Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 18]	καὶ ἡ ἐνέργεια. Ἡ δὲ	δὴ	βάδισις ἔχουσα καὶ αὐτὴ τό
[6, 1, 28]	τῶν ἐν ἐκείνῳ· εἰ δὲ	δὴ	καὶ τὸ ὅλον {ὑποβάθρα ἐκεῖνο}
[6, 1, 26]	ἐνεργείᾳ καὶ οὐκέτι τοῦτο ἀρχή,	ἤ,	εἰ ἅμα λέγοιεν, ἐν τύχαις
[6, 1, 29]	ταύτην δεῖ ἀνατιθέναι τὴν ἀφροσύνην;	Ἤ,	εἰ ἔλεγεν, αὐτῇ· νῦν δὲ
[6, 1, 20]	τῷ αὐτῷ γένει τῇ ποιήσει.	Ἤ,	εἰ κινήσεις ἄμφω, ἐν τῷ
[6, 1, 9]	αἰσχίων εἴδους τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ;	Ἤ,	εἰ μὲν παντάπασιν αἰσχροί, ἴσοι
[6, 1, 10]	ταῖς διαφοραῖς τὰ εἴδη παρέχεται	ἤ,	εἰ πολλαχῶς αἱ ποιότητες, οὐχ
[6, 1, 20]	τί ποιεῖν μᾶλλον ἢ πάσχειν;	Ἤ,	ὅτι ἀντιτρίβεται, καὶ πάσχει. Ἆρ´
[6, 1, 19]	ἐπ´ αὐτῷ γιγνόμενον ἢ ἄλγημα	ἤ	τι ἄλλο, οἷον μαραίνεσθαι. Τί
[6, 1, 18]	πρὸς τὸ πάσχειν τὰς ποιήσεις	ἤ	τινας καὶ ἀπολύτους, οἷον τὸ
[6, 1, 12]	δὲ κατ´ οὐσίαν ἡ δύναμις	ἤ	τις δύναμις, οὐδ´ οὕτω πρός
[6, 1, 8]	δὲ μετὰ δυνάμεως καὶ ἔργου	ἢ	ἀεὶ πρὸς τὴν σχέσιν καὶ
[6, 1, 11]	μετὰ τὸ τοῦ ὑποκειμένου εἶδος	ἢ	αἰσχρόν, λόγον ἂν ἔχοι. Τὸ
[6, 1, 19]	ὄντος, τὸ ἐπ´ αὐτῷ γιγνόμενον	ἢ	ἄλγημα ἤ τι ἄλλο, οἷον
[6, 1, 23]	κατορύττων ἢ ἀποβάλλων οὐκ ἄλλην	ἢ	ἄλλας; Εἰ δ´ ὅτι περίκειται,
[6, 1, 7]	παύεται ἡ σχέσις ἢ ὅλως	ἢ	ἄλλη γίγνεται, οἷον ἐπὶ δεξιοῦ
[6, 1, 6]	κοινότης γενικὴ ἐν αὐτῷ ὑπάρχει	ἢ	ἄλλον τρόπον εἰς ἕν, καὶ
[6, 1, 3]	ἡ δευτέρα οὐσία κατ´ ἄλλου.	Ἢ	ἄλλον τρόπον τὸ κατ´ ἄλλου»
[6, 1, 9]	μέγεθος, τῷδε δὲ ἡ μικρότης.	Ἢ	ἀμφότερά ἐστιν ἐν ἑκάστῳ, καὶ
[6, 1, 24]	Τὸ δὲ ἀνάκειται» τί ἄλλο	ἢ	ἄνω κεῖται» ὥσπερ καὶ τὸ
[6, 1, 23]	δὲ ἢ τέμνων ἢ κατορύττων	ἢ	ἀποβάλλων οὐκ ἄλλην ἢ ἄλλας;
[6, 1, 12]	ἀκοῇ ἢ γεύσει, ἄλλας ὀσφρήσει	ἢ	ἁφῇ. Τὰς δὲ τῆς ψυχῆς
[6, 1, 12]	βλαβερῷ· οἰκεῖαι γὰρ διαφοραὶ ποιότητος.	Ἢ	γὰρ δοκεῖ ἡ ὠφέλεια καὶ
[6, 1, 17]	τὸ πρός τι οὐκ ἀναχθήσεται;	Ἢ	γὰρ κίνησις ἢ ἐνέργεια πάντως
[6, 1, 29]	ἐπὶ τῇ ὕλῃ πως ἔχον;	Ἢ	γὰρ ὂν ἢ οὐκ ὄν·
[6, 1, 5]	τί ποτε τὸ μετροῦν ληπτέον·	ἢ	γὰρ ψυχὴ ἢ τὸ νῦν.
[6, 1, 12]	ὄψει διδόντα, τὰς δ´ ἀκοῇ	ἢ	γεύσει, ἄλλας ὀσφρήσει ἢ ἁφῇ.
[6, 1, 29]	σχέσις ἄλλη, τίς ἡ διαφορά;	Ἢ	δῆλον, ὅτι τό πως ἔχειν
[6, 1, 20]	τὸ ποιεῖν ἀπαθοῦς αὐτοῦ ὄντος;	Ἢ	ἐὰν μὲν ἀπαθὴς ᾖ, ἐν
[6, 1, 22]	καὶ δόσις καὶ πρός τι.	Ἢ	εἰ ἔχει ὁ λαβών, ὥσπερ
[6, 1, 21]	δὲ ἐνέργεια τὸ χεῖρον ἔχοι;	Ἢ	εἰ κατὰ κακίαν ἐνεργοῖ τις
[6, 1, 12]	ἕξεως· καὶ σοφία δὲ συγχωρεῖται.	Ἢ	εἰ ὁμώνυμος πρὸς τὴν ἐνταῦθα,
[6, 1, 11]	δύναμιν τοῦ κατὰ ἐπιστήμην διοίσει;	Ἢ	εἰ ποιοί, οὐδὲ διαφοραὶ ποιότητος
[6, 1, 12]	καὶ πρὸς τὰς ἄλλας κατηγορίας,	{ἢ}	εἰ τὸ διττὸν ὧδε κἀκεῖ,
[6, 1, 29]	τί καταριθμοῦσιν ὡς ἓν γένος	ἢ	εἶδος; Οὐ γὰρ δὴ ὑπὸ
[6, 1, 7]	ἀλλ´ οἷς ἡ ὑπόστασις οὐδαμόθεν	ἢ	ἐκ τῆς σχέσεως παραγίγνεται· ὑπόστασις
[6, 1, 5]	θεῖτο, τὴν δὲ ἀντικειμένως πάθος,	ἢ	ἑκάστην ἄλλου μὲν ποίησιν, ἄλλου
[6, 1, 3]	τῆς οὐσίας τὰ λεγόμενα εἶναι.	Ἢ	ἐκεῖνα μὲν πάθη, αἱ δ´
[6, 1, 22]	εἰ περὶ ἄλλου τὸ νοεῖν,	ἢ	ἐκεῖνο πάσχειν. Ἢ οὐδὲ τὸ
[6, 1, 28]	παρακολουθοῦσα ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ, μᾶλλόν ἐστιν	ἢ	ἐκεῖνο. Τό τε αἰσθητὸν μετ´
[6, 1, 10]	ἡ νόσος καὶ ἡ κακία.	Ἢ	ἔκπτωσις τοῦ σκοποῦ οὖσα πῶς
[6, 1, 8]	δέ, εἴπερ ἔστιν, ἀσώματον, καὶ	ἢ	ἐν αὐτοῖς ἢ ἔξωθεν. Καὶ
[6, 1, 18]	κινήσεις, τὰς δ´ ἀπολύτους ἐνεργείας,	ἢ	ἐν ἑκατέροις ἑκάτερον. Τὸ γοῦν
[6, 1, 7]	οὐδ´ ὅτι ψυχὴ τοῦδε ἐστὶν	ἢ	ἐν ἑτέρῳ, ἀλλ´ οἷς ἡ
[6, 1, 1]	τε τοῖς αἰσθητοῖς τὰ δέκα,	ἢ	ἐν μὲν τοῖς αἰσθητοῖς ἅπαντα,
[6, 1, 13]	τῷ χρόνῳ τί ἂν εἴη	ἢ	ἐν μέρει τοῦ χρόνου; Εἰ
[6, 1, 19]	μὲν ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει}	Ἢ	ἐν τῇ ἐνεργείᾳ οὐκέτι τὸ
[6, 1, 24]	δὲ κεῖσθαι τί ἄλλο σημαίνοντος	ἢ	ἐν τόπῳ ἐστίν» εἰρημένου τοῦ
[6, 1, 28]	ἂν τὸ ὅλον ὂν εἴη	ἢ	ἕν τι τῶν ἐν ἐκείνῳ·
[6, 1, 18]	τι τὸ ἢ κίνησις εἶναι	ἢ	ἐνέργεια. ~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ καί
[6, 1, 18]	τι παρὰ τὴν σχέσιν, τὸ	ἢ	ἐνέργεια ἢ πάθος εἶναι. Εἰ
[6, 1, 17]	οὐκ ἀναχθήσεται; Ἢ γὰρ κίνησις	ἢ	ἐνέργεια πάντως ἔσται. Εἰ δὲ
[6, 1, 19]	τι ἀλγοῖ; Τί ἄλλο ἢ	ἡ	ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος ἐν τῷδε
[6, 1, 15]	ποιότης, ἀφ´ ἧς τὸ ποιόν;	Ἢ	ἐνταῦθα ποίησις, ποιεῖν, ποιῶν, ἢ
[6, 1, 8]	ἀσώματον, καὶ ἢ ἐν αὐτοῖς	ἢ	ἔξωθεν. Καὶ εἰ μὲν ἡ
[6, 1, 19]	ἄλγημα συλλογιζόμενος, οὐ τὸ βαδίζειν·	ἢ	ἐπενόησεν ἂν καὶ πρότερον. Οὕτω
[6, 1, 6]	τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ,	ἢ	ἐπὶ μὲν τῶν ἐστιν, ὥσπερ
[6, 1, 7]	Εἰ δὲ καὶ ἅμα μένει;	Ἢ	ἐπὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ
[6, 1, 22]	ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν· καὶ τὸ ποιεῖν	ἢ	ἔχειν ἐν αὐτῷ κίνησιν τὴν
[6, 1, 12]	ἀπὸ τῆς ποιότητος καὶ ποιοῦ	ἢ	ζητητέον τρόπον ἄλλον. Ἐπισκεπτέον δέ,
[6, 1, 19]	μή τι ἀλγοῖ; Τί ἄλλο	ἢ	ἡ ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος ἐν
[6, 1, 15]	ποιεῖν. Ἆρ´ οὖν τὸ ποιεῖν	ἢ	ἡ ποίησις, ἀφ´ ἧς τὸ
[6, 1, 13]	ἕν τι λέγουσιν. Ἀλλὰ Σωκράτης	ἢ	ἡ πρᾶξις ἐν τούτῳ τῷ
[6, 1, 2]	μᾶλλον λέγηται τὸ εἶδος οὐσία	ἢ	ἡ ὕλη· καὶ ὀρθῶς· οἱ
[6, 1, 6]	Ἡ δὲ σχέσις τί ἄλλο	ἢ	ἡμετέρα κρίσις παραβαλλόντων τὰ ἐφ´
[6, 1, 6]	παρὰ ταῦτα τὰ πρὸς ἄλληλα	ἢ	ἡμῶν τὴν παράθεσιν νοούντων; Τὸ
[6, 1, 21]	δὲ θερμανθῆναι παρ´ αὐτοῦ διανοηθέντος	ἢ	θυμωθέντος ἐκ δόξης μηδενὸς ἔξωθεν
[6, 1, 19]	τῷ τεμνομένῳ διάδοχον κίνησιν γίγνεσθαι.	Ἢ	ἴσως οὐ κατ´ αὐτὸ τὸ
[6, 1, 12]	ποιητικὸν» οὐκ ἄλλου τινὸς ὄντος	ἢ	καθόσον ποιόν; Τάχα μὲν γὰρ
[6, 1, 4]	οἱ καθ´ αὑτοὺς ἀριθμοὶ οὐσίαι	ἢ	καὶ αὐτοὶ ποσόν τι· ὁποτέρως
[6, 1, 20]	οὖν τὸ καλλῦνον χεῖρον γίγνοιτο	ἢ	καὶ ἀφανίζοιτο, οἷον ὁ καττίτερος,
[6, 1, 10]	τῇ νόσῳ πῶς ὁ λόγος;	Ἢ	καὶ ἐνταῦθα λόγον κινούμενον τὸν
[6, 1, 10]	Ἀλλὰ πάλιν πῶς αἱ δυνάμεις;	Ἢ	καὶ ὁ φύσει πυκτικὸς τῷ
[6, 1, 8]	τῇ συνόδῳ καὶ ἐνεργείᾳ ὑπέστη,	ἢ	καὶ ὅλως τὰ μὲν πεποίηκε,
[6, 1, 30]	πεπερασμένα, εἴτε σώματα εἴτε ἀσώματα,	ἢ	καὶ τὸ συναμφότερον, χωρὶς περὶ
[6, 1, 12]	ἔλαττον μεταλήψει μεγέθους καὶ μικρότητος·	ἢ	καὶ τοῦτο μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ
[6, 1, 4]	ἥντινα διάθεσιν ἔχει, οἷον θερμὸν	ἢ	καλόν, ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ ποσοῦ
[6, 1, 23]	Ἔπειτα πότερον ἐπὶ ζῶντος μόνον	ἢ	κἂν ἀνδριὰς ᾖ, ὅτῳ ταῦτα;
[6, 1, 12]	δὲ πρὸς τοὺς τιθεμένους κἀκεῖ·	ἢ	κἂν μὴ εἴδη τις διδῷ,
[6, 1, 21]	ὃς οὐκ αὐτὸς ἐθερμαίνετο, ἀλλ´	ἢ	κατὰ συμβεβηκός. Εἰ οὖν καλλίων
