Paragraphes
[15]	προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν,	ἃ	δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον
[15]	τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς	ἃ	μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν
[24]	ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα	ἃ	προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσος, ἡ
[1]	πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις·	ἀβίωτα	γὰρ εἶναί σοι φής, εἰ
[12]	τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς	ἁβροῦ	καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´
[3]	ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν	ἀγαθὰ	παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων
[24]	ἐν βραχεῖ παρέσται σοι τὰ	ἀγαθὰ	παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ,
[8]	ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι τὰ	ἀγαθά.	τὸ δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως·
[10]	πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον	ἀγαθόν,	μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου
[11]	Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν	Ἀγάθωνα,	τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον
[19]	ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν,	ἀγανάκτει	καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ
[26]	περὶ τοῦ Διός· ἐγὼ δὲ—	ἀγεννὴς	γὰρ καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι
[6]	ἐστον, αἳ πρὸς τὴν Ῥητορικὴν	ἄγετον,	ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι
[8]	δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ	ἀγκύλον	οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη
[1]	καὶ δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο	ἀγούσας	ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις
[9]	σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ	ἀγούσης	ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά σε
[3]	ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ	ἀγρεύσεις	οὐ καμὼν καὶ νὴ Δί´
[12]	μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος·	ἄγροικον	γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ
[2]	ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ	ἀγρυπνῆσαι	καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον.
[9]	ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ	ἀγρυπνίαν	καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς
[21]	ἴσως μοι τῶν παλαιῶν ὁ	ἀγών·	καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ
[20]	πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς λόγοις	ἀγωνιστὴν	εἶναί σε. ἄλλως τε καὶ
[19]	καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα σοι	ᾀδέσθω	καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε
[24]	δὲ τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν	ἀδόκιμος	εἶναι δόξας τὸ μὲν πρῶτον
[24]	ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ φίλη	Ἀδράστεια,	πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια,
[9]	ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει·	ἀδύνατον	γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι
[4]	μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι	ἀδύνατον,	εἴ τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην
[21]	γε. ~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν	ἀεὶ	καὶ μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν,
[18]	ἄν τι ἄνευ γένοιτο. καὶ	ἀεὶ	ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ
[15]	καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον	ἀεί"	Ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν·
[22]	πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις	ἀεὶ	τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς
[18]	ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς	Ἀθήνησι,	τὰ ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις
[8]	παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην	ἄθλιος	ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον·
[24]	διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν	ἆθλον	καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ
[18]	ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ ὁ	Ἄθως	πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω
[22]	ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ	αἱ	ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς
[23]	καὶ θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι	αἱ	γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ
[18]	Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ	αἱ	Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά.
[6]	τὴν ὁδόν· δύο γάρ ἐστον,	αἳ	πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς
[6]	παίζοντα— πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ	Αἰγύπτιοι	καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν
[5]	ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι	Αἰγυπτίους	τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε
[5]	ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς	Αἴγυπτον	ἐγίγνετο ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ
[6]	τὸ ὄρος ἐκ Περσῶν εἰς	Αἴγυπτον.	Ἐθέλω δέ σοι πρῶτον ὥσπερ
[5]	οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς	Αἴγυπτον.	εἰ γάρ τις ὑπερβαίη τὰ
[5]	περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς	Αἴγυπτον,	εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς
[5]	ἂν τριταῖος— αὐτίκα μάλα ἐν	Αἰγύπτῳ	οὗτός ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω.
