Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 16]	ὡς ἀτελῆ οὖσαν ὑποβάλλειν, κατηγοροῦντά	γε	αὐτῆς τὴν ἐνέργειαν, προστιθέντα δὲ
[6, 1, 3]	τὰ ἄλλα γένη. Τί ἄρα	γε	αὐτὸ τοῦτο τὸ τὶ» καὶ
[6, 1, 4]	καθὸ λέγεται, δηλοῦται· ἀλλὰ γραμμή	γε	καὶ ἐπίπεδον καὶ σῶμα οὐδὲ
[6, 1, 26]	ἐξ ἀμεγέθους εἰς μεγέθη, εἴ	γε	οὐκ ἔστι πολλὰ εἶναι μὴ
[6, 1, 20]	πάθησις πῶς ἂν εἴη μία	γε	οὖσα; Ἀλλ´ αὕτη μὲν οὐ
[6, 1, 17]	ᾖ κἂν πρὸς ἕτερον, τήν	γε	πρὸ τοῦ πρός τι εἴληχε
[6, 1, 27]	τὰ ἄλλα ὅλως ἔσται, εἴ	γέ	πως ἔχουσα ὕλη τὰ ἄλλα,
[6, 1, 26]	οὐδὲ μέγεθος μὴ ἀμεγέθους· εἴ	γε	τὸ μέγεθος ἓν οὐ τῷ
[6, 1, 9]	εἰ ὁ μὲν αἰσχρός, ὁ	δὲ	αἰσχίων εἴδους τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ;
[6, 1, 4]	καθόσον ποσὰ δοκεῖ εἶναι. Σκεπτέον	δὲ	ἀκριβέστερον. Ἔσται τοίνυν οὐχ ἕν
[6, 1, 14]	ἐφ´ ἑκάστου τούτων σημαίνειν; Εἰ	δὲ	ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγομεν, οὐχ
[6, 1, 6]	τοσόνδε· ἄλλο δὲ τόδε, τὸ	δὲ	ἄλλο· ἡ δὲ παραβολὴ παρ´
[6, 1, 1]	ἕκαστοι οἱ μὲν ἄλλο οἱ	δὲ	ἄλλο τὸ ἕν, οἱ δὲ
[6, 1, 26]	ἐξ ὕλης καὶ ποιότητος. Εἰ	δὲ	ἄλλως τοῦτο σῶμα, ὁμωνύμως λέγουσι
[6, 1, 24]	τῷ πεπονθέναι ἢ πάσχειν. Τὸ	δὲ	ἀνάκειται» τί ἄλλο ἢ ἄνω
[6, 1, 24]	ἢ μεταξὺ κεῖται» Διὰ τί	δὲ	ἀνακλίσεως οὔσης ἐν τῷ πρός
[6, 1, 5]	ἂν εὐλόγως τις θεῖτο, τὴν	δὲ	ἀντικειμένως πάθος, ἢ ἑκάστην ἄλλου
[6, 1, 1]	ἕν, οἱ δὲ ὡρισμένα, οἱ	δὲ	ἄπειρα εἰπόντες, καὶ τούτων ἕκαστοι
[6, 1, 25]	ἀρχὰς τῶν ὄντων ζητοῦσι· διαφέρει	δὲ	ἀρχὰς λέγειν καὶ αὐτά. Εἰ
[6, 1, 20]	εἰ τὸ μὲν αὔξοι, τὸ	δὲ	αὔξοιτο, τὸ αὐξόμενον πάσχειν; Ἢ
[6, 1, 1]	γὰρ τὰ γένη ἀρχάς, οἱ	δὲ	αὐτὰ τὰ ὄντα τῷ γένει
[6, 1, 27]	ὁτὲ μὲν σώματα γίνεται, ἄλλο	δὲ	αὐτῆς ψυχή; Καὶ γὰρ εἰ
[6, 1, 6]	καὶ τὸ ἀριστερὸν ἐνοήσαμεν, ἐν	δὲ	αὐτοῖς οὐδέν. Τό τε πρότερον
[6, 1, 29]	καὶ {μόνον} ψυχὴν ἔχοι, ἀγνοίᾳ	δὲ	αὐτοῦ καὶ δυνάμεως τῆς λέγειν
[6, 1, 21]	εἰς ἄλλον παρ´ αὐτοῦ, τὸ	δὲ	ἀφ´ ἑτέρου ἐν ἄλλῳ τὸ
[6, 1, 20]	ἀφανίζοιτο, οἷον ὁ καττίτερος, τὸ	δὲ	βέλτιον γίγνοιτο, ὁ χαλκός, πάσχειν
[6, 1, 29]	τὴν μὲν γραμματικὴν λέγοι, τὴν	δὲ	γραμματικὴν καὶ ἄλλο τι. Εἰ
[6, 1, 6]	ἡμῶν, οὐκ ἐν αὐτοῖς. Ὁ	δὲ	δεξιὸς πρὸς ἀριστερὸν καὶ ἔμπροσθεν
[6, 1, 10]	ἄλλο, οἷον ἐνέργεια αὐτῆς, τὸ	δὲ	δευτέρως καὶ ἀπ´ ἐκείνου καὶ
[6, 1, 4]	ἀλλ´ ὁ ἀριθμὸς μόνος, τὰ	δὲ	δευτέρως. Οὐ κυρίως τοίνυν ἓν
[6, 1, 18]	ἕτερον, καὶ ἡ ἐνέργεια. Ἡ	δὲ	δὴ βάδισις ἔχουσα καὶ αὐτὴ
[6, 1, 28]	τι τῶν ἐν ἐκείνῳ· εἰ	δὲ	δὴ καὶ τὸ ὅλον {ὑποβάθρα
[6, 1, 22]	κίνησις μὲν ἐπ´ ἀμφοῖν, ἡ	δὲ	διαφορὰ ἡ διαιροῦσα τὸ ποιεῖν
[6, 1, 10]	αὑτὰς τὸ ποιαῖς εἶναι. Αἱ	δὲ	διαφοραὶ αἱ πρὸς ἀλλήλας τὰς
[6, 1, 10]	μὴ δύναται. Καὶ τὸ κάλλος	δὲ	δύναμιν ἔχει τινός. Ἆρ´ οὖν
[6, 1, 12]	εἰ κατὰ δύναμιν λέγεται, ἡ	δὲ	δύναμις ποιότης. Εἰ δὲ κατ´
[6, 1, 12]	μὲν τὸ τοιόνδε ποιόν, ᾗ	δὲ	δύναται εἰς ἄλλο ποιητικὸν λεγόμενον
[6, 1, 18]	λέγουσι, τὸ δὲ πάσχειν; ~Ἐπισκεπτέον	δέ,	εἰ ἐν τῷ ποιεῖν τὰς
[6, 1, 19]	κίνησις εἶναι ἢ ἐνέργεια. ~Ἐπισκεπτέον	δέ,	εἰ καί τινες ἐνέργειαι δόξουσιν
[6, 1, 4]	οὐσίαι, μὴ καὶ τούτους, ἔπειτα	δέ,	εἰ μετροῦντες τὰ ὑποκείμενα ἐνυπάρχουσιν
[6, 1, 18]	τὸ αἰσθητόν; Καὶ ἡ αἴσθησις	δέ,	εἰ πρὸς ἕτερον, σχέσιν μὲν
[6, 1, 22]	καὶ ἔχει δὲ νόησιν. Ἐπισκεπτέον	δέ,	εἰ τὸ προνοεῖν ποιεῖν, εἰ
[6, 1, 9]	οἷον εἴδους αὐτοῖς ὄντος. Αἴσθησις	δὲ	εἶδός τι ἐξ ἀμφοῖν, καὶ
[6, 1, 8]	κοινὸν οὐκ ἂν εἴη. Λείπεται	δέ,	εἴπερ ἔστιν, ἀσώματον, καὶ ἢ
[6, 1, 1]	λέγουσι καὶ ὀρθῶς λέγουσι· μᾶλλον	δὲ	ἐκεῖνο πρῶτον ἐρωτητέον, πότερα ὁμοίως
[6, 1, 1]	εἰρήκασιν, οἱ μὲν δέκα, οἱ	δὲ	ἐλάττω· εἶεν δ´ ἄν τινες
[6, 1, 30]	ὕλην ὡδὶ καὶ οὕτως, ἄλλως	δὲ	ἐν τοῖς πως ἔχουσι, καὶ
[6, 1, 7]	αὐτῶν πρὸς τῷ δύο, τὸ	δὲ	ἓν εἶναι, ἔσχε τὸ μὲν
[6, 1, 7]	λέγεσθαί τε καὶ εἶναι, τὸ	δὲ	ἓν ἥμισυ ἔσχεν αὐτό. Συνεγέννησεν
[6, 1, 30]	περὶ τὴν ὕλην ἔσται. Πῶς	δὲ	ἓν τό πως ἔχον πολλῆς
[6, 1, 21]	οὖν, εἰ κάλλιον γίγνοιτο, ἡ	δὲ	ἐνέργεια τὸ χεῖρον ἔχοι; Ἢ
[6, 1, 15]	ἐν ποιήσει εἶναί τινι, τοῦτο	δὲ	ἐνεργείᾳ. Ὥστε ἐνέργειαν μᾶλλον εἶναι
[6, 1, 10]	αὐτῷ προσέλθῃ τὸ ποιόν. Αἱ	δὲ	ἐνέργειαι τῶν οὐσιῶν, ὅσαι μάλιστά
[6, 1, 20]	ἐν τῷ ποιεῖν ἔσται, ἐὰν	δὲ	ἐνεργῶν εἰς ἄλλον, οἷον τύπτων,
[6, 1, 19]	τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν, τὰς	δὲ	ἐξ ἄλλων, καὶ τὰς μὲν
[6, 1, 19]	εἰς ἄλλα εἴτε ἀπολελυμένας, τὰς	δὲ	ἐξ ἄλλων πείσεις. Καίτοι καὶ
[6, 1, 11]	μόνον ἀτελεῖς οἷον μορφάς, τὰς	δὲ	ἕξεις τελείας. Ἀλλ´ εἰ ἀτελεῖς,
[6, 1, 9]	ἐξ ἀμφοῖν τι εἶδος· ἡ	δὲ	ἕξις πρὸς τὸ ἐχόμενον ἐνέργειά
[6, 1, 20]	~Ἀλλ´ ἔστω μὴ ἀντίθετον· ὅμως	δὲ	ἕτερον ὂν τοῦ ποιεῖν οὐκ
[6, 1, 17]	ἡ κίνησις καὶ ἡ ἕξις	δὲ	ἑτέρου οὖσα οὐκ ἀφῄρηται τὸ
[6, 1, 20]	αὕτη μὲν οὐ πάθησις, ὁ	δὲ	ἔχων πάσχων ἔσται τοῦ πάσχειν
[6, 1, 4]	τὰ πρώτως καὶ δευτέρως. Ἡμῖν	δὲ	ζητητέον, πῶς οἱ καθ´ αὑτοὺς
[6, 1, 8]	~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν	δὲ	ζητητέον τὸ διὰ τί ἐπὶ
