Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 10]	ἔχον δύναται ἃ δύναται, οὐκέτι	αἱ	ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα τὸ σχῆμα
[6, 1, 19]	καὶ αἱ εἰς ἄλλα κινήσεις	αἱ	αὐταὶ ταῖς ἐξ ἄλλων· ἡ
[6, 1, 3]	εἶναι. Ἢ ἐκεῖνα μὲν πάθη,	αἱ	δ´ οὐσίαι ἐφεξῆς ἄλλως. Ἀλλὰ
[6, 1, 10]	μεθ´ αὑτὰς τὸ ποιαῖς εἶναι.	Αἱ	δὲ διαφοραὶ αἱ πρὸς ἀλλήλας
[6, 1, 10]	ὅταν αὐτῷ προσέλθῃ τὸ ποιόν.	Αἱ	δὲ ἐνέργειαι τῶν οὐσιῶν, ὅσαι
[6, 1, 11]	πάθους αἵδε, αἱ μὲν οὕτως,	αἱ	δὲ μὴ τῶν αὐτῶν, πῶς
[6, 1, 11]	εἰ αἱ μὲν ἐκ πάθους,	αἱ	δὲ οὔ· οὐ γὰρ διαφέρει
[6, 1, 10]	δοκῶσι τὴν ποιὰν οὐσίαν λέγειν.	Αἱ	δὲ ποιότητες αἱ κυρίως, καθ´
[6, 1, 2]	ἂν εἴποιεν τὴν ὕλην μᾶλλον.	Αἱ	δὲ πρῶται λεγόμεναι οὐσίαι πρὸς
[6, 1, 11]	εἰ αἱ μὲν τῷ γεγονέναι,	αἱ	δὲ τῷ ποιεῖν, ὁμωνύμως ἂν
[6, 1, 11]	ἤδη ποιότητες, προσθήκη τὸ μόνιμον.	Αἱ	δὲ φυσικαὶ δυνάμεις πῶς ἕτερον
[6, 1, 2]	ὁπότε παρὰ τῶν προτέρων ἔχουσιν	αἱ	δεύτεραι τὸ οὐσίαι λέγεσθαι; Ὅλως
[6, 1, 1]	τοῖς μετ´ αὐτοὺς ἐξετασθεῖσαι αὗται	αἱ	δόξαι ἱκανῶς ἀφετέαι ἡμῖν. Ὅσα
[6, 1, 10]	τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ πάλιν πῶς	αἱ	δυνάμεις; Ἢ καὶ ὁ φύσει
[6, 1, 19]	ἐξ ἄλλων πείσεις. Καίτοι καὶ	αἱ	εἰς ἄλλα κινήσεις αἱ αὐταὶ
[6, 1, 12]	εἰ αἱ τῇδε ποιότητες καὶ	αἱ	ἐκεῖ ὑφ´ ἕν· τοῦτο δὲ
[6, 1, 14]	γένει; Καὶ οὕτως ἡμῖν πλείους	αἱ	κατηγορίαι ἔσονται. ~Ἐν δὲ τῷ
[6, 1, 10]	οὐσίαν λέγειν. Αἱ δὲ ποιότητες	αἱ	κυρίως, καθ´ ἃς ποιοί, ἃς
[6, 1, 3]	μὲν δὴ οὕτως ἔστωσαν πᾶσαι	αἱ	λεγόμεναι οὐσίαι ἔχουσαί τι παρὰ
[6, 1, 11]	τῆς πυκτικῆς πῶς; Καὶ εἰ	αἱ	μὲν ἐκ πάθους, αἱ δὲ
[6, 1, 11]	καί, εἰ ἐκ πάθους αἵδε,	αἱ	μὲν οὕτως, αἱ δὲ μὴ
[6, 1, 11]	εἴδει τῷ αὐτῷ· καὶ εἰ	αἱ	μὲν τῷ γεγονέναι, αἱ δὲ
[6, 1, 10]	εἴδη παρέχεται ἤ, εἰ πολλαχῶς	αἱ	ποιότητες, οὐχ ἓν ἂν εἴη
[6, 1, 10]	ποιαῖς εἶναι. Αἱ δὲ διαφοραὶ	αἱ	πρὸς ἀλλήλας τὰς οὐσίας διιστᾶσαι
[6, 1, 12]	δὲ καὶ ἐνταῦθα καὶ εἰ	αἱ	τῇδε ποιότητες καὶ αἱ ἐκεῖ
[6, 1, 12]	Ἢ ταῖς διαφοραῖς τῶν ἐνεργειῶν,	αἳ	γίνονται κατ´ αὐτάς, ὅτι γεννητικαὶ
[6, 1, 1]	ἐξετασθεῖσαι αὗται αἱ δόξαι ἱκανῶς	ἀφετέαι	ἡμῖν. Ὅσα δ´ ἐξετάσαντες τὰ
[6, 1, 26]	ἀλλὰ μετοχῇ ἑνότητος. Ἐχρῆν δὴ	λογίσασθαι	ὡς οὐκ ἔστι δυνατὸν προτάττειν
[6, 1, 3]	γὰρ καὶ οὕτως οὔπω ἔχομεν	ἐπερείσασθαι	τῇ οὐσίᾳ, οὐδὲ τὸ κυριώτατον
[6, 1, 9]	εἰ καὶ εἰς ἓν δύναιτο	ἀνάγεσθαι	τὰ εἰρημένα, ἀλλ´ εἰς γένος
[6, 1, 10]	τί κωλύει λεγομένους ποιοὺς ὁμωνύμως	λέγεσθαι	καὶ μὴ καθ´ ἕνα λόγον,
[6, 1, 2]	ἔχουσιν αἱ δεύτεραι τὸ οὐσίαι	λέγεσθαι;	Ὅλως δὲ τί ἐστιν ἡ
[6, 1, 17]	οὐ τῷ πρὸς ἕτερον μόνον	λέγεσθαι.	Ὅταν δὲ ᾖ τις ὑπόστασις,
[6, 1, 4]	εἴπερ τότε προσλαμβάνει τὸ ποσὸν	λέγεσθαι,	ὅταν εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ δίπηχυ
[6, 1, 4]	εἶναι ὑπαρχέτω· καίτοι τοῦτο τὸ	λέγεσθαι	ποσοῖς ὑπάρχει, οὔπω δέ, τίς
[6, 1, 7]	εἶναι, ἔσχε τὸ μὲν διπλάσιον	λέγεσθαί	τε καὶ εἶναι, τὸ δὲ
[6, 1, 16]	ἀχρόνῳ ὁμολογοῦνται γίγνεσθαι ἐν τῷ	λέγεσθαι	ὥσπερ οὐκαὶ ἀθρόας γιγνομένης μεταβολῆς
[6, 1, 16]	ἀλλ´ ὅλως τὴν φύσιν αὐτῆς	ἀναγκάζεσθαι	ποσὴν λέγειν καίτοι ὁμολογοῦντας καὶ
[6, 1, 27]	καὶ σκοτεινὸν καὶ τὸ ἀόριστον	τίθεσθαι	ἀρχήν, καὶ τούτῳ ἀναφέρειν καὶ
[6, 1, 9]	τὸν ἐπὶ τῇ ἐνεργείᾳ λόγον	τίθεσθαι,	ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων εἴδους
[6, 1, 30]	ἴσως τά πως ἔχοντα τρίτα	τίθεσθαι	ἢ ὁπωσοῦν τάξεως ἔχει, ἐπειδὴ
[6, 1, 28]	τὸ μὴ τῇ αἰσθήσει ἁλωτὸν	τίθεσθαι	ὄν. Οὐδὲ γὰρ ὀρθῶς τὸ
[6, 1, 22]	τὸ δὲ πάσχειν ἐν τῷ	διατίθεσθαι	ἑτέρως ἢ πρότερον εἶχε, τῆς
[6, 1, 19]	ἀντίθετον, οἷον τῷ καίειν τὸ	καίεσθαι,	ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦ καίειν
[6, 1, 19]	τὸ ἐκ τοῦ καίειν καὶ	καίεσθαι	ἑνὸς ὄντος, τὸ ἐπ´ αὐτῷ
[6, 1, 10]	αὐτὸ δοκῇ καὶ εἰς οὐσίαν	συμβάλλεσθαι	καὶ εἰς μὴ οὐσίαν, οἷον
[6, 1, 19]	τὸ ἀκοῦσαι οὐδ´ ὅλως τὸ	αἰσθάνεσθαι,	ἀλλὰ τὸ λυπηθῆναί ἐστι γενέσθαι
[6, 1, 18]	αἰσθητόν, διὰ τί αὐτὸ τὸ	αἰσθάνεσθαι	οὐκέτι πρὸς τὸ αἰσθητόν; Καὶ
[6, 1, 16]	καὶ μεταβολαὶ ἐν ἀχρόνῳ ὁμολογοῦνται	γίγνεσθαι	ἐν τῷ λέγεσθαι ὥσπερ οὐκαὶ
[6, 1, 19]	ἐν τῷ τεμνομένῳ διάδοχον κίνησιν	γίγνεσθαι.	Ἢ ἴσως οὐ κατ´ αὐτὸ
[6, 1, 27]	ἔξωθεν, αὐτὸ δὲ πάντα δύναται	γίγνεσθαι	σχηματιζόμενον, ὥσπερ ὁ τῇ ὀρχήσει
[6, 1, 21]	τὸ μὲν ἐν τῷ χεῖρον	γίγνεσθαι,	τὸ δ´ ἐν τῷ βέλτιον,
[6, 1, 19]	αἰσθάνεσθαι, ἀλλὰ τὸ λυπηθῆναί ἐστι	γενέσθαι	ἐν πάθει, ὃ μὴ ἀντίθετον
[6, 1, 16]	τὴν μὲν ἐν ἀχρόνῳ φάσκειν	γενέσθαι,	τὴν δὲ χρόνου δεῖσθαι λέγειν
[6, 1, 21]	ἔσται. Καὶ πῶς οὐ τὸ	θερμαίνεσθαι	διττόν; Ἢ τὸ θερμαίνεσθαι, ὅταν
[6, 1, 21]	καλλίων ὁ χαλκὸς ἀπὸ τοῦ	θερμαίνεσθαι	ἢ κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι, οὐδὲν
[6, 1, 21]	πάσχειν ἔχειν; Ἀλλ´ εἰ τὸ	θερμαίνεσθαι	θερμότητά ἐστιν ἴσχειν, εἴη δὲ
[6, 1, 21]	τὸ θερμαίνεσθαι διττόν; Ἢ τὸ	θερμαίνεσθαι,	ὅταν εἰς οὐσίαν συντελῇ, καὶ
[6, 1, 21]	τοῦ θερμαίνεσθαι ἢ κατὰ τὸ	θερμαίνεσθαι,	οὐδὲν κωλύει πάσχειν λέγειν· διττὸν
[6, 1, 19]	ἄλγημα ἤ τι ἄλλο, οἷον	μαραίνεσθαι.	Τί οὖν, εἴ τις αὐτὸ
[6, 1, 19]	τὸ τέμνειν ἕτερον καὶ τὸ	τέμνεσθαι.	Τάχα δὲ οὐδὲ μία ἡ
[6, 1, 19]	ἴσως οὐ κατ´ αὐτὸ τὸ	τέμνεσθαι	τὸ διάφορον, ἀλλὰ κατ´ ἄλλο
[6, 1, 27]	γὰρ δύναμίς ἐστιν, ὃ μέλλει	ἔσεσθαι,	ἐκεῖνο δὲ μὴ οὐσία, οὐδ´
[6, 1, 7]	τῷ δὲ ἡμίσει παρὰ τοῦ	ὑπερέχεσθαι·	ὥστε οὐκ ἔστι τὸ μὲν
[6, 1, 11]	διάθεσις ὁπωσοῦν ἔχουσα πρὸς τὸ	παρασχέσθαι	ποιόν· προσθήκη δ´ ἔξωθεν τὸ
[6, 1, 24]	ὀλίγοις καὶ αὐτὸ ὄν ἀνακεῖσθαι,	καθῆσθαι,	καίτοι οὐ κεῖσθαι ἁπλῶς λεγομένων,
[6, 1, 13]	πέρυσι, τὰ ὑπὸ τὸ ἦν	ὑποβεβλῆσθαι	γὰρ δεῖ ταῦτα τῷ ἦν
[6, 1, 16]	ἀπείρου συμβαίνοι ἂν τοῦ χρόνου	κεκινῆσθαι	τὴν ἄρτι ἀρξαμένην καὶ αὐτὴν
[6, 1, 17]	ἐνέργειαν μήτε τὴν κίνησιν γένους	δεῖσθαι	καθ´ αὑτά, ἀλλ´ εἰς τὸ
[6, 1, 16]	φάσκειν γενέσθαι, τὴν δὲ χρόνου	δεῖσθαι	λέγειν μὴ τὴν τόσην μόνον,
[6, 1, 24]	ὄν ἀνακεῖσθαι, καθῆσθαι, καίτοι οὐ	κεῖσθαι	ἁπλῶς λεγομένων, ἀλλὰ πὼς κεῖνται»
[6, 1, 24]	γενικὴν ἄλλην; ~Ἐπὶ δὲ τοῦ	κεῖσθαι	ἐν ὀλίγοις καὶ αὐτὸ ὄν
[6, 1, 6]	μᾶλλον ἂν ἴσως ἐν τῷ	κεῖσθαι·	ὁ μὲν ὡδί, ὁ δὲ
[6, 1, 24]	μὲν σχῆμα ἄλλο· τοῦ δὲ	κεῖσθαι	τί ἄλλο σημαίνοντος ἢ ἐν
[6, 1, 30]	ἂν μόνον ἁρμόσει ἐπὶ τοῦ	κεῖσθαι	τὸ πὼς ἔχων» καὶ ἐπὶ
[6, 1, 10]	τὸ κοινὸν παρὰ τό πως	διακεῖσθαι	εἶναι ἔξωθεν τῆς οὐσίας, καὶ
[6, 1, 10]	καὶ ὁ φύσει πυκτικὸς τῷ	διακεῖσθαί	πως ἔχει τοῦτο, καὶ ὁ
[6, 1, 11]	ὡς εἴρηται· εἰ δὲ τῷ	διακεῖσθαι	τὸν φύσει πυκτικὸν ποιὸν λέγομεν,
[6, 1, 24]	ἐν ὀλίγοις καὶ αὐτὸ ὄν	ἀνακεῖσθαι,	καθῆσθαι, καίτοι οὐ κεῖσθαι ἁπλῶς
[6, 1, 27]	ἔξω ὂν αὐτῆς παρέχει αὐτὴν	ὑποκεῖσθαι	τοῖς παρ´ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς
[6, 1, 17]	τὸ πρός τι, τὸ δὲ	κινεῖσθαι	ἕν τι γένος θήσονται, καὶ
[6, 1, 17]	γένος θήσονται, καὶ διαιρήσονται τὸ	κινεῖσθαι	ὡς ἓν διχῇ ἐν εἴδεσι
[6, 1, 17]	πρός τι εἶναί τε καὶ	νοεῖσθαι	καθ´ αὑτά· ἢ οὕτω πάντα
[6, 1, 19]	καὶ ταὐτὸν πεποίηκεν ἄλλο, τὸ	λυπεῖσθαι.	Τί οὖν αὐτὸ τὸ ἓν
[6, 1, 1]	οὐ πάντα ἄρα τὰ ὄντα	διαιρεῖσθαι	ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ τὰ μάλιστα ὄντα
[6, 1, 15]	ἣ {περὶ τὴν οὐσίαν} λέγεται	θεωρεῖσθαι,	ὡς ἐκεῖ ποιότης, καὶ αὐτὴ
[6, 1, 23]	ἔχει» τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ	ὡπλίσθαι.	Ἔπειτα πότερον ἐπὶ ζῶντος μόνον
[6, 1, 25]	ὥσπερ ὄγκον εἰς μέρηκαίτοι οὐδὲ	μεμερίσθαι	τῷ συνεχῆ λέγειν τὴν οὐσίαν
[6, 1, 25]	οὐκ ἔχοντος, ἀλλ´ ἢ τῷ	μεμερίσθαι,	ὥσπερ ὄγκον εἰς μέρηκαίτοι οὐδὲ
[6, 1, 13]	δὲ χθὲς καὶ τὸ πέρυσιν	ὡρίσθαι,	πρῶτον μὲν τὸ ἦν ποῦ
[6, 1, 22]	{τὴν ἀλλοίωσιν} τὴν κατὰ τὸ	ἀλλοιοῦσθαι	ὁπωσοῦν· καὶ τὸ ποιεῖν ἢ
[6, 1, 27]	οὖν ἔσχεν ἡ ὕλη τὸ	ἐψυχῶσθαι,	καὶ ὅλως τῆς ψυχῆς ἡ
[6, 1, 19]	ἀλγεῖν· εἰ δέ τις λέγοι	γεγράφθαι,	οὐ τὸ πάσχειν λέγει. Καὶ
[6, 1, 13]	δήπου ἐν ᾧ ὁ χρόνος	τετάχθαι.	Λέγεται δὲ τοῦ ποσοῦ ὁ
[6, 1, 21]	ἐγήγερται. Τί οὖν διαφέρει τοῦ	πεπλῆχθαι	ἢ ὠσθέντα κατενεχθῆναι; Ἀλλ´ ἆρα
[6, 1, 16]	οὕτως οὐδὲν κωλύει καὶ κίνησιν	ἦρχθαι	ἐν ἀχρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος
[6, 1, 19]	~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ καί τινες	ἐνέργειαι	δόξουσιν ἀτελεῖς εἶναι μὴ προσλαβοῦσαι
[6, 1, 10]	τὰς οὐσίας διιστᾶσαι ὁμωνύμως ποιότητες,	ἐνέργειαι	οὖσαι μᾶλλον καὶ λόγοι ἢ
[6, 1, 10]	τῶν οὐσιῶν, ὅσαι μάλιστά εἰσιν	ἐνέργειαι,	τὸ ποιοῦ καθ´ αὑτὰς ἐνεργοῦσαι
[6, 1, 10]	προσέλθῃ τὸ ποιόν. Αἱ δὲ	ἐνέργειαι	τῶν οὐσιῶν, ὅσαι μάλιστά εἰσιν
[6, 1, 12]	ἢ τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ·	οἰκεῖαι	γὰρ διαφοραὶ ποιότητος. Ἢ γὰρ
[6, 1, 10]	δύναται ἃ δύναται, οὐκέτι αἱ	ἀδυναμίαι	ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα τὸ σχῆμα καὶ
[6, 1, 22]	καὶ οὗτος κινεῖται, καὶ δύο	κατηγορίαι	ἑκάτερον· καὶ οὗτος δίδωσι τῷδε
[6, 1, 14]	Καὶ οὕτως ἡμῖν πλείους αἱ	κατηγορίαι	ἔσονται. ~Ἐν δὲ τῷ ποιεῖν
[6, 1, 4]	ἀριθμόν· βόες γὰρ τρεῖς δύο	κατηγορίαι	ἤδη. Οὕτως οὖν καὶ γραμμὴ
[6, 1, 4]	οὖν καὶ γραμμὴ τοσήδε δύο	κατηγορίαι,	καὶ ἐπιφάνεια τοσήδε δύο, καὶ
[6, 1, 13]	ἕτερον ὁ χρόνος· δύο οὖν	κατηγορίαι	καὶ οὐχ ἁπλοῦν. Εἰ δὲ
[6, 1, 3]	ἐκεῖνα μὲν πάθη, αἱ δ´	οὐσίαι	ἐφεξῆς ἄλλως. Ἀλλὰ γὰρ καὶ
[6, 1, 3]	οὕτως ἔστωσαν πᾶσαι αἱ λεγόμεναι	οὐσίαι	ἔχουσαί τι παρὰ τὰ ἄλλα
[6, 1, 4]	πῶς οἱ καθ´ αὑτοὺς ἀριθμοὶ	οὐσίαι	ἢ καὶ αὐτοὶ ποσόν τι·
[6, 1, 2]	προτέρων ἔχουσιν αἱ δεύτεραι τὸ	οὐσίαι	λέγεσθαι; Ὅλως δὲ τί ἐστιν
[6, 1, 4]	μὲν τοὺς καθ´ αὑτοὺς ἀριθμούς,	οὐσίαι	λέγονται οὗτοι καὶ μάλιστα τῷ
[6, 1, 4]	ἄτοπον δόξει εἶναι, εἰ ἐκεῖνοι	οὐσίαι,	μὴ καὶ τούτους, ἔπειτα δέ,
[6, 1, 2]	μᾶλλον. Αἱ δὲ πρῶται λεγόμεναι	οὐσίαι	πρὸς τὰς δευτέρας τί ἂν
[6, 1, 7]	παραπλησίων πατρὸς ἀπελθόντος υἱός ἐστι,	καὶ	ἀδελφοῦ ἀδελφός· ἐπεὶ καὶ τὸ
[6, 1, 10]	δὲ καὶ νόσος καὶ ἀσθένεια	καὶ	ἀδυναμία ὅλως; Ἢ ὅτι καὶ
[6, 1, 10]	καὶ δύναμιν, ἀνεπιστημοσύνην δὲ στέρησιν	καὶ	ἀδυναμίαν. Ἢ μορφή τις καὶ
[6, 1, 19]	δὲ ἐξ ἄλλων πείσεις. Καίτοι	καὶ	αἱ εἰς ἄλλα κινήσεις αἱ
[6, 1, 12]	καὶ εἰ αἱ τῇδε ποιότητες	καὶ	αἱ ἐκεῖ ὑφ´ ἕν· τοῦτο
[6, 1, 6]	μέτρου καὶ μετρουμένου; Καὶ ἐπιστήμη	καὶ	αἴσθησις, ἡ μὲν πρὸς ἐπιστητόν,
[6, 1, 10]	λόγον, πῶς τὰ κατὰ ἀδυναμίαν	καὶ	αἴσχη; Ἢ λόγους ἀτελεῖς λεκτέον,
[6, 1, 10]	μορφαί, περί τε ψυχὴν κάλλη	καὶ	αἴσχη καὶ περὶ σῶμα ὡσαύτως.
[6, 1, 30]	πέρυσι καὶ τὸ ἐν Λυκίῳ	καὶ	Ἀκαδημίᾳ; Καὶ ὅλως πῶς δὲ
[6, 1, 10]	δὲ δευτέρως καὶ ἀπ´ ἐκείνου	καὶ	ἄλλο ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον αὐτοῦ
[6, 1, 29]	γραμματικὴν λέγοι, τὴν δὲ γραμματικὴν	καὶ	ἄλλο τι. Εἰ δὲ τὰ
[6, 1, 12]	ἄλλον καὶ πρός τι· ἐπεὶ	καὶ	ἄλλον τρόπον πρός τι, καθὸ
[6, 1, 28]	Τό τε αἰσθητὸν μετ´ ἐκείνου	καὶ	ἄλλων πολλῶν τῷ πλήθει μᾶλλον
[6, 1, 30]	τῶν πως ἐχόντων φήσουσιν εἶναι	καὶ	ἄλλως πως ἔχειν τὴν ὕλην
[6, 1, 27]	ἀλλὰ παρ´ ἄλλου. ~Ἐχρῆν δὲ	καὶ	ἄλλως τηροῦντας τὴν ἀρχὴν τῶν
[6, 1, 25]	Καὶ γὰρ ὡς ἀσύνετον αὐτοῖς	καὶ	ἄλογον τὸ τὶ τοῦτο καὶ
[6, 1, 7]	ἀλλ´ ἅμα ὑφίσταται. Εἰ δὲ	καὶ	ἅμα μένει; Ἢ ἐπὶ πατρὸς
[6, 1, 8]	τὴν σχέσιν, οἷον κειμένην θεωρεῖν,	καὶ	ἅμα πάντη ἡ ὑπόστασις, τὰ
[6, 1, 26]	τὸ ποιητικὸν ἀσώματον. Εἰ δὲ	καὶ	ἄνευ τῆς ὕλης ἐστὶ τὴν
[6, 1, 26]	αὐτῷ τὸ εἶδος; Εἰ δὲ	καὶ	ἄνευ τοῦ ὕλην ἔχειν ἀρχοειδὴς
[6, 1, 5]	καὶ ποσόν. Τὸ δὲ ἴσον	καὶ	ἄνισον ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ
[6, 1, 27]	παθητὸν μηδὲ τὸ ζωῆς ἄμοιρον	καὶ	ἀνόητον καὶ σκοτεινὸν καὶ τὸ
[6, 1, 9]	καὶ θάτερον· διὸ καὶ ὅμοιον	καὶ	ἀνόμοιον τὸ αὐτὸ καὶ ταὐτὸν
[6, 1, 9]	ἐστιν ἐν ἑκάστῳ, καὶ ὁμοιότης	καὶ	ἀνομοιότης καὶ ὅλως ταὐτὸν καὶ
[6, 1, 9]	πανταχοῦ· εἰ δὲ οἱ λόγοι	καὶ	ἀντικείμενοι καὶ διαφορὰς ἔχοντες τὰς
[6, 1, 10]	ἐνέργεια αὐτῆς, τὸ δὲ δευτέρως	καὶ	ἀπ´ ἐκείνου καὶ ἄλλο ἐν
[6, 1, 29]	Εἰ τοίνυν ἕτερα, δεῖ αὐτὰ	καὶ	ἁπλᾶ εἶναι· εἰ τοῦτο, μὴ
[6, 1, 18]	πάσχειν τὰς ποιήσεις ἤ τινας	καὶ	ἀπολύτους, οἷον τὸ βαδίζειν καὶ
[6, 1, 15]	περὶ τὴν οὐσίαν ἦν ποσότης	καὶ	ἀριθμός, τὸ ποσὸν γένος ἕτερον
[6, 1, 6]	ἐστὶν αὕτη, ὥσπερ ὁ δεξιὸς	καὶ	ἀριστερὸς καὶ τὸ διπλάσιον καὶ
[6, 1, 21]	εἰ κατὰ κακίαν ἐνεργοῖ τις	καὶ	ἄρχοι εἰς ἄλλον ἀκολάστως; Ἢ
[6, 1, 10]	ἑκατέρα, αἶσχος δὲ καὶ νόσος	καὶ	ἀσθένεια καὶ ἀδυναμία ὅλως; Ἢ
[6, 1, 9]	τι λεγομένας σχέσεις· εἰ δὲ	καὶ	ἀσωμάτοις δίδομεν τὴν κυρίαν χώραν
[6, 1, 28]	ταύτην τούτων μὲν παυστέον, μὴ	καὶ	ἄτοπον ᾖ τὸ πρὸς οὕτω
[6, 1, 6]	καὶ ὅλως ὑπερέχοντος καὶ ὑπερεχομένου,	καὶ	αὖ ἕξεως καὶ διαθέσεως, ἀνακλίσεως,
[6, 1, 6]	καὶ διαθέσεως, ἀνακλίσεως, καθίσεως, στάσεως,	καὶ	αὖ πατρὸς υἱέος, δεσπότου δούλου,
[6, 1, 1]	ἕν, οἱ δὲ τὰ πεπερασμένα	καὶ	αὖ τὰ ἄπειρα εἰπόντες· καὶ
[6, 1, 13]	ὧδε ἐπισκεπτέον· εἰ τὸ χθὲς	καὶ	αὔριον καὶ πέρυσι καὶ τὰ
[6, 1, 25]	ζητοῦσι· διαφέρει δὲ ἀρχὰς λέγειν	καὶ	αὐτά. Εἰ δὲ ὂν μὲν
[6, 1, 15]	λέγεται θεωρεῖσθαι, ὡς ἐκεῖ ποιότης,	καὶ	αὐτὴ περὶ τὴν οὐσίαν ὥσπερ
[6, 1, 18]	Ἡ δὲ δὴ βάδισις ἔχουσα	καὶ	αὐτὴ τό τινος εἶναι καὶ
[6, 1, 16]	χρόνου κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι ἀρξαμένην	καὶ	αὐτὴν ἄπειρον εἰς τὸ ἀρξάμενον
[6, 1, 18]	νοεῖν οὐκ ἔχον τὸ πάσχον	καὶ	αὐτὸ ἐνέργειαν, οἶμαι. Ἢ οὐδὲ
[6, 1, 24]	δὲ τοῦ κεῖσθαι ἐν ὀλίγοις	καὶ	αὐτὸ ὄν ἀνακεῖσθαι, καθῆσθαι, καίτοι
[6, 1, 4]	καθ´ αὑτοὺς ἀριθμοὶ οὐσίαι ἢ	καὶ	αὐτοὶ ποσόν τι· ὁποτέρως δ´
[6, 1, 25]	ἐστι τῶν εἰδῶν κατηγορούμενον· ἐπεὶ	καὶ	αὐτοὶ φήσουσι παρὰ τῆς ὕλης,
[6, 1, 27]	Εἰ δ´ ἐν τῇ ὕλῃ	καὶ	αὐτὸς εἴη ὑποκείμενος καὶ αὐτὸς
[6, 1, 27]	ὕλῃ καὶ αὐτὸς εἴη ὑποκείμενος	καὶ	αὐτὸς σὺν αὐτῇ γενόμενος, οὐκέτι
[6, 1, 16]	ἀναγκάζεσθαι ποσὴν λέγειν καίτοι ὁμολογοῦντας	καὶ	αὐτοὺς κατὰ συμβεβηκὸς τὸ ποσὸν
[6, 1, 16]	τοῦ χρόνου ἀρχὴν ἐν ᾧ	καὶ	ἀφ´ οὗ ἤρξατο μήτε αὐτῆς
[6, 1, 20]	τὸ καλλῦνον χεῖρον γίγνοιτο ἢ	καὶ	ἀφανίζοιτο, οἷον ὁ καττίτερος, τὸ
[6, 1, 11]	ποιὰ εἶναι. Τὸ δὲ κοῦφον	καὶ	βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου δεῖ
[6, 1, 12]	αὗται τούτων. Ἢ τῷ ὠφελίμῳ	καὶ	βλαβερῷ· καὶ πάλιν διαιρετέον τὰς
[6, 1, 12]	ποιεῖν διάφορα ἢ τῷ ὠφελίμῳ	καὶ	βλαβερῷ· οἰκεῖαι γὰρ διαφοραὶ ποιότητος.
[6, 1, 4]	οὐ μονάδας, ἀλλὰ ἵππους δέκα	καὶ	βοῦς δέκα, πρῶτον μὲν ἄτοπον
[6, 1, 27]	γίνεται, ἄλλο δὲ αὐτῆς ψυχή;	Καὶ	γὰρ εἰ ἄλλοθεν προσίοι τὸ
[6, 1, 9]	εἴδους καὶ λόγου μετάληψιν εἶναι.	Καὶ	γάρ, εἰ μὲν σώματα ἔδει
[6, 1, 4]	ἐν τῇ λεγομένῃ ποσότητι κείσονται.	Καὶ	γὰρ ἡ μονὰς αὐτῶν ὁρίζει
[6, 1, 3]	μίαν κατηγορίαν τὰ πάντα εἶναι;	Καὶ	γὰρ καὶ τὰ ἄλλα πάντα
[6, 1, 12]	ἄλλον γὰρ ὅλως ἡ πυκτική·	καὶ	γὰρ οὐδὲν αὐτῆς θεώρημα, ὃ
[6, 1, 5]	ὁ ἀήρ, ὥσπερ καὶ τούτων·	καὶ	γὰρ σύγκειται ἐξ αὐτῶν· ἡ
[6, 1, 26]	θεὸς δεύτερος αὐτοῖς τῆς ὕλης·	καὶ	γὰρ σῶμα ἐξ ὕλης ὢν
[6, 1, 9]	τὴν αὐτὴν κατηγορίαν αὐτοῖς τεθέντα.	Καὶ	γὰρ τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν εἰς
[6, 1, 18]	τὸ νοητόν, ὥσπερ τὴν νόησιν.	Καὶ	γὰρ τὴν αἴσθησιν πρὸς τὸ
[6, 1, 19]	ἐπιγιγνόμενον κίνημα, οἷον τὸ ἀλγεῖν·	καὶ	γὰρ τὸ πάσχειν ἐν τούτῳ.
[6, 1, 25]	λαμβάνουσι, πολλὰ ἄν τις λέγοι.	Καὶ	γὰρ ὡς ἀσύνετον αὐτοῖς καὶ
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ὅλον ἐν μέρεσι,	καὶ	γένος ἐν εἴδεσι καὶ εἶδος
[6, 1, 19]	καὶ ἕν τι τὴν κίνησιν	καὶ	γένος ἕν, θεωροῦντας παρὰ τὸ
[6, 1, 20]	τὸ πληγῆναι ἐν ἀντιλήψει ὂν	καὶ	γνωρίσει, ὥσπερ οὐδὲ τὸ ὁρᾶν.
[6, 1, 9]	δὲ εἶδός τι ἐξ ἀμφοῖν,	καὶ	γνῶσις ὡσαύτως ἐξ ἀμφοῖν τι
[6, 1, 4]	δύο κατηγορίαι ἤδη. Οὕτως οὖν	καὶ	γραμμὴ τοσήδε δύο κατηγορίαι, καὶ
[6, 1, 4]	τὰ ἐγγύς πως τὰ πρώτως	καὶ	δευτέρως. Ἡμῖν δὲ ζητητέον, πῶς
[6, 1, 23]	ζητήσειεν ἄν τις, διὰ τί,	καὶ	διὰ τί ἔχων μὲν αὐτὰ
[6, 1, 26]	διὰ τί οὐκ ἐκεῖνο προτάττουσι;	Καὶ	διὰ τί τοῦτο μᾶλλον ὄν,
[6, 1, 3]	τις λέγοι πρὸς τὰ ἄλλα	καὶ	διὰ τοῦτο εἰς ἓν οὕτω
[6, 1, 11]	πλείω εἴδη ποιότητος, καὶ ἕξεις	καὶ	διαθέσεις ἄλλο; Οὐ γὰρ διαφορὰ
[6, 1, 6]	καὶ ὑπερεχομένου, καὶ αὖ ἕξεως	καὶ	διαθέσεως, ἀνακλίσεως, καθίσεως, στάσεως, καὶ
[6, 1, 10]	τὸ κοινὸν ἐπί τε ἕξεως	καὶ	διαθέσεως καὶ παθητικῆς ποιότητος καὶ
[6, 1, 6]	ἂν εἴη; Ἡ δ´ ἕξις	καὶ	διάθεσις ἡ μὲν κατὰ τὸ
[6, 1, 8]	οὖν ταύτῃ διαιρετέον τὴν σχέσιν	καὶ	διαιρετέον οὐχ ὡς ταὐτόν τι
[6, 1, 17]	κινεῖσθαι ἕν τι γένος θήσονται,	καὶ	διαιρήσονται τὸ κινεῖσθαι ὡς ἓν
[6, 1, 11]	ποιότης· λέγω δὲ ποιότητος παραλλαγαῖς	καὶ	διαφοραῖς. Ἔχοι δ´ ἂν ζήτησιν
[6, 1, 25]	ἄλλα, ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου	καὶ	διαφορὰν οὐκ ἔχοντος, ἀλλ´ ἢ
[6, 1, 9]	δὲ οἱ λόγοι καὶ ἀντικείμενοι	καὶ	διαφορὰς ἔχοντες τὰς εἰρημένας, τάχα
[6, 1, 25]	οὐκ ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις καὶ σώμασι.	Καὶ	διαφορὰς οὐ καταλελοίπασιν, αἷς τὸ
[6, 1, 25]	οὐσίαν, τὰ δ´ ἄλλα πάθη,	καὶ	διῃροῦντο ταῦτα. Τὸ δὲ καὶ
[6, 1, 30]	δύο εἶναι, ἵνα καὶ ἥμισυ	καὶ	διπλάσιον. Περὶ δὲ τῶν ὅσοι
[6, 1, 19]	καὶ τὸ οὕτω λεγόμενον ποιεῖν.	Καὶ	διττὸν οὕτως εἶναι τὸ ποιεῖν,
[6, 1, 22]	οὗτος δὲ λαμβάνει, ὥστε λῆψις	καὶ	δόσις καὶ πρός τι. Ἢ
[6, 1, 29]	ποιά· εἰ τοῦτο, ἀσώματα εἶναι	καὶ	δραστήρια· ἡ γὰρ ὕλη πρὸς
[6, 1, 10]	ἆρα τὰς μὲν ἐν εἴδεσι	καὶ	δυνάμεσι ποιότητας, ταύτας δὲ στερήσεις;
[6, 1, 29]	ψυχὴν ἔχοι, ἀγνοίᾳ δὲ αὐτοῦ	καὶ	δυνάμεως τῆς λέγειν τἀληθῆ περὶ
[6, 1, 10]	κατηγορίαν, οἷον ἐπιστήμην μὲν εἶδος	καὶ	δύναμιν, ἀνεπιστημοσύνην δὲ στέρησιν καὶ
[6, 1, 10]	ἡ ἀδυναμία καὶ ἡ νόσος,	καὶ	δύναται δὲ καὶ ποιεῖ πολλά,
[6, 1, 30]	οὖσι· δεῖ γὰρ πρότερον ἓν	καὶ	δύο εἶναι, ἵνα καὶ ἥμισυ
[6, 1, 4]	ἐστι μετρεῖ· ἓν γὰρ λέγει	καὶ	δύο, κἂν ὁποιαοῦν καὶ ἐναντία
[6, 1, 22]	οὗτος κινεῖ καὶ οὗτος κινεῖται,	καὶ	δύο κατηγορίαι ἑκάτερον· καὶ οὗτος
[6, 1, 20]	πάσχει. Ἆρ´ οὖν, ὅτι ἀντικινεῖται,	καὶ	δύο κινήσεις φήσομεν περὶ αὐτόν;
[6, 1, 11]	τὸ εἶδος τῆς πυκτικῆς πῶς;	Καὶ	εἰ αἱ μὲν ἐκ πάθους,
[6, 1, 11]	πῶς ἐν εἴδει τῷ αὐτῷ·	καὶ	εἰ αἱ μὲν τῷ γεγονέναι,
[6, 1, 12]	παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ καὶ ἐνταῦθα	καὶ	εἰ αἱ τῇδε ποιότητες καὶ
[6, 1, 19]	καὶ κίνησιν οὖσαν περὶ αὐτήν.	Καί,	εἰ βούλει, τὰς μὲν σωματικάς,
[6, 1, 11]	διαφοραῖς. Ἔχοι δ´ ἂν ζήτησιν	καί,	εἰ ἐκ πάθους αἵδε, αἱ
[6, 1, 16]	ἀλλ´ ἡ εἰς τοσοῦτον κίνησις·	καὶ	εἰ ἐν ἀχρόνῳ ἡ ἐνέργεια,
[6, 1, 29]	ἄρα λέγει ταῦτα καὶ καταλαμβάνει.	Καὶ	εἰ μὲν ἔλεγεν ἔμφρονα, θαῦμα
[6, 1, 8]	ἢ ἐν αὐτοῖς ἢ ἔξωθεν.	Καὶ	εἰ μὲν ἡ αὐτὴ σχέσις,
[6, 1, 10]	οὖσα τοὺς λεγομένους ποιοὺς παρέχεται,	καὶ	εἰ μία καὶ ἡ αὐτὴ
[6, 1, 12]	γὰρ δὴ ἓν γένος ἀμφοῖν.	Καὶ	εἰ ὁ πυκτικὸς ἐν ποιότητι,
[6, 1, 29]	γὰρ ὂν ἢ οὐκ ὄν·	καὶ	εἰ ὄν, πάντως ἀσώματον· εἰ
[6, 1, 18]	πάσας κινήσεις ἢ μετὰ κινήσεως,	καὶ	εἰ πάσας πρὸς τὸ πάσχειν
[6, 1, 22]	Ἢ οὐδὲ τὸ προνοεῖν ποιεῖν,	καὶ	εἰ περὶ ἄλλου τὸ νοεῖν,
[6, 1, 1]	ἐξεταστέον, τίνα κἀκεῖ τῶν δέκα,	καὶ	εἰ τὰ ἐκεῖ ὄντα ὑφ´
[6, 1, 18]	τὸ βαδίζειν καὶ τὸ λέγειν,	καὶ	εἰ τὰς πρὸς τὸ πάσχειν
[6, 1, 20]	δὲ καὶ ὕστερον λευκαίνοιτο γενόμενος;	Καὶ	εἰ τὸ μὲν αὔξοι, τὸ
[6, 1, 12]	πῶς οὐ καὶ ὁ ποιητικός;	Καὶ	εἰ τοῦτο, καὶ τὸ ποιητικόν·
[6, 1, 7]	ζητεῖν τί ταὐτὸν ἐν πᾶσι,	καὶ	εἰ ὡς γένος, ἀλλὰ μὴ
[6, 1, 14]	μέρεσι, καὶ γένος ἐν εἴδεσι	καὶ	εἶδος ἐν γένει; Καὶ οὕτως
[6, 1, 29]	συνθέτου ὃ ποιοῦσιν ἐξ ὕλης	καὶ	εἴδους ἔσονται· οὐκ ἄρα αὐτοὶ
[6, 1, 26]	γὰρ σῶμα ἐξ ὕλης ὢν	καὶ	εἴδους. Καὶ πόθεν αὐτῷ τὸ
[6, 1, 9]	λόγοις λόγους λέγοντες τὰς σχέσεις	καὶ	εἰδῶν μεταλήψεις αἰτίας τοῦ γὰρ
[6, 1, 7]	τὸ μὲν διπλάσιον λέγεσθαί τε	καὶ	εἶναι, τὸ δὲ ἓν ἥμισυ
[6, 1, 9]	καὶ κατηγορίαν μίαν. Ἀλλ´ εἰ	καὶ	εἰς ἓν δύναιτο ἀνάγεσθαι τὰ
[6, 1, 23]	τὰ〉 κατὰ τὸ ἔχειν λεγόμενα	καὶ	εἰς ἕξιν {αὐτά} ὅπου ποτὲ
[6, 1, 10]	δοκῇ καὶ εἰς οὐσίαν συμβάλλεσθαι	καὶ	εἰς μὴ οὐσίαν, οἷον θερμότης
[6, 1, 10]	δ´ ἂν τὸ αὐτὸ δοκῇ	καὶ	εἰς οὐσίαν συμβάλλεσθαι καὶ εἰς
[6, 1, 8]	ἢ ἀεὶ πρὸς τὴν σχέσιν	καὶ	εἶχε καὶ πρὸ τοῦ τὴν
[6, 1, 27]	γὰρ πρός τι πρὸς ἄλλο	καὶ	ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους, οἷον
[6, 1, 26]	τὸ ἄογκον καὶ τὸ ἕν,	καὶ	ἐκ τοῦ ἑνὸς ἀρξαμένους εἰς
[6, 1, 11]	θέσεως καὶ ὁμαλότητος· εἰ δὲ	καὶ	ἐκ τούτων, οὐδὲν κωλύει καὶ
[6, 1, 12]	ὂν καθ´ αὑτὸ καὶ μεῖζον	καὶ	ἔλαττον ἐν τῇ συντυχίᾳ τῇ
[6, 1, 11]	τῷ σταθμῷ λέγοιτο τοῦ πλείονος	καὶ	ἐλάττονος, ἐν ᾧ καὶ τὸ
[6, 1, 6]	Ὁ δὲ δεξιὸς πρὸς ἀριστερὸν	καὶ	ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν μᾶλλον ἂν
[6, 1, 14]	~Τὸ δὲ ποῦ, ἐν Λυκίῳ	καὶ	ἐν Ἀκαδημίᾳ. Ἡ μὲν οὖν
[6, 1, 28]	φύσεως καὶ τῶν ὑποκειμένων ἱκανῶς	καὶ	ἐν ἄλλοις. ~Τὰ δὲ ποιὰ
[6, 1, 11]	ἡ δύναμις προστεθεῖσα ποιεῖ, ἐπεὶ	καὶ	ἐν ταῖς ἕξεσι δύναμις. Ἔπειτα
[6, 1, 4]	ἁρμόττουσι, τοῦτο, ὃ λέγονται, ἔσονται	καὶ	ἐν τῇ λεγομένῃ ποσότητι κείσονται.