[23]	καὶ τὸ δεῖνα δέ, μὴ	αἰδεσθῇς,	εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ
[15]	τούτοις δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν.	αἰδῶ	δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα
[8]	πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς	αἱρέσεως	τῶν λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ
[21]	τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε	αἴσθοιντό	σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ
[19]	δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς	αἰσχύνης	ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι,
[1]	τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς	αἵτινές	ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´
[1]	οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο	αἰτοίη	προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό γε
[18]	μελλήσας λέγε ὅττι κεν ἐπ´	ἀκαιρίμαν	γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς,
[7]	μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ	ἀκανθώδης	καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος
[24]	καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ	ἀκεστρίας	ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς δὲ
[10]	τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι	ἀκμάζων	ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς
[22]	ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς	ἀκοὰς	τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα,
[15]	πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ	ἀκόλουθοι	πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα
[26]	μᾶλλον δὲ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε	ἀκονιτὶ	ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο
[16]	ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ	ἄκουε.	καὶ δή σοι τοὺς νόμους
[1]	σύ, τοῦτο αἰτοίη προσελθών. ὥστε	ἄκουε,	τό γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ
[9]	ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν	ἀκούοντα	καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα
[5]	ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ	ἀκούσαντι	ἀνόνητον. ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη
[1]	ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν	ἀκούσῃς	παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ
[1]	πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον	ἄκουσμα	τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ
[13]	ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις	ἀκούων	ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ
[5]	τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν	ἀκούων	οὐκ εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν
[3]	βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ	ἄκρᾳ	καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ
[16]	ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´	ἄκρας	τῆς γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα
[6]	ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς	ἄκρας,	ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν
[3]	διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς	ἀκριβοῦς	σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ
[9]	καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ	ἀκριβῶς	ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ
[16]	εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν	ἀκριβῶς	ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς
[14]	νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι	ἀκριβῶς	μοι παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη
[22]	ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς	ἀκροάσεσι	μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον
[22]	ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´	ἄκροις	ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος
[17]	δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ	ἀκροκνεφές.	ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς ποίει
[8]	ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ	ἀκρότατον	ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις
[17]	καὶ τὴν φωνὴν εἰς τὸ	ἀκρότατον	ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ
[25]	τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν	ἀκρότατον	ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ
[24]	κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ	ἄκρῳ	ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ
[11]	φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ	ἄκρῳ	τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν
[10]	λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει,	ἀλαζὼν	καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ
[5]	τούτους διανύσαντα. ἤχθετο οὖν ὁ	Ἀλέξανδρος	ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι
[5]	εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ γε	Ἀλέξανδρος	οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο
[5]	ἀνόνητον. ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη	Ἀλέξανδρος	Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις
[10]	εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε	Ἀλεξάνδρου	ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως
[5]	τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ	Ἀλεξάνδρου	κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ
[8]	βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον	ἀληθεύειν	ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν πόνων
[10]	φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς	ἀληθῶς	καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς
[9]	ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ	ἀλιπαρὲς	ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει·
[14]	ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει.	ἀλλ´	ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία φησίν
[13]	οἷον τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν,	ἀλλ´	εἴ τις ἢ Τιτυὸς ἢ
[18]	κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς. πλὴν	ἀλλ´	ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ μὴ
[23]	νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν.	ἀλλ´	ἔστωσαν οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ
[24]	πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι,	ἀλλ´	ἤδη τοῖς Διὸς καὶ Λήδας
[1]	αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν.	ἀλλ´	οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ, καὶ
[24]	χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν	ἀλλά	γε διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην
[5]	ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν,	ἀλλὰ	γόητα ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον.
