Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 6]	παραβαλλόντων τὰ ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντα	ἅ	ἐστι καὶ λεγόντων τοῦτο καὶ
[6, 1, 10]	ἀφ´ ἧς τὸ ἔχον δύναται	ἃ	δύναται, οὐκέτι αἱ ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν.
[6, 1, 9]	τὰ δὲ τοῖς ἀντικειμένοις εἶναι	ἃ	λέγεται· ἅμα οὖν τῷδε μὲν
[6, 1, 7]	ἄλλο εἶναι διπλάσιον καὶ ἥμισυ,	ἃ	πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη, καὶ τὸ
[6, 1, 4]	μικρόν, ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ τὸ	μέγα	αὐτὸ καὶ τὸ μικρὸν οὐκ
[6, 1, 8]	ταὐτότητί τινι ταὐτά· τὸ δὲ	μέγα	καὶ μικρόν, τὸ μὲν μεγέθους
[6, 1, 4]	οὐ τῷ κυρίως ποσῷ, ἀλλὰ	μέγα	λέγομεν, ὥσπερ πολλοῦ μετέχον ἀριθμοῦ,
[6, 1, 29]	πῶς καὶ νοεῖ καὶ ψυχῆς	ἔργα	ποιεῖ οὔτε νοῦν οὔτε ψυχὴν
[6, 1, 15]	ποιεῖν καὶ ποίησις εἰς ἓν	ληπτέα;	Ἐμφαίνει δὲ μᾶλλον τὸ ποιεῖν
[6, 1, 7]	οὖν οὐδὲν λέγομεν, ἀλλὰ λέγοντες	ψευδόμεθα,	οὐδὲν ἂν τούτων εἴη, ἀλλὰ
[6, 1, 1]	τε ἐκεῖ οὐσία ἥ τε	ἐνταῦθα·	ἀλλ´ εἰ τοῦτο, πλείω τὰ
[6, 1, 1]	ὑφ´ ἓν γένος ὑπακτέον τοῖς	ἐνταῦθα,	ἢ ὁμωνύμως ἥ τε ἐκεῖ
[6, 1, 12]	καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον δὲ καὶ	ἐνταῦθα	καὶ εἰ αἱ τῇδε ποιότητες
[6, 1, 12]	συνωνύμως, ἔσται τὸ ποιὸν κοινὸν	ἐνταῦθα	κἀκεῖ, εἰ μή τις τἀκεῖ
[6, 1, 3]	τὴν φύσιν. Καὶ ταῦτα μὲν	ἐνταῦθα	κείσθω· ἐπὶ δὲ τὴν τοῦ
[6, 1, 14]	ἁπλοῦν λέγομεν. Ἔπειτα, εἰ τοῦτον	ἐνταῦθα	λέγομεν, σχέσιν τινὰ γεννῶμεν τοῦδε
[6, 1, 10]	πῶς ὁ λόγος; Ἢ καὶ	ἐνταῦθα	λόγον κινούμενον τὸν τῆς ὑγιείας.
[6, 1, 12]	παθητικὸς ποιός. Καὶ ἴσως βέλτιον	ἐνταῦθα	ὁ ποιητικός, εἰ κατὰ δύναμιν
[6, 1, 12]	Ἢ εἰ ὁμώνυμος πρὸς τὴν	ἐνταῦθα,	οὐκ ἠρίθμηται δηλονότι ἐν τούτοις·
[6, 1, 15]	ἀφ´ ἧς τὸ ποιόν; Ἢ	ἐνταῦθα	ποίησις, ποιεῖν, ποιῶν, ἢ ποιεῖν
[6, 1, 13]	ἕτερον ἐν ἑτέρῳ ποιεῖν, ὡς	ἐνταῦθα	τὸ ἐν χρόνῳ, ἄλλας πολλὰς
[6, 1, 25]	πρῶτα τάξαντες καὶ τὴν ὕλην	ἐνταῦθα	τῶν ἄλλων προτάξαντες τὴν πρώτην
[6, 1, 29]	δῆλον, ὅτι τό πως ἔχειν	ἐνταῦθα	ὑπόστασις μᾶλλον· καίτοι εἰ μὴ
[6, 1, 3]	ἄλλον τρόπον τὸ κατ´ ἄλλου»	ἐνταῦθα,	ὡς γένος ἐνυπάρχον καὶ ἐνυπάρχον
[6, 1, 16]	Μαρτυρεῖ δὲ τούτῳ καὶ ἡ	ἀλογία	ἡ λέγουσα ἀεὶ οἷόν τε
[6, 1, 15]	ἕν τι, καὶ πρός τι	διὰ	τὴν σχέσιν ἄλλου πρὸς ἄλλο,
[6, 1, 18]	τὴν αἴσθησιν πρὸς τὸ αἰσθητόν,	διὰ	τί αὐτὸ τὸ αἰσθάνεσθαι οὐκέτι
[6, 1, 15]	γένος ἡ κίνησις τῶν ὄντων.	Διὰ	τί γὰρ ποιότης μὲν ἕν
[6, 1, 24]	κάτω κεῖται» ἢ μεταξὺ κεῖται»	Διὰ	τί δὲ ἀνακλίσεως οὔσης ἐν
[6, 1, 23]	μέρη ἔχειν, ὅτι οὐσία εἴρηται,	διὰ	τί δὲ ὅπλα ἔχειν εἰρημένης
[6, 1, 17]	ἡ ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν	διὰ	τί εἰς τὸ πρός τι
[6, 1, 8]	παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν δὲ ζητητέον τὸ	διὰ	τί ἐπὶ τούτων οὐχ ὁμοίως,
[6, 1, 23]	ἄν τις, διὰ τί, καὶ	διὰ	τί ἔχων μὲν αὐτὰ μίαν
[6, 1, 23]	πρῶτον μὲν ζητήσειεν ἄν τις,	διὰ	τί, καὶ διὰ τί ἔχων
[6, 1, 11]	ἐν ταῖς ἕξεσι δύναμις. Ἔπειτα	διὰ	τί ὁ κατὰ δύναμιν τοῦ
[6, 1, 22]	λαβών, ὥσπερ λέγεται ἔχειν χρῶμα,	διὰ	τί οὐ καὶ ἔχει κίνησιν;
[6, 1, 17]	δὲ ποιεῖν ἓν γένος θήσονται,	διὰ	τί οὐ καὶ τὴν μὲν
[6, 1, 14]	ἄλλο παρὰ χρόνον καὶ τόπον,	διὰ	τί οὐ καὶ τὸ ἐν
[6, 1, 23]	ἔχειν, εἰ τὸ ἔχειν πολλαχῶς,	διὰ	τί οὐ πάντες οἱ τρόποι
[6, 1, 26]	τὰς ἀρχάς. Ἔπειτα, εἰ ἅμα,	διὰ	τί οὐκ ἐκεῖνο προτάττουσι; Καὶ
[6, 1, 13]	καὶ τὰ τοιαῦτα μέρη χρόνου,	διὰ	τί οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ
[6, 1, 4]	τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ τὰ τρία.	Διὰ	τί οὖν καὶ τὰ μεγέθη;
[6, 1, 12]	ἄλλο ποιητικὸν λεγόμενον πρός τι.	Διὰ	τί οὖν οὐ καὶ ὁ
[6, 1, 14]	τοῦ δεξαμένου πρὸς ὃ ἐδέξατο·	διὰ	τί οὖν οὐ πρός τι,
[6, 1, 16]	γιγνομένης μεταβολῆς Εἰ οὖν μεταβολή,	διὰ	τί οὐχὶ καὶ κίνησις; Εἴληπται
[6, 1, 11]	οὐσίωσεν. ~Ἀλλ´ εἰ ταῦτα οὕτως,	διὰ	τί πλείω εἴδη ποιότητος, καὶ
[6, 1, 20]	τὸ πάσχειν, οἷον τὸ τρίβειν,	διὰ	τί ποιεῖν μᾶλλον ἢ πάσχειν;
[6, 1, 4]	Μέτρα γάρ· τὰ δὲ μέτρα	διὰ	τί ποσὰ ἢ ποσότης; Ἢ
[6, 1, 4]	μὴ μετέχοντα ποσότητος, αὐτοί τε	διὰ	τί ποσόν; Μέτρα γάρ· τὰ
[6, 1, 4]	ποσόν, αὐτὴ δὲ ἡ ἐπιφάνεια	διὰ	τί ποσόν; Περατωθεῖσα γοῦν οἷον
[6, 1, 26]	τί οὐκ ἐκεῖνο προτάττουσι; Καὶ	διὰ	τί τοῦτο μᾶλλον ὄν, ἡ
[6, 1, 16]	ἀρξάμενον εἶναι. Τοῦτο γὰρ συμβαίνει	διὰ	τὸ χωρίζειν ἐνέργειαν κινήσεως καὶ
[6, 1, 3]	λέγοι πρὸς τὰ ἄλλα καὶ	διὰ	τοῦτο εἰς ἓν οὕτω συνάγοι
[6, 1, 3]	ἐν ἄλλῳ. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν	ἴδια	ἄν τις λέγοι πρὸς τὰ
[6, 1, 16]	περὶ αὐτῆς, οὐχ ὅτι οὐδὲ	ἐνέργεια,	ἀλλὰ ἐνέργεια μὲν πάντως, ἔχει
[6, 1, 10]	μὲν τῆς οὐσίας ἄλλο, οἷον	ἐνέργεια	αὐτῆς, τὸ δὲ δευτέρως καὶ
[6, 1, 27]	ὀρχηστὴς οὐχ ὑποκείμενον τοῖς σχήμασιν	ἐνέργεια	γὰρ αὐτοῦ τὰ ἄλλα οὕτως
[6, 1, 16]	ἢ ὁποσουοῦν χρόνου. Ὥσπερ οὖν	ἐνέργεια	ἐν ἀχρόνῳ, οὕτως οὐδὲν κωλύει
[6, 1, 26]	ποιόν, οὐδ´ ἐκ τοῦ δυνάμει	ἐνέργεια·	ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν τὸ ἐνεργείᾳ,
[6, 1, 18]	τὸ ἢ κίνησις εἶναι ἢ	ἐνέργεια.	~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ καί τινες
[6, 1, 18]	παρὰ τὴν σχέσιν, τὸ ἢ	ἐνέργεια	ἢ πάθος εἶναι. Εἰ οὖν
[6, 1, 18]	ἔστι τι ἕτερον, καὶ ἡ	ἐνέργεια.	Ἡ δὲ δὴ βάδισις ἔχουσα
[6, 1, 16]	καὶ εἰ ἐν ἀχρόνῳ ἡ	ἐνέργεια,	καὶ ἡ κίνησις ᾗ ὅλως
[6, 1, 17]	εἴληχε φύσιν. Αὕτη τοίνυν ἡ	ἐνέργεια	καὶ ἡ κίνησις καὶ ἡ
[6, 1, 26]	ἢ πρὸ αὐτοῦ εἶναι τὸ	ἐνεργείᾳ	καὶ οὐκέτι τοῦτο ἀρχή, ἤ,
[6, 1, 26]	ἐνέργεια· ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν τὸ	ἐνεργείᾳ,	καὶ οὐχ ἁπλοῦν ἔτι. Καὶ
[6, 1, 9]	ἐνέργειαν καὶ τὸν ἐπὶ τῇ	ἐνεργείᾳ	λόγον τίθεσθαι, ἐπὶ δὲ τῶν
[6, 1, 16]	οὐχ ὅτι οὐδὲ ἐνέργεια, ἀλλὰ	ἐνέργεια	μὲν πάντως, ἔχει δὲ καὶ
[6, 1, 16]	ἔτεμε. Καὶ ὡς ἡ λεγομένη	ἐνέργεια	οὐ δεῖται χρόνου, οὕτως οὐδ´
[6, 1, 19]	ζῆν ἑκάστου καὶ ἡ εὐδαιμονία	ἐνέργεια	οὐκ ἐν ἀμερεῖ, ἀλλὰ οἷον
[6, 1, 19]	δὲ πάσχει} Ἢ ἐν τῇ	ἐνεργείᾳ	οὐκέτι τὸ τῆς βουλήσεως τοῦ
[6, 1, 17]	ἀναχθήσεται; Ἢ γὰρ κίνησις ἢ	ἐνέργεια	πάντως ἔσται. Εἰ δὲ τὴν
[6, 1, 21]	διαδεξάμενος. Ἀλλ´ ἆρα ὅπου μὴ	ἐνέργεια,	πεῖσις δὲ μόνον; Τί οὖν,
[6, 1, 9]	ἡ δὲ μέτρησις τοῦ μετροῦντος	ἐνέργεια	πρὸς τὸ μετρούμενον λόγος τις.
[6, 1, 21]	πάσχειν; Οὐ γὰρ δὴ τῇ	ἐνεργείᾳ	τῇ παρ´ ἄλλου, εἰ ὁ
[6, 1, 9]	δὲ ἕξις πρὸς τὸ ἐχόμενον	ἐνέργειά	τις οἷον συνέχουσα, ὥσπερ ποίησίς
[6, 1, 21]	εἰ κάλλιον γίγνοιτο, ἡ δὲ	ἐνέργεια	τὸ χεῖρον ἔχοι; Ἢ εἰ
[6, 1, 19]	ἀλγοῖ; Τί ἄλλο ἢ ἡ	ἐνέργεια	τοῦ ποιοῦντος ἐν τῷδε οὖσα;
[6, 1, 8]	ἐν δὲ τῇ συνόδῳ καὶ	ἐνεργείᾳ	ὑπέστη, ἢ καὶ ὅλως τὰ
[6, 1, 8]	μὲν μεταλαβόντες ὁ μὲν μείζων	ἐνεργείᾳ	φανέντος τοῦ ἐν αὐτῷ μεγέθους,
[6, 1, 15]	ποιήσει εἶναί τινι, τοῦτο δὲ	ἐνεργείᾳ.	Ὥστε ἐνέργειαν μᾶλλον εἶναι τὴν
[6, 1, 10]	Κάλλος μὲν γὰρ ἔστω καὶ	ὑγίεια	ἑκατέρα, αἶσχος δὲ καὶ νόσος
[6, 1, 12]	ποιότητος. Ἢ γὰρ δοκεῖ ἡ	ὠφέλεια	καὶ τὸ βλάβος ἀπὸ τῆς
[6, 1, 4]	αὐτῆς ποσόν, αὐτὴ δὲ ἡ	ἐπιφάνεια	διὰ τί ποσόν; Περατωθεῖσα γοῦν
[6, 1, 4]	γραμμὴ τοσήδε δύο κατηγορίαι, καὶ	ἐπιφάνεια	τοσήδε δύο, καὶ ἡ ποσότης
[6, 1, 10]	αἶσχος δὲ καὶ νόσος καὶ	ἀσθένεια	καὶ ἀδυναμία ὅλως; Ἢ ὅτι
[6, 1, 16]	μὴ διαλείπουσα τὸ ὁρᾶν ἐν	συνεχείᾳ	ἂν εἴη καὶ ἐν χρόνῳ.
