Ennéade, livre, chap.
[6, 1, 21]	παρ´ αὐτοῦ διανοηθέντος ἢ θυμωθέντος	ἐκ	δόξης μηδενὸς ἔξωθεν προσελθόντος. Ἢ
[6, 1, 27]	ὥστε συμβαίνει αὐτοῖς αἰτιωμένοις τοὺς	ἐκ	μὴ οὐσιῶν οὐσίας ποιοῦντας αὐτοὺς
[6, 1, 19]	ποιεῖ, ὁ δὲ πάσχει, κἂν	ἐκ	μιᾶς ἐνεργείας τὰ δύο; {καὶ
[6, 1, 11]	πῶς; Καὶ εἰ αἱ μὲν	ἐκ	πάθους, αἱ δὲ οὔ· οὐ
[6, 1, 11]	δ´ ἂν ζήτησιν καί, εἰ	ἐκ	πάθους αἵδε, αἱ μὲν οὕτως,
[6, 1, 14]	οὖν οὐ πρός τι, εἰ	ἐκ	τῆς ἑκατέρου πρὸς ἑκάτερον σχέσεως
[6, 1, 5]	καὶ οὐ μία ἡ κατηγορία	ἐκ	τῆς σημαντικῆς, εἰ συσσημαντικὸν ἐκείνης
[6, 1, 7]	οἷς ἡ ὑπόστασις οὐδαμόθεν ἢ	ἐκ	τῆς σχέσεως παραγίγνεται· ὑπόστασις δὲ
[6, 1, 7]	φανερώτερον τὸ τῆς ὑποστάσεως τὸ	ἐκ	τῆς σχέσεως παυστέον μὲν τὸ
[6, 1, 19]	ἀλλ´ ἔστι τὸ τέμνειν τὸ	ἐκ	τῆς τοιᾶσδε ἐνεργείας καὶ κινήσεως
[6, 1, 27]	πρός τι πρὸς ἄλλο καὶ	ἐκ	τοῦ αὐτοῦ γένους, οἷον διπλάσιον
[6, 1, 26]	ἡ ἄποιος τὸ ποιόν, οὐδ´	ἐκ	τοῦ δυνάμει ἐνέργεια· ἐνυπῆρχε γὰρ
[6, 1, 22]	εἰργάσατο, οὐ λέγομεν πεποιηκέναι; Ἀλλ´	ἐκ	τοῦ εἶναι αὐτὸν ἄλλο τι.
[6, 1, 26]	ἄογκον καὶ τὸ ἕν, καὶ	ἐκ	τοῦ ἑνὸς ἀρξαμένους εἰς τὰ
[6, 1, 19]	καίειν τὸ καίεσθαι, ἀλλὰ τὸ	ἐκ	τοῦ καίειν καὶ καίεσθαι ἑνὸς
[6, 1, 11]	καὶ ὁμαλότητος· εἰ δὲ καὶ	ἐκ	τούτων, οὐδὲν κωλύει καὶ ὧς
[6, 1, 23]	τέμνων ἢ κατορύττων ἢ ἀποβάλλων	οὐκ	ἄλλην ἢ ἄλλας; Εἰ δ´
[6, 1, 7]	ἄλληλα ἐγεννήθη, καὶ τὸ εἶναι	οὐκ	ἄλλο τι ἢ τὸ ἀλλήλοις
[6, 1, 12]	κατὰ τὸ ποιητικὸν τοῦ ποιητικὸν»	οὐκ	ἄλλου τινὸς ὄντος ἢ καθόσον
[6, 1, 8]	οὖν τι τοῦτο τὸ κοινὸν	οὐκ	ἂν εἴη. Λείπεται δέ, εἴπερ
[6, 1, 4]	ποσὸν φήσουσιν εἶναι, τὸ διωρισμένον	οὐκ	ἂν εἴη ποσόν· εἰ δὲ
[6, 1, 9]	διαφορὰς ἔχοντες τὰς εἰρημένας, τάχα	οὐκ	ἂν ἓν γένος εἴη, ἀλλ´
[6, 1, 4]	τι· ὁποτέρως δ´ ἂν ἔχωσιν,	οὐκ	ἂν κοινόν τι ἔχοιεν πρὸς
[6, 1, 3]	λέγοι, ἓν δέ τι γένος	οὐκ	ἂν λέγοι, οὐδὲ δηλοῖ πω
[6, 1, 17]	τί εἰς τὸ πρός τι	οὐκ	ἀναχθήσεται; Ἢ γὰρ κίνησις ἢ
[6, 1, 4]	μέγα αὐτὸ καὶ τὸ μικρὸν	οὐκ	ἀξιοῦται ποσὰ εἶναι, ἀλλὰ πρός
[6, 1, 6]	τί ἂν ἔχοι ἀπογεννώμενον; Ἢ	οὐκ	ἀπογεννώμενον, ἀλλὰ ὑπάρχον, τὴν ταὐτότητα
[6, 1, 29]	ἐξ ὕλης καὶ εἴδους ἔσονται·	οὐκ	ἄρα αὐτοὶ εἴδη οὐδὲ λόγοι.
