Paragraphes
[21]	ἕνα ἴσως μοι τῶν παλαιῶν	ὁ	ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ
[18]	τι ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ	ὁ	Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος
[5]	σταθμοὺς τούτους διανύσαντα. ἤχθετο οὖν	ὁ	Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους
[18]	ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ	ὁ	Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος
[6]	οἱ ἔπαινοι. Πρόσει δὴ σὺ	ὁ	ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα
[18]	καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ	ὁ	ἥλιος ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν
[6]	Ἐθέλω δέ σοι πρῶτον ὥσπερ	ὁ	Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ
[18]	πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ	ὁ	Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν τι
[17]	τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ σε	ὁ	λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται καὶ
[17]	σύ γε, μηδὲ εἴ τι	ὁ	λῆρος Ἰσοκράτης ἢ ὁ χαρίτων
[24]	σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει	ὁ	λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος
[18]	Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ	ὁ	Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν
[9]	ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς	ὁ	μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ. ἕπεσθαι
[26]	ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν·	ὁ	μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται·
[10]	εἰ μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι.	~Ὁ	μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ
[19]	οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ	ὁ	μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ
[26]	γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ	ὁ	νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην
[21]	ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ	ὁ	Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς
[17]	οὕτω γάρ σε ὁ λεὼς	ὁ	πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται
[13]	ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν σε, ὦγαθέ,	ὁ	Πύθιος ἔπεμψε πρός με ῥητόρων
[14]	ἄλλο γάρ τι παρὰ ταῦτα	ὁ	ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον μὲν
[5]	οἱ περὶ αὐτῶν. τότε δὴ	ὁ	Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ σοι, ἔφη,
[13]	ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις ἦν	ὁ	σοφώτατος ἐν τοῖς τότε; εἰ
[17]	τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ	ὁ	χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ ὁ
[17]	ὁ χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ	ὁ	ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τῶν
[5]	ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν	ὅ	γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ
[22]	ὁ ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα.	~Ὃ	δὲ μέγιστον καὶ πρὸς τὸ
[9]	ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν.	ὃ	δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι
[4]	ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ,	ὃ	πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν,
[8]	μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ	ὁδεύσαντι	αὐτῷ. οὐ γὰρ ἑώρων νέος
[9]	τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων	ὁδεύσειας	ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν κάλων
[9]	τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς	ὁδοιπορίας,	ἔτη πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας
[8]	ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν	ὁδοιπόρων	εἶχεν, εἰ δέ τινα, πάνυ
[26]	ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι τὴν	ὁδόν.
[15]	μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν	ὁδόν,	ἃ δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν
[6]	τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν	ὁδόν·	δύο γάρ ἐστον, αἳ πρὸς
[1]	μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν	ὁδὸν	ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ
[16]	συντελεῖν· ~τὰ δ´ ἄλλα καθ´	ὁδὸν	ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε.
[9]	εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν	ὁδόν.	ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι
[5]	ἔφη, ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν	ὁδὸν	οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς
[24]	γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν	ὁδὸν	ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ
[4]	εἴ τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην	ὁδόν;	~Ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι
[24]	γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς	ὀδόντας	ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους.
[14]	καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου	ὁδοποιεῖ·	οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´
[5]	πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ	ὁδός·	ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ ὄρη,
[10]	εἰς τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς	ὁδός.	σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε
[9]	τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας	ὁδοῦ	ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς ὁ
[9]	ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς	ὁδοῦ	καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον.
[26]	καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς	ὁδοῦ	ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ
[1]	δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας	ὁδοὺς	αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν.