[6, 1, 1]	τὰ ὑποκείμενα οὐκ ὀρθῶς οἷον	στοιχεῖα,	γένη {δὲ} τινὰ οὗτοι εἰρήκασιν,
[6, 1, 10]	καὶ ἡ νόσος καὶ ἡ	κακία.	Ἢ ἔκπτωσις τοῦ σκοποῦ οὖσα
[6, 1, 28]	ἀεὶ μένειν. Οὐδὲ γάρ, εἰ	σκιὰ	ἀεὶ μένοι παρακολουθοῦσα ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ,
[6, 1, 19]	ἥ τε ἐν τῷ τεμνομένῳ,	μία,	ἀλλὰ τὸ τέμνειν ἕτερον καὶ
[6, 1, 20]	Ἢ πάθησις πῶς ἂν εἴη	μία	γε οὖσα; Ἀλλ´ αὕτη μὲν
[6, 1, 5]	δύο ἂν εἴη καὶ οὐ	μία	ἡ κατηγορία ἐκ τῆς σημαντικῆς,
[6, 1, 19]	τὸ τέμνεσθαι. Τάχα δὲ οὐδὲ	μία	ἡ τμῆσις ἡ ἀπὸ τοῦ
[6, 1, 10]	λεγομένους ποιοὺς παρέχεται, καὶ εἰ	μία	καὶ ἡ αὐτὴ κατὰ τὸ
[6, 1, 20]	αὐτόν; Καὶ πῶς δύο; Ἀλλὰ	μία.	Καὶ πῶς ἡ αὐτὴ καὶ
[6, 1, 4]	τοίνυν ἓν γένος, ἀλλὰ κατηγορία	μία	συνάγουσα καὶ τὰ ἐγγύς πως
[6, 1, 10]	Ἢ μορφή τις καὶ ἡ	ἀδυναμία	καὶ ἡ νόσος, καὶ δύναται
[6, 1, 10]	καὶ νόσος καὶ ἀσθένεια καὶ	ἀδυναμία	ὅλως; Ἢ ὅτι καὶ κατὰ
[6, 1, 4]	ἐν τοῖς οὖσιν ὄντες, εἰ	μηδεμιᾷ	τῶν ἄλλων ἁρμόττουσι, τοῦτο, ὃ
[6, 1, 6]	ἐπὶ δὲ τοῦ πρότερον λεχθέντος	οὐδεμία,	ἢ οὐδαμοῦ τοῦτο. Τί δὴ
[6, 1, 14]	ποῦ, ἐν Λυκίῳ καὶ ἐν	Ἀκαδημίᾳ.	Ἡ μὲν οὖν Ἀκαδημία καὶ
[6, 1, 30]	καὶ τὸ ἐν Λυκίῳ καὶ	Ἀκαδημίᾳ;	Καὶ ὅλως πῶς δὲ ὁ
[6, 1, 14]	ἐν Ἀκαδημίᾳ. Ἡ μὲν οὖν	Ἀκαδημία	καὶ τὸ Λύκιον πάντως τόποι
[6, 1, 21]	κίνημα ἐξ αὐτοῦ. Ἡ οὖν	ἐπιθυμία	τί καὶ πᾶσα ὄρεξις, εἰ
[6, 1, 11]	θεῖναι. Εἴη δ´ ἂν καὶ	ὁμωνυμία	περὶ τὸ κοῦφον, εἰ μὴ
[6, 1, 19]	τὸ ζῆν ἑκάστου καὶ ἡ	εὐδαιμονία	ἐνέργεια οὐκ ἐν ἀμερεῖ, ἀλλὰ
[6, 1, 29]	εἰ καὶ {μόνον} ψυχὴν ἔχοι,	ἀγνοίᾳ	δὲ αὐτοῦ καὶ δυνάμεως τῆς
[6, 1, 7]	ἐξ ὧν καὶ μάλιστα ἡ	ὑπόνοια	τοῦ μηδὲν εἶναι ἐν τοῖς
[6, 1, 22]	γὰρ καὶ περὶ ἄλλου ἡ	πρόνοια.	Ἢ οὐδὲ τὸ προνοεῖν ποιεῖν,
[6, 1, 30]	δέ πως ἔχοντα περὶ τὰ	ποιά.	Ἀλλὰ τῶν ποιῶν αὐτῶν οὐδὲν
[6, 1, 29]	καὶ ἐν ἄλλοις. ~Τὰ δὲ	ποιὰ	αὐτοῖς ἕτερα μὲν δεῖ εἶναι
[6, 1, 29]	ἢ ὕλην πως ἔχουσαν, τὰ	ποιὰ	δηλονότι πως ἔχοντα ἐροῦσι καὶ
[6, 1, 29]	τοῦτο, μηδ´ ὕλην ἔχειν, ᾗ	ποιά·	εἰ τοῦτο, ἀσώματα εἶναι καὶ
[6, 1, 7]	πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ τοῦ	ποιὰ	εἶναι ἔστιν ἐν ταὐτότητι τῇ
[6, 1, 11]	τούτων, οὐδὲν κωλύει καὶ ὧς	ποιὰ	εἶναι. Τὸ δὲ κοῦφον καὶ
[6, 1, 25]	τετραχῶς διαιροῦντας εἰς ὑποκείμενα καὶ	ποιὰ	καὶ πὼς ἔχοντα καὶ πρός
[6, 1, 11]	πυκνὸν οὐκ ὀρθῶς ἂν λέγοιτο	ποιά;	Οὐ γὰρ δὴ ταῖς διαστάσεσι
[6, 1, 30]	ἔχουσι, καὶ ἔτι τὰ μὲν	ποιὰ	περὶ τὴν ὕλην πως ἔχοντα,
[6, 1, 29]	ἄλλο τι. Εἰ δὲ τὰ	ποιὰ	ὕλην ποιὰν λέγοιεν, πρῶτον μὲν
[6, 1, 26]	παρὰ ποιότητος. Καὶ πόθεν ἡ	ἀντιτυπία;	Πόθεν δὲ τὸ τριχῇ διαστατὸν
[6, 1, 26]	οὐχ ἓν λέγουσιν. Ἔπειτα ἡ	ἀντιτυπία	ποιὸν ἢ παρὰ ποιότητος. Καὶ
[6, 1, 29]	εἰ τοῦτο, ἀσώματα εἶναι καὶ	δραστήρια·	ἡ γὰρ ὕλη πρὸς τὸ
[6, 1, 5]	εἴη καὶ οὐ μία ἡ	κατηγορία	ἐκ τῆς σημαντικῆς, εἰ συσσημαντικὸν
[6, 1, 23]	ἱμάτιον κέηται ἐπὶ κλίνης, ἄλλη	κατηγορία	ἔσται, κἂν κεκαλυμμένος ᾖ τις.
[6, 1, 4]	κυρίως τοίνυν ἓν γένος, ἀλλὰ	κατηγορία	μία συνάγουσα καὶ τὰ ἐγγύς
[6, 1, 4]	τὸ τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ τὰ	τρία.	Διὰ τί οὖν καὶ τὰ
[6, 1, 25]	τὸ ὂν μὴ ὄν. Καὶ	μυρία	ἕτερα. Ταῦτα μὲν οὖν ἐν
[6, 1, 16]	τὸ ποσὸν αὐτῇ παρεῖναι, εἰ	ἡμερησία	εἴη ἢ ὁποσουοῦν χρόνου. Ὥσπερ
[6, 1, 2]	Καὶ πῶς ἓν γένος ἡ	οὐσία;	Ἀπὸ γὰρ ταύτης πάντως ἀρκτέον.
[6, 1, 27]	γὰρ κόσμος καθόσον κόσμος οὐκ	οὐσία.	Ἄτοπον δὲ τὴν μὲν ὕλην
[6, 1, 23]	εἰρημένης οὐσίας, ἐν ᾗ ταῦτα;	Οὐσία	γὰρ ὑπόδημα καὶ ὅπλα. Πῶς
[6, 1, 22]	ὄντος τοῦ πάσχοντος, ὅταν τις	οὐσία	γίνηται. Γίνεται τοίνυν τὸ αὐτὸ
[6, 1, 2]	Ὅλως δὲ τί ἐστιν ἡ	οὐσία	εἰπεῖν οὐκ ἔστιν· οὐδὲ γάρ,
[6, 1, 23]	ποσότης, οὐδὲ μέρη ἔχειν, ὅτι	οὐσία	εἴρηται, διὰ τί δὲ ὅπλα
[6, 1, 3]	ἀφ´ ἑνός· πρώτως γὰρ ἡ	οὐσία	ἐκείνη, δευτέρως δὲ καὶ ἧττον
[6, 1, 5]	ποσοῦ ποσὰ θεῖτο, καὶ ἡ	οὐσία	ἔσται τὸ αὐτὸ καὶ ποσόν.
[6, 1, 2]	ὅταν μᾶλλον λέγηται τὸ εἶδος	οὐσία	ἢ ἡ ὕλη· καὶ ὀρθῶς·
[6, 1, 1]	ἢ ὁμωνύμως ἥ τε ἐκεῖ	οὐσία	ἥ τε ἐνταῦθα· ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 19]	τὸ ποσὸν τὸ ἐν τῇ	οὐσίᾳ	καὶ τὸ ποιὸν καὶ κίνησιν
[6, 1, 3]	τοῦ κινουμένου; Ἀλλ´ ἡ δευτέρα	οὐσία	κατ´ ἄλλου. Ἢ ἄλλον τρόπον
[6, 1, 10]	τὸ εἶδος τὸ ἐπὶ τῇ	οὐσίᾳ	μετὰ τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ πάλιν
[6, 1, 21]	χαλκοῦ καὶ πάσχοντος, ἡ δὲ	οὐσία	ὁ ἀνδριάς, ὃς οὐκ αὐτὸς
[6, 1, 27]	μέλλει ἔσεσθαι, ἐκεῖνο δὲ μὴ	οὐσία,	οὐδ´ ἂν αὐτὴ οὐσία· ὥστε
[6, 1, 3]	οὕτως οὔπω ἔχομεν ἐπερείσασθαι τῇ	οὐσίᾳ,	οὐδὲ τὸ κυριώτατον λαβεῖν, ἵν´
[6, 1, 27]	οἷον διπλάσιον πρὸς ἥμισυ, οὐκ	οὐσία	πρὸς διπλάσιον· ὂν δὲ πρὸς
[6, 1, 27]	μὴ οὐσία, οὐδ´ ἂν αὐτὴ	οὐσία·	ὥστε συμβαίνει αὐτοῖς αἰτιωμένοις τοὺς
[6, 1, 9]	μὲν παντάπασιν αἰσχροί, ἴσοι εἴδους	ἀπουσίᾳ·	εἰ δ´ ἐν τῷ μὲν
[6, 1, 8]	καὶ μικρόν, τὸ μὲν μεγέθους	παρουσίᾳ,	τὸ δὲ μικρότητος. Ὅταν δὲ
[6, 1, 9]	δὲ αἰσχίων εἴδους τοῦ αὐτοῦ	μετουσίᾳ;	Ἤ, εἰ μὲν παντάπασιν αἰσχροί,
[6, 1, 4]	καὶ δύο, κἂν ὁποιαοῦν καὶ	ἐναντία	ᾖ· ἀλλ´ οὐδὲ ἥντινα διάθεσιν
[6, 1, 12]	καὶ ταύτης τῆς ἕξεως· καὶ	σοφία	δὲ συγχωρεῖται. Ἢ εἰ ὁμώνυμος
[6, 1, 12]	μεῖζον καὶ ἔλαττον ἐν τῇ	συντυχίᾳ	τῇ πρὸς ἄλλο. Ἀλλ´ ἐρεῖ
[6, 1, 1]	τὰ ὄντα ληπτέον ἀνασκοποῦντας, πότερα	δέκα	γένη δεῖ νομίζειν αὐτοὺς λέγειν
[6, 1, 1]	ἔν τε τοῖς αἰσθητοῖς τὰ	δέκα,	ἢ ἐν μὲν τοῖς αἰσθητοῖς
[6, 1, 4]	ἀριθμοῦμεν, οὐ μονάδας, ἀλλὰ ἵππους	δέκα	καὶ βοῦς δέκα, πρῶτον μὲν
[6, 1, 1]	δὴ ἐξεταστέον, τίνα κἀκεῖ τῶν	δέκα,	καὶ εἰ τὰ ἐκεῖ ὄντα
[6, 1, 1]	τινὰ οὗτοι εἰρήκασιν, οἱ μὲν	δέκα,	οἱ δὲ ἐλάττω· εἶεν δ´
[6, 1, 1]	τυχόντα τοῦ ὄντος ἢ κατηγορίας	δέκα.	Ὅτι γὰρ οὐ συνώνυμον τὸ
[6, 1, 4]	ἀλλὰ ἵππους δέκα καὶ βοῦς	δέκα,	πρῶτον μὲν ἄτοπον δόξει εἶναι,
[6, 1, 1]	Πρῶτον τοίνυν τὴν διαιρουμένην εἰς	δέκα	τὰ ὄντα ληπτέον ἀνασκοποῦντας, πότερα
[6, 1, 7]	διπλάσιον καὶ ἥμισυ, ἃ πρὸς	ἄλληλα	ἐγεννήθη, καὶ τὸ εἶναι οὐκ
[6, 1, 6]	εἴη παρὰ ταῦτα τὰ πρὸς	ἄλληλα	ἢ ἡμῶν τὴν παράθεσιν νοούντων;
[6, 1, 7]	μετὰ τὰ ὑποκείμενα ἔστι πρὸς	ἄλληλα	ἡ σχέσις, ἡμεῖς δὲ οὖσαν
[6, 1, 7]	ἔστιν ἐν ταὐτότητι τῇ πρὸς	ἄλληλα,	καὶ ἐπὶ πάντων ὧν λέγομεν
[6, 1, 7]	καὶ ἴσα πρὸ ἡμῶν πρὸς	ἄλληλα,	καὶ ἐπὶ τοῦ ποιὰ εἶναι
[6, 1, 28]	εἶτα αὐτῶν τὴν μεταβολὴν εἰς	ἄλληλα	φοβηθέντες τὸ μένον ὑπ´ αὐτὰ
[6, 1, 20]	δὲ πεῖσις ἡ αὐτὴ οὖσα.	Ἀλλὰ	ἄλλην φήσομεν; Καὶ πῶς ἄλλο
[6, 1, 10]	τοῦτο, οὐκέτι κοινὸν ἡ δύναμις,	ἀλλὰ	ἄλλο τι δεῖ τὸ κοινὸν
[6, 1, 22]	οὐσίας οὐδὲν εἰς οὐσίαν προσλαμβανούσης,	ἀλλὰ	ἄλλου ὄντος τοῦ πάσχοντος, ὅταν
[6, 1, 10]	Ἢ οὐκ ἐν λόγῳ πάντα,	ἀλλὰ	ἀρκεῖ τὸ κοινὸν παρὰ τό
[6, 1, 3]	αἱ δ´ οὐσίαι ἐφεξῆς ἄλλως.	Ἀλλὰ	γὰρ καὶ οὕτως οὔπω ἔχομεν
[6, 1, 28]	ψυχῆς ἔσται ἡ ποιοῦσα ψυχή.	~Ἀλλὰ	γὰρ πολλῶν ὄντων τῶν λεγομένων
[6, 1, 4]	ἡ φύσις καθὸ λέγεται, δηλοῦται·	ἀλλὰ	γραμμή γε καὶ ἐπίπεδον καὶ
[6, 1, 26]	γὰρ δὴ αὐτὸ ἑαυτὸ ἄξει,	ἀλλὰ	δεῖ ἢ πρὸ αὐτοῦ εἶναι
[6, 1, 30]	τὴν ὕλην πως ἔχοντα πάντα.	Ἀλλὰ	διαφορὰν τῶν πως ἐχόντων φήσουσιν
[6, 1, 10]	στερήσεις; Ὥστε μὴ ἓν γένος,	ἀλλὰ	εἰς ἓν ὡς μίαν κατηγορίαν,
[6, 1, 16]	αὐτῆς, οὐχ ὅτι οὐδὲ ἐνέργεια,	ἀλλὰ	ἐνέργεια μὲν πάντως, ἔχει δὲ
[6, 1, 2]	τὸ ἀσώματον σῶμα. Οὐ μὴν	ἀλλὰ	ἐπ´ αὐτῶν τῶν τῇδε οὐσιῶν
[6, 1, 30]	τοῦ ἔχειν οὐ πὼς ἔχων»	ἀλλὰ	ἔχων» Τὸ δὲ πρός τι,
[6, 1, 28]	ὁπωσοῦν μένον νομίσαι τὸ ὄν,	ἀλλὰ	ἰδεῖν πρότερον, τίνα δεῖ προσεῖναι
[6, 1, 4]	καθ´ οὓς ἀριθμοῦμεν, οὐ μονάδας,	ἀλλὰ	ἵππους δέκα καὶ βοῦς δέκα,
[6, 1, 10]	ἐν τούτῳ καὶ καθόσον ἐμόρφωσεν.	Ἀλλὰ	καὶ ἡ ἀνθρωπότης ἐμόρφωσεν; Ἢ
[6, 1, 10]	λόγον, καὶ μὴ μόνον τετραχῶς,	ἀλλὰ	καὶ καθ´ ἕκαστον τῶν τεττάρων
[6, 1, 5]	κατὰ τὴν πληγὴν ἡ φωνή,	ἀλλὰ	καὶ κατὰ τὸν ἀέρα, δύο
[6, 1, 10]	ποιεῖν, ἄλλως δὲ τὸ πάσχον,	ἀλλὰ	καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν
[6, 1, 19]	αὐτὸ τὸ τέμνεσθαι τὸ διάφορον,	ἀλλὰ	κατ´ ἄλλο τὸ ἐπιγιγνόμενον κίνημα,
[6, 1, 4]	Οὐ κυρίως τοίνυν ἓν γένος,	ἀλλὰ	κατηγορία μία συνάγουσα καὶ τὰ
[6, 1, 7]	ψευδόμεθα, οὐδὲν ἂν τούτων εἴη,	ἀλλὰ	κενὸν ἡ σχέσις· εἰ δ´
[6, 1, 7]	~Εἰ μὲν οὖν οὐδὲν λέγομεν,	ἀλλὰ	λέγοντες ψευδόμεθα, οὐδὲν ἂν τούτων
[6, 1, 5]	εἰ βούλει {μετρεῖται μὲν γάρ}	Ἀλλὰ	λόγος, ὢν τοσόσδε {ἐστί{ ν}
[6, 1, 10]	οὐ ποιότης τὸ οὕτω λογικόν,	ἀλλὰ	μᾶλλον ὃ ἐξ ἀρετῆς κτήσαιτο
[6, 1, 10]	οὐδὲ πρὸς δύναμιν δεῖ βλέπειν,	ἀλλὰ	μᾶλλον πρὸς ὃ διάκειται· ὥστε
[6, 1, 30]	ὁ πάσχων οὔ πως ἔχων,	ἀλλὰ	μᾶλλόν πως πάσχων ἢ ὅλως
[6, 1, 30]	οὐδ´ ὁ ποιῶν πως ἔχων,	ἀλλὰ	μᾶλλόν πως ποιῶν ἢ ὅλως
[6, 1, 4]	λέγομεν, οὐ τῷ κυρίως ποσῷ,	ἀλλὰ	μέγα λέγομεν, ὥσπερ πολλοῦ μετέχον
[6, 1, 4]	ἐπίπεδον καὶ σῶμα οὐδὲ λέγεται,	ἀλλὰ	μεγέθη μὲν λέγεται, ποσὰ δὲ
[6, 1, 13]	μὴ χρόνον ἁπλῶς τι λέγειν,	ἀλλὰ	μέρος χρόνου παρεληλυθός, πλείω ποιοῦσι,
[6, 1, 22]	θεωρούμενον ἑκάτερον οὐ καθ´ αὑτό,	ἀλλὰ	μετὰ τοῦ ποιοῦντος καὶ πάσχοντος·
[6, 1, 26]	Οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ ἕν,	ἀλλὰ	μετοχῇ ἑνότητος. Ἐχρῆν δὴ λογίσασθαι
[6, 1, 26]	τὴν ὕλην, ὃ δυνάμει ἐστίν,	ἀλλὰ	μὴ ἐνέργειαν πρὸ δυνάμεως τάττειν,
[6, 1, 4]	τὰ ὑποκείμενα ἐνυπάρχουσιν ἐν αὐτοῖς,	ἀλλὰ	μὴ ἔξω ὄντες ὥσπερ οἱ
[6, 1, 7]	πᾶσι, καὶ εἰ ὡς γένος,	ἀλλὰ	μὴ συμβεβηκός· εἶτα εὑρεθὲν τὸ
[6, 1, 20]	περὶ αὐτόν; Καὶ πῶς δύο;	Ἀλλὰ	μία. Καὶ πῶς ἡ αὐτὴ
[6, 1, 12]	κἂν μὴ εἴδη τις διδῷ,	ἀλλὰ	νοῦν λέγων εἰ ἕξιν λέγοι,
[6, 1, 19]	εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ ἐν ἀμερεῖ,	ἀλλὰ	οἷον ἀξιοῦσι καὶ τὴν κίνησιν
[6, 1, 4]	ποσὰ εἶναι, ἀλλὰ πρός τι·	ἀλλὰ	ὅμως πρός τι λέγουσι, καθόσον
[6, 1, 10]	τῇ οὐσίᾳ μετὰ τὴν οὐσίαν.	Ἀλλὰ	πάλιν πῶς αἱ δυνάμεις; Ἢ
[6, 1, 26]	ὃ τῷ μὴ αὐτὸ ἕν,	ἀλλὰ	παρ´ ἄλλου. ~Ἐχρῆν δὲ καὶ
[6, 1, 6]	ταὐτότητα τὴν ἐν τῷ ποιῷ.	Ἀλλὰ	παρὰ τὸ ἐν ἑκατέρῳ ποιὸν
[6, 1, 22]	γὰρ εἰς αὐτὸ τὸ νοούμενον,	ἀλλὰ	περὶ αὐτοῦ οὐδὲ ποίησις ὅλως.