[10]	τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ.	ἀλλὰ	εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα
[2]	οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς δεόμενον,	ἀλλὰ	ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ
[17]	φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος.	ἀλλὰ	καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν
[15]	γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι.	ἀλλὰ	καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ
[23]	λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι,	ἀλλὰ	καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν,
[25]	οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων,	ἀλλὰ	καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς
[25]	τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν.	ἀλλὰ	καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων
[26]	καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος,	ἀλλὰ	καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς
[13]	τότε; εἰ δὲ μὴ τοῦτο,	ἀλλὰ	κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων
[9]	οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας,	ἀλλὰ	κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς
[6]	ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς.	~ἀλλὰ	μὴ σύ γε πάθῃς τὸ
[9]	ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν,	ἀλλὰ	οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ
[3]	καὶ ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην.	ἀλλὰ	παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς
[11]	ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν,	ἀλλά	τι ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ
[18]	καὶ τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο,	ἀλλὰ	τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω,
[8]	νέος ὢν ἔτι τὸ βέλτιον,	ἀλλὰ	τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην
[17]	Δημοσθένης ἢ ὁ ψυχρὸς Πλάτων,	ἀλλὰ	τοὺς τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν
[26]	τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες,	ἀλλὰ	τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι
[16]	αὐτὸν χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´	ἄλλα	καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα
[23]	τοὺς λόγους καὶ πρὸς τὰ	ἄλλα	ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται δὲ
[22]	συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα. Τὰ δ´	ἄλλα	χρὴ θαρρεῖν· ἡ τόλμα γὰρ
[14]	πρὸ τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ	ἄλλη	προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις
[14]	μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς·	ἄλλο	γάρ τι παρὰ ταῦτα ὁ
[23]	ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι	ἄλλο	ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν πρὸς
[17]	καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ	ἀλλόκοτα	ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν μὲν
[10]	μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ	ἄλλον	Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν,
[22]	ἢν μέν τις καλῶς εἴπῃ,	ἀλλότρια	καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω·
[14]	καὶ τοῦτο οὐκ ἂν παρ´	ἄλλου	ῥᾷον μάθοις, ἕπου μόνον, ὦ
[11]	ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ	ἄλλους,	ἐν τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν
[10]	χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ	ἄλλους	ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν
[13]	καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε	ἄλλους	τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον ἡ
[16]	αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν τῶν	ἄλλων,	εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα
[23]	πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν	ἄλλων.	καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή,
[3]	ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν	ἄλλων	ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται,
[9]	Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ	ἄλλων	τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ
[20]	τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε.	ἄλλως	τε καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο
[3]	τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε	ἅμα	καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ
[4]	μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε	ἅμα	καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν
[24]	προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσος, ἡ	ἀμαθία,	ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν οὐκέτι
[15]	τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν τὴν	ἀμαθίαν,	εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ
[6]	καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς	Ἀμαλθείας	κέρας ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ
[9]	μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν,	ἀμαυρὰ	δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ
[1]	περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις ὡς	ἄμαχον	εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι
[11]	τι ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ	ἀμβροσίᾳ	τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ
[16]	καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ	ἀμηγέπη	καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα,
[17]	λῆρος Ἰσοκράτης ἢ ὁ χαρίτων	ἄμοιρος	Δημοσθένης ἢ ὁ ψυχρὸς Πλάτων,
[9]	ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν	ἀμφὶ	Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ
[22]	γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις.	ἀμφιλαφεῖς	δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων
[24]	δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπ´	ἀμφοδίου	τινός. αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν
[18]	καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ	ἄν	τι ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ
[14]	μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´	ἄν,	τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ
[1]	τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς	ἂν	ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως
[1]	προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´	ἂν	ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ
[3]	αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν	ἂν	διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν
[23]	καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα	ἂν	δύνηται. δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν
[14]	ἕπου μόνον, ὦ μέλημα, οἷς	ἂν	εἴπω καὶ ζήλου πάντα, καὶ
[10]	ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους	ἂν	ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα
[14]	πάντα, καὶ τοὺς νόμους οἷς	ἂν	ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε.
[18]	τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα	ἂν	ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω
[9]	τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ	ἂν	ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ μεγάλα
[14]	ἐθέλεις γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ	ἂν	παρ´ ἄλλου ῥᾷον μάθοις, ἕπου
[12]	ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν	ἂν	πρὸς σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος
[1]	ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ~Ἐρωτᾷς, ὦ μειράκιον, ὅπως	ἂν	ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον
[17]	σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον.	ἂν	σολοικίσῃς δὲ ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν
[1]	τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν	ἂν	ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα
[15]	πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς	ἂν	τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς
[5]	τὰ ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη δ´	ἂν	τριταῖος— αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ
[11]	τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις	ἂν	ὡς οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς
[10]	μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε,	ἀναβαίνειν	αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν
[8]	ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον	ἀναβήσῃ	καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ
[16]	χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς	ἀναβολῆς,	ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω
[10]	ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται	ἀνάγειν	καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ
[17]	τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ	ἀναγίγνωσκε	τὰ παλαιὰ μὲν μὴ σύ
[18]	θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα	ἀναγιγνωσκέσθω,	καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ
[15]	οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ	ἀναγκαῖα	πάνυ καὶ μόνα ἔστιν ὅτε
[9]	καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς	ἀναγκαῖα	ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον
[22]	μέγιστον καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν	ἀναγκαιότατον	ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα
[25]	ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν	ἀναγκαίων,	ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν
[23]	ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ	ἀναισχυντία	καὶ θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι
[17]	βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω φάρμακον ἡ	ἀναισχυντία,	καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε
[22]	ἡ τόλμα γὰρ καὶ ἡ	ἀναισχυντία	καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος
[24]	τὸ θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ	ἀναισχυντία—	πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι,
[15]	ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν καὶ	ἀναισχυντίαν.	αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ
[15]	βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλος	ἀναίσχυντον	καὶ βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν.
