Paragraphes
[22]	καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ	ἑαυτοῦ	δεικνύειν δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως
[24]	πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς	ἑβδομηκοντούτιδος	τέτταρας ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης,
[24]	γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν	ἐγαστριζόμην	πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς
[24]	ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου	ἐγενόμην	ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος,
[24]	καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ	ἐγενόμην—	ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ φίλη
[5]	Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς Αἴγυπτον	ἐγίγνετο	ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει
[21]	ταῦτα δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν	ἐγκεκαλυμμένον	αὐτὸν καὶ περὶ ὧν ἔφης
[9]	σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα,	ἐγρηγορώς,	τῆς τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών,
[26]	ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διός·	ἐγὼ	δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός
[5]	τότε δὴ ὁ Σιδώνιος ἔμπορος,	Ἐγώ	σοι, ἔφη, ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι
[8]	γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις,	ἐγώ	σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ
[5]	ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς	ἔγωγε	καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου
[8]	δέ τινα, πάνυ παλαιά. καὶ	ἔγωγε	κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα
[5]	ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς·	ἔδει	δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν
[5]	ἐγίγνετο ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ	ἔδει	τὰ ὄρη, εἶτα διὰ τῆς
[13]	ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν,	ἔδειξεν	ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος ἐν
[10]	ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως	ἐδόκει	χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν
[17]	ἢ συγγραφέως, ὃς οὕτω λέγειν	ἐδοκίμαζε	σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν
[11]	ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν	ἔδομεν,	ἀλλά τι ξένον φάσμα δρόσῳ
[2]	πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι	ἔδοξαν	ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ
[14]	~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς	ἐθέλεις	γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ ἂν
[1]	ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν	ἐθέλεις	ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ
[10]	εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα	ἐθέλεις	τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι,
[1]	αὐτά, ἢν τὸ μετὰ τοῦτο	ἐθελήσῃς	αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν ἀκούσῃς
[6]	ὄρος ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον.	Ἐθέλω	δέ σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ
[16]	μελέτω δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων,	εἰ	ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ
[17]	καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς,	εἰ	ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ
[5]	πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον.	εἰ	γάρ τις ὑπερβαίη τὰ ὄρη
[9]	οἱ ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες·	εἰ	δὲ κἂν μικρόν τι παραβαίης
[23]	χρή, μάλιστα μὲν τὰ πάντα,	εἰ	δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ
[13]	ὁ σοφώτατος ἐν τοῖς τότε;	εἰ	δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ
[8]	πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν,	εἰ	δέ τινα, πάνυ παλαιά. καὶ
[23]	περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας;	εἰ	δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ
[23]	τὸ δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς,	εἰ	καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ
[9]	καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν,	εἰ	κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ
[7]	ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς ἢ Ἡρακλέους,	εἰ	μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι
[24]	κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην,	εἰ	μὴ κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν
[9]	ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι,	εἰ	μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ
[14]	προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς,	εἰ	μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ
[1]	ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι φής,	εἰ	μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν
[11]	διαλάθοι. καίτοι τί φημί; κἂν	εἰ	μύοντι γάρ σοι προσελθὼν εἴποι
[10]	προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ	εἰ	πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις
[6]	ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι.	εἰ	που τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ
[4]	δὲ πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς,	εἰ	ῥᾷστά τε ἅμα καὶ ἥδιστά
[21]	καὶ μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν,	εἴ	ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα
[17]	μὲν μὴ σύ γε, μηδὲ	εἴ	τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ
[4]	ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον,	εἴ	τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν;
[13]	τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´	εἴ	τις ἢ Τιτυὸς ἢ Ὦτος
[6]	ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν Νεῖλον	εἶδες	γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον
[14]	κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα	εἰδῇς·	ἄλλο γάρ τι παρὰ ταῦτα
[1]	ὤν, ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων, οὐκ	εἰδὼς	ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν
[10]	ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ	εἰδὼς	ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ
[26]	χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος.	~Εἶεν·	ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα
[24]	τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον	εἴην	ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ
[18]	δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι καὶ	εἰκῆ	λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε καὶ
[6]	πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος	εἰκόνα	γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι
[5]	ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον,	εἴκοσι	μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους
[16]	ἢ οὐ πλείω γε τῶν	εἴκοσιν	Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς
[17]	λέγοις, τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι	εἱληθερεῖσθαι,	τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν
[15]	τοὺς πάντας ἀποφανῶ, οἷος αὐτός	εἰμι,	ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ μέσα
[26]	δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός	εἰμι—	ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ
[9]	καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ	εἶναι	ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν.