[7]	μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς	ὁδούς.	μᾶλλον δὲ ἡ μὲν ἀτραπός
[8]	τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ	ὁδῶν.	Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν
[1]	ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς	ὅθεν	ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι
[18]	καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ	Ὀθρυάδου	γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς
[6]	αὐτὸν παίζοντα— πήχεις δὲ αὐτοὺς	οἱ	Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ
[6]	καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ	οἱ	ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι
[6]	τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν	οἱ	ἔπαινοι. Πρόσει δὴ σὺ ὁ
[9]	εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ	οἱ	ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ
[23]	φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν	οἱ	καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν
[20]	λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα.	οἱ	μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ
[9]	διεξιὼν πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ	οἱ	παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη
[18]	δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ	οἱ	παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ
[5]	ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά	οἱ	περὶ αὐτῶν. τότε δὴ ὁ
[20]	ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν.	οἱ	πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ
[23]	ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν	οἱ	πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό σου
[13]	ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ	οἱ	τέττιγες τὰς μελίττας καὶ οἱ
[21]	ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά γε.	~Οἱ	φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ
[25]	καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα,	οἱ	φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ
[13]	οἱ τέττιγες τὰς μελίττας καὶ	οἱ	χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ
[11]	οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν,	οἳ	ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι
[20]	οἱ μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι,	οἳ	μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης·
[8]	οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη	οἵα	ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ
[7]	πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ	οἵα	ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν
[9]	τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι,	οἷα	τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν,
[7]	καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη	οἵαν	μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ
[8]	οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ	οἶδ´	ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς,
[3]	μυρίους τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι	οἰηθείς.	οὐ γάρ σε τραχεῖάν τινα
[21]	μελέτω σοι τὸν χορὸν ἔχειν	οἰκεῖον	καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι
[23]	συνόντες· ἢν δὲ μὴ ὦσιν,	οἰκέται	ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ
[24]	κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός τις	οἰκέτης	ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´
[15]	μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε	οἴκοθεν	ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν
[15]	ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα	οἴκοι	ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία
[19]	οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ	οἴμοι	τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ
[6]	τινὸς ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου,	οἷοι	πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ
[12]	τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν	οἷον	εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ
[13]	ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς	οἷόν	τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς
[15]	καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα	οἷον	τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα
[13]	προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι	οἷον	τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´
[15]	σε ὑπὲρ τοὺς πάντας ἀποφανῶ,	οἷος	αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα
[19]	τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι	οἴου	τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι
[26]	εἰρημένοις, καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε	οἷπερ	ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ
[1]	μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν	οἷς	ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ
[14]	μάθοις, ἕπου μόνον, ὦ μέλημα,	οἷς	ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα,
[14]	ζήλου πάντα, καὶ τοὺς νόμους	οἷς	ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι
[16]	δή σοι τοὺς νόμους δίειμι,	οἷς	χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ
[14]	μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν	ὀκνήσας	μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης
[9]	καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας	ὅλας	ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα
[6]	κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ	ὅλης	ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ
[18]	πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ	ὀλίγα	ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω,
[4]	φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν	ὀλίγα	φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν
[11]	δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον,	ὀλίγας	μὲν ἔτι, οὔλας δὲ καὶ
[2]	οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ	ὀλίγης	τῆς σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´
[20]	καθεστῶτα. οἱ μὲν γὰρ συνιέντες	ὀλίγοι,	οἳ μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ´
[7]	δοκεῖ τὸ πρῶτον· εἶτα μετ´	ὀλίγον	ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς. μᾶλλον
[17]	ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τῶν	ὀλίγον	πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ ἅς
[24]	μοι ἐποίει ὁ λιμός. εἶτα	ὀλίγου	δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων
[22]	καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον	ὀλίγου	δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν
[9]	πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς	ὀλίγους	ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ
[3]	ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ	ὀλισθηρῶν	τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους
[6]	πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν	ὅλον	καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα
[9]	ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ	ὀλυμπιάδας	ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν
[18]	ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν	ὅλως	ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ
[19]	ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ	ὅλως	τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως
[8]	δέον· ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε	ὁμαλὴ	οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα
[23]	τοὺς ἄνδρας; εἰ δὴ τὰ	ὅμοια	πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν
[24]	σε ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν	ὅμοιον	ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ τοῦτο δὲ
[7]	τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα	ὅμοιον	εἶναί σοι δοκεῖ οἵα ἡ
[23]	σοι τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα	ὁμοίως	κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω
[24]	τοῖς Διὸς καὶ Λήδας παισὶν	ὁμώνυμος	γεγένημαι. ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας
[3]	εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων.	~ὅμως	δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς
[25]	ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν	ὅμως	οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων,
[12]	συντρίψω που πεσὼν τὸν ἥρωα	ὃν	ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸς
[17]	ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς	ὄνομα	οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου
[1]	τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον	ὄνομα	σοφιστὴς εἶναι δόξαις· ἀβίωτα γὰρ
[11]	ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί, ὡς	ὀνομάζει	αὐτός, βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις
[24]	ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς	ὀνομάζομαι,	ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς καὶ
[19]	ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς	ὀνομάσας	ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν.