[6, 1, 10]	λεκτέον, οἷον ἐν τῷ αἰσχρῷ.	Καὶ	ἐν τῇ νόσῳ πῶς ὁ
[6, 1, 1]	οἱ πλείω τούτων. Ἔστι δὲ	καὶ	ἐν τοῖς γένεσι διαφορά· οἱ
[6, 1, 1]	οὔτε ἓν θέμενοι, ὅτι πολλὰ	καὶ	ἐν τοῖς νοητοῖς ἑώρων, οὔτε
[6, 1, 29]	ποιὰ δηλονότι πως ἔχοντα ἐροῦσι	καὶ	ἐν τῷ τρίτῳ γένει τακτέον.
[6, 1, 16]	ὁρᾶν ἐν συνεχείᾳ ἂν εἴη	καὶ	ἐν χρόνῳ. Μαρτυρεῖ δὲ τούτῳ
[6, 1, 19]	εἶναι. Ὥστε κινήσεις ἄμφω λεκτέον,	καὶ	ἕν τι τὴν κίνησιν καὶ
[6, 1, 15]	περὶ τὴν οὐσίαν ὥσπερ κίνησις·	καὶ	ἓν γένος ἡ κίνησις τῶν
[6, 1, 4]	λέγει καὶ δύο, κἂν ὁποιαοῦν	καὶ	ἐναντία ᾖ· ἀλλ´ οὐδὲ ἥντινα
[6, 1, 8]	ἑτοιμότητα, ἐν δὲ τῇ συνόδῳ	καὶ	ἐνεργείᾳ ὑπέστη, ἢ καὶ ὅλως
[6, 1, 8]	παθητικὸν ἔχει τινὰ οἷον ζωὴν	καὶ	ἐνέργειαν. Ἆρ´ οὖν ταύτῃ διαιρετέον
[6, 1, 22]	λέγομεν, οἷον τὸ πῦρ θερμαίνειν	καὶ	ἐνήργησε τὸ φάρμακον» Ἀλλὰ περὶ
[6, 1, 25]	κοινόν τι ἐπ´ αὐτῶν τιθέντας	καὶ	ἑνὶ γένει περιλαμβάνοντας τὰ πάντα,
[6, 1, 12]	ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ	καὶ	ἐνταῦθα καὶ εἰ αἱ τῇδε
[6, 1, 10]	νόσῳ πῶς ὁ λόγος; Ἢ	καὶ	ἐνταῦθα λόγον κινούμενον τὸν τῆς
[6, 1, 3]	ἄλλου» ἐνταῦθα, ὡς γένος ἐνυπάρχον	καὶ	ἐνυπάρχον ὡς μέρος καὶ τὸ
[6, 1, 26]	ἀρξαμένους εἰς τὰ πολλὰ τελευτᾶν,	καὶ	ἐξ ἀμεγέθους εἰς μεγέθη, εἴ
[6, 1, 11]	διὰ τί πλείω εἴδη ποιότητος,	καὶ	ἕξεις καὶ διαθέσεις ἄλλο; Οὐ
[6, 1, 4]	αὐτῶν ὁρίζει ἕν, εἶτ´ ἔπεισι	καὶ	ἐπ´ ἄλλο, καὶ ὁ ἀριθμὸς
[6, 1, 7]	τὸ πρότερον, καὶ ἐπὶ δεξιοῦ	καὶ	ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ ἐπὶ
[6, 1, 7]	ὑποκείμενα αὐτῶν λέγοντες τὸ πρότερον,	καὶ	ἐπὶ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ
[6, 1, 6]	τὸ ἐχόμενον ποιὸν ἂν εἴη·	καὶ	ἐπὶ διαθέσεως ὡσαύτως. Τί ἂν
[6, 1, 7]	δεξιοῦ καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως,	καὶ	ἐπὶ μεγεθῶν παρὰ τὸ ποσὸν
[6, 1, 25]	πάντα, ὅτι μὲν κοινόν τι	καὶ	ἐπὶ πάντων ἓν γένος λαμβάνουσι,
[6, 1, 19]	ἐπενόησεν ἂν καὶ πρότερον. Οὕτω	καὶ	ἐπὶ πάντων κατὰ μὲν τὸ
[6, 1, 7]	ἐν ταὐτότητι τῇ πρὸς ἄλληλα,	καὶ	ἐπὶ πάντων ὧν λέγομεν πρός
[6, 1, 17]	ὁτιοῦν σχέσιν πρὸς ὁτιοῦν, ὡς	καὶ	ἐπὶ τῆς ψυχῆς. Αὐτή τε
[6, 1, 19]	γεγράφθαι, οὐ τὸ πάσχειν λέγει.	Καὶ	ἐπὶ τοῦ βαδίζειν, καίτοι οὔσης
[6, 1, 30]	τοῦ κεῖσθαι τὸ πὼς ἔχων»	καὶ	ἐπὶ τοῦ ἔχειν· ἐπὶ δὲ
[6, 1, 7]	ἴσα πρὸ ἡμῶν πρὸς ἄλληλα,	καὶ	ἐπὶ τοῦ ποιὰ εἶναι ἔστιν
[6, 1, 22]	μὴ πρὸς τοῦτο ἑώρα· ἐπεὶ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἀψύχων ποιεῖν λέγομεν,
[6, 1, 12]	τὰς βλάβας. Τὰ αὐτὰ δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν σωματικῶν τῷ ποιεῖν
[6, 1, 4]	λέγεται, δηλοῦται· ἀλλὰ γραμμή γε	καὶ	ἐπίπεδον καὶ σῶμα οὐδὲ λέγεται,
[6, 1, 6]	παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ μετρουμένου;	Καὶ	ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις, ἡ μὲν
[6, 1, 4]	καὶ γραμμὴ τοσήδε δύο κατηγορίαι,	καὶ	ἐπιφάνεια τοσήδε δύο, καὶ ἡ
[6, 1, 8]	ὑπόστασις, τὰ δὲ μετὰ δυνάμεως	καὶ	ἔργου ἢ ἀεὶ πρὸς τὴν
[6, 1, 13]	οὐ μόνον χρόνος τὸ ἦν	καὶ	ἔσται, καὶ τὸ χθὲς καὶ
[6, 1, 6]	καὶ στάσις παρὰ τὸ καθήμενον	καὶ	ἑστηκὸς τί ἂν εἴη; Ἡ
[6, 1, 13]	ἔσται, εἰ ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς	καὶ	ἕτερον ὁ χρόνος· δύο οὖν
[6, 1, 12]	ἄν τις ἐπὶ τῶν ἐμψύχων	καὶ	ἔτι μᾶλλον ἐπὶ τῶν προαίρεσιν
[6, 1, 30]	δὲ ἐν τοῖς πως ἔχουσι,	καὶ	ἔτι τὰ μὲν ποιὰ περὶ
[6, 1, 22]	ἡ τοῦ βαδίζειν, ἔχει βάδισιν,	καὶ	ἔχει δὲ νόησιν. Ἐπισκεπτέον δέ,
[6, 1, 22]	ἔχειν χρῶμα, διὰ τί οὐ	καὶ	ἔχει κίνησιν; Καὶ ἡ ἀπόλυτος
[6, 1, 7]	ὥστε διπλάσιον εἶναι τόδε τοῦδε,	καὶ	ἔχει, τὸ δ´ ἔχεται, καὶ
[6, 1, 26]	σύμβασιν· ἢ πῶς ἡ σύμβασις;	Καὶ	ζητεῖν, τίς ὁ τρόπος τῆς
[6, 1, 8]	Λείπεται δέ, εἴπερ ἔστιν, ἀσώματον,	καὶ	ἢ ἐν αὐτοῖς ἢ ἔξωθεν.
[6, 1, 10]	καὶ ἀδυναμίαν. Ἢ μορφή τις	καὶ	ἡ ἀδυναμία καὶ ἡ νόσος,
[6, 1, 18]	αἰσθάνεσθαι οὐκέτι πρὸς τὸ αἰσθητόν;	Καὶ	ἡ αἴσθησις δέ, εἰ πρὸς
[6, 1, 6]	{πρὸς τὸ τοῦ ἐπιστητοῦ εἶδος}	καὶ	ἡ αἴσθησις πρὸς αἰσθητὸν ὡσαύτως,
[6, 1, 16]	ἐν χρόνῳ. Μαρτυρεῖ δὲ τούτῳ	καὶ	ἡ ἀλογία ἡ λέγουσα ἀεὶ
[6, 1, 10]	τούτῳ καὶ καθόσον ἐμόρφωσεν. Ἀλλὰ	καὶ	ἡ ἀνθρωπότης ἐμόρφωσεν; Ἢ οὐσίωσεν.
[6, 1, 22]	τί οὐ καὶ ἔχει κίνησιν;	Καὶ	ἡ ἀπόλυτος κίνησις, οἷον ἡ
[6, 1, 9]	ὑφ´ ἓν γένος αὐτό τι	καὶ	ἡ ἀπόφασις, διπλάσιον καὶ οὐ
[6, 1, 10]	ποιοὺς παρέχεται, καὶ εἰ μία	καὶ	ἡ αὐτὴ κατὰ τὸ κοινὸν
[6, 1, 7]	σχέσις, ἡμεῖς δὲ οὖσαν θεωροῦμεν	καὶ	ἡ γνῶσις πρὸς τὸ γινωσκόμενον
[6, 1, 19]	τμῆσις ἡ ἀπὸ τοῦ τέμνοντος	καὶ	ἡ ἐν τῷ τεμνομένῳ, ἀλλ´
[6, 1, 18]	ὑπό τινος ἔστι τι ἕτερον,	καὶ	ἡ ἐνέργεια. Ἡ δὲ δὴ
[6, 1, 17]	ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ κίνησις	καὶ	ἡ ἕξις δὲ ἑτέρου οὖσα
[6, 1, 19]	γὰρ τελείῳ τὸ ζῆν ἑκάστου	καὶ	ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ ἐν
[6, 1, 19]	κινήσεσιν ἐλθεῖν, οἷον τὸ ζῆν	καὶ	ἡ ζωή. Ἐν χρόνῳ γὰρ
[6, 1, 10]	ἀλλὰ φαύλως, καὶ ἡ νόσος	καὶ	ἡ κακία. Ἢ ἔκπτωσις τοῦ
[6, 1, 16]	εἰ ἐν ἀχρόνῳ ἡ ἐνέργεια,	καὶ	ἡ κίνησις ᾗ ὅλως κίνησις.
[6, 1, 17]	φύσιν. Αὕτη τοίνυν ἡ ἐνέργεια	καὶ	ἡ κίνησις καὶ ἡ ἕξις
[6, 1, 5]	δὲ λόγος καὶ ὁ χρόνος	καὶ	ἡ κίνησις πῶς; Πρῶτον δὲ
[6, 1, 10]	ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα τὸ σχῆμα	καὶ	ἡ μορφὴ ἡ περὶ ἕκαστον
[6, 1, 18]	κίνησις εἶναι. Ἔχοι ἂν οὖν	καὶ	ἡ νόησις παρὰ τὸ πρός
[6, 1, 10]	μορφή τις καὶ ἡ ἀδυναμία	καὶ	ἡ νόσος, καὶ δύναται δὲ
[6, 1, 10]	καὶ ποιεῖ πολλά, ἀλλὰ φαύλως,	καὶ	ἡ νόσος καὶ ἡ κακία.
[6, 1, 16]	συνεχὲς προσλαβοῦσα πάντως ἐν χρόνῳ,	καὶ	ἡ ὅρασις μὴ διαλείπουσα τὸ
[6, 1, 5]	πάντα τοῦ ποσοῦ ποσὰ θεῖτο,	καὶ	ἡ οὐσία ἔσται τὸ αὐτὸ
[6, 1, 4]	κατηγορίαι, καὶ ἐπιφάνεια τοσήδε δύο,	καὶ	ἡ ποσότης μὲν αὐτῆς ποσόν,
[6, 1, 12]	καὶ ὁ πυκτικὸς πρός τι,	καὶ	ἡ πυκτικὴ αὐτή; Πρὸς ἄλλον
[6, 1, 27]	Τὸ δὲ καθ´ αὑτὸ ὄν	καὶ	ἡ ὕλη ὄν πρὸς ὄν.
[6, 1, 16]	κίνησις ἤδη· ὁ γοῦν κινούμενος	καὶ	ἤδη κεκίνηται, καὶ ὁ τέμνων
[6, 1, 6]	τοῦτο. Τί δὴ ἐπὶ διπλασίου	καὶ	ἡμίσεος καὶ ὅλως ὑπερέχοντος καὶ
[6, 1, 7]	ἐξ αὐτῶν ἄλλο εἶναι διπλάσιον	καὶ	ἥμισυ, ἃ πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη,
[6, 1, 30]	ἓν καὶ δύο εἶναι, ἵνα	καὶ	ἥμισυ καὶ διπλάσιον. Περὶ δὲ
[6, 1, 3]	ἡ οὐσία ἐκείνη, δευτέρως δὲ	καὶ	ἧττον τὰ ἄλλα. Ἀλλὰ τί
[6, 1, 9]	καὶ ἀνομοιότης καὶ ὅλως ταὐτὸν	καὶ	θάτερον· διὸ καὶ ὅμοιον καὶ
[6, 1, 9]	ἀνόμοιον τὸ αὐτὸ καὶ ταὐτὸν	καὶ	θάτερον. Τί οὖν, εἰ ὁ
[6, 1, 22]	εἰ δὲ παρὰ τῷδε, πάσχειν.	Καὶ	θεωρούμενον ἑκάτερον οὐ καθ´ αὑτό,
[6, 1, 7]	ἔχεται, καὶ πρὶν ἡμᾶς ἐπιστῆσαι,	καὶ	ἴσα πρὸ ἡμῶν πρὸς ἄλληλα,
[6, 1, 12]	παθητικόν, εἰ ὁ παθητικὸς ποιός.	Καὶ	ἴσως βέλτιον ἐνταῦθα ὁ ποιητικός,
[6, 1, 23]	Ἄλλως γὰρ ἑκάτερον ἔχειν δοκεῖ	καὶ	ἴσως ὁμωνύμως· ἐπεὶ καὶ τὸ
[6, 1, 2]	ἤδη ἔχει τὸ τί ἐστι,	καὶ	ἴσως οὐδὲ τὸ ἓν καὶ
[6, 1, 10]	καὶ μὴ μόνον τετραχῶς, ἀλλὰ	καὶ	καθ´ ἕκαστον τῶν τεττάρων τοὐλάχιστον
[6, 1, 10]	τρίγωνον, ἀλλὰ τὸ ἐν τούτῳ	καὶ	καθόσον ἐμόρφωσεν. Ἀλλὰ καὶ ἡ
[6, 1, 13]	δ´ ὅτι μέρος χρόνου λέγουσι,	καὶ	καθότι μέρος ἀξιοῦσι μὴ χρόνον
[6, 1, 19]	ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦ καίειν	καὶ	καίεσθαι ἑνὸς ὄντος, τὸ ἐπ´
[6, 1, 26]	ἀλλὰ τῷ μετέχειν τοῦ ἓν	καὶ	κατὰ σύμβασιν. Δεῖ τοίνυν εἶναι
[6, 1, 10]	καὶ ἀδυναμία ὅλως; Ἢ ὅτι	καὶ	κατὰ ταύτας ποιοὶ λέγονται. Ἀλλὰ
[6, 1, 12]	πρὸς τὸ ποιεῖν ὑπόστασιν εἶναι	καὶ	κατὰ τὸ ποιητικόν· ἐπὶ δὲ
[6, 1, 5]	τὴν πληγὴν ἡ φωνή, ἀλλὰ	καὶ	κατὰ τὸν ἀέρα, δύο ἂν
[6, 1, 12]	ποιότητες, ᾗ δὲ ποιοῦσι, ποιητικαὶ	καὶ	κατὰ τοῦτο πρὸς ἄλλον καὶ
[6, 1, 29]	Ἡ ὕλη ἄρα λέγει ταῦτα	καὶ	καταλαμβάνει. Καὶ εἰ μὲν ἔλεγεν
[6, 1, 9]	εἰς ὁμοιότητά τινα πάντα ἀνάγεται	καὶ	κατηγορίαν μίαν. Ἀλλ´ εἰ καὶ
[6, 1, 24]	ἁπλῶς λεγομένων, ἀλλὰ πὼς κεῖνται»	καὶ	κεῖται ἐν σχήματι τοιῷδε» Καὶ
[6, 1, 19]	τὸ ἐκ τῆς τοιᾶσδε ἐνεργείας	καὶ	κινήσεως ἑτέραν ἐν τῷ τεμνομένῳ
[6, 1, 16]	ἐν ἀχρόνῳ, οὕτως οὐδὲν κωλύει	καὶ	κίνησιν ἦρχθαι ἐν ἀχρόνῳ, ὁ
[6, 1, 19]	τῇ οὐσίᾳ καὶ τὸ ποιὸν	καὶ	κίνησιν οὖσαν περὶ αὐτήν. Καί,
[6, 1, 16]	οὖν μεταβολή, διὰ τί οὐχὶ	καὶ	κίνησις; Εἴληπται δὲ μεταβολὴ οὐκ
[6, 1, 15]	οὐσίαν οὔσης οὐκ ἔσται τι	καὶ	κίνησις ἓν γένος; ~Εἰ δέ
[6, 1, 16]	βάδισις δὲ ἦν καὶ ὁποσηοῦν	καὶ	κίνησις ἤδη· ὁ γοῦν κινούμενος
[6, 1, 22]	ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ λεγομένου ποιεῖν.	Καὶ	κίνησις μὲν ἐπ´ ἀμφοῖν, ἡ
[6, 1, 3]	οὐσίας, καὶ χρόνος κινήσεώς τι	καὶ	κίνησις τοῦ κινουμένου; Ἀλλ´ ἡ
[6, 1, 8]	διαιρετέον οὐχ ὡς ταὐτόν τι	καὶ	κοινὸν ἐν διαφοραῖς, ἀλλ´ ὅλως
[6, 1, 10]	τὰς οἷον μορφὰς καὶ χαρακτῆρας,	καὶ	κοινὸν ἡ μορφὴ καὶ τὸ
[6, 1, 25]	καὶ πρός τί πως ἔχοντα,	καὶ	κοινόν τι ἐπ´ αὐτῶν τιθέντας
[6, 1, 26]	Δεῖ τοίνυν εἶναι τὸ πρώτως	καὶ	κυρίως πρὸ τοῦ κατὰ σύμβασιν·
[6, 1, 25]	καὶ διῃροῦντο ταῦτα. Τὸ δὲ	καὶ	λέγειν τὰ μὲν ὑποκείμενα, τὰ
[6, 1, 6]	ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντα ἅ ἐστι	καὶ	λεγόντων τοῦτο καὶ τοῦτο τὸ
[6, 1, 29]	μὲν δεῖ εἶναι τῶν ὑποκειμένων,	καὶ	λέγουσιν· οὐ γὰρ ἂν αὐτὰ
[6, 1, 12]	τεχνῶν ἢ τῶν πλείστων ἐπισκεπτέον	καὶ	λεκτέον ἴσως· ᾗ μὲν διατιθεῖσι
[6, 1, 8]	φύσιν τὴν σχέσιν ἐν ἑκατέρῳ,	καὶ	λεκτέον ὁμώνυμον τὴν μὲν ποιοῦσαν
[6, 1, 11]	ἐν ᾧ καὶ τὸ ἰσχνὸν	καὶ	λεπτόν, ὃ ἐν ἄλλῳ εἴδει
[6, 1, 10]	ποιότητος καὶ σχήματος καὶ μορφῆς;	Καὶ	λεπτόν, παχύ, ἰσχνόν; Εἰ μὲν
[6, 1, 10]	εἰς μὴ οὐσίαν, οἷον θερμότης	καὶ	λευκότης καὶ ὅλως χρόα· τὸ
[6, 1, 10]	ὁμωνύμως ποιότητες, ἐνέργειαι οὖσαι μᾶλλον	καὶ	λόγοι ἢ μέρη λόγων, τὸ
[6, 1, 10]	κατὰ τὴν μόρφωσιν καὶ χαρακτῆρα	καὶ	λόγον, πῶς τὰ κατὰ ἀδυναμίαν
[6, 1, 26]	τοῦ ὕλην ἔχειν ἀρχοειδὴς ὢν	καὶ	λόγος, ἀσώματος ἂν εἴη ὁ
[6, 1, 9]	ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων εἴδους	καὶ	λόγου μετάληψιν εἶναι. Καὶ γάρ,
[6, 1, 14]	παρὰ τὸ μέσον, οἷον Ἀθῆναι	καὶ	Λύκιον δὴ καὶ τὰ ἄλλα,
[6, 1, 19]	αὐτὸ τὸ ἓν γενόμενον, πρὶν	καὶ	λύπην ποιῆσαι, ἢ ὅλως λύπην
[6, 1, 6]	ἢ ἄλλον τρόπον εἰς ἕν,	καὶ	μάλιστα ἐπὶ τούτου, εἰ ὑπόστασίς
[6, 1, 7]	δεξιοῦ καὶ πλησίον, ἐξ ὧν	καὶ	μάλιστα ἡ ὑπόνοια τοῦ μηδὲν
[6, 1, 4]	αὑτοὺς ἀριθμούς, οὐσίαι λέγονται οὗτοι	καὶ	μάλιστα τῷ καθ´ αὑτοὺς εἶναι.
[6, 1, 13]	ὡρισμένῳ γέγονε τόδε, ἔτι πλείω	καὶ	μᾶλλον λέγουσιν· ἔπειτα, εἰ δεῖ
[6, 1, 12]	μεῖζον τρίπηχυ ὂν καθ´ αὑτὸ	καὶ	μεῖζον καὶ ἔλαττον ἐν τῇ
[6, 1, 7]	συνέλθῃ, γίγνεται, ἐπὶ δὲ τῶν	καὶ	μενόντων παύεται ἡ σχέσις ἢ
[6, 1, 14]	καὶ τὸ Λύκιον πάντως τόποι	καὶ	μέρη τόπου, ὥσπερ τὸ ἄνω
[6, 1, 16]	χρόνος τῷ τοσήνδε γεγονέναι. Ἐπεὶ	καὶ	μεταβολαὶ ἐν ἀχρόνῳ ὁμολογοῦνται γίγνεσθαι
[6, 1, 12]	ὅταν συντύχῃ αὐτῷ ἄλλο, ἀπέλαυσε	καὶ	μετέβαλε παρ´ ἐκείνου οὗ ἔχει.
[6, 1, 4]	καὶ ὁ ἀριθμὸς ὅσα μηνύει,	καὶ	μετρεῖ τὸ πλῆθος ἡ ψυχὴ
[6, 1, 6]	ποιητικοῦ τε αὖ καὶ παθητικοῦ,	καὶ	μέτρου καὶ μετρουμένου; Καὶ ἐπιστήμη
[6, 1, 6]	αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου	καὶ	μετρουμένου; Καὶ ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις,
[6, 1, 16]	τε εἶναι λαμβάνειν ἡστινοσοῦν κινήσεως	καὶ	μὴ εἶναι μήτε τοῦ χρόνου
[6, 1, 4]	ὄντες λαμβάνονται εἰς τὸ μετρεῖν	καὶ	μὴ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις, οὔτε
[6, 1, 3]	τὸ τόδε» καὶ τὸ ὑποκείμενον»	καὶ	μὴ ἐπικείμενον μηδ´ ἐν ἄλλῳ
[6, 1, 10]	κωλύει λεγομένους ποιοὺς ὁμωνύμως λέγεσθαι	καὶ	μὴ καθ´ ἕνα λόγον, καὶ
[6, 1, 7]	τὸ δ´ ὑπερβάλλεται. Εἰ δὲ	καὶ	μὴ λεγόντων ἡμῶν μηδὲ νοούντων
[6, 1, 10]	καὶ μὴ καθ´ ἕνα λόγον,	καὶ	μὴ μόνον τετραχῶς, ἀλλὰ καὶ
[6, 1, 5]	γένος ἕν, ἀλλ´ ὑφ´ ἓν	καὶ	μίαν κατηγορίαν. ~Τὸ δὲ πρός
[6, 1, 23]	ὅπλα. Πῶς δ´ ὅλως ἁπλοῦν	καὶ	μιᾶς κατηγορίας ὅδε ὅπλα ἔχει»
[6, 1, 4]	λέγομεν, ὥσπερ πολλοῦ μετέχον ἀριθμοῦ,	καὶ	μικρόν, ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 8]	τινι ταὐτά· τὸ δὲ μέγα	καὶ	μικρόν, τὸ μὲν μεγέθους παρουσίᾳ,
[6, 1, 12]	καὶ τὸ ἔλαττον μεταλήψει μεγέθους	καὶ	μικρότητος· ἢ καὶ τοῦτο μεταλήψει
[6, 1, 29]	ὅλος μὲν ὢν ἐκείνης, εἰ	καὶ	{μόνον} ψυχὴν ἔχοι, ἀγνοίᾳ δὲ
[6, 1, 10]	καὶ παθητικῆς ποιότητος καὶ σχήματος	καὶ	μορφῆς; Καὶ λεπτόν, παχύ, ἰσχνόν;
[6, 1, 25]	ἔστι τὸ ὂν μὴ ὄν.	Καὶ	μυρία ἕτερα. Ταῦτα μὲν οὖν
[6, 1, 29]	ἔμφρονα, θαῦμα ἂν ἦν, πῶς	καὶ	νοεῖ καὶ ψυχῆς ἔργα ποιεῖ
[6, 1, 17]	τοῦ πρός τι εἶναί τε	καὶ	νοεῖσθαι καθ´ αὑτά· ἢ οὕτω
[6, 1, 10]	καὶ ὑγίεια ἑκατέρα, αἶσχος δὲ	καὶ	νόσος καὶ ἀσθένεια καὶ ἀδυναμία
[6, 1, 10]	τῷ διακεῖσθαί πως ἔχει τοῦτο,	καὶ	ὁ ἀδύνατος πρός τι. Καὶ
[6, 1, 24]	ἐν τῷ πρός τι οὐχὶ	καὶ	ὁ ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 4]	εἶτ´ ἔπεισι καὶ ἐπ´ ἄλλο,	καὶ	ὁ ἀριθμὸς ὅσα μηνύει, καὶ
[6, 1, 24]	ἐκεῖ καὶ ὁ δεξιὸς ἐκεῖ	καὶ	ὁ ἀριστερός. Ταῦτα μὲν οὖν
[6, 1, 24]	καὶ τοῦ δεξιοῦ ὄντος ἐκεῖ	καὶ	ὁ δεξιὸς ἐκεῖ καὶ ὁ
[6, 1, 9]	αὐτῶν, οἷον καὶ τὸ διπλάσιον	καὶ	ὁ διπλάσιος. Πῶς ἂν οὖν
[6, 1, 9]	ἐκεῖ τιθείη. Καὶ τὸ διπλάσιον	καὶ	ὁ διπλάσιος ὥσπερ ἡ λευκότης
[6, 1, 26]	ἐνεργείᾳ, καὶ οὐχ ἁπλοῦν ἔτι.	Καὶ	ὁ θεὸς δεύτερος αὐτοῖς τῆς
[6, 1, 9]	ὁ διπλάσιος ὥσπερ ἡ λευκότης	καὶ	ὁ λευκός, οὐχ ὅπερ ταὐτόν.
[6, 1, 19]	ἐκ μιᾶς ἐνεργείας τὰ δύο;	{καὶ	ὁ μὲν ποιεῖ, ὁ δὲ
[6, 1, 30]	οὔ πως, ἀλλὰ ποιῶν μόνον·	καὶ	ὁ πάσχων οὔ πως ἔχων,
[6, 1, 8]	δὲ τὴν ὑπόστασιν; Τοιοῦτον γὰρ	καὶ	ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱός·
[6, 1, 23]	τὸ ποιόν, ὅτι ἔχει χρῶμα,	καὶ	ὁ πατὴρ καὶ τὰ τοιαῦτα,
[6, 1, 12]	πυκτικὸς ἐν ποιότητι, πῶς οὐ	καὶ	ὁ ποιητικός; Καὶ εἰ τοῦτο,
[6, 1, 12]	τρόπον ἄλλον. Ἐπισκεπτέον δέ, πῶς	καὶ	ὁ ποιὸς ὁ κατὰ τὴν
[6, 1, 20]	τι διατίθησι τὸν πάσχοντα ἀλλοιοῦσα	καὶ	ὁ ποιῶν ἀπαθὴς ἐκείνου; Πῶς
[6, 1, 12]	τι. Διὰ τί οὖν οὐ	καὶ	ὁ πυκτικὸς πρός τι, καὶ
[6, 1, 16]	γοῦν κινούμενος καὶ ἤδη κεκίνηται,	καὶ	ὁ τέμνων ἤδη ἔτεμε. Καὶ
[6, 1, 4]	φυσικὸν μετρηθὲν γίγνεται ποσόν τι,	καὶ	ὁ τόπος κατὰ συμβεβηκός, οὐχ
[6, 1, 8]	Τοιοῦτον γὰρ καὶ ὁ πατὴρ	καὶ	ὁ υἱός· καὶ τὸ ποιητικὸν
[6, 1, 23]	τὰ τοιαῦτα, ὅτι ἔχει υἱόν,	καὶ	ὁ υἱὸς, ὅτι ἔχει πατέρα,
[6, 1, 10]	πάλιν πῶς αἱ δυνάμεις; Ἢ	καὶ	ὁ φύσει πυκτικὸς τῷ διακεῖσθαί
[6, 1, 13]	ἔσται καὶ ταῦτα, ἐν ᾧπερ	καὶ	ὁ χρόνος; Ἐπεὶ καὶ τὸ
[6, 1, 5]	ὄνομα μόνον. ~Ὁ δὲ λόγος	καὶ	ὁ χρόνος καὶ ἡ κίνησις
[6, 1, 1]	πόσα καὶ τίνα ἐζήτησαν μὲν	καὶ	οἱ πάνυ παλαιοί, ἕν, οἱ
[6, 1, 10]	κοινὸν εἶεν ἂν λόγοι τινὲς	καὶ	οἷον μορφαί, περί τε ψυχὴν
[6, 1, 4]	Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς τοῦ ποσοῦ,	καὶ	οἷς ἂν ἐγγίνηται, ποσὰ αὐτὰ
[6, 1, 23]	ὁ υἱὸς, ὅτι ἔχει πατέρα,	καὶ	ὅλως κτήματα. Εἰ δὲ τὰ
[6, 1, 30]	τὸ ἐν Λυκίῳ καὶ Ἀκαδημίᾳ;	Καὶ	ὅλως πῶς δὲ ὁ χρόνος
[6, 1, 8]	συνόδῳ καὶ ἐνεργείᾳ ὑπέστη, ἢ	καὶ	ὅλως τὰ μὲν πεποίηκε, τὰ
[6, 1, 9]	ἑκάστῳ, καὶ ὁμοιότης καὶ ἀνομοιότης	καὶ	ὅλως ταὐτὸν καὶ θάτερον· διὸ
[6, 1, 8]	τὰ ἴσα· ἰσότητι γὰρ ἴσα	καὶ	ὅλως ταὐτότητί τινι ταὐτά· τὸ
[6, 1, 27]	ἔσχεν ἡ ὕλη τὸ ἐψυχῶσθαι,	καὶ	ὅλως τῆς ψυχῆς ἡ ὑπόστασις;
[6, 1, 6]	δὴ ἐπὶ διπλασίου καὶ ἡμίσεος	καὶ	ὅλως ὑπερέχοντος καὶ ὑπερεχομένου, καὶ
[6, 1, 10]	καὶ ὁ ἀδύνατος πρός τι.	Καὶ	ὅλως χαρακτήρ τις ἡ ποιότης
[6, 1, 10]	οὐσίαν, οἷον θερμότης καὶ λευκότης	καὶ	ὅλως χρόα· τὸ μὲν τῆς
[6, 1, 11]	οὐ πανταχοῦ ἐξ ἀνωμαλίας θέσεως	καὶ	ὁμαλότητος· εἰ δὲ καὶ ἐκ
[6, 1, 10]	ἄλλο ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον αὐτοῦ	καὶ	ὅμοιον. Ἀλλ´ εἰ κατὰ τὴν
[6, 1, 9]	ὅλως ταὐτὸν καὶ θάτερον· διὸ	καὶ	ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον τὸ αὐτὸ
[6, 1, 9]	Ἢ ἀμφότερά ἐστιν ἐν ἑκάστῳ,	καὶ	ὁμοιότης καὶ ἀνομοιότης καὶ ὅλως
[6, 1, 11]	αὐτὰ θεῖναι. Εἴη δ´ ἂν	καὶ	ὁμωνυμία περὶ τὸ κοῦφον, εἰ
[6, 1, 6]	δεξιὸς πρὸς ἀριστερὸν καὶ ἔμπροσθεν	καὶ	ὄπισθεν μᾶλλον ἂν ἴσως ἐν
[6, 1, 23]	ᾗ ταῦτα; Οὐσία γὰρ ὑπόδημα	καὶ	ὅπλα. Πῶς δ´ ὅλως ἁπλοῦν
[6, 1, 16]	ποσῆς βαδίσεως· βάδισις δὲ ἦν	καὶ	ὁποσηοῦν καὶ κίνησις ἤδη· ὁ
[6, 1, 1]	τὸ ὂν ἐν ἅπασι, λέγουσι	καὶ	ὀρθῶς λέγουσι· μᾶλλον δὲ ἐκεῖνο
[6, 1, 2]	εἶδος οὐσία ἢ ἡ ὕλη·	καὶ	ὀρθῶς· οἱ δ´ ἂν εἴποιεν
[6, 1, 9]	τι καὶ ἡ ἀπόφασις, διπλάσιον	καὶ	οὐ διπλάσιον, καὶ πρός τι
[6, 1, 5]	τὸν ἀέρα, δύο ἂν εἴη	καὶ	οὐ μία ἡ κατηγορία ἐκ
[6, 1, 11]	καὶ τὸ πυκνὸν καὶ τραχύτης,	καὶ	οὐ πανταχοῦ ἐξ ἀνωμαλίας θέσεως
[6, 1, 21]	δὲ μή, τὸ αὐτὸ πάσχειν	καὶ	οὐ πάσχειν ἔσται. Καὶ πῶς
[6, 1, 9]	οὐ διπλάσιον, καὶ πρός τι	καὶ	οὐ πρός τι; Ὥσπερ ἂν
[6, 1, 2]	γὰρ ταῦτα οὐσίας λέγουσιν εἶναι,	καὶ	οὐ τὸ ἴσον εἰς οὐσίαν
[6, 1, 28]	περὶ τῶν κυριωτέρων αὐτοῦ λέγων	καὶ	οὐδαμῇ αὐτοῖς συγγενὴς ὤν; Ἀλλὰ
[6, 1, 16]	ὃ ἕτερόν ἐστι μετ´ αὐτήν.	Καὶ	οὐκ αὐτὴ τελειοῦται τότε, ἀλλὰ
[6, 1, 25]	καὶ ἄλογον τὸ τὶ τοῦτο	καὶ	οὐκ ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις καὶ σώμασι.
