| Paragraphes |
| [26] |
εὐδοκιμεῖν
καὶ
ἐπέραστον
εἶναι
καὶ
|
γαμεῖν |
οὐ
γραῦν
τινα
τῶν
κωμικῶν, |
| [6] |
γενέσθαι
ἐπὶ
τῆς
ἄκρας,
ὡς
|
γαμήσειάς
|
τε
αὐτὴν
ἀνελθὼν
καὶ
πάντα |
| [9] |
εὐδαίμονά
σε
ἔσεσθαι
καὶ
νόμῳ
|
γαμήσειν |
τὴν
Ῥητορικήν,
εἰ
κατὰ
τούτων |
| [8] |
ἀκρότατον
ἀναβήσῃ
καὶ
εὐδαιμονήσεις
καὶ
|
γαμήσεις |
καὶ
θαυμαστὸς
πᾶσι
δόξεις,
ἐγώ |
| [9] |
ὁδοῦ
καὶ
ἀγούσης
ἐπὶ
τὸν
|
γάμον. |
εἶτά
σε
κελεύσει
ζηλοῦν
ἐκείνους |
| [20] |
ἀπὸ
τῶν
Δευκαλίωνος
καὶ
Πύρρας
|
γάμων, |
ἢν
δοκῇ,
καταβίβαζε
τὸν
λόγον |
| [6] |
τὴν
δόξαν
τοὺς
ἐπαίνους·
νόμῳ
|
γὰρ
|
ἅπαντα
γίγνεται
τοῦ
γεγαμηκότος.
~εἶτ´ |
| [21] |
μεταξὺ
τῶν
ἐπαίνων
διαλείμμασι·
καὶ
|
γὰρ |
αὖ
καὶ
τοῦδε
μελέτω
σοι |
| [14] |
μετὰ
πολλοῦ
καμάτου
ὁδοποιεῖ·
οὐδὲν
|
γὰρ |
αὐτῶν
δεήσει.
ἀλλ´
ἀνίπτοις
ποσίν— |
| [5] |
Αἴγυπτον
ἐγίγνετο
ἡ
ὁδός·
ἐκπεριιέναι
|
γὰρ |
ἔδει
τὰ
ὄρη,
εἶτα
διὰ |
| [9] |
ταῦτα
καὶ
ἀπαραίτητα
φήσει·
ἀδύνατον
|
γὰρ |
εἶναι
ἄνευ
τούτων
διανύσαι
τὴν |
| [23] |
ὑπὸ
γυναικῶν
δῆθεν
γραφέντα.
καλὸς
|
γὰρ |
εἶναι
θέλε
καὶ
σοὶ
μελέτω
|
| [1] |
ὄνομα
σοφιστὴς
εἶναι
δόξαις·
ἀβίωτα
|
γὰρ |
εἶναί
σοι
φής,
εἰ
μὴ |
| [24] |
καλῶς
ἐκμάθῃς—
δύνασαι
δέ·
οὐδὲν
|
γὰρ |
ἐν
αὐτοῖς
βαρύ—
θαρρῶν
ἐπαγγέλλομαι
|
| [25] |
θύρᾳ
χλωροὶ
καὶ
ἐστεφανωμένοι·
τούτοις
|
γὰρ |
ἐπὶ
τοὺς
δυστυχεῖς
χρῶμαι
τοῖς |
| [18] |
κἂν
μηδὲν
αὐτῶν
δέῃ·
καλὰ
|
γάρ |
ἐστι
καὶ
εἰκῆ
λεγόμενα.
~Ἢν |
| [6] |
ἑκατέραν
ἐπιδεῖξαι
τὴν
ὁδόν·
δύο
|
γάρ |
ἐστον,
αἳ
πρὸς
τὴν
Ῥητορικὴν
|
| [8] |
ἐστὶν
οὐχ
ὁδεύσαντι
αὐτῷ.
