Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 12]	δυνάμεων, ἃς ποιότητας εἴπομεν, τί	τὸ	ποιητικόν; Ἢ ὅταν συντύχῃ αὐτῷ
[6, 1, 10]	διακεῖσθαί πως ἔχει τοῦτο, καὶ	ὁ	ἀδύνατος πρός τι. Καὶ ὅλως
[6, 1, 5]	τὸ ῥῆμα. Ὕλη δ´ αὐτοῦ	ὁ	ἀήρ, ὥσπερ καὶ τούτων· καὶ
[6, 1, 24]	τῷ πρός τι οὐχὶ καὶ	ὁ	ἀνακείμενος ἐκεῖ; Ἐπεὶ καὶ τοῦ
[6, 1, 21]	καὶ πάσχοντος, ἡ δὲ οὐσία	ὁ	ἀνδριάς, ὃς οὐκ αὐτὸς ἐθερμαίνετο,
[6, 1, 4]	οὐχ ἕν τι γένος, ἀλλ´	ὁ	ἀριθμὸς μόνος, τὰ δὲ δευτέρως.
[6, 1, 4]	ἔπεισι καὶ ἐπ´ ἄλλο, καὶ	ὁ	ἀριθμὸς ὅσα μηνύει, καὶ μετρεῖ
[6, 1, 24]	καὶ ὁ δεξιὸς ἐκεῖ καὶ	ὁ	ἀριστερός. Ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ
[6, 1, 27]	τούτῳ ἀναφέρειν καὶ τὴν οὐσίαν.	Ὁ	γὰρ θεὸς αὐτοῖς εὐπρεπείας ἕνεκεν
[6, 1, 27]	ποιεῖν ἐξ οὐσίας μὴ οὐσίαν·	ὁ	γὰρ κόσμος καθόσον κόσμος οὐκ
[6, 1, 20]	τοῦ κύκνου, ὁ δὲ λευκαίνεται	ὁ	γιγνόμενος κύκνος, πάσχειν φήσομεν ἰόντα
[6, 1, 16]	καὶ ὁποσηοῦν καὶ κίνησις ἤδη·	ὁ	γοῦν κινούμενος καὶ ἤδη κεκίνηται,
[6, 1, 7]	ἀληθεύομεν λέγοντες πρότερος ὅδε τοῦδε,	ὁ	δ´ ὕστερος» χρόνους δύο παραβάλλοντες
[6, 1, 9]	οὖν, εἰ ὁ μὲν αἰσχρός,	ὁ	δὲ αἰσχίων εἴδους τοῦ αὐτοῦ
[6, 1, 6]	παρ´ ἡμῶν, οὐκ ἐν αὐτοῖς.	Ὁ	δὲ δεξιὸς πρὸς ἀριστερὸν καὶ
[6, 1, 20]	Ἀλλ´ αὕτη μὲν οὐ πάθησις,	ὁ	δὲ ἔχων πάσχων ἔσται τοῦ
[6, 1, 20]	ὁ λόγος ὁ τοῦ κύκνου,	ὁ	δὲ λευκαίνεται ὁ γιγνόμενος κύκνος,
[6, 1, 5]	ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ἢ ὄνομα μόνον.	~Ὁ	δὲ λόγος καὶ ὁ χρόνος
[6, 1, 9]	οὐ κρατοῦντος ὁ ἧττον αἰσχρός,	ὁ	δὲ μᾶλλον ἔτι μᾶλλον οὐ
[6, 1, 8]	φανέντος τοῦ ἐν αὐτῷ μεγέθους,	ὁ	δὲ μικρὸς τῆς μικρότητος. ~Χρὴ
[6, 1, 19]	δύο; {καὶ ὁ μὲν ποιεῖ,	ὁ	δὲ πάσχει} Ἢ ἐν τῇ
[6, 1, 19]	λυπεῖν, οὐχ ὁ μὲν ποιεῖ,	ὁ	δὲ πάσχει, κἂν ἐκ μιᾶς
[6, 1, 11]	εἰ ὁ μὲν μελετήσας ἔχοι,	ὁ	δὲ φύσει, ἀλλ´ ἔξωθεν ἡ
[6, 1, 5]	εἰ συσσημαντικὸν ἐκείνης τῆς κατηγορίας.	Ὁ	δὲ χρόνος, εἰ μὲν κατὰ
[6, 1, 16]	καὶ κίνησιν ἦρχθαι ἐν ἀχρόνῳ,	ὁ	δὲ χρόνος τῷ τοσήνδε γεγονέναι.
[6, 1, 6]	τῷ κεῖσθαι· ὁ μὲν ὡδί,	ὁ	δὲ ὡδί· ἡμεῖς δὲ τὸ
[6, 1, 24]	τοῦ δεξιοῦ ὄντος ἐκεῖ καὶ	ὁ	δεξιὸς ἐκεῖ καὶ ὁ ἀριστερός.
[6, 1, 6]	ἡ σχέσις ἐστὶν αὕτη, ὥσπερ	ὁ	δεξιὸς καὶ ἀριστερὸς καὶ τὸ
[6, 1, 9]	οἷον καὶ τὸ διπλάσιον καὶ	ὁ	διπλάσιος. Πῶς ἂν οὖν ὑφ´
[6, 1, 9]	τιθείη. Καὶ τὸ διπλάσιον καὶ	ὁ	διπλάσιος ὥσπερ ἡ λευκότης καὶ
[6, 1, 9]	ἧττον, μεταλήψει εἴδους οὐ κρατοῦντος	ὁ	ἧττον αἰσχρός, ὁ δὲ μᾶλλον
[6, 1, 26]	καὶ οὐχ ἁπλοῦν ἔτι. Καὶ	ὁ	θεὸς δεύτερος αὐτοῖς τῆς ὕλης·
[6, 1, 26]	καὶ λόγος, ἀσώματος ἂν εἴη	ὁ	θεός, καὶ τὸ ποιητικὸν ἀσώματον.
[6, 1, 11]	ἕξεσι δύναμις. Ἔπειτα διὰ τί	ὁ	κατὰ δύναμιν τοῦ κατὰ ἐπιστήμην
[6, 1, 12]	δέ, πῶς καὶ ὁ ποιὸς	ὁ	κατὰ τὴν ποιότητα ἐν τῇ
[6, 1, 20]	γίγνοιτο ἢ καὶ ἀφανίζοιτο, οἷον	ὁ	καττίτερος, τὸ δὲ βέλτιον γίγνοιτο,
[6, 1, 22]	πρός τι. Ἢ εἰ ἔχει	ὁ	λαβών, ὥσπερ λέγεται ἔχειν χρῶμα,
[6, 1, 10]	~Τὴν δὲ ποιότητα, ἀφ´ ἧς	ὁ	λεγόμενος ποιός, δεῖ λαμβάνειν πρῶτον
[6, 1, 9]	διπλάσιος ὥσπερ ἡ λευκότης καὶ	ὁ	λευκός, οὐχ ὅπερ ταὐτόν. ~Τὴν
[6, 1, 10]	Καὶ ἐν τῇ νόσῳ πῶς	ὁ	λόγος; Ἢ καὶ ἐνταῦθα λόγον
[6, 1, 5]	αὐτῶν· ἡ δὲ πληγὴ μᾶλλον	ὁ	λόγος, καὶ οὐχ ἡ πληγὴ
[6, 1, 20]	Ἀλλ´ εἰ τὸ μὲν λευκαίνει	ὁ	λόγος ὁ τοῦ κύκνου, ὁ
[6, 1, 9]	καὶ θάτερον. Τί οὖν, εἰ	ὁ	μὲν αἰσχρός, ὁ δὲ αἰσχίων
[6, 1, 8]	δὲ μικρότερον, οἱ μὲν μεταλαβόντες	ὁ	μὲν μείζων ἐνεργείᾳ φανέντος τοῦ
[6, 1, 11]	οὐδὲ διαφοραὶ ποιότητος αὗται, εἰ	ὁ	μὲν μελετήσας ἔχοι, ὁ δὲ
[6, 1, 19]	τοῦτο ἐργάζοιτο, ὥστε λυπεῖν, οὐχ	ὁ	μὲν ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει,
[6, 1, 19]	μιᾶς ἐνεργείας τὰ δύο; {καὶ	ὁ	μὲν ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει}
[6, 1, 13]	οἷον Σωκράτης ὅτι πέρυσιν ἦν,	ὁ	μὲν Σωκράτης ἔξωθεν ἂν εἴη,
[6, 1, 6]	ἂν ἴσως ἐν τῷ κεῖσθαι·	ὁ	μὲν ὡδί, ὁ δὲ ὡδί·
[6, 1, 28]	οὐχ αὑτῷ. Οὐκ ὢν οὖν	ὁ	νοῦς αὐτοῖς πῶς ἂν πιστὸς
[6, 1, 29]	ἄρα αὐτή· πὼς γὰρ ἔχουσα	ὁ	νοῦς· καίτοι τό πως ἔχουσα»
[6, 1, 28]	τῷ νῷ λέγουσι λαβεῖν, ἄτοπος	ὁ	νοῦς οὗτος ὁ τὴν ὕλην
[6, 1, 27]	αὐτὸ τὰ πάντα. Ὡς γὰρ	ὁ	ὀρχηστὴς οὐχ ὑποκείμενον τοῖς σχήμασιν
[6, 1, 27]	τὰ ἄλλα, ὥς πως ἔχων	ὁ	ὀρχούμενος τὰ σχήματα. Εἰ δὲ
[6, 1, 12]	οὐδ´ αὖ τὸ παθητικόν, εἰ	ὁ	παθητικὸς ποιός. Καὶ ἴσως βέλτιον
[6, 1, 30]	πως, ἀλλὰ ποιῶν μόνον· καὶ	ὁ	πάσχων οὔ πως ἔχων, ἀλλὰ
[6, 1, 8]	τὴν ὑπόστασιν; Τοιοῦτον γὰρ καὶ	ὁ	πατὴρ καὶ ὁ υἱός· καὶ
[6, 1, 23]	ποιόν, ὅτι ἔχει χρῶμα, καὶ	ὁ	πατὴρ καὶ τὰ τοιαῦτα, ὅτι
[6, 1, 12]	ποιός. Καὶ ἴσως βέλτιον ἐνταῦθα	ὁ	ποιητικός, εἰ κατὰ δύναμιν λέγεται,
[6, 1, 12]	ἐν ποιότητι, πῶς οὐ καὶ	ὁ	ποιητικός; Καὶ εἰ τοῦτο, καὶ
[6, 1, 12]	ἄλλον. Ἐπισκεπτέον δέ, πῶς καὶ	ὁ	ποιὸς ὁ κατὰ τὴν ποιότητα
[6, 1, 20]	διατίθησι τὸν πάσχοντα ἀλλοιοῦσα καὶ	ὁ	ποιῶν ἀπαθὴς ἐκείνου; Πῶς γὰρ
[6, 1, 30]	πῶς πως ἔχον; Ἐπεὶ οὐδ´	ὁ	ποιῶν πως ἔχων, ἀλλὰ μᾶλλόν
[6, 1, 12]	ἓν γένος ἀμφοῖν. Καὶ εἰ	ὁ	πυκτικὸς ἐν ποιότητι, πῶς οὐ
[6, 1, 12]	Διὰ τί οὖν οὐ καὶ	ὁ	πυκτικὸς πρός τι, καὶ ἡ
[6, 1, 16]	κινούμενος καὶ ἤδη κεκίνηται, καὶ	ὁ	τέμνων ἤδη ἔτεμε. Καὶ ὡς
[6, 1, 27]	πάντα δύναται γίγνεσθαι σχηματιζόμενον, ὥσπερ	ὁ	τῇ ὀρχήσει πάντα αὐτὸν ποιῶν,
[6, 1, 21]	ἐνεργείᾳ τῇ παρ´ ἄλλου, εἰ	ὁ	τὴν ἐνέργειαν παραδεξάμενος αὐτοῦ ἐποιήσατο
[6, 1, 28]	λαβεῖν, ἄτοπος ὁ νοῦς οὗτος	ὁ	τὴν ὕλην αὐτοῦ προτάξας καὶ
[6, 1, 4]	μετρηθὲν γίγνεται ποσόν τι, καὶ	ὁ	τόπος κατὰ συμβεβηκός, οὐχ ᾗ
[6, 1, 28]	τὸ ὄν, ὅτι οὐ φθείρεται	ὁ	τόπος νομίσας. Καίτοι καὶ οὗτος
[6, 1, 30]	τὰ ἐν τῷ τόπῳ οὔτε	ὁ	τόπος. Τὸ δὲ ποιεῖν πῶς
[6, 1, 20]	τὸ μὲν λευκαίνει ὁ λόγος	ὁ	τοῦ κύκνου, ὁ δὲ λευκαίνεται
[6, 1, 5]	οὐχ ᾗ αὐτὰ ἐκεῖνα, ὥσπερ	ὁ	τρίπηχυς ποσός, συνῃρημένος καὶ οὗτος
[6, 1, 26]	ἡ σύμβασις; Καὶ ζητεῖν, τίς	ὁ	τρόπος τῆς συμβάσεως· τάχα γὰρ
[6, 1, 8]	γὰρ καὶ ὁ πατὴρ καὶ	ὁ	υἱός· καὶ τὸ ποιητικὸν δὲ
[6, 1, 23]	τοιαῦτα, ὅτι ἔχει υἱόν, καὶ	ὁ	υἱὸς, ὅτι ἔχει πατέρα, καὶ
[6, 1, 10]	πῶς αἱ δυνάμεις; Ἢ καὶ	ὁ	φύσει πυκτικὸς τῷ διακεῖσθαί πως
[6, 1, 21]	κατὰ συμβεβηκός. Εἰ οὖν καλλίων	ὁ	χαλκὸς ἀπὸ τοῦ θερμαίνεσθαι ἢ
[6, 1, 20]	καττίτερος, τὸ δὲ βέλτιον γίγνοιτο,	ὁ	χαλκός, πάσχειν τὸν χαλκὸν φήσομεν,
[6, 1, 13]	ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς καὶ ἕτερον	ὁ	χρόνος· δύο οὖν κατηγορίαι καὶ
[6, 1, 13]	καὶ ταῦτα, ἐν ᾧπερ καὶ	ὁ	χρόνος; Ἐπεὶ καὶ τὸ ἦν
[6, 1, 5]	ἐστίν. Οὐ γὰρ δὴ ποσότης	ὁ	χρόνος· ἡ δὲ ποσότης οὐκ
[6, 1, 5]	μόνον. ~Ὁ δὲ λόγος καὶ	ὁ	χρόνος καὶ ἡ κίνησις πῶς;
[6, 1, 30]	Ἀκαδημίᾳ; Καὶ ὅλως πῶς δὲ	ὁ	χρόνος πως ἔχων; Οὔτε γὰρ
[6, 1, 13]	τετάχθαι. Λέγεται δὲ τοῦ ποσοῦ	ὁ	χρόνος· ὥστε τί δεῖ κατηγορίας
[6, 1, 10]	ἐνεργοῦσαι καὶ τῶν οἰκείων δυνάμεων	ὅ	εἰσιν. Ἀλλ´ ἆρα κατὰ τὰς
[6, 1, 3]	ἄλλῳ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ μηδὲ	ὅ	ἐστιν ἄλλου ὄν, οἷον λευκὸν
[6, 1, 29]	νῦν δὲ οὔτε λέγει ἐκείνη,	ὅ	τε λέγων πολὺ τὸ παρ´
[6, 1, 10]	τις ἡ ποιότης οὐκ οὐσιώδης,	ὃ	δ´ ἂν τὸ αὐτὸ δοκῇ
[6, 1, 19]	τοῦ λεγομένου πάσχειν, τοῦ ἀντιθέτου.	Ὃ	δὲ πάσχειν λέγεται, τὸ γενόμενον
[6, 1, 10]	δεῖ βλέπειν, ἀλλὰ μᾶλλον πρὸς	ὃ	διάκειται· ὥστε κατὰ τὰς οἷον
[6, 1, 26]	τὸ προτάττειν ἁπάντων τὴν ὕλην,	ὃ	δυνάμει ἐστίν, ἀλλὰ μὴ ἐνέργειαν
[6, 1, 14]	τῷδε καὶ τοῦ δεξαμένου πρὸς	ὃ	ἐδέξατο· διὰ τί οὖν οὐ
[6, 1, 11]	καὶ τὸ ἰσχνὸν καὶ λεπτόν,	ὃ	ἐν ἄλλῳ εἴδει παρὰ τὰ
[6, 1, 19]	τι ἕτερον, δι´ οὗ λυπεῖ,	ὃ	ἐν τῷ λυπησομένῳ γενόμενον ἓν
[6, 1, 10]	τὸ οὕτω λογικόν, ἀλλὰ μᾶλλον	ὃ	ἐξ ἀρετῆς κτήσαιτο ἄν τις·
[6, 1, 19]	ζῴου βαίνῃ, τὸ πάσχειν ἐπινοεῖ,	ὃ	ἐπιγίγνεται, ἄλγημα συλλογιζόμενος, οὐ τὸ
[6, 1, 16]	ἤδη ἀλλ´ ἵνα ἐργάσηταί τι,	ὃ	ἕτερόν ἐστι μετ´ αὐτήν. Καὶ
[6, 1, 13]	ἢ τὸ αὐτὸ τῷ ἦν,	ὃ	ἦν εἶδος χρόνου; Ἀλλ´ εἰ
