| Paragraphes |
| [11] |
μὲν
ἔτι,
οὔλας
δὲ
καὶ
|
ὑακινθίνας |
τὰς
τρίχας
εὐθετίζοντα,
πάναβρόν
τινα |
| [18] |
μὴ
σιώπα
μόνον.
κἂν
περὶ
|
ὑβριστοῦ
|
τινος
ἢ
μοιχοῦ
λέγῃς
Ἀθήνησι, |
| [9] |
πόνον
δὲ
καὶ
ἀγρυπνίαν
καὶ
|
ὑδατοποσίαν |
καὶ
τὸ
ἀλιπαρὲς
ἀναγκαῖα
ταῦτα |
| [10] |
ὥς
τι
μέγιστον
ἀγαθόν,
μαχαιροποιοῦ
|
υἱὸν |
καὶ
ἄλλον
Ἀτρομήτου
τινὸς
γραμματιστοῦ |
| [26] |
ἀσύμβολος
ὢν
πρὸς
αὐτὴν
τὰ
|
ὑμέτερα· |
μᾶλλον
δὲ
ἤδη
πέπαυμαι,
ὥστε |
| [11] |
σοι
προσελθὼν
εἴποι
τι,
τὸ
|
Ὑμήττιον |
ἐκεῖνο
ἀνοίξας
στόμα,
καὶ
τὴν |
| [26] |
δειλός
εἰμι—
ἐκστήσομαι
τῆς
ὁδοῦ
|
ὑμῖν |
καὶ
παύσομαι
τῇ
Ῥητορικῇ
ἐπιπολάζων, |
| [13] |
ἁπάντων
ὑπερεκπεπληγμένων
τὰ
ἡμέτερα
καὶ
|
ὑμνούντων |
καὶ
τεθηπότων
καὶ
ὑπεπτηχότων,
αὐτίκα |
| [20] |
ὀλίγοι,
οἳ
μάλιστα
μὲν
σιωπήσονται
|
ὑπ´ |
εὐγνωμοσύνης·
ἢν
δὲ
καὶ
λέγωσί
|
| [15] |
οἴκοι
ἀπόλιπε·
ἀχρεῖα
γὰρ
καὶ
|
ὑπεναντία
|
τῷ
πράγματι.
ἀλλὰ
καὶ
βοὴν |
| [13] |
καὶ
ὑμνούντων
καὶ
τεθηπότων
καὶ
|
ὑπεπτηχότων, |
αὐτίκα
μάλα
εἴσῃ
πρὸς
οἷόν |
| [13] |
~φήσει
δ´
οὖν
πάνυ
μετριάζων
|
ὑπὲρ |
αὑτοῦ·
Μῶν
σε,
ὦγαθέ,
ὁ |
| [17] |
θαυμαστὸν
ὑπολήψονται
καὶ
τὴν
παιδείαν
|
ὑπὲρ |
αὐτούς,
εἰ
ἀποστλεγγίσασθαι"
τὸ
ἀποξύσασθαι |
| [13] |
Τιτυὸς
ἢ
Ὦτος
ἢ
Ἐφιάλτης,
|
ὑπὲρ |
ἐκείνους
πολὺ
φανεῖταί
σοι
τὸ |
| [24] |
καὶ
οὐδὲ
καθαρῶς
ἐλευθέρου
ἐγενόμην
|
ὑπὲρ |
Ξόϊν
καὶ
Θμοῦιν
δεδουλευκότος,
μητρὸς |
| [12] |
εἰπάτω
πρὸς
σέ·
γελοῖον
γὰρ
|
ὑπὲρ |
τοιούτου
ῥήτορος
ἐμὲ
ποιεῖσθαι
τοὺς |
| [23] |
γυναῖκες
καὶ
λοιδοροῦνται
περιττῶς
καὶ
|
ὑπὲρ |
τοὺς
ἄνδρας;
εἰ
δὴ
τὰ |
| [9] |
ἄλλων
τινῶν,
μεγάλα
μὲν
καὶ
|
ὑπὲρ |
τοὺς
νῦν,
ἀμαυρὰ
δὲ
ἤδη |
| [15] |
πρὶν
ἥλιον
δῦναι
ῥήτορά
σε
|
ὑπὲρ |
τοὺς
πάντας
ἀποφανῶ,
οἷος
αὐτός |
| [5] |
τις
ὑπερβαίη
τὰ
ὄρη
ταῦτα—
|
ὑπερβαίη |
δ´
ἂν
τριταῖος—
αὐτίκα
μάλα |
| [5] |
εἰς
Αἴγυπτον.