οὐ
|
γὰρ |
ἑώρων
νέος
ὢν
ἔτι
τὸ
|
| [5] |
τῷ
ἀκούσαντι
ἀνόνητον.
ἦρχε
μὲν
|
γὰρ |
ἤδη
Ἀλέξανδρος
Περσῶν,
μετὰ
τὴν
|
| [7] |
ἐμφαίνουσα
καὶ
ἱδρῶτα·
καὶ
ἔφθη
|
γὰρ |
ἤδη
Ἡσίοδος
εὖ
μάλα
ὑποδείξας |
| [4] |
σοι
ταῦτα
ἐπιδείξειν
φαμέν.
τί
|
γάρ; |
Ἡσίοδος
μὲν
ὀλίγα
φύλλα
ἐκ |
| [26] |
τοῦ
Διός·
ἐγὼ
δὲ—
ἀγεννὴς
|
γὰρ |
καὶ
δειλός
εἰμι—
ἐκστήσομαι
τῆς
|
| [23] |
μὴ
ὦσιν,
οἰκέται
ἱκανοί.
πολλὰ
|
γὰρ |
καὶ
ἐκ
τοῦ
τοιούτου
πρὸς |
| [22] |
ἄλλα
χρὴ
θαρρεῖν·
ἡ
τόλμα
|
γὰρ |
καὶ
ἡ
ἀναισχυντία
καὶ
ψεῦδος |
| [22] |
μετὰ
πάντας
εἰσιέναι
χρή,
ἐπίσημον
|
γάρ· |
καὶ
σιωπησάντων
ἁπάντων
ξένον
τινὰ |
| [23] |
σπουδάζεσθαι
δοκεῖν·
εἰς
τὴν
ῥητορικὴν
|
γὰρ |
καὶ
τοῦτο
ἀνοίσουσιν
οἱ
πολλοί, |
| [15] |
ἢ
ἐρύθημα
οἴκοι
ἀπόλιπε·
ἀχρεῖα
|
γὰρ |
καὶ
ὑπεναντία
τῷ
πράγματι.
ἀλλὰ |
| [22] |
μὴ
πολλάκις
τὴν
χεῖρα,
εὐτελὲς
|
γάρ, |
μηδ´
ἀναστῇς,
πλὴν
ἅπαξ
γε |
| [24] |
ἐπὶ
τῷ
ἄκρῳ
ἐγενόμην—
ὑπῆρχε
|
γάρ |
μοι,
ὦ
φίλη
Ἀδράστεια,
πάντα |
| [21] |
καὶ
ἐπαχθὴς
γίγνου
αὐτῷ.
τί
|
γὰρ |
ὁ
Παιανιεὺς
πρὸς
ἐμέ"
καί, |
| [9] |
μάταιος
διεξιὼν
πρὸς
σέ.
ἕπεσθαι
|
γάρ |
οἱ
παρακελευόμενος,
ὑποδεικνὺς
τὰ
Δημοσθένους |
| [6] |
γε
πάθῃς
τὸ
αὐτό·
εἴσῃ
|
γὰρ |
πειρώμενος
ὡς
οὐδέν
σε
κωλύσει |
| [20] |
γράψῃς
ἢ
σκεψάμενος
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
|
γὰρ |
σαφὴς
ταῦτά
γε.
~Οἱ
φίλοι |
| [17] |
προχειριζόμενος
εἰς
τοὺς
προσομιλοῦντας.
οὕτω
|
γάρ |
σε
ὁ
λεὼς
ὁ
πολὺς |
| [11] |
τέθριππα
ἐλαύνων
τοῦ
λόγου.
διδάξεται
|
γάρ |
σε
παραλαβὼν
τὰ
πρῶτα
μὲν
|
| [3] |
τοὺς
πόνους
προπονῆσαι
οἰηθείς.