[6, 1, 23]	μίαν ἄλλην κατηγορίαν ποιεῖ, καίων	δὲ	ἢ τέμνων ἢ κατορύττων ἢ
[6, 1, 17]	πρὸς ἕτερον μόνον λέγεσθαι. Ὅταν	δὲ	ᾖ τις ὑπόστασις, κἂν ἑτέρου
[6, 1, 28]	καὶ τὸ ὕστατον πρῶτον. Αἴτιον	δὲ	ἡ αἴσθησις αὐτοῖς ἡγεμὼν γενομένη
[6, 1, 4]	ποσότης μὲν αὐτῆς ποσόν, αὐτὴ	δὲ	ἡ ἐπιφάνεια διὰ τί ποσόν;
[6, 1, 9]	τῷδε μὲν τὸ μέγεθος, τῷδε	δὲ	ἡ μικρότης. Ἢ ἀμφότερά ἐστιν
[6, 1, 11]	ποιεῖν, ὁμωνύμως ἂν εἶεν. Τί	δὲ	ἡ περὶ ἕκαστον μορφή; Εἰ
[6, 1, 22]	οὐδὲ ποιεῖν τι· κατὰ συμβεβηκὸς	δὲ	ἡ ποίησις. Τί οὖν; εἰ
[6, 1, 27]	τῆς ψυχῆς ἡ ὑπόστασις; Πῶς	δὲ	ἡ ὕλη ὁτὲ μὲν σώματα
[6, 1, 29]	τῷ τρίτῳ γένει τακτέον. Εἰ	δὲ	ἥδε ἡ σχέσις ἄλλη, τίς
[6, 1, 7]	τοῦ ὑπερέχειν τὸ ἥμισυ, τῷ	δὲ	ἡμίσει παρὰ τοῦ ὑπερέχεσθαι· ὥστε
[6, 1, 16]	δ´ ἔδει στάδιον διανύσαι, οὔπω	δὲ	ἦν διανύσας, τὸ ἐλλεῖπον οὐ
[6, 1, 16]	ἀλλὰ τῆς ποσῆς βαδίσεως· βάδισις	δὲ	ἦν καὶ ὁποσηοῦν καὶ κίνησις
[6, 1, 21]	τὸ νοεῖν, τὸ δοξάζειν; Τὸ	δὲ	θερμανθῆναι παρ´ αὐτοῦ διανοηθέντος ἢ
[6, 1, 5]	τὸ αὐτὸ καὶ ποσόν. Τὸ	δὲ	ἴσον καὶ ἄνισον ἴδιον εἶναι
[6, 1, 27]	εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός; Τὸ	δὲ	καθ´ αὑτὸ ὄν καὶ ἡ
[6, 1, 11]	ἐστιν ἕκαστον, οὐ ποιόν· εἰ	δὲ	καθὸ καλὸν μετὰ τὸ τοῦ
[6, 1, 27]	ἕν, ἀλλὰ παρ´ ἄλλου. ~Ἐχρῆν	δὲ	καὶ ἄλλως τηροῦντας τὴν ἀρχὴν
[6, 1, 7]	ὕστερον, ἀλλ´ ἅμα ὑφίσταται. Εἰ	δὲ	καὶ ἅμα μένει; Ἢ ἐπὶ
[6, 1, 26]	καὶ τὸ ποιητικὸν ἀσώματον. Εἰ	δὲ	καὶ ἄνευ τῆς ὕλης ἐστὶ
[6, 1, 26]	πόθεν αὐτῷ τὸ εἶδος; Εἰ	δὲ	καὶ ἄνευ τοῦ ὕλην ἔχειν
[6, 1, 9]	πρός τι λεγομένας σχέσεις· εἰ	δὲ	καὶ ἀσωμάτοις δίδομεν τὴν κυρίαν
[6, 1, 11]	ἀνωμαλίας θέσεως καὶ ὁμαλότητος· εἰ	δὲ	καὶ ἐκ τούτων, οὐδὲν κωλύει
[6, 1, 1]	τινες οἱ πλείω τούτων. Ἔστι	δὲ	καὶ ἐν τοῖς γένεσι διαφορά·
[6, 1, 12]	μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον	δὲ	καὶ ἐνταῦθα καὶ εἰ αἱ
[6, 1, 12]	καὶ τὰς βλάβας. Τὰ αὐτὰ	δὲ	καὶ ἐπὶ τῶν σωματικῶν τῷ
[6, 1, 3]	γὰρ ἡ οὐσία ἐκείνη, δευτέρως	δὲ	καὶ ἧττον τὰ ἄλλα. Ἀλλὰ
[6, 1, 25]	πάθη, καὶ διῃροῦντο ταῦτα. Τὸ	δὲ	καὶ λέγειν τὰ μὲν ὑποκείμενα,
[6, 1, 7]	ὑπερβάλλει, τὸ δ´ ὑπερβάλλεται. Εἰ	δὲ	καὶ μὴ λεγόντων ἡμῶν μηδὲ
[6, 1, 10]	ἔστω καὶ ὑγίεια ἑκατέρα, αἶσχος	δὲ	καὶ νόσος καὶ ἀσθένεια καὶ
[6, 1, 8]	ὁ υἱός· καὶ τὸ ποιητικὸν	δὲ	καὶ παθητικὸν ἔχει τινὰ οἷον
[6, 1, 10]	καὶ ἡ νόσος, καὶ δύναται	δὲ	καὶ ποιεῖ πολλά, ἀλλὰ φαύλως,
[6, 1, 16]	ἀλλὰ ἐνέργεια μὲν πάντως, ἔχει	δὲ	καὶ τὸ πάλιν καὶ πάλιν,
[6, 1, 23]	μὲν ἄλλα ἐν ἐκείναις, ὅπλα	δὲ	καὶ ὑποδήματα καὶ τὰ περὶ
[6, 1, 20]	φήσομεν ἰόντα εἰς οὐσίαν; Εἰ	δὲ	καὶ ὕστερον λευκαίνοιτο γενόμενος; Καὶ
[6, 1, 20]	τὸ μὲν καλὸν ποιοῖ, τὸ	δὲ	καλλύνοιτο, τὸ καλλυνόμενον πάσχειν; Εἰ
[6, 1, 12]	ἡ δὲ δύναμις ποιότης. Εἰ	δὲ	κατ´ οὐσίαν ἡ δύναμις ἤ
[6, 1, 26]	μὴ κατὰ συμβεβηκὸς ἕν. Λέγω	δὲ	κατὰ συμβεβηκός, ὃ τῷ μὴ
[6, 1, 4]	οὐκ ἂν εἴη ποσόν· εἰ	δὲ	κατὰ συμβεβηκὸς τὸ συνεχές, τί
[6, 1, 23]	κἂν κεκαλυμμένος ᾖ τις. Εἰ	δὲ	κατὰ τὴν κάθεξιν αὐτὴν καὶ
[6, 1, 6]	ἔχειν ἂν μᾶλλον σημαίνοι, ἡ	δὲ	κατὰ τὸ ἐχόμενον ποιὸν ἂν
[6, 1, 5]	ψυχὴ ἢ τὸ νῦν. Εἰ	δὲ	κατὰ τὸ μετρούμενον, κατὰ μὲν
[6, 1, 24]	τὸ μὲν σχῆμα ἄλλο· τοῦ	δὲ	κεῖσθαι τί ἄλλο σημαίνοντος ἢ
[6, 1, 17]	εἰς τὸ πρός τι, τὸ	δὲ	κινεῖσθαι ἕν τι γένος θήσονται,
[6, 1, 18]	λέγοντες εἶναι τὰς ἀθρόας, τὰς	δὲ	κινήσεις, οἷον τὸ τέμνειν ἐν
[6, 1, 18]	τὰς μὲν ἐνεργείας φήσουσι, τὰς	δὲ	κινήσεις, τὰς μὲν ἐνεργείας λέγοντες
[6, 1, 26]	λέγουσι σῶμα τὴν ὕλην. Εἰ	δὲ	κοινὸν ἐπὶ σώματος τὸ τριχῇ
[6, 1, 11]	καὶ ὧς ποιὰ εἶναι. Τὸ	δὲ	κοῦφον καὶ βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει,
[6, 1, 22]	οὗτος δίδωσι τῷδε κίνησιν, οὗτος	δὲ	λαμβάνει, ὥστε λῆψις καὶ δόσις
[6, 1, 29]	αὐτοὶ εἴδη οὐδὲ λόγοι. Εἰ	δὲ	λέγοιεν μηδὲν εἶναι τοὺς λόγους
[6, 1, 13]	τί δεῖ κατηγορίας ἄλλης; Εἰ	δὲ	λέγοιεν ὡς οὐ μόνον χρόνος
[6, 1, 20]	λόγος ὁ τοῦ κύκνου, ὁ	δὲ	λευκαίνεται ὁ γιγνόμενος κύκνος, πάσχειν
[6, 1, 3]	καὶ τὸ τὶ» ἐκείνου· τὸ	δὲ	λευκὸν κατ´ ἄλλου, ὅτι ἐν
[6, 1, 5]	ἀλλ´ ἢ ὄνομα μόνον. ~Ὁ	δὲ	λόγος καὶ ὁ χρόνος καὶ
[6, 1, 5]	ν} μετρεῖται μὲν γάρ〉 ᾗ	δὲ	λόγος, οὐ ποσόν· σημαντικὸν γάρ,
[6, 1, 9]	κρατοῦντος ὁ ἧττον αἰσχρός, ὁ	δὲ	μᾶλλον ἔτι μᾶλλον οὐ κρατοῦντος·
[6, 1, 15]	ποίησις εἰς ἓν ληπτέα; Ἐμφαίνει	δὲ	μᾶλλον τὸ ποιεῖν καὶ τὸν
[6, 1, 20]	φήσομεν, τὸν δὲ ποιεῖν; Τὸν	δὲ	μανθάνοντα πῶς πάσχειν τῆς τοῦ
[6, 1, 8]	ὅλως ταὐτότητί τινι ταὐτά· τὸ	δὲ	μέγα καὶ μικρόν, τὸ μὲν
[6, 1, 21]	προσποιοῖτο ἀφ´ οὗ κεκίνηται, ὅτι	δὲ	μετ´ ἐκεῖνο ἐγήγερται. Τί οὖν
[6, 1, 26]	τριχῇ διαστατόν, μαθηματικὸν λέγουσιν· εἰ	δὲ	μετὰ ἀντιτυπίας τὸ τριχῇ, οὐχ
[6, 1, 8]	ἅμα πάντη ἡ ὑπόστασις, τὰ	δὲ	μετὰ δυνάμεως καὶ ἔργου ἢ
[6, 1, 16]	τί οὐχὶ καὶ κίνησις; Εἴληπται	δὲ	μεταβολὴ οὐκ ἐν τῷ μεταβεβληκέναι·
[6, 1, 4]	τί ποσόν; Μέτρα γάρ· τὰ	δὲ	μέτρα διὰ τί ποσὰ ἢ
[6, 1, 9]	συνέχουσα, ὥσπερ ποίησίς τις· ἡ	δὲ	μέτρησις τοῦ μετροῦντος ἐνέργεια πρὸς
