλ´ ἡ δευτέρα οὐσία

[6, 1, 20]   μὲν λευκαίνει ὁ λόγος ὁ τοῦ κύκνου, ὁ δὲ λευκαίνεται ὁ

[6, 1, 19]   τὸ ποιεῖν ἓν λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ

[6, 1, 22]   ἄλλο ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ λεγομένου ποιεῖν. Καὶ κίνησις μὲν

[6, 1, 5]   κίνησις πῶς; Πρῶτον δὲ περὶ τοῦ λόγου, εἰ βούλει {μετρεῖται μὲν

[6, 1, 19]   ἐνεργείᾳ οὐκέτι τὸ τῆς βουλήσεως τοῦ λυπεῖν, ἀλλὰ ποιεῖ τι ἕτερον,

[6, 1, 30]   καὶ τὸ λευκὸν εἰς ἕν, τοῦ μὲν ποσοῦ, τοῦ δὲ ποιοῦ

[6, 1, 9]   ποίησίς τις· ἡ δὲ μέτρησις τοῦ μετροῦντος ἐνέργεια πρὸς τὸ μετρούμενον

[6, 1, 7]   ὧν καὶ μάλιστα ἡ ὑπόνοια τοῦ μηδὲν εἶναι ἐν τοῖς τοιούτοις.

[6, 1, 1]   αὐτοὺς λέγειν κοινοῦ ὀνόματος τυχόντα τοῦ ὄντος ἢ κατηγορίας δέκα. Ὅτι

[6, 1, 25]   πάθη τῆς ὕλης, οὐκ ἐχρῆν τοῦ ὄντος καὶ τῶν ἄλλων ἕν

[6, 1, 0]   ~Περὶ τῶν γενῶν τοῦ ὄντος πρῶτον. ~Περὶ τῶν ὄντων

[6, 1, 21]   εἰ ἡ ὄρεξις κινεῖται ἀπὸ τοῦ ὀρεκτοῦ; Εἰ μή τις μὴ

[6, 1, 27]   γὰρ ὑποκείμενα ἔσται οὐκέτι ὄντος τοῦ παρέξοντος ὑποκείμενα αὐτὰ ἁπάντων καταναλωθέντων

[6, 1, 17]   ἐν εἴδεσι τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν, ἀλλ´ οὐχ ὡς νῦν

[6, 1, 20]   ὁ δὲ ἔχων πάσχων ἔσται τοῦ πάσχειν τινὸς λαμβανομένου· οὐδὲ γὰρ

[6, 1, 22]   οὐσίαν προσλαμβανούσης, ἀλλὰ ἄλλου ὄντος τοῦ πάσχοντος, ὅταν τις οὐσία γίνηται.

[6, 1, 22]   ἑτέρως ἢ πρότερον εἶχε, τῆς τοῦ πάσχοντος οὐσίας οὐδὲν εἰς οὐσίαν

[6, 1, 21]   ἐκεῖνο ἐγήγερται. Τί οὖν διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι ἢ ὠσθέντα κατενεχθῆναι; Ἀλλ´

[6, 1, 11]   εἰ μὴ τῷ σταθμῷ λέγοιτο τοῦ πλείονος καὶ ἐλάττονος, ἐν ᾧ

[6, 1, 7]   ἡμῶν πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ τοῦ ποιὰ εἶναι ἔστιν ἐν ταὐτότητι

[6, 1, 13]   χρόνῳ, ἄλλας πολλὰς ἀνευρήσομεν ἀπὸ τοῦ ποιεῖν ἄλλο ἐν ἄλλῳ. Λεχθήσεται

[6, 1, 17]   ὡς ἓν διχῇ ἐν εἴδεσι τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν, ἀλλ´

[6, 1, 20]   ἀντίθετον· ὅμως δὲ ἕτερον ὂν τοῦ ποιεῖν οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ

[6, 1, 22]   ἄμφω πρός τι εἶναι, ὅσα τοῦ ποιεῖν πρὸς τὸ πάσχειν, εἰ

[6, 1, 12]   τις ὑπόστασις κατὰ τὸ ποιητικὸν τοῦ ποιητικὸν» οὐκ ἄλλου τινὸς ὄντος

[6, 1, 20]   Ἆρ´ οὖν, ὅταν μὲν ἀπὸ τοῦ ποιοῦν〈 τος〉 ἴῃ ἡ ἀλλοίωσις,

[6, 1, 19]   Τί ἄλλο ἢ ἡ ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος ἐν τῷδε οὖσα; Οὕτω

[6, 1, 20]   δὲ μανθάνοντα πῶς πάσχειν τῆς τοῦ ποιοῦντος ἐνεργείας εἰς αὐτὸν ἰούσης;

[6, 1, 22]   οὐ καθ´ αὑτό, ἀλλὰ μετὰ τοῦ ποιοῦντος καὶ πάσχοντος· οὗτος κινεῖ

[6, 1, 4]   θερμὸν ἢ καλόν, ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ ποσοῦ ἄρα, εἴτε καθ´ αὑτόν,

[6, 1, 5]   ἴσον καὶ ἄνισον ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ

[6, 1, 3]   ἐνταῦθα κείσθω· ἐπὶ δὲ τὴν τοῦ ποσοῦ ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ

[6, 1, 4]   τὰ μεγέθη; Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς τοῦ ποσοῦ, καὶ οἷς ἂν ἐγγίνηται,

[6, 1, 13]   ὁ χρόνος τετάχθαι. Λέγεται δὲ τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος· ὥστε τί

[6, 1, 5]   Εἰ δὲ τὰ μετέχοντα πάντα τοῦ ποσοῦ ποσὰ θεῖτο, καὶ ἡ

[6, 1, 13]   ὑφ´ ἓν ἄμφω. ~Περὶ δὲ τοῦ ποτὲ ὧδε ἐπισκεπτέον· εἰ τὸ

[6, 1, 13]   ἐν τοῖς ἑξῆς τοῖς περὶ τοῦ ποῦ. ~Τὸ δὲ ποῦ, ἐν

[6, 1, 17]   πρὸς ἕτερον, τήν γε πρὸ τοῦ πρός τι εἴληχε φύσιν. Αὕτη

[6, 1, 17]   οὖσα οὐκ ἀφῄρηται τὸ πρὸ τοῦ πρός τι εἶναί τε καὶ

[6, 1, 9]   ἔδει λέγειν εἶναι ταύτας τὰς τοῦ πρός τι λεγομένας σχέσεις· εἰ

[6, 1, 9]   οὖν {ὡς εἶδος} γενικῶς τὴν τοῦ πρός τι σχέσιν ὡς εἶδός

[6, 1, 6]   τοῦ ὕστερον λεχθέντος, ἐπὶ δὲ τοῦ πρότερον λεχθέντος οὐδεμία, ἢ οὐδαμοῦ

[6, 1, 25]   τὸ ὕστερον, τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου λαμβάνει τὸ εἶναι, ἐν

[6, 1, 10]   καὶ ἡ κακία. Ἢ ἔκπτωσις τοῦ σκοποῦ οὖσα πῶς δύναμις; Ἢ

[6, 1, 29]   σύνθετόν τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ τοῦ συνθέτου ὃ ποιοῦσιν ἐξ ὕλης

[6, 1, 24]   ἢ ἐν τόπῳ ἐστίν» εἰρημένου τοῦ σχήματος καὶ τοῦ τόπου, τί

[6, 1, 19]   γὰρ τμῆσις, ἥ τε παρὰ τοῦ τέμνοντος ἥ τε ἐν τῷ

[6, 1, 19]   μία ἡ τμῆσις ἡ ἀπὸ τοῦ τέμνοντος καὶ ἡ ἐν τῷ

[6, 1, 8]   σχέσιν καὶ εἶχε καὶ πρὸ τοῦ τὴν ἑτοιμότητα, ἐν δὲ τῇ

[6, 1, 24]   ἐστίν» εἰρημένου τοῦ σχήματος καὶ τοῦ τόπου, τί δεῖ εἰς ἓν

[6, 1, 14]   ὥστε καὶ τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ τόπου τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ

[6, 1, 26]   Οὐ γὰρ ἐν τῷ λόγῳ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ ἡ ὕλη, οὐδ´

[6, 1, 26]   εἶδος; Εἰ δὲ καὶ ἄνευ τοῦ ὕλην ἔχειν ἀρχοειδὴς ὢν καὶ

[6, 1, 7]   εἶναι, τῷ μὲν διπλασίῳ παρὰ τοῦ ὑπερέχειν τὸ ἥμισυ, τῷ δὲ

[6, 1, 7]   ἥμισυ, τῷ δὲ ἡμίσει παρὰ τοῦ ὑπερέχεσθαι· ὥστε οὐκ ἔστι τὸ

[6, 1, 11]   δὲ καθὸ καλὸν μετὰ τὸ τοῦ ὑποκειμένου εἶδος ἢ αἰσχρόν, λόγον

[6, 1, 25]   δὲ τὰ ἄλλα, ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου καὶ διαφορὰν οὐκ ἔχοντος,

[6, 1, 10]   ἐπιγιγνόμενον μετὰ τὴν οὐσίαν ποιότης τοῦ ὑποκειμένου. Τὸ δὲ τρίγωνον ποιότης

[6, 1, 6]   μὲν τῶν ἐστιν, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ὕστερον λεχθέντος, ἐπὶ δὲ τοῦ

[6, 1, 21]   εἰς οὐσίαν συντελέσει, οἷον θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ καὶ πάσχοντος, ἡ δὲ

[6, 1, 16]   κινήσεως καὶ μὴ εἶναι μήτε τοῦ χρόνου ἀρχὴν ἐν ᾧ καὶ

[6, 1, 13]   ἂν εἴη ἢ ἐν μέρει τοῦ χρόνου; Εἰ δ´ ὅτι μέρος

[6, 1, 16]   ὥστε ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι ἂν τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι ἀρξαμένην

[6, 1, 4]   τὸν χρόνον, καίτοι ἴσως ἀνάπαλιν τοῦ χρόνου τὸ συνεχὲς παρὰ τῆς

[6, 1, 26]   ἐν τῷ λόγῳ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ ἡ ὕλη, οὐδ´ ἐν τῷ

[6, 1, 19]   μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ δὲ πάσχειν λέγεται, τὸ

[6, 1, 29]   τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ τοῦ συνθέτου ὃ ποιοῦσιν ἐξ ὕλης καὶ