[6, 1, 19]	τὸ δ´ ἐν ἄλλῳ συνιστάμενον·	καὶ	οὐκέτι τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ
[6, 1, 26]	πρὸ αὐτοῦ εἶναι τὸ ἐνεργείᾳ	καὶ	οὐκέτι τοῦτο ἀρχή, ἤ, εἰ
[6, 1, 3]	τοῦτο εἰς ἓν οὕτω συνάγοι	καὶ	οὐσίας λέγοι, ἓν δέ τι
[6, 1, 28]	φθείρεται ὁ τόπος νομίσας. Καίτοι	καὶ	οὗτος αὐτοῖς μένει, ἔδει δὲ
[6, 1, 22]	κινεῖται, καὶ δύο κατηγορίαι ἑκάτερον·	καὶ	οὗτος δίδωσι τῷδε κίνησιν, οὗτος
[6, 1, 22]	ποιοῦντος καὶ πάσχοντος· οὗτος κινεῖ	καὶ	οὗτος κινεῖται, καὶ δύο κατηγορίαι
[6, 1, 6]	ποιότητα» καὶ οὗτος πεποίηκε τοῦτον	καὶ	οὗτος κρατεῖ τούτου» Κάθισίς τε
[6, 1, 5]	ὥσπερ ὁ τρίπηχυς ποσός, συνῃρημένος	καὶ	οὗτος οὐκ εἰς γένος ἕν,
[6, 1, 6]	ἔχει καὶ τὴν αὐτὴν ποιότητα»	καὶ	οὗτος πεποίηκε τοῦτον καὶ οὗτος
[6, 1, 20]	αὐτὴ καὶ ποίησις καὶ πεῖσις;	Καὶ	οὕτω μὲν ποίησις τῷ ἀπ´
[6, 1, 30]	πως ἔχειν τὴν ὕλην ὡδὶ	καὶ	οὕτως, ἄλλως δὲ ἐν τοῖς
[6, 1, 14]	εἴδεσι καὶ εἶδος ἐν γένει;	Καὶ	οὕτως ἡμῖν πλείους αἱ κατηγορίαι
[6, 1, 3]	οὐσίαι ἐφεξῆς ἄλλως. Ἀλλὰ γὰρ	καὶ	οὕτως οὔπω ἔχομεν ἐπερείσασθαι τῇ
[6, 1, 13]	ὁ χρόνος· δύο οὖν κατηγορίαι	καὶ	οὐχ ἁπλοῦν. Εἰ δὲ τὸ
[6, 1, 26]	ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν τὸ ἐνεργείᾳ,	καὶ	οὐχ ἁπλοῦν ἔτι. Καὶ ὁ
[6, 1, 13]	μὲν Σωκράτης ἔξωθεν ἂν εἴη,	καὶ	οὐχ ἕν τι λέγουσιν. Ἀλλὰ
[6, 1, 5]	δὲ πληγὴ μᾶλλον ὁ λόγος,	καὶ	οὐχ ἡ πληγὴ ἁπλῶς, ἀλλ´
[6, 1, 8]	ὁμώνυμον τὴν μὲν ποιοῦσαν ποίησιν	καὶ	πάθησιν, ὡς μίαν ἄμφω, τὴν
[6, 1, 10]	ἐπί τε ἕξεως καὶ διαθέσεως	καὶ	παθητικῆς ποιότητος καὶ σχήματος καὶ
[6, 1, 8]	υἱός· καὶ τὸ ποιητικὸν δὲ	καὶ	παθητικὸν ἔχει τινὰ οἷον ζωὴν
[6, 1, 12]	ἢ καὶ τοῦτο μεταλήψει ποιητικοῦ	καὶ	παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ καὶ ἐνταῦθα
[6, 1, 6]	ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ τε αὖ	καὶ	παθητικοῦ, καὶ μέτρου καὶ μετρουμένου;
[6, 1, 12]	Ἢ τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ·	καὶ	πάλιν διαιρετέον τὰς ὠφελείας καὶ
[6, 1, 6]	αὖ πατρὸς υἱέος, δεσπότου δούλου,	καὶ	πάλιν ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου,
[6, 1, 16]	ἔχει δὲ καὶ τὸ πάλιν	καὶ	πάλιν, οὐχ ἵνα ἀφίκηται εἰς
[6, 1, 26]	σῶμα μὴ οὐ πολλὰ εἶναι·	καὶ	πᾶν σῶμα ἐξ ὕλης καὶ
[6, 1, 21]	αὐτοῦ. Ἡ οὖν ἐπιθυμία τί	καὶ	πᾶσα ὄρεξις, εἰ ἡ ὄρεξις
[6, 1, 20]	ἢ πάσχειν; Ἤ, ὅτι ἀντιτρίβεται,	καὶ	πάσχει. Ἆρ´ οὖν, ὅτι ἀντικινεῖται,
[6, 1, 12]	αὐτὸ καὶ ποιεῖ εἰς ἄλλο	καὶ	πάσχει, πῶς ἔτι τὸ ποιητικόν;
[6, 1, 20]	ποιεῖ. Ἢ οὐδὲν κωλύει ποιοῦντα	καὶ	πάσχειν. Εἰ οὖν κατ´ αὐτὸ
[6, 1, 20]	ἐνεργῶν εἰς ἄλλον, οἷον τύπτων,	καὶ	πάσχῃ, οὐκέτι ποιεῖ. Ἢ οὐδὲν
[6, 1, 21]	συντελέσει, οἷον θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ	καὶ	πάσχοντος, ἡ δὲ οὐσία ὁ
[6, 1, 22]	αὑτό, ἀλλὰ μετὰ τοῦ ποιοῦντος	καὶ	πάσχοντος· οὗτος κινεῖ καὶ οὗτος
[6, 1, 21]	οὐδὲν κωλύει ἐνέργειαν εἶναι φαύλην	καὶ	πεῖσιν καλήν. Τίνι οὖν διοριοῦμεν;
[6, 1, 20]	πῶς ἡ αὐτὴ καὶ ποίησις	καὶ	πεῖσις; Καὶ οὕτω μὲν ποίησις
[6, 1, 22]	τυγχάνειν πάσχειν· εἰς ἄλλο γὰρ	καὶ	περὶ ἄλλου ἡ πρόνοια. Ἢ
[6, 1, 10]	τε ψυχὴν κάλλη καὶ αἴσχη	καὶ	περὶ σῶμα ὡσαύτως. Ἀλλὰ πῶς
[6, 1, 30]	ἐπὶ τὴν ὕλην αὐτοῖς ἀνατρέχει	καὶ	περὶ τὴν ὕλην ἔσται. Πῶς
[6, 1, 12]	θεώρημα, ὃ μὴ πρὸς ἄλλο.	Καὶ	περὶ τῶν ἄλλων δὲ τεχνῶν
[6, 1, 13]	εἰ τὸ χθὲς καὶ αὔριον	καὶ	πέρυσι καὶ τὰ τοιαῦτα μέρη
[6, 1, 13]	καὶ ἔσται, καὶ τὸ χθὲς	καὶ	πέρυσι, τὰ ὑπὸ τὸ ἦν
[6, 1, 28]	ἡ αἴσθησις αὐτοῖς ἡγεμὼν γενομένη	καὶ	πιστὴ εἰς ἀρχῶν καὶ τῶν
[6, 1, 7]	ἄλλη γίγνεται, οἷον ἐπὶ δεξιοῦ	καὶ	πλησίον, ἐξ ὧν καὶ μάλιστα
[6, 1, 18]	καὶ αὐτὴ τό τινος εἶναι	καὶ	ποδῶν εἶναι καὶ ὑπό τινος
[6, 1, 26]	ἐξ ὕλης ὢν καὶ εἴδους.	Καὶ	πόθεν αὐτῷ τὸ εἶδος; Εἰ
[6, 1, 26]	ἀντιτυπία ποιὸν ἢ παρὰ ποιότητος.	Καὶ	πόθεν ἡ ἀντιτυπία; Πόθεν δὲ
[6, 1, 25]	καὶ τετραχῶς διαιροῦντας εἰς ὑποκείμενα	καὶ	ποιὰ καὶ πὼς ἔχοντα καὶ
[6, 1, 12]	ἔχει. Εἰ δὲ τὸ αὐτὸ	καὶ	ποιεῖ εἰς ἄλλο καὶ πάσχει,
[6, 1, 10]	ἡ νόσος, καὶ δύναται δὲ	καὶ	ποιεῖ πολλά, ἀλλὰ φαύλως, καὶ
[6, 1, 15]	ἄλλο γένος τὸ ποιόν, οὕτω	καὶ	ποιήσεως οὔσης ἄλλο γένος τὸ
[6, 1, 15]	ποίησις, ποιεῖν, ποιῶν, ἢ ποιεῖν	καὶ	ποίησις εἰς ἓν ληπτέα; Ἐμφαίνει
[6, 1, 20]	μία. Καὶ πῶς ἡ αὐτὴ	καὶ	ποίησις καὶ πεῖσις; Καὶ οὕτω
[6, 1, 5]	ὥσπερ μορφοῦσα· μᾶλλον οὖν ποίησις	καὶ	ποίησις σημαντική. Τὴν δὴ κίνησιν
[6, 1, 15]	ἀφ´ ἧς τὸ ποιεῖν, ὥσπερ	καὶ	ποιότης, ἀφ´ ἧς τὸ ποιόν;
[6, 1, 26]	καὶ πᾶν σῶμα ἐξ ὕλης	καὶ	ποιότητος. Εἰ δὲ ἄλλως τοῦτο
[6, 1, 15]	τὸ ποσὸν γένος ἕτερον ἦν	καὶ	ποιότητος οὔσης περὶ αὐτὴν ἄλλο
[6, 1, 12]	τὸ βλάβος ἀπὸ τῆς ποιότητος	καὶ	ποιοῦ ἢ ζητητέον τρόπον ἄλλον.
[6, 1, 29]	ὄν. Τὸ δὲ τέταρτον λεχθὲν	καὶ	πολλῷ μᾶλλον. Μόνον ὂν ἄρα
[6, 1, 3]	ὄν, οἷον λευκὸν ποιότης σώματος	καὶ	ποσὸν οὐσίας, καὶ χρόνος κινήσεώς
[6, 1, 5]	ἡ οὐσία ἔσται τὸ αὐτὸ	καὶ	ποσόν. Τὸ δὲ ἴσον καὶ
[6, 1, 15]	ἕν τι περὶ τὴν οὐσίαν,	καὶ	ποσότης ἕν τι, καὶ πρός
[6, 1, 7]	καὶ ἔχει, τὸ δ´ ἔχεται,	καὶ	πρὶν ἡμᾶς ἐπιστῆσαι, καὶ ἴσα
[6, 1, 2]	ἔσται πρό τε τῆς νοητῆς	καὶ	πρὸ τῆς αἰσθητῆς, ἄλλο τι
[6, 1, 8]	πρὸς τὴν σχέσιν καὶ εἶχε	καὶ	πρὸ τοῦ τὴν ἑτοιμότητα, ἐν
[6, 1, 12]	νοεῖν τοίνυν. Ἀλλὰ τοῦτο κοινὸν	καὶ	πρὸς τὰς ἄλλας κατηγορίας, {ἢ}
[6, 1, 15]	οὐσίαν, καὶ ποσότης ἕν τι,	καὶ	πρός τι διὰ τὴν σχέσιν
[6, 1, 12]	καὶ κατὰ τοῦτο πρὸς ἄλλον	καὶ	πρός τι· ἐπεὶ καὶ ἄλλον
[6, 1, 22]	λαμβάνει, ὥστε λῆψις καὶ δόσις	καὶ	πρός τι. Ἢ εἰ ἔχει
[6, 1, 9]	ἀπόφασις, διπλάσιον καὶ οὐ διπλάσιον,	καὶ	πρός τι καὶ οὐ πρός
[6, 1, 25]	καὶ ποιὰ καὶ πὼς ἔχοντα	καὶ	πρός τί πως ἔχοντα, καὶ
[6, 1, 2]	ἀδύνατον τὸ τῆς οὐσίας, εἴρηται.	Καὶ	προσέτι ἄλλο τι ἔσται πρό
[6, 1, 19]	τὸ βαδίζειν· ἢ ἐπενόησεν ἂν	καὶ	πρότερον. Οὕτω καὶ ἐπὶ πάντων
[6, 1, 25]	τοῖς μετὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῶν.	Καὶ	πρῶτον μὲν τὰ πρότερα τοῖς
[6, 1, 20]	αὐτὴ οὖσα. Ἀλλὰ ἄλλην φήσομεν;	Καὶ	πῶς ἄλλο τι διατίθησι τὸν
[6, 1, 20]	δύο κινήσεις φήσομεν περὶ αὐτόν;	Καὶ	πῶς δύο; Ἀλλὰ μία. Καὶ
[6, 1, 2]	οὖν ἆρα γένη νομιστέον εἶναι;	Καὶ	πῶς ἓν γένος ἡ οὐσία;
[6, 1, 25]	διαιροῦντας εἰς ὑποκείμενα καὶ ποιὰ	καὶ	πὼς ἔχοντα καὶ πρός τί
[6, 1, 20]	Καὶ πῶς δύο; Ἀλλὰ μία.	Καὶ	πῶς ἡ αὐτὴ καὶ ποίησις
[6, 1, 21]	πάσχειν καὶ οὐ πάσχειν ἔσται.	Καὶ	πῶς οὐ τὸ θερμαίνεσθαι διττόν;
[6, 1, 27]	τὸ ζωῆς ἄμοιρον καὶ ἀνόητον	καὶ	σκοτεινὸν καὶ τὸ ἀόριστον τίθεσθαι
[6, 1, 12]	ἐκείνης καὶ ταύτης τῆς ἕξεως·	καὶ	σοφία δὲ συγχωρεῖται. Ἢ εἰ
[6, 1, 6]	οὗτος κρατεῖ τούτου» Κάθισίς τε	καὶ	στάσις παρὰ τὸ καθήμενον καὶ
[6, 1, 29]	μὲν ἄτοπος ἡ διαίρεσις ἁπλᾶ	καὶ	σύνθετα ἀντιδιαστέλλουσα καὶ ταῦτα ὑφ´
[6, 1, 27]	τῆς ὕλης ἔχων τὸ εἶναι	καὶ	σύνθετος καὶ ὕστερος, μᾶλλον δὲ
[6, 1, 10]	καὶ διαθέσεως καὶ παθητικῆς ποιότητος	καὶ	σχήματος καὶ μορφῆς; Καὶ λεπτόν,
[6, 1, 4]	ἀλλὰ γραμμή γε καὶ ἐπίπεδον	καὶ	σῶμα οὐδὲ λέγεται, ἀλλὰ μεγέθη
[6, 1, 25]	τοῦτο καὶ οὐκ ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις	καὶ	σώμασι. Καὶ διαφορὰς οὐ καταλελοίπασιν,
[6, 1, 3]	τὰ πάντα εἶναι; Καὶ γὰρ	καὶ	τὰ ἄλλα πάντα ἀπὸ τῆς
[6, 1, 23]	αὐτὴν καὶ τὴν ἕξιν, δηλονότι	καὶ	τὰ ἄλλα πάντα αὖ τὰ〉
[6, 1, 14]	οἷον Ἀθῆναι καὶ Λύκιον δὴ	καὶ	τὰ ἄλλα, τί δεῖ παρὰ
[6, 1, 4]	γένος, ἀλλὰ κατηγορία μία συνάγουσα	καὶ	τὰ ἐγγύς πως τὰ πρώτως
[6, 1, 4]	τὰ τρία. Διὰ τί οὖν	καὶ	τὰ μεγέθη; Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς
[6, 1, 9]	αἴτιον, τῷ δὲ τὸ ἥμισυ.	Καὶ	τὰ μὲν τῷ αὐτῷ εἴδει,
[6, 1, 4]	ἔξω ὄντες ὥσπερ οἱ κανόνες	καὶ	τὰ μέτρα μετροῦσιν. Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 30]	περὶ ἑκάστων ἔξεστι ζητεῖν λαμβάνουσι	καὶ	τὰ παρὰ τῶν ἀρχαίων πρὸς
[6, 1, 9]	ἀποφάσεις αὐτῶν εἰς ἓν ἀνάγουσι,	καὶ	τὰ παρονομαζόμενα ἀπ´ αὐτῶν, οἷον
[6, 1, 23]	ἐκείναις, ὅπλα δὲ καὶ ὑποδήματα	καὶ	τὰ περὶ τὸ σῶμα, πρῶτον
[6, 1, 13]	χθὲς καὶ αὔριον καὶ πέρυσι	καὶ	τὰ τοιαῦτα μέρη χρόνου, διὰ
[6, 1, 23]	ἔχει χρῶμα, καὶ ὁ πατὴρ	καὶ	τὰ τοιαῦτα, ὅτι ἔχει υἱόν,
[6, 1, 10]	ἣ ἐφαρμόττει καὶ ταῖς ἕξεσι	καὶ	ταῖς διαθέσεσι καὶ ταῖς φυσικαῖς
[6, 1, 10]	κοινὸν δύναμιν ἐροῦμεν, ἣ ἐφαρμόττει	καὶ	ταῖς ἕξεσι καὶ ταῖς διαθέσεσι
[6, 1, 10]	ταῖς ἕξεσι καὶ ταῖς διαθέσεσι	καὶ	ταῖς φυσικαῖς δυνάμεσιν, ἀφ´ ἧς
[6, 1, 3]	κυριώτατον λαβεῖν, ἵν´ ἀπὸ τούτου	καὶ	τὰς ἄλλας. Συγγενεῖς μὲν δὴ
[6, 1, 12]	καὶ πάλιν διαιρετέον τὰς ὠφελείας	καὶ	τὰς βλάβας. Τὰ αὐτὰ δὲ
[6, 1, 19]	αὐτῶν, τὰς δὲ ἐξ ἄλλων,	καὶ	τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν ποιήσεις
[6, 1, 13]	οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται	καὶ	ταῦτα, ἐν ᾧπερ καὶ ὁ
[6, 1, 14]	παρὰ τὸν τόπον ζητεῖν ἡμᾶς	καὶ	ταῦτα λέγοντας τόπον ἐφ´ ἑκάστου
[6, 1, 3]	τῆς οὐσίας καὶ τὴν φύσιν.	Καὶ	ταῦτα μὲν ἐνταῦθα κείσθω· ἐπὶ
[6, 1, 29]	διαίρεσις ἁπλᾶ καὶ σύνθετα ἀντιδιαστέλλουσα	καὶ	ταῦτα ὑφ´ ἓν γένος, ἔπειτα
[6, 1, 12]	ἢ κοινόν τι ἐπ´ ἐκείνης	καὶ	ταύτης τῆς ἕξεως· καὶ σοφία
[6, 1, 2]	καὶ ἴσως οὐδὲ τὸ ἓν	καὶ	ταὐτὸν ἀριθμῷ δεκτικὸν τῶν ἐναντίων
[6, 1, 9]	ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον τὸ αὐτὸ	καὶ	ταὐτὸν καὶ θάτερον. Τί οὖν,
[6, 1, 19]	τῷ λυπησομένῳ γενόμενον ἓν ὂν	καὶ	ταὐτὸν πεποίηκεν ἄλλο, τὸ λυπεῖσθαι.
[6, 1, 25]	~Πρὸς δὲ τοὺς τέτταρα τιθέντας	καὶ	τετραχῶς διαιροῦντας εἰς ὑποκείμενα καὶ
[6, 1, 10]	νόσον ὡσαύτως καὶ τὴν ἰσχὺν	καὶ	τὴν ἀσθένειαν. Ἀλλ´ εἰ τοῦτο,
[6, 1, 6]	τοῦτο τὸ αὐτὸ μέγεθος ἔχει	καὶ	τὴν αὐτὴν ποιότητα» καὶ οὗτος
[6, 1, 10]	πάσχον, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑγίειαν	καὶ	τὴν διάθεσιν καὶ τὴν ἕξιν
[6, 1, 22]	τι. Ἢ ποιεῖν κατὰ συμβεβηκὸς	καὶ	τὴν ἐνέργειαν κατὰ συμβεβηκός, ὅτι
[6, 1, 23]	δὲ κατὰ τὴν κάθεξιν αὐτὴν	καὶ	τὴν ἕξιν, δηλονότι καὶ τὰ
[6, 1, 10]	τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν διάθεσιν	καὶ	τὴν ἕξιν ποιὸν καὶ τὴν
[6, 1, 10]	ποιὸν καὶ τὴν νόσον ὡσαύτως	καὶ	τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν ἀσθένειαν.
[6, 1, 19]	ἐν ἀμερεῖ, ἀλλὰ οἷον ἀξιοῦσι	καὶ	τὴν κίνησιν εἶναι. Ὥστε κινήσεις
[6, 1, 4]	ταῦτα ἀναφέρουσιν, ὅσα ποσὰ λέγουσι,	καὶ	τὴν κίνησιν ποσὸν τῷ τὸν
[6, 1, 16]	διὰ τὸ χωρίζειν ἐνέργειαν κινήσεως	καὶ	τὴν μὲν ἐν ἀχρόνῳ φάσκειν
[6, 1, 17]	γένος θήσονται, διὰ τί οὐ	καὶ	τὴν μὲν κίνησιν εἰς τὸ
[6, 1, 10]	διάθεσιν καὶ τὴν ἕξιν ποιὸν	καὶ	τὴν νόσον ὡσαύτως καὶ τὴν
[6, 1, 27]	τίθεσθαι ἀρχήν, καὶ τούτῳ ἀναφέρειν	καὶ	τὴν οὐσίαν. Ὁ γὰρ θεὸς
[6, 1, 8]	γὰρ δή, ὅτι σχέσις λέγεται,	καὶ	τὴν οὐσίαν τὴν αὐτὴν ἂν
[6, 1, 10]	ἄλλως δὲ τὸ πάσχον, ἀλλὰ	καὶ	τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν διάθεσιν
[6, 1, 25]	Ὑποκείμενα μὲν γὰρ πρῶτα τάξαντες	καὶ	τὴν ὕλην ἐνταῦθα τῶν ἄλλων
[6, 1, 3]	πω τὴν ἔννοιαν τῆς οὐσίας	καὶ	τὴν φύσιν. Καὶ ταῦτα μὲν
[6, 1, 27]	παρὰ δὲ τῆς ὕλης μόνον,	καὶ	τὴν ψυχὴν πάθημα ὕλης καὶ
[6, 1, 1]	πρῶτον. ~Περὶ τῶν ὄντων πόσα	καὶ	τίνα ἐζήτησαν μὲν καὶ οἱ
[6, 1, 19]	ἢ ἐνέργεια. ~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ	καί	τινες ἐνέργειαι δόξουσιν ἀτελεῖς εἶναι
[6, 1, 28]	ἀληθῶς ὄντι, οἷς οὖσιν ὑπάρχειν	καὶ	τὸ ἀεὶ μένειν. Οὐδὲ γάρ,
[6, 1, 14]	δεικτικὸν τόπον φήσουσι σημαίνειν· ὥστε	καὶ	τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ τόπου
[6, 1, 27]	ἄμοιρον καὶ ἀνόητον καὶ σκοτεινὸν	καὶ	τὸ ἀόριστον τίθεσθαι ἀρχήν, καὶ
[6, 1, 11]	δὲ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον	καὶ	τὸ ἀραιὸν καὶ τὸ πυκνὸν
[6, 1, 6]	ὡδί· ἡμεῖς δὲ τὸ δεξιὸν	καὶ	τὸ ἀριστερὸν ἐνοήσαμεν, ἐν δὲ
[6, 1, 18]	οὐδὲ ποιεῖν φατέον τὸ νοεῖν	καὶ	τὸ βαδίζειν. Ἀλλ´ εἰ μὴ
[6, 1, 12]	Ἢ γὰρ δοκεῖ ἡ ὠφέλεια	καὶ	τὸ βλάβος ἀπὸ τῆς ποιότητος
[6, 1, 19]	ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν. Οἷον	καὶ	τὸ γράφειν, καίτοι ὂν ἐν
[6, 1, 9]	τὰ παρονομαζόμενα ἀπ´ αὐτῶν, οἷον	καὶ	τὸ διπλάσιον καὶ ὁ διπλάσιος.
[6, 1, 9]	τὸ οὐ ζῷον ἐκεῖ τιθείη.	Καὶ	τὸ διπλάσιον καὶ ὁ διπλάσιος
[6, 1, 6]	ὥσπερ ὁ δεξιὸς καὶ ἀριστερὸς	καὶ	τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ,
[6, 1, 10]	χαρακτῆρας, καὶ κοινὸν ἡ μορφὴ	καὶ	τὸ εἶδος τὸ ἐπὶ τῇ
[6, 1, 7]	ἥμισυ, ἃ πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη,	καὶ	τὸ εἶναι οὐκ ἄλλο τι
[6, 1, 12]	Ἀλλ´ ἐρεῖ τις τὸ μεῖζον	καὶ	τὸ ἔλαττον μεταλήψει μεγέθους καὶ
[6, 1, 14]	καὶ τόπον, διὰ τί οὐ	καὶ	τὸ ἐν ἀγγείῳ ἄλλην κατηγορίαν
[6, 1, 30]	τὸ χθὲς καὶ τὸ πέρυσι	καὶ	τὸ ἐν Λυκίῳ καὶ Ἀκαδημίᾳ;
[6, 1, 23]	ἐπ´ ἀμφοῖν οὐ ταὐτόν. Ἔτι	καὶ	τὸ ἐν ὀλίγοις πῶς εὔλογον
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ ἄλλο,	καὶ	τὸ ἐν ὅλῳ μέρος καὶ
[6, 1, 14]	εἰ τὸ ἐν χρόνῳ ἄλλο	καὶ	τὸ ἐν τόπῳ ἄλλο παρὰ
[6, 1, 14]	ἐν ἀγγείῳ ἄλλην κατηγορίαν ποιήσει,	καὶ	τὸ ἐν ὕλῃ ἄλλο, καὶ
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ἐν ὕλῃ ἄλλο,	καὶ	τὸ ἐν ὑποκειμένῳ ἄλλο, καὶ
[6, 1, 26]	ἁπάντων ὄγκον, ἀλλὰ τὸ ἄογκον	καὶ	τὸ ἕν, καὶ ἐκ τοῦ
[6, 1, 10]	διακεῖσθαι εἶναι ἔξωθεν τῆς οὐσίας,	καὶ	τὸ ἐπιγιγνόμενον μετὰ τὴν οὐσίαν
[6, 1, 13]	τὸ ἦν καὶ τὸ ἔστι	καὶ	τὸ ἔσται, εἴδη ὄντα χρόνου,
[6, 1, 23]	δοκεῖ καὶ ἴσως ὁμωνύμως· ἐπεὶ	καὶ	τὸ ἕστηκεν» ἐπ´ ἀμφοῖν οὐ
[6, 1, 13]	χρόνος; Ἐπεὶ καὶ τὸ ἦν	καὶ	τὸ ἔστι καὶ τὸ ἔσται,
[6, 1, 14]	Ἀθήναις ἐστί» πρὸς τῷ τόπῳ	καὶ	τὸ ἔστι προσκατηγορεῖται· δεῖ δὲ
[6, 1, 27]	μόνον, καθόσον μόριον αὐτοῦ, οὐσίαν·	καὶ	τὸ ζῷον μὴ παρὰ τῆς
[6, 1, 6]	καὶ ἀριστερὸς καὶ τὸ διπλάσιον	καὶ	τὸ ἥμισυ, ἢ ἐπὶ μὲν
[6, 1, 13]	ᾧπερ καὶ ὁ χρόνος; Ἐπεὶ	καὶ	τὸ ἦν καὶ τὸ ἔστι
[6, 1, 11]	πλείονος καὶ ἐλάττονος, ἐν ᾧ	καὶ	τὸ ἰσχνὸν καὶ λεπτόν, ὃ
[6, 1, 10]	ἐποίησέ τι, ὃ μὴ δύναται.	Καὶ	τὸ κάλλος δὲ δύναμιν ἔχει
[6, 1, 14]	μᾶλλον. Εἰ οὖν τὸ ἄνω	καὶ	τὸ κάτω καὶ τὸ μέσον
[6, 1, 14]	μέρη τόπου, ὥσπερ τὸ ἄνω	καὶ	τὸ κάτω καὶ τὸ ὡδὶ
[6, 1, 24]	ἄλλο ἢ ἄνω κεῖται» ὥσπερ	καὶ	τὸ κάτω κεῖται» ἢ μεταξὺ
[6, 1, 18]	καὶ ἀπολύτους, οἷον τὸ βαδίζειν	καὶ	τὸ λέγειν, καὶ εἰ τὰς
[6, 1, 11]	ἂν ἔχοι. Τὸ δὲ τραχὺ	καὶ	τὸ λεῖον καὶ τὸ ἀραιὸν
[6, 1, 30]	οὔσης; Πῶς γὰρ τὸ τρίπηχυ	καὶ	τὸ λευκὸν εἰς ἕν, τοῦ
[6, 1, 14]	Ἀκαδημίᾳ. Ἡ μὲν οὖν Ἀκαδημία	καὶ	τὸ Λύκιον πάντως τόποι καὶ
[6, 1, 12]	πῶς ἔτι τὸ ποιητικόν; Ἐπεὶ	καὶ	τὸ μεῖζον τρίπηχυ ὂν καθ´
[6, 1, 24]	καὶ κεῖται ἐν σχήματι τοιῷδε»	Καὶ	τὸ μὲν σχῆμα ἄλλο· τοῦ
[6, 1, 13]	μέρος χρόνου παρεληλυθός, πλείω ποιοῦσι,	καὶ	τὸ μέρος ᾗ μέρος πρός
[6, 1, 14]	τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω	καὶ	τὸ μέσον τόποι, οἷον Δελφοὶ
[6, 1, 6]	παθητικὸν κἂν ἔργον ἓν ἀπεργάσαιτο,	καὶ	τὸ μέτρον πρὸς τὸ μετρούμενον
[6, 1, 11]	γὰρ διαφορὰ ποιότητος τὸ μόνιμον	καὶ	τὸ μή, ἀλλ´ ἀρκεῖ ἡ
[6, 1, 4]	ὀλίγου; Ἀλλὰ τὸ μέγα αὐτὸ	καὶ	τὸ μικρὸν οὐκ ἀξιοῦται ποσὰ
[6, 1, 12]	τις τἀκεῖ λέγοι πάντα οὐσίας·	καὶ	τὸ νοεῖν τοίνυν. Ἀλλὰ τοῦτο
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ἐν ὅλῳ μέρος	καὶ	τὸ ὅλον ἐν μέρεσι, καὶ
[6, 1, 28]	ἐν ἐκείνῳ· εἰ δὲ δὴ	καὶ	τὸ ὅλον {ὑποβάθρα ἐκεῖνο} μὴ
[6, 1, 7]	ἐστι, καὶ ἀδελφοῦ ἀδελφός· ἐπεὶ	καὶ	τὸ ὅμοιος οὗτος τῷ τεθνηκότι
[6, 1, 28]	ὁ τὴν ὕλην αὐτοῦ προτάξας	καὶ	τὸ ὂν αὐτῇ δεδωκώς, ἀλλ´
[6, 1, 10]	περὶ ἕκαστον πῶς δύναμις; Εἶτα	καὶ	τὸ ὂν ᾗ ὂν δύναμιν
[6, 1, 9]	εἰ ζῷόν τις γένος θεὶς	καὶ	τὸ οὐ ζῷον ἐκεῖ τιθείη.
[6, 1, 19]	ἐν τῷδε οὖσα; Οὕτω γὰρ	καὶ	τὸ οὕτω λεγόμενον ποιεῖν. Καὶ
[6, 1, 16]	ἐνέργεια μὲν πάντως, ἔχει δὲ	καὶ	τὸ πάλιν καὶ πάλιν, οὐχ
[6, 1, 14]	τόποι, οἷον Δελφοὶ τὸ μέσον,	καὶ	τὸ παρὰ τὸ μέσον, οἷον
[6, 1, 13]	μέρος πρός τι ὂν προσλαμβάνουσι.	Καὶ	τὸ παρεληλυθὸς ἐγκείμενον τί αὐτοῖς
[6, 1, 21]	βέλτιον, τὴν τοιαύτην ἀλλοίωσιν πεῖσιν	καὶ	τὸ πάσχειν ἔχειν; Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 22]	διαφορὰ ἡ διαιροῦσα τὸ ποιεῖν	καὶ	τὸ πάσχειν τὸ μὲν ποιεῖν,
[6, 1, 30]	ὅλως πως ἔχοντα τὸ χθὲς	καὶ	τὸ πέρυσι καὶ τὸ ἐν
[6, 1, 13]	τὸ ἦν, τὸ δὲ χθὲς	καὶ	τὸ πέρυσιν ὡρίσθαι, πρῶτον μὲν
[6, 1, 20]	τος〉 ἴῃ ἡ ἀλλοίωσις, ποίησις	καὶ	τὸ ποιεῖν ἀπαθοῦς αὐτοῦ ὄντος;
[6, 1, 17]	ψυχῆς. Αὐτή τε ἡ ποίησις	καὶ	τὸ ποιεῖν διὰ τί εἰς
[6, 1, 15]	ποιοῦντα, ἡ δὲ ποίησις οὔ·	καὶ	τὸ ποιεῖν ἐν ποιήσει εἶναί
[6, 1, 22]	τὴν κατὰ τὸ ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν·	καὶ	τὸ ποιεῖν ἢ ἔχειν ἐν
[6, 1, 26]	ἀσώματος ἂν εἴη ὁ θεός,	καὶ	τὸ ποιητικὸν ἀσώματον. Εἰ δὲ
[6, 1, 8]	ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱός·	καὶ	τὸ ποιητικὸν δὲ καὶ παθητικὸν
[6, 1, 12]	ὁ ποιητικός; Καὶ εἰ τοῦτο,	καὶ	τὸ ποιητικόν· ὥστε οὐδὲν δεῖ
[6, 1, 19]	ποσὸν τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ	καὶ	τὸ ποιὸν καὶ κίνησιν οὖσαν
[6, 1, 23]	τὸ ποσόν, ὅτι ἔχει μέγεθος,	καὶ	τὸ ποιόν, ὅτι ἔχει χρῶμα,
[6, 1, 23]	ταύτην τὴν κατηγορίαν ἀναχθήσονται; Ὥστε	καὶ	τὸ ποσόν, ὅτι ἔχει μέγεθος,
[6, 1, 30]	ὄντος; Πῶς δὲ τὸ ποτὲ	καὶ	τὸ ποῦ; Πῶς δὲ ὅλως
[6, 1, 22]	εἰ τὸ προνοεῖν ποιεῖν, εἰ	καὶ	τὸ προνοίας τυγχάνειν πάσχειν· εἰς
[6, 1, 11]	καὶ τῷ〉 ἐγγὺς τὸ μανὸν	καὶ	τὸ πυκνὸν καὶ τραχύτης, καὶ
[6, 1, 11]	τὸ λεῖον καὶ τὸ ἀραιὸν	καὶ	τὸ πυκνὸν οὐκ ὀρθῶς ἂν
[6, 1, 5]	σημαντικὸν γάρ, ὥσπερ τὸ ὄνομα	καὶ	τὸ ῥῆμα. Ὕλη δ´ αὐτοῦ
[6, 1, 30]	εἴτε σώματα εἴτε ἀσώματα, ἢ	καὶ	τὸ συναμφότερον, χωρὶς περὶ ἑκάστων
[6, 1, 4]	~Ἀριθμὸν δὴ πρῶτον ποσὸν λέγουσι	καὶ	τὸ συνεχὲς ἅπαν μέγεθος καὶ
[6, 1, 4]	ἀχθῇ δίπηχυ ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ	καὶ	τὸ σῶμα τὸ φυσικὸν μετρηθὲν
[6, 1, 19]	μία, ἀλλὰ τὸ τέμνειν ἕτερον	καὶ	τὸ τέμνεσθαι. Τάχα δὲ οὐδὲ
[6, 1, 3]	ἐνυπάρχον καὶ ἐνυπάρχον ὡς μέρος	καὶ	τὸ τὶ» ἐκείνου· τὸ δὲ
[6, 1, 25]	καταλελοίπασιν, αἷς τὸ τὶ διαιρήσουσι.	Καὶ	τὸ τὶ τοῦτο ἢ ὂν
[6, 1, 3]	γε αὐτὸ τοῦτο τὸ τὶ»	καὶ	τὸ τόδε» καὶ τὸ ὑποκείμενον»
[6, 1, 10]	δύναμιν ἔχει τινός. Ἆρ´ οὖν	καὶ	τὸ τρίγωνον; Ἢ ὅλως οὐδὲ
[6, 1, 3]	τὸ τὶ» καὶ τὸ τόδε»	καὶ	τὸ ὑποκείμενον» καὶ μὴ ἐπικείμενον
[6, 1, 27]	τὸ ποιοῦν εἰς αὐτὸ κείμενον.	Καὶ	τὸ ὑποκείμενον ὑπόκειται πρὸς τὸ
[6, 1, 8]	μὲν πεποίηκε, τὰ δ´ ὑπέστη,	καὶ	τὸ ὑποστὰν ὄνομα μόνον παρέσχε
[6, 1, 28]	ὡς τὸ μάλιστα ὂν προτάττουσι	καὶ	τὸ ὕστατον πρῶτον. Αἴτιον δὲ
[6, 1, 25]	τοῖς ἐν οἷς τὸ πρότερον	καὶ	τὸ ὕστερον, τὸ ὕστερον παρὰ
[6, 1, 13]	χρόνος τὸ ἦν καὶ ἔσται,	καὶ	τὸ χθὲς καὶ πέρυσι, τὰ
[6, 1, 14]	τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω	καὶ	τὸ ὡδὶ εἴδη ἢ μέρη·
[6, 1, 9]	ἀσωμάτοις δίδομεν τὴν κυρίαν χώραν	καὶ	τοῖς λόγοις λόγους λέγοντες τὰς
[6, 1, 1]	καὶ αὖ τὰ ἄπειρα εἰπόντες·	καὶ	τοῖς μετ´ αὐτοὺς ἐξετασθεῖσαι αὗται
[6, 1, 9]	τὴν σχέσιν κατὰ τὴν ἐνέργειαν	καὶ	τὸν ἐπὶ τῇ ἐνεργείᾳ λόγον
[6, 1, 15]	Ἐμφαίνει δὲ μᾶλλον τὸ ποιεῖν	καὶ	τὸν ποιοῦντα, ἡ δὲ ποίησις
[6, 1, 14]	ἐν τόπῳ ἄλλο παρὰ χρόνον	καὶ	τόπον, διὰ τί οὐ καὶ
[6, 1, 4]	καὶ τὸ συνεχὲς ἅπαν μέγεθος	καὶ	τόπον καὶ χρόνον, τὰ δ´
[6, 1, 21]	θερμαίνεσθαι, ὅταν εἰς οὐσίαν συντελῇ,	καὶ	τότε ἄλλου πάσχοντος εἰς οὐσίαν
[6, 1, 14]	τινὰ γεννῶμεν τοῦδε ἐν τῷδε	καὶ	τοῦ δεξαμένου πρὸς ὃ ἐδέξατο·
[6, 1, 24]	καὶ ὁ ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ	καὶ	τοῦ δεξιοῦ ὄντος ἐκεῖ καὶ
[6, 1, 2]	τί κοινὸν ἐπὶ τῆς ὕλης	καὶ	τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἐξ
[6, 1, 2]	τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους	καὶ	τοῦ ἐξ ἀμφοῖν. Πάντα γὰρ
[6, 1, 17]	διχῇ ἐν εἴδεσι τοῦ ποιεῖν	καὶ	τοῦ πάσχειν, ἀλλ´ οὐχ ὡς
[6, 1, 24]	τόπῳ ἐστίν» εἰρημένου τοῦ σχήματος	καὶ	τοῦ τόπου, τί δεῖ εἰς
[6, 1, 12]	μεταλήψει μεγέθους καὶ μικρότητος· ἢ	καὶ	τοῦτο μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ.
[6, 1, 6]	ἅ ἐστι καὶ λεγόντων τοῦτο	καὶ	τοῦτο τὸ αὐτὸ μέγεθος ἔχει
[6, 1, 4]	εἶναι, εἰ ἐκεῖνοι οὐσίαι, μὴ	καὶ	τούτους, ἔπειτα δέ, εἰ μετροῦντες
[6, 1, 27]	καὶ τὸ ἀόριστον τίθεσθαι ἀρχήν,	καὶ	τούτῳ ἀναφέρειν καὶ τὴν οὐσίαν.
[6, 1, 1]	ὡρισμένα, οἱ δὲ ἄπειρα εἰπόντες,	καὶ	τούτων ἕκαστοι οἱ μὲν ἄλλο
[6, 1, 5]	δ´ αὐτοῦ ὁ ἀήρ, ὥσπερ	καὶ	τούτων· καὶ γὰρ σύγκειται ἐξ
[6, 1, 27]	δὲ σώματα μὴ μᾶλλον οὐσίας,	καὶ	τούτων μᾶλλον μὴ τὸν κόσμον
[6, 1, 11]	τὸ μανὸν καὶ τὸ πυκνὸν	καὶ	τραχύτης, καὶ οὐ πανταχοῦ ἐξ
[6, 1, 11]	ταῖς διαστάσεσι ταῖς ἀπ´ ἀλλήλων	καὶ	τῷ〉 ἐγγὺς τὸ μανὸν καὶ
[6, 1, 9]	διπλάσιον, ἄλλῳ δὲ τὸ ἥμισυ,	καὶ	τῷδε μὲν τὸ μέγεθος, τῷδε
[6, 1, 25]	ὕλης, οὐκ ἐχρῆν τοῦ ὄντος	καὶ	τῶν ἄλλων ἕν τι γένος
[6, 1, 28]	γενομένη καὶ πιστὴ εἰς ἀρχῶν	καὶ	τῶν ἄλλων θέσιν. Τὰ γὰρ
[6, 1, 10]	τὸ ποιοῦ καθ´ αὑτὰς ἐνεργοῦσαι	καὶ	τῶν οἰκείων δυνάμεων ὅ εἰσιν.
[6, 1, 7]	Ἢ ἐπὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ	καὶ	τῶν παραπλησίων πατρὸς ἀπελθόντος υἱός
[6, 1, 28]	περὶ μὲν ταύτης τῆς φύσεως	καὶ	τῶν ὑποκειμένων ἱκανῶς καὶ ἐν
[6, 1, 1]	ἐπί τε τῶν πρώτως ὄντων	καὶ	τῶν ὑστέρων οὐκ ὄντος γένους
[6, 1, 10]	πᾶσαι; Κάλλος μὲν γὰρ ἔστω	καὶ	ὑγίεια ἑκατέρα, αἶσχος δὲ καὶ
[6, 1, 7]	ἅμα μένει; Ἢ ἐπὶ πατρὸς	καὶ	υἱοῦ καὶ τῶν παραπλησίων πατρὸς
[6, 1, 29]	δὲ οὐκ ὄν, μάτην λέγεται,	καὶ	ὕλη μόνον, τὸ δὲ ποιὸν
[6, 1, 6]	καὶ ἡμίσεος καὶ ὅλως ὑπερέχοντος	καὶ	ὑπερεχομένου, καὶ αὖ ἕξεως καὶ
[6, 1, 18]	πάθος παρὰ τό τινος εἶναι	καὶ	ὑπό τινος ἔστι τι ἕτερον,
[6, 1, 18]	τινος εἶναι καὶ ποδῶν εἶναι	καὶ	ὑπό τινος ἔχει τὸ κίνησις
[6, 1, 23]	ἄλλα ἐν ἐκείναις, ὅπλα δὲ	καὶ	ὑποδήματα καὶ τὰ περὶ τὸ
[6, 1, 9]	εἶδός τις θήσεται, γένος ἓν	καὶ	ὑπόστασις ὡς λόγος τις πανταχοῦ·
[6, 1, 1]	κοινοῦ, ἐν οἷς τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον. Ἀλλὰ περὶ τῶν νοητῶν
[6, 1, 6]	χρόνοι δύο· τὸ δὲ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἡμεῖς ὡσαύτως. ~Εἰ μὲν
[6, 1, 20]	ἰόντα εἰς οὐσίαν; Εἰ δὲ	καὶ	ὕστερον λευκαίνοιτο γενόμενος; Καὶ εἰ
[6, 1, 27]	καὶ τὴν ψυχὴν πάθημα ὕλης	καὶ	ὕστερον. Παρὰ τίνος οὖν ἔσχεν
[6, 1, 6]	αὐτοῖς οὐδέν. Τό τε πρότερον	καὶ	ὕστερον χρόνοι δύο· τὸ δὲ
[6, 1, 27]	ἔχων τὸ εἶναι καὶ σύνθετος	καὶ	ὕστερος, μᾶλλον δὲ ὕλη πως
[6, 1, 7]	πρὸς τὸ γινωσκόμενον οὗ δὴ	καὶ	φανερώτερον τὸ τῆς ὑποστάσεως τὸ
[6, 1, 10]	Ἀλλ´ εἰ κατὰ τὴν μόρφωσιν	καὶ	χαρακτῆρα καὶ λόγον, πῶς τὰ
[6, 1, 10]	ὥστε κατὰ τὰς οἷον μορφὰς	καὶ	χαρακτῆρας, καὶ κοινὸν ἡ μορφὴ
[6, 1, 4]	συνεχὲς ἅπαν μέγεθος καὶ τόπον	καὶ	χρόνον, τὰ δ´ ἄλλα εἰς
[6, 1, 3]	ποιότης σώματος καὶ ποσὸν οὐσίας,	καὶ	χρόνος κινήσεώς τι καὶ κίνησις
[6, 1, 27]	Εἰ δέ τι αὐτὴν πλάττοι	καὶ	ψυχὴν ποιοῖ, πρὸ τῆς γινομένης
[6, 1, 29]	ἂν ἦν, πῶς καὶ νοεῖ	καὶ	ψυχῆς ἔργα ποιεῖ οὔτε νοῦν
[6, 1, 16]	καὶ ὁ τέμνων ἤδη ἔτεμε.	Καὶ	ὡς ἡ λεγομένη ἐνέργεια οὐ
[6, 1, 11]	καὶ ἐκ τούτων, οὐδὲν κωλύει	καὶ	ὧς ποιὰ εἶναι. Τὸ δὲ
[6, 1, 11]	προσθήκη τὸ μόνιμον. Αἱ δὲ	φυσικαὶ	δυνάμεις πῶς ἕτερον εἶδος; Εἰ
[6, 1, 12]	ψυχήν, ποιότητες, ᾗ δὲ ποιοῦσι,	ποιητικαὶ	καὶ κατὰ τοῦτο πρὸς ἄλλον
[6, 1, 12]	αἳ γίνονται κατ´ αὐτάς, ὅτι	γεννητικαὶ	αὗται τούτων. Ἢ τῷ ὠφελίμῳ
[6, 1, 16]	γίγνεσθαι ἐν τῷ λέγεσθαι ὥσπερ	οὐκαὶ	ἀθρόας γιγνομένης μεταβολῆς Εἰ οὖν
[6, 1, 16]	τῷ τοσήνδε γεγονέναι. Ἐπεὶ καὶ	μεταβολαὶ	ἐν ἀχρόνῳ ὁμολογοῦνται γίγνεσθαι ἐν
[6, 1, 18]	τὸ πάσχον καὶ αὐτὸ ἐνέργειαν,	οἶμαι.	Ἢ οὐδὲ ποιεῖν φατέον τὸ
[6, 1, 25]	αὐτοὶ φήσουσι παρὰ τῆς ὕλης,	οἶμαι,	τοῖς ἄλλοις τὸ εἶναι ὑπάρχειν.