[19]	δέ ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς	εἶναι	δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ
[1]	τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς	εἶναι	δόξαις· ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι
[24]	τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος	εἶναι	δόξας τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ
[7]	λέγων ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα	εἶναι	δυνάμενον. ~πλὴν τό γε τοσοῦτον
[25]	πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν	εἶναι	ἐμοί γε δοκεῖ. Ταῦτά σοι
[23]	γυναικῶν δῆθεν γραφέντα. καλὸς γὰρ	εἶναι	θέλε καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ
[1]	ἐν τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον	εἶναι	καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς
[26]	τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον	εἶναι	καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα
[25]	μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον	εἶναί	με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ
[20]	τινα ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν	εἶναί	σε. ἄλλως τε καὶ τὸ
[7]	ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον	εἶναί	σοι δοκεῖ οἵα ἡ Ἄορνος
[1]	σοφιστὴς εἶναι δόξαις· ἀβίωτα γὰρ	εἶναί	σοι φής, εἰ μὴ τοιαύτην
[5]	οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο	εἶναι	τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον
[12]	μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ αὐτὸς	εἰπάτω	πρὸς σέ· γελοῖον γὰρ ὑπὲρ
[26]	σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ	εἰπεῖν	ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διός·
[22]	καὶ ἢν μέν τις καλῶς	εἴπῃ,	ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν
[11]	εἰ μύοντι γάρ σοι προσελθὼν	εἴποι	τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας
[7]	εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν	εἶπον,	ἵνα μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ
[14]	μόνον, ὦ μέλημα, οἷς ἂν	εἴπω	καὶ ζήλου πάντα, καὶ τοὺς
[26]	ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ μὲν γεννάδας	εἰπὼν	ταῦτα πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν
[17]	ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι	εἰρημένα,	καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος
[26]	σὺ δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς	εἰρημένοις,	καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ
[10]	ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν	εἰρήνῃ	μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου
[5]	κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ	εἰς	Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι
[6]	ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ Περσῶν	εἰς	Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ σοι πρῶτον
[5]	ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν	εἰς	Αἴγυπτον. εἰ γάρ τις ὑπερβαίη
[5]	πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις	εἰς	Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ
[24]	αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ	εἰς	μακράν σε ἄριστον ῥήτορα καὶ
[10]	ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς	εἰς	μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν
[5]	ὄρη, εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας	εἰς	τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην
[23]	ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν·	εἰς	τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο
[17]	σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν	εἰς	τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ
[10]	κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ	εἰς	τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός.
[17]	καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος	εἰς	τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ σε
[6]	σύ γε πάθῃς τὸ αὐτό·	εἴσῃ	γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν σε
[13]	τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα	εἴσῃ	πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα
[22]	ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας	εἰσιέναι	χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ σιωπησάντων
[1]	τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ	εἰσιν	ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος,
[7]	γὰρ ἅπαντα γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος.	~εἶτ´	ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει, τὸ
[5]	ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ ὄρη,	εἶτα	διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν
[5]	Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν,	εἶτα	ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ
[15]	τὸ μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν,	εἶτα	θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν
[7]	Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον·	εἶτα	μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς
[24]	ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ λιμός.	εἶτα	ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν
[9]	καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον.	εἶτά	σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς
[5]	Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ	εἶχε	διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις
[24]	εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν	εἶχεν	ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός
[8]	οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων	εἶχεν,	εἰ δέ τινα, πάνυ παλαιά.