[6, 1, 5]	ληπτέον, οὐ τῶν μετεχόντων, ἀλλ´	ἢ	κατὰ συμβεβηκός, οὐχ ᾗ αὐτὰ
[6, 1, 21]	ὁ χαλκὸς ἀπὸ τοῦ θερμαίνεσθαι	ἢ	κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι, οὐδὲν κωλύει
[6, 1, 1]	κοινοῦ ὀνόματος τυχόντα τοῦ ὄντος	ἢ	κατηγορίας δέκα. Ὅτι γὰρ οὐ
[6, 1, 23]	ποιεῖ, καίων δὲ ἢ τέμνων	ἢ	κατορύττων ἢ ἀποβάλλων οὐκ ἄλλην
[6, 1, 18]	παρὰ τὸ πρός τι τὸ	ἢ	κίνησις εἶναι ἢ ἐνέργεια. ~Ἐπισκεπτέον
[6, 1, 17]	τὴν δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ	ἢ	κινητοῦ, λεκτέον ὡς τὰ μὲν
[6, 1, 12]	νοῦν λέγων εἰ ἕξιν λέγοι,	ἢ	κοινόν τι ἐπ´ ἐκείνης καὶ
[6, 1, 10]	τὰ κατὰ ἀδυναμίαν καὶ αἴσχη;	Ἢ	λόγους ἀτελεῖς λεκτέον, οἷον ἐν
[6, 1, 14]	κάτω καὶ τὸ ὡδὶ εἴδη	ἢ	μέρη· διαφέρει δέ, ὅτι ἀφωρισμένως
[6, 1, 10]	ἐνέργειαι οὖσαι μᾶλλον καὶ λόγοι	ἢ	μέρη λόγων, τὸ τὶ οὐδὲν
[6, 1, 18]	τὸ τέμνειν ἢ πάσας κινήσεις	ἢ	μετὰ κινήσεως, καὶ εἰ πάσας
[6, 1, 24]	ὥσπερ καὶ τὸ κάτω κεῖται»	ἢ	μεταξὺ κεῖται» Διὰ τί δὲ
[6, 1, 25]	τὸ τὶ τοῦτο ἢ ὂν	ἢ	μὴ ὄν ἐστιν· εἰ μὲν
[6, 1, 21]	ἥτις ἐξίστησι πρὸς τὸ χεῖρον	ἢ	μὴ πρὸς τὸ βέλτιον, τὴν
[6, 1, 20]	δὲ αὔξοιτο, τὸ αὐξόμενον πάσχειν;	Ἢ	μόνον ἐν τῷ ποιῷ τὴν
[6, 1, 27]	μὴ τὸν κόσμον οὐσίαν, ἀλλ´	ἢ	μόνον, καθόσον μόριον αὐτοῦ, οὐσίαν·
[6, 1, 10]	ἀνεπιστημοσύνην δὲ στέρησιν καὶ ἀδυναμίαν.	Ἢ	μορφή τις καὶ ἡ ἀδυναμία
[6, 1, 7]	ὑπόστασιν δίδωσιν οὔτε τῷ διπήχει	ἢ	ὅλως δυσίν, οὔτε τῷ πηχυαίῳ
[6, 1, 7]	ὅλως δυσίν, οὔτε τῷ πηχυαίῳ	ἢ	ὅλως ἑνί, ἀλλὰ τούτων ὄντων
[6, 1, 7]	καὶ μενόντων παύεται ἡ σχέσις	ἢ	ὅλως ἢ ἄλλη γίγνεται, οἷον
[6, 1, 19]	γενόμενον, πρὶν καὶ λύπην ποιῆσαι,	ἢ	ὅλως λύπην οὐκ ἐμποιοῦν, οὐ
[6, 1, 30]	ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν πως ποιῶν	ἢ	ὅλως οὔ πως, ἀλλὰ ποιῶν
[6, 1, 10]	Ἆρ´ οὖν καὶ τὸ τρίγωνον;	Ἢ	ὅλως οὐδὲ πρὸς δύναμιν δεῖ
[6, 1, 30]	ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν πως πάσχων	ἢ	ὅλως πάσχων {οὕτως} Ἴσως δ´
[6, 1, 1]	ἓν γένος ὑπακτέον τοῖς ἐνταῦθα,	ἢ	ὁμωνύμως ἥ τε ἐκεῖ οὐσία
[6, 1, 25]	διαιρήσουσι. Καὶ τὸ τὶ τοῦτο	ἢ	ὂν ἢ μὴ ὄν ἐστιν·
[6, 1, 4]	ἔχοιεν πρὸς τούτους ἐκεῖνοι, ἀλλ´	ἢ	ὄνομα μόνον. ~Ὁ δὲ λόγος
[6, 1, 16]	αὐτῇ παρεῖναι, εἰ ἡμερησία εἴη	ἢ	ὁποσουοῦν χρόνου. Ὥσπερ οὖν ἐνέργεια
[6, 1, 30]	τά πως ἔχοντα τρίτα τίθεσθαι	ἢ	ὁπωσοῦν τάξεως ἔχει, ἐπειδὴ περὶ
[6, 1, 12]	ποιότητας εἴπομεν, τί τὸ ποιητικόν;	Ἢ	ὅταν συντύχῃ αὐτῷ ἄλλο, ἀπέλαυσε
[6, 1, 4]	διὰ τί ποσὰ ἢ ποσότης;	Ἢ	ὅτι ἐν τοῖς οὖσιν ὄντες,
[6, 1, 10]	καὶ ἀσθένεια καὶ ἀδυναμία ὅλως;	Ἢ	ὅτι καὶ κατὰ ταύτας ποιοὶ
[6, 1, 19]	εἰς ὅν, οἷον τὸ ἀκοῦσαι;	Ἢ	οὐ πάθος τὸ ἀκοῦσαι οὐδ´
[6, 1, 6]	δὲ τοῦ πρότερον λεχθέντος οὐδεμία,	ἢ	οὐδαμοῦ τοῦτο. Τί δὴ ἐπὶ
[6, 1, 18]	πάσχον καὶ αὐτὸ ἐνέργειαν, οἶμαι.	Ἢ	οὐδὲ ποιεῖν φατέον τὸ νοεῖν
[6, 1, 22]	τὸ νοεῖν, ἢ ἐκεῖνο πάσχειν.	Ἢ	οὐδὲ τὸ νοεῖν ποιεῖν οὐ
[6, 1, 22]	καὶ περὶ ἄλλου ἡ πρόνοια.	Ἢ	οὐδὲ τὸ προνοεῖν ποιεῖν, καὶ
[6, 1, 21]	καὶ ἄρχοι εἰς ἄλλον ἀκολάστως;	Ἢ	οὐδὲν κωλύει ἐνέργειαν εἶναι φαύλην
[6, 1, 20]	τύπτων, καὶ πάσχῃ, οὐκέτι ποιεῖ.	Ἢ	οὐδὲν κωλύει ποιοῦντα καὶ πάσχειν.
[6, 1, 21]	τὸ δ´ ἐν τῷ βέλτιον,	ἢ	οὐδέτερον. ~Οὐκοῦν γίγνεται τὸ πάσχειν
[6, 1, 6]	ὅμοιον τί ἂν ἔχοι ἀπογεννώμενον;	Ἢ	οὐκ ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ ὑπάρχον, τὴν
[6, 1, 10]	λόγον κινούμενον τὸν τῆς ὑγιείας.	Ἢ	οὐκ ἐν λόγῳ πάντα, ἀλλὰ
[6, 1, 29]	πως ἔχον; Ἢ γὰρ ὂν	ἢ	οὐκ ὄν· καὶ εἰ ὄν,
[6, 1, 10]	Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνθρωπότης ἐμόρφωσεν;	Ἢ	οὐσίωσεν. ~Ἀλλ´ εἰ ταῦτα οὕτως,
[6, 1, 17]	τε καὶ νοεῖσθαι καθ´ αὑτά·	ἢ	οὕτω πάντα ἔσται πρός τι·
[6, 1, 10]	μὲν οὐ κατὰ τὸ ποιῆσαι	ἢ	παθεῖν ἡ ποιότης, ὥστε ἄλλως
[6, 1, 20]	ποιοῦντος ἐνεργείας εἰς αὐτὸν ἰούσης;	Ἢ	πάθησις πῶς ἂν εἴη μία
[6, 1, 18]	τὴν σχέσιν, τὸ ἢ ἐνέργεια	ἢ	πάθος εἶναι. Εἰ οὖν τὸ
[6, 1, 21]	πάσχειν οὐ τῷ παρ´ ἑτέρου	ἢ	παρ´ ἑαυτοῦ σαπείη γὰρ ἄν
[6, 1, 26]	λέγουσιν. Ἔπειτα ἡ ἀντιτυπία ποιὸν	ἢ	παρὰ ποιότητος. Καὶ πόθεν ἡ
[6, 1, 18]	ἐν χρόνῳ γὰρ τὸ τέμνειν	ἢ	πάσας κινήσεις ἢ μετὰ κινήσεως,
[6, 1, 20]	τρίβειν, διὰ τί ποιεῖν μᾶλλον	ἢ	πάσχειν; Ἤ, ὅτι ἀντιτρίβεται, καὶ
[6, 1, 24]	δὲ πάθος, ἐν τῷ πεπονθέναι	ἢ	πάσχειν. Τὸ δὲ ἀνάκειται» τί
[6, 1, 15]	Ἢ ἐνταῦθα ποίησις, ποιεῖν, ποιῶν,	ἢ	ποιεῖν καὶ ποίησις εἰς ἓν
[6, 1, 22]	τοῦ εἶναι αὐτὸν ἄλλο τι.	Ἢ	ποιεῖν κατὰ συμβεβηκὸς καὶ τὴν
[6, 1, 5]	μὲν ποίησιν, ἄλλου δὲ πάθος,	ἢ	ποίησιν εἰς τὸ ὑποκείμενον, πάθημα
[6, 1, 15]	Ἆρ´ οὖν τὸ ποιεῖν ἢ	ἡ	ποίησις, ἀφ´ ἧς τὸ ποιεῖν,
[6, 1, 4]	δὲ μέτρα διὰ τί ποσὰ	ἢ	ποσότης; Ἢ ὅτι ἐν τοῖς
[6, 1, 13]	τι λέγουσιν. Ἀλλὰ Σωκράτης ἢ	ἡ	πρᾶξις ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ
[6, 1, 26]	αὐτὸ ἑαυτὸ ἄξει, ἀλλὰ δεῖ	ἢ	πρὸ αὐτοῦ εἶναι τὸ ἐνεργείᾳ
[6, 1, 22]	πάσχειν ἐν τῷ διατίθεσθαι ἑτέρως	ἢ	πρότερον εἶχε, τῆς τοῦ πάσχοντος
[6, 1, 10]	ἕκαστον τῶν τεττάρων τοὐλάχιστον διχῶς;	Ἢ	πρῶτον μὲν οὐ κατὰ τὸ
[6, 1, 26]	κυρίως πρὸ τοῦ κατὰ σύμβασιν·	ἢ	πῶς ἡ σύμβασις; Καὶ ζητεῖν,
[6, 1, 7]	ἑτέρου λέγεται, οἷον ἕξις ψυχῆς	ἢ	σώματος, οὐδ´ ὅτι ψυχὴ τοῦδε
[6, 1, 28]	εἴ τις μᾶλλον τὸν τόπον	ἢ	τὰ σώματα νομίσειεν εἶναι τὸ
[6, 1, 12]	ψυχῆς πῶς; Ἐπιθυμητικοῦ, θυμοειδοῦς, λογιστικοῦ.	Ἢ	ταῖς διαφοραῖς τῶν ἐνεργειῶν, αἳ
[6, 1, 30]	τῶν ὅσοι ἄλλως τὰ ὄντα	ἢ	τὰς ἀρχὰς τῶν ὄντων ἔθεντο,
[6, 1, 19]	δὲ ὑπ´ ἄλλων εἰς αὐτά,	ἢ	τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν, τὰς
[6, 1, 19]	μὲν σωματικάς, τὰς δὲ ψυχικάς,	ἢ	τὰς μὲν παρ´ αὐτῶν, τὰς
[6, 1, 23]	ἄλλην κατηγορίαν ποιεῖ, καίων δὲ	ἢ	τέμνων ἢ κατορύττων ἢ ἀποβάλλων
[6, 1, 4]	Περατωθεῖσα γοῦν οἷον τρισὶ γραμμαῖς	ἢ	τέτρασι λέγεται εἶναι ποσόν. Τί
[6, 1, 9]	μᾶλλον ἔτι μᾶλλον οὐ κρατοῦντος·	ἢ	τῇ στερήσει, εἴ τις βούλοιτο
[6, 1, 22]	κίνησιν τὴν ἀπόλυτον παρ´ αὐτοῦ	ἢ	τὴν τελευτῶσαν εἰς ἄλλο ἀπ´
[6, 1, 26]	Πόθεν δὲ τὸ τριχῇ διαστατὸν	ἢ	τίς διέστησεν; Οὐ γὰρ ἐν
[6, 1, 7]	τὸ εἶναι οὐκ ἄλλο τι	ἢ	τὸ ἀλλήλοις εἶναι, τῷ μὲν
[6, 1, 2]	γὰρ ἢ τὸ σῶμα ἀσώματον,	ἢ	τὸ ἀσώματον σῶμα. Οὐ μὴν
[6, 1, 10]	τοῦ σκοποῦ οὖσα πῶς δύναμις;	Ἢ	τὸ αὑτῆς ἑκάστη πράττει οὐ
[6, 1, 13]	παρεληλυθὸς ἐγκείμενον τί αὐτοῖς ἔσται	ἢ	τὸ αὐτὸ τῷ ἦν, ὃ
[6, 1, 21]	πῶς οὐ τὸ θερμαίνεσθαι διττόν;	Ἢ	τὸ θερμαίνεσθαι, ὅταν εἰς οὐσίαν
[6, 1, 21]	ἐκ δόξης μηδενὸς ἔξωθεν προσελθόντος.	Ἢ	τὸ μὲν ποιεῖν, εἴτε ἐν
[6, 1, 5]	μετροῦν ληπτέον· ἢ γὰρ ψυχὴ	ἢ	τὸ νῦν. Εἰ δὲ κατὰ