[6, 1, 16]	ἕτερόν ἐστι μετ´ αὐτήν. Καὶ	οὐκ	αὐτὴ τελειοῦται τότε, ἀλλὰ τὸ
[6, 1, 21]	δὲ οὐσία ὁ ἀνδριάς, ὃς	οὐκ	αὐτὸς ἐθερμαίνετο, ἀλλ´ ἢ κατὰ
[6, 1, 17]	ἡ ἕξις δὲ ἑτέρου οὖσα	οὐκ	ἀφῄρηται τὸ πρὸ τοῦ πρός
[6, 1, 7]	Λεκτέον δὴ τὸ πρός τι	οὐκ	εἴ τι ἁπλῶς ἑτέρου λέγεται,
[6, 1, 5]	τρίπηχυς ποσός, συνῃρημένος καὶ οὗτος	οὐκ	εἰς γένος ἕν, ἀλλ´ ὑφ´
[6, 1, 26]	μᾶλλον ὄν, ἡ ὕλη, ἀλλ´	οὐκ	ἐκεῖνο; Εἰ δὲ ὕστερον ἐκεῖνο,
[6, 1, 26]	Ἔπειτα, εἰ ἅμα, διὰ τί	οὐκ	ἐκεῖνο προτάττουσι; Καὶ διὰ τί
[6, 1, 19]	λύπην ποιῆσαι, ἢ ὅλως λύπην	οὐκ	ἐμποιοῦν, οὐ πάθος ἐστὶ τοῦ
[6, 1, 19]	ἑκάστου καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια	οὐκ	ἐν ἀμερεῖ, ἀλλὰ οἷον ἀξιοῦσι
[6, 1, 6]	ἡ δὲ παραβολὴ παρ´ ἡμῶν,	οὐκ	ἐν αὐτοῖς. Ὁ δὲ δεξιὸς
[6, 1, 10]	κινούμενον τὸν τῆς ὑγιείας. Ἢ	οὐκ	ἐν λόγῳ πάντα, ἀλλὰ ἀρκεῖ
[6, 1, 20]	δὲ ἕτερον ὂν τοῦ ποιεῖν	οὐκ	ἐν τῷ αὐτῷ γένει τῇ
[6, 1, 13]	τοιαῦτα μέρη χρόνου, διὰ τί	οὐκ	ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται καὶ
[6, 1, 16]	καὶ κίνησις; Εἴληπται δὲ μεταβολὴ	οὐκ	ἐν τῷ μεταβεβληκέναι· οὐ γὰρ
[6, 1, 29]	οἱ λόγοι αὐτοῖς ἔνυλοι, ἀλλ´	οὐκ	ἐν ὕλῃ γενόμενοι σύνθετόν τι
[6, 1, 19]	γράφειν, καίτοι ὂν ἐν ἄλλῳ,	οὐκ	ἐπιζητεῖ τὸ πάσχειν, ὅτι μὴ
[6, 1, 27]	σχήματα. Εἰ δὲ τὰ ἄλλα	οὐκ	ἔσται, οὐδὲ ὅλως ὑποκείμενον αὕτη,
[6, 1, 15]	δὲ περὶ τὴν οὐσίαν οὔσης	οὐκ	ἔσται τι καὶ κίνησις ἓν
[6, 1, 26]	ἑνότητος. Ἐχρῆν δὴ λογίσασθαι ὡς	οὐκ	ἔστι δυνατὸν προτάττειν ἁπάντων ὄγκον,
[6, 1, 26]	ἀμεγέθους εἰς μεγέθη, εἴ γε	οὐκ	ἔστι πολλὰ εἶναι μὴ ἑνὸς
