Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 5]	Ἀλλὰ λόγος, ὢν τοσόσδε {ἐστί{	ν}	μετρεῖται μὲν γάρ〉 ᾗ δὲ
[6, 1, 21]	ἢ παρ´ ἑαυτοῦ σαπείη γὰρ	ἄν	τι ἐν ἑαυτῷ ἀλλ´ ὅταν
[6, 1, 1]	οἱ δὲ ἐλάττω· εἶεν δ´	ἄν	τινες οἱ πλείω τούτων. Ἔστι
[6, 1, 23]	τὸ σῶμα, πρῶτον μὲν ζητήσειεν	ἄν	τις, διὰ τί, καὶ διὰ
[6, 1, 29]	εἰδῶν τὸ ἕτερον τιθεῖσα, ὥσπερ	ἄν	τις διαιρῶν τὴν ἐπιστήμην τὴν
[6, 1, 12]	καθόσον ποιόν; Τάχα μὲν γὰρ	ἄν	τις ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ
[6, 1, 15]	δὲ τῷ ποιεῖν λεγομένῳ τάδ´	ἄν	τις ἐπισκέψαιτο. Λέγεται γὰρ ὡς,
[6, 1, 25]	πάντων ἓν γένος λαμβάνουσι, πολλὰ	ἄν	τις λέγοι. Καὶ γὰρ ὡς
[6, 1, 3]	ἄλλῳ. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴδια	ἄν	τις λέγοι πρὸς τὰ ἄλλα
[6, 1, 10]	μᾶλλον ὃ ἐξ ἀρετῆς κτήσαιτο	ἄν	τις· ὥστε ὁμώνυμον τὸ λογικόν·
[6, 1, 26]	διαστατόν. Μετασχοῦσα τοίνυν μεγέθους οὐκέτ´	ἂν	ἁπλοῦν εἴη. Ἔπειτα πόθεν ἡ
[6, 1, 29]	ὑποκειμένων, καὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ	ἂν	αὐτὰ δεύτερα κατηρίθμουν. Εἰ τοίνυν
[6, 1, 27]	ἐκεῖνο δὲ μὴ οὐσία, οὐδ´	ἂν	αὐτὴ οὐσία· ὥστε συμβαίνει αὐτοῖς
[6, 1, 25]	τι γένος προτάττειν· μᾶλλον δ´	ἂν	βέλτιον αὐτοῖς ἐλέγετο, εἰ τὸ
[6, 1, 27]	προσίοι τὸ εἶδος, οὐδαμῇ ψυχὴ	ἂν	γένοιτο ποιότητος προσελθούσης τῇ ὕλῃ,
[6, 1, 1]	μήτε οἷόν τε μήτ´ ἐπιστήμη	ἂν	γένοιτο, τά τε πεπερασμένα εἰς
[6, 1, 9]	τὰς εἰρημένας, τάχα οὐκ ἂν	ἓν	γένος εἴη, ἀλλ´ εἰς ὁμοιότητά
[6, 1, 12]	ἀξιώσειε τὸ ποιὸν διαιρεῖν, τίνι	ἂν	διέλοι; Ἐπισκεπτέον οὖν, εἰ δεῖ
[6, 1, 4]	ἐγγὺς τοῦ ποσοῦ, καὶ οἷς	ἂν	ἐγγίνηται, ποσὰ αὐτὰ λέγομεν, οὐ
[6, 1, 9]	καὶ οὐ πρός τι; Ὥσπερ	ἂν	εἰ ζῷόν τις γένος θεὶς
[6, 1, 28]	ᾠήθησαν τὸ ὂν εἶναι, ὥσπερ	ἂν	εἴ τις μᾶλλον τὸν τόπον
[6, 1, 11]	αἱ δὲ τῷ ποιεῖν, ὁμωνύμως	ἂν	εἶεν. Τί δὲ ἡ περὶ
[6, 1, 2]	ὃ οὔτε σῶμα οὔτε ἀσώματον	ἂν	εἴη· ἔσται γὰρ ἢ τὸ
[6, 1, 13]	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ τί	ἂν	εἴη ἢ ἐν μέρει τοῦ
[6, 1, 6]	τὸ καθήμενον καὶ ἑστηκὸς τί	ἂν	εἴη; Ἡ δ´ ἕξις καὶ
[6, 1, 16]	διαλείπουσα τὸ ὁρᾶν ἐν συνεχείᾳ	ἂν	εἴη καὶ ἐν χρόνῳ. Μαρτυρεῖ
[6, 1, 6]	δὲ κατὰ τὸ ἐχόμενον ποιὸν	ἂν	εἴη· καὶ ἐπὶ διαθέσεως ὡσαύτως.
[6, 1, 5]	καὶ κατὰ τὸν ἀέρα, δύο	ἂν	εἴη καὶ οὐ μία ἡ
[6, 1, 13]	ἦν, ὁ μὲν Σωκράτης ἔξωθεν	ἂν	εἴη, καὶ οὐχ ἕν τι
[6, 1, 8]	τι τοῦτο τὸ κοινὸν οὐκ	ἂν	εἴη. Λείπεται δέ, εἴπερ ἔστιν,
[6, 1, 20]	αὐτὸν ἰούσης; Ἢ πάθησις πῶς	ἂν	εἴη μία γε οὖσα; Ἀλλ´
[6, 1, 26]	ἀρχοειδὴς ὢν καὶ λόγος, ἀσώματος	ἂν	εἴη ὁ θεός, καὶ τὸ
[6, 1, 4]	φήσουσιν εἶναι, τὸ διωρισμένον οὐκ	ἂν	εἴη ποσόν· εἰ δὲ κατὰ
[6, 1, 5]	οὐκ ἐφαπτομένη ἄλλου αὐτὸ τοῦτο	ἂν	εἴη τὸ κυρίως ποσόν. Εἰ
[6, 1, 27]	πρὸς τὸ ἔξω, ὥστε παραλελειμμένον	ἂν	εἴη τοῦτο. Εἰ δὲ οὐδὲν
[6, 1, 2]	ὕλη· καὶ ὀρθῶς· οἱ δ´	ἂν	εἴποιεν τὴν ὕλην μᾶλλον. Αἱ
[6, 1, 18]	γοῦν βαδίζειν ἀπολελυμένον ὂν κίνησιν	ἂν	εἴποιεν, τὸ δὲ νοεῖν οὐκ
[6, 1, 9]	ἔχοντες τὰς εἰρημένας, τάχα οὐκ	ἂν	ἓν γένος εἴη, ἀλλ´ εἰς
[6, 1, 10]	τὸ ὀρθὸν βλέπουσα· οὐ γὰρ	ἂν	ἐποίησέ τι, ὃ μὴ δύναται.
[6, 1, 5]	κατὰ τὴν πληγὴν ποίησιν μᾶλλον	ἂν	εὐλόγως τις θεῖτο, τὴν δὲ
[6, 1, 26]	τρόπος τῆς συμβάσεως· τάχα γὰρ	ἂν	εὗρον τὸ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 1, 6]	Ὅμοιον δὲ πρὸς ὅμοιον τί	ἂν	ἔχοι ἀπογεννώμενον; Ἢ οὐκ ἀπογεννώμενον,
[6, 1, 8]	καὶ τὴν οὐσίαν τὴν αὐτὴν	ἂν	ἔχοι. Ἆρ´ οὖν τὰς σχέσεις
[6, 1, 11]	ὑποκειμένου εἶδος ἢ αἰσχρόν, λόγον	ἂν	ἔχοι. Τὸ δὲ τραχὺ καὶ
[6, 1, 2]	οὐσίαι πρὸς τὰς δευτέρας τί	ἂν	ἔχοιεν κοινόν, ὁπότε παρὰ τῶν
[6, 1, 4]	αὐτοὶ ποσόν τι· ὁποτέρως δ´	ἂν	ἔχωσιν, οὐκ ἂν κοινόν τι
[6, 1, 11]	παραλλαγαῖς καὶ διαφοραῖς. Ἔχοι δ´	ἂν	ζήτησιν καί, εἰ ἐκ πάθους
[6, 1, 10]	ὁμώνυμον τὸ λογικόν· ὥστε εἴη	ἂν	ἡ ποιότης δύναμις προστιθεῖσα ταῖς
[6, 1, 29]	εἰ μὲν ἔλεγεν ἔμφρονα, θαῦμα	ἂν	ἦν, πῶς καὶ νοεῖ καὶ
[6, 1, 6]	καὶ ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν μᾶλλον	ἂν	ἴσως ἐν τῷ κεῖσθαι· ὁ
[6, 1, 11]	δεῖ αὐτὰ θεῖναι. Εἴη δ´	ἂν	καὶ ὁμωνυμία περὶ τὸ κοῦφον,
[6, 1, 19]	οὐ τὸ βαδίζειν· ἢ ἐπενόησεν	ἂν	καὶ πρότερον. Οὕτω καὶ ἐπὶ
[6, 1, 4]	ὁποτέρως δ´ ἂν ἔχωσιν, οὐκ	ἂν	κοινόν τι ἔχοιεν πρὸς τούτους
[6, 1, 3]	ἓν δέ τι γένος οὐκ	ἂν	λέγοι, οὐδὲ δηλοῖ πω τὴν
[6, 1, 11]	καὶ τὸ πυκνὸν οὐκ ὀρθῶς	ἂν	λέγοιτο ποιά; Οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 10]	δυνάμεις εἶναι, τὸ κοινὸν εἶεν	ἂν	λόγοι τινὲς καὶ οἷον μορφαί,
[6, 1, 6]	κατὰ τὸ ἔχον λεγομένη ἔχειν	ἂν	μᾶλλον σημαίνοι, ἡ δὲ κατὰ
[6, 1, 30]	ὅλως πάσχων {οὕτως} Ἴσως δ´	ἂν	μόνον ἁρμόσει ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι
[6, 1, 6]	καὶ ἐπὶ διαθέσεως ὡσαύτως. Τί	ἂν	οὖν εἴη παρὰ ταῦτα τὰ
[6, 1, 18]	ἔχει τὸ κίνησις εἶναι. Ἔχοι	ἂν	οὖν καὶ ἡ νόησις παρὰ
[6, 1, 9]	διπλάσιον καὶ ὁ διπλάσιος. Πῶς	ἂν	οὖν ὑφ´ ἓν γένος αὐτό
[6, 1, 20]	ποιῶν ἀπαθὴς ἐκείνου; Πῶς γὰρ	ἂν	πάθοι ὃ ποιεῖ ἐν ἄλλῳ;
[6, 1, 28]	οὖν ὁ νοῦς αὐτοῖς πῶς	ἂν	πιστὸς εἴη περὶ τῶν κυριωτέρων
[6, 1, 6]	Ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη ἔχοι	ἂν	πρὸς ἐπιστητὸν μίαν τινὰ κατ´
[6, 1, 29]	μὲν ἔλεγεν ἔμφρονα, θαῦμα ἂν	ἦν,	πῶς καὶ νοεῖ καὶ ψυχῆς
[6, 1, 10]	ποιότης οὐκ οὐσιώδης, ὃ δ´	ἂν	τὸ αὐτὸ δοκῇ καὶ εἰς
[6, 1, 26]	τοῦ δυνάμει ἐνέργεια· ἐνυπῆρχε γὰρ	ἂν	τὸ ἐνεργείᾳ, καὶ οὐχ ἁπλοῦν
[6, 1, 28]	ἄλλων πολλῶν τῷ πλήθει μᾶλλον	ἂν	τὸ ὅλον ὂν εἴη ἢ
[6, 1, 16]	ἄνω· ὥστε ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι	ἂν	τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι
[6, 1, 7]	λέγομεν, ἀλλὰ λέγοντες ψευδόμεθα, οὐδὲν	ἂν	τούτων εἴη, ἀλλὰ κενὸν ἡ
[6, 1, 28]	{ὑποβάθρα ἐκεῖνο} μὴ ὄν, πῶς	ἂν	ὑποβάθρα〉 ἐκεῖνο; Πάντων τε θαυμαστότατον
[6, 1, 27]	ὀρχήσει πάντα αὐτὸν ποιῶν, οὐκέτ´	ἂν	ὑποκείμενον εἴη, ἀλλ´ αὐτὸ τὰ
[6, 1, 20]	ᾖ, ἐν τῷ ποιεῖν ἔσται,	ἐὰν	δὲ ἐνεργῶν εἰς ἄλλον, οἷον
[6, 1, 20]	ποιεῖν ἀπαθοῦς αὐτοῦ ὄντος; Ἢ	ἐὰν	μὲν ἀπαθὴς ᾖ, ἐν τῷ
[6, 1, 8]	ἔχει τινὰ οἷον ζωὴν καὶ	ἐνέργειαν.	Ἆρ´ οὖν ταύτῃ διαιρετέον τὴν
[6, 1, 16]	τις λέγοι τὴν κίνησιν ἀτελῆ	ἐνέργειαν	εἶναι, οὐδὲν ἐκώλυε τὴν μὲν
[6, 1, 21]	ἄλλον ἀκολάστως; Ἢ οὐδὲν κωλύει	ἐνέργειαν	εἶναι φαύλην καὶ πεῖσιν καλήν.
[6, 1, 26]	γὰρ ἔστι τὸ δυνάμει εἰς	ἐνέργειαν	ἐλθεῖν ποτε τάξεως ἀρχὴν ἔχοντος
[6, 1, 16]	πάλιν, οὐχ ἵνα ἀφίκηται εἰς	ἐνέργειαν	ἔστι γὰρ ἤδη ἀλλ´ ἵνα
[6, 1, 9]	ἐνεργῆ τὴν σχέσιν κατὰ τὴν	ἐνέργειαν	καὶ τὸν ἐπὶ τῇ ἐνεργείᾳ
[6, 1, 22]	ποιεῖν κατὰ συμβεβηκὸς καὶ τὴν	ἐνέργειαν	κατὰ συμβεβηκός, ὅτι μὴ πρὸς
[6, 1, 16]	γὰρ συμβαίνει διὰ τὸ χωρίζειν	ἐνέργειαν	κινήσεως καὶ τὴν μὲν ἐν
[6, 1, 15]	τινι, τοῦτο δὲ ἐνεργείᾳ. Ὥστε	ἐνέργειαν	μᾶλλον εἶναι τὴν κατηγορίαν, ἣ
[6, 1, 17]	δέ τις λέγοι μήτε τὴν	ἐνέργειαν	μήτε τὴν κίνησιν γένους δεῖσθαι
[6, 1, 18]	ἔχον τὸ πάσχον καὶ αὐτὸ	ἐνέργειαν,	οἶμαι. Ἢ οὐδὲ ποιεῖν φατέον
[6, 1, 21]	παρ´ ἄλλου, εἰ ὁ τὴν	ἐνέργειαν	παραδεξάμενος αὐτοῦ ἐποιήσατο διαδεξάμενος. Ἀλλ´
[6, 1, 26]	ὃ δυνάμει ἐστίν, ἀλλὰ μὴ	ἐνέργειαν	πρὸ δυνάμεως τάττειν, παντάπασιν ἀτοπώτατον.
[6, 1, 16]	ὑποβάλλειν, κατηγοροῦντά γε αὐτῆς τὴν	ἐνέργειαν,	προστιθέντα δὲ τὸ ἀτελές. Τὸ
[6, 1, 16]	εἶναι, οὐδὲν ἐκώλυε τὴν μὲν	ἐνέργειαν	προτάττειν, εἶδος δὲ τὴν κίνησιν
[6, 1, 24]	Ἔπειτα, εἰ μὲν τὸ κάθηται»	ἐνέργειαν	σημαίνει, ἐν ταῖς ἐνεργείαις τακτέον,
[6, 1, 19]	τῷ γραμματείῳ ποιεῖ παρὰ τὴν	ἐνέργειαν	τοῦ γράφοντος οἷον τὸ ἀλγεῖν·
[6, 1, 17]	τι ἀνάγειν τῷ τὴν μὲν	ἐνέργειαν	τοῦ δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ, τὴν
[6, 1, 6]	πρὸς ἐπιστητὸν μίαν τινὰ κατ´	ἐνέργειαν	ὑπόστασιν {πρὸς τὸ τοῦ ἐπιστητοῦ
[6, 1, 10]	τὸ πάσχον, ἀλλὰ καὶ τὴν	ὑγίειαν	καὶ τὴν διάθεσιν καὶ τὴν
[6, 1, 10]	καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν	ἀσθένειαν.	Ἀλλ´ εἰ τοῦτο, οὐκέτι κοινὸν
[6, 1, 21]	χεῖρον ἔχοι; Ἢ εἰ κατὰ	κακίαν	ἐνεργοῖ τις καὶ ἄρχοι εἰς
[6, 1, 9]	τινα πάντα ἀνάγεται καὶ κατηγορίαν	μίαν.	Ἀλλ´ εἰ καὶ εἰς ἓν
[6, 1, 23]	διὰ τί ἔχων μὲν αὐτὰ	μίαν	ἄλλην κατηγορίαν ποιεῖ, καίων δὲ
[6, 1, 8]	ποιοῦσαν ποίησιν καὶ πάθησιν, ὡς	μίαν	ἄμφω, τὴν δὲ οὐ ποιοῦσαν,
[6, 1, 10]	γένος, ἀλλὰ εἰς ἓν ὡς	μίαν	κατηγορίαν, οἷον ἐπιστήμην μὲν εἶδος
[6, 1, 3]	τὰ ἄλλα. Ἀλλὰ τί κωλύει	μίαν	κατηγορίαν τὰ πάντα εἶναι; Καὶ
[6, 1, 5]	ἕν, ἀλλ´ ὑφ´ ἓν καὶ	μίαν	κατηγορίαν. ~Τὸ δὲ πρός τι
[6, 1, 6]	ἐπιστήμη ἔχοι ἂν πρὸς ἐπιστητὸν	μίαν	τινὰ κατ´ ἐνέργειαν ὑπόστασιν {πρὸς
[6, 1, 3]	ἐπὶ πάντων ἁρμόσει. ~Ἀλλ´ ἆρα	μίαν	τινὰ κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι
[6, 1, 10]	δύναμιν, ἀνεπιστημοσύνην δὲ στέρησιν καὶ	ἀδυναμίαν.	Ἢ μορφή τις καὶ ἡ
[6, 1, 10]	καὶ λόγον, πῶς τὰ κατὰ	ἀδυναμίαν	καὶ αἴσχη; Ἢ λόγους ἀτελεῖς
[6, 1, 10]	τὸ ὂν ᾗ ὂν δύναμιν	οὐδεμίαν	ἕξει, ἀλλ´ ὅταν αὐτῷ προσέλθῃ
[6, 1, 3]	λέγοι, οὐδὲ δηλοῖ πω τὴν	ἔννοιαν	τῆς οὐσίας καὶ τὴν φύσιν.
[6, 1, 29]	Εἰ δὲ τὰ ποιὰ ὕλην	ποιὰν	λέγοιεν, πρῶτον μὲν οἱ λόγοι
[6, 1, 10]	ἧττον δηλοῦσαι, κἂν δοκῶσι τὴν	ποιὰν	οὐσίαν λέγειν. Αἱ δὲ ποιότητες
[6, 1, 7]	συμβεβηκός· εἶτα εὑρεθὲν τὸ ταὐτὸν	ποίαν	ὑπόστασιν ἔχει. Λεκτέον δὴ τὸ
[6, 1, 28]	ᾖ τὸ πρὸς οὕτω φανερὰν	ἀτοπίαν	φιλονεικεῖν, δεικνύντα, ὅτι τὸ μὴ
[6, 1, 23]	τοῦ ἔχειν εἰς ταύτην τὴν	κατηγορίαν	ἀναχθήσονται; Ὥστε καὶ τὸ ποσόν,
[6, 1, 9]	ἀδύνατον τὰ ὑπὸ τὴν αὐτὴν	κατηγορίαν	αὐτοῖς τεθέντα. Καὶ γὰρ τὰς
[6, 1, 23]	ἐν ὀλίγοις πῶς εὔλογον ἔχειν	κατηγορίαν	γενικὴν ἄλλην; ~Ἐπὶ δὲ τοῦ
[6, 1, 15]	Ὥστε ἐνέργειαν μᾶλλον εἶναι τὴν	κατηγορίαν,	ἣ {περὶ τὴν οὐσίαν} λέγεται
[6, 1, 3]	ἁρμόσει. ~Ἀλλ´ ἆρα μίαν τινὰ	κατηγορίαν	λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν
[6, 1, 9]	ὁμοιότητά τινα πάντα ἀνάγεται καὶ	κατηγορίαν	μίαν. Ἀλλ´ εἰ καὶ εἰς
[6, 1, 10]	ἀλλὰ εἰς ἓν ὡς μίαν	κατηγορίαν,	οἷον ἐπιστήμην μὲν εἶδος καὶ
[6, 1, 23]	ἔχων μὲν αὐτὰ μίαν ἄλλην	κατηγορίαν	ποιεῖ, καίων δὲ ἢ τέμνων
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ἐν ἀγγείῳ ἄλλην	κατηγορίαν	ποιήσει, καὶ τὸ ἐν ὕλῃ
[6, 1, 3]	ἄλλα. Ἀλλὰ τί κωλύει μίαν	κατηγορίαν	τὰ πάντα εἶναι; Καὶ γὰρ
[6, 1, 5]	ἀλλ´ ὑφ´ ἓν καὶ μίαν	κατηγορίαν.	~Τὸ δὲ πρός τι οὕτως
[6, 1, 9]	δὲ καὶ ἀσωμάτοις δίδομεν τὴν	κυρίαν	χώραν καὶ τοῖς λόγοις λόγους
[6, 1, 21]	ὑπομείνῃ ἀλλοίωσιν τὴν μὴ εἰς	οὐσίαν	ἄγουσαν, ἥτις ἐξίστησι πρὸς τὸ
[6, 1, 27]	τούτων μᾶλλον μὴ τὸν κόσμον	οὐσίαν,	ἀλλ´ ἢ μόνον, καθόσον μόριον
[6, 1, 10]	ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ μετὰ τὴν	οὐσίαν.	Ἀλλὰ πάλιν πῶς αἱ δυνάμεις;
[6, 1, 25]	μεμερίσθαι τῷ συνεχῆ λέγειν τὴν	οὐσίαν	βέλτιον λέγειν ἦν τὸ μὲν
[6, 1, 20]	κύκνος, πάσχειν φήσομεν ἰόντα εἰς	οὐσίαν;	Εἰ δὲ καὶ ὕστερον λευκαίνοιτο
[6, 1, 1]	ἄτοπον τὸ αὐτὸ σημαίνειν τὴν	οὐσίαν	ἐπί τε τῶν πρώτως ὄντων
[6, 1, 2]	καὶ οὐ τὸ ἴσον εἰς	οὐσίαν	ἔχειν, ὅταν μᾶλλον λέγηται τὸ
[6, 1, 12]	δύναμις ποιότης. Εἰ δὲ κατ´	οὐσίαν	ἡ δύναμις ἤ τις δύναμις,
[6, 1, 15]	τὴν οὐσίαν τὰ περὶ τὴν	οὐσίαν	ἦν ποσότης καὶ ἀριθμός, τὸ
[6, 1, 15]	μὲν ἕν τι περὶ τὴν	οὐσίαν,	καὶ ποσότης ἕν τι, καὶ
[6, 1, 27]	ἢ μόνον, καθόσον μόριον αὐτοῦ,	οὐσίαν·	καὶ τὸ ζῷον μὴ παρὰ
[6, 1, 10]	δηλοῦσαι, κἂν δοκῶσι τὴν ποιὰν	οὐσίαν	λέγειν. Αἱ δὲ ποιότητες αἱ
[6, 1, 15]	τὴν κατηγορίαν, ἣ {περὶ τὴν	οὐσίαν}	λέγεται θεωρεῖσθαι, ὡς ἐκεῖ ποιότης,
[6, 1, 27]	καὶ τούτῳ ἀναφέρειν καὶ τὴν	οὐσίαν.	Ὁ γὰρ θεὸς αὐτοῖς εὐπρεπείας
[6, 1, 27]	αὐτοὺς ποιεῖν ἐξ οὐσίας μὴ	οὐσίαν·	ὁ γὰρ κόσμος καθόσον κόσμος
[6, 1, 10]	οὐσίαν συμβάλλεσθαι καὶ εἰς μὴ	οὐσίαν,	οἷον θερμότης καὶ λευκότης καὶ
[6, 1, 15]	ἄλλο, κινήσεως δὲ περὶ τὴν	οὐσίαν	οὔσης οὐκ ἔσται τι καὶ
[6, 1, 27]	παρὰ τῆς ψυχῆς ἔχειν τὴν	οὐσίαν,	παρὰ δὲ τῆς ὕλης μόνον,
[6, 1, 10]	καὶ τὸ ἐπιγιγνόμενον μετὰ τὴν	οὐσίαν	ποιότης τοῦ ὑποκειμένου. Τὸ δὲ
[6, 1, 22]	τοῦ πάσχοντος οὐσίας οὐδὲν εἰς	οὐσίαν	προσλαμβανούσης, ἀλλὰ ἄλλου ὄντος τοῦ
[6, 1, 10]	τὸ αὐτὸ δοκῇ καὶ εἰς	οὐσίαν	συμβάλλεσθαι καὶ εἰς μὴ οὐσίαν,
[6, 1, 26]	ἄνευ τῆς ὕλης ἐστὶ τὴν	οὐσίαν	σύνθετος, ἅτε σῶμα ὤν, ἄλλην
[6, 1, 21]	καὶ τότε ἄλλου πάσχοντος εἰς	οὐσίαν	συντελέσει, οἷον θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ
[6, 1, 21]	Ἢ τὸ θερμαίνεσθαι, ὅταν εἰς	οὐσίαν	συντελῇ, καὶ τότε ἄλλου πάσχοντος
[6, 1, 21]	εἴη δὲ τῷ μὲν εἰς	οὐσίαν	συντελοῦν, τῷ δὲ μή, τὸ
[6, 1, 25]	αὐτοῖς ἐλέγετο, εἰ τὸ μὲν	οὐσίαν,	τὰ δ´ ἄλλα πάθη, καὶ
[6, 1, 27]	τὴν μὲν ὕλην τὸ ὑποκείμενον	οὐσίαν,	τὰ δὲ σώματα μὴ μᾶλλον
[6, 1, 15]	γὰρ ὡς, ἐπεὶ μετὰ τὴν	οὐσίαν	τὰ περὶ τὴν οὐσίαν ἦν
[6, 1, 8]	ὅτι σχέσις λέγεται, καὶ τὴν	οὐσίαν	τὴν αὐτὴν ἂν ἔχοι. Ἆρ´
[6, 1, 3]	λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν	οὐσίαν,	τὴν ὕλην, τὸ εἶδος, τὸ
[6, 1, 15]	ποιότης, καὶ αὐτὴ περὶ τὴν	οὐσίαν	ὥσπερ κίνησις· καὶ ἓν γένος
[6, 1, 23]	πότερον ἐπὶ ζῶντος μόνον ἢ	κἂν	ἀνδριὰς ᾖ, ὅτῳ ταῦτα; Ἄλλως
[6, 1, 10]	τὸ τὶ οὐδὲν ἧττον δηλοῦσαι,	κἂν	δοκῶσι τὴν ποιὰν οὐσίαν λέγειν.
[6, 1, 19]	μὲν ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει,	κἂν	ἐκ μιᾶς ἐνεργείας τὰ δύο;
[6, 1, 6]	τε ποιητικὸν πρὸς τὸ παθητικὸν	κἂν	ἔργον ἓν ἀπεργάσαιτο, καὶ τὸ
[6, 1, 17]	Ὅταν δὲ ᾖ τις ὑπόστασις,	κἂν	ἑτέρου ᾖ κἂν πρὸς ἕτερον,
[6, 1, 23]	ἄλλας; Εἰ δ´ ὅτι περίκειται,	κἂν	ἱμάτιον κέηται ἐπὶ κλίνης, ἄλλη
[6, 1, 23]	ἐπὶ κλίνης, ἄλλη κατηγορία ἔσται,	κἂν	κεκαλυμμένος ᾖ τις. Εἰ δὲ
[6, 1, 12]	πρὸς τοὺς τιθεμένους κἀκεῖ· ἢ	κἂν	μὴ εἴδη τις διδῷ, ἀλλὰ
[6, 1, 4]	ἓν γὰρ λέγει καὶ δύο,	κἂν	ὁποιαοῦν καὶ ἐναντία ᾖ· ἀλλ´
[6, 1, 17]	τις ὑπόστασις, κἂν ἑτέρου ᾖ	κἂν	πρὸς ἕτερον, τήν γε πρὸ
[6, 1, 7]	μένει τὰ ὑποκείμενα ὅπως εἶχε,	κἂν	χωρὶς γένηται, ὑπάρχει ἡ σχέσις,
[6, 1, 26]	μὴ οὐ πολλὰ εἶναι· καὶ	πᾶν	σῶμα ἐξ ὕλης καὶ ποιότητος.
[6, 1, 4]	ποσὸν λέγουσι καὶ τὸ συνεχὲς	ἅπαν	μέγεθος καὶ τόπον καὶ χρόνον,
[6, 1, 28]	ἄτοπον ᾖ τὸ πρὸς οὕτω	φανερὰν	ἀτοπίαν φιλονεικεῖν, δεικνύντα, ὅτι τὸ
[6, 1, 19]	τῆς τοιᾶσδε ἐνεργείας καὶ κινήσεως	ἑτέραν	ἐν τῷ τεμνομένῳ διάδοχον κίνησιν
[6, 1, 8]	ἐν διαφοραῖς, ἀλλ´ ὅλως ὡς	ἑτέραν	φύσιν τὴν σχέσιν ἐν ἑκατέρῳ,
[6, 1, 16]	ἡ ὅρασις μὴ διαλείπουσα τὸ	ὁρᾶν	ἐν συνεχείᾳ ἂν εἴη καὶ
[6, 1, 20]	καὶ γνωρίσει, ὥσπερ οὐδὲ τὸ	ὁρᾶν.	~Τίνι οὖν γνωριοῦμεν τὸ πάσχειν;
[6, 1, 25]	ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου καὶ	διαφορὰν	οὐκ ἔχοντος, ἀλλ´ ἢ τῷ
[6, 1, 30]	ὕλην πως ἔχοντα πάντα. Ἀλλὰ	διαφορὰν	τῶν πως ἐχόντων φήσουσιν εἶναι
[6, 1, 9]	καὶ ἀσωμάτοις δίδομεν τὴν κυρίαν	χώραν	καὶ τοῖς λόγοις λόγους λέγοντες
[6, 1, 30]	μὴ ὑφ´ ἓν τοῖς ἄλλοις	ἐτίθεσαν,	ἕτερος λόγος ἦν ἂν ζητούντων
[6, 1, 1]	πάντα ἄρα τὰ ὄντα διαιρεῖσθαι	ἐβουλήθησαν,	ἀλλὰ τὰ μάλιστα ὄντα παραλελοίπασι.
[6, 1, 28]	τὸ μένον ὑπ´ αὐτὰ τοῦτο	ᾠήθησαν	τὸ ὂν εἶναι, ὥσπερ ἂν
[6, 1, 1]	τῶν ὄντων πόσα καὶ τίνα	ἐζήτησαν	μὲν καὶ οἱ πάνυ παλαιοί,
[6, 1, 7]	ἄλληλα ἡ σχέσις, ἡμεῖς δὲ	οὖσαν	θεωροῦμεν καὶ ἡ γνῶσις πρὸς
[6, 1, 19]	καὶ τὸ ποιὸν καὶ κίνησιν	οὖσαν	περὶ αὐτήν. Καί, εἰ βούλει,
[6, 1, 16]	δὲ τὴν κίνησιν ὡς ἀτελῆ	οὖσαν	ὑποβάλλειν, κατηγοροῦντά γε αὐτῆς τὴν
[6, 1, 21]	ἀλλοίωσιν τὴν μὴ εἰς οὐσίαν	ἄγουσαν,	ἥτις ἐξίστησι πρὸς τὸ χεῖρον
[6, 1, 8]	μίαν ἄμφω, τὴν δὲ οὐ	ποιοῦσαν,	ἀλλ´ ἐπ´ ἀμφοῖν τὸ ποιοῦν
[6, 1, 8]	καὶ λεκτέον ὁμώνυμον τὴν μὲν	ποιοῦσαν	ποίησιν καὶ πάθησιν, ὡς μίαν
[6, 1, 25]	ἄλλων προτάξαντες τὴν πρώτην αὐτοῖς	δοκοῦσαν	ἀρχὴν συντάττουσι τοῖς μετὰ τὴν
[6, 1, 29]	τοὺς λόγους ἢ ὕλην πως	ἔχουσαν,	τὰ ποιὰ δηλονότι πως ἔχοντα
[6, 1, 8]	τίνα ἔχει κοινὴν τὴν ὑπόστασιν	εἰπάτωσαν.	Σῶμα μὲν οὖν τι τοῦτο
[6, 1, 3]	ἄλλας. Συγγενεῖς μὲν δὴ οὕτως	ἔστωσαν	πᾶσαι αἱ λεγόμεναι οὐσίαι ἔχουσαί
[6, 1, 22]	ἀπόλυτον παρ´ αὐτοῦ ἢ τὴν	τελευτῶσαν	εἰς ἄλλο ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην
[6, 1, 10]	ὂν δύναμιν οὐδεμίαν ἕξει, ἀλλ´	ὅταν	αὐτῷ προσέλθῃ τὸ ποιόν. Αἱ
[6, 1, 17]	τῷ πρὸς ἕτερον μόνον λέγεσθαι.	Ὅταν	δὲ ᾖ τις ὑπόστασις, κἂν
[6, 1, 8]	μεγέθους παρουσίᾳ, τὸ δὲ μικρότητος.	Ὅταν	δὲ τὸ μὲν μεῖζον, τὸ
[6, 1, 4]	τότε προσλαμβάνει τὸ ποσὸν λέγεσθαι,	ὅταν	εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ δίπηχυ ἢ
[6, 1, 21]	θερμαίνεσθαι διττόν; Ἢ τὸ θερμαίνεσθαι,	ὅταν	εἰς οὐσίαν συντελῇ, καὶ τότε
[6, 1, 19]	οὐ προσποιεῖται τὸ πεπονθέναι. Ἀλλ´	ὅταν	ἐπὶ σώματος ζῴου βαίνῃ, τὸ
[6, 1, 13]	ἕκαστον τούτων ἔσται. Εἰ δέ,	ὅταν	λέγωσι χθές, τοῦτο λέγομεν, ὡς
[6, 1, 2]	τὸ ἴσον εἰς οὐσίαν ἔχειν,	ὅταν	μᾶλλον λέγηται τὸ εἶδος οὐσία
[6, 1, 20]	κατὰ τὸ ποιόν Ἆρ´ οὖν,	ὅταν	μὲν ἀπὸ τοῦ ποιοῦν〈 τος〉
[6, 1, 21]	ἄν τι ἐν ἑαυτῷ ἀλλ´	ὅταν	μηδὲν συμβαλλόμενον αὐτὸ ὑπομείνῃ ἀλλοίωσιν
[6, 1, 7]	ἡ σχέσις, ἐπὶ δὲ τῶν,	ὅταν	συνέλθῃ, γίγνεται, ἐπὶ δὲ τῶν
[6, 1, 12]	εἴπομεν, τί τὸ ποιητικόν; Ἢ	ὅταν	συντύχῃ αὐτῷ ἄλλο, ἀπέλαυσε καὶ
[6, 1, 22]	ἀλλὰ ἄλλου ὄντος τοῦ πάσχοντος,	ὅταν	τις οὐσία γίνηται. Γίνεται τοίνυν
[6, 1, 8]	τὰ δ´ ὑπέστη, καὶ τὸ	ὑποστὰν	ὄνομα μόνον παρέσχε τῷ ἑτέρῳ,
[6, 1, 26]	ἑνὸς ἀρξαμένους εἰς τὰ πολλὰ	τελευτᾶν,	καὶ ἐξ ἀμεγέθους εἰς μεγέθη,
[6, 1, 14]	διὰ τί οὐ καὶ τὸ	ἐν	ἀγγείῳ ἄλλην κατηγορίαν ποιήσει, καὶ
[6, 1, 14]	τὸ Ἀθήνησι τοῦτό ἐστι τὸ	ἐν	Ἀθήναις ἐστί» πρὸς τῷ τόπῳ
[6, 1, 14]	δὲ ποῦ, ἐν Λυκίῳ καὶ	ἐν	Ἀκαδημίᾳ. Ἡ μὲν οὖν Ἀκαδημία
[6, 1, 22]	αὐτὸ ἐν σχέσει τινὶ ποιεῖν,	ἐν	ἄλλῃ δὲ πάσχειν· παρὰ μὲν
[6, 1, 28]	καὶ τῶν ὑποκειμένων ἱκανῶς καὶ	ἐν	ἄλλοις. ~Τὰ δὲ ποιὰ αὐτοῖς
[6, 1, 3]	δὲ λευκὸν κατ´ ἄλλου, ὅτι	ἐν	ἄλλῳ. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴδια
[6, 1, 20]	γὰρ ἂν πάθοι ὃ ποιεῖ	ἐν	ἄλλῳ; Ἆρ´ οὖν τὸ ἐν
[6, 1, 11]	τὸ ἰσχνὸν καὶ λεπτόν, ὃ	ἐν	ἄλλῳ εἴδει παρὰ τὰ τέτταρα.
[6, 1, 10]	καὶ ἀπ´ ἐκείνου καὶ ἄλλο	ἐν	ἄλλῳ, εἴδωλον αὐτοῦ καὶ ὅμοιον.
[6, 1, 14]	τούτων σημαίνειν; Εἰ δὲ ἄλλο	ἐν	ἄλλῳ λέγομεν, οὐχ ἓν λέγομεν
[6, 1, 13]	ἀνευρήσομεν ἀπὸ τοῦ ποιεῖν ἄλλο	ἐν	ἄλλῳ. Λεχθήσεται δὲ σαφέστερον ἐν
[6, 1, 19]	δὲ πάσχειν, ἀλλὰ τὸ ποιεῖν	ἐν	ἄλλῳ πεποίηκε δύο νομίζειν εἶναι,
[6, 1, 19]	μὴ ἐν ἄλλῳ, τὸ δ´	ἐν	ἄλλῳ συνιστάμενον· καὶ οὐκέτι τὸ
[6, 1, 20]	ἐν ἄλλῳ; Ἆρ´ οὖν τὸ	ἐν	ἄλλῳ τὴν κίνησιν εἶναι ποιεῖ
[6, 1, 19]	τὸ ποιεῖν, τὸ μὲν μὴ	ἐν	ἄλλῳ, τὸ δ´ ἐν ἄλλῳ
[6, 1, 21]	αὐτοῦ, τὸ δὲ ἀφ´ ἑτέρου	ἐν	ἄλλῳ τὸ πάσχειν. Τί οὖν,
[6, 1, 3]	ὑποκείμενον» καὶ μὴ ἐπικείμενον μηδ´	ἐν	ἄλλῳ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ μηδὲ
[6, 1, 19]	καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ	ἐν	ἀμερεῖ, ἀλλὰ οἷον ἀξιοῦσι καὶ
[6, 1, 20]	τὸ μανθάνειν ὥσπερ τὸ πληγῆναι	ἐν	ἀντιλήψει ὂν καὶ γνωρίσει, ὥσπερ
[6, 1, 4]	εἰ μετροῦντες τὰ ὑποκείμενα ἐνυπάρχουσιν	ἐν	αὐτοῖς, ἀλλὰ μὴ ἔξω ὄντες
[6, 1, 8]	εἴπερ ἔστιν, ἀσώματον, καὶ ἢ	ἐν	αὐτοῖς ἢ ἔξωθεν. Καὶ εἰ
[6, 1, 6]	δὲ παραβολὴ παρ´ ἡμῶν, οὐκ	ἐν	αὐτοῖς. Ὁ δὲ δεξιὸς πρὸς
[6, 1, 30]	τό πως ἔχον πολλῆς διαφορᾶς	ἐν	αὐτοῖς οὔσης; Πῶς γὰρ τὸ
[6, 1, 27]	τὸ ὑποκείμενον, οὐ πρὸς τὸ	ἐν	αὐτῷ, ἀλλὰ πρὸς τὸ ποιοῦν
[6, 1, 21]	Ἢ τὸ μὲν ποιεῖν, εἴτε	ἐν	αὐτῷ εἴτε εἰς ἄλλον τι
[6, 1, 22]	γίγνεται τὸ πάσχειν τῷ ἔχειν	ἐν	αὐτῷ κίνησιν {τὴν ἀλλοίωσιν} τὴν
[6, 1, 22]	καὶ τὸ ποιεῖν ἢ ἔχειν	ἐν	αὐτῷ κίνησιν τὴν ἀπόλυτον παρ´
[6, 1, 8]	μὲν μείζων ἐνεργείᾳ φανέντος τοῦ	ἐν	αὐτῷ μεγέθους, ὁ δὲ μικρὸς
[6, 1, 30]	Οὔτε γὰρ αὐτὸς οὔτε τὰ	ἐν	αὐτῷ τῷ χρόνῳ, οὔτε τὰ
[6, 1, 6]	ἐπισκεπτέον, εἴ τις κοινότης γενικὴ	ἐν	αὐτῷ ὑπάρχει ἢ ἄλλον τρόπον
[6, 1, 16]	εἰς τοσοῦτον κίνησις· καὶ εἰ	ἐν	ἀχρόνῳ ἡ ἐνέργεια, καὶ ἡ
[6, 1, 16]	οὐδὲν κωλύει καὶ κίνησιν ἦρχθαι	ἐν	ἀχρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος τῷ
[6, 1, 16]	τοσήνδε γεγονέναι. Ἐπεὶ καὶ μεταβολαὶ	ἐν	ἀχρόνῳ ὁμολογοῦνται γίγνεσθαι ἐν τῷ
[6, 1, 16]	ὁποσουοῦν χρόνου. Ὥσπερ οὖν ἐνέργεια	ἐν	ἀχρόνῳ, οὕτως οὐδὲν κωλύει καὶ
[6, 1, 16]	ἐνέργειαν κινήσεως καὶ τὴν μὲν	ἐν	ἀχρόνῳ φάσκειν γενέσθαι, τὴν δὲ
[6, 1, 14]	γένος ἐν εἴδεσι καὶ εἶδος	ἐν	γένει; Καὶ οὕτως ἡμῖν πλείους
[6, 1, 30]	πολλαχοῦ οὐ διδόντων. Ἔτι δ´	ἐν	γένει τῷ αὐτῷ τὸ〉 ἐπιγινόμενον
[6, 1, 1]	δ´ ἐξετάσαντες τὰ ἐκείνων ἔθεντο	ἐν	γένεσιν ὡρισμένοις αὐτοί, περὶ τούτων
[6, 1, 6]	δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερὸν ἐνοήσαμεν,	ἐν	δὲ αὐτοῖς οὐδέν. Τό τε
[6, 1, 8]	καὶ πρὸ τοῦ τὴν ἑτοιμότητα,	ἐν	δὲ τῇ συνόδῳ καὶ ἐνεργείᾳ
[6, 1, 1]	ἐν μὲν τοῖς αἰσθητοῖς ἅπαντα,	ἐν	δὲ τοῖς νοητοῖς τὰ μὲν
[6, 1, 30]	τἀληθῆ περὶ τῶν τοιούτων δυναμένης.	~Ἐν	δὲ τοῖς πως ἔχουσιν ἄτοπον
[6, 1, 25]	τοῦ προτέρου λαμβάνει τὸ εἶναι,	ἐν	δὲ τοῖς ὑπὸ τὸ αὐτὸ
[6, 1, 15]	ἡμῖν πλείους αἱ κατηγορίαι ἔσονται.	~Ἐν	δὲ τῷ ποιεῖν λεγομένῳ τάδ´
[6, 1, 8]	ὡς ταὐτόν τι καὶ κοινὸν	ἐν	διαφοραῖς, ἀλλ´ ὅλως ὡς ἑτέραν
[6, 1, 21]	ἑαυτοῦ σαπείη γὰρ ἄν τι	ἐν	ἑαυτῷ ἀλλ´ ὅταν μηδὲν συμβαλλόμενον
[6, 1, 11]	δὲ μὴ τῶν αὐτῶν, πῶς	ἐν	εἴδει τῷ αὐτῷ· καὶ εἰ
[6, 1, 10]	λόγος; Ἀλλ´ ἆρα τὰς μὲν	ἐν	εἴδεσι καὶ δυνάμεσι ποιότητας, ταύτας
[6, 1, 14]	ὅλον ἐν μέρεσι, καὶ γένος	ἐν	εἴδεσι καὶ εἶδος ἐν γένει;
[6, 1, 17]	τὸ κινεῖσθαι ὡς ἓν διχῇ	ἐν	εἴδεσι τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ
[6, 1, 9]	ἡ μικρότης. Ἢ ἀμφότερά ἐστιν	ἐν	ἑκάστῳ, καὶ ὁμοιότης καὶ ἀνομοιότης
[6, 1, 18]	τὰς δ´ ἀπολύτους ἐνεργείας, ἢ	ἐν	ἑκατέροις ἑκάτερον. Τὸ γοῦν βαδίζειν
[6, 1, 8]	ὡς ἑτέραν φύσιν τὴν σχέσιν	ἐν	ἑκατέρῳ, καὶ λεκτέον ὁμώνυμον τὴν
[6, 1, 6]	τῷ ποιῷ. Ἀλλὰ παρὰ τὸ	ἐν	ἑκατέρῳ ποιὸν οὐδέν. Οὐδὲ τὰ
[6, 1, 23]	Εἰ δὲ τὰ μὲν ἄλλα	ἐν	ἐκείναις, ὅπλα δὲ καὶ ὑποδήματα
[6, 1, 28]	εἴη ἢ ἕν τι τῶν	ἐν	ἐκείνῳ· εἰ δὲ δὴ καὶ
[6, 1, 10]	πῶς γὰρ ἡ νόσος ἡ	ἐν	ἕξει λόγος; Ἀλλ´ ἆρα τὰς
[6, 1, 7]	ὅτι ψυχὴ τοῦδε ἐστὶν ἢ	ἐν	ἑτέρῳ, ἀλλ´ οἷς ἡ ὑπόστασις
[6, 1, 13]	ἐπεισάγειν ἄλλας κατηγορίας τῷ ἕτερον	ἐν	ἑτέρῳ ποιεῖν, ὡς ἐνταῦθα τὸ
[6, 1, 23]	δὲ ὅπλα ἔχειν εἰρημένης οὐσίας,	ἐν	ᾗ ταῦτα; Οὐσία γὰρ ὑπόδημα
[6, 1, 29]	ταῦτα ὑφ´ ἓν γένος, ἔπειτα	ἐν	θατέρῳ τῶν εἰδῶν τὸ ἕτερον
[6, 1, 10]	τὸν τῆς ὑγιείας. Ἢ οὐκ	ἐν	λόγῳ πάντα, ἀλλὰ ἀρκεῖ τὸ
[6, 1, 30]	καὶ τὸ πέρυσι καὶ τὸ	ἐν	Λυκίῳ καὶ Ἀκαδημίᾳ; Καὶ ὅλως
[6, 1, 14]	τοῦ ποῦ. ~Τὸ δὲ ποῦ,	ἐν	Λυκίῳ καὶ ἐν Ἀκαδημίᾳ. Ἡ
[6, 1, 25]	πρότερον, τὸ δὲ ὕστερον εἶναι.	Ἐν	μὲν γὰρ τοῖς ἐν οἷς
[6, 1, 1]	τοῖς αἰσθητοῖς τὰ δέκα, ἢ	ἐν	μὲν τοῖς αἰσθητοῖς ἅπαντα, ἐν
[6, 1, 13]	χρόνῳ τί ἂν εἴη ἢ	ἐν	μέρει τοῦ χρόνου; Εἰ δ´
[6, 1, 14]	ὅλῳ μέρος καὶ τὸ ὅλον	ἐν	μέρεσι, καὶ γένος ἐν εἴδεσι
[6, 1, 25]	εἶναι. Ἐν μὲν γὰρ τοῖς	ἐν	οἷς τὸ πρότερον καὶ τὸ
[6, 1, 1]	ὑστέρων οὐκ ὄντος γένους κοινοῦ,	ἐν	οἷς τὸ πρότερον καὶ ὕστερον.
[6, 1, 24]	ἄλλην; ~Ἐπὶ δὲ τοῦ κεῖσθαι	ἐν	ὀλίγοις καὶ αὐτὸ ὄν ἀνακεῖσθαι,
[6, 1, 23]	οὐ ταὐτόν. Ἔτι καὶ τὸ	ἐν	ὀλίγοις πῶς εὔλογον ἔχειν κατηγορίαν
[6, 1, 14]	ἐν ὑποκειμένῳ ἄλλο, καὶ τὸ	ἐν	ὅλῳ μέρος καὶ τὸ ὅλον
[6, 1, 19]	ἀλλὰ τὸ λυπηθῆναί ἐστι γενέσθαι	ἐν	πάθει, ὃ μὴ ἀντίθετον τῷ
[6, 1, 7]	ἐπισημηναμένους χρὴ ζητεῖν τί ταὐτὸν	ἐν	πᾶσι, καὶ εἰ ὡς γένος,
[6, 1, 15]	ποίησις οὔ· καὶ τὸ ποιεῖν	ἐν	ποιήσει εἶναί τινι, τοῦτο δὲ
[6, 1, 12]	ἀμφοῖν. Καὶ εἰ ὁ πυκτικὸς	ἐν	ποιότητι, πῶς οὐ καὶ ὁ
[6, 1, 16]	ὅρασις μὴ διαλείπουσα τὸ ὁρᾶν	ἐν	συνεχείᾳ ἂν εἴη καὶ ἐν
[6, 1, 22]	γίνηται. Γίνεται τοίνυν τὸ αὐτὸ	ἐν	σχέσει τινὶ ποιεῖν, ἐν ἄλλῃ
[6, 1, 24]	ἀλλὰ πὼς κεῖνται» καὶ κεῖται	ἐν	σχήματι τοιῷδε» Καὶ τὸ μὲν
[6, 1, 24]	μὲν τὸ κάθηται» ἐνέργειαν σημαίνει,	ἐν	ταῖς ἐνεργείαις τακτέον, εἰ δὲ
[6, 1, 11]	δύναμις προστεθεῖσα ποιεῖ, ἐπεὶ καὶ	ἐν	ταῖς ἕξεσι δύναμις. Ἔπειτα διὰ
[6, 1, 7]	ἐπὶ τοῦ ποιὰ εἶναι ἔστιν	ἐν	ταὐτότητι τῇ πρὸς ἄλληλα, καὶ
[6, 1, 12]	ποιὸς ὁ κατὰ τὴν ποιότητα	ἐν	τῇ αὐτῇ ἔσται· οὐ γὰρ
[6, 1, 19]	ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει} Ἢ	ἐν	τῇ ἐνεργείᾳ οὐκέτι τὸ τῆς
[6, 1, 4]	τοῦτο, ὃ λέγονται, ἔσονται καὶ	ἐν	τῇ λεγομένῃ ποσότητι κείσονται. Καὶ
[6, 1, 10]	οἷον ἐν τῷ αἰσχρῷ. Καὶ	ἐν	τῇ νόσῳ πῶς ὁ λόγος;
[6, 1, 19]	θεωροῦντας παρὰ τὸ ποσὸν τὸ	ἐν	τῇ οὐσίᾳ καὶ τὸ ποιὸν
[6, 1, 12]	αὑτὸ καὶ μεῖζον καὶ ἔλαττον	ἐν	τῇ συντυχίᾳ τῇ πρὸς ἄλλο.
