Paragraphes
[16]	μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν· ~τὰ	δ´	ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν
[22]	τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα. Τὰ	δ´	ἄλλα χρὴ θαρρεῖν· ἡ τόλμα
[5]	ὑπερβαίη τὰ ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη	δ´	ἂν τριταῖος— αὐτίκα μάλα ἐν
[8]	πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ	δ´	οὐκ εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν
[13]	ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει	δ´	οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ·
[8]	τῶν λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ	δ´	οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ
[13]	μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα	δαιμόνιον	ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν
[11]	τὸ φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ	δακτύλῳ	ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας
[25]	λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ	δακτύλῳ	τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν
[5]	μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην	Δαρεῖον	καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς
[10]	πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ μὲν	δασεῖ	τούτῳ καὶ πέρα τοῦ μετρίου
[26]	ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διός· ἐγὼ	δὲ—	ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός εἰμι—
[22]	μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς	δὲ	αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς
[24]	Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς	δὲ	ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς
[17]	ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον	δὲ	ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς
[15]	βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα	δὲ	ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα ἔστιν
[21]	σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ φίλοι	δὲ	ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν
[17]	παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει	δὲ	ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις
[8]	αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ	δὲ	ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω
[8]	καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα	δὲ	ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον
[12]	τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον	δὲ	αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ· γελοῖον
[6]	παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις	δὲ	αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι
[24]	Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα	δὲ	γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν
[25]	εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς	δὲ	ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε
[25]	μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες	δὲ	ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ
[15]	ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς	δὲ	ἔστω εὐανθὴς ἢ λευκή, ἔργον
[17]	ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς	δὲ	ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω φάρμακον
[15]	δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ	δὲ	ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ
[18]	ἡ κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ	δὲ	ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε
[7]	ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς. μᾶλλον	δὲ	ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ
[9]	καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ	δὲ	ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ
[26]	πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον	δὲ	ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε
[14]	χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε. μᾶλλον	δὲ	ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ
[17]	ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ	δὲ	ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα
[26]	γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται· σὺ	δὲ	ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ
[9]	ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον	δὲ	καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ
[17]	τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε	δὲ	καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ
[18]	καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν	δὲ	καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ
[6]	καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα	δὲ	καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ
[20]	μὲν σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν	δὲ	καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου
[11]	πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις	δὲ	καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον
[15]	ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ	δὲ	καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι
[14]	οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ	δὲ	καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι
[20]	τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως	δὲ	καὶ τὸ πλῆθος τῶν λόγων
[11]	κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας	δὲ	καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα,
[9]	ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ	δὲ	κἂν μικρόν τι παραβαίης ἢ
[22]	ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ	δὲ	μέγιστον καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν
[22]	οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν	δὲ	μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα.
[23]	γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα	δέ,	μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς
[3]	ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως	δὲ	μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ
[18]	οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων	δέ,	μὴ μελλήσας λέγε ὅττι κεν
[23]	μάλιστα μὲν τὰ πάντα, εἰ	δὲ	μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ
[22]	ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς	δὲ	μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα, εὐτελὲς
[13]	σοφώτατος ἐν τοῖς τότε; εἰ	δὲ	μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος
[23]	καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν	δὲ	μὴ ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ
[13]	τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς	δὲ	μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε
[16]	τι ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω	δὲ	μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια
[10]	εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ	δὲ	μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ,
[6]	παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ	δέ	μοι τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα
[18]	καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι	δὲ	ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος,
[4]	κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα	δέ,	ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας
[19]	πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ	δὲ	οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ
[19]	ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν	δὲ	ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης
[23]	ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται	δὲ	οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν
[24]	ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι	δέ·	οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ—
[24]	ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ τοῦτο	δὲ	οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν, ὅσα
[23]	φανερὰ καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ	δὲ	πάντα πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω,
[5]	Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει	δὲ	πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς
[9]	τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ	δὲ	πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ
[7]	οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα	δὲ	πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος,
[5]	τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν	δὲ	πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ
[19]	ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν	δέ	ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι
[3]	περὶ τραχείαις ταῖς πέτραις· σὺ	δὲ	πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος
[21]	ἐν τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα	δὲ	προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν
[17]	ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα	δὲ	προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές.