[6, 1, 20]	κίνησιν εἶναι ποιεῖ τὸ πάσχειν,	ὃ	ἦν οὐ πάσχειν κατὰ τὸν
[6, 1, 4]	μηδεμιᾷ τῶν ἄλλων ἁρμόττουσι, τοῦτο,	ὃ	λέγονται, ἔσονται καὶ ἐν τῇ
[6, 1, 27]	ὄν. Εἰ γὰρ δύναμίς ἐστιν,	ὃ	μέλλει ἔσεσθαι, ἐκεῖνο δὲ μὴ
[6, 1, 19]	λυπηθῆναί ἐστι γενέσθαι ἐν πάθει,	ὃ	μὴ ἀντίθετον τῷ ποιῆσαι. ~Ἀλλ´
[6, 1, 10]	οὐ γὰρ ἂν ἐποίησέ τι,	ὃ	μὴ δύναται. Καὶ τὸ κάλλος
[6, 1, 29]	δ´ ἀφρόνως λέγοι αὐτὴν τιθεῖσα	ὃ	μὴ ἔστι μηδὲ δύναται, τίνι
[6, 1, 12]	καὶ γὰρ οὐδὲν αὐτῆς θεώρημα,	ὃ	μὴ πρὸς ἄλλο. Καὶ περὶ
[6, 1, 2]	τι ὂν κατηγορούμενον κατ´ ἀμφοῖν,	ὃ	οὔτε σῶμα οὔτε ἀσώματον ἂν
[6, 1, 20]	ἐκείνου; Πῶς γὰρ ἂν πάθοι	ὃ	ποιεῖ ἐν ἄλλῳ; Ἆρ´ οὖν
[6, 1, 27]	εἰ ὑποκείμενον, ἀνάγκη ἄλλο εἶναι,	ὃ	ποιοῦν εἰς αὐτὴν ἔξω ὂν
[6, 1, 29]	ποιήσουσιν, ἀλλὰ πρὸ τοῦ συνθέτου	ὃ	ποιοῦσιν ἐξ ὕλης καὶ εἴδους
[6, 1, 26]	ἕν. Λέγω δὲ κατὰ συμβεβηκός,	ὃ	τῷ μὴ αὐτὸ ἕν, ἀλλὰ
[6, 1, 11]	ἕκαστον μορφή; Εἰ μὲν γὰρ	καθὸ	εἶδός ἐστιν ἕκαστον, οὐ ποιόν·
[6, 1, 12]	καὶ ἄλλον τρόπον πρός τι,	καθὸ	ἕξεις λέγονται. Ἆρ´ οὖν ἄλλη
[6, 1, 11]	ἕκαστον, οὐ ποιόν· εἰ δὲ	καθὸ	καλὸν μετὰ τὸ τοῦ ὑποκειμένου
[6, 1, 4]	οὔπω δέ, τίς ἡ φύσις	καθὸ	λέγεται, δηλοῦται· ἀλλὰ γραμμή γε
[6, 1, 12]	τὸ γὰρ μεῖζον τὴν ὑπόστασιν,	καθὸ	μεῖζον, πρὸς τὸ ἔλαττον, τὸ
[6, 1, 7]	τὸ ποσὸν αὐτῶν τὴν σχέσιν,	καθὸ	τὸ μὲν ὑπερβάλλει, τὸ δ´
[6, 1, 9]	καὶ ὅλως ταὐτὸν καὶ θάτερον·	διὸ	καὶ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον τὸ
[6, 1, 12]	ἐν τῇ συντυχίᾳ τῇ πρὸς	ἄλλο.	Ἀλλ´ ἐρεῖ τις τὸ μεῖζον
[6, 1, 22]	αὐτοῦ ἢ τὴν τελευτῶσαν εἰς	ἄλλο	ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην ἀπὸ τοῦ
[6, 1, 12]	ποιητικόν; Ἢ ὅταν συντύχῃ αὐτῷ	ἄλλο,	ἀπέλαυσε καὶ μετέβαλε παρ´ ἐκείνου
[6, 1, 22]	τὸ προνοίας τυγχάνειν πάσχειν· εἰς	ἄλλο	γὰρ καὶ περὶ ἄλλου ἡ
[6, 1, 15]	ποιόν, οὕτω καὶ ποιήσεως οὔσης	ἄλλο	γένος τὸ ποιεῖν. Ἆρ´ οὖν
[6, 1, 15]	καὶ ποιότητος οὔσης περὶ αὐτὴν	ἄλλο	γένος τὸ ποιόν, οὕτω καὶ
[6, 1, 27]	ὕλη ὁτὲ μὲν σώματα γίνεται,	ἄλλο	δὲ αὐτῆς ψυχή; Καὶ γὰρ
[6, 1, 6]	τοσόνδε μέγεθος, τὸ δὲ τοσόνδε·	ἄλλο	δὲ τόδε, τὸ δὲ ἄλλο·
[6, 1, 7]	Συνεγέννησεν οὖν ἄμφω ἐξ αὐτῶν	ἄλλο	εἶναι διπλάσιον καὶ ἥμισυ, ἃ
[6, 1, 27]	ἔχουσα. Ἔπειτα εἰ ὑποκείμενον, ἀνάγκη	ἄλλο	εἶναι, ὃ ποιοῦν εἰς αὐτὴν
[6, 1, 10]	δευτέρως καὶ ἀπ´ ἐκείνου καὶ	ἄλλο	ἐν ἄλλῳ, εἴδωλον αὐτοῦ καὶ
[6, 1, 14]	ἑκάστου τούτων σημαίνειν; Εἰ δὲ	ἄλλο	ἐν ἄλλῳ λέγομεν, οὐχ ἓν
[6, 1, 13]	πολλὰς ἀνευρήσομεν ἀπὸ τοῦ ποιεῖν	ἄλλο	ἐν ἄλλῳ. Λεχθήσεται δὲ σαφέστερον
[6, 1, 24]	πάσχειν. Τὸ δὲ ἀνάκειται» τί	ἄλλο	ἢ ἄνω κεῖται» ὥσπερ καὶ
[6, 1, 19]	εἰ μή τι ἀλγοῖ; Τί	ἄλλο	ἢ ἡ ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος
[6, 1, 6]	σχέσεως. Ἡ δὲ σχέσις τί	ἄλλο	ἢ ἡμετέρα κρίσις παραβαλλόντων τὰ
[6, 1, 6]	ἄλλο δὲ τόδε, τὸ δὲ	ἄλλο·	ἡ δὲ παραβολὴ παρ´ ἡμῶν,
[6, 1, 27]	Τὸ γὰρ πρός τι πρὸς	ἄλλο	καὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους,
[6, 1, 4]	ἕν, εἶτ´ ἔπεισι καὶ ἐπ´	ἄλλο,	καὶ ὁ ἀριθμὸς ὅσα μηνύει,
[6, 1, 12]	τὸ αὐτὸ καὶ ποιεῖ εἰς	ἄλλο	καὶ πάσχει, πῶς ἔτι τὸ
[6, 1, 12]	αὐτῆς θεώρημα, ὃ μὴ πρὸς	ἄλλο.	Καὶ περὶ τῶν ἄλλων δὲ
[6, 1, 14]	ἄλλο, καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ	ἄλλο,	καὶ τὸ ἐν ὅλῳ μέρος
[6, 1, 14]	τούτοις, εἰ τὸ ἐν χρόνῳ	ἄλλο	καὶ τὸ ἐν τόπῳ ἄλλο
[6, 1, 14]	ποιήσει, καὶ τὸ ἐν ὕλῃ	ἄλλο,	καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ ἄλλο,
[6, 1, 15]	διὰ τὴν σχέσιν ἄλλου πρὸς	ἄλλο,	κινήσεως δὲ περὶ τὴν οὐσίαν
[6, 1, 1]	καὶ τούτων ἕκαστοι οἱ μὲν	ἄλλο	οἱ δὲ ἄλλο τὸ ἕν,
[6, 1, 10]	χρόα· τὸ μὲν τῆς οὐσίας	ἄλλο,	οἷον ἐνέργεια αὐτῆς, τὸ δὲ
[6, 1, 8]	ἀλλ´ ἐπ´ ἀμφοῖν τὸ ποιοῦν	ἄλλο;	Οἷον ἰσότητα τὴν τὰ ἴσα·
[6, 1, 19]	γιγνόμενον ἢ ἄλγημα ἤ τι	ἄλλο,	οἷον μαραίνεσθαι. Τί οὖν, εἴ
[6, 1, 5]	τις ἄλλη· τὸ γὰρ τοσόνδε	ἄλλο	ὂν τοσόνδε ἐστίν. Οὐ γὰρ
[6, 1, 11]	ποιότητος, καὶ ἕξεις καὶ διαθέσεις	ἄλλο;	Οὐ γὰρ διαφορὰ ποιότητος τὸ
[6, 1, 14]	ἄλλο καὶ τὸ ἐν τόπῳ	ἄλλο	παρὰ χρόνον καὶ τόπον, διὰ
[6, 1, 12]	ποιόν, ᾗ δὲ δύναται εἰς	ἄλλο	ποιητικὸν λεγόμενον πρός τι. Διὰ
[6, 1, 24]	ἄλλο· τοῦ δὲ κεῖσθαι τί	ἄλλο	σημαίνοντος ἢ ἐν τόπῳ ἐστίν»
[6, 1, 10]	οὐκέτι κοινὸν ἡ δύναμις, ἀλλὰ	ἄλλο	τι δεῖ τὸ κοινὸν ζητεῖν.
[6, 1, 20]	Ἀλλὰ ἄλλην φήσομεν; Καὶ πῶς	ἄλλο	τι διατίθησι τὸν πάσχοντα ἀλλοιοῦσα
[6, 1, 29]	λέγοι, τὴν δὲ γραμματικὴν καὶ	ἄλλο	τι. Εἰ δὲ τὰ ποιὰ
[6, 1, 19]	ἐπιζητεῖ τὸ πάσχειν, ὅτι μὴ	ἄλλο	τι ἐν τῷ γραμματείῳ ποιεῖ
[6, 1, 2]	τῆς οὐσίας, εἴρηται. Καὶ προσέτι	ἄλλο	τι ἔσται πρό τε τῆς
[6, 1, 22]	Ἀλλ´ ἐκ τοῦ εἶναι αὐτὸν	ἄλλο	τι. Ἢ ποιεῖν κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 1, 7]	ἐγεννήθη, καὶ τὸ εἶναι οὐκ	ἄλλο	τι ἢ τὸ ἀλλήλοις εἶναι,
[6, 1, 2]	νοητῆς καὶ πρὸ τῆς αἰσθητῆς,	ἄλλο	τι ὂν κατηγορούμενον κατ´ ἀμφοῖν,
[6, 1, 1]	οἱ μὲν ἄλλο οἱ δὲ	ἄλλο	τὸ ἕν, οἱ δὲ τὰ
[6, 1, 19]	τέμνεσθαι τὸ διάφορον, ἀλλὰ κατ´	ἄλλο	τὸ ἐπιγιγνόμενον κίνημα, οἷον τὸ
[6, 1, 19]	ἓν ὂν καὶ ταὐτὸν πεποίηκεν	ἄλλο,	τὸ λυπεῖσθαι. Τί οὖν αὐτὸ
[6, 1, 24]	τοιῷδε» Καὶ τὸ μὲν σχῆμα	ἄλλο·	τοῦ δὲ κεῖσθαι τί ἄλλο
[6, 1, 27]	δύναμίς ἐστιν, ὃ μέλλει ἔσεσθαι,	ἐκεῖνο	δὲ μὴ οὐσία, οὐδ´ ἂν
[6, 1, 21]	οὗ κεκίνηται, ὅτι δὲ μετ´	ἐκεῖνο	ἐγήγερται. Τί οὖν διαφέρει τοῦ
[6, 1, 26]	ὄν, ἡ ὕλη, ἀλλ´ οὐκ	ἐκεῖνο;	Εἰ δὲ ὕστερον ἐκεῖνο, πῶς;
[6, 1, 18]	ἕτερον, σχέσιν μὲν ἔχει πρὸς	ἐκεῖνο,	ἔχει δέ τι παρὰ τὴν
[6, 1, 28]	δὴ καὶ τὸ ὅλον {ὑποβάθρα	ἐκεῖνο}	μὴ ὄν, πῶς ἂν ὑποβάθρα〉
[6, 1, 28]	μὴ ὄν, πῶς ἂν ὑποβάθρα〉	ἐκεῖνο;	Πάντων τε θαυμαστότατον τὸ τῇ
[6, 1, 22]	περὶ ἄλλου τὸ νοεῖν, ἢ	ἐκεῖνο	πάσχειν. Ἢ οὐδὲ τὸ νοεῖν
[6, 1, 26]	εἰ ἅμα, διὰ τί οὐκ	ἐκεῖνο	προτάττουσι; Καὶ διὰ τί τοῦτο
[6, 1, 1]	καὶ ὀρθῶς λέγουσι· μᾶλλον δὲ	ἐκεῖνο	πρῶτον ἐρωτητέον, πότερα ὁμοίως ἔν
[6, 1, 26]	οὐκ ἐκεῖνο; Εἰ δὲ ὕστερον	ἐκεῖνο,	πῶς; Οὐ γὰρ δὴ ἡ
[6, 1, 28]	ἀλλοιουμένῳ ἄλλῳ, μᾶλλόν ἐστιν ἢ	ἐκεῖνο.	Τό τε αἰσθητὸν μετ´ ἐκείνου
[6, 1, 2]	πῶς ἓν γένος ἡ οὐσία;	Ἀπὸ	γὰρ ταύτης πάντως ἀρκτέον. Ὅτι
[6, 1, 3]	γὰρ καὶ τὰ ἄλλα πάντα	ἀπὸ	τῆς οὐσίας τὰ λεγόμενα εἶναι.
[6, 1, 12]	ἡ ὠφέλεια καὶ τὸ βλάβος	ἀπὸ	τῆς ποιότητος καὶ ποιοῦ ἢ
[6, 1, 21]	Εἰ οὖν καλλίων ὁ χαλκὸς	ἀπὸ	τοῦ θερμαίνεσθαι ἢ κατὰ τὸ
[6, 1, 22]	εἰς ἄλλο ἀπ´ αὐτοῦ, ὁρμωμένην	ἀπὸ	τοῦ λεγομένου ποιεῖν. Καὶ κίνησις
[6, 1, 21]	ὄρεξις, εἰ ἡ ὄρεξις κινεῖται	ἀπὸ	τοῦ ὀρεκτοῦ; Εἰ μή τις
[6, 1, 13]	ἐν χρόνῳ, ἄλλας πολλὰς ἀνευρήσομεν	ἀπὸ	τοῦ ποιεῖν ἄλλο ἐν ἄλλῳ.
[6, 1, 20]	ποιόν Ἆρ´ οὖν, ὅταν μὲν	ἀπὸ	τοῦ ποιοῦν〈 τος〉 ἴῃ ἡ
[6, 1, 19]	οὐδὲ μία ἡ τμῆσις ἡ	ἀπὸ	τοῦ τέμνοντος καὶ ἡ ἐν
[6, 1, 3]	οὐδὲ τὸ κυριώτατον λαβεῖν, ἵν´	ἀπὸ	τούτου καὶ τὰς ἄλλας. Συγγενεῖς
[6, 1, 9]	εἰς γένος ἓν ἀδύνατον τὰ	ὑπὸ	τὴν αὐτὴν κατηγορίαν αὐτοῖς τεθέντα.
[6, 1, 18]	παρὰ τό τινος εἶναι καὶ	ὑπό	τινος ἔστι τι ἕτερον, καὶ
[6, 1, 18]	εἶναι καὶ ποδῶν εἶναι καὶ	ὑπό	τινος ἔχει τὸ κίνησις εἶναι.
[6, 1, 25]	τὸ εἶναι, ἐν δὲ τοῖς	ὑπὸ	τὸ αὐτὸ γένος τὸ ἴσον
[6, 1, 29]	ἢ εἶδος; Οὐ γὰρ δὴ	ὑπὸ	τὸ αὐτὸ τὸ μὲν ὄν,
[6, 1, 13]	τὸ χθὲς καὶ πέρυσι, τὰ	ὑπὸ	τὸ ἦν ὑποβεβλῆσθαι γὰρ δεῖ
[6, 1, 26]	ἑαυτὸ ἄξει, ἀλλὰ δεῖ ἢ	πρὸ	αὐτοῦ εἶναι τὸ ἐνεργείᾳ καὶ
[6, 1, 26]	δυνάμει ἐστίν, ἀλλὰ μὴ ἐνέργειαν	πρὸ	δυνάμεως τάττειν, παντάπασιν ἀτοπώτατον. Οὐδὲ
[6, 1, 7]	πρὶν ἡμᾶς ἐπιστῆσαι, καὶ ἴσα	πρὸ	ἡμῶν πρὸς ἄλληλα, καὶ ἐπὶ
[6, 1, 2]	Καὶ προσέτι ἄλλο τι ἔσται	πρό	τε τῆς νοητῆς καὶ πρὸ
[6, 1, 2]	πρό τε τῆς νοητῆς καὶ	πρὸ	τῆς αἰσθητῆς, ἄλλο τι ὂν
[6, 1, 27]	αὐτὴν πλάττοι καὶ ψυχὴν ποιοῖ,	πρὸ	τῆς γινομένης ψυχῆς ἔσται ἡ
[6, 1, 6]	ταὐτὸν ἐν τῷ ποσῷ προϋπάρχει	πρὸ	τῆς σχέσεως. Ἡ δὲ σχέσις
[6, 1, 26]	εἶναι τὸ πρώτως καὶ κυρίως	πρὸ	τοῦ κατὰ σύμβασιν· ἢ πῶς
[6, 1, 17]	κἂν πρὸς ἕτερον, τήν γε	πρὸ	τοῦ πρός τι εἴληχε φύσιν.