[6, 1, 7]	ἡμίσει παρὰ τοῦ ὑπερέχεσθαι· ὥστε	οὐκ	ἔστι τὸ μὲν αὐτῶν πρότερον,
[6, 1, 2]	τί ἐστιν ἡ οὐσία εἰπεῖν	οὐκ	ἔστιν· οὐδὲ γάρ, εἰ τὸ
[6, 1, 5]	ὁ χρόνος· ἡ δὲ ποσότης	οὐκ	ἐφαπτομένη ἄλλου αὐτὸ τοῦτο ἂν
[6, 1, 11]	γὰρ κατὰ τὰς δυνάμεις ποιότητες,	οὐκ	ἐφαρμόττει πάσαις τὸ τῆς δυνάμεως,
[6, 1, 25]	ἄλογον τὸ τὶ τοῦτο καὶ	οὐκ	ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις καὶ σώμασι. Καὶ
[6, 1, 18]	ἂν εἴποιεν, τὸ δὲ νοεῖν	οὐκ	ἔχον τὸ πάσχον καὶ αὐτὸ
[6, 1, 25]	ὄντος τοῦ ὑποκειμένου καὶ διαφορὰν	οὐκ	ἔχοντος, ἀλλ´ ἢ τῷ μεμερίσθαι,
[6, 1, 25]	δ´ ἄλλα πάθη τῆς ὕλης,	οὐκ	ἐχρῆν τοῦ ὄντος καὶ τῶν
[6, 1, 12]	εἰ ὁμώνυμος πρὸς τὴν ἐνταῦθα,	οὐκ	ἠρίθμηται δηλονότι ἐν τούτοις· εἰ
[6, 1, 29]	ἔχον; Ἢ γὰρ ὂν ἢ	οὐκ	ὄν· καὶ εἰ ὄν, πάντως
[6, 1, 29]	ὄν, πάντως ἀσώματον· εἰ δὲ	οὐκ	ὄν, μάτην λέγεται, καὶ ὕλη
[6, 1, 29]	πως ἔχον· ἔτι γὰρ μᾶλλον	οὐκ	ὄν. Τὸ δὲ τέταρτον λεχθὲν
[6, 1, 29]	τὸ μὲν ὄν, τὸ δὲ	οὐκ	ὂν δύναται εἶναι. Ἀλλὰ τί
[6, 1, 1]	πρώτως ὄντων καὶ τῶν ὑστέρων	οὐκ	ὄντος γένους κοινοῦ, ἐν οἷς
[6, 1, 11]	τὸ ἀραιὸν καὶ τὸ πυκνὸν	οὐκ	ὀρθῶς ἂν λέγοιτο ποιά; Οὐ
[6, 1, 1]	αὐτῶν. Ὅτι δὲ〉 τὰ ὑποκείμενα	οὐκ	ὀρθῶς οἷον στοιχεῖα, γένη {δὲ}
[6, 1, 27]	ὁ γὰρ κόσμος καθόσον κόσμος	οὐκ	οὐσία. Ἄτοπον δὲ τὴν μὲν
[6, 1, 27]	γένους, οἷον διπλάσιον πρὸς ἥμισυ,	οὐκ	οὐσία πρὸς διπλάσιον· ὂν δὲ
[6, 1, 10]	ὅλως χαρακτήρ τις ἡ ποιότης	οὐκ	οὐσιώδης, ὃ δ´ ἂν τὸ
[6, 1, 28]	αὐτῇ δεδωκώς, ἀλλ´ οὐχ αὑτῷ.	Οὐκ	ὢν οὖν ὁ νοῦς αὐτοῖς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/06/2010