[6, 1, 8]	ἡ αὐτὴ σχέσις, συνώνυμος, εἰ	δὲ	μή, ἀλλ´ ἄλλη ἄλλων, ὁμώνυμος·
[6, 1, 1]	νοητοῖς τὰ μὲν εἶναι, τὰ	δὲ	μὴ εἶναι· οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 5]	δ´ ἐν τῷ ὑποκειμένῳ. Εἰ	δὲ	μὴ κατὰ τὴν πληγὴν ἡ
[6, 1, 25]	τι τῶν εἰδῶν ἐστιν· εἰ	δὲ	μὴ ὄν, ἔστι τὸ ὂν
[6, 1, 27]	ἐστιν, ὃ μέλλει ἔσεσθαι, ἐκεῖνο	δὲ	μὴ οὐσία, οὐδ´ ἂν αὐτὴ
[6, 1, 21]	μὲν εἰς οὐσίαν συντελοῦν, τῷ	δὲ	μή, τὸ αὐτὸ πάσχειν καὶ
[6, 1, 4]	συμβεβηκός, οὐχ ᾗ τόπος. Δεῖ	δὲ	μὴ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ποσὸν
[6, 1, 11]	αἵδε, αἱ μὲν οὕτως, αἱ	δὲ	μὴ τῶν αὐτῶν, πῶς ἐν
[6, 1, 8]	τοῦ ἐν αὐτῷ μεγέθους, ὁ	δὲ	μικρὸς τῆς μικρότητος. ~Χρὴ οὖν
[6, 1, 8]	δὲ τὸ μὲν μεῖζον, τὸ	δὲ	μικρότερον, οἱ μὲν μεταλαβόντες ὁ
[6, 1, 8]	τὸ μὲν μεγέθους παρουσίᾳ, τὸ	δὲ	μικρότητος. Ὅταν δὲ τὸ μὲν
[6, 1, 21]	ἆρα ὅπου μὴ ἐνέργεια, πεῖσις	δὲ	μόνον; Τί οὖν, εἰ κάλλιον
[6, 1, 18]	ὂν κίνησιν ἂν εἴποιεν, τὸ	δὲ	νοεῖν οὐκ ἔχον τὸ πάσχον
[6, 1, 22]	βαδίζειν, ἔχει βάδισιν, καὶ ἔχει	δὲ	νόησιν. Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ τὸ
[6, 1, 30]	καὶ Ἀκαδημίᾳ; Καὶ ὅλως πῶς	δὲ	ὁ χρόνος πως ἔχων; Οὔτε
[6, 1, 9]	ὡς λόγος τις πανταχοῦ· εἰ	δὲ	οἱ λόγοι καὶ ἀντικείμενοι καὶ
[6, 1, 21]	αὐτοῦ μέν, μὴ εἰς ἄλλον	δέ,	οἷον τὸ νοεῖν, τὸ δοξάζειν;
[6, 1, 21]	ποιήσεις, ὅσαι νῷ ἑπόμεναι, τὰς	δὲ	ὁλκὰς οὔσας πείσεις, τὸ δὲ
[6, 1, 30]	ποτὲ καὶ τὸ ποῦ; Πῶς	δὲ	ὅλως πως ἔχοντα τὸ χθὲς
[6, 1, 25]	ἀρχὰς λέγειν καὶ αὐτά. Εἰ	δὲ	ὂν μὲν μόνον τὴν ὕλην
[6, 1, 23]	ὅτι οὐσία εἴρηται, διὰ τί	δὲ	ὅπλα ἔχειν εἰρημένης οὐσίας, ἐν
[6, 1, 13]	ὡρισμένον ἕκαστον τούτων ἔσται. Εἰ	δέ,	ὅταν λέγωσι χθές, τοῦτο λέγομεν,
[6, 1, 14]	ὡδὶ εἴδη ἢ μέρη· διαφέρει	δέ,	ὅτι ἀφωρισμένως μᾶλλον. Εἰ οὖν
[6, 1, 7]	ζητεῖν, εἰ ἔστι σχέσις, ἐπισημηναμένους	δὲ	ὅτι τῶν τοιούτων ἐπὶ μὲν
[6, 1, 4]	ἀλλὰ μεγέθη μὲν λέγεται, ποσὰ	δὲ	οὐ λέγεται, εἴπερ τότε προσλαμβάνει
[6, 1, 8]	πάθησιν, ὡς μίαν ἄμφω, τὴν	δὲ	οὐ ποιοῦσαν, ἀλλ´ ἐπ´ ἀμφοῖν
[6, 1, 28]	καὶ οὗτος αὐτοῖς μένει, ἔδει	δὲ	οὐ τὸ ὁπωσοῦν μένον νομίσαι
[6, 1, 11]	αἱ μὲν ἐκ πάθους, αἱ	δὲ	οὔ· οὐ γὰρ διαφέρει ὁπόθεν
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ἔστι προσκατηγορεῖται· δεῖ	δὲ	οὔ· ὥσπερ οὐδὲ τὸ ποιότης
[6, 1, 19]	ἕτερον καὶ τὸ τέμνεσθαι. Τάχα	δὲ	οὐδὲ μία ἡ τμῆσις ἡ
[6, 1, 27]	ἄλλα παρ´ αὐτῆς εἴη· μᾶλλον	δὲ	οὐδὲ τὰ ἄλλα ὅλως ἔσται,
[6, 1, 27]	παραλελειμμένον ἂν εἴη τοῦτο. Εἰ	δὲ	οὐδὲν δέονται ἄλλου ἔξωθεν, αὐτὸ
[6, 1, 29]	εἰ ὄν, πάντως ἀσώματον· εἰ	δὲ	οὐκ ὄν, μάτην λέγεται, καὶ
[6, 1, 29]	αὐτὸ τὸ μὲν ὄν, τὸ	δὲ	οὐκ ὂν δύναται εἶναι. Ἀλλὰ
[6, 1, 7]	πρὸς ἄλληλα ἡ σχέσις, ἡμεῖς	δὲ	οὖσαν θεωροῦμεν καὶ ἡ γνῶσις
[6, 1, 21]	τοῦ χαλκοῦ καὶ πάσχοντος, ἡ	δὲ	οὐσία ὁ ἀνδριάς, ὃς οὐκ
[6, 1, 29]	Ἤ, εἰ ἔλεγεν, αὐτῇ· νῦν	δὲ	οὔτε λέγει ἐκείνη, ὅ τε
[6, 1, 7]	ἐκ τῆς σχέσεως παραγίγνεται· ὑπόστασις	δὲ	οὐχ ἡ τῶν ὑποκειμένων, ἀλλ´
[6, 1, 24]	ἐν ταῖς ἐνεργείαις τακτέον, εἰ	δὲ	πάθος, ἐν τῷ πεπονθέναι ἢ
[6, 1, 5]	ἑκάστην ἄλλου μὲν ποίησιν, ἄλλου	δὲ	πάθος, ἢ ποίησιν εἰς τὸ
[6, 1, 27]	οὐδὲν δέονται ἄλλου ἔξωθεν, αὐτὸ	δὲ	πάντα δύναται γίγνεσθαι σχηματιζόμενον, ὥσπερ
[6, 1, 22]	τούτῳ τὸ αὐτό, ποιεῖν, εἰ	δὲ	παρὰ τῷδε, πάσχειν. Καὶ θεωρούμενον
[6, 1, 6]	τόδε, τὸ δὲ ἄλλο· ἡ	δὲ	παραβολὴ παρ´ ἡμῶν, οὐκ ἐν
[6, 1, 19]	{καὶ ὁ μὲν ποιεῖ, ὁ	δὲ	πάσχει} Ἢ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ
[6, 1, 19]	οὐχ ὁ μὲν ποιεῖ, ὁ	δὲ	πάσχει, κἂν ἐκ μιᾶς ἐνεργείας
[6, 1, 19]	οὐκέτι τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ	δὲ	πάσχειν, ἀλλὰ τὸ ποιεῖν ἐν
[6, 1, 22]	καθόσον ποιεῖν, ἀπαθὲς τηροῦσα, τὸ	δὲ	πάσχειν ἐν τῷ διατίθεσθαι ἑτέρως
[6, 1, 17]	τὸ μὲν ποιεῖν λέγουσι, τὸ	δὲ	πάσχειν; ~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ ἐν
[6, 1, 19]	λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ	δὲ	πάσχειν λέγεται, τὸ γενόμενον ὕστερον,
[6, 1, 19]	εἶναι, τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ	δὲ	πάσχειν. Οἷον καὶ τὸ γράφειν,
[6, 1, 21]	δὲ ὁλκὰς οὔσας πείσεις, τὸ	δὲ	πάσχειν οὐ τῷ παρ´ ἑτέρου
[6, 1, 22]	σχέσει τινὶ ποιεῖν, ἐν ἄλλῃ	δὲ	πάσχειν· παρὰ μὲν γὰρ τῷδε
[6, 1, 20]	τῷ ἀπ´ ἄλλου, εἰς ἄλλον	δὲ	πεῖσις ἡ αὐτὴ οὖσα. Ἀλλὰ
[6, 1, 15]	σχέσιν ἄλλου πρὸς ἄλλο, κινήσεως	δὲ	περὶ τὴν οὐσίαν οὔσης οὐκ
[6, 1, 5]	καὶ ἡ κίνησις πῶς; Πρῶτον	δὲ	περὶ τοῦ λόγου, εἰ βούλει
[6, 1, 5]	γὰρ σύγκειται ἐξ αὐτῶν· ἡ	δὲ	πληγὴ μᾶλλον ὁ λόγος, καὶ
[6, 1, 29]	ἱκανῶς καὶ ἐν ἄλλοις. ~Τὰ	δὲ	ποιὰ αὐτοῖς ἕτερα μὲν δεῖ
[6, 1, 17]	τὸ πρός τι ἀνάξουσι, τὸ	δὲ	ποιεῖν ἓν γένος θήσονται, διὰ
[6, 1, 30]	τόπῳ οὔτε ὁ τόπος. Τὸ	δὲ	ποιεῖν πῶς πως ἔχον; Ἐπεὶ
[6, 1, 20]	πάσχειν τὸν χαλκὸν φήσομεν, τὸν	δὲ	ποιεῖν; Τὸν δὲ μανθάνοντα πῶς
[6, 1, 15]	ποιεῖν καὶ τὸν ποιοῦντα, ἡ	δὲ	ποίησις οὔ· καὶ τὸ ποιεῖν
[6, 1, 12]	μεῖζον, πρὸς τὸ ἔλαττον, τὸ	δὲ	ποιητικὸν τῷ τοιόνδε εἶναι ἤδη.