οὐ
|
γάρ |
σε
τραχεῖάν
τινα
οὐδὲ
ὄρθιον |
| [11] |
τί
φημί;
κἂν
εἰ
μύοντι
|
γάρ |
σοι
προσελθὼν
εἴποι
τι,
τὸ |
| [20] |
τὰ
νῦν
καθεστῶτα.
οἱ
μὲν
|
γὰρ |
συνιέντες
ὀλίγοι,
οἳ
μάλιστα
μὲν
|
| [14] |
γράφειν
τὰ
γράμματα
εἰδῇς·
ἄλλο
|
γάρ |
τι
παρὰ
ταῦτα
ὁ
ῥήτωρ. |
| [5] |
ἐκ
Περσῶν
εἰς
Αἴγυπτον.
εἰ
|
γάρ |
τις
ὑπερβαίη
τὰ
ὄρη
ταῦτα— |
| [12] |
τῷ
προσηνεῖ
τοῦ
φθέγματος·
ἄγροικον
|
γὰρ |
τὸ
ἀρρενωπὸν
καὶ
οὐ
πρὸς |
| [8] |
δόξεις,
ἐγώ
σοι
φράσω·
ἱκανὸν
|
γὰρ |
τὸ
αὐτὸν
ἐξαπατηθῆναι
καὶ
πονῆσαι. |
| [12] |
αὐτὸς
εἰπάτω
πρὸς
σέ·
γελοῖον
|
γὰρ |
ὑπὲρ
τοιούτου
ῥήτορος
ἐμὲ
ποιεῖσθαι |
| [5] |
καὶ
εἶχεν
οὕτω.
πλὴν
ὅ
|
γε |
Ἀλέξανδρος
οὐκ
ἐπίστευσεν,
ἀλλὰ
γόητα |
| [13] |
ὑπερφυὲς
καὶ
τεράστιον·
ἐπεὶ
τούς
|
γε |
ἄλλους
τοσοῦτον
ὑπερφωνοῦντα
εὑρήσεις
ὁπόσον |
| [24] |
καὶ
τούτους
ἐνδεδεμένους.
πλὴν
ἀλλά
|
γε |
διὰ
τὴν
πενίαν
ὑφιστάμην
τὸν |
| [25] |
λεγόμενον,
οὐ
μικρὸν
εἶναι
ἐμοί
|
γε |
δοκεῖ.
Ταῦτά
σοι
παραινῶ,
νὴ |
| [1] |
αἰτοίη
προσελθών.
ὥστε
ἄκουε,
τό
|
γε |
ἐπ´
ἐμοὶ
καὶ
πάνυ
θαρρῶν |
| [23] |
ἔρωτας
μὴ
διαρκέσῃς.
πάντα
αὐτή
|
γε |
ἐπιστάσθω
καὶ
γονιμωτέρα
γιγνέσθω
καὶ |
| [22] |
γάρ,
μηδ´
ἀναστῇς,
πλὴν
ἅπαξ
|
γε |
ἢ
δὶς
τὸ
πλεῖστον.
ὑπομειδία |
| [23] |
μεθύσκεσθαι
λαγνεύειν
μοιχεύειν,
ἢ
αὐχεῖν
|
γε, |
κἂν
μὴ
ποιῇς,
καὶ
πρὸς |
| [17] |
τὰ
παλαιὰ
μὲν
μὴ
σύ
|
γε, |
μηδὲ
εἴ
τι
ὁ
λῆρος |
| [20] |
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
γὰρ
σαφὴς
ταῦτά
|
γε. |
~Οἱ
φίλοι
δὲ
ἀναπηδάτωσαν
ἀεὶ |
| [6] |
τοῖς
πολλοῖς.
~ἀλλὰ
μὴ
σύ
|
γε |
πάθῃς
τὸ
αὐτό·
εἴσῃ
γὰρ |
| [8] |
ῥήτορα
εἶναι
δυνάμενον.