[6, 1, 28]	καὶ οὐδαμῇ αὐτοῖς συγγενὴς ὤν;	Ἀλλὰ	περὶ μὲν ταύτης τῆς φύσεως
[6, 1, 22]	θερμαίνειν καὶ ἐνήργησε τὸ φάρμακον»	Ἀλλὰ	περὶ μὲν τούτων ἅλις. ~Περὶ
[6, 1, 1]	οἷς τὸ πρότερον καὶ ὕστερον.	Ἀλλὰ	περὶ τῶν νοητῶν κατὰ τὴν
[6, 1, 19]	τὸ τῆς βουλήσεως τοῦ λυπεῖν,	ἀλλὰ	ποιεῖ τι ἕτερον, δι´ οὗ
[6, 1, 30]	ποιῶν ἢ ὅλως οὔ πως,	ἀλλὰ	ποιῶν μόνον· καὶ ὁ πάσχων
[6, 1, 13]	ἀλλ´ οὖν οὐ μόνον χρόνος,	ἀλλὰ	ποτὲ χρόνος, πρῶτον μὲν ἔσται,
[6, 1, 29]	ὕλῃ γενόμενοι σύνθετόν τι ποιήσουσιν,	ἀλλὰ	πρὸ τοῦ συνθέτου ὃ ποιοῦσιν
[6, 1, 4]	μικρὸν οὐκ ἀξιοῦται ποσὰ εἶναι,	ἀλλὰ	πρός τι· ἀλλὰ ὅμως πρός
[6, 1, 27]	οὐ πρὸς τὸ ἐν αὐτῷ,	ἀλλὰ	πρὸς τὸ ποιοῦν εἰς αὐτὸ
[6, 1, 10]	αἴσχη καὶ περὶ σῶμα ὡσαύτως.	Ἀλλὰ	πῶς δυνάμεις πᾶσαι; Κάλλος μὲν
[6, 1, 24]	καίτοι οὐ κεῖσθαι ἁπλῶς λεγομένων,	ἀλλὰ	πὼς κεῖνται» καὶ κεῖται ἐν
[6, 1, 13]	καὶ οὐχ ἕν τι λέγουσιν.	Ἀλλὰ	Σωκράτης ἢ ἡ πρᾶξις ἐν
[6, 1, 27]	γένοιτο ποιότητος προσελθούσης τῇ ὕλῃ,	ἀλλὰ	σώματα ἄψυχα. Εἰ δέ τι
[6, 1, 1]	ἄρα τὰ ὄντα διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν,	ἀλλὰ	τὰ μάλιστα ὄντα παραλελοίπασι. ~Πάλιν
[6, 1, 4]	μετέχοντα. Οὐ τὸ τρίπηχυ τοίνυν,	ἀλλὰ	τὰ τρία. Διὰ τί οὖν
[6, 1, 8]	ὅμοιος οὗτος τῷ τεθνηκότι λέγομεν.	~Ἀλλὰ	ταῦτα μὲν παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν δὲ
[6, 1, 16]	βαδίσεως οὐδὲ τῆς κινήσεως ἦν,	ἀλλὰ	τῆς ποσῆς βαδίσεως· βάδισις δὲ
[6, 1, 10]	καὶ κατὰ ταύτας ποιοὶ λέγονται.	Ἀλλὰ	τί κωλύει λεγομένους ποιοὺς ὁμωνύμως
[6, 1, 3]	δὲ καὶ ἧττον τὰ ἄλλα.	Ἀλλὰ	τί κωλύει μίαν κατηγορίαν τὰ
[6, 1, 29]	δὲ οὐκ ὂν δύναται εἶναι.	Ἀλλὰ	τί τοῦτο τὸ ἐπὶ τῇ
[6, 1, 26]	ἔστι δυνατὸν προτάττειν ἁπάντων ὄγκον,	ἀλλὰ	τὸ ἄογκον καὶ τὸ ἕν,
[6, 1, 8]	τί ἐπὶ τούτων οὐχ ὁμοίως,	Ἀλλὰ	τὸ εἶναι τοῦτο τὸ παρ´
[6, 1, 19]	οἷον τῷ καίειν τὸ καίεσθαι,	ἀλλὰ	τὸ ἐκ τοῦ καίειν καὶ
[6, 1, 10]	ἐν ᾧ, οὐχ ἁπλῶς τρίγωνον,	ἀλλὰ	τὸ ἐν τούτῳ καὶ καθόσον
[6, 1, 4]	τὸ κατὰ συμβεβηκὸς ποσὸν λαμβάνειν,	ἀλλὰ	τὸ καθ´ αὑτό, οἷον ποσότητα·
[6, 1, 10]	οὐ τοῦ ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος,	ἀλλὰ	τὸ λογικόν· ὥστε οὐ ποιότης
[6, 1, 19]	ἀκοῦσαι οὐδ´ ὅλως τὸ αἰσθάνεσθαι,	ἀλλὰ	τὸ λυπηθῆναί ἐστι γενέσθαι ἐν
[6, 1, 4]	ἀριθμοῦ, καὶ μικρόν, ὅτι ὀλίγου;	Ἀλλὰ	τὸ μέγα αὐτὸ καὶ τὸ
[6, 1, 19]	μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν,	ἀλλὰ	τὸ ποιεῖν ἐν ἄλλῳ πεποίηκε
[6, 1, 14]	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ποιότης ἐστίν»	ἀλλὰ	τὸ ποιότης» μόνον. Πρὸς δὲ
[6, 1, 16]	Καὶ οὐκ αὐτὴ τελειοῦται τότε,	ἀλλὰ	τὸ πρᾶγμα οὗ ἐστοχάζετο· οἷον
[6, 1, 19]	τε ἐν τῷ τεμνομένῳ, μία,	ἀλλὰ	τὸ τέμνειν ἕτερον καὶ τὸ
[6, 1, 14]	διαφέρει τὸ ὧδε τοῦ Ἀθήνησιν;	Ἀλλὰ	τὸ ὧδε τὸ δεικτικὸν τόπον
[6, 1, 4]	οὐδὲ τοὺς τρεῖς βοῦς ποσόν,	ἀλλὰ	τὸν ἐπ´ αὐτοῖς ἀριθμόν· βόες
[6, 1, 12]	οὐσίας· καὶ τὸ νοεῖν τοίνυν.	Ἀλλὰ	τοῦτο κοινὸν καὶ πρὸς τὰς
[6, 1, 7]	τῷ πηχυαίῳ ἢ ὅλως ἑνί,	ἀλλὰ	τούτων ὄντων κατὰ τὴν σχέσιν
[6, 1, 26]	ἓν οὐ τῷ αὐτὸ ἕν,	ἀλλὰ	τῷ μετέχειν τοῦ ἓν καὶ
[6, 1, 30]	πως ἔχοντα περὶ τὰ ποιά.	Ἀλλὰ	τῶν ποιῶν αὐτῶν οὐδὲν ἢ
[6, 1, 27]	οὐδὲ τῶν ὄντων ἡ ὕλη,	ἀλλὰ	ὕλη μόνον οὖσα τούτῳ αὐτῷ
[6, 1, 6]	ἔχοι ἀπογεννώμενον; Ἢ οὐκ ἀπογεννώμενον,	ἀλλὰ	ὑπάρχον, τὴν ταὐτότητα τὴν ἐν
[6, 1, 10]	δύναται δὲ καὶ ποιεῖ πολλά,	ἀλλὰ	φαύλως, καὶ ἡ νόσος καὶ
[6, 1, 3]	δευτέρως δὲ καὶ ἧττον τὰ	ἄλλα.	Ἀλλὰ τί κωλύει μίαν κατηγορίαν
[6, 1, 3]	οὐσίαι ἔχουσαί τι παρὰ τὰ	ἄλλα	γένη. Τί ἄρα γε αὐτὸ
[6, 1, 4]	τόπον καὶ χρόνον, τὰ δ´	ἄλλα	εἰς ταῦτα ἀναφέρουσιν, ὅσα ποσὰ
[6, 1, 19]	ἐξ αὐτῶν ποιήσεις εἴτε εἰς	ἄλλα	εἴτε ἀπολελυμένας, τὰς δὲ ἐξ
[6, 1, 23]	κτήματα. Εἰ δὲ τὰ μὲν	ἄλλα	ἐν ἐκείναις, ὅπλα δὲ καὶ
[6, 1, 25]	μὲν ὑποκείμενα, τὰ δὲ τὰ	ἄλλα,	ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου καὶ
[6, 1, 3]	ἄν τις λέγοι πρὸς τὰ	ἄλλα	καὶ διὰ τοῦτο εἰς ἓν
[6, 1, 19]	πείσεις. Καίτοι καὶ αἱ εἰς	ἄλλα	κινήσεις αἱ αὐταὶ ταῖς ἐξ
[6, 1, 27]	εἴη· μᾶλλον δὲ οὐδὲ τὰ	ἄλλα	ὅλως ἔσται, εἴ γέ πως
[6, 1, 27]	τὰ σχήματα. Εἰ δὲ τὰ	ἄλλα	οὐκ ἔσται, οὐδὲ ὅλως ὑποκείμενον
[6, 1, 27]	σχήμασιν ἐνέργεια γὰρ αὐτοῦ τὰ	ἄλλα	οὕτως οὐδὲ ἣν λέγουσιν ὕλην
[6, 1, 25]	τὸ μὲν οὐσίαν, τὰ δ´	ἄλλα	πάθη, καὶ διῃροῦντο ταῦτα. Τὸ
[6, 1, 25]	τὴν ὕλην φήσουσι, τὰ δ´	ἄλλα	πάθη τῆς ὕλης, οὐκ ἐχρῆν
[6, 1, 3]	εἶναι; Καὶ γὰρ καὶ τὰ	ἄλλα	πάντα ἀπὸ τῆς οὐσίας τὰ
[6, 1, 23]	τὴν ἕξιν, δηλονότι καὶ τὰ	ἄλλα	πάντα αὖ τὰ〉 κατὰ τὸ
[6, 1, 27]	τοῖς πᾶσιν ὑποκείμενον, εἰ τὰ	ἄλλα	παρ´ αὐτῆς εἴη· μᾶλλον δὲ
[6, 1, 14]	καὶ Λύκιον δὴ καὶ τὰ	ἄλλα,	τί δεῖ παρὰ τὸν τόπον
[6, 1, 27]	γέ πως ἔχουσα ὕλη τὰ	ἄλλα,	ὥς πως ἔχων ὁ ὀρχούμενος
[6, 1, 10]	καὶ δύναται δὲ καὶ ποιεῖ	πολλά,	ἀλλὰ φαύλως, καὶ ἡ νόσος
[6, 1, 25]	ἐπὶ πάντων ἓν γένος λαμβάνουσι,	πολλὰ	ἄν τις λέγοι. Καὶ γὰρ
[6, 1, 26]	γάρ ἐστι σῶμα μὴ οὐ	πολλὰ	εἶναι· καὶ πᾶν σῶμα ἐξ
[6, 1, 26]	μεγέθη, εἴ γε οὐκ ἔστι	πολλὰ	εἶναι μὴ ἑνὸς ὄντος, οὐδὲ
[6, 1, 1]	οἳ οὔτε ἓν θέμενοι, ὅτι	πολλὰ	καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς ἑώρων,
[6, 1, 26]	τοῦ ἑνὸς ἀρξαμένους εἰς τὰ	πολλὰ	τελευτᾶν, καὶ ἐξ ἀμεγέθους εἰς
[6, 1, 29]	τοίνυν ἕτερα, δεῖ αὐτὰ καὶ	ἁπλᾶ	εἶναι· εἰ τοῦτο, μὴ σύνθετα·
[6, 1, 29]	πρῶτον μὲν ἄτοπος ἡ διαίρεσις	ἁπλᾶ	καὶ σύνθετα ἀντιδιαστέλλουσα καὶ ταῦτα
[6, 1, 23]	τὰ μὲν ἄλλα ἐν ἐκείναις,	ὅπλα	δὲ καὶ ὑποδήματα καὶ τὰ
[6, 1, 23]	ἁπλοῦν καὶ μιᾶς κατηγορίας ὅδε	ὅπλα	ἔχει» τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ
[6, 1, 23]	οὐσία εἴρηται, διὰ τί δὲ	ὅπλα	ἔχειν εἰρημένης οὐσίας, ἐν ᾗ
[6, 1, 23]	ταῦτα; Οὐσία γὰρ ὑπόδημα καὶ	ὅπλα.	Πῶς δ´ ὅλως ἁπλοῦν καὶ
[6, 1, 26]	θήσονται τὰς ἀρχάς. Ἔπειτα, εἰ	ἅμα,	διὰ τί οὐκ ἐκεῖνο προτάττουσι;
[6, 1, 26]	οὐκέτι τοῦτο ἀρχή, ἤ, εἰ	ἅμα	λέγοιεν, ἐν τύχαις θήσονται τὰς
[6, 1, 7]	ἅμα ὑφίσταται. Εἰ δὲ καὶ	ἅμα	μένει; Ἢ ἐπὶ πατρὸς καὶ
[6, 1, 9]	τοῖς ἀντικειμένοις εἶναι ἃ λέγεται·	ἅμα	οὖν τῷδε μὲν προσῆλθε τὸ
[6, 1, 8]	σχέσιν, οἷον κειμένην θεωρεῖν, καὶ	ἅμα	πάντη ἡ ὑπόστασις, τὰ δὲ
[6, 1, 7]	πρότερον, τὸ δὲ ὕστερον, ἀλλ´	ἅμα	ὑφίσταται. Εἰ δὲ καὶ ἅμα
[6, 1, 13]	ἐν χρόνῳ εἰ μὲν τὸ	πρᾶγμα	λέγουσιν, οἷον Σωκράτης ὅτι πέρυσιν
[6, 1, 16]	αὐτὴ τελειοῦται τότε, ἀλλὰ τὸ	πρᾶγμα	οὗ ἐστοχάζετο· οἷον βάδισις ἐξ
[6, 1, 30]	γένει τῷ αὐτῷ τὸ〉 ἐπιγινόμενον	πρᾶγμα	τοῖς ἤδη οὖσιν ἄτοπον συντάττειν
[6, 1, 19]	τὸ ἐπ´ αὐτῷ γιγνόμενον ἢ	ἄλγημα	ἤ τι ἄλλο, οἷον μαραίνεσθαι.
[6, 1, 19]	τὸ πάσχειν ἐπινοεῖ, ὃ ἐπιγίγνεται,	ἄλγημα	συλλογιζόμενος, οὐ τὸ βαδίζειν· ἢ
[6, 1, 23]	ἐν ᾗ ταῦτα; Οὐσία γὰρ	ὑπόδημα	καὶ ὅπλα. Πῶς δ´ ὅλως
[6, 1, 5]	ἢ ποίησιν εἰς τὸ ὑποκείμενον,	πάθημα	δ´ ἐν τῷ ὑποκειμένῳ. Εἰ
[6, 1, 27]	ὕλης μόνον, καὶ τὴν ψυχὴν	πάθημα	ὕλης καὶ ὕστερον. Παρὰ τίνος
[6, 1, 21]	εἴτε εἰς ἄλλον τι ὄν,	κίνημα	ἐξ αὐτοῦ. Ἡ οὖν ἐπιθυμία
[6, 1, 19]	ἀλλὰ κατ´ ἄλλο τὸ ἐπιγιγνόμενον	κίνημα,	οἷον τὸ ἀλγεῖν· καὶ γὰρ
[6, 1, 5]	ὥσπερ τὸ ὄνομα καὶ τὸ	ῥῆμα.	Ὕλη δ´ αὐτοῦ ὁ ἀήρ,
[6, 1, 12]	πυκτική· καὶ γὰρ οὐδὲν αὐτῆς	θεώρημα,	ὃ μὴ πρὸς ἄλλο. Καὶ
[6, 1, 24]	σχήματι τοιῷδε» Καὶ τὸ μὲν	σχῆμα	ἄλλο· τοῦ δὲ κεῖσθαι τί
[6, 1, 10]	αἱ ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα τὸ	σχῆμα	καὶ ἡ μορφὴ ἡ περὶ
[6, 1, 5]	ποσόν· σημαντικὸν γάρ, ὥσπερ τὸ	ὄνομα	καὶ τὸ ῥῆμα. Ὕλη δ´
[6, 1, 4]	πρὸς τούτους ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ἢ	ὄνομα	μόνον. ~Ὁ δὲ λόγος καὶ
[6, 1, 8]	δ´ ὑπέστη, καὶ τὸ ὑποστὰν	ὄνομα	μόνον παρέσχε τῷ ἑτέρῳ, τὸ
[6, 1, 29]	Καὶ εἰ μὲν ἔλεγεν ἔμφρονα,	θαῦμα	ἂν ἦν, πῶς καὶ νοεῖ
[6, 1, 22]	ὁ λαβών, ὥσπερ λέγεται ἔχειν	χρῶμα,	διὰ τί οὐ καὶ ἔχει
[6, 1, 23]	καὶ τὸ ποιόν, ὅτι ἔχει	χρῶμα,	καὶ ὁ πατὴρ καὶ τὰ
[6, 1, 2]	εἴη· ἔσται γὰρ ἢ τὸ	σῶμα	ἀσώματον, ἢ τὸ ἀσώματον σῶμα.