[6, 1, 29]	λέγεται, καὶ ὕλη μόνον, τὸ	δὲ	ποιὸν οὐδέν. Ἀλλ´ οὐδὲ τό
[6, 1, 10]	λευκός, οὐχ ὅπερ ταὐτόν. ~Τὴν	δὲ	ποιότητα, ἀφ´ ἧς ὁ λεγόμενος
[6, 1, 10]	τὴν ποιὰν οὐσίαν λέγειν. Αἱ	δὲ	ποιότητες αἱ κυρίως, καθ´ ἃς
[6, 1, 11]	διαφέρει ὁπόθεν ἡ ποιότης· λέγω	δὲ	ποιότητος παραλλαγαῖς καὶ διαφοραῖς. Ἔχοι
[6, 1, 30]	ἕν, τοῦ μὲν ποσοῦ, τοῦ	δὲ	ποιοῦ ὄντος; Πῶς δὲ τὸ
[6, 1, 12]	διατιθεῖσι τὴν ψυχήν, ποιότητες, ᾗ	δὲ	ποιοῦσι, ποιητικαὶ καὶ κατὰ τοῦτο
[6, 1, 13]	ὡρισμένος χρόνος τὸ χθές· τοῦτο	δὲ	ποσός τις χρόνος· ὥστε, εἰ
[6, 1, 5]	δὴ ποσότης ὁ χρόνος· ἡ	δὲ	ποσότης οὐκ ἐφαπτομένη ἄλλου αὐτὸ
[6, 1, 14]	τοῖς περὶ τοῦ ποῦ. ~Τὸ	δὲ	ποῦ, ἐν Λυκίῳ καὶ ἐν
[6, 1, 6]	ἡ μὲν πρὸς ἐπιστητόν, ἡ	δὲ	πρὸς αἰσθητόν. Ἡ μὲν γὰρ
[6, 1, 27]	οὐκ οὐσία πρὸς διπλάσιον· ὂν	δὲ	πρὸς μὴ ὂν πῶς πρός
[6, 1, 6]	τὸ μετρούμενον τὴν μέτρησιν. Ὅμοιον	δὲ	πρὸς ὅμοιον τί ἂν ἔχοι
[6, 1, 30]	πὼς ἔχων» ἀλλὰ ἔχων» Τὸ	δὲ	πρός τι, εἰ μὲν μὴ
[6, 1, 6]	ἓν καὶ μίαν κατηγορίαν. ~Τὸ	δὲ	πρός τι οὕτως ἐπισκεπτέον, εἴ
[6, 1, 12]	αἱ ἐκεῖ ὑφ´ ἕν· τοῦτο	δὲ	πρὸς τοὺς τιθεμένους κἀκεῖ· ἢ
[6, 1, 6]	καὶ ὕστερον χρόνοι δύο· τὸ	δὲ	πρότερον καὶ ὕστερον ἡμεῖς ὡσαύτως.
[6, 1, 2]	εἴποιεν τὴν ὕλην μᾶλλον. Αἱ	δὲ	πρῶται λεγόμεναι οὐσίαι πρὸς τὰς
[6, 1, 30]	ὕλην πως ἔχοντα, τὰ ἰδίως	δέ	πως ἔχοντα περὶ τὰ ποιά.
[6, 1, 12]	ἢ ζητητέον τρόπον ἄλλον. Ἐπισκεπτέον	δέ,	πῶς καὶ ὁ ποιὸς ὁ
[6, 1, 13]	ποιεῖν ἄλλο ἐν ἄλλῳ. Λεχθήσεται	δὲ	σαφέστερον ἐν τοῖς ἑξῆς τοῖς
[6, 1, 10]	εἴδεσι καὶ δυνάμεσι ποιότητας, ταύτας	δὲ	στερήσεις; Ὥστε μὴ ἓν γένος,
[6, 1, 10]	μὲν εἶδος καὶ δύναμιν, ἀνεπιστημοσύνην	δὲ	στέρησιν καὶ ἀδυναμίαν. Ἢ μορφή
[6, 1, 12]	ταύτης τῆς ἕξεως· καὶ σοφία	δὲ	συγχωρεῖται. Ἢ εἰ ὁμώνυμος πρὸς
[6, 1, 29]	τὸ πάσχειν αὐτοῖς ὑπόκειται. Εἰ	δὲ	σύνθετα, πρῶτον μὲν ἄτοπος ἡ
[6, 1, 1]	τοῦτο, πλείω τὰ γένη. Εἰ	δὲ	συνωνύμως, ἄτοπον τὸ αὐτὸ σημαίνειν
[6, 1, 12]	ἠρίθμηται δηλονότι ἐν τούτοις· εἰ	δὲ	συνωνύμως, ἔσται τὸ ποιὸν κοινὸν
[6, 1, 6]	προϋπάρχει πρὸ τῆς σχέσεως. Ἡ	δὲ	σχέσις τί ἄλλο ἢ ἡμετέρα
[6, 1, 27]	ὕλην τὸ ὑποκείμενον οὐσίαν, τὰ	δὲ	σώματα μὴ μᾶλλον οὐσίας, καὶ
[6, 1, 12]	λέγοντα, τὰς δὲ ψυχῆς, τοῦ	δὲ	σώματος μερίζειν κατὰ τὰς αἰσθήσεις,
[6, 1, 25]	λέγειν τὰ μὲν ὑποκείμενα, τὰ	δὲ	τὰ ἄλλα, ἑνὸς ὄντος τοῦ
[6, 1, 27]	ὁ ὀρχούμενος τὰ σχήματα. Εἰ	δὲ	τὰ ἄλλα οὐκ ἔσται, οὐδὲ
[6, 1, 23]	πατέρα, καὶ ὅλως κτήματα. Εἰ	δὲ	τὰ μὲν ἄλλα ἐν ἐκείναις,
[6, 1, 5]	εἴη τὸ κυρίως ποσόν. Εἰ	δὲ	τὰ μετέχοντα πάντα τοῦ ποσοῦ
[6, 1, 1]	δὲ ἄλλο τὸ ἕν, οἱ	δὲ	τὰ πεπερασμένα καὶ αὖ τὰ
[6, 1, 29]	γραμματικὴν καὶ ἄλλο τι. Εἰ	δὲ	τὰ ποιὰ ὕλην ποιὰν λέγοιεν,
[6, 1, 1]	πεπερασμένα εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν. Ὅτι	δὲ〉	τὰ ὑποκείμενα οὐκ ὀρθῶς οἷον
[6, 1, 29]	γὰρ μᾶλλον οὐκ ὄν. Τὸ	δὲ	τέταρτον λεχθὲν καὶ πολλῷ μᾶλλον.
[6, 1, 12]	ἄλλο. Καὶ περὶ τῶν ἄλλων	δὲ	τεχνῶν ἢ τῶν πλείστων ἐπισκεπτέον
[6, 1, 8]	πρὸ τοῦ τὴν ἑτοιμότητα, ἐν	δὲ	τῇ συνόδῳ καὶ ἐνεργείᾳ ὑπέστη,
[6, 1, 25]	ἐν τῷ παρόντι ἐατέον, αὐτὴν	δὲ	τὴν διαίρεσιν ἐπισκεπτέον. Ὑποκείμενα μὲν
[6, 1, 16]	τὴν μὲν ἐνέργειαν προτάττειν, εἶδος	δὲ	τὴν κίνησιν ὡς ἀτελῆ οὖσαν
[6, 1, 17]	ἢ ἐνέργεια πάντως ἔσται. Εἰ	δὲ	τὴν μὲν ποίησιν εἰς τὸ
[6, 1, 27]	καθόσον κόσμος οὐκ οὐσία. Ἄτοπον	δὲ	τὴν μὲν ὕλην τὸ ὑποκείμενον
[6, 1, 3]	ταῦτα μὲν ἐνταῦθα κείσθω· ἐπὶ	δὲ	τὴν τοῦ ποσοῦ ἴωμεν φύσιν.
[6, 1, 8]	μόνον παρέσχε τῷ ἑτέρῳ, τὸ	δὲ	τὴν ὑπόστασιν; Τοιοῦτον γὰρ καὶ
[6, 1, 27]	ψυχῆς ἔχειν τὴν οὐσίαν, παρὰ	δὲ	τῆς ὕλης μόνον, καὶ τὴν
[6, 1, 12]	ἄλλας ὀσφρήσει ἢ ἁφῇ. Τὰς	δὲ	τῆς ψυχῆς πῶς; Ἐπιθυμητικοῦ, θυμοειδοῦς,
[6, 1, 27]	ὕλῃ, ἀλλὰ σώματα ἄψυχα. Εἰ	δέ	τι αὐτὴν πλάττοι καὶ ψυχὴν
[6, 1, 3]	συνάγοι καὶ οὐσίας λέγοι, ἓν	δέ	τι γένος οὐκ ἂν λέγοι,
[6, 1, 2]	δεύτεραι τὸ οὐσίαι λέγεσθαι; Ὅλως	δὲ	τί ἐστιν ἡ οὐσία εἰπεῖν
[6, 1, 18]	μὲν ἔχει πρὸς ἐκεῖνο, ἔχει	δέ	τι παρὰ τὴν σχέσιν, τὸ
[6, 1, 1]	οὐκ ὀρθῶς οἷον στοιχεῖα, γένη	{δὲ}	τινὰ οὗτοι εἰρήκασιν, οἱ μὲν
[6, 1, 4]	τὸ λέγεσθαι ποσοῖς ὑπάρχει, οὔπω	δέ,	τίς ἡ φύσις καθὸ λέγεται,
[6, 1, 19]	γράφοντος οἷον τὸ ἀλγεῖν· εἰ	δέ	τις λέγοι γεγράφθαι, οὐ τὸ
[6, 1, 17]	ἐν τῷ μεταβεβληκέναι ἐδεῖτο. ~Εἰ	δέ	τις λέγοι μήτε τὴν ἐνέργειαν
[6, 1, 16]	καὶ κίνησις ἓν γένος; ~Εἰ	δέ	τις λέγοι τὴν κίνησιν ἀτελῆ
[6, 1, 16]	γε αὐτῆς τὴν ἐνέργειαν, προστιθέντα	δὲ	τὸ ἀτελές. Τὸ γὰρ ἀτελὲς
[6, 1, 12]	παρ´ ἐκείνου οὗ ἔχει. Εἰ	δὲ	τὸ αὐτὸ καὶ ποιεῖ εἰς
[6, 1, 6]	ὡδί, ὁ δὲ ὡδί· ἡμεῖς	δὲ	τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερὸν
[6, 1, 11]	ἔξωθεν ἡ διαφορά· κατ´ αὐτὸ	δὲ	τὸ εἶδος τῆς πυκτικῆς πῶς;
[6, 1, 13]	κατηγορίαι καὶ οὐχ ἁπλοῦν. Εἰ	δὲ	τὸ ἐν χρόνῳ φήσουσι τὸ
[6, 1, 9]	τὸ διπλάσιον αὐτὸ αἴτιον, τῷ	δὲ	τὸ ἥμισυ. Καὶ τὰ μὲν
[6, 1, 9]	μὲν προσῆλθε τὸ διπλάσιον, ἄλλῳ	δὲ	τὸ ἥμισυ, καὶ τῷδε μὲν
[6, 1, 9]	τῷ μὲν τὸ μᾶλλον, τῷ	δὲ	τὸ ἧττον, μεταλήψει εἴδους οὐ