[26]	δὲ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ	ἀνακηρύττεσθε	καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι,
[15]	πάντας ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι,	ἀναμφιλέκτως	τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ
[3]	συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ	ἀνάντη	καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ
[8]	ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ	ἀνάντης	οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων
[21]	ταῦτά γε. ~Οἱ φίλοι δὲ	ἀναπηδάτωσαν	ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν δείπνων
[22]	τὴν χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´	ἀναστῇς,	πλὴν ἅπαξ γε ἢ δὶς
[3]	ἄξομεν, ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς	ἀναστρέψαι	καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν
[11]	καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον	ἄνδρα,	διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν
[13]	εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον	ἄνδρα	ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον
[23]	λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς	ἄνδρας;	εἰ δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις,
[9]	κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους	ἄνδρας	ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων
[19]	ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς	ἄνδρας	τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι
[5]	μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους	ἀνδρὶ	εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα. ἤχθετο
[10]	τούτῳ καὶ πέρα τοῦ μετρίου	ἀνδρικῷ	μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν
[18]	καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως	ἀνδρῶδες	αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσας
[9]	πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος,	ἀνδρώδης	τὸ βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον
[23]	μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς	ἀνδρῶν	ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης,
[6]	ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν	ἀνελθὼν	καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν
[3]	καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις	ἀνέρποντας,	ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ
[18]	Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν τι	ἄνευ	γένοιτο. καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως
[9]	ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι	ἄνευ	τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ
[8]	καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος	ἀνῆλθον	τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ
[1]	πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς	ἀνὴρ	ἔσῃ γνῶναί τε τὰ δέοντα
[17]	ὃς οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς	ἀνὴρ	καὶ τὴν φωνὴν εἰς τὸ
[9]	οὖν σοι πρόσεισι καρτερός τις	ἀνήρ,	ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ βάδισμα, πολὺν
[8]	πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ	ἀνήροτα	πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ
[7]	ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ	ἀνθηρὰ	καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ
[10]	ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς	ἄνθρωπος,	νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς
[9]	τὴν ὁδόν. ὃ δὲ πάντων	ἀνιαρότατον,	ὅτι σοι καὶ τὸν χρόνον
[3]	ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν	ἀνιδρωτὶ	ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις
[14]	οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´	ἀνίπτοις	ποσίν— ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε,
[3]	σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην	ἀνιὼν	ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ
[7]	τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν	ἄνοδον,	καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί
[3]	ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς	ἀνόδου	ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν
[25]	πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς	ἀνοήτοις	καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ
[14]	ὁπόσα ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖς	ἀνοήτοις	καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου
[11]	εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο	ἀνοίξας	στόμα, καὶ τὴν συνήθη φωνὴν
[23]	τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο	ἀνοίσουσιν	οἱ πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό
[16]	δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ	ἀνόμοια	τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά.
[5]	ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι	ἀνόνητον.	ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος
[10]	εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ	ἀνορύττειν	ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς
[1]	φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως	ἀνύειν	τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ
[1]	λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ	ἀνυπόστατον	καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ
[3]	πέτραις· σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ	ἄνω	ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα ἐν
[2]	ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι	ἄξιον.	σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν
[8]	γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων	ἀξιουμένους	εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων
[10]	ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν	ἀξιῶν,	καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε
[10]	μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν	ἀξιῶν	λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι
[3]	ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς	ἄξομεν,	ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι
[22]	καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε	ἀοίδιμον	ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ.