[6, 1, 17]	ἑτέρου οὖσα οὐκ ἀφῄρηται τὸ	πρὸ	τοῦ πρός τι εἶναί τε
[6, 1, 29]	γενόμενοι σύνθετόν τι ποιήσουσιν, ἀλλὰ	πρὸ	τοῦ συνθέτου ὃ ποιοῦσιν ἐξ
[6, 1, 8]	τὴν σχέσιν καὶ εἶχε καὶ	πρὸ	τοῦ τὴν ἑτοιμότητα, ἐν δὲ
[6, 1, 28]	ὄντι, οἷς οὖσιν ὑπάρχειν καὶ	τὸ	ἀεὶ μένειν. Οὐδὲ γάρ, εἰ
[6, 1, 14]	τόπου τὸ Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ	τὸ	Ἀθήνησι τοῦτό ἐστι τὸ ἐν
[6, 1, 14]	τὸ Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ τόπου	τὸ	Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ τὸ Ἀθήνησι
[6, 1, 14]	τόπον φήσουσι σημαίνειν· ὥστε καὶ	τὸ	Ἀθήνησιν· ὥστε τοῦ τόπου τὸ
[6, 1, 19]	πάθος τὸ ἀκοῦσαι οὐδ´ ὅλως	τὸ	αἰσθάνεσθαι, ἀλλὰ τὸ λυπηθῆναί ἐστι
[6, 1, 18]	τὸ αἰσθητόν, διὰ τί αὐτὸ	τὸ	αἰσθάνεσθαι οὐκέτι πρὸς τὸ αἰσθητόν;
[6, 1, 18]	Καὶ γὰρ τὴν αἴσθησιν πρὸς	τὸ	αἰσθητόν· ἀλλ´ εἰ κἀκεῖ τὴν
[6, 1, 18]	εἰ κἀκεῖ τὴν αἴσθησιν πρὸς	τὸ	αἰσθητόν, διὰ τί αὐτὸ τὸ
[6, 1, 18]	αὐτὸ τὸ αἰσθάνεσθαι οὐκέτι πρὸς	τὸ	αἰσθητόν; Καὶ ἡ αἴσθησις δέ,
[6, 1, 19]	ἐστὶ τοῦ εἰς ὅν, οἷον	τὸ	ἀκοῦσαι; Ἢ οὐ πάθος τὸ
[6, 1, 19]	τὸ ἀκοῦσαι; Ἢ οὐ πάθος	τὸ	ἀκοῦσαι οὐδ´ ὅλως τὸ αἰσθάνεσθαι,
[6, 1, 19]	τὴν ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος οἷον	τὸ	ἀλγεῖν· εἰ δέ τις λέγοι
[6, 1, 19]	ἄλλο τὸ ἐπιγιγνόμενον κίνημα, οἷον	τὸ	ἀλγεῖν· καὶ γὰρ τὸ πάσχειν
[6, 1, 7]	εἶναι οὐκ ἄλλο τι ἢ	τὸ	ἀλλήλοις εἶναι, τῷ μὲν διπλασίῳ
[6, 1, 22]	κίνησιν {τὴν ἀλλοίωσιν} τὴν κατὰ	τὸ	ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν· καὶ τὸ ποιεῖν
[6, 1, 27]	πάντων ἐν τῷ τιμίῳ μὴ	τὸ	ἄμορφον μηδὲ τὸ παθητὸν μηδὲ
[6, 1, 19]	λέγεται, τὸ γενόμενον ὕστερον, οὐ	τὸ	ἀντίθετον, οἷον τῷ καίειν τὸ
[6, 1, 28]	τίθεσθαι ὄν. Οὐδὲ γὰρ ὀρθῶς	τὸ	ἀντιτυπὲς αὐτῇ διδόασι· ποιότης γὰρ
[6, 1, 14]	τόποι καὶ μέρη τόπου, ὥσπερ	τὸ	ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ
[6, 1, 14]	ὅτι ἀφωρισμένως μᾶλλον. Εἰ οὖν	τὸ	ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ
[6, 1, 16]	ἀλλ´ εἶναι αὐτὴν διαιρεῖν ἐπὶ	τὸ	ἄνω· ὥστε ἐξ ἀπείρου συμβαίνοι
[6, 1, 26]	δυνατὸν προτάττειν ἁπάντων ὄγκον, ἀλλὰ	τὸ	ἄογκον καὶ τὸ ἕν, καὶ
[6, 1, 27]	καὶ ἀνόητον καὶ σκοτεινὸν καὶ	τὸ	ἀόριστον τίθεσθαι ἀρχήν, καὶ τούτῳ
[6, 1, 11]	τραχὺ καὶ τὸ λεῖον καὶ	τὸ	ἀραιὸν καὶ τὸ πυκνὸν οὐκ
[6, 1, 6]	ἡμεῖς δὲ τὸ δεξιὸν καὶ	τὸ	ἀριστερὸν ἐνοήσαμεν, ἐν δὲ αὐτοῖς
[6, 1, 16]	ἀρξαμένην καὶ αὐτὴν ἄπειρον εἰς	τὸ	ἀρξάμενον εἶναι. Τοῦτο γὰρ συμβαίνει
[6, 1, 2]	ἢ τὸ σῶμα ἀσώματον, ἢ	τὸ	ἀσώματον σῶμα. Οὐ μὴν ἀλλὰ
[6, 1, 16]	αὐτῆς τὴν ἐνέργειαν, προστιθέντα δὲ	τὸ	ἀτελές. Τὸ γὰρ ἀτελὲς λέγεται
[6, 1, 20]	μὲν αὔξοι, τὸ δὲ αὔξοιτο,	τὸ	αὐξόμενον πάσχειν; Ἢ μόνον ἐν
[6, 1, 10]	σκοποῦ οὖσα πῶς δύναμις; Ἢ	τὸ	αὑτῆς ἑκάστη πράττει οὐ πρὸς
[6, 1, 25]	εἶναι, ἐν δὲ τοῖς ὑπὸ	τὸ	αὐτὸ γένος τὸ ἴσον εἰς
[6, 1, 10]	οὐκ οὐσιώδης, ὃ δ´ ἂν	τὸ	αὐτὸ δοκῇ καὶ εἰς οὐσίαν
[6, 1, 22]	τις οὐσία γίνηται. Γίνεται τοίνυν	τὸ	αὐτὸ ἐν σχέσει τινὶ ποιεῖν,
[6, 1, 12]	ἐκείνου οὗ ἔχει. Εἰ δὲ	τὸ	αὐτὸ καὶ ποιεῖ εἰς ἄλλο
[6, 1, 5]	θεῖτο, καὶ ἡ οὐσία ἔσται	τὸ	αὐτὸ καὶ ποσόν. Τὸ δὲ
[6, 1, 9]	διὸ καὶ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον	τὸ	αὐτὸ καὶ ταὐτὸν καὶ θάτερον.
[6, 1, 6]	καὶ λεγόντων τοῦτο καὶ τοῦτο	τὸ	αὐτὸ μέγεθος ἔχει καὶ τὴν
[6, 1, 21]	οὐσίαν συντελοῦν, τῷ δὲ μή,	τὸ	αὐτὸ πάσχειν καὶ οὐ πάσχειν
[6, 1, 22]	πάσχειν, εἰ μὲν παρὰ τούτῳ	τὸ	αὐτό, ποιεῖν, εἰ δὲ παρὰ
[6, 1, 1]	γένη. Εἰ δὲ συνωνύμως, ἄτοπον	τὸ	αὐτὸ σημαίνειν τὴν οὐσίαν ἐπί
[6, 1, 29]	εἶδος; Οὐ γὰρ δὴ ὑπὸ	τὸ	αὐτὸ τὸ μὲν ὄν, τὸ
[6, 1, 13]	ἐγκείμενον τί αὐτοῖς ἔσται ἢ	τὸ	αὐτὸ τῷ ἦν, ὃ ἦν
[6, 1, 18]	ποιεῖν φατέον τὸ νοεῖν καὶ	τὸ	βαδίζειν. Ἀλλ´ εἰ μὴ ἐν
[6, 1, 19]	ὃ ἐπιγίγνεται, ἄλγημα συλλογιζόμενος, οὐ	τὸ	βαδίζειν· ἢ ἐπενόησεν ἂν καὶ
[6, 1, 18]	ἤ τινας καὶ ἀπολύτους, οἷον	τὸ	βαδίζειν καὶ τὸ λέγειν, καὶ
[6, 1, 21]	τὸ χεῖρον ἢ μὴ πρὸς	τὸ	βέλτιον, τὴν τοιαύτην ἀλλοίωσιν πεῖσιν
[6, 1, 12]	γὰρ δοκεῖ ἡ ὠφέλεια καὶ	τὸ	βλάβος ἀπὸ τῆς ποιότητος καὶ
[6, 1, 16]	ἐνέργειαν, προστιθέντα δὲ τὸ ἀτελές.	Τὸ	γὰρ ἀτελὲς λέγεται περὶ αὐτῆς,
[6, 1, 12]	ὡς τὸ μεῖζον τὸ ποιητικόν·	τὸ	γὰρ μεῖζον τὴν ὑπόστασιν, καθὸ
[6, 1, 27]	πρός τι γὰρ ἡ ὕλη.	Τὸ	γὰρ πρός τι πρὸς ἄλλο
[6, 1, 6]	ποιὸν οὐδέν. Οὐδὲ τὰ ἴσα·	τὸ	γὰρ ταὐτὸν ἐν τῷ ποσῷ
[6, 1, 5]	χρόνος εἶναι φύσις τις ἄλλη·	τὸ	γὰρ τοσόνδε ἄλλο ὂν τοσόνδε
[6, 1, 19]	ἀντιθέτου. Ὃ δὲ πάσχειν λέγεται,	τὸ	γενόμενον ὕστερον, οὐ τὸ ἀντίθετον,
[6, 1, 7]	θεωροῦμεν καὶ ἡ γνῶσις πρὸς	τὸ	γινωσκόμενον οὗ δὴ καὶ φανερώτερον
[6, 1, 18]	ἐνεργείας, ἢ ἐν ἑκατέροις ἑκάτερον.	Τὸ	γοῦν βαδίζειν ἀπολελυμένον ὂν κίνησιν
[6, 1, 19]	τὸ δὲ πάσχειν. Οἷον καὶ	τὸ	γράφειν, καίτοι ὂν ἐν ἄλλῳ,
[6, 1, 19]	τὸ μὲν μὴ ἐν ἄλλῳ,	τὸ	δ´ ἐν ἄλλῳ συνιστάμενον· καὶ
[6, 1, 21]	μὲν ἐν τῷ χεῖρον γίγνεσθαι,	τὸ	δ´ ἐν τῷ βέλτιον, ἢ
[6, 1, 7]	εἶναι τόδε τοῦδε, καὶ ἔχει,	τὸ	δ´ ἔχεται, καὶ πρὶν ἡμᾶς
[6, 1, 7]	σχέσιν, καθὸ τὸ μὲν ὑπερβάλλει,	τὸ	δ´ ὑπερβάλλεται. Εἰ δὲ καὶ
[6, 1, 6]	ἢ ἡμῶν τὴν παράθεσιν νοούντων;	Τὸ	δ´ ὑπερέχον τὸ μὲν τοσόνδε
[6, 1, 6]	δὲ τοσόνδε· ἄλλο δὲ τόδε,	τὸ	δὲ ἄλλο· ἡ δὲ παραβολὴ
[6, 1, 24]	ἐν τῷ πεπονθέναι ἢ πάσχειν.	Τὸ	δὲ ἀνάκειται» τί ἄλλο ἢ
[6, 1, 20]	Καὶ εἰ τὸ μὲν αὔξοι,	τὸ	δὲ αὔξοιτο, τὸ αὐξόμενον πάσχειν;
[6, 1, 21]	μὲν εἰς ἄλλον παρ´ αὐτοῦ,	τὸ	δὲ ἀφ´ ἑτέρου ἐν ἄλλῳ
[6, 1, 20]	καὶ ἀφανίζοιτο, οἷον ὁ καττίτερος,	τὸ	δὲ βέλτιον γίγνοιτο, ὁ χαλκός,
[6, 1, 10]	οὐσίας ἄλλο, οἷον ἐνέργεια αὐτῆς,	τὸ	δὲ δευτέρως καὶ ἀπ´ ἐκείνου
[6, 1, 7]	σχέσιν αὐτῶν πρὸς τῷ δύο,	τὸ	δὲ ἓν εἶναι, ἔσχε τὸ
[6, 1, 7]	διπλάσιον λέγεσθαί τε καὶ εἶναι,	τὸ	δὲ ἓν ἥμισυ ἔσχεν αὐτό.
[6, 1, 21]	οἷον τὸ νοεῖν, τὸ δοξάζειν;	Τὸ	δὲ θερμανθῆναι παρ´ αὐτοῦ διανοηθέντος
[6, 1, 5]	ἔσται τὸ αὐτὸ καὶ ποσόν.	Τὸ	δὲ ἴσον καὶ ἄνισον ἴδιον
[6, 1, 27]	τι, εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός;	Τὸ	δὲ καθ´ αὑτὸ ὄν καὶ
[6, 1, 25]	ἄλλα πάθη, καὶ διῃροῦντο ταῦτα.	Τὸ	δὲ καὶ λέγειν τὰ μὲν
[6, 1, 20]	εἰ τὸ μὲν καλὸν ποιοῖ,	τὸ	δὲ καλλύνοιτο, τὸ καλλυνόμενον πάσχειν;
[6, 1, 17]	κίνησιν εἰς τὸ πρός τι,	τὸ	δὲ κινεῖσθαι ἕν τι γένος
[6, 1, 11]	κωλύει καὶ ὧς ποιὰ εἶναι.	Τὸ	δὲ κοῦφον καὶ βαρὺ γνωσθὲν
[6, 1, 3]	μέρος καὶ τὸ τὶ» ἐκείνου·	τὸ	δὲ λευκὸν κατ´ ἄλλου, ὅτι
[6, 1, 8]	καὶ ὅλως ταὐτότητί τινι ταὐτά·	τὸ	δὲ μέγα καὶ μικρόν, τὸ
[6, 1, 8]	Ὅταν δὲ τὸ μὲν μεῖζον,	τὸ	δὲ μικρότερον, οἱ μὲν μεταλαβόντες
[6, 1, 8]	μικρόν, τὸ μὲν μεγέθους παρουσίᾳ,	τὸ	δὲ μικρότητος. Ὅταν δὲ τὸ
[6, 1, 18]	ἀπολελυμένον ὂν κίνησιν ἂν εἴποιεν,	τὸ	δὲ νοεῖν οὐκ ἔχον τὸ
[6, 1, 29]	τὸ αὐτὸ τὸ μὲν ὄν,	τὸ	δὲ οὐκ ὂν δύναται εἶναι.
[6, 1, 19]	καὶ οὐκέτι τὸ μὲν ποιεῖν,	τὸ	δὲ πάσχειν, ἀλλὰ τὸ ποιεῖν
[6, 1, 22]	ποιεῖν, καθόσον ποιεῖν, ἀπαθὲς τηροῦσα,	τὸ	δὲ πάσχειν ἐν τῷ διατίθεσθαι
[6, 1, 17]	νῦν τὸ μὲν ποιεῖν λέγουσι,	τὸ	δὲ πάσχειν; ~Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ
[6, 1, 19]	νομίζειν εἶναι, τὸ μὲν ποιεῖν,	τὸ	δὲ πάσχειν. Οἷον καὶ τὸ
[6, 1, 21]	τὰς δὲ ὁλκὰς οὔσας πείσεις,	τὸ	δὲ πάσχειν οὐ τῷ παρ´
[6, 1, 17]	εἰς τὸ πρός τι ἀνάξουσι,	τὸ	δὲ ποιεῖν ἓν γένος θήσονται,
[6, 1, 30]	τῷ τόπῳ οὔτε ὁ τόπος.	Τὸ	δὲ ποιεῖν πῶς πως ἔχον;
[6, 1, 12]	καθὸ μεῖζον, πρὸς τὸ ἔλαττον,	τὸ	δὲ ποιητικὸν τῷ τοιόνδε εἶναι
[6, 1, 29]	μάτην λέγεται, καὶ ὕλη μόνον,	τὸ	δὲ ποιὸν οὐδέν. Ἀλλ´ οὐδὲ
[6, 1, 14]	ἑξῆς τοῖς περὶ τοῦ ποῦ.	~Τὸ	δὲ ποῦ, ἐν Λυκίῳ καὶ
[6, 1, 30]	οὐ πὼς ἔχων» ἀλλὰ ἔχων»	Τὸ	δὲ πρός τι, εἰ μὲν
[6, 1, 6]	ὑφ´ ἓν καὶ μίαν κατηγορίαν.	~Τὸ	δὲ πρός τι οὕτως ἐπισκεπτέον,
[6, 1, 6]	πρότερον καὶ ὕστερον χρόνοι δύο·	τὸ	δὲ πρότερον καὶ ὕστερον ἡμεῖς
[6, 1, 29]	ἔτι γὰρ μᾶλλον οὐκ ὄν.	Τὸ	δὲ τέταρτον λεχθὲν καὶ πολλῷ
[6, 1, 8]	ὄνομα μόνον παρέσχε τῷ ἑτέρῳ,	τὸ	δὲ τὴν ὑπόστασιν; Τοιοῦτον γὰρ
[6, 1, 6]	ὑπερέχον τὸ μὲν τοσόνδε μέγεθος,	τὸ	δὲ τοσόνδε· ἄλλο δὲ τόδε,
[6, 1, 11]	ἢ αἰσχρόν, λόγον ἂν ἔχοι.	Τὸ	δὲ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον
[6, 1, 10]	τὴν οὐσίαν ποιότης τοῦ ὑποκειμένου.	Τὸ	δὲ τρίγωνον ποιότης τοῦ ἐν
[6, 1, 7]	ἔστι τὸ μὲν αὐτῶν πρότερον,	τὸ	δὲ ὕστερον, ἀλλ´ ἅμα ὑφίσταται.