[6, 1, 17]   δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ ἢ κινητοῦ, λεκτέον ὡς τὰ μὲν πρός

[6, 1, 6]   ἐνέργειαν ὑπόστασιν {πρὸς τὸ τοῦ ἐπιστητοῦ εἶδος} καὶ ἡ αἴσθησις πρὸς

[6, 1, 21]   ἡ ὄρεξις κινεῖται ἀπὸ τοῦ ὀρεκτοῦ; Εἰ μή τις μὴ προσποιοῖτο

[6, 1, 6]   στάσεως, καὶ αὖ πατρὸς υἱέος, δεσπότου δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου,

[6, 1, 19]   χρόνῳ γὰρ τελείῳ τὸ ζῆν ἑκάστου καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ

[6, 1, 14]   καὶ ταῦτα λέγοντας τόπον ἐφ´ ἑκάστου τούτων σημαίνειν; Εἰ δὲ ἄλλο

[6, 1, 27]   πρὸς ἄλλο καὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους, οἷον διπλάσιον πρὸς ἥμισυ,

[6, 1, 21]   δοξάζειν; Τὸ δὲ θερμανθῆναι παρ´ αὐτοῦ διανοηθέντος ἢ θυμωθέντος ἐκ δόξης

[6, 1, 26]   ἄξει, ἀλλὰ δεῖ ἢ πρὸ αὐτοῦ εἶναι τὸ ἐνεργείᾳ καὶ οὐκέτι

[6, 1, 21]   εἰ ὁ τὴν ἐνέργειαν παραδεξάμενος αὐτοῦ ἐποιήσατο διαδεξάμενος. Ἀλλ´ ἆρα ὅπου

[6, 1, 22]   αὐτῷ κίνησιν τὴν ἀπόλυτον παρ´ αὐτοῦ ἢ τὴν τελευτῶσαν εἰς ἄλλο

[6, 1, 21]   ἄλλον τι ὄν, κίνημα ἐξ αὐτοῦ. Ἡ οὖν ἐπιθυμία τί καὶ

[6, 1, 29]   {μόνον} ψυχὴν ἔχοι, ἀγνοίᾳ δὲ αὐτοῦ καὶ δυνάμεως τῆς λέγειν τἀληθῆ

[6, 1, 10]   καὶ ἄλλο ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον αὐτοῦ καὶ ὅμοιον. Ἀλλ´ εἰ κατὰ

[6, 1, 28]   πιστὸς εἴη περὶ τῶν κυριωτέρων αὐτοῦ λέγων καὶ οὐδαμῇ αὐτοῖς συγγενὴς

[6, 1, 5]   ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ τῶν μετεχόντων, ἀλλ´

[6, 1, 21]   πάσχειν. Τί οὖν, εἰ ἐξ αὐτοῦ μέν, μὴ εἰς ἄλλον δέ,

[6, 1, 9]   ὁ δὲ αἰσχίων εἴδους τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ; Ἤ, εἰ μὲν παντάπασιν

[6, 1, 5]   καὶ τὸ ῥῆμα. Ὕλη δ´ αὐτοῦ ὁ ἀήρ, ὥσπερ καὶ τούτων·

[6, 1, 20]   ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν ἀπαθοῦς αὐτοῦ ὄντος; Ἢ ἐὰν μὲν ἀπαθὴς

[6, 1, 22]   τὴν τελευτῶσαν εἰς ἄλλο ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ λεγομένου ποιεῖν.

[6, 1, 22]   αὐτὸ τὸ νοούμενον, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ οὐδὲ ποίησις ὅλως. Οὐδὲ δεῖ

[6, 1, 27]   ἀλλ´ ἢ μόνον, καθόσον μόριον αὐτοῦ, οὐσίαν· καὶ τὸ ζῷον μὴ

[6, 1, 27]   παρέχει αὐτὴν ὑποκεῖσθαι τοῖς παρ´ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς αὐτήν. Εἰ δ´

[6, 1, 28]   νοῦς οὗτος ὁ τὴν ὕλην αὐτοῦ προτάξας καὶ τὸ ὂν αὐτῇ

[6, 1, 27]   ὑποκείμενον τοῖς σχήμασιν ἐνέργεια γὰρ αὐτοῦ τὰ ἄλλα οὕτως οὐδὲ ἣν

[6, 1, 21]   τὸ μὲν εἰς ἄλλον παρ´ αὐτοῦ, τὸ δὲ ἀφ´ ἑτέρου ἐν

[6, 1, 21]   τῷ παρ´ ἑτέρου ἢ παρ´ ἑαυτοῦ σαπείη γὰρ ἄν τι ἐν

[6, 1, 6]   εἰς ἕν, καὶ μάλιστα ἐπὶ τούτου, εἰ ὑπόστασίς τις ἡ σχέσις

[6, 1, 6]   πεποίηκε τοῦτον καὶ οὗτος κρατεῖ τούτου» Κάθισίς τε καὶ στάσις παρὰ

[6, 1, 3]   τὸ κυριώτατον λαβεῖν, ἵν´ ἀπὸ τούτου καὶ τὰς ἄλλας. Συγγενεῖς μὲν

[6, 1, 7]   πατρὸς ἀπελθόντος υἱός ἐστι, καὶ ἀδελφοῦ ἀδελφός· ἐπεὶ καὶ τὸ ὅμοιος

[6, 1, 30]   διδόασιν ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις σχέσεσι, πολλαχοῦ οὐ διδόντων. Ἔτι δ´ ἐν

[6, 1, 9]   καὶ ὑπόστασις ὡς λόγος τις πανταχοῦ· εἰ δὲ οἱ λόγοι καὶ

[6, 1, 11]   πυκνὸν καὶ τραχύτης, καὶ οὐ πανταχοῦ ἐξ ἀνωμαλίας θέσεως καὶ ὁμαλότητος·

[6, 1, 19]   πεπονθέναι. Ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ σώματος ζῴου βαίνῃ, τὸ πάσχειν ἐπινοεῖ, ὃ

[6, 1, 11]   εἶναι. Τὸ δὲ κοῦφον καὶ βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου δεῖ αὐτὰ

[6, 1, 7]   αὐτῶν ἄλλο εἶναι διπλάσιον καὶ ἥμισυ, ἃ πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη, καὶ

[6, 1, 7]   καὶ εἶναι, τὸ δὲ ἓν ἥμισυ ἔσχεν αὐτό. Συνεγέννησεν οὖν ἄμφω

[6, 1, 6]   καὶ τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ, ἢ ἐπὶ μὲν τῶν ἐστιν,

[6, 1, 30]   καὶ δύο εἶναι, ἵνα καὶ ἥμισυ καὶ διπλάσιον. Περὶ δὲ τῶν

[6, 1, 9]   αὐτὸ αἴτιον, τῷ δὲ τὸ ἥμισυ. Καὶ τὰ μὲν τῷ αὐτῷ

[6, 1, 9]   τὸ διπλάσιον, ἄλλῳ δὲ τὸ ἥμισυ, καὶ τῷδε μὲν τὸ μέγεθος,

[6, 1, 27]   αὐτοῦ γένους, οἷον διπλάσιον πρὸς ἥμισυ, οὐκ οὐσία πρὸς διπλάσιον· ὂν

[6, 1, 7]   λέγεται. Οἷον τὸ διπλάσιον πρὸς ἥμισυ τὴν ὑπόστασιν δίδωσιν οὔτε τῷ

[6, 1, 7]   διπλασίῳ παρὰ τοῦ ὑπερέχειν τὸ ἥμισυ, τῷ δὲ ἡμίσει παρὰ τοῦ

[6, 1, 10]   σχήματος καὶ μορφῆς; Καὶ λεπτόν, παχύ, ἰσχνόν; Εἰ μὲν γὰρ τὸ

[6, 1, 11]   λόγον ἂν ἔχοι. Τὸ δὲ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον καὶ τὸ

[6, 1, 4]   λέγεσθαι, ὅταν εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ δίπηχυ ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ τὸ

[6, 1, 4]   εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ δίπηχυ ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ τὸ σῶμα τὸ

[6, 1, 30]   αὐτοῖς οὔσης; Πῶς γὰρ τὸ τρίπηχυ καὶ τὸ λευκὸν εἰς ἕν,

[6, 1, 12]   ποιητικόν; Ἐπεὶ καὶ τὸ μεῖζον τρίπηχυ ὂν καθ´ αὑτὸ καὶ μεῖζον

[6, 1, 4]   οὐ τὰ μετέχοντα. Οὐ τὸ τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ τὰ τρία. Διὰ

Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 6]	ὅλως ὑπερέχοντος καὶ ὑπερεχομένου, καὶ	αὖ	ἕξεως καὶ διαθέσεως, ἀνακλίσεως, καθίσεως,
[6, 1, 6]	ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε	αὖ	καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ
[6, 1, 10]	δεῖ τὸ κοινὸν ζητεῖν. Οὐδ´	αὖ	λόγους πάσας· πῶς γὰρ ἡ
[6, 1, 6]	διαθέσεως, ἀνακλίσεως, καθίσεως, στάσεως, καὶ	αὖ	πατρὸς υἱέος, δεσπότου δούλου, καὶ
[6, 1, 1]	οἱ δὲ τὰ πεπερασμένα καὶ	αὖ	τὰ ἄπειρα εἰπόντες· καὶ τοῖς
[6, 1, 23]	δηλονότι καὶ τὰ ἄλλα πάντα	αὖ	τὰ〉 κατὰ τὸ ἔχειν λεγόμενα
[6, 1, 12]	πρός τι τὸ ποιητικὸν οὐδ´	αὖ	τὸ παθητικόν, εἰ ὁ παθητικὸς
[6, 1, 26]	ποιητικὸν ἀσώματον. Εἰ δὲ καὶ	ἄνευ	τῆς ὕλης ἐστὶ τὴν οὐσίαν
[6, 1, 26]	τὸ εἶδος; Εἰ δὲ καὶ	ἄνευ	τοῦ ὕλην ἔχειν ἀρχοειδὴς ὢν
[6, 1, 29]	λέγει ἐκείνη, ὅ τε λέγων	πολὺ	τὸ παρ´ ἐκείνης ἔχων λέγει,
[6, 1, 1]	τίνα ἐζήτησαν μὲν καὶ οἱ	πάνυ	παλαιοί, ἕν, οἱ δὲ ὡρισμένα,
[6, 1, 24]	καὶ τὸ κάτω κεῖται» ἢ	μεταξὺ	κεῖται» Διὰ τί δὲ ἀνακλίσεως
[6, 1, 29]	εἶναι τῶν ὑποκειμένων, καὶ λέγουσιν·	οὐ	γὰρ ἂν αὐτὰ δεύτερα κατηρίθμουν.
[6, 1, 10]	οὐ πρὸς τὸ ὀρθὸν βλέπουσα·	οὐ	γὰρ ἂν ἐποίησέ τι, ὃ
[6, 1, 1]	εἶναι, τὰ δὲ μὴ εἶναι·	οὐ	γὰρ δὴ ἀνάπαλιν. Οὗ δὴ
[6, 1, 29]	ὕλη. Τίς οὖν τοῦτό φησιν;	Οὐ	γὰρ δὴ αὐτὴ ἡ ὕλη.
[6, 1, 26]	ἐν τοῖς οὖσι τοῦ δυνάμει·	οὐ	γὰρ δὴ αὐτὸ ἑαυτὸ ἄξει,
[6, 1, 26]	εἴη. Ἔπειτα πόθεν ἡ ἕνωσις;	Οὐ	γὰρ δὴ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ
[6, 1, 12]	ποιότητα ἐν τῇ αὐτῇ ἔσται·	οὐ	γὰρ δὴ ἓν γένος ἀμφοῖν.
[6, 1, 26]	Εἰ δὲ ὕστερον ἐκεῖνο, πῶς;	Οὐ	γὰρ δὴ ἡ ὕλη τὸ
[6, 1, 8]	μή, ἀλλ´ ἄλλη ἄλλων, ὁμώνυμος·	οὐ	γὰρ δή, ὅτι σχέσις λέγεται,
[6, 1, 5]	τοσόνδε ἄλλο ὂν τοσόνδε ἐστίν.	Οὐ	γὰρ δὴ ποσότης ὁ χρόνος·
[6, 1, 11]	οὐκ ὀρθῶς ἂν λέγοιτο ποιά;	Οὐ	γὰρ δὴ ταῖς διαστάσεσι ταῖς
[6, 1, 21]	~Τίνι οὖν γνωριοῦμεν τὸ πάσχειν;	Οὐ	γὰρ δὴ τῇ ἐνεργείᾳ τῇ
[6, 1, 29]	ὡς ἓν γένος ἢ εἶδος;	Οὐ	γὰρ δὴ ὑπὸ τὸ αὐτὸ
[6, 1, 11]	καὶ ἕξεις καὶ διαθέσεις ἄλλο;	Οὐ	γὰρ διαφορὰ ποιότητος τὸ μόνιμον
[6, 1, 23]	ὅπου ποτὲ ἡ ἕξις, ἀνακτέον·	οὐ	γὰρ διοίσει κατὰ τὸ ἐχόμενον.
[6, 1, 22]	Ἢ οὐδὲ τὸ νοεῖν ποιεῖν	οὐ	γὰρ εἰς αὐτὸ τὸ νοούμενον,
[6, 1, 26]	τριχῇ διαστατὸν ἢ τίς διέστησεν;	Οὐ	γὰρ ἐν τῷ λόγῳ τοῦ
[6, 1, 26]	ἀρχὴ ἡ ὕλη σῶμα οὖσα;	Οὐ	γάρ ἐστι σῶμα μὴ οὐ
[6, 1, 16]	μεταβολὴ οὐκ ἐν τῷ μεταβεβληκέναι·	οὐ	γὰρ τῆς ἐν τῷ μεταβεβληκέναι
[6, 1, 20]	γὰρ τῷ μὴ ἐνηργηκέναι αὐτόν·	οὐ	γὰρ τὸ μανθάνειν ὥσπερ τὸ
[6, 1, 23]	ἐχόμενον. Εἰ μέντοι ποιότητα ἔχειν	οὐ	δεῖ λέγειν, ὅτι ἤδη ποιότης
[6, 1, 16]	Καὶ ὡς ἡ λεγομένη ἐνέργεια	οὐ	δεῖται χρόνου, οὕτως οὐδ´ ἡ
[6, 1, 30]	ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις σχέσεσι, πολλαχοῦ	οὐ	διδόντων. Ἔτι δ´ ἐν γένει
[6, 1, 9]	καὶ ἡ ἀπόφασις, διπλάσιον καὶ	οὐ	διπλάσιον, καὶ πρός τι καὶ
[6, 1, 9]	τις γένος θεὶς καὶ τὸ	οὐ	ζῷον ἐκεῖ τιθείη. Καὶ τὸ
[6, 1, 22]	τῷδε, πάσχειν. Καὶ θεωρούμενον ἑκάτερον	οὐ	καθ´ αὑτό, ἀλλὰ μετὰ τοῦ
[6, 1, 22]	λέγεται ἔχειν χρῶμα, διὰ τί	οὐ	καὶ ἔχει κίνησιν; Καὶ ἡ
[6, 1, 12]	ὁ πυκτικὸς ἐν ποιότητι, πῶς	οὐ	καὶ ὁ ποιητικός; Καὶ εἰ
[6, 1, 12]	πρός τι. Διὰ τί οὖν	οὐ	καὶ ὁ πυκτικὸς πρός τι,
[6, 1, 17]	ἓν γένος θήσονται, διὰ τί	οὐ	καὶ τὴν μὲν κίνησιν εἰς
[6, 1, 14]	χρόνον καὶ τόπον, διὰ τί	οὐ	καὶ τὸ ἐν ἀγγείῳ ἄλλην
[6, 1, 19]	διάδοχον κίνησιν γίγνεσθαι. Ἢ ἴσως	οὐ	κατ´ αὐτὸ τὸ τέμνεσθαι τὸ
[6, 1, 10]	τοὐλάχιστον διχῶς; Ἢ πρῶτον μὲν	οὐ	κατὰ τὸ ποιῆσαι ἢ παθεῖν
[6, 1, 25]	ἀσωμάτοις καὶ σώμασι. Καὶ διαφορὰς	οὐ	καταλελοίπασιν, αἷς τὸ τὶ διαιρήσουσι.
[6, 1, 24]	αὐτὸ ὄν ἀνακεῖσθαι, καθῆσθαι, καίτοι	οὐ	κεῖσθαι ἁπλῶς λεγομένων, ἀλλὰ πὼς
[6, 1, 9]	ὁ δὲ μᾶλλον ἔτι μᾶλλον	οὐ	κρατοῦντος· ἢ τῇ στερήσει, εἴ
[6, 1, 9]	δὲ τὸ ἧττον, μεταλήψει εἴδους	οὐ	κρατοῦντος ὁ ἧττον αἰσχρός, ὁ
[6, 1, 4]	ἀριθμὸς μόνος, τὰ δὲ δευτέρως.	Οὐ	κυρίως τοίνυν ἓν γένος, ἀλλὰ
[6, 1, 4]	μεγέθη μὲν λέγεται, ποσὰ δὲ	οὐ	λέγεται, εἴπερ τότε προσλαμβάνει τὸ
[6, 1, 22]	οὖν; εἰ βαδίζων ἴχνη εἰργάσατο,	οὐ	λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ τοῦ
[6, 1, 1]	τῶν νοητῶν κατὰ τὴν διαίρεσιν	οὐ	λέγουσιν· οὐ πάντα ἄρα τὰ
[6, 1, 2]	ἀσώματον, ἢ τὸ ἀσώματον σῶμα.	Οὐ	μὴν ἀλλὰ ἐπ´ αὐτῶν τῶν
[6, 1, 5]	ἀέρα, δύο ἂν εἴη καὶ	οὐ	μία ἡ κατηγορία ἐκ τῆς
[6, 1, 4]	μετέχουσιν αὐτῶν, καθ´ οὓς ἀριθμοῦμεν,	οὐ	μονάδας, ἀλλὰ ἵππους δέκα καὶ
[6, 1, 13]	ταῦτα τῷ ἦν ἀλλ´ οὖν	οὐ	μόνον χρόνος, ἀλλὰ ποτὲ χρόνος,
[6, 1, 13]	ἄλλης; Εἰ δὲ λέγοιεν ὡς	οὐ	μόνον χρόνος τὸ ἦν καὶ
[6, 1, 20]	γε οὖσα; Ἀλλ´ αὕτη μὲν	οὐ	πάθησις, ὁ δὲ ἔχων πάσχων
[6, 1, 19]	ἢ ὅλως λύπην οὐκ ἐμποιοῦν,	οὐ	πάθος ἐστὶ τοῦ εἰς ὅν,
[6, 1, 19]	ὅν, οἷον τὸ ἀκοῦσαι; Ἢ	οὐ	πάθος τὸ ἀκοῦσαι οὐδ´ ὅλως
[6, 1, 1]	κατὰ τὴν διαίρεσιν οὐ λέγουσιν·	οὐ	πάντα ἄρα τὰ ὄντα διαιρεῖσθαι
[6, 1, 11]	τὸ πυκνὸν καὶ τραχύτης, καὶ	οὐ	πανταχοῦ ἐξ ἀνωμαλίας θέσεως καὶ
[6, 1, 23]	τὸ ἔχειν πολλαχῶς, διὰ τί	οὐ	πάντες οἱ τρόποι τοῦ ἔχειν
[6, 1, 21]	μή, τὸ αὐτὸ πάσχειν καὶ	οὐ	πάσχειν ἔσται. Καὶ πῶς οὐ
[6, 1, 20]	ποιεῖ τὸ πάσχειν, ὃ ἦν	οὐ	πάσχειν κατὰ τὸν ποιοῦντα; Ἀλλ´
[6, 1, 11]	γὰρ καθὸ εἶδός ἐστιν ἕκαστον,	οὐ	ποιόν· εἰ δὲ καθὸ καλὸν
[6, 1, 10]	ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ λογικόν· ὥστε	οὐ	ποιότης τὸ οὕτω λογικόν, ἀλλὰ
[6, 1, 8]	ὡς μίαν ἄμφω, τὴν δὲ	οὐ	ποιοῦσαν, ἀλλ´ ἐπ´ ἀμφοῖν τὸ
[6, 1, 26]	Οὐ γάρ ἐστι σῶμα μὴ	οὐ	πολλὰ εἶναι· καὶ πᾶν σῶμα