[6, 1, 8]	παρουσίᾳ, τὸ δὲ μικρότητος. Ὅταν	δὲ	τὸ μὲν μεῖζον, τὸ δὲ
[6, 1, 18]	ποιεῖν ταῦτα, ποῦ λεκτέον· τάχα	δὲ	τὸ νοεῖν πρὸς τὸ νοητόν,
[6, 1, 10]	μὲν τὸ δυνάμενον ποιεῖν, ἄλλως	δὲ	τὸ πάσχον, ἀλλὰ καὶ τὴν
[6, 1, 30]	τοῦ δὲ ποιοῦ ὄντος; Πῶς	δὲ	τὸ ποτὲ καὶ τὸ ποῦ;
[6, 1, 26]	ἦν τὸ μὲν ὑποκείμενον. ~Ὅλως	δὲ	τὸ προτάττειν ἁπάντων τὴν ὕλην,
[6, 1, 26]	Καὶ πόθεν ἡ ἀντιτυπία; Πόθεν	δὲ	τὸ τριχῇ διαστατὸν ἢ τίς
[6, 1, 6]	μέγεθος, τὸ δὲ τοσόνδε· ἄλλο	δὲ	τόδε, τὸ δὲ ἄλλο· ἡ
[6, 1, 9]	μὲν τῷ αὐτῷ εἴδει, τὰ	δὲ	τοῖς ἀντικειμένοις εἶναι ἃ λέγεται·
[6, 1, 1]	μὲν τοῖς αἰσθητοῖς ἅπαντα, ἐν	δὲ	τοῖς νοητοῖς τὰ μὲν εἶναι,
[6, 1, 30]	περὶ τῶν τοιούτων δυναμένης. ~Ἐν	δὲ	τοῖς πως ἔχουσιν ἄτοπον μὲν
[6, 1, 25]	προτέρου λαμβάνει τὸ εἶναι, ἐν	δὲ	τοῖς ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος
[6, 1, 6]	τὸ μὲν τοσόνδε μέγεθος, τὸ	δὲ	τοσόνδε· ἄλλο δὲ τόδε, τὸ
[6, 1, 17]	τοῦ δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν	δὲ	τοῦ δυνάμει κινητικοῦ ἢ κινητοῦ,
[6, 1, 23]	περὶ μὲν τούτων ἅλις. ~Περὶ	δὲ	τοῦ ἔχειν, εἰ τὸ ἔχειν
[6, 1, 30]	καὶ ἐπὶ τοῦ ἔχειν· ἐπὶ	δὲ	τοῦ ἔχειν οὐ πὼς ἔχων»
[6, 1, 24]	ἔχειν κατηγορίαν γενικὴν ἄλλην; ~Ἐπὶ	δὲ	τοῦ κεῖσθαι ἐν ὀλίγοις καὶ
[6, 1, 13]	ᾧ ὁ χρόνος τετάχθαι. Λέγεται	δὲ	τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος· ὥστε
[6, 1, 13]	ἢ ὑφ´ ἓν ἄμφω. ~Περὶ	δὲ	τοῦ ποτὲ ὧδε ἐπισκεπτέον· εἰ
[6, 1, 6]	ἐπὶ τοῦ ὕστερον λεχθέντος, ἐπὶ	δὲ	τοῦ πρότερον λεχθέντος οὐδεμία, ἢ
[6, 1, 4]	τῷ καθ´ αὑτοὺς εἶναι. Εἰ	δὲ	τοὺς ἐν τοῖς μετέχουσιν αὐτῶν,
[6, 1, 25]	μὲν οὖν ἐπὶ τούτων. ~Πρὸς	δὲ	τοὺς τέτταρα τιθέντας καὶ τετραχῶς
[6, 1, 14]	ἀλλὰ τὸ ποιότης» μόνον. Πρὸς	δὲ	τούτοις, εἰ τὸ ἐν χρόνῳ
[6, 1, 16]	εἴη καὶ ἐν χρόνῳ. Μαρτυρεῖ	δὲ	τούτῳ καὶ ἡ ἀλογία ἡ
[6, 1, 11]	αἰσχρόν, λόγον ἂν ἔχοι. Τὸ	δὲ	τραχὺ καὶ τὸ λεῖον καὶ
[6, 1, 10]	οὐσίαν ποιότης τοῦ ὑποκειμένου. Τὸ	δὲ	τρίγωνον ποιότης τοῦ ἐν ᾧ,
[6, 1, 11]	τῆς δυνάμεως, ὡς εἴρηται· εἰ	δὲ	τῷ διακεῖσθαι τὸν φύσει πυκτικὸν
[6, 1, 21]	θερμαίνεσθαι θερμότητά ἐστιν ἴσχειν, εἴη	δὲ	τῷ μὲν εἰς οὐσίαν συντελοῦν,
[6, 1, 28]	διδόασι· ποιότης γὰρ τοῦτο. Εἰ	δὲ	τῷ νῷ λέγουσι λαβεῖν, ἄτοπος
[6, 1, 15]	πλείους αἱ κατηγορίαι ἔσονται. ~Ἐν	δὲ	τῷ ποιεῖν λεγομένῳ τάδ´ ἄν
[6, 1, 11]	αἱ μὲν τῷ γεγονέναι, αἱ	δὲ	τῷ ποιεῖν, ὁμωνύμως ἂν εἶεν.
[6, 1, 22]	κίνησις οὖσα ἡ αὐτή, παρὰ	δὲ	τῷδε πάσχειν, ὅτι τάδε οὗτος
[6, 1, 9]	τῇ ἐνεργείᾳ λόγον τίθεσθαι, ἐπὶ	δὲ	τῶν ἄλλων εἴδους καὶ λόγου
[6, 1, 12]	καὶ κατὰ τὸ ποιητικόν· ἐπὶ	δὲ	τῶν ἀψύχων δυνάμεων, ἃς ποιότητας
[6, 1, 7]	τῶν, ὅταν συνέλθῃ, γίγνεται, ἐπὶ	δὲ	τῶν καὶ μενόντων παύεται ἡ
[6, 1, 30]	καὶ ἥμισυ καὶ διπλάσιον. Περὶ	δὲ	τῶν ὅσοι ἄλλως τὰ ὄντα
[6, 1, 7]	γένηται, ὑπάρχει ἡ σχέσις, ἐπὶ	δὲ	τῶν, ὅταν συνέλθῃ, γίγνεται, ἐπὶ
[6, 1, 27]	καὶ σύνθετος καὶ ὕστερος, μᾶλλον	δὲ	ὕλη πως ἔχουσα. Ἔπειτα εἰ
[6, 1, 19]	τὰς μὲν παρ´ αὐτῶν, τὰς	δὲ	ὑπ´ ἄλλων εἰς αὐτά, ἢ
[6, 1, 7]	τὸ μὲν αὐτῶν πρότερον, τὸ	δὲ	ὕστερον, ἀλλ´ ἅμα ὑφίσταται. Εἰ
[6, 1, 25]	αὐτῷ τὸ μὲν πρότερον, τὸ	δὲ	ὕστερον εἶναι. Ἐν μὲν γὰρ
[6, 1, 26]	ὕλη, ἀλλ´ οὐκ ἐκεῖνο; Εἰ	δὲ	ὕστερον ἐκεῖνο, πῶς; Οὐ γὰρ
[6, 1, 11]	ὁ μὲν μελετήσας ἔχοι, ὁ	δὲ	φύσει, ἀλλ´ ἔξωθεν ἡ διαφορά·
[6, 1, 11]	ποιότητες, προσθήκη τὸ μόνιμον. Αἱ	δὲ	φυσικαὶ δυνάμεις πῶς ἕτερον εἶδος;
[6, 1, 13]	μὲν εἶναι τὸ ἦν, τὸ	δὲ	χθὲς καὶ τὸ πέρυσιν ὡρίσθαι,
[6, 1, 5]	συσσημαντικὸν ἐκείνης τῆς κατηγορίας. Ὁ	δὲ	χρόνος, εἰ μὲν κατὰ τὸ
[6, 1, 16]	κίνησιν ἦρχθαι ἐν ἀχρόνῳ, ὁ	δὲ	χρόνος τῷ τοσήνδε γεγονέναι. Ἐπεὶ
[6, 1, 16]	ἐν ἀχρόνῳ φάσκειν γενέσθαι, τὴν	δὲ	χρόνου δεῖσθαι λέγειν μὴ τὴν
[6, 1, 12]	τὰς μὲν σώματος λέγοντα, τὰς	δὲ	ψυχῆς, τοῦ δὲ σώματος μερίζειν
[6, 1, 19]	βούλει, τὰς μὲν σωματικάς, τὰς	δὲ	ψυχικάς, ἢ τὰς μὲν παρ´
[6, 1, 6]	κεῖσθαι· ὁ μὲν ὡδί, ὁ	δὲ	ὡδί· ἡμεῖς δὲ τὸ δεξιὸν
[6, 1, 1]	οἱ πάνυ παλαιοί, ἕν, οἱ	δὲ	ὡρισμένα, οἱ δὲ ἄπειρα εἰπόντες,
[6, 1, 22]	παρὰ δὲ τῷδε πάσχειν, ὅτι	τάδε	οὗτος διατίθεται· ὥστε κινδυνεύειν ἄμφω
[6, 1, 29]	τρίτῳ γένει τακτέον. Εἰ δὲ	ἥδε	ἡ σχέσις ἄλλη, τίς ἡ
[6, 1, 29]	αὐτὴν τιθεῖσα ὃ μὴ ἔστι	μηδὲ	δύναται, τίνι ταύτην δεῖ ἀνατιθέναι
[6, 1, 7]	δὲ καὶ μὴ λεγόντων ἡμῶν	μηδὲ	νοούντων ἔστιν οὕτως, ὥστε διπλάσιον
[6, 1, 3]	ἐν ἄλλῳ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ	μηδὲ	ὅ ἐστιν ἄλλου ὄν, οἷον
[6, 1, 27]	τὸ ἄμορφον μηδὲ τὸ παθητὸν	μηδὲ	τὸ ζωῆς ἄμοιρον καὶ ἀνόητον
[6, 1, 27]	τῷ τιμίῳ μὴ τὸ ἄμορφον	μηδὲ	τὸ παθητὸν μηδὲ τὸ ζωῆς
[6, 1, 4]	τοσήδε δύο κατηγορίαι, καὶ ἐπιφάνεια	τοσήδε	δύο, καὶ ἡ ποσότης μὲν
[6, 1, 4]	ἤδη. Οὕτως οὖν καὶ γραμμὴ	τοσήδε	δύο κατηγορίαι, καὶ ἐπιφάνεια τοσήδε
[6, 1, 2]	μὴν ἀλλὰ ἐπ´ αὐτῶν τῶν	τῇδε	οὐσιῶν ζητητέον, τί κοινὸν ἐπὶ
[6, 1, 12]	καὶ ἐνταῦθα καὶ εἰ αἱ	τῇδε	ποιότητες καὶ αἱ ἐκεῖ ὑφ´
[6, 1, 11]	ζήτησιν καί, εἰ ἐκ πάθους	αἵδε,	αἱ μὲν οὕτως, αἱ δὲ