[6, 1, 26]	οὐ πολλὰ εἶναι· καὶ πᾶν	σῶμα	ἐξ ὕλης καὶ ποιότητος. Εἰ
[6, 1, 26]	αὐτοῖς τῆς ὕλης· καὶ γὰρ	σῶμα	ἐξ ὕλης ὢν καὶ εἴδους.
[6, 1, 8]	ἔχει κοινὴν τὴν ὑπόστασιν εἰπάτωσαν.	Σῶμα	μὲν οὖν τι τοῦτο τὸ
[6, 1, 26]	σῶμα οὖσα; Οὐ γάρ ἐστι	σῶμα	μὴ οὐ πολλὰ εἶναι· καὶ
[6, 1, 26]	ποιότητος. Εἰ δὲ ἄλλως τοῦτο	σῶμα,	ὁμωνύμως λέγουσι σῶμα τὴν ὕλην.
[6, 1, 2]	σῶμα ἀσώματον, ἢ τὸ ἀσώματον	σῶμα.	Οὐ μὴν ἀλλὰ ἐπ´ αὐτῶν
[6, 1, 4]	γραμμή γε καὶ ἐπίπεδον καὶ	σῶμα	οὐδὲ λέγεται, ἀλλὰ μεγέθη μὲν
[6, 1, 26]	Ἔπειτα πῶς ἀρχὴ ἡ ὕλη	σῶμα	οὖσα; Οὐ γάρ ἐστι σῶμα
[6, 1, 2]	κατηγορούμενον κατ´ ἀμφοῖν, ὃ οὔτε	σῶμα	οὔτε ἀσώματον ἂν εἴη· ἔσται
[6, 1, 23]	ὑποδήματα καὶ τὰ περὶ τὸ	σῶμα,	πρῶτον μὲν ζητήσειεν ἄν τις,
[6, 1, 26]	ἄλλως τοῦτο σῶμα, ὁμωνύμως λέγουσι	σῶμα	τὴν ὕλην. Εἰ δὲ κοινὸν
[6, 1, 4]	ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ τὸ	σῶμα	τὸ φυσικὸν μετρηθὲν γίγνεται ποσόν
[6, 1, 26]	ἐστὶ τὴν οὐσίαν σύνθετος, ἅτε	σῶμα	ὤν, ἄλλην ὕλην τὴν τοῦ
[6, 1, 10]	κάλλη καὶ αἴσχη καὶ περὶ	σῶμα	ὡσαύτως. Ἀλλὰ πῶς δυνάμεις πᾶσαι;
[6, 1, 10]	ὁμωνύμως λέγεσθαι καὶ μὴ καθ´	ἕνα	λόγον, καὶ μὴ μόνον τετραχῶς,
[6, 1, 30]	ἀρχαίων πρὸς τὰς δόξας αὐτῶν	εἰρημένα.
[6, 1, 9]	εἰς ἓν δύναιτο ἀνάγεσθαι τὰ	εἰρημένα,	ἀλλ´ εἰς γένος ἓν ἀδύνατον
[6, 1, 27]	ἔσται οὐκέτι ὄντος τοῦ παρέξοντος	ὑποκείμενα	αὐτὰ ἁπάντων καταναλωθέντων εἰς τὸ
[6, 1, 7]	δύο παραβάλλοντες ἕτερον παρὰ τὰ	ὑποκείμενα	αὐτῶν λέγοντες τὸ πρότερον, καὶ
[6, 1, 4]	ἔπειτα δέ, εἰ μετροῦντες τὰ	ὑποκείμενα	ἐνυπάρχουσιν ἐν αὐτοῖς, ἀλλὰ μὴ
[6, 1, 27]	ὕλης αὐτὸς ὑποκείμενον· τίνι γὰρ	ὑποκείμενα	ἔσται οὐκέτι ὄντος τοῦ παρέξοντος
[6, 1, 7]	λέγομεν πρός τι μετὰ τὰ	ὑποκείμενα	ἔστι πρὸς ἄλληλα ἡ σχέσις,
[6, 1, 25]	τιθέντας καὶ τετραχῶς διαιροῦντας εἰς	ὑποκείμενα	καὶ ποιὰ καὶ πὼς ἔχοντα
[6, 1, 25]	αὐτὴν δὲ τὴν διαίρεσιν ἐπισκεπτέον.	Ὑποκείμενα	μὲν γὰρ πρῶτα τάξαντες καὶ
[6, 1, 4]	ὑποκειμένοις, οὔτε ἐκεῖνα ποσὰ τὰ	ὑποκείμενα	μὴ μετέχοντα ποσότητος, αὐτοί τε
[6, 1, 7]	μὲν ὧν, ἕως μένει τὰ	ὑποκείμενα	ὅπως εἶχε, κἂν χωρὶς γένηται,
[6, 1, 1]	ἀριθμὸν αὐτῶν. Ὅτι δὲ〉 τὰ	ὑποκείμενα	οὐκ ὀρθῶς οἷον στοιχεῖα, γένη
[6, 1, 25]	δὲ καὶ λέγειν τὰ μὲν	ὑποκείμενα,	τὰ δὲ τὰ ἄλλα, ἑνὸς
[6, 1, 3]	πάντα ἀπὸ τῆς οὐσίας τὰ	λεγόμενα	εἶναι. Ἢ ἐκεῖνα μὲν πάθη,
[6, 1, 23]	αὖ τὰ〉 κατὰ τὸ ἔχειν	λεγόμενα	καὶ εἰς ἕξιν {αὐτά} ὅπου
[6, 1, 9]	εἰς ἓν ἀνάγουσι, καὶ τὰ	παρονομαζόμενα	ἀπ´ αὐτῶν, οἷον καὶ τὸ
[6, 1, 1]	ἐπιστήμη ἂν γένοιτο, τά τε	πεπερασμένα	εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν. Ὅτι δὲ〉
[6, 1, 30]	ὄντων ἔθεντο, εἴτε ἄπειρα εἴτε	πεπερασμένα,	εἴτε σώματα εἴτε ἀσώματα, ἢ
[6, 1, 1]	τὸ ἕν, οἱ δὲ τὰ	πεπερασμένα	καὶ αὖ τὰ ἄπειρα εἰπόντες·
[6, 1, 1]	πάνυ παλαιοί, ἕν, οἱ δὲ	ὡρισμένα,	οἱ δὲ ἄπειρα εἰπόντες, καὶ
[6, 1, 16]	τὸ πάλιν καὶ πάλιν, οὐχ	ἵνα	ἀφίκηται εἰς ἐνέργειαν ἔστι γὰρ
[6, 1, 16]	ἐνέργειαν ἔστι γὰρ ἤδη ἀλλ´	ἵνα	ἐργάσηταί τι, ὃ ἕτερόν ἐστι
[6, 1, 30]	πρότερον ἓν καὶ δύο εἶναι,	ἵνα	καὶ ἥμισυ καὶ διπλάσιον. Περὶ
[6, 1, 3]	οὐσίας τὰ λεγόμενα εἶναι. Ἢ	ἐκεῖνα	μὲν πάθη, αἱ δ´ οὐσίαι
[6, 1, 4]	μὴ ἐν τοῖς ὑποκειμένοις, οὔτε	ἐκεῖνα	ποσὰ τὰ ὑποκείμενα μὴ μετέχοντα
[6, 1, 5]	κατὰ συμβεβηκός, οὐχ ᾗ αὐτὰ	ἐκεῖνα,	ὥσπερ ὁ τρίπηχυς ποσός, συνῃρημένος
[6, 1, 14]	εἰ τοῦτον ἐνταῦθα λέγομεν, σχέσιν	τινὰ	γεννῶμεν τοῦδε ἐν τῷδε καὶ
[6, 1, 28]	τὸ ὄν, ἀλλὰ ἰδεῖν πρότερον,	τίνα	δεῖ προσεῖναι τῷ ἀληθῶς ὄντι,
[6, 1, 30]	λόγος ἦν ἂν ζητούντων εἴ	τινα	διδόασιν ὑπόστασιν ταῖς τοιαύταις σχέσεσι,
[6, 1, 1]	~Περὶ τῶν ὄντων πόσα καὶ	τίνα	ἐζήτησαν μὲν καὶ οἱ πάνυ
[6, 1, 8]	εἶναι τοῦτο τὸ παρ´ ἀλλήλων	τίνα	ἔχει κοινὴν τὴν ὑπόστασιν εἰπάτωσαν.
[6, 1, 1]	δὴ ἀνάπαλιν. Οὗ δὴ ἐξεταστέον,	τίνα	κἀκεῖ τῶν δέκα, καὶ εἰ
[6, 1, 6]	ἔχοι ἂν πρὸς ἐπιστητὸν μίαν	τινὰ	κατ´ ἐνέργειαν ὑπόστασιν {πρὸς τὸ
[6, 1, 3]	πάντων ἁρμόσει. ~Ἀλλ´ ἆρα μίαν	τινὰ	κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν
[6, 1, 8]	ποιητικὸν δὲ καὶ παθητικὸν ἔχει	τινὰ	οἷον ζωὴν καὶ ἐνέργειαν. Ἆρ´
[6, 1, 1]	ὀρθῶς οἷον στοιχεῖα, γένη {δὲ}	τινὰ	οὗτοι εἰρήκασιν, οἱ μὲν δέκα,
[6, 1, 9]	γένος εἴη, ἀλλ´ εἰς ὁμοιότητά	τινα	πάντα ἀνάγεται καὶ κατηγορίαν μίαν.
[6, 1, 4]	καὶ ἐναντία ᾖ· ἀλλ´ οὐδὲ	ἥντινα	διάθεσιν ἔχει, οἷον θερμὸν ἢ
[6, 1, 26]	δὴ ἡ ὕλη τὸ εἶδος	γεννᾷ,	ἡ ἄποιος τὸ ποιόν, οὐδ´
[6, 1, 17]	πρός τι αὐτὴ ἡ σχέσις	ἐγέννα,	ἀλλ´ οὐ τῷ πρὸς ἕτερον
[6, 1, 29]	καταλαμβάνει. Καὶ εἰ μὲν ἔλεγεν	ἔμφρονα,	θαῦμα ἂν ἦν, πῶς καὶ
[6, 1, 10]	θερμότης καὶ λευκότης καὶ ὅλως	χρόα·	τὸ μὲν τῆς οὐσίας ἄλλο,
[6, 1, 29]	αὐτὴ ἡ ὕλη. Εἰ μὴ	ἄρα	αὐτή· πὼς γὰρ ἔχουσα ὁ
[6, 1, 29]	ὕλης καὶ εἴδους ἔσονται· οὐκ	ἄρα	αὐτοὶ εἴδη οὐδὲ λόγοι. Εἰ
[6, 1, 3]	παρὰ τὰ ἄλλα γένη. Τί	ἄρα	γε αὐτὸ τοῦτο τὸ τὶ»
[6, 1, 4]	καλόν, ἀλλ´ ὅσα. Τοῦ ποσοῦ	ἄρα,	εἴτε καθ´ αὑτόν, εἴτ´ ἐν
[6, 1, 29]	ἔχουσα» προσθήκη κενή. Ἡ ὕλη	ἄρα	λέγει ταῦτα καὶ καταλαμβάνει. Καὶ
[6, 1, 1]	διαίρεσιν οὐ λέγουσιν· οὐ πάντα	ἄρα	τὰ ὄντα διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ
[6, 1, 29]	καὶ πολλῷ μᾶλλον. Μόνον ὂν	ἄρα	ὕλη. Τίς οὖν τοῦτό φησιν;
[6, 1, 2]	μάλιστα ὄντα παραλελοίπασι. ~Πάλιν οὖν	ἆρα	γένη νομιστέον εἶναι; Καὶ πῶς
[6, 1, 21]	πεπλῆχθαι ἢ ὠσθέντα κατενεχθῆναι; Ἀλλ´	ἆρα	διαιρετέον τὰς ὀρέξεις λέγοντα τὰς
[6, 1, 10]	οἰκείων δυνάμεων ὅ εἰσιν. Ἀλλ´	ἆρα	κατὰ τὰς ἐπ´ αὐτὰς τὰς
[6, 1, 3]	ἐναντίων ἐπὶ πάντων ἁρμόσει. ~Ἀλλ´	ἆρα	μίαν τινὰ κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ
[6, 1, 21]	παραδεξάμενος αὐτοῦ ἐποιήσατο διαδεξάμενος. Ἀλλ´	ἆρα	ὅπου μὴ ἐνέργεια, πεῖσις δὲ
[6, 1, 4]	τί οὖν καὶ τὰ μεγέθη;	Ἆρα,	ὅτι ἐγγὺς τοῦ ποσοῦ, καὶ
[6, 1, 10]	ἡ ἐν ἕξει λόγος; Ἀλλ´	ἆρα	τὰς μὲν ἐν εἴδεσι καὶ
[6, 1, 21]	πεῖσιν καλήν. Τίνι οὖν διοριοῦμεν;	Ἆρα	τῷ τὸ μὲν εἰς ἄλλον
[6, 1, 27]	τῆς ψυχῆς ἔχειν τὴν οὐσίαν,	παρὰ	δὲ τῆς ὕλης μόνον, καὶ
[6, 1, 22]	ἔσται, κίνησις οὖσα ἡ αὐτή,	παρὰ	δὲ τῷδε πάσχειν, ὅτι τάδε
[6, 1, 22]	ποιεῖν, ἐν ἄλλῃ δὲ πάσχειν·	παρὰ	μὲν γὰρ τῷδε θεωρούμενον ποιεῖν
[6, 1, 26]	Ἔπειτα ἡ ἀντιτυπία ποιὸν ἢ	παρὰ	ποιότητος. Καὶ πόθεν ἡ ἀντιτυπία;
[6, 1, 3]	αἱ λεγόμεναι οὐσίαι ἔχουσαί τι	παρὰ	τὰ ἄλλα γένη. Τί ἄρα
[6, 1, 11]	λεπτόν, ὃ ἐν ἄλλῳ εἴδει	παρὰ	τὰ τέτταρα. ~Ἀλλ´ εἰ μὴ
[6, 1, 7]	ὕστερος» χρόνους δύο παραβάλλοντες ἕτερον	παρὰ	τὰ ὑποκείμενα αὐτῶν λέγοντες τὸ
[6, 1, 6]	ὡσαύτως. Τί ἂν οὖν εἴη	παρὰ	ταῦτα τὰ πρὸς ἄλληλα ἢ
[6, 1, 27]	θεὸς αὐτοῖς εὐπρεπείας ἕνεκεν ἐπεισάγεται	παρά	τε τῆς ὕλης ἔχων τὸ
[6, 1, 19]	τι ἐν τῷ γραμματείῳ ποιεῖ	παρὰ	τὴν ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος οἷον
[6, 1, 18]	πρὸς ἐκεῖνο, ἔχει δέ τι	παρὰ	τὴν σχέσιν, τὸ ἢ ἐνέργεια
[6, 1, 4]	ἀνάπαλιν τοῦ χρόνου τὸ συνεχὲς	παρὰ	τῆς κινήσεως λαβόντος. Εἰ μὲν
[6, 1, 25]	κατηγορούμενον· ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ φήσουσι	παρὰ	τῆς ὕλης, οἶμαι, τοῖς ἄλλοις
[6, 1, 27]	οὐσίαν· καὶ τὸ ζῷον μὴ	παρὰ	τῆς ψυχῆς ἔχειν τὴν οὐσίαν,
[6, 1, 27]	ψυχὴν πάθημα ὕλης καὶ ὕστερον.	Παρὰ	τίνος οὖν ἔσχεν ἡ ὕλη
[6, 1, 6]	τὴν ἐν τῷ ποιῷ. Ἀλλὰ	παρὰ	τὸ ἐν ἑκατέρῳ ποιὸν οὐδέν.