[6, 1, 27]	πεμπομένοις εἰς αὐτήν. Εἰ δ´	ἐν	τῇ ὕλῃ καὶ αὐτὸς εἴη
[6, 1, 1]	πλείω τούτων. Ἔστι δὲ καὶ	ἐν	τοῖς γένεσι διαφορά· οἱ μὲν
[6, 1, 13]	ἐν ἄλλῳ. Λεχθήσεται δὲ σαφέστερον	ἐν	τοῖς ἑξῆς τοῖς περὶ τοῦ
[6, 1, 4]	ἄρα, εἴτε καθ´ αὑτόν, εἴτ´	ἐν	τοῖς μετέχουσι θεωροῖτο, αὐτός, οὐ
[6, 1, 4]	αὑτοὺς εἶναι. Εἰ δὲ τοὺς	ἐν	τοῖς μετέχουσιν αὐτῶν, καθ´ οὓς
[6, 1, 1]	ἓν θέμενοι, ὅτι πολλὰ καὶ	ἐν	τοῖς νοητοῖς ἑώρων, οὔτε ἄπειρα,
[6, 1, 26]	ἐλθεῖν ποτε τάξεως ἀρχὴν ἔχοντος	ἐν	τοῖς οὖσι τοῦ δυνάμει· οὐ
[6, 1, 4]	ποσὰ ἢ ποσότης; Ἢ ὅτι	ἐν	τοῖς οὖσιν ὄντες, εἰ μηδεμιᾷ
[6, 1, 30]	ὡδὶ καὶ οὕτως, ἄλλως δὲ	ἐν	τοῖς πως ἔχουσι, καὶ ἔτι
[6, 1, 7]	ἡ ὑπόνοια τοῦ μηδὲν εἶναι	ἐν	τοῖς τοιούτοις. Τοῦτ´ οὖν ἐπισημηναμένους
[6, 1, 4]	εἰς τὸ μετρεῖν καὶ μὴ	ἐν	τοῖς ὑποκειμένοις, οὔτε ἐκεῖνα ποσὰ
[6, 1, 14]	ἐν χρόνῳ ἄλλο καὶ τὸ	ἐν	τόπῳ ἄλλο παρὰ χρόνον καὶ
[6, 1, 24]	κεῖσθαι τί ἄλλο σημαίνοντος ἢ	ἐν	τόπῳ ἐστίν» εἰρημένου τοῦ σχήματος
[6, 1, 12]	τὴν ἐνταῦθα, οὐκ ἠρίθμηται δηλονότι	ἐν	τούτοις· εἰ δὲ συνωνύμως, ἔσται
[6, 1, 10]	οὐχ ἁπλῶς τρίγωνον, ἀλλὰ τὸ	ἐν	τούτῳ καὶ καθόσον ἐμόρφωσεν. Ἀλλὰ
[6, 1, 19]	ἀλγεῖν· καὶ γὰρ τὸ πάσχειν	ἐν	τούτῳ. Τί οὖν, εἰ μή
[6, 1, 13]	Ἀλλὰ Σωκράτης ἢ ἡ πρᾶξις	ἐν	τούτῳ τῷ χρόνῳ τί ἂν
[6, 1, 26]	ἀρχή, ἤ, εἰ ἅμα λέγοιεν,	ἐν	τύχαις θήσονται τὰς ἀρχάς. Ἔπειτα,
[6, 1, 10]	Ἢ λόγους ἀτελεῖς λεκτέον, οἷον	ἐν	τῷ αἰσχρῷ. Καὶ ἐν τῇ
[6, 1, 20]	ἕτερον ὂν τοῦ ποιεῖν οὐκ	ἐν	τῷ αὐτῷ γένει τῇ ποιήσει.
[6, 1, 13]	μέρη χρόνου, διὰ τί οὐκ	ἐν	τῷ αὐτῷ ἔσται καὶ ταῦτα,
[6, 1, 20]	ποιήσει. Ἤ, εἰ κινήσεις ἄμφω,	ἐν	τῷ αὐτῷ, οἷον ἀλλοίωσις κίνησις
[6, 1, 21]	τῷ χεῖρον γίγνεσθαι, τὸ δ´	ἐν	τῷ βέλτιον, ἢ οὐδέτερον. ~Οὐκοῦν
[6, 1, 19]	πάσχειν, ὅτι μὴ ἄλλο τι	ἐν	τῷ γραμματείῳ ποιεῖ παρὰ τὴν
[6, 1, 22]	ἀπαθὲς τηροῦσα, τὸ δὲ πάσχειν	ἐν	τῷ διατίθεσθαι ἑτέρως ἢ πρότερον
[6, 1, 6]	καὶ ὄπισθεν μᾶλλον ἂν ἴσως	ἐν	τῷ κεῖσθαι· ὁ μὲν ὡδί,
[6, 1, 16]	μεταβολαὶ ἐν ἀχρόνῳ ὁμολογοῦνται γίγνεσθαι	ἐν	τῷ λέγεσθαι ὥσπερ οὐκαὶ ἀθρόας
[6, 1, 26]	ἢ τίς διέστησεν; Οὐ γὰρ	ἐν	τῷ λόγῳ τοῦ τριχῇ διαστατοῦ
[6, 1, 19]	ἕτερον, δι´ οὗ λυπεῖ, ὃ	ἐν	τῷ λυπησομένῳ γενόμενον ἓν ὂν
[6, 1, 9]	ἴσοι εἴδους ἀπουσίᾳ· εἰ δ´	ἐν	τῷ μὲν τὸ μᾶλλον, τῷ
[6, 1, 16]	τῷ μεταβεβληκέναι· οὐ γὰρ τῆς	ἐν	τῷ μεταβεβληκέναι ἐδεῖτο. ~Εἰ δέ
[6, 1, 16]	κίνησις; Εἴληπται δὲ μεταβολὴ οὐκ	ἐν	τῷ μεταβεβληκέναι· οὐ γὰρ τῆς
[6, 1, 25]	μυρία ἕτερα. Ταῦτα μὲν οὖν	ἐν	τῷ παρόντι ἐατέον, αὐτὴν δὲ
[6, 1, 24]	ἐνεργείαις τακτέον, εἰ δὲ πάθος,	ἐν	τῷ πεπονθέναι ἢ πάσχειν. Τὸ
[6, 1, 20]	Ἢ ἐὰν μὲν ἀπαθὴς ᾖ,	ἐν	τῷ ποιεῖν ἔσται, ἐὰν δὲ
[6, 1, 18]	δὲ πάσχειν; ~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ	ἐν	τῷ ποιεῖν τὰς μὲν ἐνεργείας
[6, 1, 18]	τὸ βαδίζειν. Ἀλλ´ εἰ μὴ	ἐν	τῷ ποιεῖν ταῦτα, ποῦ λεκτέον·
[6, 1, 6]	ἀλλὰ ὑπάρχον, τὴν ταὐτότητα τὴν	ἐν	τῷ ποιῷ. Ἀλλὰ παρὰ τὸ
[6, 1, 20]	τὸ αὐξόμενον πάσχειν; Ἢ μόνον	ἐν	τῷ ποιῷ τὴν πεῖσιν; Ἀλλ´
[6, 1, 6]	τὰ ἴσα· τὸ γὰρ ταὐτὸν	ἐν	τῷ ποσῷ προϋπάρχει πρὸ τῆς
[6, 1, 24]	Διὰ τί δὲ ἀνακλίσεως οὔσης	ἐν	τῷ πρός τι οὐχὶ καὶ
[6, 1, 19]	ἀπὸ τοῦ τέμνοντος καὶ ἡ	ἐν	τῷ τεμνομένῳ, ἀλλ´ ἔστι τὸ
[6, 1, 19]	τοιᾶσδε ἐνεργείας καὶ κινήσεως ἑτέραν	ἐν	τῷ τεμνομένῳ διάδοχον κίνησιν γίγνεσθαι.
[6, 1, 19]	παρὰ τοῦ τέμνοντος ἥ τε	ἐν	τῷ τεμνομένῳ, μία, ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 26]	τριχῇ διαστατοῦ ἡ ὕλη, οὐδ´	ἐν	τῷ τῆς ὕλης τὸ τριχῇ
[6, 1, 25]	τοῦτο δεῖ γένος εἶναι τὸ	ἐν	τῷ τί ἐστι τῶν εἰδῶν
[6, 1, 27]	τηροῦντας τὴν ἀρχὴν τῶν πάντων	ἐν	τῷ τιμίῳ μὴ τὸ ἄμορφον
[6, 1, 30]	αὐτῷ τῷ χρόνῳ, οὔτε τὰ	ἐν	τῷ τόπῳ οὔτε ὁ τόπος.
[6, 1, 29]	δηλονότι πως ἔχοντα ἐροῦσι καὶ	ἐν	τῷ τρίτῳ γένει τακτέον. Εἰ
[6, 1, 5]	εἰς τὸ ὑποκείμενον, πάθημα δ´	ἐν	τῷ ὑποκειμένῳ. Εἰ δὲ μὴ
[6, 1, 21]	εἶναι τὸ πάσχειν, τὸ μὲν	ἐν	τῷ χεῖρον γίγνεσθαι, τὸ δ´
[6, 1, 14]	λέγομεν, σχέσιν τινὰ γεννῶμεν τοῦδε	ἐν	τῷδε καὶ τοῦ δεξαμένου πρὸς
[6, 1, 19]	ἢ ἡ ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος	ἐν	τῷδε οὖσα; Οὕτω γὰρ καὶ
[6, 1, 14]	ἄλλην κατηγορίαν ποιήσει, καὶ τὸ	ἐν	ὕλῃ ἄλλο, καὶ τὸ ἐν
[6, 1, 29]	λόγοι αὐτοῖς ἔνυλοι, ἀλλ´ οὐκ	ἐν	ὕλῃ γενόμενοι σύνθετόν τι ποιήσουσιν,
[6, 1, 14]	ἐν ὕλῃ ἄλλο, καὶ τὸ	ἐν	ὑποκειμένῳ ἄλλο, καὶ τὸ ἐν
[6, 1, 3]	ἐπικείμενον μηδ´ ἐν ἄλλῳ ὡς	ἐν	ὑποκειμένῳ μηδὲ ὅ ἐστιν ἄλλου
[6, 1, 13]	ἑτέρῳ ποιεῖν, ὡς ἐνταῦθα τὸ	ἐν	χρόνῳ, ἄλλας πολλὰς ἀνευρήσομεν ἀπὸ
[6, 1, 14]	Πρὸς δὲ τούτοις, εἰ τὸ	ἐν	χρόνῳ ἄλλο καὶ τὸ ἐν
[6, 1, 19]	τὸ ζῆν καὶ ἡ ζωή.	Ἐν	χρόνῳ γὰρ τελείῳ τὸ ζῆν
[6, 1, 18]	δὲ κινήσεις, οἷον τὸ τέμνειν	ἐν	χρόνῳ γὰρ τὸ τέμνειν ἢ
[6, 1, 13]	ἀλλ´ οὐ χρόνον, τοῦτο τὸ	ἐν	χρόνῳ εἰ μὲν τὸ πρᾶγμα
[6, 1, 16]	ὅτι τὸ συνεχὲς προσλαβοῦσα πάντως	ἐν	χρόνῳ, καὶ ἡ ὅρασις μὴ
[6, 1, 16]	ἐν συνεχείᾳ ἂν εἴη καὶ	ἐν	χρόνῳ. Μαρτυρεῖ δὲ τούτῳ καὶ
[6, 1, 13]	λέγωσι χθές, τοῦτο λέγομεν, ὡς	ἐν	χρόνῳ παρεληλυθότι ὡρισμένῳ γέγονε τόδε,
[6, 1, 13]	οὐχ ἁπλοῦν. Εἰ δὲ τὸ	ἐν	χρόνῳ φήσουσι τὸ ποτὲ εἶναι,
[6, 1, 16]	εἶναι μήτε τοῦ χρόνου ἀρχὴν	ἐν	ᾧ καὶ ἀφ´ οὗ ἤρξατο
[6, 1, 11]	λέγοιτο τοῦ πλείονος καὶ ἐλάττονος,	ἐν	ᾧ καὶ τὸ ἰσχνὸν καὶ
[6, 1, 13]	εἴδη ὄντα χρόνου, δίκαιον δήπου	ἐν	ᾧ ὁ χρόνος τετάχθαι. Λέγεται
[6, 1, 10]	Τὸ δὲ τρίγωνον ποιότης τοῦ	ἐν	ᾧ, οὐχ ἁπλῶς τρίγωνον, ἀλλὰ
[6, 1, 13]	τῷ αὐτῷ ἔσται καὶ ταῦτα,	ἐν	ᾧπερ καὶ ὁ χρόνος; Ἐπεὶ
[6, 1, 1]	ὁμοίως ἔν τε τοῖς νοητοῖς	ἔν	τε τοῖς αἰσθητοῖς τὰ δέκα,
[6, 1, 1]	ἐκεῖνο πρῶτον ἐρωτητέον, πότερα ὁμοίως	ἔν	τε τοῖς νοητοῖς ἔν τε
[6, 1, 5]	καὶ οὗτος οὐκ εἰς γένος	ἕν,	ἀλλ´ ὑφ´ ἓν καὶ μίαν
[6, 1, 26]	ἕνωσις; Οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ	ἕν,	ἀλλὰ μετοχῇ ἑνότητος. Ἐχρῆν δὴ
[6, 1, 26]	συμβεβηκός, ὃ τῷ μὴ αὐτὸ	ἕν,	ἀλλὰ παρ´ ἄλλου. ~Ἐχρῆν δὲ
[6, 1, 26]	μέγεθος ἓν οὐ τῷ αὐτὸ	ἕν,	ἀλλὰ τῷ μετέχειν τοῦ ἓν
[6, 1, 4]	γὰρ ἡ μονὰς αὐτῶν ὁρίζει	ἕν,	εἶτ´ ἔπεισι καὶ ἐπ´ ἄλλο,
[6, 1, 19]	τι τὴν κίνησιν καὶ γένος	ἕν,	θεωροῦντας παρὰ τὸ ποσὸν τὸ
[6, 1, 26]	ἀλλὰ τὸ ἄογκον καὶ τὸ	ἕν,	καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς ἀρξαμένους
[6, 1, 6]	ὑπάρχει ἢ ἄλλον τρόπον εἰς	ἕν,	καὶ μάλιστα ἐπὶ τούτου, εἰ
[6, 1, 26]	εὗρον τὸ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς	ἕν.	Λέγω δὲ κατὰ συμβεβηκός, ὃ
[6, 1, 1]	ἄλλο οἱ δὲ ἄλλο τὸ	ἕν,	οἱ δὲ τὰ πεπερασμένα καὶ
[6, 1, 1]	μὲν καὶ οἱ πάνυ παλαιοί,	ἕν,	οἱ δὲ ὡρισμένα, οἱ δὲ
[6, 1, 4]	δὲ ἀκριβέστερον. Ἔσται τοίνυν οὐχ	ἕν	τι γένος, ἀλλ´ ὁ ἀριθμὸς
[6, 1, 17]	πρός τι, τὸ δὲ κινεῖσθαι	ἕν	τι γένος θήσονται, καὶ διαιρήσονται
[6, 1, 25]	τοῦ ὄντος καὶ τῶν ἄλλων	ἕν	τι γένος προτάττειν· μᾶλλον δ´
[6, 1, 15]	περὶ τὴν οὐσίαν, καὶ ποσότης	ἕν	τι, καὶ πρός τι διὰ
[6, 1, 3]	τις τὸ τῶν Ἡρακλειδῶν γένος	ἕν	τι λέγοι, οὐχ ὡς κοινὸν
[6, 1, 13]	ἔξωθεν ἂν εἴη, καὶ οὐχ	ἕν	τι λέγουσιν. Ἀλλὰ Σωκράτης ἢ
[6, 1, 15]	Διὰ τί γὰρ ποιότης μὲν	ἕν	τι περὶ τὴν οὐσίαν, καὶ
[6, 1, 19]	Ὥστε κινήσεις ἄμφω λεκτέον, καὶ	ἕν	τι τὴν κίνησιν καὶ γένος
[6, 1, 28]	τὸ ὅλον ὂν εἴη ἢ	ἕν	τι τῶν ἐν ἐκείνῳ· εἰ
[6, 1, 30]	τρίπηχυ καὶ τὸ λευκὸν εἰς	ἕν,	τοῦ μὲν ποσοῦ, τοῦ δὲ
[6, 1, 12]	ποιότητες καὶ αἱ ἐκεῖ ὑφ´	ἕν·	τοῦτο δὲ πρὸς τοὺς τιθεμένους
[6, 1, 25]	τὰ πρότερα τοῖς ὕστερον εἰς	ἓν	ἄγουσιν, οὐχ οἷόν τε ὂν
[6, 1, 9]	τὰ εἰρημένα, ἀλλ´ εἰς γένος	ἓν	ἀδύνατον τὰ ὑπὸ τὴν αὐτὴν
[6, 1, 12]	διττὸν ὧδε κἀκεῖ, ἢ ὑφ´	ἓν	ἄμφω. ~Περὶ δὲ τοῦ ποτὲ
[6, 1, 10]	εἰ πολλαχῶς αἱ ποιότητες, οὐχ	ἓν	ἂν εἴη γένος. Τί οὖν
[6, 1, 9]	γὰρ τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν εἰς	ἓν	ἀνάγουσι, καὶ τὰ παρονομαζόμενα ἀπ´
[6, 1, 6]	πρὸς τὸ παθητικὸν κἂν ἔργον	ἓν	ἀπεργάσαιτο, καὶ τὸ μέτρον πρὸς
[6, 1, 25]	εἶναι ὑπάρχειν. Ἔπειτα τὸ ὑποκείμενον	ἓν	ἀριθμοῦντες οὐ τὰ ὄντα ἐξαριθμοῦνται,
[6, 1, 4]	οὐ τὸ τί ἐστι μετρεῖ·	ἓν	γὰρ λέγει καὶ δύο, κἂν
[6, 1, 19]	λυπεῖσθαι. Τί οὖν αὐτὸ τὸ	ἓν	γενόμενον, πρὶν καὶ λύπην ποιῆσαι,
[6, 1, 10]	ταύτας δὲ στερήσεις; Ὥστε μὴ	ἓν	γένος, ἀλλὰ εἰς ἓν ὡς
[6, 1, 4]	δὲ δευτέρως. Οὐ κυρίως τοίνυν	ἓν	γένος, ἀλλὰ κατηγορία μία συνάγουσα
[6, 1, 12]	αὐτῇ ἔσται· οὐ γὰρ δὴ	ἓν	γένος ἀμφοῖν. Καὶ εἰ ὁ
[6, 1, 9]	διπλάσιος. Πῶς ἂν οὖν ὑφ´	ἓν	γένος αὐτό τι καὶ ἡ
[6, 1, 15]	οὐκ ἔσται τι καὶ κίνησις	ἓν	γένος; ~Εἰ δέ τις λέγοι
[6, 1, 29]	σύνθετα ἀντιδιαστέλλουσα καὶ ταῦτα ὑφ´	ἓν	γένος, ἔπειτα ἐν θατέρῳ τῶν
[6, 1, 29]	κἀκεῖ ὑπόστασις, τί καταριθμοῦσιν ὡς	ἓν	γένος ἢ εἶδος; Οὐ γὰρ
[6, 1, 15]	τὴν οὐσίαν ὥσπερ κίνησις· καὶ	ἓν	γένος ἡ κίνησις τῶν ὄντων.
[6, 1, 2]	γένη νομιστέον εἶναι; Καὶ πῶς	ἓν	γένος ἡ οὐσία; Ἀπὸ γὰρ
[6, 1, 17]	τι ἀνάξουσι, τὸ δὲ ποιεῖν	ἓν	γένος θήσονται, διὰ τί οὐ
[6, 1, 25]	κοινόν τι καὶ ἐπὶ πάντων	ἓν	γένος λαμβάνουσι, πολλὰ ἄν τις
[6, 1, 1]	εἰ τὰ ἐκεῖ ὄντα ὑφ´	ἓν	γένος ὑπακτέον τοῖς ἐνταῦθα, ἢ
[6, 1, 3]	οὕτω συνάγοι καὶ οὐσίας λέγοι,	ἓν	δέ τι γένος οὐκ ἂν
[6, 1, 17]	καὶ διαιρήσονται τὸ κινεῖσθαι ὡς	ἓν	διχῇ ἐν εἴδεσι τοῦ ποιεῖν
[6, 1, 9]	μίαν. Ἀλλ´ εἰ καὶ εἰς	ἓν	δύναιτο ἀνάγεσθαι τὰ εἰρημένα, ἀλλ´
[6, 1, 24]	τοῦ τόπου, τί δεῖ εἰς	ἓν	δύο κατηγορίας συνάπτειν; Ἔπειτα, εἰ
[6, 1, 10]	πολλαχῶς αἱ ποιότητες, οὐχ ἓν	ἂν	εἴη γένος. Τί οὖν τὸ
[6, 1, 7]	πρὸς τῷ δύο, τὸ δὲ	ἓν	εἶναι, ἔσχε τὸ μὲν διπλάσιον
[6, 1, 2]	ταύτης πάντως ἀρκτέον. Ὅτι μὲν	ἓν	ἐπί τε τῆς νοητῆς ἐπί
[6, 1, 7]	τε καὶ εἶναι, τὸ δὲ	ἓν	ἥμισυ ἔσχεν αὐτό. Συνεγέννησεν οὖν
[6, 1, 1]	περὶ τούτων ἐπισκεπτέον, οἳ οὔτε	ἓν	θέμενοι, ὅτι πολλὰ καὶ ἐν
[6, 1, 30]	πρότερον οὖσι· δεῖ γὰρ πρότερον	ἓν	καὶ δύο εἶναι, ἵνα καὶ
[6, 1, 26]	ἕν, ἀλλὰ τῷ μετέχειν τοῦ	ἓν	καὶ κατὰ σύμβασιν. Δεῖ τοίνυν
[6, 1, 5]	εἰς γένος ἕν, ἀλλ´ ὑφ´	ἓν	καὶ μίαν κατηγορίαν. ~Τὸ δὲ
[6, 1, 2]	ἐστι, καὶ ἴσως οὐδὲ τὸ	ἓν	καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ δεκτικὸν τῶν
[6, 1, 19]	ἐν τῷ λυπησομένῳ γενόμενον ἓν	ὂν	καὶ ταὐτὸν πεποίηκεν ἄλλο, τὸ
[6, 1, 9]	ὡς εἶδός τις θήσεται, γένος	ἓν	καὶ ὑπόστασις ὡς λόγος τις
[6, 1, 14]	ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγομεν, οὐχ	ἓν	λέγομεν οὐδὲ ἁπλοῦν λέγομεν. Ἔπειτα,
[6, 1, 26]	μετὰ ἀντιτυπίας τὸ τριχῇ, οὐχ	ἓν	λέγουσιν. Ἔπειτα ἡ ἀντιτυπία ποιὸν
[6, 1, 19]	πάντων κατὰ μὲν τὸ ποιεῖν	ἓν	λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν,
[6, 1, 15]	ἢ ποιεῖν καὶ ποίησις εἰς	ἓν	ληπτέα; Ἐμφαίνει δὲ μᾶλλον τὸ
[6, 1, 19]	ὃ ἐν τῷ λυπησομένῳ γενόμενον	ἓν	ὂν καὶ ταὐτὸν πεποίηκεν ἄλλο,
[6, 1, 26]	ἀμεγέθους· εἴ γε τὸ μέγεθος	ἓν	οὐ τῷ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ
[6, 1, 3]	ἄλλα καὶ διὰ τοῦτο εἰς	ἓν	οὕτω συνάγοι καὶ οὐσίας λέγοι,
[6, 1, 30]	τὴν ὕλην ἔσται. Πῶς δὲ	ἓν	τό πως ἔχον πολλῆς διαφορᾶς
[6, 1, 30]	τι, εἰ μὲν μὴ ὑφ´	ἓν	τοῖς ἄλλοις ἐτίθεσαν, ἕτερος λόγος
[6, 1, 10]	μὴ ἓν γένος, ἀλλὰ εἰς	ἓν	ὡς μίαν κατηγορίαν, οἷον ἐπιστήμην
[6, 1, 29]	ἀνατιθέναι τὴν ἀφροσύνην; Ἤ, εἰ	ἔλεγεν,	αὐτῇ· νῦν δὲ οὔτε λέγει
[6, 1, 29]	καὶ καταλαμβάνει. Καὶ εἰ μὲν	ἔλεγεν	ἔμφρονα, θαῦμα ἂν ἦν, πῶς
[6, 1, 7]	καὶ μάλιστα ἡ ὑπόνοια τοῦ	μηδὲν	εἶναι ἐν τοῖς τοιούτοις. Τοῦτ´
[6, 1, 29]	οὐδὲ λόγοι. Εἰ δὲ λέγοιεν	μηδὲν	εἶναι τοὺς λόγους ἢ ὕλην
[6, 1, 21]	τι ἐν ἑαυτῷ ἀλλ´ ὅταν	μηδὲν	συμβαλλόμενον αὐτὸ ὑπομείνῃ ἀλλοίωσιν τὴν
[6, 1, 29]	ὕλη μόνον, τὸ δὲ ποιὸν	οὐδέν.	Ἀλλ´ οὐδὲ τό πως ἔχον·
[6, 1, 7]	οὐδὲν λέγομεν, ἀλλὰ λέγοντες ψευδόμεθα,	οὐδὲν	ἂν τούτων εἴη, ἀλλὰ κενὸν
[6, 1, 12]	ὅλως ἡ πυκτική· καὶ γὰρ	οὐδὲν	αὐτῆς θεώρημα, ὃ μὴ πρὸς
[6, 1, 12]	τοῦτο, καὶ τὸ ποιητικόν· ὥστε	οὐδὲν	δεῖ εἰς τὸ πρός τι
[6, 1, 27]	ἂν εἴη τοῦτο. Εἰ δὲ	οὐδὲν	δέονται ἄλλου ἔξωθεν, αὐτὸ δὲ
[6, 1, 9]	σώματα ἔδει τὰ ὄντα εἶναι,	οὐδὲν	ἔδει λέγειν εἶναι ταύτας τὰς
[6, 1, 22]	εἶχε, τῆς τοῦ πάσχοντος οὐσίας	οὐδὲν	εἰς οὐσίαν προσλαμβανούσης, ἀλλὰ ἄλλου
[6, 1, 16]	τὴν κίνησιν ἀτελῆ ἐνέργειαν εἶναι,	οὐδὲν	ἐκώλυε τὴν μὲν ἐνέργειαν προτάττειν,
[6, 1, 30]	ποιά. Ἀλλὰ τῶν ποιῶν αὐτῶν	οὐδὲν	ἢ ὕλης πως ἐχούσης ὄντων
[6, 1, 11]	τὸν φύσει πυκτικὸν ποιὸν λέγομεν,	οὐδὲν	ἡ δύναμις προστεθεῖσα ποιεῖ, ἐπεὶ
[6, 1, 10]	ἢ μέρη λόγων, τὸ τὶ	οὐδὲν	ἧττον δηλοῦσαι, κἂν δοκῶσι τὴν
[6, 1, 21]	ἄρχοι εἰς ἄλλον ἀκολάστως; Ἢ	οὐδὲν	κωλύει ἐνέργειαν εἶναι φαύλην καὶ
[6, 1, 16]	οὖν ἐνέργεια ἐν ἀχρόνῳ, οὕτως	οὐδὲν	κωλύει καὶ κίνησιν ἦρχθαι ἐν
[6, 1, 11]	εἰ δὲ καὶ ἐκ τούτων,	οὐδὲν	κωλύει καὶ ὧς ποιὰ εἶναι.
[6, 1, 21]	θερμαίνεσθαι ἢ κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι,	οὐδὲν	κωλύει πάσχειν λέγειν· διττὸν γὰρ
[6, 1, 20]	καὶ πάσχῃ, οὐκέτι ποιεῖ. Ἢ	οὐδὲν	κωλύει ποιοῦντα καὶ πάσχειν. Εἰ
[6, 1, 7]	ἡμεῖς ὡσαύτως. ~Εἰ μὲν οὖν	οὐδὲν	λέγομεν, ἀλλὰ λέγοντες ψευδόμεθα, οὐδὲν
[6, 1, 6]	παρὰ τὸ ἐν ἑκατέρῳ ποιὸν	οὐδέν.	Οὐδὲ τὰ ἴσα· τὸ γὰρ
[6, 1, 6]	ἀριστερὸν ἐνοήσαμεν, ἐν δὲ αὐτοῖς	οὐδέν.	Τό τε πρότερον καὶ ὕστερον
[6, 1, 7]	γένος, ἀλλὰ μὴ συμβεβηκός· εἶτα	εὑρεθὲν	τὸ ταὐτὸν ποίαν ὑπόστασιν ἔχει.
[6, 1, 4]	καὶ τὸ σῶμα τὸ φυσικὸν	μετρηθὲν	γίγνεται ποσόν τι, καὶ ὁ
[6, 1, 8]	λέγομεν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρεξέβημεν·	ἐκεῖθεν	δὲ ζητητέον τὸ διὰ τί
[6, 1, 27]	αὐτῆς ψυχή; Καὶ γὰρ εἰ	ἄλλοθεν	προσίοι τὸ εἶδος, οὐδαμῇ ψυχὴ
[6, 1, 7]	ἑτέρῳ, ἀλλ´ οἷς ἡ ὑπόστασις	οὐδαμόθεν	ἢ ἐκ τῆς σχέσεως παραγίγνεται·
[6, 1, 26]	ὕλης ὢν καὶ εἴδους. Καὶ	πόθεν	αὐτῷ τὸ εἶδος; Εἰ δὲ
[6, 1, 26]	ποιότητος. Καὶ πόθεν ἡ ἀντιτυπία;	Πόθεν	δὲ τὸ τριχῇ διαστατὸν ἢ
[6, 1, 26]	ποιὸν ἢ παρὰ ποιότητος. Καὶ	πόθεν	ἡ ἀντιτυπία; Πόθεν δὲ τὸ
[6, 1, 26]	οὐκέτ´ ἂν ἁπλοῦν εἴη. Ἔπειτα	πόθεν	ἡ ἕνωσις; Οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 11]	δὲ οὔ· οὐ γὰρ διαφέρει	ὁπόθεν	ἡ ποιότης· λέγω δὲ ποιότητος
[6, 1, 6]	πρὸς ἀριστερὸν καὶ ἔμπροσθεν καὶ	ὄπισθεν	μᾶλλον ἂν ἴσως ἐν τῷ
[6, 1, 9]	~Χρὴ οὖν ἐπὶ μὲν τῶν	πρόσθεν	εἰρημένων, οἷον ποιοῦντος, ἐπιστήμης, ἐνεργῆ
[6, 1, 6]	δὲ δεξιὸς πρὸς ἀριστερὸν καὶ	ἔμπροσθεν	καὶ ὄπισθεν μᾶλλον ἂν ἴσως
[6, 1, 11]	Τὸ δὲ κοῦφον καὶ βαρὺ	γνωσθὲν	δηλώσει, ὅπου δεῖ αὐτὰ θεῖναι.
[6, 1, 29]	οὐκ ὄν. Τὸ δὲ τέταρτον	λεχθὲν	καὶ πολλῷ μᾶλλον. Μόνον ὂν
[6, 1, 13]	πέρυσιν ἦν, ὁ μὲν Σωκράτης	ἔξωθεν	ἂν εἴη, καὶ οὐχ ἕν
[6, 1, 27]	Εἰ δὲ οὐδὲν δέονται ἄλλου	ἔξωθεν,	αὐτὸ δὲ πάντα δύναται γίγνεσθαι
[6, 1, 11]	ἔχοι, ὁ δὲ φύσει, ἀλλ´	ἔξωθεν	ἡ διαφορά· κατ´ αὐτὸ δὲ
[6, 1, 8]	καὶ ἢ ἐν αὐτοῖς ἢ	ἔξωθεν.	Καὶ εἰ μὲν ἡ αὐτὴ
[6, 1, 21]	ἢ θυμωθέντος ἐκ δόξης μηδενὸς	ἔξωθεν	προσελθόντος. Ἢ τὸ μὲν ποιεῖν,
[6, 1, 10]	παρὰ τό πως διακεῖσθαι εἶναι	ἔξωθεν	τῆς οὐσίας, καὶ τὸ ἐπιγιγνόμενον
[6, 1, 11]	τὸ παρασχέσθαι ποιόν· προσθήκη δ´	ἔξωθεν	τὸ μένειν· εἰ μή τις
[6, 1, 10]	λέγομεν δυνάμεις εἶναι, τὸ κοινὸν	εἶεν	ἂν λόγοι τινὲς καὶ οἷον
[6, 1, 1]	μὲν δέκα, οἱ δὲ ἐλάττω·	εἶεν	δ´ ἄν τινες οἱ πλείω
[6, 1, 11]	δὲ τῷ ποιεῖν, ὁμωνύμως ἂν	εἶεν.	Τί δὲ ἡ περὶ ἕκαστον
[6, 1, 23]	περὶ τὸ σῶμα, πρῶτον μὲν	ζητήσειεν	ἄν τις, διὰ τί, καὶ
[6, 1, 28]	τὸν τόπον ἢ τὰ σώματα	νομίσειεν	εἶναι τὸ ὄν, ὅτι οὐ
[6, 1, 26]	τοῦτο ἀρχή, ἤ, εἰ ἅμα	λέγοιεν,	ἐν τύχαις θήσονται τὰς ἀρχάς.
[6, 1, 29]	εἴδη οὐδὲ λόγοι. Εἰ δὲ	λέγοιεν	μηδὲν εἶναι τοὺς λόγους ἢ
[6, 1, 29]	δὲ τὰ ποιὰ ὕλην ποιὰν	λέγοιεν,	πρῶτον μὲν οἱ λόγοι αὐτοῖς
[6, 1, 13]	δεῖ κατηγορίας ἄλλης; Εἰ δὲ	λέγοιεν	ὡς οὐ μόνον χρόνος τὸ
[6, 1, 2]	καὶ ὀρθῶς· οἱ δ´ ἂν	εἴποιεν	τὴν ὕλην μᾶλλον. Αἱ δὲ
[6, 1, 18]	βαδίζειν ἀπολελυμένον ὂν κίνησιν ἂν	εἴποιεν,	τὸ δὲ νοεῖν οὐκ ἔχον
[6, 1, 2]	πρὸς τὰς δευτέρας τί ἂν	ἔχοιεν	κοινόν, ὁπότε παρὰ τῶν προτέρων
[6, 1, 4]	ἔχωσιν, οὐκ ἂν κοινόν τι	ἔχοιεν	πρὸς τούτους ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ἢ
[6, 1, 27]	Ὁ γὰρ θεὸς αὐτοῖς εὐπρεπείας	ἕνεκεν	ἐπεισάγεται παρά τε τῆς ὕλης
[6, 1, 19]	γενόμενον ἓν ὂν καὶ ταὐτὸν	πεποίηκεν	ἄλλο, τὸ λυπεῖσθαι. Τί οὖν
[6, 1, 23]	ἴσως ὁμωνύμως· ἐπεὶ καὶ τὸ	ἕστηκεν»	ἐπ´ ἀμφοῖν οὐ ταὐτόν. Ἔτι
[6, 1, 9]	θάτερον. Τί οὖν, εἰ ὁ	μὲν	αἰσχρός, ὁ δὲ αἰσχίων εἴδους
[6, 1, 23]	ὅλως κτήματα. Εἰ δὲ τὰ	μὲν	ἄλλα ἐν ἐκείναις, ὅπλα δὲ
[6, 1, 1]	εἰπόντες, καὶ τούτων ἕκαστοι οἱ	μὲν	ἄλλο οἱ δὲ ἄλλο τὸ
[6, 1, 20]	ἀπαθοῦς αὐτοῦ ὄντος; Ἢ ἐὰν	μὲν	ἀπαθὴς ᾖ, ἐν τῷ ποιεῖν
[6, 1, 20]	τὸ ποιόν Ἆρ´ οὖν, ὅταν	μὲν	ἀπὸ τοῦ ποιοῦν〈 τος〉 ἴῃ
[6, 1, 4]	δέκα καὶ βοῦς δέκα, πρῶτον	μὲν	ἄτοπον δόξει εἶναι, εἰ ἐκεῖνοι
[6, 1, 29]	ὑπόκειται. Εἰ δὲ σύνθετα, πρῶτον	μὲν	ἄτοπος ἡ διαίρεσις ἁπλᾶ καὶ
[6, 1, 20]	λευκαίνοιτο γενόμενος; Καὶ εἰ τὸ	μὲν	αὔξοι, τὸ δὲ αὔξοιτο, τὸ
[6, 1, 23]	τί, καὶ διὰ τί ἔχων	μὲν	αὐτὰ μίαν ἄλλην κατηγορίαν ποιεῖ,
[6, 1, 4]	τοσήδε δύο, καὶ ἡ ποσότης	μὲν	αὐτῆς ποσόν, αὐτὴ δὲ ἡ
[6, 1, 7]	ὑπερέχεσθαι· ὥστε οὐκ ἔστι τὸ	μὲν	αὐτῶν πρότερον, τὸ δὲ ὕστερον,
[6, 1, 5]	τοῦ λόγου, εἰ βούλει {μετρεῖται	μὲν	γάρ} Ἀλλὰ λόγος, ὢν τοσόσδε
[6, 1, 12]	ὄντος ἢ καθόσον ποιόν; Τάχα	μὲν	γὰρ ἄν τις ἐπὶ τῶν
[6, 1, 4]	ἔσται τὸ ποσοῖς εἶναι; Τοῖς	μὲν	γὰρ ἀριθμοῖς τὸ ποσοῖς εἶναι
[6, 1, 6]	ἡ δὲ πρὸς αἰσθητόν. Ἡ	μὲν	γὰρ ἐπιστήμη ἔχοι ἂν πρὸς
[6, 1, 10]	Ἀλλὰ πῶς δυνάμεις πᾶσαι; Κάλλος	μὲν	γὰρ ἔστω καὶ ὑγίεια ἑκατέρα,
[6, 1, 5]	ὢν τοσόσδε {ἐστί{ ν} μετρεῖται	μὲν	γάρ〉 ᾗ δὲ λόγος, οὐ
[6, 1, 11]	ἡ περὶ ἕκαστον μορφή; Εἰ	μὲν	γὰρ καθὸ εἶδός ἐστιν ἕκαστον,
[6, 1, 11]	δυνάμεις πῶς ἕτερον εἶδος; Εἰ	μὲν	γὰρ κατὰ τὰς δυνάμεις ποιότητες,
[6, 1, 25]	δὲ τὴν διαίρεσιν ἐπισκεπτέον. Ὑποκείμενα	μὲν	γὰρ πρῶτα τάξαντες καὶ τὴν
[6, 1, 1]	ἐν τοῖς γένεσι διαφορά· οἱ	μὲν	γὰρ τὰ γένη ἀρχάς, οἱ
[6, 1, 10]	Καὶ λεπτόν, παχύ, ἰσχνόν; Εἰ	μὲν	γὰρ τὸ κοινὸν δύναμιν ἐροῦμεν,
[6, 1, 25]	τὸ δὲ ὕστερον εἶναι. Ἐν	μὲν	γὰρ τοῖς ἐν οἷς τὸ
[6, 1, 22]	ἐν ἄλλῃ δὲ πάσχειν· παρὰ	μὲν	γὰρ τῷδε θεωρούμενον ποιεῖν ἔσται,
[6, 1, 29]	τις διαιρῶν τὴν ἐπιστήμην τὴν	μὲν	γραμματικὴν λέγοι, τὴν δὲ γραμματικὴν
[6, 1, 29]	~Τὰ δὲ ποιὰ αὐτοῖς ἕτερα	μὲν	δεῖ εἶναι τῶν ὑποκειμένων, καὶ
[6, 1, 1]	{δὲ} τινὰ οὗτοι εἰρήκασιν, οἱ	μὲν	δέκα, οἱ δὲ ἐλάττω· εἶεν
[6, 1, 3]	τούτου καὶ τὰς ἄλλας. Συγγενεῖς	μὲν	δὴ οὕτως ἔστωσαν πᾶσαι αἱ
[6, 1, 4]	παρὰ τῆς κινήσεως λαβόντος. Εἰ	μὲν	δὴ τὸ συνεχὲς ᾗ συνεχὲς
[6, 1, 11]	εἰ μή τις λέγοι τὰς	μὲν	διαθέσεις μόνον ἀτελεῖς οἷον μορφάς,
[6, 1, 12]	ἐπισκεπτέον καὶ λεκτέον ἴσως· ᾗ	μὲν	διατιθεῖσι τὴν ψυχήν, ποιότητες, ᾗ
[6, 1, 7]	δὲ ἓν εἶναι, ἔσχε τὸ	μὲν	διπλάσιον λέγεσθαί τε καὶ εἶναι,
[6, 1, 7]	ἢ τὸ ἀλλήλοις εἶναι, τῷ	μὲν	διπλασίῳ παρὰ τοῦ ὑπερέχειν τὸ
[6, 1, 10]	ὡς μίαν κατηγορίαν, οἷον ἐπιστήμην	μὲν	εἶδος καὶ δύναμιν, ἀνεπιστημοσύνην δὲ
[6, 1, 1]	ἐν δὲ τοῖς νοητοῖς τὰ	μὲν	εἶναι, τὰ δὲ μὴ εἶναι·
[6, 1, 13]	χρόνου; Ἀλλ´ εἰ τῷ ἀόριστον	μὲν	εἶναι τὸ ἦν, τὸ δὲ
[6, 1, 21]	οὖν διοριοῦμεν; Ἆρα τῷ τὸ	μὲν	εἰς ἄλλον παρ´ αὐτοῦ, τὸ
[6, 1, 21]	ἐστιν ἴσχειν, εἴη δὲ τῷ	μὲν	εἰς οὐσίαν συντελοῦν, τῷ δὲ
[6, 1, 11]	πυκτικῆς πῶς; Καὶ εἰ αἱ	μὲν	ἐκ πάθους, αἱ δὲ οὔ·
[6, 1, 29]	ταῦτα καὶ καταλαμβάνει. Καὶ εἰ	μὲν	ἔλεγεν ἔμφρονα, θαῦμα ἂν ἦν,
[6, 1, 16]	χωρίζειν ἐνέργειαν κινήσεως καὶ τὴν	μὲν	ἐν ἀχρόνῳ φάσκειν γενέσθαι, τὴν
[6, 1, 10]	ἕξει λόγος; Ἀλλ´ ἆρα τὰς	μὲν	ἐν εἴδεσι καὶ δυνάμεσι ποιότητας,
[6, 1, 21]	γὰρ εἶναι τὸ πάσχειν, τὸ	μὲν	ἐν τῷ χεῖρον γίγνεσθαι, τὸ
[6, 1, 15]	ὄντων. Διὰ τί γὰρ ποιότης	μὲν	ἕν τι περὶ τὴν οὐσίαν,
[6, 1, 2]	γὰρ ταύτης πάντως ἀρκτέον. Ὅτι	μὲν	ἓν ἐπί τε τῆς νοητῆς
[6, 1, 16]	ἐνέργειαν εἶναι, οὐδὲν ἐκώλυε τὴν	μὲν	ἐνέργειαν προτάττειν, εἶδος δὲ τὴν
[6, 1, 17]	πρός τι ἀνάγειν τῷ τὴν	μὲν	ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ,
[6, 1, 18]	φήσουσι, τὰς δὲ κινήσεις, τὰς	μὲν	ἐνεργείας λέγοντες εἶναι τὰς ἀθρόας,
[6, 1, 18]	εἰ ἐν τῷ ποιεῖν τὰς	μὲν	ἐνεργείας φήσουσι, τὰς δὲ κινήσεις,
[6, 1, 3]	καὶ τὴν φύσιν. Καὶ ταῦτα	μὲν	ἐνταῦθα κείσθω· ἐπὶ δὲ τὴν
[6, 1, 19]	δὲ ἐξ ἄλλων, καὶ τὰς	μὲν	ἐξ αὐτῶν ποιήσεις εἴτε εἰς
[6, 1, 19]	ἄλλων εἰς αὐτά, ἢ τὰς	μὲν	ἐξ αὐτῶν, τὰς δὲ ἐξ
[6, 1, 22]	τοῦ λεγομένου ποιεῖν. Καὶ κίνησις	μὲν	ἐπ´ ἀμφοῖν, ἡ δὲ διαφορὰ
[6, 1, 13]	χρόνος, ἀλλὰ ποτὲ χρόνος, πρῶτον	μὲν	ἔσται, εἰ τὸ ποτὲ χρόνος»
[6, 1, 8]	σχέσεις ταύτῃ διαιρετέον, ᾗ τὰ	μὲν	ἔχει ἀργὸν τὴν σχέσιν, οἷον
[6, 1, 18]	δέ, εἰ πρὸς ἕτερον, σχέσιν	μὲν	ἔχει πρὸς ἐκεῖνο, ἔχει δέ
[6, 1, 23]	τὰ περὶ τὸ σῶμα, πρῶτον	μὲν	ζητήσειεν ἄν τις, διὰ τί,
[6, 1, 8]	αὐτοῖς ἢ ἔξωθεν. Καὶ εἰ	μὲν	ἡ αὐτὴ σχέσις, συνώνυμος, εἰ
[6, 1, 3]	ὅτι ἐν ἄλλῳ. Ἀλλὰ ταῦτα	μὲν	ἴδια ἄν τις λέγοι πρὸς
[6, 1, 30]	δὲ τοῖς πως ἔχουσιν ἄτοπον	μὲν	ἴσως τά πως ἔχοντα τρίτα
[6, 1, 1]	ὄντων πόσα καὶ τίνα ἐζήτησαν	μὲν	καὶ οἱ πάνυ παλαιοί, ἕν,
[6, 1, 20]	τὴν πεῖσιν; Ἀλλ´ εἰ τὸ	μὲν	καλὸν ποιοῖ, τὸ δὲ καλλύνοιτο,
[6, 1, 6]	δ´ ἕξις καὶ διάθεσις ἡ	μὲν	κατὰ τὸ ἔχον λεγομένη ἔχειν
[6, 1, 5]	κατηγορίας. Ὁ δὲ χρόνος, εἰ	μὲν	κατὰ τὸ μετροῦν λαμβάνοιτο, τί
[6, 1, 17]	διὰ τί οὐ καὶ τὴν	μὲν	κίνησιν εἰς τὸ πρός τι,
[6, 1, 25]	γένει περιλαμβάνοντας τὰ πάντα, ὅτι	μὲν	κοινόν τι καὶ ἐπὶ πάντων
[6, 1, 4]	σῶμα οὐδὲ λέγεται, ἀλλὰ μεγέθη	μὲν	λέγεται, ποσὰ δὲ οὐ λέγεται,
[6, 1, 20]	τὸν ποιοῦντα; Ἀλλ´ εἰ τὸ	μὲν	λευκαίνει ὁ λόγος ὁ τοῦ
[6, 1, 8]	δὲ μέγα καὶ μικρόν, τὸ	μὲν	μεγέθους παρουσίᾳ, τὸ δὲ μικρότητος.
[6, 1, 8]	δὲ μικρότητος. Ὅταν δὲ τὸ	μὲν	μεῖζον, τὸ δὲ μικρότερον, οἱ
[6, 1, 8]	μικρότερον, οἱ μὲν μεταλαβόντες ὁ	μὲν	μείζων ἐνεργείᾳ φανέντος τοῦ ἐν
[6, 1, 11]	διαφοραὶ ποιότητος αὗται, εἰ ὁ	μὲν	μελετήσας ἔχοι, ὁ δὲ φύσει,
[6, 1, 8]	μεῖζον, τὸ δὲ μικρότερον, οἱ	μὲν	μεταλαβόντες ὁ μὲν μείζων ἐνεργείᾳ
[6, 1, 21]	Τί οὖν, εἰ ἐξ αὐτοῦ	μέν,	μὴ εἰς ἄλλον δέ, οἷον
[6, 1, 19]	οὕτως εἶναι τὸ ποιεῖν, τὸ	μὲν	μὴ ἐν ἄλλῳ, τὸ δ´
[6, 1, 30]	Τὸ δὲ πρός τι, εἰ	μὲν	μὴ ὑφ´ ἓν τοῖς ἄλλοις
[6, 1, 25]	καὶ αὐτά. Εἰ δὲ ὂν	μὲν	μόνον τὴν ὕλην φήσουσι, τὰ
[6, 1, 29]	ποιὰ ὕλην ποιὰν λέγοιεν, πρῶτον	μὲν	οἱ λόγοι αὐτοῖς ἔνυλοι, ἀλλ´
[6, 1, 29]	δὴ ὑπὸ τὸ αὐτὸ τὸ	μὲν	ὄν, τὸ δὲ οὐκ ὂν
[6, 1, 10]	τεττάρων τοὐλάχιστον διχῶς; Ἢ πρῶτον	μὲν	οὐ κατὰ τὸ ποιῆσαι ἢ
[6, 1, 20]	μία γε οὖσα; Ἀλλ´ αὕτη	μὲν	οὐ πάθησις, ὁ δὲ ἔχων
[6, 1, 14]	Λυκίῳ καὶ ἐν Ἀκαδημίᾳ. Ἡ	μὲν	οὖν Ἀκαδημία καὶ τὸ Λύκιον
[6, 1, 25]	ὄν. Καὶ μυρία ἕτερα. Ταῦτα	μὲν	οὖν ἐν τῷ παρόντι ἐατέον,
[6, 1, 24]	ἐκεῖ καὶ ὁ ἀριστερός. Ταῦτα	μὲν	οὖν ἐπὶ τούτων. ~Πρὸς δὲ
[6, 1, 25]	ἢ μὴ ὄν ἐστιν· εἰ	μὲν	οὖν ὄν, ἕν τι τῶν
[6, 1, 7]	καὶ ὕστερον ἡμεῖς ὡσαύτως. ~Εἰ	μὲν	οὖν οὐδὲν λέγομεν, ἀλλὰ λέγοντες
[6, 1, 8]	κοινὴν τὴν ὑπόστασιν εἰπάτωσαν. Σῶμα	μὲν	οὖν τι τοῦτο τὸ κοινὸν
[6, 1, 9]	τὸ μετρούμενον λόγος τις. Εἰ	μὲν	οὖν {ὡς εἶδος} γενικῶς τὴν
[6, 1, 25]	βέλτιον αὐτοῖς ἐλέγετο, εἰ τὸ	μὲν	οὐσίαν, τὰ δ´ ἄλλα πάθη,
[6, 1, 11]	εἰ ἐκ πάθους αἵδε, αἱ	μὲν	οὕτως, αἱ δὲ μὴ τῶν
[6, 1, 12]	μερίζειν κατὰ τὰς αἰσθήσεις, τὰς	μὲν	ὄψει διδόντα, τὰς δ´ ἀκοῇ
[6, 1, 3]	τὰ λεγόμενα εἶναι. Ἢ ἐκεῖνα	μὲν	πάθη, αἱ δ´ οὐσίαι ἐφεξῆς
[6, 1, 9]	τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ; Ἤ, εἰ	μὲν	παντάπασιν αἰσχροί, ἴσοι εἴδους ἀπουσίᾳ·
[6, 1, 16]	ὅτι οὐδὲ ἐνέργεια, ἀλλὰ ἐνέργεια	μὲν	πάντως, ἔχει δὲ καὶ τὸ
[6, 1, 19]	τὰς δὲ ψυχικάς, ἢ τὰς	μὲν	παρ´ αὐτῶν, τὰς δὲ ὑπ´
[6, 1, 22]	ποιεῖν πρὸς τὸ πάσχειν, εἰ	μὲν	παρὰ τούτῳ τὸ αὐτό, ποιεῖν,
[6, 1, 8]	τῷ τεθνηκότι λέγομεν. ~Ἀλλὰ ταῦτα	μὲν	παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν δὲ ζητητέον τὸ
[6, 1, 28]	πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην τούτων	μὲν	παυστέον, μὴ καὶ ἄτοπον ᾖ
[6, 1, 8]	ὑπέστη, ἢ καὶ ὅλως τὰ	μὲν	πεποίηκε, τὰ δ´ ὑπέστη, καὶ
[6, 1, 30]	πως ἔχουσι, καὶ ἔτι τὰ	μὲν	ποιὰ περὶ τὴν ὕλην πως
[6, 1, 19]	ἐνεργείας τὰ δύο; {καὶ ὁ	μὲν	ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει} Ἢ
[6, 1, 19]	ἐργάζοιτο, ὥστε λυπεῖν, οὐχ ὁ	μὲν	ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει, κἂν
[6, 1, 21]	μηδενὸς ἔξωθεν προσελθόντος. Ἢ τὸ	μὲν	ποιεῖν, εἴτε ἐν αὐτῷ εἴτε
[6, 1, 22]	ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν τὸ	μὲν	ποιεῖν, καθόσον ποιεῖν, ἀπαθὲς τηροῦσα,
[6, 1, 17]	ἀλλ´ οὐχ ὡς νῦν τὸ	μὲν	ποιεῖν λέγουσι, τὸ δὲ πάσχειν;
[6, 1, 19]	ἄλλῳ συνιστάμενον· καὶ οὐκέτι τὸ	μὲν	ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν, ἀλλὰ
[6, 1, 19]	πεποίηκε δύο νομίζειν εἶναι, τὸ	μὲν	ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν. Οἷον
[6, 1, 21]	διαιρετέον τὰς ὀρέξεις λέγοντα τὰς	μὲν	ποιήσεις, ὅσαι νῷ ἑπόμεναι, τὰς
[6, 1, 5]	ἀντικειμένως πάθος, ἢ ἑκάστην ἄλλου	μὲν	ποίησιν, ἄλλου δὲ πάθος, ἢ
[6, 1, 17]	πάντως ἔσται. Εἰ δὲ τὴν	μὲν	ποίησιν εἰς τὸ πρός τι
[6, 1, 20]	ποίησις καὶ πεῖσις; Καὶ οὕτω	μὲν	ποίησις τῷ ἀπ´ ἄλλου, εἰς
[6, 1, 8]	ἑκατέρῳ, καὶ λεκτέον ὁμώνυμον τὴν	μὲν	ποιοῦσαν ποίησιν καὶ πάθησιν, ὡς
[6, 1, 30]	τὸ λευκὸν εἰς ἕν, τοῦ	μὲν	ποσοῦ, τοῦ δὲ ποιοῦ ὄντος;
[6, 1, 6]	Καὶ ἐπιστήμη καὶ αἴσθησις, ἡ	μὲν	πρὸς ἐπιστητόν, ἡ δὲ πρὸς
[6, 1, 17]	ἢ κινητοῦ, λεκτέον ὡς τὰ	μὲν	πρός τι αὐτὴ ἡ σχέσις
[6, 1, 9]	ἃ λέγεται· ἅμα οὖν τῷδε	μὲν	προσῆλθε τὸ διπλάσιον, ἄλλῳ δὲ
[6, 1, 25]	ἐν γένει τῷ αὐτῷ τὸ	μὲν	πρότερον, τὸ δὲ ὕστερον εἶναι.