[5]	ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ	εἶχεν	οὕτω. πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδρος
[8]	τὰ ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ	εἶχεν	οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς
[12]	γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον	εἴωθεν,	Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην
[3]	ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς	ἐκ	μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ
[4]	θεῶν καὶ ἡρώων γένη κάτοχος	ἐκ	Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ, ὃ
[5]	τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας.	ἐκ	Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς Αἴγυπτον
[6]	ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος	ἐκ	Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ
[5]	ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν οὐ πολλὴν	ἐκ	Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. εἰ γάρ
[4]	Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς	ἐκ	ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν
[17]	ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ	ἐκ	ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ
[24]	καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ	ἐκ	τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι
[4]	γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα	ἐκ	τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα μάλα
[23]	οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ	ἐκ	τοῦ τοιούτου πρὸς τὴν ῥητορικὴν
[8]	ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα	ἐκ	τῶν πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά.
[6]	ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ	ἑκατέραν	ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν· δύο γάρ
[18]	Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς καὶ	Ἐκβατάνοις	λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ
[24]	μοι, ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα	ἐκεῖνα	ἃ προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσος,
[6]	τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα	ἐκεῖνα	ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν
[23]	πάντα, εἰ δὲ μή, πάντως	ἐκεῖνα.	καὶ αὐτὸ δέ σοι τὸ
[11]	σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν	ἐκεῖνα	~μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς
[18]	καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα	ἐκεῖνα	ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ
[24]	τὸν ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ	ἐκεῖνα	τὰ ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα
[14]	μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης	ἐκεῖνα	τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα
[9]	πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ	ἐκείνῃ	εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ
[8]	δοκῶ, διότι ἡ μὲν τραχεῖα	ἐκείνη	καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη
[8]	πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´	ἐκείνην	ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν
[3]	τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη	ἐκείνην	ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ
[9]	βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας ὁδοῦ	ἐκείνης	ἡγεμών, λήρους τινὰς ὁ μάταιος
[18]	τοῦτο καὶ τὸ τρίτον μετ´	ἐκεῖνο,	ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον
[11]	προσελθὼν εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον	ἐκεῖνο	ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν συνήθη
[12]	κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν	ἐκεῖνο	καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα
[26]	Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος	ἐκεῖνο	πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ
[20]	κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου	ἐκεῖνο	τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες
[8]	τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν	ἐκεῖνον	ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν
[11]	Ἀγάθωνα, τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον	ἐκεῖνον	ποιητήν. λέγω δὲ ὡς ἀπὸ
[25]	τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον	ἐκεῖνον	τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ
[6]	σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης	ἐκεῖνος	εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν
[3]	καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος,	ἐκείνους	ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ
[13]	ἢ Ὦτος ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ	ἐκείνους	πολὺ φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα
[9]	γάμον. εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν	ἐκείνους	τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα
[26]	πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ	ἐκείνῳ	περὶ τοῦ Διός· ἐγὼ δὲ—
[18]	ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν	ἐκείνων	ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ
[17]	ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´	ἐκείνων	ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ
[10]	μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ	ἐκείνων	ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς
[16]	γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα	ἐκλέξας	ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´
[1]	ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις	ἐκμαθεῖν.	ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ,
[24]	~Ἢν ταῦτα, ὦ παῖ, καλῶς	ἐκμάθῃς—	δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ ἐν
[4]	βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις	ἐκμάθοι	τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε
[16]	Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς	ἐκμελετήσας,	πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης
[5]	ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ ταχέων	ἐκπέμπειν	τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ
[5]	εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ ὁδός·	ἐκπεριιέναι	γὰρ ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα
[9]	θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ,	ἐκπεσεῖσθαί	σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ
[6]	μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν	ἐκπετόμενοι.	εἰ που τὸν Νεῖλον εἶδες
[1]	οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν ταῦτα	ἐκπορίσαιτο,	ἱερόν τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν
[26]	ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός εἰμι—	ἐκστήσομαι	τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι
[10]	μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή σε	ἐκτραχηλίσῃ	που παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον
[18]	ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ	ἐκφαυλιζέσθω	ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν.