[6, 1, 2]	ἀσώματον ἂν εἴη· ἔσται γὰρ	ἢ	τὸ σῶμα ἀσώματον, ἢ τὸ
[6, 1, 4]	ὅταν εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ δίπηχυ	ἢ	τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ τὸ σῶμα
[6, 1, 25]	καὶ διαφορὰν οὐκ ἔχοντος, ἀλλ´	ἢ	τῷ μεμερίσθαι, ὥσπερ ὄγκον εἰς
[6, 1, 12]	αὐτάς, ὅτι γεννητικαὶ αὗται τούτων.	Ἢ	τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ· καὶ
[6, 1, 12]	τῶν σωματικῶν τῷ ποιεῖν διάφορα	ἢ	τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ· οἰκεῖαι
[6, 1, 12]	περὶ τῶν ἄλλων δὲ τεχνῶν	ἢ	τῶν πλείστων ἐπισκεπτέον καὶ λεκτέον
[6, 1, 2]	λέγηται τὸ εἶδος οὐσία ἢ	ἡ	ὕλη· καὶ ὀρθῶς· οἱ δ´
[6, 1, 29]	λέγοιεν μηδὲν εἶναι τοὺς λόγους	ἢ	ὕλην πως ἔχουσαν, τὰ ποιὰ
[6, 1, 30]	Ἀλλὰ τῶν ποιῶν αὐτῶν οὐδὲν	ἢ	ὕλης πως ἐχούσης ὄντων πάλιν
[6, 1, 12]	εἰ τὸ διττὸν ὧδε κἀκεῖ,	ἢ	ὑφ´ ἓν ἄμφω. ~Περὶ δὲ
[6, 1, 21]	Τί οὖν διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι	ἢ	ὠσθέντα κατενεχθῆναι; Ἀλλ´ ἆρα διαιρετέον
[6, 1, 4]	δύο, κἂν ὁποιαοῦν καὶ ἐναντία	ᾖ·	ἀλλ´ οὐδὲ ἥντινα διάθεσιν ἔχει,
[6, 1, 20]	ὄντος; Ἢ ἐὰν μὲν ἀπαθὴς	ᾖ,	ἐν τῷ ποιεῖν ἔσται, ἐὰν
[6, 1, 17]	ᾖ τις ὑπόστασις, κἂν ἑτέρου	ᾖ	κἂν πρὸς ἕτερον, τήν γε
[6, 1, 23]	ζῶντος μόνον ἢ κἂν ἀνδριὰς	ᾖ,	ὅτῳ ταῦτα; Ἄλλως γὰρ ἑκάτερον
[6, 1, 23]	ἄλλη κατηγορία ἔσται, κἂν κεκαλυμμένος	ᾖ	τις. Εἰ δὲ κατὰ τὴν
[6, 1, 17]	ἕτερον μόνον λέγεσθαι. Ὅταν δὲ	ᾖ	τις ὑπόστασις, κἂν ἑτέρου ᾖ
[6, 1, 28]	μὲν παυστέον, μὴ καὶ ἄτοπον	ᾖ	τὸ πρὸς οὕτω φανερὰν ἀτοπίαν
[6, 1, 10]	ἀδυναμίαν. Ἢ μορφή τις καὶ	ἡ	ἀδυναμία καὶ ἡ νόσος, καὶ
[6, 1, 28]	τὸ ὕστατον πρῶτον. Αἴτιον δὲ	ἡ	αἴσθησις αὐτοῖς ἡγεμὼν γενομένη καὶ
[6, 1, 18]	οὐκέτι πρὸς τὸ αἰσθητόν; Καὶ	ἡ	αἴσθησις δέ, εἰ πρὸς ἕτερον,
[6, 1, 6]	τὸ τοῦ ἐπιστητοῦ εἶδος} καὶ	ἡ	αἴσθησις πρὸς αἰσθητὸν ὡσαύτως, τό
[6, 1, 20]	ἀπὸ τοῦ ποιοῦν〈 τος〉 ἴῃ	ἡ	ἀλλοίωσις, ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν
[6, 1, 16]	χρόνῳ. Μαρτυρεῖ δὲ τούτῳ καὶ	ἡ	ἀλογία ἡ λέγουσα ἀεὶ οἷόν
[6, 1, 10]	καὶ καθόσον ἐμόρφωσεν. Ἀλλὰ καὶ	ἡ	ἀνθρωπότης ἐμόρφωσεν; Ἢ οὐσίωσεν. ~Ἀλλ´
[6, 1, 26]	ἢ παρὰ ποιότητος. Καὶ πόθεν	ἡ	ἀντιτυπία; Πόθεν δὲ τὸ τριχῇ
[6, 1, 26]	τριχῇ, οὐχ ἓν λέγουσιν. Ἔπειτα	ἡ	ἀντιτυπία ποιὸν ἢ παρὰ ποιότητος.
[6, 1, 19]	δὲ οὐδὲ μία ἡ τμῆσις	ἡ	ἀπὸ τοῦ τέμνοντος καὶ ἡ
[6, 1, 26]	ἡ ὕλη τὸ εἶδος γεννᾷ,	ἡ	ἄποιος τὸ ποιόν, οὐδ´ ἐκ
[6, 1, 22]	οὐ καὶ ἔχει κίνησιν; Καὶ	ἡ	ἀπόλυτος κίνησις, οἷον ἡ τοῦ
[6, 1, 9]	ἓν γένος αὐτό τι καὶ	ἡ	ἀπόφασις, διπλάσιον καὶ οὐ διπλάσιον,
[6, 1, 20]	δύο; Ἀλλὰ μία. Καὶ πῶς	ἡ	αὐτὴ καὶ ποίησις καὶ πεῖσις;
[6, 1, 10]	παρέχεται, καὶ εἰ μία καὶ	ἡ	αὐτὴ κατὰ τὸ κοινὸν ταῖς
[6, 1, 20]	ἄλλου, εἰς ἄλλον δὲ πεῖσις	ἡ	αὐτὴ οὖσα. Ἀλλὰ ἄλλην φήσομεν;
[6, 1, 22]	θεωρούμενον ποιεῖν ἔσται, κίνησις οὖσα	ἡ	αὐτή, παρὰ δὲ τῷδε πάσχειν,
[6, 1, 8]	ἢ ἔξωθεν. Καὶ εἰ μὲν	ἡ	αὐτὴ σχέσις, συνώνυμος, εἰ δὲ
[6, 1, 19]	αἱ αὐταὶ ταῖς ἐξ ἄλλων·	ἡ	γὰρ τμῆσις, ἥ τε παρὰ
[6, 1, 29]	τοῦτο, ἀσώματα εἶναι καὶ δραστήρια·	ἡ	γὰρ ὕλη πρὸς τὸ πάσχειν
[6, 1, 5]	πληγὴ ἁπλῶς, ἀλλ´ ἡ τύπωσις	ἡ	γιγνομένη, ὥσπερ μορφοῦσα· μᾶλλον οὖν
[6, 1, 7]	ἡμεῖς δὲ οὖσαν θεωροῦμεν καὶ	ἡ	γνῶσις πρὸς τὸ γινωσκόμενον οὗ
[6, 1, 6]	καὶ ἑστηκὸς τί ἂν εἴη;	Ἡ	δ´ ἕξις καὶ διάθεσις ἡ
[6, 1, 18]	τι ἕτερον, καὶ ἡ ἐνέργεια.	Ἡ	δὲ δὴ βάδισις ἔχουσα καὶ
[6, 1, 22]	Καὶ κίνησις μὲν ἐπ´ ἀμφοῖν,	ἡ	δὲ διαφορὰ ἡ διαιροῦσα τὸ
[6, 1, 12]	ποιητικός, εἰ κατὰ δύναμιν λέγεται,	ἡ	δὲ δύναμις ποιότης. Εἰ δὲ
[6, 1, 21]	Τί οὖν, εἰ κάλλιον γίγνοιτο,	ἡ	δὲ ἐνέργεια τὸ χεῖρον ἔχοι;
[6, 1, 9]	ὡσαύτως ἐξ ἀμφοῖν τι εἶδος·	ἡ	δὲ ἕξις πρὸς τὸ ἐχόμενον
[6, 1, 6]	λεγομένη ἔχειν ἂν μᾶλλον σημαίνοι,	ἡ	δὲ κατὰ τὸ ἐχόμενον ποιὸν
[6, 1, 9]	οἷον συνέχουσα, ὥσπερ ποίησίς τις·	ἡ	δὲ μέτρησις τοῦ μετροῦντος ἐνέργεια
[6, 1, 21]	θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ καὶ πάσχοντος,	ἡ	δὲ οὐσία ὁ ἀνδριάς, ὃς
[6, 1, 6]	δὲ τόδε, τὸ δὲ ἄλλο·	ἡ	δὲ παραβολὴ παρ´ ἡμῶν, οὐκ
[6, 1, 5]	καὶ γὰρ σύγκειται ἐξ αὐτῶν·	ἡ	δὲ πληγὴ μᾶλλον ὁ λόγος,
[6, 1, 15]	τὸ ποιεῖν καὶ τὸν ποιοῦντα,	ἡ	δὲ ποίησις οὔ· καὶ τὸ
[6, 1, 5]	γὰρ δὴ ποσότης ὁ χρόνος·	ἡ	δὲ ποσότης οὐκ ἐφαπτομένη ἄλλου
[6, 1, 6]	αἴσθησις, ἡ μὲν πρὸς ἐπιστητόν,	ἡ	δὲ πρὸς αἰσθητόν. Ἡ μὲν
[6, 1, 6]	ποσῷ προϋπάρχει πρὸ τῆς σχέσεως.	Ἡ	δὲ σχέσις τί ἄλλο ἢ
[6, 1, 3]	καὶ κίνησις τοῦ κινουμένου; Ἀλλ´	ἡ	δευτέρα οὐσία κατ´ ἄλλου. Ἢ
[6, 1, 11]	καὶ τὸ μή, ἀλλ´ ἀρκεῖ	ἡ	διάθεσις ὁπωσοῦν ἔχουσα πρὸς τὸ
[6, 1, 29]	δὲ σύνθετα, πρῶτον μὲν ἄτοπος	ἡ	διαίρεσις ἁπλᾶ καὶ σύνθετα ἀντιδιαστέλλουσα
[6, 1, 22]	ἐπ´ ἀμφοῖν, ἡ δὲ διαφορὰ	ἡ	διαιροῦσα τὸ ποιεῖν καὶ τὸ
[6, 1, 29]	ἥδε ἡ σχέσις ἄλλη, τίς	ἡ	διαφορά; Ἢ δῆλον, ὅτι τό
[6, 1, 11]	ὁ δὲ φύσει, ἀλλ´ ἔξωθεν	ἡ	διαφορά· κατ´ αὐτὸ δὲ τὸ
[6, 1, 10]	Ἀλλ´ εἰ τοῦτο, οὐκέτι κοινὸν	ἡ	δύναμις, ἀλλὰ ἄλλο τι δεῖ
[6, 1, 12]	ποιότης. Εἰ δὲ κατ´ οὐσίαν	ἡ	δύναμις ἤ τις δύναμις, οὐδ´
[6, 1, 11]	φύσει πυκτικὸν ποιὸν λέγομεν, οὐδὲν	ἡ	δύναμις προστεθεῖσα ποιεῖ, ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 16]	οὕτως οὐδ´ ἡ κίνησις, ἀλλ´	ἡ	εἰς τοσοῦτον κίνησις· καὶ εἰ
[6, 1, 10]	πάσας· πῶς γὰρ ἡ νόσος	ἡ	ἐν ἕξει λόγος; Ἀλλ´ ἆρα
[6, 1, 19]	ἡ ἀπὸ τοῦ τέμνοντος καὶ	ἡ	ἐν τῷ τεμνομένῳ, ἀλλ´ ἔστι
[6, 1, 18]	τινος ἔστι τι ἕτερον, καὶ	ἡ	ἐνέργεια. Ἡ δὲ δὴ βάδισις
[6, 1, 16]	κίνησις· καὶ εἰ ἐν ἀχρόνῳ	ἡ	ἐνέργεια, καὶ ἡ κίνησις ᾗ
[6, 1, 17]	τι εἴληχε φύσιν. Αὕτη τοίνυν	ἡ	ἐνέργεια καὶ ἡ κίνησις καὶ
[6, 1, 26]	ἂν ἁπλοῦν εἴη. Ἔπειτα πόθεν	ἡ	ἕνωσις; Οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ
[6, 1, 23]	εἰς ἕξιν {αὐτά} ὅπου ποτὲ	ἡ	ἕξις, ἀνακτέον· οὐ γὰρ διοίσει
[6, 1, 17]	ἐνέργεια καὶ ἡ κίνησις καὶ	ἡ	ἕξις δὲ ἑτέρου οὖσα οὐκ
[6, 1, 4]	μὲν αὐτῆς ποσόν, αὐτὴ δὲ	ἡ	ἐπιφάνεια διὰ τί ποσόν; Περατωθεῖσα
[6, 1, 19]	τελείῳ τὸ ζῆν ἑκάστου καὶ	ἡ	εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ ἐν ἀμερεῖ,
[6, 1, 19]	ἐλθεῖν, οἷον τὸ ζῆν καὶ	ἡ	ζωή. Ἐν χρόνῳ γὰρ τελείῳ
[6, 1, 10]	φαύλως, καὶ ἡ νόσος καὶ	ἡ	κακία. Ἢ ἔκπτωσις τοῦ σκοποῦ
[6, 1, 5]	ἂν εἴη καὶ οὐ μία	ἡ	κατηγορία ἐκ τῆς σημαντικῆς, εἰ
[6, 1, 16]	οὐ δεῖται χρόνου, οὕτως οὐδ´	ἡ	κίνησις, ἀλλ´ ἡ εἰς τοσοῦτον
[6, 1, 16]	ἐν ἀχρόνῳ ἡ ἐνέργεια, καὶ	ἡ	κίνησις ᾗ ὅλως κίνησις. Εἰ
[6, 1, 17]	Αὕτη τοίνυν ἡ ἐνέργεια καὶ	ἡ	κίνησις καὶ ἡ ἕξις δὲ
[6, 1, 5]	λόγος καὶ ὁ χρόνος καὶ	ἡ	κίνησις πῶς; Πρῶτον δὲ περὶ