[6, 1, 24]	ἐν σχήματι τοιῷδε» Καὶ τὸ	μὲν	σχῆμα ἄλλο· τοῦ δὲ κεῖσθαι
[6, 1, 13]	Σωκράτης ὅτι πέρυσιν ἦν, ὁ	μὲν	Σωκράτης ἔξωθεν ἂν εἴη, καὶ
[6, 1, 27]	Πῶς δὲ ἡ ὕλη ὁτὲ	μὲν	σώματα γίνεται, ἄλλο δὲ αὐτῆς
[6, 1, 9]	μετάληψιν εἶναι. Καὶ γάρ, εἰ	μὲν	σώματα ἔδει τὰ ὄντα εἶναι,
[6, 1, 19]	αὐτήν. Καί, εἰ βούλει, τὰς	μὲν	σωματικάς, τὰς δὲ ψυχικάς, ἢ
[6, 1, 12]	Ἐπισκεπτέον οὖν, εἰ δεῖ τὰς	μὲν	σώματος λέγοντα, τὰς δὲ ψυχῆς,
[6, 1, 25]	τὴν ἀρχὴν αὐτῶν. Καὶ πρῶτον	μὲν	τὰ πρότερα τοῖς ὕστερον εἰς
[6, 1, 28]	αὐτοῖς συγγενὴς ὤν; Ἀλλὰ περὶ	μὲν	ταύτης τῆς φύσεως καὶ τῶν
[6, 1, 10]	λευκότης καὶ ὅλως χρόα· τὸ	μὲν	τῆς οὐσίας ἄλλο, οἷον ἐνέργεια
[6, 1, 10]	παθεῖν ἡ ποιότης, ὥστε ἄλλως	μὲν	τὸ δυνάμενον ποιεῖν, ἄλλως δὲ
[6, 1, 7]	τὸ ἐκ τῆς σχέσεως παυστέον	μὲν	τὸ ζητεῖν, εἰ ἔστι σχέσις,
[6, 1, 13]	καὶ τὸ πέρυσιν ὡρίσθαι, πρῶτον	μὲν	τὸ ἦν ποῦ τάξομεν; Ἔπειτα
[6, 1, 24]	δύο κατηγορίας συνάπτειν; Ἔπειτα, εἰ	μὲν	τὸ κάθηται» ἐνέργειαν σημαίνει, ἐν
[6, 1, 9]	ἀπουσίᾳ· εἰ δ´ ἐν τῷ	μὲν	τὸ μᾶλλον, τῷ δὲ τὸ
[6, 1, 9]	δὲ τὸ ἥμισυ, καὶ τῷδε	μὲν	τὸ μέγεθος, τῷδε δὲ ἡ
[6, 1, 19]	Οὕτω καὶ ἐπὶ πάντων κατὰ	μὲν	τὸ ποιεῖν ἓν λεκτέον μετὰ
[6, 1, 13]	τοῦτο τὸ ἐν χρόνῳ εἰ	μὲν	τὸ πρᾶγμα λέγουσιν, οἷον Σωκράτης
[6, 1, 12]	εἶναι ἤδη. Ἀλλ´ ἴσως κατὰ	μὲν	τὸ τοιόνδε ποιόν, ᾗ δὲ
[6, 1, 5]	δὲ κατὰ τὸ μετρούμενον, κατὰ	μὲν	τὸ τοσόσδε εἶναι, οἷον ἐνιαύσιος,
[6, 1, 1]	αἰσθητοῖς τὰ δέκα, ἢ ἐν	μὲν	τοῖς αἰσθητοῖς ἅπαντα, ἐν δὲ
[6, 1, 6]	νοούντων; Τὸ δ´ ὑπερέχον τὸ	μὲν	τοσόνδε μέγεθος, τὸ δὲ τοσόνδε·
[6, 1, 4]	ἀριθμοὺς φήσομεν ποσόν; Ἀλλ´ εἰ	μὲν	τοὺς καθ´ αὑτοὺς ἀριθμούς, οὐσίαι
[6, 1, 22]	ἐνήργησε τὸ φάρμακον» Ἀλλὰ περὶ	μὲν	τούτων ἅλις. ~Περὶ δὲ τοῦ
[6, 1, 9]	δὲ τὸ ἥμισυ. Καὶ τὰ	μὲν	τῷ αὐτῷ εἴδει, τὰ δὲ
[6, 1, 11]	τῷ αὐτῷ· καὶ εἰ αἱ	μὲν	τῷ γεγονέναι, αἱ δὲ τῷ
[6, 1, 6]	καὶ τὸ ἥμισυ, ἢ ἐπὶ	μὲν	τῶν ἐστιν, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ
[6, 1, 9]	τῆς μικρότητος. ~Χρὴ οὖν ἐπὶ	μὲν	τῶν πρόσθεν εἰρημένων, οἷον ποιοῦντος,
[6, 1, 27]	οὐκ οὐσία. Ἄτοπον δὲ τὴν	μὲν	ὕλην τὸ ὑποκείμενον οὐσίαν, τὰ
[6, 1, 7]	αὐτῶν τὴν σχέσιν, καθὸ τὸ	μὲν	ὑπερβάλλει, τὸ δ´ ὑπερβάλλεται. Εἰ
[6, 1, 25]	Τὸ δὲ καὶ λέγειν τὰ	μὲν	ὑποκείμενα, τὰ δὲ τὰ ἄλλα,
[6, 1, 25]	οὐσίαν βέλτιον λέγειν ἦν τὸ	μὲν	ὑποκείμενον. ~Ὅλως δὲ τὸ προτάττειν
[6, 1, 6]	ἴσως ἐν τῷ κεῖσθαι· ὁ	μὲν	ὡδί, ὁ δὲ ὡδί· ἡμεῖς
[6, 1, 29]	παρ´ ἐκείνης ἔχων λέγει, ὅλος	μὲν	ὢν ἐκείνης, εἰ καὶ {μόνον}
[6, 1, 7]	δὲ ὅτι τῶν τοιούτων ἐπὶ	μὲν	ὧν, ἕως μένει τὰ ὑποκείμενα
[6, 1, 6]	τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερὸν	ἐνοήσαμεν,	ἐν δὲ αὐτοῖς οὐδέν. Τό
[6, 1, 8]	τεθνηκότι λέγομεν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν	παρεξέβημεν·	ἐκεῖθεν δὲ ζητητέον τὸ διὰ
[6, 1, 7]	ὡσαύτως. ~Εἰ μὲν οὖν οὐδὲν	λέγομεν,	ἀλλὰ λέγοντες ψευδόμεθα, οὐδὲν ἂν
[6, 1, 7]	τὸ ὅμοιος οὗτος τῷ τεθνηκότι	λέγομεν.	~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν
[6, 1, 10]	καθ´ ἃς ποιοί, ἃς δὴ	λέγομεν	δυνάμεις εἶναι, τὸ κοινὸν εἶεν
[6, 1, 14]	οὐχ ἓν λέγομεν οὐδὲ ἁπλοῦν	λέγομεν.	Ἔπειτα, εἰ τοῦτον ἐνταῦθα λέγομεν,
[6, 1, 22]	καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων ποιεῖν	λέγομεν,	οἷον τὸ πῦρ θερμαίνειν καὶ
[6, 1, 4]	οἷς ἂν ἐγγίνηται, ποσὰ αὐτὰ	λέγομεν,	οὐ τῷ κυρίως ποσῷ, ἀλλὰ
[6, 1, 14]	ἐν ἄλλῳ λέγομεν, οὐχ ἓν	λέγομεν	οὐδὲ ἁπλοῦν λέγομεν. Ἔπειτα, εἰ
[6, 1, 11]	διακεῖσθαι τὸν φύσει πυκτικὸν ποιὸν	λέγομεν,	οὐδὲν ἡ δύναμις προστεθεῖσα ποιεῖ,
[6, 1, 14]	Εἰ δὲ ἄλλο ἐν ἄλλῳ	λέγομεν,	οὐχ ἓν λέγομεν οὐδὲ ἁπλοῦν
[6, 1, 22]	εἰ βαδίζων ἴχνη εἰργάσατο, οὐ	λέγομεν	πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ τοῦ εἶναι
[6, 1, 7]	ἄλληλα, καὶ ἐπὶ πάντων ὧν	λέγομεν	πρός τι μετὰ τὰ ὑποκείμενα
[6, 1, 14]	λέγομεν. Ἔπειτα, εἰ τοῦτον ἐνταῦθα	λέγομεν,	σχέσιν τινὰ γεννῶμεν τοῦδε ἐν
[6, 1, 13]	δέ, ὅταν λέγωσι χθές, τοῦτο	λέγομεν,	ὡς ἐν χρόνῳ παρεληλυθότι ὡρισμένῳ
[6, 1, 4]	τῷ κυρίως ποσῷ, ἀλλὰ μέγα	λέγομεν,	ὥσπερ πολλοῦ μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ
[6, 1, 9]	σχέσεις· εἰ δὲ καὶ ἀσωμάτοις	δίδομεν	τὴν κυρίαν χώραν καὶ τοῖς
[6, 1, 13]	πρῶτον μὲν τὸ ἦν ποῦ	τάξομεν;	Ἔπειτα τὸ χθὲς ἔσται ἦν
[6, 1, 12]	τῶν ἀψύχων δυνάμεων, ἃς ποιότητας	εἴπομεν,	τί τὸ ποιητικόν; Ἢ ὅταν
[6, 1, 13]	τὸ ἐν χρόνῳ, ἄλλας πολλὰς	ἀνευρήσομεν	ἀπὸ τοῦ ποιεῖν ἄλλο ἐν
[6, 1, 20]	λευκαίνεται ὁ γιγνόμενος κύκνος, πάσχειν	φήσομεν	ἰόντα εἰς οὐσίαν; Εἰ δὲ
[6, 1, 20]	ἡ αὐτὴ οὖσα. Ἀλλὰ ἄλλην	φήσομεν;	Καὶ πῶς ἄλλο τι διατίθησι
[6, 1, 20]	ὅτι ἀντικινεῖται, καὶ δύο κινήσεις	φήσομεν	περὶ αὐτόν; Καὶ πῶς δύο;
[6, 1, 4]	Τί οὖν; μόνον τοὺς ἀριθμοὺς	φήσομεν	ποσόν; Ἀλλ´ εἰ μὲν τοὺς
[6, 1, 20]	ὁ χαλκός, πάσχειν τὸν χαλκὸν	φήσομεν,	τὸν δὲ ποιεῖν; Τὸν δὲ
[6, 1, 7]	κενὸν ἡ σχέσις· εἰ δ´	ἀληθεύομεν	λέγοντες πρότερος ὅδε τοῦδε, ὁ
[6, 1, 3]	Ἀλλὰ γὰρ καὶ οὕτως οὔπω	ἔχομεν	ἐπερείσασθαι τῇ οὐσίᾳ, οὐδὲ τὸ
[6, 1, 21]	καὶ πεῖσιν καλήν. Τίνι οὖν	διοριοῦμεν;	Ἆρα τῷ τὸ μὲν εἰς
[6, 1, 21]	οὐδὲ τὸ ὁρᾶν. ~Τίνι οὖν	γνωριοῦμεν	τὸ πάσχειν; Οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 4]	τοῖς μετέχουσιν αὐτῶν, καθ´ οὓς	ἀριθμοῦμεν,	οὐ μονάδας, ἀλλὰ ἵππους δέκα
[6, 1, 10]	μὲν γὰρ τὸ κοινὸν δύναμιν	ἐροῦμεν,	ἣ ἐφαρμόττει καὶ ταῖς ἕξεσι
[6, 1, 7]	ἡ σχέσις, ἡμεῖς δὲ οὖσαν	θεωροῦμεν	καὶ ἡ γνῶσις πρὸς τὸ
[6, 1, 3]	ἐπὶ δὲ τὴν τοῦ ποσοῦ	ἴωμεν	φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ πρῶτον ποσὸν
[6, 1, 14]	τοῦτον ἐνταῦθα λέγομεν, σχέσιν τινὰ	γεννῶμεν	τοῦδε ἐν τῷδε καὶ τοῦ
[6, 1, 7]	δὲ ἓν ἥμισυ ἔσχεν αὐτό.	Συνεγέννησεν	οὖν ἄμφω ἐξ αὐτῶν ἄλλο
[6, 1, 19]	συλλογιζόμενος, οὐ τὸ βαδίζειν· ἢ	ἐπενόησεν	ἂν καὶ πρότερον. Οὕτω καὶ
[6, 1, 26]	τὸ τριχῇ διαστατὸν ἢ τίς	διέστησεν;	Οὐ γὰρ ἐν τῷ λόγῳ
[6, 1, 10]	καὶ ἡ ἀνθρωπότης ἐμόρφωσεν; Ἢ	οὐσίωσεν.	~Ἀλλ´ εἰ ταῦτα οὕτως, διὰ
[6, 1, 10]	τὸ ἐν τούτῳ καὶ καθόσον	ἐμόρφωσεν.	Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνθρωπότης ἐμόρφωσεν;
[6, 1, 10]	ἐμόρφωσεν. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνθρωπότης	ἐμόρφωσεν;	Ἢ οὐσίωσεν. ~Ἀλλ´ εἰ ταῦτα
[6, 1, 7]	εἶναι, τὸ δὲ ἓν ἥμισυ	ἔσχεν	αὐτό. Συνεγέννησεν οὖν ἄμφω ἐξ
[6, 1, 27]	καὶ ὕστερον. Παρὰ τίνος οὖν	ἔσχεν	ἡ ὕλη τὸ ἐψυχῶσθαι, καὶ
[6, 1, 13]	ὑποβεβλῆσθαι γὰρ δεῖ ταῦτα τῷ	ἦν	ἀλλ´ οὖν οὐ μόνον χρόνος,
[6, 1, 16]	τῆς βαδίσεως οὐδὲ τῆς κινήσεως	ἦν,	ἀλλὰ τῆς ποσῆς βαδίσεως· βάδισις
[6, 1, 30]	τοῖς ἄλλοις ἐτίθεσαν, ἕτερος λόγος	ἦν	ἂν ζητούντων εἴ τινα διδόασιν
[6, 1, 16]	ἔδει στάδιον διανύσαι, οὔπω δὲ	ἦν	διανύσας, τὸ ἐλλεῖπον οὐ τῆς
[6, 1, 16]	οἷον βάδισις ἐξ ἀρχῆς βάδισις	ἦν.	Εἰ δ´ ἔδει στάδιον διανύσαι,
[6, 1, 13]	τὸ αὐτὸ τῷ ἦν, ὃ	ἦν	εἶδος χρόνου; Ἀλλ´ εἰ τῷ
[6, 1, 30]	ἄλλοις ἐτίθεσαν, ἕτερος λόγος ἦν	ἂν	ζητούντων εἴ τινα διδόασιν ὑπόστασιν
[6, 1, 13]	ὡς οὐ μόνον χρόνος τὸ	ἦν	καὶ ἔσται, καὶ τὸ χθὲς
[6, 1, 16]	τῆς ποσῆς βαδίσεως· βάδισις δὲ	ἦν	καὶ ὁποσηοῦν καὶ κίνησις ἤδη·
[6, 1, 15]	ἀριθμός, τὸ ποσὸν γένος ἕτερον	ἦν	καὶ ποιότητος οὔσης περὶ αὐτὴν
[6, 1, 13]	ὁ χρόνος; Ἐπεὶ καὶ τὸ	ἦν	καὶ τὸ ἔστι καὶ τὸ
[6, 1, 13]	λέγουσιν, οἷον Σωκράτης ὅτι πέρυσιν	ἦν,	ὁ μὲν Σωκράτης ἔξωθεν ἂν
[6, 1, 13]	ἔσται ἢ τὸ αὐτὸ τῷ	ἦν,	ὃ ἦν εἶδος χρόνου; Ἀλλ´
[6, 1, 20]	εἶναι ποιεῖ τὸ πάσχειν, ὃ	ἦν	οὐ πάσχειν κατὰ τὸν ποιοῦντα;
[6, 1, 15]	οὐσίαν τὰ περὶ τὴν οὐσίαν	ἦν	ποσότης καὶ ἀριθμός, τὸ ποσὸν
[6, 1, 13]	πέρυσιν ὡρίσθαι, πρῶτον μὲν τὸ	ἦν	ποῦ τάξομεν; Ἔπειτα τὸ χθὲς
[6, 1, 13]	τῷ ἀόριστον μὲν εἶναι τὸ	ἦν,	τὸ δὲ χθὲς καὶ τὸ
[6, 1, 25]	λέγειν τὴν οὐσίαν βέλτιον λέγειν	ἦν	τὸ μὲν ὑποκείμενον. ~Ὅλως δὲ
[6, 1, 13]	καὶ πέρυσι, τὰ ὑπὸ τὸ	ἦν	ὑποβεβλῆσθαι γὰρ δεῖ ταῦτα τῷ
[6, 1, 13]	τάξομεν; Ἔπειτα τὸ χθὲς ἔσται	ἦν	ὡρισμένον» ὥστε ἔσται ὡρισμένος χρόνος
[6, 1, 27]	αὐτοῦ τὰ ἄλλα οὕτως οὐδὲ	ἣν	λέγουσιν ὕλην ἔσται τοῖς πᾶσιν
[6, 1, 5]	Εἰ δὲ μὴ κατὰ τὴν	πληγὴν	ἡ φωνή, ἀλλὰ καὶ κατὰ
[6, 1, 5]	δὴ κίνησιν ταύτην κατὰ τὴν	πληγὴν	ποίησιν μᾶλλον ἂν εὐλόγως τις
[6, 1, 19]	Ἐν χρόνῳ γὰρ τελείῳ τὸ	ζῆν	ἑκάστου καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια
[6, 1, 19]	ταῖς κινήσεσιν ἐλθεῖν, οἷον τὸ	ζῆν	καὶ ἡ ζωή. Ἐν χρόνῳ
[6, 1, 23]	ὀλίγοις πῶς εὔλογον ἔχειν κατηγορίαν	γενικὴν	ἄλλην; ~Ἐπὶ δὲ τοῦ κεῖσθαι
[6, 1, 29]	μὲν γραμματικὴν λέγοι, τὴν δὲ	γραμματικὴν	καὶ ἄλλο τι. Εἰ δὲ
[6, 1, 29]	διαιρῶν τὴν ἐπιστήμην τὴν μὲν	γραμματικὴν	λέγοι, τὴν δὲ γραμματικὴν καὶ
[6, 1, 21]	ἐνέργειαν εἶναι φαύλην καὶ πεῖσιν	καλήν.	Τίνι οὖν διοριοῦμεν; Ἆρα τῷ
[6, 1, 23]	πῶς εὔλογον ἔχειν κατηγορίαν γενικὴν	ἄλλην;	~Ἐπὶ δὲ τοῦ κεῖσθαι ἐν
[6, 1, 23]	ἢ κατορύττων ἢ ἀποβάλλων οὐκ	ἄλλην	ἢ ἄλλας; Εἰ δ´ ὅτι
[6, 1, 23]	τί ἔχων μὲν αὐτὰ μίαν	ἄλλην	κατηγορίαν ποιεῖ, καίων δὲ ἢ
[6, 1, 14]	οὐ καὶ τὸ ἐν ἀγγείῳ	ἄλλην	κατηγορίαν ποιήσει, καὶ τὸ ἐν
[6, 1, 26]	οὐσίαν σύνθετος, ἅτε σῶμα ὤν,	ἄλλην	ὕλην τὴν τοῦ θεοῦ εἰσάξουσιν.
[6, 1, 20]	πεῖσις ἡ αὐτὴ οὖσα. Ἀλλὰ	ἄλλην	φήσομεν; Καὶ πῶς ἄλλο τι
[6, 1, 9]	στερήσει, εἴ τις βούλοιτο τὴν	παραβολὴν	ἔχειν, οἷον εἴδους αὐτοῖς ὄντος.
[6, 1, 28]	τὰ ὄντα, εἶτα αὐτῶν τὴν	μεταβολὴν	εἰς ἄλληλα φοβηθέντες τὸ μένον
[6, 1, 30]	τά πως ἔχοντα ἐπὶ τὴν	ὕλην	αὐτοῖς ἀνατρέχει καὶ περὶ τὴν
[6, 1, 28]	ὁ νοῦς οὗτος ὁ τὴν	ὕλην	αὐτοῦ προτάξας καὶ τὸ ὂν
[6, 1, 26]	σῶμα, ὁμωνύμως λέγουσι σῶμα τὴν	ὕλην.	Εἰ δὲ κοινὸν ἐπὶ σώματος
[6, 1, 25]	γὰρ πρῶτα τάξαντες καὶ τὴν	ὕλην	ἐνταῦθα τῶν ἄλλων προτάξαντες τὴν
[6, 1, 30]	αὐτοῖς ἀνατρέχει καὶ περὶ τὴν	ὕλην	ἔσται. Πῶς δὲ ἓν τό
[6, 1, 27]	ἄλλα οὕτως οὐδὲ ἣν λέγουσιν	ὕλην	ἔσται τοῖς πᾶσιν ὑποκείμενον, εἰ
[6, 1, 26]	Εἰ δὲ καὶ ἄνευ τοῦ	ὕλην	ἔχειν ἀρχοειδὴς ὢν καὶ λόγος,
[6, 1, 29]	μὴ σύνθετα· εἰ τοῦτο, μηδ´	ὕλην	ἔχειν, ᾗ ποιά· εἰ τοῦτο,
[6, 1, 2]	οἱ δ´ ἂν εἴποιεν τὴν	ὕλην	μᾶλλον. Αἱ δὲ πρῶται λεγόμεναι
[6, 1, 26]	δὲ τὸ προτάττειν ἁπάντων τὴν	ὕλην,	ὃ δυνάμει ἐστίν, ἀλλὰ μὴ
[6, 1, 27]	αὐτῇ γενόμενος, οὐκέτι ὑποκείμενον τὴν	ὕλην	παρέξεται οὐδὲ μετὰ τῆς ὕλης
[6, 1, 29]	τι. Εἰ δὲ τὰ ποιὰ	ὕλην	ποιὰν λέγοιεν, πρῶτον μὲν οἱ
[6, 1, 30]	τάξεως ἔχει, ἐπειδὴ περὶ τὴν	ὕλην	πως ἔχοντα πάντα. Ἀλλὰ διαφορὰν
[6, 1, 30]	τὰ μὲν ποιὰ περὶ τὴν	ὕλην	πως ἔχοντα, τὰ ἰδίως δέ
[6, 1, 29]	μηδὲν εἶναι τοὺς λόγους ἢ	ὕλην	πως ἔχουσαν, τὰ ποιὰ δηλονότι
[6, 1, 26]	σύνθετος, ἅτε σῶμα ὤν, ἄλλην	ὕλην	τὴν τοῦ θεοῦ εἰσάξουσιν. Ἔπειτα
[6, 1, 3]	συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν οὐσίαν, τὴν	ὕλην,	τὸ εἶδος, τὸ ἐξ ἀμφοῖν;
[6, 1, 27]	οὐσία. Ἄτοπον δὲ τὴν μὲν	ὕλην	τὸ ὑποκείμενον οὐσίαν, τὰ δὲ
[6, 1, 25]	δὲ ὂν μὲν μόνον τὴν	ὕλην	φήσουσι, τὰ δ´ ἄλλα πάθη
[6, 1, 30]	καὶ ἄλλως πως ἔχειν τὴν	ὕλην	ὡδὶ καὶ οὕτως, ἄλλως δὲ
[6, 1, 21]	Ἢ οὐδὲν κωλύει ἐνέργειαν εἶναι	φαύλην	καὶ πεῖσιν καλήν. Τίνι οὖν
[6, 1, 2]	ἢ τὸ ἀσώματον σῶμα. Οὐ	μὴν	ἀλλὰ ἐπ´ αὐτῶν τῶν τῇδε
[6, 1, 11]	ὁ κατὰ δύναμιν τοῦ κατὰ	ἐπιστήμην	διοίσει; Ἢ εἰ ποιοί, οὐδὲ
[6, 1, 10]	ἓν ὡς μίαν κατηγορίαν, οἷον	ἐπιστήμην	μὲν εἶδος καὶ δύναμιν, ἀνεπιστημοσύνην
[6, 1, 29]	ὥσπερ ἄν τις διαιρῶν τὴν	ἐπιστήμην	τὴν μὲν γραμματικὴν λέγοι, τὴν
[6, 1, 16]	τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι	ἀρξαμένην	καὶ αὐτὴν ἄπειρον εἰς τὸ
[6, 1, 8]	ἔχει ἀργὸν τὴν σχέσιν, οἷον	κειμένην	θεωρεῖν, καὶ ἅμα πάντη ἡ
[6, 1, 1]	γένει τοσαῦτα. Πρῶτον τοίνυν τὴν	διαιρουμένην	εἰς δέκα τὰ ὄντα ληπτέον
[6, 1, 22]	τελευτῶσαν εἰς ἄλλο ἀπ´ αὐτοῦ,	ὁρμωμένην	ἀπὸ τοῦ λεγομένου ποιεῖν. Καὶ
[6, 1, 8]	τὸ παρ´ ἀλλήλων τίνα ἔχει	κοινὴν	τὴν ὑπόστασιν εἰπάτωσαν. Σῶμα μὲν
[6, 1, 10]	ἐπιστήμην μὲν εἶδος καὶ δύναμιν,	ἀνεπιστημοσύνην	δὲ στέρησιν καὶ ἀδυναμίαν. Ἢ
[6, 1, 29]	τίνι ταύτην δεῖ ἀνατιθέναι τὴν	ἀφροσύνην;	Ἤ, εἰ ἔλεγεν, αὐτῇ· νῦν
[6, 1, 19]	καὶ λύπην ποιῆσαι, ἢ ὅλως	λύπην	οὐκ ἐμποιοῦν, οὐ πάθος ἐστὶ
[6, 1, 19]	τὸ ἓν γενόμενον, πρὶν καὶ	λύπην	ποιῆσαι, ἢ ὅλως λύπην οὐκ
[6, 1, 27]	αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ παρ´ ἄλλου.	~Ἐχρῆν	δὲ καὶ ἄλλως τηροῦντας τὴν
[6, 1, 26]	αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ μετοχῇ ἑνότητος.	Ἐχρῆν	δὴ λογίσασθαι ὡς οὐκ ἔστι
[6, 1, 25]	ἄλλα πάθη τῆς ὕλης, οὐκ	ἐχρῆν	τοῦ ὄντος καὶ τῶν ἄλλων
[6, 1, 16]	ὅλως τὴν φύσιν αὐτῆς ἀναγκάζεσθαι	ποσὴν	λέγειν καίτοι ὁμολογοῦντας καὶ αὐτοὺς
[6, 1, 16]	χρόνου δεῖσθαι λέγειν μὴ τὴν	τόσην	μόνον, ἀλλ´ ὅλως τὴν φύσιν
[6, 1, 18]	ὥσπερ τὴν νόησιν. Καὶ γὰρ	τὴν	αἴσθησιν πρὸς τὸ αἰσθητόν· ἀλλ´
[6, 1, 18]	τὸ αἰσθητόν· ἀλλ´ εἰ κἀκεῖ	τὴν	αἴσθησιν πρὸς τὸ αἰσθητόν, διὰ
[6, 1, 22]	τῷ ἔχειν ἐν αὐτῷ κίνησιν	{τὴν	ἀλλοίωσιν} τὴν κατὰ τὸ ἀλλοιοῦσθαι
[6, 1, 22]	ἢ ἔχειν ἐν αὐτῷ κίνησιν	τὴν	ἀπόλυτον παρ´ αὐτοῦ ἢ τὴν
[6, 1, 16]	συμβαίνοι ἂν τοῦ χρόνου κεκινῆσθαι	τὴν	ἄρτι ἀρξαμένην καὶ αὐτὴν ἄπειρον
[6, 1, 25]	δοκοῦσαν ἀρχὴν συντάττουσι τοῖς μετὰ	τὴν	ἀρχὴν αὐτῶν. Καὶ πρῶτον μὲν
[6, 1, 27]	~Ἐχρῆν δὲ καὶ ἄλλως τηροῦντας	τὴν	ἀρχὴν τῶν πάντων ἐν τῷ
[6, 1, 10]	ὡσαύτως καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ	τὴν	ἀσθένειαν. Ἀλλ´ εἰ τοῦτο, οὐκέτι
[6, 1, 8]	σχέσις λέγεται, καὶ τὴν οὐσίαν	τὴν	αὐτὴν ἂν ἔχοι. Ἆρ´ οὖν
[6, 1, 9]	γένος ἓν ἀδύνατον τὰ ὑπὸ	τὴν	αὐτὴν κατηγορίαν αὐτοῖς τεθέντα. Καὶ
[6, 1, 6]	τὸ αὐτὸ μέγεθος ἔχει καὶ	τὴν	αὐτὴν ποιότητα» καὶ οὗτος πεποίηκε
[6, 1, 29]	δύναται, τίνι ταύτην δεῖ ἀνατιθέναι	τὴν	ἀφροσύνην; Ἤ, εἰ ἔλεγεν, αὐτῇ·
[6, 1, 17]	ἑτέρου ᾖ κἂν πρὸς ἕτερον,	τήν	γε πρὸ τοῦ πρός τι
[6, 1, 5]	μᾶλλον ἂν εὐλόγως τις θεῖτο,	τὴν	δὲ ἀντικειμένως πάθος, ἢ ἑκάστην
[6, 1, 29]	ἐπιστήμην τὴν μὲν γραμματικὴν λέγοι,	τὴν	δὲ γραμματικὴν καὶ ἄλλο τι.
[6, 1, 8]	καὶ πάθησιν, ὡς μίαν ἄμφω,	τὴν	δὲ οὐ ποιοῦσαν, ἀλλ´ ἐπ´
[6, 1, 10]	ὁ λευκός, οὐχ ὅπερ ταὐτόν.	~Τὴν	δὲ ποιότητα, ἀφ´ ἧς ὁ
[6, 1, 17]	ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει εἶναι ἐνεργητικοῦ,	τὴν	δὲ τοῦ δυνάμει κινητικοῦ ἢ
[6, 1, 16]	μὲν ἐν ἀχρόνῳ φάσκειν γενέσθαι,	τὴν	δὲ χρόνου δεῖσθαι λέγειν μὴ
[6, 1, 5]	οὖν ποίησις καὶ ποίησις σημαντική.	Τὴν	δὴ κίνησιν ταύτην κατὰ τὴν
[6, 1, 10]	ἀλλὰ καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ	τὴν	διάθεσιν καὶ τὴν ἕξιν ποιὸν
[6, 1, 25]	τῷ παρόντι ἐατέον, αὐτὴν δὲ	τὴν	διαίρεσιν ἐπισκεπτέον. Ὑποκείμενα μὲν γὰρ
[6, 1, 1]	Ἀλλὰ περὶ τῶν νοητῶν κατὰ	τὴν	διαίρεσιν οὐ λέγουσιν· οὐ πάντα
[6, 1, 1]	τῷ γένει τοσαῦτα. Πρῶτον τοίνυν	τὴν	διαιρουμένην εἰς δέκα τὰ ὄντα
[6, 1, 6]	ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ ὑπάρχον, τὴν ταὐτότητα	τὴν	ἐν τῷ ποιῷ. Ἀλλὰ παρὰ
[6, 1, 9]	ἐπιστήμης, ἐνεργῆ τὴν σχέσιν κατὰ	τὴν	ἐνέργειαν καὶ τὸν ἐπὶ τῇ
[6, 1, 22]	Ἢ ποιεῖν κατὰ συμβεβηκὸς καὶ	τὴν	ἐνέργειαν κατὰ συμβεβηκός, ὅτι μὴ
[6, 1, 17]	~Εἰ δέ τις λέγοι μήτε	τὴν	ἐνέργειαν μήτε τὴν κίνησιν γένους
[6, 1, 21]	τῇ παρ´ ἄλλου, εἰ ὁ	τὴν	ἐνέργειαν παραδεξάμενος αὐτοῦ ἐποιήσατο διαδεξάμενος.
[6, 1, 16]	οὖσαν ὑποβάλλειν, κατηγοροῦντά γε αὐτῆς	τὴν	ἐνέργειαν, προστιθέντα δὲ τὸ ἀτελές.
[6, 1, 19]	ἐν τῷ γραμματείῳ ποιεῖ παρὰ	τὴν	ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος οἷον τὸ
[6, 1, 3]	ἂν λέγοι, οὐδὲ δηλοῖ πω	τὴν	ἔννοιαν τῆς οὐσίας καὶ τὴν
[6, 1, 12]	συγχωρεῖται. Ἢ εἰ ὁμώνυμος πρὸς	τὴν	ἐνταῦθα, οὐκ ἠρίθμηται δηλονότι ἐν
[6, 1, 23]	κατὰ τὴν κάθεξιν αὐτὴν καὶ	τὴν	ἕξιν, δηλονότι καὶ τὰ ἄλλα
[6, 1, 10]	ὑγίειαν καὶ τὴν διάθεσιν καὶ	τὴν	ἕξιν ποιὸν καὶ τὴν νόσον
[6, 1, 29]	τιθεῖσα, ὥσπερ ἄν τις διαιρῶν	τὴν	ἐπιστήμην τὴν μὲν γραμματικὴν λέγοι,
[6, 1, 8]	καὶ εἶχε καὶ πρὸ τοῦ	τὴν	ἑτοιμότητα, ἐν δὲ τῇ συνόδῳ
[6, 1, 10]	καὶ τὴν νόσον ὡσαύτως καὶ	τὴν	ἰσχὺν καὶ τὴν ἀσθένειαν. Ἀλλ´
[6, 1, 23]	ᾖ τις. Εἰ δὲ κατὰ	τὴν	κάθεξιν αὐτὴν καὶ τὴν ἕξιν,
[6, 1, 22]	ἐν αὐτῷ κίνησιν {τὴν ἀλλοίωσιν}	τὴν	κατὰ τὸ ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν· καὶ
[6, 1, 23]	τρόποι τοῦ ἔχειν εἰς ταύτην	τὴν	κατηγορίαν ἀναχθήσονται; Ὥστε καὶ τὸ
[6, 1, 15]	ἐνεργείᾳ. Ὥστε ἐνέργειαν μᾶλλον εἶναι	τὴν	κατηγορίαν, ἣ {περὶ τὴν οὐσίαν}
[6, 1, 16]	γένος; ~Εἰ δέ τις λέγοι	τὴν	κίνησιν ἀτελῆ ἐνέργειαν εἶναι, οὐδὲν
[6, 1, 17]	λέγοι μήτε τὴν ἐνέργειαν μήτε	τὴν	κίνησιν γένους δεῖσθαι καθ´ αὑτά,
[6, 1, 20]	Ἆρ´ οὖν τὸ ἐν ἄλλῳ	τὴν	κίνησιν εἶναι ποιεῖ τὸ πάσχειν,
[6, 1, 19]	ἀμερεῖ, ἀλλὰ οἷον ἀξιοῦσι καὶ	τὴν	κίνησιν εἶναι. Ὥστε κινήσεις ἄμφω
[6, 1, 19]	ἄμφω λεκτέον, καὶ ἕν τι	τὴν	κίνησιν καὶ γένος ἕν, θεωροῦντας
[6, 1, 4]	ἀναφέρουσιν, ὅσα ποσὰ λέγουσι, καὶ	τὴν	κίνησιν ποσὸν τῷ τὸν χρόνον,
[6, 1, 16]	μὲν ἐνέργειαν προτάττειν, εἶδος δὲ	τὴν	κίνησιν ὡς ἀτελῆ οὖσαν ὑποβάλλειν,
[6, 1, 9]	εἰ δὲ καὶ ἀσωμάτοις δίδομεν	τὴν	κυρίαν χώραν καὶ τοῖς λόγοις
[6, 1, 29]	ἄν τις διαιρῶν τὴν ἐπιστήμην	τὴν	μὲν γραμματικὴν λέγοι, τὴν δὲ
[6, 1, 16]	τὸ χωρίζειν ἐνέργειαν κινήσεως καὶ	τὴν	μὲν ἐν ἀχρόνῳ φάσκειν γενέσθαι,
[6, 1, 16]	ἀτελῆ ἐνέργειαν εἶναι, οὐδὲν ἐκώλυε	τὴν	μὲν ἐνέργειαν προτάττειν, εἶδος δὲ
[6, 1, 17]	τὸ πρός τι ἀνάγειν τῷ	τὴν	μὲν ἐνέργειαν τοῦ δυνάμει εἶναι
[6, 1, 17]	θήσονται, διὰ τί οὐ καὶ	τὴν	μὲν κίνησιν εἰς τὸ πρός
[6, 1, 17]	ἐνέργεια πάντως ἔσται. Εἰ δὲ	τὴν	μὲν ποίησιν εἰς τὸ πρός
[6, 1, 8]	ἐν ἑκατέρῳ, καὶ λεκτέον ὁμώνυμον	τὴν	μὲν ποιοῦσαν ποίησιν καὶ πάθησιν,
[6, 1, 27]	κόσμος οὐκ οὐσία. Ἄτοπον δὲ	τὴν	μὲν ὕλην τὸ ὑποκείμενον οὐσίαν,
[6, 1, 28]	εἶναι τὰ ὄντα, εἶτα αὐτῶν	τὴν	μεταβολὴν εἰς ἄλληλα φοβηθέντες τὸ
[6, 1, 6]	τὸ μέτρον πρὸς τὸ μετρούμενον	τὴν	μέτρησιν. Ὅμοιον δὲ πρὸς ὅμοιον
[6, 1, 21]	μηδὲν συμβαλλόμενον αὐτὸ ὑπομείνῃ ἀλλοίωσιν	τὴν	μὴ εἰς οὐσίαν ἄγουσαν, ἥτις
[6, 1, 10]	καὶ ὅμοιον. Ἀλλ´ εἰ κατὰ	τὴν	μόρφωσιν καὶ χαρακτῆρα καὶ λόγον,
[6, 1, 18]	νοεῖν πρὸς τὸ νοητόν, ὥσπερ	τὴν	νόησιν. Καὶ γὰρ τὴν αἴσθησιν
[6, 1, 3]	τινὰ κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι	τὴν	νοητὴν οὐσίαν, τὴν ὕλην, τὸ
[6, 1, 10]	καὶ τὴν ἕξιν ποιὸν καὶ	τὴν	νόσον ὡσαύτως καὶ τὴν ἰσχὺν
[6, 1, 10]	τὸ ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ μετὰ	τὴν	οὐσίαν. Ἀλλὰ πάλιν πῶς αἱ
[6, 1, 25]	οὐδὲ μεμερίσθαι τῷ συνεχῆ λέγειν	τὴν	οὐσίαν βέλτιον λέγειν ἦν τὸ
[6, 1, 1]	συνωνύμως, ἄτοπον τὸ αὐτὸ σημαίνειν	τὴν	οὐσίαν ἐπί τε τῶν πρώτως
[6, 1, 15]	μετὰ τὴν οὐσίαν τὰ περὶ	τὴν	οὐσίαν ἦν ποσότης καὶ ἀριθμός,
[6, 1, 15]	ποιότης μὲν ἕν τι περὶ	τὴν	οὐσίαν, καὶ ποσότης ἕν τι,
[6, 1, 15]	εἶναι τὴν κατηγορίαν, ἣ {περὶ	τὴν	οὐσίαν} λέγεται θεωρεῖσθαι, ὡς ἐκεῖ
[6, 1, 27]	ἀρχήν, καὶ τούτῳ ἀναφέρειν καὶ	τὴν	οὐσίαν. Ὁ γὰρ θεὸς αὐτοῖς
[6, 1, 15]	πρὸς ἄλλο, κινήσεως δὲ περὶ	τὴν	οὐσίαν οὔσης οὐκ ἔσται τι
[6, 1, 27]	μὴ παρὰ τῆς ψυχῆς ἔχειν	τὴν	οὐσίαν, παρὰ δὲ τῆς ὕλης
[6, 1, 10]	οὐσίας, καὶ τὸ ἐπιγιγνόμενον μετὰ	τὴν	οὐσίαν ποιότης τοῦ ὑποκειμένου. Τὸ
[6, 1, 26]	καὶ ἄνευ τῆς ὕλης ἐστὶ	τὴν	οὐσίαν σύνθετος, ἅτε σῶμα ὤν,
[6, 1, 15]	Λέγεται γὰρ ὡς, ἐπεὶ μετὰ	τὴν	οὐσίαν τὰ περὶ τὴν οὐσίαν
[6, 1, 8]	δή, ὅτι σχέσις λέγεται, καὶ	τὴν	οὐσίαν τὴν αὐτὴν ἂν ἔχοι.
[6, 1, 15]	ἐκεῖ ποιότης, καὶ αὐτὴ περὶ	τὴν	οὐσίαν ὥσπερ κίνησις· καὶ ἓν
[6, 1, 9]	τῇ στερήσει, εἴ τις βούλοιτο	τὴν	παραβολὴν ἔχειν, οἷον εἴδους αὐτοῖς
[6, 1, 6]	τὰ πρὸς ἄλληλα ἢ ἡμῶν	τὴν	παράθεσιν νοούντων; Τὸ δ´ ὑπερέχον
[6, 1, 20]	Ἢ μόνον ἐν τῷ ποιῷ	τὴν	πεῖσιν; Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν
[6, 1, 5]	ὑποκειμένῳ. Εἰ δὲ μὴ κατὰ	τὴν	πληγὴν ἡ φωνή, ἀλλὰ καὶ
[6, 1, 5]	Τὴν δὴ κίνησιν ταύτην κατὰ	τὴν	πληγὴν ποίησιν μᾶλλον ἂν εὐλόγως
[6, 1, 10]	οὐδὲν ἧττον δηλοῦσαι, κἂν δοκῶσι	τὴν	ποιὰν οὐσίαν λέγειν. Αἱ δὲ
[6, 1, 12]	καὶ ὁ ποιὸς ὁ κατὰ	τὴν	ποιότητα ἐν τῇ αὐτῇ ἔσται·
[6, 1, 25]	ὕλην ἐνταῦθα τῶν ἄλλων προτάξαντες	τὴν	πρώτην αὐτοῖς δοκοῦσαν ἀρχὴν συντάττουσι
[6, 1, 15]	τι, καὶ πρός τι διὰ	τὴν	σχέσιν ἄλλου πρὸς ἄλλο, κινήσεως
[6, 1, 7]	ἑνί, ἀλλὰ τούτων ὄντων κατὰ	τὴν	σχέσιν αὐτῶν πρὸς τῷ δύο,
[6, 1, 8]	ἀλλ´ ὅλως ὡς ἑτέραν φύσιν	τὴν	σχέσιν ἐν ἑκατέρῳ, καὶ λεκτέον
[6, 1, 7]	μεγεθῶν παρὰ τὸ ποσὸν αὐτῶν	τὴν	σχέσιν, καθὸ τὸ μὲν ὑπερβάλλει,
[6, 1, 8]	ἐνέργειαν. Ἆρ´ οὖν ταύτῃ διαιρετέον	τὴν	σχέσιν καὶ διαιρετέον οὐχ ὡς
[6, 1, 8]	καὶ ἔργου ἢ ἀεὶ πρὸς	τὴν	σχέσιν καὶ εἶχε καὶ πρὸ
[6, 1, 9]	εἰρημένων, οἷον ποιοῦντος, ἐπιστήμης, ἐνεργῆ	τὴν	σχέσιν κατὰ τὴν ἐνέργειαν καὶ
[6, 1, 8]	ᾗ τὰ μὲν ἔχει ἀργὸν	τὴν	σχέσιν, οἷον κειμένην θεωρεῖν, καὶ
[6, 1, 18]	ἐκεῖνο, ἔχει δέ τι παρὰ	τὴν	σχέσιν, τὸ ἢ ἐνέργεια ἢ
[6, 1, 8]	τὸ ποιοῦν ἄλλο; Οἷον ἰσότητα	τὴν	τὰ ἴσα· ἰσότητι γὰρ ἴσα
[6, 1, 6]	Ἢ οὐκ ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ ὑπάρχον,	τὴν	ταὐτότητα τὴν ἐν τῷ ποιῷ.
[6, 1, 22]	τὴν ἀπόλυτον παρ´ αὐτοῦ ἢ	τὴν	τελευτῶσαν εἰς ἄλλο ἀπ´ αὐτοῦ,
[6, 1, 21]	ἢ μὴ πρὸς τὸ βέλτιον,	τὴν	τοιαύτην ἀλλοίωσιν πεῖσιν καὶ τὸ
[6, 1, 16]	δὲ χρόνου δεῖσθαι λέγειν μὴ	τὴν	τόσην μόνον, ἀλλ´ ὅλως τὴν
[6, 1, 26]	ἅτε σῶμα ὤν, ἄλλην ὕλην	τὴν	τοῦ θεοῦ εἰσάξουσιν. Ἔπειτα πῶς
[6, 1, 3]	μὲν ἐνταῦθα κείσθω· ἐπὶ δὲ	τὴν	τοῦ ποσοῦ ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν
[6, 1, 9]	μὲν οὖν {ὡς εἶδος} γενικῶς	τὴν	τοῦ πρός τι σχέσιν ὡς
[6, 1, 10]	δὲ τὸ πάσχον, ἀλλὰ καὶ	τὴν	ὑγίειαν καὶ τὴν διάθεσιν καὶ
[6, 1, 30]	πάλιν τά πως ἔχοντα ἐπὶ	τὴν	ὕλην αὐτοῖς ἀνατρέχει καὶ περὶ
[6, 1, 28]	ἄτοπος ὁ νοῦς οὗτος ὁ	τὴν	ὕλην αὐτοῦ προτάξας καὶ τὸ
[6, 1, 26]	τοῦτο σῶμα, ὁμωνύμως λέγουσι σῶμα	τὴν	ὕλην. Εἰ δὲ κοινὸν ἐπὶ
[6, 1, 25]	μὲν γὰρ πρῶτα τάξαντες καὶ	τὴν	ὕλην ἐνταῦθα τῶν ἄλλων προτάξαντες
[6, 1, 30]	ὕλην αὐτοῖς ἀνατρέχει καὶ περὶ	τὴν	ὕλην ἔσται. Πῶς δὲ ἓν
[6, 1, 2]	ὀρθῶς· οἱ δ´ ἂν εἴποιεν	τὴν	ὕλην μᾶλλον. Αἱ δὲ πρῶται
[6, 1, 26]	~Ὅλως δὲ τὸ προτάττειν ἁπάντων	τὴν	ὕλην, ὃ δυνάμει ἐστίν, ἀλλὰ
[6, 1, 27]	σὺν αὐτῇ γενόμενος, οὐκέτι ὑποκείμενον	τὴν	ὕλην παρέξεται οὐδὲ μετὰ τῆς
[6, 1, 30]	ὁπωσοῦν τάξεως ἔχει, ἐπειδὴ περὶ	τὴν	ὕλην πως ἔχοντα πάντα. Ἀλλὰ
[6, 1, 30]	ἔτι τὰ μὲν ποιὰ περὶ	τὴν	ὕλην πως ἔχοντα, τὰ ἰδίως
[6, 1, 3]	ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν οὐσίαν,	τὴν	ὕλην, τὸ εἶδος, τὸ ἐξ
[6, 1, 25]	Εἰ δὲ ὂν μὲν μόνον	τὴν	ὕλην φήσουσι, τὰ δ´ ἄλλα
[6, 1, 30]	εἶναι καὶ ἄλλως πως ἔχειν	τὴν	ὕλην ὡδὶ καὶ οὕτως, ἄλλως
[6, 1, 28]	πολλῶν ὄντων τῶν λεγομένων πρὸς	τὴν	ὑπόθεσιν ταύτην τούτων μὲν παυστέον,
[6, 1, 7]	Οἷον τὸ διπλάσιον πρὸς ἥμισυ	τὴν	ὑπόστασιν δίδωσιν οὔτε τῷ διπήχει
[6, 1, 8]	παρ´ ἀλλήλων τίνα ἔχει κοινὴν	τὴν	ὑπόστασιν εἰπάτωσαν. Σῶμα μὲν οὖν
[6, 1, 12]	τὸ ποιητικόν· τὸ γὰρ μεῖζον	τὴν	ὑπόστασιν, καθὸ μεῖζον, πρὸς τὸ
[6, 1, 8]	παρέσχε τῷ ἑτέρῳ, τὸ δὲ	τὴν	ὑπόστασιν; Τοιοῦτον γὰρ καὶ ὁ
[6, 1, 16]	τὴν τόσην μόνον, ἀλλ´ ὅλως	τὴν	φύσιν αὐτῆς ἀναγκάζεσθαι ποσὴν λέγειν
[6, 1, 3]	τὴν ἔννοιαν τῆς οὐσίας καὶ	τὴν	φύσιν. Καὶ ταῦτα μὲν ἐνταῦθα
[6, 1, 27]	δὲ τῆς ὕλης μόνον, καὶ	τὴν	ψυχὴν πάθημα ὕλης καὶ ὕστερον.