[26]	τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα	ἐλαύνοντα	φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ
[11]	λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα	ἐλαύνων	τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ σε
[22]	δεικνύειν δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως	ἐλεγχθῇ,	πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν
[20]	ποτε γράψῃς ἢ σκεψάμενος παρέλθῃς,	ἔλεγχος	γὰρ σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ
[24]	μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς	ἐλευθέρου	ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν
[5]	τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν	ἐλθεῖν,	εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι
[26]	νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις	ἐλθεῖν,	καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον
[18]	ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν	ἔλθῃ,	μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ
[11]	συνόντα. ~Πρὸς δὲ τὴν ἑτέραν	ἐλθὼν	εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν
[4]	μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ	Ἑλικῶνος	λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ
[1]	καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς	Ἕλλησι	δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς ἐπὶ
[18]	ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ	Ἑλλήσποντος	πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ
[18]	ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν.	ἑλομένων	δέ, μὴ μελλήσας λέγε ὅττι
[9]	ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ	ἐλπιζομένῃ	ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις
[3]	μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος τῶν	ἐλπιζομένων	ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς πόνους
[25]	πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν	ἐμαυτῷ	οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ
[25]	νὴ τὴν πάνδημον, πολὺ πρότερον	ἐμαυτῷ	παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ
[14]	ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία φησίν	ἔμβαινε,	οὐ μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο,
[15]	Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδές, ἢ	ἐμβὰς	Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα,
[21]	τί γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς	ἐμέ"	καί, Πρὸς ἕνα ἴσως μοι
[24]	ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς	ἐμέ,	ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ
[12]	γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος	ἐμὲ	ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν
[24]	τὸ μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ	ἐμὲ	χρὴ λέγειν, ὅσα ἐν βραχεῖ
[24]	εἰ μὴ κατάρατός τις οἰκέτης	ἐμήνυσεν	ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν
[19]	τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας	ἐμμελῶς	πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ
[1]	τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς	ἐμμένειν	οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν
[25]	κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι	ἐμοί	γε δοκεῖ. Ταῦτά σοι παραινῶ,
[1]	ὥστε ἄκουε, τό γε ἐπ´	ἐμοὶ	καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα
[15]	ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον τὸ	ἐμόν.	ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ
[7]	μάλα ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν	ἐμοῦ	δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα
[18]	μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον	ἐμπεσὸν	πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω
[5]	ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι τὸν	ἔμπορον.	οὕτω τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως
[5]	αὐτῶν. τότε δὴ ὁ Σιδώνιος	ἔμπορος,	Ἐγώ σοι, ἔφη, ὦ βασιλεῦ,
[5]	διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς	ἐμπόρου	ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην
[7]	καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος	ἐμφαίνουσα	καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ
[5]	δ´ ἂν τριταῖος— αὐτίκα μάλα	ἐν	Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ εἶχεν
[16]	λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ	ἐν	ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα
[5]	ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ τὴν	ἐν	Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει
[24]	ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ	ἐν	αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ
[6]	ἵππου τοῦ ποταμίου, οἷοι πολλοὶ	ἐν	αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα παιδία
[22]	διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον	ἐν	βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα
[4]	πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν,	ἐν	βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις
[3]	ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα	ἐν	βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ
[24]	οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν, ὅσα	ἐν	βραχεῖ παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ
[10]	γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα	ἐν	εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε
[18]	ἢ μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ	ἐν	Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ
[17]	ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος	ἐν	καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου
[18]	οὖν καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς	ἐν	καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον
[25]	δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον	ἐν	πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν
[22]	ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ	ἐν	ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι
[6]	τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα	ἐν	τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον·
[3]	ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν	ἐν	τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι,
[20]	ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα	ἐν	τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε.