[6, 1, 15]	ὥσπερ κίνησις· καὶ ἓν γένος	ἡ	κίνησις τῶν ὄντων. Διὰ τί
[6, 1, 16]	τέμνων ἤδη ἔτεμε. Καὶ ὡς	ἡ	λεγομένη ἐνέργεια οὐ δεῖται χρόνου,
[6, 1, 16]	δὲ τούτῳ καὶ ἡ ἀλογία	ἡ	λέγουσα ἀεὶ οἷόν τε εἶναι
[6, 1, 9]	διπλάσιον καὶ ὁ διπλάσιος ὥσπερ	ἡ	λευκότης καὶ ὁ λευκός, οὐχ
[6, 1, 6]	ἐπιστητόν, ἡ δὲ πρὸς αἰσθητόν.	Ἡ	μὲν γὰρ ἐπιστήμη ἔχοι ἂν
[6, 1, 6]	Ἡ δ´ ἕξις καὶ διάθεσις	ἡ	μὲν κατὰ τὸ ἔχον λεγομένη
[6, 1, 14]	ἐν Λυκίῳ καὶ ἐν Ἀκαδημίᾳ.	Ἡ	μὲν οὖν Ἀκαδημία καὶ τὸ
[6, 1, 6]	μετρουμένου; Καὶ ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις,	ἡ	μὲν πρὸς ἐπιστητόν, ἡ δὲ
[6, 1, 9]	μὲν τὸ μέγεθος, τῷδε δὲ	ἡ	μικρότης. Ἢ ἀμφότερά ἐστιν ἐν
[6, 1, 4]	λεγομένῃ ποσότητι κείσονται. Καὶ γὰρ	ἡ	μονὰς αὐτῶν ὁρίζει ἕν, εἶτ´
[6, 1, 10]	ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα τὸ σχῆμα καὶ	ἡ	μορφὴ ἡ περὶ ἕκαστον πῶς
[6, 1, 10]	μορφὰς καὶ χαρακτῆρας, καὶ κοινὸν	ἡ	μορφὴ καὶ τὸ εἶδος τὸ
[6, 1, 18]	εἶναι. Ἔχοι ἂν οὖν καὶ	ἡ	νόησις παρὰ τὸ πρός τι
[6, 1, 10]	αὖ λόγους πάσας· πῶς γὰρ	ἡ	νόσος ἡ ἐν ἕξει λόγος;
[6, 1, 10]	τις καὶ ἡ ἀδυναμία καὶ	ἡ	νόσος, καὶ δύναται δὲ καὶ
[6, 1, 10]	ποιεῖ πολλά, ἀλλὰ φαύλως, καὶ	ἡ	νόσος καὶ ἡ κακία. Ἢ
[6, 1, 16]	προσλαβοῦσα πάντως ἐν χρόνῳ, καὶ	ἡ	ὅρασις μὴ διαλείπουσα τὸ ὁρᾶν
[6, 1, 21]	τί καὶ πᾶσα ὄρεξις, εἰ	ἡ	ὄρεξις κινεῖται ἀπὸ τοῦ ὀρεκτοῦ;
[6, 1, 21]	τι ὄν, κίνημα ἐξ αὐτοῦ.	Ἡ	οὖν ἐπιθυμία τί καὶ πᾶσα
[6, 1, 2]	εἶναι; Καὶ πῶς ἓν γένος	ἡ	οὐσία; Ἀπὸ γὰρ ταύτης πάντως
[6, 1, 2]	λέγεσθαι; Ὅλως δὲ τί ἐστιν	ἡ	οὐσία εἰπεῖν οὐκ ἔστιν· οὐδὲ
[6, 1, 3]	ὡς ἀφ´ ἑνός· πρώτως γὰρ	ἡ	οὐσία ἐκείνη, δευτέρως δὲ καὶ
[6, 1, 5]	τοῦ ποσοῦ ποσὰ θεῖτο, καὶ	ἡ	οὐσία ἔσται τὸ αὐτὸ καὶ
[6, 1, 11]	ὁμωνύμως ἂν εἶεν. Τί δὲ	ἡ	περὶ ἕκαστον μορφή; Εἰ μὲν
[6, 1, 10]	τὸ σχῆμα καὶ ἡ μορφὴ	ἡ	περὶ ἕκαστον πῶς δύναμις; Εἶτα
[6, 1, 5]	μᾶλλον ὁ λόγος, καὶ οὐχ	ἡ	πληγὴ ἁπλῶς, ἀλλ´ ἡ τύπωσις
[6, 1, 17]	ἐπὶ τῆς ψυχῆς. Αὐτή τε	ἡ	ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν διὰ
[6, 1, 22]	ποιεῖν τι· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ	ἡ	ποίησις. Τί οὖν; εἰ βαδίζων
[6, 1, 10]	τὸ λογικόν· ὥστε εἴη ἂν	ἡ	ποιότης δύναμις προστιθεῖσα ταῖς οὐσίαις
[6, 1, 11]	οὔ· οὐ γὰρ διαφέρει ὁπόθεν	ἡ	ποιότης· λέγω δὲ ποιότητος παραλλαγαῖς
[6, 1, 10]	τι. Καὶ ὅλως χαρακτήρ τις	ἡ	ποιότης οὐκ οὐσιώδης, ὃ δ´
[6, 1, 10]	κατὰ τὸ ποιῆσαι ἢ παθεῖν	ἡ	ποιότης, ὥστε ἄλλως μὲν τὸ
[6, 1, 27]	πρὸ τῆς γινομένης ψυχῆς ἔσται	ἡ	ποιοῦσα ψυχή. ~Ἀλλὰ γὰρ πολλῶν
[6, 1, 4]	καὶ ἐπιφάνεια τοσήδε δύο, καὶ	ἡ	ποσότης μὲν αὐτῆς ποσόν, αὐτὴ
[6, 1, 22]	ἄλλο γὰρ καὶ περὶ ἄλλου	ἡ	πρόνοια. Ἢ οὐδὲ τὸ προνοεῖν
[6, 1, 12]	ὁ πυκτικὸς πρός τι, καὶ	ἡ	πυκτικὴ αὐτή; Πρὸς ἄλλον γὰρ
[6, 1, 10]	αὐτὰς τὰς οὐσίας δυνάμεις; Οἷον	ἡ	πυκτικὴ δύναμις οὐ τοῦ ἀνθρώπου
[6, 1, 12]	αὐτή; Πρὸς ἄλλον γὰρ ὅλως	ἡ	πυκτική· καὶ γὰρ οὐδὲν αὐτῆς
[6, 1, 26]	τοῦ κατὰ σύμβασιν· ἢ πῶς	ἡ	σύμβασις; Καὶ ζητεῖν, τίς ὁ
[6, 1, 29]	γένει τακτέον. Εἰ δὲ ἥδε	ἡ	σχέσις ἄλλη, τίς ἡ διαφορά;
[6, 1, 17]	τὰ μὲν πρός τι αὐτὴ	ἡ	σχέσις ἐγέννα, ἀλλ´ οὐ τῷ
[6, 1, 7]	ἂν τούτων εἴη, ἀλλὰ κενὸν	ἡ	σχέσις· εἰ δ´ ἀληθεύομεν λέγοντες
[6, 1, 7]	εἶχε, κἂν χωρὶς γένηται, ὑπάρχει	ἡ	σχέσις, ἐπὶ δὲ τῶν, ὅταν
[6, 1, 6]	ἐπὶ τούτου, εἰ ὑπόστασίς τις	ἡ	σχέσις ἐστὶν αὕτη, ὥσπερ ὁ
[6, 1, 7]	δὲ τῶν καὶ μενόντων παύεται	ἡ	σχέσις ἢ ὅλως ἢ ἄλλη
[6, 1, 7]	τὰ ὑποκείμενα ἔστι πρὸς ἄλληλα	ἡ	σχέσις, ἡμεῖς δὲ οὖσαν θεωροῦμεν
[6, 1, 19]	τέμνεσθαι. Τάχα δὲ οὐδὲ μία	ἡ	τμῆσις ἡ ἀπὸ τοῦ τέμνοντος
[6, 1, 22]	Καὶ ἡ ἀπόλυτος κίνησις, οἷον	ἡ	τοῦ βαδίζειν, ἔχει βάδισιν, καὶ
[6, 1, 5]	οὐχ ἡ πληγὴ ἁπλῶς, ἀλλ´	ἡ	τύπωσις ἡ γιγνομένη, ὥσπερ μορφοῦσα·
[6, 1, 7]	σχέσεως παραγίγνεται· ὑπόστασις δὲ οὐχ	ἡ	τῶν ὑποκειμένων, ἀλλ´ ἣ πρός
[6, 1, 26]	διὰ τί τοῦτο μᾶλλον ὄν,	ἡ	ὕλη, ἀλλ´ οὐκ ἐκεῖνο; Εἰ
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον αὕτη, οὐδὲ τῶν ὄντων	ἡ	ὕλη, ἀλλὰ ὕλη μόνον οὖσα
[6, 1, 29]	τό πως ἔχουσα» προσθήκη κενή.	Ἡ	ὕλη ἄρα λέγει ταῦτα καὶ
[6, 1, 29]	φησιν; Οὐ γὰρ δὴ αὐτὴ	ἡ	ὕλη. Εἰ μὴ ἄρα αὐτή·
[6, 1, 27]	δὲ καθ´ αὑτὸ ὄν καὶ	ἡ	ὕλη ὄν πρὸς ὄν. Εἰ
[6, 1, 27]	ψυχῆς ἡ ὑπόστασις; Πῶς δὲ	ἡ	ὕλη ὁτὲ μὲν σώματα γίνεται,
[6, 1, 26]	τῷ λόγῳ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ	ἡ	ὕλη, οὐδ´ ἐν τῷ τῆς
[6, 1, 26]	θεοῦ εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ	ἡ	ὕλη σῶμα οὖσα; Οὐ γάρ
[6, 1, 27]	οὐδὲ ὕλη· πρός τι γὰρ	ἡ	ὕλη. Τὸ γὰρ πρός τι
[6, 1, 26]	ἐκεῖνο, πῶς; Οὐ γὰρ δὴ	ἡ	ὕλη τὸ εἶδος γεννᾷ, ἡ
[6, 1, 27]	ὕστερον. Παρὰ τίνος οὖν ἔσχεν	ἡ	ὕλη τὸ ἐψυχῶσθαι, καὶ ὅλως
[6, 1, 7]	πλησίον, ἐξ ὧν καὶ μάλιστα	ἡ	ὑπόνοια τοῦ μηδὲν εἶναι ἐν
[6, 1, 7]	ἢ ἐν ἑτέρῳ, ἀλλ´ οἷς	ἡ	ὑπόστασις οὐδαμόθεν ἢ ἐκ τῆς
[6, 1, 27]	ἐψυχῶσθαι, καὶ ὅλως τῆς ψυχῆς	ἡ	ὑπόστασις; Πῶς δὲ ἡ ὕλη
[6, 1, 8]	κειμένην θεωρεῖν, καὶ ἅμα πάντη	ἡ	ὑπόστασις, τὰ δὲ μετὰ δυνάμεως
[6, 1, 4]	ποσοῖς ὑπάρχει, οὔπω δέ, τίς	ἡ	φύσις καθὸ λέγεται, δηλοῦται· ἀλλὰ
[6, 1, 5]	δὲ μὴ κατὰ τὴν πληγὴν	ἡ	φωνή, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν
[6, 1, 4]	μηνύει, καὶ μετρεῖ τὸ πλῆθος	ἡ	ψυχὴ προσχρωμένη. Μετροῦσα οὖν οὐ
[6, 1, 12]	διαφοραὶ ποιότητος. Ἢ γὰρ δοκεῖ	ἡ	ὠφέλεια καὶ τὸ βλάβος ἀπὸ
[6, 1, 1]	ὑπακτέον τοῖς ἐνταῦθα, ἢ ὁμωνύμως	ἥ	τε ἐκεῖ οὐσία ἥ τε
[6, 1, 19]	ἥ τε παρὰ τοῦ τέμνοντος	ἥ	τε ἐν τῷ τεμνομένῳ, μία,
[6, 1, 1]	ὁμωνύμως ἥ τε ἐκεῖ οὐσία	ἥ	τε ἐνταῦθα· ἀλλ´ εἰ τοῦτο,
[6, 1, 19]	ἐξ ἄλλων· ἡ γὰρ τμῆσις,	ἥ	τε παρὰ τοῦ τέμνοντος ἥ
[6, 1, 10]	γὰρ τὸ κοινὸν δύναμιν ἐροῦμεν,	ἣ	ἐφαρμόττει καὶ ταῖς ἕξεσι καὶ
[6, 1, 15]	ἐνέργειαν μᾶλλον εἶναι τὴν κατηγορίαν,	ἣ	{περὶ τὴν οὐσίαν} λέγεται θεωρεῖσθαι,
[6, 1, 7]	οὐχ ἡ τῶν ὑποκειμένων, ἀλλ´	ἣ	πρός τι λέγεται. Οἷον τὸ
[6, 1, 10]	πυκτικὴ δύναμις οὐ τοῦ ἀνθρώπου	ᾗ	ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ λογικόν· ὥστε
[6, 1, 5]	ἀλλ´ ἢ κατὰ συμβεβηκός, οὐχ	ᾗ	αὐτὰ ἐκεῖνα, ὥσπερ ὁ τρίπηχυς
[6, 1, 12]	κατὰ μὲν τὸ τοιόνδε ποιόν,	ᾗ	δὲ δύναται εἰς ἄλλο ποιητικὸν
[6, 1, 5]	{ἐστί{ ν} μετρεῖται μὲν γάρ〉	ᾗ	δὲ λόγος, οὐ ποσόν· σημαντικὸν
[6, 1, 12]	μὲν διατιθεῖσι τὴν ψυχήν, ποιότητες,	ᾗ	δὲ ποιοῦσι, ποιητικαὶ καὶ κατὰ
[6, 1, 12]	πλείστων ἐπισκεπτέον καὶ λεκτέον ἴσως·	ᾗ	μὲν διατιθεῖσι τὴν ψυχήν, ποιότητες,
[6, 1, 13]	πλείω ποιοῦσι, καὶ τὸ μέρος	ᾗ	μέρος πρός τι ὂν προσλαμβάνουσι.