[6, 1, 12]	λεκτέον ἴσως· ᾗ μὲν διατιθεῖσι	τὴν	ψυχήν, ποιότητες, ᾗ δὲ ποιοῦσι,
[6, 1, 29]	ἀσώματον· εἰ δὲ οὐκ ὄν,	μάτην	λέγεται, καὶ ὕλη μόνον, τὸ
[6, 1, 3]	κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν	νοητὴν	οὐσίαν, τὴν ὕλην, τὸ εἶδος,
[6, 1, 5]	τὴν δὲ ἀντικειμένως πάθος, ἢ	ἑκάστην	ἄλλου μὲν ποίησιν, ἄλλου δὲ
[6, 1, 15]	ἦν καὶ ποιότητος οὔσης περὶ	αὐτὴν	ἄλλο γένος τὸ ποιόν, οὕτω
[6, 1, 8]	λέγεται, καὶ τὴν οὐσίαν τὴν	αὐτὴν	ἂν ἔχοι. Ἆρ´ οὖν τὰς
[6, 1, 16]	κεκινῆσθαι τὴν ἄρτι ἀρξαμένην καὶ	αὐτὴν	ἄπειρον εἰς τὸ ἀρξάμενον εἶναι.
[6, 1, 25]	οὖν ἐν τῷ παρόντι ἐατέον,	αὐτὴν	δὲ τὴν διαίρεσιν ἐπισκεπτέον. Ὑποκείμενα
[6, 1, 16]	ἀρχὴν τῆς κινήσεως, ἀλλ´ εἶναι	αὐτὴν	διαιρεῖν ἐπὶ τὸ ἄνω· ὥστε
[6, 1, 27]	τοῖς παρ´ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς	αὐτήν.	Εἰ δ´ ἐν τῇ ὕλῃ
[6, 1, 27]	ἄλλο εἶναι, ὃ ποιοῦν εἰς	αὐτὴν	ἔξω ὂν αὐτῆς παρέχει αὐτὴν
[6, 1, 19]	ποιὸν καὶ κίνησιν οὖσαν περὶ	αὐτήν.	Καί, εἰ βούλει, τὰς μὲν
[6, 1, 16]	τι, ὃ ἕτερόν ἐστι μετ´	αὐτήν.	Καὶ οὐκ αὐτὴ τελειοῦται τότε,
[6, 1, 23]	Εἰ δὲ κατὰ τὴν κάθεξιν	αὐτὴν	καὶ τὴν ἕξιν, δηλονότι καὶ
[6, 1, 9]	ἓν ἀδύνατον τὰ ὑπὸ τὴν	αὐτὴν	κατηγορίαν αὐτοῖς τεθέντα. Καὶ γὰρ
[6, 1, 27]	σώματα ἄψυχα. Εἰ δέ τι	αὐτὴν	πλάττοι καὶ ψυχὴν ποιοῖ, πρὸ
[6, 1, 6]	αὐτὸ μέγεθος ἔχει καὶ τὴν	αὐτὴν	ποιότητα» καὶ οὗτος πεποίηκε τοῦτον
[6, 1, 29]	ἔχουσα. Εἰ δ´ ἀφρόνως λέγοι	αὐτὴν	τιθεῖσα ὃ μὴ ἔστι μηδὲ
[6, 1, 27]	αὐτὴν ἔξω ὂν αὐτῆς παρέχει	αὐτὴν	ὑποκεῖσθαι τοῖς παρ´ αὐτοῦ πεμπομένοις
[6, 1, 21]	μὴ πρὸς τὸ βέλτιον, τὴν	τοιαύτην	ἀλλοίωσιν πεῖσιν καὶ τὸ πάσχειν
[6, 1, 29]	μὴ ἔστι μηδὲ δύναται, τίνι	ταύτην	δεῖ ἀνατιθέναι τὴν ἀφροσύνην; Ἤ,
[6, 1, 5]	ποίησις σημαντική. Τὴν δὴ κίνησιν	ταύτην	κατὰ τὴν πληγὴν ποίησιν μᾶλλον
[6, 1, 23]	οἱ τρόποι τοῦ ἔχειν εἰς	ταύτην	τὴν κατηγορίαν ἀναχθήσονται; Ὥστε καὶ
[6, 1, 28]	τῶν λεγομένων πρὸς τὴν ὑπόθεσιν	ταύτην	τούτων μὲν παυστέον, μὴ καὶ
[6, 1, 25]	ἐνταῦθα τῶν ἄλλων προτάξαντες τὴν	πρώτην	αὐτοῖς δοκοῦσαν ἀρχὴν συντάττουσι τοῖς
[6, 1, 25]	ἀρχὴν συντάττουσι τοῖς μετὰ τὴν	ἀρχὴν	αὐτῶν. Καὶ πρῶτον μὲν τὰ
[6, 1, 16]	μὴ εἶναι μήτε τοῦ χρόνου	ἀρχὴν	ἐν ᾧ καὶ ἀφ´ οὗ
[6, 1, 26]	εἰς ἐνέργειαν ἐλθεῖν ποτε τάξεως	ἀρχὴν	ἔχοντος ἐν τοῖς οὖσι τοῦ
[6, 1, 27]	σκοτεινὸν καὶ τὸ ἀόριστον τίθεσθαι	ἀρχήν,	καὶ τούτῳ ἀναφέρειν καὶ τὴν
[6, 1, 25]	προτάξαντες τὴν πρώτην αὐτοῖς δοκοῦσαν	ἀρχὴν	συντάττουσι τοῖς μετὰ τὴν ἀρχὴν
[6, 1, 16]	ἀφ´ οὗ ἤρξατο μήτε αὐτῆς	ἀρχὴν	τῆς κινήσεως, ἀλλ´ εἶναι αὐτὴν
[6, 1, 27]	δὲ καὶ ἄλλως τηροῦντας τὴν	ἀρχὴν	τῶν πάντων ἐν τῷ τιμίῳ
[6, 1, 29]	ὢν ἐκείνης, εἰ καὶ {μόνον}	ψυχὴν	ἔχοι, ἀγνοίᾳ δὲ αὐτοῦ καὶ
[6, 1, 29]	ἔργα ποιεῖ οὔτε νοῦν οὔτε	ψυχὴν	ἔχουσα. Εἰ δ´ ἀφρόνως λέγοι
[6, 1, 10]	καὶ οἷον μορφαί, περί τε	ψυχὴν	κάλλη καὶ αἴσχη καὶ περὶ
[6, 1, 27]	τῆς ὕλης μόνον, καὶ τὴν	ψυχὴν	πάθημα ὕλης καὶ ὕστερον. Παρὰ
[6, 1, 27]	δέ τι αὐτὴν πλάττοι καὶ	ψυχὴν	ποιοῖ, πρὸ τῆς γινομένης ψυχῆς
[6, 1, 12]	ἴσως· ᾗ μὲν διατιθεῖσι τὴν	ψυχήν,	ποιότητες, ᾗ δὲ ποιοῦσι, ποιητικαὶ
[6, 1, 8]	καὶ παθητικὸν ἔχει τινὰ οἷον	ζωὴν	καὶ ἐνέργειαν. Ἆρ´ οὖν ταύτῃ
[6, 1, 28]	Εἰ δὲ τῷ νῷ λέγουσι	λαβεῖν,	ἄτοπος ὁ νοῦς οὗτος ὁ
[6, 1, 3]	τῇ οὐσίᾳ, οὐδὲ τὸ κυριώτατον	λαβεῖν,	ἵν´ ἀπὸ τούτου καὶ τὰς
[6, 1, 20]	αὐτὸ τὸ πάσχειν, οἷον τὸ	τρίβειν,	διὰ τί ποιεῖν μᾶλλον ἢ
[6, 1, 17]	ἀλλ´ εἰς τὸ πρός τι	ἀνάγειν	τῷ τὴν μὲν ἐνέργειαν τοῦ
[6, 1, 13]	μᾶλλον λέγουσιν· ἔπειτα, εἰ δεῖ	ἐπεισάγειν	ἄλλας κατηγορίας τῷ ἕτερον ἐν
[6, 1, 10]	κἂν δοκῶσι τὴν ποιὰν οὐσίαν	λέγειν.	Αἱ δὲ ποιότητες αἱ κυρίως,
[6, 1, 13]	ἀξιοῦσι μὴ χρόνον ἁπλῶς τι	λέγειν,	ἀλλὰ μέρος χρόνου παρεληλυθός, πλείω
[6, 1, 21]	τὸ θερμαίνεσθαι, οὐδὲν κωλύει πάσχειν	λέγειν·	διττὸν γὰρ εἶναι τὸ πάσχειν,
[6, 1, 9]	τὰ ὄντα εἶναι, οὐδὲν ἔδει	λέγειν	εἶναι ταύτας τὰς τοῦ πρός
[6, 1, 25]	συνεχῆ λέγειν τὴν οὐσίαν βέλτιον	λέγειν	ἦν τὸ μὲν ὑποκείμενον. ~Ὅλως
[6, 1, 25]	ὄντων ζητοῦσι· διαφέρει δὲ ἀρχὰς	λέγειν	καὶ αὐτά. Εἰ δὲ ὂν
[6, 1, 18]	οἷον τὸ βαδίζειν καὶ τὸ	λέγειν,	καὶ εἰ τὰς πρὸς τὸ
[6, 1, 16]	τὴν φύσιν αὐτῆς ἀναγκάζεσθαι ποσὴν	λέγειν	καίτοι ὁμολογοῦντας καὶ αὐτοὺς κατὰ
[6, 1, 1]	δέκα γένη δεῖ νομίζειν αὐτοὺς	λέγειν	κοινοῦ ὀνόματος τυχόντα τοῦ ὄντος
[6, 1, 16]	γενέσθαι, τὴν δὲ χρόνου δεῖσθαι	λέγειν	μὴ τὴν τόσην μόνον, ἀλλ´
[6, 1, 23]	μέντοι ποιότητα ἔχειν οὐ δεῖ	λέγειν,	ὅτι ἤδη ποιότης εἴρηται, οὐδὲ
[6, 1, 22]	Οὐδὲ δεῖ πάσας ἐνεργείας ποιήσεις	λέγειν	οὐδὲ ποιεῖν τι· κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 1, 25]	διῃροῦντο ταῦτα. Τὸ δὲ καὶ	λέγειν	τὰ μὲν ὑποκείμενα, τὰ δὲ
[6, 1, 29]	δὲ αὐτοῦ καὶ δυνάμεως τῆς	λέγειν	τἀληθῆ περὶ τῶν τοιούτων δυναμένης.
[6, 1, 25]	μέρηκαίτοι οὐδὲ μεμερίσθαι τῷ συνεχῆ	λέγειν	τὴν οὐσίαν βέλτιον λέγειν ἦν
[6, 1, 19]	ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος οἷον τὸ	ἀλγεῖν·	εἰ δέ τις λέγοι γεγράφθαι,
[6, 1, 19]	τὸ ἐπιγιγνόμενον κίνημα, οἷον τὸ	ἀλγεῖν·	καὶ γὰρ τὸ πάσχειν ἐν
[6, 1, 28]	μένον νομίσαι τὸ ὄν, ἀλλὰ	ἰδεῖν	πρότερον, τίνα δεῖ προσεῖναι τῷ
[6, 1, 21]	δέ, οἷον τὸ νοεῖν, τὸ	δοξάζειν;	Τὸ δὲ θερμανθῆναι παρ´ αὐτοῦ
[6, 1, 18]	φατέον τὸ νοεῖν καὶ τὸ	βαδίζειν.	Ἀλλ´ εἰ μὴ ἐν τῷ
[6, 1, 18]	ἐν ἑκατέροις ἑκάτερον. Τὸ γοῦν	βαδίζειν	ἀπολελυμένον ὂν κίνησιν ἂν εἴποιεν,
[6, 1, 22]	ἀπόλυτος κίνησις, οἷον ἡ τοῦ	βαδίζειν,	ἔχει βάδισιν, καὶ ἔχει δὲ
[6, 1, 19]	ἐπιγίγνεται, ἄλγημα συλλογιζόμενος, οὐ τὸ	βαδίζειν·	ἢ ἐπενόησεν ἂν καὶ πρότερον.
[6, 1, 18]	τινας καὶ ἀπολύτους, οἷον τὸ	βαδίζειν	καὶ τὸ λέγειν, καὶ εἰ
[6, 1, 19]	πάσχειν λέγει. Καὶ ἐπὶ τοῦ	βαδίζειν,	καίτοι οὔσης γῆς ἐφ´ ἧς,
[6, 1, 1]	ἀνασκοποῦντας, πότερα δέκα γένη δεῖ	νομίζειν	αὐτοὺς λέγειν κοινοῦ ὀνόματος τυχόντα
[6, 1, 19]	ποιεῖν ἐν ἄλλῳ πεποίηκε δύο	νομίζειν	εἶναι, τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ
[6, 1, 12]	δὲ ψυχῆς, τοῦ δὲ σώματος	μερίζειν	κατὰ τὰς αἰσθήσεις, τὰς μὲν
[6, 1, 16]	Τοῦτο γὰρ συμβαίνει διὰ τὸ	χωρίζειν	ἐνέργειαν κινήσεως καὶ τὴν μὲν
[6, 1, 10]	οὐ κατὰ τὸ ποιῆσαι ἢ	παθεῖν	ἡ ποιότης, ὥστε ἄλλως μὲν
[6, 1, 19]	ὥστε εἰς ταὐτὸν ταῖς κινήσεσιν	ἐλθεῖν,	οἷον τὸ ζῆν καὶ ἡ
[6, 1, 26]	ἔστι τὸ δυνάμει εἰς ἐνέργειαν	ἐλθεῖν	ποτε τάξεως ἀρχὴν ἔχοντος ἐν
[6, 1, 19]	καίεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦ	καίειν	καὶ καίεσθαι ἑνὸς ὄντος, τὸ
[6, 1, 19]	οὐ τὸ ἀντίθετον, οἷον τῷ	καίειν	τὸ καίεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἐκ
[6, 1, 13]	ἄλλας πολλὰς ἀνευρήσομεν ἀπὸ τοῦ	ποιεῖν	ἄλλο ἐν ἄλλῳ. Λεχθήσεται δὲ
[6, 1, 10]	ὥστε ἄλλως μὲν τὸ δυνάμενον	ποιεῖν,	ἄλλως δὲ τὸ πάσχον, ἀλλὰ
[6, 1, 22]	πάσχειν τὸ μὲν ποιεῖν, καθόσον	ποιεῖν,	ἀπαθὲς τηροῦσα, τὸ δὲ πάσχειν
[6, 1, 20]	ἡ ἀλλοίωσις, ποίησις καὶ τὸ	ποιεῖν	ἀπαθοῦς αὐτοῦ ὄντος; Ἢ ἐὰν
[6, 1, 15]	ποιήσεως οὔσης ἄλλο γένος τὸ	ποιεῖν.	Ἆρ´ οὖν τὸ ποιεῖν ἢ
[6, 1, 17]	τε ἡ ποίησις καὶ τὸ	ποιεῖν	διὰ τί εἰς τὸ πρός
[6, 1, 12]	καὶ ἐπὶ τῶν σωματικῶν τῷ	ποιεῖν	διάφορα ἢ τῷ ὠφελίμῳ καὶ
[6, 1, 22]	μὲν παρὰ τούτῳ τὸ αὐτό,	ποιεῖν,	εἰ δὲ παρὰ τῷδε, πάσχειν.
[6, 1, 22]	Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ τὸ προνοεῖν	ποιεῖν,	εἰ καὶ τὸ προνοίας τυγχάνειν
[6, 1, 21]	ἔξωθεν προσελθόντος. Ἢ τὸ μὲν	ποιεῖν,	εἴτε ἐν αὐτῷ εἴτε εἰς
[6, 1, 22]	τὸ αὐτὸ ἐν σχέσει τινὶ	ποιεῖν,	ἐν ἄλλῃ δὲ πάσχειν· παρὰ
[6, 1, 19]	τὸ δὲ πάσχειν, ἀλλὰ τὸ	ποιεῖν	ἐν ἄλλῳ πεποίηκε δύο νομίζειν
[6, 1, 15]	δὲ ποίησις οὔ· καὶ τὸ	ποιεῖν	ἐν ποιήσει εἶναί τινι, τοῦτο
[6, 1, 17]	πρός τι ἀνάξουσι, τὸ δὲ	ποιεῖν	ἓν γένος θήσονται, διὰ τί
[6, 1, 19]	ἐπὶ πάντων κατὰ μὲν τὸ	ποιεῖν	ἓν λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου
[6, 1, 27]	μὴ οὐσιῶν οὐσίας ποιοῦντας αὐτοὺς	ποιεῖν	ἐξ οὐσίας μὴ οὐσίαν· ὁ
[6, 1, 20]	μὲν ἀπαθὴς ᾖ, ἐν τῷ	ποιεῖν	ἔσται, ἐὰν δὲ ἐνεργῶν εἰς
[6, 1, 22]	παρὰ μὲν γὰρ τῷδε θεωρούμενον	ποιεῖν	ἔσται, κίνησις οὖσα ἡ αὐτή,
[6, 1, 22]	τὸ ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν· καὶ τὸ	ποιεῖν	ἢ ἔχειν ἐν αὐτῷ κίνησιν
[6, 1, 15]	τὸ ποιεῖν. Ἆρ´ οὖν τὸ	ποιεῖν	ἢ ἡ ποίησις, ἀφ´ ἧς
[6, 1, 22]	καὶ τὸ πάσχειν τὸ μὲν	ποιεῖν,	καθόσον ποιεῖν, ἀπαθὲς τηροῦσα, τὸ
[6, 1, 19]	γὰρ καὶ τὸ οὕτω λεγόμενον	ποιεῖν.	Καὶ διττὸν οὕτως εἶναι τὸ
[6, 1, 22]	πρόνοια. Ἢ οὐδὲ τὸ προνοεῖν	ποιεῖν,	καὶ εἰ περὶ ἄλλου τὸ
[6, 1, 22]	αὐτοῦ, ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ λεγομένου	ποιεῖν.	Καὶ κίνησις μὲν ἐπ´ ἀμφοῖν,
[6, 1, 15]	ἐνταῦθα ποίησις, ποιεῖν, ποιῶν, ἢ	ποιεῖν	καὶ ποίησις εἰς ἓν ληπτέα;
[6, 1, 22]	δὲ διαφορὰ ἡ διαιροῦσα τὸ	ποιεῖν	καὶ τὸ πάσχειν τὸ μὲν
[6, 1, 15]	ληπτέα; Ἐμφαίνει δὲ μᾶλλον τὸ	ποιεῖν	καὶ τὸν ποιοῦντα, ἡ δὲ
[6, 1, 17]	ἓν διχῇ ἐν εἴδεσι τοῦ	ποιεῖν	καὶ τοῦ πάσχειν, ἀλλ´ οὐχ
[6, 1, 22]	εἶναι αὐτὸν ἄλλο τι. Ἢ	ποιεῖν	κατὰ συμβεβηκὸς καὶ τὴν ἐνέργειαν
[6, 1, 22]	ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων	ποιεῖν	λέγομεν, οἷον τὸ πῦρ θερμαίνειν
[6, 1, 15]	κατηγορίαι ἔσονται. ~Ἐν δὲ τῷ	ποιεῖν	λεγομένῳ τάδ´ ἄν τις ἐπισκέψαιτο.
[6, 1, 17]	οὐχ ὡς νῦν τὸ μὲν	ποιεῖν	λέγουσι, τὸ δὲ πάσχειν; ~Ἐπισκεπτέον
[6, 1, 20]	οἷον τὸ τρίβειν, διὰ τί	ποιεῖν	μᾶλλον ἢ πάσχειν; Ἤ, ὅτι
[6, 1, 11]	τῷ γεγονέναι, αἱ δὲ τῷ	ποιεῖν,	ὁμωνύμως ἂν εἶεν. Τί δὲ
[6, 1, 22]	πάσχειν. Ἢ οὐδὲ τὸ νοεῖν	ποιεῖν	οὐ γὰρ εἰς αὐτὸ τὸ
[6, 1, 20]	ὅμως δὲ ἕτερον ὂν τοῦ	ποιεῖν	οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ γένει
[6, 1, 15]	τὸ ποιόν; Ἢ ἐνταῦθα ποίησις,	ποιεῖν,	ποιῶν, ἢ ποιεῖν καὶ ποίησις
[6, 1, 22]	πρός τι εἶναι, ὅσα τοῦ	ποιεῖν	πρὸς τὸ πάσχειν, εἰ μὲν
[6, 1, 30]	οὔτε ὁ τόπος. Τὸ δὲ	ποιεῖν	πῶς πως ἔχον; Ἐπεὶ οὐδ´
[6, 1, 18]	~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ ἐν τῷ	ποιεῖν	τὰς μὲν ἐνεργείας φήσουσι, τὰς
[6, 1, 18]	Ἀλλ´ εἰ μὴ ἐν τῷ	ποιεῖν	ταῦτα, ποῦ λεκτέον· τάχα δὲ
[6, 1, 22]	πάσας ἐνεργείας ποιήσεις λέγειν οὐδὲ	ποιεῖν	τι· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἡ
[6, 1, 19]	συνιστάμενον· καὶ οὐκέτι τὸ μὲν	ποιεῖν,	τὸ δὲ πάσχειν, ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 19]	δύο νομίζειν εἶναι, τὸ μὲν	ποιεῖν,	τὸ δὲ πάσχειν. Οἷον καὶ
[6, 1, 19]	Καὶ διττὸν οὕτως εἶναι τὸ	ποιεῖν,	τὸ μὲν μὴ ἐν ἄλλῳ,
[6, 1, 20]	τὸν χαλκὸν φήσομεν, τὸν δὲ	ποιεῖν;	Τὸν δὲ μανθάνοντα πῶς πάσχειν
[6, 1, 12]	ἐχόντων τῷ νενευκέναι πρὸς τὸ	ποιεῖν	ὑπόστασιν εἶναι καὶ κατὰ τὸ
[6, 1, 18]	αὐτὸ ἐνέργειαν, οἶμαι. Ἢ οὐδὲ	ποιεῖν	φατέον τὸ νοεῖν καὶ τὸ
[6, 1, 13]	κατηγορίας τῷ ἕτερον ἐν ἑτέρῳ	ποιεῖν,	ὡς ἐνταῦθα τὸ ἐν χρόνῳ,
[6, 1, 15]	ἡ ποίησις, ἀφ´ ἧς τὸ	ποιεῖν,	ὥσπερ καὶ ποιότης, ἀφ´ ἧς
[6, 1, 28]	τὸ πρὸς οὕτω φανερὰν ἀτοπίαν	φιλονεικεῖν,	δεικνύντα, ὅτι τὸ μὴ ὂν
[6, 1, 16]	καὶ τὴν μὲν ἐν ἀχρόνῳ	φάσκειν	γενέσθαι, τὴν δὲ χρόνου δεῖσθαι
[6, 1, 16]	τὴν κίνησιν ὡς ἀτελῆ οὖσαν	ὑποβάλλειν,	κατηγοροῦντά γε αὐτῆς τὴν ἐνέργειαν,
[6, 1, 4]	μὴ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ποσὸν	λαμβάνειν,	ἀλλὰ τὸ καθ´ αὑτό, οἷον
[6, 1, 16]	λέγουσα ἀεὶ οἷόν τε εἶναι	λαμβάνειν	ἡστινοσοῦν κινήσεως καὶ μὴ εἶναι
[6, 1, 10]	ἧς ὁ λεγόμενος ποιός, δεῖ	λαμβάνειν	πρῶτον τίς οὖσα τοὺς λεγομένους
[6, 1, 20]	ἐνηργηκέναι αὐτόν· οὐ γὰρ τὸ	μανθάνειν	ὥσπερ τὸ πληγῆναι ἐν ἀντιλήψει
[6, 1, 22]	ποιεῖν, εἰ καὶ τὸ προνοίας	τυγχάνειν	πάσχειν· εἰς ἄλλο γὰρ καὶ
[6, 1, 11]	ποιόν· προσθήκη δ´ ἔξωθεν τὸ	μένειν·	εἰ μή τις λέγοι τὰς
[6, 1, 28]	οὖσιν ὑπάρχειν καὶ τὸ ἀεὶ	μένειν.	Οὐδὲ γάρ, εἰ σκιὰ ἀεὶ
[6, 1, 14]	λέγοντας τόπον ἐφ´ ἑκάστου τούτων	σημαίνειν;	Εἰ δὲ ἄλλο ἐν ἄλλῳ
[6, 1, 1]	δὲ συνωνύμως, ἄτοπον τὸ αὐτὸ	σημαίνειν	τὴν οὐσίαν ἐπί τε τῶν
[6, 1, 14]	ὧδε τὸ δεικτικὸν τόπον φήσουσι	σημαίνειν·	ὥστε καὶ τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε
[6, 1, 22]	ποιεῖν λέγομεν, οἷον τὸ πῦρ	θερμαίνειν	καὶ ἐνήργησε τὸ φάρμακον» Ἀλλὰ
[6, 1, 18]	τὰς δὲ κινήσεις, οἷον τὸ	τέμνειν	ἐν χρόνῳ γὰρ τὸ τέμνειν
[6, 1, 19]	τῷ τεμνομένῳ, μία, ἀλλὰ τὸ	τέμνειν	ἕτερον καὶ τὸ τέμνεσθαι. Τάχα
[6, 1, 18]	τέμνειν ἐν χρόνῳ γὰρ τὸ	τέμνειν	ἢ πάσας κινήσεις ἢ μετὰ
[6, 1, 19]	τῷ τεμνομένῳ, ἀλλ´ ἔστι τὸ	τέμνειν	τὸ ἐκ τῆς τοιᾶσδε ἐνεργείας
[6, 1, 22]	καὶ εἰ περὶ ἄλλου τὸ	νοεῖν,	ἢ ἐκεῖνο πάσχειν. Ἢ οὐδὲ
[6, 1, 18]	Ἢ οὐδὲ ποιεῖν φατέον τὸ	νοεῖν	καὶ τὸ βαδίζειν. Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 18]	κίνησιν ἂν εἴποιεν, τὸ δὲ	νοεῖν	οὐκ ἔχον τὸ πάσχον καὶ
[6, 1, 22]	ἐκεῖνο πάσχειν. Ἢ οὐδὲ τὸ	νοεῖν	ποιεῖν οὐ γὰρ εἰς αὐτὸ
[6, 1, 18]	ποῦ λεκτέον· τάχα δὲ τὸ	νοεῖν	πρὸς τὸ νοητόν, ὥσπερ τὴν
[6, 1, 21]	εἰς ἄλλον δέ, οἷον τὸ	νοεῖν,	τὸ δοξάζειν; Τὸ δὲ θερμανθῆναι
[6, 1, 12]	λέγοι πάντα οὐσίας· καὶ τὸ	νοεῖν	τοίνυν. Ἀλλὰ τοῦτο κοινὸν καὶ
[6, 1, 22]	νόησιν. Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ τὸ	προνοεῖν	ποιεῖν, εἰ καὶ τὸ προνοίας
[6, 1, 22]	ἡ πρόνοια. Ἢ οὐδὲ τὸ	προνοεῖν	ποιεῖν, καὶ εἰ περὶ ἄλλου
[6, 1, 10]	ὅλως οὐδὲ πρὸς δύναμιν δεῖ	βλέπειν,	ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς ὃ διάκειται·
[6, 1, 2]	δὲ τί ἐστιν ἡ οὐσία	εἰπεῖν	οὐκ ἔστιν· οὐδὲ γάρ, εἰ
[6, 1, 19]	οὐκέτι τὸ τῆς βουλήσεως τοῦ	λυπεῖν,	ἀλλὰ ποιεῖ τι ἕτερον, δι´
[6, 1, 19]	τις αὐτὸ τοῦτο ἐργάζοιτο, ὥστε	λυπεῖν,	οὐχ ὁ μὲν ποιεῖ, ὁ
[6, 1, 27]	ἀόριστον τίθεσθαι ἀρχήν, καὶ τούτῳ	ἀναφέρειν	καὶ τὴν οὐσίαν. Ὁ γὰρ
[6, 1, 16]	τῆς κινήσεως, ἀλλ´ εἶναι αὐτὴν	διαιρεῖν	ἐπὶ τὸ ἄνω· ὥστε ἐξ
[6, 1, 12]	οὕτω τις ἀξιώσειε τὸ ποιὸν	διαιρεῖν,	τίνι ἂν διέλοι; Ἐπισκεπτέον οὖν,
[6, 1, 4]	ἑαυτῶν ὄντες λαμβάνονται εἰς τὸ	μετρεῖν	καὶ μὴ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις,
[6, 1, 8]	ἀργὸν τὴν σχέσιν, οἷον κειμένην	θεωρεῖν,	καὶ ἅμα πάντη ἡ ὑπόστασις,
[6, 1, 7]	τῆς σχέσεως παυστέον μὲν τὸ	ζητεῖν,	εἰ ἔστι σχέσις, ἐπισημηναμένους δὲ
[6, 1, 14]	τί δεῖ παρὰ τὸν τόπον	ζητεῖν	ἡμᾶς καὶ ταῦτα λέγοντας τόπον
[6, 1, 30]	συναμφότερον, χωρὶς περὶ ἑκάστων ἔξεστι	ζητεῖν	λαμβάνουσι καὶ τὰ παρὰ τῶν
[6, 1, 10]	ἄλλο τι δεῖ τὸ κοινὸν	ζητεῖν.	Οὐδ´ αὖ λόγους πάσας· πῶς
[6, 1, 7]	τοιούτοις. Τοῦτ´ οὖν ἐπισημηναμένους χρὴ	ζητεῖν	τί ταὐτὸν ἐν πᾶσι, καὶ
[6, 1, 26]	ἢ πῶς ἡ σύμβασις; Καὶ	ζητεῖν,	τίς ὁ τρόπος τῆς συμβάσεως·
[6, 1, 24]	δεῖ εἰς ἓν δύο κατηγορίας	συνάπτειν;	Ἔπειτα, εἰ μὲν τὸ κάθηται»
[6, 1, 26]	ἀλλὰ μὴ ἐνέργειαν πρὸ δυνάμεως	τάττειν,	παντάπασιν ἀτοπώτατον. Οὐδὲ γὰρ ἔστι
[6, 1, 30]	πρᾶγμα τοῖς ἤδη οὖσιν ἄτοπον	συντάττειν	{τὸ ἐπιγινόμενον} εἰς ταὐτὸν γένος
[6, 1, 26]	λογίσασθαι ὡς οὐκ ἔστι δυνατὸν	προτάττειν	ἁπάντων ὄγκον, ἀλλὰ τὸ ἄογκον
[6, 1, 26]	μὲν ὑποκείμενον. ~Ὅλως δὲ τὸ	προτάττειν	ἁπάντων τὴν ὕλην, ὃ δυνάμει
[6, 1, 16]	οὐδὲν ἐκώλυε τὴν μὲν ἐνέργειαν	προτάττειν,	εἶδος δὲ τὴν κίνησιν ὡς
[6, 1, 25]	τῶν ἄλλων ἕν τι γένος	προτάττειν·	μᾶλλον δ´ ἂν βέλτιον αὐτοῖς
[6, 1, 22]	ὅτι τάδε οὗτος διατίθεται· ὥστε	κινδυνεύειν	ἄμφω πρός τι εἶναι, ὅσα
[6, 1, 19]	δὲ πάσχειν. Οἷον καὶ τὸ	γράφειν,	καίτοι ὂν ἐν ἄλλῳ, οὐκ
[6, 1, 21]	ἀλλοίωσιν πεῖσιν καὶ τὸ πάσχειν	ἔχειν;	Ἀλλ´ εἰ τὸ θερμαίνεσθαι θερμότητά
[6, 1, 6]	μὲν κατὰ τὸ ἔχον λεγομένη	ἔχειν	ἂν μᾶλλον σημαίνοι, ἡ δὲ
[6, 1, 26]	δὲ καὶ ἄνευ τοῦ ὕλην	ἔχειν	ἀρχοειδὴς ὢν καὶ λόγος, ἀσώματος
[6, 1, 23]	ὅτῳ ταῦτα; Ἄλλως γὰρ ἑκάτερον	ἔχειν	δοκεῖ καὶ ἴσως ὁμωνύμως· ἐπεὶ
[6, 1, 23]	τούτων ἅλις. ~Περὶ δὲ τοῦ	ἔχειν,	εἰ τὸ ἔχειν πολλαχῶς, διὰ
[6, 1, 23]	εἴρηται, διὰ τί δὲ ὅπλα	ἔχειν	εἰρημένης οὐσίας, ἐν ᾗ ταῦτα;
[6, 1, 23]	οὐ πάντες οἱ τρόποι τοῦ	ἔχειν	εἰς ταύτην τὴν κατηγορίαν ἀναχθήσονται;
[6, 1, 22]	~Οὐκοῦν γίγνεται τὸ πάσχειν τῷ	ἔχειν	ἐν αὐτῷ κίνησιν {τὴν ἀλλοίωσιν}
[6, 1, 22]	ὁπωσοῦν· καὶ τὸ ποιεῖν ἢ	ἔχειν	ἐν αὐτῷ κίνησιν τὴν ἀπόλυτον
[6, 1, 29]	Ἢ δῆλον, ὅτι τό πως	ἔχειν	ἐνταῦθα ὑπόστασις μᾶλλον· καίτοι εἰ
[6, 1, 30]	πὼς ἔχων» καὶ ἐπὶ τοῦ	ἔχειν·	ἐπὶ δὲ τοῦ ἔχειν οὐ
[6, 1, 29]	σύνθετα· εἰ τοῦτο, μηδ´ ὕλην	ἔχειν,	ᾗ ποιά· εἰ τοῦτο, ἀσώματα
[6, 1, 23]	τὸ ἐν ὀλίγοις πῶς εὔλογον	ἔχειν	κατηγορίαν γενικὴν ἄλλην; ~Ἐπὶ δὲ
[6, 1, 23]	πάντα αὖ τὰ〉 κατὰ τὸ	ἔχειν	λεγόμενα καὶ εἰς ἕξιν {αὐτά}
[6, 1, 9]	εἴ τις βούλοιτο τὴν παραβολὴν	ἔχειν,	οἷον εἴδους αὐτοῖς ὄντος. Αἴσθησις
[6, 1, 2]	οὐ τὸ ἴσον εἰς οὐσίαν	ἔχειν,	ὅταν μᾶλλον λέγηται τὸ εἶδος
[6, 1, 23]	ἔχειν, ὅτι ποσότης, οὐδὲ μέρη	ἔχειν,	ὅτι οὐσία εἴρηται, διὰ τί
[6, 1, 23]	ἤδη ποιότης εἴρηται, οὐδὲ ποσότητα	ἔχειν,	ὅτι ποσότης, οὐδὲ μέρη ἔχειν,
[6, 1, 23]	τὸ ἐχόμενον. Εἰ μέντοι ποιότητα	ἔχειν	οὐ δεῖ λέγειν, ὅτι ἤδη
[6, 1, 30]	τοῦ ἔχειν· ἐπὶ δὲ τοῦ	ἔχειν	οὐ πὼς ἔχων» ἀλλὰ ἔχων»
[6, 1, 23]	δὲ τοῦ ἔχειν, εἰ τὸ	ἔχειν	πολλαχῶς, διὰ τί οὐ πάντες
[6, 1, 27]	ζῷον μὴ παρὰ τῆς ψυχῆς	ἔχειν	τὴν οὐσίαν, παρὰ δὲ τῆς
[6, 1, 30]	φήσουσιν εἶναι καὶ ἄλλως πως	ἔχειν	τὴν ὕλην ὡδὶ καὶ οὕτως,
[6, 1, 22]	ἔχει ὁ λαβών, ὥσπερ λέγεται	ἔχειν	χρῶμα, διὰ τί οὐ καὶ
[6, 1, 7]	τῷ μὲν διπλασίῳ παρὰ τοῦ	ὑπερέχειν	τὸ ἥμισυ, τῷ δὲ ἡμίσει
[6, 1, 26]	τῷ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ τῷ	μετέχειν	τοῦ ἓν καὶ κατὰ σύμβασιν.
[6, 1, 25]	οἶμαι, τοῖς ἄλλοις τὸ εἶναι	ὑπάρχειν.	Ἔπειτα τὸ ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες
[6, 1, 28]	τῷ ἀληθῶς ὄντι, οἷς οὖσιν	ὑπάρχειν	καὶ τὸ ἀεὶ μένειν. Οὐδὲ
[6, 1, 17]	εἴδεσι τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ	πάσχειν,	ἀλλ´ οὐχ ὡς νῦν τὸ
[6, 1, 19]	τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ	πάσχειν,	ἀλλὰ τὸ ποιεῖν ἐν ἄλλῳ
[6, 1, 29]	ἡ γὰρ ὕλη πρὸς τὸ	πάσχειν	αὐτοῖς ὑπόκειται. Εἰ δὲ σύνθετα,
[6, 1, 22]	ὅσα τοῦ ποιεῖν πρὸς τὸ	πάσχειν,	εἰ μὲν παρὰ τούτῳ τὸ
[6, 1, 20]	Ἢ οὐδὲν κωλύει ποιοῦντα καὶ	πάσχειν.	Εἰ οὖν κατ´ αὐτὸ τὸ
[6, 1, 20]	τὸ δὲ καλλύνοιτο, τὸ καλλυνόμενον	πάσχειν;	Εἰ οὖν τὸ καλλῦνον χεῖρον
[6, 1, 22]	εἰ καὶ τὸ προνοίας τυγχάνειν	πάσχειν·	εἰς ἄλλο γὰρ καὶ περὶ
[6, 1, 19]	τὸ ἀλγεῖν· καὶ γὰρ τὸ	πάσχειν	ἐν τούτῳ. Τί οὖν, εἰ
[6, 1, 22]	ποιεῖν, ἀπαθὲς τηροῦσα, τὸ δὲ	πάσχειν	ἐν τῷ διατίθεσθαι ἑτέρως ἢ
[6, 1, 19]	ἐπὶ σώματος ζῴου βαίνῃ, τὸ	πάσχειν	ἐπινοεῖ, ὃ ἐπιγίγνεται, ἄλγημα συλλογιζόμενος,
[6, 1, 17]	μὲν ποιεῖν λέγουσι, τὸ δὲ	πάσχειν;	~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ ἐν τῷ
[6, 1, 21]	τὸ αὐτὸ πάσχειν καὶ οὐ	πάσχειν	ἔσται. Καὶ πῶς οὐ τὸ
[6, 1, 21]	τοιαύτην ἀλλοίωσιν πεῖσιν καὶ τὸ	πάσχειν	ἔχειν; Ἀλλ´ εἰ τὸ θερμαίνεσθαι
[6, 1, 20]	διὰ τί ποιεῖν μᾶλλον ἢ	πάσχειν;	Ἤ, ὅτι ἀντιτρίβεται, καὶ πάσχει.
[6, 1, 20]	τὸ δὲ αὔξοιτο, τὸ αὐξόμενον	πάσχειν;	Ἢ μόνον ἐν τῷ ποιῷ
[6, 1, 22]	ἄλλου τὸ νοεῖν, ἢ ἐκεῖνο	πάσχειν.	Ἢ οὐδὲ τὸ νοεῖν ποιεῖν
[6, 1, 22]	ποιεῖν, εἰ δὲ παρὰ τῷδε,	πάσχειν.	Καὶ θεωρούμενον ἑκάτερον οὐ καθ´
[6, 1, 21]	τῷ δὲ μή, τὸ αὐτὸ	πάσχειν	καὶ οὐ πάσχειν ἔσται. Καὶ
[6, 1, 20]	τὸ πάσχειν, ὃ ἦν οὐ	πάσχειν	κατὰ τὸν ποιοῦντα; Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 19]	τις λέγοι γεγράφθαι, οὐ τὸ	πάσχειν	λέγει. Καὶ ἐπὶ τοῦ βαδίζειν,
[6, 1, 21]	κατὰ τὸ θερμαίνεσθαι, οὐδὲν κωλύει	πάσχειν	λέγειν· διττὸν γὰρ εἶναι τὸ
[6, 1, 19]	πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ δὲ	πάσχειν	λέγεται, τὸ γενόμενον ὕστερον, οὐ
[6, 1, 20]	τὴν κίνησιν εἶναι ποιεῖ τὸ	πάσχειν,	ὃ ἦν οὐ πάσχειν κατὰ
[6, 1, 19]	τὸ μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ	πάσχειν.	Οἷον καὶ τὸ γράφειν, καίτοι
[6, 1, 20]	Εἰ οὖν κατ´ αὐτὸ τὸ	πάσχειν,	οἷον τὸ τρίβειν, διὰ τί
[6, 1, 19]	ἐν ἄλλῳ, οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ	πάσχειν,	ὅτι μὴ ἄλλο τι ἐν
[6, 1, 22]	ἡ αὐτή, παρὰ δὲ τῷδε	πάσχειν,	ὅτι τάδε οὗτος διατίθεται· ὥστε
[6, 1, 21]	ὁρᾶν. ~Τίνι οὖν γνωριοῦμεν τὸ	πάσχειν;	Οὐ γὰρ δὴ τῇ ἐνεργείᾳ
[6, 1, 21]	ὁλκὰς οὔσας πείσεις, τὸ δὲ	πάσχειν	οὐ τῷ παρ´ ἑτέρου ἢ
[6, 1, 22]	τινὶ ποιεῖν, ἐν ἄλλῃ δὲ	πάσχειν·	παρὰ μὲν γὰρ τῷδε θεωρούμενον
[6, 1, 18]	καὶ εἰ τὰς πρὸς τὸ	πάσχειν	πάσας κινήσεις, τὰς δ´ ἀπολύτους
[6, 1, 18]	καὶ εἰ πάσας πρὸς τὸ	πάσχειν	τὰς ποιήσεις ἤ τινας καὶ
[6, 1, 20]	ποιεῖν; Τὸν δὲ μανθάνοντα πῶς	πάσχειν	τῆς τοῦ ποιοῦντος ἐνεργείας εἰς
[6, 1, 21]	ἀφ´ ἑτέρου ἐν ἄλλῳ τὸ	πάσχειν.	Τί οὖν, εἰ ἐξ αὐτοῦ
[6, 1, 20]	δὲ ἔχων πάσχων ἔσται τοῦ	πάσχειν	τινὸς λαμβανομένου· οὐδὲ γὰρ τῷ
[6, 1, 24]	πάθος, ἐν τῷ πεπονθέναι ἢ	πάσχειν.	Τὸ δὲ ἀνάκειται» τί ἄλλο
[6, 1, 21]	λέγειν· διττὸν γὰρ εἶναι τὸ	πάσχειν,	τὸ μὲν ἐν τῷ χεῖρον
[6, 1, 22]	διαιροῦσα τὸ ποιεῖν καὶ τὸ	πάσχειν	τὸ μὲν ποιεῖν, καθόσον ποιεῖν,
[6, 1, 20]	δὲ βέλτιον γίγνοιτο, ὁ χαλκός,	πάσχειν	τὸν χαλκὸν φήσομεν, τὸν δὲ
[6, 1, 19]	ἓν λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου	πάσχειν,	τοῦ ἀντιθέτου. Ὃ δὲ πάσχειν
[6, 1, 22]	ἢ οὐδέτερον. ~Οὐκοῦν γίγνεται τὸ	πάσχειν	τῷ ἔχειν ἐν αὐτῷ κίνησιν
[6, 1, 20]	δὲ λευκαίνεται ὁ γιγνόμενος κύκνος,	πάσχειν	φήσομεν ἰόντα εἰς οὐσίαν; Εἰ
[6, 1, 21]	εἰ τὸ θερμαίνεσθαι θερμότητά ἐστιν	ἴσχειν,	εἴη δὲ τῷ μὲν εἰς
[6, 1, 12]	τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ· καὶ	πάλιν	διαιρετέον τὰς ὠφελείας καὶ τὰς
[6, 1, 16]	πάντως, ἔχει δὲ καὶ τὸ	πάλιν	καὶ πάλιν, οὐχ ἵνα ἀφίκηται
[6, 1, 6]	πατρὸς υἱέος, δεσπότου δούλου, καὶ	πάλιν	ὁμοίου ἀνομοίου, ἴσου ἀνίσου, ποιητικοῦ
[6, 1, 2]	ἀλλὰ τὰ μάλιστα ὄντα παραλελοίπασι.	~Πάλιν	οὖν ἆρα γένη νομιστέον εἶναι;
[6, 1, 16]	δὲ καὶ τὸ πάλιν καὶ	πάλιν,	οὐχ ἵνα ἀφίκηται εἰς ἐνέργειαν
[6, 1, 10]	οὐσίᾳ μετὰ τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ	πάλιν	πῶς αἱ δυνάμεις; Ἢ καὶ
[6, 1, 30]	ἢ ὕλης πως ἐχούσης ὄντων	πάλιν	τά πως ἔχοντα ἐπὶ τὴν
[6, 1, 1]	μὴ εἶναι· οὐ γὰρ δὴ	ἀνάπαλιν.	Οὗ δὴ ἐξεταστέον, τίνα κἀκεῖ
[6, 1, 4]	τῷ τὸν χρόνον, καίτοι ἴσως	ἀνάπαλιν	τοῦ χρόνου τὸ συνεχὲς παρὰ
[6, 1, 10]	οἷον ἐπιστήμην μὲν εἶδος καὶ	δύναμιν,	ἀνεπιστημοσύνην δὲ στέρησιν καὶ ἀδυναμίαν.
[6, 1, 10]	τρίγωνον; Ἢ ὅλως οὐδὲ πρὸς	δύναμιν	δεῖ βλέπειν, ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς
[6, 1, 10]	Εἰ μὲν γὰρ τὸ κοινὸν	δύναμιν	ἐροῦμεν, ἣ ἐφαρμόττει καὶ ταῖς
[6, 1, 10]	δύναται. Καὶ τὸ κάλλος δὲ	δύναμιν	ἔχει τινός. Ἆρ´ οὖν καὶ
[6, 1, 12]	ἐνταῦθα ὁ ποιητικός, εἰ κατὰ	δύναμιν	λέγεται, ἡ δὲ δύναμις ποιότης.