[7]	εἶναί σοι δοκεῖ οἵα ἡ	Ἄορνος	ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν
[17]	φασι ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς	ἀπ´	ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι
[9]	ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ	ἀπαγορεῦσαι,	πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ
[9]	δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους	ἀπαιτεῖ	τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ
[12]	ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ	ἁπαλὸν	οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν
[6]	δόξαν τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ	ἅπαντα	γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν
[3]	πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ,	ἅπαντα	ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ
[18]	ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων,	ἅπαντα	μὲν ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ,
[23]	δέ σοι τὸ στόμα πρὸς	ἅπαντα	ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα
[22]	ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν	ἅπαντας	ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων
[22]	τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς	ἅπαντας	καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ
[23]	κἂν μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς	ἅπαντας	λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ
[7]	ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν	ἁπανταχόθεν	ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι
[6]	αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ	ἁπανταχόθεν	περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν
[16]	καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐν	ἅπαντι	λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε
[1]	καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς	ἁπάντων	καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς
[25]	ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς	ἁπάντων	καὶ ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ
[22]	εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον,	ἁπάντων	καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ ἢν
[24]	ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν	ἁπάντων	κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός τις
[22]	χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ σιωπησάντων	ἁπάντων	ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς
[13]	κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων	ἁπάντων	ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων
[22]	εὐτελὲς γάρ, μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν	ἅπαξ	γε ἢ δὶς τὸ πλεῖστον.
[9]	τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ	ἀπαραίτητα	φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ
[3]	καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ	ἀπεγνωσμένην.	ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς
[9]	τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην,	ἀπεσφιγμένα	καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ
[17]	τὴν φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον	ἀπηκριβωμένος.	ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ
[4]	σὺ δὲ πρὸς Φιλίου μὴ	ἀπιστήσῃς,	εἰ ῥᾷστά τε ἅμα καὶ
[20]	τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως	ἀπιστήσουσι	μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν
[5]	Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´	ἀπιστίαν	ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι
[5]	οὕτω τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως	ἄπιστον	δοκεῖ τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ
[3]	ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο	ἀπὸ	τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ
[11]	ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω δὲ ὡς	ἀπὸ	τούτων γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ σε
[20]	ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ Δία	ἀπὸ	τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων,
[20]	τὸ πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν,	ἀπὸ	τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ
[2]	καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν	ἀπὸ	τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ
[1]	καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ	ἀποβλέπεσθαι,	περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα·
[17]	σε ὁ λεὼς ὁ πολὺς	ἀποβλέψονται	καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν
[7]	τῷ ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον	ἀπογιγνώσκεις	τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα
[3]	πρὸς τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων	ἀποδυσπετήσῃς,	μυρίους τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι
[3]	ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας,	ἀποκυλιομένους	ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ
[15]	ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι	ἀπόλιπε·	ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ
[20]	τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει τὴν	ἀπολογίαν	καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς·
[8]	τὸ δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως·	ἀπονητὶ	γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων
[11]	αὐτός, βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις	ἀπονητὶ	καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ
[7]	ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν	ἀπόξυρον	αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ
[17]	ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ	ἀποξύσασθαι	λέγοις, τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι
[11]	βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων	ἀποπνέοντα,	τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν
[8]	οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη	ἀπορεῖς,	ποτέραν τρεπτέον. ὡς οὖν ποιήσας
[8]	ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι	ἀπορήσεις,	καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον.