[6, 1, 29]	μηδὲ δύναται, τίνι ταύτην δεῖ	ἀνατιθέναι	τὴν ἀφροσύνην; Ἤ, εἰ ἔλεγεν,
[6, 1, 19]	ἐφ´ ἧς, οὐ προσποιεῖται τὸ	πεπονθέναι.	Ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ σώματος ζῴου
[6, 1, 24]	εἰ δὲ πάθος, ἐν τῷ	πεπονθέναι	ἢ πάσχειν. Τὸ δὲ ἀνάκειται»
[6, 1, 20]	λαμβανομένου· οὐδὲ γὰρ τῷ μὴ	ἐνηργηκέναι	αὐτόν· οὐ γὰρ τὸ μανθάνειν
[6, 1, 22]	βαδίζων ἴχνη εἰργάσατο, οὐ λέγομεν	πεποιηκέναι;	Ἀλλ´ ἐκ τοῦ εἶναι αὐτὸν
[6, 1, 16]	οὐ γὰρ τῆς ἐν τῷ	μεταβεβληκέναι	ἐδεῖτο. ~Εἰ δέ τις λέγοι
[6, 1, 16]	δὲ μεταβολὴ οὐκ ἐν τῷ	μεταβεβληκέναι·	οὐ γὰρ τῆς ἐν τῷ
[6, 1, 12]	ἐπὶ τῶν προαίρεσιν ἐχόντων τῷ	νενευκέναι	πρὸς τὸ ποιεῖν ὑπόστασιν εἶναι
[6, 1, 3]	δὴ οὕτως ἔστωσαν πᾶσαι αἱ	λεγόμεναι	οὐσίαι ἔχουσαί τι παρὰ τὰ
[6, 1, 2]	ὕλην μᾶλλον. Αἱ δὲ πρῶται	λεγόμεναι	οὐσίαι πρὸς τὰς δευτέρας τί
[6, 1, 21]	τὰς μὲν ποιήσεις, ὅσαι νῷ	ἑπόμεναι,	τὰς δὲ ὁλκὰς οὔσας πείσεις,
[6, 1, 11]	καὶ εἰ αἱ μὲν τῷ	γεγονέναι,	αἱ δὲ τῷ ποιεῖν, ὁμωνύμως
[6, 1, 16]	ὁ δὲ χρόνος τῷ τοσήνδε	γεγονέναι.	Ἐπεὶ καὶ μεταβολαὶ ἐν ἀχρόνῳ
[6, 1, 20]	γὰρ τὸ μανθάνειν ὥσπερ τὸ	πληγῆναι	ἐν ἀντιλήψει ὂν καὶ γνωρίσει,
[6, 1, 14]	τὸ παρὰ τὸ μέσον, οἷον	Ἀθῆναι	καὶ Λύκιον δὴ καὶ τὰ
[6, 1, 19]	ὅλως τὸ αἰσθάνεσθαι, ἀλλὰ τὸ	λυπηθῆναί	ἐστι γενέσθαι ἐν πάθει, ὃ
[6, 1, 21]	νοεῖν, τὸ δοξάζειν; Τὸ δὲ	θερμανθῆναι	παρ´ αὐτοῦ διανοηθέντος ἢ θυμωθέντος
[6, 1, 21]	διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι ἢ ὠσθέντα	κατενεχθῆναι;	Ἀλλ´ ἆρα διαιρετέον τὰς ὀρέξεις
[6, 1, 9]	εἴδει, τὰ δὲ τοῖς ἀντικειμένοις	εἶναι	ἃ λέγεται· ἅμα οὖν τῷδε
[6, 1, 2]	ἐπί τε τῆς αἰσθητῆς κοινὸν	εἶναι	ἀδύνατον τὸ τῆς οὐσίας, εἴρηται.
[6, 1, 10]	οὐσίαις μεθ´ αὑτὰς τὸ ποιαῖς	εἶναι.	Αἱ δὲ διαφοραὶ αἱ πρὸς
[6, 1, 13]	ἐν χρόνῳ φήσουσι τὸ ποτὲ	εἶναι,	ἀλλ´ οὐ χρόνον, τοῦτο τὸ
[6, 1, 4]	τὸ μικρὸν οὐκ ἀξιοῦται ποσὰ	εἶναι,	ἀλλὰ πρός τι· ἀλλὰ ὅμως
[6, 1, 29]	τὸ δὲ οὐκ ὂν δύναται	εἶναι.	Ἀλλὰ τί τοῦτο τὸ ἐπὶ
[6, 1, 16]	αὐτῆς ἀρχὴν τῆς κινήσεως, ἀλλ´	εἶναι	αὐτὴν διαιρεῖν ἐπὶ τὸ ἄνω·
[6, 1, 22]	λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ τοῦ	εἶναι	αὐτὸν ἄλλο τι. Ἢ ποιεῖν
[6, 1, 7]	οὖν ἄμφω ἐξ αὐτῶν ἄλλο	εἶναι	διπλάσιον καὶ ἥμισυ, ἃ πρὸς
[6, 1, 4]	καὶ μάλιστα τῷ καθ´ αὑτοὺς	εἶναι.	Εἰ δὲ τοὺς ἐν τοῖς
[6, 1, 4]	δέκα, πρῶτον μὲν ἄτοπον δόξει	εἶναι,	εἰ ἐκεῖνοι οὐσίαι, μὴ καὶ
[6, 1, 18]	τὸ ἢ ἐνέργεια ἢ πάθος	εἶναι.	Εἰ οὖν τὸ πάθος παρὰ
[6, 1, 29]	ἕτερα, δεῖ αὐτὰ καὶ ἁπλᾶ	εἶναι·	εἰ τοῦτο, μὴ σύνθετα· εἰ
[6, 1, 25]	γένος τὸ ἴσον εἰς τὸ	εἶναι	ἕκαστον ἔχει παρὰ τοῦ γένους,
[6, 1, 25]	παρὰ τοῦ προτέρου λαμβάνει τὸ	εἶναι,	ἐν δὲ τοῖς ὑπὸ τὸ
[6, 1, 25]	μὲν πρότερον, τὸ δὲ ὕστερον	εἶναι.	Ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἐν
[6, 1, 7]	μάλιστα ἡ ὑπόνοια τοῦ μηδὲν	εἶναι	ἐν τοῖς τοιούτοις. Τοῦτ´ οὖν
[6, 1, 17]	τὴν μὲν ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει	εἶναι	ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ τοῦ δυνάμει
[6, 1, 10]	κοινὸν παρὰ τό πως διακεῖσθαι	εἶναι	ἔξωθεν τῆς οὐσίας, καὶ τὸ
[6, 1, 7]	ἄλληλα, καὶ ἐπὶ τοῦ ποιὰ	εἶναι	ἔστιν ἐν ταὐτότητι τῇ πρὸς
[6, 1, 7]	τῷ δύο, τὸ δὲ ἓν	εἶναι,	ἔσχε τὸ μὲν διπλάσιον λέγεσθαί
[6, 1, 18]	ὑπό τινος ἔχει τὸ κίνησις	εἶναι.	Ἔχοι ἂν οὖν καὶ ἡ
[6, 1, 3]	ἀπὸ τῆς οὐσίας τὰ λεγόμενα	εἶναι.	Ἢ ἐκεῖνα μὲν πάθη, αἱ
[6, 1, 18]	πρός τι τὸ ἢ κίνησις	εἶναι	ἢ ἐνέργεια. ~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ
[6, 1, 12]	τὸ δὲ ποιητικὸν τῷ τοιόνδε	εἶναι	ἤδη. Ἀλλ´ ἴσως κατὰ μὲν
[6, 1, 30]	γὰρ πρότερον ἓν καὶ δύο	εἶναι,	ἵνα καὶ ἥμισυ καὶ διπλάσιον.
[6, 1, 30]	διαφορὰν τῶν πως ἐχόντων φήσουσιν	εἶναι	καὶ ἄλλως πως ἔχειν τὴν
[6, 1, 9]	ἄλλων εἴδους καὶ λόγου μετάληψιν	εἶναι.	Καὶ γάρ, εἰ μὲν σώματα
[6, 1, 3]	κωλύει μίαν κατηγορίαν τὰ πάντα	εἶναι;	Καὶ γὰρ καὶ τὰ ἄλλα
[6, 1, 29]	ᾗ ποιά· εἰ τοῦτο, ἀσώματα	εἶναι	καὶ δραστήρια· ἡ γὰρ ὕλη
[6, 1, 12]	νενευκέναι πρὸς τὸ ποιεῖν ὑπόστασιν	εἶναι	καὶ κατὰ τὸ ποιητικόν· ἐπὶ
[6, 1, 2]	Πάντα γὰρ ταῦτα οὐσίας λέγουσιν	εἶναι,	καὶ οὐ τὸ ἴσον εἰς
[6, 1, 26]	ἐστι σῶμα μὴ οὐ πολλὰ	εἶναι·	καὶ πᾶν σῶμα ἐξ ὕλης
[6, 1, 18]	ἔχουσα καὶ αὐτὴ τό τινος	εἶναι	καὶ ποδῶν εἶναι καὶ ὑπό
[6, 1, 2]	~Πάλιν οὖν ἆρα γένη νομιστέον	εἶναι;	Καὶ πῶς ἓν γένος ἡ
[6, 1, 27]	τε τῆς ὕλης ἔχων τὸ	εἶναι	καὶ σύνθετος καὶ ὕστερος, μᾶλλον
[6, 1, 18]	τὸ πάθος παρὰ τό τινος	εἶναι	καὶ ὑπό τινος ἔστι τι
[6, 1, 18]	τό τινος εἶναι καὶ ποδῶν	εἶναι	καὶ ὑπό τινος ἔχει τὸ
[6, 1, 16]	ἡ λέγουσα ἀεὶ οἷόν τε	εἶναι	λαμβάνειν ἡστινοσοῦν κινήσεως καὶ μὴ
[6, 1, 26]	εἴ γε οὐκ ἔστι πολλὰ	εἶναι	μὴ ἑνὸς ὄντος, οὐδὲ μέγεθος
[6, 1, 19]	καί τινες ἐνέργειαι δόξουσιν ἀτελεῖς	εἶναι	μὴ προσλαβοῦσαι χρόνον, ὥστε εἰς
[6, 1, 16]	λαμβάνειν ἡστινοσοῦν κινήσεως καὶ μὴ	εἶναι	μήτε τοῦ χρόνου ἀρχὴν ἐν
[6, 1, 27]	Ἔπειτα εἰ ὑποκείμενον, ἀνάγκη ἄλλο	εἶναι,	ὃ ποιοῦν εἰς αὐτὴν ἔξω
[6, 1, 5]	μετρούμενον, κατὰ μὲν τὸ τοσόσδε	εἶναι,	οἷον ἐνιαύσιος, ἔστω ποσόν, κατὰ
[6, 1, 22]	ὥστε κινδυνεύειν ἄμφω πρός τι	εἶναι,	ὅσα τοῦ ποιεῖν πρὸς τὸ
[6, 1, 1]	μὲν εἶναι, τὰ δὲ μὴ	εἶναι·	οὐ γὰρ δὴ ἀνάπαλιν. Οὗ
[6, 1, 9]	μὲν σώματα ἔδει τὰ ὄντα	εἶναι,	οὐδὲν ἔδει λέγειν εἶναι ταύτας
[6, 1, 16]	λέγοι τὴν κίνησιν ἀτελῆ ἐνέργειαν	εἶναι,	οὐδὲν ἐκώλυε τὴν μὲν ἐνέργειαν
[6, 1, 7]	πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη, καὶ τὸ	εἶναι	οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ
[6, 1, 20]	τὸ ἐν ἄλλῳ τὴν κίνησιν	εἶναι	ποιεῖ τὸ πάσχειν, ὃ ἦν
[6, 1, 4]	τρισὶ γραμμαῖς ἢ τέτρασι λέγεται	εἶναι	ποσόν. Τί οὖν; μόνον τοὺς
[6, 1, 4]	τι λέγουσι, καθόσον ποσὰ δοκεῖ	εἶναι.	Σκεπτέον δὲ ἀκριβέστερον. Ἔσται τοίνυν
[6, 1, 1]	δὲ τοῖς νοητοῖς τὰ μὲν	εἶναι,	τὰ δὲ μὴ εἶναι· οὐ
[6, 1, 28]	θέσιν. Τὰ γὰρ σώματα νομίσαντες	εἶναι	τὰ ὄντα, εἶτα αὐτῶν τὴν
[6, 1, 18]	κινήσεις, τὰς μὲν ἐνεργείας λέγοντες	εἶναι	τὰς ἀθρόας, τὰς δὲ κινήσεις,
[6, 1, 9]	ὄντα εἶναι, οὐδὲν ἔδει λέγειν	εἶναι	ταύτας τὰς τοῦ πρός τι
[6, 1, 17]	τὸ πρὸ τοῦ πρός τι	εἶναί	τε καὶ νοεῖσθαι καθ´ αὑτά·
[6, 1, 15]	δὲ ἐνεργείᾳ. Ὥστε ἐνέργειαν μᾶλλον	εἶναι	τὴν κατηγορίαν, ἣ {περὶ τὴν
[6, 1, 15]	καὶ τὸ ποιεῖν ἐν ποιήσει	εἶναί	τινι, τοῦτο δὲ ἐνεργείᾳ. Ὥστε
[6, 1, 7]	μὲν διπλάσιον λέγεσθαί τε καὶ	εἶναι,	τὸ δὲ ἓν ἥμισυ ἔσχεν
[6, 1, 11]	οὐδὲν κωλύει καὶ ὧς ποιὰ	εἶναι.	Τὸ δὲ κοῦφον καὶ βαρὺ
[6, 1, 9]	μεταλήψεις αἰτίας τοῦ γὰρ διπλάσιον	εἶναι	τὸ διπλάσιον αὐτὸ αἴτιον, τῷ
[6, 1, 4]	συνεχὲς ᾗ συνεχὲς ποσὸν φήσουσιν	εἶναι,	τὸ διωρισμένον οὐκ ἂν εἴη
[6, 1, 25]	γένους, εἴπερ τοῦτο δεῖ γένος	εἶναι	τὸ ἐν τῷ τί ἐστι
[6, 1, 26]	ἀλλὰ δεῖ ἢ πρὸ αὐτοῦ	εἶναι	τὸ ἐνεργείᾳ καὶ οὐκέτι τοῦτο
[6, 1, 13]	Ἀλλ´ εἰ τῷ ἀόριστον μὲν	εἶναι	τὸ ἦν, τὸ δὲ χθὲς
[6, 1, 10]	ποιοί, ἃς δὴ λέγομεν δυνάμεις	εἶναι,	τὸ κοινὸν εἶεν ἂν λόγοι
[6, 1, 19]	ἐν ἄλλῳ πεποίηκε δύο νομίζειν	εἶναι,	τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ
[6, 1, 28]	τόπον ἢ τὰ σώματα νομίσειεν	εἶναι	τὸ ὄν, ὅτι οὐ φθείρεται
[6, 1, 21]	κωλύει πάσχειν λέγειν· διττὸν γὰρ	εἶναι	τὸ πάσχειν, τὸ μὲν ἐν
[6, 1, 19]	λεγόμενον ποιεῖν. Καὶ διττὸν οὕτως	εἶναι	τὸ ποιεῖν, τὸ μὲν μὴ
[6, 1, 26]	καὶ κατὰ σύμβασιν. Δεῖ τοίνυν	εἶναι	τὸ πρώτως καὶ κυρίως πρὸ
[6, 1, 7]	νοούντων ἔστιν οὕτως, ὥστε διπλάσιον	εἶναι	τόδε τοῦδε, καὶ ἔχει, τὸ
[6, 1, 4]	κοινὸν ἀμφοτέροις ἔσται τὸ ποσοῖς	εἶναι;	Τοῖς μὲν γὰρ ἀριθμοῖς τὸ
[6, 1, 5]	δὲ ἴσον καὶ ἄνισον ἴδιον	εἶναι	τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον,
[6, 1, 29]	λόγοι. Εἰ δὲ λέγοιεν μηδὲν	εἶναι	τοὺς λόγους ἢ ὕλην πως
[6, 1, 16]	αὐτὴν ἄπειρον εἰς τὸ ἀρξάμενον	εἶναι.	Τοῦτο γὰρ συμβαίνει διὰ τὸ
[6, 1, 8]	τούτων οὐχ ὁμοίως, Ἀλλὰ τὸ	εἶναι	τοῦτο τὸ παρ´ ἀλλήλων τίνα
[6, 1, 7]	ἄλλο τι ἢ τὸ ἀλλήλοις	εἶναι,	τῷ μὲν διπλασίῳ παρὰ τοῦ
[6, 1, 29]	ποιὰ αὐτοῖς ἕτερα μὲν δεῖ	εἶναι	τῶν ὑποκειμένων, καὶ λέγουσιν· οὐ
[6, 1, 25]	ὕλης, οἶμαι, τοῖς ἄλλοις τὸ	εἶναι	ὑπάρχειν. Ἔπειτα τὸ ὑποκείμενον ἓν
[6, 1, 4]	μὲν γὰρ ἀριθμοῖς τὸ ποσοῖς	εἶναι	ὑπαρχέτω· καίτοι τοῦτο τὸ λέγεσθαι
[6, 1, 21]	ἀκολάστως; Ἢ οὐδὲν κωλύει ἐνέργειαν	εἶναι	φαύλην καὶ πεῖσιν καλήν. Τίνι
[6, 1, 5]	ποσόν, κατὰ μέντοι τὸ χρόνος	εἶναι	φύσις τις ἄλλη· τὸ γὰρ
[6, 1, 28]	αὐτὰ τοῦτο ᾠήθησαν τὸ ὂν	εἶναι,	ὥσπερ ἂν εἴ τις μᾶλλον
[6, 1, 19]	οἷον ἀξιοῦσι καὶ τὴν κίνησιν	εἶναι.	Ὥστε κινήσεις ἄμφω λεκτέον, καὶ
[6, 1, 11]	γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου δεῖ αὐτὰ	θεῖναι.	Εἴη δ´ ἂν καὶ ὁμωνυμία
[6, 1, 16]	κατὰ συμβεβηκὸς τὸ ποσὸν αὐτῇ	παρεῖναι,	εἰ ἡμερησία εἴη ἢ ὁποσουοῦν
[6, 1, 28]	ἀλλὰ ἰδεῖν πρότερον, τίνα δεῖ	προσεῖναι	τῷ ἀληθῶς ὄντι, οἷς οὖσιν
[6, 1, 1]	μετ´ αὐτοὺς ἐξετασθεῖσαι αὗται αἱ	δόξαι	ἱκανῶς ἀφετέαι ἡμῖν. Ὅσα δ´
[6, 1, 2]	παρὰ τῶν προτέρων ἔχουσιν αἱ	δεύτεραι	τὸ οὐσίαι λέγεσθαι; Ὅλως δὲ
[6, 1, 10]	τὸ ποιαῖς εἶναι. Αἱ δὲ	διαφοραὶ	αἱ πρὸς ἀλλήλας τὰς οὐσίας
[6, 1, 11]	διοίσει; Ἢ εἰ ποιοί, οὐδὲ	διαφοραὶ	ποιότητος αὗται, εἰ ὁ μὲν
[6, 1, 12]	ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ· οἰκεῖαι γὰρ	διαφοραὶ	ποιότητος. Ἢ γὰρ δοκεῖ ἡ
[6, 1, 3]	Συγγενεῖς μὲν δὴ οὕτως ἔστωσαν	πᾶσαι	αἱ λεγόμεναι οὐσίαι ἔχουσαί τι
[6, 1, 10]	σῶμα ὡσαύτως. Ἀλλὰ πῶς δυνάμεις	πᾶσαι;	Κάλλος μὲν γὰρ ἔστω καὶ
[6, 1, 10]	αἱ πρὸς ἀλλήλας τὰς οὐσίας	διιστᾶσαι	ὁμωνύμως ποιότητες, ἐνέργειαι οὖσαι μᾶλλον
[6, 1, 19]	πάθει, ὃ μὴ ἀντίθετον τῷ	ποιῆσαι.	~Ἀλλ´ ἔστω μὴ ἀντίθετον· ὅμως
[6, 1, 19]	ἓν γενόμενον, πρὶν καὶ λύπην	ποιῆσαι,	ἢ ὅλως λύπην οὐκ ἐμποιοῦν,
[6, 1, 10]	πρῶτον μὲν οὐ κατὰ τὸ	ποιῆσαι	ἢ παθεῖν ἡ ποιότης, ὥστε
[6, 1, 7]	δ´ ἔχεται, καὶ πρὶν ἡμᾶς	ἐπιστῆσαι,	καὶ ἴσα πρὸ ἡμῶν πρὸς
[6, 1, 1]	εἰπόντες· καὶ τοῖς μετ´ αὐτοὺς	ἐξετασθεῖσαι	αὗται αἱ δόξαι ἱκανῶς ἀφετέαι
[6, 1, 28]	δὲ οὐ τὸ ὁπωσοῦν μένον	νομίσαι	τὸ ὄν, ἀλλὰ ἰδεῖν πρότερον,
[6, 1, 10]	Αἱ δὲ ἐνέργειαι τῶν οὐσιῶν,	ὅσαι	μάλιστά εἰσιν ἐνέργειαι, τὸ ποιοῦ
[6, 1, 21]	ὀρέξεις λέγοντα τὰς μὲν ποιήσεις,	ὅσαι	νῷ ἑπόμεναι, τὰς δὲ ὁλκὰς
[6, 1, 16]	ἦν. Εἰ δ´ ἔδει στάδιον	διανύσαι,	οὔπω δὲ ἦν διανύσας, τὸ
[6, 1, 10]	οὐσίας διιστᾶσαι ὁμωνύμως ποιότητες, ἐνέργειαι	οὖσαι	μᾶλλον καὶ λόγοι ἢ μέρη
[6, 1, 19]	ἐνέργειαι δόξουσιν ἀτελεῖς εἶναι μὴ	προσλαβοῦσαι	χρόνον, ὥστε εἰς ταὐτὸν ταῖς
[6, 1, 10]	ἐνέργειαι, τὸ ποιοῦ καθ´ αὑτὰς	ἐνεργοῦσαι	καὶ τῶν οἰκείων δυνάμεων ὅ
[6, 1, 19]	τοῦ εἰς ὅν, οἷον τὸ	ἀκοῦσαι;	Ἢ οὐ πάθος τὸ ἀκοῦσαι
[6, 1, 19]	ἀκοῦσαι; Ἢ οὐ πάθος τὸ	ἀκοῦσαι	οὐδ´ ὅλως τὸ αἰσθάνεσθαι, ἀλλὰ
[6, 1, 10]	λόγων, τὸ τὶ οὐδὲν ἧττον	δηλοῦσαι,	κἂν δοκῶσι τὴν ποιὰν οὐσίαν
[6, 1, 3]	ἔστωσαν πᾶσαι αἱ λεγόμεναι οὐσίαι	ἔχουσαί	τι παρὰ τὰ ἄλλα γένη.
[6, 1, 10]	δυνάμεσιν, ἀφ´ ἧς τὸ ἔχον	δύναται	ἃ δύναται, οὐκέτι αἱ ἀδυναμίαι
[6, 1, 27]	ἄλλου ἔξωθεν, αὐτὸ δὲ πάντα	δύναται	γίγνεσθαι σχηματιζόμενον, ὥσπερ ὁ τῇ
[6, 1, 10]	ἀδυναμία καὶ ἡ νόσος, καὶ	δύναται	δὲ καὶ ποιεῖ πολλά, ἀλλὰ
[6, 1, 29]	ὄν, τὸ δὲ οὐκ ὂν	δύναται	εἶναι. Ἀλλὰ τί τοῦτο τὸ
[6, 1, 12]	τὸ τοιόνδε ποιόν, ᾗ δὲ	δύναται	εἰς ἄλλο ποιητικὸν λεγόμενον πρός
[6, 1, 10]	ἂν ἐποίησέ τι, ὃ μὴ	δύναται.	Καὶ τὸ κάλλος δὲ δύναμιν
[6, 1, 10]	ἧς τὸ ἔχον δύναται ἃ	δύναται,	οὐκέτι αἱ ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα
[6, 1, 29]	τιθεῖσα ὃ μὴ ἔστι μηδὲ	δύναται,	τίνι ταύτην δεῖ ἀνατιθέναι τὴν
[6, 1, 7]	τὸ δὲ ὕστερον, ἀλλ´ ἅμα	ὑφίσταται.	Εἰ δὲ καὶ ἅμα μένει;
[6, 1, 20]	μᾶλλον ἢ πάσχειν; Ἤ, ὅτι	ἀντιτρίβεται,	καὶ πάσχει. Ἆρ´ οὖν, ὅτι
[6, 1, 9]	ἀλλ´ εἰς ὁμοιότητά τινα πάντα	ἀνάγεται	καὶ κατηγορίαν μίαν. Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 27]	γὰρ θεὸς αὐτοῖς εὐπρεπείας ἕνεκεν	ἐπεισάγεται	παρά τε τῆς ὕλης ἔχων
[6, 1, 4]	καὶ ἐπίπεδον καὶ σῶμα οὐδὲ	λέγεται,	ἀλλὰ μεγέθη μὲν λέγεται, ποσὰ
[6, 1, 9]	δὲ τοῖς ἀντικειμένοις εἶναι ἃ	λέγεται·	ἅμα οὖν τῷδε μὲν προσῆλθε
[6, 1, 15]	λεγομένῳ τάδ´ ἄν τις ἐπισκέψαιτο.	Λέγεται	γὰρ ὡς, ἐπεὶ μετὰ τὴν
[6, 1, 13]	ἐν ᾧ ὁ χρόνος τετάχθαι.	Λέγεται	δὲ τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος·
[6, 1, 4]	δέ, τίς ἡ φύσις καθὸ	λέγεται,	δηλοῦται· ἀλλὰ γραμμή γε καὶ
[6, 1, 4]	οἷον τρισὶ γραμμαῖς ἢ τέτρασι	λέγεται	εἶναι ποσόν. Τί οὖν; μόνον
[6, 1, 4]	μὲν λέγεται, ποσὰ δὲ οὐ	λέγεται,	εἴπερ τότε προσλαμβάνει τὸ ποσὸν
[6, 1, 22]	εἰ ἔχει ὁ λαβών, ὥσπερ	λέγεται	ἔχειν χρῶμα, διὰ τί οὐ
[6, 1, 12]	ὁ ποιητικός, εἰ κατὰ δύναμιν	λέγεται,	ἡ δὲ δύναμις ποιότης. Εἰ
[6, 1, 15]	κατηγορίαν, ἣ {περὶ τὴν οὐσίαν}	λέγεται	θεωρεῖσθαι, ὡς ἐκεῖ ποιότης, καὶ
[6, 1, 8]	οὐ γὰρ δή, ὅτι σχέσις	λέγεται,	καὶ τὴν οὐσίαν τὴν αὐτὴν
[6, 1, 29]	εἰ δὲ οὐκ ὄν, μάτην	λέγεται,	καὶ ὕλη μόνον, τὸ δὲ
[6, 1, 7]	οὐκ εἴ τι ἁπλῶς ἑτέρου	λέγεται,	οἷον ἕξις ψυχῆς ἢ σώματος,
[6, 1, 7]	ὑποκειμένων, ἀλλ´ ἣ πρός τι	λέγεται.	Οἷον τὸ διπλάσιον πρὸς ἥμισυ
[6, 1, 16]	τὸ ἀτελές. Τὸ γὰρ ἀτελὲς	λέγεται	περὶ αὐτῆς, οὐχ ὅτι οὐδὲ
[6, 1, 4]	οὐδὲ λέγεται, ἀλλὰ μεγέθη μὲν	λέγεται,	ποσὰ δὲ οὐ λέγεται, εἴπερ
[6, 1, 19]	τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ δὲ πάσχειν	λέγεται,	τὸ γενόμενον ὕστερον, οὐ τὸ
[6, 1, 22]	τῷδε πάσχειν, ὅτι τάδε οὗτος	διατίθεται·	ὥστε κινδυνεύειν ἄμφω πρός τι
[6, 1, 7]	τὸ μὲν ὑπερβάλλει, τὸ δ´	ὑπερβάλλεται.	Εἰ δὲ καὶ μὴ λεγόντων
[6, 1, 7]	ἐπὶ δὲ τῶν, ὅταν συνέλθῃ,	γίγνεται,	ἐπὶ δὲ τῶν καὶ μενόντων
[6, 1, 7]	σχέσις ἢ ὅλως ἢ ἄλλη	γίγνεται,	οἷον ἐπὶ δεξιοῦ καὶ πλησίον,
[6, 1, 4]	τὸ σῶμα τὸ φυσικὸν μετρηθὲν	γίγνεται	ποσόν τι, καὶ ὁ τόπος
[6, 1, 22]	τῷ βέλτιον, ἢ οὐδέτερον. ~Οὐκοῦν	γίγνεται	τὸ πάσχειν τῷ ἔχειν ἐν
[6, 1, 7]	οὐδαμόθεν ἢ ἐκ τῆς σχέσεως	παραγίγνεται·	ὑπόστασις δὲ οὐχ ἡ τῶν
[6, 1, 19]	βαίνῃ, τὸ πάσχειν ἐπινοεῖ, ὃ	ἐπιγίγνεται,	ἄλγημα συλλογιζόμενος, οὐ τὸ βαδίζειν·
[6, 1, 20]	ὁ τοῦ κύκνου, ὁ δὲ	λευκαίνεται	ὁ γιγνόμενος κύκνος, πάσχειν φήσομεν
[6, 1, 27]	ἡ ὕλη ὁτὲ μὲν σώματα	γίνεται,	ἄλλο δὲ αὐτῆς ψυχή; Καὶ
[6, 1, 22]	πάσχοντος, ὅταν τις οὐσία γίνηται.	Γίνεται	τοίνυν τὸ αὐτὸ ἐν σχέσει
[6, 1, 27]	γενόμενος, οὐκέτι ὑποκείμενον τὴν ὕλην	παρέξεται	οὐδὲ μετὰ τῆς ὕλης αὐτὸς
[6, 1, 8]	τὸ κοινὸν οὐκ ἂν εἴη.	Λείπεται	δέ, εἴπερ ἔστιν, ἀσώματον, καὶ
[6, 1, 28]	εἶναι τὸ ὄν, ὅτι οὐ	φθείρεται	ὁ τόπος νομίσας. Καίτοι καὶ
[6, 1, 9]	τι σχέσιν ὡς εἶδός τις	θήσεται,	γένος ἓν καὶ ὑπόστασις ὡς
[6, 1, 17]	εἰς τὸ πρός τι οὐκ	ἀναχθήσεται;	Ἢ γὰρ κίνησις ἢ ἐνέργεια
[6, 1, 13]	τοῦ ποιεῖν ἄλλο ἐν ἄλλῳ.	Λεχθήσεται	δὲ σαφέστερον ἐν τοῖς ἑξῆς
[6, 1, 7]	ἐπὶ δὲ τῶν καὶ μενόντων	παύεται	ἡ σχέσις ἢ ὅλως ἢ
[6, 1, 7]	τοῦδε, καὶ ἔχει, τὸ δ´	ἔχεται,	καὶ πρὶν ἡμᾶς ἐπιστῆσαι, καὶ
[6, 1, 10]	κοινὸν ταῖς διαφοραῖς τὰ εἴδη	παρέχεται	ἤ, εἰ πολλαχῶς αἱ ποιότητες,
[6, 1, 10]	τίς οὖσα τοὺς λεγομένους ποιοὺς	παρέχεται,	καὶ εἰ μία καὶ ἡ
[6, 1, 2]	εἰς οὐσίαν ἔχειν, ὅταν μᾶλλον	λέγηται	τὸ εἶδος οὐσία ἢ ἡ
[6, 1, 23]	δ´ ὅτι περίκειται, κἂν ἱμάτιον	κέηται	ἐπὶ κλίνης, ἄλλη κατηγορία ἔσται,
[6, 1, 24]	συνάπτειν; Ἔπειτα, εἰ μὲν τὸ	κάθηται»	ἐνέργειαν σημαίνει, ἐν ταῖς ἐνεργείαις
[6, 1, 16]	πάλιν καὶ πάλιν, οὐχ ἵνα	ἀφίκηται	εἰς ἐνέργειαν ἔστι γὰρ ἤδη
[6, 1, 12]	ὁμώνυμος πρὸς τὴν ἐνταῦθα, οὐκ	ἠρίθμηται	δηλονότι ἐν τούτοις· εἰ δὲ
[6, 1, 7]	ὑποκείμενα ὅπως εἶχε, κἂν χωρὶς	γένηται,	ὑπάρχει ἡ σχέσις, ἐπὶ δὲ
[6, 1, 22]	τοῦ πάσχοντος, ὅταν τις οὐσία	γίνηται.	Γίνεται τοίνυν τὸ αὐτὸ ἐν
[6, 1, 4]	τοῦ ποσοῦ, καὶ οἷς ἂν	ἐγγίνηται,	ποσὰ αὐτὰ λέγομεν, οὐ τῷ
[6, 1, 16]	ὁ γοῦν κινούμενος καὶ ἤδη	κεκίνηται,	καὶ ὁ τέμνων ἤδη ἔτεμε.
[6, 1, 21]	τις μὴ προσποιοῖτο ἀφ´ οὗ	κεκίνηται,	ὅτι δὲ μετ´ ἐκεῖνο ἐγήγερται.
[6, 1, 17]	ἕξις δὲ ἑτέρου οὖσα οὐκ	ἀφῄρηται	τὸ πρὸ τοῦ πρός τι
[6, 1, 23]	οὐδὲ μέρη ἔχειν, ὅτι οὐσία	εἴρηται,	διὰ τί δὲ ὅπλα ἔχειν
[6, 1, 11]	πάσαις τὸ τῆς δυνάμεως, ὡς	εἴρηται·	εἰ δὲ τῷ διακεῖσθαι τὸν
[6, 1, 2]	εἶναι ἀδύνατον τὸ τῆς οὐσίας,	εἴρηται.	Καὶ προσέτι ἄλλο τι ἔσται
[6, 1, 23]	δεῖ λέγειν, ὅτι ἤδη ποιότης	εἴρηται,	οὐδὲ ποσότητα ἔχειν, ὅτι ποσότης,
[6, 1, 16]	ἔστι γὰρ ἤδη ἀλλ´ ἵνα	ἐργάσηταί	τι, ὃ ἕτερόν ἐστι μετ´
[6, 1, 16]	ὡς ἡ λεγομένη ἐνέργεια οὐ	δεῖται	χρόνου, οὕτως οὐδ´ ἡ κίνησις,
[6, 1, 19]	οὔσης γῆς ἐφ´ ἧς, οὐ	προσποιεῖται	τὸ πεπονθέναι. Ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ
[6, 1, 24]	τὸ κάτω κεῖται» ἢ μεταξὺ	κεῖται»	Διὰ τί δὲ ἀνακλίσεως οὔσης
[6, 1, 24]	λεγομένων, ἀλλὰ πὼς κεῖνται» καὶ	κεῖται	ἐν σχήματι τοιῷδε» Καὶ τὸ
[6, 1, 24]	κεῖται» ὥσπερ καὶ τὸ κάτω	κεῖται»	ἢ μεταξὺ κεῖται» Διὰ τί
[6, 1, 24]	ἀνάκειται» τί ἄλλο ἢ ἄνω	κεῖται»	ὥσπερ καὶ τὸ κάτω κεῖται»
[6, 1, 10]	βλέπειν, ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς ὃ	διάκειται·	ὥστε κατὰ τὰς οἷον μορφὰς
[6, 1, 24]	πεπονθέναι ἢ πάσχειν. Τὸ δὲ	ἀνάκειται»	τί ἄλλο ἢ ἄνω κεῖται»
[6, 1, 5]	ὥσπερ καὶ τούτων· καὶ γὰρ	σύγκειται	ἐξ αὐτῶν· ἡ δὲ πληγὴ
[6, 1, 23]	ἢ ἄλλας; Εἰ δ´ ὅτι	περίκειται,	κἂν ἱμάτιον κέηται ἐπὶ κλίνης,
[6, 1, 29]	ὕλη πρὸς τὸ πάσχειν αὐτοῖς	ὑπόκειται.	Εἰ δὲ σύνθετα, πρῶτον μὲν
[6, 1, 27]	αὐτὸ κείμενον. Καὶ τὸ ὑποκείμενον	ὑπόκειται	πρὸς τὸ οὐχ ὑποκείμενον· εἰ
[6, 1, 21]	πᾶσα ὄρεξις, εἰ ἡ ὄρεξις	κινεῖται	ἀπὸ τοῦ ὀρεκτοῦ; Εἰ μή
[6, 1, 22]	πάσχοντος· οὗτος κινεῖ καὶ οὗτος	κινεῖται,	καὶ δύο κατηγορίαι ἑκάτερον· καὶ
[6, 1, 20]	καὶ πάσχει. Ἆρ´ οὖν, ὅτι	ἀντικινεῖται,	καὶ δύο κινήσεις φήσομεν περὶ
[6, 1, 14]	τῷ τόπῳ καὶ τὸ ἔστι	προσκατηγορεῖται·	δεῖ δὲ οὔ· ὥσπερ οὐδὲ
[6, 1, 5]	περὶ τοῦ λόγου, εἰ βούλει	{μετρεῖται	μὲν γάρ} Ἀλλὰ λόγος, ὢν
[6, 1, 5]	λόγος, ὢν τοσόσδε {ἐστί{ ν}	μετρεῖται	μὲν γάρ〉 ᾗ δὲ λόγος,
[6, 1, 12]	τῆς ἕξεως· καὶ σοφία δὲ	συγχωρεῖται.	Ἢ εἰ ὁμώνυμος πρὸς τὴν
[6, 1, 24]	κεῖσθαι ἁπλῶς λεγομένων, ἀλλὰ πὼς	κεῖνται»	καὶ κεῖται ἐν σχήματι τοιῷδε»
[6, 1, 10]	ὅτι καὶ κατὰ ταύτας ποιοὶ	λέγονται.	Ἀλλὰ τί κωλύει λεγομένους ποιοὺς
[6, 1, 12]	τρόπον πρός τι, καθὸ ἕξεις	λέγονται.	Ἆρ´ οὖν ἄλλη τις ὑπόστασις
[6, 1, 4]	τῶν ἄλλων ἁρμόττουσι, τοῦτο, ὃ	λέγονται,	ἔσονται καὶ ἐν τῇ λεγομένῃ
[6, 1, 4]	τοὺς καθ´ αὑτοὺς ἀριθμούς, οὐσίαι	λέγονται	οὗτοι καὶ μάλιστα τῷ καθ´
[6, 1, 27]	εἴη τοῦτο. Εἰ δὲ οὐδὲν	δέονται	ἄλλου ἔξωθεν, αὐτὸ δὲ πάντα
[6, 1, 4]	Ἀλλ´ εἰ ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντες	λαμβάνονται	εἰς τὸ μετρεῖν καὶ μὴ
[6, 1, 12]	ταῖς διαφοραῖς τῶν ἐνεργειῶν, αἳ	γίνονται	κατ´ αὐτάς, ὅτι γεννητικαὶ αὗται
[6, 1, 14]	οὕτως ἡμῖν πλείους αἱ κατηγορίαι	ἔσονται.	~Ἐν δὲ τῷ ποιεῖν λεγομένῳ
[6, 1, 4]	ἄλλων ἁρμόττουσι, τοῦτο, ὃ λέγονται,	ἔσονται	καὶ ἐν τῇ λεγομένῃ ποσότητι
[6, 1, 29]	ποιοῦσιν ἐξ ὕλης καὶ εἴδους	ἔσονται·	οὐκ ἄρα αὐτοὶ εἴδη οὐδὲ
[6, 1, 17]	τὸ δὲ ποιεῖν ἓν γένος	θήσονται,	διὰ τί οὐ καὶ τὴν
[6, 1, 17]	δὲ κινεῖσθαι ἕν τι γένος	θήσονται,	καὶ διαιρήσονται τὸ κινεῖσθαι ὡς
[6, 1, 26]	εἰ ἅμα λέγοιεν, ἐν τύχαις	θήσονται	τὰς ἀρχάς. Ἔπειτα, εἰ ἅμα,
[6, 1, 23]	ἔχειν εἰς ταύτην τὴν κατηγορίαν	ἀναχθήσονται;	Ὥστε καὶ τὸ ποσόν, ὅτι
[6, 1, 17]	ἕν τι γένος θήσονται, καὶ	διαιρήσονται	τὸ κινεῖσθαι ὡς ἓν διχῇ
[6, 1, 4]	καὶ ἐν τῇ λεγομένῃ ποσότητι	κείσονται.	Καὶ γὰρ ἡ μονὰς αὐτῶν
[6, 1, 16]	Ἐπεὶ καὶ μεταβολαὶ ἐν ἀχρόνῳ	ὁμολογοῦνται	γίγνεσθαι ἐν τῷ λέγεσθαι ὥσπερ
[6, 1, 25]	ἓν ἀριθμοῦντες οὐ τὰ ὄντα	ἐξαριθμοῦνται,	ἀλλ´ ἀρχὰς τῶν ὄντων ζητοῦσι·
[6, 1, 16]	διὰ τί οὐχὶ καὶ κίνησις;	Εἴληπται	δὲ μεταβολὴ οὐκ ἐν τῷ
[6, 1, 21]	κεκίνηται, ὅτι δὲ μετ´ ἐκεῖνο	ἐγήγερται.	Τί οὖν διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι
[6, 1, 2]	σῶμα οὔτε ἀσώματον ἂν εἴη·	ἔσται	γὰρ ἢ τὸ σῶμα ἀσώματον,
[6, 1, 20]	ἀπαθὴς ᾖ, ἐν τῷ ποιεῖν	ἔσται,	ἐὰν δὲ ἐνεργῶν εἰς ἄλλον,
[6, 1, 13]	ποσόν, ποσὸν ὡρισμένον ἕκαστον τούτων	ἔσται.	Εἰ δέ, ὅταν λέγωσι χθές,
[6, 1, 17]	γὰρ κίνησις ἢ ἐνέργεια πάντως	ἔσται.	Εἰ δὲ τὴν μὲν ποίησιν
[6, 1, 13]	παρεληλυθὼς τὸ χθές, σύνθετόν τι	ἔσται,	εἰ ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς καὶ
[6, 1, 13]	ἀλλὰ ποτὲ χρόνος, πρῶτον μὲν	ἔσται,	εἰ τὸ ποτὲ χρόνος» χρόνος·
[6, 1, 27]	δὲ οὐδὲ τὰ ἄλλα ὅλως	ἔσται,	εἴ γέ πως ἔχουσα ὕλη
[6, 1, 13]	καὶ τὸ ἔστι καὶ τὸ	ἔσται,	εἴδη ὄντα χρόνου, δίκαιον δήπου
[6, 1, 13]	τὸ παρεληλυθὸς ἐγκείμενον τί αὐτοῖς	ἔσται	ἢ τὸ αὐτὸ τῷ ἦν,
[6, 1, 27]	ποιοῖ, πρὸ τῆς γινομένης ψυχῆς	ἔσται	ἡ ποιοῦσα ψυχή. ~Ἀλλὰ γὰρ
[6, 1, 13]	ποῦ τάξομεν; Ἔπειτα τὸ χθὲς	ἔσται	ἦν ὡρισμένον» ὥστε ἔσται ὡρισμένος
[6, 1, 21]	αὐτὸ πάσχειν καὶ οὐ πάσχειν	ἔσται.	Καὶ πῶς οὐ τὸ θερμαίνεσθαι
[6, 1, 13]	τί οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ	ἔσται	καὶ ταῦτα, ἐν ᾧπερ καὶ
[6, 1, 13]	μόνον χρόνος τὸ ἦν καὶ	ἔσται,	καὶ τὸ χθὲς καὶ πέρυσι,
[6, 1, 23]	κέηται ἐπὶ κλίνης, ἄλλη κατηγορία	ἔσται,	κἂν κεκαλυμμένος ᾖ τις. Εἰ
[6, 1, 22]	μὲν γὰρ τῷδε θεωρούμενον ποιεῖν	ἔσται,	κίνησις οὖσα ἡ αὐτή, παρὰ
[6, 1, 12]	τὴν ποιότητα ἐν τῇ αὐτῇ	ἔσται·	οὐ γὰρ δὴ ἓν γένος
[6, 1, 27]	Εἰ δὲ τὰ ἄλλα οὐκ	ἔσται,	οὐδὲ ὅλως ὑποκείμενον αὕτη, οὐδὲ
[6, 1, 27]	αὐτὸς ὑποκείμενον· τίνι γὰρ ὑποκείμενα	ἔσται	οὐκέτι ὄντος τοῦ παρέξοντος ὑποκείμενα
[6, 1, 2]	εἴρηται. Καὶ προσέτι ἄλλο τι	ἔσται	πρό τε τῆς νοητῆς καὶ
[6, 1, 17]	καθ´ αὑτά· ἢ οὕτω πάντα	ἔσται	πρός τι· πάντως γὰρ ἔχει
[6, 1, 30]	ἀνατρέχει καὶ περὶ τὴν ὕλην	ἔσται.	Πῶς δὲ ἓν τό πως
[6, 1, 15]	περὶ τὴν οὐσίαν οὔσης οὐκ	ἔσται	τι καὶ κίνησις ἓν γένος;
[6, 1, 5]	ποσὰ θεῖτο, καὶ ἡ οὐσία	ἔσται	τὸ αὐτὸ καὶ ποσόν. Τὸ
[6, 1, 12]	ἐν τούτοις· εἰ δὲ συνωνύμως,	ἔσται	τὸ ποιὸν κοινὸν ἐνταῦθα κἀκεῖ,
[6, 1, 4]	τὸ συνεχές, τί κοινὸν ἀμφοτέροις	ἔσται	τὸ ποσοῖς εἶναι; Τοῖς μὲν
[6, 1, 4]	δοκεῖ εἶναι. Σκεπτέον δὲ ἀκριβέστερον.	Ἔσται	τοίνυν οὐχ ἕν τι γένος,
[6, 1, 27]	οὕτως οὐδὲ ἣν λέγουσιν ὕλην	ἔσται	τοῖς πᾶσιν ὑποκείμενον, εἰ τὰ
[6, 1, 20]	πάθησις, ὁ δὲ ἔχων πάσχων	ἔσται	τοῦ πάσχειν τινὸς λαμβανομένου· οὐδὲ
[6, 1, 13]	χθὲς ἔσται ἦν ὡρισμένον» ὥστε	ἔσται	ὡρισμένος χρόνος τὸ χθές· τοῦτο
[6, 1, 19]	αἱ εἰς ἄλλα κινήσεις αἱ	αὐταὶ	ταῖς ἐξ ἄλλων· ἡ γὰρ
[6, 1, 1]	καὶ τοῖς μετ´ αὐτοὺς ἐξετασθεῖσαι	αὗται	αἱ δόξαι ἱκανῶς ἀφετέαι ἡμῖν.