[6, 1, 25]	τῷ αὐτῷ τὸ μὲν πρότερον,	τὸ	δὲ ὕστερον εἶναι. Ἐν μὲν
[6, 1, 13]	ἀόριστον μὲν εἶναι τὸ ἦν,	τὸ	δὲ χθὲς καὶ τὸ πέρυσιν
[6, 1, 14]	τοῦ Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ τὸ ὧδε	τὸ	δεικτικὸν τόπον φήσουσι σημαίνειν· ὥστε
[6, 1, 6]	ὁ δὲ ὡδί· ἡμεῖς δὲ	τὸ	δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερὸν ἐνοήσαμεν,
[6, 1, 8]	μὲν παρεξέβημεν· ἐκεῖθεν δὲ ζητητέον	τὸ	διὰ τί ἐπὶ τούτων οὐχ
[6, 1, 19]	οὐ κατ´ αὐτὸ τὸ τέμνεσθαι	τὸ	διάφορον, ἀλλὰ κατ´ ἄλλο τὸ
[6, 1, 9]	ἅμα οὖν τῷδε μὲν προσῆλθε	τὸ	διπλάσιον, ἄλλῳ δὲ τὸ ἥμισυ,
[6, 1, 9]	αἰτίας τοῦ γὰρ διπλάσιον εἶναι	τὸ	διπλάσιον αὐτὸ αἴτιον, τῷ δὲ
[6, 1, 9]	παρονομαζόμενα ἀπ´ αὐτῶν, οἷον καὶ	τὸ	διπλάσιον καὶ ὁ διπλάσιος. Πῶς
[6, 1, 9]	οὐ ζῷον ἐκεῖ τιθείη. Καὶ	τὸ	διπλάσιον καὶ ὁ διπλάσιος ὥσπερ
[6, 1, 6]	ὁ δεξιὸς καὶ ἀριστερὸς καὶ	τὸ	διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ, ἢ
[6, 1, 7]	ἣ πρός τι λέγεται. Οἷον	τὸ	διπλάσιον πρὸς ἥμισυ τὴν ὑπόστασιν
[6, 1, 12]	τὰς ἄλλας κατηγορίας, {ἢ} εἰ	τὸ	διττὸν ὧδε κἀκεῖ, ἢ ὑφ´
[6, 1, 4]	ᾗ συνεχὲς ποσὸν φήσουσιν εἶναι,	τὸ	διωρισμένον οὐκ ἂν εἴη ποσόν·
[6, 1, 21]	ἄλλον δέ, οἷον τὸ νοεῖν,	τὸ	δοξάζειν; Τὸ δὲ θερμανθῆναι παρ´
[6, 1, 26]	παντάπασιν ἀτοπώτατον. Οὐδὲ γὰρ ἔστι	τὸ	δυνάμει εἰς ἐνέργειαν ἐλθεῖν ποτε
[6, 1, 10]	ἡ ποιότης, ὥστε ἄλλως μὲν	τὸ	δυνάμενον ποιεῖν, ἄλλως δὲ τὸ
[6, 1, 26]	Οὐ γὰρ δὴ ἡ ὕλη	τὸ	εἶδος γεννᾷ, ἡ ἄποιος τὸ
[6, 1, 26]	καὶ εἴδους. Καὶ πόθεν αὐτῷ	τὸ	εἶδος; Εἰ δὲ καὶ ἄνευ
[6, 1, 27]	Καὶ γὰρ εἰ ἄλλοθεν προσίοι	τὸ	εἶδος, οὐδαμῇ ψυχὴ ἂν γένοιτο
[6, 1, 2]	οὐσίαν ἔχειν, ὅταν μᾶλλον λέγηται	τὸ	εἶδος οὐσία ἢ ἡ ὕλη·
[6, 1, 11]	ἡ διαφορά· κατ´ αὐτὸ δὲ	τὸ	εἶδος τῆς πυκτικῆς πῶς; Καὶ
[6, 1, 3]	τὴν νοητὴν οὐσίαν, τὴν ὕλην,	τὸ	εἶδος, τὸ ἐξ ἀμφοῖν; Οἷον
[6, 1, 10]	καὶ κοινὸν ἡ μορφὴ καὶ	τὸ	εἶδος τὸ ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ
[6, 1, 25]	αὐτὸ γένος τὸ ἴσον εἰς	τὸ	εἶναι ἕκαστον ἔχει παρὰ τοῦ
[6, 1, 25]	ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου λαμβάνει	τὸ	εἶναι, ἐν δὲ τοῖς ὑπὸ
[6, 1, 27]	παρά τε τῆς ὕλης ἔχων	τὸ	εἶναι καὶ σύνθετος καὶ ὕστερος,
[6, 1, 7]	ἃ πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη, καὶ	τὸ	εἶναι οὐκ ἄλλο τι ἢ
[6, 1, 8]	ἐπὶ τούτων οὐχ ὁμοίως, Ἀλλὰ	τὸ	εἶναι τοῦτο τὸ παρ´ ἀλλήλων
[6, 1, 25]	τῆς ὕλης, οἶμαι, τοῖς ἄλλοις	τὸ	εἶναι ὑπάρχειν. Ἔπειτα τὸ ὑποκείμενον
[6, 1, 7]	καὶ φανερώτερον τὸ τῆς ὑποστάσεως	τὸ	ἐκ τῆς σχέσεως παυστέον μὲν
[6, 1, 19]	τεμνομένῳ, ἀλλ´ ἔστι τὸ τέμνειν	τὸ	ἐκ τῆς τοιᾶσδε ἐνεργείας καὶ
[6, 1, 19]	τῷ καίειν τὸ καίεσθαι, ἀλλὰ	τὸ	ἐκ τοῦ καίειν καὶ καίεσθαι
[6, 1, 12]	ἐρεῖ τις τὸ μεῖζον καὶ	τὸ	ἔλαττον μεταλήψει μεγέθους καὶ μικρότητος·
[6, 1, 12]	τὴν ὑπόστασιν, καθὸ μεῖζον, πρὸς	τὸ	ἔλαττον, τὸ δὲ ποιητικὸν τῷ
[6, 1, 16]	διανύσαι, οὔπω δὲ ἦν διανύσας,	τὸ	ἐλλεῖπον οὐ τῆς βαδίσεως οὐδὲ
[6, 1, 14]	τόπον, διὰ τί οὐ καὶ	τὸ	ἐν ἀγγείῳ ἄλλην κατηγορίαν ποιήσει,
[6, 1, 14]	εἰ τὸ Ἀθήνησι τοῦτό ἐστι	τὸ	ἐν Ἀθήναις ἐστί» πρὸς τῷ
[6, 1, 20]	ποιεῖ ἐν ἄλλῳ; Ἆρ´ οὖν	τὸ	ἐν ἄλλῳ τὴν κίνησιν εἶναι
[6, 1, 27]	γὰρ τὸ ὑποκείμενον, οὐ πρὸς	τὸ	ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ πρὸς τὸ
[6, 1, 6]	ἐν τῷ ποιῷ. Ἀλλὰ παρὰ	τὸ	ἐν ἑκατέρῳ ποιὸν οὐδέν. Οὐδὲ
[6, 1, 30]	χθὲς καὶ τὸ πέρυσι καὶ	τὸ	ἐν Λυκίῳ καὶ Ἀκαδημίᾳ; Καὶ
[6, 1, 23]	ἀμφοῖν οὐ ταὐτόν. Ἔτι καὶ	τὸ	ἐν ὀλίγοις πῶς εὔλογον ἔχειν
[6, 1, 14]	τὸ ἐν ὑποκειμένῳ ἄλλο, καὶ	τὸ	ἐν ὅλῳ μέρος καὶ τὸ
[6, 1, 19]	ἕν, θεωροῦντας παρὰ τὸ ποσὸν	τὸ	ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ τὸ
[6, 1, 14]	τὸ ἐν χρόνῳ ἄλλο καὶ	τὸ	ἐν τόπῳ ἄλλο παρὰ χρόνον
[6, 1, 10]	ᾧ, οὐχ ἁπλῶς τρίγωνον, ἀλλὰ	τὸ	ἐν τούτῳ καὶ καθόσον ἐμόρφωσεν.
[6, 1, 25]	εἴπερ τοῦτο δεῖ γένος εἶναι	τὸ	ἐν τῷ τί ἐστι τῶν
[6, 1, 14]	ἀγγείῳ ἄλλην κατηγορίαν ποιήσει, καὶ	τὸ	ἐν ὕλῃ ἄλλο, καὶ τὸ
[6, 1, 14]	τὸ ἐν ὕλῃ ἄλλο, καὶ	τὸ	ἐν ὑποκειμένῳ ἄλλο, καὶ τὸ
[6, 1, 13]	ἐν ἑτέρῳ ποιεῖν, ὡς ἐνταῦθα	τὸ	ἐν χρόνῳ, ἄλλας πολλὰς ἀνευρήσομεν
[6, 1, 14]	μόνον. Πρὸς δὲ τούτοις, εἰ	τὸ	ἐν χρόνῳ ἄλλο καὶ τὸ
[6, 1, 13]	εἶναι, ἀλλ´ οὐ χρόνον, τοῦτο	τὸ	ἐν χρόνῳ εἰ μὲν τὸ
[6, 1, 13]	καὶ οὐχ ἁπλοῦν. Εἰ δὲ	τὸ	ἐν χρόνῳ φήσουσι τὸ ποτὲ
[6, 1, 26]	ὄγκον, ἀλλὰ τὸ ἄογκον καὶ	τὸ	ἕν, καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς
[6, 1, 1]	μὲν ἄλλο οἱ δὲ ἄλλο	τὸ	ἕν, οἱ δὲ τὰ πεπερασμένα
[6, 1, 19]	τὸ λυπεῖσθαι. Τί οὖν αὐτὸ	τὸ	ἓν γενόμενον, πρὶν καὶ λύπην
[6, 1, 2]	τί ἐστι, καὶ ἴσως οὐδὲ	τὸ	ἓν καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ δεκτικὸν
[6, 1, 26]	δεῖ ἢ πρὸ αὐτοῦ εἶναι	τὸ	ἐνεργείᾳ καὶ οὐκέτι τοῦτο ἀρχή,
[6, 1, 26]	δυνάμει ἐνέργεια· ἐνυπῆρχε γὰρ ἂν	τὸ	ἐνεργείᾳ, καὶ οὐχ ἁπλοῦν ἔτι.
[6, 1, 3]	οὐσίαν, τὴν ὕλην, τὸ εἶδος,	τὸ	ἐξ ἀμφοῖν; Οἷον εἴ τις
[6, 1, 27]	οὐχ ὑποκείμενον· εἰ τοῦτο, πρὸς	τὸ	ἔξω, ὥστε παραλελειμμένον ἂν εἴη
[6, 1, 19]	καίειν καὶ καίεσθαι ἑνὸς ὄντος,	τὸ	ἐπ´ αὐτῷ γιγνόμενον ἢ ἄλγημα
[6, 1, 10]	ἡ μορφὴ καὶ τὸ εἶδος	τὸ	ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ μετὰ τὴν
[6, 1, 29]	δύναται εἶναι. Ἀλλὰ τί τοῦτο	τὸ	ἐπὶ τῇ ὕλῃ πως ἔχον;
[6, 1, 19]	τὸ διάφορον, ἀλλὰ κατ´ ἄλλο	τὸ	ἐπιγιγνόμενον κίνημα, οἷον τὸ ἀλγεῖν·
[6, 1, 10]	εἶναι ἔξωθεν τῆς οὐσίας, καὶ	τὸ	ἐπιγιγνόμενον μετὰ τὴν οὐσίαν ποιότης
[6, 1, 30]	τοῖς ἤδη οὖσιν ἄτοπον συντάττειν	{τὸ	ἐπιγινόμενον} εἰς ταὐτὸν γένος τοῖς
[6, 1, 30]	δ´ ἐν γένει τῷ αὐτῷ	τὸ〉	ἐπιγινόμενον πρᾶγμα τοῖς ἤδη οὖσιν
[6, 1, 13]	ἦν καὶ τὸ ἔστι καὶ	τὸ	ἔσται, εἴδη ὄντα χρόνου, δίκαιον
[6, 1, 23]	καὶ ἴσως ὁμωνύμως· ἐπεὶ καὶ	τὸ	ἕστηκεν» ἐπ´ ἀμφοῖν οὐ ταὐτόν.
[6, 1, 13]	Ἐπεὶ καὶ τὸ ἦν καὶ	τὸ	ἔστι καὶ τὸ ἔσται, εἴδη
[6, 1, 14]	ἐστί» πρὸς τῷ τόπῳ καὶ	τὸ	ἔστι προσκατηγορεῖται· δεῖ δὲ οὔ·
[6, 1, 29]	ἔπειτα ἐν θατέρῳ τῶν εἰδῶν	τὸ	ἕτερον τιθεῖσα, ὥσπερ ἄν τις
[6, 1, 23]	ἄλλα πάντα αὖ τὰ〉 κατὰ	τὸ	ἔχειν λεγόμενα καὶ εἰς ἕξιν
[6, 1, 23]	~Περὶ δὲ τοῦ ἔχειν, εἰ	τὸ	ἔχειν πολλαχῶς, διὰ τί οὐ
[6, 1, 23]	ἀνακτέον· οὐ γὰρ διοίσει κατὰ	τὸ	ἐχόμενον. Εἰ μέντοι ποιότητα ἔχειν
[6, 1, 9]	εἶδος· ἡ δὲ ἕξις πρὸς	τὸ	ἐχόμενον ἐνέργειά τις οἷον συνέχουσα,
[6, 1, 6]	μᾶλλον σημαίνοι, ἡ δὲ κατὰ	τὸ	ἐχόμενον ποιὸν ἂν εἴη· καὶ
[6, 1, 10]	ταῖς φυσικαῖς δυνάμεσιν, ἀφ´ ἧς	τὸ	ἔχον δύναται ἃ δύναται, οὐκέτι
[6, 1, 6]	καὶ διάθεσις ἡ μὲν κατὰ	τὸ	ἔχον λεγομένη ἔχειν ἂν μᾶλλον
[6, 1, 27]	τίνος οὖν ἔσχεν ἡ ὕλη	τὸ	ἐψυχῶσθαι, καὶ ὅλως τῆς ψυχῆς
[6, 1, 19]	ζωή. Ἐν χρόνῳ γὰρ τελείῳ	τὸ	ζῆν ἑκάστου καὶ ἡ εὐδαιμονία
[6, 1, 19]	ταὐτὸν ταῖς κινήσεσιν ἐλθεῖν, οἷον	τὸ	ζῆν καὶ ἡ ζωή. Ἐν
[6, 1, 7]	ἐκ τῆς σχέσεως παυστέον μὲν	τὸ	ζητεῖν, εἰ ἔστι σχέσις, ἐπισημηναμένους
[6, 1, 27]	ἄμορφον μηδὲ τὸ παθητὸν μηδὲ	τὸ	ζωῆς ἄμοιρον καὶ ἀνόητον καὶ
[6, 1, 27]	καθόσον μόριον αὐτοῦ, οὐσίαν· καὶ	τὸ	ζῷον μὴ παρὰ τῆς ψυχῆς
[6, 1, 18]	δέ τι παρὰ τὴν σχέσιν,	τὸ	ἢ ἐνέργεια ἢ πάθος εἶναι.
[6, 1, 18]	νόησις παρὰ τὸ πρός τι	τὸ	ἢ κίνησις εἶναι ἢ ἐνέργεια.
[6, 1, 6]	ἀριστερὸς καὶ τὸ διπλάσιον καὶ	τὸ	ἥμισυ, ἢ ἐπὶ μὲν τῶν
[6, 1, 9]	διπλάσιον αὐτὸ αἴτιον, τῷ δὲ	τὸ	ἥμισυ. Καὶ τὰ μὲν τῷ
[6, 1, 9]	προσῆλθε τὸ διπλάσιον, ἄλλῳ δὲ	τὸ	ἥμισυ, καὶ τῷδε μὲν τὸ
[6, 1, 7]	μὲν διπλασίῳ παρὰ τοῦ ὑπερέχειν	τὸ	ἥμισυ, τῷ δὲ ἡμίσει παρὰ
[6, 1, 13]	λέγοιεν ὡς οὐ μόνον χρόνος	τὸ	ἦν καὶ ἔσται, καὶ τὸ
[6, 1, 13]	καὶ ὁ χρόνος; Ἐπεὶ καὶ	τὸ	ἦν καὶ τὸ ἔστι καὶ
[6, 1, 13]	τὸ πέρυσιν ὡρίσθαι, πρῶτον μὲν	τὸ	ἦν ποῦ τάξομεν; Ἔπειτα τὸ
[6, 1, 13]	εἰ τῷ ἀόριστον μὲν εἶναι	τὸ	ἦν, τὸ δὲ χθὲς καὶ
[6, 1, 13]	χθὲς καὶ πέρυσι, τὰ ὑπὸ	τὸ	ἦν ὑποβεβλῆσθαι γὰρ δεῖ ταῦτα
[6, 1, 9]	μὲν τὸ μᾶλλον, τῷ δὲ	τὸ	ἧττον, μεταλήψει εἴδους οὐ κρατοῦντος
[6, 1, 21]	πάσχειν ἔσται. Καὶ πῶς οὐ	τὸ	θερμαίνεσθαι διττόν; Ἢ τὸ θερμαίνεσθαι,
[6, 1, 21]	τὸ πάσχειν ἔχειν; Ἀλλ´ εἰ	τὸ	θερμαίνεσθαι θερμότητά ἐστιν ἴσχειν, εἴη
[6, 1, 21]	οὐ τὸ θερμαίνεσθαι διττόν; Ἢ	τὸ	θερμαίνεσθαι, ὅταν εἰς οὐσίαν συντελῇ,
[6, 1, 21]	ἀπὸ τοῦ θερμαίνεσθαι ἢ κατὰ	τὸ	θερμαίνεσθαι, οὐδὲν κωλύει πάσχειν λέγειν·
[6, 1, 2]	οὐκ ἔστιν· οὐδὲ γάρ, εἰ	τὸ	ἴδιόν τις ἀποδοίη, ἤδη ἔχει
[6, 1, 2]	οὐσίας λέγουσιν εἶναι, καὶ οὐ	τὸ	ἴσον εἰς οὐσίαν ἔχειν, ὅταν
[6, 1, 25]	τοῖς ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος	τὸ	ἴσον εἰς τὸ εἶναι ἕκαστον
[6, 1, 11]	καὶ ἐλάττονος, ἐν ᾧ καὶ	τὸ	ἰσχνὸν καὶ λεπτόν, ὃ ἐν
[6, 1, 4]	κατὰ συμβεβηκὸς ποσὸν λαμβάνειν, ἀλλὰ	τὸ	καθ´ αὑτό, οἷον ποσότητα· ἐπεὶ
[6, 1, 6]	Κάθισίς τε καὶ στάσις παρὰ	τὸ	καθήμενον καὶ ἑστηκὸς τί ἂν
[6, 1, 24]	κατηγορίας συνάπτειν; Ἔπειτα, εἰ μὲν	τὸ	κάθηται» ἐνέργειαν σημαίνει, ἐν ταῖς
[6, 1, 19]	τὸ ἀντίθετον, οἷον τῷ καίειν	τὸ	καίεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦ
[6, 1, 10]	τι, ὃ μὴ δύναται. Καὶ	τὸ	κάλλος δὲ δύναμιν ἔχει τινός.