[6, 1, 16]	ἡ ἐνέργεια, καὶ ἡ κίνησις	ᾗ	ὅλως κίνησις. Εἰ δ´ ὅτι
[6, 1, 10]	δύναμις; Εἶτα καὶ τὸ ὂν	ᾗ	ὂν δύναμιν οὐδεμίαν ἕξει, ἀλλ´
[6, 1, 29]	εἰ τοῦτο, μηδ´ ὕλην ἔχειν,	ᾗ	ποιά· εἰ τοῦτο, ἀσώματα εἶναι
[6, 1, 4]	Εἰ μὲν δὴ τὸ συνεχὲς	ᾗ	συνεχὲς ποσὸν φήσουσιν εἶναι, τὸ
[6, 1, 8]	οὖν τὰς σχέσεις ταύτῃ διαιρετέον,	ᾗ	τὰ μὲν ἔχει ἀργὸν τὴν
[6, 1, 23]	ὅπλα ἔχειν εἰρημένης οὐσίας, ἐν	ᾗ	ταῦτα; Οὐσία γὰρ ὑπόδημα καὶ
[6, 1, 4]	ὁ τόπος κατὰ συμβεβηκός, οὐχ	ᾗ	τόπος. Δεῖ δὲ μὴ τὸ
[6, 1, 5]	ὁ λόγος, καὶ οὐχ ἡ	πληγὴ	ἁπλῶς, ἀλλ´ ἡ τύπωσις ἡ
[6, 1, 5]	σύγκειται ἐξ αὐτῶν· ἡ δὲ	πληγὴ	μᾶλλον ὁ λόγος, καὶ οὐχ
[6, 1, 9]	πρόσθεν εἰρημένων, οἷον ποιοῦντος, ἐπιστήμης,	ἐνεργῆ	τὴν σχέσιν κατὰ τὴν ἐνέργειαν
[6, 1, 1]	δὲ μὴ εἶναι· οὐ γὰρ	δὴ	ἀνάπαλιν. Οὗ δὴ ἐξεταστέον, τίνα
[6, 1, 29]	οὖν τοῦτό φησιν; Οὐ γὰρ	δὴ	αὐτὴ ἡ ὕλη. Εἰ μὴ
[6, 1, 26]	οὖσι τοῦ δυνάμει· οὐ γὰρ	δὴ	αὐτὸ ἑαυτὸ ἄξει, ἀλλὰ δεῖ
[6, 1, 26]	πόθεν ἡ ἕνωσις; Οὐ γὰρ	δὴ	αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ μετοχῇ ἑνότητος.
[6, 1, 12]	τῇ αὐτῇ ἔσται· οὐ γὰρ	δὴ	ἓν γένος ἀμφοῖν. Καὶ εἰ
[6, 1, 1]	οὐ γὰρ δὴ ἀνάπαλιν. Οὗ	δὴ	ἐξεταστέον, τίνα κἀκεῖ τῶν δέκα,
[6, 1, 6]	οὐδεμία, ἢ οὐδαμοῦ τοῦτο. Τί	δὴ	ἐπὶ διπλασίου καὶ ἡμίσεος καὶ
[6, 1, 26]	ὕστερον ἐκεῖνο, πῶς; Οὐ γὰρ	δὴ	ἡ ὕλη τὸ εἶδος γεννᾷ,
[6, 1, 14]	μέσον, οἷον Ἀθῆναι καὶ Λύκιον	δὴ	καὶ τὰ ἄλλα, τί δεῖ
[6, 1, 7]	γνῶσις πρὸς τὸ γινωσκόμενον οὗ	δὴ	καὶ φανερώτερον τὸ τῆς ὑποστάσεως
[6, 1, 5]	ποίησις καὶ ποίησις σημαντική. Τὴν	δὴ	κίνησιν ταύτην κατὰ τὴν πληγὴν
[6, 1, 10]	κυρίως, καθ´ ἃς ποιοί, ἃς	δὴ	λέγομεν δυνάμεις εἶναι, τὸ κοινὸν
[6, 1, 26]	ἕν, ἀλλὰ μετοχῇ ἑνότητος. Ἐχρῆν	δὴ	λογίσασθαι ὡς οὐκ ἔστι δυνατὸν
[6, 1, 8]	ἄλλη ἄλλων, ὁμώνυμος· οὐ γὰρ	δή,	ὅτι σχέσις λέγεται, καὶ τὴν
[6, 1, 3]	καὶ τὰς ἄλλας. Συγγενεῖς μὲν	δὴ	οὕτως ἔστωσαν πᾶσαι αἱ λεγόμεναι
[6, 1, 5]	ὂν τοσόνδε ἐστίν. Οὐ γὰρ	δὴ	ποσότης ὁ χρόνος· ἡ δὲ
[6, 1, 4]	τοῦ ποσοῦ ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν	δὴ	πρῶτον ποσὸν λέγουσι καὶ τὸ
[6, 1, 11]	ἂν λέγοιτο ποιά; Οὐ γὰρ	δὴ	ταῖς διαστάσεσι ταῖς ἀπ´ ἀλλήλων
[6, 1, 21]	γνωριοῦμεν τὸ πάσχειν; Οὐ γὰρ	δὴ	τῇ ἐνεργείᾳ τῇ παρ´ ἄλλου,
[6, 1, 7]	ταὐτὸν ποίαν ὑπόστασιν ἔχει. Λεκτέον	δὴ	τὸ πρός τι οὐκ εἴ
[6, 1, 4]	τῆς κινήσεως λαβόντος. Εἰ μὲν	δὴ	τὸ συνεχὲς ᾗ συνεχὲς ποσὸν
[6, 1, 29]	γένος ἢ εἶδος; Οὐ γὰρ	δὴ	ὑπὸ τὸ αὐτὸ τὸ μὲν
[6, 1, 16]	ἀφίκηται εἰς ἐνέργειαν ἔστι γὰρ	ἤδη	ἀλλ´ ἵνα ἐργάσηταί τι, ὃ
[6, 1, 12]	δὲ ποιητικὸν τῷ τοιόνδε εἶναι	ἤδη.	Ἀλλ´ ἴσως κατὰ μὲν τὸ
[6, 1, 16]	ἤδη κεκίνηται, καὶ ὁ τέμνων	ἤδη	ἔτεμε. Καὶ ὡς ἡ λεγομένη
[6, 1, 2]	εἰ τὸ ἴδιόν τις ἀποδοίη,	ἤδη	ἔχει τὸ τί ἐστι, καὶ
[6, 1, 16]	ἤδη· ὁ γοῦν κινούμενος καὶ	ἤδη	κεκίνηται, καὶ ὁ τέμνων ἤδη
[6, 1, 16]	ἦν καὶ ὁποσηοῦν καὶ κίνησις	ἤδη·	ὁ γοῦν κινούμενος καὶ ἤδη
[6, 1, 30]	αὐτῷ τὸ〉 ἐπιγινόμενον πρᾶγμα τοῖς	ἤδη	οὖσιν ἄτοπον συντάττειν {τὸ ἐπιγινόμενον}
[6, 1, 4]	βόες γὰρ τρεῖς δύο κατηγορίαι	ἤδη.	Οὕτως οὖν καὶ γραμμὴ τοσήδε
[6, 1, 23]	ἔχειν οὐ δεῖ λέγειν, ὅτι	ἤδη	ποιότης εἴρηται, οὐδὲ ποσότητα ἔχειν,
[6, 1, 11]	ἀτελεῖς, οὔπω ποιότητες· εἰ δ´	ἤδη	ποιότητες, προσθήκη τὸ μόνιμον. Αἱ
[6, 1, 14]	τὸ κάτω καὶ τὸ ὡδὶ	εἴδη	ἢ μέρη· διαφέρει δέ, ὅτι
[6, 1, 13]	τὸ ἔστι καὶ τὸ ἔσται,	εἴδη	ὄντα χρόνου, δίκαιον δήπου ἐν
[6, 1, 29]	εἴδους ἔσονται· οὐκ ἄρα αὐτοὶ	εἴδη	οὐδὲ λόγοι. Εἰ δὲ λέγοιεν
[6, 1, 10]	τὸ κοινὸν ταῖς διαφοραῖς τὰ	εἴδη	παρέχεται ἤ, εἰ πολλαχῶς αἱ
[6, 1, 11]	ταῦτα οὕτως, διὰ τί πλείω	εἴδη	ποιότητος, καὶ ἕξεις καὶ διαθέσεις
[6, 1, 12]	τιθεμένους κἀκεῖ· ἢ κἂν μὴ	εἴδη	τις διδῷ, ἀλλὰ νοῦν λέγων
[6, 1, 30]	τίθεσθαι ἢ ὁπωσοῦν τάξεως ἔχει,	ἐπειδὴ	περὶ τὴν ὕλην πως ἔχοντα
[6, 1, 3]	λεγόμενα εἶναι. Ἢ ἐκεῖνα μὲν	πάθη,	αἱ δ´ οὐσίαι ἐφεξῆς ἄλλως.
[6, 1, 25]	μὲν οὐσίαν, τὰ δ´ ἄλλα	πάθη,	καὶ διῃροῦντο ταῦτα. Τὸ δὲ
[6, 1, 25]	ὕλην φήσουσι, τὰ δ´ ἄλλα	πάθη	τῆς ὕλης, οὐκ ἐχρῆν τοῦ
[6, 1, 4]	Διὰ τί οὖν καὶ τὰ	μεγέθη;	Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς τοῦ ποσοῦ,
[6, 1, 26]	τελευτᾶν, καὶ ἐξ ἀμεγέθους εἰς	μεγέθη,	εἴ γε οὐκ ἔστι πολλὰ
[6, 1, 4]	καὶ σῶμα οὐδὲ λέγεται, ἀλλὰ	μεγέθη	μὲν λέγεται, ποσὰ δὲ οὐ
[6, 1, 29]	αὐτοῦ καὶ δυνάμεως τῆς λέγειν	τἀληθῆ	περὶ τῶν τοιούτων δυναμένης. ~Ἐν
[6, 1, 7]	καὶ ἥμισυ, ἃ πρὸς ἄλληλα	ἐγεννήθη,	καὶ τὸ εἶναι οὐκ ἄλλο
[6, 1, 14]	τῆς ἑκατέρου πρὸς ἑκάτερον σχέσεως	ἀπεγεννήθη	τι; Εἶτα τί〉 διαφέρει τὸ
[6, 1, 7]	σχέσις, ἐπὶ δὲ τῶν, ὅταν	συνέλθῃ,	γίγνεται, ἐπὶ δὲ τῶν καὶ
[6, 1, 10]	οὐδεμίαν ἕξει, ἀλλ´ ὅταν αὐτῷ	προσέλθῃ	τὸ ποιόν. Αἱ δὲ ἐνέργειαι
[6, 1, 4]	ποσὸν λέγεσθαι, ὅταν εἰς ἀριθμὸν	ἀχθῇ	δίπηχυ ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 20]	μὲν ἀπὸ τοῦ ποιοῦν〈 τος〉	ἴῃ	ἡ ἀλλοίωσις, ποίησις καὶ τὸ
[6, 1, 27]	αὐτὸν ποιῶν, οὐκέτ´ ἂν ὑποκείμενον	εἴη,	ἀλλ´ αὐτὸ τὰ πάντα. Ὡς
[6, 1, 9]	τάχα οὐκ ἂν ἓν γένος	εἴη,	ἀλλ´ εἰς ὁμοιότητά τινα πάντα
[6, 1, 7]	λέγοντες ψευδόμεθα, οὐδὲν ἂν τούτων	εἴη,	ἀλλὰ κενὸν ἡ σχέσις· εἰ
[6, 1, 10]	ὥστε ὁμώνυμον τὸ λογικόν· ὥστε	εἴη	ἂν ἡ ποιότης δύναμις προστιθεῖσα
[6, 1, 10]	αἱ ποιότητες, οὐχ ἓν ἂν	εἴη	γένος. Τί οὖν τὸ κοινὸν
[6, 1, 11]	δηλώσει, ὅπου δεῖ αὐτὰ θεῖναι.	Εἴη	δ´ ἂν καὶ ὁμωνυμία περὶ
[6, 1, 21]	τὸ θερμαίνεσθαι θερμότητά ἐστιν ἴσχειν,	εἴη	δὲ τῷ μὲν εἰς οὐσίαν
[6, 1, 26]	τοίνυν μεγέθους οὐκέτ´ ἂν ἁπλοῦν	εἴη.	Ἔπειτα πόθεν ἡ ἕνωσις; Οὐ
[6, 1, 2]	οὔτε σῶμα οὔτε ἀσώματον ἂν	εἴη·	ἔσται γὰρ ἢ τὸ σῶμα
[6, 1, 13]	τούτῳ τῷ χρόνῳ τί ἂν	εἴη	ἢ ἐν μέρει τοῦ χρόνου;
[6, 1, 28]	μᾶλλον ἂν τὸ ὅλον ὂν	εἴη	ἢ ἕν τι τῶν ἐν
[6, 1, 16]	ποσὸν αὐτῇ παρεῖναι, εἰ ἡμερησία	εἴη	ἢ ὁποσουοῦν χρόνου. Ὥσπερ οὖν
[6, 1, 6]	καθήμενον καὶ ἑστηκὸς τί ἂν	εἴη;	Ἡ δ´ ἕξις καὶ διάθεσις
[6, 1, 16]	τὸ ὁρᾶν ἐν συνεχείᾳ ἂν	εἴη	καὶ ἐν χρόνῳ. Μαρτυρεῖ δὲ
[6, 1, 6]	κατὰ τὸ ἐχόμενον ποιὸν ἂν	εἴη·	καὶ ἐπὶ διαθέσεως ὡσαύτως. Τί
[6, 1, 5]	κατὰ τὸν ἀέρα, δύο ἂν	εἴη	καὶ οὐ μία ἡ κατηγορία
[6, 1, 13]	ὁ μὲν Σωκράτης ἔξωθεν ἂν	εἴη,	καὶ οὐχ ἕν τι λέγουσιν.