[6, 1, 16]	ἀχρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος τῷ	τοσήνδε	γεγονέναι. Ἐπεὶ καὶ μεταβολαὶ ἐν
[6, 1, 12]	ἔλαττον, τὸ δὲ ποιητικὸν τῷ	τοιόνδε	εἶναι ἤδη. Ἀλλ´ ἴσως κατὰ
[6, 1, 12]	Ἀλλ´ ἴσως κατὰ μὲν τὸ	τοιόνδε	ποιόν, ᾗ δὲ δύναται εἰς
[6, 1, 6]	μὲν τοσόνδε μέγεθος, τὸ δὲ	τοσόνδε·	ἄλλο δὲ τόδε, τὸ δὲ
[6, 1, 5]	φύσις τις ἄλλη· τὸ γὰρ	τοσόνδε	ἄλλο ὂν τοσόνδε ἐστίν. Οὐ
[6, 1, 5]	τὸ γὰρ τοσόνδε ἄλλο ὂν	τοσόνδε	ἐστίν. Οὐ γὰρ δὴ ποσότης
[6, 1, 6]	Τὸ δ´ ὑπερέχον τὸ μὲν	τοσόνδε	μέγεθος, τὸ δὲ τοσόνδε· ἄλλο
[6, 1, 23]	ὅλως ἁπλοῦν καὶ μιᾶς κατηγορίας	ὅδε	ὅπλα ἔχει» τοῦτο γὰρ σημαίνει
[6, 1, 7]	εἰ δ´ ἀληθεύομεν λέγοντες πρότερος	ὅδε	τοῦδε, ὁ δ´ ὕστερος» χρόνους
[6, 1, 13]	ἐν χρόνῳ παρεληλυθότι ὡρισμένῳ γέγονε	τόδε,	ἔτι πλείω καὶ μᾶλλον λέγουσιν·
[6, 1, 3]	τοῦτο τὸ τὶ» καὶ τὸ	τόδε»	καὶ τὸ ὑποκείμενον» καὶ μὴ
[6, 1, 6]	τὸ δὲ τοσόνδε· ἄλλο δὲ	τόδε,	τὸ δὲ ἄλλο· ἡ δὲ
[6, 1, 7]	ἔστιν οὕτως, ὥστε διπλάσιον εἶναι	τόδε	τοῦδε, καὶ ἔχει, τὸ δ´
[6, 1, 19]	τὸ τέμνειν τὸ ἐκ τῆς	τοιᾶσδε	ἐνεργείας καὶ κινήσεως ἑτέραν ἐν
[6, 1, 5]	τὸ μετρούμενον, κατὰ μὲν τὸ	τοσόσδε	εἶναι, οἷον ἐνιαύσιος, ἔστω ποσόν,
[6, 1, 5]	μὲν γάρ} Ἀλλὰ λόγος, ὢν	τοσόσδε	{ἐστί{ ν} μετρεῖται μὲν γάρ〉
[6, 1, 14]	ἄλλῳ λέγομεν, οὐχ ἓν λέγομεν	οὐδὲ	ἁπλοῦν λέγομεν. Ἔπειτα, εἰ τοῦτον
[6, 1, 28]	ὑπάρχειν καὶ τὸ ἀεὶ μένειν.	Οὐδὲ	γάρ, εἰ σκιὰ ἀεὶ μένοι
[6, 1, 2]	ἡ οὐσία εἰπεῖν οὐκ ἔστιν·	οὐδὲ	γάρ, εἰ τὸ ἴδιόν τις
[6, 1, 26]	πρὸ δυνάμεως τάττειν, παντάπασιν ἀτοπώτατον.	Οὐδὲ	γὰρ ἔστι τὸ δυνάμει εἰς
[6, 1, 28]	τῇ αἰσθήσει ἁλωτὸν τίθεσθαι ὄν.	Οὐδὲ	γὰρ ὀρθῶς τὸ ἀντιτυπὲς αὐτῇ
[6, 1, 20]	ἔσται τοῦ πάσχειν τινὸς λαμβανομένου·	οὐδὲ	γὰρ τῷ μὴ ἐνηργηκέναι αὐτόν·
[6, 1, 12]	πρός τι οὐδὲ ποιὸν ἔτι.	Οὐδὲ	γὰρ ὡς τὸ μεῖζον τὸ
[6, 1, 22]	περὶ αὐτοῦ οὐδὲ ποίησις ὅλως.	Οὐδὲ	δεῖ πάσας ἐνεργείας ποιήσεις λέγειν
[6, 1, 3]	τι γένος οὐκ ἂν λέγοι,	οὐδὲ	δηλοῖ πω τὴν ἔννοιαν τῆς
[6, 1, 11]	ἐπιστήμην διοίσει; Ἢ εἰ ποιοί,	οὐδὲ	διαφοραὶ ποιότητος αὗται, εἰ ὁ
[6, 1, 16]	λέγεται περὶ αὐτῆς, οὐχ ὅτι	οὐδὲ	ἐνέργεια, ἀλλὰ ἐνέργεια μὲν πάντως,
[6, 1, 27]	γὰρ αὐτοῦ τὰ ἄλλα οὕτως	οὐδὲ	ἣν λέγουσιν ὕλην ἔσται τοῖς
[6, 1, 4]	ὁποιαοῦν καὶ ἐναντία ᾖ· ἀλλ´	οὐδὲ	ἥντινα διάθεσιν ἔχει, οἷον θερμὸν
[6, 1, 4]	γε καὶ ἐπίπεδον καὶ σῶμα	οὐδὲ	λέγεται, ἀλλὰ μεγέθη μὲν λέγεται,
[6, 1, 29]	ἔσονται· οὐκ ἄρα αὐτοὶ εἴδη	οὐδὲ	λόγοι. Εἰ δὲ λέγοιεν μηδὲν
[6, 1, 26]	πολλὰ εἶναι μὴ ἑνὸς ὄντος,	οὐδὲ	μέγεθος μὴ ἀμεγέθους· εἴ γε
[6, 1, 25]	μεμερίσθαι, ὥσπερ ὄγκον εἰς μέρηκαίτοι	οὐδὲ	μεμερίσθαι τῷ συνεχῆ λέγειν τὴν
[6, 1, 23]	οὐδὲ ποσότητα ἔχειν, ὅτι ποσότης,	οὐδὲ	μέρη ἔχειν, ὅτι οὐσία εἴρηται,
[6, 1, 27]	οὐκέτι ὑποκείμενον τὴν ὕλην παρέξεται	οὐδὲ	μετὰ τῆς ὕλης αὐτὸς ὑποκείμενον·
[6, 1, 19]	καὶ τὸ τέμνεσθαι. Τάχα δὲ	οὐδὲ	μία ἡ τμῆσις ἡ ἀπὸ
[6, 1, 27]	δὲ τὰ ἄλλα οὐκ ἔσται,	οὐδὲ	ὅλως ὑποκείμενον αὕτη, οὐδὲ τῶν
[6, 1, 22]	δεῖ πάσας ἐνεργείας ποιήσεις λέγειν	οὐδὲ	ποιεῖν τι· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ
[6, 1, 18]	καὶ αὐτὸ ἐνέργειαν, οἶμαι. Ἢ	οὐδὲ	ποιεῖν φατέον τὸ νοεῖν καὶ
[6, 1, 22]	τὸ νοούμενον, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ	οὐδὲ	ποίησις ὅλως. Οὐδὲ δεῖ πάσας
[6, 1, 12]	δύναμις, οὐδ´ οὕτω πρός τι	οὐδὲ	ποιὸν ἔτι. Οὐδὲ γὰρ ὡς
[6, 1, 23]	λέγειν, ὅτι ἤδη ποιότης εἴρηται,	οὐδὲ	ποσότητα ἔχειν, ὅτι ποσότης, οὐδὲ
[6, 1, 10]	καὶ τὸ τρίγωνον; Ἢ ὅλως	οὐδὲ	πρὸς δύναμιν δεῖ βλέπειν, ἀλλὰ
[6, 1, 27]	παρ´ αὐτῆς εἴη· μᾶλλον δὲ	οὐδὲ	τὰ ἄλλα ὅλως ἔσται, εἴ
[6, 1, 6]	τὸ ἐν ἑκατέρῳ ποιὸν οὐδέν.	Οὐδὲ	τὰ ἴσα· τὸ γὰρ ταὐτὸν
[6, 1, 16]	τὸ ἐλλεῖπον οὐ τῆς βαδίσεως	οὐδὲ	τῆς κινήσεως ἦν, ἀλλὰ τῆς
[6, 1, 2]	τὸ τί ἐστι, καὶ ἴσως	οὐδὲ	τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ
[6, 1, 3]	οὔπω ἔχομεν ἐπερείσασθαι τῇ οὐσίᾳ,	οὐδὲ	τὸ κυριώτατον λαβεῖν, ἵν´ ἀπὸ
[6, 1, 22]	νοεῖν, ἢ ἐκεῖνο πάσχειν. Ἢ	οὐδὲ	τὸ νοεῖν ποιεῖν οὐ γὰρ
[6, 1, 20]	ἀντιλήψει ὂν καὶ γνωρίσει, ὥσπερ	οὐδὲ	τὸ ὁρᾶν. ~Τίνι οὖν γνωριοῦμεν
[6, 1, 14]	προσκατηγορεῖται· δεῖ δὲ οὔ· ὥσπερ	οὐδὲ	τὸ ποιότης ἐστίν» ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 22]	περὶ ἄλλου ἡ πρόνοια. Ἢ	οὐδὲ	τὸ προνοεῖν ποιεῖν, καὶ εἰ
[6, 1, 29]	τὸ δὲ ποιὸν οὐδέν. Ἀλλ´	οὐδὲ	τό πως ἔχον· ἔτι γὰρ
[6, 1, 4]	καθ´ αὑτό, οἷον ποσότητα· ἐπεὶ	οὐδὲ	τοὺς τρεῖς βοῦς ποσόν, ἀλλὰ
[6, 1, 27]	ἔσται, οὐδὲ ὅλως ὑποκείμενον αὕτη,	οὐδὲ	τῶν ὄντων ἡ ὕλη, ἀλλὰ
[6, 1, 27]	ὕλη μόνον οὖσα τούτῳ αὐτῷ	οὐδὲ	ὕλη· πρός τι γὰρ ἡ
[6, 1, 14]	ἐνταῦθα λέγομεν, σχέσιν τινὰ γεννῶμεν	τοῦδε	ἐν τῷδε καὶ τοῦ δεξαμένου
[6, 1, 7]	ἢ σώματος, οὐδ´ ὅτι ψυχὴ	τοῦδε	ἐστὶν ἢ ἐν ἑτέρῳ, ἀλλ´
[6, 1, 7]	οὕτως, ὥστε διπλάσιον εἶναι τόδε	τοῦδε,	καὶ ἔχει, τὸ δ´ ἔχεται,
[6, 1, 7]	δ´ ἀληθεύομεν λέγοντες πρότερος ὅδε	τοῦδε,	ὁ δ´ ὕστερος» χρόνους δύο
[6, 1, 13]	ἄμφω. ~Περὶ δὲ τοῦ ποτὲ	ὧδε	ἐπισκεπτέον· εἰ τὸ χθὲς καὶ
[6, 1, 12]	κατηγορίας, {ἢ} εἰ τὸ διττὸν	ὧδε	κἀκεῖ, ἢ ὑφ´ ἓν ἄμφω.