[6, 1, 20]	καλὸν ποιοῖ, τὸ δὲ καλλύνοιτο,	τὸ	καλλυνόμενον πάσχειν; Εἰ οὖν τὸ
[6, 1, 20]	τὸ καλλυνόμενον πάσχειν; Εἰ οὖν	τὸ	καλλῦνον χεῖρον γίγνοιτο ἢ καὶ
[6, 1, 3]	κατ´ ἄλλου. Ἢ ἄλλον τρόπον	τὸ	κατ´ ἄλλου» ἐνταῦθα, ὡς γένος
[6, 1, 4]	ᾗ τόπος. Δεῖ δὲ μὴ	τὸ	κατὰ συμβεβηκὸς ποσὸν λαμβάνειν, ἀλλὰ
[6, 1, 14]	Εἰ οὖν τὸ ἄνω καὶ	τὸ	κάτω καὶ τὸ μέσον τόποι,
[6, 1, 14]	τόπου, ὥσπερ τὸ ἄνω καὶ	τὸ	κάτω καὶ τὸ ὡδὶ εἴδη
[6, 1, 24]	ἢ ἄνω κεῖται» ὥσπερ καὶ	τὸ	κάτω κεῖται» ἢ μεταξὺ κεῖται»
[6, 1, 17]	τι γένος θήσονται, καὶ διαιρήσονται	τὸ	κινεῖσθαι ὡς ἓν διχῇ ἐν
[6, 1, 18]	εἶναι καὶ ὑπό τινος ἔχει	τὸ	κίνησις εἶναι. Ἔχοι ἂν οὖν
[6, 1, 10]	παχύ, ἰσχνόν; Εἰ μὲν γὰρ	τὸ	κοινὸν δύναμιν ἐροῦμεν, ἣ ἐφαρμόττει
[6, 1, 10]	ἃς δὴ λέγομεν δυνάμεις εἶναι,	τὸ	κοινὸν εἶεν ἂν λόγοι τινὲς
[6, 1, 10]	ἂν εἴη γένος. Τί οὖν	τὸ	κοινὸν ἐπί τε ἕξεως καὶ
[6, 1, 10]	δύναμις, ἀλλὰ ἄλλο τι δεῖ	τὸ	κοινὸν ζητεῖν. Οὐδ´ αὖ λόγους
[6, 1, 8]	Σῶμα μὲν οὖν τι τοῦτο	τὸ	κοινὸν οὐκ ἂν εἴη. Λείπεται
[6, 1, 10]	ἐν λόγῳ πάντα, ἀλλὰ ἀρκεῖ	τὸ	κοινὸν παρὰ τό πως διακεῖσθαι
[6, 1, 10]	μία καὶ ἡ αὐτὴ κατὰ	τὸ	κοινὸν ταῖς διαφοραῖς τὰ εἴδη
[6, 1, 11]	δ´ ἂν καὶ ὁμωνυμία περὶ	τὸ	κοῦφον, εἰ μὴ τῷ σταθμῷ
[6, 1, 5]	ἄλλου αὐτὸ τοῦτο ἂν εἴη	τὸ	κυρίως ποσόν. Εἰ δὲ τὰ
[6, 1, 3]	ἔχομεν ἐπερείσασθαι τῇ οὐσίᾳ, οὐδὲ	τὸ	κυριώτατον λαβεῖν, ἵν´ ἀπὸ τούτου
[6, 1, 18]	ἀπολύτους, οἷον τὸ βαδίζειν καὶ	τὸ	λέγειν, καὶ εἰ τὰς πρὸς
[6, 1, 4]	ποσοῖς εἶναι ὑπαρχέτω· καίτοι τοῦτο	τὸ	λέγεσθαι ποσοῖς ὑπάρχει, οὔπω δέ,
[6, 1, 27]	ὑποκείμενα αὐτὰ ἁπάντων καταναλωθέντων εἰς	τὸ	λεγόμενον ὑποκείμενον; Πρός τι γὰρ
[6, 1, 11]	ἔχοι. Τὸ δὲ τραχὺ καὶ	τὸ	λεῖον καὶ τὸ ἀραιὸν καὶ
[6, 1, 30]	Πῶς γὰρ τὸ τρίπηχυ καὶ	τὸ	λευκὸν εἰς ἕν, τοῦ μὲν
[6, 1, 10]	κτήσαιτο ἄν τις· ὥστε ὁμώνυμον	τὸ	λογικόν· ὥστε εἴη ἂν ἡ
[6, 1, 10]	τοῦ ἀνθρώπου ᾗ ἄνθρωπος, ἀλλὰ	τὸ	λογικόν· ὥστε οὐ ποιότης τὸ
[6, 1, 14]	Ἡ μὲν οὖν Ἀκαδημία καὶ	τὸ	Λύκιον πάντως τόποι καὶ μέρη
[6, 1, 19]	ὂν καὶ ταὐτὸν πεποίηκεν ἄλλο,	τὸ	λυπεῖσθαι. Τί οὖν αὐτὸ τὸ
[6, 1, 19]	οὐδ´ ὅλως τὸ αἰσθάνεσθαι, ἀλλὰ	τὸ	λυπηθῆναί ἐστι γενέσθαι ἐν πάθει,
[6, 1, 28]	ὅτι τὸ μὴ ὂν ὡς	τὸ	μάλιστα ὂν προτάττουσι καὶ τὸ
[6, 1, 9]	εἰ δ´ ἐν τῷ μὲν	τὸ	μᾶλλον, τῷ δὲ τὸ ἧττον,
[6, 1, 20]	μὴ ἐνηργηκέναι αὐτόν· οὐ γὰρ	τὸ	μανθάνειν ὥσπερ τὸ πληγῆναι ἐν
[6, 1, 11]	ἀπ´ ἀλλήλων καὶ τῷ〉 ἐγγὺς	τὸ	μανὸν καὶ τὸ πυκνὸν καὶ
[6, 1, 4]	καὶ μικρόν, ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ	τὸ	μέγα αὐτὸ καὶ τὸ μικρὸν
[6, 1, 26]	μέγεθος μὴ ἀμεγέθους· εἴ γε	τὸ	μέγεθος ἓν οὐ τῷ αὐτὸ
[6, 1, 9]	τὸ ἥμισυ, καὶ τῷδε μὲν	τὸ	μέγεθος, τῷδε δὲ ἡ μικρότης.
[6, 1, 12]	πρὸς ἄλλο. Ἀλλ´ ἐρεῖ τις	τὸ	μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον μεταλήψει
[6, 1, 12]	ποιὸν ἔτι. Οὐδὲ γὰρ ὡς	τὸ	μεῖζον τὸ ποιητικόν· τὸ γὰρ
[6, 1, 12]	ἔτι τὸ ποιητικόν; Ἐπεὶ καὶ	τὸ	μεῖζον τρίπηχυ ὂν καθ´ αὑτὸ
[6, 1, 20]	ὕστερον λευκαίνοιτο γενόμενος; Καὶ εἰ	τὸ	μὲν αὔξοι, τὸ δὲ αὔξοιτο,
[6, 1, 7]	τοῦ ὑπερέχεσθαι· ὥστε οὐκ ἔστι	τὸ	μὲν αὐτῶν πρότερον, τὸ δὲ
[6, 1, 7]	τὸ δὲ ἓν εἶναι, ἔσχε	τὸ	μὲν διπλάσιον λέγεσθαί τε καὶ
[6, 1, 21]	διττὸν γὰρ εἶναι τὸ πάσχειν,	τὸ	μὲν ἐν τῷ χεῖρον γίγνεσθαι,
[6, 1, 20]	ποιῷ τὴν πεῖσιν; Ἀλλ´ εἰ	τὸ	μὲν καλὸν ποιοῖ, τὸ δὲ
[6, 1, 20]	κατὰ τὸν ποιοῦντα; Ἀλλ´ εἰ	τὸ	μὲν λευκαίνει ὁ λόγος ὁ
[6, 1, 8]	τὸ δὲ μέγα καὶ μικρόν,	τὸ	μὲν μεγέθους παρουσίᾳ, τὸ δὲ
[6, 1, 8]	τὸ δὲ μικρότητος. Ὅταν δὲ	τὸ	μὲν μεῖζον, τὸ δὲ μικρότερον,
[6, 1, 19]	διττὸν οὕτως εἶναι τὸ ποιεῖν,	τὸ	μὲν μὴ ἐν ἄλλῳ, τὸ
[6, 1, 29]	γὰρ δὴ ὑπὸ τὸ αὐτὸ	τὸ	μὲν ὄν, τὸ δὲ οὐκ
[6, 1, 25]	ἂν βέλτιον αὐτοῖς ἐλέγετο, εἰ	τὸ	μὲν οὐσίαν, τὰ δ´ ἄλλα
[6, 1, 21]	δόξης μηδενὸς ἔξωθεν προσελθόντος. Ἢ	τὸ	μὲν ποιεῖν, εἴτε ἐν αὐτῷ
[6, 1, 22]	τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν	τὸ	μὲν ποιεῖν, καθόσον ποιεῖν, ἀπαθὲς
[6, 1, 17]	πάσχειν, ἀλλ´ οὐχ ὡς νῦν	τὸ	μὲν ποιεῖν λέγουσι, τὸ δὲ
[6, 1, 19]	ἄλλῳ πεποίηκε δύο νομίζειν εἶναι,	τὸ	μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν.
[6, 1, 19]	ἐν ἄλλῳ συνιστάμενον· καὶ οὐκέτι	τὸ	μὲν ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν,
[6, 1, 25]	ὂν ἐν γένει τῷ αὐτῷ	τὸ	μὲν πρότερον, τὸ δὲ ὕστερον
[6, 1, 24]	κεῖται ἐν σχήματι τοιῷδε» Καὶ	τὸ	μὲν σχῆμα ἄλλο· τοῦ δὲ
[6, 1, 10]	καὶ λευκότης καὶ ὅλως χρόα·	τὸ	μὲν τῆς οὐσίας ἄλλο, οἷον
[6, 1, 6]	παράθεσιν νοούντων; Τὸ δ´ ὑπερέχον	τὸ	μὲν τοσόνδε μέγεθος, τὸ δὲ
[6, 1, 7]	ποσὸν αὐτῶν τὴν σχέσιν, καθὸ	τὸ	μὲν ὑπερβάλλει, τὸ δ´ ὑπερβάλλεται.
[6, 1, 25]	τὴν οὐσίαν βέλτιον λέγειν ἦν	τὸ	μὲν ὑποκείμενον. ~Ὅλως δὲ τὸ
[6, 1, 11]	παρασχέσθαι ποιόν· προσθήκη δ´ ἔξωθεν	τὸ	μένειν· εἰ μή τις λέγοι
[6, 1, 28]	τὴν μεταβολὴν εἰς ἄλληλα φοβηθέντες	τὸ	μένον ὑπ´ αὐτὰ τοῦτο ᾠήθησαν
[6, 1, 13]	χρόνου παρεληλυθός, πλείω ποιοῦσι, καὶ	τὸ	μέρος ᾗ μέρος πρός τι
[6, 1, 14]	τὸ μέσον τόποι, οἷον Δελφοὶ	τὸ	μέσον, καὶ τὸ παρὰ τὸ
[6, 1, 14]	τὸ μέσον, καὶ τὸ παρὰ	τὸ	μέσον, οἷον Ἀθῆναι καὶ Λύκιον
[6, 1, 14]	ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ	τὸ	μέσον τόποι, οἷον Δελφοὶ τὸ
[6, 1, 4]	ἐφ´ ἑαυτῶν ὄντες λαμβάνονται εἰς	τὸ	μετρεῖν καὶ μὴ ἐν τοῖς
[6, 1, 6]	κἂν ἔργον ἓν ἀπεργάσαιτο, καὶ	τὸ	μέτρον πρὸς τὸ μετρούμενον τὴν
[6, 1, 5]	τὸ νῦν. Εἰ δὲ κατὰ	τὸ	μετρούμενον, κατὰ μὲν τὸ τοσόσδε
[6, 1, 9]	μέτρησις τοῦ μετροῦντος ἐνέργεια πρὸς	τὸ	μετρούμενον λόγος τις. Εἰ μὲν
[6, 1, 6]	ἀπεργάσαιτο, καὶ τὸ μέτρον πρὸς	τὸ	μετρούμενον τὴν μέτρησιν. Ὅμοιον δὲ
[6, 1, 5]	δὲ χρόνος, εἰ μὲν κατὰ	τὸ	μετροῦν λαμβάνοιτο, τί ποτε τὸ
[6, 1, 5]	τὸ μετροῦν λαμβάνοιτο, τί ποτε	τὸ	μετροῦν ληπτέον· ἢ γὰρ ψυχὴ
[6, 1, 11]	διαφορὰ ποιότητος τὸ μόνιμον καὶ	τὸ	μή, ἀλλ´ ἀρκεῖ ἡ διάθεσις
[6, 1, 26]	συμβάσεως· τάχα γὰρ ἂν εὗρον	τὸ	μὴ κατὰ συμβεβηκὸς ἕν. Λέγω
[6, 1, 28]	φανερὰν ἀτοπίαν φιλονεικεῖν, δεικνύντα, ὅτι	τὸ	μὴ ὂν ὡς τὸ μάλιστα
[6, 1, 28]	τὸ τῇ αἰσθήσει πιστουμένους ἕκαστα	τὸ	μὴ τῇ αἰσθήσει ἁλωτὸν τίθεσθαι
[6, 1, 4]	Ἀλλὰ τὸ μέγα αὐτὸ καὶ	τὸ	μικρὸν οὐκ ἀξιοῦται ποσὰ εἶναι,
[6, 1, 11]	εἰ δ´ ἤδη ποιότητες, προσθήκη	τὸ	μόνιμον. Αἱ δὲ φυσικαὶ δυνάμεις
[6, 1, 11]	ἄλλο; Οὐ γὰρ διαφορὰ ποιότητος	τὸ	μόνιμον καὶ τὸ μή, ἀλλ´
[6, 1, 22]	ποιεῖν, καὶ εἰ περὶ ἄλλου	τὸ	νοεῖν, ἢ ἐκεῖνο πάσχειν. Ἢ
[6, 1, 18]	οἶμαι. Ἢ οὐδὲ ποιεῖν φατέον	τὸ	νοεῖν καὶ τὸ βαδίζειν. Ἀλλ´
[6, 1, 22]	ἢ ἐκεῖνο πάσχειν. Ἢ οὐδὲ	τὸ	νοεῖν ποιεῖν οὐ γὰρ εἰς
[6, 1, 18]	ταῦτα, ποῦ λεκτέον· τάχα δὲ	τὸ	νοεῖν πρὸς τὸ νοητόν, ὥσπερ
[6, 1, 21]	μὴ εἰς ἄλλον δέ, οἷον	τὸ	νοεῖν, τὸ δοξάζειν; Τὸ δὲ
[6, 1, 12]	τἀκεῖ λέγοι πάντα οὐσίας· καὶ	τὸ	νοεῖν τοίνυν. Ἀλλὰ τοῦτο κοινὸν
[6, 1, 18]	τάχα δὲ τὸ νοεῖν πρὸς	τὸ	νοητόν, ὥσπερ τὴν νόησιν. Καὶ
[6, 1, 22]	ποιεῖν οὐ γὰρ εἰς αὐτὸ	τὸ	νοούμενον, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ οὐδὲ
[6, 1, 5]	ληπτέον· ἢ γὰρ ψυχὴ ἢ	τὸ	νῦν. Εἰ δὲ κατὰ τὸ
[6, 1, 14]	τὸ ἐν ὅλῳ μέρος καὶ	τὸ	ὅλον ἐν μέρεσι, καὶ γένος
[6, 1, 28]	πολλῶν τῷ πλήθει μᾶλλον ἂν	τὸ	ὅλον ὂν εἴη ἢ ἕν
[6, 1, 28]	ἐκείνῳ· εἰ δὲ δὴ καὶ	τὸ	ὅλον {ὑποβάθρα ἐκεῖνο} μὴ ὄν,
[6, 1, 7]	καὶ ἀδελφοῦ ἀδελφός· ἐπεὶ καὶ	τὸ	ὅμοιος οὗτος τῷ τεθνηκότι λέγομεν.
[6, 1, 28]	οὐ τὸ ὁπωσοῦν μένον νομίσαι	τὸ	ὄν, ἀλλὰ ἰδεῖν πρότερον, τίνα
[6, 1, 28]	ἢ τὰ σώματα νομίσειεν εἶναι	τὸ	ὄν, ὅτι οὐ φθείρεται ὁ
[6, 1, 28]	τὴν ὕλην αὐτοῦ προτάξας καὶ	τὸ	ὂν αὐτῇ δεδωκώς, ἀλλ´ οὐχ
[6, 1, 28]	μένον ὑπ´ αὐτὰ τοῦτο ᾠήθησαν	τὸ	ὂν εἶναι, ὥσπερ ἂν εἴ
[6, 1, 1]	δέκα. Ὅτι γὰρ οὐ συνώνυμον	τὸ	ὂν ἐν ἅπασι, λέγουσι καὶ
[6, 1, 10]	ἕκαστον πῶς δύναμις; Εἶτα καὶ	τὸ	ὂν ᾗ ὂν δύναμιν οὐδεμίαν
[6, 1, 25]	εἰ δὲ μὴ ὄν, ἔστι	τὸ	ὂν μὴ ὄν. Καὶ μυρία
[6, 1, 5]	οὐ ποσόν· σημαντικὸν γάρ, ὥσπερ	τὸ	ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα. Ὕλη
[6, 1, 28]	αὐτοῖς μένει, ἔδει δὲ οὐ	τὸ	ὁπωσοῦν μένον νομίσαι τὸ ὄν,
[6, 1, 16]	καὶ ἡ ὅρασις μὴ διαλείπουσα	τὸ	ὁρᾶν ἐν συνεχείᾳ ἂν εἴη
[6, 1, 20]	ὂν καὶ γνωρίσει, ὥσπερ οὐδὲ	τὸ	ὁρᾶν. ~Τίνι οὖν γνωριοῦμεν τὸ
[6, 1, 10]	αὑτῆς ἑκάστη πράττει οὐ πρὸς	τὸ	ὀρθὸν βλέπουσα· οὐ γὰρ ἂν
[6, 1, 9]	ζῷόν τις γένος θεὶς καὶ	τὸ	οὐ ζῷον ἐκεῖ τιθείη. Καὶ
[6, 1, 2]	τῶν προτέρων ἔχουσιν αἱ δεύτεραι	τὸ	οὐσίαι λέγεσθαι; Ὅλως δὲ τί
[6, 1, 19]	τῷδε οὖσα; Οὕτω γὰρ καὶ	τὸ	οὕτω λεγόμενον ποιεῖν. Καὶ διττὸν
[6, 1, 10]	τὸ λογικόν· ὥστε οὐ ποιότης	τὸ	οὕτω λογικόν, ἀλλὰ μᾶλλον ὃ
[6, 1, 27]	Καὶ τὸ ὑποκείμενον ὑπόκειται πρὸς	τὸ	οὐχ ὑποκείμενον· εἰ τοῦτο, πρὸς
[6, 1, 12]	τι τὸ ποιητικὸν οὐδ´ αὖ	τὸ	παθητικόν, εἰ ὁ παθητικὸς ποιός.