[6, 1, 6]	τούτου» Κάθισίς τε καὶ στάσις	παρὰ	τὸ καθήμενον καὶ ἑστηκὸς τί
[6, 1, 14]	Δελφοὶ τὸ μέσον, καὶ τὸ	παρὰ	τὸ μέσον, οἷον Ἀθῆναι καὶ
[6, 1, 7]	ἀριστεροῦ ὡσαύτως, καὶ ἐπὶ μεγεθῶν	παρὰ	τὸ ποσὸν αὐτῶν τὴν σχέσιν,
[6, 1, 19]	κίνησιν καὶ γένος ἕν, θεωροῦντας	παρὰ	τὸ ποσὸν τὸ ἐν τῇ
[6, 1, 18]	ἂν οὖν καὶ ἡ νόησις	παρὰ	τὸ πρός τι τὸ ἢ
[6, 1, 10]	πάντα, ἀλλὰ ἀρκεῖ τὸ κοινὸν	παρὰ	τό πως διακεῖσθαι εἶναι ἔξωθεν
[6, 1, 18]	εἶναι. Εἰ οὖν τὸ πάθος	παρὰ	τό τινος εἶναι καὶ ὑπό
[6, 1, 14]	καὶ τὰ ἄλλα, τί δεῖ	παρὰ	τὸν τόπον ζητεῖν ἡμᾶς καὶ
[6, 1, 25]	εἰς τὸ εἶναι ἕκαστον ἔχει	παρὰ	τοῦ γένους, εἴπερ τοῦτο δεῖ
[6, 1, 25]	καὶ τὸ ὕστερον, τὸ ὕστερον	παρὰ	τοῦ προτέρου λαμβάνει τὸ εἶναι,
[6, 1, 19]	ἡ γὰρ τμῆσις, ἥ τε	παρὰ	τοῦ τέμνοντος ἥ τε ἐν
[6, 1, 7]	ἀλλήλοις εἶναι, τῷ μὲν διπλασίῳ	παρὰ	τοῦ ὑπερέχειν τὸ ἥμισυ, τῷ
[6, 1, 7]	τὸ ἥμισυ, τῷ δὲ ἡμίσει	παρὰ	τοῦ ὑπερέχεσθαι· ὥστε οὐκ ἔστι
[6, 1, 22]	πρὸς τὸ πάσχειν, εἰ μὲν	παρὰ	τούτῳ τὸ αὐτό, ποιεῖν, εἰ
[6, 1, 22]	τὸ αὐτό, ποιεῖν, εἰ δὲ	παρὰ	τῷδε, πάσχειν. Καὶ θεωρούμενον ἑκάτερον
[6, 1, 30]	ἔξεστι ζητεῖν λαμβάνουσι καὶ τὰ	παρὰ	τῶν ἀρχαίων πρὸς τὰς δόξας
[6, 1, 2]	τί ἂν ἔχοιεν κοινόν, ὁπότε	παρὰ	τῶν προτέρων ἔχουσιν αἱ δεύτεραι
[6, 1, 14]	καὶ τὸ ἐν τόπῳ ἄλλο	παρὰ	χρόνον καὶ τόπον, διὰ τί
[6, 1, 11]	ἐν ἄλλῳ εἴδει παρὰ τὰ	τέτταρα.	~Ἀλλ´ εἰ μὴ οὕτω τις
[6, 1, 25]	ἐπὶ τούτων. ~Πρὸς δὲ τοὺς	τέτταρα	τιθέντας καὶ τετραχῶς διαιροῦντας εἰς
[6, 1, 5]	φωνή, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν	ἀέρα,	δύο ἂν εἴη καὶ οὐ
[6, 1, 10]	μὲν γὰρ ἔστω καὶ ὑγίεια	ἑκατέρα,	αἶσχος δὲ καὶ νόσος καὶ
[6, 1, 23]	καὶ ὁ υἱὸς, ὅτι ἔχει	πατέρα,	καὶ ὅλως κτήματα. Εἰ δὲ
[6, 1, 29]	αὐτὰ δεύτερα κατηρίθμουν. Εἰ τοίνυν	ἕτερα,	δεῖ αὐτὰ καὶ ἁπλᾶ εἶναι·
[6, 1, 29]	ἄλλοις. ~Τὰ δὲ ποιὰ αὐτοῖς	ἕτερα	μὲν δεῖ εἶναι τῶν ὑποκειμένων,
[6, 1, 25]	ὂν μὴ ὄν. Καὶ μυρία	ἕτερα.	Ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ
[6, 1, 6]	δὲ σχέσις τί ἄλλο ἢ	ἡμετέρα	κρίσις παραβαλλόντων τὰ ἐφ´ ἑαυτῶν
[6, 1, 1]	δέκα τὰ ὄντα ληπτέον ἀνασκοποῦντας,	πότερα	δέκα γένη δεῖ νομίζειν αὐτοὺς
[6, 1, 1]	μᾶλλον δὲ ἐκεῖνο πρῶτον ἐρωτητέον,	πότερα	ὁμοίως ἔν τε τοῖς νοητοῖς
[6, 1, 25]	αὐτῶν. Καὶ πρῶτον μὲν τὰ	πρότερα	τοῖς ὕστερον εἰς ἓν ἄγουσιν,
[6, 1, 9]	τῷδε δὲ ἡ μικρότης. Ἢ	ἀμφότερά	ἐστιν ἐν ἑκάστῳ, καὶ ὁμοιότης
[6, 1, 29]	λέγουσιν· οὐ γὰρ ἂν αὐτὰ	δεύτερα	κατηρίθμουν. Εἰ τοίνυν ἕτερα, δεῖ
[6, 1, 3]	κίνησις τοῦ κινουμένου; Ἀλλ´ ἡ	δευτέρα	οὐσία κατ´ ἄλλου. Ἢ ἄλλον
[6, 1, 10]	εἰ κατὰ τὴν μόρφωσιν καὶ	χαρακτῆρα	καὶ λόγον, πῶς τὰ κατὰ
[6, 1, 28]	δὲ δὴ καὶ τὸ ὅλον	{ὑποβάθρα	ἐκεῖνο} μὴ ὄν, πῶς ἂν
[6, 1, 28]	ἐκεῖνο} μὴ ὄν, πῶς ἂν	ὑποβάθρα〉	ἐκεῖνο; Πάντων τε θαυμαστότατον τὸ
[6, 1, 1]	τὰ πεπερασμένα καὶ αὖ τὰ	ἄπειρα	εἰπόντες· καὶ τοῖς μετ´ αὐτοὺς
[6, 1, 1]	οἱ δὲ ὡρισμένα, οἱ δὲ	ἄπειρα	εἰπόντες, καὶ τούτων ἕκαστοι οἱ
[6, 1, 30]	ἀρχὰς τῶν ὄντων ἔθεντο, εἴτε	ἄπειρα	εἴτε πεπερασμένα, εἴτε σώματα εἴτε
[6, 1, 1]	ἐν τοῖς νοητοῖς ἑώρων, οὔτε	ἄπειρα,	ὅτι μήτε οἷόν τε μήτ´
[6, 1, 29]	ἡ σχέσις ἄλλη, τίς ἡ	διαφορά;	Ἢ δῆλον, ὅτι τό πως
[6, 1, 12]	ἐπὶ τῶν σωματικῶν τῷ ποιεῖν	διάφορα	ἢ τῷ ὠφελίμῳ καὶ βλαβερῷ·
[6, 1, 22]	μὲν ἐπ´ ἀμφοῖν, ἡ δὲ	διαφορὰ	ἡ διαιροῦσα τὸ ποιεῖν καὶ
[6, 1, 11]	δὲ φύσει, ἀλλ´ ἔξωθεν ἡ	διαφορά·	κατ´ αὐτὸ δὲ τὸ εἶδος
[6, 1, 1]	δὲ καὶ ἐν τοῖς γένεσι	διαφορά·	οἱ μὲν γὰρ τὰ γένη
[6, 1, 11]	καὶ διαθέσεις ἄλλο; Οὐ γὰρ	διαφορὰ	ποιότητος τὸ μόνιμον καὶ τὸ
[6, 1, 4]	αὐτοί τε διὰ τί ποσόν;	Μέτρα	γάρ· τὰ δὲ μέτρα διὰ
[6, 1, 4]	ποσόν; Μέτρα γάρ· τὰ δὲ	μέτρα	διὰ τί ποσὰ ἢ ποσότης;
[6, 1, 4]	ὥσπερ οἱ κανόνες καὶ τὰ	μέτρα	μετροῦσιν. Ἀλλ´ εἰ ἐφ´ ἑαυτῶν
[6, 1, 22]	συμβεβηκός, ὅτι μὴ πρὸς τοῦτο	ἑώρα·	ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων
[6, 1, 21]	Ἡ οὖν ἐπιθυμία τί καὶ	πᾶσα	ὄρεξις, εἰ ἡ ὄρεξις κινεῖται
[6, 1, 8]	ἄλλο; Οἷον ἰσότητα τὴν τὰ	ἴσα·	ἰσότητι γὰρ ἴσα καὶ ὅλως
[6, 1, 8]	τὴν τὰ ἴσα· ἰσότητι γὰρ	ἴσα	καὶ ὅλως ταὐτότητί τινι ταὐτά·
[6, 1, 7]	καὶ πρὶν ἡμᾶς ἐπιστῆσαι, καὶ	ἴσα	πρὸ ἡμῶν πρὸς ἄλληλα, καὶ
[6, 1, 6]	ἑκατέρῳ ποιὸν οὐδέν. Οὐδὲ τὰ	ἴσα·	τὸ γὰρ ταὐτὸν ἐν τῷ
[6, 1, 11]	ποιὸν λέγομεν, οὐδὲν ἡ δύναμις	προστεθεῖσα	ποιεῖ, ἐπεὶ καὶ ἐν ταῖς
[6, 1, 29]	Εἰ δ´ ἀφρόνως λέγοι αὐτὴν	τιθεῖσα	ὃ μὴ ἔστι μηδὲ δύναται,
[6, 1, 29]	θατέρῳ τῶν εἰδῶν τὸ ἕτερον	τιθεῖσα,	ὥσπερ ἄν τις διαιρῶν τὴν
[6, 1, 10]	εἴη ἂν ἡ ποιότης δύναμις	προστιθεῖσα	ταῖς οὐσίαις μεθ´ αὑτὰς τὸ
[6, 1, 4]	ἡ ἐπιφάνεια διὰ τί ποσόν;	Περατωθεῖσα	γοῦν οἷον τρισὶ γραμμαῖς ἢ
[6, 1, 1]	αἱ δόξαι ἱκανῶς ἀφετέαι ἡμῖν.	Ὅσα	δ´ ἐξετάσαντες τὰ ἐκείνων ἔθεντο
[6, 1, 4]	ἐπ´ ἄλλο, καὶ ὁ ἀριθμὸς	ὅσα	μηνύει, καὶ μετρεῖ τὸ πλῆθος
[6, 1, 4]	δ´ ἄλλα εἰς ταῦτα ἀναφέρουσιν,	ὅσα	ποσὰ λέγουσι, καὶ τὴν κίνησιν
[6, 1, 22]	κινδυνεύειν ἄμφω πρός τι εἶναι,	ὅσα	τοῦ ποιεῖν πρὸς τὸ πάσχειν,
[6, 1, 4]	οἷον θερμὸν ἢ καλόν, ἀλλ´	ὅσα.	Τοῦ ποσοῦ ἄρα, εἴτε καθ´
[6, 1, 4]	ποσοῦ, καὶ οἷς ἂν ἐγγίνηται,	ποσὰ	αὐτὰ λέγομεν, οὐ τῷ κυρίως
[6, 1, 4]	λέγεται, ἀλλὰ μεγέθη μὲν λέγεται,	ποσὰ	δὲ οὐ λέγεται, εἴπερ τότε
[6, 1, 4]	ὅμως πρός τι λέγουσι, καθόσον	ποσὰ	δοκεῖ εἶναι. Σκεπτέον δὲ ἀκριβέστερον.
[6, 1, 4]	καὶ τὸ μικρὸν οὐκ ἀξιοῦται	ποσὰ	εἶναι, ἀλλὰ πρός τι· ἀλλὰ
[6, 1, 4]	τὰ δὲ μέτρα διὰ τί	ποσὰ	ἢ ποσότης; Ἢ ὅτι ἐν
[6, 1, 5]	τὰ μετέχοντα πάντα τοῦ ποσοῦ	ποσὰ	θεῖτο, καὶ ἡ οὐσία ἔσται
[6, 1, 1]	ὄντος πρῶτον. ~Περὶ τῶν ὄντων	πόσα	καὶ τίνα ἐζήτησαν μὲν καὶ
[6, 1, 4]	ἄλλα εἰς ταῦτα ἀναφέρουσιν, ὅσα	ποσὰ	λέγουσι, καὶ τὴν κίνησιν ποσὸν
[6, 1, 4]	ἐν τοῖς ὑποκειμένοις, οὔτε ἐκεῖνα	ποσὰ	τὰ ὑποκείμενα μὴ μετέχοντα ποσότητος,
[6, 1, 20]	πῶς ἂν εἴη μία γε	οὖσα;	Ἀλλ´ αὕτη μὲν οὐ πάθησις,
[6, 1, 20]	ἄλλον δὲ πεῖσις ἡ αὐτὴ	οὖσα.	Ἀλλὰ ἄλλην φήσομεν; Καὶ πῶς
[6, 1, 22]	τῷδε θεωρούμενον ποιεῖν ἔσται, κίνησις	οὖσα	ἡ αὐτή, παρὰ δὲ τῷδε
[6, 1, 26]	πῶς ἀρχὴ ἡ ὕλη σῶμα	οὖσα;	Οὐ γάρ ἐστι σῶμα μὴ
[6, 1, 17]	καὶ ἡ ἕξις δὲ ἑτέρου	οὖσα	οὐκ ἀφῄρηται τὸ πρὸ τοῦ
[6, 1, 19]	ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος ἐν τῷδε	οὖσα;	Οὕτω γὰρ καὶ τὸ οὕτω
[6, 1, 10]	κακία. Ἢ ἔκπτωσις τοῦ σκοποῦ	οὖσα	πῶς δύναμις; Ἢ τὸ αὑτῆς
[6, 1, 10]	ποιός, δεῖ λαμβάνειν πρῶτον τίς	οὖσα	τοὺς λεγομένους ποιοὺς παρέχεται, καὶ
[6, 1, 27]	ἡ ὕλη, ἀλλὰ ὕλη μόνον	οὖσα	τούτῳ αὐτῷ οὐδὲ ὕλη· πρός
[6, 1, 16]	Εἰ δ´ ὅτι τὸ συνεχὲς	προσλαβοῦσα	πάντως ἐν χρόνῳ, καὶ ἡ
[6, 1, 4]	ἓν γένος, ἀλλὰ κατηγορία μία	συνάγουσα	καὶ τὰ ἐγγύς πως τὰ
[6, 1, 16]	τούτῳ καὶ ἡ ἀλογία ἡ	λέγουσα	ἀεὶ οἷόν τε εἶναι λαμβάνειν
[6, 1, 28]	γάρ, εἰ σκιὰ ἀεὶ μένοι	παρακολουθοῦσα	ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ, μᾶλλόν ἐστιν ἢ
[6, 1, 20]	ἄλλο τι διατίθησι τὸν πάσχοντα	ἀλλοιοῦσα	καὶ ὁ ποιῶν ἀπαθὴς ἐκείνου;
[6, 1, 27]	τῆς γινομένης ψυχῆς ἔσται ἡ	ποιοῦσα	ψυχή. ~Ἀλλὰ γὰρ πολλῶν ὄντων
[6, 1, 29]	ἡ διαίρεσις ἁπλᾶ καὶ σύνθετα	ἀντιδιαστέλλουσα	καὶ ταῦτα ὑφ´ ἓν γένος,
[6, 1, 10]	πράττει οὐ πρὸς τὸ ὀρθὸν	βλέπουσα·	οὐ γὰρ ἂν ἐποίησέ τι,
[6, 1, 16]	χρόνῳ, καὶ ἡ ὅρασις μὴ	διαλείπουσα	τὸ ὁρᾶν ἐν συνεχείᾳ ἂν
[6, 1, 22]	μὲν ποιεῖν, καθόσον ποιεῖν, ἀπαθὲς	τηροῦσα,	τὸ δὲ πάσχειν ἐν τῷ
[6, 1, 22]	ἀμφοῖν, ἡ δὲ διαφορὰ ἡ	διαιροῦσα	τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν
[6, 1, 4]	τὸ πλῆθος ἡ ψυχὴ προσχρωμένη.	Μετροῦσα	οὖν οὐ τὸ τί ἐστι
[6, 1, 5]	ἡ τύπωσις ἡ γιγνομένη, ὥσπερ	μορφοῦσα·	μᾶλλον οὖν ποίησις καὶ ποίησις
[6, 1, 29]	ποιεῖ οὔτε νοῦν οὔτε ψυχὴν	ἔχουσα.	Εἰ δ´ ἀφρόνως λέγοι αὐτὴν
[6, 1, 27]	ὕστερος, μᾶλλον δὲ ὕλη πως	ἔχουσα.	Ἔπειτα εἰ ὑποκείμενον, ἀνάγκη ἄλλο
[6, 1, 18]	ἐνέργεια. Ἡ δὲ δὴ βάδισις	ἔχουσα	καὶ αὐτὴ τό τινος εἶναι
[6, 1, 29]	μὴ ἄρα αὐτή· πὼς γὰρ	ἔχουσα	ὁ νοῦς· καίτοι τό πως
[6, 1, 11]	ἀλλ´ ἀρκεῖ ἡ διάθεσις ὁπωσοῦν	ἔχουσα	πρὸς τὸ παρασχέσθαι ποιόν· προσθήκη
[6, 1, 29]	ὁ νοῦς· καίτοι τό πως	ἔχουσα»	προσθήκη κενή. Ἡ ὕλη ἄρα
[6, 1, 27]	ὅλως ἔσται, εἴ γέ πως	ἔχουσα	ὕλη τὰ ἄλλα, ὥς πως
[6, 1, 9]	τὸ ἐχόμενον ἐνέργειά τις οἷον	συνέχουσα,	ὥσπερ ποίησίς τις· ἡ δὲ
[6, 1, 26]	τῆς ὕλης τὸ τριχῇ διαστατόν.	Μετασχοῦσα	τοίνυν μεγέθους οὐκέτ´ ἂν ἁπλοῦν
[6, 1, 3]	ἐκείνη, δευτέρως δὲ καὶ ἧττον	τὰ	ἄλλα. Ἀλλὰ τί κωλύει μίαν
[6, 1, 3]	λεγόμεναι οὐσίαι ἔχουσαί τι παρὰ	τὰ	ἄλλα γένη. Τί ἄρα γε
[6, 1, 25]	τὰ μὲν ὑποκείμενα, τὰ δὲ	τὰ	ἄλλα, ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου
[6, 1, 3]	ἴδια ἄν τις λέγοι πρὸς	τὰ	ἄλλα καὶ διὰ τοῦτο εἰς
[6, 1, 27]	αὐτῆς εἴη· μᾶλλον δὲ οὐδὲ	τὰ	ἄλλα ὅλως ἔσται, εἴ γέ
[6, 1, 27]	ὀρχούμενος τὰ σχήματα. Εἰ δὲ	τὰ	ἄλλα οὐκ ἔσται, οὐδὲ ὅλως
[6, 1, 27]	τοῖς σχήμασιν ἐνέργεια γὰρ αὐτοῦ	τὰ	ἄλλα οὕτως οὐδὲ ἣν λέγουσιν
[6, 1, 3]	πάντα εἶναι; Καὶ γὰρ καὶ	τὰ	ἄλλα πάντα ἀπὸ τῆς οὐσίας
[6, 1, 23]	καὶ τὴν ἕξιν, δηλονότι καὶ	τὰ	ἄλλα πάντα αὖ τὰ〉 κατὰ
[6, 1, 27]	ἔσται τοῖς πᾶσιν ὑποκείμενον, εἰ	τὰ	ἄλλα παρ´ αὐτῆς εἴη· μᾶλλον
[6, 1, 14]	Ἀθῆναι καὶ Λύκιον δὴ καὶ	τὰ	ἄλλα, τί δεῖ παρὰ τὸν
[6, 1, 27]	εἴ γέ πως ἔχουσα ὕλη	τὰ	ἄλλα, ὥς πως ἔχων ὁ
[6, 1, 1]	δὲ τὰ πεπερασμένα καὶ αὖ	τὰ	ἄπειρα εἰπόντες· καὶ τοῖς μετ´
[6, 1, 12]	τὰς ὠφελείας καὶ τὰς βλάβας.	Τὰ	αὐτὰ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[6, 1, 28]	ἀρχῶν καὶ τῶν ἄλλων θέσιν.	Τὰ	γὰρ σώματα νομίσαντες εἶναι τὰ
[6, 1, 1]	γένεσι διαφορά· οἱ μὲν γὰρ	τὰ	γένη ἀρχάς, οἱ δὲ αὐτὰ
[6, 1, 1]	ἐνταῦθα· ἀλλ´ εἰ τοῦτο, πλείω	τὰ	γένη. Εἰ δὲ συνωνύμως, ἄτοπον
[6, 1, 4]	μέγεθος καὶ τόπον καὶ χρόνον,	τὰ	δ´ ἄλλα εἰς ταῦτα ἀναφέρουσιν,
[6, 1, 25]	ἐλέγετο, εἰ τὸ μὲν οὐσίαν,	τὰ	δ´ ἄλλα πάθη, καὶ διῃροῦντο
[6, 1, 25]	μὲν μόνον τὴν ὕλην φήσουσι,	τὰ	δ´ ἄλλα πάθη τῆς ὕλης,
[6, 1, 8]	καὶ ὅλως τὰ μὲν πεποίηκε,	τὰ	δ´ ὑπέστη, καὶ τὸ ὑποστὰν
[6, 1, 4]	γένος, ἀλλ´ ὁ ἀριθμὸς μόνος,	τὰ	δὲ δευτέρως. Οὐ κυρίως τοίνυν
[6, 1, 8]	καὶ ἅμα πάντη ἡ ὑπόστασις,	τὰ	δὲ μετὰ δυνάμεως καὶ ἔργου
[6, 1, 4]	διὰ τί ποσόν; Μέτρα γάρ·	τὰ	δὲ μέτρα διὰ τί ποσὰ
[6, 1, 1]	τοῖς νοητοῖς τὰ μὲν εἶναι,	τὰ	δὲ μὴ εἶναι· οὐ γὰρ
[6, 1, 29]	ὑποκειμένων ἱκανῶς καὶ ἐν ἄλλοις.	~Τὰ	δὲ ποιὰ αὐτοῖς ἕτερα μὲν
[6, 1, 27]	μὲν ὕλην τὸ ὑποκείμενον οὐσίαν,	τὰ	δὲ σώματα μὴ μᾶλλον οὐσίας,
[6, 1, 25]	καὶ λέγειν τὰ μὲν ὑποκείμενα,	τὰ	δὲ τὰ ἄλλα, ἑνὸς ὄντος
[6, 1, 9]	τὰ μὲν τῷ αὐτῷ εἴδει,	τὰ	δὲ τοῖς ἀντικειμένοις εἶναι ἃ
[6, 1, 1]	νοητοῖς ἔν τε τοῖς αἰσθητοῖς	τὰ	δέκα, ἢ ἐν μὲν τοῖς
[6, 1, 19]	πάσχει, κἂν ἐκ μιᾶς ἐνεργείας	τὰ	δύο; {καὶ ὁ μὲν ποιεῖ,
[6, 1, 4]	ἀλλὰ κατηγορία μία συνάγουσα καὶ	τὰ	ἐγγύς πως τὰ πρώτως καὶ
[6, 1, 10]	κατὰ τὸ κοινὸν ταῖς διαφοραῖς	τὰ	εἴδη παρέχεται ἤ, εἰ πολλαχῶς
[6, 1, 9]	καὶ εἰς ἓν δύναιτο ἀνάγεσθαι	τὰ	εἰρημένα, ἀλλ´ εἰς γένος ἓν
[6, 1, 1]	κἀκεῖ τῶν δέκα, καὶ εἰ	τὰ	ἐκεῖ ὄντα ὑφ´ ἓν γένος
[6, 1, 1]	ἀφετέαι ἡμῖν. Ὅσα δ´ ἐξετάσαντες	τὰ	ἐκείνων ἔθεντο ἐν γένεσιν ὡρισμένοις
[6, 1, 30]	ἔχων; Οὔτε γὰρ αὐτὸς οὔτε	τὰ	ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ, οὔτε
[6, 1, 30]	ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ, οὔτε	τὰ	ἐν τῷ τόπῳ οὔτε ὁ
[6, 1, 6]	ἄλλο ἢ ἡμετέρα κρίσις παραβαλλόντων	τὰ	ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντα ἅ ἐστι
[6, 1, 30]	περὶ τὴν ὕλην πως ἔχοντα,	τὰ	ἰδίως δέ πως ἔχοντα περὶ
[6, 1, 8]	ποιοῦν ἄλλο; Οἷον ἰσότητα τὴν	τὰ	ἴσα· ἰσότητι γὰρ ἴσα καὶ
[6, 1, 6]	ἐν ἑκατέρῳ ποιὸν οὐδέν. Οὐδὲ	τὰ	ἴσα· τὸ γὰρ ταὐτὸν ἐν
[6, 1, 10]	καὶ χαρακτῆρα καὶ λόγον, πῶς	τὰ	κατὰ ἀδυναμίαν καὶ αἴσχη; Ἢ
[6, 1, 23]	καὶ τὰ ἄλλα πάντα αὖ	τὰ〉	κατὰ τὸ ἔχειν λεγόμενα καὶ
[6, 1, 3]	ἄλλα πάντα ἀπὸ τῆς οὐσίας	τὰ	λεγόμενα εἶναι. Ἢ ἐκεῖνα μὲν
[6, 1, 1]	τὰ ὄντα διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ	τὰ	μάλιστα ὄντα παραλελοίπασι. ~Πάλιν οὖν
[6, 1, 4]	τρία. Διὰ τί οὖν καὶ	τὰ	μεγέθη; Ἆρα, ὅτι ἐγγὺς τοῦ
[6, 1, 23]	καὶ ὅλως κτήματα. Εἰ δὲ	τὰ	μὲν ἄλλα ἐν ἐκείναις, ὅπλα
[6, 1, 1]	ἅπαντα, ἐν δὲ τοῖς νοητοῖς	τὰ	μὲν εἶναι, τὰ δὲ μὴ
[6, 1, 8]	τὰς σχέσεις ταύτῃ διαιρετέον, ᾗ	τὰ	μὲν ἔχει ἀργὸν τὴν σχέσιν,
[6, 1, 8]	ἐνεργείᾳ ὑπέστη, ἢ καὶ ὅλως	τὰ	μὲν πεποίηκε, τὰ δ´ ὑπέστη,
[6, 1, 30]	τοῖς πως ἔχουσι, καὶ ἔτι	τὰ	μὲν ποιὰ περὶ τὴν ὕλην
[6, 1, 17]	κινητικοῦ ἢ κινητοῦ, λεκτέον ὡς	τὰ	μὲν πρός τι αὐτὴ ἡ
[6, 1, 9]	τῷ δὲ τὸ ἥμισυ. Καὶ	τὰ	μὲν τῷ αὐτῷ εἴδει, τὰ
[6, 1, 25]	ταῦτα. Τὸ δὲ καὶ λέγειν	τὰ	μὲν ὑποκείμενα, τὰ δὲ τὰ
[6, 1, 4]	τοῖς μετέχουσι θεωροῖτο, αὐτός, οὐ	τὰ	μετέχοντα. Οὐ τὸ τρίπηχυ τοίνυν,
[6, 1, 5]	τὸ κυρίως ποσόν. Εἰ δὲ	τὰ	μετέχοντα πάντα τοῦ ποσοῦ ποσὰ
[6, 1, 4]	ὄντες ὥσπερ οἱ κανόνες καὶ	τὰ	μέτρα μετροῦσιν. Ἀλλ´ εἰ ἐφ´
[6, 1, 1]	οὐ λέγουσιν· οὐ πάντα ἄρα	τὰ	ὄντα διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ τὰ
[6, 1, 9]	γάρ, εἰ μὲν σώματα ἔδει	τὰ	ὄντα εἶναι, οὐδὲν ἔδει λέγειν
[6, 1, 28]	Τὰ γὰρ σώματα νομίσαντες εἶναι	τὰ	ὄντα, εἶτα αὐτῶν τὴν μεταβολὴν
[6, 1, 25]	τὸ ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες οὐ	τὰ	ὄντα ἐξαριθμοῦνται, ἀλλ´ ἀρχὰς τῶν
[6, 1, 30]	Περὶ δὲ τῶν ὅσοι ἄλλως	τὰ	ὄντα ἢ τὰς ἀρχὰς τῶν
[6, 1, 1]	τοίνυν τὴν διαιρουμένην εἰς δέκα	τὰ	ὄντα ληπτέον ἀνασκοποῦντας, πότερα δέκα
[6, 1, 1]	γένη ἀρχάς, οἱ δὲ αὐτὰ	τὰ	ὄντα τῷ γένει τοσαῦτα. Πρῶτον
[6, 1, 3]	Ἀλλὰ τί κωλύει μίαν κατηγορίαν	τὰ	πάντα εἶναι; Καὶ γὰρ καὶ
[6, 1, 25]	τιθέντας καὶ ἑνὶ γένει περιλαμβάνοντας	τὰ	πάντα, ὅτι μὲν κοινόν τι
[6, 1, 27]	ἂν ὑποκείμενον εἴη, ἀλλ´ αὐτὸ	τὰ	πάντα. Ὡς γὰρ ὁ ὀρχηστὴς
[6, 1, 30]	ἑκάστων ἔξεστι ζητεῖν λαμβάνουσι καὶ	τὰ	παρὰ τῶν ἀρχαίων πρὸς τὰς
[6, 1, 9]	αὐτῶν εἰς ἓν ἀνάγουσι, καὶ	τὰ	παρονομαζόμενα ἀπ´ αὐτῶν, οἷον καὶ
[6, 1, 1]	ἄλλο τὸ ἕν, οἱ δὲ	τὰ	πεπερασμένα καὶ αὖ τὰ ἄπειρα
[6, 1, 15]	ὡς, ἐπεὶ μετὰ τὴν οὐσίαν	τὰ	περὶ τὴν οὐσίαν ἦν ποσότης
[6, 1, 23]	ὅπλα δὲ καὶ ὑποδήματα καὶ	τὰ	περὶ τὸ σῶμα, πρῶτον μὲν
[6, 1, 30]	ἰδίως δέ πως ἔχοντα περὶ	τὰ	ποιά. Ἀλλὰ τῶν ποιῶν αὐτῶν
[6, 1, 29]	λόγους ἢ ὕλην πως ἔχουσαν,	τὰ	ποιὰ δηλονότι πως ἔχοντα ἐροῦσι
[6, 1, 29]	καὶ ἄλλο τι. Εἰ δὲ	τὰ	ποιὰ ὕλην ποιὰν λέγοιεν, πρῶτον
[6, 1, 26]	ἐκ τοῦ ἑνὸς ἀρξαμένους εἰς	τὰ	πολλὰ τελευτᾶν, καὶ ἐξ ἀμεγέθους
[6, 1, 6]	ἂν οὖν εἴη παρὰ ταῦτα	τὰ	πρὸς ἄλληλα ἢ ἡμῶν τὴν
[6, 1, 25]	ἀρχὴν αὐτῶν. Καὶ πρῶτον μὲν	τὰ	πρότερα τοῖς ὕστερον εἰς ἓν
[6, 1, 4]	συνάγουσα καὶ τὰ ἐγγύς πως	τὰ	πρώτως καὶ δευτέρως. Ἡμῖν δὲ
[6, 1, 30]	ὕλης πως ἐχούσης ὄντων πάλιν	τά	πως ἔχοντα ἐπὶ τὴν ὕλην
[6, 1, 30]	πως ἔχουσιν ἄτοπον μὲν ἴσως	τά	πως ἔχοντα τρίτα τίθεσθαι ἢ
[6, 1, 27]	ὥς πως ἔχων ὁ ὀρχούμενος	τὰ	σχήματα. Εἰ δὲ τὰ ἄλλα
[6, 1, 28]	τις μᾶλλον τὸν τόπον ἢ	τὰ	σώματα νομίσειεν εἶναι τὸ ὄν,
[6, 1, 1]	τε μήτ´ ἐπιστήμη ἂν γένοιτο,	τά	τε πεπερασμένα εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν.