[6, 1, 14]	ὧδε τοῦ Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ τὸ	ὧδε	τὸ δεικτικὸν τόπον φήσουσι σημαίνειν·
[6, 1, 14]	τι; Εἶτα τί〉 διαφέρει τὸ	ὧδε	τοῦ Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ τὸ ὧδε
[6, 1, 24]	κεῖνται» καὶ κεῖται ἐν σχήματι	τοιῷδε»	Καὶ τὸ μὲν σχῆμα ἄλλο·
[6, 1, 9]	καὶ τῷδε μὲν τὸ μέγεθος,	τῷδε	δὲ ἡ μικρότης. Ἢ ἀμφότερά
[6, 1, 22]	δὲ πάσχειν· παρὰ μὲν γὰρ	τῷδε	θεωρούμενον ποιεῖν ἔσται, κίνησις οὖσα
[6, 1, 14]	σχέσιν τινὰ γεννῶμεν τοῦδε ἐν	τῷδε	καὶ τοῦ δεξαμένου πρὸς ὃ
[6, 1, 22]	κατηγορίαι ἑκάτερον· καὶ οὗτος δίδωσι	τῷδε	κίνησιν, οὗτος δὲ λαμβάνει, ὥστε
[6, 1, 9]	εἶναι ἃ λέγεται· ἅμα οὖν	τῷδε	μὲν προσῆλθε τὸ διπλάσιον, ἄλλῳ
[6, 1, 9]	ἄλλῳ δὲ τὸ ἥμισυ, καὶ	τῷδε	μὲν τὸ μέγεθος, τῷδε δὲ
[6, 1, 19]	ἡ ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος ἐν	τῷδε	οὖσα; Οὕτω γὰρ καὶ τὸ
[6, 1, 22]	αὐτό, ποιεῖν, εἰ δὲ παρὰ	τῷδε,	πάσχειν. Καὶ θεωρούμενον ἑκάτερον οὐ
[6, 1, 22]	οὖσα ἡ αὐτή, παρὰ δὲ	τῷδε	πάσχειν, ὅτι τάδε οὗτος διατίθεται·
[6, 1, 9]	λέγεται· ἅμα οὖν τῷδε μὲν	προσῆλθε	τὸ διπλάσιον, ἄλλῳ δὲ τὸ
[6, 1, 12]	~Ἀλλ´ εἰ μὴ οὕτω τις	ἀξιώσειε	τὸ ποιὸν διαιρεῖν, τίνι ἂν
[6, 1, 19]	ἀλλὰ τὸ ποιεῖν ἐν ἄλλῳ	πεποίηκε	δύο νομίζειν εἶναι, τὸ μὲν
[6, 1, 8]	ἢ καὶ ὅλως τὰ μὲν	πεποίηκε,	τὰ δ´ ὑπέστη, καὶ τὸ
[6, 1, 6]	τὴν αὐτὴν ποιότητα» καὶ οὗτος	πεποίηκε	τοῦτον καὶ οὗτος κρατεῖ τούτου»
[6, 1, 12]	συντύχῃ αὐτῷ ἄλλο, ἀπέλαυσε καὶ	μετέβαλε	παρ´ ἐκείνου οὗ ἔχει. Εἰ
[6, 1, 16]	κεκίνηται, καὶ ὁ τέμνων ἤδη	ἔτεμε.	Καὶ ὡς ἡ λεγομένη ἐνέργεια
[6, 1, 13]	ὡς ἐν χρόνῳ παρεληλυθότι ὡρισμένῳ	γέγονε	τόδε, ἔτι πλείω καὶ μᾶλλον
[6, 1, 22]	οἷον τὸ πῦρ θερμαίνειν καὶ	ἐνήργησε	τὸ φάρμακον» Ἀλλὰ περὶ μὲν
[6, 1, 10]	ὀρθὸν βλέπουσα· οὐ γὰρ ἂν	ἐποίησέ	τι, ὃ μὴ δύναται. Καὶ
[6, 1, 12]	Ἢ ὅταν συντύχῃ αὐτῷ ἄλλο,	ἀπέλαυσε	καὶ μετέβαλε παρ´ ἐκείνου οὗ
[6, 1, 28]	μᾶλλόν ἐστιν ἢ ἐκεῖνο. Τό	τε	αἰσθητὸν μετ´ ἐκείνου καὶ ἄλλων
[6, 1, 6]	ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ	τε	αὖ καὶ παθητικοῦ, καὶ μέτρου
[6, 1, 4]	ὑποκείμενα μὴ μετέχοντα ποσότητος, αὐτοί	τε	διὰ τί ποσόν; Μέτρα γάρ·
[6, 1, 16]	ἀλογία ἡ λέγουσα ἀεὶ οἷόν	τε	εἶναι λαμβάνειν ἡστινοσοῦν κινήσεως καὶ
[6, 1, 1]	τοῖς ἐνταῦθα, ἢ ὁμωνύμως ἥ	τε	ἐκεῖ οὐσία ἥ τε ἐνταῦθα·
[6, 1, 19]	τε παρὰ τοῦ τέμνοντος ἥ	τε	ἐν τῷ τεμνομένῳ, μία, ἀλλὰ
[6, 1, 1]	ἥ τε ἐκεῖ οὐσία ἥ	τε	ἐνταῦθα· ἀλλ´ εἰ τοῦτο, πλείω
[6, 1, 10]	Τί οὖν τὸ κοινὸν ἐπί	τε	ἕξεως καὶ διαθέσεως καὶ παθητικῆς
[6, 1, 17]	καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς. Αὐτή	τε	ἡ ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν
[6, 1, 28]	πῶς ἂν ὑποβάθρα〉 ἐκεῖνο; Πάντων	τε	θαυμαστότατον τὸ τῇ αἰσθήσει πιστουμένους
[6, 1, 7]	ἔσχε τὸ μὲν διπλάσιον λέγεσθαί	τε	καὶ εἶναι, τὸ δὲ ἓν
[6, 1, 17]	πρὸ τοῦ πρός τι εἶναί	τε	καὶ νοεῖσθαι καθ´ αὑτά· ἢ
[6, 1, 6]	καὶ οὗτος κρατεῖ τούτου» Κάθισίς	τε	καὶ στάσις παρὰ τὸ καθήμενον
[6, 1, 29]	δὲ οὔτε λέγει ἐκείνη, ὅ	τε	λέγων πολὺ τὸ παρ´ ἐκείνης
[6, 1, 1]	οὔτε ἄπειρα, ὅτι μήτε οἷόν	τε	μήτ´ ἐπιστήμη ἂν γένοιτο, τά
[6, 1, 25]	εἰς ἓν ἄγουσιν, οὐχ οἷόν	τε	ὂν ἐν γένει τῷ αὐτῷ
[6, 1, 19]	ἄλλων· ἡ γὰρ τμῆσις, ἥ	τε	παρὰ τοῦ τέμνοντος ἥ τε
[6, 1, 1]	μήτ´ ἐπιστήμη ἂν γένοιτο, τά	τε	πεπερασμένα εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν. Ὅτι
[6, 1, 6]	αἴσθησις πρὸς αἰσθητὸν ὡσαύτως, τό	τε	ποιητικὸν πρὸς τὸ παθητικὸν κἂν
[6, 1, 6]	ἐν δὲ αὐτοῖς οὐδέν. Τό	τε	πρότερον καὶ ὕστερον χρόνοι δύο·
[6, 1, 2]	ἐπί τε τῆς νοητῆς ἐπί	τε	τῆς αἰσθητῆς κοινὸν εἶναι ἀδύνατον
[6, 1, 2]	ἀρκτέον. Ὅτι μὲν ἓν ἐπί	τε	τῆς νοητῆς ἐπί τε τῆς
[6, 1, 2]	προσέτι ἄλλο τι ἔσται πρό	τε	τῆς νοητῆς καὶ πρὸ τῆς
[6, 1, 27]	αὐτοῖς εὐπρεπείας ἕνεκεν ἐπεισάγεται παρά	τε	τῆς ὕλης ἔχων τὸ εἶναι
[6, 1, 1]	ἔν τε τοῖς νοητοῖς ἔν	τε	τοῖς αἰσθητοῖς τὰ δέκα, ἢ
[6, 1, 1]	πρῶτον ἐρωτητέον, πότερα ὁμοίως ἔν	τε	τοῖς νοητοῖς ἔν τε τοῖς
[6, 1, 1]	αὐτὸ σημαίνειν τὴν οὐσίαν ἐπί	τε	τῶν πρώτως ὄντων καὶ τῶν
[6, 1, 10]	τινὲς καὶ οἷον μορφαί, περί	τε	ψυχὴν κάλλη καὶ αἴσχη καὶ
[6, 1, 26]	ὕλης ἐστὶ τὴν οὐσίαν σύνθετος,	ἅτε	σῶμα ὤν, ἄλλην ὕλην τὴν
[6, 1, 16]	ᾧ καὶ ἀφ´ οὗ ἤρξατο	μήτε	αὐτῆς ἀρχὴν τῆς κινήσεως, ἀλλ´
[6, 1, 1]	νοητοῖς ἑώρων, οὔτε ἄπειρα, ὅτι	μήτε	οἷόν τε μήτ´ ἐπιστήμη ἂν
[6, 1, 17]	ἐδεῖτο. ~Εἰ δέ τις λέγοι	μήτε	τὴν ἐνέργειαν μήτε τὴν κίνησιν
[6, 1, 17]	τις λέγοι μήτε τὴν ἐνέργειαν	μήτε	τὴν κίνησιν γένους δεῖσθαι καθ´
[6, 1, 16]	ἡστινοσοῦν κινήσεως καὶ μὴ εἶναι	μήτε	τοῦ χρόνου ἀρχὴν ἐν ᾧ
[6, 1, 30]	τὰς ἀρχὰς τῶν ὄντων ἔθεντο,	εἴτε	ἄπειρα εἴτε πεπερασμένα, εἴτε σώματα
[6, 1, 19]	αὐτῶν ποιήσεις εἴτε εἰς ἄλλα	εἴτε	ἀπολελυμένας, τὰς δὲ ἐξ ἄλλων
[6, 1, 30]	ἄπειρα εἴτε πεπερασμένα, εἴτε σώματα	εἴτε	ἀσώματα, ἢ καὶ τὸ συναμφότερον,
[6, 1, 19]	τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν ποιήσεις	εἴτε	εἰς ἄλλα εἴτε ἀπολελυμένας, τὰς
[6, 1, 21]	μὲν ποιεῖν, εἴτε ἐν αὐτῷ	εἴτε	εἰς ἄλλον τι ὄν, κίνημα
[6, 1, 21]	προσελθόντος. Ἢ τὸ μὲν ποιεῖν,	εἴτε	ἐν αὐτῷ εἴτε εἰς ἄλλον
[6, 1, 4]	ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ ποσοῦ ἄρα,	εἴτε	καθ´ αὑτόν, εἴτ´ ἐν τοῖς