[6, 1, 6]	ὡσαύτως, τό τε ποιητικὸν πρὸς	τὸ	παθητικὸν κἂν ἔργον ἓν ἀπεργάσαιτο,
[6, 1, 27]	τιμίῳ μὴ τὸ ἄμορφον μηδὲ	τὸ	παθητὸν μηδὲ τὸ ζωῆς ἄμοιρον
[6, 1, 18]	ἢ πάθος εἶναι. Εἰ οὖν	τὸ	πάθος παρὰ τό τινος εἶναι
[6, 1, 16]	μὲν πάντως, ἔχει δὲ καὶ	τὸ	πάλιν καὶ πάλιν, οὐχ ἵνα
[6, 1, 8]	ὁμοίως, Ἀλλὰ τὸ εἶναι τοῦτο	τὸ	παρ´ ἀλλήλων τίνα ἔχει κοινὴν
[6, 1, 29]	ἐκείνη, ὅ τε λέγων πολὺ	τὸ	παρ´ ἐκείνης ἔχων λέγει, ὅλος
[6, 1, 14]	οἷον Δελφοὶ τὸ μέσον, καὶ	τὸ	παρὰ τὸ μέσον, οἷον Ἀθῆναι
[6, 1, 11]	ἡ διάθεσις ὁπωσοῦν ἔχουσα πρὸς	τὸ	παρασχέσθαι ποιόν· προσθήκη δ´ ἔξωθεν
[6, 1, 13]	πρός τι ὂν προσλαμβάνουσι. Καὶ	τὸ	παρεληλυθὸς ἐγκείμενον τί αὐτοῖς ἔσται
[6, 1, 13]	σύνθετόν τι ἔσται, εἰ ἕτερον	τὸ	παρεληλυθὸς καὶ ἕτερον ὁ χρόνος·
[6, 1, 29]	δραστήρια· ἡ γὰρ ὕλη πρὸς	τὸ	πάσχειν αὐτοῖς ὑπόκειται. Εἰ δὲ
[6, 1, 22]	εἶναι, ὅσα τοῦ ποιεῖν πρὸς	τὸ	πάσχειν, εἰ μὲν παρὰ τούτῳ
[6, 1, 19]	οἷον τὸ ἀλγεῖν· καὶ γὰρ	τὸ	πάσχειν ἐν τούτῳ. Τί οὖν,
[6, 1, 19]	ὅταν ἐπὶ σώματος ζῴου βαίνῃ,	τὸ	πάσχειν ἐπινοεῖ, ὃ ἐπιγίγνεται, ἄλγημα
[6, 1, 21]	τὴν τοιαύτην ἀλλοίωσιν πεῖσιν καὶ	τὸ	πάσχειν ἔχειν; Ἀλλ´ εἰ τὸ
[6, 1, 19]	δέ τις λέγοι γεγράφθαι, οὐ	τὸ	πάσχειν λέγει. Καὶ ἐπὶ τοῦ
[6, 1, 20]	ἄλλῳ τὴν κίνησιν εἶναι ποιεῖ	τὸ	πάσχειν, ὃ ἦν οὐ πάσχειν
[6, 1, 20]	πάσχειν. Εἰ οὖν κατ´ αὐτὸ	τὸ	πάσχειν, οἷον τὸ τρίβειν, διὰ
[6, 1, 19]	ὂν ἐν ἄλλῳ, οὐκ ἐπιζητεῖ	τὸ	πάσχειν, ὅτι μὴ ἄλλο τι
[6, 1, 21]	τὸ ὁρᾶν. ~Τίνι οὖν γνωριοῦμεν	τὸ	πάσχειν; Οὐ γὰρ δὴ τῇ
[6, 1, 18]	λέγειν, καὶ εἰ τὰς πρὸς	τὸ	πάσχειν πάσας κινήσεις, τὰς δ´
[6, 1, 18]	κινήσεως, καὶ εἰ πάσας πρὸς	τὸ	πάσχειν τὰς ποιήσεις ἤ τινας
[6, 1, 21]	δὲ ἀφ´ ἑτέρου ἐν ἄλλῳ	τὸ	πάσχειν. Τί οὖν, εἰ ἐξ
[6, 1, 21]	πάσχειν λέγειν· διττὸν γὰρ εἶναι	τὸ	πάσχειν, τὸ μὲν ἐν τῷ
[6, 1, 22]	ἡ διαιροῦσα τὸ ποιεῖν καὶ	τὸ	πάσχειν τὸ μὲν ποιεῖν, καθόσον
[6, 1, 22]	βέλτιον, ἢ οὐδέτερον. ~Οὐκοῦν γίγνεται	τὸ	πάσχειν τῷ ἔχειν ἐν αὐτῷ
[6, 1, 10]	τὸ δυνάμενον ποιεῖν, ἄλλως δὲ	τὸ	πάσχον, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑγίειαν
[6, 1, 18]	τὸ δὲ νοεῖν οὐκ ἔχον	τὸ	πάσχον καὶ αὐτὸ ἐνέργειαν, οἶμαι.
[6, 1, 19]	γῆς ἐφ´ ἧς, οὐ προσποιεῖται	τὸ	πεπονθέναι. Ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ σώματος
[6, 1, 30]	πως ἔχοντα τὸ χθὲς καὶ	τὸ	πέρυσι καὶ τὸ ἐν Λυκίῳ
[6, 1, 13]	ἦν, τὸ δὲ χθὲς καὶ	τὸ	πέρυσιν ὡρίσθαι, πρῶτον μὲν τὸ
[6, 1, 20]	οὐ γὰρ τὸ μανθάνειν ὥσπερ	τὸ	πληγῆναι ἐν ἀντιλήψει ὂν καὶ
[6, 1, 4]	ἀριθμὸς ὅσα μηνύει, καὶ μετρεῖ	τὸ	πλῆθος ἡ ψυχὴ προσχρωμένη. Μετροῦσα
[6, 1, 10]	προστιθεῖσα ταῖς οὐσίαις μεθ´ αὑτὰς	τὸ	ποιαῖς εἶναι. Αἱ δὲ διαφοραὶ
[6, 1, 20]	ἴῃ ἡ ἀλλοίωσις, ποίησις καὶ	τὸ	ποιεῖν ἀπαθοῦς αὐτοῦ ὄντος; Ἢ
[6, 1, 15]	καὶ ποιήσεως οὔσης ἄλλο γένος	τὸ	ποιεῖν. Ἆρ´ οὖν τὸ ποιεῖν
[6, 1, 17]	Αὐτή τε ἡ ποίησις καὶ	τὸ	ποιεῖν διὰ τί εἰς τὸ
[6, 1, 19]	ποιεῖν, τὸ δὲ πάσχειν, ἀλλὰ	τὸ	ποιεῖν ἐν ἄλλῳ πεποίηκε δύο
[6, 1, 15]	ἡ δὲ ποίησις οὔ· καὶ	τὸ	ποιεῖν ἐν ποιήσει εἶναί τινι,
[6, 1, 19]	καὶ ἐπὶ πάντων κατὰ μὲν	τὸ	ποιεῖν ἓν λεκτέον μετὰ τοῦ
[6, 1, 22]	κατὰ τὸ ἀλλοιοῦσθαι ὁπωσοῦν· καὶ	τὸ	ποιεῖν ἢ ἔχειν ἐν αὐτῷ
[6, 1, 15]	γένος τὸ ποιεῖν. Ἆρ´ οὖν	τὸ	ποιεῖν ἢ ἡ ποίησις, ἀφ´
[6, 1, 22]	ἡ δὲ διαφορὰ ἡ διαιροῦσα	τὸ	ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν τὸ
[6, 1, 15]	ἓν ληπτέα; Ἐμφαίνει δὲ μᾶλλον	τὸ	ποιεῖν καὶ τὸν ποιοῦντα, ἡ
[6, 1, 19]	ποιεῖν. Καὶ διττὸν οὕτως εἶναι	τὸ	ποιεῖν, τὸ μὲν μὴ ἐν
[6, 1, 12]	προαίρεσιν ἐχόντων τῷ νενευκέναι πρὸς	τὸ	ποιεῖν ὑπόστασιν εἶναι καὶ κατὰ
[6, 1, 15]	ἢ ἡ ποίησις, ἀφ´ ἧς	τὸ	ποιεῖν, ὥσπερ καὶ ποιότης, ἀφ´
[6, 1, 10]	Ἢ πρῶτον μὲν οὐ κατὰ	τὸ	ποιῆσαι ἢ παθεῖν ἡ ποιότης,
[6, 1, 26]	ἂν εἴη ὁ θεός, καὶ	τὸ	ποιητικὸν ἀσώματον. Εἰ δὲ καὶ
[6, 1, 8]	πατὴρ καὶ ὁ υἱός· καὶ	τὸ	ποιητικὸν δὲ καὶ παθητικὸν ἔχει
[6, 1, 12]	ἄλλο καὶ πάσχει, πῶς ἔτι	τὸ	ποιητικόν; Ἐπεὶ καὶ τὸ μεῖζον
[6, 1, 12]	ποιεῖν ὑπόστασιν εἶναι καὶ κατὰ	τὸ	ποιητικόν· ἐπὶ δὲ τῶν ἀψύχων
[6, 1, 12]	δεῖ εἰς τὸ πρός τι	τὸ	ποιητικὸν οὐδ´ αὖ τὸ παθητικόν,
[6, 1, 12]	Οὐδὲ γὰρ ὡς τὸ μεῖζον	τὸ	ποιητικόν· τὸ γὰρ μεῖζον τὴν
[6, 1, 12]	οὖν ἄλλη τις ὑπόστασις κατὰ	τὸ	ποιητικὸν τοῦ ποιητικὸν» οὐκ ἄλλου
[6, 1, 12]	ποιητικός; Καὶ εἰ τοῦτο, καὶ	τὸ	ποιητικόν· ὥστε οὐδὲν δεῖ εἰς
[6, 1, 10]	ἕξει, ἀλλ´ ὅταν αὐτῷ προσέλθῃ	τὸ	ποιόν. Αἱ δὲ ἐνέργειαι τῶν
[6, 1, 20]	αὐτῷ, οἷον ἀλλοίωσις κίνησις κατὰ	τὸ	ποιόν Ἆρ´ οὖν, ὅταν μὲν
[6, 1, 12]	εἰ μὴ οὕτω τις ἀξιώσειε	τὸ	ποιὸν διαιρεῖν, τίνι ἂν διέλοι;
[6, 1, 15]	ὥσπερ καὶ ποιότης, ἀφ´ ἧς	τὸ	ποιόν; Ἢ ἐνταῦθα ποίησις, ποιεῖν,
[6, 1, 19]	τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ	τὸ	ποιὸν καὶ κίνησιν οὖσαν περὶ
[6, 1, 12]	τούτοις· εἰ δὲ συνωνύμως, ἔσται	τὸ	ποιὸν κοινὸν ἐνταῦθα κἀκεῖ, εἰ
[6, 1, 23]	ποσόν, ὅτι ἔχει μέγεθος, καὶ	τὸ	ποιόν, ὅτι ἔχει χρῶμα, καὶ
[6, 1, 26]	τὸ εἶδος γεννᾷ, ἡ ἄποιος	τὸ	ποιόν, οὐδ´ ἐκ τοῦ δυνάμει
[6, 1, 15]	οὔσης περὶ αὐτὴν ἄλλο γένος	τὸ	ποιόν, οὕτω καὶ ποιήσεως οὔσης
[6, 1, 14]	δεῖ δὲ οὔ· ὥσπερ οὐδὲ	τὸ	ποιότης ἐστίν» ἀλλὰ τὸ ποιότης»
[6, 1, 14]	οὐδὲ τὸ ποιότης ἐστίν» ἀλλὰ	τὸ	ποιότης» μόνον. Πρὸς δὲ τούτοις,
[6, 1, 10]	οὐσιῶν, ὅσαι μάλιστά εἰσιν ἐνέργειαι,	τὸ	ποιοῦ καθ´ αὑτὰς ἐνεργοῦσαι καὶ
[6, 1, 8]	οὐ ποιοῦσαν, ἀλλ´ ἐπ´ ἀμφοῖν	τὸ	ποιοῦν ἄλλο; Οἷον ἰσότητα τὴν
[6, 1, 27]	τὸ ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ πρὸς	τὸ	ποιοῦν εἰς αὐτὸ κείμενον. Καὶ
[6, 1, 4]	συνεχές, τί κοινὸν ἀμφοτέροις ἔσται	τὸ	ποσοῖς εἶναι; Τοῖς μὲν γὰρ
[6, 1, 4]	εἶναι; Τοῖς μὲν γὰρ ἀριθμοῖς	τὸ	ποσοῖς εἶναι ὑπαρχέτω· καίτοι τοῦτο
[6, 1, 16]	ὁμολογοῦντας καὶ αὐτοὺς κατὰ συμβεβηκὸς	τὸ	ποσὸν αὐτῇ παρεῖναι, εἰ ἡμερησία
[6, 1, 7]	ὡσαύτως, καὶ ἐπὶ μεγεθῶν παρὰ	τὸ	ποσὸν αὐτῶν τὴν σχέσιν, καθὸ
[6, 1, 15]	οὐσίαν ἦν ποσότης καὶ ἀριθμός,	τὸ	ποσὸν γένος ἕτερον ἦν καὶ
[6, 1, 4]	οὐ λέγεται, εἴπερ τότε προσλαμβάνει	τὸ	ποσὸν λέγεσθαι, ὅταν εἰς ἀριθμὸν
[6, 1, 23]	τὴν κατηγορίαν ἀναχθήσονται; Ὥστε καὶ	τὸ	ποσόν, ὅτι ἔχει μέγεθος, καὶ
[6, 1, 19]	καὶ γένος ἕν, θεωροῦντας παρὰ	τὸ	ποσὸν τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ
[6, 1, 13]	δὲ τὸ ἐν χρόνῳ φήσουσι	τὸ	ποτὲ εἶναι, ἀλλ´ οὐ χρόνον,
[6, 1, 30]	δὲ ποιοῦ ὄντος; Πῶς δὲ	τὸ	ποτὲ καὶ τὸ ποῦ; Πῶς
[6, 1, 13]	χρόνος, πρῶτον μὲν ἔσται, εἰ	τὸ	ποτὲ χρόνος» χρόνος· ἔπειτα, εἰ
[6, 1, 30]	Πῶς δὲ τὸ ποτὲ καὶ	τὸ	ποῦ; Πῶς δὲ ὅλως πως
[6, 1, 13]	τὸ ἐν χρόνῳ εἰ μὲν	τὸ	πρᾶγμα λέγουσιν, οἷον Σωκράτης ὅτι
[6, 1, 16]	οὐκ αὐτὴ τελειοῦται τότε, ἀλλὰ	τὸ	πρᾶγμα οὗ ἐστοχάζετο· οἷον βάδισις
[6, 1, 17]	δὲ ἑτέρου οὖσα οὐκ ἀφῄρηται	τὸ	πρὸ τοῦ πρός τι εἶναί
[6, 1, 22]	δὲ νόησιν. Ἐπισκεπτέον δέ, εἰ	τὸ	προνοεῖν ποιεῖν, εἰ καὶ τὸ
[6, 1, 22]	ἄλλου ἡ πρόνοια. Ἢ οὐδὲ	τὸ	προνοεῖν ποιεῖν, καὶ εἰ περὶ
[6, 1, 22]	τὸ προνοεῖν ποιεῖν, εἰ καὶ	τὸ	προνοίας τυγχάνειν πάσχειν· εἰς ἄλλο
[6, 1, 28]	παυστέον, μὴ καὶ ἄτοπον ᾖ	τὸ	πρὸς οὕτω φανερὰν ἀτοπίαν φιλονεικεῖν,
[6, 1, 17]	δεῖσθαι καθ´ αὑτά, ἀλλ´ εἰς	τὸ	πρός τι ἀνάγειν τῷ τὴν
[6, 1, 17]	δὲ τὴν μὲν ποίησιν εἰς	τὸ	πρός τι ἀνάξουσι, τὸ δὲ
[6, 1, 17]	τὸ ποιεῖν διὰ τί εἰς	τὸ	πρός τι οὐκ ἀναχθήσεται; Ἢ
[6, 1, 7]	ποίαν ὑπόστασιν ἔχει. Λεκτέον δὴ	τὸ	πρός τι οὐκ εἴ τι
[6, 1, 17]	καὶ τὴν μὲν κίνησιν εἰς	τὸ	πρός τι, τὸ δὲ κινεῖσθαι
[6, 1, 18]	οὖν καὶ ἡ νόησις παρὰ	τὸ	πρός τι τὸ ἢ κίνησις
[6, 1, 12]	ποιητικόν· ὥστε οὐδὲν δεῖ εἰς	τὸ	πρός τι τὸ ποιητικὸν οὐδ´
[6, 1, 26]	τὸ μὲν ὑποκείμενον. ~Ὅλως δὲ	τὸ	προτάττειν ἁπάντων τὴν ὕλην, ὃ
[6, 1, 7]	παρὰ τὰ ὑποκείμενα αὐτῶν λέγοντες	τὸ	πρότερον, καὶ ἐπὶ δεξιοῦ καὶ
[6, 1, 25]	μὲν γὰρ τοῖς ἐν οἷς	τὸ	πρότερον καὶ τὸ ὕστερον, τὸ
[6, 1, 1]	ὄντος γένους κοινοῦ, ἐν οἷς	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον. Ἀλλὰ περὶ
[6, 1, 26]	κατὰ σύμβασιν. Δεῖ τοίνυν εἶναι	τὸ	πρώτως καὶ κυρίως πρὸ τοῦ
[6, 1, 11]	τῷ〉 ἐγγὺς τὸ μανὸν καὶ	τὸ	πυκνὸν καὶ τραχύτης, καὶ οὐ
[6, 1, 11]	λεῖον καὶ τὸ ἀραιὸν καὶ	τὸ	πυκνὸν οὐκ ὀρθῶς ἂν λέγοιτο
[6, 1, 22]	τῶν ἀψύχων ποιεῖν λέγομεν, οἷον	τὸ	πῦρ θερμαίνειν καὶ ἐνήργησε τὸ
[6, 1, 10]	ἀλλὰ ἀρκεῖ τὸ κοινὸν παρὰ	τό	πως διακεῖσθαι εἶναι ἔξωθεν τῆς
[6, 1, 29]	ἡ διαφορά; Ἢ δῆλον, ὅτι	τό	πως ἔχειν ἐνταῦθα ὑπόστασις μᾶλλον·
[6, 1, 29]	δὲ ποιὸν οὐδέν. Ἀλλ´ οὐδὲ	τό	πως ἔχον· ἔτι γὰρ μᾶλλον
[6, 1, 30]	ὕλην ἔσται. Πῶς δὲ ἓν	τό	πως ἔχον πολλῆς διαφορᾶς ἐν
[6, 1, 29]	γὰρ ἔχουσα ὁ νοῦς· καίτοι	τό	πως ἔχουσα» προσθήκη κενή. Ἡ
[6, 1, 30]	μόνον ἁρμόσει ἐπὶ τοῦ κεῖσθαι	τὸ	πὼς ἔχων» καὶ ἐπὶ τοῦ
[6, 1, 5]	γάρ, ὥσπερ τὸ ὄνομα καὶ	τὸ	ῥῆμα. Ὕλη δ´ αὐτοῦ ὁ
[6, 1, 30]	σώματα εἴτε ἀσώματα, ἢ καὶ	τὸ	συναμφότερον, χωρὶς περὶ ἑκάστων ἔξεστι
[6, 1, 4]	δὴ πρῶτον ποσὸν λέγουσι καὶ	τὸ	συνεχὲς ἅπαν μέγεθος καὶ τόπον
[6, 1, 4]	κινήσεως λαβόντος. Εἰ μὲν δὴ	τὸ	συνεχὲς ᾗ συνεχὲς ποσὸν φήσουσιν
[6, 1, 4]	καίτοι ἴσως ἀνάπαλιν τοῦ χρόνου	τὸ	συνεχὲς παρὰ τῆς κινήσεως λαβόντος.