[6, 1, 8]	τοῦτο τὸ κοινὸν οὐκ ἂν	εἴη.	Λείπεται δέ, εἴπερ ἔστιν, ἀσώματον,
[6, 1, 27]	εἰ τὰ ἄλλα παρ´ αὐτῆς	εἴη·	μᾶλλον δὲ οὐδὲ τὰ ἄλλα
[6, 1, 20]	ἰούσης; Ἢ πάθησις πῶς ἂν	εἴη	μία γε οὖσα; Ἀλλ´ αὕτη
[6, 1, 26]	ὢν καὶ λόγος, ἀσώματος ἂν	εἴη	ὁ θεός, καὶ τὸ ποιητικὸν
[6, 1, 6]	διαθέσεως ὡσαύτως. Τί ἂν οὖν	εἴη	παρὰ ταῦτα τὰ πρὸς ἄλληλα
[6, 1, 28]	νοῦς αὐτοῖς πῶς ἂν πιστὸς	εἴη	περὶ τῶν κυριωτέρων αὐτοῦ λέγων
[6, 1, 4]	εἶναι, τὸ διωρισμένον οὐκ ἂν	εἴη	ποσόν· εἰ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 1, 5]	ἐφαπτομένη ἄλλου αὐτὸ τοῦτο ἂν	εἴη	τὸ κυρίως ποσόν. Εἰ δὲ
[6, 1, 27]	τὸ ἔξω, ὥστε παραλελειμμένον ἂν	εἴη	τοῦτο. Εἰ δὲ οὐδὲν δέονται
[6, 1, 27]	ἐν τῇ ὕλῃ καὶ αὐτὸς	εἴη	ὑποκείμενος καὶ αὐτὸς σὺν αὐτῇ
[6, 1, 9]	καὶ τὸ οὐ ζῷον ἐκεῖ	τιθείη.	Καὶ τὸ διπλάσιον καὶ ὁ
[6, 1, 21]	παρ´ ἑτέρου ἢ παρ´ ἑαυτοῦ	σαπείη	γὰρ ἄν τι ἐν ἑαυτῷ
[6, 1, 2]	γάρ, εἰ τὸ ἴδιόν τις	ἀποδοίη,	ἤδη ἔχει τὸ τί ἐστι,
[6, 1, 27]	πως ἔχουσα. Ἔπειτα εἰ ὑποκείμενον,	ἀνάγκη	ἄλλο εἶναι, ὃ ποιοῦν εἰς
[6, 1, 11]	ἔχουσα πρὸς τὸ παρασχέσθαι ποιόν·	προσθήκη	δ´ ἔξωθεν τὸ μένειν· εἰ
[6, 1, 29]	νοῦς· καίτοι τό πως ἔχουσα»	προσθήκη	κενή. Ἡ ὕλη ἄρα λέγει
[6, 1, 11]	ποιότητες· εἰ δ´ ἤδη ποιότητες,	προσθήκη	τὸ μόνιμον. Αἱ δὲ φυσικαὶ
[6, 1, 6]	οὕτως ἐπισκεπτέον, εἴ τις κοινότης	γενικὴ	ἐν αὐτῷ ὑπάρχει ἢ ἄλλον
[6, 1, 12]	πυκτικὸς πρός τι, καὶ ἡ	πυκτικὴ	αὐτή; Πρὸς ἄλλον γὰρ ὅλως
[6, 1, 10]	τὰς οὐσίας δυνάμεις; Οἷον ἡ	πυκτικὴ	δύναμις οὐ τοῦ ἀνθρώπου ᾗ
[6, 1, 12]	Πρὸς ἄλλον γὰρ ὅλως ἡ	πυκτική·	καὶ γὰρ οὐδὲν αὐτῆς θεώρημα,
[6, 1, 5]	μᾶλλον οὖν ποίησις καὶ ποίησις	σημαντική.	Τὴν δὴ κίνησιν ταύτην κατὰ
[6, 1, 10]	ὃ δ´ ἂν τὸ αὐτὸ	δοκῇ	καὶ εἰς οὐσίαν συμβάλλεσθαι καὶ
[6, 1, 16]	δέ τις λέγοι τὴν κίνησιν	ἀτελῆ	ἐνέργειαν εἶναι, οὐδὲν ἐκώλυε τὴν
[6, 1, 16]	εἶδος δὲ τὴν κίνησιν ὡς	ἀτελῆ	οὖσαν ὑποβάλλειν, κατηγοροῦντά γε αὐτῆς
[6, 1, 21]	τὸ θερμαίνεσθαι, ὅταν εἰς οὐσίαν	συντελῇ,	καὶ τότε ἄλλου πάσχοντος εἰς
[6, 1, 8]	συνώνυμος, εἰ δὲ μή, ἀλλ´	ἄλλη	ἄλλων, ὁμώνυμος· οὐ γὰρ δή,
[6, 1, 7]	ἡ σχέσις ἢ ὅλως ἢ	ἄλλη	γίγνεται, οἷον ἐπὶ δεξιοῦ καὶ
[6, 1, 22]	ἐν σχέσει τινὶ ποιεῖν, ἐν	ἄλλῃ	δὲ πάσχειν· παρὰ μὲν γὰρ
[6, 1, 23]	κἂν ἱμάτιον κέηται ἐπὶ κλίνης,	ἄλλη	κατηγορία ἔσται, κἂν κεκαλυμμένος ᾖ
[6, 1, 29]	Εἰ δὲ ἥδε ἡ σχέσις	ἄλλη,	τίς ἡ διαφορά; Ἢ δῆλον,
[6, 1, 12]	καθὸ ἕξεις λέγονται. Ἆρ´ οὖν	ἄλλη	τις ὑπόστασις κατὰ τὸ ποιητικὸν
[6, 1, 5]	τὸ χρόνος εἶναι φύσις τις	ἄλλη·	τὸ γὰρ τοσόνδε ἄλλο ὂν
[6, 1, 10]	οἷον μορφαί, περί τε ψυχὴν	κάλλη	καὶ αἴσχη καὶ περὶ σῶμα
[6, 1, 6]	τὸ δὲ ἄλλο· ἡ δὲ	παραβολὴ	παρ´ ἡμῶν, οὐκ ἐν αὐτοῖς.
[6, 1, 16]	ἀθρόας γιγνομένης μεταβολῆς Εἰ οὖν	μεταβολή,	διὰ τί οὐχὶ καὶ κίνησις;
[6, 1, 16]	οὐχὶ καὶ κίνησις; Εἴληπται δὲ	μεταβολὴ	οὐκ ἐν τῷ μεταβεβληκέναι· οὐ
[6, 1, 26]	τί τοῦτο μᾶλλον ὄν, ἡ	ὕλη,	ἀλλ´ οὐκ ἐκεῖνο; Εἰ δὲ
[6, 1, 27]	ἂν γένοιτο ποιότητος προσελθούσης τῇ	ὕλῃ,	ἀλλὰ σώματα ἄψυχα. Εἰ δέ
[6, 1, 27]	αὕτη, οὐδὲ τῶν ὄντων ἡ	ὕλη,	ἀλλὰ ὕλη μόνον οὖσα τούτῳ
[6, 1, 14]	κατηγορίαν ποιήσει, καὶ τὸ ἐν	ὕλῃ	ἄλλο, καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ
[6, 1, 29]	πως ἔχουσα» προσθήκη κενή. Ἡ	ὕλη	ἄρα λέγει ταῦτα καὶ καταλαμβάνει.
[6, 1, 29]	αὐτοῖς ἔνυλοι, ἀλλ´ οὐκ ἐν	ὕλῃ	γενόμενοι σύνθετόν τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ
[6, 1, 5]	τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα.	Ὕλη	δ´ αὐτοῦ ὁ ἀήρ, ὥσπερ
[6, 1, 29]	Οὐ γὰρ δὴ αὐτὴ ἡ	ὕλη.	Εἰ μὴ ἄρα αὐτή· πὼς
[6, 1, 27]	αὐτήν. Εἰ δ´ ἐν τῇ	ὕλῃ	καὶ αὐτὸς εἴη ὑποκείμενος καὶ
[6, 1, 2]	τὸ εἶδος οὐσία ἢ ἡ	ὕλη·	καὶ ὀρθῶς· οἱ δ´ ἂν
[6, 1, 27]	τῶν ὄντων ἡ ὕλη, ἀλλὰ	ὕλη	μόνον οὖσα τούτῳ αὐτῷ οὐδὲ
[6, 1, 29]	οὐκ ὄν, μάτην λέγεται, καὶ	ὕλη	μόνον, τὸ δὲ ποιὸν οὐδέν.
[6, 1, 27]	καθ´ αὑτὸ ὄν καὶ ἡ	ὕλη	ὄν πρὸς ὄν. Εἰ γὰρ
[6, 1, 27]	ἡ ὑπόστασις; Πῶς δὲ ἡ	ὕλη	ὁτὲ μὲν σώματα γίνεται, ἄλλο
[6, 1, 26]	λόγῳ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ ἡ	ὕλη,	οὐδ´ ἐν τῷ τῆς ὕλης
[6, 1, 27]	μόνον οὖσα τούτῳ αὐτῷ οὐδὲ	ὕλη·	πρός τι γὰρ ἡ ὕλη.
[6, 1, 29]	εἶναι καὶ δραστήρια· ἡ γὰρ	ὕλη	πρὸς τὸ πάσχειν αὐτοῖς ὑπόκειται.
[6, 1, 29]	τί τοῦτο τὸ ἐπὶ τῇ	ὕλῃ	πως ἔχον; Ἢ γὰρ ὂν
[6, 1, 27]	σύνθετος καὶ ὕστερος, μᾶλλον δὲ	ὕλη	πως ἔχουσα. Ἔπειτα εἰ ὑποκείμενον,
[6, 1, 26]	εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ ἡ	ὕλη	σῶμα οὖσα; Οὐ γάρ ἐστι
[6, 1, 27]	ἔσται, εἴ γέ πως ἔχουσα	ὕλη	τὰ ἄλλα, ὥς πως ἔχων
[6, 1, 29]	πολλῷ μᾶλλον. Μόνον ὂν ἄρα	ὕλη.	Τίς οὖν τοῦτό φησιν; Οὐ
[6, 1, 27]	ὕλη· πρός τι γὰρ ἡ	ὕλη.	Τὸ γὰρ πρός τι πρὸς
[6, 1, 26]	πῶς; Οὐ γὰρ δὴ ἡ	ὕλη	τὸ εἶδος γεννᾷ, ἡ ἄποιος
[6, 1, 27]	Παρὰ τίνος οὖν ἔσχεν ἡ	ὕλη	τὸ ἐψυχῶσθαι, καὶ ὅλως τῆς
[6, 1, 8]	αὐτὴ σχέσις, συνώνυμος, εἰ δὲ	μή,	ἀλλ´ ἄλλη ἄλλων, ὁμώνυμος· οὐ
[6, 1, 11]	ποιότητος τὸ μόνιμον καὶ τὸ	μή,	ἀλλ´ ἀρκεῖ ἡ διάθεσις ὁπωσοῦν
[6, 1, 19]	οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ πάσχειν, ὅτι	μὴ	ἄλλο τι ἐν τῷ γραμματείῳ
[6, 1, 26]	μὴ ἑνὸς ὄντος, οὐδὲ μέγεθος	μὴ	ἀμεγέθους· εἴ γε τὸ μέγεθος
[6, 1, 20]	ἀντίθετον τῷ ποιῆσαι. ~Ἀλλ´ ἔστω	μὴ	ἀντίθετον· ὅμως δὲ ἕτερον ὂν
[6, 1, 19]	ἐστι γενέσθαι ἐν πάθει, ὃ	μὴ	ἀντίθετον τῷ ποιῆσαι. ~Ἀλλ´ ἔστω
[6, 1, 29]	δὴ αὐτὴ ἡ ὕλη. Εἰ	μὴ	ἄρα αὐτή· πὼς γὰρ ἔχουσα
[6, 1, 26]	δὲ κατὰ συμβεβηκός, ὃ τῷ	μὴ	αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ παρ´ ἄλλου.
[6, 1, 16]	ἐν χρόνῳ, καὶ ἡ ὅρασις	μὴ	διαλείπουσα τὸ ὁρᾶν ἐν συνεχείᾳ
[6, 1, 10]	γὰρ ἂν ἐποίησέ τι, ὃ	μὴ	δύναται. Καὶ τὸ κάλλος δὲ
[6, 1, 12]	τοὺς τιθεμένους κἀκεῖ· ἢ κἂν	μὴ	εἴδη τις διδῷ, ἀλλὰ νοῦν
[6, 1, 16]	εἶναι λαμβάνειν ἡστινοσοῦν κινήσεως καὶ	μὴ	εἶναι μήτε τοῦ χρόνου ἀρχὴν
[6, 1, 1]	τὰ μὲν εἶναι, τὰ δὲ	μὴ	εἶναι· οὐ γὰρ δὴ ἀνάπαλιν.