~πλὴν
τό
|
γε |
τοσοῦτον
προσθήσειν
μοι
δοκῶ,
διότι |
| [16] |
ἔπειτα
πεντεκαίδεκα
ἢ
οὐ
πλείω
|
γε |
τῶν
εἴκοσιν
Ἀττικὰ
ὀνόματα
ἐκλέξας |
| [6] |
νόμῳ
γὰρ
ἅπαντα
γίγνεται
τοῦ
|
γεγαμηκότος. |
~εἶτ´
ἐπειδὰν
πλησιάσῃς
τῷ
ὄρει, |
| [24] |
Διὸς
καὶ
Λήδας
παισὶν
ὁμώνυμος
|
γεγένημαι. |
ἔπειτα
δὲ
γραῒ
συνοικήσας
τὸ |
| [12] |
δὲ
αὐτὸς
εἰπάτω
πρὸς
σέ·
|
γελοῖον |
γὰρ
ὑπὲρ
τοιούτου
ῥήτορος
ἐμὲ |
| [23] |
ἑτέρῳ
ἐρᾶσθαι
δοκοίης,
καὶ
ταῦτα
|
γενειήτης |
ἢ
καὶ
νὴ
Δία
φαλακρὸς |
| [6] |
ἐραστὴς
ἐπιθυμῶν
δηλαδὴ
ὅτι
τάχιστα
|
γενέσθαι |
ἐπὶ
τῆς
ἄκρας,
ὡς
γαμήσειάς
|
| [14] |
δὲ
καὶ
ῥήτωρ
αὐτὸς
ἐθέλεις
|
γενέσθαι
|
καὶ
τοῦτο
οὐκ
ἂν
παρ´ |
| [4] |
καὶ
ᾖδε
θεῶν
καὶ
ἡρώων
|
γένη |
κάτοχος
ἐκ
Μουσῶν
γενόμενος,
ῥήτορα |
| [26] |
μικρὰν
ἐπιστάμενος.
~Εἶεν·
ὁ
μὲν
|
γεννάδας |
εἰπὼν
ταῦτα
πεπαύσεται·
σὺ
δὲ |
| [1] |
ὦ
μειράκιον,
ὅπως
ἂν
ῥήτωρ
|
γένοιο
|
καὶ
τὸ
σεμνότατον
τοῦτο
καὶ |
| [18] |
ὧν
οὐκ
ἄν
τι
ἄνευ
|
γένοιτο. |
καὶ
ἀεὶ
ὁ
Ἄθως
πλείσθω |
| [5] |
ἐμπόρου
ἐπίνοιαν
δι´
ἀπιστίαν
ἀτελῆ
|
γενομένην |
καὶ
τῷ
ἀκούσαντι
ἀνόνητον.
ἦρχε |
| [4] |
ἡρώων
γένη
κάτοχος
ἐκ
Μουσῶν
|
γενόμενος, |
ῥήτορα
δέ,
ὃ
πολὺ
ἔνερθε |
| [17] |
ὄνομα
οὔτε
ὄντος
τινὸς
οὔτε
|
γενομένου |
ποτέ,
ἢ
ποιητοῦ
ἢ
συγγραφέως, |
| [23] |
αὐτή
γε
ἐπιστάσθω
καὶ
γονιμωτέρα
|
γιγνέσθω |
καὶ
μηδὲν
ἀποστρεφέσθω.
~Ἢν
ταῦτα, |
| [19] |
πάντα
σοι
ᾀδέσθω
καὶ
μέλος
|
γιγνέσθω. |
κἄν
ποτε
ἀπορήσῃς
πράγματος
ᾠδικοῦ, |
| [6] |
τοὺς
ἐπαίνους·
νόμῳ
γὰρ
ἅπαντα
|
γίγνεται |
τοῦ
γεγαμηκότος.
~εἶτ´
ἐπειδὰν
πλησιάσῃς |
| [21] |
λέγε
καὶ
ὑπερεπαίνει
καὶ
ἐπαχθὴς
|
γίγνου |
αὐτῷ.
