HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le maître de rhétorique

Liste des contextes (ordre alphabétique)


γ  =  55 formes différentes pour 108 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[26]   εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ  γαμεῖν   οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν,
[6]   γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς  γαμήσειάς   τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα
[9]   εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ  γαμήσειν   τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων
[8]   ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ  γαμήσεις   καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ
[9]   ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν  γάμον.   εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους
[20]   ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας  γάμων,   ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον
[6]   τὴν δόξαν τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ  γὰρ   ἅπαντα γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´
[21]   μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ  γὰρ   αὖ καὶ τοῦδε μελέτω σοι
[14]   μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν  γὰρ   αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν—
[5]   Αἴγυπτον ἐγίγνετο ὁδός· ἐκπεριιέναι  γὰρ   ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα διὰ
[9]   ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον  γὰρ   εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν
[23]   ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα. καλὸς  γὰρ   εἶναι θέλε καὶ σοὶ μελέτω
[1]   ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις· ἀβίωτα  γὰρ   εἶναί σοι φής, εἰ μὴ
[24]   καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν  γὰρ   ἐν αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι
[25]   θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις  γὰρ   ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς
[18]   κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ  γάρ   ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν
[6]   ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν· δύο  γάρ   ἐστον, αἳ πρὸς τὴν Ῥητορικὴν
[8]   ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ  γὰρ   ἑώρων νέος ὢν ἔτι τὸ
[5]   τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε μὲν  γὰρ   ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ τὴν
[7]   ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη  γὰρ   ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα ὑποδείξας
[4]   σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν. τί  γάρ;   Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ
[26]   τοῦ Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς  γὰρ   καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς
[23]   μὴ ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ  γὰρ   καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς
[22]   ἄλλα χρὴ θαρρεῖν· τόλμα  γὰρ   καὶ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος
[22]   μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον  γάρ·   καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ
[23]   σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς τὴν ῥητορικὴν  γὰρ   καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί,
[15]   ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα  γὰρ   καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ
[22]   μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα, εὐτελὲς  γάρ,   μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ γε
[24]   ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε  γάρ   μοι, φίλη Ἀδράστεια, πάντα
[21]   καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ. τί  γὰρ   Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί,
[9]   μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ. ἕπεσθαι  γάρ   οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους
[6]   γε πάθῃς τὸ αὐτό· εἴσῃ  γὰρ   πειρώμενος ὡς οὐδέν σε κωλύσει
[20]   γράψῃς σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος  γὰρ   σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ φίλοι
[17]   προχειριζόμενος εἰς τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω  γάρ   σε λεὼς πολὺς
[11]   τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου. διδάξεται  γάρ   σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν
[3]   τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ  γάρ   σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον
[11]   τί φημί; κἂν εἰ μύοντι  γάρ   σοι προσελθὼν εἴποι τι, τὸ
[20]   τὰ νῦν καθεστῶτα. οἱ μὲν  γὰρ   συνιέντες ὀλίγοι, οἳ μάλιστα μὲν
[14]   γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς· ἄλλο  γάρ   τι παρὰ ταῦτα ῥήτωρ.
[5]   ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. εἰ  γάρ   τις ὑπερβαίη τὰ ὄρη ταῦτα—
[12]   τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος· ἄγροικον  γὰρ   τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς
[8]   δόξεις, ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν  γὰρ   τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι.
[12]   αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ· γελοῖον  γὰρ   ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι
[5]   καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν  γε   Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα
[13]   ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς  γε   ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον
[24]   καὶ τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά  γε   διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν
[25]   λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί  γε   δοκεῖ. Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ
[1]   αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό  γε   ἐπ´ ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν
[23]   ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα αὐτή  γε   ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ
[22]   γάρ, μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ  γε   δὶς τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία
[23]   μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, αὐχεῖν  γε,   κἂν μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς
[17]   τὰ παλαιὰ μὲν μὴ σύ  γε,   μηδὲ εἴ τι λῆρος
[20]   παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά  γε.   ~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ
[6]   τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ  γε   πάθῃς τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ
[8]   ῥήτορα εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν τό  γε   τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι
[16]   ἔπειτα πεντεκαίδεκα οὐ πλείω  γε   τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας
[6]   νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται τοῦ  γεγαμηκότος.   ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει,
[24]   Διὸς καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος  γεγένημαι.   ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ
[12]   δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ·  γελοῖον   γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ
[23]   ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ ταῦτα  γενειήτης   καὶ νὴ Δία φαλακρὸς
[6]   ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα  γενέσθαι   ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς
[14]   δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις  γενέσθαι   καὶ τοῦτο οὐκ ἂν παρ´
[4]   καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων  γένη   κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα
[26]   μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· μὲν  γεννάδας   εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται· σὺ δὲ
[1]   μειράκιον, ὅπως ἂν ῥήτωρ  γένοιο   καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ
[18]   ὧν οὐκ ἄν τι ἄνευ  γένοιτο.   καὶ ἀεὶ Ἄθως πλείσθω
[5]   ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ  γενομένην   καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε
[4]   ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν  γενόμενος,   ῥήτορα δέ, πολὺ ἔνερθε
[17]   ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε  γενομένου   ποτέ, ποιητοῦ συγγραφέως,
[23]   αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα  γιγνέσθω   καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα,
[19]   πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος  γιγνέσθω.   κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ,
[6]   τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα  γίγνεται   τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς
[21]   λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς  γίγνου   αὐτῷ. τί γὰρ Παιανιεὺς
[22]   δὲ τὰ πολλὰ καὶ δῆλος  γίγνου   μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς
[12]   τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ  γλαφυρὸν   ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν,
[24]   τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ  γλίσχρῳ   ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν
[12]   τὴν κωμικὴν Μαλθάκην  Γλυκέραν   τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ
[23]   ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ  γλῶττα   ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς λόγους
[18]   λέγε ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν  γλῶτταν   ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς
[16]   ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς  γλώττης   ἔχε— τὸ ἄττα καὶ κᾆτα
[1]   ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ  γνῶναί   τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι
[16]   οἷς χρώμενόν σε Ῥητορικὴ  γνωριεῖ   καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ
[11]   λέγω δὲ ὡς ἀπὸ τούτων  γνωρίζοις   αὐτόν, μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον
[5]   γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ  γόητα   ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω
[23]   πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ  γονιμωτέρα   γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν
[2]   πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει  γοῦν   ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι
[8]   δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ  γοῦν   ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους
[24]   παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα δὲ  γραῒ   συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην
[9]   σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς  γραμμαῖς.   πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ
[18]   Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου  γράμματα   ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ Σαλαμὶς καὶ
[14]   τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ  γράμματα   εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι παρὰ
[23]   καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ  γραμματεῖα   ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα.
[10]   υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς  γραμματιστοῦ   ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν
[5]   πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς  γραμματοφόρους   τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας.
[26]   ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ  γραῦν   τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ
[14]   οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ  γράφειν   τὰ γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ
[23]   γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν  γραφέντα.   καλὸς γὰρ εἶναι θέλε καὶ
[6]   εἰ που τὸν Νεῖλον εἶδες  γραφῇ   μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ
[6]   ὥσπερ Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα  γραψάμενος   τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν
[20]   πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή ποτε  γράψῃς   σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ
[26]   νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην  γυναῖκα   τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ
[15]   σῶμα, καὶ κρηπὶς Ἀττικὴ  γυναικεία,   τὸ πολυσχιδές, ἐμβὰς Σικυωνία
[11]   τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα,  γυναικεῖον   τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα,
[23]   θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ  γυναῖκες   καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ
[24]   ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος  γυναικὸς   ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς ὀδόντας
[23]   λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ  γυναικῶν   δῆθεν γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι
[23]   καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν  γυναικῶν   σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς τὴν ῥητορικὴν
[23]   τοῦτό σου καὶ ἄχρι τῆς  γυναικωνίτιδος   εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα δέ,




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/11/2007