[6, 1, 5]	μὲν γάρ〉 ᾗ δὲ λόγος,	οὐ	ποσόν· σημαντικὸν γάρ, ὥσπερ τὸ
[6, 1, 14]	ὃ ἐδέξατο· διὰ τί οὖν	οὐ	πρός τι, εἰ ἐκ τῆς
[6, 1, 9]	διπλάσιον, καὶ πρός τι καὶ	οὐ	πρός τι; Ὥσπερ ἂν εἰ
[6, 1, 27]	Πρός τι γὰρ τὸ ὑποκείμενον,	οὐ	πρὸς τὸ ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ
[6, 1, 10]	Ἢ τὸ αὑτῆς ἑκάστη πράττει	οὐ	πρὸς τὸ ὀρθὸν βλέπουσα· οὐ
[6, 1, 19]	καίτοι οὔσης γῆς ἐφ´ ἧς,	οὐ	προσποιεῖται τὸ πεπονθέναι. Ἀλλ´ ὅταν
[6, 1, 30]	ἔχειν· ἐπὶ δὲ τοῦ ἔχειν	οὐ	πὼς ἔχων» ἀλλὰ ἔχων» Τὸ
[6, 1, 1]	ἢ κατηγορίας δέκα. Ὅτι γὰρ	οὐ	συνώνυμον τὸ ὂν ἐν ἅπασι,
[6, 1, 4]	ἐν τοῖς μετέχουσι θεωροῖτο, αὐτός,	οὐ	τὰ μετέχοντα. Οὐ τὸ τρίπηχυ
[6, 1, 25]	Ἔπειτα τὸ ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες	οὐ	τὰ ὄντα ἐξαριθμοῦνται, ἀλλ´ ἀρχὰς
[6, 1, 23]	καὶ τὸ ἕστηκεν» ἐπ´ ἀμφοῖν	οὐ	ταὐτόν. Ἔτι καὶ τὸ ἐν
[6, 1, 16]	δὲ ἦν διανύσας, τὸ ἐλλεῖπον	οὐ	τῆς βαδίσεως οὐδὲ τῆς κινήσεως
[6, 1, 19]	πάσχειν λέγεται, τὸ γενόμενον ὕστερον,	οὐ	τὸ ἀντίθετον, οἷον τῷ καίειν
[6, 1, 19]	ἐπινοεῖ, ὃ ἐπιγίγνεται, ἄλγημα συλλογιζόμενος,	οὐ	τὸ βαδίζειν· ἢ ἐπενόησεν ἂν
[6, 1, 21]	οὐ πάσχειν ἔσται. Καὶ πῶς	οὐ	τὸ θερμαίνεσθαι διττόν; Ἢ τὸ
[6, 1, 2]	ταῦτα οὐσίας λέγουσιν εἶναι, καὶ	οὐ	τὸ ἴσον εἰς οὐσίαν ἔχειν,
[6, 1, 28]	οὗτος αὐτοῖς μένει, ἔδει δὲ	οὐ	τὸ ὁπωσοῦν μένον νομίσαι τὸ
[6, 1, 19]	εἰ δέ τις λέγοι γεγράφθαι,	οὐ	τὸ πάσχειν λέγει. Καὶ ἐπὶ
[6, 1, 4]	ἡ ψυχὴ προσχρωμένη. Μετροῦσα οὖν	οὐ	τὸ τί ἐστι μετρεῖ· ἓν
[6, 1, 4]	θεωροῖτο, αὐτός, οὐ τὰ μετέχοντα.	Οὐ	τὸ τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ τὰ
[6, 1, 10]	δυνάμεις; Οἷον ἡ πυκτικὴ δύναμις	οὐ	τοῦ ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ
[6, 1, 26]	εἴ γε τὸ μέγεθος ἓν	οὐ	τῷ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ τῷ
[6, 1, 4]	ἂν ἐγγίνηται, ποσὰ αὐτὰ λέγομεν,	οὐ	τῷ κυρίως ποσῷ, ἀλλὰ μέγα
[6, 1, 21]	οὔσας πείσεις, τὸ δὲ πάσχειν	οὐ	τῷ παρ´ ἑτέρου ἢ παρ´
[6, 1, 17]	αὐτὴ ἡ σχέσις ἐγέννα, ἀλλ´	οὐ	τῷ πρὸς ἕτερον μόνον λέγεσθαι.
[6, 1, 5]	τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον,	οὐ	τῶν μετεχόντων, ἀλλ´ ἢ κατὰ
[6, 1, 28]	νομίσειεν εἶναι τὸ ὄν, ὅτι	οὐ	φθείρεται ὁ τόπος νομίσας. Καίτοι
[6, 1, 13]	φήσουσι τὸ ποτὲ εἶναι, ἀλλ´	οὐ	χρόνον, τοῦτο τὸ ἐν χρόνῳ
[6, 1, 11]	ἐκ πάθους, αἱ δὲ οὔ·	οὐ	γὰρ διαφέρει ὁπόθεν ἡ ποιότης·
[6, 1, 15]	τὸν ποιοῦντα, ἡ δὲ ποίησις	οὔ·	καὶ τὸ ποιεῖν ἐν ποιήσει
[6, 1, 11]	μὲν ἐκ πάθους, αἱ δὲ	οὔ·	οὐ γὰρ διαφέρει ὁπόθεν ἡ
[6, 1, 30]	μᾶλλόν πως ποιῶν ἢ ὅλως	οὔ	πως, ἀλλὰ ποιῶν μόνον· καὶ
[6, 1, 30]	ποιῶν μόνον· καὶ ὁ πάσχων	οὔ	πως ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν πως
[6, 1, 14]	τὸ ἔστι προσκατηγορεῖται· δεῖ δὲ	οὔ·	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ποιότης ἐστίν»
[6, 1, 1]	εἶναι· οὐ γὰρ δὴ ἀνάπαλιν.	Οὗ	δὴ ἐξεταστέον, τίνα κἀκεῖ τῶν
[6, 1, 7]	ἡ γνῶσις πρὸς τὸ γινωσκόμενον	οὗ	δὴ καὶ φανερώτερον τὸ τῆς
[6, 1, 16]	τελειοῦται τότε, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα	οὗ	ἐστοχάζετο· οἷον βάδισις ἐξ ἀρχῆς
[6, 1, 12]	ἀπέλαυσε καὶ μετέβαλε παρ´ ἐκείνου	οὗ	ἔχει. Εἰ δὲ τὸ αὐτὸ
[6, 1, 16]	ἀρχὴν ἐν ᾧ καὶ ἀφ´	οὗ	ἤρξατο μήτε αὐτῆς ἀρχὴν τῆς
[6, 1, 21]	μή τις μὴ προσποιοῖτο ἀφ´	οὗ	κεκίνηται, ὅτι δὲ μετ´ ἐκεῖνο
[6, 1, 19]	ἀλλὰ ποιεῖ τι ἕτερον, δι´	οὗ	λυπεῖ, ὃ ἐν τῷ λυπησομένῳ
[6, 1, 4]	μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν, ὅτι	ὀλίγου;	Ἀλλὰ τὸ μέγα αὐτὸ καὶ
[6, 1, 5]	πῶς; Πρῶτον δὲ περὶ τοῦ	λόγου,	εἰ βούλει {μετρεῖται μὲν γάρ}
[6, 1, 9]	δὲ τῶν ἄλλων εἴδους καὶ	λόγου	μετάληψιν εἶναι. Καὶ γάρ, εἰ
[6, 1, 8]	τὰ δὲ μετὰ δυνάμεως καὶ	ἔργου	ἢ ἀεὶ πρὸς τὴν σχέσιν
[6, 1, 26]	ὤν, ἄλλην ὕλην τὴν τοῦ	θεοῦ	εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ ἡ
[6, 1, 7]	λέγοντες τὸ πρότερον, καὶ ἐπὶ	δεξιοῦ	καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ
[6, 1, 7]	ἢ ἄλλη γίγνεται, οἷον ἐπὶ	δεξιοῦ	καὶ πλησίον, ἐξ ὧν καὶ
[6, 1, 24]	ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ καὶ τοῦ	δεξιοῦ	ὄντος ἐκεῖ καὶ ὁ δεξιὸς
[6, 1, 6]	υἱέος, δεσπότου δούλου, καὶ πάλιν	ὁμοίου	ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε
[6, 1, 6]	δεσπότου δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου	ἀνομοίου,	ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ
[6, 1, 12]	βλάβος ἀπὸ τῆς ποιότητος καὶ	ποιοῦ	ἢ ζητητέον τρόπον ἄλλον. Ἐπισκεπτέον
[6, 1, 10]	ὅσαι μάλιστά εἰσιν ἐνέργειαι, τὸ	ποιοῦ	καθ´ αὑτὰς ἐνεργοῦσαι καὶ τῶν
[6, 1, 30]	τοῦ μὲν ποσοῦ, τοῦ δὲ	ποιοῦ	ὄντος; Πῶς δὲ τὸ ποτὲ
[6, 1, 6]	οὐδαμοῦ τοῦτο. Τί δὴ ἐπὶ	διπλασίου	καὶ ἡμίσεος καὶ ὅλως ὑπερέχοντος
[6, 1, 7]	μένει; Ἢ ἐπὶ πατρὸς καὶ	υἱοῦ	καὶ τῶν παραπλησίων πατρὸς ἀπελθόντος
[6, 1, 17]	μὲν ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει εἶναι	ἐνεργητικοῦ,	τὴν δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ
[6, 1, 12]	καὶ τοῦτο μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ	παθητικοῦ.	Ζητητέον δὲ καὶ ἐνταῦθα καὶ
[6, 1, 6]	ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ καὶ	παθητικοῦ,	καὶ μέτρου καὶ μετρουμένου; Καὶ
[6, 1, 12]	μικρότητος· ἢ καὶ τοῦτο μεταλήψει	ποιητικοῦ	καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ καὶ
[6, 1, 6]	πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου,	ποιητικοῦ	τε αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ
[6, 1, 12]	Τὰς δὲ τῆς ψυχῆς πῶς;	Ἐπιθυμητικοῦ,	θυμοειδοῦς, λογιστικοῦ. Ἢ ταῖς διαφοραῖς