τί
γὰρ
ὁ
Παιανιεὺς |
| [22] |
δὲ
τὰ
πολλὰ
καὶ
δῆλος
|
γίγνου |
μὴ
ἀρεσκόμενος
τοῖς
λεγομένοις.
ἀμφιλαφεῖς |
| [12] |
τῆς
κόμης
καὶ
ὑπομειδιάσας
τὸ
|
γλαφυρὸν |
ἐκεῖνο
καὶ
ἁπαλὸν
οἷον
εἴωθεν, |
| [24] |
τρέφεσθαι
συνῆν
τινι
κακοδαίμονι
καὶ
|
γλίσχρῳ |
ἐραστῇ.
ἐπεὶ
δὲ
τὴν
ὁδὸν |
| [12] |
τὴν
κωμικὴν
ἢ
Μαλθάκην
ἢ
|
Γλυκέραν |
τινὰ
μιμησάμενος
τῷ
προσηνεῖ
τοῦ
|
| [23] |
ἅπαντα
ὁμοίως
κεχηνέτω,
καὶ
ἡ
|
γλῶττα |
ὑπηρετείτω
καὶ
πρὸς
τοὺς
λόγους |
| [18] |
λέγε
ὅττι
κεν
ἐπ´
ἀκαιρίμαν
|
γλῶτταν |
ἔλθῃ,
μηδὲν
ἐκείνων
ἐπιμεληθείς,
ὡς |
| [16] |
ἐκμελετήσας,
πρόχειρα
ἐπ´
ἄκρας
τῆς
|
γλώττης |
ἔχε—
τὸ
ἄττα
καὶ
κᾆτα |
| [1] |
ὡς
τάχιστα
δεινὸς
ἀνὴρ
ἔσῃ
|
γνῶναί
|
τε
τὰ
δέοντα
καὶ
ἑρμηνεῦσαι |
| [16] |
οἷς
χρώμενόν
σε
ἡ
Ῥητορικὴ
|
γνωριεῖ |
καὶ
προσήσεται,
οὐδὲ
ἀποστραφήσεται
καὶ |
| [11] |
λέγω
δὲ
ὡς
ἀπὸ
τούτων
|
γνωρίζοις |
αὐτόν,
μηδέ
σε
οὕτω
θεσπέσιον
|
| [5] |
γε
Ἀλέξανδρος
οὐκ
ἐπίστευσεν,
ἀλλὰ
|
γόητα |
ᾤετο
εἶναι
τὸν
ἔμπορον.
οὕτω |
| [23] |
πάντα
αὐτή
γε
ἐπιστάσθω
καὶ
|
γονιμωτέρα
|
γιγνέσθω
καὶ
μηδὲν
ἀποστρεφέσθω.
~Ἢν |
| [2] |
πᾶν
ὁτιοῦν
ὑπομεῖναι
ἄξιον.
σκόπει
|
γοῦν |
ὁπόσοι
τέως
μηδὲν
ὄντες
ἔνδοξοι |
| [8] |
δ´
οὐκ
εἶχεν
οὕτως·
ἀπονητὶ
|
γοῦν |
ὁρῶ
τοὺς
πολλοὺς
μειζόνων
ἀξιουμένους |
| [24] |
παισὶν
ὁμώνυμος
γεγένημαι.