[6, 1, 10]	καὶ τὸ ὂν ᾗ ὂν	δύναμιν	οὐδεμίαν ἕξει, ἀλλ´ ὅταν αὐτῷ
[6, 1, 11]	Ἔπειτα διὰ τί ὁ κατὰ	δύναμιν	τοῦ κατὰ ἐπιστήμην διοίσει; Ἢ
[6, 1, 4]	πως τὰ πρώτως καὶ δευτέρως.	Ἡμῖν	δὲ ζητητέον, πῶς οἱ καθ´
[6, 1, 1]	αὗται αἱ δόξαι ἱκανῶς ἀφετέαι	ἡμῖν.	Ὅσα δ´ ἐξετάσαντες τὰ ἐκείνων
[6, 1, 14]	εἶδος ἐν γένει; Καὶ οὕτως	ἡμῖν	πλείους αἱ κατηγορίαι ἔσονται. ~Ἐν
[6, 1, 23]	τὸ ἔχειν λεγόμενα καὶ εἰς	ἕξιν	{αὐτά} ὅπου ποτὲ ἡ ἕξις,
[6, 1, 23]	τὴν κάθεξιν αὐτὴν καὶ τὴν	ἕξιν,	δηλονότι καὶ τὰ ἄλλα πάντα
[6, 1, 12]	διδῷ, ἀλλὰ νοῦν λέγων εἰ	ἕξιν	λέγοι, ἢ κοινόν τι ἐπ´
[6, 1, 10]	καὶ τὴν διάθεσιν καὶ τὴν	ἕξιν	ποιὸν καὶ τὴν νόσον ὡσαύτως
[6, 1, 23]	τις. Εἰ δὲ κατὰ τὴν	κάθεξιν	αὐτὴν καὶ τὴν ἕξιν, δηλονότι
[6, 1, 22]	ποιεῖν. Καὶ κίνησις μὲν ἐπ´	ἀμφοῖν,	ἡ δὲ διαφορὰ ἡ διαιροῦσα
[6, 1, 9]	Αἴσθησις δὲ εἶδός τι ἐξ	ἀμφοῖν,	καὶ γνῶσις ὡσαύτως ἐξ ἀμφοῖν
[6, 1, 12]	οὐ γὰρ δὴ ἓν γένος	ἀμφοῖν.	Καὶ εἰ ὁ πυκτικὸς ἐν
[6, 1, 2]	ἄλλο τι ὂν κατηγορούμενον κατ´	ἀμφοῖν,	ὃ οὔτε σῶμα οὔτε ἀσώματον
[6, 1, 3]	ὕλην, τὸ εἶδος, τὸ ἐξ	ἀμφοῖν;	Οἷον εἴ τις τὸ τῶν
[6, 1, 23]	ἐπεὶ καὶ τὸ ἕστηκεν» ἐπ´	ἀμφοῖν	οὐ ταὐτόν. Ἔτι καὶ τὸ
[6, 1, 2]	τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἐξ	ἀμφοῖν.	Πάντα γὰρ ταῦτα οὐσίας λέγουσιν
[6, 1, 9]	ἀμφοῖν, καὶ γνῶσις ὡσαύτως ἐξ	ἀμφοῖν	τι εἶδος· ἡ δὲ ἕξις
[6, 1, 8]	δὲ οὐ ποιοῦσαν, ἀλλ´ ἐπ´	ἀμφοῖν	τὸ ποιοῦν ἄλλο; Οἷον ἰσότητα
[6, 1, 7]	ἔχει, τὸ δ´ ἔχεται, καὶ	πρὶν	ἡμᾶς ἐπιστῆσαι, καὶ ἴσα πρὸ
[6, 1, 19]	οὖν αὐτὸ τὸ ἓν γενόμενον,	πρὶν	καὶ λύπην ποιῆσαι, ἢ ὅλως
[6, 1, 26]	μετέχειν τοῦ ἓν καὶ κατὰ	σύμβασιν.	Δεῖ τοίνυν εἶναι τὸ πρώτως
[6, 1, 26]	καὶ κυρίως πρὸ τοῦ κατὰ	σύμβασιν·	ἢ πῶς ἡ σύμβασις; Καὶ
[6, 1, 1]	στοιχεῖα, γένη {δὲ} τινὰ οὗτοι	εἰρήκασιν,	οἱ μὲν δέκα, οἱ δὲ
[6, 1, 27]	ὁ ὀρχηστὴς οὐχ ὑποκείμενον τοῖς	σχήμασιν	ἐνέργεια γὰρ αὐτοῦ τὰ ἄλλα
[6, 1, 30]	ἦν ἂν ζητούντων εἴ τινα	διδόασιν	ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις σχέσεσι, πολλαχοῦ
[6, 1, 27]	ἣν λέγουσιν ὕλην ἔσται τοῖς	πᾶσιν	ὑποκείμενον, εἰ τὰ ἄλλα παρ´
[6, 1, 9]	αὐτοῦ μετουσίᾳ; Ἤ, εἰ μὲν	παντάπασιν	αἰσχροί, ἴσοι εἴδους ἀπουσίᾳ· εἰ
[6, 1, 26]	μὴ ἐνέργειαν πρὸ δυνάμεως τάττειν,	παντάπασιν	ἀτοπώτατον. Οὐδὲ γὰρ ἔστι τὸ
[6, 1, 25]	καὶ σώμασι. Καὶ διαφορὰς οὐ	καταλελοίπασιν,	αἷς τὸ τὶ διαιρήσουσι. Καὶ
[6, 1, 7]	τὸ διπλάσιον πρὸς ἥμισυ τὴν	ὑπόστασιν	δίδωσιν οὔτε τῷ διπήχει ἢ
[6, 1, 12]	τῷ νενευκέναι πρὸς τὸ ποιεῖν	ὑπόστασιν	εἶναι καὶ κατὰ τὸ ποιητικόν·
[6, 1, 8]	ἀλλήλων τίνα ἔχει κοινὴν τὴν	ὑπόστασιν	εἰπάτωσαν. Σῶμα μὲν οὖν τι
[6, 1, 7]	εἶτα εὑρεθὲν τὸ ταὐτὸν ποίαν	ὑπόστασιν	ἔχει. Λεκτέον δὴ τὸ πρός
[6, 1, 12]	ποιητικόν· τὸ γὰρ μεῖζον τὴν	ὑπόστασιν,	καθὸ μεῖζον, πρὸς τὸ ἔλαττον,
[6, 1, 6]	ἐπιστητὸν μίαν τινὰ κατ´ ἐνέργειαν	ὑπόστασιν	{πρὸς τὸ τοῦ ἐπιστητοῦ εἶδος}
[6, 1, 30]	ἂν ζητούντων εἴ τινα διδόασιν	ὑπόστασιν	ταῖς τοιαύταις σχέσεσι, πολλαχοῦ οὐ
[6, 1, 8]	τῷ ἑτέρῳ, τὸ δὲ τὴν	ὑπόστασιν;	Τοιοῦτον γὰρ καὶ ὁ πατὴρ
[6, 1, 28]	εἰς ἀρχῶν καὶ τῶν ἄλλων	θέσιν.	Τὰ γὰρ σώματα νομίσαντες εἶναι
[6, 1, 4]	ἐναντία ᾖ· ἀλλ´ οὐδὲ ἥντινα	διάθεσιν	ἔχει, οἷον θερμὸν ἢ καλόν,
[6, 1, 10]	καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν	διάθεσιν	καὶ τὴν ἕξιν ποιὸν καὶ
[6, 1, 6]	πρὸς ἄλληλα ἢ ἡμῶν τὴν	παράθεσιν	νοούντων; Τὸ δ´ ὑπερέχον τὸ
[6, 1, 28]	ὄντων τῶν λεγομένων πρὸς τὴν	ὑπόθεσιν	ταύτην τούτων μὲν παυστέον, μὴ
[6, 1, 10]	ταῖς διαθέσεσι καὶ ταῖς φυσικαῖς	δυνάμεσιν,	ἀφ´ ἧς τὸ ἔχον δύναται
[6, 1, 1]	ἐξετάσαντες τὰ ἐκείνων ἔθεντο ἐν	γένεσιν	ὡρισμένοις αὐτοί, περὶ τούτων ἐπισκεπτέον,
[6, 1, 25]	παρόντι ἐατέον, αὐτὴν δὲ τὴν	διαίρεσιν	ἐπισκεπτέον. Ὑποκείμενα μὲν γὰρ πρῶτα
[6, 1, 1]	περὶ τῶν νοητῶν κατὰ τὴν	διαίρεσιν	οὐ λέγουσιν· οὐ πάντα ἄρα
[6, 1, 12]	καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπὶ τῶν	προαίρεσιν	ἐχόντων τῷ νενευκέναι πρὸς τὸ
[6, 1, 19]	χρόνον, ὥστε εἰς ταὐτὸν ταῖς	κινήσεσιν	ἐλθεῖν, οἷον τὸ ζῆν καὶ
[6, 1, 15]	καὶ πρός τι διὰ τὴν	σχέσιν	ἄλλου πρὸς ἄλλο, κινήσεως δὲ
[6, 1, 7]	ἀλλὰ τούτων ὄντων κατὰ τὴν	σχέσιν	αὐτῶν πρὸς τῷ δύο, τὸ
[6, 1, 8]	ὅλως ὡς ἑτέραν φύσιν τὴν	σχέσιν	ἐν ἑκατέρῳ, καὶ λεκτέον ὁμώνυμον
[6, 1, 7]	παρὰ τὸ ποσὸν αὐτῶν τὴν	σχέσιν,	καθὸ τὸ μὲν ὑπερβάλλει, τὸ
[6, 1, 8]	Ἆρ´ οὖν ταύτῃ διαιρετέον τὴν	σχέσιν	καὶ διαιρετέον οὐχ ὡς ταὐτόν
[6, 1, 8]	ἔργου ἢ ἀεὶ πρὸς τὴν	σχέσιν	καὶ εἶχε καὶ πρὸ τοῦ
[6, 1, 9]	οἷον ποιοῦντος, ἐπιστήμης, ἐνεργῆ τὴν	σχέσιν	κατὰ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸν
[6, 1, 18]	αἴσθησις δέ, εἰ πρὸς ἕτερον,	σχέσιν	μὲν ἔχει πρὸς ἐκεῖνο, ἔχει
[6, 1, 8]	τὰ μὲν ἔχει ἀργὸν τὴν	σχέσιν,	οἷον κειμένην θεωρεῖν, καὶ ἅμα
[6, 1, 17]	τι· πάντως γὰρ ἔχει ὁτιοῦν	σχέσιν	πρὸς ὁτιοῦν, ὡς καὶ ἐπὶ
[6, 1, 14]	Ἔπειτα, εἰ τοῦτον ἐνταῦθα λέγομεν,	σχέσιν	τινὰ γεννῶμεν τοῦδε ἐν τῷδε
[6, 1, 18]	ἔχει δέ τι παρὰ τὴν	σχέσιν,	τὸ ἢ ἐνέργεια ἢ πάθος
[6, 1, 9]	γενικῶς τὴν τοῦ πρός τι	σχέσιν	ὡς εἶδός τις θήσεται, γένος
[6, 1, 8]	τὴν μὲν ποιοῦσαν ποίησιν καὶ	πάθησιν,	ὡς μίαν ἄμφω, τὴν δὲ
[6, 1, 18]	τὴν νόησιν. Καὶ γὰρ τὴν	αἴσθησιν	πρὸς τὸ αἰσθητόν· ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 18]	αἰσθητόν· ἀλλ´ εἰ κἀκεῖ τὴν	αἴσθησιν	πρὸς τὸ αἰσθητόν, διὰ τί
[6, 1, 5]	πάθος, ἢ ἑκάστην ἄλλου μὲν	ποίησιν,	ἄλλου δὲ πάθος, ἢ ποίησιν
[6, 1, 17]	ἔσται. Εἰ δὲ τὴν μὲν	ποίησιν	εἰς τὸ πρός τι ἀνάξουσι,
[6, 1, 5]	ποίησιν, ἄλλου δὲ πάθος, ἢ	ποίησιν	εἰς τὸ ὑποκείμενον, πάθημα δ´
[6, 1, 8]	λεκτέον ὁμώνυμον τὴν μὲν ποιοῦσαν	ποίησιν	καὶ πάθησιν, ὡς μίαν ἄμφω,
[6, 1, 5]	κίνησιν ταύτην κατὰ τὴν πληγὴν	ποίησιν	μᾶλλον ἂν εὐλόγως τις θεῖτο,
[6, 1, 14]	τί〉 διαφέρει τὸ ὧδε τοῦ	Ἀθήνησιν;	Ἀλλὰ τὸ ὧδε τὸ δεικτικὸν
[6, 1, 14]	Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ τόπου τὸ	Ἀθήνησιν.	Εἶτα, εἰ τὸ Ἀθήνησι τοῦτό
[6, 1, 14]	φήσουσι σημαίνειν· ὥστε καὶ τὸ	Ἀθήνησιν·	ὥστε τοῦ τόπου τὸ Ἀθήνησιν.
[6, 1, 18]	Τὸ γοῦν βαδίζειν ἀπολελυμένον ὂν	κίνησιν	ἂν εἴποιεν, τὸ δὲ νοεῖν
[6, 1, 16]	~Εἰ δέ τις λέγοι τὴν	κίνησιν	ἀτελῆ ἐνέργειαν εἶναι, οὐδὲν ἐκώλυε
[6, 1, 17]	μήτε τὴν ἐνέργειαν μήτε τὴν	κίνησιν	γένους δεῖσθαι καθ´ αὑτά, ἀλλ´
[6, 1, 19]	ἑτέραν ἐν τῷ τεμνομένῳ διάδοχον	κίνησιν	γίγνεσθαι. Ἢ ἴσως οὐ κατ´
[6, 1, 20]	οὖν τὸ ἐν ἄλλῳ τὴν	κίνησιν	εἶναι ποιεῖ τὸ πάσχειν, ὃ
[6, 1, 19]	ἀλλὰ οἷον ἀξιοῦσι καὶ τὴν	κίνησιν	εἶναι. Ὥστε κινήσεις ἄμφω λεκτέον,
[6, 1, 17]	τί οὐ καὶ τὴν μὲν	κίνησιν	εἰς τὸ πρός τι, τὸ
[6, 1, 16]	ἀχρόνῳ, οὕτως οὐδὲν κωλύει καὶ	κίνησιν	ἦρχθαι ἐν ἀχρόνῳ, ὁ δὲ
[6, 1, 19]	λεκτέον, καὶ ἕν τι τὴν	κίνησιν	καὶ γένος ἕν, θεωροῦντας παρὰ
[6, 1, 22]	διὰ τί οὐ καὶ ἔχει	κίνησιν;	Καὶ ἡ ἀπόλυτος κίνησις, οἷον
[6, 1, 19]	οὐσίᾳ καὶ τὸ ποιὸν καὶ	κίνησιν	οὖσαν περὶ αὐτήν. Καί, εἰ
[6, 1, 22]	ἑκάτερον· καὶ οὗτος δίδωσι τῷδε	κίνησιν,	οὗτος δὲ λαμβάνει, ὥστε λῆψις
[6, 1, 4]	ὅσα ποσὰ λέγουσι, καὶ τὴν	κίνησιν	ποσὸν τῷ τὸν χρόνον, καίτοι
[6, 1, 5]	καὶ ποίησις σημαντική. Τὴν δὴ	κίνησιν	ταύτην κατὰ τὴν πληγὴν ποίησιν
[6, 1, 22]	πάσχειν τῷ ἔχειν ἐν αὐτῷ	κίνησιν	{τὴν ἀλλοίωσιν} τὴν κατὰ τὸ
[6, 1, 22]	ποιεῖν ἢ ἔχειν ἐν αὐτῷ	κίνησιν	τὴν ἀπόλυτον παρ´ αὐτοῦ ἢ
[6, 1, 16]	ἐνέργειαν προτάττειν, εἶδος δὲ τὴν	κίνησιν	ὡς ἀτελῆ οὖσαν ὑποβάλλειν, κατηγοροῦντά
[6, 1, 22]	ἔχει βάδισιν, καὶ ἔχει δὲ	νόησιν.	Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ τὸ προνοεῖν
[6, 1, 18]	πρὸς τὸ νοητόν, ὥσπερ τὴν	νόησιν.	Καὶ γὰρ τὴν αἴσθησιν πρὸς
[6, 1, 10]	εἶδος καὶ δύναμιν, ἀνεπιστημοσύνην δὲ	στέρησιν	καὶ ἀδυναμίαν. Ἢ μορφή τις
[6, 1, 6]	μέτρον πρὸς τὸ μετρούμενον τὴν	μέτρησιν.	Ὅμοιον δὲ πρὸς ὅμοιον τί
[6, 1, 11]	καὶ διαφοραῖς. Ἔχοι δ´ ἂν	ζήτησιν	καί, εἰ ἐκ πάθους αἵδε,
[6, 1, 29]	ἄρα ὕλη. Τίς οὖν τοῦτό	φησιν;	Οὐ γὰρ δὴ αὐτὴ ἡ
[6, 1, 22]	οἷον ἡ τοῦ βαδίζειν, ἔχει	βάδισιν,	καὶ ἔχει δὲ νόησιν. Ἐπισκεπτέον
[6, 1, 10]	καὶ τῶν οἰκείων δυνάμεων ὅ	εἰσιν.	Ἀλλ´ ἆρα κατὰ τὰς ἐπ´
[6, 1, 10]	ἐνέργειαι τῶν οὐσιῶν, ὅσαι μάλιστά	εἰσιν	ἐνέργειαι, τὸ ποιοῦ καθ´ αὑτὰς
[6, 1, 20]	μόνον ἐν τῷ ποιῷ τὴν	πεῖσιν;	Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν καλὸν
[6, 1, 21]	τὸ βέλτιον, τὴν τοιαύτην ἀλλοίωσιν	πεῖσιν	καὶ τὸ πάσχειν ἔχειν; Ἀλλ´
[6, 1, 21]	κωλύει ἐνέργειαν εἶναι φαύλην καὶ	πεῖσιν	καλήν. Τίνι οὖν διοριοῦμεν; Ἆρα
[6, 1, 7]	οὔτε τῷ διπήχει ἢ ὅλως	δυσίν,	οὔτε τῷ πηχυαίῳ ἢ ὅλως
[6, 1, 30]	τὸ〉 ἐπιγινόμενον πρᾶγμα τοῖς ἤδη	οὖσιν	ἄτοπον συντάττειν {τὸ ἐπιγινόμενον} εἰς
[6, 1, 4]	ποσότης; Ἢ ὅτι ἐν τοῖς	οὖσιν	ὄντες, εἰ μηδεμιᾷ τῶν ἄλλων
[6, 1, 28]	προσεῖναι τῷ ἀληθῶς ὄντι, οἷς	οὖσιν	ὑπάρχειν καὶ τὸ ἀεὶ μένειν.
[6, 1, 25]	πρότερα τοῖς ὕστερον εἰς ἓν	ἄγουσιν,	οὐχ οἷόν τε ὂν ἐν
[6, 1, 13]	εἴη, καὶ οὐχ ἕν τι	λέγουσιν.	Ἀλλὰ Σωκράτης ἢ ἡ πρᾶξις
[6, 1, 26]	σώματος τὸ τριχῇ διαστατόν, μαθηματικὸν	λέγουσιν·	εἰ δὲ μετὰ ἀντιτυπίας τὸ
[6, 1, 2]	ἀμφοῖν. Πάντα γὰρ ταῦτα οὐσίας	λέγουσιν	εἶναι, καὶ οὐ τὸ ἴσον
[6, 1, 13]	τόδε, ἔτι πλείω καὶ μᾶλλον	λέγουσιν·	ἔπειτα, εἰ δεῖ ἐπεισάγειν ἄλλας
[6, 1, 26]	ἀντιτυπίας τὸ τριχῇ, οὐχ ἓν	λέγουσιν.	Ἔπειτα ἡ ἀντιτυπία ποιὸν ἢ
[6, 1, 13]	χρόνῳ εἰ μὲν τὸ πρᾶγμα	λέγουσιν,	οἷον Σωκράτης ὅτι πέρυσιν ἦν,
[6, 1, 29]	δεῖ εἶναι τῶν ὑποκειμένων, καὶ	λέγουσιν·	οὐ γὰρ ἂν αὐτὰ δεύτερα
[6, 1, 1]	νοητῶν κατὰ τὴν διαίρεσιν οὐ	λέγουσιν·	οὐ πάντα ἄρα τὰ ὄντα
[6, 1, 27]	τὰ ἄλλα οὕτως οὐδὲ ἣν	λέγουσιν	ὕλην ἔσται τοῖς πᾶσιν ὑποκείμενον,
[6, 1, 29]	ἀλλὰ πρὸ τοῦ συνθέτου ὃ	ποιοῦσιν	ἐξ ὕλης καὶ εἴδους ἔσονται·
[6, 1, 29]	εἰ μὴ κἀκεῖ ὑπόστασις, τί	καταριθμοῦσιν	ὡς ἓν γένος ἢ εἶδος;
[6, 1, 26]	ἄλλην ὕλην τὴν τοῦ θεοῦ	εἰσάξουσιν.	Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ ἡ ὕλη
[6, 1, 19]	δέ, εἰ καί τινες ἐνέργειαι	δόξουσιν	ἀτελεῖς εἶναι μὴ προσλαβοῦσαι χρόνον,
[6, 1, 4]	τὰ δ´ ἄλλα εἰς ταῦτα	ἀναφέρουσιν,	ὅσα ποσὰ λέγουσι, καὶ τὴν
[6, 1, 4]	οἱ κανόνες καὶ τὰ μέτρα	μετροῦσιν.	Ἀλλ´ εἰ ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντες
[6, 1, 29]	ἐν ὕλῃ γενόμενοι σύνθετόν τι	ποιήσουσιν,	ἀλλὰ πρὸ τοῦ συνθέτου ὃ
[6, 1, 30]	Ἀλλὰ διαφορὰν τῶν πως ἐχόντων	φήσουσιν	εἶναι καὶ ἄλλως πως ἔχειν
[6, 1, 4]	τὸ συνεχὲς ᾗ συνεχὲς ποσὸν	φήσουσιν	εἶναι, τὸ διωρισμένον οὐκ ἂν
[6, 1, 10]	ἃ δύναται, οὐκέτι αἱ ἀδυναμίαι	ἁρμόσουσιν.	Ἔπειτα τὸ σχῆμα καὶ ἡ
[6, 1, 2]	κοινόν, ὁπότε παρὰ τῶν προτέρων	ἔχουσιν	αἱ δεύτεραι τὸ οὐσίαι λέγεσθαι;
[6, 1, 30]	δυναμένης. ~Ἐν δὲ τοῖς πως	ἔχουσιν	ἄτοπον μὲν ἴσως τά πως
[6, 1, 4]	Εἰ δὲ τοὺς ἐν τοῖς	μετέχουσιν	αὐτῶν, καθ´ οὓς ἀριθμοῦμεν, οὐ
[6, 1, 4]	δέ, εἰ μετροῦντες τὰ ὑποκείμενα	ἐνυπάρχουσιν	ἐν αὐτοῖς, ἀλλὰ μὴ ἔξω
[6, 1, 13]	πρᾶγμα λέγουσιν, οἷον Σωκράτης ὅτι	πέρυσιν	ἦν, ὁ μὲν Σωκράτης ἔξωθεν
[6, 1, 13]	τὸ δὲ χθὲς καὶ τὸ	πέρυσιν	ὡρίσθαι, πρῶτον μὲν τὸ ἦν
[6, 1, 3]	δὲ τὴν τοῦ ποσοῦ ἴωμεν	φύσιν.	~Ἀριθμὸν δὴ πρῶτον ποσὸν λέγουσι
[6, 1, 17]	πρὸ τοῦ πρός τι εἴληχε	φύσιν.	Αὕτη τοίνυν ἡ ἐνέργεια καὶ
[6, 1, 16]	τόσην μόνον, ἀλλ´ ὅλως τὴν	φύσιν	αὐτῆς ἀναγκάζεσθαι ποσὴν λέγειν καίτοι
[6, 1, 3]	ἔννοιαν τῆς οὐσίας καὶ τὴν	φύσιν.	Καὶ ταῦτα μὲν ἐνταῦθα κείσθω·
[6, 1, 8]	διαφοραῖς, ἀλλ´ ὅλως ὡς ἑτέραν	φύσιν	τὴν σχέσιν ἐν ἑκατέρῳ, καὶ
[6, 1, 7]	διπλάσιον πρὸς ἥμισυ τὴν ὑπόστασιν	δίδωσιν	οὔτε τῷ διπήχει ἢ ὅλως
[6, 1, 21]	πρὸς τὸ βέλτιον, τὴν τοιαύτην	ἀλλοίωσιν	πεῖσιν καὶ τὸ πάσχειν ἔχειν;
[6, 1, 22]	ἔχειν ἐν αὐτῷ κίνησιν {τὴν	ἀλλοίωσιν}	τὴν κατὰ τὸ ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν·
[6, 1, 21]	ὅταν μηδὲν συμβαλλόμενον αὐτὸ ὑπομείνῃ	ἀλλοίωσιν	τὴν μὴ εἰς οὐσίαν ἄγουσαν,
[6, 1, 10]	ὅμοιον. Ἀλλ´ εἰ κατὰ τὴν	μόρφωσιν	καὶ χαρακτῆρα καὶ λόγον, πῶς
[6, 1, 4]	ποσόν τι· ὁποτέρως δ´ ἂν	ἔχωσιν,	οὐκ ἂν κοινόν τι ἔχοιεν
[6, 1, 26]	ἁπάντων τὴν ὕλην, ὃ δυνάμει	ἐστίν,	ἀλλὰ μὴ ἐνέργειαν πρὸ δυνάμεως
[6, 1, 14]	οὔ· ὥσπερ οὐδὲ τὸ ποιότης	ἐστίν»	ἀλλὰ τὸ ποιότης» μόνον. Πρὸς
[6, 1, 3]	ὡς ἐν ὑποκειμένῳ μηδὲ ὅ	ἐστιν	ἄλλου ὄν, οἷον λευκὸν ποιότης
[6, 1, 6]	εἰ ὑπόστασίς τις ἡ σχέσις	ἐστὶν	αὕτη, ὥσπερ ὁ δεξιὸς καὶ
[6, 1, 25]	ὄν, ἕν τι τῶν εἰδῶν	ἐστιν·	εἰ δὲ μὴ ὄν, ἔστι
[6, 1, 25]	ἢ ὂν ἢ μὴ ὄν	ἐστιν·	εἰ μὲν οὖν ὄν, ἕν
[6, 1, 24]	ἄλλο σημαίνοντος ἢ ἐν τόπῳ	ἐστίν»	εἰρημένου τοῦ σχήματος καὶ τοῦ
[6, 1, 11]	Εἰ μὲν γὰρ καθὸ εἶδός	ἐστιν	ἕκαστον, οὐ ποιόν· εἰ δὲ
[6, 1, 9]	δὲ ἡ μικρότης. Ἢ ἀμφότερά	ἐστιν	ἐν ἑκάστῳ, καὶ ὁμοιότης καὶ
[6, 1, 28]	μένοι παρακολουθοῦσα ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ, μᾶλλόν	ἐστιν	ἢ ἐκεῖνο. Τό τε αἰσθητὸν
[6, 1, 7]	σώματος, οὐδ´ ὅτι ψυχὴ τοῦδε	ἐστὶν	ἢ ἐν ἑτέρῳ, ἀλλ´ οἷς
[6, 1, 2]	οὐσίαι λέγεσθαι; Ὅλως δὲ τί	ἐστιν	ἡ οὐσία εἰπεῖν οὐκ ἔστιν·
[6, 1, 21]	Ἀλλ´ εἰ τὸ θερμαίνεσθαι θερμότητά	ἐστιν	ἴσχειν, εἴη δὲ τῷ μὲν
[6, 1, 27]	πρὸς ὄν. Εἰ γὰρ δύναμίς	ἐστιν,	ὃ μέλλει ἔσεσθαι, ἐκεῖνο δὲ
[6, 1, 5]	γὰρ τοσόνδε ἄλλο ὂν τοσόνδε	ἐστίν.	Οὐ γὰρ δὴ ποσότης ὁ
[6, 1, 6]	ἥμισυ, ἢ ἐπὶ μὲν τῶν	ἐστιν,	ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ὕστερον λεχθέντος,
[6, 1, 8]	ἂν εἴη. Λείπεται δέ, εἴπερ	ἔστιν,	ἀσώματον, καὶ ἢ ἐν αὐτοῖς
[6, 1, 7]	καὶ ἐπὶ τοῦ ποιὰ εἶναι	ἔστιν	ἐν ταὐτότητι τῇ πρὸς ἄλληλα,
[6, 1, 2]	ἐστιν ἡ οὐσία εἰπεῖν οὐκ	ἔστιν·	οὐδὲ γάρ, εἰ τὸ ἴδιόν
[6, 1, 7]	μὴ λεγόντων ἡμῶν μηδὲ νοούντων	ἔστιν	οὕτως, ὥστε διπλάσιον εἶναι τόδε
[6, 1, 9]	τῶν ἄλλων εἴδους καὶ λόγου	μετάληψιν	εἶναι. Καὶ γάρ, εἰ μὲν
[6, 1, 28]	τὸ ὁπωσοῦν μένον νομίσαι τὸ	ὄν,	ἀλλὰ ἰδεῖν πρότερον, τίνα δεῖ
[6, 1, 24]	κεῖσθαι ἐν ὀλίγοις καὶ αὐτὸ	ὄν	ἀνακεῖσθαι, καθῆσθαι, καίτοι οὐ κεῖσθαι
[6, 1, 27]	καὶ ἡ ὕλη ὄν πρὸς	ὄν.	Εἰ γὰρ δύναμίς ἐστιν, ὃ
[6, 1, 25]	ὄν ἐστιν· εἰ μὲν οὖν	ὄν,	ἕν τι τῶν εἰδῶν ἐστιν·
[6, 1, 25]	εἰδῶν ἐστιν· εἰ δὲ μὴ	ὄν,	ἔστι τὸ ὂν μὴ ὄν.
[6, 1, 25]	τοῦτο ἢ ὂν ἢ μὴ	ὄν	ἐστιν· εἰ μὲν οὖν ὄν,
[6, 1, 26]	Καὶ διὰ τί τοῦτο μᾶλλον	ὄν,	ἡ ὕλη, ἀλλ´ οὐκ ἐκεῖνο;
[6, 1, 29]	Ἢ γὰρ ὂν ἢ οὐκ	ὄν·	καὶ εἰ ὄν, πάντως ἀσώματον·
[6, 1, 27]	συμβεβηκός; Τὸ δὲ καθ´ αὑτὸ	ὄν	καὶ ἡ ὕλη ὄν πρὸς
[6, 1, 25]	ὄν, ἔστι τὸ ὂν μὴ	ὄν.	Καὶ μυρία ἕτερα. Ταῦτα μὲν
[6, 1, 21]	αὐτῷ εἴτε εἰς ἄλλον τι	ὄν,	κίνημα ἐξ αὐτοῦ. Ἡ οὖν
[6, 1, 29]	πάντως ἀσώματον· εἰ δὲ οὐκ	ὄν,	μάτην λέγεται, καὶ ὕλη μόνον,
[6, 1, 3]	ὑποκειμένῳ μηδὲ ὅ ἐστιν ἄλλου	ὄν,	οἷον λευκὸν ποιότης σώματος καὶ
[6, 1, 28]	τὰ σώματα νομίσειεν εἶναι τὸ	ὄν,	ὅτι οὐ φθείρεται ὁ τόπος
[6, 1, 28]	μὴ τῇ αἰσθήσει ἁλωτὸν τίθεσθαι	ὄν.	Οὐδὲ γὰρ ὀρθῶς τὸ ἀντιτυπὲς
[6, 1, 29]	ἢ οὐκ ὄν· καὶ εἰ	ὄν,	πάντως ἀσώματον· εἰ δὲ οὐκ
[6, 1, 27]	αὑτὸ ὄν καὶ ἡ ὕλη	ὄν	πρὸς ὄν. Εἰ γὰρ δύναμίς
[6, 1, 28]	τὸ ὅλον {ὑποβάθρα ἐκεῖνο} μὴ	ὄν,	πῶς ἂν ὑποβάθρα〉 ἐκεῖνο; Πάντων
[6, 1, 25]	ἐστιν· εἰ μὲν οὖν ὄν,	ἕν	τι τῶν εἰδῶν ἐστιν· εἰ
[6, 1, 29]	ὑπὸ τὸ αὐτὸ τὸ μὲν	ὄν,	τὸ δὲ οὐκ ὂν δύναται
[6, 1, 29]	ἔχον· ἔτι γὰρ μᾶλλον οὐκ	ὄν.	Τὸ δὲ τέταρτον λεχθὲν καὶ
[6, 1, 19]	καὶ τὸ γράφειν, καίτοι ὂν	ἐν	ἄλλῳ, οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ πάσχειν,
[6, 1, 1]	γὰρ οὐ συνώνυμον τὸ ὂν	ἐν	ἅπασι, λέγουσι καὶ ὀρθῶς λέγουσι·
[6, 1, 29]	λεχθὲν καὶ πολλῷ μᾶλλον. Μόνον	ὂν	ἄρα ὕλη. Τίς οὖν τοῦτό
[6, 1, 28]	ὕλην αὐτοῦ προτάξας καὶ τὸ	ὂν	αὐτῇ δεδωκώς, ἀλλ´ οὐχ αὑτῷ.
[6, 1, 27]	ὃ ποιοῦν εἰς αὐτὴν ἔξω	ὂν	αὐτῆς παρέχει αὐτὴν ὑποκεῖσθαι τοῖς
[6, 1, 25]	ἄγουσιν, οὐχ οἷόν τε ὂν	ἐν	γένει τῷ αὐτῷ τὸ μὲν
[6, 1, 27]	ἥμισυ, οὐκ οὐσία πρὸς διπλάσιον·	ὂν	δὲ πρὸς μὴ ὂν πῶς
[6, 1, 10]	Εἶτα καὶ τὸ ὂν ᾗ	ὂν	δύναμιν οὐδεμίαν ἕξει, ἀλλ´ ὅταν
[6, 1, 29]	μὲν ὄν, τὸ δὲ οὐκ	ὂν	δύναται εἶναι. Ἀλλὰ τί τοῦτο
[6, 1, 28]	πλήθει μᾶλλον ἂν τὸ ὅλον	ὂν	εἴη ἢ ἕν τι τῶν
[6, 1, 28]	ὑπ´ αὐτὰ τοῦτο ᾠήθησαν τὸ	ὂν	εἶναι, ὥσπερ ἂν εἴ τις
[6, 1, 19]	Οἷον καὶ τὸ γράφειν, καίτοι	ὂν	ἐν ἄλλῳ, οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ
[6, 1, 1]	Ὅτι γὰρ οὐ συνώνυμον τὸ	ὂν	ἐν ἅπασι, λέγουσι καὶ ὀρθῶς
[6, 1, 25]	ἓν ἄγουσιν, οὐχ οἷόν τε	ὂν	ἐν γένει τῷ αὐτῷ τὸ
[6, 1, 25]	Καὶ τὸ τὶ τοῦτο ἢ	ὂν	ἢ μὴ ὄν ἐστιν· εἰ
[6, 1, 29]	ὕλῃ πως ἔχον; Ἢ γὰρ	ὂν	ἢ οὐκ ὄν· καὶ εἰ
[6, 1, 10]	πῶς δύναμις; Εἶτα καὶ τὸ	ὂν	ᾗ ὂν δύναμιν οὐδεμίαν ἕξει,
[6, 1, 12]	Ἐπεὶ καὶ τὸ μεῖζον τρίπηχυ	ὂν	καθ´ αὑτὸ καὶ μεῖζον καὶ
[6, 1, 20]	ὥσπερ τὸ πληγῆναι ἐν ἀντιλήψει	ὂν	καὶ γνωρίσει, ὥσπερ οὐδὲ τὸ
[6, 1, 2]	πρὸ τῆς αἰσθητῆς, ἄλλο τι	ὂν	κατηγορούμενον κατ´ ἀμφοῖν, ὃ οὔτε
[6, 1, 18]	ἑκάτερον. Τὸ γοῦν βαδίζειν ἀπολελυμένον	ὂν	κίνησιν ἂν εἴποιεν, τὸ δὲ
[6, 1, 25]	λέγειν καὶ αὐτά. Εἰ δὲ	ὂν	μὲν μόνον τὴν ὕλην φήσουσι,
[6, 1, 25]	δὲ μὴ ὄν, ἔστι τὸ	ὂν	μὴ ὄν. Καὶ μυρία ἕτερα.
[6, 1, 13]	μέρος ᾗ μέρος πρός τι	ὂν	προσλαμβάνουσι. Καὶ τὸ παρεληλυθὸς ἐγκείμενον
[6, 1, 28]	μὴ ὂν ὡς τὸ μάλιστα	ὂν	προτάττουσι καὶ τὸ ὕστατον πρῶτον.
[6, 1, 27]	διπλάσιον· ὂν δὲ πρὸς μὴ	ὂν	πῶς πρός τι, εἰ μὴ
[6, 1, 5]	ἄλλη· τὸ γὰρ τοσόνδε ἄλλο	ὂν	τοσόνδε ἐστίν. Οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 20]	μὴ ἀντίθετον· ὅμως δὲ ἕτερον	ὂν	τοῦ ποιεῖν οὐκ ἐν τῷ
[6, 1, 28]	φιλονεικεῖν, δεικνύντα, ὅτι τὸ μὴ	ὂν	ὡς τὸ μάλιστα ὂν προτάττουσι
[6, 1, 19]	οὐ πάθος ἐστὶ τοῦ εἰς	ὅν,	οἷον τὸ ἀκοῦσαι; Ἢ οὐ
[6, 1, 11]	τοῦ ὑποκειμένου εἶδος ἢ αἰσχρόν,	λόγον	ἂν ἔχοι. Τὸ δὲ τραχὺ
[6, 1, 10]	λέγεσθαι καὶ μὴ καθ´ ἕνα	λόγον,	καὶ μὴ μόνον τετραχῶς, ἀλλὰ
[6, 1, 10]	ὁ λόγος; Ἢ καὶ ἐνταῦθα	λόγον	κινούμενον τὸν τῆς ὑγιείας. Ἢ
[6, 1, 10]	τὴν μόρφωσιν καὶ χαρακτῆρα καὶ	λόγον,	πῶς τὰ κατὰ ἀδυναμίαν καὶ
[6, 1, 9]	καὶ τὸν ἐπὶ τῇ ἐνεργείᾳ	λόγον	τίθεσθαι, ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων
[6, 1, 25]	γὰρ ὡς ἀσύνετον αὐτοῖς καὶ	ἄλογον	τὸ τὶ τοῦτο καὶ οὐκ
[6, 1, 23]	καὶ τὸ ἐν ὀλίγοις πῶς	εὔλογον	ἔχειν κατηγορίαν γενικὴν ἄλλην; ~Ἐπὶ
[6, 1, 8]	διαιρετέον, ᾗ τὰ μὲν ἔχει	ἀργὸν	τὴν σχέσιν, οἷον κειμένην θεωρεῖν,
[6, 1, 6]	ποιητικὸν πρὸς τὸ παθητικὸν κἂν	ἔργον	ἓν ἀπεργάσαιτο, καὶ τὸ μέτρον
[6, 1, 4]	δηλοῦται· ἀλλὰ γραμμή γε καὶ	ἐπίπεδον	καὶ σῶμα οὐδὲ λέγεται, ἀλλὰ
[6, 1, 25]	μὲν οὖν ἐν τῷ παρόντι	ἐατέον,	αὐτὴν δὲ τὴν διαίρεσιν ἐπισκεπτέον.
[6, 1, 18]	ἐνέργειαν, οἶμαι. Ἢ οὐδὲ ποιεῖν	φατέον	τὸ νοεῖν καὶ τὸ βαδίζειν.
[6, 1, 8]	Ἆρ´ οὖν τὰς σχέσεις ταύτῃ	διαιρετέον,	ᾗ τὰ μὲν ἔχει ἀργὸν
[6, 1, 8]	ταύτῃ διαιρετέον τὴν σχέσιν καὶ	διαιρετέον	οὐχ ὡς ταὐτόν τι καὶ
[6, 1, 21]	ἢ ὠσθέντα κατενεχθῆναι; Ἀλλ´ ἆρα	διαιρετέον	τὰς ὀρέξεις λέγοντα τὰς μὲν
[6, 1, 12]	ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ· καὶ πάλιν	διαιρετέον	τὰς ὠφελείας καὶ τὰς βλάβας.
[6, 1, 8]	καὶ ἐνέργειαν. Ἆρ´ οὖν ταύτῃ	διαιρετέον	τὴν σχέσιν καὶ διαιρετέον οὐχ
[6, 1, 12]	τοῦτο μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ.	Ζητητέον	δὲ καὶ ἐνταῦθα καὶ εἰ
[6, 1, 4]	πρώτως καὶ δευτέρως. Ἡμῖν δὲ	ζητητέον,	πῶς οἱ καθ´ αὑτοὺς ἀριθμοὶ
[6, 1, 2]	ἐπ´ αὐτῶν τῶν τῇδε οὐσιῶν	ζητητέον,	τί κοινὸν ἐπὶ τῆς ὕλης
[6, 1, 8]	ταῦτα μὲν παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν δὲ	ζητητέον	τὸ διὰ τί ἐπὶ τούτων
[6, 1, 12]	τῆς ποιότητος καὶ ποιοῦ ἢ	ζητητέον	τρόπον ἄλλον. Ἐπισκεπτέον δέ, πῶς
[6, 1, 1]	λέγουσι· μᾶλλον δὲ ἐκεῖνο πρῶτον	ἐρωτητέον,	πότερα ὁμοίως ἔν τε τοῖς
[6, 1, 23]	{αὐτά} ὅπου ποτὲ ἡ ἕξις,	ἀνακτέον·	οὐ γὰρ διοίσει κατὰ τὸ
[6, 1, 1]	ἐκεῖ ὄντα ὑφ´ ἓν γένος	ὑπακτέον	τοῖς ἐνταῦθα, ἢ ὁμωνύμως ἥ
[6, 1, 29]	καὶ ἐν τῷ τρίτῳ γένει	τακτέον.	Εἰ δὲ ἥδε ἡ σχέσις
[6, 1, 24]	ἐνέργειαν σημαίνει, ἐν ταῖς ἐνεργείαις	τακτέον,	εἰ δὲ πάθος, ἐν τῷ
[6, 1, 7]	τὸ ταὐτὸν ποίαν ὑπόστασιν ἔχει.	Λεκτέον	δὴ τὸ πρός τι οὐκ
[6, 1, 12]	ἢ τῶν πλείστων ἐπισκεπτέον καὶ	λεκτέον	ἴσως· ᾗ μὲν διατιθεῖσι τὴν
[6, 1, 19]	κίνησιν εἶναι. Ὥστε κινήσεις ἄμφω	λεκτέον,	καὶ ἕν τι τὴν κίνησιν
[6, 1, 19]	κατὰ μὲν τὸ ποιεῖν ἓν	λεκτέον	μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ
[6, 1, 10]	καὶ αἴσχη; Ἢ λόγους ἀτελεῖς	λεκτέον,	οἷον ἐν τῷ αἰσχρῷ. Καὶ
[6, 1, 3]	~Ἀλλ´ ἆρα μίαν τινὰ κατηγορίαν	λεκτέον	ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν οὐσίαν,
[6, 1, 8]	τὴν σχέσιν ἐν ἑκατέρῳ, καὶ	λεκτέον	ὁμώνυμον τὴν μὲν ποιοῦσαν ποίησιν
[6, 1, 18]	ἐν τῷ ποιεῖν ταῦτα, ποῦ	λεκτέον·	τάχα δὲ τὸ νοεῖν πρὸς
[6, 1, 17]	τοῦ δυνάμει κινητικοῦ ἢ κινητοῦ,	λεκτέον	ὡς τὰ μὲν πρός τι
[6, 1, 2]	οὐσία; Ἀπὸ γὰρ ταύτης πάντως	ἀρκτέον.	Ὅτι μὲν ἓν ἐπί τε
[6, 1, 4]	λέγουσι, καθόσον ποσὰ δοκεῖ εἶναι.	Σκεπτέον	δὲ ἀκριβέστερον. Ἔσται τοίνυν οὐχ
[6, 1, 18]	ποιεῖν λέγουσι, τὸ δὲ πάσχειν;	~Ἐπισκεπτέον	δέ, εἰ ἐν τῷ ποιεῖν
[6, 1, 19]	ἢ κίνησις εἶναι ἢ ἐνέργεια.	~Ἐπισκεπτέον	δέ, εἰ καί τινες ἐνέργειαι
[6, 1, 22]	βάδισιν, καὶ ἔχει δὲ νόησιν.	Ἐπισκεπτέον	δέ, εἰ τὸ προνοεῖν ποιεῖν,
[6, 1, 12]	ποιοῦ ἢ ζητητέον τρόπον ἄλλον.	Ἐπισκεπτέον	δέ, πῶς καὶ ὁ ποιὸς
[6, 1, 13]	~Περὶ δὲ τοῦ ποτὲ ὧδε	ἐπισκεπτέον·	εἰ τὸ χθὲς καὶ αὔριον
[6, 1, 6]	~Τὸ δὲ πρός τι οὕτως	ἐπισκεπτέον,	εἴ τις κοινότης γενικὴ ἐν
[6, 1, 12]	δὲ τεχνῶν ἢ τῶν πλείστων	ἐπισκεπτέον	καὶ λεκτέον ἴσως· ᾗ μὲν
[6, 1, 1]	γένεσιν ὡρισμένοις αὐτοί, περὶ τούτων	ἐπισκεπτέον,	οἳ οὔτε ἓν θέμενοι, ὅτι
[6, 1, 12]	ποιὸν διαιρεῖν, τίνι ἂν διέλοι;	Ἐπισκεπτέον	οὖν, εἰ δεῖ τὰς μὲν
[6, 1, 25]	ἐατέον, αὐτὴν δὲ τὴν διαίρεσιν	ἐπισκεπτέον.	Ὑποκείμενα μὲν γὰρ πρῶτα τάξαντες
[6, 1, 1]	διαιρουμένην εἰς δέκα τὰ ὄντα	ληπτέον	ἀνασκοποῦντας, πότερα δέκα γένη δεῖ
[6, 1, 5]	λαμβάνοιτο, τί ποτε τὸ μετροῦν	ληπτέον·	ἢ γὰρ ψυχὴ ἢ τὸ
[6, 1, 5]	εἶναι τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ	ληπτέον,	οὐ τῶν μετεχόντων, ἀλλ´ ἢ
[6, 1, 1]	γὰρ δὴ ἀνάπαλιν. Οὗ δὴ	ἐξεταστέον,	τίνα κἀκεῖ τῶν δέκα, καὶ
[6, 1, 2]	παραλελοίπασι. ~Πάλιν οὖν ἆρα γένη	νομιστέον	εἶναι; Καὶ πῶς ἓν γένος
[6, 1, 7]	ὑποστάσεως τὸ ἐκ τῆς σχέσεως	παυστέον	μὲν τὸ ζητεῖν, εἰ ἔστι
[6, 1, 28]	τὴν ὑπόθεσιν ταύτην τούτων μὲν	παυστέον,	μὴ καὶ ἄτοπον ᾖ τὸ
[6, 1, 12]	τρίπηχυ ὂν καθ´ αὑτὸ καὶ	μεῖζον	καὶ ἔλαττον ἐν τῇ συντυχίᾳ
[6, 1, 12]	ἄλλο. Ἀλλ´ ἐρεῖ τις τὸ	μεῖζον	καὶ τὸ ἔλαττον μεταλήψει μεγέθους
[6, 1, 12]	γὰρ μεῖζον τὴν ὑπόστασιν, καθὸ	μεῖζον,	πρὸς τὸ ἔλαττον, τὸ δὲ
[6, 1, 12]	μεῖζον τὸ ποιητικόν· τὸ γὰρ	μεῖζον	τὴν ὑπόστασιν, καθὸ μεῖζον, πρὸς
[6, 1, 8]	μικρότητος. Ὅταν δὲ τὸ μὲν	μεῖζον,	τὸ δὲ μικρότερον, οἱ μὲν
[6, 1, 12]	ἔτι. Οὐδὲ γὰρ ὡς τὸ	μεῖζον	τὸ ποιητικόν· τὸ γὰρ μεῖζον
[6, 1, 12]	τὸ ποιητικόν; Ἐπεὶ καὶ τὸ	μεῖζον	τρίπηχυ ὂν καθ´ αὑτὸ καὶ
[6, 1, 10]	ἑκάστη πράττει οὐ πρὸς τὸ	ὀρθὸν	βλέπουσα· οὐ γὰρ ἂν ἐποίησέ
[6, 1, 13]	τὸ ἔσται, εἴδη ὄντα χρόνου,	δίκαιον	δήπου ἐν ᾧ ὁ χρόνος
[6, 1, 11]	καὶ τὸ λεῖον καὶ τὸ	ἀραιὸν	καὶ τὸ πυκνὸν οὐκ ὀρθῶς
[6, 1, 16]	βάδισις ἦν. Εἰ δ´ ἔδει	στάδιον	διανύσαι, οὔπω δὲ ἦν διανύσας,
[6, 1, 5]	Τὸ δὲ ἴσον καὶ ἄνισον	ἴδιον	εἶναι τοῦ ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ
[6, 1, 2]	ἔστιν· οὐδὲ γάρ, εἰ τὸ	ἴδιόν	τις ἀποδοίη, ἤδη ἔχει τὸ
[6, 1, 11]	Τὸ δὲ τραχὺ καὶ τὸ	λεῖον	καὶ τὸ ἀραιὸν καὶ τὸ
[6, 1, 14]	τὸ μέσον, οἷον Ἀθῆναι καὶ	Λύκιον	δὴ καὶ τὰ ἄλλα, τί
[6, 1, 14]	μὲν οὖν Ἀκαδημία καὶ τὸ	Λύκιον	πάντως τόποι καὶ μέρη τόπου,
[6, 1, 21]	δὲ μόνον; Τί οὖν, εἰ	κάλλιον	γίγνοιτο, ἡ δὲ ἐνέργεια τὸ
[6, 1, 6]	δὲ ὡδί· ἡμεῖς δὲ τὸ	δεξιὸν	καὶ τὸ ἀριστερὸν ἐνοήσαμεν, ἐν
[6, 1, 14]	καὶ τὸ παρὰ τὸ μέσον,	οἷον	Ἀθῆναι καὶ Λύκιον δὴ καὶ
[6, 1, 20]	κινήσεις ἄμφω, ἐν τῷ αὐτῷ,	οἷον	ἀλλοίωσις κίνησις κατὰ τὸ ποιόν
[6, 1, 19]	ἐνέργεια οὐκ ἐν ἀμερεῖ, ἀλλὰ	οἷον	ἀξιοῦσι καὶ τὴν κίνησιν εἶναι.
[6, 1, 16]	ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα οὗ ἐστοχάζετο·	οἷον	βάδισις ἐξ ἀρχῆς βάδισις ἦν.
[6, 1, 14]	κάτω καὶ τὸ μέσον τόποι,	οἷον	Δελφοὶ τὸ μέσον, καὶ τὸ
[6, 1, 27]	καὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους,	οἷον	διπλάσιον πρὸς ἥμισυ, οὐκ οὐσία
[6, 1, 3]	τὸ εἶδος, τὸ ἐξ ἀμφοῖν;	Οἷον	εἴ τις τὸ τῶν Ἡρακλειδῶν
[6, 1, 9]	τις βούλοιτο τὴν παραβολὴν ἔχειν,	οἷον	εἴδους αὐτοῖς ὄντος. Αἴσθησις δὲ
[6, 1, 10]	αἴσχη; Ἢ λόγους ἀτελεῖς λεκτέον,	οἷον	ἐν τῷ αἰσχρῷ. Καὶ ἐν
[6, 1, 10]	τὸ μὲν τῆς οὐσίας ἄλλο,	οἷον	ἐνέργεια αὐτῆς, τὸ δὲ δευτέρως
[6, 1, 5]	κατὰ μὲν τὸ τοσόσδε εἶναι,	οἷον	ἐνιαύσιος, ἔστω ποσόν, κατὰ μέντοι
[6, 1, 7]	εἴ τι ἁπλῶς ἑτέρου λέγεται,	οἷον	ἕξις ψυχῆς ἢ σώματος, οὐδ´
[6, 1, 7]	ἢ ὅλως ἢ ἄλλη γίγνεται,	οἷον	ἐπὶ δεξιοῦ καὶ πλησίον, ἐξ
[6, 1, 10]	εἰς ἓν ὡς μίαν κατηγορίαν,	οἷον	ἐπιστήμην μὲν εἶδος καὶ δύναμιν,
[6, 1, 8]	δὲ καὶ παθητικὸν ἔχει τινὰ	οἷον	ζωὴν καὶ ἐνέργειαν. Ἆρ´ οὖν
[6, 1, 10]	ἐπ´ αὐτὰς τὰς οὐσίας δυνάμεις;	Οἷον	ἡ πυκτικὴ δύναμις οὐ τοῦ
[6, 1, 22]	κίνησιν; Καὶ ἡ ἀπόλυτος κίνησις,	οἷον	ἡ τοῦ βαδίζειν, ἔχει βάδισιν,
[6, 1, 21]	ἄλλου πάσχοντος εἰς οὐσίαν συντελέσει,	οἷον	θερμαινομένου τοῦ χαλκοῦ καὶ πάσχοντος,
[6, 1, 4]	ἀλλ´ οὐδὲ ἥντινα διάθεσιν ἔχει,	οἷον	θερμὸν ἢ καλόν, ἀλλ´ ὅσα.
[6, 1, 10]	συμβάλλεσθαι καὶ εἰς μὴ οὐσίαν,	οἷον	θερμότης καὶ λευκότης καὶ ὅλως
[6, 1, 8]	ἐπ´ ἀμφοῖν τὸ ποιοῦν ἄλλο;	Οἷον	ἰσότητα τὴν τὰ ἴσα· ἰσότητι
[6, 1, 19]	μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν.	Οἷον	καὶ τὸ γράφειν, καίτοι ὂν
[6, 1, 9]	καὶ τὰ παρονομαζόμενα ἀπ´ αὐτῶν,	οἷον	καὶ τὸ διπλάσιον καὶ ὁ
[6, 1, 8]	μὲν ἔχει ἀργὸν τὴν σχέσιν,	οἷον	κειμένην θεωρεῖν, καὶ ἅμα πάντη
[6, 1, 3]	μηδὲ ὅ ἐστιν ἄλλου ὄν,	οἷον	λευκὸν ποιότης σώματος καὶ ποσὸν
[6, 1, 19]	ἢ ἄλγημα ἤ τι ἄλλο,	οἷον	μαραίνεσθαι. Τί οὖν, εἴ τις
[6, 1, 10]	εἶεν ἂν λόγοι τινὲς καὶ	οἷον	μορφαί, περί τε ψυχὴν κάλλη
[6, 1, 10]	ὃ διάκειται· ὥστε κατὰ τὰς	οἷον	μορφὰς καὶ χαρακτῆρας, καὶ κοινὸν
[6, 1, 11]	τὰς μὲν διαθέσεις μόνον ἀτελεῖς	οἷον	μορφάς, τὰς δὲ ἕξεις τελείας.