[6, 1, 21]	οὖν, εἰ ἐξ αὐτοῦ μέν,	μὴ	εἰς ἄλλον δέ, οἷον τὸ
[6, 1, 21]	συμβαλλόμενον αὐτὸ ὑπομείνῃ ἀλλοίωσιν τὴν	μὴ	εἰς οὐσίαν ἄγουσαν, ἥτις ἐξίστησι
[6, 1, 19]	εἶναι τὸ ποιεῖν, τὸ μὲν	μὴ	ἐν ἄλλῳ, τὸ δ´ ἐν
[6, 1, 4]	λαμβάνονται εἰς τὸ μετρεῖν καὶ	μὴ	ἐν τοῖς ὑποκειμένοις, οὔτε ἐκεῖνα
[6, 1, 18]	καὶ τὸ βαδίζειν. Ἀλλ´ εἰ	μὴ	ἐν τῷ ποιεῖν ταῦτα, ποῦ
[6, 1, 10]	ποιότητας, ταύτας δὲ στερήσεις; Ὥστε	μὴ	ἓν γένος, ἀλλὰ εἰς ἓν
[6, 1, 21]	ἐποιήσατο διαδεξάμενος. Ἀλλ´ ἆρα ὅπου	μὴ	ἐνέργεια, πεῖσις δὲ μόνον; Τί
[6, 1, 26]	ὕλην, ὃ δυνάμει ἐστίν, ἀλλὰ	μὴ	ἐνέργειαν πρὸ δυνάμεως τάττειν, παντάπασιν
[6, 1, 20]	τινὸς λαμβανομένου· οὐδὲ γὰρ τῷ	μὴ	ἐνηργηκέναι αὐτόν· οὐ γὰρ τὸ
[6, 1, 26]	γε οὐκ ἔστι πολλὰ εἶναι	μὴ	ἑνὸς ὄντος, οὐδὲ μέγεθος μὴ
[6, 1, 4]	ὑποκείμενα ἐνυπάρχουσιν ἐν αὐτοῖς, ἀλλὰ	μὴ	ἔξω ὄντες ὥσπερ οἱ κανόνες
[6, 1, 3]	τόδε» καὶ τὸ ὑποκείμενον» καὶ	μὴ	ἐπικείμενον μηδ´ ἐν ἄλλῳ ὡς
[6, 1, 29]	ἀφρόνως λέγοι αὐτὴν τιθεῖσα ὃ	μὴ	ἔστι μηδὲ δύναται, τίνι ταύτην
[6, 1, 10]	λεγομένους ποιοὺς ὁμωνύμως λέγεσθαι καὶ	μὴ	καθ´ ἕνα λόγον, καὶ μὴ
[6, 1, 28]	ὑπόθεσιν ταύτην τούτων μὲν παυστέον,	μὴ	καὶ ἄτοπον ᾖ τὸ πρὸς
[6, 1, 4]	δόξει εἶναι, εἰ ἐκεῖνοι οὐσίαι,	μὴ	καὶ τούτους, ἔπειτα δέ, εἰ
[6, 1, 29]	ἐνταῦθα ὑπόστασις μᾶλλον· καίτοι εἰ	μὴ	κἀκεῖ ὑπόστασις, τί καταριθμοῦσιν ὡς
[6, 1, 26]	τάχα γὰρ ἂν εὗρον τὸ	μὴ	κατὰ συμβεβηκὸς ἕν. Λέγω δὲ
[6, 1, 27]	ὂν πῶς πρός τι, εἰ	μὴ	κατὰ συμβεβηκός; Τὸ δὲ καθ´
[6, 1, 5]	ἐν τῷ ὑποκειμένῳ. Εἰ δὲ	μὴ	κατὰ τὴν πληγὴν ἡ φωνή,
[6, 1, 7]	δ´ ὑπερβάλλεται. Εἰ δὲ καὶ	μὴ	λεγόντων ἡμῶν μηδὲ νοούντων ἔστιν
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον οὐσίαν, τὰ δὲ σώματα	μὴ	μᾶλλον οὐσίας, καὶ τούτων μᾶλλον
[6, 1, 4]	οὔτε ἐκεῖνα ποσὰ τὰ ὑποκείμενα	μὴ	μετέχοντα ποσότητος, αὐτοί τε διὰ
[6, 1, 10]	μὴ καθ´ ἕνα λόγον, καὶ	μὴ	μόνον τετραχῶς, ἀλλὰ καὶ καθ´
[6, 1, 25]	τῶν εἰδῶν ἐστιν· εἰ δὲ	μὴ	ὄν, ἔστι τὸ ὂν μὴ
[6, 1, 25]	τὶ τοῦτο ἢ ὂν ἢ	μὴ	ὄν ἐστιν· εἰ μὲν οὖν
[6, 1, 25]	μὴ ὄν, ἔστι τὸ ὂν	μὴ	ὄν. Καὶ μυρία ἕτερα. Ταῦτα
[6, 1, 28]	καὶ τὸ ὅλον {ὑποβάθρα ἐκεῖνο}	μὴ	ὄν, πῶς ἂν ὑποβάθρα〉 ἐκεῖνο;
[6, 1, 27]	πρὸς διπλάσιον· ὂν δὲ πρὸς	μὴ	ὂν πῶς πρός τι, εἰ
[6, 1, 28]	ἀτοπίαν φιλονεικεῖν, δεικνύντα, ὅτι τὸ	μὴ	ὂν ὡς τὸ μάλιστα ὂν
[6, 1, 26]	οὖσα; Οὐ γάρ ἐστι σῶμα	μὴ	οὐ πολλὰ εἶναι· καὶ πᾶν
[6, 1, 27]	ὃ μέλλει ἔσεσθαι, ἐκεῖνο δὲ	μὴ	οὐσία, οὐδ´ ἂν αὐτὴ οὐσία·
[6, 1, 27]	ποιοῦντας αὐτοὺς ποιεῖν ἐξ οὐσίας	μὴ	οὐσίαν· ὁ γὰρ κόσμος καθόσον
[6, 1, 10]	εἰς οὐσίαν συμβάλλεσθαι καὶ εἰς	μὴ	οὐσίαν, οἷον θερμότης καὶ λευκότης
[6, 1, 27]	συμβαίνει αὐτοῖς αἰτιωμένοις τοὺς ἐκ	μὴ	οὐσιῶν οὐσίας ποιοῦντας αὐτοὺς ποιεῖν
[6, 1, 12]	παρὰ τὰ τέτταρα. ~Ἀλλ´ εἰ	μὴ	οὕτω τις ἀξιώσειε τὸ ποιὸν
[6, 1, 27]	αὐτοῦ, οὐσίαν· καὶ τὸ ζῷον	μὴ	παρὰ τῆς ψυχῆς ἔχειν τὴν
[6, 1, 12]	γὰρ οὐδὲν αὐτῆς θεώρημα, ὃ	μὴ	πρὸς ἄλλο. Καὶ περὶ τῶν
[6, 1, 21]	ἐξίστησι πρὸς τὸ χεῖρον ἢ	μὴ	πρὸς τὸ βέλτιον, τὴν τοιαύτην
[6, 1, 22]	τὴν ἐνέργειαν κατὰ συμβεβηκός, ὅτι	μὴ	πρὸς τοῦτο ἑώρα· ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 19]	τινες ἐνέργειαι δόξουσιν ἀτελεῖς εἶναι	μὴ	προσλαβοῦσαι χρόνον, ὥστε εἰς ταὐτὸν
[6, 1, 21]	τοῦ ὀρεκτοῦ; Εἰ μή τις	μὴ	προσποιοῖτο ἀφ´ οὗ κεκίνηται, ὅτι
[6, 1, 7]	καὶ εἰ ὡς γένος, ἀλλὰ	μὴ	συμβεβηκός· εἶτα εὑρεθὲν τὸ ταὐτὸν
[6, 1, 29]	καὶ ἁπλᾶ εἶναι· εἰ τοῦτο,	μὴ	σύνθετα· εἰ τοῦτο, μηδ´ ὕλην
[6, 1, 28]	τῇ αἰσθήσει πιστουμένους ἕκαστα τὸ	μὴ	τῇ αἰσθήσει ἁλωτὸν τίθεσθαι ὄν.
[6, 1, 16]	τὴν δὲ χρόνου δεῖσθαι λέγειν	μὴ	τὴν τόσην μόνον, ἀλλ´ ὅλως
[6, 1, 19]	ἐν τούτῳ. Τί οὖν, εἰ	μή	τι ἀλγοῖ; Τί ἄλλο ἢ
[6, 1, 11]	δ´ ἔξωθεν τὸ μένειν· εἰ	μή	τις λέγοι τὰς μὲν διαθέσεις
[6, 1, 21]	κινεῖται ἀπὸ τοῦ ὀρεκτοῦ; Εἰ	μή	τις μὴ προσποιοῖτο ἀφ´ οὗ
[6, 1, 12]	ποιὸν κοινὸν ἐνταῦθα κἀκεῖ, εἰ	μή	τις τἀκεῖ λέγοι πάντα οὐσίας·
[6, 1, 27]	τῶν πάντων ἐν τῷ τιμίῳ	μὴ	τὸ ἄμορφον μηδὲ τὸ παθητὸν
[6, 1, 21]	εἰς οὐσίαν συντελοῦν, τῷ δὲ	μή,	τὸ αὐτὸ πάσχειν καὶ οὐ
[6, 1, 4]	οὐχ ᾗ τόπος. Δεῖ δὲ	μὴ	τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ποσὸν λαμβάνειν,
[6, 1, 27]	μᾶλλον οὐσίας, καὶ τούτων μᾶλλον	μὴ	τὸν κόσμον οὐσίαν, ἀλλ´ ἢ
[6, 1, 11]	ὁμωνυμία περὶ τὸ κοῦφον, εἰ	μὴ	τῷ σταθμῷ λέγοιτο τοῦ πλείονος
[6, 1, 11]	αἱ μὲν οὕτως, αἱ δὲ	μὴ	τῶν αὐτῶν, πῶς ἐν εἴδει
[6, 1, 30]	δὲ πρός τι, εἰ μὲν	μὴ	ὑφ´ ἓν τοῖς ἄλλοις ἐτίθεσαν,
[6, 1, 13]	λέγουσι, καὶ καθότι μέρος ἀξιοῦσι	μὴ	χρόνον ἁπλῶς τι λέγειν, ἀλλὰ
[6, 1, 28]	τῶν κυριωτέρων αὐτοῦ λέγων καὶ	οὐδαμῇ	αὐτοῖς συγγενὴς ὤν; Ἀλλὰ περὶ
[6, 1, 27]	εἰ ἄλλοθεν προσίοι τὸ εἶδος,	οὐδαμῇ	ψυχὴ ἂν γένοιτο ποιότητος προσελθούσης
[6, 1, 1]	ὅτι μήτε οἷόν τε μήτ´	ἐπιστήμη	ἂν γένοιτο, τά τε πεπερασμένα
[6, 1, 6]	πρὸς αἰσθητόν. Ἡ μὲν γὰρ	ἐπιστήμη	ἔχοι ἂν πρὸς ἐπιστητὸν μίαν
[6, 1, 6]	καὶ μέτρου καὶ μετρουμένου; Καὶ	ἐπιστήμη	καὶ αἴσθησις, ἡ μὲν πρὸς
[6, 1, 4]	φύσις καθὸ λέγεται, δηλοῦται· ἀλλὰ	γραμμή	γε καὶ ἐπίπεδον καὶ σῶμα
[6, 1, 4]	κατηγορίαι ἤδη. Οὕτως οὖν καὶ	γραμμὴ	τοσήδε δύο κατηγορίαι, καὶ ἐπιφάνεια
[6, 1, 1]	διαφορά· οἱ μὲν γὰρ τὰ	γένη	ἀρχάς, οἱ δὲ αὐτὰ τὰ
[6, 1, 1]	ὑποκείμενα οὐκ ὀρθῶς οἷον στοιχεῖα,	γένη	{δὲ} τινὰ οὗτοι εἰρήκασιν, οἱ
[6, 1, 1]	ὄντα ληπτέον ἀνασκοποῦντας, πότερα δέκα	γένη	δεῖ νομίζειν αὐτοὺς λέγειν κοινοῦ
[6, 1, 1]	ἀλλ´ εἰ τοῦτο, πλείω τὰ	γένη.	Εἰ δὲ συνωνύμως, ἄτοπον τὸ
[6, 1, 2]	ὄντα παραλελοίπασι. ~Πάλιν οὖν ἆρα	γένη	νομιστέον εἶναι; Καὶ πῶς ἓν
[6, 1, 3]	ἔχουσαί τι παρὰ τὰ ἄλλα	γένη.	Τί ἄρα γε αὐτὸ τοῦτο
[6, 1, 29]	καίτοι τό πως ἔχουσα» προσθήκη	κενή.	Ἡ ὕλη ἄρα λέγει ταῦτα
[6, 1, 16]	ἤδη ἔτεμε. Καὶ ὡς ἡ	λεγομένη	ἐνέργεια οὐ δεῖται χρόνου, οὕτως
[6, 1, 6]	ἡ μὲν κατὰ τὸ ἔχον	λεγομένη	ἔχειν ἂν μᾶλλον σημαίνοι, ἡ
[6, 1, 4]	λέγονται, ἔσονται καὶ ἐν τῇ	λεγομένῃ	ποσότητι κείσονται. Καὶ γὰρ ἡ
[6, 1, 5]	ἁπλῶς, ἀλλ´ ἡ τύπωσις ἡ	γιγνομένη,	ὥσπερ μορφοῦσα· μᾶλλον οὖν ποίησις
[6, 1, 28]	δὲ ἡ αἴσθησις αὐτοῖς ἡγεμὼν	γενομένη	καὶ πιστὴ εἰς ἀρχῶν καὶ
[6, 1, 5]	χρόνος· ἡ δὲ ποσότης οὐκ	ἐφαπτομένη	ἄλλου αὐτὸ τοῦτο ἂν εἴη
[6, 1, 4]	μετρεῖ τὸ πλῆθος ἡ ψυχὴ	προσχρωμένη.	Μετροῦσα οὖν οὐ τὸ τί
[6, 1, 19]	Ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ σώματος ζῴου	βαίνῃ,	τὸ πάσχειν ἐπινοεῖ, ὃ ἐπιγίγνεται,
[6, 1, 3]	ἑνός· πρώτως γὰρ ἡ οὐσία	ἐκείνη,	δευτέρως δὲ καὶ ἧττον τὰ
[6, 1, 29]	αὐτῇ· νῦν δὲ οὔτε λέγει	ἐκείνη,	ὅ τε λέγων πολὺ τὸ
[6, 1, 21]	ἀλλ´ ὅταν μηδὲν συμβαλλόμενον αὐτὸ	ὑπομείνῃ	ἀλλοίωσιν τὴν μὴ εἰς οὐσίαν
[6, 1, 22]	ποίησις. Τί οὖν; εἰ βαδίζων	ἴχνη	εἰργάσατο, οὐ λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´
[6, 1, 5]	μὴ κατὰ τὴν πληγὴν ἡ	φωνή,	ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν ἀέρα,
[6, 1, 12]	μὲν ὄψει διδόντα, τὰς δ´	ἀκοῇ	ἢ γεύσει, ἄλλας ὀσφρήσει ἢ
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ὡδὶ εἴδη ἢ	μέρη·	διαφέρει δέ, ὅτι ἀφωρισμένως μᾶλλον.