[6, 1, 16]	ὅλως κίνησις. Εἰ δ´ ὅτι	τὸ	συνεχὲς προσλαβοῦσα πάντως ἐν χρόνῳ,
[6, 1, 4]	ποσόν· εἰ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς	τὸ	συνεχές, τί κοινὸν ἀμφοτέροις ἔσται
[6, 1, 10]	οὐκέτι αἱ ἀδυναμίαι ἁρμόσουσιν. Ἔπειτα	τὸ	σχῆμα καὶ ἡ μορφὴ ἡ
[6, 1, 2]	ἂν εἴη· ἔσται γὰρ ἢ	τὸ	σῶμα ἀσώματον, ἢ τὸ ἀσώματον
[6, 1, 23]	καὶ ὑποδήματα καὶ τὰ περὶ	τὸ	σῶμα, πρῶτον μὲν ζητήσειεν ἄν
[6, 1, 4]	δίπηχυ ἢ τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ	τὸ	σῶμα τὸ φυσικὸν μετρηθὲν γίγνεται
[6, 1, 7]	ἀλλὰ μὴ συμβεβηκός· εἶτα εὑρεθὲν	τὸ	ταὐτὸν ποίαν ὑπόστασιν ἔχει. Λεκτέον
[6, 1, 28]	ἄλλῳ, μᾶλλόν ἐστιν ἢ ἐκεῖνο.	Τό	τε αἰσθητὸν μετ´ ἐκείνου καὶ
[6, 1, 6]	ἡ αἴσθησις πρὸς αἰσθητὸν ὡσαύτως,	τό	τε ποιητικὸν πρὸς τὸ παθητικὸν
[6, 1, 6]	ἐνοήσαμεν, ἐν δὲ αὐτοῖς οὐδέν.	Τό	τε πρότερον καὶ ὕστερον χρόνοι
[6, 1, 18]	ἀθρόας, τὰς δὲ κινήσεις, οἷον	τὸ	τέμνειν ἐν χρόνῳ γὰρ τὸ
[6, 1, 19]	ἐν τῷ τεμνομένῳ, μία, ἀλλὰ	τὸ	τέμνειν ἕτερον καὶ τὸ τέμνεσθαι.
[6, 1, 18]	τὸ τέμνειν ἐν χρόνῳ γὰρ	τὸ	τέμνειν ἢ πάσας κινήσεις ἢ
[6, 1, 19]	ἐν τῷ τεμνομένῳ, ἀλλ´ ἔστι	τὸ	τέμνειν τὸ ἐκ τῆς τοιᾶσδε
[6, 1, 19]	ἀλλὰ τὸ τέμνειν ἕτερον καὶ	τὸ	τέμνεσθαι. Τάχα δὲ οὐδὲ μία
[6, 1, 19]	Ἢ ἴσως οὐ κατ´ αὐτὸ	τὸ	τέμνεσθαι τὸ διάφορον, ἀλλὰ κατ´
[6, 1, 28]	ὑποβάθρα〉 ἐκεῖνο; Πάντων τε θαυμαστότατον	τὸ	τῇ αἰσθήσει πιστουμένους ἕκαστα τὸ
[6, 1, 19]	Ἢ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ οὐκέτι	τὸ	τῆς βουλήσεως τοῦ λυπεῖν, ἀλλὰ
[6, 1, 11]	δυνάμεις ποιότητες, οὐκ ἐφαρμόττει πάσαις	τὸ	τῆς δυνάμεως, ὡς εἴρηται· εἰ
[6, 1, 2]	τῆς αἰσθητῆς κοινὸν εἶναι ἀδύνατον	τὸ	τῆς οὐσίας, εἴρηται. Καὶ προσέτι
[6, 1, 7]	γινωσκόμενον οὗ δὴ καὶ φανερώτερον	τὸ	τῆς ὑποστάσεως τὸ ἐκ τῆς
[6, 1, 25]	Καὶ διαφορὰς οὐ καταλελοίπασιν, αἷς	τὸ	τὶ διαιρήσουσι. Καὶ τὸ τὶ
[6, 1, 3]	καὶ ἐνυπάρχον ὡς μέρος καὶ	τὸ	τὶ» ἐκείνου· τὸ δὲ λευκὸν
[6, 1, 2]	ἴδιόν τις ἀποδοίη, ἤδη ἔχει	τὸ	τί ἐστι, καὶ ἴσως οὐδὲ
[6, 1, 4]	ψυχὴ προσχρωμένη. Μετροῦσα οὖν οὐ	τὸ	τί ἐστι μετρεῖ· ἓν γὰρ
[6, 1, 3]	Τί ἄρα γε αὐτὸ τοῦτο	τὸ	τὶ» καὶ τὸ τόδε» καὶ
[6, 1, 10]	καὶ λόγοι ἢ μέρη λόγων,	τὸ	τὶ οὐδὲν ἧττον δηλοῦσαι, κἂν
[6, 1, 25]	αἷς τὸ τὶ διαιρήσουσι. Καὶ	τὸ	τὶ τοῦτο ἢ ὂν ἢ
[6, 1, 25]	ὡς ἀσύνετον αὐτοῖς καὶ ἄλογον	τὸ	τὶ τοῦτο καὶ οὐκ ἐφαρμόττον
[6, 1, 18]	δὴ βάδισις ἔχουσα καὶ αὐτὴ	τό	τινος εἶναι καὶ ποδῶν εἶναι
[6, 1, 18]	Εἰ οὖν τὸ πάθος παρὰ	τό	τινος εἶναι καὶ ὑπό τινος
[6, 1, 3]	αὐτὸ τοῦτο τὸ τὶ» καὶ	τὸ	τόδε» καὶ τὸ ὑποκείμενον» καὶ
[6, 1, 12]	ἤδη. Ἀλλ´ ἴσως κατὰ μὲν	τὸ	τοιόνδε ποιόν, ᾗ δὲ δύναται
[6, 1, 5]	κατὰ τὸ μετρούμενον, κατὰ μὲν	τὸ	τοσόσδε εἶναι, οἷον ἐνιαύσιος, ἔστω
[6, 1, 6]	τινὰ κατ´ ἐνέργειαν ὑπόστασιν {πρὸς	τὸ	τοῦ ἐπιστητοῦ εἶδος} καὶ ἡ
[6, 1, 11]	εἰ δὲ καθὸ καλὸν μετὰ	τὸ	τοῦ ὑποκειμένου εἶδος ἢ αἰσχρόν,
[6, 1, 20]	κατ´ αὐτὸ τὸ πάσχειν, οἷον	τὸ	τρίβειν, διὰ τί ποιεῖν μᾶλλον
[6, 1, 10]	ἔχει τινός. Ἆρ´ οὖν καὶ	τὸ	τρίγωνον; Ἢ ὅλως οὐδὲ πρὸς
[6, 1, 30]	ἐν αὐτοῖς οὔσης; Πῶς γὰρ	τὸ	τρίπηχυ καὶ τὸ λευκὸν εἰς
[6, 1, 4]	αὐτός, οὐ τὰ μετέχοντα. Οὐ	τὸ	τρίπηχυ τοίνυν, ἀλλὰ τὰ τρία.
[6, 1, 26]	πόθεν ἡ ἀντιτυπία; Πόθεν δὲ	τὸ	τριχῇ διαστατὸν ἢ τίς διέστησεν;
[6, 1, 26]	Εἰ δὲ κοινὸν ἐπὶ σώματος	τὸ	τριχῇ διαστατόν, μαθηματικὸν λέγουσιν· εἰ
[6, 1, 26]	οὐδ´ ἐν τῷ τῆς ὕλης	τὸ	τριχῇ διαστατόν. Μετασχοῦσα τοίνυν μεγέθους
[6, 1, 26]	λέγουσιν· εἰ δὲ μετὰ ἀντιτυπίας	τὸ	τριχῇ, οὐχ ἓν λέγουσιν. Ἔπειτα
[6, 1, 3]	ἐξ ἀμφοῖν; Οἷον εἴ τις	τὸ	τῶν Ἡρακλειδῶν γένος ἕν τι
[6, 1, 25]	ἄλλοις τὸ εἶναι ὑπάρχειν. Ἔπειτα	τὸ	ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες οὐ τὰ
[6, 1, 3]	τὶ» καὶ τὸ τόδε» καὶ	τὸ	ὑποκείμενον» καὶ μὴ ἐπικείμενον μηδ´
[6, 1, 27]	λεγόμενον ὑποκείμενον; Πρός τι γὰρ	τὸ	ὑποκείμενον, οὐ πρὸς τὸ ἐν
[6, 1, 27]	Ἄτοπον δὲ τὴν μὲν ὕλην	τὸ	ὑποκείμενον οὐσίαν, τὰ δὲ σώματα
[6, 1, 5]	δὲ πάθος, ἢ ποίησιν εἰς	τὸ	ὑποκείμενον, πάθημα δ´ ἐν τῷ
[6, 1, 27]	ποιοῦν εἰς αὐτὸ κείμενον. Καὶ	τὸ	ὑποκείμενον ὑπόκειται πρὸς τὸ οὐχ
[6, 1, 8]	πεποίηκε, τὰ δ´ ὑπέστη, καὶ	τὸ	ὑποστὰν ὄνομα μόνον παρέσχε τῷ
[6, 1, 28]	τὸ μάλιστα ὂν προτάττουσι καὶ	τὸ	ὕστατον πρῶτον. Αἴτιον δὲ ἡ
[6, 1, 25]	τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον,	τὸ	ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου λαμβάνει
[6, 1, 25]	ἐν οἷς τὸ πρότερον καὶ	τὸ	ὕστερον, τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ
[6, 1, 22]	τὸ πῦρ θερμαίνειν καὶ ἐνήργησε	τὸ	φάρμακον» Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων
[6, 1, 4]	τρίπηχυ· ἐπεὶ καὶ τὸ σῶμα	τὸ	φυσικὸν μετρηθὲν γίγνεται ποσόν τι,
[6, 1, 21]	κάλλιον γίγνοιτο, ἡ δὲ ἐνέργεια	τὸ	χεῖρον ἔχοι; Ἢ εἰ κατὰ
[6, 1, 21]	οὐσίαν ἄγουσαν, ἥτις ἐξίστησι πρὸς	τὸ	χεῖρον ἢ μὴ πρὸς τὸ
[6, 1, 13]	τὸ ἦν ποῦ τάξομεν; Ἔπειτα	τὸ	χθὲς ἔσται ἦν ὡρισμένον» ὥστε
[6, 1, 13]	τοῦ ποτὲ ὧδε ἐπισκεπτέον· εἰ	τὸ	χθὲς καὶ αὔριον καὶ πέρυσι
[6, 1, 13]	τὸ ἦν καὶ ἔσται, καὶ	τὸ	χθὲς καὶ πέρυσι, τὰ ὑπὸ
[6, 1, 30]	Πῶς δὲ ὅλως πως ἔχοντα	τὸ	χθὲς καὶ τὸ πέρυσι καὶ
[6, 1, 13]	χρόνος· ἔπειτα, εἰ χρόνος παρεληλυθὼς	τὸ	χθές, σύνθετόν τι ἔσται, εἰ
[6, 1, 13]	ὡρισμένον» ὥστε ἔσται ὡρισμένος χρόνος	τὸ	χθές· τοῦτο δὲ ποσός τις
[6, 1, 5]	ἐνιαύσιος, ἔστω ποσόν, κατὰ μέντοι	τὸ	χρόνος εἶναι φύσις τις ἄλλη·
[6, 1, 16]	εἶναι. Τοῦτο γὰρ συμβαίνει διὰ	τὸ	χωρίζειν ἐνέργειαν κινήσεως καὶ τὴν
[6, 1, 14]	τὸ ὧδε τοῦ Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ	τὸ	ὧδε τὸ δεικτικὸν τόπον φήσουσι
[6, 1, 14]	ἀπεγεννήθη τι; Εἶτα τί〉 διαφέρει	τὸ	ὧδε τοῦ Ἀθήνησιν; Ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 14]	ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ	τὸ	ὡδὶ εἴδη ἢ μέρη· διαφέρει
[6, 1, 23]	ὅπλα ἔχει» τοῦτο γὰρ σημαίνει	τὸ	ὡπλίσθαι. Ἔπειτα πότερον ἐπὶ ζῶντος
[6, 1, 14]	καὶ τοῦ δεξαμένου πρὸς ὃ	ἐδέξατο·	διὰ τί οὖν οὐ πρός
[6, 1, 16]	ἐν ᾧ καὶ ἀφ´ οὗ	ἤρξατο	μήτε αὐτῆς ἀρχὴν τῆς κινήσεως,
[6, 1, 22]	Τί οὖν; εἰ βαδίζων ἴχνη	εἰργάσατο,	οὐ λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´ ἐκ
[6, 1, 21]	ὁ τὴν ἐνέργειαν παραδεξάμενος αὐτοῦ	ἐποιήσατο	διαδεξάμενος. Ἀλλ´ ἆρα ὅπου μὴ
[6, 1, 25]	μᾶλλον δ´ ἂν βέλτιον αὐτοῖς	ἐλέγετο,	εἰ τὸ μὲν οὐσίαν, τὰ
[6, 1, 16]	τότε, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα οὗ	ἐστοχάζετο·	οἷον βάδισις ἐξ ἀρχῆς βάδισις
[6, 1, 21]	ὁ ἀνδριάς, ὃς οὐκ αὐτὸς	ἐθερμαίνετο,	ἀλλ´ ἢ κατὰ συμβεβηκός. Εἰ
[6, 1, 9]	Ἀλλ´ εἰ καὶ εἰς ἓν	δύναιτο	ἀνάγεσθαι τὰ εἰρημένα, ἀλλ´ εἰς
[6, 1, 6]	τὸ παθητικὸν κἂν ἔργον ἓν	ἀπεργάσαιτο,	καὶ τὸ μέτρον πρὸς τὸ
[6, 1, 10]	ἀλλὰ μᾶλλον ὃ ἐξ ἀρετῆς	κτήσαιτο	ἄν τις· ὥστε ὁμώνυμον τὸ
[6, 1, 15]	ποιεῖν λεγομένῳ τάδ´ ἄν τις	ἐπισκέψαιτο.	Λέγεται γὰρ ὡς, ἐπεὶ μετὰ
[6, 1, 16]	γὰρ τῆς ἐν τῷ μεταβεβληκέναι	ἐδεῖτο.	~Εἰ δέ τις λέγοι μήτε
[6, 1, 5]	μετέχοντα πάντα τοῦ ποσοῦ ποσὰ	θεῖτο,	καὶ ἡ οὐσία ἔσται τὸ
[6, 1, 5]	ποίησιν μᾶλλον ἂν εὐλόγως τις	θεῖτο,	τὴν δὲ ἀντικειμένως πάθος, ἢ
[6, 1, 11]	τὸ πυκνὸν οὐκ ὀρθῶς ἂν	λέγοιτο	ποιά; Οὐ γὰρ δὴ ταῖς
[6, 1, 11]	κοῦφον, εἰ μὴ τῷ σταθμῷ	λέγοιτο	τοῦ πλείονος καὶ ἐλάττονος, ἐν
[6, 1, 19]	οὖν, εἴ τις αὐτὸ τοῦτο	ἐργάζοιτο,	ὥστε λυπεῖν, οὐχ ὁ μὲν
[6, 1, 20]	καλλῦνον χεῖρον γίγνοιτο ἢ καὶ	ἀφανίζοιτο,	οἷον ὁ καττίτερος, τὸ δὲ
[6, 1, 21]	ὀρεκτοῦ; Εἰ μή τις μὴ	προσποιοῖτο	ἀφ´ οὗ κεκίνηται, ὅτι δὲ
[6, 1, 9]	ἢ τῇ στερήσει, εἴ τις	βούλοιτο	τὴν παραβολὴν ἔχειν, οἷον εἴδους
[6, 1, 5]	εἰ μὲν κατὰ τὸ μετροῦν	λαμβάνοιτο,	τί ποτε τὸ μετροῦν ληπτέον·
[6, 1, 20]	Εἰ οὖν τὸ καλλῦνον χεῖρον	γίγνοιτο	ἢ καὶ ἀφανίζοιτο, οἷον ὁ
[6, 1, 21]	μόνον; Τί οὖν, εἰ κάλλιον	γίγνοιτο,	ἡ δὲ ἐνέργεια τὸ χεῖρον
[6, 1, 20]	ὁ καττίτερος, τὸ δὲ βέλτιον	γίγνοιτο,	ὁ χαλκός, πάσχειν τὸν χαλκὸν
[6, 1, 27]	τὸ εἶδος, οὐδαμῇ ψυχὴ ἂν	γένοιτο	ποιότητος προσελθούσης τῇ ὕλῃ, ἀλλὰ
[6, 1, 1]	οἷόν τε μήτ´ ἐπιστήμη ἂν	γένοιτο,	τά τε πεπερασμένα εἰς ἀριθμὸν
[6, 1, 20]	οὐσίαν; Εἰ δὲ καὶ ὕστερον	λευκαίνοιτο	γενόμενος; Καὶ εἰ τὸ μὲν
[6, 1, 20]	μὲν καλὸν ποιοῖ, τὸ δὲ	καλλύνοιτο,	τὸ καλλυνόμενον πάσχειν; Εἰ οὖν
[6, 1, 20]	τὸ μὲν αὔξοι, τὸ δὲ	αὔξοιτο,	τὸ αὐξόμενον πάσχειν; Ἢ μόνον
[6, 1, 4]	αὑτόν, εἴτ´ ἐν τοῖς μετέχουσι	θεωροῖτο,	αὐτός, οὐ τὰ μετέχοντα. Οὐ
[6, 1, 30]	ἢ τὰς ἀρχὰς τῶν ὄντων	ἔθεντο,	εἴτε ἄπειρα εἴτε πεπερασμένα, εἴτε
[6, 1, 1]	Ὅσα δ´ ἐξετάσαντες τὰ ἐκείνων	ἔθεντο	ἐν γένεσιν ὡρισμένοις αὐτοί, περὶ
[6, 1, 25]	τὰ δ´ ἄλλα πάθη, καὶ	διῃροῦντο	ταῦτα. Τὸ δὲ καὶ λέγειν
[6, 1, 9]	γὰρ διπλάσιον εἶναι τὸ διπλάσιον	αὐτὸ	αἴτιον, τῷ δὲ τὸ ἥμισυ.