[6, 1, 20]	χεῖρον γίγνοιτο ἢ καὶ ἀφανίζοιτο,	οἷον	ὁ καττίτερος, τὸ δὲ βέλτιον
[6, 1, 9]	ἐπὶ μὲν τῶν πρόσθεν εἰρημένων,	οἷον	ποιοῦντος, ἐπιστήμης, ἐνεργῆ τὴν σχέσιν
[6, 1, 4]	λαμβάνειν, ἀλλὰ τὸ καθ´ αὑτό,	οἷον	ποσότητα· ἐπεὶ οὐδὲ τοὺς τρεῖς
[6, 1, 1]	δὲ〉 τὰ ὑποκείμενα οὐκ ὀρθῶς	οἷον	στοιχεῖα, γένη {δὲ} τινὰ οὗτοι
[6, 1, 9]	πρὸς τὸ ἐχόμενον ἐνέργειά τις	οἷον	συνέχουσα, ὥσπερ ποίησίς τις· ἡ
[6, 1, 13]	εἰ μὲν τὸ πρᾶγμα λέγουσιν,	οἷον	Σωκράτης ὅτι πέρυσιν ἦν, ὁ
[6, 1, 16]	ἡ ἀλογία ἡ λέγουσα ἀεὶ	οἷόν	τε εἶναι λαμβάνειν ἡστινοσοῦν κινήσεως
[6, 1, 1]	ἑώρων, οὔτε ἄπειρα, ὅτι μήτε	οἷόν	τε μήτ´ ἐπιστήμη ἂν γένοιτο,
[6, 1, 25]	ὕστερον εἰς ἓν ἄγουσιν, οὐχ	οἷόν	τε ὂν ἐν γένει τῷ
[6, 1, 19]	πάθος ἐστὶ τοῦ εἰς ὅν,	οἷον	τὸ ἀκοῦσαι; Ἢ οὐ πάθος
[6, 1, 19]	παρὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος	οἷον	τὸ ἀλγεῖν· εἰ δέ τις
[6, 1, 19]	κατ´ ἄλλο τὸ ἐπιγιγνόμενον κίνημα,	οἷον	τὸ ἀλγεῖν· καὶ γὰρ τὸ
[6, 1, 18]	ποιήσεις ἤ τινας καὶ ἀπολύτους,	οἷον	τὸ βαδίζειν καὶ τὸ λέγειν,
[6, 1, 7]	ἀλλ´ ἣ πρός τι λέγεται.	Οἷον	τὸ διπλάσιον πρὸς ἥμισυ τὴν
[6, 1, 19]	εἰς ταὐτὸν ταῖς κινήσεσιν ἐλθεῖν,	οἷον	τὸ ζῆν καὶ ἡ ζωή.
[6, 1, 21]	μέν, μὴ εἰς ἄλλον δέ,	οἷον	τὸ νοεῖν, τὸ δοξάζειν; Τὸ
[6, 1, 22]	ἐπὶ τῶν ἀψύχων ποιεῖν λέγομεν,	οἷον	τὸ πῦρ θερμαίνειν καὶ ἐνήργησε
[6, 1, 18]	τὰς ἀθρόας, τὰς δὲ κινήσεις,	οἷον	τὸ τέμνειν ἐν χρόνῳ γὰρ
[6, 1, 20]	οὖν κατ´ αὐτὸ τὸ πάσχειν,	οἷον	τὸ τρίβειν, διὰ τί ποιεῖν
[6, 1, 4]	διὰ τί ποσόν; Περατωθεῖσα γοῦν	οἷον	τρισὶ γραμμαῖς ἢ τέτρασι λέγεται
[6, 1, 20]	ἐὰν δὲ ἐνεργῶν εἰς ἄλλον,	οἷον	τύπτων, καὶ πάσχῃ, οὐκέτι ποιεῖ.
[6, 1, 19]	γενόμενον ὕστερον, οὐ τὸ ἀντίθετον,	οἷον	τῷ καίειν τὸ καίεσθαι, ἀλλὰ
[6, 1, 10]	ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον αὐτοῦ καὶ	ὅμοιον.	Ἀλλ´ εἰ κατὰ τὴν μόρφωσιν
[6, 1, 6]	πρὸς τὸ μετρούμενον τὴν μέτρησιν.	Ὅμοιον	δὲ πρὸς ὅμοιον τί ἂν
[6, 1, 9]	ταὐτὸν καὶ θάτερον· διὸ καὶ	ὅμοιον	καὶ ἀνόμοιον τὸ αὐτὸ καὶ
[6, 1, 6]	τὴν μέτρησιν. Ὅμοιον δὲ πρὸς	ὅμοιον	τί ἂν ἔχοι ἀπογεννώμενον; Ἢ
[6, 1, 9]	θάτερον· διὸ καὶ ὅμοιον καὶ	ἀνόμοιον	τὸ αὐτὸ καὶ ταὐτὸν καὶ
[6, 1, 10]	ἀλλ´ ὅταν αὐτῷ προσέλθῃ τὸ	ποιόν.	Αἱ δὲ ἐνέργειαι τῶν οὐσιῶν,
[6, 1, 6]	ἡ δὲ κατὰ τὸ ἐχόμενον	ποιὸν	ἂν εἴη· καὶ ἐπὶ διαθέσεως
[6, 1, 20]	οἷον ἀλλοίωσις κίνησις κατὰ τὸ	ποιόν	Ἆρ´ οὖν, ὅταν μὲν ἀπὸ
[6, 1, 12]	μὴ οὕτω τις ἀξιώσειε τὸ	ποιὸν	διαιρεῖν, τίνι ἂν διέλοι; Ἐπισκεπτέον
[6, 1, 11]	καθὸ εἶδός ἐστιν ἕκαστον, οὐ	ποιόν·	εἰ δὲ καθὸ καλὸν μετὰ
[6, 1, 12]	οὐδ´ οὕτω πρός τι οὐδὲ	ποιὸν	ἔτι. Οὐδὲ γὰρ ὡς τὸ
[6, 1, 15]	καὶ ποιότης, ἀφ´ ἧς τὸ	ποιόν;	Ἢ ἐνταῦθα ποίησις, ποιεῖν, ποιῶν,
[6, 1, 26]	ἓν λέγουσιν. Ἔπειτα ἡ ἀντιτυπία	ποιὸν	ἢ παρὰ ποιότητος. Καὶ πόθεν
[6, 1, 12]	ἴσως κατὰ μὲν τὸ τοιόνδε	ποιόν,	ᾗ δὲ δύναται εἰς ἄλλο
[6, 1, 19]	ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ τὸ	ποιὸν	καὶ κίνησιν οὖσαν περὶ αὐτήν.
[6, 1, 10]	τὴν διάθεσιν καὶ τὴν ἕξιν	ποιὸν	καὶ τὴν νόσον ὡσαύτως καὶ
[6, 1, 12]	εἰ δὲ συνωνύμως, ἔσται τὸ	ποιὸν	κοινὸν ἐνταῦθα κἀκεῖ, εἰ μή
[6, 1, 11]	τῷ διακεῖσθαι τὸν φύσει πυκτικὸν	ποιὸν	λέγομεν, οὐδὲν ἡ δύναμις προστεθεῖσα
[6, 1, 23]	ὅτι ἔχει μέγεθος, καὶ τὸ	ποιόν,	ὅτι ἔχει χρῶμα, καὶ ὁ
[6, 1, 26]	εἶδος γεννᾷ, ἡ ἄποιος τὸ	ποιόν,	οὐδ´ ἐκ τοῦ δυνάμει ἐνέργεια·
[6, 1, 29]	καὶ ὕλη μόνον, τὸ δὲ	ποιὸν	οὐδέν. Ἀλλ´ οὐδὲ τό πως
[6, 1, 6]	Ἀλλὰ παρὰ τὸ ἐν ἑκατέρῳ	ποιὸν	οὐδέν. Οὐδὲ τὰ ἴσα· τὸ
[6, 1, 15]	περὶ αὐτὴν ἄλλο γένος τὸ	ποιόν,	οὕτω καὶ ποιήσεως οὔσης ἄλλο
[6, 1, 11]	ὁπωσοῦν ἔχουσα πρὸς τὸ παρασχέσθαι	ποιόν·	προσθήκη δ´ ἔξωθεν τὸ μένειν·
[6, 1, 12]	ἄλλου τινὸς ὄντος ἢ καθόσον	ποιόν;	Τάχα μὲν γὰρ ἄν τις
[6, 1, 27]	οὐσίαν, ἀλλ´ ἢ μόνον, καθόσον	μόριον	αὐτοῦ, οὐσίαν· καὶ τὸ ζῷον
[6, 1, 13]	ἐπισκεπτέον· εἰ τὸ χθὲς καὶ	αὔριον	καὶ πέρυσι καὶ τὰ τοιαῦτα
[6, 1, 9]	οὖν τῷδε μὲν προσῆλθε τὸ	διπλάσιον,	ἄλλῳ δὲ τὸ ἥμισυ, καὶ
[6, 1, 9]	τοῦ γὰρ διπλάσιον εἶναι τὸ	διπλάσιον	αὐτὸ αἴτιον, τῷ δὲ τὸ
[6, 1, 9]	εἰδῶν μεταλήψεις αἰτίας τοῦ γὰρ	διπλάσιον	εἶναι τὸ διπλάσιον αὐτὸ αἴτιον,
[6, 1, 7]	μηδὲ νοούντων ἔστιν οὕτως, ὥστε	διπλάσιον	εἶναι τόδε τοῦδε, καὶ ἔχει,
[6, 1, 7]	ἄμφω ἐξ αὐτῶν ἄλλο εἶναι	διπλάσιον	καὶ ἥμισυ, ἃ πρὸς ἄλληλα
[6, 1, 9]	ἀπ´ αὐτῶν, οἷον καὶ τὸ	διπλάσιον	καὶ ὁ διπλάσιος. Πῶς ἂν
[6, 1, 9]	ζῷον ἐκεῖ τιθείη. Καὶ τὸ	διπλάσιον	καὶ ὁ διπλάσιος ὥσπερ ἡ
[6, 1, 9]	αὐτό τι καὶ ἡ ἀπόφασις,	διπλάσιον	καὶ οὐ διπλάσιον, καὶ πρός
[6, 1, 9]	ἡ ἀπόφασις, διπλάσιον καὶ οὐ	διπλάσιον,	καὶ πρός τι καὶ οὐ
[6, 1, 6]	δεξιὸς καὶ ἀριστερὸς καὶ τὸ	διπλάσιον	καὶ τὸ ἥμισυ, ἢ ἐπὶ
[6, 1, 7]	ἓν εἶναι, ἔσχε τὸ μὲν	διπλάσιον	λέγεσθαί τε καὶ εἶναι, τὸ
[6, 1, 27]	πρὸς ἥμισυ, οὐκ οὐσία πρὸς	διπλάσιον·	ὂν δὲ πρὸς μὴ ὂν
[6, 1, 30]	εἶναι, ἵνα καὶ ἥμισυ καὶ	διπλάσιον.	Περὶ δὲ τῶν ὅσοι ἄλλως
[6, 1, 27]	ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους, οἷον	διπλάσιον	πρὸς ἥμισυ, οὐκ οὐσία πρὸς
[6, 1, 7]	πρός τι λέγεται. Οἷον τὸ	διπλάσιον	πρὸς ἥμισυ τὴν ὑπόστασιν δίδωσιν
[6, 1, 7]	γίγνεται, οἷον ἐπὶ δεξιοῦ καὶ	πλησίον,	ἐξ ὧν καὶ μάλιστα ἡ
[6, 1, 23]	Εἰ δ´ ὅτι περίκειται, κἂν	ἱμάτιον	κέηται ἐπὶ κλίνης, ἄλλη κατηγορία
[6, 1, 28]	προτάττουσι καὶ τὸ ὕστατον πρῶτον.	Αἴτιον	δὲ ἡ αἴσθησις αὐτοῖς ἡγεμὼν
[6, 1, 9]	διπλάσιον εἶναι τὸ διπλάσιον αὐτὸ	αἴτιον,	τῷ δὲ τὸ ἥμισυ. Καὶ
[6, 1, 25]	γένος προτάττειν· μᾶλλον δ´ ἂν	βέλτιον	αὐτοῖς ἐλέγετο, εἰ τὸ μὲν
[6, 1, 20]	οἷον ὁ καττίτερος, τὸ δὲ	βέλτιον	γίγνοιτο, ὁ χαλκός, πάσχειν τὸν
[6, 1, 12]	ὁ παθητικὸς ποιός. Καὶ ἴσως	βέλτιον	ἐνταῦθα ὁ ποιητικός, εἰ κατὰ
[6, 1, 21]	γίγνεσθαι, τὸ δ´ ἐν τῷ	βέλτιον,	ἢ οὐδέτερον. ~Οὐκοῦν γίγνεται τὸ
[6, 1, 25]	τῷ συνεχῆ λέγειν τὴν οὐσίαν	βέλτιον	λέγειν ἦν τὸ μὲν ὑποκείμενον.
[6, 1, 21]	χεῖρον ἢ μὴ πρὸς τὸ	βέλτιον,	τὴν τοιαύτην ἀλλοίωσιν πεῖσιν καὶ
[6, 1, 23]	καὶ τὰ τοιαῦτα, ὅτι ἔχει	υἱόν,	καὶ ὁ υἱὸς, ὅτι ἔχει
[6, 1, 22]	πῦρ θερμαίνειν καὶ ἐνήργησε τὸ	φάρμακον»	Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἅλις.
[6, 1, 26]	οὐκ ἔστι δυνατὸν προτάττειν ἁπάντων	ὄγκον,	ἀλλὰ τὸ ἄογκον καὶ τὸ
[6, 1, 25]	ἀλλ´ ἢ τῷ μεμερίσθαι, ὥσπερ	ὄγκον	εἰς μέρηκαίτοι οὐδὲ μεμερίσθαι τῷ
[6, 1, 26]	προτάττειν ἁπάντων ὄγκον, ἀλλὰ τὸ	ἄογκον	καὶ τὸ ἕν, καὶ ἐκ
[6, 1, 10]	ὥστε οὐ ποιότης τὸ οὕτω	λογικόν,	ἀλλὰ μᾶλλον ὃ ἐξ ἀρετῆς
[6, 1, 10]	ἄν τις· ὥστε ὁμώνυμον τὸ	λογικόν·	ὥστε εἴη ἂν ἡ ποιότης
[6, 1, 10]	ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὸ	λογικόν·	ὥστε οὐ ποιότης τὸ οὕτω
[6, 1, 4]	ἐπεὶ καὶ τὸ σῶμα τὸ	φυσικὸν	μετρηθὲν γίγνεται ποσόν τι, καὶ
[6, 1, 26]	ἐπὶ σώματος τὸ τριχῇ διαστατόν,	μαθηματικὸν	λέγουσιν· εἰ δὲ μετὰ ἀντιτυπίας
[6, 1, 12]	τὸ ποιητικὸν οὐδ´ αὖ τὸ	παθητικόν,	εἰ ὁ παθητικὸς ποιός. Καὶ
[6, 1, 8]	καὶ τὸ ποιητικὸν δὲ καὶ	παθητικὸν	ἔχει τινὰ οἷον ζωὴν καὶ
[6, 1, 6]	τό τε ποιητικὸν πρὸς τὸ	παθητικὸν	κἂν ἔργον ἓν ἀπεργάσαιτο, καὶ
[6, 1, 26]	εἴη ὁ θεός, καὶ τὸ	ποιητικὸν	ἀσώματον. Εἰ δὲ καὶ ἄνευ
[6, 1, 8]	καὶ ὁ υἱός· καὶ τὸ	ποιητικὸν	δὲ καὶ παθητικὸν ἔχει τινὰ
[6, 1, 12]	καὶ πάσχει, πῶς ἔτι τὸ	ποιητικόν;	Ἐπεὶ καὶ τὸ μεῖζον τρίπηχυ
[6, 1, 12]	ὑπόστασιν εἶναι καὶ κατὰ τὸ	ποιητικόν·	ἐπὶ δὲ τῶν ἀψύχων δυνάμεων,
[6, 1, 12]	ἃς ποιότητας εἴπομεν, τί τὸ	ποιητικόν;	Ἢ ὅταν συντύχῃ αὐτῷ ἄλλο,
[6, 1, 12]	ᾗ δὲ δύναται εἰς ἄλλο	ποιητικὸν	λεγόμενον πρός τι. Διὰ τί
[6, 1, 12]	εἰς τὸ πρός τι τὸ	ποιητικὸν	οὐδ´ αὖ τὸ παθητικόν, εἰ
[6, 1, 12]	ὑπόστασις κατὰ τὸ ποιητικὸν τοῦ	ποιητικὸν»	οὐκ ἄλλου τινὸς ὄντος ἢ
[6, 1, 6]	πρὸς αἰσθητὸν ὡσαύτως, τό τε	ποιητικὸν	πρὸς τὸ παθητικὸν κἂν ἔργον
[6, 1, 12]	γὰρ ὡς τὸ μεῖζον τὸ	ποιητικόν·	τὸ γὰρ μεῖζον τὴν ὑπόστασιν,
[6, 1, 12]	ἄλλη τις ὑπόστασις κατὰ τὸ	ποιητικὸν	τοῦ ποιητικὸν» οὐκ ἄλλου τινὸς
[6, 1, 12]	πρὸς τὸ ἔλαττον, τὸ δὲ	ποιητικὸν	τῷ τοιόνδε εἶναι ἤδη. Ἀλλ´
[6, 1, 12]	Καὶ εἰ τοῦτο, καὶ τὸ	ποιητικόν·	ὥστε οὐδὲν δεῖ εἰς τὸ
[6, 1, 2]	τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ	δεκτικὸν	τῶν ἐναντίων ἐπὶ πάντων ἁρμόσει.
[6, 1, 14]	Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ τὸ ὧδε τὸ	δεικτικὸν	τόπον φήσουσι σημαίνειν· ὥστε καὶ
[6, 1, 11]	δὲ τῷ διακεῖσθαι τὸν φύσει	πυκτικὸν	ποιὸν λέγομεν, οὐδὲν ἡ δύναμις
[6, 1, 5]	ᾗ δὲ λόγος, οὐ ποσόν·	σημαντικὸν	γάρ, ὥσπερ τὸ ὄνομα καὶ
[6, 1, 5]	κατηγορία ἐκ τῆς σημαντικῆς, εἰ	συσσημαντικὸν	ἐκείνης τῆς κατηγορίας. Ὁ δὲ
[6, 1, 20]	γίγνοιτο, ὁ χαλκός, πάσχειν τὸν	χαλκὸν	φήσομεν, τὸν δὲ ποιεῖν; Τὸν
[6, 1, 30]	γὰρ τὸ τρίπηχυ καὶ τὸ	λευκὸν	εἰς ἕν, τοῦ μὲν ποσοῦ,
[6, 1, 3]	τὸ τὶ» ἐκείνου· τὸ δὲ	λευκὸν	κατ´ ἄλλου, ὅτι ἐν ἄλλῳ.
[6, 1, 3]	ὅ ἐστιν ἄλλου ὄν, οἷον	λευκὸν	ποιότης σώματος καὶ ποσὸν οὐσίας,
[6, 1, 4]	διάθεσιν ἔχει, οἷον θερμὸν ἢ	καλόν,	ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ ποσοῦ ἄρα,
[6, 1, 11]	οὐ ποιόν· εἰ δὲ καθὸ	καλὸν	μετὰ τὸ τοῦ ὑποκειμένου εἶδος
[6, 1, 20]	πεῖσιν; Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν	καλὸν	ποιοῖ, τὸ δὲ καλλύνοιτο, τὸ
[6, 1, 29]	ἄλλη, τίς ἡ διαφορά; Ἢ	δῆλον,	ὅτι τό πως ἔχειν ἐνταῦθα
[6, 1, 21]	ἐνεργοῖ τις καὶ ἄρχοι εἰς	ἄλλον	ἀκολάστως; Ἢ οὐδὲν κωλύει ἐνέργειαν
[6, 1, 12]	καὶ ἡ πυκτικὴ αὐτή; Πρὸς	ἄλλον	γὰρ ὅλως ἡ πυκτική· καὶ
[6, 1, 21]	ἐξ αὐτοῦ μέν, μὴ εἰς	ἄλλον	δέ, οἷον τὸ νοεῖν, τὸ
[6, 1, 20]	ποίησις τῷ ἀπ´ ἄλλου, εἰς	ἄλλον	δὲ πεῖσις ἡ αὐτὴ οὖσα.
[6, 1, 12]	καὶ ποιοῦ ἢ ζητητέον τρόπον	ἄλλον.	Ἐπισκεπτέον δέ, πῶς καὶ ὁ
[6, 1, 12]	ποιητικαὶ καὶ κατὰ τοῦτο πρὸς	ἄλλον	καὶ πρός τι· ἐπεὶ καὶ
[6, 1, 20]	ἔσται, ἐὰν δὲ ἐνεργῶν εἰς	ἄλλον,	οἷον τύπτων, καὶ πάσχῃ, οὐκέτι
[6, 1, 21]	Ἆρα τῷ τὸ μὲν εἰς	ἄλλον	παρ´ αὐτοῦ, τὸ δὲ ἀφ´
[6, 1, 21]	εἴτε ἐν αὐτῷ εἴτε εἰς	ἄλλον	τι ὄν, κίνημα ἐξ αὐτοῦ.
[6, 1, 6]	γενικὴ ἐν αὐτῷ ὑπάρχει ἢ	ἄλλον	τρόπον εἰς ἕν, καὶ μάλιστα
[6, 1, 12]	καὶ πρός τι· ἐπεὶ καὶ	ἄλλον	τρόπον πρός τι, καθὸ ἕξεις
[6, 1, 3]	δευτέρα οὐσία κατ´ ἄλλου. Ἢ	ἄλλον	τρόπον τὸ κατ´ ἄλλου» ἐνταῦθα,
[6, 1, 2]	δ´ ἂν εἴποιεν τὴν ὕλην	μᾶλλον.	Αἱ δὲ πρῶται λεγόμεναι οὐσίαι
[6, 1, 5]	ταύτην κατὰ τὴν πληγὴν ποίησιν	μᾶλλον	ἂν εὐλόγως τις θεῖτο, τὴν
[6, 1, 6]	ἀριστερὸν καὶ ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν	μᾶλλον	ἂν ἴσως ἐν τῷ κεῖσθαι·
[6, 1, 28]	καὶ ἄλλων πολλῶν τῷ πλήθει	μᾶλλον	ἂν τὸ ὅλον ὂν εἴη
[6, 1, 25]	ἄλλων ἕν τι γένος προτάττειν·	μᾶλλον	δ´ ἂν βέλτιον αὐτοῖς ἐλέγετο,
[6, 1, 1]	ἅπασι, λέγουσι καὶ ὀρθῶς λέγουσι·	μᾶλλον	δὲ ἐκεῖνο πρῶτον ἐρωτητέον, πότερα
[6, 1, 27]	τὰ ἄλλα παρ´ αὐτῆς εἴη·	μᾶλλον	δὲ οὐδὲ τὰ ἄλλα ὅλως
[6, 1, 27]	εἶναι καὶ σύνθετος καὶ ὕστερος,	μᾶλλον	δὲ ὕλη πως ἔχουσα. Ἔπειτα
[6, 1, 14]	μέρη· διαφέρει δέ, ὅτι ἀφωρισμένως	μᾶλλον.	Εἰ οὖν τὸ ἄνω καὶ
[6, 1, 15]	τοῦτο δὲ ἐνεργείᾳ. Ὥστε ἐνέργειαν	μᾶλλον	εἶναι τὴν κατηγορίαν, ἣ {περὶ
[6, 1, 12]	ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ ἔτι	μᾶλλον	ἐπὶ τῶν προαίρεσιν ἐχόντων τῷ
[6, 1, 28]	ἀεὶ μένοι παρακολουθοῦσα ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ,	μᾶλλόν	ἐστιν ἢ ἐκεῖνο. Τό τε
[6, 1, 9]	ὁ ἧττον αἰσχρός, ὁ δὲ	μᾶλλον	ἔτι μᾶλλον οὐ κρατοῦντος· ἢ
[6, 1, 20]	τὸ τρίβειν, διὰ τί ποιεῖν	μᾶλλον	ἢ πάσχειν; Ἤ, ὅτι ἀντιτρίβεται,
[6, 1, 10]	διιστᾶσαι ὁμωνύμως ποιότητες, ἐνέργειαι οὖσαι	μᾶλλον	καὶ λόγοι ἢ μέρη λόγων,
[6, 1, 29]	τό πως ἔχειν ἐνταῦθα ὑπόστασις	μᾶλλον·	καίτοι εἰ μὴ κἀκεῖ ὑπόστασις,
[6, 1, 2]	ἴσον εἰς οὐσίαν ἔχειν, ὅταν	μᾶλλον	λέγηται τὸ εἶδος οὐσία ἢ
[6, 1, 13]	γέγονε τόδε, ἔτι πλείω καὶ	μᾶλλον	λέγουσιν· ἔπειτα, εἰ δεῖ ἐπεισάγειν
[6, 1, 27]	μὴ μᾶλλον οὐσίας, καὶ τούτων	μᾶλλον	μὴ τὸν κόσμον οὐσίαν, ἀλλ´
[6, 1, 29]	δὲ τέταρτον λεχθὲν καὶ πολλῷ	μᾶλλον.	Μόνον ὂν ἄρα ὕλη. Τίς
[6, 1, 5]	ἐξ αὐτῶν· ἡ δὲ πληγὴ	μᾶλλον	ὁ λόγος, καὶ οὐχ ἡ
[6, 1, 10]	ποιότης τὸ οὕτω λογικόν, ἀλλὰ	μᾶλλον	ὃ ἐξ ἀρετῆς κτήσαιτο ἄν
[6, 1, 26]	προτάττουσι; Καὶ διὰ τί τοῦτο	μᾶλλον	ὄν, ἡ ὕλη, ἀλλ´ οὐκ
[6, 1, 9]	αἰσχρός, ὁ δὲ μᾶλλον ἔτι	μᾶλλον	οὐ κρατοῦντος· ἢ τῇ στερήσει,
[6, 1, 29]	τό πως ἔχον· ἔτι γὰρ	μᾶλλον	οὐκ ὄν. Τὸ δὲ τέταρτον
[6, 1, 5]	τύπωσις ἡ γιγνομένη, ὥσπερ μορφοῦσα·	μᾶλλον	οὖν ποίησις καὶ ποίησις σημαντική.
[6, 1, 27]	οὐσίαν, τὰ δὲ σώματα μὴ	μᾶλλον	οὐσίας, καὶ τούτων μᾶλλον μὴ
[6, 1, 10]	πρὸς δύναμιν δεῖ βλέπειν, ἀλλὰ	μᾶλλον	πρὸς ὃ διάκειται· ὥστε κατὰ
[6, 1, 30]	πάσχων οὔ πως ἔχων, ἀλλὰ	μᾶλλόν	πως πάσχων ἢ ὅλως πάσχων
[6, 1, 30]	ὁ ποιῶν πως ἔχων, ἀλλὰ	μᾶλλόν	πως ποιῶν ἢ ὅλως οὔ
[6, 1, 6]	τὸ ἔχον λεγομένη ἔχειν ἂν	μᾶλλον	σημαίνοι, ἡ δὲ κατὰ τὸ
[6, 1, 15]	εἰς ἓν ληπτέα; Ἐμφαίνει δὲ	μᾶλλον	τὸ ποιεῖν καὶ τὸν ποιοῦντα,
[6, 1, 28]	εἶναι, ὥσπερ ἂν εἴ τις	μᾶλλον	τὸν τόπον ἢ τὰ σώματα
[6, 1, 9]	δ´ ἐν τῷ μὲν τὸ	μᾶλλον,	τῷ δὲ τὸ ἧττον, μεταλήψει
[6, 1, 14]	ἐν ὅλῳ μέρος καὶ τὸ	ὅλον	ἐν μέρεσι, καὶ γένος ἐν
[6, 1, 28]	τῷ πλήθει μᾶλλον ἂν τὸ	ὅλον	ὂν εἴη ἢ ἕν τι
[6, 1, 28]	εἰ δὲ δὴ καὶ τὸ	ὅλον	{ὑποβάθρα ἐκεῖνο} μὴ ὄν, πῶς
[6, 1, 10]	ἐκείνου καὶ ἄλλο ἐν ἄλλῳ,	εἴδωλον	αὐτοῦ καὶ ὅμοιον. Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 1]	γένοιτο, τά τε πεπερασμένα εἰς	ἀριθμὸν	αὐτῶν. Ὅτι δὲ〉 τὰ ὑποκείμενα
[6, 1, 4]	τὸ ποσὸν λέγεσθαι, ὅταν εἰς	ἀριθμὸν	ἀχθῇ δίπηχυ ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ
[6, 1, 4]	ποσόν, ἀλλὰ τὸν ἐπ´ αὐτοῖς	ἀριθμόν·	βόες γὰρ τρεῖς δύο κατηγορίαι
[6, 1, 4]	τὴν τοῦ ποσοῦ ἴωμεν φύσιν.	~Ἀριθμὸν	δὴ πρῶτον ποσὸν λέγουσι καὶ
[6, 1, 11]	δ´ ἤδη ποιότητες, προσθήκη τὸ	μόνιμον.	Αἱ δὲ φυσικαὶ δυνάμεις πῶς
[6, 1, 11]	Οὐ γὰρ διαφορὰ ποιότητος τὸ	μόνιμον	καὶ τὸ μή, ἀλλ´ ἀρκεῖ
[6, 1, 4]	οὐδὲ ἥντινα διάθεσιν ἔχει, οἷον	θερμὸν	ἢ καλόν, ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ
[6, 1, 27]	καὶ τούτων μᾶλλον μὴ τὸν	κόσμον	οὐσίαν, ἀλλ´ ἢ μόνον, καθόσον
[6, 1, 8]	σχέσιν ἐν ἑκατέρῳ, καὶ λεκτέον	ὁμώνυμον	τὴν μὲν ποιοῦσαν ποίησιν καὶ
[6, 1, 10]	ἀρετῆς κτήσαιτο ἄν τις· ὥστε	ὁμώνυμον	τὸ λογικόν· ὥστε εἴη ἂν
[6, 1, 1]	κατηγορίας δέκα. Ὅτι γὰρ οὐ	συνώνυμον	τὸ ὂν ἐν ἅπασι, λέγουσι
[6, 1, 11]	ἀλλήλων καὶ τῷ〉 ἐγγὺς τὸ	μανὸν	καὶ τὸ πυκνὸν καὶ τραχύτης,
[6, 1, 7]	οὐδὲν ἂν τούτων εἴη, ἀλλὰ	κενὸν	ἡ σχέσις· εἰ δ´ ἀληθεύομεν
[6, 1, 28]	ἔδει δὲ οὐ τὸ ὁπωσοῦν	μένον	νομίσαι τὸ ὄν, ἀλλὰ ἰδεῖν
[6, 1, 28]	μεταβολὴν εἰς ἄλληλα φοβηθέντες τὸ	μένον	ὑπ´ αὐτὰ τοῦτο ᾠήθησαν τὸ
[6, 1, 10]	ποιότης, ὥστε ἄλλως μὲν τὸ	δυνάμενον	ποιεῖν, ἄλλως δὲ τὸ πάσχον,
[6, 1, 16]	καὶ αὐτὴν ἄπειρον εἰς τὸ	ἀρξάμενον	εἶναι. Τοῦτο γὰρ συμβαίνει διὰ
[6, 1, 19]	ἄλλῳ, τὸ δ´ ἐν ἄλλῳ	συνιστάμενον·	καὶ οὐκέτι τὸ μὲν ποιεῖν,
[6, 1, 6]	τε καὶ στάσις παρὰ τὸ	καθήμενον	καὶ ἑστηκὸς τί ἂν εἴη;
[6, 1, 27]	πρὸς τὸ ποιοῦν εἰς αὐτὸ	κείμενον.	Καὶ τὸ ὑποκείμενον ὑπόκειται πρὸς
[6, 1, 13]	ὂν προσλαμβάνουσι. Καὶ τὸ παρεληλυθὸς	ἐγκείμενον	τί αὐτοῖς ἔσται ἢ τὸ
[6, 1, 3]	καὶ τὸ ὑποκείμενον» καὶ μὴ	ἐπικείμενον	μηδ´ ἐν ἄλλῳ ὡς ἐν
[6, 1, 27]	ὕλη πως ἔχουσα. Ἔπειτα εἰ	ὑποκείμενον,	ἀνάγκη ἄλλο εἶναι, ὃ ποιοῦν
[6, 1, 27]	ἄλλα οὐκ ἔσται, οὐδὲ ὅλως	ὑποκείμενον	αὕτη, οὐδὲ τῶν ὄντων ἡ
[6, 1, 27]	λέγουσιν ὕλην ἔσται τοῖς πᾶσιν	ὑποκείμενον,	εἰ τὰ ἄλλα παρ´ αὐτῆς
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον ὑπόκειται πρὸς τὸ οὐχ	ὑποκείμενον·	εἰ τοῦτο, πρὸς τὸ ἔξω,
[6, 1, 27]	πάντα αὐτὸν ποιῶν, οὐκέτ´ ἂν	ὑποκείμενον	εἴη, ἀλλ´ αὐτὸ τὰ πάντα.
[6, 1, 25]	τὸ εἶναι ὑπάρχειν. Ἔπειτα τὸ	ὑποκείμενον	ἓν ἀριθμοῦντες οὐ τὰ ὄντα
[6, 1, 3]	καὶ τὸ τόδε» καὶ τὸ	ὑποκείμενον»	καὶ μὴ ἐπικείμενον μηδ´ ἐν
[6, 1, 25]	βέλτιον λέγειν ἦν τὸ μὲν	ὑποκείμενον.	~Ὅλως δὲ τὸ προτάττειν ἁπάντων
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον; Πρός τι γὰρ τὸ	ὑποκείμενον,	οὐ πρὸς τὸ ἐν αὐτῷ,
[6, 1, 27]	δὲ τὴν μὲν ὕλην τὸ	ὑποκείμενον	οὐσίαν, τὰ δὲ σώματα μὴ
[6, 1, 5]	πάθος, ἢ ποίησιν εἰς τὸ	ὑποκείμενον,	πάθημα δ´ ἐν τῷ ὑποκειμένῳ.
[6, 1, 27]	ἁπάντων καταναλωθέντων εἰς τὸ λεγόμενον	ὑποκείμενον;	Πρός τι γὰρ τὸ ὑποκείμενον,
[6, 1, 27]	αὐτὸς σὺν αὐτῇ γενόμενος, οὐκέτι	ὑποκείμενον	τὴν ὕλην παρέξεται οὐδὲ μετὰ
[6, 1, 27]	οὐδὲ μετὰ τῆς ὕλης αὐτὸς	ὑποκείμενον·	τίνι γὰρ ὑποκείμενα ἔσται οὐκέτι
[6, 1, 27]	Ὡς γὰρ ὁ ὀρχηστὴς οὐχ	ὑποκείμενον	τοῖς σχήμασιν ἐνέργεια γὰρ αὐτοῦ
[6, 1, 27]	εἰς αὐτὸ κείμενον. Καὶ τὸ	ὑποκείμενον	ὑπόκειται πρὸς τὸ οὐχ ὑποκείμενον·
[6, 1, 27]	τοῦτο, πρὸς τὸ ἔξω, ὥστε	παραλελειμμένον	ἂν εἴη τοῦτο. Εἰ δὲ
[6, 1, 19]	Οὕτω γὰρ καὶ τὸ οὕτω	λεγόμενον	ποιεῖν. Καὶ διττὸν οὕτως εἶναι
[6, 1, 12]	δὲ δύναται εἰς ἄλλο ποιητικὸν	λεγόμενον	πρός τι. Διὰ τί οὖν
[6, 1, 27]	αὐτὰ ἁπάντων καταναλωθέντων εἰς τὸ	λεγόμενον	ὑποκείμενον; Πρός τι γὰρ τὸ
[6, 1, 27]	αὐτὸ δὲ πάντα δύναται γίγνεσθαι	σχηματιζόμενον,	ὥσπερ ὁ τῇ ὀρχήσει πάντα
[6, 1, 7]	καὶ ἡ γνῶσις πρὸς τὸ	γινωσκόμενον	οὗ δὴ καὶ φανερώτερον τὸ
[6, 1, 21]	ἐν ἑαυτῷ ἀλλ´ ὅταν μηδὲν	συμβαλλόμενον	αὐτὸ ὑπομείνῃ ἀλλοίωσιν τὴν μὴ
[6, 1, 19]	ἑνὸς ὄντος, τὸ ἐπ´ αὐτῷ	γιγνόμενον	ἢ ἄλγημα ἤ τι ἄλλο,
[6, 1, 19]	διάφορον, ἀλλὰ κατ´ ἄλλο τὸ	ἐπιγιγνόμενον	κίνημα, οἷον τὸ ἀλγεῖν· καὶ
[6, 1, 10]	ἔξωθεν τῆς οὐσίας, καὶ τὸ	ἐπιγιγνόμενον	μετὰ τὴν οὐσίαν ποιότης τοῦ
[6, 1, 19]	λυπεῖ, ὃ ἐν τῷ λυπησομένῳ	γενόμενον	ἓν ὂν καὶ ταὐτὸν πεποίηκεν
[6, 1, 19]	Τί οὖν αὐτὸ τὸ ἓν	γενόμενον,	πρὶν καὶ λύπην ποιῆσαι, ἢ
[6, 1, 19]	Ὃ δὲ πάσχειν λέγεται, τὸ	γενόμενον	ὕστερον, οὐ τὸ ἀντίθετον, οἷον
[6, 1, 30]	ἤδη οὖσιν ἄτοπον συντάττειν {τὸ	ἐπιγινόμενον}	εἰς ταὐτὸν γένος τοῖς πρότερον
[6, 1, 30]	ἐν γένει τῷ αὐτῷ τὸ〉	ἐπιγινόμενον	πρᾶγμα τοῖς ἤδη οὖσιν ἄτοπον
[6, 1, 20]	ποιοῖ, τὸ δὲ καλλύνοιτο, τὸ	καλλυνόμενον	πάσχειν; Εἰ οὖν τὸ καλλῦνον
[6, 1, 20]	αὔξοι, τὸ δὲ αὔξοιτο, τὸ	αὐξόμενον	πάσχειν; Ἢ μόνον ἐν τῷ
[6, 1, 23]	οὐ γὰρ διοίσει κατὰ τὸ	ἐχόμενον.	Εἰ μέντοι ποιότητα ἔχειν οὐ
[6, 1, 9]	ἡ δὲ ἕξις πρὸς τὸ	ἐχόμενον	ἐνέργειά τις οἷον συνέχουσα, ὥσπερ
[6, 1, 6]	σημαίνοι, ἡ δὲ κατὰ τὸ	ἐχόμενον	ποιὸν ἂν εἴη· καὶ ἐπὶ
[6, 1, 13]	ὥστε, εἰ χρόνος ποσόν, ποσὸν	ὡρισμένον	ἕκαστον τούτων ἔσται. Εἰ δέ,
[6, 1, 13]	Ἔπειτα τὸ χθὲς ἔσται ἦν	ὡρισμένον»	ὥστε ἔσται ὡρισμένος χρόνος τὸ
[6, 1, 4]	συνεχὲς ποσὸν φήσουσιν εἶναι, τὸ	διωρισμένον	οὐκ ἂν εἴη ποσόν· εἰ
[6, 1, 18]	ἑκατέροις ἑκάτερον. Τὸ γοῦν βαδίζειν	ἀπολελυμένον	ὂν κίνησιν ἂν εἴποιεν, τὸ
[6, 1, 10]	λόγος; Ἢ καὶ ἐνταῦθα λόγον	κινούμενον	τὸν τῆς ὑγιείας. Ἢ οὐκ
[6, 1, 22]	οὐ γὰρ εἰς αὐτὸ τὸ	νοούμενον,	ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ οὐδὲ ποίησις
[6, 1, 25]	τῷ τί ἐστι τῶν εἰδῶν	κατηγορούμενον·	ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ φήσουσι παρὰ
[6, 1, 2]	τῆς αἰσθητῆς, ἄλλο τι ὂν	κατηγορούμενον	κατ´ ἀμφοῖν, ὃ οὔτε σῶμα
[6, 1, 5]	νῦν. Εἰ δὲ κατὰ τὸ	μετρούμενον,	κατὰ μὲν τὸ τοσόσδε εἶναι,
[6, 1, 9]	τοῦ μετροῦντος ἐνέργεια πρὸς τὸ	μετρούμενον	λόγος τις. Εἰ μὲν οὖν
[6, 1, 6]	καὶ τὸ μέτρον πρὸς τὸ	μετρούμενον	τὴν μέτρησιν. Ὅμοιον δὲ πρὸς
[6, 1, 22]	δὲ παρὰ τῷδε, πάσχειν. Καὶ	θεωρούμενον	ἑκάτερον οὐ καθ´ αὑτό, ἀλλὰ
[6, 1, 22]	πάσχειν· παρὰ μὲν γὰρ τῷδε	θεωρούμενον	ποιεῖν ἔσται, κίνησις οὖσα ἡ
[6, 1, 6]	ἂν ἔχοι ἀπογεννώμενον; Ἢ οὐκ	ἀπογεννώμενον,	ἀλλὰ ὑπάρχον, τὴν ταὐτότητα τὴν
[6, 1, 6]	πρὸς ὅμοιον τί ἂν ἔχοι	ἀπογεννώμενον;	Ἢ οὐκ ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ ὑπάρχον,
[6, 1, 27]	ζωῆς ἄμοιρον καὶ ἀνόητον καὶ	σκοτεινὸν	καὶ τὸ ἀόριστον τίθεσθαι ἀρχήν,
[6, 1, 4]	κατὰ συμβεβηκὸς τὸ συνεχές, τί	κοινὸν	ἀμφοτέροις ἔσται τὸ ποσοῖς εἶναι;
[6, 1, 10]	ἰσχνόν; Εἰ μὲν γὰρ τὸ	κοινὸν	δύναμιν ἐροῦμεν, ἣ ἐφαρμόττει καὶ
[6, 1, 10]	δὴ λέγομεν δυνάμεις εἶναι, τὸ	κοινὸν	εἶεν ἂν λόγοι τινὲς καὶ
[6, 1, 2]	νοητῆς ἐπί τε τῆς αἰσθητῆς	κοινὸν	εἶναι ἀδύνατον τὸ τῆς οὐσίας,
[6, 1, 8]	οὐχ ὡς ταὐτόν τι καὶ	κοινὸν	ἐν διαφοραῖς, ἀλλ´ ὅλως ὡς
[6, 1, 12]	δὲ συνωνύμως, ἔσται τὸ ποιὸν	κοινὸν	ἐνταῦθα κἀκεῖ, εἰ μή τις
[6, 1, 26]	σῶμα τὴν ὕλην. Εἰ δὲ	κοινὸν	ἐπὶ σώματος τὸ τριχῇ διαστατόν,
[6, 1, 10]	εἴη γένος. Τί οὖν τὸ	κοινὸν	ἐπί τε ἕξεως καὶ διαθέσεως
[6, 1, 2]	τῶν τῇδε οὐσιῶν ζητητέον, τί	κοινὸν	ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ τοῦ
[6, 1, 10]	ἀλλὰ ἄλλο τι δεῖ τὸ	κοινὸν	ζητεῖν. Οὐδ´ αὖ λόγους πάσας·
[6, 1, 10]	ἀσθένειαν. Ἀλλ´ εἰ τοῦτο, οὐκέτι	κοινὸν	ἡ δύναμις, ἀλλὰ ἄλλο τι
[6, 1, 10]	οἷον μορφὰς καὶ χαρακτῆρας, καὶ	κοινὸν	ἡ μορφὴ καὶ τὸ εἶδος
[6, 1, 12]	τὸ νοεῖν τοίνυν. Ἀλλὰ τοῦτο	κοινὸν	καὶ πρὸς τὰς ἄλλας κατηγορίας,
[6, 1, 3]	ἕν τι λέγοι, οὐχ ὡς	κοινὸν	κατὰ πάντων, ἀλλ´ ὡς ἀφ´
[6, 1, 2]	τὰς δευτέρας τί ἂν ἔχοιεν	κοινόν,	ὁπότε παρὰ τῶν προτέρων ἔχουσιν
[6, 1, 8]	μὲν οὖν τι τοῦτο τὸ	κοινὸν	οὐκ ἂν εἴη. Λείπεται δέ,
[6, 1, 10]	λόγῳ πάντα, ἀλλὰ ἀρκεῖ τὸ	κοινὸν	παρὰ τό πως διακεῖσθαι εἶναι
[6, 1, 10]	καὶ ἡ αὐτὴ κατὰ τὸ	κοινὸν	ταῖς διαφοραῖς τὰ εἴδη παρέχεται
[6, 1, 25]	πρός τί πως ἔχοντα, καὶ	κοινόν	τι ἐπ´ αὐτῶν τιθέντας καὶ
[6, 1, 12]	λέγων εἰ ἕξιν λέγοι, ἢ	κοινόν	τι ἐπ´ ἐκείνης καὶ ταύτης
[6, 1, 4]	δ´ ἂν ἔχωσιν, οὐκ ἂν	κοινόν	τι ἔχοιεν πρὸς τούτους ἐκεῖνοι,
[6, 1, 25]	περιλαμβάνοντας τὰ πάντα, ὅτι μὲν	κοινόν	τι καὶ ἐπὶ πάντων ἓν
[6, 1, 11]	ἐγγὺς τὸ μανὸν καὶ τὸ	πυκνὸν	καὶ τραχύτης, καὶ οὐ πανταχοῦ
[6, 1, 11]	καὶ τὸ ἀραιὸν καὶ τὸ	πυκνὸν	οὐκ ὀρθῶς ἂν λέγοιτο ποιά;
[6, 1, 16]	δεῖσθαι λέγειν μὴ τὴν τόσην	μόνον,	ἀλλ´ ὅλως τὴν φύσιν αὐτῆς
[6, 1, 30]	πάσχων {οὕτως} Ἴσως δ´ ἂν	μόνον	ἁρμόσει ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι τὸ
[6, 1, 11]	τις λέγοι τὰς μὲν διαθέσεις	μόνον	ἀτελεῖς οἷον μορφάς, τὰς δὲ
[6, 1, 20]	αὔξοιτο, τὸ αὐξόμενον πάσχειν; Ἢ	μόνον	ἐν τῷ ποιῷ τὴν πεῖσιν;
[6, 1, 23]	ὡπλίσθαι. Ἔπειτα πότερον ἐπὶ ζῶντος	μόνον	ἢ κἂν ἀνδριὰς ᾖ, ὅτῳ
[6, 1, 27]	τὸν κόσμον οὐσίαν, ἀλλ´ ἢ	μόνον,	καθόσον μόριον αὐτοῦ, οὐσίαν· καὶ
[6, 1, 30]	ὅλως οὔ πως, ἀλλὰ ποιῶν	μόνον·	καὶ ὁ πάσχων οὔ πως
[6, 1, 27]	οὐσίαν, παρὰ δὲ τῆς ὕλης	μόνον,	καὶ τὴν ψυχὴν πάθημα ὕλης
[6, 1, 17]	ἀλλ´ οὐ τῷ πρὸς ἕτερον	μόνον	λέγεσθαι. Ὅταν δὲ ᾖ τις
[6, 1, 4]	τούτους ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ἢ ὄνομα	μόνον.	~Ὁ δὲ λόγος καὶ ὁ
[6, 1, 29]	τέταρτον λεχθὲν καὶ πολλῷ μᾶλλον.	Μόνον	ὂν ἄρα ὕλη. Τίς οὖν
[6, 1, 27]	ὄντων ἡ ὕλη, ἀλλὰ ὕλη	μόνον	οὖσα τούτῳ αὐτῷ οὐδὲ ὕλη·
[6, 1, 8]	ὑπέστη, καὶ τὸ ὑποστὰν ὄνομα	μόνον	παρέσχε τῷ ἑτέρῳ, τὸ δὲ
[6, 1, 14]	ποιότης ἐστίν» ἀλλὰ τὸ ποιότης»	μόνον.	Πρὸς δὲ τούτοις, εἰ τὸ
[6, 1, 10]	καθ´ ἕνα λόγον, καὶ μὴ	μόνον	τετραχῶς, ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕκαστον
[6, 1, 25]	αὐτά. Εἰ δὲ ὂν μὲν	μόνον	τὴν ὕλην φήσουσι, τὰ δ´
[6, 1, 21]	ὅπου μὴ ἐνέργεια, πεῖσις δὲ	μόνον;	Τί οὖν, εἰ κάλλιον γίγνοιτο,
[6, 1, 29]	ὄν, μάτην λέγεται, καὶ ὕλη	μόνον,	τὸ δὲ ποιὸν οὐδέν. Ἀλλ´
[6, 1, 4]	λέγεται εἶναι ποσόν. Τί οὖν;	μόνον	τοὺς ἀριθμοὺς φήσομεν ποσόν; Ἀλλ´
[6, 1, 13]	τῷ ἦν ἀλλ´ οὖν οὐ	μόνον	χρόνος, ἀλλὰ ποτὲ χρόνος, πρῶτον
[6, 1, 13]	Εἰ δὲ λέγοιεν ὡς οὐ	μόνον	χρόνος τὸ ἦν καὶ ἔσται,
[6, 1, 29]	μὲν ὢν ἐκείνης, εἰ καὶ	{μόνον}	ψυχὴν ἔχοι, ἀγνοίᾳ δὲ αὐτοῦ
[6, 1, 13]	καὶ καθότι μέρος ἀξιοῦσι μὴ	χρόνον	ἁπλῶς τι λέγειν, ἀλλὰ μέρος
[6, 1, 14]	τὸ ἐν τόπῳ ἄλλο παρὰ	χρόνον	καὶ τόπον, διὰ τί οὐ
[6, 1, 4]	τὴν κίνησιν ποσὸν τῷ τὸν	χρόνον,	καίτοι ἴσως ἀνάπαλιν τοῦ χρόνου
[6, 1, 4]	ἅπαν μέγεθος καὶ τόπον καὶ	χρόνον,	τὰ δ´ ἄλλα εἰς ταῦτα
[6, 1, 13]	τὸ ποτὲ εἶναι, ἀλλ´ οὐ	χρόνον,	τοῦτο τὸ ἐν χρόνῳ εἰ
[6, 1, 19]	δόξουσιν ἀτελεῖς εἶναι μὴ προσλαβοῦσαι	χρόνον,	ὥστε εἰς ταὐτὸν ταῖς κινήσεσιν
[6, 1, 20]	καλλυνόμενον πάσχειν; Εἰ οὖν τὸ	καλλῦνον	χεῖρον γίγνοιτο ἢ καὶ ἀφανίζοιτο,
[6, 1, 10]	καὶ μορφῆς; Καὶ λεπτόν, παχύ,	ἰσχνόν;	Εἰ μὲν γὰρ τὸ κοινὸν
[6, 1, 11]	ἐλάττονος, ἐν ᾧ καὶ τὸ	ἰσχνὸν	καὶ λεπτόν, ὃ ἐν ἄλλῳ
[6, 1, 10]	τοῦ ἐν ᾧ, οὐχ ἁπλῶς	τρίγωνον,	ἀλλὰ τὸ ἐν τούτῳ καὶ
[6, 1, 10]	τινός. Ἆρ´ οὖν καὶ τὸ	τρίγωνον;	Ἢ ὅλως οὐδὲ πρὸς δύναμιν
[6, 1, 10]	ποιότης τοῦ ὑποκειμένου. Τὸ δὲ	τρίγωνον	ποιότης τοῦ ἐν ᾧ, οὐχ
[6, 1, 16]	οὔπω δὲ ἦν διανύσας, τὸ	ἐλλεῖπον	οὐ τῆς βαδίσεως οὐδὲ τῆς
[6, 1, 12]	ποιότητος καὶ ποιοῦ ἢ ζητητέον	τρόπον	ἄλλον. Ἐπισκεπτέον δέ, πῶς καὶ
[6, 1, 6]	ἐν αὐτῷ ὑπάρχει ἢ ἄλλον	τρόπον	εἰς ἕν, καὶ μάλιστα ἐπὶ
[6, 1, 12]	πρός τι· ἐπεὶ καὶ ἄλλον	τρόπον	πρός τι, καθὸ ἕξεις λέγονται.