[6, 1, 23]	ποσότητα ἔχειν, ὅτι ποσότης, οὐδὲ	μέρη	ἔχειν, ὅτι οὐσία εἴρηται, διὰ
[6, 1, 10]	οὖσαι μᾶλλον καὶ λόγοι ἢ	μέρη	λόγων, τὸ τὶ οὐδὲν ἧττον
[6, 1, 14]	τὸ Λύκιον πάντως τόποι καὶ	μέρη	τόπου, ὥσπερ τὸ ἄνω καὶ
[6, 1, 13]	καὶ πέρυσι καὶ τὰ τοιαῦτα	μέρη	χρόνου, διὰ τί οὐκ ἐν
[6, 1, 7]	τοῖς τοιούτοις. Τοῦτ´ οὖν ἐπισημηναμένους	χρὴ	ζητεῖν τί ταὐτὸν ἐν πᾶσι,
[6, 1, 9]	ὁ δὲ μικρὸς τῆς μικρότητος.	~Χρὴ	οὖν ἐπὶ μὲν τῶν πρόσθεν
[6, 1, 28]	αἰσθήσει πιστουμένους ἕκαστα τὸ μὴ	τῇ	αἰσθήσει ἁλωτὸν τίθεσθαι ὄν. Οὐδὲ
[6, 1, 12]	ὁ κατὰ τὴν ποιότητα ἐν	τῇ	αὐτῇ ἔσται· οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 9]	τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸν ἐπὶ	τῇ	ἐνεργείᾳ λόγον τίθεσθαι, ἐπὶ δὲ
[6, 1, 19]	ὁ δὲ πάσχει} Ἢ ἐν	τῇ	ἐνεργείᾳ οὐκέτι τὸ τῆς βουλήσεως
[6, 1, 21]	τὸ πάσχειν; Οὐ γὰρ δὴ	τῇ	ἐνεργείᾳ τῇ παρ´ ἄλλου, εἰ
[6, 1, 4]	ὃ λέγονται, ἔσονται καὶ ἐν	τῇ	λεγομένῃ ποσότητι κείσονται. Καὶ γὰρ
[6, 1, 10]	ἐν τῷ αἰσχρῷ. Καὶ ἐν	τῇ	νόσῳ πῶς ὁ λόγος; Ἢ
[6, 1, 27]	δύναται γίγνεσθαι σχηματιζόμενον, ὥσπερ ὁ	τῇ	ὀρχήσει πάντα αὐτὸν ποιῶν, οὐκέτ´
[6, 1, 19]	παρὰ τὸ ποσὸν τὸ ἐν	τῇ	οὐσίᾳ καὶ τὸ ποιὸν καὶ
[6, 1, 10]	καὶ τὸ εἶδος τὸ ἐπὶ	τῇ	οὐσίᾳ μετὰ τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ
[6, 1, 3]	καὶ οὕτως οὔπω ἔχομεν ἐπερείσασθαι	τῇ	οὐσίᾳ, οὐδὲ τὸ κυριώτατον λαβεῖν,
[6, 1, 21]	Οὐ γὰρ δὴ τῇ ἐνεργείᾳ	τῇ	παρ´ ἄλλου, εἰ ὁ τὴν
[6, 1, 20]	οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ γένει	τῇ	ποιήσει. Ἤ, εἰ κινήσεις ἄμφω,
[6, 1, 7]	ποιὰ εἶναι ἔστιν ἐν ταὐτότητι	τῇ	πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ πάντων
[6, 1, 12]	καὶ ἔλαττον ἐν τῇ συντυχίᾳ	τῇ	πρὸς ἄλλο. Ἀλλ´ ἐρεῖ τις
[6, 1, 9]	ἔτι μᾶλλον οὐ κρατοῦντος· ἢ	τῇ	στερήσει, εἴ τις βούλοιτο τὴν
[6, 1, 8]	τοῦ τὴν ἑτοιμότητα, ἐν δὲ	τῇ	συνόδῳ καὶ ἐνεργείᾳ ὑπέστη, ἢ
[6, 1, 12]	καὶ μεῖζον καὶ ἔλαττον ἐν	τῇ	συντυχίᾳ τῇ πρὸς ἄλλο. Ἀλλ´
[6, 1, 27]	ψυχὴ ἂν γένοιτο ποιότητος προσελθούσης	τῇ	ὕλῃ, ἀλλὰ σώματα ἄψυχα. Εἰ
[6, 1, 27]	εἰς αὐτήν. Εἰ δ´ ἐν	τῇ	ὕλῃ καὶ αὐτὸς εἴη ὑποκείμενος
[6, 1, 29]	Ἀλλὰ τί τοῦτο τὸ ἐπὶ	τῇ	ὕλῃ πως ἔχον; Ἢ γὰρ
[6, 1, 8]	οἷον κειμένην θεωρεῖν, καὶ ἅμα	πάντη	ἡ ὑπόστασις, τὰ δὲ μετὰ
[6, 1, 10]	πῶς δύναμις; Ἢ τὸ αὑτῆς	ἑκάστη	πράττει οὐ πρὸς τὸ ὀρθὸν
[6, 1, 8]	δὲ τῇ συνόδῳ καὶ ἐνεργείᾳ	ὑπέστη,	ἢ καὶ ὅλως τὰ μὲν
[6, 1, 8]	τὰ μὲν πεποίηκε, τὰ δ´	ὑπέστη,	καὶ τὸ ὑποστὰν ὄνομα μόνον
[6, 1, 28]	αἴσθησις αὐτοῖς ἡγεμὼν γενομένη καὶ	πιστὴ	εἰς ἀρχῶν καὶ τῶν ἄλλων
[6, 1, 27]	εἴη ὑποκείμενος καὶ αὐτὸς σὺν	αὐτῇ	γενόμενος, οὐκέτι ὑποκείμενον τὴν ὕλην
[6, 1, 4]	ἡ ποσότης μὲν αὐτῆς ποσόν,	αὐτὴ	δὲ ἡ ἐπιφάνεια διὰ τί
[6, 1, 28]	αὐτοῦ προτάξας καὶ τὸ ὂν	αὐτῇ	δεδωκώς, ἀλλ´ οὐχ αὑτῷ. Οὐκ
[6, 1, 28]	Οὐδὲ γὰρ ὀρθῶς τὸ ἀντιτυπὲς	αὐτῇ	διδόασι· ποιότης γὰρ τοῦτο. Εἰ
[6, 1, 12]	κατὰ τὴν ποιότητα ἐν τῇ	αὐτῇ	ἔσται· οὐ γὰρ δὴ ἓν
[6, 1, 17]	ὡς τὰ μὲν πρός τι	αὐτὴ	ἡ σχέσις ἐγέννα, ἀλλ´ οὐ
[6, 1, 29]	τοῦτό φησιν; Οὐ γὰρ δὴ	αὐτὴ	ἡ ὕλη. Εἰ μὴ ἄρα
[6, 1, 20]	Ἀλλὰ μία. Καὶ πῶς ἡ	αὐτὴ	καὶ ποίησις καὶ πεῖσις; Καὶ
[6, 1, 10]	καὶ εἰ μία καὶ ἡ	αὐτὴ	κατὰ τὸ κοινὸν ταῖς διαφοραῖς
[6, 1, 29]	τὴν ἀφροσύνην; Ἤ, εἰ ἔλεγεν,	αὐτῇ·	νῦν δὲ οὔτε λέγει ἐκείνη,
[6, 1, 20]	εἰς ἄλλον δὲ πεῖσις ἡ	αὐτὴ	οὖσα. Ἀλλὰ ἄλλην φήσομεν; Καὶ
[6, 1, 27]	δὲ μὴ οὐσία, οὐδ´ ἂν	αὐτὴ	οὐσία· ὥστε συμβαίνει αὐτοῖς αἰτιωμένοις
[6, 1, 22]	ποιεῖν ἔσται, κίνησις οὖσα ἡ	αὐτή,	παρὰ δὲ τῷδε πάσχειν, ὅτι
[6, 1, 16]	αὐτοὺς κατὰ συμβεβηκὸς τὸ ποσὸν	αὐτῇ	παρεῖναι, εἰ ἡμερησία εἴη ἢ
[6, 1, 15]	θεωρεῖσθαι, ὡς ἐκεῖ ποιότης, καὶ	αὐτὴ	περὶ τὴν οὐσίαν ὥσπερ κίνησις·
[6, 1, 12]	πρός τι, καὶ ἡ πυκτικὴ	αὐτή;	Πρὸς ἄλλον γὰρ ὅλως ἡ
[6, 1, 29]	ἡ ὕλη. Εἰ μὴ ἄρα	αὐτή·	πὼς γὰρ ἔχουσα ὁ νοῦς·
[6, 1, 8]	ἔξωθεν. Καὶ εἰ μὲν ἡ	αὐτὴ	σχέσις, συνώνυμος, εἰ δὲ μή,
[6, 1, 17]	ὡς καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς.	Αὐτή	τε ἡ ποίησις καὶ τὸ
[6, 1, 16]	ἐστι μετ´ αὐτήν. Καὶ οὐκ	αὐτὴ	τελειοῦται τότε, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα
[6, 1, 18]	δὲ δὴ βάδισις ἔχουσα καὶ	αὐτὴ	τό τινος εἶναι καὶ ποδῶν
[6, 1, 20]	εἴη μία γε οὖσα; Ἀλλ´	αὕτη	μὲν οὐ πάθησις, ὁ δὲ
[6, 1, 27]	οὐκ ἔσται, οὐδὲ ὅλως ὑποκείμενον	αὕτη,	οὐδὲ τῶν ὄντων ἡ ὕλη,
[6, 1, 17]	τοῦ πρός τι εἴληχε φύσιν.	Αὕτη	τοίνυν ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ
[6, 1, 6]	ὑπόστασίς τις ἡ σχέσις ἐστὶν	αὕτη,	ὥσπερ ὁ δεξιὸς καὶ ἀριστερὸς
[6, 1, 8]	ἔχοι. Ἆρ´ οὖν τὰς σχέσεις	ταύτῃ	διαιρετέον, ᾗ τὰ μὲν ἔχει
[6, 1, 8]	ζωὴν καὶ ἐνέργειαν. Ἆρ´ οὖν	ταύτῃ	διαιρετέον τὴν σχέσιν καὶ διαιρετέον
[6, 1, 12]	ἢ γεύσει, ἄλλας ὀσφρήσει ἢ	ἁφῇ.	Τὰς δὲ τῆς ψυχῆς πῶς;
[6, 1, 11]	Τί δὲ ἡ περὶ ἕκαστον	μορφή;	Εἰ μὲν γὰρ καθὸ εἶδός
[6, 1, 10]	Ἔπειτα τὸ σχῆμα καὶ ἡ	μορφὴ	ἡ περὶ ἕκαστον πῶς δύναμις;
[6, 1, 10]	καὶ χαρακτῆρας, καὶ κοινὸν ἡ	μορφὴ	καὶ τὸ εἶδος τὸ ἐπὶ
[6, 1, 10]	δὲ στέρησιν καὶ ἀδυναμίαν. Ἢ	μορφή	τις καὶ ἡ ἀδυναμία καὶ
[6, 1, 25]	εἰς μέρηκαίτοι οὐδὲ μεμερίσθαι τῷ	συνεχῆ	λέγειν τὴν οὐσίαν βέλτιον λέγειν
[6, 1, 17]	διαιρήσονται τὸ κινεῖσθαι ὡς ἓν	διχῇ	ἐν εἴδεσι τοῦ ποιεῖν καὶ
[6, 1, 26]	ἡ ἀντιτυπία; Πόθεν δὲ τὸ	τριχῇ	διαστατὸν ἢ τίς διέστησεν; Οὐ
[6, 1, 26]	δὲ κοινὸν ἐπὶ σώματος τὸ	τριχῇ	διαστατόν, μαθηματικὸν λέγουσιν· εἰ δὲ
[6, 1, 26]	ἐν τῷ τῆς ὕλης τὸ	τριχῇ	διαστατόν. Μετασχοῦσα τοίνυν μεγέθους οὐκέτ´
[6, 1, 26]	γὰρ ἐν τῷ λόγῳ τοῦ	τριχῇ	διαστατοῦ ἡ ὕλη, οὐδ´ ἐν
[6, 1, 26]	εἰ δὲ μετὰ ἀντιτυπίας τὸ	τριχῇ,	οὐχ ἓν λέγουσιν. Ἔπειτα ἡ
[6, 1, 26]	γὰρ δὴ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ	μετοχῇ	ἑνότητος. Ἐχρῆν δὴ λογίσασθαι ὡς
[6, 1, 26]	τὸ ἐνεργείᾳ καὶ οὐκέτι τοῦτο	ἀρχή,	ἤ, εἰ ἅμα λέγοιεν, ἐν
[6, 1, 26]	τοῦ θεοῦ εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς	ἀρχὴ	ἡ ὕλη σῶμα οὖσα; Οὐ
[6, 1, 20]	εἰς ἄλλον, οἷον τύπτων, καὶ	πάσχῃ,	οὐκέτι ποιεῖ. Ἢ οὐδὲν κωλύει
[6, 1, 10]	πῶς τὰ κατὰ ἀδυναμίαν καὶ	αἴσχη;	Ἢ λόγους ἀτελεῖς λεκτέον, οἷον
[6, 1, 10]	περί τε ψυχὴν κάλλη καὶ	αἴσχη	καὶ περὶ σῶμα ὡσαύτως. Ἀλλὰ
[6, 1, 12]	τί τὸ ποιητικόν; Ἢ ὅταν	συντύχῃ	αὐτῷ ἄλλο, ἀπέλαυσε καὶ μετέβαλε
[6, 1, 27]	γινομένης ψυχῆς ἔσται ἡ ποιοῦσα	ψυχή.	~Ἀλλὰ γὰρ πολλῶν ὄντων τῶν
[6, 1, 27]	ἄλλοθεν προσίοι τὸ εἶδος, οὐδαμῇ	ψυχὴ	ἂν γένοιτο ποιότητος προσελθούσης τῇ
[6, 1, 5]	τὸ μετροῦν ληπτέον· ἢ γὰρ	ψυχὴ	ἢ τὸ νῦν. Εἰ δὲ
[6, 1, 27]	σώματα γίνεται, ἄλλο δὲ αὐτῆς	ψυχή;	Καὶ γὰρ εἰ ἄλλοθεν προσίοι
[6, 1, 4]	καὶ μετρεῖ τὸ πλῆθος ἡ	ψυχὴ	προσχρωμένη. Μετροῦσα οὖν οὐ τὸ
[6, 1, 7]	ψυχῆς ἢ σώματος, οὐδ´ ὅτι	ψυχὴ	τοῦδε ἐστὶν ἢ ἐν ἑτέρῳ,
[6, 1, 19]	οἷον τὸ ζῆν καὶ ἡ	ζωή.	Ἐν χρόνῳ γὰρ τελείῳ τὸ
[6, 1, 28]	ἐκεῖνο; Πάντων τε θαυμαστότατον τὸ	τῇ	αἰσθήσει πιστουμένους ἕκαστα τὸ μὴ