[6, 1, 11]	ὃ ἐν ἄλλῳ εἴδει παρὰ	τὰ	τέτταρα. ~Ἀλλ´ εἰ μὴ οὕτω
[6, 1, 13]	καὶ αὔριον καὶ πέρυσι καὶ	τὰ	τοιαῦτα μέρη χρόνου, διὰ τί
[6, 1, 23]	χρῶμα, καὶ ὁ πατὴρ καὶ	τὰ	τοιαῦτα, ὅτι ἔχει υἱόν, καὶ
[6, 1, 4]	Οὐ τὸ τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ	τὰ	τρία. Διὰ τί οὖν καὶ
[6, 1, 9]	ἀλλ´ εἰς γένος ἓν ἀδύνατον	τὰ	ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν αὐτοῖς
[6, 1, 13]	καὶ τὸ χθὲς καὶ πέρυσι,	τὰ	ὑπὸ τὸ ἦν ὑποβεβλῆσθαι γὰρ
[6, 1, 7]	χρόνους δύο παραβάλλοντες ἕτερον παρὰ	τὰ	ὑποκείμενα αὐτῶν λέγοντες τὸ πρότερον,
[6, 1, 4]	τούτους, ἔπειτα δέ, εἰ μετροῦντες	τὰ	ὑποκείμενα ἐνυπάρχουσιν ἐν αὐτοῖς, ἀλλὰ
[6, 1, 7]	ὧν λέγομεν πρός τι μετὰ	τὰ	ὑποκείμενα ἔστι πρὸς ἄλληλα ἡ
[6, 1, 4]	τοῖς ὑποκειμένοις, οὔτε ἐκεῖνα ποσὰ	τὰ	ὑποκείμενα μὴ μετέχοντα ποσότητος, αὐτοί
[6, 1, 7]	ἐπὶ μὲν ὧν, ἕως μένει	τὰ	ὑποκείμενα ὅπως εἶχε, κἂν χωρὶς
[6, 1, 1]	εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν. Ὅτι δὲ〉	τὰ	ὑποκείμενα οὐκ ὀρθῶς οἷον στοιχεῖα,
[6, 1, 10]	χαρακτῆρα καὶ λόγον, πῶς τὰ	κατὰ	ἀδυναμίαν καὶ αἴσχη; Ἢ λόγους
[6, 1, 12]	βέλτιον ἐνταῦθα ὁ ποιητικός, εἰ	κατὰ	δύναμιν λέγεται, ἡ δὲ δύναμις
[6, 1, 11]	δύναμις. Ἔπειτα διὰ τί ὁ	κατὰ	δύναμιν τοῦ κατὰ ἐπιστήμην διοίσει;
[6, 1, 11]	τί ὁ κατὰ δύναμιν τοῦ	κατὰ	ἐπιστήμην διοίσει; Ἢ εἰ ποιοί,
[6, 1, 21]	τὸ χεῖρον ἔχοι; Ἢ εἰ	κατὰ	κακίαν ἐνεργοῖ τις καὶ ἄρχοι
[6, 1, 19]	πρότερον. Οὕτω καὶ ἐπὶ πάντων	κατὰ	μὲν τὸ ποιεῖν ἓν λεκτέον
[6, 1, 12]	τοιόνδε εἶναι ἤδη. Ἀλλ´ ἴσως	κατὰ	μὲν τὸ τοιόνδε ποιόν, ᾗ
[6, 1, 5]	Εἰ δὲ κατὰ τὸ μετρούμενον,	κατὰ	μὲν τὸ τοσόσδε εἶναι, οἷον
[6, 1, 5]	εἶναι, οἷον ἐνιαύσιος, ἔστω ποσόν,	κατὰ	μέντοι τὸ χρόνος εἶναι φύσις
[6, 1, 3]	τι λέγοι, οὐχ ὡς κοινὸν	κατὰ	πάντων, ἀλλ´ ὡς ἀφ´ ἑνός·
[6, 1, 26]	τῷ μετέχειν τοῦ ἓν καὶ	κατὰ	σύμβασιν. Δεῖ τοίνυν εἶναι τὸ
[6, 1, 26]	πρώτως καὶ κυρίως πρὸ τοῦ	κατὰ	σύμβασιν· ἢ πῶς ἡ σύμβασις;
[6, 1, 22]	ποιήσεις λέγειν οὐδὲ ποιεῖν τι·	κατὰ	συμβεβηκὸς δὲ ἡ ποίησις. Τί
[6, 1, 21]	οὐκ αὐτὸς ἐθερμαίνετο, ἀλλ´ ἢ	κατὰ	συμβεβηκός. Εἰ οὖν καλλίων ὁ
[6, 1, 26]	γὰρ ἂν εὗρον τὸ μὴ	κατὰ	συμβεβηκὸς ἕν. Λέγω δὲ κατὰ
[6, 1, 22]	αὐτὸν ἄλλο τι. Ἢ ποιεῖν	κατὰ	συμβεβηκὸς καὶ τὴν ἐνέργειαν κατὰ
[6, 1, 26]	κατὰ συμβεβηκὸς ἕν. Λέγω δὲ	κατὰ	συμβεβηκός, ὃ τῷ μὴ αὐτὸ
[6, 1, 22]	κατὰ συμβεβηκὸς καὶ τὴν ἐνέργειαν	κατὰ	συμβεβηκός, ὅτι μὴ πρὸς τοῦτο
[6, 1, 5]	οὐ τῶν μετεχόντων, ἀλλ´ ἢ	κατὰ	συμβεβηκός, οὐχ ᾗ αὐτὰ ἐκεῖνα,
[6, 1, 4]	ποσόν τι, καὶ ὁ τόπος	κατὰ	συμβεβηκός, οὐχ ᾗ τόπος. Δεῖ
[6, 1, 4]	τόπος. Δεῖ δὲ μὴ τὸ	κατὰ	συμβεβηκὸς ποσὸν λαμβάνειν, ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 27]	πῶς πρός τι, εἰ μὴ	κατὰ	συμβεβηκός; Τὸ δὲ καθ´ αὑτὸ
[6, 1, 16]	λέγειν καίτοι ὁμολογοῦντας καὶ αὐτοὺς	κατὰ	συμβεβηκὸς τὸ ποσὸν αὐτῇ παρεῖναι,
[6, 1, 4]	ἂν εἴη ποσόν· εἰ δὲ	κατὰ	συμβεβηκὸς τὸ συνεχές, τί κοινὸν
[6, 1, 12]	ψυχῆς, τοῦ δὲ σώματος μερίζειν	κατὰ	τὰς αἰσθήσεις, τὰς μὲν ὄψει
[6, 1, 11]	ἕτερον εἶδος; Εἰ μὲν γὰρ	κατὰ	τὰς δυνάμεις ποιότητες, οὐκ ἐφαρμόττει
[6, 1, 10]	δυνάμεων ὅ εἰσιν. Ἀλλ´ ἆρα	κατὰ	τὰς ἐπ´ αὐτὰς τὰς οὐσίας
[6, 1, 10]	μᾶλλον πρὸς ὃ διάκειται· ὥστε	κατὰ	τὰς οἷον μορφὰς καὶ χαρακτῆρας,
[6, 1, 10]	ἀδυναμία ὅλως; Ἢ ὅτι καὶ	κατὰ	ταύτας ποιοὶ λέγονται. Ἀλλὰ τί
[6, 1, 1]	ὕστερον. Ἀλλὰ περὶ τῶν νοητῶν	κατὰ	τὴν διαίρεσιν οὐ λέγουσιν· οὐ
[6, 1, 9]	ποιοῦντος, ἐπιστήμης, ἐνεργῆ τὴν σχέσιν	κατὰ	τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸν ἐπὶ
[6, 1, 23]	κεκαλυμμένος ᾖ τις. Εἰ δὲ	κατὰ	τὴν κάθεξιν αὐτὴν καὶ τὴν
[6, 1, 10]	αὐτοῦ καὶ ὅμοιον. Ἀλλ´ εἰ	κατὰ	τὴν μόρφωσιν καὶ χαρακτῆρα καὶ
[6, 1, 5]	τῷ ὑποκειμένῳ. Εἰ δὲ μὴ	κατὰ	τὴν πληγὴν ἡ φωνή, ἀλλὰ
[6, 1, 5]	σημαντική. Τὴν δὴ κίνησιν ταύτην	κατὰ	τὴν πληγὴν ποίησιν μᾶλλον ἂν
[6, 1, 12]	πῶς καὶ ὁ ποιὸς ὁ	κατὰ	τὴν ποιότητα ἐν τῇ αὐτῇ
[6, 1, 7]	ὅλως ἑνί, ἀλλὰ τούτων ὄντων	κατὰ	τὴν σχέσιν αὐτῶν πρὸς τῷ
[6, 1, 22]	αὐτῷ κίνησιν {τὴν ἀλλοίωσιν} τὴν	κατὰ	τὸ ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν· καὶ τὸ
[6, 1, 23]	τὰ ἄλλα πάντα αὖ τὰ〉	κατὰ	τὸ ἔχειν λεγόμενα καὶ εἰς
[6, 1, 23]	ἕξις, ἀνακτέον· οὐ γὰρ διοίσει	κατὰ	τὸ ἐχόμενον. Εἰ μέντοι ποιότητα
[6, 1, 6]	ἂν μᾶλλον σημαίνοι, ἡ δὲ	κατὰ	τὸ ἐχόμενον ποιὸν ἂν εἴη·
[6, 1, 6]	ἕξις καὶ διάθεσις ἡ μὲν	κατὰ	τὸ ἔχον λεγομένη ἔχειν ἂν
[6, 1, 21]	χαλκὸς ἀπὸ τοῦ θερμαίνεσθαι ἢ	κατὰ	τὸ θερμαίνεσθαι, οὐδὲν κωλύει πάσχειν
[6, 1, 10]	εἰ μία καὶ ἡ αὐτὴ	κατὰ	τὸ κοινὸν ταῖς διαφοραῖς τὰ
[6, 1, 5]	ἢ τὸ νῦν. Εἰ δὲ	κατὰ	τὸ μετρούμενον, κατὰ μὲν τὸ
[6, 1, 5]	Ὁ δὲ χρόνος, εἰ μὲν	κατὰ	τὸ μετροῦν λαμβάνοιτο, τί ποτε
[6, 1, 10]	διχῶς; Ἢ πρῶτον μὲν οὐ	κατὰ	τὸ ποιῆσαι ἢ παθεῖν ἡ
[6, 1, 12]	τὸ ποιεῖν ὑπόστασιν εἶναι καὶ	κατὰ	τὸ ποιητικόν· ἐπὶ δὲ τῶν
[6, 1, 12]	Ἆρ´ οὖν ἄλλη τις ὑπόστασις	κατὰ	τὸ ποιητικὸν τοῦ ποιητικὸν» οὐκ
[6, 1, 20]	τῷ αὐτῷ, οἷον ἀλλοίωσις κίνησις	κατὰ	τὸ ποιόν Ἆρ´ οὖν, ὅταν
[6, 1, 5]	πληγὴν ἡ φωνή, ἀλλὰ καὶ	κατὰ	τὸν ἀέρα, δύο ἂν εἴη
[6, 1, 20]	πάσχειν, ὃ ἦν οὐ πάσχειν	κατὰ	τὸν ποιοῦντα; Ἀλλ´ εἰ τὸ
[6, 1, 12]	ᾗ δὲ ποιοῦσι, ποιητικαὶ καὶ	κατὰ	τοῦτο πρὸς ἄλλον καὶ πρός
[6, 1, 23]	ἐν ἐκείναις, ὅπλα δὲ καὶ	ὑποδήματα	καὶ τὰ περὶ τὸ σῶμα,
[6, 1, 23]	ὅτι ἔχει πατέρα, καὶ ὅλως	κτήματα.	Εἰ δὲ τὰ μὲν ἄλλα
[6, 1, 27]	πως ἔχων ὁ ὀρχούμενος τὰ	σχήματα.	Εἰ δὲ τὰ ἄλλα οὐκ
[6, 1, 27]	ποιότητος προσελθούσης τῇ ὕλῃ, ἀλλὰ	σώματα	ἄψυχα. Εἰ δέ τι αὐτὴν
[6, 1, 27]	δὲ ἡ ὕλη ὁτὲ μὲν	σώματα	γίνεται, ἄλλο δὲ αὐτῆς ψυχή;
[6, 1, 9]	εἶναι. Καὶ γάρ, εἰ μὲν	σώματα	ἔδει τὰ ὄντα εἶναι, οὐδὲν
[6, 1, 30]	εἴτε ἄπειρα εἴτε πεπερασμένα, εἴτε	σώματα	εἴτε ἀσώματα, ἢ καὶ τὸ
[6, 1, 27]	τὸ ὑποκείμενον οὐσίαν, τὰ δὲ	σώματα	μὴ μᾶλλον οὐσίας, καὶ τούτων
[6, 1, 28]	τῶν ἄλλων θέσιν. Τὰ γὰρ	σώματα	νομίσαντες εἶναι τὰ ὄντα, εἶτα
[6, 1, 28]	μᾶλλον τὸν τόπον ἢ τὰ	σώματα	νομίσειεν εἶναι τὸ ὄν, ὅτι
[6, 1, 29]	ἔχειν, ᾗ ποιά· εἰ τοῦτο,	ἀσώματα	εἶναι καὶ δραστήρια· ἡ γὰρ
[6, 1, 30]	εἴτε πεπερασμένα, εἴτε σώματα εἴτε	ἀσώματα,	ἢ καὶ τὸ συναμφότερον, χωρὶς
[6, 1, 29]	ἄτοπος ἡ διαίρεσις ἁπλᾶ καὶ	σύνθετα	ἀντιδιαστέλλουσα καὶ ταῦτα ὑφ´ ἓν
[6, 1, 29]	ἁπλᾶ εἶναι· εἰ τοῦτο, μὴ	σύνθετα·	εἰ τοῦτο, μηδ´ ὕλην ἔχειν,
[6, 1, 29]	πάσχειν αὐτοῖς ὑπόκειται. Εἰ δὲ	σύνθετα,	πρῶτον μὲν ἄτοπος ἡ διαίρεσις
[6, 1, 26]	διαστατόν, μαθηματικὸν λέγουσιν· εἰ δὲ	μετὰ	ἀντιτυπίας τὸ τριχῇ, οὐχ ἓν
[6, 1, 8]	πάντη ἡ ὑπόστασις, τὰ δὲ	μετὰ	δυνάμεως καὶ ἔργου ἢ ἀεὶ
[6, 1, 18]	τέμνειν ἢ πάσας κινήσεις ἢ	μετὰ	κινήσεως, καὶ εἰ πάσας πρὸς
[6, 1, 7]	πάντων ὧν λέγομεν πρός τι	μετὰ	τὰ ὑποκείμενα ἔστι πρὸς ἄλληλα
[6, 1, 25]	αὐτοῖς δοκοῦσαν ἀρχὴν συντάττουσι τοῖς	μετὰ	τὴν ἀρχὴν αὐτῶν. Καὶ πρῶτον
[6, 1, 10]	εἶδος τὸ ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ	μετὰ	τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ πάλιν πῶς
[6, 1, 10]	τῆς οὐσίας, καὶ τὸ ἐπιγιγνόμενον	μετὰ	τὴν οὐσίαν ποιότης τοῦ ὑποκειμένου.
[6, 1, 15]	ἐπισκέψαιτο. Λέγεται γὰρ ὡς, ἐπεὶ	μετὰ	τὴν οὐσίαν τὰ περὶ τὴν
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον τὴν ὕλην παρέξεται οὐδὲ	μετὰ	τῆς ὕλης αὐτὸς ὑποκείμενον· τίνι
[6, 1, 11]	ποιόν· εἰ δὲ καθὸ καλὸν	μετὰ	τὸ τοῦ ὑποκειμένου εἶδος ἢ
[6, 1, 19]	μὲν τὸ ποιεῖν ἓν λεκτέον	μετὰ	τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου.
[6, 1, 22]	ἑκάτερον οὐ καθ´ αὑτό, ἀλλὰ	μετὰ	τοῦ ποιοῦντος καὶ πάσχοντος· οὗτος
[6, 1, 9]	ἓν γένος εἴη, ἀλλ´ εἰς	ὁμοιότητά	τινα πάντα ἀνάγεται καὶ κατηγορίαν
[6, 1, 10]	οὐχ ὅπερ ταὐτόν. ~Τὴν δὲ	ποιότητα,	ἀφ´ ἧς ὁ λεγόμενος ποιός,
[6, 1, 12]	ὁ ποιὸς ὁ κατὰ τὴν	ποιότητα	ἐν τῇ αὐτῇ ἔσται· οὐ
[6, 1, 23]	κατὰ τὸ ἐχόμενον. Εἰ μέντοι	ποιότητα	ἔχειν οὐ δεῖ λέγειν, ὅτι
[6, 1, 6]	μέγεθος ἔχει καὶ τὴν αὐτὴν	ποιότητα»	καὶ οὗτος πεποίηκε τοῦτον καὶ
[6, 1, 8]	εἶχε καὶ πρὸ τοῦ τὴν	ἑτοιμότητα,	ἐν δὲ τῇ συνόδῳ καὶ
[6, 1, 21]	ἔχειν; Ἀλλ´ εἰ τὸ θερμαίνεσθαι	θερμότητά	ἐστιν ἴσχειν, εἴη δὲ τῷ
[6, 1, 8]	ἀμφοῖν τὸ ποιοῦν ἄλλο; Οἷον	ἰσότητα	τὴν τὰ ἴσα· ἰσότητι γὰρ
[6, 1, 4]	ἀλλὰ τὸ καθ´ αὑτό, οἷον	ποσότητα·	ἐπεὶ οὐδὲ τοὺς τρεῖς βοῦς
[6, 1, 23]	ὅτι ἤδη ποιότης εἴρηται, οὐδὲ	ποσότητα	ἔχειν, ὅτι ποσότης, οὐδὲ μέρη
[6, 1, 6]	οὐκ ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ ὑπάρχον, τὴν	ταὐτότητα	τὴν ἐν τῷ ποιῷ. Ἀλλὰ
[6, 1, 28]	σώματα νομίσαντες εἶναι τὰ ὄντα,	εἶτα	αὐτῶν τὴν μεταβολὴν εἰς ἄλληλα
[6, 1, 14]	ὥστε τοῦ τόπου τὸ Ἀθήνησιν.	Εἶτα,	εἰ τὸ Ἀθήνησι τοῦτό ἐστι
[6, 1, 7]	ὡς γένος, ἀλλὰ μὴ συμβεβηκός·	εἶτα	εὑρεθὲν τὸ ταὐτὸν ποίαν ὑπόστασιν
[6, 1, 10]	ἡ περὶ ἕκαστον πῶς δύναμις;	Εἶτα	καὶ τὸ ὂν ᾗ ὂν
[6, 1, 14]	πρὸς ἑκάτερον σχέσεως ἀπεγεννήθη τι;	Εἶτα	τί〉 διαφέρει τὸ ὧδε τοῦ
[6, 1, 4]	ἐκεῖνοι οὐσίαι, μὴ καὶ τούτους,	ἔπειτα	δέ, εἰ μετροῦντες τὰ ὑποκείμενα
[6, 1, 11]	καὶ ἐν ταῖς ἕξεσι δύναμις.	Ἔπειτα	διὰ τί ὁ κατὰ δύναμιν
[6, 1, 26]	ἐν τύχαις θήσονται τὰς ἀρχάς.	Ἔπειτα,	εἰ ἅμα, διὰ τί οὐκ
[6, 1, 13]	ἔτι πλείω καὶ μᾶλλον λέγουσιν·	ἔπειτα,	εἰ δεῖ ἐπεισάγειν ἄλλας κατηγορίας
[6, 1, 24]	εἰς ἓν δύο κατηγορίας συνάπτειν;	Ἔπειτα,	εἰ μὲν τὸ κάθηται» ἐνέργειαν
[6, 1, 14]	ἓν λέγομεν οὐδὲ ἁπλοῦν λέγομεν.	Ἔπειτα,	εἰ τοῦτον ἐνταῦθα λέγομεν, σχέσιν
[6, 1, 27]	μᾶλλον δὲ ὕλη πως ἔχουσα.	Ἔπειτα	εἰ ὑποκείμενον, ἀνάγκη ἄλλο εἶναι,
[6, 1, 13]	εἰ τὸ ποτὲ χρόνος» χρόνος·	ἔπειτα,	εἰ χρόνος παρεληλυθὼς τὸ χθές,
[6, 1, 29]	καὶ ταῦτα ὑφ´ ἓν γένος,	ἔπειτα	ἐν θατέρῳ τῶν εἰδῶν τὸ
[6, 1, 26]	τὸ τριχῇ, οὐχ ἓν λέγουσιν.	Ἔπειτα	ἡ ἀντιτυπία ποιὸν ἢ παρὰ
[6, 1, 26]	μεγέθους οὐκέτ´ ἂν ἁπλοῦν εἴη.	Ἔπειτα	πόθεν ἡ ἕνωσις; Οὐ γὰρ
[6, 1, 23]	τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ὡπλίσθαι.	Ἔπειτα	πότερον ἐπὶ ζῶντος μόνον ἢ
[6, 1, 26]	ὕλην τὴν τοῦ θεοῦ εἰσάξουσιν.	Ἔπειτα	πῶς ἀρχὴ ἡ ὕλη σῶμα
[6, 1, 10]	δύναται, οὐκέτι αἱ ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν.	Ἔπειτα	τὸ σχῆμα καὶ ἡ μορφὴ
[6, 1, 25]	τοῖς ἄλλοις τὸ εἶναι ὑπάρχειν.	Ἔπειτα	τὸ ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες οὐ
[6, 1, 13]	μὲν τὸ ἦν ποῦ τάξομεν;	Ἔπειτα	τὸ χθὲς ἔσται ἦν ὡρισμένον»
[6, 1, 30]	μὲν ἴσως τά πως ἔχοντα	τρίτα	τίθεσθαι ἢ ὁπωσοῦν τάξεως ἔχει,
[6, 1, 10]	ὑγιείας. Ἢ οὐκ ἐν λόγῳ	πάντα,	ἀλλὰ ἀρκεῖ τὸ κοινὸν παρὰ
[6, 1, 30]	περὶ τὴν ὕλην πως ἔχοντα	πάντα.	Ἀλλὰ διαφορὰν τῶν πως ἐχόντων
[6, 1, 9]	εἴη, ἀλλ´ εἰς ὁμοιότητά τινα	πάντα	ἀνάγεται καὶ κατηγορίαν μίαν. Ἀλλ´
[6, 1, 3]	Καὶ γὰρ καὶ τὰ ἄλλα	πάντα	ἀπὸ τῆς οὐσίας τὰ λεγόμενα
[6, 1, 1]	τὴν διαίρεσιν οὐ λέγουσιν· οὐ	πάντα	ἄρα τὰ ὄντα διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν,
[6, 1, 23]	ἕξιν, δηλονότι καὶ τὰ ἄλλα	πάντα	αὖ τὰ〉 κατὰ τὸ ἔχειν
[6, 1, 27]	σχηματιζόμενον, ὥσπερ ὁ τῇ ὀρχήσει	πάντα	αὐτὸν ποιῶν, οὐκέτ´ ἂν ὑποκείμενον
[6, 1, 2]	εἴδους καὶ τοῦ ἐξ ἀμφοῖν.	Πάντα	γὰρ ταῦτα οὐσίας λέγουσιν εἶναι,
[6, 1, 27]	δέονται ἄλλου ἔξωθεν, αὐτὸ δὲ	πάντα	δύναται γίγνεσθαι σχηματιζόμενον, ὥσπερ ὁ
[6, 1, 3]	τί κωλύει μίαν κατηγορίαν τὰ	πάντα	εἶναι; Καὶ γὰρ καὶ τὰ
[6, 1, 17]	νοεῖσθαι καθ´ αὑτά· ἢ οὕτω	πάντα	ἔσται πρός τι· πάντως γὰρ
[6, 1, 25]	καὶ ἑνὶ γένει περιλαμβάνοντας τὰ	πάντα,	ὅτι μὲν κοινόν τι καὶ
[6, 1, 12]	εἰ μή τις τἀκεῖ λέγοι	πάντα	οὐσίας· καὶ τὸ νοεῖν τοίνυν.