[11]	καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς	ἐν	τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ
[21]	συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι τὰ	ἐν	τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα δὲ
[1]	τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο	ἐν	τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι
[21]	καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον	ἐν	τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι·
[26]	τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ	ἐν	τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον
[13]	ἔδειξεν ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος	ἐν	τοῖς τότε; εἰ δὲ μὴ
[11]	ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους,	ἐν	τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν τινα
[26]	σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις	ἔν	τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ
[17]	ἂν σολοικίσῃς δὲ ἢ βαρβαρίσῃς,	ἓν	ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ
[21]	Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς	ἕνα	ἴσως μοι τῶν παλαιῶν ὁ
[24]	ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους	ἐνδεδεμένους.	πλὴν ἀλλά γε διὰ τὴν
[13]	μελίττας καὶ οἱ χοροὶ τοὺς	ἐνδιδόντας.	~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς
[2]	γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες	ἔνδοξοι	καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία
[4]	γενόμενος, ῥήτορα δέ, ὃ πολὺ	ἔνερθε	ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ
[17]	προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές.	ἐνίοτε	δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ
[3]	μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν	ἐνίοτε	καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ
[22]	ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ	ἐνοχλήσοντα,	ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ
[21]	μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις	ἐντύχῃ,	θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ
[26]	καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ	ἐξ	ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν
[3]	πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν	ἐξαίρετον	τῆς συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν, ὅτι
[10]	αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν	ἐξαπατᾶν	δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ
[8]	φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν	ἐξαπατηθῆναι	καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα
[25]	ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις	ἐξετάζομαι	προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ τοὺς
[19]	τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν	ἔξοδον	ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως
[23]	μὲν τὰ φανερὰ καὶ τὰ	ἔξω.	ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα ποιεῖν
[9]	κἂν μικρόν τι παραβαίης ἢ	ἔξω	πατήσειας ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον
[14]	παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον	ἕξων	διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ
[25]	φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος.	~ἐξωσθεὶς	δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ
[6]	περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς	ἐοικότες	πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ
[18]	μὴ μελλήσας λέγε ὅττι κεν	ἐπ´	ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων
[16]	ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα	ἐπ´	ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε— τὸ
[22]	καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος	ἐπ´	ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ
[24]	Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ ἀκεστρίας	ἐπ´	ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς δὲ τὴν
[24]	οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην	ἐπ´	αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ
[1]	προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό γε	ἐπ´	ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς
[24]	γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν	ἐπαγγέλλομαι	οὐκ εἰς μακράν σε ἄριστον
[6]	ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ	ἔπαινοι	περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς
[6]	καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ	ἔπαινοι.	Πρόσει δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς
[22]	καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ	ἔπαινον	ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων
[6]	τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺς	ἐπαίνους·	νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται τοῦ
[21]	λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν	ἐπαίνων	διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ καὶ
[19]	καὶ ἢν μέν σε μὴ	ἐπαινῶσιν,	ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν
[18]	ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ	ἐπανθείτω,	καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ
[21]	σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ	ἐπαχθὴς	γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ ὁ
[14]	καὶ οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας.	~Ἐπεὶ	δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις
[24]	τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ.	ἐπεὶ	δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην
[3]	ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα,	ἐπεὶ	οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων
[13]	τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον·	ἐπεὶ	τούς γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα
[18]	δὲ ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´	ἔπειγε	καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα
[18]	καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν.	~Ἐπειδὰν	δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ
[7]	ἅπαντα γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´	ἐπειδὰν	πλησιάσῃς τῷ ὄρει, τὸ μὲν
[22]	σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον	ἐπειπεῖν	τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα
[24]	καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι.	ἔπειτα	δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον
[15]	ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης.	ἔπειτα	καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς
[16]	μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς,	ἔπειτα	πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω γε
[13]	Μῶν σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιος	ἔπεμψε	πρός με ῥητόρων τὸν ἄριστον
[26]	ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ	ἐπέραστον	εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν
[11]	αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς τραγῳδίας	ἐπέραστον	ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω δὲ ὡς
[6]	παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ	ἐπέραστον.	καὶ ἡ δόξα δὲ καὶ
[9]	ὁ μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ.	ἕπεσθαι	γάρ οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ
[7]	μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγων	ἐπέχω	σε ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον.