[6, 1, 11]	εἰ ποιοί, οὐδὲ διαφοραὶ ποιότητος	αὗται,	εἰ ὁ μὲν μελετήσας ἔχοι,
[6, 1, 12]	γίνονται κατ´ αὐτάς, ὅτι γεννητικαὶ	αὗται	τούτων. Ἢ τῷ ὠφελίμῳ καὶ
[6, 1, 16]	μετ´ αὐτήν. Καὶ οὐκ αὐτὴ	τελειοῦται	τότε, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα οὗ
[6, 1, 4]	αὐτὸ καὶ τὸ μικρὸν οὐκ	ἀξιοῦται	ποσὰ εἶναι, ἀλλὰ πρός τι·
[6, 1, 4]	τίς ἡ φύσις καθὸ λέγεται,	δηλοῦται·	ἀλλὰ γραμμή γε καὶ ἐπίπεδον
[6, 1, 2]	τὴν ὕλην μᾶλλον. Αἱ δὲ	πρῶται	λεγόμεναι οὐσίαι πρὸς τὰς δευτέρας
[6, 1, 10]	ἂν λόγοι τινὲς καὶ οἷον	μορφαί,	περί τε ψυχὴν κάλλη καὶ
[6, 1, 14]	καὶ τὸ κάτω καὶ τὸ	ὡδὶ	εἴδη ἢ μέρη· διαφέρει δέ,
[6, 1, 6]	ὁ μὲν ὡδί, ὁ δὲ	ὡδί·	ἡμεῖς δὲ τὸ δεξιὸν καὶ
[6, 1, 30]	ἄλλως πως ἔχειν τὴν ὕλην	ὡδὶ	καὶ οὕτως, ἄλλως δὲ ἐν
[6, 1, 6]	ἐν τῷ κεῖσθαι· ὁ μὲν	ὡδί,	ὁ δὲ ὡδί· ἡμεῖς δὲ
[6, 1, 11]	εἶδος τῆς πυκτικῆς πῶς; Καὶ	εἰ	αἱ μὲν ἐκ πάθους, αἱ
[6, 1, 11]	ἐν εἴδει τῷ αὐτῷ· καὶ	εἰ	αἱ μὲν τῷ γεγονέναι, αἱ
[6, 1, 12]	Ζητητέον δὲ καὶ ἐνταῦθα καὶ	εἰ	αἱ τῇδε ποιότητες καὶ αἱ
[6, 1, 27]	δὲ αὐτῆς ψυχή; Καὶ γὰρ	εἰ	ἄλλοθεν προσίοι τὸ εἶδος, οὐδαμῇ
[6, 1, 26]	τύχαις θήσονται τὰς ἀρχάς. Ἔπειτα,	εἰ	ἅμα, διὰ τί οὐκ ἐκεῖνο
[6, 1, 26]	καὶ οὐκέτι τοῦτο ἀρχή, ἤ,	εἰ	ἅμα λέγοιεν, ἐν τύχαις θήσονται
[6, 1, 11]	τὰς δὲ ἕξεις τελείας. Ἀλλ´	εἰ	ἀτελεῖς, οὔπω ποιότητες· εἰ δ´
[6, 1, 22]	δὲ ἡ ποίησις. Τί οὖν;	εἰ	βαδίζων ἴχνη εἰργάσατο, οὐ λέγομεν
[6, 1, 5]	Πρῶτον δὲ περὶ τοῦ λόγου,	εἰ	βούλει {μετρεῖται μὲν γάρ} Ἀλλὰ
[6, 1, 19]	κίνησιν οὖσαν περὶ αὐτήν. Καί,	εἰ	βούλει, τὰς μὲν σωματικάς, τὰς
[6, 1, 27]	ἡ ὕλη ὄν πρὸς ὄν.	Εἰ	γὰρ δύναμίς ἐστιν, ὃ μέλλει
[6, 1, 7]	εἴη, ἀλλὰ κενὸν ἡ σχέσις·	εἰ	δ´ ἀληθεύομεν λέγοντες πρότερος ὅδε
[6, 1, 29]	οὔτε νοῦν οὔτε ψυχὴν ἔχουσα.	Εἰ	δ´ ἀφρόνως λέγοι αὐτὴν τιθεῖσα
[6, 1, 16]	βάδισις ἐξ ἀρχῆς βάδισις ἦν.	Εἰ	δ´ ἔδει στάδιον διανύσαι, οὔπω
[6, 1, 27]	παρ´ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς αὐτήν.	Εἰ	δ´ ἐν τῇ ὕλῃ καὶ
[6, 1, 9]	παντάπασιν αἰσχροί, ἴσοι εἴδους ἀπουσίᾳ·	εἰ	δ´ ἐν τῷ μὲν τὸ
[6, 1, 11]	Ἀλλ´ εἰ ἀτελεῖς, οὔπω ποιότητες·	εἰ	δ´ ἤδη ποιότητες, προσθήκη τὸ
[6, 1, 13]	ἢ ἐν μέρει τοῦ χρόνου;	Εἰ	δ´ ὅτι μέρος χρόνου λέγουσι,
[6, 1, 23]	ἀποβάλλων οὐκ ἄλλην ἢ ἄλλας;	Εἰ	δ´ ὅτι περίκειται, κἂν ἱμάτιον
[6, 1, 16]	ἡ κίνησις ᾗ ὅλως κίνησις.	Εἰ	δ´ ὅτι τὸ συνεχὲς προσλαβοῦσα
[6, 1, 14]	τόπον ἐφ´ ἑκάστου τούτων σημαίνειν;	Εἰ	δὲ ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγομεν,
[6, 1, 26]	σῶμα ἐξ ὕλης καὶ ποιότητος.	Εἰ	δὲ ἄλλως τοῦτο σῶμα, ὁμωνύμως
[6, 1, 28]	ἕν τι τῶν ἐν ἐκείνῳ·	εἰ	δὲ δὴ καὶ τὸ ὅλον
[6, 1, 29]	ἐν τῷ τρίτῳ γένει τακτέον.	Εἰ	δὲ ἥδε ἡ σχέσις ἄλλη,
[6, 1, 11]	εἶδός ἐστιν ἕκαστον, οὐ ποιόν·	εἰ	δὲ καθὸ καλὸν μετὰ τὸ
[6, 1, 7]	δὲ ὕστερον, ἀλλ´ ἅμα ὑφίσταται.	Εἰ	δὲ καὶ ἅμα μένει; Ἢ
[6, 1, 26]	θεός, καὶ τὸ ποιητικὸν ἀσώματον.	Εἰ	δὲ καὶ ἄνευ τῆς ὕλης
[6, 1, 26]	Καὶ πόθεν αὐτῷ τὸ εἶδος;	Εἰ	δὲ καὶ ἄνευ τοῦ ὕλην
[6, 1, 9]	τοῦ πρός τι λεγομένας σχέσεις·	εἰ	δὲ καὶ ἀσωμάτοις δίδομεν τὴν
[6, 1, 11]	ἐξ ἀνωμαλίας θέσεως καὶ ὁμαλότητος·	εἰ	δὲ καὶ ἐκ τούτων, οὐδὲν
[6, 1, 7]	μὲν ὑπερβάλλει, τὸ δ´ ὑπερβάλλεται.	Εἰ	δὲ καὶ μὴ λεγόντων ἡμῶν
[6, 1, 20]	πάσχειν φήσομεν ἰόντα εἰς οὐσίαν;	Εἰ	δὲ καὶ ὕστερον λευκαίνοιτο γενόμενος;
[6, 1, 12]	λέγεται, ἡ δὲ δύναμις ποιότης.	Εἰ	δὲ κατ´ οὐσίαν ἡ δύναμις
[6, 1, 4]	διωρισμένον οὐκ ἂν εἴη ποσόν·	εἰ	δὲ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ συνεχές,
[6, 1, 23]	ἔσται, κἂν κεκαλυμμένος ᾖ τις.	Εἰ	δὲ κατὰ τὴν κάθεξιν αὐτὴν
[6, 1, 5]	γὰρ ψυχὴ ἢ τὸ νῦν.	Εἰ	δὲ κατὰ τὸ μετρούμενον, κατὰ
[6, 1, 26]	ὁμωνύμως λέγουσι σῶμα τὴν ὕλην.	Εἰ	δὲ κοινὸν ἐπὶ σώματος τὸ
[6, 1, 29]	ἄρα αὐτοὶ εἴδη οὐδὲ λόγοι.	Εἰ	δὲ λέγοιεν μηδὲν εἶναι τοὺς
[6, 1, 13]	ὥστε τί δεῖ κατηγορίας ἄλλης;	Εἰ	δὲ λέγοιεν ὡς οὐ μόνον
[6, 1, 26]	τὸ τριχῇ διαστατόν, μαθηματικὸν λέγουσιν·	εἰ	δὲ μετὰ ἀντιτυπίας τὸ τριχῇ,
[6, 1, 8]	μὲν ἡ αὐτὴ σχέσις, συνώνυμος,	εἰ	δὲ μή, ἀλλ´ ἄλλη ἄλλων,
[6, 1, 5]	πάθημα δ´ ἐν τῷ ὑποκειμένῳ.	Εἰ	δὲ μὴ κατὰ τὴν πληγὴν
[6, 1, 25]	ἕν τι τῶν εἰδῶν ἐστιν·	εἰ	δὲ μὴ ὄν, ἔστι τὸ
[6, 1, 9]	ὑπόστασις ὡς λόγος τις πανταχοῦ·	εἰ	δὲ οἱ λόγοι καὶ ἀντικείμενοι
[6, 1, 25]	δὲ ἀρχὰς λέγειν καὶ αὐτά.	Εἰ	δὲ ὂν μὲν μόνον τὴν
[6, 1, 13]	ποσὸν ὡρισμένον ἕκαστον τούτων ἔσται.	Εἰ	δέ, ὅταν λέγωσι χθές, τοῦτο
[6, 1, 27]	ὥστε παραλελειμμένον ἂν εἴη τοῦτο.	Εἰ	δὲ οὐδὲν δέονται ἄλλου ἔξωθεν,
[6, 1, 29]	καὶ εἰ ὄν, πάντως ἀσώματον·	εἰ	δὲ οὐκ ὄν, μάτην λέγεται,
[6, 1, 24]	σημαίνει, ἐν ταῖς ἐνεργείαις τακτέον,	εἰ	δὲ πάθος, ἐν τῷ πεπονθέναι
[6, 1, 22]	παρὰ τούτῳ τὸ αὐτό, ποιεῖν,	εἰ	δὲ παρὰ τῷδε, πάσχειν. Καὶ
[6, 1, 29]	πρὸς τὸ πάσχειν αὐτοῖς ὑπόκειται.	Εἰ	δὲ σύνθετα, πρῶτον μὲν ἄτοπος
[6, 1, 1]	εἰ τοῦτο, πλείω τὰ γένη.	Εἰ	δὲ συνωνύμως, ἄτοπον τὸ αὐτὸ
[6, 1, 12]	οὐκ ἠρίθμηται δηλονότι ἐν τούτοις·	εἰ	δὲ συνωνύμως, ἔσται τὸ ποιὸν
[6, 1, 27]	ἔχων ὁ ὀρχούμενος τὰ σχήματα.	Εἰ	δὲ τὰ ἄλλα οὐκ ἔσται,
[6, 1, 23]	ἔχει πατέρα, καὶ ὅλως κτήματα.	Εἰ	δὲ τὰ μὲν ἄλλα ἐν
[6, 1, 5]	ἂν εἴη τὸ κυρίως ποσόν.	Εἰ	δὲ τὰ μετέχοντα πάντα τοῦ
[6, 1, 29]	δὲ γραμματικὴν καὶ ἄλλο τι.	Εἰ	δὲ τὰ ποιὰ ὕλην ποιὰν
[6, 1, 17]	κίνησις ἢ ἐνέργεια πάντως ἔσται.	Εἰ	δὲ τὴν μὲν ποίησιν εἰς
[6, 1, 27]	τῇ ὕλῃ, ἀλλὰ σώματα ἄψυχα.	Εἰ	δέ τι αὐτὴν πλάττοι καὶ
[6, 1, 19]	τοῦ γράφοντος οἷον τὸ ἀλγεῖν·	εἰ	δέ τις λέγοι γεγράφθαι, οὐ
[6, 1, 17]	τῆς ἐν τῷ μεταβεβληκέναι ἐδεῖτο.	~Εἰ	δέ τις λέγοι μήτε τὴν
[6, 1, 16]	τι καὶ κίνησις ἓν γένος;	~Εἰ	δέ τις λέγοι τὴν κίνησιν
[6, 1, 12]	μετέβαλε παρ´ ἐκείνου οὗ ἔχει.	Εἰ	δὲ τὸ αὐτὸ καὶ ποιεῖ
[6, 1, 13]	οὖν κατηγορίαι καὶ οὐχ ἁπλοῦν.	Εἰ	δὲ τὸ ἐν χρόνῳ φήσουσι
[6, 1, 4]	μάλιστα τῷ καθ´ αὑτοὺς εἶναι.	Εἰ	δὲ τοὺς ἐν τοῖς μετέχουσιν
[6, 1, 11]	τὸ τῆς δυνάμεως, ὡς εἴρηται·	εἰ	δὲ τῷ διακεῖσθαι τὸν φύσει
[6, 1, 28]	αὐτῇ διδόασι· ποιότης γὰρ τοῦτο.	Εἰ	δὲ τῷ νῷ λέγουσι λαβεῖν,
[6, 1, 26]	ἡ ὕλη, ἀλλ´ οὐκ ἐκεῖνο;	Εἰ	δὲ ὕστερον ἐκεῖνο, πῶς; Οὐ
[6, 1, 13]	πλείω καὶ μᾶλλον λέγουσιν· ἔπειτα,	εἰ	δεῖ ἐπεισάγειν ἄλλας κατηγορίας τῷ
[6, 1, 12]	τίνι ἂν διέλοι; Ἐπισκεπτέον οὖν,	εἰ	δεῖ τὰς μὲν σώματος λέγοντα,
[6, 1, 11]	Ἔχοι δ´ ἂν ζήτησιν καί,	εἰ	ἐκ πάθους αἵδε, αἱ μὲν
[6, 1, 14]	τί οὖν οὐ πρός τι,	εἰ	ἐκ τῆς ἑκατέρου πρὸς ἑκάτερον
[6, 1, 4]	πρῶτον μὲν ἄτοπον δόξει εἶναι,	εἰ	ἐκεῖνοι οὐσίαι, μὴ καὶ τούτους,
[6, 1, 29]	δεῖ ἀνατιθέναι τὴν ἀφροσύνην; Ἤ,	εἰ	ἔλεγεν, αὐτῇ· νῦν δὲ οὔτε
[6, 1, 16]	ἡ εἰς τοσοῦτον κίνησις· καὶ	εἰ	ἐν ἀχρόνῳ ἡ ἐνέργεια, καὶ
[6, 1, 18]	τὸ δὲ πάσχειν; ~Ἐπισκεπτέον δέ,	εἰ	ἐν τῷ ποιεῖν τὰς μὲν
[6, 1, 21]	ἄλλῳ τὸ πάσχειν. Τί οὖν,	εἰ	ἐξ αὐτοῦ μέν, μὴ εἰς
[6, 1, 12]	τις διδῷ, ἀλλὰ νοῦν λέγων	εἰ	ἕξιν λέγοι, ἢ κοινόν τι
[6, 1, 7]	σχέσεως παυστέον μὲν τὸ ζητεῖν,	εἰ	ἔστι σχέσις, ἐπισημηναμένους δὲ ὅτι
[6, 1, 13]	τὸ χθές, σύνθετόν τι ἔσται,	εἰ	ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς καὶ ἕτερον
[6, 1, 4]	καὶ τὰ μέτρα μετροῦσιν. Ἀλλ´	εἰ	ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντες λαμβάνονται εἰς
[6, 1, 22]	δόσις καὶ πρός τι. Ἢ	εἰ	ἔχει ὁ λαβών, ὥσπερ λέγεται
[6, 1, 9]	οὐ πρός τι; Ὥσπερ ἂν	εἰ	ζῷόν τις γένος θεὶς καὶ
[6, 1, 21]	ἐπιθυμία τί καὶ πᾶσα ὄρεξις,	εἰ	ἡ ὄρεξις κινεῖται ἀπὸ τοῦ
[6, 1, 16]	συμβεβηκὸς τὸ ποσὸν αὐτῇ παρεῖναι,	εἰ	ἡμερησία εἴη ἢ ὁποσουοῦν χρόνου.
[6, 1, 9]	ἀνάγεται καὶ κατηγορίαν μίαν. Ἀλλ´	εἰ	καὶ εἰς ἓν δύναιτο ἀνάγεσθαι
[6, 1, 29]	λέγει, ὅλος μὲν ὢν ἐκείνης,	εἰ	καὶ {μόνον} ψυχὴν ἔχοι, ἀγνοίᾳ
[6, 1, 19]	εἶναι ἢ ἐνέργεια. ~Ἐπισκεπτέον δέ,	εἰ	καί τινες ἐνέργειαι δόξουσιν ἀτελεῖς
[6, 1, 22]	δέ, εἰ τὸ προνοεῖν ποιεῖν,	εἰ	καὶ τὸ προνοίας τυγχάνειν πάσχειν·
[6, 1, 18]	αἴσθησιν πρὸς τὸ αἰσθητόν· ἀλλ´	εἰ	κἀκεῖ τὴν αἴσθησιν πρὸς τὸ
[6, 1, 21]	πεῖσις δὲ μόνον; Τί οὖν,	εἰ	κάλλιον γίγνοιτο, ἡ δὲ ἐνέργεια
[6, 1, 12]	ἴσως βέλτιον ἐνταῦθα ὁ ποιητικός,	εἰ	κατὰ δύναμιν λέγεται, ἡ δὲ
[6, 1, 21]	ἐνέργεια τὸ χεῖρον ἔχοι; Ἢ	εἰ	κατὰ κακίαν ἐνεργοῖ τις καὶ
[6, 1, 10]	εἴδωλον αὐτοῦ καὶ ὅμοιον. Ἀλλ´	εἰ	κατὰ τὴν μόρφωσιν καὶ χαρακτῆρα
[6, 1, 20]	αὐτῷ γένει τῇ ποιήσει. Ἤ,	εἰ	κινήσεις ἄμφω, ἐν τῷ αὐτῷ,
[6, 1, 11]	δὲ ἡ περὶ ἕκαστον μορφή;	Εἰ	μὲν γὰρ καθὸ εἶδός ἐστιν
[6, 1, 11]	φυσικαὶ δυνάμεις πῶς ἕτερον εἶδος;	Εἰ	μὲν γὰρ κατὰ τὰς δυνάμεις
[6, 1, 10]	μορφῆς; Καὶ λεπτόν, παχύ, ἰσχνόν;	Εἰ	μὲν γὰρ τὸ κοινὸν δύναμιν
[6, 1, 4]	συνεχὲς παρὰ τῆς κινήσεως λαβόντος.	Εἰ	μὲν δὴ τὸ συνεχὲς ᾗ
[6, 1, 29]	λέγει ταῦτα καὶ καταλαμβάνει. Καὶ	εἰ	μὲν ἔλεγεν ἔμφρονα, θαῦμα ἂν
[6, 1, 8]	ἐν αὐτοῖς ἢ ἔξωθεν. Καὶ	εἰ	μὲν ἡ αὐτὴ σχέσις, συνώνυμος,
[6, 1, 5]	τῆς κατηγορίας. Ὁ δὲ χρόνος,	εἰ	μὲν κατὰ τὸ μετροῦν λαμβάνοιτο,
[6, 1, 30]	ἔχων» Τὸ δὲ πρός τι,	εἰ	μὲν μὴ ὑφ´ ἓν τοῖς
[6, 1, 25]	ὂν ἢ μὴ ὄν ἐστιν·	εἰ	μὲν οὖν ὄν, ἕν τι
[6, 1, 7]	πρότερον καὶ ὕστερον ἡμεῖς ὡσαύτως.	~Εἰ	μὲν οὖν οὐδὲν λέγομεν, ἀλλὰ
[6, 1, 9]	πρὸς τὸ μετρούμενον λόγος τις.	Εἰ	μὲν οὖν {ὡς εἶδος} γενικῶς
[6, 1, 9]	εἴδους τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ; Ἤ,	εἰ	μὲν παντάπασιν αἰσχροί, ἴσοι εἴδους
[6, 1, 22]	τοῦ ποιεῖν πρὸς τὸ πάσχειν,	εἰ	μὲν παρὰ τούτῳ τὸ αὐτό,
[6, 1, 9]	λόγου μετάληψιν εἶναι. Καὶ γάρ,	εἰ	μὲν σώματα ἔδει τὰ ὄντα
[6, 1, 24]	ἓν δύο κατηγορίας συνάπτειν; Ἔπειτα,	εἰ	μὲν τὸ κάθηται» ἐνέργειαν σημαίνει,
[6, 1, 13]	χρόνον, τοῦτο τὸ ἐν χρόνῳ	εἰ	μὲν τὸ πρᾶγμα λέγουσιν, οἷον
[6, 1, 4]	τοὺς ἀριθμοὺς φήσομεν ποσόν; Ἀλλ´	εἰ	μὲν τοὺς καθ´ αὑτοὺς ἀριθμούς,
[6, 1, 23]	γὰρ διοίσει κατὰ τὸ ἐχόμενον.	Εἰ	μέντοι ποιότητα ἔχειν οὐ δεῖ
[6, 1, 4]	μὴ καὶ τούτους, ἔπειτα δέ,	εἰ	μετροῦντες τὰ ὑποκείμενα ἐνυπάρχουσιν ἐν
[6, 1, 29]	γὰρ δὴ αὐτὴ ἡ ὕλη.	Εἰ	μὴ ἄρα αὐτή· πὼς γὰρ
[6, 1, 18]	νοεῖν καὶ τὸ βαδίζειν. Ἀλλ´	εἰ	μὴ ἐν τῷ ποιεῖν ταῦτα,
[6, 1, 29]	ἔχειν ἐνταῦθα ὑπόστασις μᾶλλον· καίτοι	εἰ	μὴ κἀκεῖ ὑπόστασις, τί καταριθμοῦσιν
[6, 1, 27]	μὴ ὂν πῶς πρός τι,	εἰ	μὴ κατὰ συμβεβηκός; Τὸ δὲ
[6, 1, 12]	εἴδει παρὰ τὰ τέτταρα. ~Ἀλλ´	εἰ	μὴ οὕτω τις ἀξιώσειε τὸ
[6, 1, 19]	πάσχειν ἐν τούτῳ. Τί οὖν,	εἰ	μή τι ἀλγοῖ; Τί ἄλλο
[6, 1, 11]	προσθήκη δ´ ἔξωθεν τὸ μένειν·	εἰ	μή τις λέγοι τὰς μὲν
[6, 1, 21]	ὄρεξις κινεῖται ἀπὸ τοῦ ὀρεκτοῦ;	Εἰ	μή τις μὴ προσποιοῖτο ἀφ´
[6, 1, 12]	τὸ ποιὸν κοινὸν ἐνταῦθα κἀκεῖ,	εἰ	μή τις τἀκεῖ λέγοι πάντα
[6, 1, 11]	καὶ ὁμωνυμία περὶ τὸ κοῦφον,	εἰ	μὴ τῷ σταθμῷ λέγοιτο τοῦ
[6, 1, 4]	ὅτι ἐν τοῖς οὖσιν ὄντες,	εἰ	μηδεμιᾷ τῶν ἄλλων ἁρμόττουσι, τοῦτο,
[6, 1, 10]	τοὺς λεγομένους ποιοὺς παρέχεται, καὶ	εἰ	μία καὶ ἡ αὐτὴ κατὰ
[6, 1, 9]	ταὐτὸν καὶ θάτερον. Τί οὖν,	εἰ	ὁ μὲν αἰσχρός, ὁ δὲ
[6, 1, 11]	ποιοί, οὐδὲ διαφοραὶ ποιότητος αὗται,	εἰ	ὁ μὲν μελετήσας ἔχοι, ὁ
[6, 1, 12]	ποιητικὸν οὐδ´ αὖ τὸ παθητικόν,	εἰ	ὁ παθητικὸς ποιός. Καὶ ἴσως
[6, 1, 12]	δὴ ἓν γένος ἀμφοῖν. Καὶ	εἰ	ὁ πυκτικὸς ἐν ποιότητι, πῶς
[6, 1, 21]	τῇ ἐνεργείᾳ τῇ παρ´ ἄλλου,	εἰ	ὁ τὴν ἐνέργειαν παραδεξάμενος αὐτοῦ
[6, 1, 12]	καὶ σοφία δὲ συγχωρεῖται. Ἢ	εἰ	ὁμώνυμος πρὸς τὴν ἐνταῦθα, οὐκ
[6, 1, 29]	ὂν ἢ οὐκ ὄν· καὶ	εἰ	ὄν, πάντως ἀσώματον· εἰ δὲ
[6, 1, 21]	ἐθερμαίνετο, ἀλλ´ ἢ κατὰ συμβεβηκός.	Εἰ	οὖν καλλίων ὁ χαλκὸς ἀπὸ
[6, 1, 20]	οὐδὲν κωλύει ποιοῦντα καὶ πάσχειν.	Εἰ	οὖν κατ´ αὐτὸ τὸ πάσχειν,
[6, 1, 16]	ὥσπερ οὐκαὶ ἀθρόας γιγνομένης μεταβολῆς	Εἰ	οὖν μεταβολή, διὰ τί οὐχὶ
[6, 1, 14]	διαφέρει δέ, ὅτι ἀφωρισμένως μᾶλλον.	Εἰ	οὖν τὸ ἄνω καὶ τὸ
[6, 1, 20]	δὲ καλλύνοιτο, τὸ καλλυνόμενον πάσχειν;	Εἰ	οὖν τὸ καλλῦνον χεῖρον γίγνοιτο
[6, 1, 18]	ἢ ἐνέργεια ἢ πάθος εἶναι.	Εἰ	οὖν τὸ πάθος παρὰ τό
[6, 1, 18]	κινήσεις ἢ μετὰ κινήσεως, καὶ	εἰ	πάσας πρὸς τὸ πάσχειν τὰς
[6, 1, 22]	οὐδὲ τὸ προνοεῖν ποιεῖν, καὶ	εἰ	περὶ ἄλλου τὸ νοεῖν, ἢ
[6, 1, 11]	τοῦ κατὰ ἐπιστήμην διοίσει; Ἢ	εἰ	ποιοί, οὐδὲ διαφοραὶ ποιότητος αὗται,
[6, 1, 10]	διαφοραῖς τὰ εἴδη παρέχεται ἤ,	εἰ	πολλαχῶς αἱ ποιότητες, οὐχ ἓν
[6, 1, 18]	αἰσθητόν; Καὶ ἡ αἴσθησις δέ,	εἰ	πρὸς ἕτερον, σχέσιν μὲν ἔχει
[6, 1, 28]	τὸ ἀεὶ μένειν. Οὐδὲ γάρ,	εἰ	σκιὰ ἀεὶ μένοι παρακολουθοῦσα ἀλλοιουμένῳ
[6, 1, 5]	ἡ κατηγορία ἐκ τῆς σημαντικῆς,	εἰ	συσσημαντικὸν ἐκείνης τῆς κατηγορίας. Ὁ
[6, 1, 27]	ὕλην ἔσται τοῖς πᾶσιν ὑποκείμενον,	εἰ	τὰ ἄλλα παρ´ αὐτῆς εἴη·
[6, 1, 1]	τίνα κἀκεῖ τῶν δέκα, καὶ	εἰ	τὰ ἐκεῖ ὄντα ὑφ´ ἓν
[6, 1, 18]	βαδίζειν καὶ τὸ λέγειν, καὶ	εἰ	τὰς πρὸς τὸ πάσχειν πάσας
[6, 1, 11]	ἀνθρωπότης ἐμόρφωσεν; Ἢ οὐσίωσεν. ~Ἀλλ´	εἰ	ταῦτα οὕτως, διὰ τί πλείω
[6, 1, 14]	τοῦ τόπου τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα,	εἰ	τὸ Ἀθήνησι τοῦτό ἐστι τὸ
[6, 1, 12]	πρὸς τὰς ἄλλας κατηγορίας, {ἢ}	εἰ	τὸ διττὸν ὧδε κἀκεῖ, ἢ
[6, 1, 14]	ποιότης» μόνον. Πρὸς δὲ τούτοις,	εἰ	τὸ ἐν χρόνῳ ἄλλο καὶ
[6, 1, 23]	ἅλις. ~Περὶ δὲ τοῦ ἔχειν,	εἰ	τὸ ἔχειν πολλαχῶς, διὰ τί
[6, 1, 21]	καὶ τὸ πάσχειν ἔχειν; Ἀλλ´	εἰ	τὸ θερμαίνεσθαι θερμότητά ἐστιν ἴσχειν,
[6, 1, 2]	εἰπεῖν οὐκ ἔστιν· οὐδὲ γάρ,	εἰ	τὸ ἴδιόν τις ἀποδοίη, ἤδη
[6, 1, 20]	καὶ ὕστερον λευκαίνοιτο γενόμενος; Καὶ	εἰ	τὸ μὲν αὔξοι, τὸ δὲ
[6, 1, 20]	τῷ ποιῷ τὴν πεῖσιν; Ἀλλ´	εἰ	τὸ μὲν καλὸν ποιοῖ, τὸ
[6, 1, 20]	πάσχειν κατὰ τὸν ποιοῦντα; Ἀλλ´	εἰ	τὸ μὲν λευκαίνει ὁ λόγος
[6, 1, 25]	δ´ ἂν βέλτιον αὐτοῖς ἐλέγετο,	εἰ	τὸ μὲν οὐσίαν, τὰ δ´
[6, 1, 13]	ποτὲ χρόνος, πρῶτον μὲν ἔσται,	εἰ	τὸ ποτὲ χρόνος» χρόνος· ἔπειτα,
[6, 1, 22]	ἔχει δὲ νόησιν. Ἐπισκεπτέον δέ,	εἰ	τὸ προνοεῖν ποιεῖν, εἰ καὶ
[6, 1, 13]	δὲ τοῦ ποτὲ ὧδε ἐπισκεπτέον·	εἰ	τὸ χθὲς καὶ αὔριον καὶ
[6, 1, 29]	γὰρ ἂν αὐτὰ δεύτερα κατηρίθμουν.	Εἰ	τοίνυν ἕτερα, δεῖ αὐτὰ καὶ
[6, 1, 29]	μηδ´ ὕλην ἔχειν, ᾗ ποιά·	εἰ	τοῦτο, ἀσώματα εἶναι καὶ δραστήρια·
[6, 1, 12]	οὐ καὶ ὁ ποιητικός; Καὶ	εἰ	τοῦτο, καὶ τὸ ποιητικόν· ὥστε
[6, 1, 29]	δεῖ αὐτὰ καὶ ἁπλᾶ εἶναι·	εἰ	τοῦτο, μὴ σύνθετα· εἰ τοῦτο,
[6, 1, 29]	εἶναι· εἰ τοῦτο, μὴ σύνθετα·	εἰ	τοῦτο, μηδ´ ὕλην ἔχειν, ᾗ
[6, 1, 10]	ἰσχὺν καὶ τὴν ἀσθένειαν. Ἀλλ´	εἰ	τοῦτο, οὐκέτι κοινὸν ἡ δύναμις,
[6, 1, 1]	οὐσία ἥ τε ἐνταῦθα· ἀλλ´	εἰ	τοῦτο, πλείω τὰ γένη. Εἰ
[6, 1, 27]	ὑπόκειται πρὸς τὸ οὐχ ὑποκείμενον·	εἰ	τοῦτο, πρὸς τὸ ἔξω, ὥστε
[6, 1, 14]	λέγομεν οὐδὲ ἁπλοῦν λέγομεν. Ἔπειτα,	εἰ	τοῦτον ἐνταῦθα λέγομεν, σχέσιν τινὰ
[6, 1, 13]	ὃ ἦν εἶδος χρόνου; Ἀλλ´	εἰ	τῷ ἀόριστον μὲν εἶναι τὸ
[6, 1, 27]	δὲ ὕλη πως ἔχουσα. Ἔπειτα	εἰ	ὑποκείμενον, ἀνάγκη ἄλλο εἶναι, ὃ
[6, 1, 6]	ἕν, καὶ μάλιστα ἐπὶ τούτου,	εἰ	ὑπόστασίς τις ἡ σχέσις ἐστὶν
[6, 1, 13]	τὸ ποτὲ χρόνος» χρόνος· ἔπειτα,	εἰ	χρόνος παρεληλυθὼς τὸ χθές, σύνθετόν
[6, 1, 13]	δὲ ποσός τις χρόνος· ὥστε,	εἰ	χρόνος ποσόν, ποσὸν ὡρισμένον ἕκαστον
[6, 1, 7]	τί ταὐτὸν ἐν πᾶσι, καὶ	εἰ	ὡς γένος, ἀλλὰ μὴ συμβεβηκός·
[6, 1, 26]	καὶ ἐξ ἀμεγέθους εἰς μεγέθη,	εἴ	γε οὐκ ἔστι πολλὰ εἶναι
[6, 1, 27]	οὐδὲ τὰ ἄλλα ὅλως ἔσται,	εἴ	γέ πως ἔχουσα ὕλη τὰ
[6, 1, 26]	ὄντος, οὐδὲ μέγεθος μὴ ἀμεγέθους·	εἴ	γε τὸ μέγεθος ἓν οὐ
[6, 1, 7]	δὴ τὸ πρός τι οὐκ	εἴ	τι ἁπλῶς ἑτέρου λέγεται, οἷον
[6, 1, 30]	ἕτερος λόγος ἦν ἂν ζητούντων	εἴ	τινα διδόασιν ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις
[6, 1, 19]	ἄλλο, οἷον μαραίνεσθαι. Τί οὖν,	εἴ	τις αὐτὸ τοῦτο ἐργάζοιτο, ὥστε
[6, 1, 9]	οὐ κρατοῦντος· ἢ τῇ στερήσει,	εἴ	τις βούλοιτο τὴν παραβολὴν ἔχειν,
[6, 1, 6]	δὲ πρός τι οὕτως ἐπισκεπτέον,	εἴ	τις κοινότης γενικὴ ἐν αὐτῷ
[6, 1, 28]	τὸ ὂν εἶναι, ὥσπερ ἂν	εἴ	τις μᾶλλον τὸν τόπον ἢ
[6, 1, 3]	εἶδος, τὸ ἐξ ἀμφοῖν; Οἷον	εἴ	τις τὸ τῶν Ἡρακλειδῶν γένος
[6, 1, 28]	οἷς οὖσιν ὑπάρχειν καὶ τὸ	ἀεὶ	μένειν. Οὐδὲ γάρ, εἰ σκιὰ
[6, 1, 28]	μένειν. Οὐδὲ γάρ, εἰ σκιὰ	ἀεὶ	μένοι παρακολουθοῦσα ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ, μᾶλλόν
[6, 1, 16]	καὶ ἡ ἀλογία ἡ λέγουσα	ἀεὶ	οἷόν τε εἶναι λαμβάνειν ἡστινοσοῦν
[6, 1, 8]	μετὰ δυνάμεως καὶ ἔργου ἢ	ἀεὶ	πρὸς τὴν σχέσιν καὶ εἶχε
[6, 1, 29]	ἔλεγεν, αὐτῇ· νῦν δὲ οὔτε	λέγει	ἐκείνη, ὅ τε λέγων πολὺ
[6, 1, 4]	τί ἐστι μετρεῖ· ἓν γὰρ	λέγει	καὶ δύο, κἂν ὁποιαοῦν καὶ
[6, 1, 19]	λέγοι γεγράφθαι, οὐ τὸ πάσχειν	λέγει.	Καὶ ἐπὶ τοῦ βαδίζειν, καίτοι
[6, 1, 29]	πολὺ τὸ παρ´ ἐκείνης ἔχων	λέγει,	ὅλος μὲν ὢν ἐκείνης, εἰ
[6, 1, 29]	προσθήκη κενή. Ἡ ὕλη ἄρα	λέγει	ταῦτα καὶ καταλαμβάνει. Καὶ εἰ
[6, 1, 29]	ἔστι μηδὲ δύναται, τίνι ταύτην	δεῖ	ἀνατιθέναι τὴν ἀφροσύνην; Ἤ, εἰ
[6, 1, 11]	καὶ βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου	δεῖ	αὐτὰ θεῖναι. Εἴη δ´ ἂν
[6, 1, 29]	δεύτερα κατηρίθμουν. Εἰ τοίνυν ἕτερα,	δεῖ	αὐτὰ καὶ ἁπλᾶ εἶναι· εἰ
[6, 1, 10]	Ἢ ὅλως οὐδὲ πρὸς δύναμιν	δεῖ	βλέπειν, ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς ὃ
[6, 1, 30]	ταὐτὸν γένος τοῖς πρότερον οὖσι·	δεῖ	γὰρ πρότερον ἓν καὶ δύο
[6, 1, 25]	παρὰ τοῦ γένους, εἴπερ τοῦτο	δεῖ	γένος εἶναι τὸ ἐν τῷ
[6, 1, 4]	κατὰ συμβεβηκός, οὐχ ᾗ τόπος.	Δεῖ	δὲ μὴ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 1, 14]	τόπῳ καὶ τὸ ἔστι προσκατηγορεῖται·	δεῖ	δὲ οὔ· ὥσπερ οὐδὲ τὸ
[6, 1, 29]	δὲ ποιὰ αὐτοῖς ἕτερα μὲν	δεῖ	εἶναι τῶν ὑποκειμένων, καὶ λέγουσιν·
[6, 1, 24]	σχήματος καὶ τοῦ τόπου, τί	δεῖ	εἰς ἓν δύο κατηγορίας συνάπτειν;
[6, 1, 12]	καὶ τὸ ποιητικόν· ὥστε οὐδὲν	δεῖ	εἰς τὸ πρός τι τὸ
[6, 1, 13]	καὶ μᾶλλον λέγουσιν· ἔπειτα, εἰ	δεῖ	ἐπεισάγειν ἄλλας κατηγορίας τῷ ἕτερον
[6, 1, 26]	δὴ αὐτὸ ἑαυτὸ ἄξει, ἀλλὰ	δεῖ	ἢ πρὸ αὐτοῦ εἶναι τὸ
[6, 1, 13]	ποσοῦ ὁ χρόνος· ὥστε τί	δεῖ	κατηγορίας ἄλλης; Εἰ δὲ λέγοιεν
[6, 1, 10]	ἀφ´ ἧς ὁ λεγόμενος ποιός,	δεῖ	λαμβάνειν πρῶτον τίς οὖσα τοὺς
[6, 1, 23]	Εἰ μέντοι ποιότητα ἔχειν οὐ	δεῖ	λέγειν, ὅτι ἤδη ποιότης εἴρηται,
[6, 1, 1]	ληπτέον ἀνασκοποῦντας, πότερα δέκα γένη	δεῖ	νομίζειν αὐτοὺς λέγειν κοινοῦ ὀνόματος
[6, 1, 14]	δὴ καὶ τὰ ἄλλα, τί	δεῖ	παρὰ τὸν τόπον ζητεῖν ἡμᾶς
[6, 1, 22]	αὐτοῦ οὐδὲ ποίησις ὅλως. Οὐδὲ	δεῖ	πάσας ἐνεργείας ποιήσεις λέγειν οὐδὲ
[6, 1, 28]	ὄν, ἀλλὰ ἰδεῖν πρότερον, τίνα	δεῖ	προσεῖναι τῷ ἀληθῶς ὄντι, οἷς
[6, 1, 12]	ἂν διέλοι; Ἐπισκεπτέον οὖν, εἰ	δεῖ	τὰς μὲν σώματος λέγοντα, τὰς
[6, 1, 13]	ὑπὸ τὸ ἦν ὑποβεβλῆσθαι γὰρ	δεῖ	ταῦτα τῷ ἦν ἀλλ´ οὖν
[6, 1, 10]	ἡ δύναμις, ἀλλὰ ἄλλο τι	δεῖ	τὸ κοινὸν ζητεῖν. Οὐδ´ αὖ
[6, 1, 26]	τοῦ ἓν καὶ κατὰ σύμβασιν.	Δεῖ	τοίνυν εἶναι τὸ πρώτως καὶ
[6, 1, 28]	Καίτοι καὶ οὗτος αὐτοῖς μένει,	ἔδει	δὲ οὐ τὸ ὁπωσοῦν μένον
[6, 1, 9]	ἔδει τὰ ὄντα εἶναι, οὐδὲν	ἔδει	λέγειν εἶναι ταύτας τὰς τοῦ
[6, 1, 16]	ἀρχῆς βάδισις ἦν. Εἰ δ´	ἔδει	στάδιον διανύσαι, οὔπω δὲ ἦν
[6, 1, 9]	Καὶ γάρ, εἰ μὲν σώματα	ἔδει	τὰ ὄντα εἶναι, οὐδὲν ἔδει
[6, 1, 11]	καὶ λεπτόν, ὃ ἐν ἄλλῳ	εἴδει	παρὰ τὰ τέτταρα. ~Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 9]	Καὶ τὰ μὲν τῷ αὐτῷ	εἴδει,	τὰ δὲ τοῖς ἀντικειμένοις εἶναι
[6, 1, 11]	μὴ τῶν αὐτῶν, πῶς ἐν	εἴδει	τῷ αὐτῷ· καὶ εἰ αἱ
[6, 1, 4]	Καὶ γὰρ ἡ μονὰς αὐτῶν	ὁρίζει	ἕν, εἶτ´ ἔπεισι καὶ ἐπ´
[6, 1, 19]	τὸ λυπηθῆναί ἐστι γενέσθαι ἐν	πάθει,	ὃ μὴ ἀντίθετον τῷ ποιῆσαι.