[6, 1, 3]	οὐσία κατ´ ἄλλου. Ἢ ἄλλον	τρόπον	τὸ κατ´ ἄλλου» ἐνταῦθα, ὡς
[6, 1, 14]	τόπῳ ἄλλο παρὰ χρόνον καὶ	τόπον,	διὰ τί οὐ καὶ τὸ
[6, 1, 14]	ζητεῖν ἡμᾶς καὶ ταῦτα λέγοντας	τόπον	ἐφ´ ἑκάστου τούτων σημαίνειν; Εἰ
[6, 1, 14]	ἄλλα, τί δεῖ παρὰ τὸν	τόπον	ζητεῖν ἡμᾶς καὶ ταῦτα λέγοντας
[6, 1, 28]	ἂν εἴ τις μᾶλλον τὸν	τόπον	ἢ τὰ σώματα νομίσειεν εἶναι
[6, 1, 4]	τὸ συνεχὲς ἅπαν μέγεθος καὶ	τόπον	καὶ χρόνον, τὰ δ´ ἄλλα
[6, 1, 14]	Ἀλλὰ τὸ ὧδε τὸ δεικτικὸν	τόπον	φήσουσι σημαίνειν· ὥστε καὶ τὸ
[6, 1, 27]	κόσμος καθόσον κόσμος οὐκ οὐσία.	Ἄτοπον	δὲ τὴν μὲν ὕλην τὸ
[6, 1, 4]	καὶ βοῦς δέκα, πρῶτον μὲν	ἄτοπον	δόξει εἶναι, εἰ ἐκεῖνοι οὐσίαι,
[6, 1, 28]	τούτων μὲν παυστέον, μὴ καὶ	ἄτοπον	ᾖ τὸ πρὸς οὕτω φανερὰν
[6, 1, 30]	~Ἐν δὲ τοῖς πως ἔχουσιν	ἄτοπον	μὲν ἴσως τά πως ἔχοντα
[6, 1, 30]	ἐπιγινόμενον πρᾶγμα τοῖς ἤδη οὖσιν	ἄτοπον	συντάττειν {τὸ ἐπιγινόμενον} εἰς ταὐτὸν
[6, 1, 1]	τὰ γένη. Εἰ δὲ συνωνύμως,	ἄτοπον	τὸ αὐτὸ σημαίνειν τὴν οὐσίαν
[6, 1, 9]	ἀνομοιότης καὶ ὅλως ταὐτὸν καὶ	θάτερον·	διὸ καὶ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον
[6, 1, 9]	τὸ αὐτὸ καὶ ταὐτὸν καὶ	θάτερον.	Τί οὖν, εἰ ὁ μὲν
[6, 1, 23]	ᾖ, ὅτῳ ταῦτα; Ἄλλως γὰρ	ἑκάτερον	ἔχειν δοκεῖ καὶ ἴσως ὁμωνύμως·
[6, 1, 22]	οὗτος κινεῖται, καὶ δύο κατηγορίαι	ἑκάτερον·	καὶ οὗτος δίδωσι τῷδε κίνησιν,
[6, 1, 22]	παρὰ τῷδε, πάσχειν. Καὶ θεωρούμενον	ἑκάτερον	οὐ καθ´ αὑτό, ἀλλὰ μετὰ
[6, 1, 14]	εἰ ἐκ τῆς ἑκατέρου πρὸς	ἑκάτερον	σχέσεως ἀπεγεννήθη τι; Εἶτα τί〉
[6, 1, 18]	ἀπολύτους ἐνεργείας, ἢ ἐν ἑκατέροις	ἑκάτερον.	Τὸ γοῦν βαδίζειν ἀπολελυμένον ὂν
[6, 1, 19]	τοῦ λυπεῖν, ἀλλὰ ποιεῖ τι	ἕτερον,	δι´ οὗ λυπεῖ, ὃ ἐν
[6, 1, 11]	Αἱ δὲ φυσικαὶ δυνάμεις πῶς	ἕτερον	εἶδος; Εἰ μὲν γὰρ κατὰ
[6, 1, 13]	δεῖ ἐπεισάγειν ἄλλας κατηγορίας τῷ	ἕτερον	ἐν ἑτέρῳ ποιεῖν, ὡς ἐνταῦθα
[6, 1, 16]	ἀλλ´ ἵνα ἐργάσηταί τι, ὃ	ἕτερόν	ἐστι μετ´ αὐτήν. Καὶ οὐκ
[6, 1, 15]	καὶ ἀριθμός, τὸ ποσὸν γένος	ἕτερον	ἦν καὶ ποιότητος οὔσης περὶ
[6, 1, 18]	καὶ ὑπό τινος ἔστι τι	ἕτερον,	καὶ ἡ ἐνέργεια. Ἡ δὲ
[6, 1, 19]	τεμνομένῳ, μία, ἀλλὰ τὸ τέμνειν	ἕτερον	καὶ τὸ τέμνεσθαι. Τάχα δὲ
[6, 1, 17]	ἐγέννα, ἀλλ´ οὐ τῷ πρὸς	ἕτερον	μόνον λέγεσθαι. Ὅταν δὲ ᾖ
[6, 1, 13]	εἰ ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς καὶ	ἕτερον	ὁ χρόνος· δύο οὖν κατηγορίαι
[6, 1, 20]	ἔστω μὴ ἀντίθετον· ὅμως δὲ	ἕτερον	ὂν τοῦ ποιεῖν οὐκ ἐν
[6, 1, 7]	δ´ ὕστερος» χρόνους δύο παραβάλλοντες	ἕτερον	παρὰ τὰ ὑποκείμενα αὐτῶν λέγοντες
[6, 1, 18]	ἡ αἴσθησις δέ, εἰ πρὸς	ἕτερον,	σχέσιν μὲν ἔχει πρὸς ἐκεῖνο,
[6, 1, 17]	κἂν ἑτέρου ᾖ κἂν πρὸς	ἕτερον,	τήν γε πρὸ τοῦ πρός
[6, 1, 29]	ἐν θατέρῳ τῶν εἰδῶν τὸ	ἕτερον	τιθεῖσα, ὥσπερ ἄν τις διαιρῶν
[6, 1, 13]	χθές, σύνθετόν τι ἔσται, εἰ	ἕτερον	τὸ παρεληλυθὸς καὶ ἕτερον ὁ
[6, 1, 21]	δ´ ἐν τῷ βέλτιον, ἢ	οὐδέτερον.	~Οὐκοῦν γίγνεται τὸ πάσχειν τῷ
[6, 1, 23]	γὰρ σημαίνει τὸ ὡπλίσθαι. Ἔπειτα	πότερον	ἐπὶ ζῶντος μόνον ἢ κἂν
[6, 1, 8]	τὸ μὲν μεῖζον, τὸ δὲ	μικρότερον,	οἱ μὲν μεταλαβόντες ὁ μὲν
[6, 1, 22]	ἐν τῷ διατίθεσθαι ἑτέρως ἢ	πρότερον	εἶχε, τῆς τοῦ πάσχοντος οὐσίας
[6, 1, 30]	τοῖς πρότερον οὖσι· δεῖ γὰρ	πρότερον	ἓν καὶ δύο εἶναι, ἵνα
[6, 1, 7]	τὰ ὑποκείμενα αὐτῶν λέγοντες τὸ	πρότερον,	καὶ ἐπὶ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ
[6, 1, 25]	γὰρ τοῖς ἐν οἷς τὸ	πρότερον	καὶ τὸ ὕστερον, τὸ ὕστερον
[6, 1, 1]	γένους κοινοῦ, ἐν οἷς τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον. Ἀλλὰ περὶ τῶν
[6, 1, 6]	ὕστερον χρόνοι δύο· τὸ δὲ	πρότερον	καὶ ὕστερον ἡμεῖς ὡσαύτως. ~Εἰ
[6, 1, 6]	δὲ αὐτοῖς οὐδέν. Τό τε	πρότερον	καὶ ὕστερον χρόνοι δύο· τὸ
[6, 1, 6]	ὕστερον λεχθέντος, ἐπὶ δὲ τοῦ	πρότερον	λεχθέντος οὐδεμία, ἢ οὐδαμοῦ τοῦτο.
[6, 1, 30]	ἐπιγινόμενον} εἰς ταὐτὸν γένος τοῖς	πρότερον	οὖσι· δεῖ γὰρ πρότερον ἓν
[6, 1, 19]	βαδίζειν· ἢ ἐπενόησεν ἂν καὶ	πρότερον.	Οὕτω καὶ ἐπὶ πάντων κατὰ
[6, 1, 28]	νομίσαι τὸ ὄν, ἀλλὰ ἰδεῖν	πρότερον,	τίνα δεῖ προσεῖναι τῷ ἀληθῶς
[6, 1, 7]	οὐκ ἔστι τὸ μὲν αὐτῶν	πρότερον,	τὸ δὲ ὕστερον, ἀλλ´ ἅμα
[6, 1, 25]	γένει τῷ αὐτῷ τὸ μὲν	πρότερον,	τὸ δὲ ὕστερον εἶναι. Ἐν
[6, 1, 30]	εἴτε ἀσώματα, ἢ καὶ τὸ	συναμφότερον,	χωρὶς περὶ ἑκάστων ἔξεστι ζητεῖν
[6, 1, 4]	ποσὰ δοκεῖ εἶναι. Σκεπτέον δὲ	ἀκριβέστερον.	Ἔσται τοίνυν οὐχ ἕν τι
[6, 1, 13]	ἄλλο ἐν ἄλλῳ. Λεχθήσεται δὲ	σαφέστερον	ἐν τοῖς ἑξῆς τοῖς περὶ
[6, 1, 6]	δὲ τὸ δεξιὸν καὶ τὸ	ἀριστερὸν	ἐνοήσαμεν, ἐν δὲ αὐτοῖς οὐδέν.
[6, 1, 6]	αὐτοῖς. Ὁ δὲ δεξιὸς πρὸς	ἀριστερὸν	καὶ ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν μᾶλλον
[6, 1, 7]	μὲν αὐτῶν πρότερον, τὸ δὲ	ὕστερον,	ἀλλ´ ἅμα ὑφίσταται. Εἰ δὲ
[6, 1, 1]	ἐν οἷς τὸ πρότερον καὶ	ὕστερον.	Ἀλλὰ περὶ τῶν νοητῶν κατὰ
[6, 1, 25]	τὸ μὲν πρότερον, τὸ δὲ	ὕστερον	εἶναι. Ἐν μὲν γὰρ τοῖς
[6, 1, 25]	πρῶτον μὲν τὰ πρότερα τοῖς	ὕστερον	εἰς ἓν ἄγουσιν, οὐχ οἷόν
[6, 1, 26]	ἀλλ´ οὐκ ἐκεῖνο; Εἰ δὲ	ὕστερον	ἐκεῖνο, πῶς; Οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 6]	δύο· τὸ δὲ πρότερον καὶ	ὕστερον	ἡμεῖς ὡσαύτως. ~Εἰ μὲν οὖν
[6, 1, 20]	εἰς οὐσίαν; Εἰ δὲ καὶ	ὕστερον	λευκαίνοιτο γενόμενος; Καὶ εἰ τὸ
[6, 1, 6]	τῶν ἐστιν, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ	ὕστερον	λεχθέντος, ἐπὶ δὲ τοῦ πρότερον
[6, 1, 19]	δὲ πάσχειν λέγεται, τὸ γενόμενον	ὕστερον,	οὐ τὸ ἀντίθετον, οἷον τῷ
[6, 1, 27]	τὴν ψυχὴν πάθημα ὕλης καὶ	ὕστερον.	Παρὰ τίνος οὖν ἔσχεν ἡ
[6, 1, 25]	πρότερον καὶ τὸ ὕστερον, τὸ	ὕστερον	παρὰ τοῦ προτέρου λαμβάνει τὸ
[6, 1, 25]	οἷς τὸ πρότερον καὶ τὸ	ὕστερον,	τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου
[6, 1, 6]	οὐδέν. Τό τε πρότερον καὶ	ὕστερον	χρόνοι δύο· τὸ δὲ πρότερον
[6, 1, 7]	τὸ γινωσκόμενον οὗ δὴ καὶ	φανερώτερον	τὸ τῆς ὑποστάσεως τὸ ἐκ
[6, 1, 16]	τὴν ἄρτι ἀρξαμένην καὶ αὐτὴν	ἄπειρον	εἰς τὸ ἀρξάμενον εἶναι. Τοῦτο
[6, 1, 21]	πάσχειν, τὸ μὲν ἐν τῷ	χεῖρον	γίγνεσθαι, τὸ δ´ ἐν τῷ
[6, 1, 20]	πάσχειν; Εἰ οὖν τὸ καλλῦνον	χεῖρον	γίγνοιτο ἢ καὶ ἀφανίζοιτο, οἷον
[6, 1, 21]	γίγνοιτο, ἡ δὲ ἐνέργεια τὸ	χεῖρον	ἔχοι; Ἢ εἰ κατὰ κακίαν
[6, 1, 21]	ἄγουσαν, ἥτις ἐξίστησι πρὸς τὸ	χεῖρον	ἢ μὴ πρὸς τὸ βέλτιον,
[6, 1, 27]	τὸ παθητὸν μηδὲ τὸ ζωῆς	ἄμοιρον	καὶ ἀνόητον καὶ σκοτεινὸν καὶ
[6, 1, 4]	ὥσπερ πολλοῦ μετέχον ἀριθμοῦ, καὶ	μικρόν,	ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ τὸ μέγα
[6, 1, 4]	τὸ μέγα αὐτὸ καὶ τὸ	μικρὸν	οὐκ ἀξιοῦται ποσὰ εἶναι, ἀλλὰ
[6, 1, 8]	ταὐτά· τὸ δὲ μέγα καὶ	μικρόν,	τὸ μὲν μεγέθους παρουσίᾳ, τὸ
[6, 1, 19]	κατ´ αὐτὸ τὸ τέμνεσθαι τὸ	διάφορον,	ἀλλὰ κατ´ ἄλλο τὸ ἐπιγιγνόμενον
[6, 1, 6]	ἔργον ἓν ἀπεργάσαιτο, καὶ τὸ	μέτρον	πρὸς τὸ μετρούμενον τὴν μέτρησιν.
[6, 1, 26]	τῆς συμβάσεως· τάχα γὰρ ἂν	εὗρον	τὸ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς ἕν.
[6, 1, 11]	τὸ τοῦ ὑποκειμένου εἶδος ἢ	αἰσχρόν,	λόγον ἂν ἔχοι. Τὸ δὲ
[6, 1, 14]	μέσον τόποι, οἷον Δελφοὶ τὸ	μέσον,	καὶ τὸ παρὰ τὸ μέσον,
[6, 1, 14]	μέσον, καὶ τὸ παρὰ τὸ	μέσον,	οἷον Ἀθῆναι καὶ Λύκιον δὴ
[6, 1, 14]	καὶ τὸ κάτω καὶ τὸ	μέσον	τόποι, οἷον Δελφοὶ τὸ μέσον,
[6, 1, 2]	λέγουσιν εἶναι, καὶ οὐ τὸ	ἴσον	εἰς οὐσίαν ἔχειν, ὅταν μᾶλλον
[6, 1, 25]	ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος τὸ	ἴσον	εἰς τὸ εἶναι ἕκαστον ἔχει
[6, 1, 5]	αὐτὸ καὶ ποσόν. Τὸ δὲ	ἴσον	καὶ ἄνισον ἴδιον εἶναι τοῦ
[6, 1, 5]	ποσόν. Τὸ δὲ ἴσον καὶ	ἄνισον	ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ ἐπ´
[6, 1, 10]	ἀλλὰ τὸ ἐν τούτῳ καὶ	καθόσον	ἐμόρφωσεν. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνθρωπότης
[6, 1, 27]	μὴ οὐσίαν· ὁ γὰρ κόσμος	καθόσον	κόσμος οὐκ οὐσία. Ἄτοπον δὲ
[6, 1, 27]	κόσμον οὐσίαν, ἀλλ´ ἢ μόνον,	καθόσον	μόριον αὐτοῦ, οὐσίαν· καὶ τὸ
[6, 1, 22]	τὸ πάσχειν τὸ μὲν ποιεῖν,	καθόσον	ποιεῖν, ἀπαθὲς τηροῦσα, τὸ δὲ
[6, 1, 12]	οὐκ ἄλλου τινὸς ὄντος ἢ	καθόσον	ποιόν; Τάχα μὲν γὰρ ἄν
[6, 1, 4]	ἀλλὰ ὅμως πρός τι λέγουσι,	καθόσον	ποσὰ δοκεῖ εἶναι. Σκεπτέον δὲ
[6, 1, 10]	τὴν ἕξιν ποιὸν καὶ τὴν	νόσον	ὡσαύτως καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ
[6, 1, 4]	οὖν; μόνον τοὺς ἀριθμοὺς φήσομεν	ποσόν;	Ἀλλ´ εἰ μὲν τοὺς καθ´
[6, 1, 4]	ἐπεὶ οὐδὲ τοὺς τρεῖς βοῦς	ποσόν,	ἀλλὰ τὸν ἐπ´ αὐτοῖς ἀριθμόν·
[6, 1, 4]	καὶ ἡ ποσότης μὲν αὐτῆς	ποσόν,	αὐτὴ δὲ ἡ ἐπιφάνεια διὰ
[6, 1, 16]	καὶ αὐτοὺς κατὰ συμβεβηκὸς τὸ	ποσὸν	αὐτῇ παρεῖναι, εἰ ἡμερησία εἴη
[6, 1, 7]	καὶ ἐπὶ μεγεθῶν παρὰ τὸ	ποσὸν	αὐτῶν τὴν σχέσιν, καθὸ τὸ
[6, 1, 15]	ἦν ποσότης καὶ ἀριθμός, τὸ	ποσὸν	γένος ἕτερον ἦν καὶ ποιότητος
[6, 1, 4]	τὸ διωρισμένον οὐκ ἂν εἴη	ποσόν·	εἰ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ
[6, 1, 5]	τοῦτο ἂν εἴη τὸ κυρίως	ποσόν.	Εἰ δὲ τὰ μετέχοντα πάντα
[6, 1, 5]	τοσόσδε εἶναι, οἷον ἐνιαύσιος, ἔστω	ποσόν,	κατὰ μέντοι τὸ χρόνος εἶναι
[6, 1, 4]	δὲ μὴ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς	ποσὸν	λαμβάνειν, ἀλλὰ τὸ καθ´ αὑτό,
[6, 1, 4]	λέγεται, εἴπερ τότε προσλαμβάνει τὸ	ποσὸν	λέγεσθαι, ὅταν εἰς ἀριθμὸν ἀχθῇ
[6, 1, 4]	ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ πρῶτον	ποσὸν	λέγουσι καὶ τὸ συνεχὲς ἅπαν
[6, 1, 4]	ποσότητος, αὐτοί τε διὰ τί	ποσόν;	Μέτρα γάρ· τὰ δὲ μέτρα
[6, 1, 23]	κατηγορίαν ἀναχθήσονται; Ὥστε καὶ τὸ	ποσόν,	ὅτι ἔχει μέγεθος, καὶ τὸ
[6, 1, 3]	οἷον λευκὸν ποιότης σώματος καὶ	ποσὸν	οὐσίας, καὶ χρόνος κινήσεώς τι
[6, 1, 4]	δὲ ἡ ἐπιφάνεια διὰ τί	ποσόν;	Περατωθεῖσα γοῦν οἷον τρισὶ γραμμαῖς
[6, 1, 13]	τις χρόνος· ὥστε, εἰ χρόνος	ποσόν,	ποσὸν ὡρισμένον ἕκαστον τούτων ἔσται.
[6, 1, 5]	γάρ〉 ᾗ δὲ λόγος, οὐ	ποσόν·	σημαντικὸν γάρ, ὥσπερ τὸ ὄνομα
[6, 1, 4]	σῶμα τὸ φυσικὸν μετρηθὲν γίγνεται	ποσόν	τι, καὶ ὁ τόπος κατὰ
[6, 1, 4]	ἀριθμοὶ οὐσίαι ἢ καὶ αὐτοὶ	ποσόν	τι· ὁποτέρως δ´ ἂν ἔχωσιν,
[6, 1, 4]	γραμμαῖς ἢ τέτρασι λέγεται εἶναι	ποσόν.	Τί οὖν; μόνον τοὺς ἀριθμοὺς
[6, 1, 5]	οὐσία ἔσται τὸ αὐτὸ καὶ	ποσόν.	Τὸ δὲ ἴσον καὶ ἄνισον
[6, 1, 19]	γένος ἕν, θεωροῦντας παρὰ τὸ	ποσὸν	τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ
[6, 1, 4]	ποσὰ λέγουσι, καὶ τὴν κίνησιν	ποσὸν	τῷ τὸν χρόνον, καίτοι ἴσως
[6, 1, 4]	δὴ τὸ συνεχὲς ᾗ συνεχὲς	ποσὸν	φήσουσιν εἶναι, τὸ διωρισμένον οὐκ
[6, 1, 13]	χρόνος· ὥστε, εἰ χρόνος ποσόν,	ποσὸν	ὡρισμένον ἕκαστον τούτων ἔσται. Εἰ
[6, 1, 5]	ἡ φωνή, ἀλλὰ καὶ κατὰ	τὸν	ἀέρα, δύο ἂν εἴη καὶ
[6, 1, 20]	χαλκὸν φήσομεν, τὸν δὲ ποιεῖν;	Τὸν	δὲ μανθάνοντα πῶς πάσχειν τῆς
[6, 1, 20]	χαλκός, πάσχειν τὸν χαλκὸν φήσομεν,	τὸν	δὲ ποιεῖν; Τὸν δὲ μανθάνοντα
[6, 1, 4]	τοὺς τρεῖς βοῦς ποσόν, ἀλλὰ	τὸν	ἐπ´ αὐτοῖς ἀριθμόν· βόες γὰρ
[6, 1, 9]	σχέσιν κατὰ τὴν ἐνέργειαν καὶ	τὸν	ἐπὶ τῇ ἐνεργείᾳ λόγον τίθεσθαι,
[6, 1, 27]	οὐσίας, καὶ τούτων μᾶλλον μὴ	τὸν	κόσμον οὐσίαν, ἀλλ´ ἢ μόνον,
[6, 1, 20]	Καὶ πῶς ἄλλο τι διατίθησι	τὸν	πάσχοντα ἀλλοιοῦσα καὶ ὁ ποιῶν
[6, 1, 20]	ὃ ἦν οὐ πάσχειν κατὰ	τὸν	ποιοῦντα; Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν
[6, 1, 15]	δὲ μᾶλλον τὸ ποιεῖν καὶ	τὸν	ποιοῦντα, ἡ δὲ ποίησις οὔ·
[6, 1, 10]	Ἢ καὶ ἐνταῦθα λόγον κινούμενον	τὸν	τῆς ὑγιείας. Ἢ οὐκ ἐν
[6, 1, 14]	τὰ ἄλλα, τί δεῖ παρὰ	τὸν	τόπον ζητεῖν ἡμᾶς καὶ ταῦτα
[6, 1, 28]	ὥσπερ ἂν εἴ τις μᾶλλον	τὸν	τόπον ἢ τὰ σώματα νομίσειεν
[6, 1, 11]	εἴρηται· εἰ δὲ τῷ διακεῖσθαι	τὸν	φύσει πυκτικὸν ποιὸν λέγομεν, οὐδὲν
[6, 1, 20]	βέλτιον γίγνοιτο, ὁ χαλκός, πάσχειν	τὸν	χαλκὸν φήσομεν, τὸν δὲ ποιεῖν;
[6, 1, 4]	καὶ τὴν κίνησιν ποσὸν τῷ	τὸν	χρόνον, καίτοι ἴσως ἀνάπαλιν τοῦ
[6, 1, 2]	ἀμφοῖν, ὃ οὔτε σῶμα οὔτε	ἀσώματον	ἂν εἴη· ἔσται γὰρ ἢ
[6, 1, 26]	ὁ θεός, καὶ τὸ ποιητικὸν	ἀσώματον.	Εἰ δὲ καὶ ἄνευ τῆς
[6, 1, 29]	ὄν· καὶ εἰ ὄν, πάντως	ἀσώματον·	εἰ δὲ οὐκ ὄν, μάτην
[6, 1, 2]	ἔσται γὰρ ἢ τὸ σῶμα	ἀσώματον,	ἢ τὸ ἀσώματον σῶμα. Οὐ
[6, 1, 8]	εἴη. Λείπεται δέ, εἴπερ ἔστιν,	ἀσώματον,	καὶ ἢ ἐν αὐτοῖς ἢ
[6, 1, 2]	τὸ σῶμα ἀσώματον, ἢ τὸ	ἀσώματον	σῶμα. Οὐ μὴν ἀλλὰ ἐπ´
[6, 1, 26]	δὴ λογίσασθαι ὡς οὐκ ἔστι	δυνατὸν	προτάττειν ἁπάντων ὄγκον, ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 9]	εἰρημένα, ἀλλ´ εἰς γένος ἓν	ἀδύνατον	τὰ ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν
[6, 1, 2]	τε τῆς αἰσθητῆς κοινὸν εἶναι	ἀδύνατον	τὸ τῆς οὐσίας, εἴρηται. Καὶ
[6, 1, 28]	ἂν ὑποβάθρα〉 ἐκεῖνο; Πάντων τε	θαυμαστότατον	τὸ τῇ αἰσθήσει πιστουμένους ἕκαστα
[6, 1, 26]	ἀντιτυπία; Πόθεν δὲ τὸ τριχῇ	διαστατὸν	ἢ τίς διέστησεν; Οὐ γὰρ
[6, 1, 26]	κοινὸν ἐπὶ σώματος τὸ τριχῇ	διαστατόν,	μαθηματικὸν λέγουσιν· εἰ δὲ μετὰ
[6, 1, 26]	τῷ τῆς ὕλης τὸ τριχῇ	διαστατόν.	Μετασχοῦσα τοίνυν μεγέθους οὐκέτ´ ἂν
[6, 1, 28]	μάλιστα ὂν προτάττουσι καὶ τὸ	ὕστατον	πρῶτον. Αἴτιον δὲ ἡ αἴσθησις
[6, 1, 3]	ἐπερείσασθαι τῇ οὐσίᾳ, οὐδὲ τὸ	κυριώτατον	λαβεῖν, ἵν´ ἀπὸ τούτου καὶ
[6, 1, 26]	ἐνέργειαν πρὸ δυνάμεως τάττειν, παντάπασιν	ἀτοπώτατον.	Οὐδὲ γὰρ ἔστι τὸ δυνάμει
[6, 1, 19]	τὸ γενόμενον ὕστερον, οὐ τὸ	ἀντίθετον,	οἷον τῷ καίειν τὸ καίεσθαι,
[6, 1, 20]	τῷ ποιῆσαι. ~Ἀλλ´ ἔστω μὴ	ἀντίθετον·	ὅμως δὲ ἕτερον ὂν τοῦ
[6, 1, 19]	γενέσθαι ἐν πάθει, ὃ μὴ	ἀντίθετον	τῷ ποιῆσαι. ~Ἀλλ´ ἔστω μὴ
[6, 1, 13]	εἰ χρόνος παρεληλυθὼς τὸ χθές,	σύνθετόν	τι ἔσται, εἰ ἕτερον τὸ
[6, 1, 29]	ἀλλ´ οὐκ ἐν ὕλῃ γενόμενοι	σύνθετόν	τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ τοῦ
[6, 1, 25]	τις λέγοι. Καὶ γὰρ ὡς	ἀσύνετον	αὐτοῖς καὶ ἄλογον τὸ τὶ
[6, 1, 27]	μὴ τὸ ἄμορφον μηδὲ τὸ	παθητὸν	μηδὲ τὸ ζωῆς ἄμοιρον καὶ
[6, 1, 18]	γὰρ τὴν αἴσθησιν πρὸς τὸ	αἰσθητόν·	ἀλλ´ εἰ κἀκεῖ τὴν αἴσθησιν
[6, 1, 18]	κἀκεῖ τὴν αἴσθησιν πρὸς τὸ	αἰσθητόν,	διὰ τί αὐτὸ τὸ αἰσθάνεσθαι
[6, 1, 6]	πρὸς ἐπιστητόν, ἡ δὲ πρὸς	αἰσθητόν.	Ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη ἔχοι
[6, 1, 18]	τὸ αἰσθάνεσθαι οὐκέτι πρὸς τὸ	αἰσθητόν;	Καὶ ἡ αἴσθησις δέ, εἰ
[6, 1, 28]	ἐστιν ἢ ἐκεῖνο. Τό τε	αἰσθητὸν	μετ´ ἐκείνου καὶ ἄλλων πολλῶν
[6, 1, 6]	εἶδος} καὶ ἡ αἴσθησις πρὸς	αἰσθητὸν	ὡσαύτως, τό τε ποιητικὸν πρὸς
[6, 1, 18]	δὲ τὸ νοεῖν πρὸς τὸ	νοητόν,	ὥσπερ τὴν νόησιν. Καὶ γὰρ
[6, 1, 27]	μηδὲ τὸ ζωῆς ἄμοιρον καὶ	ἀνόητον	καὶ σκοτεινὸν καὶ τὸ ἀόριστον
[6, 1, 6]	καὶ αἴσθησις, ἡ μὲν πρὸς	ἐπιστητόν,	ἡ δὲ πρὸς αἰσθητόν. Ἡ
[6, 1, 6]	γὰρ ἐπιστήμη ἔχοι ἂν πρὸς	ἐπιστητὸν	μίαν τινὰ κατ´ ἐνέργειαν ὑπόστασιν
[6, 1, 11]	ᾧ καὶ τὸ ἰσχνὸν καὶ	λεπτόν,	ὃ ἐν ἄλλῳ εἴδει παρὰ
[6, 1, 10]	καὶ σχήματος καὶ μορφῆς; Καὶ	λεπτόν,	παχύ, ἰσχνόν; Εἰ μὲν γὰρ
[6, 1, 29]	μᾶλλον οὐκ ὄν. Τὸ δὲ	τέταρτον	λεχθὲν καὶ πολλῷ μᾶλλον. Μόνον
[6, 1, 25]	τὸ ἴσον εἰς τὸ εἶναι	ἕκαστον	ἔχει παρὰ τοῦ γένους, εἴπερ
[6, 1, 11]	εἶεν. Τί δὲ ἡ περὶ	ἕκαστον	μορφή; Εἰ μὲν γὰρ καθὸ
[6, 1, 11]	μὲν γὰρ καθὸ εἶδός ἐστιν	ἕκαστον,	οὐ ποιόν· εἰ δὲ καθὸ
[6, 1, 10]	καὶ ἡ μορφὴ ἡ περὶ	ἕκαστον	πῶς δύναμις; Εἶτα καὶ τὸ
[6, 1, 13]	εἰ χρόνος ποσόν, ποσὸν ὡρισμένον	ἕκαστον	τούτων ἔσται. Εἰ δέ, ὅταν
[6, 1, 10]	μόνον τετραχῶς, ἀλλὰ καὶ καθ´	ἕκαστον	τῶν τεττάρων τοὐλάχιστον διχῶς; Ἢ
[6, 1, 13]	εἶδος χρόνου; Ἀλλ´ εἰ τῷ	ἀόριστον	μὲν εἶναι τὸ ἦν, τὸ
[6, 1, 27]	ἀνόητον καὶ σκοτεινὸν καὶ τὸ	ἀόριστον	τίθεσθαι ἀρχήν, καὶ τούτῳ ἀναφέρειν
[6, 1, 10]	καὶ καθ´ ἕκαστον τῶν τεττάρων	τοὐλάχιστον	διχῶς; Ἢ πρῶτον μὲν οὐ
[6, 1, 12]	καθ´ αὑτὸ καὶ μεῖζον καὶ	ἔλαττον	ἐν τῇ συντυχίᾳ τῇ πρὸς
[6, 1, 12]	τις τὸ μεῖζον καὶ τὸ	ἔλαττον	μεταλήψει μεγέθους καὶ μικρότητος· ἢ
[6, 1, 12]	ὑπόστασιν, καθὸ μεῖζον, πρὸς τὸ	ἔλαττον,	τὸ δὲ ποιητικὸν τῷ τοιόνδε
[6, 1, 9]	μεταλήψει εἴδους οὐ κρατοῦντος ὁ	ἧττον	αἰσχρός, ὁ δὲ μᾶλλον ἔτι
[6, 1, 10]	μέρη λόγων, τὸ τὶ οὐδὲν	ἧττον	δηλοῦσαι, κἂν δοκῶσι τὴν ποιὰν
[6, 1, 9]	τὸ μᾶλλον, τῷ δὲ τὸ	ἧττον,	μεταλήψει εἴδους οὐ κρατοῦντος ὁ
[6, 1, 3]	οὐσία ἐκείνη, δευτέρως δὲ καὶ	ἧττον	τὰ ἄλλα. Ἀλλὰ τί κωλύει
[6, 1, 21]	θερμαίνεσθαι, οὐδὲν κωλύει πάσχειν λέγειν·	διττὸν	γὰρ εἶναι τὸ πάσχειν, τὸ
[6, 1, 21]	Καὶ πῶς οὐ τὸ θερμαίνεσθαι	διττόν;	Ἢ τὸ θερμαίνεσθαι, ὅταν εἰς
[6, 1, 19]	τὸ οὕτω λεγόμενον ποιεῖν. Καὶ	διττὸν	οὕτως εἶναι τὸ ποιεῖν, τὸ
[6, 1, 12]	ἄλλας κατηγορίας, {ἢ} εἰ τὸ	διττὸν	ὧδε κἀκεῖ, ἢ ὑφ´ ἓν
[6, 1, 25]	τὸ τὶ τοῦτο καὶ οὐκ	ἐφαρμόττον	ἀσωμάτοις καὶ σώμασι. Καὶ διαφορὰς
[6, 1, 22]	πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ τοῦ εἶναι	αὐτὸν	ἄλλο τι. Ἢ ποιεῖν κατὰ
[6, 1, 20]	τῆς τοῦ ποιοῦντος ἐνεργείας εἰς	αὐτὸν	ἰούσης; Ἢ πάθησις πῶς ἂν
[6, 1, 20]	καὶ δύο κινήσεις φήσομεν περὶ	αὐτόν;	Καὶ πῶς δύο; Ἀλλὰ μία.
[6, 1, 20]	οὐδὲ γὰρ τῷ μὴ ἐνηργηκέναι	αὐτόν·	οὐ γὰρ τὸ μανθάνειν ὥσπερ
[6, 1, 27]	ὥσπερ ὁ τῇ ὀρχήσει πάντα	αὐτὸν	ποιῶν, οὐκέτ´ ἂν ὑποκείμενον εἴη,
[6, 1, 4]	Τοῦ ποσοῦ ἄρα, εἴτε καθ´	αὑτόν,	εἴτ´ ἐν τοῖς μετέχουσι θεωροῖτο,
[6, 1, 2]	ἴσως οὐδὲ τὸ ἓν καὶ	ταὐτὸν	ἀριθμῷ δεκτικὸν τῶν ἐναντίων ἐπὶ
[6, 1, 30]	ἄτοπον συντάττειν {τὸ ἐπιγινόμενον} εἰς	ταὐτὸν	γένος τοῖς πρότερον οὖσι· δεῖ
[6, 1, 7]	οὖν ἐπισημηναμένους χρὴ ζητεῖν τί	ταὐτὸν	ἐν πᾶσι, καὶ εἰ ὡς
[6, 1, 6]	Οὐδὲ τὰ ἴσα· τὸ γὰρ	ταὐτὸν	ἐν τῷ ποσῷ προϋπάρχει πρὸ
[6, 1, 23]	τὸ ἕστηκεν» ἐπ´ ἀμφοῖν οὐ	ταὐτόν.	Ἔτι καὶ τὸ ἐν ὀλίγοις
[6, 1, 9]	ὁμοιότης καὶ ἀνομοιότης καὶ ὅλως	ταὐτὸν	καὶ θάτερον· διὸ καὶ ὅμοιον
[6, 1, 9]	καὶ ἀνόμοιον τὸ αὐτὸ καὶ	ταὐτὸν	καὶ θάτερον. Τί οὖν, εἰ
[6, 1, 19]	λυπησομένῳ γενόμενον ἓν ὂν καὶ	ταὐτὸν	πεποίηκεν ἄλλο, τὸ λυπεῖσθαι. Τί
[6, 1, 7]	μὴ συμβεβηκός· εἶτα εὑρεθὲν τὸ	ταὐτὸν	ποίαν ὑπόστασιν ἔχει. Λεκτέον δὴ
[6, 1, 19]	μὴ προσλαβοῦσαι χρόνον, ὥστε εἰς	ταὐτὸν	ταῖς κινήσεσιν ἐλθεῖν, οἷον τὸ
[6, 1, 9]	καὶ ὁ λευκός, οὐχ ὅπερ	ταὐτόν.	~Τὴν δὲ ποιότητα, ἀφ´ ἧς
[6, 1, 8]	σχέσιν καὶ διαιρετέον οὐχ ὡς	ταὐτόν	τι καὶ κοινὸν ἐν διαφοραῖς,
[6, 1, 22]	ἔχειν ἐν αὐτῷ κίνησιν τὴν	ἀπόλυτον	παρ´ αὐτοῦ ἢ τὴν τελευτῶσαν
[6, 1, 8]	ἑτέρῳ, τὸ δὲ τὴν ὑπόστασιν;	Τοιοῦτον	γὰρ καὶ ὁ πατὴρ καὶ
[6, 1, 16]	ἡ κίνησις, ἀλλ´ ἡ εἰς	τοσοῦτον	κίνησις· καὶ εἰ ἐν ἀχρόνῳ
[6, 1, 14]	οὐδὲ ἁπλοῦν λέγομεν. Ἔπειτα, εἰ	τοῦτον	ἐνταῦθα λέγομεν, σχέσιν τινὰ γεννῶμεν
[6, 1, 6]	αὐτὴν ποιότητα» καὶ οὗτος πεποίηκε	τοῦτον	καὶ οὗτος κρατεῖ τούτου» Κάθισίς
[6, 1, 28]	ἕκαστα τὸ μὴ τῇ αἰσθήσει	ἁλωτὸν	τίθεσθαι ὄν. Οὐδὲ γὰρ ὀρθῶς
[6, 1, 28]	ὂν προτάττουσι καὶ τὸ ὕστατον	πρῶτον.	Αἴτιον δὲ ἡ αἴσθησις αὐτοῖς
[6, 1, 5]	χρόνος καὶ ἡ κίνησις πῶς;	Πρῶτον	δὲ περὶ τοῦ λόγου, εἰ
[6, 1, 1]	ὀρθῶς λέγουσι· μᾶλλον δὲ ἐκεῖνο	πρῶτον	ἐρωτητέον, πότερα ὁμοίως ἔν τε
[6, 1, 4]	ἵππους δέκα καὶ βοῦς δέκα,	πρῶτον	μὲν ἄτοπον δόξει εἶναι, εἰ
[6, 1, 29]	αὐτοῖς ὑπόκειται. Εἰ δὲ σύνθετα,	πρῶτον	μὲν ἄτοπος ἡ διαίρεσις ἁπλᾶ
[6, 1, 13]	μόνον χρόνος, ἀλλὰ ποτὲ χρόνος,	πρῶτον	μὲν ἔσται, εἰ τὸ ποτὲ
[6, 1, 23]	καὶ τὰ περὶ τὸ σῶμα,	πρῶτον	μὲν ζητήσειεν ἄν τις, διὰ
[6, 1, 29]	τὰ ποιὰ ὕλην ποιὰν λέγοιεν,	πρῶτον	μὲν οἱ λόγοι αὐτοῖς ἔνυλοι,
[6, 1, 10]	τῶν τεττάρων τοὐλάχιστον διχῶς; Ἢ	πρῶτον	μὲν οὐ κατὰ τὸ ποιῆσαι
[6, 1, 25]	μετὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῶν. Καὶ	πρῶτον	μὲν τὰ πρότερα τοῖς ὕστερον
[6, 1, 13]	χθὲς καὶ τὸ πέρυσιν ὡρίσθαι,	πρῶτον	μὲν τὸ ἦν ποῦ τάξομεν;
[6, 1, 0]	~Περὶ τῶν γενῶν τοῦ ὄντος	πρῶτον.	~Περὶ τῶν ὄντων πόσα καὶ
[6, 1, 4]	ποσοῦ ἴωμεν φύσιν. ~Ἀριθμὸν δὴ	πρῶτον	ποσὸν λέγουσι καὶ τὸ συνεχὲς
[6, 1, 10]	ὁ λεγόμενος ποιός, δεῖ λαμβάνειν	πρῶτον	τίς οὖσα τοὺς λεγομένους ποιοὺς
[6, 1, 1]	τὰ ὄντα τῷ γένει τοσαῦτα.	Πρῶτον	τοίνυν τὴν διαιρουμένην εἰς δέκα
[6, 1, 27]	ἐν τῷ τιμίῳ μὴ τὸ	ἄμορφον	μηδὲ τὸ παθητὸν μηδὲ τὸ
[6, 1, 11]	ἂν καὶ ὁμωνυμία περὶ τὸ	κοῦφον,	εἰ μὴ τῷ σταθμῷ λέγοιτο
[6, 1, 11]	ὧς ποιὰ εἶναι. Τὸ δὲ	κοῦφον	καὶ βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου
[6, 1, 10]	φυσικαῖς δυνάμεσιν, ἀφ´ ἧς τὸ	ἔχον	δύναται ἃ δύναται, οὐκέτι αἱ
[6, 1, 30]	Τὸ δὲ ποιεῖν πῶς πως	ἔχον;	Ἐπεὶ οὐδ´ ὁ ποιῶν πως
[6, 1, 29]	οὐδέν. Ἀλλ´ οὐδὲ τό πως	ἔχον·	ἔτι γὰρ μᾶλλον οὐκ ὄν.
[6, 1, 29]	τὸ ἐπὶ τῇ ὕλῃ πως	ἔχον;	Ἢ γὰρ ὂν ἢ οὐκ
[6, 1, 6]	διάθεσις ἡ μὲν κατὰ τὸ	ἔχον	λεγομένη ἔχειν ἂν μᾶλλον σημαίνοι,
[6, 1, 30]	Πῶς δὲ ἓν τό πως	ἔχον	πολλῆς διαφορᾶς ἐν αὐτοῖς οὔσης;
[6, 1, 18]	εἴποιεν, τὸ δὲ νοεῖν οὐκ	ἔχον	τὸ πάσχον καὶ αὐτὸ ἐνέργειαν,
[6, 1, 6]	τὴν παράθεσιν νοούντων; Τὸ δ´	ὑπερέχον	τὸ μὲν τοσόνδε μέγεθος, τὸ
[6, 1, 4]	ἀλλὰ μέγα λέγομεν, ὥσπερ πολλοῦ	μετέχον	ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν, ὅτι ὀλίγου;
[6, 1, 19]	κινήσεως ἑτέραν ἐν τῷ τεμνομένῳ	διάδοχον	κίνησιν γίγνεσθαι. Ἢ ἴσως οὐ
[6, 1, 6]	ἀπογεννώμενον; Ἢ οὐκ ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ	ὑπάρχον,	τὴν ταὐτότητα τὴν ἐν τῷ
[6, 1, 3]	κατ´ ἄλλου» ἐνταῦθα, ὡς γένος	ἐνυπάρχον	καὶ ἐνυπάρχον ὡς μέρος καὶ
[6, 1, 3]	ἐνταῦθα, ὡς γένος ἐνυπάρχον καὶ	ἐνυπάρχον	ὡς μέρος καὶ τὸ τὶ»
[6, 1, 10]	δυνάμενον ποιεῖν, ἄλλως δὲ τὸ	πάσχον,	ἀλλὰ καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ
[6, 1, 18]	δὲ νοεῖν οὐκ ἔχον τὸ	πάσχον	καὶ αὐτὸ ἐνέργειαν, οἶμαι. Ἢ
[6, 1, 9]	γένος θεὶς καὶ τὸ οὐ	ζῷον	ἐκεῖ τιθείη. Καὶ τὸ διπλάσιον
[6, 1, 27]	μόριον αὐτοῦ, οὐσίαν· καὶ τὸ	ζῷον	μὴ παρὰ τῆς ψυχῆς ἔχειν
[6, 1, 9]	πρός τι; Ὥσπερ ἂν εἰ	ζῷόν	τις γένος θεὶς καὶ τὸ
[6, 1, 29]	ἀφροσύνην; Ἤ, εἰ ἔλεγεν, αὐτῇ·	νῦν	δὲ οὔτε λέγει ἐκείνη, ὅ
[6, 1, 5]	ἢ γὰρ ψυχὴ ἢ τὸ	νῦν.	Εἰ δὲ κατὰ τὸ μετρούμενον,
[6, 1, 17]	τοῦ πάσχειν, ἀλλ´ οὐχ ὡς	νῦν	τὸ μὲν ποιεῖν λέγουσι, τὸ
[6, 1, 4]	τὰ μετέχοντα. Οὐ τὸ τρίπηχυ	τοίνυν,	ἀλλὰ τὰ τρία. Διὰ τί
[6, 1, 12]	πάντα οὐσίας· καὶ τὸ νοεῖν	τοίνυν.	Ἀλλὰ τοῦτο κοινὸν καὶ πρὸς
[6, 1, 26]	ἓν καὶ κατὰ σύμβασιν. Δεῖ	τοίνυν	εἶναι τὸ πρώτως καὶ κυρίως
[6, 1, 4]	τὰ δὲ δευτέρως. Οὐ κυρίως	τοίνυν	ἓν γένος, ἀλλὰ κατηγορία μία
[6, 1, 29]	ἂν αὐτὰ δεύτερα κατηρίθμουν. Εἰ	τοίνυν	ἕτερα, δεῖ αὐτὰ καὶ ἁπλᾶ
[6, 1, 17]	πρός τι εἴληχε φύσιν. Αὕτη	τοίνυν	ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ κίνησις
[6, 1, 26]	ὕλης τὸ τριχῇ διαστατόν. Μετασχοῦσα	τοίνυν	μεγέθους οὐκέτ´ ἂν ἁπλοῦν εἴη.