[6, 1, 17]	ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ τοῦ δυνάμει	κινητικοῦ	ἢ κινητοῦ, λεκτέον ὡς τὰ
[6, 1, 12]	τῆς ψυχῆς πῶς; Ἐπιθυμητικοῦ, θυμοειδοῦς,	λογιστικοῦ.	Ἢ ταῖς διαφοραῖς τῶν ἐνεργειῶν,
[6, 1, 21]	οὐσίαν συντελέσει, οἷον θερμαινομένου τοῦ	χαλκοῦ	καὶ πάσχοντος, ἡ δὲ οὐσία
[6, 1, 5]	ἡ δὲ ποσότης οὐκ ἐφαπτομένη	ἄλλου	αὐτὸ τοῦτο ἂν εἴη τὸ
[6, 1, 5]	ἢ ἑκάστην ἄλλου μὲν ποίησιν,	ἄλλου	δὲ πάθος, ἢ ποίησιν εἰς
[6, 1, 21]	δὴ τῇ ἐνεργείᾳ τῇ παρ´	ἄλλου,	εἰ ὁ τὴν ἐνέργειαν παραδεξάμενος
[6, 1, 20]	οὕτω μὲν ποίησις τῷ ἀπ´	ἄλλου,	εἰς ἄλλον δὲ πεῖσις ἡ
[6, 1, 3]	Ἢ ἄλλον τρόπον τὸ κατ´	ἄλλου»	ἐνταῦθα, ὡς γένος ἐνυπάρχον καὶ
[6, 1, 27]	τοῦτο. Εἰ δὲ οὐδὲν δέονται	ἄλλου	ἔξωθεν, αὐτὸ δὲ πάντα δύναται
[6, 1, 26]	μὴ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ παρ´	ἄλλου.	~Ἐχρῆν δὲ καὶ ἄλλως τηροῦντας
[6, 1, 3]	Ἀλλ´ ἡ δευτέρα οὐσία κατ´	ἄλλου.	Ἢ ἄλλον τρόπον τὸ κατ´
[6, 1, 22]	εἰς ἄλλο γὰρ καὶ περὶ	ἄλλου	ἡ πρόνοια. Ἢ οὐδὲ τὸ
[6, 1, 5]	δὲ ἀντικειμένως πάθος, ἢ ἑκάστην	ἄλλου	μὲν ποίησιν, ἄλλου δὲ πάθος,
[6, 1, 3]	ἐν ὑποκειμένῳ μηδὲ ὅ ἐστιν	ἄλλου	ὄν, οἷον λευκὸν ποιότης σώματος
[6, 1, 22]	οὐδὲν εἰς οὐσίαν προσλαμβανούσης, ἀλλὰ	ἄλλου	ὄντος τοῦ πάσχοντος, ὅταν τις
[6, 1, 3]	ἐκείνου· τὸ δὲ λευκὸν κατ´	ἄλλου,	ὅτι ἐν ἄλλῳ. Ἀλλὰ ταῦτα
[6, 1, 21]	εἰς οὐσίαν συντελῇ, καὶ τότε	ἄλλου	πάσχοντος εἰς οὐσίαν συντελέσει, οἷον
[6, 1, 15]	πρός τι διὰ τὴν σχέσιν	ἄλλου	πρὸς ἄλλο, κινήσεως δὲ περὶ
[6, 1, 12]	τὸ ποιητικὸν τοῦ ποιητικὸν» οὐκ	ἄλλου	τινὸς ὄντος ἢ καθόσον ποιόν;
[6, 1, 22]	προνοεῖν ποιεῖν, καὶ εἰ περὶ	ἄλλου	τὸ νοεῖν, ἢ ἐκεῖνο πάσχειν.
[6, 1, 4]	ποσῷ, ἀλλὰ μέγα λέγομεν, ὥσπερ	πολλοῦ	μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν, ὅτι
[6, 1, 6]	καὶ αὖ πατρὸς υἱέος, δεσπότου	δούλου,	καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου
[6, 1, 6]	τοῦ πρότερον λεχθέντος οὐδεμία, ἢ	οὐδαμοῦ	τοῦτο. Τί δὴ ἐπὶ διπλασίου
[6, 1, 4]	μέγα λέγομεν, ὥσπερ πολλοῦ μετέχον	ἀριθμοῦ,	καὶ μικρόν, ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ
[6, 1, 3]	ἆρα μίαν τινὰ κατηγορίαν λεκτέον	ὁμοῦ	συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν οὐσίαν, τὴν
[6, 1, 14]	τοῦδε ἐν τῷδε καὶ τοῦ	δεξαμένου	πρὸς ὃ ἐδέξατο· διὰ τί
[6, 1, 24]	σημαίνοντος ἢ ἐν τόπῳ ἐστίν»	εἰρημένου	τοῦ σχήματος καὶ τοῦ τόπου,
[6, 1, 11]	καθὸ καλὸν μετὰ τὸ τοῦ	ὑποκειμένου	εἶδος ἢ αἰσχρόν, λόγον ἂν
[6, 1, 25]	τὰ ἄλλα, ἑνὸς ὄντος τοῦ	ὑποκειμένου	καὶ διαφορὰν οὐκ ἔχοντος, ἀλλ´
[6, 1, 10]	μετὰ τὴν οὐσίαν ποιότης τοῦ	ὑποκειμένου.	Τὸ δὲ τρίγωνον ποιότης τοῦ
[6, 1, 19]	ποιεῖν ἓν λεκτέον μετὰ τοῦ	λεγομένου	πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ δὲ
[6, 1, 22]	ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ	λεγομένου	ποιεῖν. Καὶ κίνησις μὲν ἐπ´
[6, 1, 20]	πάσχων ἔσται τοῦ πάσχειν τινὸς	λαμβανομένου·	οὐδὲ γὰρ τῷ μὴ ἐνηργηκέναι
[6, 1, 21]	πάσχοντος εἰς οὐσίαν συντελέσει, οἷον	θερμαινομένου	τοῦ χαλκοῦ καὶ πάσχοντος, ἡ
[6, 1, 6]	ἡμίσεος καὶ ὅλως ὑπερέχοντος καὶ	ὑπερεχομένου,	καὶ αὖ ἕξεως καὶ διαθέσεως,
[6, 1, 3]	κινήσεώς τι καὶ κίνησις τοῦ	κινουμένου;	Ἀλλ´ ἡ δευτέρα οὐσία κατ´
[6, 1, 6]	καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ	μετρουμένου;	Καὶ ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις, ἡ
[6, 1, 10]	τὸ δὲ δευτέρως καὶ ἀπ´	ἐκείνου	καὶ ἄλλο ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον
[6, 1, 28]	ἐκεῖνο. Τό τε αἰσθητὸν μετ´	ἐκείνου	καὶ ἄλλων πολλῶν τῷ πλήθει
[6, 1, 12]	ἄλλο, ἀπέλαυσε καὶ μετέβαλε παρ´	ἐκείνου	οὗ ἔχει. Εἰ δὲ τὸ
[6, 1, 20]	ἀλλοιοῦσα καὶ ὁ ποιῶν ἀπαθὴς	ἐκείνου;	Πῶς γὰρ ἂν πάθοι ὃ
[6, 1, 3]	ὡς μέρος καὶ τὸ τὶ»	ἐκείνου·	τὸ δὲ λευκὸν κατ´ ἄλλου,
[6, 1, 1]	τῶν ὑστέρων οὐκ ὄντος γένους	κοινοῦ,	ἐν οἷς τὸ πρότερον καὶ
[6, 1, 1]	γένη δεῖ νομίζειν αὐτοὺς λέγειν	κοινοῦ	ὀνόματος τυχόντα τοῦ ὄντος ἢ
[6, 1, 20]	λευκαίνει ὁ λόγος ὁ τοῦ	κύκνου,	ὁ δὲ λευκαίνεται ὁ γιγνόμενος
[6, 1, 13]	τῷ ἦν, ὃ ἦν εἶδος	χρόνου;	Ἀλλ´ εἰ τῷ ἀόριστον μὲν
[6, 1, 16]	καὶ μὴ εἶναι μήτε τοῦ	χρόνου	ἀρχὴν ἐν ᾧ καὶ ἀφ´
[6, 1, 16]	ἀχρόνῳ φάσκειν γενέσθαι, τὴν δὲ	χρόνου	δεῖσθαι λέγειν μὴ τὴν τόσην
[6, 1, 13]	πέρυσι καὶ τὰ τοιαῦτα μέρη	χρόνου,	διὰ τί οὐκ ἐν τῷ
[6, 1, 13]	καὶ τὸ ἔσται, εἴδη ὄντα	χρόνου,	δίκαιον δήπου ἐν ᾧ ὁ
[6, 1, 13]	εἴη ἢ ἐν μέρει τοῦ	χρόνου;	Εἰ δ´ ὅτι μέρος χρόνου
[6, 1, 16]	ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι ἂν τοῦ	χρόνου	κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι ἀρξαμένην καὶ
[6, 1, 13]	χρόνου; Εἰ δ´ ὅτι μέρος	χρόνου	λέγουσι, καὶ καθότι μέρος ἀξιοῦσι
[6, 1, 16]	ἡ λεγομένη ἐνέργεια οὐ δεῖται	χρόνου,	οὕτως οὐδ´ ἡ κίνησις, ἀλλ´
[6, 1, 13]	ἁπλῶς τι λέγειν, ἀλλὰ μέρος	χρόνου	παρεληλυθός, πλείω ποιοῦσι, καὶ τὸ
[6, 1, 4]	χρόνον, καίτοι ἴσως ἀνάπαλιν τοῦ	χρόνου	τὸ συνεχὲς παρὰ τῆς κινήσεως
[6, 1, 16]	εἰ ἡμερησία εἴη ἢ ὁποσουοῦν	χρόνου.	Ὥσπερ οὖν ἐνέργεια ἐν ἀχρόνῳ,
[6, 1, 14]	περὶ τοῦ ποῦ. ~Τὸ δὲ	ποῦ,	ἐν Λυκίῳ καὶ ἐν Ἀκαδημίᾳ.
[6, 1, 18]	μὴ ἐν τῷ ποιεῖν ταῦτα,	ποῦ	λεκτέον· τάχα δὲ τὸ νοεῖν
[6, 1, 30]	δὲ τὸ ποτὲ καὶ τὸ	ποῦ;	Πῶς δὲ ὅλως πως ἔχοντα
[6, 1, 13]	ὡρίσθαι, πρῶτον μὲν τὸ ἦν	ποῦ	τάξομεν; Ἔπειτα τὸ χθὲς ἔσται
[6, 1, 13]	τοῖς ἑξῆς τοῖς περὶ τοῦ	ποῦ.	~Τὸ δὲ ποῦ, ἐν Λυκίῳ
[6, 1, 13]	ἔσται, εἴδη ὄντα χρόνου, δίκαιον	δήπου	ἐν ᾧ ὁ χρόνος τετάχθαι.