εἰ
γάρ
τις
|
ὑπερβαίη |
τὰ
ὄρη
ταῦτα—
ὑπερβαίη
δ´
|
| [6] |
ἐν
τῇ
δεξιᾷ
παντοίοις
καρποῖς
|
ὑπερβρύον· |
ἐπὶ
θατέρᾳ
δέ
μοι
τὸν |
| [13] |
κλέος
αὐτὸς
ἥκεις
ἀκούων
ἁπάντων
|
ὑπερεκπεπληγμένων |
τὰ
ἡμέτερα
καὶ
ὑμνούντων
καὶ |
| [21] |
θαυμάσια
περὶ
σαυτοῦ
λέγε
καὶ
|
ὑπερεπαίνει |
καὶ
ἐπαχθὴς
γίγνου
αὐτῷ.
τί
|
| [24] |
τὰ
ἐκ
τῆς
σοροῦ
φιλήματα
|
ὑπερήδιστά |
μοι
ἐποίει
ὁ
λιμός.
εἶτα
|
| [6] |
δοκεῖν
μιᾶς
οὐδὲ
ὅλης
ἡμέρας
|
ὑπερπετασθέντα |
τὸ
ὄρος
ἐκ
Περσῶν
εἰς |
| [7] |
ἁπανταχόθεν
ἰδοῦσιν,
ἀτεχνῶς
οὐδὲ
ὀρνέοις
|
ὑπερπτῆναι |
ῥᾳδίαν,
Διονύσου
τινὸς
ἢ
Ἡρακλέους, |
| [13] |
πολὺ
φανεῖταί
σοι
τὸ
πρᾶγμα
|
ὑπερφυὲς |
καὶ
τεράστιον·
ἐπεὶ
τούς
γε |
| [13] |
ἐπεὶ
τούς
γε
ἄλλους
τοσοῦτον
|
ὑπερφωνοῦντα
|
εὑρήσεις
ὁπόσον
ἡ
σάλπιγξ
τοὺς |
| [23] |
ὁμοίως
κεχηνέτω,
καὶ
ἡ
γλῶττα
|
ὑπηρετείτω
|
καὶ
πρὸς
τοὺς
λόγους
καὶ |
| [24] |
διεκπαίσας
ἐπὶ
τῷ
ἄκρῳ
ἐγενόμην—
|
ὑπῆρχε |
γάρ
μοι,
ὦ
φίλη
Ἀδράστεια, |
| [5] |
Ἐγώ
σοι,
ἔφη,
ὦ
βασιλεῦ,
|
ὑπισχνοῦμαι
|
δείξειν
ὁδὸν
οὐ
πολλὴν
ἐκ |
| [23] |
ἅπαντας
λέγειν
καὶ
γραμματεῖα
ὑποδεικνύναι
|
ὑπὸ |
γυναικῶν
δῆθεν
γραφέντα.
καλὸς
γὰρ |
| [19] |
αὐτοῖς·
ἢν
δὲ
ὀρθοὶ
ἑστήκωσιν
|
ὑπὸ |
τῆς
αἰσχύνης
ἤδη
πρὸς
τὴν |
| [9] |
ἤδη
καὶ
ἀσαφῆ
τὰ
πολλὰ
|
ὑπὸ |
τοῦ
χρόνου,
φήσει
εὐδαίμονά
σε |
| [23] |
εἶναι
θέλε
καὶ
σοὶ
μελέτω
|
ὑπὸ |
τῶν
γυναικῶν
σπουδάζεσθαι
δοκεῖν·
εἰς |
| [18] |
Ἑλλήσποντος
πεζευέσθω
καὶ
ὁ
ἥλιος
|
ὑπὸ |
τῶν
Μηδικῶν
βελῶν
σκεπέσθω
καὶ |
| [17] |
ἀπόρρητα
καὶ
ξένα
ῥήματα,
σπανιάκις
|
ὑπὸ |
τῶν
πάλαι
εἰρημένα,
καὶ
ταῦτα |
| [20] |
ἢν
δὲ
καὶ
λέγωσί
τι,
|
ὑπὸ |
φθόνου
αὐτὸ
δόξουσι
δρᾶν.