[19]	καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε	ἀπορήσῃς	πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς
[17]	τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ	ἀπόρρητα	καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ
[16]	ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν	ἀπορρήτων.	σχήματος μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι
[17]	τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ	ἀποστλεγγίσασθαι"	τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ δὲ
[16]	Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ	ἀποστραφήσεται	καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα
[23]	καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν	ἀποστρεφέσθω.	~Ἢν ταῦτα, ὦ παῖ, καλῶς
[24]	ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον	ἀποτελεσθήσεσθαι.	τὸ μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ
[9]	νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς	ἀποτεταμένα	ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ
[21]	ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν δείπνων	ἀποτινέτωσαν,	εἴ ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον,
[17]	πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας	ἀποτόξευε	προχειριζόμενος εἰς τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω
[22]	ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον	ἀποφανεῖ.	~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ
[15]	ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺς πάντας	ἀποφανῶ,	οἷος αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ
[10]	ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ	ἀπράγμων	καὶ εἰς τὸ εὐθὺ τῆς
[16]	ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ	ἀπῳδά.	ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ
[5]	διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν	Ἀραβίαν	ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα
[5]	Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν	Ἀρβήλοις	μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ
[22]	πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου μὴ	ἀρεσκόμενος	τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ
[9]	τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας	ἀριθμῶν,	ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ
[13]	ἔπεμψε πρός με ῥητόρων τὸν	ἄριστον	προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο
[24]	ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς μακράν σε	ἄριστον	ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι.
[1]	τις αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος τῶν	ἀρίστων,	οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν ταῦτα
[26]	τὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν	ἅρμα	ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν
[19]	ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν	ἁρμονίαν.	τὸ δὲ οἴμοι τῶν κακῶν
[20]	λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν	ἀρξάμενος	ἢ καὶ νὴ Δία ἀπὸ
[11]	τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ	ἀρούρης	καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον
[17]	δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν	ἀρραβῶνα	δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ
[12]	τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ	ἀρρενωπὸν	καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ
[9]	ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων,	ἀρρενωπὸς	τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας
[18]	καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ	Ἀρτεμίσιον	καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα
[10]	μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ	ἀρχαῖος	ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος,
[9]	σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς	ἀρχαίους	ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν
[8]	ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν	ἀρχὴν	ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις,
[5]	καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς	ἀρχῆς	διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα
[26]	δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ	ἀρχῆς	ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε
[17]	ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ	ἅς	φασι ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς
[19]	λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε καὶ	ᾆσαι	καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα σοι
[9]	νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ	ἀσαφῆ	τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[20]	τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ	ἆσθμα	οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ
[10]	ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν	ἀσθμαίνοντα	καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς
[8]	ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ	ἄσπορα	καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ
[26]	καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων,	ἀσύμβολος	ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα·
[16]	ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ	ἀσύμφυλα	καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον
[8]	οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα δὲ	ἅτε	ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν
[16]	οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ	ἀτέλεστόν	τινα καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων.
[5]	τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν	ἀτελῆ	γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον.
[7]	Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν,	ἀτεχνῶς	οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου
[7]	ὁδούς. μᾶλλον δὲ ἡ μὲν	ἀτραπός	ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ
[10]	ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον	Ἀτρομήτου	τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ
[16]	ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε— τὸ	ἄττα	καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ
[18]	καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ	ἄττα	καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν
[20]	μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ	ἄττα	σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν
[16]	οὐ πλείω γε τῶν εἴκοσιν	Ἀττικὰ	ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας,
[15]	τὸ σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς	Ἀττικὴ	γυναικεία, τὸ πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς
[21]	τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ	αὖ	καὶ τοῦδε μελέτω σοι τὸν
[13]	εὑρήσεις ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺς	αὐλοὺς	καὶ οἱ τέττιγες τὰς μελίττας
[1]	τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι	αὐτά,	ἢν τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς
[7]	εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκις τὰ	αὐτὰ	λέγων ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα
[1]	ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως	αὐτὰ	μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν
[23]	τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα	αὐτή	γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω
[6]	τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε	αὐτὴν	ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις,
[7]	Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον	αὐτὴν	ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις
[6]	καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν	αὐτὴν	Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν
[24]	ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´	αὐτὴν	ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν
[26]	Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν πρὸς	αὐτὴν	τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ ἤδη
[7]	ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα ὑποδείξας	αὐτήν,	ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ
[3]	ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς ἐκ μέσης	αὐτῆς	ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν
[24]	τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς	αὐτῆς	ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας
[10]	ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς	αὐτῆς,	ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ
[13]	ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων,	αὐτίκα	μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα
[5]	ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος—	αὐτίκα	μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν.