[6, 1, 25]	ἐν δὲ τοῖς ὑπὸ τὸ	αὐτὸ	γένος τὸ ἴσον εἰς τὸ
[6, 1, 27]	δὲ οὐδὲν δέονται ἄλλου ἔξωθεν,	αὐτὸ	δὲ πάντα δύναται γίγνεσθαι σχηματιζόμενον,
[6, 1, 11]	ἀλλ´ ἔξωθεν ἡ διαφορά· κατ´	αὐτὸ	δὲ τὸ εἶδος τῆς πυκτικῆς
[6, 1, 10]	οὐσιώδης, ὃ δ´ ἂν τὸ	αὐτὸ	δοκῇ καὶ εἰς οὐσίαν συμβάλλεσθαι
[6, 1, 26]	τοῦ δυνάμει· οὐ γὰρ δὴ	αὐτὸ	ἑαυτὸ ἄξει, ἀλλὰ δεῖ ἢ
[6, 1, 22]	οὐσία γίνηται. Γίνεται τοίνυν τὸ	αὐτὸ	ἐν σχέσει τινὶ ποιεῖν, ἐν
[6, 1, 26]	ἡ ἕνωσις; Οὐ γὰρ δὴ	αὐτὸ	ἕν, ἀλλὰ μετοχῇ ἑνότητος. Ἐχρῆν
[6, 1, 26]	κατὰ συμβεβηκός, ὃ τῷ μὴ	αὐτὸ	ἕν, ἀλλὰ παρ´ ἄλλου. ~Ἐχρῆν
[6, 1, 26]	τὸ μέγεθος ἓν οὐ τῷ	αὐτὸ	ἕν, ἀλλὰ τῷ μετέχειν τοῦ
[6, 1, 18]	οὐκ ἔχον τὸ πάσχον καὶ	αὐτὸ	ἐνέργειαν, οἶμαι. Ἢ οὐδὲ ποιεῖν
[6, 1, 12]	οὗ ἔχει. Εἰ δὲ τὸ	αὐτὸ	καὶ ποιεῖ εἰς ἄλλο καὶ
[6, 1, 5]	καὶ ἡ οὐσία ἔσται τὸ	αὐτὸ	καὶ ποσόν. Τὸ δὲ ἴσον
[6, 1, 9]	καὶ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον τὸ	αὐτὸ	καὶ ταὐτὸν καὶ θάτερον. Τί
[6, 1, 4]	ὅτι ὀλίγου; Ἀλλὰ τὸ μέγα	αὐτὸ	καὶ τὸ μικρὸν οὐκ ἀξιοῦται
[6, 1, 27]	ἀλλὰ πρὸς τὸ ποιοῦν εἰς	αὐτὸ	κείμενον. Καὶ τὸ ὑποκείμενον ὑπόκειται
[6, 1, 6]	λεγόντων τοῦτο καὶ τοῦτο τὸ	αὐτὸ	μέγεθος ἔχει καὶ τὴν αὐτὴν
[6, 1, 24]	τοῦ κεῖσθαι ἐν ὀλίγοις καὶ	αὐτὸ	ὄν ἀνακεῖσθαι, καθῆσθαι, καίτοι οὐ
[6, 1, 21]	συντελοῦν, τῷ δὲ μή, τὸ	αὐτὸ	πάσχειν καὶ οὐ πάσχειν ἔσται.
[6, 1, 22]	εἰ μὲν παρὰ τούτῳ τὸ	αὐτό,	ποιεῖν, εἰ δὲ παρὰ τῷδε,
[6, 1, 1]	Εἰ δὲ συνωνύμως, ἄτοπον τὸ	αὐτὸ	σημαίνειν τὴν οὐσίαν ἐπί τε
[6, 1, 7]	τὸ δὲ ἓν ἥμισυ ἔσχεν	αὐτό.	Συνεγέννησεν οὖν ἄμφω ἐξ αὐτῶν
[6, 1, 27]	οὐκέτ´ ἂν ὑποκείμενον εἴη, ἀλλ´	αὐτὸ	τὰ πάντα. Ὡς γὰρ ὁ
[6, 1, 9]	ἂν οὖν ὑφ´ ἓν γένος	αὐτό	τι καὶ ἡ ἀπόφασις, διπλάσιον
[6, 1, 18]	πρὸς τὸ αἰσθητόν, διὰ τί	αὐτὸ	τὸ αἰσθάνεσθαι οὐκέτι πρὸς τὸ
[6, 1, 19]	ἄλλο, τὸ λυπεῖσθαι. Τί οὖν	αὐτὸ	τὸ ἓν γενόμενον, πρὶν καὶ
[6, 1, 29]	Οὐ γὰρ δὴ ὑπὸ τὸ	αὐτὸ	τὸ μὲν ὄν, τὸ δὲ
[6, 1, 22]	νοεῖν ποιεῖν οὐ γὰρ εἰς	αὐτὸ	τὸ νοούμενον, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ
[6, 1, 20]	καὶ πάσχειν. Εἰ οὖν κατ´	αὐτὸ	τὸ πάσχειν, οἷον τὸ τρίβειν,
[6, 1, 19]	γίγνεσθαι. Ἢ ἴσως οὐ κατ´	αὐτὸ	τὸ τέμνεσθαι τὸ διάφορον, ἀλλὰ
[6, 1, 5]	δὲ ποσότης οὐκ ἐφαπτομένη ἄλλου	αὐτὸ	τοῦτο ἂν εἴη τὸ κυρίως
[6, 1, 19]	μαραίνεσθαι. Τί οὖν, εἴ τις	αὐτὸ	τοῦτο ἐργάζοιτο, ὥστε λυπεῖν, οὐχ
[6, 1, 3]	ἄλλα γένη. Τί ἄρα γε	αὐτὸ	τοῦτο τὸ τὶ» καὶ τὸ
[6, 1, 13]	τί αὐτοῖς ἔσται ἢ τὸ	αὐτὸ	τῷ ἦν, ὃ ἦν εἶδος
[6, 1, 21]	ἑαυτῷ ἀλλ´ ὅταν μηδὲν συμβαλλόμενον	αὐτὸ	ὑπομείνῃ ἀλλοίωσιν τὴν μὴ εἰς
[6, 1, 22]	Καὶ θεωρούμενον ἑκάτερον οὐ καθ´	αὑτό,	ἀλλὰ μετὰ τοῦ ποιοῦντος καὶ
[6, 1, 12]	τὸ μεῖζον τρίπηχυ ὂν καθ´	αὑτὸ	καὶ μεῖζον καὶ ἔλαττον ἐν
[6, 1, 4]	ποσὸν λαμβάνειν, ἀλλὰ τὸ καθ´	αὑτό,	οἷον ποσότητα· ἐπεὶ οὐδὲ τοὺς
[6, 1, 27]	κατὰ συμβεβηκός; Τὸ δὲ καθ´	αὑτὸ	ὄν καὶ ἡ ὕλη ὄν
[6, 1, 26]	δυνάμει· οὐ γὰρ δὴ αὐτὸ	ἑαυτὸ	ἄξει, ἀλλὰ δεῖ ἢ πρὸ
[6, 1, 5]	ποσότης οὐκ ἐφαπτομένη ἄλλου αὐτὸ	τοῦτο	ἂν εἴη τὸ κυρίως ποσόν.
[6, 1, 26]	εἶναι τὸ ἐνεργείᾳ καὶ οὐκέτι	τοῦτο	ἀρχή, ἤ, εἰ ἅμα λέγοιεν,
[6, 1, 29]	ὕλην ἔχειν, ᾗ ποιά· εἰ	τοῦτο,	ἀσώματα εἶναι καὶ δραστήρια· ἡ
[6, 1, 23]	μιᾶς κατηγορίας ὅδε ὅπλα ἔχει»	τοῦτο	γὰρ σημαίνει τὸ ὡπλίσθαι. Ἔπειτα
[6, 1, 16]	ἄπειρον εἰς τὸ ἀρξάμενον εἶναι.	Τοῦτο	γὰρ συμβαίνει διὰ τὸ χωρίζειν
[6, 1, 15]	ποιεῖν ἐν ποιήσει εἶναί τινι,	τοῦτο	δὲ ἐνεργείᾳ. Ὥστε ἐνέργειαν μᾶλλον
[6, 1, 13]	ἔσται ὡρισμένος χρόνος τὸ χθές·	τοῦτο	δὲ ποσός τις χρόνος· ὥστε,
[6, 1, 12]	καὶ αἱ ἐκεῖ ὑφ´ ἕν·	τοῦτο	δὲ πρὸς τοὺς τιθεμένους κἀκεῖ·
[6, 1, 25]	ἔχει παρὰ τοῦ γένους, εἴπερ	τοῦτο	δεῖ γένος εἶναι τὸ ἐν
[6, 1, 27]	ἔξω, ὥστε παραλελειμμένον ἂν εἴη	τοῦτο.	Εἰ δὲ οὐδὲν δέονται ἄλλου
[6, 1, 28]	ἀντιτυπὲς αὐτῇ διδόασι· ποιότης γὰρ	τοῦτο.	Εἰ δὲ τῷ νῷ λέγουσι
[6, 1, 3]	πρὸς τὰ ἄλλα καὶ διὰ	τοῦτο	εἰς ἓν οὕτω συνάγοι καὶ
[6, 1, 19]	Τί οὖν, εἴ τις αὐτὸ	τοῦτο	ἐργάζοιτο, ὥστε λυπεῖν, οὐχ ὁ
[6, 1, 14]	Ἀθήνησιν. Εἶτα, εἰ τὸ Ἀθήνησι	τοῦτό	ἐστι τὸ ἐν Ἀθήναις ἐστί»
[6, 1, 22]	κατὰ συμβεβηκός, ὅτι μὴ πρὸς	τοῦτο	ἑώρα· ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τῶν
[6, 1, 25]	τὶ διαιρήσουσι. Καὶ τὸ τὶ	τοῦτο	ἢ ὂν ἢ μὴ ὄν
[6, 1, 10]	πυκτικὸς τῷ διακεῖσθαί πως ἔχει	τοῦτο,	καὶ ὁ ἀδύνατος πρός τι.
[6, 1, 25]	αὐτοῖς καὶ ἄλογον τὸ τὶ	τοῦτο	καὶ οὐκ ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις καὶ
[6, 1, 12]	καὶ ὁ ποιητικός; Καὶ εἰ	τοῦτο,	καὶ τὸ ποιητικόν· ὥστε οὐδὲν
[6, 1, 6]	ὄντα ἅ ἐστι καὶ λεγόντων	τοῦτο	καὶ τοῦτο τὸ αὐτὸ μέγεθος
[6, 1, 12]	καὶ τὸ νοεῖν τοίνυν. Ἀλλὰ	τοῦτο	κοινὸν καὶ πρὸς τὰς ἄλλας
[6, 1, 13]	Εἰ δέ, ὅταν λέγωσι χθές,	τοῦτο	λέγομεν, ὡς ἐν χρόνῳ παρεληλυθότι
[6, 1, 26]	ἐκεῖνο προτάττουσι; Καὶ διὰ τί	τοῦτο	μᾶλλον ὄν, ἡ ὕλη, ἀλλ´
[6, 1, 12]	μεγέθους καὶ μικρότητος· ἢ καὶ	τοῦτο	μεταλήψει ποιητικοῦ καὶ παθητικοῦ. Ζητητέον
[6, 1, 29]	αὐτὰ καὶ ἁπλᾶ εἶναι· εἰ	τοῦτο,	μὴ σύνθετα· εἰ τοῦτο, μηδ´
[6, 1, 29]	εἰ τοῦτο, μὴ σύνθετα· εἰ	τοῦτο,	μηδ´ ὕλην ἔχειν, ᾗ ποιά·
[6, 1, 4]	εἰ μηδεμιᾷ τῶν ἄλλων ἁρμόττουσι,	τοῦτο,	ὃ λέγονται, ἔσονται καὶ ἐν
[6, 1, 10]	καὶ τὴν ἀσθένειαν. Ἀλλ´ εἰ	τοῦτο,	οὐκέτι κοινὸν ἡ δύναμις, ἀλλὰ
[6, 1, 1]	ἥ τε ἐνταῦθα· ἀλλ´ εἰ	τοῦτο,	πλείω τὰ γένη. Εἰ δὲ
[6, 1, 12]	δὲ ποιοῦσι, ποιητικαὶ καὶ κατὰ	τοῦτο	πρὸς ἄλλον καὶ πρός τι·
[6, 1, 27]	πρὸς τὸ οὐχ ὑποκείμενον· εἰ	τοῦτο,	πρὸς τὸ ἔξω, ὥστε παραλελειμμένον
[6, 1, 26]	καὶ ποιότητος. Εἰ δὲ ἄλλως	τοῦτο	σῶμα, ὁμωνύμως λέγουσι σῶμα τὴν
[6, 1, 6]	πρότερον λεχθέντος οὐδεμία, ἢ οὐδαμοῦ	τοῦτο.	Τί δὴ ἐπὶ διπλασίου καὶ
[6, 1, 6]	ἐστι καὶ λεγόντων τοῦτο καὶ	τοῦτο	τὸ αὐτὸ μέγεθος ἔχει καὶ
[6, 1, 13]	ποτὲ εἶναι, ἀλλ´ οὐ χρόνον,	τοῦτο	τὸ ἐν χρόνῳ εἰ μὲν
[6, 1, 29]	ὂν δύναται εἶναι. Ἀλλὰ τί	τοῦτο	τὸ ἐπὶ τῇ ὕλῃ πως
[6, 1, 8]	εἰπάτωσαν. Σῶμα μὲν οὖν τι	τοῦτο	τὸ κοινὸν οὐκ ἂν εἴη.
[6, 1, 4]	τὸ ποσοῖς εἶναι ὑπαρχέτω· καίτοι	τοῦτο	τὸ λέγεσθαι ποσοῖς ὑπάρχει, οὔπω
[6, 1, 8]	οὐχ ὁμοίως, Ἀλλὰ τὸ εἶναι	τοῦτο	τὸ παρ´ ἀλλήλων τίνα ἔχει
[6, 1, 3]	γένη. Τί ἄρα γε αὐτὸ	τοῦτο	τὸ τὶ» καὶ τὸ τόδε»
[6, 1, 29]	ὂν ἄρα ὕλη. Τίς οὖν	τοῦτό	φησιν; Οὐ γὰρ δὴ αὐτὴ
[6, 1, 28]	φοβηθέντες τὸ μένον ὑπ´ αὐτὰ	τοῦτο	ᾠήθησαν τὸ ὂν εἶναι, ὥσπερ
[6, 1, 20]	φήσομεν περὶ αὐτόν; Καὶ πῶς	δύο;	Ἀλλὰ μία. Καὶ πῶς ἡ
[6, 1, 5]	ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν ἀέρα,	δύο	ἂν εἴη καὶ οὐ μία
[6, 1, 30]	δεῖ γὰρ πρότερον ἓν καὶ	δύο	εἶναι, ἵνα καὶ ἥμισυ καὶ
[6, 1, 4]	δύο κατηγορίαι, καὶ ἐπιφάνεια τοσήδε	δύο,	καὶ ἡ ποσότης μὲν αὐτῆς
[6, 1, 19]	κἂν ἐκ μιᾶς ἐνεργείας τὰ	δύο;	{καὶ ὁ μὲν ποιεῖ, ὁ
[6, 1, 4]	μετρεῖ· ἓν γὰρ λέγει καὶ	δύο,	κἂν ὁποιαοῦν καὶ ἐναντία ᾖ·
[6, 1, 22]	κινεῖ καὶ οὗτος κινεῖται, καὶ	δύο	κατηγορίαι ἑκάτερον· καὶ οὗτος δίδωσι
[6, 1, 4]	αὐτοῖς ἀριθμόν· βόες γὰρ τρεῖς	δύο	κατηγορίαι ἤδη. Οὕτως οὖν καὶ
[6, 1, 4]	Οὕτως οὖν καὶ γραμμὴ τοσήδε	δύο	κατηγορίαι, καὶ ἐπιφάνεια τοσήδε δύο,
[6, 1, 24]	τόπου, τί δεῖ εἰς ἓν	δύο	κατηγορίας συνάπτειν; Ἔπειτα, εἰ μὲν
[6, 1, 20]	Ἆρ´ οὖν, ὅτι ἀντικινεῖται, καὶ	δύο	κινήσεις φήσομεν περὶ αὐτόν; Καὶ
[6, 1, 19]	τὸ ποιεῖν ἐν ἄλλῳ πεποίηκε	δύο	νομίζειν εἶναι, τὸ μὲν ποιεῖν,
[6, 1, 13]	παρεληλυθὸς καὶ ἕτερον ὁ χρόνος·	δύο	οὖν κατηγορίαι καὶ οὐχ ἁπλοῦν.
[6, 1, 7]	τοῦδε, ὁ δ´ ὕστερος» χρόνους	δύο	παραβάλλοντες ἕτερον παρὰ τὰ ὑποκείμενα
[6, 1, 7]	τὴν σχέσιν αὐτῶν πρὸς τῷ	δύο,	τὸ δὲ ἓν εἶναι, ἔσχε
[6, 1, 6]	τε πρότερον καὶ ὕστερον χρόνοι	δύο·	τὸ δὲ πρότερον καὶ ὕστερον
[6, 1, 13]	χρόνου, δίκαιον δήπου ἐν ᾧ	ὁ	χρόνος τετάχθαι. Λέγεται δὲ τοῦ
[6, 1, 21]	Τίνι οὖν διοριοῦμεν; Ἆρα τῷ	τὸ	μὲν εἰς ἄλλον παρ´ αὐτοῦ,