[6, 1, 30]	τῶν ὄντων ἔθεντο, εἴτε ἄπειρα	εἴτε	πεπερασμένα, εἴτε σώματα εἴτε ἀσώματα,
[6, 1, 30]	ἔθεντο, εἴτε ἄπειρα εἴτε πεπερασμένα,	εἴτε	σώματα εἴτε ἀσώματα, ἢ καὶ
[6, 1, 27]	ὑπόστασις; Πῶς δὲ ἡ ὕλη	ὁτὲ	μὲν σώματα γίνεται, ἄλλο δὲ
[6, 1, 13]	τὸ ἐν χρόνῳ φήσουσι τὸ	ποτὲ	εἶναι, ἀλλ´ οὐ χρόνον, τοῦτο
[6, 1, 23]	καὶ εἰς ἕξιν {αὐτά} ὅπου	ποτὲ	ἡ ἕξις, ἀνακτέον· οὐ γὰρ
[6, 1, 30]	ποιοῦ ὄντος; Πῶς δὲ τὸ	ποτὲ	καὶ τὸ ποῦ; Πῶς δὲ
[6, 1, 26]	τὸ δυνάμει εἰς ἐνέργειαν ἐλθεῖν	ποτε	τάξεως ἀρχὴν ἔχοντος ἐν τοῖς
[6, 1, 5]	κατὰ τὸ μετροῦν λαμβάνοιτο, τί	ποτε	τὸ μετροῦν ληπτέον· ἢ γὰρ
[6, 1, 13]	οὖν οὐ μόνον χρόνος, ἀλλὰ	ποτὲ	χρόνος, πρῶτον μὲν ἔσται, εἰ
[6, 1, 13]	πρῶτον μὲν ἔσται, εἰ τὸ	ποτὲ	χρόνος» χρόνος· ἔπειτα, εἰ χρόνος
[6, 1, 13]	ἓν ἄμφω. ~Περὶ δὲ τοῦ	ποτὲ	ὧδε ἐπισκεπτέον· εἰ τὸ χθὲς
[6, 1, 2]	δευτέρας τί ἂν ἔχοιεν κοινόν,	ὁπότε	παρὰ τῶν προτέρων ἔχουσιν αἱ
[6, 1, 16]	αὐτήν. Καὶ οὐκ αὐτὴ τελειοῦται	τότε,	ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα οὗ ἐστοχάζετο·
[6, 1, 21]	ὅταν εἰς οὐσίαν συντελῇ, καὶ	τότε	ἄλλου πάσχοντος εἰς οὐσίαν συντελέσει,
[6, 1, 4]	ποσὰ δὲ οὐ λέγεται, εἴπερ	τότε	προσλαμβάνει τὸ ποσὸν λέγεσθαι, ὅταν
[6, 1, 10]	ποιῆσαι ἢ παθεῖν ἡ ποιότης,	ὥστε	ἄλλως μὲν τὸ δυνάμενον ποιεῖν,
[6, 1, 7]	ἡμῶν μηδὲ νοούντων ἔστιν οὕτως,	ὥστε	διπλάσιον εἶναι τόδε τοῦδε, καὶ
[6, 1, 13]	τοῦτο δὲ ποσός τις χρόνος·	ὥστε,	εἰ χρόνος ποσόν, ποσὸν ὡρισμένον
[6, 1, 10]	τις· ὥστε ὁμώνυμον τὸ λογικόν·	ὥστε	εἴη ἂν ἡ ποιότης δύναμις
[6, 1, 19]	ἀτελεῖς εἶναι μὴ προσλαβοῦσαι χρόνον,	ὥστε	εἰς ταὐτὸν ταῖς κινήσεσιν ἐλθεῖν,
[6, 1, 15]	εἶναί τινι, τοῦτο δὲ ἐνεργείᾳ.	Ὥστε	ἐνέργειαν μᾶλλον εἶναι τὴν κατηγορίαν,
[6, 1, 16]	αὐτὴν διαιρεῖν ἐπὶ τὸ ἄνω·	ὥστε	ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι ἂν τοῦ
[6, 1, 13]	τὸ χθὲς ἔσται ἦν ὡρισμένον»	ὥστε	ἔσται ὡρισμένος χρόνος τὸ χθές·
[6, 1, 14]	τὸ δεικτικὸν τόπον φήσουσι σημαίνειν·	ὥστε	καὶ τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ
[6, 1, 23]	εἰς ταύτην τὴν κατηγορίαν ἀναχθήσονται;	Ὥστε	καὶ τὸ ποσόν, ὅτι ἔχει
[6, 1, 10]	ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς ὃ διάκειται·	ὥστε	κατὰ τὰς οἷον μορφὰς καὶ
[6, 1, 22]	πάσχειν, ὅτι τάδε οὗτος διατίθεται·	ὥστε	κινδυνεύειν ἄμφω πρός τι εἶναι,
[6, 1, 19]	ἀξιοῦσι καὶ τὴν κίνησιν εἶναι.	Ὥστε	κινήσεις ἄμφω λεκτέον, καὶ ἕν
[6, 1, 22]	τῷδε κίνησιν, οὗτος δὲ λαμβάνει,	ὥστε	λῆψις καὶ δόσις καὶ πρός
[6, 1, 19]	εἴ τις αὐτὸ τοῦτο ἐργάζοιτο,	ὥστε	λυπεῖν, οὐχ ὁ μὲν ποιεῖ,
[6, 1, 10]	δυνάμεσι ποιότητας, ταύτας δὲ στερήσεις;	Ὥστε	μὴ ἓν γένος, ἀλλὰ εἰς
[6, 1, 10]	ἐξ ἀρετῆς κτήσαιτο ἄν τις·	ὥστε	ὁμώνυμον τὸ λογικόν· ὥστε εἴη
[6, 1, 10]	ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ λογικόν·	ὥστε	οὐ ποιότης τὸ οὕτω λογικόν,
[6, 1, 12]	εἰ τοῦτο, καὶ τὸ ποιητικόν·	ὥστε	οὐδὲν δεῖ εἰς τὸ πρός
[6, 1, 7]	δὲ ἡμίσει παρὰ τοῦ ὑπερέχεσθαι·	ὥστε	οὐκ ἔστι τὸ μὲν αὐτῶν
[6, 1, 27]	εἰ τοῦτο, πρὸς τὸ ἔξω,	ὥστε	παραλελειμμένον ἂν εἴη τοῦτο. Εἰ
[6, 1, 27]	οὐσία, οὐδ´ ἂν αὐτὴ οὐσία·	ὥστε	συμβαίνει αὐτοῖς αἰτιωμένοις τοὺς ἐκ
[6, 1, 13]	δὲ τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος·	ὥστε	τί δεῖ κατηγορίας ἄλλης; Εἰ
[6, 1, 14]	σημαίνειν· ὥστε καὶ τὸ Ἀθήνησιν·	ὥστε	τοῦ τόπου τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα,
[6, 1, 1]	καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς ἑώρων,	οὔτε	ἄπειρα, ὅτι μήτε οἷόν τε
[6, 1, 2]	κατ´ ἀμφοῖν, ὃ οὔτε σῶμα	οὔτε	ἀσώματον ἂν εἴη· ἔσται γὰρ
[6, 1, 30]	δὲ ὁ χρόνος πως ἔχων;	Οὔτε	γὰρ αὐτὸς οὔτε τὰ ἐν
[6, 1, 4]	καὶ μὴ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις,	οὔτε	ἐκεῖνα ποσὰ τὰ ὑποκείμενα μὴ
[6, 1, 1]	αὐτοί, περὶ τούτων ἐπισκεπτέον, οἳ	οὔτε	ἓν θέμενοι, ὅτι πολλὰ καὶ
[6, 1, 29]	εἰ ἔλεγεν, αὐτῇ· νῦν δὲ	οὔτε	λέγει ἐκείνη, ὅ τε λέγων
[6, 1, 29]	νοεῖ καὶ ψυχῆς ἔργα ποιεῖ	οὔτε	νοῦν οὔτε ψυχὴν ἔχουσα. Εἰ
[6, 1, 30]	οὔτε τὰ ἐν τῷ τόπῳ	οὔτε	ὁ τόπος. Τὸ δὲ ποιεῖν
[6, 1, 2]	ὂν κατηγορούμενον κατ´ ἀμφοῖν, ὃ	οὔτε	σῶμα οὔτε ἀσώματον ἂν εἴη·
[6, 1, 30]	πως ἔχων; Οὔτε γὰρ αὐτὸς	οὔτε	τὰ ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ,
[6, 1, 30]	τὰ ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ,	οὔτε	τὰ ἐν τῷ τόπῳ οὔτε
[6, 1, 7]	πρὸς ἥμισυ τὴν ὑπόστασιν δίδωσιν	οὔτε	τῷ διπήχει ἢ ὅλως δυσίν,
[6, 1, 7]	τῷ διπήχει ἢ ὅλως δυσίν,	οὔτε	τῷ πηχυαίῳ ἢ ὅλως ἑνί,
[6, 1, 29]	ψυχῆς ἔργα ποιεῖ οὔτε νοῦν	οὔτε	ψυχὴν ἔχουσα. Εἰ δ´ ἀφρόνως
[6, 1, 16]	κίνησιν ἀτελῆ ἐνέργειαν εἶναι, οὐδὲν	ἐκώλυε	τὴν μὲν ἐνέργειαν προτάττειν, εἶδος
[6, 1, 17]	γε πρὸ τοῦ πρός τι	εἴληχε	φύσιν. Αὕτη τοίνυν ἡ ἐνέργεια
[6, 1, 8]	ἀεὶ πρὸς τὴν σχέσιν καὶ	εἶχε	καὶ πρὸ τοῦ τὴν ἑτοιμότητα,
[6, 1, 7]	ἕως μένει τὰ ὑποκείμενα ὅπως	εἶχε,	κἂν χωρὶς γένηται, ὑπάρχει ἡ
[6, 1, 22]	τῷ διατίθεσθαι ἑτέρως ἢ πρότερον	εἶχε,	τῆς τοῦ πάσχοντος οὐσίας οὐδὲν
[6, 1, 26]	οὐδ´ ἐκ τοῦ δυνάμει ἐνέργεια·	ἐνυπῆρχε	γὰρ ἂν τὸ ἐνεργείᾳ, καὶ
[6, 1, 7]	δύο, τὸ δὲ ἓν εἶναι,	ἔσχε	τὸ μὲν διπλάσιον λέγεσθαί τε
[6, 1, 8]	καὶ τὸ ὑποστὰν ὄνομα μόνον	παρέσχε	τῷ ἑτέρῳ, τὸ δὲ τὴν