[4]	δὴ ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ	δὲ	πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ
[15]	παρὰ ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω	δὲ	πρῶτον μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν
[6]	ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω	δέ	σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης
[23]	μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ	δέ	σοι τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα
[22]	ἢ δὶς τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία	δὲ	τὰ πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου
[11]	καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς	δὲ	τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς
[24]	κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ	δὲ	τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν
[24]	ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς	δὲ	τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος
[6]	οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ	δέ	τινα παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα—
[8]	ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ	δέ	τινα, πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε
[20]	αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ	δὲ	τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ
[15]	ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις	δὲ	τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ
[9]	τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς	δὲ	τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ
[17]	τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν	δὲ	χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς δὲ ἢ
[11]	τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω	δὲ	ὡς ἀπὸ τούτων γνωρίζοις αὐτόν,
[3]	τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ	δέδιθι,	μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος τῶν
[24]	ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν	δεδουλευκότος,	μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου
[23]	δὲ πάντα πράγματα ποιεῖν σοι	δεδόχθω,	κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ
[18]	τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν	δέῃ·	καλὰ γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ
[18]	ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ	δέῃ	λέγειν καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί
[14]	καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν	δεήσει.	ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία
[7]	ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ	δεήσει.	ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ
[22]	εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ	δεικνύειν	δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ,
[25]	πρότερον τῶν λόγων καὶ τὸ	δείκνυσθαι	τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν
[9]	τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι	δεικνύων,	ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς
[26]	ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ	δειλός	εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν
[24]	ἐποίει ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου	δεῖν	κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην,
[22]	πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου	δεῖν	παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων.
[23]	τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ	δεῖνα	δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ
[17]	καὶ νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι	δεινὸν	εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν,
[1]	καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα	δεινὸς	ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε τὰ
[5]	σοι, ἔφη, ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι	δείξειν	ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν
[21]	ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν	δείπνων	ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό σε
[25]	ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς	δελέασιν.	ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς
[6]	Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν τῇ	δεξιᾷ	παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ
[7]	ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι,	δεομένην.	Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον·
[2]	σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς	δεόμενον,	ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι
[8]	ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν	δέον·	ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ
[1]	ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε τὰ	δέοντα	καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ
[20]	καὶ νὴ Δία ἀπὸ τῶν	Δευκαλίωνος	καὶ Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ,
[18]	ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ	δεύτερον	μετὰ τοῦτο καὶ τὸ τρίτον
[5]	δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν. τότε	δὴ	ὁ Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ σοι,
[26]	ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ	δὴ	παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς
[16]	προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ	δή	σοι τοὺς νόμους δίειμι, οἷς
[6]	τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. Πρόσει	δὴ	σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ
[23]	καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ	δὴ	τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα
[1]	ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ	δὴ	τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς
[4]	μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ μὲν	δὴ	ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ
[23]	καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν	δῆθεν	γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι θέλε
[6]	δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν	δηλαδὴ	ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς
[22]	ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ καὶ	δῆλος	γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις.
[17]	Ἰσοκράτης ἢ ὁ χαρίτων ἄμοιρος	Δημοσθένης	ἢ ὁ ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ
[9]	γάρ οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ	Δημοσθένους	ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων
[18]	συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ τὸ	δήπουθεν,	κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ
[6]	οὐ μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ	δῆτα	ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω
[5]	βούλομαι Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν	δι´	ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ
[3]	ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ νὴ	Δί´	εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν
[20]	Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ	Δία	ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας
[2]	ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ	Δία	εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων.
