HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le maître de rhétorique

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 35 formes différentes pour 42 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes

[12]   πεσὼν τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ ὧδέ

[23]   γενειήτης ἢ καὶ νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ

[4]   καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα

[13]   ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ

[26]   τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ

[23]   περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ

[24]   κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς

[17]   δὲ ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς

[17]   πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ ἅς φασι ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´

[11]   καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ

[12]   ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων καὶ

[26]   Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ

[18]   Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ

[11]   καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί; κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι

[1]   δόξαις· ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι φής, εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν

[9]   ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων

[10]   πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς

[13]   πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ

[9]   τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ

[14]   ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων διὰ

[12]   τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ

[22]   ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ

[1]   εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε

[20]   δὲ καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ

[24]   ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον

[24]   ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ λιμός.

[4]   οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε

[10]   καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου

[21]   γὰρ σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν

[11]   σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι

[1]   ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν

[25]   ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ

[22]   ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ

[9]   ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς

[8]   θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι

[8]   ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ

[8]   δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς

[4]   τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα

[11]   γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ

[11]   ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ

[17]   ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ

[20]   πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ

Paragraphes
[12]	πεσὼν τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι.	Φαίη	τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ ὧδέ
[23]	γενειήτης ἢ καὶ νὴ Δία	φαλακρὸς	ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ
[4]	καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν	φαμέν.	τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα
[13]	ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ	φανεῖταί	σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ
[26]	τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι	φανέντες,	ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ
[23]	περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ	φανερὰ	καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ
[24]	κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς	φάρμακον	εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς
[17]	δὲ ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω	φάρμακον	ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς
[17]	πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ ἅς	φασι	ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´
[11]	καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον	φάσμα	δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ
[12]	ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους,	φαῦλον	ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων καὶ
[26]	Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα	φέρεσθαι	σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ
[18]	Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης	φευγέτω	καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ
[11]	καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί	φημί;	κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι
[1]	δόξαις· ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι	φής,	εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν
[9]	ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα	φήσει·	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων
[10]	πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα	φήσει,	ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς
[13]	πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος.	~φήσει	δ´ οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ
[9]	τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου,	φήσει	εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ
[14]	ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία	φησίν	ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων διὰ
[12]	τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ	φθέγματος·	ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ
[22]	ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ	φθόνος	πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ
[1]	εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς	φθόνος,	ὦ παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε
[20]	δὲ καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ	φθόνου	αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ
[24]	ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ	φίλη	Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον
[24]	ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς σοροῦ	φιλήματα	ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ λιμός.
[4]	οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ πρὸς	Φιλίου	μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε
[10]	καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε	Φιλίππου	ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου
[21]	γὰρ σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ	φίλοι	δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν
[11]	σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ	φίλον	Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι
[1]	ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ	φιλοπόνως	αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν
[25]	ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ	φοίνικες	δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ
[22]	ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ	φορτικῷ	τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ
[9]	ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν	φράσαντα	τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς
[8]	θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ σοι	φράσω·	ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι
[8]	ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν πόνων	φύεσθαι	τὰ ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ
[8]	δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα	φυέσθω	καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς
[4]	τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα	φύλλα	ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα
[11]	γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ	φώνημα,	μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ
[11]	ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν συνήθη	φωνὴν	ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ
[17]	ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν	φωνὴν	εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ
[20]	πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ	φωνὴν	καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 22/11/2007