[8]	αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ ὁδῶν.	Ἐπὶ	δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος
[6]	τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον·	ἐπὶ	θατέρᾳ δέ μοι τὸν πλοῦτον
[9]	παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας ἢ	ἐπὶ	θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ,
[3]	τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους	ἐπὶ	κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα
[25]	ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ	ἐπὶ	κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα
[6]	γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον	ἐπὶ	κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου τοῦ
[18]	ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω.	ἐπὶ	πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ
[18]	πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ	ἐπὶ	πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα
[20]	ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον	ἐπὶ	τὰ νῦν καθεστῶτα. οἱ μὲν
[25]	τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ	ἐπὶ	τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι·
[25]	ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί με	ἐπὶ	τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ
[6]	ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι	ἐπὶ	τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε
[8]	ὡς οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα	ἐπὶ	τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις
[9]	τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης	ἐπὶ	τὸν γάμον. εἶτά σε κελεύσει
[8]	καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ	ἐπὶ	τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι
[25]	χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ	ἐπὶ	τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν.
[1]	Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς	ἐπὶ	τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ
[15]	μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος,	ἐπὶ	τούτοις δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν.
[5]	διανύσαντα. ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδρος	ἐπὶ	τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν
[23]	ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ καὶ	ἐπὶ	τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ μὴ
[24]	ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας	ἐπὶ	τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ
[23]	αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν	ἐπὶ	τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ
[9]	τὸ βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον	ἐπὶ	τῷ σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ
[22]	καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας	ἐπὶ	τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ
[9]	κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ	ἐπὶ	τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ
[24]	εἶναι δόξας τὸ μὲν πρῶτον	ἐπὶ	ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι
[15]	ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι	ἐπιδεικνὺς	κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ δὲ
[6]	εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν	ἐπιδεῖξαι	τὴν ὁδόν· δύο γάρ ἐστον,
[4]	ἅμα καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα	ἐπιδείξειν	φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν
[15]	καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ	ἐπιείκειαν	ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι
[6]	Πρόσει δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς	ἐπιθυμῶν	δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ
[11]	πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα,	ἐπικεκλασμένον	τὸν αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα,
[22]	δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω	ἐπιλήψιμα.	καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ
[18]	ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων	ἐπιμεληθείς,	ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν
[16]	ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ πρῶτον	ἐπιμεληθῆναι	χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς
[5]	σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου	ἐπίνοιαν	δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ
[10]	ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου	ἐπιόντος	μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ
[23]	καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ	ἐπιορκεῖν	ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ
[16]	ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα	ἐπίπαττε	αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν τῶν
[18]	πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα	ἐπιπολαζέτω	καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ
[26]	ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ	ἐπιπολάζων,	ἀσύμβολος ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ
[15]	ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς	ἐπιπρέπουσα,	καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον
[22]	καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ	ἐπισείσῃς	δὲ μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα,
[22]	ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή,	ἐπίσημον	γάρ· καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον
[25]	τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ	ἐπίσημον	εἶναί με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ
[17]	μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων	ἐπισιτισάμενος	ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ
[15]	πρὸς τὴν πορείαν καὶ ὅπως	ἐπισιτίσασθαι,	ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης.