[3]	πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ	διὰ	λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς
[5]	τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε	διὰ	ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ
[24]	τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε	διὰ	τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον
[5]	γὰρ ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα	διὰ	τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν
[14]	φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων	διὰ	τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον,
[23]	τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς	διὰ	τοῦτό σου καὶ ἄχρι τῆς
[23]	ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ νὴ	Δία	φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν
[23]	ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ	διαβάλλειν	καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ
[22]	καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ	διαβολαὶ	πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν
[5]	ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς	διαθεῖν	τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ
[11]	καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι	διαλάθοι.	καίτοι τί φημί; κἂν εἰ
[21]	καὶ περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ	διαλαμβάνοντα.	καὶ ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια
[21]	ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων	διαλείμμασι·	καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦδε
[15]	ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα	διανύσαι	δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν
[9]	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων	διανύσαι	τὴν ὁδόν. ὃ δὲ πάντων
[5]	μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους	διανύσαντα.	ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ
[23]	οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ	διαρκέσῃς.	πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ
[11]	πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα,	διασεσαλευμένον	τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα,
[15]	ἔργον τῆς Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς	διαφαίνεσθαι	τὸ σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς
[11]	τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου.	διδάξεται	γάρ σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα
[26]	κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ	διδάσκαλος,	ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν,
[0]	~ΡΗΤΟΡΩΝ	ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ.	~Ἐρωτᾷς, ὦ μειράκιον, ὅπως ἂν
[16]	καὶ δή σοι τοὺς νόμους	δίειμι,	οἷς χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ
[24]	ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ	διεκπαίσας	ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε
[9]	ἡγεμών, λήρους τινὰς ὁ μάταιος	διεξιὼν	πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ οἱ
[3]	ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν	διεφέρομεν	τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη
[5]	ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ	διηγήσασθαι	σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου
[25]	καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς	δίκαις	ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ
[19]	πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς	δικαστὰς	ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν
[25]	προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ τοὺς	δικαστὰς	τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι
[26]	τοῖς νόμοις ἔν τε τοῖς	δικαστηρίοις	κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν
[23]	τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα	διοίσεις	τῶν ἄλλων. καὶ μὴν καὶ
[7]	ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν,	Διονύσου	τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι
[26]	εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ	Διός·	ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ
[24]	Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς	Διὸς	καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι.
[5]	οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ,	διότι	Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ
[8]	γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ,	διότι	ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ
[22]	ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ γε ἢ	δὶς	τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ
[7]	ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ	δίψος	ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη
[7]	τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι	δοκεῖ	οἵα ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς
[6]	θατέρᾳ δέ μοι τὸν πλοῦτον	δόκει	παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ
[25]	οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί γε	δοκεῖ.	Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ τὴν
[7]	μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι	δοκεῖ	τὸ πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον
[5]	τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον	δοκεῖ	τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ
[23]	μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι	δοκεῖν·	εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ
[6]	ὡς οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα	δοκεῖν	μιᾶς οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα
[6]	ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι	δοκεῖς.	καὶ δῆτα ἡ μὲν ἐφ´
[22]	ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν	δοκείτω·	ἢν δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα
[20]	Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων, ἢν	δοκῇ,	καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ τὰ
[19]	ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι	δοκῇ,	πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος
[23]	ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι	δοκοίης,	καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ
[1]	ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι	δοκοῦντα·	καὶ δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο
[5]	ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ	δοκοῦντά	οἱ περὶ αὐτῶν. τότε δὴ
[8]	τό γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι	δοκῶ,	διότι ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη
[25]	τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ	δοκῶ	κἀν ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς
[6]	ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ	δόξα	δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν,
[1]	καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι	δόξαις·	ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι φής,
[6]	ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν	δόξαν	τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα
[24]	ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι	δόξας	τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ
[8]	καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι	δόξεις,	ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ
[20]	λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ	δόξουσι	δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ τὸ
[21]	μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα σε	δορυφορείτωσαν	ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ ὧν
[20]	τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι	δρᾶν.	οἱ πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα
[11]	ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον φάσμα	δρόσῳ	ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν
[15]	δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον	δῦναι	ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺς πάντας
[7]	ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα εἶναι	δυνάμενον.	~πλὴν τό γε τοσοῦτον προσθήσειν
[1]	εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν	δύναμιν	περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις ὡς
[24]	ταῦτα, ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς—	δύνασαι	δέ· οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς
[23]	τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται.	δύναται	δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ
[15]	ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι	δυνηθείης.	ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι
[10]	καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν	δύνηται	ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι
[23]	πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν	δύνηται.	δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον
[6]	λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν·	δύο	γάρ ἐστον, αἳ πρὸς τὴν
[7]	πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς	δύο	τινὰς ὁδούς. μᾶλλον δὲ ἡ
[3]	ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ	δυσβάτων	καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις
[25]	ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς	δυστυχεῖς	χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ
[18]	ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν ᾖ	δυσχερῆ,	ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007