[6, 1, 28]	ἐκείνου καὶ ἄλλων πολλῶν τῷ	πλήθει	μᾶλλον ἂν τὸ ὅλον ὂν
[6, 1, 12]	Εἰ δὲ τὸ αὐτὸ καὶ	ποιεῖ	εἰς ἄλλο καὶ πάσχει, πῶς
[6, 1, 20]	Πῶς γὰρ ἂν πάθοι ὃ	ποιεῖ	ἐν ἄλλῳ; Ἆρ´ οὖν τὸ
[6, 1, 11]	λέγομεν, οὐδὲν ἡ δύναμις προστεθεῖσα	ποιεῖ,	ἐπεὶ καὶ ἐν ταῖς ἕξεσι
[6, 1, 20]	οἷον τύπτων, καὶ πάσχῃ, οὐκέτι	ποιεῖ.	Ἢ οὐδὲν κωλύει ποιοῦντα καὶ
[6, 1, 23]	μὲν αὐτὰ μίαν ἄλλην κατηγορίαν	ποιεῖ,	καίων δὲ ἢ τέμνων ἢ
[6, 1, 19]	τὰ δύο; {καὶ ὁ μὲν	ποιεῖ,	ὁ δὲ πάσχει} Ἢ ἐν
[6, 1, 19]	ὥστε λυπεῖν, οὐχ ὁ μὲν	ποιεῖ,	ὁ δὲ πάσχει, κἂν ἐκ
[6, 1, 29]	καὶ νοεῖ καὶ ψυχῆς ἔργα	ποιεῖ	οὔτε νοῦν οὔτε ψυχὴν ἔχουσα.
[6, 1, 19]	ἄλλο τι ἐν τῷ γραμματείῳ	ποιεῖ	παρὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος
[6, 1, 10]	νόσος, καὶ δύναται δὲ καὶ	ποιεῖ	πολλά, ἀλλὰ φαύλως, καὶ ἡ
[6, 1, 19]	τῆς βουλήσεως τοῦ λυπεῖν, ἀλλὰ	ποιεῖ	τι ἕτερον, δι´ οὗ λυπεῖ,
[6, 1, 20]	ἐν ἄλλῳ τὴν κίνησιν εἶναι	ποιεῖ	τὸ πάσχειν, ὃ ἦν οὐ
[6, 1, 12]	ἔσται τὸ ποιὸν κοινὸν ἐνταῦθα	κἀκεῖ,	εἰ μή τις τἀκεῖ λέγοι
[6, 1, 12]	τοῦτο δὲ πρὸς τοὺς τιθεμένους	κἀκεῖ·	ἢ κἂν μὴ εἴδη τις
[6, 1, 12]	{ἢ} εἰ τὸ διττὸν ὧδε	κἀκεῖ,	ἢ ὑφ´ ἓν ἄμφω. ~Περὶ
[6, 1, 18]	πρὸς τὸ αἰσθητόν· ἀλλ´ εἰ	κἀκεῖ	τὴν αἴσθησιν πρὸς τὸ αἰσθητόν,
[6, 1, 1]	ἀνάπαλιν. Οὗ δὴ ἐξεταστέον, τίνα	κἀκεῖ	τῶν δέκα, καὶ εἰ τὰ
[6, 1, 29]	ὑπόστασις μᾶλλον· καίτοι εἰ μὴ	κἀκεῖ	ὑπόστασις, τί καταριθμοῦσιν ὡς ἓν
[6, 1, 12]	ἐνταῦθα κἀκεῖ, εἰ μή τις	τἀκεῖ	λέγοι πάντα οὐσίας· καὶ τὸ
[6, 1, 24]	τι οὐχὶ καὶ ὁ ἀνακείμενος	ἐκεῖ;	Ἐπεὶ καὶ τοῦ δεξιοῦ ὄντος
[6, 1, 24]	ὄντος ἐκεῖ καὶ ὁ δεξιὸς	ἐκεῖ	καὶ ὁ ἀριστερός. Ταῦτα μὲν
[6, 1, 24]	Ἐπεὶ καὶ τοῦ δεξιοῦ ὄντος	ἐκεῖ	καὶ ὁ δεξιὸς ἐκεῖ καὶ
[6, 1, 1]	τῶν δέκα, καὶ εἰ τὰ	ἐκεῖ	ὄντα ὑφ´ ἓν γένος ὑπακτέον
[6, 1, 1]	ἐνταῦθα, ἢ ὁμωνύμως ἥ τε	ἐκεῖ	οὐσία ἥ τε ἐνταῦθα· ἀλλ´
[6, 1, 15]	τὴν οὐσίαν} λέγεται θεωρεῖσθαι, ὡς	ἐκεῖ	ποιότης, καὶ αὐτὴ περὶ τὴν
[6, 1, 9]	θεὶς καὶ τὸ οὐ ζῷον	ἐκεῖ	τιθείη. Καὶ τὸ διπλάσιον καὶ
[6, 1, 12]	αἱ τῇδε ποιότητες καὶ αἱ	ἐκεῖ	ὑφ´ ἕν· τοῦτο δὲ πρὸς
[6, 1, 4]	πρός τι λέγουσι, καθόσον ποσὰ	δοκεῖ	εἶναι. Σκεπτέον δὲ ἀκριβέστερον. Ἔσται
[6, 1, 12]	γὰρ διαφοραὶ ποιότητος. Ἢ γὰρ	δοκεῖ	ἡ ὠφέλεια καὶ τὸ βλάβος
[6, 1, 23]	ταῦτα; Ἄλλως γὰρ ἑκάτερον ἔχειν	δοκεῖ	καὶ ἴσως ὁμωνύμως· ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 11]	μόνιμον καὶ τὸ μή, ἀλλ´	ἀρκεῖ	ἡ διάθεσις ὁπωσοῦν ἔχουσα πρὸς
[6, 1, 10]	οὐκ ἐν λόγῳ πάντα, ἀλλὰ	ἀρκεῖ	τὸ κοινὸν παρὰ τό πως
[6, 1, 7]	τὴν σχέσιν, καθὸ τὸ μὲν	ὑπερβάλλει,	τὸ δ´ ὑπερβάλλεται. Εἰ δὲ
[6, 1, 27]	Εἰ γὰρ δύναμίς ἐστιν, ὃ	μέλλει	ἔσεσθαι, ἐκεῖνο δὲ μὴ οὐσία,
[6, 1, 5]	δὲ περὶ τοῦ λόγου, εἰ	βούλει	{μετρεῖται μὲν γάρ} Ἀλλὰ λόγος,
[6, 1, 19]	οὖσαν περὶ αὐτήν. Καί, εἰ	βούλει,	τὰς μὲν σωματικάς, τὰς δὲ
[6, 1, 17]	τῷ τὴν μὲν ἐνέργειαν τοῦ	δυνάμει	εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ τοῦ
[6, 1, 26]	ἀτοπώτατον. Οὐδὲ γὰρ ἔστι τὸ	δυνάμει	εἰς ἐνέργειαν ἐλθεῖν ποτε τάξεως
[6, 1, 26]	τὸ ποιόν, οὐδ´ ἐκ τοῦ	δυνάμει	ἐνέργεια· ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν τὸ
[6, 1, 26]	προτάττειν ἁπάντων τὴν ὕλην, ὃ	δυνάμει	ἐστίν, ἀλλὰ μὴ ἐνέργειαν πρὸ
[6, 1, 17]	εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν δὲ τοῦ	δυνάμει	κινητικοῦ ἢ κινητοῦ, λεκτέον ὡς
[6, 1, 26]	ἔχοντος ἐν τοῖς οὖσι τοῦ	δυνάμει·	οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ ἑαυτὸ
[6, 1, 25]	τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου	λαμβάνει	τὸ εἶναι, ἐν δὲ τοῖς
[6, 1, 22]	δίδωσι τῷδε κίνησιν, οὗτος δὲ	λαμβάνει,	ὥστε λῆψις καὶ δόσις καὶ
[6, 1, 29]	ὕλη ἄρα λέγει ταῦτα καὶ	καταλαμβάνει.	Καὶ εἰ μὲν ἔλεγεν ἔμφρονα,
[6, 1, 4]	δὲ οὐ λέγεται, εἴπερ τότε	προσλαμβάνει	τὸ ποσὸν λέγεσθαι, ὅταν εἰς
[6, 1, 14]	ἐν εἴδεσι καὶ εἶδος ἐν	γένει;	Καὶ οὕτως ἡμῖν πλείους αἱ
[6, 1, 25]	ἐπ´ αὐτῶν τιθέντας καὶ ἑνὶ	γένει	περιλαμβάνοντας τὰ πάντα, ὅτι μὲν
[6, 1, 29]	ἐροῦσι καὶ ἐν τῷ τρίτῳ	γένει	τακτέον. Εἰ δὲ ἥδε ἡ
[6, 1, 20]	ποιεῖν οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ	γένει	τῇ ποιήσει. Ἤ, εἰ κινήσεις
[6, 1, 1]	δὲ αὐτὰ τὰ ὄντα τῷ	γένει	τοσαῦτα. Πρῶτον τοίνυν τὴν διαιρουμένην
[6, 1, 30]	οὐ διδόντων. Ἔτι δ´ ἐν	γένει	τῷ αὐτῷ τὸ〉 ἐπιγινόμενον πρᾶγμα
[6, 1, 25]	οὐχ οἷόν τε ὂν ἐν	γένει	τῷ αὐτῷ τὸ μὲν πρότερον,
[6, 1, 28]	νομίσας. Καίτοι καὶ οὗτος αὐτοῖς	μένει,	ἔδει δὲ οὐ τὸ ὁπωσοῦν
[6, 1, 7]	ὑφίσταται. Εἰ δὲ καὶ ἅμα	μένει;	Ἢ ἐπὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ
[6, 1, 7]	τοιούτων ἐπὶ μὲν ὧν, ἕως	μένει	τὰ ὑποκείμενα ὅπως εἶχε, κἂν
[6, 1, 27]	οὐδ´ ἂν αὐτὴ οὐσία· ὥστε	συμβαίνει	αὐτοῖς αἰτιωμένοις τοὺς ἐκ μὴ
[6, 1, 16]	τὸ ἀρξάμενον εἶναι. Τοῦτο γὰρ	συμβαίνει	διὰ τὸ χωρίζειν ἐνέργειαν κινήσεως
[6, 1, 20]	ποιοῦντα; Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν	λευκαίνει	ὁ λόγος ὁ τοῦ κύκνου,
[6, 1, 24]	εἰ μὲν τὸ κάθηται» ἐνέργειαν	σημαίνει,	ἐν ταῖς ἐνεργείαις τακτέον, εἰ
[6, 1, 23]	ὅδε ὅπλα ἔχει» τοῦτο γὰρ	σημαίνει	τὸ ὡπλίσθαι. Ἔπειτα πότερον ἐπὶ
[6, 1, 15]	καὶ ποίησις εἰς ἓν ληπτέα;	Ἐμφαίνει	δὲ μᾶλλον τὸ ποιεῖν καὶ
[6, 1, 22]	τοῦ ποιοῦντος καὶ πάσχοντος· οὗτος	κινεῖ	καὶ οὗτος κινεῖται, καὶ δύο
[6, 1, 26]	οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ ἑαυτὸ	ἄξει,	ἀλλὰ δεῖ ἢ πρὸ αὐτοῦ
[6, 1, 10]	ὂν ᾗ ὂν δύναμιν οὐδεμίαν	ἕξει,	ἀλλ´ ὅταν αὐτῷ προσέλθῃ τὸ
[6, 1, 10]	γὰρ ἡ νόσος ἡ ἐν	ἕξει	λόγος; Ἀλλ´ ἆρα τὰς μὲν
[6, 1, 4]	βοῦς δέκα, πρῶτον μὲν ἄτοπον	δόξει	εἶναι, εἰ ἐκεῖνοι οὐσίαι, μὴ
[6, 1, 29]	θαῦμα ἂν ἦν, πῶς καὶ	νοεῖ	καὶ ψυχῆς ἔργα ποιεῖ οὔτε
[6, 1, 19]	σώματος ζῴου βαίνῃ, τὸ πάσχειν	ἐπινοεῖ,	ὃ ἐπιγίγνεται, ἄλγημα συλλογιζόμενος, οὐ
[6, 1, 12]	πρὸς ἄλλον καὶ πρός τι·	ἐπεὶ	καὶ ἄλλον τρόπον πρός τι,
[6, 1, 25]	τί ἐστι τῶν εἰδῶν κατηγορούμενον·	ἐπεὶ	καὶ αὐτοὶ φήσουσι παρὰ τῆς
[6, 1, 11]	οὐδὲν ἡ δύναμις προστεθεῖσα ποιεῖ,	ἐπεὶ	καὶ ἐν ταῖς ἕξεσι δύναμις.
[6, 1, 22]	ὅτι μὴ πρὸς τοῦτο ἑώρα·	ἐπεὶ	καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων ποιεῖν
[6, 1, 16]	δὲ χρόνος τῷ τοσήνδε γεγονέναι.	Ἐπεὶ	καὶ μεταβολαὶ ἐν ἀχρόνῳ ὁμολογοῦνται
[6, 1, 23]	ἔχειν δοκεῖ καὶ ἴσως ὁμωνύμως·	ἐπεὶ	καὶ τὸ ἕστηκεν» ἐπ´ ἀμφοῖν
[6, 1, 13]	ἐν ᾧπερ καὶ ὁ χρόνος;	Ἐπεὶ	καὶ τὸ ἦν καὶ τὸ
[6, 1, 12]	πάσχει, πῶς ἔτι τὸ ποιητικόν;	Ἐπεὶ	καὶ τὸ μεῖζον τρίπηχυ ὂν
[6, 1, 7]	υἱός ἐστι, καὶ ἀδελφοῦ ἀδελφός·	ἐπεὶ	καὶ τὸ ὅμοιος οὗτος τῷ
[6, 1, 4]	ἀριθμὸν ἀχθῇ δίπηχυ ἢ τρίπηχυ·	ἐπεὶ	καὶ τὸ σῶμα τὸ φυσικὸν
[6, 1, 24]	οὐχὶ καὶ ὁ ἀνακείμενος ἐκεῖ;	Ἐπεὶ	καὶ τοῦ δεξιοῦ ὄντος ἐκεῖ
[6, 1, 15]	τις ἐπισκέψαιτο. Λέγεται γὰρ ὡς,	ἐπεὶ	μετὰ τὴν οὐσίαν τὰ περὶ
[6, 1, 30]	δὲ ποιεῖν πῶς πως ἔχον;	Ἐπεὶ	οὐδ´ ὁ ποιῶν πως ἔχων,
[6, 1, 4]	τὸ καθ´ αὑτό, οἷον ποσότητα·	ἐπεὶ	οὐδὲ τοὺς τρεῖς βοῦς ποσόν,
[6, 1, 19]	ποιεῖ τι ἕτερον, δι´ οὗ	λυπεῖ,	ὃ ἐν τῷ λυπησομένῳ γενόμενον
[6, 1, 12]	συντυχίᾳ τῇ πρὸς ἄλλο. Ἀλλ´	ἐρεῖ	τις τὸ μεῖζον καὶ τὸ
[6, 1, 13]	τί ἂν εἴη ἢ ἐν	μέρει	τοῦ χρόνου; Εἰ δ´ ὅτι
[6, 1, 19]	ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ ἐν	ἀμερεῖ,	ἀλλὰ οἷον ἀξιοῦσι καὶ τὴν
[6, 1, 25]	ἀλλ´ ἀρχὰς τῶν ὄντων ζητοῦσι·	διαφέρει	δὲ ἀρχὰς λέγειν καὶ αὐτά.
[6, 1, 14]	τὸ ὡδὶ εἴδη ἢ μέρη·	διαφέρει	δέ, ὅτι ἀφωρισμένως μᾶλλον. Εἰ
[6, 1, 11]	αἱ δὲ οὔ· οὐ γὰρ	διαφέρει	ὁπόθεν ἡ ποιότης· λέγω δὲ
[6, 1, 14]	σχέσεως ἀπεγεννήθη τι; Εἶτα τί〉	διαφέρει	τὸ ὧδε τοῦ Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ
[6, 1, 21]	μετ´ ἐκεῖνο ἐγήγερται. Τί οὖν	διαφέρει	τοῦ πεπλῆχθαι ἢ ὠσθέντα κατενεχθῆναι;
[6, 1, 4]	οὖν οὐ τὸ τί ἐστι	μετρεῖ·	ἓν γὰρ λέγει καὶ δύο,
[6, 1, 4]	ὁ ἀριθμὸς ὅσα μηνύει, καὶ	μετρεῖ	τὸ πλῆθος ἡ ψυχὴ προσχρωμένη.
[6, 1, 16]	ἂν εἴη καὶ ἐν χρόνῳ.	Μαρτυρεῖ	δὲ τούτῳ καὶ ἡ ἀλογία
[6, 1, 21]	τότε ἄλλου πάσχοντος εἰς οὐσίαν	συντελέσει,	οἷον θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ καὶ
[6, 1, 22]	Γίνεται τοίνυν τὸ αὐτὸ ἐν	σχέσει	τινὶ ποιεῖν, ἐν ἄλλῃ δὲ
[6, 1, 28]	πιστουμένους ἕκαστα τὸ μὴ τῇ	αἰσθήσει	ἁλωτὸν τίθεσθαι ὄν. Οὐδὲ γὰρ
[6, 1, 28]	Πάντων τε θαυμαστότατον τὸ τῇ	αἰσθήσει	πιστουμένους ἕκαστα τὸ μὴ τῇ
[6, 1, 15]	οὔ· καὶ τὸ ποιεῖν ἐν	ποιήσει	εἶναί τινι, τοῦτο δὲ ἐνεργείᾳ.
[6, 1, 20]	ἐν τῷ αὐτῷ γένει τῇ	ποιήσει.	Ἤ, εἰ κινήσεις ἄμφω, ἐν
[6, 1, 14]	τὸ ἐν ἀγγείῳ ἄλλην κατηγορίαν	ποιήσει,	καὶ τὸ ἐν ὕλῃ ἄλλο,
[6, 1, 9]	μᾶλλον οὐ κρατοῦντος· ἢ τῇ	στερήσει,	εἴ τις βούλοιτο τὴν παραβολὴν
[6, 1, 12]	δ´ ἀκοῇ ἢ γεύσει, ἄλλας	ὀσφρήσει	ἢ ἁφῇ. Τὰς δὲ τῆς
[6, 1, 27]	γίγνεσθαι σχηματιζόμενον, ὥσπερ ὁ τῇ	ὀρχήσει	πάντα αὐτὸν ποιῶν, οὐκέτ´ ἂν
[6, 1, 7]	ὑπερέχειν τὸ ἥμισυ, τῷ δὲ	ἡμίσει	παρὰ τοῦ ὑπερέχεσθαι· ὥστε οὐκ
[6, 1, 11]	κατὰ δύναμιν τοῦ κατὰ ἐπιστήμην	διοίσει;	Ἢ εἰ ποιοί, οὐδὲ διαφοραὶ
[6, 1, 23]	ἡ ἕξις, ἀνακτέον· οὐ γὰρ	διοίσει	κατὰ τὸ ἐχόμενον. Εἰ μέντοι
[6, 1, 20]	πληγῆναι ἐν ἀντιλήψει ὂν καὶ	γνωρίσει,	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ὁρᾶν. ~Τίνι
[6, 1, 2]	δεκτικὸν τῶν ἐναντίων ἐπὶ πάντων	ἁρμόσει.	~Ἀλλ´ ἆρα μίαν τινὰ κατηγορίαν
[6, 1, 30]	{οὕτως} Ἴσως δ´ ἂν μόνον	ἁρμόσει	ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι τὸ πὼς
[6, 1, 12]	διδόντα, τὰς δ´ ἀκοῇ ἢ	γεύσει,	ἄλλας ὀσφρήσει ἢ ἁφῇ. Τὰς
[6, 1, 11]	μὲν μελετήσας ἔχοι, ὁ δὲ	φύσει,	ἀλλ´ ἔξωθεν ἡ διαφορά· κατ´
[6, 1, 11]	εἰ δὲ τῷ διακεῖσθαι τὸν	φύσει	πυκτικὸν ποιὸν λέγομεν, οὐδὲν ἡ
[6, 1, 10]	αἱ δυνάμεις; Ἢ καὶ ὁ	φύσει	πυκτικὸς τῷ διακεῖσθαί πως ἔχει
[6, 1, 11]	δὲ κοῦφον καὶ βαρὺ γνωσθὲν	δηλώσει,	ὅπου δεῖ αὐτὰ θεῖναι. Εἴη
[6, 1, 6]	οὗτος πεποίηκε τοῦτον καὶ οὗτος	κρατεῖ	τούτου» Κάθισίς τε καὶ στάσις
[6, 1, 19]	καίτοι ὂν ἐν ἄλλῳ, οὐκ	ἐπιζητεῖ	τὸ πάσχειν, ὅτι μὴ ἄλλο
[6, 1, 10]	δύναμις; Ἢ τὸ αὑτῆς ἑκάστη	πράττει	οὐ πρὸς τὸ ὀρθὸν βλέπουσα·
[6, 1, 10]	τὸ κοινὸν δύναμιν ἐροῦμεν, ἣ	ἐφαρμόττει	καὶ ταῖς ἕξεσι καὶ ταῖς
[6, 1, 11]	κατὰ τὰς δυνάμεις ποιότητες, οὐκ	ἐφαρμόττει	πάσαις τὸ τῆς δυνάμεως, ὡς
[6, 1, 21]	εἰς ἄλλον ἀκολάστως; Ἢ οὐδὲν	κωλύει	ἐνέργειαν εἶναι φαύλην καὶ πεῖσιν
[6, 1, 16]	ἐνέργεια ἐν ἀχρόνῳ, οὕτως οὐδὲν	κωλύει	καὶ κίνησιν ἦρχθαι ἐν ἀχρόνῳ,
[6, 1, 11]	δὲ καὶ ἐκ τούτων, οὐδὲν	κωλύει	καὶ ὧς ποιὰ εἶναι. Τὸ
[6, 1, 10]	ταύτας ποιοὶ λέγονται. Ἀλλὰ τί	κωλύει	λεγομένους ποιοὺς ὁμωνύμως λέγεσθαι καὶ
[6, 1, 3]	ἧττον τὰ ἄλλα. Ἀλλὰ τί	κωλύει	μίαν κατηγορίαν τὰ πάντα εἶναι;
[6, 1, 21]	ἢ κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι, οὐδὲν	κωλύει	πάσχειν λέγειν· διττὸν γὰρ εἶναι
[6, 1, 20]	πάσχῃ, οὐκέτι ποιεῖ. Ἢ οὐδὲν	κωλύει	ποιοῦντα καὶ πάσχειν. Εἰ οὖν
[6, 1, 4]	ἄλλο, καὶ ὁ ἀριθμὸς ὅσα	μηνύει,	καὶ μετρεῖ τὸ πλῆθος ἡ
[6, 1, 8]	ταύτῃ διαιρετέον, ᾗ τὰ μὲν	ἔχει	ἀργὸν τὴν σχέσιν, οἷον κειμένην
[6, 1, 22]	κίνησις, οἷον ἡ τοῦ βαδίζειν,	ἔχει	βάδισιν, καὶ ἔχει δὲ νόησιν.
[6, 1, 16]	ἐνέργεια, ἀλλὰ ἐνέργεια μὲν πάντως,	ἔχει	δὲ καὶ τὸ πάλιν καὶ
[6, 1, 22]	τοῦ βαδίζειν, ἔχει βάδισιν, καὶ	ἔχει	δὲ νόησιν. Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ
[6, 1, 18]	σχέσιν μὲν ἔχει πρὸς ἐκεῖνο,	ἔχει	δέ τι παρὰ τὴν σχέσιν,
[6, 1, 12]	καὶ μετέβαλε παρ´ ἐκείνου οὗ	ἔχει.	Εἰ δὲ τὸ αὐτὸ καὶ
[6, 1, 30]	τρίτα τίθεσθαι ἢ ὁπωσοῦν τάξεως	ἔχει,	ἐπειδὴ περὶ τὴν ὕλην πως
[6, 1, 6]	καὶ τοῦτο τὸ αὐτὸ μέγεθος	ἔχει	καὶ τὴν αὐτὴν ποιότητα» καὶ
[6, 1, 22]	χρῶμα, διὰ τί οὐ καὶ	ἔχει	κίνησιν; Καὶ ἡ ἀπόλυτος κίνησις,
[6, 1, 8]	τοῦτο τὸ παρ´ ἀλλήλων τίνα	ἔχει	κοινὴν τὴν ὑπόστασιν εἰπάτωσαν. Σῶμα
[6, 1, 7]	εὑρεθὲν τὸ ταὐτὸν ποίαν ὑπόστασιν	ἔχει.	Λεκτέον δὴ τὸ πρός τι
[6, 1, 23]	Ὥστε καὶ τὸ ποσόν, ὅτι	ἔχει	μέγεθος, καὶ τὸ ποιόν, ὅτι
[6, 1, 22]	καὶ πρός τι. Ἢ εἰ	ἔχει	ὁ λαβών, ὥσπερ λέγεται ἔχειν
[6, 1, 4]	ᾖ· ἀλλ´ οὐδὲ ἥντινα διάθεσιν	ἔχει,	οἷον θερμὸν ἢ καλόν, ἀλλ´
[6, 1, 17]	ἔσται πρός τι· πάντως γὰρ	ἔχει	ὁτιοῦν σχέσιν πρὸς ὁτιοῦν, ὡς
[6, 1, 25]	ἴσον εἰς τὸ εἶναι ἕκαστον	ἔχει	παρὰ τοῦ γένους, εἴπερ τοῦτο
[6, 1, 23]	υἱόν, καὶ ὁ υἱὸς, ὅτι	ἔχει	πατέρα, καὶ ὅλως κτήματα. Εἰ
[6, 1, 18]	εἰ πρὸς ἕτερον, σχέσιν μὲν	ἔχει	πρὸς ἐκεῖνο, ἔχει δέ τι
[6, 1, 8]	τὸ ποιητικὸν δὲ καὶ παθητικὸν	ἔχει	τινὰ οἷον ζωὴν καὶ ἐνέργειαν.
[6, 1, 10]	Καὶ τὸ κάλλος δὲ δύναμιν	ἔχει	τινός. Ἆρ´ οὖν καὶ τὸ
[6, 1, 7]	διπλάσιον εἶναι τόδε τοῦδε, καὶ	ἔχει,	τὸ δ´ ἔχεται, καὶ πρὶν
[6, 1, 18]	ποδῶν εἶναι καὶ ὑπό τινος	ἔχει	τὸ κίνησις εἶναι. Ἔχοι ἂν
[6, 1, 2]	τὸ ἴδιόν τις ἀποδοίη, ἤδη	ἔχει	τὸ τί ἐστι, καὶ ἴσως
[6, 1, 23]	καὶ μιᾶς κατηγορίας ὅδε ὅπλα	ἔχει»	τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ὡπλίσθαι.
[6, 1, 10]	φύσει πυκτικὸς τῷ διακεῖσθαί πως	ἔχει	τοῦτο, καὶ ὁ ἀδύνατος πρός
[6, 1, 23]	πατὴρ καὶ τὰ τοιαῦτα, ὅτι	ἔχει	υἱόν, καὶ ὁ υἱὸς, ὅτι
[6, 1, 23]	μέγεθος, καὶ τὸ ποιόν, ὅτι	ἔχει	χρῶμα, καὶ ὁ πατὴρ καὶ
[6, 1, 27]	εἰς αὐτὴν ἔξω ὂν αὐτῆς	παρέχει	αὐτὴν ὑποκεῖσθαι τοῖς παρ´ αὐτοῦ
[6, 1, 30]	ἔχοντα ἐπὶ τὴν ὕλην αὐτοῖς	ἀνατρέχει	καὶ περὶ τὴν ὕλην ἔσται.
[6, 1, 7]	τὴν ὑπόστασιν δίδωσιν οὔτε τῷ	διπήχει	ἢ ὅλως δυσίν, οὔτε τῷ
[6, 1, 6]	τις κοινότης γενικὴ ἐν αὐτῷ	ὑπάρχει	ἢ ἄλλον τρόπον εἰς ἕν,
[6, 1, 7]	ὅπως εἶχε, κἂν χωρὶς γένηται,	ὑπάρχει	ἡ σχέσις, ἐπὶ δὲ τῶν,
[6, 1, 4]	καίτοι τοῦτο τὸ λέγεσθαι ποσοῖς	ὑπάρχει,	οὔπω δέ, τίς ἡ φύσις
[6, 1, 6]	γὰρ ταὐτὸν ἐν τῷ ποσῷ	προϋπάρχει	πρὸ τῆς σχέσεως. Ἡ δὲ
[6, 1, 20]	πάσχειν; Ἤ, ὅτι ἀντιτρίβεται, καὶ	πάσχει.	Ἆρ´ οὖν, ὅτι ἀντικινεῖται, καὶ
[6, 1, 19]	ὁ μὲν ποιεῖ, ὁ δὲ	πάσχει}	Ἢ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ οὐκέτι
[6, 1, 19]	ὁ μὲν ποιεῖ, ὁ δὲ	πάσχει,	κἂν ἐκ μιᾶς ἐνεργείας τὰ
[6, 1, 12]	καὶ ποιεῖ εἰς ἄλλο καὶ	πάσχει,	πῶς ἔτι τὸ ποιητικόν; Ἐπεὶ
[6, 1, 9]	μᾶλλον, τῷ δὲ τὸ ἧττον,	μεταλήψει	εἴδους οὐ κρατοῦντος ὁ ἧττον
[6, 1, 12]	τὸ μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον	μεταλήψει	μεγέθους καὶ μικρότητος· ἢ καὶ
[6, 1, 12]	καὶ μικρότητος· ἢ καὶ τοῦτο	μεταλήψει	ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ
[6, 1, 20]	μανθάνειν ὥσπερ τὸ πληγῆναι ἐν	ἀντιλήψει	ὂν καὶ γνωρίσει, ὥσπερ οὐδὲ
[6, 1, 12]	κατὰ τὰς αἰσθήσεις, τὰς μὲν	ὄψει	διδόντα, τὰς δ´ ἀκοῇ ἢ
[6, 1, 7]	οὔτε τῷ πηχυαίῳ ἢ ὅλως	ἑνί,	ἀλλὰ τούτων ὄντων κατὰ τὴν
[6, 1, 25]	τι ἐπ´ αὐτῶν τιθέντας καὶ	ἑνὶ	γένει περιλαμβάνοντας τὰ πάντα, ὅτι
[6, 1, 12]	τις ἀξιώσειε τὸ ποιὸν διαιρεῖν,	τίνι	ἂν διέλοι; Ἐπισκεπτέον οὖν, εἰ
[6, 1, 27]	μετὰ τῆς ὕλης αὐτὸς ὑποκείμενον·	τίνι	γὰρ ὑποκείμενα ἔσται οὐκέτι ὄντος
[6, 1, 21]	γνωρίσει, ὥσπερ οὐδὲ τὸ ὁρᾶν.	~Τίνι	οὖν γνωριοῦμεν τὸ πάσχειν; Οὐ
[6, 1, 21]	εἶναι φαύλην καὶ πεῖσιν καλήν.	Τίνι	οὖν διοριοῦμεν; Ἆρα τῷ τὸ
[6, 1, 22]	τοίνυν τὸ αὐτὸ ἐν σχέσει	τινὶ	ποιεῖν, ἐν ἄλλῃ δὲ πάσχειν·
[6, 1, 8]	γὰρ ἴσα καὶ ὅλως ταὐτότητί	τινι	ταὐτά· τὸ δὲ μέγα καὶ
[6, 1, 29]	ὃ μὴ ἔστι μηδὲ δύναται,	τίνι	ταύτην δεῖ ἀνατιθέναι τὴν ἀφροσύνην;
[6, 1, 15]	τὸ ποιεῖν ἐν ποιήσει εἶναί	τινι,	τοῦτο δὲ ἐνεργείᾳ. Ὥστε ἐνέργειαν
[6, 1, 2]	ἢ ἡ ὕλη· καὶ ὀρθῶς·	οἱ	δ´ ἂν εἴποιεν τὴν ὕλην
[6, 1, 1]	τούτων ἕκαστοι οἱ μὲν ἄλλο	οἱ	δὲ ἄλλο τὸ ἕν, οἱ
[6, 1, 1]	παλαιοί, ἕν, οἱ δὲ ὡρισμένα,	οἱ	δὲ ἄπειρα εἰπόντες, καὶ τούτων
[6, 1, 1]	μὲν γὰρ τὰ γένη ἀρχάς,	οἱ	δὲ αὐτὰ τὰ ὄντα τῷ
[6, 1, 1]	οὗτοι εἰρήκασιν, οἱ μὲν δέκα,	οἱ	δὲ ἐλάττω· εἶεν δ´ ἄν
[6, 1, 1]	οἱ δὲ ἄλλο τὸ ἕν,	οἱ	δὲ τὰ πεπερασμένα καὶ αὖ
[6, 1, 1]	καὶ οἱ πάνυ παλαιοί, ἕν,	οἱ	δὲ ὡρισμένα, οἱ δὲ ἄπειρα
[6, 1, 4]	δευτέρως. Ἡμῖν δὲ ζητητέον, πῶς	οἱ	καθ´ αὑτοὺς ἀριθμοὶ οὐσίαι ἢ
[6, 1, 4]	ἀλλὰ μὴ ἔξω ὄντες ὥσπερ	οἱ	κανόνες καὶ τὰ μέτρα μετροῦσιν.
[6, 1, 29]	ὕλην ποιὰν λέγοιεν, πρῶτον μὲν	οἱ	λόγοι αὐτοῖς ἔνυλοι, ἀλλ´ οὐκ
[6, 1, 9]	λόγος τις πανταχοῦ· εἰ δὲ	οἱ	λόγοι καὶ ἀντικείμενοι καὶ διαφορὰς
[6, 1, 1]	ἄπειρα εἰπόντες, καὶ τούτων ἕκαστοι	οἱ	μὲν ἄλλο οἱ δὲ ἄλλο
[6, 1, 1]	καὶ ἐν τοῖς γένεσι διαφορά·	οἱ	μὲν γὰρ τὰ γένη ἀρχάς,
[6, 1, 1]	γένη {δὲ} τινὰ οὗτοι εἰρήκασιν,	οἱ	μὲν δέκα, οἱ δὲ ἐλάττω·
[6, 1, 8]	μὲν μεῖζον, τὸ δὲ μικρότερον,	οἱ	μὲν μεταλαβόντες ὁ μὲν μείζων
[6, 1, 1]	καὶ τίνα ἐζήτησαν μὲν καὶ	οἱ	πάνυ παλαιοί, ἕν, οἱ δὲ
[6, 1, 1]	ἐλάττω· εἶεν δ´ ἄν τινες	οἱ	πλείω τούτων. Ἔστι δὲ καὶ
[6, 1, 23]	πολλαχῶς, διὰ τί οὐ πάντες	οἱ	τρόποι τοῦ ἔχειν εἰς ταύτην
[6, 1, 1]	ὡρισμένοις αὐτοί, περὶ τούτων ἐπισκεπτέον,	οἳ	οὔτε ἓν θέμενοι, ὅτι πολλὰ
[6, 1, 3]	διὰ τοῦτο εἰς ἓν οὕτω	συνάγοι	καὶ οὐσίας λέγοι, ἓν δέ
[6, 1, 29]	ψυχὴν ἔχουσα. Εἰ δ´ ἀφρόνως	λέγοι	αὐτὴν τιθεῖσα ὃ μὴ ἔστι
[6, 1, 19]	τὸ ἀλγεῖν· εἰ δέ τις	λέγοι	γεγράφθαι, οὐ τὸ πάσχειν λέγει.