[6, 1, 4]	εἶναι. Σκεπτέον δὲ ἀκριβέστερον. Ἔσται	τοίνυν	οὐχ ἕν τι γένος, ἀλλ´
[6, 1, 1]	ὄντα τῷ γένει τοσαῦτα. Πρῶτον	τοίνυν	τὴν διαιρουμένην εἰς δέκα τὰ
[6, 1, 22]	ὅταν τις οὐσία γίνηται. Γίνεται	τοίνυν	τὸ αὐτὸ ἐν σχέσει τινὶ
[6, 1, 14]	καὶ ἐν Ἀκαδημίᾳ. Ἡ μὲν	οὖν	Ἀκαδημία καὶ τὸ Λύκιον πάντως
[6, 1, 12]	τι, καθὸ ἕξεις λέγονται. Ἆρ´	οὖν	ἄλλη τις ὑπόστασις κατὰ τὸ
[6, 1, 7]	ἓν ἥμισυ ἔσχεν αὐτό. Συνεγέννησεν	οὖν	ἄμφω ἐξ αὐτῶν ἄλλο εἶναι
[6, 1, 2]	τὰ μάλιστα ὄντα παραλελοίπασι. ~Πάλιν	οὖν	ἆρα γένη νομιστέον εἶναι; Καὶ
[6, 1, 19]	πεποίηκεν ἄλλο, τὸ λυπεῖσθαι. Τί	οὖν	αὐτὸ τὸ ἓν γενόμενον, πρὶν
[6, 1, 21]	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ὁρᾶν. ~Τίνι	οὖν	γνωριοῦμεν τὸ πάσχειν; Οὐ γὰρ
[6, 1, 21]	δὲ μετ´ ἐκεῖνο ἐγήγερται. Τί	οὖν	διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι ἢ ὠσθέντα
[6, 1, 21]	φαύλην καὶ πεῖσιν καλήν. Τίνι	οὖν	διοριοῦμεν; Ἆρα τῷ τὸ μὲν
[6, 1, 22]	συμβεβηκὸς δὲ ἡ ποίησις. Τί	οὖν;	εἰ βαδίζων ἴχνη εἰργάσατο, οὐ
[6, 1, 12]	διαιρεῖν, τίνι ἂν διέλοι; Ἐπισκεπτέον	οὖν,	εἰ δεῖ τὰς μὲν σώματος
[6, 1, 21]	ἐν ἄλλῳ τὸ πάσχειν. Τί	οὖν,	εἰ ἐξ αὐτοῦ μέν, μὴ
[6, 1, 21]	ἐνέργεια, πεῖσις δὲ μόνον; Τί	οὖν,	εἰ κάλλιον γίγνοιτο, ἡ δὲ
[6, 1, 19]	τὸ πάσχειν ἐν τούτῳ. Τί	οὖν,	εἰ μή τι ἀλγοῖ; Τί
[6, 1, 9]	καὶ ταὐτὸν καὶ θάτερον. Τί	οὖν,	εἰ ὁ μὲν αἰσχρός, ὁ
[6, 1, 19]	τι ἄλλο, οἷον μαραίνεσθαι. Τί	οὖν,	εἴ τις αὐτὸ τοῦτο ἐργάζοιτο,
[6, 1, 6]	ἐπὶ διαθέσεως ὡσαύτως. Τί ἂν	οὖν	εἴη παρὰ ταῦτα τὰ πρὸς
[6, 1, 25]	Καὶ μυρία ἕτερα. Ταῦτα μὲν	οὖν	ἐν τῷ παρόντι ἐατέον, αὐτὴν
[6, 1, 16]	εἴη ἢ ὁποσουοῦν χρόνου. Ὥσπερ	οὖν	ἐνέργεια ἐν ἀχρόνῳ, οὕτως οὐδὲν
[6, 1, 9]	δὲ μικρὸς τῆς μικρότητος. ~Χρὴ	οὖν	ἐπὶ μὲν τῶν πρόσθεν εἰρημένων,
[6, 1, 24]	καὶ ὁ ἀριστερός. Ταῦτα μὲν	οὖν	ἐπὶ τούτων. ~Πρὸς δὲ τοὺς
[6, 1, 21]	ὄν, κίνημα ἐξ αὐτοῦ. Ἡ	οὖν	ἐπιθυμία τί καὶ πᾶσα ὄρεξις,
[6, 1, 7]	εἶναι ἐν τοῖς τοιούτοις. Τοῦτ´	οὖν	ἐπισημηναμένους χρὴ ζητεῖν τί ταὐτὸν
[6, 1, 27]	ὕλης καὶ ὕστερον. Παρὰ τίνος	οὖν	ἔσχεν ἡ ὕλη τὸ ἐψυχῶσθαι,
[6, 1, 4]	τρεῖς δύο κατηγορίαι ἤδη. Οὕτως	οὖν	καὶ γραμμὴ τοσήδε δύο κατηγορίαι,
[6, 1, 18]	τὸ κίνησις εἶναι. Ἔχοι ἂν	οὖν	καὶ ἡ νόησις παρὰ τὸ
[6, 1, 4]	ἀλλὰ τὰ τρία. Διὰ τί	οὖν	καὶ τὰ μεγέθη; Ἆρα, ὅτι
[6, 1, 10]	δὲ δύναμιν ἔχει τινός. Ἆρ´	οὖν	καὶ τὸ τρίγωνον; Ἢ ὅλως
[6, 1, 21]	ἀλλ´ ἢ κατὰ συμβεβηκός. Εἰ	οὖν	καλλίων ὁ χαλκὸς ἀπὸ τοῦ
[6, 1, 20]	κωλύει ποιοῦντα καὶ πάσχειν. Εἰ	οὖν	κατ´ αὐτὸ τὸ πάσχειν, οἷον
[6, 1, 13]	καὶ ἕτερον ὁ χρόνος· δύο	οὖν	κατηγορίαι καὶ οὐχ ἁπλοῦν. Εἰ
[6, 1, 16]	οὐκαὶ ἀθρόας γιγνομένης μεταβολῆς Εἰ	οὖν	μεταβολή, διὰ τί οὐχὶ καὶ
[6, 1, 4]	τέτρασι λέγεται εἶναι ποσόν. Τί	οὖν;	μόνον τοὺς ἀριθμοὺς φήσομεν ποσόν;
[6, 1, 28]	ἀλλ´ οὐχ αὑτῷ. Οὐκ ὢν	οὖν	ὁ νοῦς αὐτοῖς πῶς ἂν
[6, 1, 25]	μὴ ὄν ἐστιν· εἰ μὲν	οὖν	ὄν, ἕν τι τῶν εἰδῶν
[6, 1, 20]	κίνησις κατὰ τὸ ποιόν Ἆρ´	οὖν,	ὅταν μὲν ἀπὸ τοῦ ποιοῦν〈
[6, 1, 20]	ὅτι ἀντιτρίβεται, καὶ πάσχει. Ἆρ´	οὖν,	ὅτι ἀντικινεῖται, καὶ δύο κινήσεις
[6, 1, 12]	λεγόμενον πρός τι. Διὰ τί	οὖν	οὐ καὶ ὁ πυκτικὸς πρός
[6, 1, 13]	δεῖ ταῦτα τῷ ἦν ἀλλ´	οὖν	οὐ μόνον χρόνος, ἀλλὰ ποτὲ
[6, 1, 14]	πρὸς ὃ ἐδέξατο· διὰ τί	οὖν	οὐ πρός τι, εἰ ἐκ
[6, 1, 4]	πλῆθος ἡ ψυχὴ προσχρωμένη. Μετροῦσα	οὖν	οὐ τὸ τί ἐστι μετρεῖ·
[6, 1, 7]	ὕστερον ἡμεῖς ὡσαύτως. ~Εἰ μὲν	οὖν	οὐδὲν λέγομεν, ἀλλὰ λέγοντες ψευδόμεθα,
[6, 1, 5]	ἡ γιγνομένη, ὥσπερ μορφοῦσα· μᾶλλον	οὖν	ποίησις καὶ ποίησις σημαντική. Τὴν
[6, 1, 8]	τὴν αὐτὴν ἂν ἔχοι. Ἆρ´	οὖν	τὰς σχέσεις ταύτῃ διαιρετέον, ᾗ
[6, 1, 8]	οἷον ζωὴν καὶ ἐνέργειαν. Ἆρ´	οὖν	ταύτῃ διαιρετέον τὴν σχέσιν καὶ
[6, 1, 8]	τὴν ὑπόστασιν εἰπάτωσαν. Σῶμα μὲν	οὖν	τι τοῦτο τὸ κοινὸν οὐκ
[6, 1, 14]	δέ, ὅτι ἀφωρισμένως μᾶλλον. Εἰ	οὖν	τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω
[6, 1, 20]	ὃ ποιεῖ ἐν ἄλλῳ; Ἆρ´	οὖν	τὸ ἐν ἄλλῳ τὴν κίνησιν
[6, 1, 20]	καλλύνοιτο, τὸ καλλυνόμενον πάσχειν; Εἰ	οὖν	τὸ καλλῦνον χεῖρον γίγνοιτο ἢ
[6, 1, 10]	ἓν ἂν εἴη γένος. Τί	οὖν	τὸ κοινὸν ἐπί τε ἕξεως
[6, 1, 18]	ἐνέργεια ἢ πάθος εἶναι. Εἰ	οὖν	τὸ πάθος παρὰ τό τινος
[6, 1, 15]	ἄλλο γένος τὸ ποιεῖν. Ἆρ´	οὖν	τὸ ποιεῖν ἢ ἡ ποίησις,
[6, 1, 29]	Μόνον ὂν ἄρα ὕλη. Τίς	οὖν	τοῦτό φησιν; Οὐ γὰρ δὴ
[6, 1, 9]	ἀντικειμένοις εἶναι ἃ λέγεται· ἅμα	οὖν	τῷδε μὲν προσῆλθε τὸ διπλάσιον,
[6, 1, 9]	καὶ ὁ διπλάσιος. Πῶς ἂν	οὖν	ὑφ´ ἓν γένος αὐτό τι
[6, 1, 9]	μετρούμενον λόγος τις. Εἰ μὲν	οὖν	{ὡς εἶδος} γενικῶς τὴν τοῦ
[6, 1, 4]	γὰρ λέγει καὶ δύο, κἂν	ὁποιαοῦν	καὶ ἐναντία ᾖ· ἀλλ´ οὐδὲ
[6, 1, 18]	ἢ ἐν ἑκατέροις ἑκάτερον. Τὸ	γοῦν	βαδίζειν ἀπολελυμένον ὂν κίνησιν ἂν
[6, 1, 16]	ὁποσηοῦν καὶ κίνησις ἤδη· ὁ	γοῦν	κινούμενος καὶ ἤδη κεκίνηται, καὶ
[6, 1, 4]	ἐπιφάνεια διὰ τί ποσόν; Περατωθεῖσα	γοῦν	οἷον τρισὶ γραμμαῖς ἢ τέτρασι
[6, 1, 16]	βαδίσεως· βάδισις δὲ ἦν καὶ	ὁποσηοῦν	καὶ κίνησις ἤδη· ὁ γοῦν
[6, 1, 8]	ποιοῦσαν, ἀλλ´ ἐπ´ ἀμφοῖν τὸ	ποιοῦν	ἄλλο; Οἷον ἰσότητα τὴν τὰ
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον, ἀνάγκη ἄλλο εἶναι, ὃ	ποιοῦν	εἰς αὐτὴν ἔξω ὂν αὐτῆς
[6, 1, 27]	ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ πρὸς τὸ	ποιοῦν	εἰς αὐτὸ κείμενον. Καὶ τὸ
[6, 1, 20]	οὖν, ὅταν μὲν ἀπὸ τοῦ	ποιοῦν〈	τος〉 ἴῃ ἡ ἀλλοίωσις, ποίησις
[6, 1, 19]	ποιῆσαι, ἢ ὅλως λύπην οὐκ	ἐμποιοῦν,	οὐ πάθος ἐστὶ τοῦ εἰς
[6, 1, 17]	πρός τι· πάντως γὰρ ἔχει	ὁτιοῦν	σχέσιν πρὸς ὁτιοῦν, ὡς καὶ
[6, 1, 17]	γὰρ ἔχει ὁτιοῦν σχέσιν πρὸς	ὁτιοῦν,	ὡς καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς.
[6, 1, 22]	ἐν τῷ βέλτιον, ἢ οὐδέτερον.	~Οὐκοῦν	γίγνεται τὸ πάσχειν τῷ ἔχειν
[6, 1, 21]	δὲ τῷ μὲν εἰς οὐσίαν	συντελοῦν,	τῷ δὲ μή, τὸ αὐτὸ
[6, 1, 13]	δύο οὖν κατηγορίαι καὶ οὐχ	ἁπλοῦν.	Εἰ δὲ τὸ ἐν χρόνῳ
[6, 1, 26]	Μετασχοῦσα τοίνυν μεγέθους οὐκέτ´ ἂν	ἁπλοῦν	εἴη. Ἔπειτα πόθεν ἡ ἕνωσις;
[6, 1, 26]	ἂν τὸ ἐνεργείᾳ, καὶ οὐχ	ἁπλοῦν	ἔτι. Καὶ ὁ θεὸς δεύτερος
[6, 1, 23]	καὶ ὅπλα. Πῶς δ´ ὅλως	ἁπλοῦν	καὶ μιᾶς κατηγορίας ὅδε ὅπλα
[6, 1, 14]	λέγομεν, οὐχ ἓν λέγομεν οὐδὲ	ἁπλοῦν	λέγομεν. Ἔπειτα, εἰ τοῦτον ἐνταῦθα
[6, 1, 29]	οὐ γὰρ ἂν αὐτὰ δεύτερα	κατηρίθμουν.	Εἰ τοίνυν ἕτερα, δεῖ αὐτὰ
[6, 1, 12]	μὴ εἴδη τις διδῷ, ἀλλὰ	νοῦν	λέγων εἰ ἕξιν λέγοι, ἢ
[6, 1, 29]	καὶ ψυχῆς ἔργα ποιεῖ οὔτε	νοῦν	οὔτε ψυχὴν ἔχουσα. Εἰ δ´
[6, 1, 5]	χρόνος, εἰ μὲν κατὰ τὸ	μετροῦν	λαμβάνοιτο, τί ποτε τὸ μετροῦν
[6, 1, 5]	μετροῦν λαμβάνοιτο, τί ποτε τὸ	μετροῦν	ληπτέον· ἢ γὰρ ψυχὴ ἢ
[6, 1, 16]	ἀεὶ οἷόν τε εἶναι λαμβάνειν	ἡστινοσοῦν	κινήσεως καὶ μὴ εἶναι μήτε
[6, 1, 11]	μή, ἀλλ´ ἀρκεῖ ἡ διάθεσις	ὁπωσοῦν	ἔχουσα πρὸς τὸ παρασχέσθαι ποιόν·
[6, 1, 22]	ἀλλοίωσιν} τὴν κατὰ τὸ ἀλλοιοῦσθαι	ὁπωσοῦν·	καὶ τὸ ποιεῖν ἢ ἔχειν
[6, 1, 28]	μένει, ἔδει δὲ οὐ τὸ	ὁπωσοῦν	μένον νομίσαι τὸ ὄν, ἀλλὰ
[6, 1, 30]	πως ἔχοντα τρίτα τίθεσθαι ἢ	ὁπωσοῦν	τάξεως ἔχει, ἐπειδὴ περὶ τὴν
[6, 1, 16]	παρεῖναι, εἰ ἡμερησία εἴη ἢ	ὁποσουοῦν	χρόνου. Ὥσπερ οὖν ἐνέργεια ἐν
[6, 1, 27]	αὐτὸς εἴη ὑποκείμενος καὶ αὐτὸς	σὺν	αὐτῇ γενόμενος, οὐκέτι ὑποκείμενον τὴν
[6, 1, 10]	τὴν νόσον ὡσαύτως καὶ τὴν	ἰσχὺν	καὶ τὴν ἀσθένειαν. Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 28]	λέγων καὶ οὐδαμῇ αὐτοῖς συγγενὴς	ὤν;	Ἀλλὰ περὶ μὲν ταύτης τῆς
[6, 1, 26]	τὴν οὐσίαν σύνθετος, ἅτε σῶμα	ὤν,	ἄλλην ὕλην τὴν τοῦ θεοῦ
[6, 1, 29]	ἐκείνης ἔχων λέγει, ὅλος μὲν	ὢν	ἐκείνης, εἰ καὶ {μόνον} ψυχὴν
[6, 1, 26]	καὶ γὰρ σῶμα ἐξ ὕλης	ὢν	καὶ εἴδους. Καὶ πόθεν αὐτῷ
[6, 1, 26]	ἄνευ τοῦ ὕλην ἔχειν ἀρχοειδὴς	ὢν	καὶ λόγος, ἀσώματος ἂν εἴη
[6, 1, 28]	δεδωκώς, ἀλλ´ οὐχ αὑτῷ. Οὐκ	ὢν	οὖν ὁ νοῦς αὐτοῖς πῶς
[6, 1, 5]	{μετρεῖται μὲν γάρ} Ἀλλὰ λόγος,	ὢν	τοσόσδε {ἐστί{ ν} μετρεῖται μὲν
[6, 1, 7]	ὅτι τῶν τοιούτων ἐπὶ μὲν	ὧν,	ἕως μένει τὰ ὑποκείμενα ὅπως
[6, 1, 7]	ἐπὶ δεξιοῦ καὶ πλησίον, ἐξ	ὧν	καὶ μάλιστα ἡ ὑπόνοια τοῦ
[6, 1, 7]	πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ πάντων	ὧν	λέγομεν πρός τι μετὰ τὰ
[6, 1, 22]	τι. Ἢ εἰ ἔχει ὁ	λαβών,	ὥσπερ λέγεται ἔχειν χρῶμα, διὰ
[6, 1, 12]	εἴδη τις διδῷ, ἀλλὰ νοῦν	λέγων	εἰ ἕξιν λέγοι, ἢ κοινόν
[6, 1, 28]	εἴη περὶ τῶν κυριωτέρων αὐτοῦ	λέγων	καὶ οὐδαμῇ αὐτοῖς συγγενὴς ὤν;
[6, 1, 29]	οὔτε λέγει ἐκείνη, ὅ τε	λέγων	πολὺ τὸ παρ´ ἐκείνης ἔχων
[6, 1, 10]	μᾶλλον καὶ λόγοι ἢ μέρη	λόγων,	τὸ τὶ οὐδὲν ἧττον δηλοῦσαι,
[6, 1, 20]	τῷ ποιεῖν ἔσται, ἐὰν δὲ	ἐνεργῶν	εἰς ἄλλον, οἷον τύπτων, καὶ
[6, 1, 25]	οὖν ὄν, ἕν τι τῶν	εἰδῶν	ἐστιν· εἰ δὲ μὴ ὄν,
[6, 1, 25]	ἐν τῷ τί ἐστι τῶν	εἰδῶν	κατηγορούμενον· ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ φήσουσι
[6, 1, 9]	λόγους λέγοντες τὰς σχέσεις καὶ	εἰδῶν	μεταλήψεις αἰτίας τοῦ γὰρ διπλάσιον
[6, 1, 29]	γένος, ἔπειτα ἐν θατέρῳ τῶν	εἰδῶν	τὸ ἕτερον τιθεῖσα, ὥσπερ ἄν
[6, 1, 3]	Οἷον εἴ τις τὸ τῶν	Ἡρακλειδῶν	γένος ἕν τι λέγοι, οὐχ
[6, 1, 18]	αὐτὴ τό τινος εἶναι καὶ	ποδῶν	εἶναι καὶ ὑπό τινος ἔχει
[6, 1, 12]	ποιητικόν· ἐπὶ δὲ τῶν ἀψύχων	δυνάμεων,	ἃς ποιότητας εἴπομεν, τί τὸ
[6, 1, 10]	αὑτὰς ἐνεργοῦσαι καὶ τῶν οἰκείων	δυνάμεων	ὅ εἰσιν. Ἀλλ´ ἆρα κατὰ
[6, 1, 22]	ἡ ποίησις. Τί οὖν; εἰ	βαδίζων	ἴχνη εἰργάσατο, οὐ λέγομεν πεποιηκέναι;
[6, 1, 8]	οἱ μὲν μεταλαβόντες ὁ μὲν	μείζων	ἐνεργείᾳ φανέντος τοῦ ἐν αὐτῷ
[6, 1, 7]	ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ ἐπὶ	μεγεθῶν	παρὰ τὸ ποσὸν αὐτῶν τὴν
[6, 1, 23]	αὐτὰ μίαν ἄλλην κατηγορίαν ποιεῖ,	καίων	δὲ ἢ τέμνων ἢ κατορύττων
[6, 1, 30]	λαμβάνουσι καὶ τὰ παρὰ τῶν	ἀρχαίων	πρὸς τὰς δόξας αὐτῶν εἰρημένα.
[6, 1, 12]	λογιστικοῦ. Ἢ ταῖς διαφοραῖς τῶν	ἐνεργειῶν,	αἳ γίνονται κατ´ αὐτάς, ὅτι
[6, 1, 10]	καθ´ αὑτὰς ἐνεργοῦσαι καὶ τῶν	οἰκείων	δυνάμεων ὅ εἰσιν. Ἀλλ´ ἆρα
[6, 1, 21]	ἢ κατὰ συμβεβηκός. Εἰ οὖν	καλλίων	ὁ χαλκὸς ἀπὸ τοῦ θερμαίνεσθαι
[6, 1, 20]	τὸν πάσχοντα ἀλλοιοῦσα καὶ ὁ	ποιῶν	ἀπαθὴς ἐκείνου; Πῶς γὰρ ἂν
[6, 1, 30]	περὶ τὰ ποιά. Ἀλλὰ τῶν	ποιῶν	αὐτῶν οὐδὲν ἢ ὕλης πως
[6, 1, 30]	πως ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν πως	ποιῶν	ἢ ὅλως οὔ πως, ἀλλὰ
[6, 1, 15]	ποιόν; Ἢ ἐνταῦθα ποίησις, ποιεῖν,	ποιῶν,	ἢ ποιεῖν καὶ ποίησις εἰς
[6, 1, 30]	ἢ ὅλως οὔ πως, ἀλλὰ	ποιῶν	μόνον· καὶ ὁ πάσχων οὔ
[6, 1, 27]	ὁ τῇ ὀρχήσει πάντα αὐτὸν	ποιῶν,	οὐκέτ´ ἂν ὑποκείμενον εἴη, ἀλλ´
[6, 1, 30]	πως ἔχον; Ἐπεὶ οὐδ´ ὁ	ποιῶν	πως ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν πως
[6, 1, 7]	πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ τῶν	παραπλησίων	πατρὸς ἀπελθόντος υἱός ἐστι, καὶ
[6, 1, 2]	ἀλλὰ ἐπ´ αὐτῶν τῶν τῇδε	οὐσιῶν	ζητητέον, τί κοινὸν ἐπὶ τῆς
[6, 1, 10]	ποιόν. Αἱ δὲ ἐνέργειαι τῶν	οὐσιῶν,	ὅσαι μάλιστά εἰσιν ἐνέργειαι, τὸ
[6, 1, 27]	αὐτοῖς αἰτιωμένοις τοὺς ἐκ μὴ	οὐσιῶν	οὐσίας ποιοῦντας αὐτοὺς ποιεῖν ἐξ
[6, 1, 2]	καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ δεκτικὸν τῶν	ἐναντίων	ἐπὶ πάντων ἁρμόσει. ~Ἀλλ´ ἆρα
[6, 1, 9]	ὁ μὲν αἰσχρός, ὁ δὲ	αἰσχίων	εἴδους τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ; Ἤ,
[6, 1, 12]	αὐτὰ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν	σωματικῶν	τῷ ποιεῖν διάφορα ἢ τῷ
[6, 1, 11]	δὴ ταῖς διαστάσεσι ταῖς ἀπ´	ἀλλήλων	καὶ τῷ〉 ἐγγὺς τὸ μανὸν
[6, 1, 8]	τὸ εἶναι τοῦτο τὸ παρ´	ἀλλήλων	τίνα ἔχει κοινὴν τὴν ὑπόστασιν
[6, 1, 4]	οὖσιν ὄντες, εἰ μηδεμιᾷ τῶν	ἄλλων	ἁρμόττουσι, τοῦτο, ὃ λέγονται, ἔσονται
[6, 1, 12]	πρὸς ἄλλο. Καὶ περὶ τῶν	ἄλλων	δὲ τεχνῶν ἢ τῶν πλείστων
[6, 1, 9]	λόγον τίθεσθαι, ἐπὶ δὲ τῶν	ἄλλων	εἴδους καὶ λόγου μετάληψιν εἶναι.
[6, 1, 19]	παρ´ αὐτῶν, τὰς δὲ ὑπ´	ἄλλων	εἰς αὐτά, ἢ τὰς μὲν
[6, 1, 25]	ἐχρῆν τοῦ ὄντος καὶ τῶν	ἄλλων	ἕν τι γένος προτάττειν· μᾶλλον
[6, 1, 19]	κινήσεις αἱ αὐταὶ ταῖς ἐξ	ἄλλων·	ἡ γὰρ τμῆσις, ἥ τε
[6, 1, 28]	πιστὴ εἰς ἀρχῶν καὶ τῶν	ἄλλων	θέσιν. Τὰ γὰρ σώματα νομίσαντες
[6, 1, 19]	ἐξ αὐτῶν, τὰς δὲ ἐξ	ἄλλων,	καὶ τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν
[6, 1, 8]	εἰ δὲ μή, ἀλλ´ ἄλλη	ἄλλων,	ὁμώνυμος· οὐ γὰρ δή, ὅτι
[6, 1, 19]	εἴτε ἀπολελυμένας, τὰς δὲ ἐξ	ἄλλων	πείσεις. Καίτοι καὶ αἱ εἰς
[6, 1, 28]	τε αἰσθητὸν μετ´ ἐκείνου καὶ	ἄλλων	πολλῶν τῷ πλήθει μᾶλλον ἂν
[6, 1, 25]	καὶ τὴν ὕλην ἐνταῦθα τῶν	ἄλλων	προτάξαντες τὴν πρώτην αὐτοῖς δοκοῦσαν
[6, 1, 23]	ἢ τέμνων ἢ κατορύττων ἢ	ἀποβάλλων	οὐκ ἄλλην ἢ ἄλλας; Εἰ
[6, 1, 28]	ἡ ποιοῦσα ψυχή. ~Ἀλλὰ γὰρ	πολλῶν	ὄντων τῶν λεγομένων πρὸς τὴν
[6, 1, 28]	αἰσθητὸν μετ´ ἐκείνου καὶ ἄλλων	πολλῶν	τῷ πλήθει μᾶλλον ἂν τὸ
[6, 1, 28]	Αἴτιον δὲ ἡ αἴσθησις αὐτοῖς	ἡγεμὼν	γενομένη καὶ πιστὴ εἰς ἀρχῶν
[6, 1, 7]	Εἰ δὲ καὶ μὴ λεγόντων	ἡμῶν	μηδὲ νοούντων ἔστιν οὕτως, ὥστε
[6, 1, 6]	ἄλλο· ἡ δὲ παραβολὴ παρ´	ἡμῶν,	οὐκ ἐν αὐτοῖς. Ὁ δὲ
[6, 1, 7]	ἡμᾶς ἐπιστῆσαι, καὶ ἴσα πρὸ	ἡμῶν	πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ τοῦ
[6, 1, 6]	ταῦτα τὰ πρὸς ἄλληλα ἢ	ἡμῶν	τὴν παράθεσιν νοούντων; Τὸ δ´
[6, 1, 0]	~Περὶ τῶν	γενῶν	τοῦ ὄντος πρῶτον. ~Περὶ τῶν
[6, 1, 9]	οὖν ἐπὶ μὲν τῶν πρόσθεν	εἰρημένων,	οἷον ποιοῦντος, ἐπιστήμης, ἐνεργῆ τὴν
[6, 1, 7]	ὑπόστασις δὲ οὐχ ἡ τῶν	ὑποκειμένων,	ἀλλ´ ἣ πρός τι λέγεται.
[6, 1, 28]	ταύτης τῆς φύσεως καὶ τῶν	ὑποκειμένων	ἱκανῶς καὶ ἐν ἄλλοις. ~Τὰ
[6, 1, 29]	ἕτερα μὲν δεῖ εἶναι τῶν	ὑποκειμένων,	καὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ ἂν
[6, 1, 24]	καθῆσθαι, καίτοι οὐ κεῖσθαι ἁπλῶς	λεγομένων,	ἀλλὰ πὼς κεῖνται» καὶ κεῖται
[6, 1, 28]	~Ἀλλὰ γὰρ πολλῶν ὄντων τῶν	λεγομένων	πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην τούτων
[6, 1, 1]	ἡμῖν. Ὅσα δ´ ἐξετάσαντες τὰ	ἐκείνων	ἔθεντο ἐν γένεσιν ὡρισμένοις αὐτοί,
[6, 1, 23]	κατηγορίαν ποιεῖ, καίων δὲ ἢ	τέμνων	ἢ κατορύττων ἢ ἀποβάλλων οὐκ
[6, 1, 16]	καὶ ἤδη κεκίνηται, καὶ ὁ	τέμνων	ἤδη ἔτεμε. Καὶ ὡς ἡ
[6, 1, 12]	Καὶ περὶ τῶν ἄλλων δὲ	τεχνῶν	ἢ τῶν πλείστων ἐπισκεπτέον καὶ
[6, 1, 10]	ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕκαστον τῶν	τεττάρων	τοὐλάχιστον διχῶς; Ἢ πρῶτον μὲν
[6, 1, 2]	ἔχοιεν κοινόν, ὁπότε παρὰ τῶν	προτέρων	ἔχουσιν αἱ δεύτεραι τὸ οὐσίαι
[6, 1, 1]	τῶν πρώτως ὄντων καὶ τῶν	ὑστέρων	οὐκ ὄντος γένους κοινοῦ, ἐν
[6, 1, 28]	ἂν πιστὸς εἴη περὶ τῶν	κυριωτέρων	αὐτοῦ λέγων καὶ οὐδαμῇ αὐτοῖς
[6, 1, 29]	ἕτερον τιθεῖσα, ὥσπερ ἄν τις	διαιρῶν	τὴν ἐπιστήμην τὴν μὲν γραμματικὴν
[6, 1, 1]	πολλὰ καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς	ἑώρων,	οὔτε ἄπειρα, ὅτι μήτε οἷόν
[6, 1, 4]	τοῖς οὖσιν ὄντες, εἰ μηδεμιᾷ	τῶν	ἄλλων ἁρμόττουσι, τοῦτο, ὃ λέγονται,
[6, 1, 12]	μὴ πρὸς ἄλλο. Καὶ περὶ	τῶν	ἄλλων δὲ τεχνῶν ἢ τῶν
[6, 1, 9]	ἐνεργείᾳ λόγον τίθεσθαι, ἐπὶ δὲ	τῶν	ἄλλων εἴδους καὶ λόγου μετάληψιν
[6, 1, 25]	οὐκ ἐχρῆν τοῦ ὄντος καὶ	τῶν	ἄλλων ἕν τι γένος προτάττειν·
[6, 1, 28]	καὶ πιστὴ εἰς ἀρχῶν καὶ	τῶν	ἄλλων θέσιν. Τὰ γὰρ σώματα
[6, 1, 25]	τάξαντες καὶ τὴν ὕλην ἐνταῦθα	τῶν	ἄλλων προτάξαντες τὴν πρώτην αὐτοῖς
[6, 1, 30]	ζητεῖν λαμβάνουσι καὶ τὰ παρὰ	τῶν	ἀρχαίων πρὸς τὰς δόξας αὐτῶν
[6, 1, 11]	μὲν οὕτως, αἱ δὲ μὴ	τῶν	αὐτῶν, πῶς ἐν εἴδει τῷ
[6, 1, 12]	κατὰ τὸ ποιητικόν· ἐπὶ δὲ	τῶν	ἀψύχων δυνάμεων, ἃς ποιότητας εἴπομεν,
[6, 1, 22]	τοῦτο ἑώρα· ἐπεὶ καὶ ἐπὶ	τῶν	ἀψύχων ποιεῖν λέγομεν, οἷον τὸ
[6, 1, 0]	~Περὶ	τῶν	γενῶν τοῦ ὄντος πρῶτον. ~Περὶ
[6, 1, 1]	Οὗ δὴ ἐξεταστέον, τίνα κἀκεῖ	τῶν	δέκα, καὶ εἰ τὰ ἐκεῖ
[6, 1, 25]	μὲν οὖν ὄν, ἕν τι	τῶν	εἰδῶν ἐστιν· εἰ δὲ μὴ
[6, 1, 25]	τὸ ἐν τῷ τί ἐστι	τῶν	εἰδῶν κατηγορούμενον· ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ
[6, 1, 29]	ἓν γένος, ἔπειτα ἐν θατέρῳ	τῶν	εἰδῶν τὸ ἕτερον τιθεῖσα, ὥσπερ
[6, 1, 12]	μὲν γὰρ ἄν τις ἐπὶ	τῶν	ἐμψύχων καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπὶ
[6, 1, 28]	ὂν εἴη ἢ ἕν τι	τῶν	ἐν ἐκείνῳ· εἰ δὲ δὴ
[6, 1, 2]	ἓν καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ δεκτικὸν	τῶν	ἐναντίων ἐπὶ πάντων ἁρμόσει. ~Ἀλλ´
[6, 1, 12]	θυμοειδοῦς, λογιστικοῦ. Ἢ ταῖς διαφοραῖς	τῶν	ἐνεργειῶν, αἳ γίνονται κατ´ αὐτάς,
[6, 1, 6]	τὸ ἥμισυ, ἢ ἐπὶ μὲν	τῶν	ἐστιν, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ὕστερον
[6, 1, 3]	ἀμφοῖν; Οἷον εἴ τις τὸ	τῶν	Ἡρακλειδῶν γένος ἕν τι λέγοι,
[6, 1, 7]	ὅταν συνέλθῃ, γίγνεται, ἐπὶ δὲ	τῶν	καὶ μενόντων παύεται ἡ σχέσις
[6, 1, 28]	πῶς ἂν πιστὸς εἴη περὶ	τῶν	κυριωτέρων αὐτοῦ λέγων καὶ οὐδαμῇ
[6, 1, 28]	ψυχή. ~Ἀλλὰ γὰρ πολλῶν ὄντων	τῶν	λεγομένων πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην
[6, 1, 5]	ποσοῦ ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ	τῶν	μετεχόντων, ἀλλ´ ἢ κατὰ συμβεβηκός,
[6, 1, 1]	πρότερον καὶ ὕστερον. Ἀλλὰ περὶ	τῶν	νοητῶν κατὰ τὴν διαίρεσιν οὐ
[6, 1, 10]	ποιοῦ καθ´ αὑτὰς ἐνεργοῦσαι καὶ	τῶν	οἰκείων δυνάμεων ὅ εἰσιν. Ἀλλ´
[6, 1, 15]	καὶ ἓν γένος ἡ κίνησις	τῶν	ὄντων. Διὰ τί γὰρ ποιότης
[6, 1, 30]	τὰ ὄντα ἢ τὰς ἀρχὰς	τῶν	ὄντων ἔθεντο, εἴτε ἄπειρα εἴτε
[6, 1, 25]	τὰ ὄντα ἐξαριθμοῦνται, ἀλλ´ ἀρχὰς	τῶν	ὄντων ζητοῦσι· διαφέρει δὲ ἀρχὰς
[6, 1, 27]	οὐδὲ ὅλως ὑποκείμενον αὕτη, οὐδὲ	τῶν	ὄντων ἡ ὕλη, ἀλλὰ ὕλη
[6, 1, 1]	γενῶν τοῦ ὄντος πρῶτον. ~Περὶ	τῶν	ὄντων πόσα καὶ τίνα ἐζήτησαν
[6, 1, 30]	ἥμισυ καὶ διπλάσιον. Περὶ δὲ	τῶν	ὅσοι ἄλλως τὰ ὄντα ἢ
[6, 1, 7]	ὑπάρχει ἡ σχέσις, ἐπὶ δὲ	τῶν,	ὅταν συνέλθῃ, γίγνεται, ἐπὶ δὲ
[6, 1, 10]	τὸ ποιόν. Αἱ δὲ ἐνέργειαι	τῶν	οὐσιῶν, ὅσαι μάλιστά εἰσιν ἐνέργειαι,
[6, 1, 27]	καὶ ἄλλως τηροῦντας τὴν ἀρχὴν	τῶν	πάντων ἐν τῷ τιμίῳ μὴ
[6, 1, 7]	ἐπὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ	τῶν	παραπλησίων πατρὸς ἀπελθόντος υἱός ἐστι,
[6, 1, 12]	τῶν ἄλλων δὲ τεχνῶν ἢ	τῶν	πλείστων ἐπισκεπτέον καὶ λεκτέον ἴσως·
[6, 1, 30]	ἔχοντα περὶ τὰ ποιά. Ἀλλὰ	τῶν	ποιῶν αὐτῶν οὐδὲν ἢ ὕλης
[6, 1, 12]	ἐμψύχων καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπὶ	τῶν	προαίρεσιν ἐχόντων τῷ νενευκέναι πρὸς
[6, 1, 9]	μικρότητος. ~Χρὴ οὖν ἐπὶ μὲν	τῶν	πρόσθεν εἰρημένων, οἷον ποιοῦντος, ἐπιστήμης,
[6, 1, 2]	ἂν ἔχοιεν κοινόν, ὁπότε παρὰ	τῶν	προτέρων ἔχουσιν αἱ δεύτεραι τὸ
[6, 1, 1]	σημαίνειν τὴν οὐσίαν ἐπί τε	τῶν	πρώτως ὄντων καὶ τῶν ὑστέρων
[6, 1, 30]	πως ἔχοντα πάντα. Ἀλλὰ διαφορὰν	τῶν	πως ἐχόντων φήσουσιν εἶναι καὶ
[6, 1, 12]	Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ἐπὶ	τῶν	σωματικῶν τῷ ποιεῖν διάφορα ἢ
[6, 1, 10]	τετραχῶς, ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕκαστον	τῶν	τεττάρων τοὐλάχιστον διχῶς; Ἢ πρῶτον
[6, 1, 2]	Οὐ μὴν ἀλλὰ ἐπ´ αὐτῶν	τῶν	τῇδε οὐσιῶν ζητητέον, τί κοινὸν
[6, 1, 29]	δυνάμεως τῆς λέγειν τἀληθῆ περὶ	τῶν	τοιούτων δυναμένης. ~Ἐν δὲ τοῖς
[6, 1, 7]	ἔστι σχέσις, ἐπισημηναμένους δὲ ὅτι	τῶν	τοιούτων ἐπὶ μὲν ὧν, ἕως
[6, 1, 7]	παραγίγνεται· ὑπόστασις δὲ οὐχ ἡ	τῶν	ὑποκειμένων, ἀλλ´ ἣ πρός τι
[6, 1, 28]	μὲν ταύτης τῆς φύσεως καὶ	τῶν	ὑποκειμένων ἱκανῶς καὶ ἐν ἄλλοις.
[6, 1, 29]	αὐτοῖς ἕτερα μὲν δεῖ εἶναι	τῶν	ὑποκειμένων, καὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ
[6, 1, 1]	τε τῶν πρώτως ὄντων καὶ	τῶν	ὑστέρων οὐκ ὄντος γένους κοινοῦ,
[6, 1, 1]	καὶ ὕστερον. Ἀλλὰ περὶ τῶν	νοητῶν	κατὰ τὴν διαίρεσιν οὐ λέγουσιν·
[6, 1, 3]	λέγοι, οὐχ ὡς κοινὸν κατὰ	πάντων,	ἀλλ´ ὡς ἀφ´ ἑνός· πρώτως
[6, 1, 2]	ἀριθμῷ δεκτικὸν τῶν ἐναντίων ἐπὶ	πάντων	ἁρμόσει. ~Ἀλλ´ ἆρα μίαν τινὰ
[6, 1, 27]	ἄλλως τηροῦντας τὴν ἀρχὴν τῶν	πάντων	ἐν τῷ τιμίῳ μὴ τὸ
[6, 1, 25]	μὲν κοινόν τι καὶ ἐπὶ	πάντων	ἓν γένος λαμβάνουσι, πολλὰ ἄν
[6, 1, 19]	καὶ πρότερον. Οὕτω καὶ ἐπὶ	πάντων	κατὰ μὲν τὸ ποιεῖν ἓν
[6, 1, 28]	ὄν, πῶς ἂν ὑποβάθρα〉 ἐκεῖνο;	Πάντων	τε θαυμαστότατον τὸ τῇ αἰσθήσει
[6, 1, 7]	τῇ πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ	πάντων	ὧν λέγομεν πρός τι μετὰ
[6, 1, 27]	ὄντος τοῦ παρέξοντος ὑποκείμενα αὐτὰ	ἁπάντων	καταναλωθέντων εἰς τὸ λεγόμενον ὑποκείμενον;
[6, 1, 26]	ὡς οὐκ ἔστι δυνατὸν προτάττειν	ἁπάντων	ὄγκον, ἀλλὰ τὸ ἄογκον καὶ
[6, 1, 26]	ὑποκείμενον. ~Ὅλως δὲ τὸ προτάττειν	ἁπάντων	τὴν ὕλην, ὃ δυνάμει ἐστίν,
[6, 1, 27]	τοῦ παρέξοντος ὑποκείμενα αὐτὰ ἁπάντων	καταναλωθέντων	εἰς τὸ λεγόμενον ὑποκείμενον; Πρός
[6, 1, 15]	ἓν γένος ἡ κίνησις τῶν	ὄντων.	Διὰ τί γὰρ ποιότης μὲν
[6, 1, 30]	ὄντα ἢ τὰς ἀρχὰς τῶν	ὄντων	ἔθεντο, εἴτε ἄπειρα εἴτε πεπερασμένα,
[6, 1, 25]	ὄντα ἐξαριθμοῦνται, ἀλλ´ ἀρχὰς τῶν	ὄντων	ζητοῦσι· διαφέρει δὲ ἀρχὰς λέγειν
[6, 1, 27]	ὅλως ὑποκείμενον αὕτη, οὐδὲ τῶν	ὄντων	ἡ ὕλη, ἀλλὰ ὕλη μόνον
[6, 1, 1]	οὐσίαν ἐπί τε τῶν πρώτως	ὄντων	καὶ τῶν ὑστέρων οὐκ ὄντος
[6, 1, 7]	ἢ ὅλως ἑνί, ἀλλὰ τούτων	ὄντων	κατὰ τὴν σχέσιν αὐτῶν πρὸς
[6, 1, 30]	οὐδὲν ἢ ὕλης πως ἐχούσης	ὄντων	πάλιν τά πως ἔχοντα ἐπὶ
[6, 1, 1]	τοῦ ὄντος πρῶτον. ~Περὶ τῶν	ὄντων	πόσα καὶ τίνα ἐζήτησαν μὲν
[6, 1, 28]	ποιοῦσα ψυχή. ~Ἀλλὰ γὰρ πολλῶν	ὄντων	τῶν λεγομένων πρὸς τὴν ὑπόθεσιν
[6, 1, 7]	ὑπερβάλλεται. Εἰ δὲ καὶ μὴ	λεγόντων	ἡμῶν μηδὲ νοούντων ἔστιν οὕτως,
[6, 1, 6]	ἑαυτῶν ὄντα ἅ ἐστι καὶ	λεγόντων	τοῦτο καὶ τοῦτο τὸ αὐτὸ
[6, 1, 30]	ταῖς τοιαύταις σχέσεσι, πολλαχοῦ οὐ	διδόντων.	Ἔτι δ´ ἐν γένει τῷ
[6, 1, 6]	τί ἄλλο ἢ ἡμετέρα κρίσις	παραβαλλόντων	τὰ ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντα ἅ
[6, 1, 7]	γίγνεται, ἐπὶ δὲ τῶν καὶ	μενόντων	παύεται ἡ σχέσις ἢ ὅλως
[6, 1, 12]	ἔτι μᾶλλον ἐπὶ τῶν προαίρεσιν	ἐχόντων	τῷ νενευκέναι πρὸς τὸ ποιεῖν
[6, 1, 30]	πάντα. Ἀλλὰ διαφορὰν τῶν πως	ἐχόντων	φήσουσιν εἶναι καὶ ἄλλως πως
[6, 1, 5]	ἐπ´ αὐτοῦ ληπτέον, οὐ τῶν	μετεχόντων,	ἀλλ´ ἢ κατὰ συμβεβηκός, οὐχ
[6, 1, 7]	καὶ μὴ λεγόντων ἡμῶν μηδὲ	νοούντων	ἔστιν οὕτως, ὥστε διπλάσιον εἶναι
[6, 1, 6]	ἄλληλα ἢ ἡμῶν τὴν παράθεσιν	νοούντων;	Τὸ δ´ ὑπερέχον τὸ μὲν
[6, 1, 30]	ἐτίθεσαν, ἕτερος λόγος ἦν ἂν	ζητούντων	εἴ τινα διδόασιν ὑπόστασιν ταῖς
[6, 1, 20]	δὲ ἐνεργῶν εἰς ἄλλον, οἷον	τύπτων,	καὶ πάσχῃ, οὐκέτι ποιεῖ. Ἢ
[6, 1, 30]	καὶ τὸ συναμφότερον, χωρὶς περὶ	ἑκάστων	ἔξεστι ζητεῖν λαμβάνουσι καὶ τὰ
[6, 1, 12]	ἄλλων δὲ τεχνῶν ἢ τῶν	πλείστων	ἐπισκεπτέον καὶ λεκτέον ἴσως· ᾗ
[6, 1, 23]	καίων δὲ ἢ τέμνων ἢ	κατορύττων	ἢ ἀποβάλλων οὐκ ἄλλην ἢ
[6, 1, 7]	αὐτό. Συνεγέννησεν οὖν ἄμφω ἐξ	αὐτῶν	ἄλλο εἶναι διπλάσιον καὶ ἥμισυ,
[6, 1, 30]	τῶν ἀρχαίων πρὸς τὰς δόξας	αὐτῶν	εἰρημένα.
[6, 1, 9]	τεθέντα. Καὶ γὰρ τὰς ἀποφάσεις	αὐτῶν	εἰς ἓν ἀνάγουσι, καὶ τὰ
[6, 1, 5]	τούτων· καὶ γὰρ σύγκειται ἐξ	αὐτῶν·	ἡ δὲ πληγὴ μᾶλλον ὁ
[6, 1, 4]	δὲ τοὺς ἐν τοῖς μετέχουσιν	αὐτῶν,	καθ´ οὓς ἀριθμοῦμεν, οὐ μονάδας,
[6, 1, 25]	συντάττουσι τοῖς μετὰ τὴν ἀρχὴν	αὐτῶν.	Καὶ πρῶτον μὲν τὰ πρότερα
[6, 1, 7]	παραβάλλοντες ἕτερον παρὰ τὰ ὑποκείμενα	αὐτῶν	λέγοντες τὸ πρότερον, καὶ ἐπὶ
[6, 1, 9]	ἀνάγουσι, καὶ τὰ παρονομαζόμενα ἀπ´	αὐτῶν,	οἷον καὶ τὸ διπλάσιον καὶ
[6, 1, 4]	κείσονται. Καὶ γὰρ ἡ μονὰς	αὐτῶν	ὁρίζει ἕν, εἶτ´ ἔπεισι καὶ
[6, 1, 1]	τά τε πεπερασμένα εἰς ἀριθμὸν	αὐτῶν.	Ὅτι δὲ〉 τὰ ὑποκείμενα οὐκ
[6, 1, 30]	τὰ ποιά. Ἀλλὰ τῶν ποιῶν	αὐτῶν	οὐδὲν ἢ ὕλης πως ἐχούσης
[6, 1, 19]	ἄλλων, καὶ τὰς μὲν ἐξ	αὐτῶν	ποιήσεις εἴτε εἰς ἄλλα εἴτε
[6, 1, 7]	τούτων ὄντων κατὰ τὴν σχέσιν	αὐτῶν	πρὸς τῷ δύο, τὸ δὲ
[6, 1, 7]	ὥστε οὐκ ἔστι τὸ μὲν	αὐτῶν	πρότερον, τὸ δὲ ὕστερον, ἀλλ´
[6, 1, 11]	οὕτως, αἱ δὲ μὴ τῶν	αὐτῶν,	πῶς ἐν εἴδει τῷ αὐτῷ·
[6, 1, 19]	αὐτά, ἢ τὰς μὲν ἐξ	αὐτῶν,	τὰς δὲ ἐξ ἄλλων, καὶ
[6, 1, 19]	ψυχικάς, ἢ τὰς μὲν παρ´	αὐτῶν,	τὰς δὲ ὑπ´ ἄλλων εἰς
[6, 1, 28]	νομίσαντες εἶναι τὰ ὄντα, εἶτα	αὐτῶν	τὴν μεταβολὴν εἰς ἄλληλα φοβηθέντες
[6, 1, 7]	ἐπὶ μεγεθῶν παρὰ τὸ ποσὸν	αὐτῶν	τὴν σχέσιν, καθὸ τὸ μὲν
[6, 1, 25]	ἔχοντα, καὶ κοινόν τι ἐπ´	αὐτῶν	τιθέντας καὶ ἑνὶ γένει περιλαμβάνοντας
[6, 1, 2]	σῶμα. Οὐ μὴν ἀλλὰ ἐπ´	αὐτῶν	τῶν τῇδε οὐσιῶν ζητητέον, τί
[6, 1, 6]	ἡμετέρα κρίσις παραβαλλόντων τὰ ἐφ´	ἑαυτῶν	ὄντα ἅ ἐστι καὶ λεγόντων
[6, 1, 4]	μέτρα μετροῦσιν. Ἀλλ´ εἰ ἐφ´	ἑαυτῶν	ὄντες λαμβάνονται εἰς τὸ μετρεῖν
[6, 1, 29]	τῆς λέγειν τἀληθῆ περὶ τῶν	τοιούτων	δυναμένης. ~Ἐν δὲ τοῖς πως
[6, 1, 7]	σχέσις, ἐπισημηναμένους δὲ ὅτι τῶν	τοιούτων	ἐπὶ μὲν ὧν, ἕως μένει
[6, 1, 22]	τὸ φάρμακον» Ἀλλὰ περὶ μὲν	τούτων	ἅλις. ~Περὶ δὲ τοῦ ἔχειν,
[6, 1, 7]	ἀλλὰ λέγοντες ψευδόμεθα, οὐδὲν ἂν	τούτων	εἴη, ἀλλὰ κενὸν ἡ σχέσις·
[6, 1, 1]	οἱ δὲ ἄπειρα εἰπόντες, καὶ	τούτων	ἕκαστοι οἱ μὲν ἄλλο οἱ
[6, 1, 1]	ἐν γένεσιν ὡρισμένοις αὐτοί, περὶ	τούτων	ἐπισκεπτέον, οἳ οὔτε ἓν θέμενοι,
[6, 1, 13]	χρόνος ποσόν, ποσὸν ὡρισμένον ἕκαστον	τούτων	ἔσται. Εἰ δέ, ὅταν λέγωσι
[6, 1, 1]	δ´ ἄν τινες οἱ πλείω	τούτων.	Ἔστι δὲ καὶ ἐν τοῖς
[6, 1, 12]	κατ´ αὐτάς, ὅτι γεννητικαὶ αὗται	τούτων.	Ἢ τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ·
[6, 1, 5]	αὐτοῦ ὁ ἀήρ, ὥσπερ καὶ	τούτων·	καὶ γὰρ σύγκειται ἐξ αὐτῶν·
[6, 1, 27]	σώματα μὴ μᾶλλον οὐσίας, καὶ	τούτων	μᾶλλον μὴ τὸν κόσμον οὐσίαν,
[6, 1, 28]	λεγομένων πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην	τούτων	μὲν παυστέον, μὴ καὶ ἄτοπον
[6, 1, 7]	πηχυαίῳ ἢ ὅλως ἑνί, ἀλλὰ	τούτων	ὄντων κατὰ τὴν σχέσιν αὐτῶν
[6, 1, 11]	ὁμαλότητος· εἰ δὲ καὶ ἐκ	τούτων,	οὐδὲν κωλύει καὶ ὧς ποιὰ
[6, 1, 8]	ζητητέον τὸ διὰ τί ἐπὶ	τούτων	οὐχ ὁμοίως, Ἀλλὰ τὸ εἶναι
[6, 1, 24]	ἀριστερός. Ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ	τούτων.	~Πρὸς δὲ τοὺς τέτταρα τιθέντας
[6, 1, 14]	ταῦτα λέγοντας τόπον ἐφ´ ἑκάστου	τούτων	σημαίνειν; Εἰ δὲ ἄλλο ἐν
[6, 1, 30]	δὲ τοῦ ἔχειν οὐ πὼς	ἔχων»	ἀλλὰ ἔχων» Τὸ δὲ πρός
[6, 1, 30]	καὶ ὁ πάσχων οὔ πως	ἔχων,	ἀλλὰ μᾶλλόν πως πάσχων ἢ
[6, 1, 30]	Ἐπεὶ οὐδ´ ὁ ποιῶν πως	ἔχων,	ἀλλὰ μᾶλλόν πως ποιῶν ἢ
[6, 1, 30]	ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι τὸ πὼς	ἔχων»	καὶ ἐπὶ τοῦ ἔχειν· ἐπὶ
[6, 1, 29]	λέγων πολὺ τὸ παρ´ ἐκείνης	ἔχων	λέγει, ὅλος μὲν ὢν ἐκείνης,
[6, 1, 23]	διὰ τί, καὶ διὰ τί	ἔχων	μὲν αὐτὰ μίαν ἄλλην κατηγορίαν
[6, 1, 27]	ὕλη τὰ ἄλλα, ὥς πως	ἔχων	ὁ ὀρχούμενος τὰ σχήματα. Εἰ
[6, 1, 30]	πῶς δὲ ὁ χρόνος πως	ἔχων;	Οὔτε γὰρ αὐτὸς οὔτε τὰ
[6, 1, 20]	μὲν οὐ πάθησις, ὁ δὲ	ἔχων	πάσχων ἔσται τοῦ πάσχειν τινὸς
[6, 1, 30]	ἔχειν οὐ πὼς ἔχων» ἀλλὰ	ἔχων»	Τὸ δὲ πρός τι, εἰ
[6, 1, 27]	ἐπεισάγεται παρά τε τῆς ὕλης	ἔχων	τὸ εἶναι καὶ σύνθετος καὶ
[6, 1, 28]	ἡγεμὼν γενομένη καὶ πιστὴ εἰς	ἀρχῶν	καὶ τῶν ἄλλων θέσιν. Τὰ
[6, 1, 20]	οὐ πάθησις, ὁ δὲ ἔχων	πάσχων	ἔσται τοῦ πάσχειν τινὸς λαμβανομένου·
[6, 1, 30]	πως ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν πως	πάσχων	ἢ ὅλως πάσχων {οὕτως} Ἴσως
[6, 1, 30]	ἀλλὰ ποιῶν μόνον· καὶ ὁ	πάσχων	οὔ πως ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν
[6, 1, 30]	μᾶλλόν πως πάσχων ἢ ὅλως	πάσχων	{οὕτως} Ἴσως δ´ ἂν μόνον
[6, 1, 12]	τὸ ποιητικόν· ἐπὶ δὲ τῶν	ἀψύχων	δυνάμεων, ἃς ποιότητας εἴπομεν, τί
[6, 1, 22]	ἑώρα· ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τῶν	ἀψύχων	ποιεῖν λέγομεν, οἷον τὸ πῦρ
[6, 1, 12]	γὰρ ἄν τις ἐπὶ τῶν	ἐμψύχων	καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπὶ τῶν