ἔπειτα
δὲ
|
γραῒ |
συνοικήσας
τὸ
πρῶτον
μὲν
ἐγαστριζόμην |
| [9] |
σκληρὰ
καὶ
ἀκριβῶς
ἀποτεταμένα
ταῖς
|
γραμμαῖς. |
πόνον
δὲ
καὶ
ἀγρυπνίαν
καὶ |
| [18] |
Λεωνίδας
θαυμαζέσθω
καὶ
τὰ
Ὀθρυάδου
|
γράμματα |
ἀναγιγνωσκέσθω,
καὶ
ἡ
Σαλαμὶς
καὶ |
| [14] |
τὸ
κοινότατον,
μηδὲ
γράφειν
τὰ
|
γράμματα |
εἰδῇς·
ἄλλο
γάρ
τι
παρὰ |
| [23] |
καὶ
πρὸς
ἅπαντας
λέγειν
καὶ
|
γραμματεῖα |
ὑποδεικνύναι
ὑπὸ
γυναικῶν
δῆθεν
γραφέντα. |
| [10] |
υἱὸν
καὶ
ἄλλον
Ἀτρομήτου
τινὸς
|
γραμματιστοῦ |
ζηλοῦν
ἀξιῶν,
καὶ
ταῦτα
ἐν
|
| [5] |
πανταχόσε
τῆς
ἀρχῆς
διαθεῖν
τοὺς
|
γραμματοφόρους
|
τὰ
ἐπιτάγματα
τοῦ
Ἀλεξάνδρου
κομίζοντας. |
| [26] |
ἐπέραστον
εἶναι
καὶ
γαμεῖν
οὐ
|
γραῦν |
τινα
τῶν
κωμικῶν,
καθάπερ
ὁ |
| [14] |
οὐδ´
ἄν,
τὸ
κοινότατον,
μηδὲ
|
γράφειν |
τὰ
γράμματα
εἰδῇς·
ἄλλο
γάρ |
| [23] |
γραμματεῖα
ὑποδεικνύναι
ὑπὸ
γυναικῶν
δῆθεν
|
γραφέντα. |
καλὸς
γὰρ
εἶναι
θέλε
καὶ |
| [6] |
εἰ
που
τὸν
Νεῖλον
εἶδες
|
γραφῇ |
μεμιμημένον,
αὐτὸν
μὲν
κείμενον
ἐπὶ |
| [6] |
ὥσπερ
ὁ
Κέβης
ἐκεῖνος
εἰκόνα
|
γραψάμενος |
τῷ
λόγῳ
ἑκατέραν
ἐπιδεῖξαι
τὴν |
| [20] |
πολλοῖς·
ὥστε
ὅρα
μή
ποτε
|
γράψῃς |
ἢ
σκεψάμενος
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
γὰρ |
| [26] |
νομοθέτης
καὶ
διδάσκαλος,
ἀλλὰ
καλλίστην
|
γυναῖκα |
τὴν
Ῥητορικήν,
ὡς
τὸ
τοῦ |
| [15] |
σῶμα,
καὶ
ἢ
κρηπὶς
Ἀττικὴ
|
γυναικεία, |
τὸ
πολυσχιδές,
ἢ
ἐμβὰς
Σικυωνία |
| [11] |
τὸ
βάδισμα,
ἐπικεκλασμένον
τὸν
αὐχένα,
|
γυναικεῖον |
τὸ
βλέμμα,
μελιχρὸν
τὸ
φώνημα, |
| [23] |
θράσος.
ὁρᾷς
ὡς
λαλίστεραι
αἱ
|
γυναῖκες |
καὶ
λοιδοροῦνται
περιττῶς
καὶ
ὑπὲρ |
| [24] |
ἐγαστριζόμην
πρὸς
αὐτῆς
ἐρᾶν
προσποιούμενος
|
γυναικὸς |
ἑβδομηκοντούτιδος
τέτταρας
ἔτι
λοιποὺς
ὀδόντας |
| [23] |
λέγειν
καὶ
γραμματεῖα
ὑποδεικνύναι
ὑπὸ
|
γυναικῶν |
δῆθεν
γραφέντα.
καλὸς
γὰρ
εἶναι |
| [23] |
καὶ
σοὶ
μελέτω
ὑπὸ
τῶν
|
γυναικῶν |
σπουδάζεσθαι
δοκεῖν·
εἰς
τὴν
ῥητορικὴν |
| [23] |
τοῦτό
σου
καὶ
ἄχρι
τῆς
|
γυναικωνίτιδος
|
εὐδοκιμοῦντος.
καὶ
τὸ
δεῖνα
δέ, |