[6, 1, 3]	ἓν οὕτω συνάγοι καὶ οὐσίας	λέγοι,	ἓν δέ τι γένος οὐκ
[6, 1, 12]	ἀλλὰ νοῦν λέγων εἰ ἕξιν	λέγοι,	ἢ κοινόν τι ἐπ´ ἐκείνης
[6, 1, 25]	γένος λαμβάνουσι, πολλὰ ἄν τις	λέγοι.	Καὶ γὰρ ὡς ἀσύνετον αὐτοῖς
[6, 1, 17]	μεταβεβληκέναι ἐδεῖτο. ~Εἰ δέ τις	λέγοι	μήτε τὴν ἐνέργειαν μήτε τὴν
[6, 1, 3]	δέ τι γένος οὐκ ἂν	λέγοι,	οὐδὲ δηλοῖ πω τὴν ἔννοιαν
[6, 1, 3]	τῶν Ἡρακλειδῶν γένος ἕν τι	λέγοι,	οὐχ ὡς κοινὸν κατὰ πάντων,
[6, 1, 12]	κἀκεῖ, εἰ μή τις τἀκεῖ	λέγοι	πάντα οὐσίας· καὶ τὸ νοεῖν
[6, 1, 3]	ταῦτα μὲν ἴδια ἄν τις	λέγοι	πρὸς τὰ ἄλλα καὶ διὰ
[6, 1, 11]	τὸ μένειν· εἰ μή τις	λέγοι	τὰς μὲν διαθέσεις μόνον ἀτελεῖς
[6, 1, 29]	τὴν ἐπιστήμην τὴν μὲν γραμματικὴν	λέγοι,	τὴν δὲ γραμματικὴν καὶ ἄλλο
[6, 1, 16]	ἓν γένος; ~Εἰ δέ τις	λέγοι	τὴν κίνησιν ἀτελῆ ἐνέργειαν εἶναι,
[6, 1, 19]	Τί οὖν, εἰ μή τι	ἀλγοῖ;	Τί ἄλλο ἢ ἡ ἐνέργεια
[6, 1, 29]	ποιὰν λέγοιεν, πρῶτον μὲν οἱ	λόγοι	αὐτοῖς ἔνυλοι, ἀλλ´ οὐκ ἐν
[6, 1, 29]	οὐκ ἄρα αὐτοὶ εἴδη οὐδὲ	λόγοι.	Εἰ δὲ λέγοιεν μηδὲν εἶναι
[6, 1, 10]	ποιότητες, ἐνέργειαι οὖσαι μᾶλλον καὶ	λόγοι	ἢ μέρη λόγων, τὸ τὶ
[6, 1, 9]	τις πανταχοῦ· εἰ δὲ οἱ	λόγοι	καὶ ἀντικείμενοι καὶ διαφορὰς ἔχοντες
[6, 1, 10]	εἶναι, τὸ κοινὸν εἶεν ἂν	λόγοι	τινὲς καὶ οἷον μορφαί, περί
[6, 1, 21]	ἔχοι; Ἢ εἰ κατὰ κακίαν	ἐνεργοῖ	τις καὶ ἄρχοι εἰς ἄλλον
[6, 1, 20]	ἀπαθὴς ἐκείνου; Πῶς γὰρ ἂν	πάθοι	ὃ ποιεῖ ἐν ἄλλῳ; Ἆρ´
[6, 1, 1]	ἐζήτησαν μὲν καὶ οἱ πάνυ	παλαιοί,	ἕν, οἱ δὲ ὡρισμένα, οἱ
[6, 1, 10]	ποιότητες αἱ κυρίως, καθ´ ἃς	ποιοί,	ἃς δὴ λέγομεν δυνάμεις εἶναι,
[6, 1, 10]	Ἢ ὅτι καὶ κατὰ ταύτας	ποιοὶ	λέγονται. Ἀλλὰ τί κωλύει λεγομένους
[6, 1, 11]	κατὰ ἐπιστήμην διοίσει; Ἢ εἰ	ποιοί,	οὐδὲ διαφοραὶ ποιότητος αὗται, εἰ
[6, 1, 27]	τι αὐτὴν πλάττοι καὶ ψυχὴν	ποιοῖ,	πρὸ τῆς γινομένης ψυχῆς ἔσται
[6, 1, 20]	Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν καλὸν	ποιοῖ,	τὸ δὲ καλλύνοιτο, τὸ καλλυνόμενον
[6, 1, 27]	ψυχή; Καὶ γὰρ εἰ ἄλλοθεν	προσίοι	τὸ εἶδος, οὐδαμῇ ψυχὴ ἂν
[6, 1, 12]	τὸ ποιὸν διαιρεῖν, τίνι ἂν	διέλοι;	Ἐπισκεπτέον οὖν, εἰ δεῖ τὰς
[6, 1, 3]	γένος οὐκ ἂν λέγοι, οὐδὲ	δηλοῖ	πω τὴν ἔννοιαν τῆς οὐσίας
[6, 1, 29]	πρῶτον μὲν οἱ λόγοι αὐτοῖς	ἔνυλοι,	ἀλλ´ οὐκ ἐν ὕλῃ γενόμενοι
[6, 1, 4]	ζητητέον, πῶς οἱ καθ´ αὑτοὺς	ἀριθμοὶ	οὐσίαι ἢ καὶ αὐτοὶ ποσόν
[6, 1, 28]	Οὐδὲ γάρ, εἰ σκιὰ ἀεὶ	μένοι	παρακολουθοῦσα ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ, μᾶλλόν ἐστιν
[6, 1, 1]	τούτων ἐπισκεπτέον, οἳ οὔτε ἓν	θέμενοι,	ὅτι πολλὰ καὶ ἐν τοῖς
[6, 1, 9]	εἰ δὲ οἱ λόγοι καὶ	ἀντικείμενοι	καὶ διαφορὰς ἔχοντες τὰς εἰρημένας,
[6, 1, 29]	ἔνυλοι, ἀλλ´ οὐκ ἐν ὕλῃ	γενόμενοι	σύνθετόν τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ
[6, 1, 16]	τὸ ἄνω· ὥστε ἐξ ἀπείρου	συμβαίνοι	ἂν τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι τὴν
[6, 1, 6]	ἔχον λεγομένη ἔχειν ἂν μᾶλλον	σημαίνοι,	ἡ δὲ κατὰ τὸ ἐχόμενον
[6, 1, 4]	κοινόν τι ἔχοιεν πρὸς τούτους	ἐκεῖνοι,	ἀλλ´ ἢ ὄνομα μόνον. ~Ὁ
[6, 1, 4]	μὲν ἄτοπον δόξει εἶναι, εἰ	ἐκεῖνοι	οὐσίαι, μὴ καὶ τούτους, ἔπειτα
[6, 1, 6]	Τό τε πρότερον καὶ ὕστερον	χρόνοι	δύο· τὸ δὲ πρότερον καὶ
[6, 1, 20]	γενόμενος; Καὶ εἰ τὸ μὲν	αὔξοι,	τὸ δὲ αὔξοιτο, τὸ αὐξόμενον
[6, 1, 23]	διὰ τί οὐ πάντες οἱ	τρόποι	τοῦ ἔχειν εἰς ταύτην τὴν
[6, 1, 14]	Ἀκαδημία καὶ τὸ Λύκιον πάντως	τόποι	καὶ μέρη τόπου, ὥσπερ τὸ
[6, 1, 14]	τὸ κάτω καὶ τὸ μέσον	τόποι,	οἷον Δελφοὶ τὸ μέσον, καὶ
[6, 1, 9]	μετουσίᾳ; Ἤ, εἰ μὲν παντάπασιν	αἰσχροί,	ἴσοι εἴδους ἀπουσίᾳ· εἰ δ´
[6, 1, 9]	Ἤ, εἰ μὲν παντάπασιν αἰσχροί,	ἴσοι	εἴδους ἀπουσίᾳ· εἰ δ´ ἐν
[6, 1, 30]	καὶ διπλάσιον. Περὶ δὲ τῶν	ὅσοι	ἄλλως τὰ ὄντα ἢ τὰς
[6, 1, 29]	πως ἔχειν ἐνταῦθα ὑπόστασις μᾶλλον·	καίτοι	εἰ μὴ κἀκεῖ ὑπόστασις, τί
[6, 1, 4]	κίνησιν ποσὸν τῷ τὸν χρόνον,	καίτοι	ἴσως ἀνάπαλιν τοῦ χρόνου τὸ
[6, 1, 19]	τὰς δὲ ἐξ ἄλλων πείσεις.	Καίτοι	καὶ αἱ εἰς ἄλλα κινήσεις
[6, 1, 28]	οὐ φθείρεται ὁ τόπος νομίσας.	Καίτοι	καὶ οὗτος αὐτοῖς μένει, ἔδει
[6, 1, 16]	φύσιν αὐτῆς ἀναγκάζεσθαι ποσὴν λέγειν	καίτοι	ὁμολογοῦντας καὶ αὐτοὺς κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 1, 19]	πάσχειν. Οἷον καὶ τὸ γράφειν,	καίτοι	ὂν ἐν ἄλλῳ, οὐκ ἐπιζητεῖ
[6, 1, 24]	καὶ αὐτὸ ὄν ἀνακεῖσθαι, καθῆσθαι,	καίτοι	οὐ κεῖσθαι ἁπλῶς λεγομένων, ἀλλὰ
[6, 1, 19]	λέγει. Καὶ ἐπὶ τοῦ βαδίζειν,	καίτοι	οὔσης γῆς ἐφ´ ἧς, οὐ
[6, 1, 29]	πὼς γὰρ ἔχουσα ὁ νοῦς·	καίτοι	τό πως ἔχουσα» προσθήκη κενή.
[6, 1, 4]	ἀριθμοῖς τὸ ποσοῖς εἶναι ὑπαρχέτω·	καίτοι	τοῦτο τὸ λέγεσθαι ποσοῖς ὑπάρχει,
[6, 1, 25]	τῷ μεμερίσθαι, ὥσπερ ὄγκον εἰς	μέρηκαίτοι	οὐδὲ μεμερίσθαι τῷ συνεχῆ λέγειν
[6, 1, 23]	διοίσει κατὰ τὸ ἐχόμενον. Εἰ	μέντοι	ποιότητα ἔχειν οὐ δεῖ λέγειν,
[6, 1, 5]	οἷον ἐνιαύσιος, ἔστω ποσόν, κατὰ	μέντοι	τὸ χρόνος εἶναι φύσις τις
[6, 1, 1]	δὲ ἄπειρα εἰπόντες, καὶ τούτων	ἕκαστοι	οἱ μὲν ἄλλο οἱ δὲ
[6, 1, 27]	ἄψυχα. Εἰ δέ τι αὐτὴν	πλάττοι	καὶ ψυχὴν ποιοῖ, πρὸ τῆς
[6, 1, 29]	καὶ εἴδους ἔσονται· οὐκ ἄρα	αὐτοὶ	εἴδη οὐδὲ λόγοι. Εἰ δὲ
[6, 1, 1]	ἐκείνων ἔθεντο ἐν γένεσιν ὡρισμένοις	αὐτοί,	περὶ τούτων ἐπισκεπτέον, οἳ οὔτε
[6, 1, 4]	αὑτοὺς ἀριθμοὶ οὐσίαι ἢ καὶ	αὐτοὶ	ποσόν τι· ὁποτέρως δ´ ἂν
[6, 1, 4]	τὰ ὑποκείμενα μὴ μετέχοντα ποσότητος,	αὐτοί	τε διὰ τί ποσόν; Μέτρα
[6, 1, 25]	τῶν εἰδῶν κατηγορούμενον· ἐπεὶ καὶ	αὐτοὶ	φήσουσι παρὰ τῆς ὕλης, οἶμαι,
[6, 1, 1]	οἷον στοιχεῖα, γένη {δὲ} τινὰ	οὗτοι	εἰρήκασιν, οἱ μὲν δέκα, οἱ
[6, 1, 4]	καθ´ αὑτοὺς ἀριθμούς, οὐσίαι λέγονται	οὗτοι	καὶ μάλιστα τῷ καθ´ αὑτοὺς
[6, 1, 14]	καὶ τὸ μέσον τόποι, οἷον	Δελφοὶ	τὸ μέσον, καὶ τὸ παρὰ
[6, 1, 29]	ἐκείνης, εἰ καὶ {μόνον} ψυχὴν	ἔχοι,	ἀγνοίᾳ δὲ αὐτοῦ καὶ δυνάμεως
[6, 1, 18]	τινος ἔχει τὸ κίνησις εἶναι.	Ἔχοι	ἂν οὖν καὶ ἡ νόησις
[6, 1, 6]	αἰσθητόν. Ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη	ἔχοι	ἂν πρὸς ἐπιστητὸν μίαν τινὰ
[6, 1, 6]	δὲ πρὸς ὅμοιον τί ἂν	ἔχοι	ἀπογεννώμενον; Ἢ οὐκ ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ
[6, 1, 8]	τὴν οὐσίαν τὴν αὐτὴν ἂν	ἔχοι.	Ἆρ´ οὖν τὰς σχέσεις ταύτῃ
[6, 1, 11]	δὲ ποιότητος παραλλαγαῖς καὶ διαφοραῖς.	Ἔχοι	δ´ ἂν ζήτησιν καί, εἰ
[6, 1, 21]	ἡ δὲ ἐνέργεια τὸ χεῖρον	ἔχοι;	Ἢ εἰ κατὰ κακίαν ἐνεργοῖ
[6, 1, 11]	αὗται, εἰ ὁ μὲν μελετήσας	ἔχοι,	ὁ δὲ φύσει, ἀλλ´ ἔξωθεν
[6, 1, 11]	εἶδος ἢ αἰσχρόν, λόγον ἂν	ἔχοι.	Τὸ δὲ τραχὺ καὶ τὸ
[6, 1, 21]	κατὰ κακίαν ἐνεργοῖ τις καὶ	ἄρχοι	εἰς ἄλλον ἀκολάστως; Ἢ οὐδὲν
[6, 1, 7]	πρότερον, καὶ ἐπὶ δεξιοῦ καὶ	ἐπὶ	ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ ἐπὶ μεγεθῶν
[6, 1, 3]	Καὶ ταῦτα μὲν ἐνταῦθα κείσθω·	ἐπὶ	δὲ τὴν τοῦ ποσοῦ ἴωμεν
[6, 1, 30]	ἔχων» καὶ ἐπὶ τοῦ ἔχειν·	ἐπὶ	δὲ τοῦ ἔχειν οὐ πὼς
[6, 1, 24]	εὔλογον ἔχειν κατηγορίαν γενικὴν ἄλλην;	~Ἐπὶ	δὲ τοῦ κεῖσθαι ἐν ὀλίγοις
[6, 1, 6]	ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ὕστερον λεχθέντος,	ἐπὶ	δὲ τοῦ πρότερον λεχθέντος οὐδεμία,
[6, 1, 9]	ἐπὶ τῇ ἐνεργείᾳ λόγον τίθεσθαι,	ἐπὶ	δὲ τῶν ἄλλων εἴδους καὶ
[6, 1, 12]	εἶναι καὶ κατὰ τὸ ποιητικόν·	ἐπὶ	δὲ τῶν ἀψύχων δυνάμεων, ἃς
[6, 1, 7]	δὲ τῶν, ὅταν συνέλθῃ, γίγνεται,	ἐπὶ	δὲ τῶν καὶ μενόντων παύεται
[6, 1, 7]	χωρὶς γένηται, ὑπάρχει ἡ σχέσις,	ἐπὶ	δὲ τῶν, ὅταν συνέλθῃ, γίγνεται,
[6, 1, 7]	αὐτῶν λέγοντες τὸ πρότερον, καὶ	ἐπὶ	δεξιοῦ καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως,
[6, 1, 7]	ὅλως ἢ ἄλλη γίγνεται, οἷον	ἐπὶ	δεξιοῦ καὶ πλησίον, ἐξ ὧν
[6, 1, 6]	ἐχόμενον ποιὸν ἂν εἴη· καὶ	ἐπὶ	διαθέσεως ὡσαύτως. Τί ἂν οὖν
[6, 1, 6]	ἢ οὐδαμοῦ τοῦτο. Τί δὴ	ἐπὶ	διπλασίου καὶ ἡμίσεος καὶ ὅλως
[6, 1, 23]	σημαίνει τὸ ὡπλίσθαι. Ἔπειτα πότερον	ἐπὶ	ζῶντος μόνον ἢ κἂν ἀνδριὰς
[6, 1, 23]	ὅτι περίκειται, κἂν ἱμάτιον κέηται	ἐπὶ	κλίνης, ἄλλη κατηγορία ἔσται, κἂν
[6, 1, 7]	καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ	ἐπὶ	μεγεθῶν παρὰ τὸ ποσὸν αὐτῶν
[6, 1, 6]	διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ, ἢ	ἐπὶ	μὲν τῶν ἐστιν, ὥσπερ ἐπὶ
[6, 1, 9]	μικρὸς τῆς μικρότητος. ~Χρὴ οὖν	ἐπὶ	μὲν τῶν πρόσθεν εἰρημένων, οἷον
[6, 1, 7]	ἐπισημηναμένους δὲ ὅτι τῶν τοιούτων	ἐπὶ	μὲν ὧν, ἕως μένει τὰ
[6, 1, 2]	ταὐτὸν ἀριθμῷ δεκτικὸν τῶν ἐναντίων	ἐπὶ	πάντων ἁρμόσει. ~Ἀλλ´ ἆρα μίαν
[6, 1, 25]	ὅτι μὲν κοινόν τι καὶ	ἐπὶ	πάντων ἓν γένος λαμβάνουσι, πολλὰ
[6, 1, 19]	ἂν καὶ πρότερον. Οὕτω καὶ	ἐπὶ	πάντων κατὰ μὲν τὸ ποιεῖν
[6, 1, 7]	ταὐτότητι τῇ πρὸς ἄλληλα, καὶ	ἐπὶ	πάντων ὧν λέγομεν πρός τι
[6, 1, 7]	δὲ καὶ ἅμα μένει; Ἢ	ἐπὶ	πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ τῶν
[6, 1, 19]	προσποιεῖται τὸ πεπονθέναι. Ἀλλ´ ὅταν	ἐπὶ	σώματος ζῴου βαίνῃ, τὸ πάσχειν
[6, 1, 26]	τὴν ὕλην. Εἰ δὲ κοινὸν	ἐπὶ	σώματος τὸ τριχῇ διαστατόν, μαθηματικὸν
[6, 1, 10]	γένος. Τί οὖν τὸ κοινὸν	ἐπί	τε ἕξεως καὶ διαθέσεως καὶ
[6, 1, 2]	ἓν ἐπί τε τῆς νοητῆς	ἐπί	τε τῆς αἰσθητῆς κοινὸν εἶναι
[6, 1, 2]	πάντως ἀρκτέον. Ὅτι μὲν ἓν	ἐπί	τε τῆς νοητῆς ἐπί τε
[6, 1, 1]	τὸ αὐτὸ σημαίνειν τὴν οὐσίαν	ἐπί	τε τῶν πρώτως ὄντων καὶ
[6, 1, 9]	κατὰ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸν	ἐπὶ	τῇ ἐνεργείᾳ λόγον τίθεσθαι, ἐπὶ
[6, 1, 10]	μορφὴ καὶ τὸ εἶδος τὸ	ἐπὶ	τῇ οὐσίᾳ μετὰ τὴν οὐσίαν.
[6, 1, 29]	εἶναι. Ἀλλὰ τί τοῦτο τὸ	ἐπὶ	τῇ ὕλῃ πως ἔχον; Ἢ
[6, 1, 30]	ὄντων πάλιν τά πως ἔχοντα	ἐπὶ	τὴν ὕλην αὐτοῖς ἀνατρέχει καὶ
[6, 1, 2]	τῇδε οὐσιῶν ζητητέον, τί κοινὸν	ἐπὶ	τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους
[6, 1, 17]	σχέσιν πρὸς ὁτιοῦν, ὡς καὶ	ἐπὶ	τῆς ψυχῆς. Αὐτή τε ἡ
[6, 1, 16]	κινήσεως, ἀλλ´ εἶναι αὐτὴν διαιρεῖν	ἐπὶ	τὸ ἄνω· ὥστε ἐξ ἀπείρου
[6, 1, 19]	οὐ τὸ πάσχειν λέγει. Καὶ	ἐπὶ	τοῦ βαδίζειν, καίτοι οὔσης γῆς
[6, 1, 30]	κεῖσθαι τὸ πὼς ἔχων» καὶ	ἐπὶ	τοῦ ἔχειν· ἐπὶ δὲ τοῦ
[6, 1, 30]	Ἴσως δ´ ἂν μόνον ἁρμόσει	ἐπὶ	τοῦ κεῖσθαι τὸ πὼς ἔχων»
[6, 1, 7]	πρὸ ἡμῶν πρὸς ἄλληλα, καὶ	ἐπὶ	τοῦ ποιὰ εἶναι ἔστιν ἐν
[6, 1, 6]	ἐπὶ μὲν τῶν ἐστιν, ὥσπερ	ἐπὶ	τοῦ ὕστερον λεχθέντος, ἐπὶ δὲ
[6, 1, 6]	τρόπον εἰς ἕν, καὶ μάλιστα	ἐπὶ	τούτου, εἰ ὑπόστασίς τις ἡ
[6, 1, 8]	δὲ ζητητέον τὸ διὰ τί	ἐπὶ	τούτων οὐχ ὁμοίως, Ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 24]	ὁ ἀριστερός. Ταῦτα μὲν οὖν	ἐπὶ	τούτων. ~Πρὸς δὲ τοὺς τέτταρα
[6, 1, 22]	πρὸς τοῦτο ἑώρα· ἐπεὶ καὶ	ἐπὶ	τῶν ἀψύχων ποιεῖν λέγομεν, οἷον
[6, 1, 12]	Τάχα μὲν γὰρ ἄν τις	ἐπὶ	τῶν ἐμψύχων καὶ ἔτι μᾶλλον
[6, 1, 12]	τῶν ἐμψύχων καὶ ἔτι μᾶλλον	ἐπὶ	τῶν προαίρεσιν ἐχόντων τῷ νενευκέναι
[6, 1, 12]	βλάβας. Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ	ἐπὶ	τῶν σωματικῶν τῷ ποιεῖν διάφορα
[6, 1, 22]	πάσχειν· εἰς ἄλλο γὰρ καὶ	περὶ	ἄλλου ἡ πρόνοια. Ἢ οὐδὲ
[6, 1, 22]	τὸ προνοεῖν ποιεῖν, καὶ εἰ	περὶ	ἄλλου τὸ νοεῖν, ἢ ἐκεῖνο
[6, 1, 15]	ἕτερον ἦν καὶ ποιότητος οὔσης	περὶ	αὐτὴν ἄλλο γένος τὸ ποιόν,
[6, 1, 19]	τὸ ποιὸν καὶ κίνησιν οὖσαν	περὶ	αὐτήν. Καί, εἰ βούλει, τὰς
[6, 1, 16]	ἀτελές. Τὸ γὰρ ἀτελὲς λέγεται	περὶ	αὐτῆς, οὐχ ὅτι οὐδὲ ἐνέργεια,
[6, 1, 20]	ἀντικινεῖται, καὶ δύο κινήσεις φήσομεν	περὶ	αὐτόν; Καὶ πῶς δύο; Ἀλλὰ
[6, 1, 22]	εἰς αὐτὸ τὸ νοούμενον, ἀλλὰ	περὶ	αὐτοῦ οὐδὲ ποίησις ὅλως. Οὐδὲ
[6, 1, 23]	Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἅλις.	~Περὶ	δὲ τοῦ ἔχειν, εἰ τὸ
[6, 1, 13]	κἀκεῖ, ἢ ὑφ´ ἓν ἄμφω.	~Περὶ	δὲ τοῦ ποτὲ ὧδε ἐπισκεπτέον·
[6, 1, 30]	ἵνα καὶ ἥμισυ καὶ διπλάσιον.	Περὶ	δὲ τῶν ὅσοι ἄλλως τὰ
[6, 1, 11]	ἂν εἶεν. Τί δὲ ἡ	περὶ	ἕκαστον μορφή; Εἰ μὲν γὰρ
[6, 1, 10]	σχῆμα καὶ ἡ μορφὴ ἡ	περὶ	ἕκαστον πῶς δύναμις; Εἶτα καὶ
[6, 1, 30]	ἢ καὶ τὸ συναμφότερον, χωρὶς	περὶ	ἑκάστων ἔξεστι ζητεῖν λαμβάνουσι καὶ
[6, 1, 28]	οὐδαμῇ αὐτοῖς συγγενὴς ὤν; Ἀλλὰ	περὶ	μὲν ταύτης τῆς φύσεως καὶ
[6, 1, 22]	καὶ ἐνήργησε τὸ φάρμακον» Ἀλλὰ	περὶ	μὲν τούτων ἅλις. ~Περὶ δὲ
[6, 1, 10]	ψυχὴν κάλλη καὶ αἴσχη καὶ	περὶ	σῶμα ὡσαύτως. Ἀλλὰ πῶς δυνάμεις
[6, 1, 30]	τὰ ἰδίως δέ πως ἔχοντα	περὶ	τὰ ποιά. Ἀλλὰ τῶν ποιῶν
[6, 1, 10]	λόγοι τινὲς καὶ οἷον μορφαί,	περί	τε ψυχὴν κάλλη καὶ αἴσχη
[6, 1, 15]	ἐπεὶ μετὰ τὴν οὐσίαν τὰ	περὶ	τὴν οὐσίαν ἦν ποσότης καὶ
[6, 1, 15]	γὰρ ποιότης μὲν ἕν τι	περὶ	τὴν οὐσίαν, καὶ ποσότης ἕν
[6, 1, 15]	μᾶλλον εἶναι τὴν κατηγορίαν, ἣ	{περὶ	τὴν οὐσίαν} λέγεται θεωρεῖσθαι, ὡς
[6, 1, 15]	ἄλλου πρὸς ἄλλο, κινήσεως δὲ	περὶ	τὴν οὐσίαν οὔσης οὐκ ἔσται
[6, 1, 15]	ὡς ἐκεῖ ποιότης, καὶ αὐτὴ	περὶ	τὴν οὐσίαν ὥσπερ κίνησις· καὶ
[6, 1, 30]	τὴν ὕλην αὐτοῖς ἀνατρέχει καὶ	περὶ	τὴν ὕλην ἔσται. Πῶς δὲ
[6, 1, 30]	ἢ ὁπωσοῦν τάξεως ἔχει, ἐπειδὴ	περὶ	τὴν ὕλην πως ἔχοντα πάντα.
[6, 1, 30]	καὶ ἔτι τὰ μὲν ποιὰ	περὶ	τὴν ὕλην πως ἔχοντα, τὰ
[6, 1, 11]	Εἴη δ´ ἂν καὶ ὁμωνυμία	περὶ	τὸ κοῦφον, εἰ μὴ τῷ
[6, 1, 23]	δὲ καὶ ὑποδήματα καὶ τὰ	περὶ	τὸ σῶμα, πρῶτον μὲν ζητήσειεν
[6, 1, 5]	ἡ κίνησις πῶς; Πρῶτον δὲ	περὶ	τοῦ λόγου, εἰ βούλει {μετρεῖται
[6, 1, 13]	σαφέστερον ἐν τοῖς ἑξῆς τοῖς	περὶ	τοῦ ποῦ. ~Τὸ δὲ ποῦ,
[6, 1, 1]	ἔθεντο ἐν γένεσιν ὡρισμένοις αὐτοί,	περὶ	τούτων ἐπισκεπτέον, οἳ οὔτε ἓν
[6, 1, 12]	ὃ μὴ πρὸς ἄλλο. Καὶ	περὶ	τῶν ἄλλων δὲ τεχνῶν ἢ
[6, 1, 0]		~Περὶ	τῶν γενῶν τοῦ ὄντος πρῶτον.
[6, 1, 28]	αὐτοῖς πῶς ἂν πιστὸς εἴη	περὶ	τῶν κυριωτέρων αὐτοῦ λέγων καὶ
[6, 1, 1]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον. Ἀλλὰ	περὶ	τῶν νοητῶν κατὰ τὴν διαίρεσιν
[6, 1, 1]	τῶν γενῶν τοῦ ὄντος πρῶτον.	~Περὶ	τῶν ὄντων πόσα καὶ τίνα
[6, 1, 29]	καὶ δυνάμεως τῆς λέγειν τἀληθῆ	περὶ	τῶν τοιούτων δυναμένης. ~Ἐν δὲ
[6, 1, 25]	καὶ οὐκ ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις καὶ	σώμασι.	Καὶ διαφορὰς οὐ καταλελοίπασιν, αἷς
[6, 1, 28]	γὰρ ὀρθῶς τὸ ἀντιτυπὲς αὐτῇ	διδόασι·	ποιότης γὰρ τοῦτο. Εἰ δὲ
[6, 1, 7]	χρὴ ζητεῖν τί ταὐτὸν ἐν	πᾶσι,	καὶ εἰ ὡς γένος, ἀλλὰ
[6, 1, 1]	οὐ συνώνυμον τὸ ὂν ἐν	ἅπασι,	λέγουσι καὶ ὀρθῶς λέγουσι· μᾶλλον
[6, 1, 1]	ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ τὰ μάλιστα ὄντα	παραλελοίπασι.	~Πάλιν οὖν ἆρα γένη νομιστέον
[6, 1, 4]	γοῦν οἷον τρισὶ γραμμαῖς ἢ	τέτρασι	λέγεται εἶναι ποσόν. Τί οὖν;
[6, 1, 10]	Ἀλλ´ ἆρα τὰς μὲν ἐν	εἴδεσι	καὶ δυνάμεσι ποιότητας, ταύτας δὲ
[6, 1, 14]	ἐν μέρεσι, καὶ γένος ἐν	εἴδεσι	καὶ εἶδος ἐν γένει; Καὶ
[6, 1, 17]	κινεῖσθαι ὡς ἓν διχῇ ἐν	εἴδεσι	τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν,
[6, 1, 10]	τὰς μὲν ἐν εἴδεσι καὶ	δυνάμεσι	ποιότητας, ταύτας δὲ στερήσεις; Ὥστε
[6, 1, 1]	Ἔστι δὲ καὶ ἐν τοῖς	γένεσι	διαφορά· οἱ μὲν γὰρ τὰ
[6, 1, 11]	ποιεῖ, ἐπεὶ καὶ ἐν ταῖς	ἕξεσι	δύναμις. Ἔπειτα διὰ τί ὁ
[6, 1, 10]	ἐροῦμεν, ἣ ἐφαρμόττει καὶ ταῖς	ἕξεσι	καὶ ταῖς διαθέσεσι καὶ ταῖς
[6, 1, 14]	μέρος καὶ τὸ ὅλον ἐν	μέρεσι,	καὶ γένος ἐν εἴδεσι καὶ
[6, 1, 11]	ποιά; Οὐ γὰρ δὴ ταῖς	διαστάσεσι	ταῖς ἀπ´ ἀλλήλων καὶ τῷ〉
[6, 1, 10]	καὶ ταῖς ἕξεσι καὶ ταῖς	διαθέσεσι	καὶ ταῖς φυσικαῖς δυνάμεσιν, ἀφ´
[6, 1, 30]	τινα διδόασιν ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις	σχέσεσι,	πολλαχοῦ οὐ διδόντων. Ἔτι δ´
[6, 1, 20]	φήσομεν; Καὶ πῶς ἄλλο τι	διατίθησι	τὸν πάσχοντα ἀλλοιοῦσα καὶ ὁ
[6, 1, 14]	τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ τὸ	Ἀθήνησι	τοῦτό ἐστι τὸ ἐν Ἀθήναις
[6, 1, 21]	μὴ εἰς οὐσίαν ἄγουσαν, ἥτις	ἐξίστησι	πρὸς τὸ χεῖρον ἢ μὴ
[6, 1, 12]	καὶ λεκτέον ἴσως· ᾗ μὲν	διατιθεῖσι	τὴν ψυχήν, ποιότητες, ᾗ δὲ
[6, 1, 4]	μονὰς αὐτῶν ὁρίζει ἕν, εἶτ´	ἔπεισι	καὶ ἐπ´ ἄλλο, καὶ ὁ
[6, 1, 4]	τί ποσόν; Περατωθεῖσα γοῦν οἷον	τρισὶ	γραμμαῖς ἢ τέτρασι λέγεται εἶναι
[6, 1, 30]	εἰς ταὐτὸν γένος τοῖς πρότερον	οὖσι·	δεῖ γὰρ πρότερον ἓν καὶ
[6, 1, 26]	τάξεως ἀρχὴν ἔχοντος ἐν τοῖς	οὖσι	τοῦ δυνάμει· οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 3]	μίαν τινὰ κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ	συλλαβοῦσι	τὴν νοητὴν οὐσίαν, τὴν ὕλην,
[6, 1, 9]	τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν εἰς ἓν	ἀνάγουσι,	καὶ τὰ παρονομαζόμενα ἀπ´ αὐτῶν,
[6, 1, 4]	τι· ἀλλὰ ὅμως πρός τι	λέγουσι,	καθόσον ποσὰ δοκεῖ εἶναι. Σκεπτέον
[6, 1, 13]	Εἰ δ´ ὅτι μέρος χρόνου	λέγουσι,	καὶ καθότι μέρος ἀξιοῦσι μὴ
[6, 1, 1]	συνώνυμον τὸ ὂν ἐν ἅπασι,	λέγουσι	καὶ ὀρθῶς λέγουσι· μᾶλλον δὲ
[6, 1, 4]	εἰς ταῦτα ἀναφέρουσιν, ὅσα ποσὰ	λέγουσι,	καὶ τὴν κίνησιν ποσὸν τῷ
[6, 1, 4]	φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ πρῶτον ποσὸν	λέγουσι	καὶ τὸ συνεχὲς ἅπαν μέγεθος
[6, 1, 28]	τοῦτο. Εἰ δὲ τῷ νῷ	λέγουσι	λαβεῖν, ἄτοπος ὁ νοῦς οὗτος
[6, 1, 1]	ἐν ἅπασι, λέγουσι καὶ ὀρθῶς	λέγουσι·	μᾶλλον δὲ ἐκεῖνο πρῶτον ἐρωτητέον,
[6, 1, 26]	δὲ ἄλλως τοῦτο σῶμα, ὁμωνύμως	λέγουσι	σῶμα τὴν ὕλην. Εἰ δὲ
[6, 1, 17]	ὡς νῦν τὸ μὲν ποιεῖν	λέγουσι,	τὸ δὲ πάσχειν; ~Ἐπισκεπτέον δέ,
[6, 1, 19]	οὐκ ἐν ἀμερεῖ, ἀλλὰ οἷον	ἀξιοῦσι	καὶ τὴν κίνησιν εἶναι. Ὥστε
[6, 1, 13]	χρόνου λέγουσι, καὶ καθότι μέρος	ἀξιοῦσι	μὴ χρόνον ἁπλῶς τι λέγειν,
[6, 1, 13]	ἀλλὰ μέρος χρόνου παρεληλυθός, πλείω	ποιοῦσι,	καὶ τὸ μέρος ᾗ μέρος
[6, 1, 12]	τὴν ψυχήν, ποιότητες, ᾗ δὲ	ποιοῦσι,	ποιητικαὶ καὶ κατὰ τοῦτο πρὸς
[6, 1, 30]	χωρὶς περὶ ἑκάστων ἔξεστι ζητεῖν	λαμβάνουσι	καὶ τὰ παρὰ τῶν ἀρχαίων
[6, 1, 25]	καὶ ἐπὶ πάντων ἓν γένος	λαμβάνουσι,	πολλὰ ἄν τις λέγοι. Καὶ
[6, 1, 13]	ᾗ μέρος πρός τι ὂν	προσλαμβάνουσι.	Καὶ τὸ παρεληλυθὸς ἐγκείμενον τί
[6, 1, 17]	ποίησιν εἰς τὸ πρός τι	ἀνάξουσι,	τὸ δὲ ποιεῖν ἓν γένος
[6, 1, 29]	τὰ ποιὰ δηλονότι πως ἔχοντα	ἐροῦσι	καὶ ἐν τῷ τρίτῳ γένει
[6, 1, 25]	οὐ καταλελοίπασιν, αἷς τὸ τὶ	διαιρήσουσι.	Καὶ τὸ τὶ τοῦτο ἢ
[6, 1, 25]	εἰδῶν κατηγορούμενον· ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ	φήσουσι	παρὰ τῆς ὕλης, οἶμαι, τοῖς
[6, 1, 14]	τὸ ὧδε τὸ δεικτικὸν τόπον	φήσουσι	σημαίνειν· ὥστε καὶ τὸ Ἀθήνησιν·
[6, 1, 25]	ὂν μὲν μόνον τὴν ὕλην	φήσουσι,	τὰ δ´ ἄλλα πάθη τῆς
[6, 1, 18]	τῷ ποιεῖν τὰς μὲν ἐνεργείας	φήσουσι,	τὰς δὲ κινήσεις, τὰς μὲν
[6, 1, 13]	Εἰ δὲ τὸ ἐν χρόνῳ	φήσουσι	τὸ ποτὲ εἶναι, ἀλλ´ οὐ
[6, 1, 25]	ἐξαριθμοῦνται, ἀλλ´ ἀρχὰς τῶν ὄντων	ζητοῦσι·	διαφέρει δὲ ἀρχὰς λέγειν καὶ
[6, 1, 25]	τὴν πρώτην αὐτοῖς δοκοῦσαν ἀρχὴν	συντάττουσι	τοῖς μετὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῶν.
[6, 1, 26]	ἅμα, διὰ τί οὐκ ἐκεῖνο	προτάττουσι;	Καὶ διὰ τί τοῦτο μᾶλλον
[6, 1, 28]	ὂν ὡς τὸ μάλιστα ὂν	προτάττουσι	καὶ τὸ ὕστατον πρῶτον. Αἴτιον
[6, 1, 4]	ὄντες, εἰ μηδεμιᾷ τῶν ἄλλων	ἁρμόττουσι,	τοῦτο, ὃ λέγονται, ἔσονται καὶ
[6, 1, 30]	ἄλλως δὲ ἐν τοῖς πως	ἔχουσι,	καὶ ἔτι τὰ μὲν ποιὰ
[6, 1, 4]	καθ´ αὑτόν, εἴτ´ ἐν τοῖς	μετέχουσι	θεωροῖτο, αὐτός, οὐ τὰ μετέχοντα.