[3]	ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ	ἐπισκοπῶν	ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου
[12]	ἂν πρὸς σὲ ὧδέ πως	ἐπισπασάμενος	ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης
[25]	καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν	ἐπιστάμενος.	~Εἶεν· ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν
[23]	μὴ διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε	ἐπιστάσθω	καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν
[5]	πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ	ἐπίστευσεν,	ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι τὸν
[3]	σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ	ἐπιστήσῃ	τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ
[22]	ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων	ἐπιστρέψοντα	καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας
[5]	ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ	ἐπιτάγματα	τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν
[14]	καὶ τοὺς νόμους οἷς ἂν	ἐπιτάξω	χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε. μᾶλλον
[10]	μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου	ἐπιτάττοντος,	ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως ἐδόκει
[3]	ὅτι ἡδίστην τε ἅμα καὶ	ἐπιτομωτάτην	καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν
[22]	τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ	ἐπιφράττεσθαι	τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ
[15]	μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν	ἐπιχειρούντων.	Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν
[19]	μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ	ἐπιχρέμπτου	τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων
[26]	παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς	ἐπόθεις	ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει
[24]	τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι	ἐποίει	ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν
[26]	ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει	ἑπόμενον	τοῖς νόμοις ἔν τε τοῖς
[14]	ἂν παρ´ ἄλλου ῥᾷον μάθοις,	ἕπου	μόνον, ὦ μέλημα, οἷς ἂν
[6]	πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς	ἐρᾶν	οὐ μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ
[24]	πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς	ἐρᾶν	προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι
[10]	πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως	ἐρᾷς	καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ
[23]	πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ	ἐρᾶσθαι	δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ
[12]	καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ	ἐρασμίου	ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν πάνυ
[24]	συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ	ἐραστῇ.	ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην
[6]	ἔπαινοι. Πρόσει δὴ σὺ ὁ	ἐραστὴς	ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι
[9]	μιμεῖσθαι, οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς	ἐργασίας	ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ
[15]	ἢ λευκή, ἔργον τῆς Ταραντίνης	ἐργασίας,	ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ
[15]	δὲ ἔστω εὐανθὴς ἢ λευκή,	ἔργον	τῆς Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι
[18]	ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι πρῶτον,	ἐρεῖς	ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ
[5]	εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα	ἐρήμην	πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις
[1]	γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ	ἑρμηνεῦσαι	αὐτά, ἢν τὸ μετὰ τοῦτο
[17]	ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν μὲν	ἑρμηνεῦσαι	δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν
[15]	ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ	ἐρύθημα	οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ καὶ
[6]	οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν	Ἔρωσι	μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν
[1]	~ΡΗΤΟΡΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ.	~Ἐρωτᾷς,	ὦ μειράκιον, ὅπως ἂν ῥήτωρ
[23]	ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς	ἔρωτας	μὴ διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε
[9]	τοῦ χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε	ἔσεσθαι	καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν,
[3]	πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος	ἔσῃ,	ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν
[1]	θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ	ἔσῃ	γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ
[15]	ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ	ἐσθὴς	δὲ ἔστω εὐανθὴς ἢ λευκή,
[1]	καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν	ἔστ´	ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα.
[25]	ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ	ἐστεφανωμένοι·	τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς
[3]	σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω	ἐστεφανωμένος	εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ
[19]	λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ ὀρθοὶ	ἑστήκωσιν	ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς
[18]	μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ	ἐστι	καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ
[7]	μᾶλλον δὲ ἡ μὲν ἀτραπός	ἐστι	στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα,
[18]	τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ	ἔστι	πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι
[3]	ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα	ἐστὶν	ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ
[4]	ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας	ἐστίν,	ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ
[9]	οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας	ἐστίν,	Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον
[5]	αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός	ἐστιν.	καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ
[11]	ὡς οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς	ἐστιν,	οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά
[3]	ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς τοῦτό	ἐστιν,	ὅτι ἡδίστην τε ἅμα καὶ
[8]	ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα	ἐστὶν	οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ γὰρ
[15]	δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα	ἔστιν	ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς
[6]	ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν· δύο γάρ	ἐστον,	αἳ πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον,
[22]	ἢν δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα	ἔστω	ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι
[15]	ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς δὲ	ἔστω	εὐανθὴς ἢ λευκή, ἔργον τῆς
[16]	καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον	ἔστω	καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα
[19]	καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα	ἔστω.	~Ὅπως δὲ καὶ τὸ πλῆθος
[17]	σολοικίσῃς δὲ ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν	ἔστω	φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον
[23]	Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´	ἔστωσαν	οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες·
[8]	τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ	ἑτέρα	δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ
[7]	ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ	ἑτέρα	δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ
[11]	πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ τὴν	ἑτέραν	ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους,
[3]	εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν	ἑτέραν	ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν
[23]	καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ	ἑτέρῳ	ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης
[9]	χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας,	ἔτη	πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ
[3]	ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου	ἔτι,	κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν
[12]	σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον	ἔτι	λοιπὸν τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας
[24]	ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας	ἔτι	λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ
[11]	τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν	ἔτι,	οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς
[8]	οὐ γὰρ ἑώρων νέος ὢν	ἔτι	τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν
[10]	ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων	ἔτι,	ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς,
[19]	αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον	ἕτοιμοι,	καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς
[3]	κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν	ἐτράποντο	ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν
[7]	καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος	εὖ	μάλα ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν
[8]	δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος	εὖ	οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη
[15]	καὶ ἡ ἐσθὴς δὲ ἔστω	εὐανθὴς	ἢ λευκή, ἔργον τῆς Ταραντίνης
[16]	πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ καὶ	εὐανθής,	κἂν σισύρα τῶν παχειῶν τὸ
[3]	θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων	εὐανθῶν	καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ
[2]	καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία	εὐγενέστατοι	ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως
[20]	οἳ μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ´	εὐγνωμοσύνης·	ἢν δὲ καὶ λέγωσί τι,
[9]	πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει	εὐδαίμονά	σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν
[3]	δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος	εὐδαιμονέστατος	ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα
[8]	ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ	εὐδαιμονήσεις	καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι
[9]	χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ	εὐδαιμονίᾳ.	πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς
[22]	δὲ μέγιστον καὶ πρὸς τὸ	εὐδοκιμεῖν	ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων
[26]	κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν	εὐδοκιμεῖν	καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν
[23]	σου καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος	εὐδοκιμοῦντος.	καὶ τὸ δεῖνα δέ, μὴ
[5]	εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ	εὐζώνῳ	σταθμοὺς τούτους διανύσαντα. ἤχθετο οὖν
[11]	δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας	εὐθετίζοντα,	πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν
[10]	καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ	εὐθὺ	τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ
[17]	φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον	εὐθὺς	ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε
[9]	φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου.	~Εὐθὺς	οὖν σοι πρόσεισι καρτερός τις
[17]	νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν	εὔλεξιν"	καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν
[8]	ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους	εὐμοιρίᾳ	τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ
[16]	πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ	εὐμόρφου	τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ
[6]	ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ	εὐπρόσωπος,	τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα
[21]	καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες	εὑρεῖν	τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ
[13]	τούς γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα	εὑρήσεις	ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς
[11]	~Πρὸς δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν	εὑρήσεις	πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις
[22]	δὲ μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα,	εὐτελὲς	γάρ, μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ
[7]	δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ	εὔυδρος,	τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον,
[3]	οὐ καμὼν καὶ νὴ Δί´	εὐωχήσῃ	κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν
[2]	ὀλίγης τῆς σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ	ἐφ´	ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ
[6]	δοκεῖς. καὶ δῆτα ἡ μὲν	ἐφ´	ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ
[8]	ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι	ἐφάνη	οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ.
[7]	σοι δοκεῖ οἵα ἡ Ἄορνος	ἐφάνη	τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν
[5]	ὁ Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ σοι,	ἔφη,	ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν
[21]	ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ ὧν	ἔφης	μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις
[7]	δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ	ἔφθη	γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα
[13]	ἢ Τιτυὸς ἢ Ὦτος ἢ	Ἐφιάλτης,	ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι
[15]	αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν	ἐφόδια	πρὸς τὴν πορείαν καὶ ὅπως
[24]	Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον	ἐφόδια,	τὸ θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ
[16]	πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης	ἔχε—	τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ
[20]	τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν	ἔχει	τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ
[21]	τοῦδε μελέτω σοι τὸν χορὸν	ἔχειν	οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν
[17]	ἅς φασι ταύτας μελέτας, ὡς	ἔχῃς	ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ
[6]	αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα	ἔχοις,	τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺς
[15]	ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν	ἔχοντα	ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν
[6]	εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας	ἔχουσα	ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς
[8]	ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν	ἔχουσα	πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν
[24]	ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς ὀδόντας	ἐχούσης,	χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν
[20]	ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ	ἔχουσιν	ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν
[9]	ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας	ἕωλα	παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ
[24]	ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν	ἐωνημένος.	~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως
[8]	οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ γὰρ	ἑώρων	νέος ὢν ἔτι τὸ βέλτιον,