[6, 1, 11]	κοῦφον καὶ βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει,	ὅπου	δεῖ αὐτὰ θεῖναι. Εἴη δ´
[6, 1, 21]	αὐτοῦ ἐποιήσατο διαδεξάμενος. Ἀλλ´ ἆρα	ὅπου	μὴ ἐνέργεια, πεῖσις δὲ μόνον;
[6, 1, 23]	λεγόμενα καὶ εἰς ἕξιν {αὐτά}	ὅπου	ποτὲ ἡ ἕξις, ἀνακτέον· οὐ
[6, 1, 10]	ἡ κακία. Ἢ ἔκπτωσις τοῦ	σκοποῦ	οὖσα πῶς δύναμις; Ἢ τὸ
[6, 1, 24]	εἰρημένου τοῦ σχήματος καὶ τοῦ	τόπου,	τί δεῖ εἰς ἓν δύο
[6, 1, 14]	καὶ τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ	τόπου	τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ τὸ
[6, 1, 14]	Λύκιον πάντως τόποι καὶ μέρη	τόπου,	ὥσπερ τὸ ἄνω καὶ τὸ
[6, 1, 10]	ἡ πυκτικὴ δύναμις οὐ τοῦ	ἀνθρώπου	ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ λογικόν·
[6, 1, 14]	πρός τι, εἰ ἐκ τῆς	ἑκατέρου	πρὸς ἑκάτερον σχέσεως ἀπεγεννήθη τι;
[6, 1, 21]	παρ´ αὐτοῦ, τὸ δὲ ἀφ´	ἑτέρου	ἐν ἄλλῳ τὸ πάσχειν. Τί
[6, 1, 21]	δὲ πάσχειν οὐ τῷ παρ´	ἑτέρου	ἢ παρ´ ἑαυτοῦ σαπείη γὰρ
[6, 1, 17]	δὲ ᾖ τις ὑπόστασις, κἂν	ἑτέρου	ᾖ κἂν πρὸς ἕτερον, τήν
[6, 1, 7]	τι οὐκ εἴ τι ἁπλῶς	ἑτέρου	λέγεται, οἷον ἕξις ψυχῆς ἢ
[6, 1, 17]	κίνησις καὶ ἡ ἕξις δὲ	ἑτέρου	οὖσα οὐκ ἀφῄρηται τὸ πρὸ
[6, 1, 25]	ὕστερον, τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ	προτέρου	λαμβάνει τὸ εἶναι, ἐν δὲ
[6, 1, 7]	καὶ ἐπὶ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ	ἀριστεροῦ	ὡσαύτως, καὶ ἐπὶ μεγεθῶν παρὰ
[6, 1, 16]	ἐπὶ τὸ ἄνω· ὥστε ἐξ	ἀπείρου	συμβαίνοι ἂν τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι
[6, 1, 6]	τε αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ	μέτρου	καὶ μετρουμένου; Καὶ ἐπιστήμη καὶ
[6, 1, 6]	δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου,	ἴσου	ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ καὶ
[6, 1, 6]	καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου	ἀνίσου,	ποιητικοῦ τε αὖ καὶ παθητικοῦ,
[6, 1, 4]	ἢ καλόν, ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ	ποσοῦ	ἄρα, εἴτε καθ´ αὑτόν, εἴτ´
[6, 1, 5]	καὶ ἄνισον ἴδιον εἶναι τοῦ	ποσοῦ	ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ τῶν
[6, 1, 3]	κείσθω· ἐπὶ δὲ τὴν τοῦ	ποσοῦ	ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ πρῶτον
[6, 1, 4]	μεγέθη; Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς τοῦ	ποσοῦ,	καὶ οἷς ἂν ἐγγίνηται, ποσὰ
[6, 1, 13]	χρόνος τετάχθαι. Λέγεται δὲ τοῦ	ποσοῦ	ὁ χρόνος· ὥστε τί δεῖ
[6, 1, 5]	δὲ τὰ μετέχοντα πάντα τοῦ	ποσοῦ	ποσὰ θεῖτο, καὶ ἡ οὐσία
[6, 1, 30]	λευκὸν εἰς ἕν, τοῦ μὲν	ποσοῦ,	τοῦ δὲ ποιοῦ ὄντος; Πῶς
[6, 1, 14]	Εἶτα τί〉 διαφέρει τὸ ὧδε	τοῦ	Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ τὸ ὧδε τὸ
[6, 1, 10]	Οἷον ἡ πυκτικὴ δύναμις οὐ	τοῦ	ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 19]	λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν,	τοῦ	ἀντιθέτου. Ὃ δὲ πάσχειν λέγεται,
[6, 1, 27]	τι πρὸς ἄλλο καὶ ἐκ	τοῦ	αὐτοῦ γένους, οἷον διπλάσιον πρὸς
[6, 1, 9]	αἰσχρός, ὁ δὲ αἰσχίων εἴδους	τοῦ	αὐτοῦ μετουσίᾳ; Ἤ, εἰ μὲν
[6, 1, 22]	ἡ ἀπόλυτος κίνησις, οἷον ἡ	τοῦ	βαδίζειν, ἔχει βάδισιν, καὶ ἔχει
[6, 1, 19]	τὸ πάσχειν λέγει. Καὶ ἐπὶ	τοῦ	βαδίζειν, καίτοι οὔσης γῆς ἐφ´
[6, 1, 9]	σχέσεις καὶ εἰδῶν μεταλήψεις αἰτίας	τοῦ	γὰρ διπλάσιον εἶναι τὸ διπλάσιον
[6, 1, 25]	τὸ εἶναι ἕκαστον ἔχει παρὰ	τοῦ	γένους, εἴπερ τοῦτο δεῖ γένος
[6, 1, 19]	γραμματείῳ ποιεῖ παρὰ τὴν ἐνέργειαν	τοῦ	γράφοντος οἷον τὸ ἀλγεῖν· εἰ
[6, 1, 24]	Καὶ τὸ μὲν σχῆμα ἄλλο·	τοῦ	δὲ κεῖσθαι τί ἄλλο σημαίνοντος
[6, 1, 30]	εἰς ἕν, τοῦ μὲν ποσοῦ,	τοῦ	δὲ ποιοῦ ὄντος; Πῶς δὲ
[6, 1, 12]	σώματος λέγοντα, τὰς δὲ ψυχῆς,	τοῦ	δὲ σώματος μερίζειν κατὰ τὰς
[6, 1, 14]	γεννῶμεν τοῦδε ἐν τῷδε καὶ	τοῦ	δεξαμένου πρὸς ὃ ἐδέξατο· διὰ
[6, 1, 24]	ὁ ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ καὶ	τοῦ	δεξιοῦ ὄντος ἐκεῖ καὶ ὁ
[6, 1, 17]	ἀνάγειν τῷ τὴν μὲν ἐνέργειαν	τοῦ	δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ
[6, 1, 26]	ἄποιος τὸ ποιόν, οὐδ´ ἐκ	τοῦ	δυνάμει ἐνέργεια· ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν
[6, 1, 17]	δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ	τοῦ	δυνάμει κινητικοῦ ἢ κινητοῦ, λεκτέον
[6, 1, 26]	ἀρχὴν ἔχοντος ἐν τοῖς οὖσι	τοῦ	δυνάμει· οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ
[6, 1, 2]	κοινὸν ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ	τοῦ	εἴδους καὶ τοῦ ἐξ ἀμφοῖν.
[6, 1, 22]	οὐ λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ	τοῦ	εἶναι αὐτὸν ἄλλο τι. Ἢ
[6, 1, 19]	οὐκ ἐμποιοῦν, οὐ πάθος ἐστὶ	τοῦ	εἰς ὅν, οἷον τὸ ἀκοῦσαι;
[6, 1, 8]	ὁ μὲν μείζων ἐνεργείᾳ φανέντος	τοῦ	ἐν αὐτῷ μεγέθους, ὁ δὲ
[6, 1, 10]	ὑποκειμένου. Τὸ δὲ τρίγωνον ποιότης	τοῦ	ἐν ᾧ, οὐχ ἁπλῶς τρίγωνον,
[6, 1, 26]	αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ τῷ μετέχειν	τοῦ	ἓν καὶ κατὰ σύμβασιν. Δεῖ
[6, 1, 26]	καὶ τὸ ἕν, καὶ ἐκ	τοῦ	ἑνὸς ἀρξαμένους εἰς τὰ πολλὰ
[6, 1, 2]	ὕλης καὶ τοῦ εἴδους καὶ	τοῦ	ἐξ ἀμφοῖν. Πάντα γὰρ ταῦτα
[6, 1, 6]	κατ´ ἐνέργειαν ὑπόστασιν {πρὸς τὸ	τοῦ	ἐπιστητοῦ εἶδος} καὶ ἡ αἴσθησις
[6, 1, 23]	μὲν τούτων ἅλις. ~Περὶ δὲ	τοῦ	ἔχειν, εἰ τὸ ἔχειν πολλαχῶς,
[6, 1, 23]	τί οὐ πάντες οἱ τρόποι	τοῦ	ἔχειν εἰς ταύτην τὴν κατηγορίαν
[6, 1, 30]	τὸ πὼς ἔχων» καὶ ἐπὶ	τοῦ	ἔχειν· ἐπὶ δὲ τοῦ ἔχειν
[6, 1, 30]	ἐπὶ τοῦ ἔχειν· ἐπὶ δὲ	τοῦ	ἔχειν οὐ πὼς ἔχων» ἀλλὰ
[6, 1, 26]	σῶμα ὤν, ἄλλην ὕλην τὴν	τοῦ	θεοῦ εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ
[6, 1, 21]	οὖν καλλίων ὁ χαλκὸς ἀπὸ	τοῦ	θερμαίνεσθαι ἢ κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι,
[6, 1, 19]	τὸ καίεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἐκ	τοῦ	καίειν καὶ καίεσθαι ἑνὸς ὄντος,
[6, 1, 11]	διὰ τί ὁ κατὰ δύναμιν	τοῦ	κατὰ ἐπιστήμην διοίσει; Ἢ εἰ
[6, 1, 26]	τὸ πρώτως καὶ κυρίως πρὸ	τοῦ	κατὰ σύμβασιν· ἢ πῶς ἡ
[6, 1, 24]	κατηγορίαν γενικὴν ἄλλην; ~Ἐπὶ δὲ	τοῦ	κεῖσθαι ἐν ὀλίγοις καὶ αὐτὸ
[6, 1, 30]	δ´ ἂν μόνον ἁρμόσει ἐπὶ	τοῦ	κεῖσθαι τὸ πὼς ἔχων» καὶ
[6, 1, 3]	χρόνος κινήσεώς τι καὶ κίνησις	τοῦ	κινουμένου; Ἀλλ´ ἡ δευτέρα οὐσία
[6, 1, 20]	μὲν λευκαίνει ὁ λόγος ὁ	τοῦ	κύκνου, ὁ δὲ λευκαίνεται ὁ
[6, 1, 19]	τὸ ποιεῖν ἓν λεκτέον μετὰ	τοῦ	λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ
[6, 1, 22]	ἄλλο ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην ἀπὸ	τοῦ	λεγομένου ποιεῖν. Καὶ κίνησις μὲν
[6, 1, 5]	κίνησις πῶς; Πρῶτον δὲ περὶ	τοῦ	λόγου, εἰ βούλει {μετρεῖται μὲν
[6, 1, 19]	ἐνεργείᾳ οὐκέτι τὸ τῆς βουλήσεως	τοῦ	λυπεῖν, ἀλλὰ ποιεῖ τι ἕτερον,
[6, 1, 30]	καὶ τὸ λευκὸν εἰς ἕν,	τοῦ	μὲν ποσοῦ, τοῦ δὲ ποιοῦ
[6, 1, 9]	ποίησίς τις· ἡ δὲ μέτρησις	τοῦ	μετροῦντος ἐνέργεια πρὸς τὸ μετρούμενον
[6, 1, 7]	ὧν καὶ μάλιστα ἡ ὑπόνοια	τοῦ	μηδὲν εἶναι ἐν τοῖς τοιούτοις.
[6, 1, 1]	αὐτοὺς λέγειν κοινοῦ ὀνόματος τυχόντα	τοῦ	ὄντος ἢ κατηγορίας δέκα. Ὅτι
[6, 1, 25]	πάθη τῆς ὕλης, οὐκ ἐχρῆν	τοῦ	ὄντος καὶ τῶν ἄλλων ἕν
[6, 1, 0]	~Περὶ τῶν γενῶν	τοῦ	ὄντος πρῶτον. ~Περὶ τῶν ὄντων
[6, 1, 21]	εἰ ἡ ὄρεξις κινεῖται ἀπὸ	τοῦ	ὀρεκτοῦ; Εἰ μή τις μὴ
[6, 1, 27]	γὰρ ὑποκείμενα ἔσται οὐκέτι ὄντος	τοῦ	παρέξοντος ὑποκείμενα αὐτὰ ἁπάντων καταναλωθέντων
[6, 1, 17]	ἐν εἴδεσι τοῦ ποιεῖν καὶ	τοῦ	πάσχειν, ἀλλ´ οὐχ ὡς νῦν
[6, 1, 20]	ὁ δὲ ἔχων πάσχων ἔσται	τοῦ	πάσχειν τινὸς λαμβανομένου· οὐδὲ γὰρ
[6, 1, 22]	οὐσίαν προσλαμβανούσης, ἀλλὰ ἄλλου ὄντος	τοῦ	πάσχοντος, ὅταν τις οὐσία γίνηται.
[6, 1, 22]	ἑτέρως ἢ πρότερον εἶχε, τῆς	τοῦ	πάσχοντος οὐσίας οὐδὲν εἰς οὐσίαν
[6, 1, 21]	ἐκεῖνο ἐγήγερται. Τί οὖν διαφέρει	τοῦ	πεπλῆχθαι ἢ ὠσθέντα κατενεχθῆναι; Ἀλλ´
[6, 1, 11]	εἰ μὴ τῷ σταθμῷ λέγοιτο	τοῦ	πλείονος καὶ ἐλάττονος, ἐν ᾧ
[6, 1, 7]	ἡμῶν πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ	τοῦ	ποιὰ εἶναι ἔστιν ἐν ταὐτότητι
[6, 1, 13]	χρόνῳ, ἄλλας πολλὰς ἀνευρήσομεν ἀπὸ	τοῦ	ποιεῖν ἄλλο ἐν ἄλλῳ. Λεχθήσεται
[6, 1, 17]	ὡς ἓν διχῇ ἐν εἴδεσι	τοῦ	ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν, ἀλλ´
[6, 1, 20]	ἀντίθετον· ὅμως δὲ ἕτερον ὂν	τοῦ	ποιεῖν οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ
[6, 1, 22]	ἄμφω πρός τι εἶναι, ὅσα	τοῦ	ποιεῖν πρὸς τὸ πάσχειν, εἰ
[6, 1, 12]	τις ὑπόστασις κατὰ τὸ ποιητικὸν	τοῦ	ποιητικὸν» οὐκ ἄλλου τινὸς ὄντος
[6, 1, 20]	Ἆρ´ οὖν, ὅταν μὲν ἀπὸ	τοῦ	ποιοῦν〈 τος〉 ἴῃ ἡ ἀλλοίωσις,
[6, 1, 19]	Τί ἄλλο ἢ ἡ ἐνέργεια	τοῦ	ποιοῦντος ἐν τῷδε οὖσα; Οὕτω
[6, 1, 20]	δὲ μανθάνοντα πῶς πάσχειν τῆς	τοῦ	ποιοῦντος ἐνεργείας εἰς αὐτὸν ἰούσης;
[6, 1, 22]	οὐ καθ´ αὑτό, ἀλλὰ μετὰ	τοῦ	ποιοῦντος καὶ πάσχοντος· οὗτος κινεῖ
[6, 1, 4]	θερμὸν ἢ καλόν, ἀλλ´ ὅσα.	Τοῦ	ποσοῦ ἄρα, εἴτε καθ´ αὑτόν,
[6, 1, 5]	ἴσον καὶ ἄνισον ἴδιον εἶναι	τοῦ	ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ
[6, 1, 3]	ἐνταῦθα κείσθω· ἐπὶ δὲ τὴν	τοῦ	ποσοῦ ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ
[6, 1, 4]	τὰ μεγέθη; Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς	τοῦ	ποσοῦ, καὶ οἷς ἂν ἐγγίνηται,
[6, 1, 13]	ὁ χρόνος τετάχθαι. Λέγεται δὲ	τοῦ	ποσοῦ ὁ χρόνος· ὥστε τί
[6, 1, 5]	Εἰ δὲ τὰ μετέχοντα πάντα	τοῦ	ποσοῦ ποσὰ θεῖτο, καὶ ἡ
[6, 1, 13]	ὑφ´ ἓν ἄμφω. ~Περὶ δὲ	τοῦ	ποτὲ ὧδε ἐπισκεπτέον· εἰ τὸ
[6, 1, 13]	ἐν τοῖς ἑξῆς τοῖς περὶ	τοῦ	ποῦ. ~Τὸ δὲ ποῦ, ἐν
[6, 1, 17]	πρὸς ἕτερον, τήν γε πρὸ	τοῦ	πρός τι εἴληχε φύσιν. Αὕτη
[6, 1, 17]	οὖσα οὐκ ἀφῄρηται τὸ πρὸ	τοῦ	πρός τι εἶναί τε καὶ
[6, 1, 9]	ἔδει λέγειν εἶναι ταύτας τὰς	τοῦ	πρός τι λεγομένας σχέσεις· εἰ
[6, 1, 9]	οὖν {ὡς εἶδος} γενικῶς τὴν	τοῦ	πρός τι σχέσιν ὡς εἶδός
[6, 1, 6]	τοῦ ὕστερον λεχθέντος, ἐπὶ δὲ	τοῦ	πρότερον λεχθέντος οὐδεμία, ἢ οὐδαμοῦ
[6, 1, 25]	τὸ ὕστερον, τὸ ὕστερον παρὰ	τοῦ	προτέρου λαμβάνει τὸ εἶναι, ἐν
[6, 1, 10]	καὶ ἡ κακία. Ἢ ἔκπτωσις	τοῦ	σκοποῦ οὖσα πῶς δύναμις; Ἢ
[6, 1, 29]	σύνθετόν τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ	τοῦ	συνθέτου ὃ ποιοῦσιν ἐξ ὕλης
[6, 1, 24]	ἢ ἐν τόπῳ ἐστίν» εἰρημένου	τοῦ	σχήματος καὶ τοῦ τόπου, τί
[6, 1, 19]	γὰρ τμῆσις, ἥ τε παρὰ	τοῦ	τέμνοντος ἥ τε ἐν τῷ
[6, 1, 19]	μία ἡ τμῆσις ἡ ἀπὸ	τοῦ	τέμνοντος καὶ ἡ ἐν τῷ
[6, 1, 8]	σχέσιν καὶ εἶχε καὶ πρὸ	τοῦ	τὴν ἑτοιμότητα, ἐν δὲ τῇ
[6, 1, 24]	ἐστίν» εἰρημένου τοῦ σχήματος καὶ	τοῦ	τόπου, τί δεῖ εἰς ἓν
[6, 1, 14]	ὥστε καὶ τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε	τοῦ	τόπου τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ
[6, 1, 26]	Οὐ γὰρ ἐν τῷ λόγῳ	τοῦ	τριχῇ διαστατοῦ ἡ ὕλη, οὐδ´
[6, 1, 26]	εἶδος; Εἰ δὲ καὶ ἄνευ	τοῦ	ὕλην ἔχειν ἀρχοειδὴς ὢν καὶ
[6, 1, 7]	εἶναι, τῷ μὲν διπλασίῳ παρὰ	τοῦ	ὑπερέχειν τὸ ἥμισυ, τῷ δὲ
[6, 1, 7]	ἥμισυ, τῷ δὲ ἡμίσει παρὰ	τοῦ	ὑπερέχεσθαι· ὥστε οὐκ ἔστι τὸ
[6, 1, 11]	δὲ καθὸ καλὸν μετὰ τὸ	τοῦ	ὑποκειμένου εἶδος ἢ αἰσχρόν, λόγον
[6, 1, 25]	δὲ τὰ ἄλλα, ἑνὸς ὄντος	τοῦ	ὑποκειμένου καὶ διαφορὰν οὐκ ἔχοντος,
[6, 1, 10]	ἐπιγιγνόμενον μετὰ τὴν οὐσίαν ποιότης	τοῦ	ὑποκειμένου. Τὸ δὲ τρίγωνον ποιότης
[6, 1, 6]	μὲν τῶν ἐστιν, ὥσπερ ἐπὶ	τοῦ	ὕστερον λεχθέντος, ἐπὶ δὲ τοῦ