[4]	φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν	αὐτίκα	μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη
[11]	τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν	αὐτίκα	μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί,
[23]	δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ	αὐτὸ	δέ σοι τὸ στόμα πρὸς
[20]	καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου	αὐτὸ	δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ
[6]	μὴ σύ γε πάθῃς τὸ	αὐτό·	εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν
[12]	ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν,	Αὐτοθαΐδα	τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ
[24]	δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ ἐν	αὐτοῖς	βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς
[19]	μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ	αὐτοῖς·	ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ
[11]	τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ	αὐτὸν	Ἀγάθωνα, τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον
[13]	προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο	αὐτόν,	ἔδειξεν ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος
[8]	σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ	αὐτὸν	ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ
[10]	ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν	αὐτὸν	καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν
[21]	δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον	αὐτὸν	καὶ περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ
[6]	τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον,	αὐτὸν	μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς
[11]	δὲ ὡς ἀπὸ τούτων γνωρίζοις	αὐτόν,	μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα
[6]	μικρὰ δέ τινα παιδία παρ´	αὐτὸν	παίζοντα— πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ
[15]	δὲ πρῶτον μὲν ὁπόσα χρὴ	αὐτόν	σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια
[15]	καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν	αὐτὸν	χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´ ἄλλα
[11]	καὶ περίβλεπτος καί, ὡς ὀνομάζει	αὐτός,	βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ
[24]	δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός.	αὐτὸς	δὲ τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν
[14]	ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ	αὐτὸς	ἐθέλεις γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ
[15]	ὑπὲρ τοὺς πάντας ἀποφανῶ, οἷος	αὐτός	εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ
[12]	πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ	αὐτὸς	εἰπάτω πρὸς σέ· γελοῖον γὰρ
[1]	ἢν τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς	αὐτὸς	ἐμμένειν οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´
[13]	μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος	αὐτὸς	ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ
[17]	δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ	αὐτὸς	ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα
[1]	καὶ μάλιστα ὁπότε νέος τις	αὐτὸς	ὤν, ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων, οὐκ
[13]	δ´ οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ	αὑτοῦ·	Μῶν σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιος
[17]	ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ	αὐτούς,	εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις,
[6]	παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις δὲ	αὐτοὺς	οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ
[10]	δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν	αὐτῷ,	μή σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν
[6]	τοῦ ποταμίου, οἷοι πολλοὶ ἐν	αὐτῷ,	μικρὰ δέ τινα παιδία παρ´
[8]	ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι	αὐτῷ.	οὐ γὰρ ἑώρων νέος ὢν
[21]	καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου	αὐτῷ.	τί γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς
[18]	καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν	αὐτῶν	δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι καὶ
[14]	πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ	αὐτῶν	δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ
[18]	ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες	αὐτῶν.	ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσας λέγε
[16]	λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε	αὐτῶν.	μελέτω δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων,
[5]	σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ	αὐτῶν.	τότε δὴ ὁ Σιδώνιος ἔμπορος,
[23]	κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ	αὐχεῖν	γε, κἂν μὴ ποιῇς, καὶ
[11]	διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν	αὐχένα,	γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ
[24]	ὁρᾷς ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν	ἀφανοῦς	καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην
[11]	στόμα, καὶ τὴν συνήθη φωνὴν	ἀφείη,	μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ τῶν
[5]	ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα	ἀφικέσθαι	ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι
[1]	ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν	ἀφίκῃ	πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ μὲν
[8]	Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν	ἀφικόμενος	εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ
[22]	τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ	ἀφορμαὶ	τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ
[18]	παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ	ἀφορμὰς	τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα
[11]	οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον	Ἀφροδίτῃ	καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί
[15]	μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε·	ἀχρεῖα	γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι.
[23]	ὡς διὰ τοῦτό σου καὶ	ἄχρι	τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007