[16]	πλείω γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ	ὀνόματα	ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα
[18]	ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα	ὀνόματα	ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς
[17]	αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα	ὀνόματα	καὶ νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι
[22]	ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν	ὀνομάτων	καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ
[2]	σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν	ὄντες	ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ
[17]	καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε	ὄντος	τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ, ἢ
[10]	ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς	ὁποία	νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων
[23]	λόγους καὶ πρὸς τὰ ἄλλα	ὁπόσα	ἂν δύνηται. δύναται δὲ οὐ
[18]	ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν	ὁπόσα	ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ
[14]	ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς,	ὁπόσα	ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις
[15]	ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον μὲν	ὁπόσα	χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα
[2]	ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν	ὁπόσοι	τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ
[3]	νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους	ὁπόσοι	τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ
[12]	πρὸς σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος	ὁπόσον	ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης καὶ
[13]	γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις	ὁπόσον	ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ
[10]	λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους	ὁπόσους	ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν
[1]	φθόνος, ὦ παῖ, καὶ μάλιστα	ὁπότε	νέος τις αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος
[10]	Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος,	ὅπου	τὰ ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα,
[1]	~ΡΗΤΟΡΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ~Ἐρωτᾷς, ὦ μειράκιον,	ὅπως	ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ
[20]	καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν	ὅπως	ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα
[20]	ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω.	~Ὅπως	δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν
[15]	ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν καὶ	ὅπως	ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι
[16]	ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν	ὅρα	καὶ ἄκουε. καὶ δή σοι
[20]	θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε	ὅρα	μή ποτε γράψῃς ἢ σκεψάμενος
[6]	μοι τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα	ὁρᾶν,	χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ
[7]	τὸ πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον	ὁρᾷς	δύο τινὰς ὁδούς. μᾶλλον δὲ
[24]	τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς.	ὁρᾷς	ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς
[23]	πλείων ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσος.	ὁρᾷς	ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ
[1]	ὁπότε νέος τις αὐτὸς ὤν,	ὀρεγόμενος	τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν
[21]	ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα	ὀρέγοντες	καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον
[7]	γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ	ὄρει,	τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν
[5]	ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ	ὄρη,	εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς
[5]	εἰ γάρ τις ὑπερβαίη τὰ	ὄρη	ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος—
[9]	τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς	ὀρθῆς	ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν
[3]	γάρ σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ	ὄρθιον	καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν,
[19]	καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ	ὀρθοὶ	ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη
[17]	τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν	ὄρθρον	δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ
[22]	ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ	ὅρκος	ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι
[7]	αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ	ὀρνέοις	ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς ἢ
[6]	οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ	ὄρος	ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω
[17]	καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν	ὀρχηστὴν	δὲ χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς δὲ
[8]	οὐκ εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν	ὁρῶ	τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ
[20]	ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα	ὁρῶντες	καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν
[17]	ποτέ, ἢ ποιητοῦ ἢ συγγραφέως,	ὃς	οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ
[24]	παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ,	ὃς	πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ
[24]	δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν,	ὅσα	ἐν βραχεῖ παρέσται σοι τὰ
[3]	εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ	ὅσα	ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς
[3]	οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων	ὅσοι	τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν
[13]	ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν	ὅστις	ἦν ὁ σοφώτατος ἐν τοῖς
[15]	ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα ἔστιν	ὅτε	ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς δὲ
[13]	ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών, ὥσπερ	ὅτε	Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις
[8]	τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´	ὅτι	ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν
[3]	ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν,	ὅτι	ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην
[15]	τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ βοὴν	ὅτι	μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ
[26]	καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι,	ὅτι	μὴ τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε
[9]	ὁδόν. ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον,	ὅτι	σοι καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν
[6]	σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ	ὅτι	τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας,
[2]	πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν	ὁτιοῦν	ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν ὁπόσοι
[18]	ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσας λέγε	ὅττι	κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ,
[2]	τῆς σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´	ὅτῳ	καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι
[8]	οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ.	οὐ	γὰρ ἑώρων νέος ὢν ἔτι
[3]	τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς.	οὐ	γάρ σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ
[26]	καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν	οὐ	γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ
[3]	ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις	οὐ	καμὼν καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ
[9]	ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά,	οὐ	κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ
[14]	ποσίν— ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε,	οὐ	μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´
[6]	τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν	οὐ	μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα
[25]	ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ	οὐ	μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ μὲν
[20]	τε καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο	οὐ	μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ
[25]	ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον,	οὐ	μικρὸν εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ.