[6, 1, 21]	εἰς οὐσίαν συντελέσει, οἷον θερμαινομένου	τοῦ	χαλκοῦ καὶ πάσχοντος, ἡ δὲ
[6, 1, 16]	κινήσεως καὶ μὴ εἶναι μήτε	τοῦ	χρόνου ἀρχὴν ἐν ᾧ καὶ
[6, 1, 13]	ἂν εἴη ἢ ἐν μέρει	τοῦ	χρόνου; Εἰ δ´ ὅτι μέρος
[6, 1, 16]	ὥστε ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι ἂν	τοῦ	χρόνου κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι ἀρξαμένην
[6, 1, 4]	τὸν χρόνον, καίτοι ἴσως ἀνάπαλιν	τοῦ	χρόνου τὸ συνεχὲς παρὰ τῆς
[6, 1, 26]	ἐν τῷ λόγῳ τοῦ τριχῇ	διαστατοῦ	ἡ ὕλη, οὐδ´ ἐν τῷ
[6, 1, 19]	μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ	ἀντιθέτου.	Ὃ δὲ πάσχειν λέγεται, τὸ
[6, 1, 29]	τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ τοῦ	συνθέτου	ὃ ποιοῦσιν ἐξ ὕλης καὶ
[6, 1, 17]	δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ ἢ	κινητοῦ,	λεκτέον ὡς τὰ μὲν πρός
[6, 1, 6]	ἐνέργειαν ὑπόστασιν {πρὸς τὸ τοῦ	ἐπιστητοῦ	εἶδος} καὶ ἡ αἴσθησις πρὸς
[6, 1, 21]	ἡ ὄρεξις κινεῖται ἀπὸ τοῦ	ὀρεκτοῦ;	Εἰ μή τις μὴ προσποιοῖτο
[6, 1, 6]	στάσεως, καὶ αὖ πατρὸς υἱέος,	δεσπότου	δούλου, καὶ πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου,
[6, 1, 19]	χρόνῳ γὰρ τελείῳ τὸ ζῆν	ἑκάστου	καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ
[6, 1, 14]	καὶ ταῦτα λέγοντας τόπον ἐφ´	ἑκάστου	τούτων σημαίνειν; Εἰ δὲ ἄλλο
[6, 1, 27]	πρὸς ἄλλο καὶ ἐκ τοῦ	αὐτοῦ	γένους, οἷον διπλάσιον πρὸς ἥμισυ,
[6, 1, 21]	δοξάζειν; Τὸ δὲ θερμανθῆναι παρ´	αὐτοῦ	διανοηθέντος ἢ θυμωθέντος ἐκ δόξης
[6, 1, 26]	ἄξει, ἀλλὰ δεῖ ἢ πρὸ	αὐτοῦ	εἶναι τὸ ἐνεργείᾳ καὶ οὐκέτι
[6, 1, 21]	εἰ ὁ τὴν ἐνέργειαν παραδεξάμενος	αὐτοῦ	ἐποιήσατο διαδεξάμενος. Ἀλλ´ ἆρα ὅπου
[6, 1, 22]	αὐτῷ κίνησιν τὴν ἀπόλυτον παρ´	αὐτοῦ	ἢ τὴν τελευτῶσαν εἰς ἄλλο
[6, 1, 21]	ἄλλον τι ὄν, κίνημα ἐξ	αὐτοῦ.	Ἡ οὖν ἐπιθυμία τί καὶ
[6, 1, 29]	{μόνον} ψυχὴν ἔχοι, ἀγνοίᾳ δὲ	αὐτοῦ	καὶ δυνάμεως τῆς λέγειν τἀληθῆ
[6, 1, 10]	καὶ ἄλλο ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον	αὐτοῦ	καὶ ὅμοιον. Ἀλλ´ εἰ κατὰ
[6, 1, 28]	πιστὸς εἴη περὶ τῶν κυριωτέρων	αὐτοῦ	λέγων καὶ οὐδαμῇ αὐτοῖς συγγενὴς
[6, 1, 5]	ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ ἐπ´	αὐτοῦ	ληπτέον, οὐ τῶν μετεχόντων, ἀλλ´
[6, 1, 21]	πάσχειν. Τί οὖν, εἰ ἐξ	αὐτοῦ	μέν, μὴ εἰς ἄλλον δέ,
[6, 1, 9]	ὁ δὲ αἰσχίων εἴδους τοῦ	αὐτοῦ	μετουσίᾳ; Ἤ, εἰ μὲν παντάπασιν
[6, 1, 5]	καὶ τὸ ῥῆμα. Ὕλη δ´	αὐτοῦ	ὁ ἀήρ, ὥσπερ καὶ τούτων·
[6, 1, 20]	ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν ἀπαθοῦς	αὐτοῦ	ὄντος; Ἢ ἐὰν μὲν ἀπαθὴς
[6, 1, 22]	τὴν τελευτῶσαν εἰς ἄλλο ἀπ´	αὐτοῦ,	ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ λεγομένου ποιεῖν.
[6, 1, 22]	αὐτὸ τὸ νοούμενον, ἀλλὰ περὶ	αὐτοῦ	οὐδὲ ποίησις ὅλως. Οὐδὲ δεῖ
[6, 1, 27]	ἀλλ´ ἢ μόνον, καθόσον μόριον	αὐτοῦ,	οὐσίαν· καὶ τὸ ζῷον μὴ
[6, 1, 27]	παρέχει αὐτὴν ὑποκεῖσθαι τοῖς παρ´	αὐτοῦ	πεμπομένοις εἰς αὐτήν. Εἰ δ´
[6, 1, 28]	νοῦς οὗτος ὁ τὴν ὕλην	αὐτοῦ	προτάξας καὶ τὸ ὂν αὐτῇ
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον τοῖς σχήμασιν ἐνέργεια γὰρ	αὐτοῦ	τὰ ἄλλα οὕτως οὐδὲ ἣν
[6, 1, 21]	τὸ μὲν εἰς ἄλλον παρ´	αὐτοῦ,	τὸ δὲ ἀφ´ ἑτέρου ἐν
[6, 1, 21]	τῷ παρ´ ἑτέρου ἢ παρ´	ἑαυτοῦ	σαπείη γὰρ ἄν τι ἐν
[6, 1, 6]	εἰς ἕν, καὶ μάλιστα ἐπὶ	τούτου,	εἰ ὑπόστασίς τις ἡ σχέσις
[6, 1, 6]	πεποίηκε τοῦτον καὶ οὗτος κρατεῖ	τούτου»	Κάθισίς τε καὶ στάσις παρὰ
[6, 1, 3]	τὸ κυριώτατον λαβεῖν, ἵν´ ἀπὸ	τούτου	καὶ τὰς ἄλλας. Συγγενεῖς μὲν
[6, 1, 7]	πατρὸς ἀπελθόντος υἱός ἐστι, καὶ	ἀδελφοῦ	ἀδελφός· ἐπεὶ καὶ τὸ ὅμοιος
[6, 1, 30]	διδόασιν ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις σχέσεσι,	πολλαχοῦ	οὐ διδόντων. Ἔτι δ´ ἐν
[6, 1, 9]	καὶ ὑπόστασις ὡς λόγος τις	πανταχοῦ·	εἰ δὲ οἱ λόγοι καὶ
[6, 1, 11]	πυκνὸν καὶ τραχύτης, καὶ οὐ	πανταχοῦ	ἐξ ἀνωμαλίας θέσεως καὶ ὁμαλότητος·
[6, 1, 19]	πεπονθέναι. Ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ σώματος	ζῴου	βαίνῃ, τὸ πάσχειν ἐπινοεῖ, ὃ
[6, 1, 11]	εἶναι. Τὸ δὲ κοῦφον καὶ	βαρὺ	γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου δεῖ αὐτὰ
[6, 1, 7]	αὐτῶν ἄλλο εἶναι διπλάσιον καὶ	ἥμισυ,	ἃ πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη, καὶ
[6, 1, 7]	καὶ εἶναι, τὸ δὲ ἓν	ἥμισυ	ἔσχεν αὐτό. Συνεγέννησεν οὖν ἄμφω
[6, 1, 6]	καὶ τὸ διπλάσιον καὶ τὸ	ἥμισυ,	ἢ ἐπὶ μὲν τῶν ἐστιν,
[6, 1, 30]	καὶ δύο εἶναι, ἵνα καὶ	ἥμισυ	καὶ διπλάσιον. Περὶ δὲ τῶν
[6, 1, 9]	αὐτὸ αἴτιον, τῷ δὲ τὸ	ἥμισυ.	Καὶ τὰ μὲν τῷ αὐτῷ
[6, 1, 9]	τὸ διπλάσιον, ἄλλῳ δὲ τὸ	ἥμισυ,	καὶ τῷδε μὲν τὸ μέγεθος,
[6, 1, 27]	αὐτοῦ γένους, οἷον διπλάσιον πρὸς	ἥμισυ,	οὐκ οὐσία πρὸς διπλάσιον· ὂν
[6, 1, 7]	λέγεται. Οἷον τὸ διπλάσιον πρὸς	ἥμισυ	τὴν ὑπόστασιν δίδωσιν οὔτε τῷ
[6, 1, 7]	διπλασίῳ παρὰ τοῦ ὑπερέχειν τὸ	ἥμισυ,	τῷ δὲ ἡμίσει παρὰ τοῦ
[6, 1, 10]	σχήματος καὶ μορφῆς; Καὶ λεπτόν,	παχύ,	ἰσχνόν; Εἰ μὲν γὰρ τὸ
[6, 1, 11]	λόγον ἂν ἔχοι. Τὸ δὲ	τραχὺ	καὶ τὸ λεῖον καὶ τὸ
[6, 1, 4]	λέγεσθαι, ὅταν εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ	δίπηχυ	ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ τὸ
[6, 1, 4]	εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ δίπηχυ ἢ	τρίπηχυ·	ἐπεὶ καὶ τὸ σῶμα τὸ
[6, 1, 30]	αὐτοῖς οὔσης; Πῶς γὰρ τὸ	τρίπηχυ	καὶ τὸ λευκὸν εἰς ἕν,
[6, 1, 12]	ποιητικόν; Ἐπεὶ καὶ τὸ μεῖζον	τρίπηχυ	ὂν καθ´ αὑτὸ καὶ μεῖζον
[6, 1, 4]	οὐ τὰ μετέχοντα. Οὐ τὸ	τρίπηχυ	τοίνυν, ἀλλὰ τὰ τρία. Διὰ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/06/2010