[6, 1, 13]	τὸ χθὲς καὶ αὔριον καὶ	πέρυσι	καὶ τὰ τοιαῦτα μέρη χρόνου,
[6, 1, 30]	ἔχοντα τὸ χθὲς καὶ τὸ	πέρυσι	καὶ τὸ ἐν Λυκίῳ καὶ
[6, 1, 13]	ἔσται, καὶ τὸ χθὲς καὶ	πέρυσι,	τὰ ὑπὸ τὸ ἦν ὑποβεβλῆσθαι
[6, 1, 13]	τούτων ἔσται. Εἰ δέ, ὅταν	λέγωσι	χθές, τοῦτο λέγομεν, ὡς ἐν
[6, 1, 22]	δύο κατηγορίαι ἑκάτερον· καὶ οὗτος	δίδωσι	τῷδε κίνησιν, οὗτος δὲ λαμβάνει,
[6, 1, 10]	τὶ οὐδὲν ἧττον δηλοῦσαι, κἂν	δοκῶσι	τὴν ποιὰν οὐσίαν λέγειν. Αἱ
[6, 1, 19]	τούτῳ. Τί οὖν, εἰ μή	τι	ἀλγοῖ; Τί ἄλλο ἢ ἡ
[6, 1, 4]	ἀξιοῦται ποσὰ εἶναι, ἀλλὰ πρός	τι·	ἀλλὰ ὅμως πρός τι λέγουσι,
[6, 1, 24]	ἢ πάσχειν. Τὸ δὲ ἀνάκειται»	τί	ἄλλο ἢ ἄνω κεῖται» ὥσπερ
[6, 1, 19]	οὖν, εἰ μή τι ἀλγοῖ;	Τί	ἄλλο ἢ ἡ ἐνέργεια τοῦ
[6, 1, 6]	τῆς σχέσεως. Ἡ δὲ σχέσις	τί	ἄλλο ἢ ἡμετέρα κρίσις παραβαλλόντων
[6, 1, 19]	αὐτῷ γιγνόμενον ἢ ἄλγημα ἤ	τι	ἄλλο, οἷον μαραίνεσθαι. Τί οὖν,
[6, 1, 24]	σχῆμα ἄλλο· τοῦ δὲ κεῖσθαι	τί	ἄλλο σημαίνοντος ἢ ἐν τόπῳ
[6, 1, 13]	πρᾶξις ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ	τί	ἂν εἴη ἢ ἐν μέρει
[6, 1, 6]	παρὰ τὸ καθήμενον καὶ ἑστηκὸς	τί	ἂν εἴη; Ἡ δ´ ἕξις
[6, 1, 6]	μέτρησιν. Ὅμοιον δὲ πρὸς ὅμοιον	τί	ἂν ἔχοι ἀπογεννώμενον; Ἢ οὐκ
[6, 1, 2]	λεγόμεναι οὐσίαι πρὸς τὰς δευτέρας	τί	ἂν ἔχοιεν κοινόν, ὁπότε παρὰ
[6, 1, 6]	εἴη· καὶ ἐπὶ διαθέσεως ὡσαύτως.	Τί	ἂν οὖν εἴη παρὰ ταῦτα
[6, 1, 17]	αὑτά, ἀλλ´ εἰς τὸ πρός	τι	ἀνάγειν τῷ τὴν μὲν ἐνέργειαν
[6, 1, 17]	μὲν ποίησιν εἰς τὸ πρός	τι	ἀνάξουσι, τὸ δὲ ποιεῖν ἓν
[6, 1, 7]	τὸ πρός τι οὐκ εἴ	τι	ἁπλῶς ἑτέρου λέγεται, οἷον ἕξις
[6, 1, 3]	τι παρὰ τὰ ἄλλα γένη.	Τί	ἄρα γε αὐτὸ τοῦτο τὸ
[6, 1, 17]	λεκτέον ὡς τὰ μὲν πρός	τι	αὐτὴ ἡ σχέσις ἐγέννα, ἀλλ´
[6, 1, 27]	ἀλλὰ σώματα ἄψυχα. Εἰ δέ	τι	αὐτὴν πλάττοι καὶ ψυχὴν ποιοῖ,
[6, 1, 18]	αἴσθησιν πρὸς τὸ αἰσθητόν, διὰ	τί	αὐτὸ τὸ αἰσθάνεσθαι οὐκέτι πρὸς
[6, 1, 13]	προσλαμβάνουσι. Καὶ τὸ παρεληλυθὸς ἐγκείμενον	τί	αὐτοῖς ἔσται ἢ τὸ αὐτὸ
[6, 1, 27]	τούτῳ αὐτῷ οὐδὲ ὕλη· πρός	τι	γὰρ ἡ ὕλη. Τὸ γὰρ
[6, 1, 15]	ἡ κίνησις τῶν ὄντων. Διὰ	τί	γὰρ ποιότης μὲν ἕν τι
[6, 1, 27]	εἰς τὸ λεγόμενον ὑποκείμενον; Πρός	τι	γὰρ τὸ ὑποκείμενον, οὐ πρὸς
[6, 1, 4]	ἀκριβέστερον. Ἔσται τοίνυν οὐχ ἕν	τι	γένος, ἀλλ´ ὁ ἀριθμὸς μόνος,
[6, 1, 17]	τι, τὸ δὲ κινεῖσθαι ἕν	τι	γένος θήσονται, καὶ διαιρήσονται τὸ
[6, 1, 3]	καὶ οὐσίας λέγοι, ἓν δέ	τι	γένος οὐκ ἂν λέγοι, οὐδὲ
[6, 1, 25]	ὄντος καὶ τῶν ἄλλων ἕν	τι	γένος προτάττειν· μᾶλλον δ´ ἂν
[6, 1, 24]	κεῖται» ἢ μεταξὺ κεῖται» Διὰ	τί	δὲ ἀνακλίσεως οὔσης ἐν τῷ
[6, 1, 11]	τῷ ποιεῖν, ὁμωνύμως ἂν εἶεν.	Τί	δὲ ἡ περὶ ἕκαστον μορφή;
[6, 1, 23]	ἔχειν, ὅτι οὐσία εἴρηται, διὰ	τί	δὲ ὅπλα ἔχειν εἰρημένης οὐσίας,
[6, 1, 24]	τοῦ σχήματος καὶ τοῦ τόπου,	τί	δεῖ εἰς ἓν δύο κατηγορίας
[6, 1, 13]	τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος· ὥστε	τί	δεῖ κατηγορίας ἄλλης; Εἰ δὲ
[6, 1, 14]	Λύκιον δὴ καὶ τὰ ἄλλα,	τί	δεῖ παρὰ τὸν τόπον ζητεῖν
[6, 1, 10]	κοινὸν ἡ δύναμις, ἀλλὰ ἄλλο	τι	δεῖ τὸ κοινὸν ζητεῖν. Οὐδ´
[6, 1, 6]	λεχθέντος οὐδεμία, ἢ οὐδαμοῦ τοῦτο.	Τί	δὴ ἐπὶ διπλασίου καὶ ἡμίσεος
[6, 1, 15]	ποσότης ἕν τι, καὶ πρός	τι	διὰ τὴν σχέσιν ἄλλου πρὸς
[6, 1, 12]	εἰς ἄλλο ποιητικὸν λεγόμενον πρός	τι.	Διὰ τί οὖν οὐ καὶ
[6, 1, 20]	ἄλλην φήσομεν; Καὶ πῶς ἄλλο	τι	διατίθησι τὸν πάσχοντα ἀλλοιοῦσα καὶ
[6, 1, 14]	ἑκάτερον σχέσεως ἀπεγεννήθη τι; Εἶτα	τί〉	διαφέρει τὸ ὧδε τοῦ Ἀθήνησιν;
[6, 1, 29]	τὴν δὲ γραμματικὴν καὶ ἄλλο	τι.	Εἰ δὲ τὰ ποιὰ ὕλην
[6, 1, 14]	διὰ τί οὖν οὐ πρός	τι,	εἰ ἐκ τῆς ἑκατέρου πρὸς
[6, 1, 30]	ἀλλὰ ἔχων» Τὸ δὲ πρός	τι,	εἰ μὲν μὴ ὑφ´ ἓν
[6, 1, 27]	πρὸς μὴ ὂν πῶς πρός	τι,	εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός; Τὸ
[6, 1, 9]	καὶ γνῶσις ὡσαύτως ἐξ ἀμφοῖν	τι	εἶδος· ἡ δὲ ἕξις πρὸς
[6, 1, 17]	τήν γε πρὸ τοῦ πρός	τι	εἴληχε φύσιν. Αὕτη τοίνυν ἡ
[6, 1, 22]	διατίθεται· ὥστε κινδυνεύειν ἄμφω πρός	τι	εἶναι, ὅσα τοῦ ποιεῖν πρὸς
[6, 1, 17]	ἀφῄρηται τὸ πρὸ τοῦ πρός	τι	εἶναί τε καὶ νοεῖσθαι καθ´
[6, 1, 17]	ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν διὰ	τί	εἰς τὸ πρός τι οὐκ
[6, 1, 14]	ἑκατέρου πρὸς ἑκάτερον σχέσεως ἀπεγεννήθη	τι;	Εἶτα τί〉 διαφέρει τὸ ὧδε
[6, 1, 21]	παρ´ ἑαυτοῦ σαπείη γὰρ ἄν	τι	ἐν ἑαυτῷ ἀλλ´ ὅταν μηδὲν
[6, 1, 19]	τὸ πάσχειν, ὅτι μὴ ἄλλο	τι	ἐν τῷ γραμματείῳ ποιεῖ παρὰ
[6, 1, 9]	αὐτοῖς ὄντος. Αἴσθησις δὲ εἶδός	τι	ἐξ ἀμφοῖν, καὶ γνῶσις ὡσαύτως
[6, 1, 25]	τί πως ἔχοντα, καὶ κοινόν	τι	ἐπ´ αὐτῶν τιθέντας καὶ ἑνὶ
[6, 1, 12]	εἰ ἕξιν λέγοι, ἢ κοινόν	τι	ἐπ´ ἐκείνης καὶ ταύτης τῆς
[6, 1, 12]	τοῦτο πρὸς ἄλλον καὶ πρός	τι·	ἐπεὶ καὶ ἄλλον τρόπον πρός
[6, 1, 8]	ἐκεῖθεν δὲ ζητητέον τὸ διὰ	τί	ἐπὶ τούτων οὐχ ὁμοίως, Ἀλλὰ
[6, 1, 13]	χρόνος παρεληλυθὼς τὸ χθές, σύνθετόν	τι	ἔσται, εἰ ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς
[6, 1, 2]	οὐσίας, εἴρηται. Καὶ προσέτι ἄλλο	τι	ἔσται πρό τε τῆς νοητῆς
[6, 1, 2]	τὸ οὐσίαι λέγεσθαι; Ὅλως δὲ	τί	ἐστιν ἡ οὐσία εἰπεῖν οὐκ
[6, 1, 19]	βουλήσεως τοῦ λυπεῖν, ἀλλὰ ποιεῖ	τι	ἕτερον, δι´ οὗ λυπεῖ, ὃ
[6, 1, 18]	εἶναι καὶ ὑπό τινος ἔστι	τι	ἕτερον, καὶ ἡ ἐνέργεια. Ἡ
[6, 1, 4]	ἂν ἔχωσιν, οὐκ ἂν κοινόν	τι	ἔχοιεν πρὸς τούτους ἐκεῖνοι, ἀλλ´
[6, 1, 23]	τις, διὰ τί, καὶ διὰ	τί	ἔχων μὲν αὐτὰ μίαν ἄλλην
[6, 1, 22]	λῆψις καὶ δόσις καὶ πρός	τι.	Ἢ εἰ ἔχει ὁ λαβών,
[6, 1, 22]	ἐκ τοῦ εἶναι αὐτὸν ἄλλο	τι.	Ἢ ποιεῖν κατὰ συμβεβηκὸς καὶ
[6, 1, 7]	καὶ τὸ εἶναι οὐκ ἄλλο	τι	ἢ τὸ ἀλλήλοις εἶναι, τῷ
[6, 1, 12]	ἐπεὶ καὶ ἄλλον τρόπον πρός	τι,	καθὸ ἕξεις λέγονται. Ἆρ´ οὖν
[6, 1, 23]	μὲν ζητήσειεν ἄν τις, διὰ	τί,	καὶ διὰ τί ἔχων μὲν
[6, 1, 25]	τὰ πάντα, ὅτι μὲν κοινόν	τι	καὶ ἐπὶ πάντων ἓν γένος
[6, 1, 9]	οὖν ὑφ´ ἓν γένος αὐτό	τι	καὶ ἡ ἀπόφασις, διπλάσιον καὶ
[6, 1, 12]	οὐ καὶ ὁ πυκτικὸς πρός	τι,	καὶ ἡ πυκτικὴ αὐτή; Πρὸς
[6, 1, 15]	τὴν οὐσίαν οὔσης οὐκ ἔσται	τι	καὶ κίνησις ἓν γένος; ~Εἰ
[6, 1, 3]	ποσὸν οὐσίας, καὶ χρόνος κινήσεώς	τι	καὶ κίνησις τοῦ κινουμένου; Ἀλλ´
[6, 1, 8]	καὶ διαιρετέον οὐχ ὡς ταὐτόν	τι	καὶ κοινὸν ἐν διαφοραῖς, ἀλλ´
[6, 1, 4]	τὸ φυσικὸν μετρηθὲν γίγνεται ποσόν	τι,	καὶ ὁ τόπος κατὰ συμβεβηκός,
[6, 1, 10]	τοῦτο, καὶ ὁ ἀδύνατος πρός	τι.	Καὶ ὅλως χαρακτήρ τις ἡ
[6, 1, 9]	καὶ οὐ διπλάσιον, καὶ πρός	τι	καὶ οὐ πρός τι; Ὥσπερ
[6, 1, 21]	ἐξ αὐτοῦ. Ἡ οὖν ἐπιθυμία	τί	καὶ πᾶσα ὄρεξις, εἰ ἡ
[6, 1, 15]	τὴν οὐσίαν, καὶ ποσότης ἕν	τι,	καὶ πρός τι διὰ τὴν
[6, 1, 22]	ἐνεργείας ποιήσεις λέγειν οὐδὲ ποιεῖν	τι·	κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἡ ποίησις.
[6, 1, 29]	καίτοι εἰ μὴ κἀκεῖ ὑπόστασις,	τί	καταριθμοῦσιν ὡς ἓν γένος ἢ
[6, 1, 4]	δὲ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ συνεχές,	τί	κοινὸν ἀμφοτέροις ἔσται τὸ ποσοῖς
[6, 1, 2]	αὐτῶν τῶν τῇδε οὐσιῶν ζητητέον,	τί	κοινὸν ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ
[6, 1, 10]	κατὰ ταύτας ποιοὶ λέγονται. Ἀλλὰ	τί	κωλύει λεγομένους ποιοὺς ὁμωνύμως λέγεσθαι
[6, 1, 3]	καὶ ἧττον τὰ ἄλλα. Ἀλλὰ	τί	κωλύει μίαν κατηγορίαν τὰ πάντα
[6, 1, 13]	μέρος ἀξιοῦσι μὴ χρόνον ἁπλῶς	τι	λέγειν, ἀλλὰ μέρος χρόνου παρεληλυθός,
[6, 1, 7]	τῶν ὑποκειμένων, ἀλλ´ ἣ πρός	τι	λέγεται. Οἷον τὸ διπλάσιον πρὸς
[6, 1, 3]	τὸ τῶν Ἡρακλειδῶν γένος ἕν	τι	λέγοι, οὐχ ὡς κοινὸν κατὰ
[6, 1, 9]	εἶναι ταύτας τὰς τοῦ πρός	τι	λεγομένας σχέσεις· εἰ δὲ καὶ
[6, 1, 4]	πρός τι· ἀλλὰ ὅμως πρός	τι	λέγουσι, καθόσον ποσὰ δοκεῖ εἶναι.
[6, 1, 13]	ἂν εἴη, καὶ οὐχ ἕν	τι	λέγουσιν. Ἀλλὰ Σωκράτης ἢ ἡ
[6, 1, 7]	ἐπὶ πάντων ὧν λέγομεν πρός	τι	μετὰ τὰ ὑποκείμενα ἔστι πρὸς
[6, 1, 11]	ταῖς ἕξεσι δύναμις. Ἔπειτα διὰ	τί	ὁ κατὰ δύναμιν τοῦ κατὰ
[6, 1, 16]	γὰρ ἤδη ἀλλ´ ἵνα ἐργάσηταί	τι,	ὃ ἕτερόν ἐστι μετ´ αὐτήν.
[6, 1, 10]	βλέπουσα· οὐ γὰρ ἂν ἐποίησέ	τι,	ὃ μὴ δύναται. Καὶ τὸ
[6, 1, 21]	ἐν αὐτῷ εἴτε εἰς ἄλλον	τι	ὄν, κίνημα ἐξ αὐτοῦ. Ἡ
[6, 1, 2]	καὶ πρὸ τῆς αἰσθητῆς, ἄλλο	τι	ὂν κατηγορούμενον κατ´ ἀμφοῖν, ὃ
[6, 1, 13]	τὸ μέρος ᾗ μέρος πρός	τι	ὂν προσλαμβάνουσι. Καὶ τὸ παρεληλυθὸς
[6, 1, 4]	οὐσίαι ἢ καὶ αὐτοὶ ποσόν	τι·	ὁποτέρως δ´ ἂν ἔχωσιν, οὐκ
[6, 1, 22]	ὥσπερ λέγεται ἔχειν χρῶμα, διὰ	τί	οὐ καὶ ἔχει κίνησιν; Καὶ
[6, 1, 17]	ποιεῖν ἓν γένος θήσονται, διὰ	τί	οὐ καὶ τὴν μὲν κίνησιν
[6, 1, 14]	παρὰ χρόνον καὶ τόπον, διὰ	τί	οὐ καὶ τὸ ἐν ἀγγείῳ
[6, 1, 23]	εἰ τὸ ἔχειν πολλαχῶς, διὰ	τί	οὐ πάντες οἱ τρόποι τοῦ
[6, 1, 12]	τις δύναμις, οὐδ´ οὕτω πρός	τι	οὐδὲ ποιὸν ἔτι. Οὐδὲ γὰρ
[6, 1, 17]	διὰ τί εἰς τὸ πρός	τι	οὐκ ἀναχθήσεται; Ἢ γὰρ κίνησις
[6, 1, 7]	ἔχει. Λεκτέον δὴ τὸ πρός	τι	οὐκ εἴ τι ἁπλῶς ἑτέρου
[6, 1, 26]	ἀρχάς. Ἔπειτα, εἰ ἅμα, διὰ	τί	οὐκ ἐκεῖνο προτάττουσι; Καὶ διὰ
[6, 1, 13]	τὰ τοιαῦτα μέρη χρόνου, διὰ	τί	οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται
[6, 1, 19]	ταὐτὸν πεποίηκεν ἄλλο, τὸ λυπεῖσθαι.	Τί	οὖν αὐτὸ τὸ ἓν γενόμενον,
[6, 1, 21]	ὅτι δὲ μετ´ ἐκεῖνο ἐγήγερται.	Τί	οὖν διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι ἢ
[6, 1, 22]	κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἡ ποίησις.	Τί	οὖν; εἰ βαδίζων ἴχνη εἰργάσατο,
[6, 1, 21]	ἑτέρου ἐν ἄλλῳ τὸ πάσχειν.	Τί	οὖν, εἰ ἐξ αὐτοῦ μέν,
[6, 1, 21]	μὴ ἐνέργεια, πεῖσις δὲ μόνον;	Τί	οὖν, εἰ κάλλιον γίγνοιτο, ἡ
[6, 1, 19]	γὰρ τὸ πάσχειν ἐν τούτῳ.	Τί	οὖν, εἰ μή τι ἀλγοῖ;
[6, 1, 9]	αὐτὸ καὶ ταὐτὸν καὶ θάτερον.	Τί	οὖν, εἰ ὁ μὲν αἰσχρός,
[6, 1, 19]	ἤ τι ἄλλο, οἷον μαραίνεσθαι.	Τί	οὖν, εἴ τις αὐτὸ τοῦτο
[6, 1, 4]	τοίνυν, ἀλλὰ τὰ τρία. Διὰ	τί	οὖν καὶ τὰ μεγέθη; Ἆρα,
[6, 1, 4]	ἢ τέτρασι λέγεται εἶναι ποσόν.	Τί	οὖν; μόνον τοὺς ἀριθμοὺς φήσομεν
[6, 1, 12]	ποιητικὸν λεγόμενον πρός τι. Διὰ	τί	οὖν οὐ καὶ ὁ πυκτικὸς
[6, 1, 14]	δεξαμένου πρὸς ὃ ἐδέξατο· διὰ	τί	οὖν οὐ πρός τι, εἰ
[6, 1, 10]	οὐχ ἓν ἂν εἴη γένος.	Τί	οὖν τὸ κοινὸν ἐπί τε
[6, 1, 6]	μίαν κατηγορίαν. ~Τὸ δὲ πρός	τι	οὕτως ἐπισκεπτέον, εἴ τις κοινότης
[6, 1, 16]	μεταβολῆς Εἰ οὖν μεταβολή, διὰ	τί	οὐχὶ καὶ κίνησις; Εἴληπται δὲ
[6, 1, 24]	ἀνακλίσεως οὔσης ἐν τῷ πρός	τι	οὐχὶ καὶ ὁ ἀνακείμενος ἐκεῖ;
[6, 1, 17]	ἢ οὕτω πάντα ἔσται πρός	τι·	πάντως γὰρ ἔχει ὁτιοῦν σχέσιν
[6, 1, 3]	πᾶσαι αἱ λεγόμεναι οὐσίαι ἔχουσαί	τι	παρὰ τὰ ἄλλα γένη. Τί
[6, 1, 18]	ἔχει πρὸς ἐκεῖνο, ἔχει δέ	τι	παρὰ τὴν σχέσιν, τὸ ἢ
[6, 1, 15]	τί γὰρ ποιότης μὲν ἕν	τι	περὶ τὴν οὐσίαν, καὶ ποσότης
[6, 1, 11]	~Ἀλλ´ εἰ ταῦτα οὕτως, διὰ	τί	πλείω εἴδη ποιότητος, καὶ ἕξεις
[6, 1, 20]	πάσχειν, οἷον τὸ τρίβειν, διὰ	τί	ποιεῖν μᾶλλον ἢ πάσχειν; Ἤ,
[6, 1, 29]	οὐκ ἐν ὕλῃ γενόμενοι σύνθετόν	τι	ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ τοῦ συνθέτου
[6, 1, 4]	γάρ· τὰ δὲ μέτρα διὰ	τί	ποσὰ ἢ ποσότης; Ἢ ὅτι
[6, 1, 4]	μετέχοντα ποσότητος, αὐτοί τε διὰ	τί	ποσόν; Μέτρα γάρ· τὰ δὲ
[6, 1, 4]	αὐτὴ δὲ ἡ ἐπιφάνεια διὰ	τί	ποσόν; Περατωθεῖσα γοῦν οἷον τρισὶ
[6, 1, 5]	μὲν κατὰ τὸ μετροῦν λαμβάνοιτο,	τί	ποτε τὸ μετροῦν ληπτέον· ἢ
[6, 1, 27]	ἡ ὕλη. Τὸ γὰρ πρός	τι	πρὸς ἄλλο καὶ ἐκ τοῦ
[6, 1, 25]	καὶ πὼς ἔχοντα καὶ πρός	τί	πως ἔχοντα, καὶ κοινόν τι
[6, 1, 9]	εἶδος} γενικῶς τὴν τοῦ πρός	τι	σχέσιν ὡς εἶδός τις θήσεται,
[6, 1, 7]	Τοῦτ´ οὖν ἐπισημηναμένους χρὴ ζητεῖν	τί	ταὐτὸν ἐν πᾶσι, καὶ εἰ
[6, 1, 19]	κινήσεις ἄμφω λεκτέον, καὶ ἕν	τι	τὴν κίνησιν καὶ γένος ἕν,
[6, 1, 17]	μὲν κίνησιν εἰς τὸ πρός	τι,	τὸ δὲ κινεῖσθαι ἕν τι
[6, 1, 18]	ἡ νόησις παρὰ τὸ πρός	τι	τὸ ἢ κίνησις εἶναι ἢ
[6, 1, 12]	ἀψύχων δυνάμεων, ἃς ποιότητας εἴπομεν,	τί	τὸ ποιητικόν; Ἢ ὅταν συντύχῃ
[6, 1, 12]	οὐδὲν δεῖ εἰς τὸ πρός	τι	τὸ ποιητικὸν οὐδ´ αὖ τὸ
[6, 1, 26]	οὐκ ἐκεῖνο προτάττουσι; Καὶ διὰ	τί	τοῦτο μᾶλλον ὄν, ἡ ὕλη,
[6, 1, 29]	οὐκ ὂν δύναται εἶναι. Ἀλλὰ	τί	τοῦτο τὸ ἐπὶ τῇ ὕλῃ
[6, 1, 8]	ὑπόστασιν εἰπάτωσαν. Σῶμα μὲν οὖν	τι	τοῦτο τὸ κοινὸν οὐκ ἂν
[6, 1, 25]	εἰ μὲν οὖν ὄν, ἕν	τι	τῶν εἰδῶν ἐστιν· εἰ δὲ
[6, 1, 28]	ὅλον ὂν εἴη ἢ ἕν	τι	τῶν ἐν ἐκείνῳ· εἰ δὲ
[6, 1, 9]	πρός τι καὶ οὐ πρός	τι;	Ὥσπερ ἂν εἰ ζῷόν τις
[6, 1, 24]	πὼς κεῖνται» καὶ κεῖται ἐν	σχήματι	τοιῷδε» Καὶ τὸ μὲν σχῆμα
[6, 1, 29]	Ἀλλ´ οὐδὲ τό πως ἔχον·	ἔτι	γὰρ μᾶλλον οὐκ ὄν. Τὸ
[6, 1, 30]	τοιαύταις σχέσεσι, πολλαχοῦ οὐ διδόντων.	Ἔτι	δ´ ἐν γένει τῷ αὐτῷ
[6, 1, 26]	τὸ ἐνεργείᾳ, καὶ οὐχ ἁπλοῦν	ἔτι.	Καὶ ὁ θεὸς δεύτερος αὐτοῖς
[6, 1, 23]	ἕστηκεν» ἐπ´ ἀμφοῖν οὐ ταὐτόν.	Ἔτι	καὶ τὸ ἐν ὀλίγοις πῶς
[6, 1, 12]	τις ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ	ἔτι	μᾶλλον ἐπὶ τῶν προαίρεσιν ἐχόντων
[6, 1, 9]	ἧττον αἰσχρός, ὁ δὲ μᾶλλον	ἔτι	μᾶλλον οὐ κρατοῦντος· ἢ τῇ
[6, 1, 12]	οὕτω πρός τι οὐδὲ ποιὸν	ἔτι.	Οὐδὲ γὰρ ὡς τὸ μεῖζον
[6, 1, 13]	χρόνῳ παρεληλυθότι ὡρισμένῳ γέγονε τόδε,	ἔτι	πλείω καὶ μᾶλλον λέγουσιν· ἔπειτα,
[6, 1, 30]	ἐν τοῖς πως ἔχουσι, καὶ	ἔτι	τὰ μὲν ποιὰ περὶ τὴν
[6, 1, 12]	εἰς ἄλλο καὶ πάσχει, πῶς	ἔτι	τὸ ποιητικόν; Ἐπεὶ καὶ τὸ
[6, 1, 10]	τὸ ἔχον δύναται ἃ δύναται,	οὐκέτι	αἱ ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα τὸ
[6, 1, 10]	τὴν ἀσθένειαν. Ἀλλ´ εἰ τοῦτο,	οὐκέτι	κοινὸν ἡ δύναμις, ἀλλὰ ἄλλο
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον· τίνι γὰρ ὑποκείμενα ἔσται	οὐκέτι	ὄντος τοῦ παρέξοντος ὑποκείμενα αὐτὰ
[6, 1, 20]	ἄλλον, οἷον τύπτων, καὶ πάσχῃ,	οὐκέτι	ποιεῖ. Ἢ οὐδὲν κωλύει ποιοῦντα
[6, 1, 18]	διὰ τί αὐτὸ τὸ αἰσθάνεσθαι	οὐκέτι	πρὸς τὸ αἰσθητόν; Καὶ ἡ
[6, 1, 19]	δ´ ἐν ἄλλῳ συνιστάμενον· καὶ	οὐκέτι	τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ
[6, 1, 19]	πάσχει} Ἢ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ	οὐκέτι	τὸ τῆς βουλήσεως τοῦ λυπεῖν,
[6, 1, 26]	αὐτοῦ εἶναι τὸ ἐνεργείᾳ καὶ	οὐκέτι	τοῦτο ἀρχή, ἤ, εἰ ἅμα
[6, 1, 27]	καὶ αὐτὸς σὺν αὐτῇ γενόμενος,	οὐκέτι	ὑποκείμενον τὴν ὕλην παρέξεται οὐδὲ
[6, 1, 2]	τὸ τῆς οὐσίας, εἴρηται. Καὶ	προσέτι	ἄλλο τι ἔσται πρό τε
[6, 1, 12]	Καὶ εἰ ὁ πυκτικὸς ἐν	ποιότητι,	πῶς οὐ καὶ ὁ ποιητικός;
[6, 1, 8]	Οἷον ἰσότητα τὴν τὰ ἴσα·	ἰσότητι	γὰρ ἴσα καὶ ὅλως ταὐτότητί
[6, 1, 4]	ἔσονται καὶ ἐν τῇ λεγομένῃ	ποσότητι	κείσονται. Καὶ γὰρ ἡ μονὰς
[6, 1, 7]	τοῦ ποιὰ εἶναι ἔστιν ἐν	ταὐτότητι	τῇ πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ
[6, 1, 8]	ἰσότητι γὰρ ἴσα καὶ ὅλως	ταὐτότητί	τινι ταὐτά· τὸ δὲ μέγα
[6, 1, 28]	τίνα δεῖ προσεῖναι τῷ ἀληθῶς	ὄντι,	οἷς οὖσιν ὑπάρχειν καὶ τὸ
[6, 1, 25]	Ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ	παρόντι	ἐατέον, αὐτὴν δὲ τὴν διαίρεσιν
[6, 1, 20]	ἀντιτρίβεται, καὶ πάσχει. Ἆρ´ οὖν,	ὅτι	ἀντικινεῖται, καὶ δύο κινήσεις φήσομεν
[6, 1, 20]	ποιεῖν μᾶλλον ἢ πάσχειν; Ἤ,	ὅτι	ἀντιτρίβεται, καὶ πάσχει. Ἆρ´ οὖν,
[6, 1, 14]	εἴδη ἢ μέρη· διαφέρει δέ,	ὅτι	ἀφωρισμένως μᾶλλον. Εἰ οὖν τὸ
[6, 1, 1]	τοῦ ὄντος ἢ κατηγορίας δέκα.	Ὅτι	γὰρ οὐ συνώνυμον τὸ ὂν
[6, 1, 12]	ἐνεργειῶν, αἳ γίνονται κατ´ αὐτάς,	ὅτι	γεννητικαὶ αὗται τούτων. Ἢ τῷ
[6, 1, 21]	μὴ προσποιοῖτο ἀφ´ οὗ κεκίνηται,	ὅτι	δὲ μετ´ ἐκεῖνο ἐγήγερται. Τί
[6, 1, 1]	τε πεπερασμένα εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν.	Ὅτι	δὲ〉 τὰ ὑποκείμενα οὐκ ὀρθῶς
[6, 1, 4]	οὖν καὶ τὰ μεγέθη; Ἆρα,	ὅτι	ἐγγὺς τοῦ ποσοῦ, καὶ οἷς
[6, 1, 3]	τὸ δὲ λευκὸν κατ´ ἄλλου,	ὅτι	ἐν ἄλλῳ. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν
[6, 1, 4]	τί ποσὰ ἢ ποσότης; Ἢ	ὅτι	ἐν τοῖς οὖσιν ὄντες, εἰ
[6, 1, 23]	ἀναχθήσονται; Ὥστε καὶ τὸ ποσόν,	ὅτι	ἔχει μέγεθος, καὶ τὸ ποιόν,
[6, 1, 23]	ἔχει υἱόν, καὶ ὁ υἱὸς,	ὅτι	ἔχει πατέρα, καὶ ὅλως κτήματα.
[6, 1, 23]	ὁ πατὴρ καὶ τὰ τοιαῦτα,	ὅτι	ἔχει υἱόν, καὶ ὁ υἱὸς,
[6, 1, 23]	ἔχει μέγεθος, καὶ τὸ ποιόν,	ὅτι	ἔχει χρῶμα, καὶ ὁ πατὴρ
[6, 1, 23]	ποιότητα ἔχειν οὐ δεῖ λέγειν,	ὅτι	ἤδη ποιότης εἴρηται, οὐδὲ ποσότητα
[6, 1, 10]	ἀσθένεια καὶ ἀδυναμία ὅλως; Ἢ	ὅτι	καὶ κατὰ ταύτας ποιοὶ λέγονται.
[6, 1, 2]	Ἀπὸ γὰρ ταύτης πάντως ἀρκτέον.	Ὅτι	μὲν ἓν ἐπί τε τῆς
[6, 1, 25]	ἑνὶ γένει περιλαμβάνοντας τὰ πάντα,	ὅτι	μὲν κοινόν τι καὶ ἐπὶ
[6, 1, 13]	μέρει τοῦ χρόνου; Εἰ δ´	ὅτι	μέρος χρόνου λέγουσι, καὶ καθότι
[6, 1, 19]	ἄλλῳ, οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ πάσχειν,	ὅτι	μὴ ἄλλο τι ἐν τῷ
[6, 1, 22]	καὶ τὴν ἐνέργειαν κατὰ συμβεβηκός,	ὅτι	μὴ πρὸς τοῦτο ἑώρα· ἐπεὶ
[6, 1, 1]	τοῖς νοητοῖς ἑώρων, οὔτε ἄπειρα,	ὅτι	μήτε οἷόν τε μήτ´ ἐπιστήμη
[6, 1, 4]	πολλοῦ μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν,	ὅτι	ὀλίγου; Ἀλλὰ τὸ μέγα αὐτὸ
[6, 1, 28]	σώματα νομίσειεν εἶναι τὸ ὄν,	ὅτι	οὐ φθείρεται ὁ τόπος νομίσας.
[6, 1, 16]	ἀτελὲς λέγεται περὶ αὐτῆς, οὐχ	ὅτι	οὐδὲ ἐνέργεια, ἀλλὰ ἐνέργεια μὲν
[6, 1, 23]	ὅτι ποσότης, οὐδὲ μέρη ἔχειν,	ὅτι	οὐσία εἴρηται, διὰ τί δὲ
[6, 1, 23]	ἄλλην ἢ ἄλλας; Εἰ δ´	ὅτι	περίκειται, κἂν ἱμάτιον κέηται ἐπὶ
[6, 1, 13]	τὸ πρᾶγμα λέγουσιν, οἷον Σωκράτης	ὅτι	πέρυσιν ἦν, ὁ μὲν Σωκράτης
[6, 1, 1]	ἐπισκεπτέον, οἳ οὔτε ἓν θέμενοι,	ὅτι	πολλὰ καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς
[6, 1, 23]	ποιότης εἴρηται, οὐδὲ ποσότητα ἔχειν,	ὅτι	ποσότης, οὐδὲ μέρη ἔχειν, ὅτι
[6, 1, 8]	ἄλλων, ὁμώνυμος· οὐ γὰρ δή,	ὅτι	σχέσις λέγεται, καὶ τὴν οὐσίαν
[6, 1, 22]	αὐτή, παρὰ δὲ τῷδε πάσχειν,	ὅτι	τάδε οὗτος διατίθεται· ὥστε κινδυνεύειν
[6, 1, 28]	οὕτω φανερὰν ἀτοπίαν φιλονεικεῖν, δεικνύντα,	ὅτι	τὸ μὴ ὂν ὡς τὸ
[6, 1, 29]	τίς ἡ διαφορά; Ἢ δῆλον,	ὅτι	τό πως ἔχειν ἐνταῦθα ὑπόστασις
[6, 1, 16]	ᾗ ὅλως κίνησις. Εἰ δ´	ὅτι	τὸ συνεχὲς προσλαβοῦσα πάντως ἐν
[6, 1, 7]	εἰ ἔστι σχέσις, ἐπισημηναμένους δὲ	ὅτι	τῶν τοιούτων ἐπὶ μὲν ὧν,
[6, 1, 7]	ἕξις ψυχῆς ἢ σώματος, οὐδ´	ὅτι	ψυχὴ τοῦδε ἐστὶν ἢ ἐν
[6, 1, 13]	ὅτι μέρος χρόνου λέγουσι, καὶ	καθότι	μέρος ἀξιοῦσι μὴ χρόνον ἁπλῶς
[6, 1, 13]	τοῦτο λέγομεν, ὡς ἐν χρόνῳ	παρεληλυθότι	ὡρισμένῳ γέγονε τόδε, ἔτι πλείω
[6, 1, 7]	καὶ τὸ ὅμοιος οὗτος τῷ	τεθνηκότι	λέγομεν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρεξέβημεν·
[6, 1, 12]	πρὸς τὴν ἐνταῦθα, οὐκ ἠρίθμηται	δηλονότι	ἐν τούτοις· εἰ δὲ συνωνύμως,
[6, 1, 23]	κάθεξιν αὐτὴν καὶ τὴν ἕξιν,	δηλονότι	καὶ τὰ ἄλλα πάντα αὖ
[6, 1, 29]	ὕλην πως ἔχουσαν, τὰ ποιὰ	δηλονότι	πως ἔχοντα ἐροῦσι καὶ ἐν
[6, 1, 16]	ἂν τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι τὴν	ἄρτι	ἀρξαμένην καὶ αὐτὴν ἄπειρον εἰς
[6, 1, 19]	τὸ αἰσθάνεσθαι, ἀλλὰ τὸ λυπηθῆναί	ἐστι	γενέσθαι ἐν πάθει, ὃ μὴ
[6, 1, 7]	τῶν παραπλησίων πατρὸς ἀπελθόντος υἱός	ἐστι,	καὶ ἀδελφοῦ ἀδελφός· ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 2]	ἀποδοίη, ἤδη ἔχει τὸ τί	ἐστι,	καὶ ἴσως οὐδὲ τὸ ἓν
[6, 1, 6]	τὰ ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντα ἅ	ἐστι	καὶ λεγόντων τοῦτο καὶ τοῦτο
[6, 1, 16]	ἵνα ἐργάσηταί τι, ὃ ἕτερόν	ἐστι	μετ´ αὐτήν. Καὶ οὐκ αὐτὴ
[6, 1, 4]	Μετροῦσα οὖν οὐ τὸ τί	ἐστι	μετρεῖ· ἓν γὰρ λέγει καὶ
[6, 1, 5]	γάρ} Ἀλλὰ λόγος, ὢν τοσόσδε	{ἐστί{	ν} μετρεῖται μὲν γάρ〉 ᾗ
[6, 1, 14]	τοῦτό ἐστι τὸ ἐν Ἀθήναις	ἐστί»	πρὸς τῷ τόπῳ καὶ τὸ
[6, 1, 26]	ὕλη σῶμα οὖσα; Οὐ γάρ	ἐστι	σῶμα μὴ οὐ πολλὰ εἶναι·
[6, 1, 26]	δὲ καὶ ἄνευ τῆς ὕλης	ἐστὶ	τὴν οὐσίαν σύνθετος, ἅτε σῶμα
[6, 1, 14]	Εἶτα, εἰ τὸ Ἀθήνησι τοῦτό	ἐστι	τὸ ἐν Ἀθήναις ἐστί» πρὸς
[6, 1, 19]	λύπην οὐκ ἐμποιοῦν, οὐ πάθος	ἐστὶ	τοῦ εἰς ὅν, οἷον τὸ
[6, 1, 25]	εἶναι τὸ ἐν τῷ τί	ἐστι	τῶν εἰδῶν κατηγορούμενον· ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 16]	οὐχ ἵνα ἀφίκηται εἰς ἐνέργειαν	ἔστι	γὰρ ἤδη ἀλλ´ ἵνα ἐργάσηταί
[6, 1, 1]	ἄν τινες οἱ πλείω τούτων.	Ἔστι	δὲ καὶ ἐν τοῖς γένεσι
[6, 1, 26]	Ἐχρῆν δὴ λογίσασθαι ὡς οὐκ	ἔστι	δυνατὸν προτάττειν ἁπάντων ὄγκον, ἀλλὰ
[6, 1, 13]	καὶ τὸ ἦν καὶ τὸ	ἔστι	καὶ τὸ ἔσται, εἴδη ὄντα
[6, 1, 29]	λέγοι αὐτὴν τιθεῖσα ὃ μὴ	ἔστι	μηδὲ δύναται, τίνι ταύτην δεῖ
[6, 1, 26]	εἰς μεγέθη, εἴ γε οὐκ	ἔστι	πολλὰ εἶναι μὴ ἑνὸς ὄντος,
[6, 1, 7]	πρός τι μετὰ τὰ ὑποκείμενα	ἔστι	πρὸς ἄλληλα ἡ σχέσις, ἡμεῖς
[6, 1, 14]	πρὸς τῷ τόπῳ καὶ τὸ	ἔστι	προσκατηγορεῖται· δεῖ δὲ οὔ· ὥσπερ
[6, 1, 7]	παυστέον μὲν τὸ ζητεῖν, εἰ	ἔστι	σχέσις, ἐπισημηναμένους δὲ ὅτι τῶν
[6, 1, 18]	τινος εἶναι καὶ ὑπό τινος	ἔστι	τι ἕτερον, καὶ ἡ ἐνέργεια.
[6, 1, 26]	τάττειν, παντάπασιν ἀτοπώτατον. Οὐδὲ γὰρ	ἔστι	τὸ δυνάμει εἰς ἐνέργειαν ἐλθεῖν
[6, 1, 7]	παρὰ τοῦ ὑπερέχεσθαι· ὥστε οὐκ	ἔστι	τὸ μὲν αὐτῶν πρότερον, τὸ
[6, 1, 25]	ἐστιν· εἰ δὲ μὴ ὄν,	ἔστι	τὸ ὂν μὴ ὄν. Καὶ
[6, 1, 19]	ἡ ἐν τῷ τεμνομένῳ, ἀλλ´	ἔστι	τὸ τέμνειν τὸ ἐκ τῆς
[6, 1, 30]	τὸ συναμφότερον, χωρὶς περὶ ἑκάστων	ἔξεστι	ζητεῖν λαμβάνουσι καὶ τὰ παρὰ
[6, 1, 16]	Εἰ οὖν μεταβολή, διὰ τί	οὐχὶ	καὶ κίνησις; Εἴληπται δὲ μεταβολὴ
[6, 1, 24]	οὔσης ἐν τῷ πρός τι	οὐχὶ	καὶ ὁ ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ
[6, 1, 25]	διαφορὰς οὐ καταλελοίπασιν, αἷς τὸ	τὶ	διαιρήσουσι. Καὶ τὸ τὶ τοῦτο
[6, 1, 3]	ἐνυπάρχον ὡς μέρος καὶ τὸ	τὶ»	ἐκείνου· τὸ δὲ λευκὸν κατ´
[6, 1, 2]	τις ἀποδοίη, ἤδη ἔχει τὸ	τί	ἐστι, καὶ ἴσως οὐδὲ τὸ
[6, 1, 4]	προσχρωμένη. Μετροῦσα οὖν οὐ τὸ	τί	ἐστι μετρεῖ· ἓν γὰρ λέγει
[6, 1, 3]	ἄρα γε αὐτὸ τοῦτο τὸ	τὶ»	καὶ τὸ τόδε» καὶ τὸ
[6, 1, 10]	λόγοι ἢ μέρη λόγων, τὸ	τὶ	οὐδὲν ἧττον δηλοῦσαι, κἂν δοκῶσι
[6, 1, 25]	τὸ τὶ διαιρήσουσι. Καὶ τὸ	τὶ	τοῦτο ἢ ὂν ἢ μὴ
[6, 1, 25]	ἀσύνετον αὐτοῖς καὶ ἄλογον τὸ	τὶ	τοῦτο καὶ οὐκ ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις
[6, 1, 25]	γένος εἶναι τὸ ἐν τῷ	τί	ἐστι τῶν εἰδῶν κατηγορούμενον· ἐπεὶ