[24]	τινός. αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν	οὐ	παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ
[16]	τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ	οὐ	πλείω γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ
[8]	μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης	οὐ	πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν,
[5]	ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν	οὐ	πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον.
[12]	ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ	οὐ	πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος.
[9]	ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων	οὐ	ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα τὰ τῆς
[2]	τέρμα. ~Τὸ μὲν οὖν θήραμα	οὐ	σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς
[23]	ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται δὲ	οὐ	σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ
[14]	οὐ μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο,	οὐδ´	ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν
[16]	ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται,	οὐδὲ	ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν
[24]	ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ	οὐδὲ	καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν
[23]	οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν	οὐδὲ	ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι
[9]	ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις	οὐδὲ	μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων
[6]	σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς	οὐδὲ	ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος
[2]	μὲν οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν	οὐδὲ	ὀλίγης τῆς σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ
[3]	οὐ γάρ σε τραχεῖάν τινα	οὐδὲ	ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς
[7]	ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς	οὐδὲ	ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς
[25]	~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως	οὐδὲ	τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ
[1]	ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´	οὐδεὶς	φθόνος, ὦ παῖ, καὶ μάλιστα
[3]	μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ	οὐδὲν	ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι
[14]	ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ·	οὐδὲν	γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις
[24]	παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ·	οὐδὲν	γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν
[8]	ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν	οὐδὲν	δέον· ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε
[7]	εὖ μάλα ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε	οὐδὲν	ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ
[8]	ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον	οὐδὲν	ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα
[18]	δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς	οὐδὲν	ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ,
[26]	ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ	οὐδέν	σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις
[6]	αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς	οὐδέν	σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς
[18]	Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν	οὐκ	ἄν τι ἄνευ γένοιτο. καὶ
[9]	ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ	οὐκ	ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ
[14]	αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ τοῦτο	οὐκ	ἂν παρ´ ἄλλου ῥᾷον μάθοις,
[1]	αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων,	οὐκ	εἰδὼς ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο,
[10]	τὰ ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα,	οὐκ	εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα
[24]	ἐν αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι	οὐκ	εἰς μακράν σε ἄριστον ῥήτορα
[5]	διότι Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν ἀκούων	οὐκ	εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς
[8]	φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ δ´	οὐκ	εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ
[24]	ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ τοῦτο δὲ	οὐκ	ἐμὲ χρὴ λέγειν, ὅσα ἐν
[5]	οὕτω. πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδρος	οὐκ	ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι
[20]	ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα	οὐκ	ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ
[24]	ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν	οὐκέτι	Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς
[11]	κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι,	οὔλας	δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας
[2]	πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ μὲν	οὖν	θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης
[18]	ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ	οὖν	καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν
[5]	εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα. ἤχθετο	οὖν	ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι
[13]	καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´	οὖν	πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν
[8]	ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς	οὖν	ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ
[9]	καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς	οὖν	σοι πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ,
[8]	λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´	οὖν	τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´
[8]	ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ	οὖσα	καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν
[1]	ἱερόν τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν	οὖσαν,	καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη
[24]	δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην	οὖσαν	κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ
[17]	εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς	οὔτε	γενομένου ποτέ, ἢ ποιητοῦ ἢ
[17]	ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα	οὔτε	ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ,
[5]	τριταῖος— αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ	οὗτός	ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν
[17]	ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς τοὺς προσομιλοῦντας.	οὕτω	γάρ σε ὁ λεὼς ὁ
[11]	τούτων γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ σε	οὕτω	θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ
[17]	ἢ ποιητοῦ ἢ συγγραφέως, ὃς	οὕτω	λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ
[4]	λαβών. ~Ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις	οὕτω	μεγάλη· σὺ δὲ πρὸς Φιλίου
[5]	Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ εἶχεν	οὕτω.	πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ
[23]	ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν πρὸς	οὕτω	πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς.
[5]	γόητα ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον.	οὕτω	τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον
[18]	ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν	οὕτω	τύχῃ, περὶ τῷ μετώπῳ μὲν
[8]	ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ εἶχεν	οὕτως·	ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς
[22]	τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ	οὐχ	ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν δὲ
[8]	πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν	οὐχ	ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ γὰρ ἑώρων
[20]	οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ	οὐχὶ	πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς λόγοις
[11]	φωνὴν ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς	οὐχὶ	τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ
[13]	ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον	ὄψεσθαι	οἷον τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007