[6, 1, 5]	ποσόν. Εἰ δὲ τὰ μετέχοντα	πάντα	τοῦ ποσοῦ ποσὰ θεῖτο, καὶ
[6, 1, 27]	ὑποκείμενον εἴη, ἀλλ´ αὐτὸ τὰ	πάντα.	Ὡς γὰρ ὁ ὀρχηστὴς οὐχ
[6, 1, 1]	ἢ ἐν μὲν τοῖς αἰσθητοῖς	ἅπαντα,	ἐν δὲ τοῖς νοητοῖς τὰ
[6, 1, 9]	ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν αὐτοῖς	τεθέντα.	Καὶ γὰρ τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν
[6, 1, 16]	κατηγοροῦντά γε αὐτῆς τὴν ἐνέργειαν,	προστιθέντα	δὲ τὸ ἀτελές. Τὸ γὰρ
[6, 1, 21]	οὖν διαφέρει τοῦ πεπλῆχθαι ἢ	ὠσθέντα	κατενεχθῆναι; Ἀλλ´ ἆρα διαιρετέον τὰς
[6, 1, 6]	κρίσις παραβαλλόντων τὰ ἐφ´ ἑαυτῶν	ὄντα	ἅ ἐστι καὶ λεγόντων τοῦτο
[6, 1, 1]	λέγουσιν· οὐ πάντα ἄρα τὰ	ὄντα	διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ τὰ μάλιστα
[6, 1, 9]	εἰ μὲν σώματα ἔδει τὰ	ὄντα	εἶναι, οὐδὲν ἔδει λέγειν εἶναι
[6, 1, 28]	γὰρ σώματα νομίσαντες εἶναι τὰ	ὄντα,	εἶτα αὐτῶν τὴν μεταβολὴν εἰς
[6, 1, 25]	ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες οὐ τὰ	ὄντα	ἐξαριθμοῦνται, ἀλλ´ ἀρχὰς τῶν ὄντων
[6, 1, 30]	δὲ τῶν ὅσοι ἄλλως τὰ	ὄντα	ἢ τὰς ἀρχὰς τῶν ὄντων
[6, 1, 1]	τὴν διαιρουμένην εἰς δέκα τὰ	ὄντα	ληπτέον ἀνασκοποῦντας, πότερα δέκα γένη
[6, 1, 1]	διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ τὰ μάλιστα	ὄντα	παραλελοίπασι. ~Πάλιν οὖν ἆρα γένη
[6, 1, 1]	ἀρχάς, οἱ δὲ αὐτὰ τὰ	ὄντα	τῷ γένει τοσαῦτα. Πρῶτον τοίνυν
[6, 1, 1]	δέκα, καὶ εἰ τὰ ἐκεῖ	ὄντα	ὑφ´ ἓν γένος ὑπακτέον τοῖς
[6, 1, 13]	ἔστι καὶ τὸ ἔσται, εἴδη	ὄντα	χρόνου, δίκαιον δήπου ἐν ᾧ
[6, 1, 12]	εἰ δεῖ τὰς μὲν σώματος	λέγοντα,	τὰς δὲ ψυχῆς, τοῦ δὲ
[6, 1, 21]	Ἀλλ´ ἆρα διαιρετέον τὰς ὀρέξεις	λέγοντα	τὰς μὲν ποιήσεις, ὅσαι νῷ
[6, 1, 12]	τὰς αἰσθήσεις, τὰς μὲν ὄψει	διδόντα,	τὰς δ´ ἀκοῇ ἢ γεύσει,
[6, 1, 20]	ὁ γιγνόμενος κύκνος, πάσχειν φήσομεν	ἰόντα	εἰς οὐσίαν; Εἰ δὲ καὶ
[6, 1, 20]	τὸν δὲ ποιεῖν; Τὸν δὲ	μανθάνοντα	πῶς πάσχειν τῆς τοῦ ποιοῦντος
[6, 1, 30]	ἐχούσης ὄντων πάλιν τά πως	ἔχοντα	ἐπὶ τὴν ὕλην αὐτοῖς ἀνατρέχει
[6, 1, 29]	ἔχουσαν, τὰ ποιὰ δηλονότι πως	ἔχοντα	ἐροῦσι καὶ ἐν τῷ τρίτῳ
[6, 1, 25]	ἔχοντα καὶ πρός τί πως	ἔχοντα,	καὶ κοινόν τι ἐπ´ αὐτῶν
[6, 1, 25]	ὑποκείμενα καὶ ποιὰ καὶ πὼς	ἔχοντα	καὶ πρός τί πως ἔχοντα,
[6, 1, 30]	ἐπειδὴ περὶ τὴν ὕλην πως	ἔχοντα	πάντα. Ἀλλὰ διαφορὰν τῶν πως
[6, 1, 30]	ἔχοντα, τὰ ἰδίως δέ πως	ἔχοντα	περὶ τὰ ποιά. Ἀλλὰ τῶν
[6, 1, 30]	ποιὰ περὶ τὴν ὕλην πως	ἔχοντα,	τὰ ἰδίως δέ πως ἔχοντα
[6, 1, 30]	ποῦ; Πῶς δὲ ὅλως πως	ἔχοντα	τὸ χθὲς καὶ τὸ πέρυσι
[6, 1, 30]	ἄτοπον μὲν ἴσως τά πως	ἔχοντα	τρίτα τίθεσθαι ἢ ὁπωσοῦν τάξεως
[6, 1, 4]	μετέχουσι θεωροῖτο, αὐτός, οὐ τὰ	μετέχοντα.	Οὐ τὸ τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ
[6, 1, 5]	κυρίως ποσόν. Εἰ δὲ τὰ	μετέχοντα	πάντα τοῦ ποσοῦ ποσὰ θεῖτο,
[6, 1, 4]	ἐκεῖνα ποσὰ τὰ ὑποκείμενα μὴ	μετέχοντα	ποσότητος, αὐτοί τε διὰ τί
[6, 1, 20]	πῶς ἄλλο τι διατίθησι τὸν	πάσχοντα	ἀλλοιοῦσα καὶ ὁ ποιῶν ἀπαθὴς
[6, 1, 1]	νομίζειν αὐτοὺς λέγειν κοινοῦ ὀνόματος	τυχόντα	τοῦ ὄντος ἢ κατηγορίας δέκα.
[6, 1, 28]	πρὸς οὕτω φανερὰν ἀτοπίαν φιλονεικεῖν,	δεικνύντα,	ὅτι τὸ μὴ ὂν ὡς
[6, 1, 20]	ἦν οὐ πάσχειν κατὰ τὸν	ποιοῦντα;	Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν λευκαίνει
[6, 1, 15]	μᾶλλον τὸ ποιεῖν καὶ τὸν	ποιοῦντα,	ἡ δὲ ποίησις οὔ· καὶ
[6, 1, 20]	οὐκέτι ποιεῖ. Ἢ οὐδὲν κωλύει	ποιοῦντα	καὶ πάσχειν. Εἰ οὖν κατ´
[6, 1, 16]	κίνησιν ὡς ἀτελῆ οὖσαν ὑποβάλλειν,	κατηγοροῦντά	γε αὐτῆς τὴν ἐνέργειαν, προστιθέντα
[6, 1, 28]	θαυμαστότατον τὸ τῇ αἰσθήσει πιστουμένους	ἕκαστα	τὸ μὴ τῇ αἰσθήσει ἁλωτὸν
[6, 1, 10]	δὲ ἐνέργειαι τῶν οὐσιῶν, ὅσαι	μάλιστά	εἰσιν ἐνέργειαι, τὸ ποιοῦ καθ´
[6, 1, 6]	ἄλλον τρόπον εἰς ἕν, καὶ	μάλιστα	ἐπὶ τούτου, εἰ ὑπόστασίς τις
[6, 1, 7]	καὶ πλησίον, ἐξ ὧν καὶ	μάλιστα	ἡ ὑπόνοια τοῦ μηδὲν εἶναι
[6, 1, 28]	τὸ μὴ ὂν ὡς τὸ	μάλιστα	ὂν προτάττουσι καὶ τὸ ὕστατον
[6, 1, 1]	ὄντα διαιρεῖσθαι ἐβουλήθησαν, ἀλλὰ τὰ	μάλιστα	ὄντα παραλελοίπασι. ~Πάλιν οὖν ἆρα
[6, 1, 4]	ἀριθμούς, οὐσίαι λέγονται οὗτοι καὶ	μάλιστα	τῷ καθ´ αὑτοὺς εἶναι. Εἰ
[6, 1, 27]	οὐκέτι ὄντος τοῦ παρέξοντος ὑποκείμενα	αὐτὰ	ἁπάντων καταναλωθέντων εἰς τὸ λεγόμενον
[6, 1, 12]	ὠφελείας καὶ τὰς βλάβας. Τὰ	αὐτὰ	δὲ καὶ ἐπὶ τῶν σωματικῶν
[6, 1, 29]	καὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ ἂν	αὐτὰ	δεύτερα κατηρίθμουν. Εἰ τοίνυν ἕτερα,
[6, 1, 25]	διαφέρει δὲ ἀρχὰς λέγειν καὶ	αὐτά.	Εἰ δὲ ὂν μὲν μόνον
[6, 1, 5]	ἢ κατὰ συμβεβηκός, οὐχ ᾗ	αὐτὰ	ἐκεῖνα, ὥσπερ ὁ τρίπηχυς ποσός,
[6, 1, 19]	τὰς δὲ ὑπ´ ἄλλων εἰς	αὐτά,	ἢ τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν,
[6, 1, 11]	βαρὺ γνωσθὲν δηλώσει, ὅπου δεῖ	αὐτὰ	θεῖναι. Εἴη δ´ ἂν καὶ
[6, 1, 29]	κατηρίθμουν. Εἰ τοίνυν ἕτερα, δεῖ	αὐτὰ	καὶ ἁπλᾶ εἶναι· εἰ τοῦτο,
[6, 1, 4]	καὶ οἷς ἂν ἐγγίνηται, ποσὰ	αὐτὰ	λέγομεν, οὐ τῷ κυρίως ποσῷ,
[6, 1, 23]	καὶ διὰ τί ἔχων μὲν	αὐτὰ	μίαν ἄλλην κατηγορίαν ποιεῖ, καίων
[6, 1, 23]	ἔχειν λεγόμενα καὶ εἰς ἕξιν	{αὐτά}	ὅπου ποτὲ ἡ ἕξις, ἀνακτέον·
[6, 1, 1]	τὰ γένη ἀρχάς, οἱ δὲ	αὐτὰ	τὰ ὄντα τῷ γένει τοσαῦτα.
[6, 1, 28]	ἄλληλα φοβηθέντες τὸ μένον ὑπ´	αὐτὰ	τοῦτο ᾠήθησαν τὸ ὂν εἶναι,
[6, 1, 17]	τὴν κίνησιν γένους δεῖσθαι καθ´	αὑτά,	ἀλλ´ εἰς τὸ πρός τι
[6, 1, 17]	εἶναί τε καὶ νοεῖσθαι καθ´	αὑτά·	ἢ οὕτω πάντα ἔσται πρός
[6, 1, 13]	αὔριον καὶ πέρυσι καὶ τὰ	τοιαῦτα	μέρη χρόνου, διὰ τί οὐκ
[6, 1, 23]	καὶ ὁ πατὴρ καὶ τὰ	τοιαῦτα,	ὅτι ἔχει υἱόν, καὶ ὁ
[6, 1, 1]	αὐτὰ τὰ ὄντα τῷ γένει	τοσαῦτα.	Πρῶτον τοίνυν τὴν διαιρουμένην εἰς
[6, 1, 23]	ἢ κἂν ἀνδριὰς ᾖ, ὅτῳ	ταῦτα;	Ἄλλως γὰρ ἑκάτερον ἔχειν δοκεῖ
[6, 1, 4]	χρόνον, τὰ δ´ ἄλλα εἰς	ταῦτα	ἀναφέρουσιν, ὅσα ποσὰ λέγουσι, καὶ
[6, 1, 13]	ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται καὶ	ταῦτα,	ἐν ᾧπερ καὶ ὁ χρόνος;
[6, 1, 29]	κενή. Ἡ ὕλη ἄρα λέγει	ταῦτα	καὶ καταλαμβάνει. Καὶ εἰ μὲν
[6, 1, 14]	τὸν τόπον ζητεῖν ἡμᾶς καὶ	ταῦτα	λέγοντας τόπον ἐφ´ ἑκάστου τούτων
[6, 1, 3]	οὐσίας καὶ τὴν φύσιν. Καὶ	ταῦτα	μὲν ἐνταῦθα κείσθω· ἐπὶ δὲ
[6, 1, 3]	ἄλλου, ὅτι ἐν ἄλλῳ. Ἀλλὰ	ταῦτα	μὲν ἴδια ἄν τις λέγοι
[6, 1, 25]	μὴ ὄν. Καὶ μυρία ἕτερα.	Ταῦτα	μὲν οὖν ἐν τῷ παρόντι
[6, 1, 24]	δεξιὸς ἐκεῖ καὶ ὁ ἀριστερός.	Ταῦτα	μὲν οὖν ἐπὶ τούτων. ~Πρὸς
[6, 1, 8]	οὗτος τῷ τεθνηκότι λέγομεν. ~Ἀλλὰ	ταῦτα	μὲν παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν δὲ ζητητέον
[6, 1, 23]	ἔχειν εἰρημένης οὐσίας, ἐν ᾗ	ταῦτα;	Οὐσία γὰρ ὑπόδημα καὶ ὅπλα.
[6, 1, 2]	τοῦ ἐξ ἀμφοῖν. Πάντα γὰρ	ταῦτα	οὐσίας λέγουσιν εἶναι, καὶ οὐ
[6, 1, 11]	ἐμόρφωσεν; Ἢ οὐσίωσεν. ~Ἀλλ´ εἰ	ταῦτα	οὕτως, διὰ τί πλείω εἴδη
[6, 1, 18]	εἰ μὴ ἐν τῷ ποιεῖν	ταῦτα,	ποῦ λεκτέον· τάχα δὲ τὸ
[6, 1, 6]	Τί ἂν οὖν εἴη παρὰ	ταῦτα	τὰ πρὸς ἄλληλα ἢ ἡμῶν
[6, 1, 25]	δ´ ἄλλα πάθη, καὶ διῃροῦντο	ταῦτα.	Τὸ δὲ καὶ λέγειν τὰ
[6, 1, 13]	τὸ ἦν ὑποβεβλῆσθαι γὰρ δεῖ	ταῦτα	τῷ ἦν ἀλλ´ οὖν οὐ
[6, 1, 29]	ἁπλᾶ καὶ σύνθετα ἀντιδιαστέλλουσα καὶ	ταῦτα	ὑφ´ ἓν γένος, ἔπειτα ἐν
[6, 1, 8]	ἴσα καὶ ὅλως ταὐτότητί τινι	ταὐτά·	τὸ δὲ μέγα καὶ μικρόν,
[6, 1, 25]	διαίρεσιν ἐπισκεπτέον. Ὑποκείμενα μὲν γὰρ	πρῶτα	τάξαντες καὶ τὴν ὕλην ἐνταῦθα
[6, 1, 26]	τίς ὁ τρόπος τῆς συμβάσεως·	τάχα	γὰρ ἂν εὗρον τὸ μὴ
[6, 1, 19]	τέμνειν ἕτερον καὶ τὸ τέμνεσθαι.	Τάχα	δὲ οὐδὲ μία ἡ τμῆσις
[6, 1, 18]	τῷ ποιεῖν ταῦτα, ποῦ λεκτέον·	τάχα	δὲ τὸ νοεῖν πρὸς τὸ
[6, 1, 12]	τινὸς ὄντος ἢ καθόσον ποιόν;	Τάχα	μὲν γὰρ ἄν τις ἐπὶ
[6, 1, 9]	καὶ διαφορὰς ἔχοντες τὰς εἰρημένας,	τάχα	οὐκ ἂν ἓν γένος εἴη,
[6, 1, 27]	προσελθούσης τῇ ὕλῃ, ἀλλὰ σώματα	ἄψυχα.	Εἰ δέ τι αὐτὴν πλάττοι
[6, 1, 3]	κατ´ ἄλλου, ὅτι ἐν ἄλλῳ.	Ἀλλὰ	ταῦτα μὲν ἴδια ἄν τις