οἱ |
| [18] |
δέῃ
λέγειν
καὶ
οἱ
παρόντες
|
ὑποβάλωσί |
τινας
ὑποθέσεις
καὶ
ἀφορμὰς
τῶν
|
| [9] |
σοι
καὶ
τὸν
χρόνον
πάμπολυν
|
ὑπογράψει |
τῆς
ὁδοιπορίας,
ἔτη
πολλά,
οὐ |
| [23] |
πρὸς
ἅπαντας
λέγειν
καὶ
γραμματεῖα
|
ὑποδεικνύναι |
ὑπὸ
γυναικῶν
δῆθεν
γραφέντα.
καλὸς |
| [9] |
σέ.
ἕπεσθαι
γάρ
οἱ
παρακελευόμενος,
|
ὑποδεικνὺς |
τὰ
Δημοσθένους
ἴχνη
καὶ
Πλάτωνος |
| [7] |
γὰρ
ἤδη
Ἡσίοδος
εὖ
μάλα
|
ὑποδείξας |
αὐτήν,
ὥστε
οὐδὲν
ἐμοῦ
δεήσει. |
| [18] |
καὶ
οἱ
παρόντες
ὑποβάλωσί
τινας
|
ὑποθέσεις |
καὶ
ἀφορμὰς
τῶν
λόγων,
ἅπαντα |
| [12] |
που
πεσὼν
τὸν
ἥρωα
ὃν
|
ὑποκρίνομαι. |
Φαίη
τοιγαροῦν
ἂν
πρὸς
σὲ |
| [12] |
ἐμὲ
ποιεῖσθαι
τοὺς
λόγους,
φαῦλον
|
ὑποκριτὴν |
ἴσως
τῶν
τοιούτων
καὶ
τηλικούτων, |
| [17] |
ὁ
πολὺς
ἀποβλέψονται
καὶ
θαυμαστὸν
|
ὑπολήψονται
|
καὶ
τὴν
παιδείαν
ὑπὲρ
αὐτούς, |
| [22] |
γε
ἢ
δὶς
τὸ
πλεῖστον.
|
ὑπομειδία |
δὲ
τὰ
πολλὰ
καὶ
δῆλος |
| [12] |
ἔτι
λοιπὸν
τῆς
κόμης
καὶ
|
ὑπομειδιάσας
|
τὸ
γλαφυρὸν
ἐκεῖνο
καὶ
ἁπαλὸν |
| [2] |
καὶ
ἀγρυπνῆσαι
καὶ
πᾶν
ὁτιοῦν
|
ὑπομεῖναι
|
ἄξιον.
σκόπει
γοῦν
ὁπόσοι
τέως |
| [9] |
σοι
πρόσεισι
καρτερός
τις
ἀνήρ,
|
ὑπόσκληρος, |
ἀνδρώδης
τὸ
βάδισμα,
πολὺν
τὸν
|
| [5] |
ἔμπορον.
οὕτω
τὸ
παράδοξον
τῆς
|
ὑποσχέσεως
|
ἄπιστον
δοκεῖ
τοῖς
πολλοῖς.
~ἀλλὰ |
| [4] |
καθεύδων
λαβών.
~Ἡ
μὲν
δὴ
|
ὑπόσχεσις |
οὕτω
μεγάλη·
σὺ
δὲ
πρὸς |
| [23] |
ἀλλὰ
καὶ
νύκτωρ
τι
ἄλλο
|
ὑποτελεῖν, |
καὶ
μάλιστα
ἢν
πρὸς
οὕτω |
| [3] |
τοῦ
ὑψηλοῦ
ἐπισκοπῶν
ἐν
τῇ
|
ὑπωρείᾳ |
τῆς
ἀνόδου
ἔτι,
κατὰ
δυσβάτων
|
| [24] |
ἀλλά
γε
διὰ
τὴν
πενίαν
|
ὑφιστάμην
|
τὸν
ἆθλον
καὶ
τὰ
ψυχρὰ |
| [3] |
τὴν
ἑτέραν
ἐτράποντο
ἀπὸ
τοῦ
|
ὑψηλοῦ |
ἐπισκοπῶν
ἐν
τῇ
ὑπωρείᾳ
τῆς |
| [6] |
καὶ
δῆτα
ἡ
μὲν
ἐφ´
|
ὑψηλοῦ |
καθήσθω
πάνυ
καλὴ
καὶ
εὐπρόσωπος, |