Paragraphes
[11]	δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ	πάγκαλον	ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον
[6]	πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ γε	πάθῃς	τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενος
[1]	ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ	παῖ,	καὶ μάλιστα ὁπότε νέος τις
[24]	μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ	παῖ,	καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν
[21]	γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ ὁ	Παιανιεὺς	πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα
[17]	καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν	παιδείαν	ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ
[6]	ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα	παιδία	παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις δὲ
[6]	δέ τινα παιδία παρ´ αὐτὸν	παίζοντα—	πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι
[24]	ἤδη τοῖς Διὸς καὶ Λήδας	παισὶν	ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα δὲ γραῒ
[17]	ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν	πάλαι	εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε
[10]	προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους	πάλαι	κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν,
[8]	εἶχεν, εἰ δέ τινα, πάνυ	παλαιά.	καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος
[17]	ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ	παλαιὰ	μὲν μὴ σύ γε, μηδὲ
[9]	ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα τὰ τῆς	παλαιᾶς	ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν
[10]	Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν	παλαιοὺς	προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους
[21]	Πρὸς ἕνα ἴσως μοι τῶν	παλαιῶν	ὁ ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα.
[9]	ὅτι σοι καὶ τὸν χρόνον	πάμπολυν	ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά,
[2]	πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ	πᾶν	ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν
[11]	καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα,	πάναβρόν	τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ
[20]	ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ	πάνδεινόν	τινα ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν
[25]	Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ τὴν	πάνδημον,	πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ
[11]	ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ καὶ	πάνσοφόν	τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον
[23]	πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς.	πάντα	αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα
[23]	πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν τὰ	πάντα,	εἰ δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα.
[24]	γάρ μοι, ὦ φίλη Ἀδράστεια,	πάντα	ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια, τὸ
[6]	γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ	πάντα	ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν
[22]	δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ,	πάντα	ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς
[14]	οἷς ἂν εἴπω καὶ ζήλου	πάντα,	καὶ τοὺς νόμους οἷς ἂν
[23]	καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ	πάντα	πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν
[19]	καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ,	πάντα	σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω.
[8]	σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα	πάντα	φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου.
[24]	αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν οὐ	παντάπασιν	ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ μὲν
[15]	δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺς	πάντας	ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως
[22]	καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ	πάντας	εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ
[5]	μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ	πανταχόσε	τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους
[1]	καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ	πάντιμον	ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις· ἀβίωτα
[6]	κέρας ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ	παντοίοις	καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ
[9]	διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ δὲ	πάντων	ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ τὸν
[23]	τὰ πάντα, εἰ δὲ μή,	πάντως	ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ σοι
[10]	τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ	πάντως	ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ
[1]	τό γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ	πάνυ	θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ
[15]	τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα	πάνυ	καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά.
[6]	ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω	πάνυ	καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς
[13]	ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν	πάνυ	μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν σε,
[8]	ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ τινα,	πάνυ	παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην
[14]	γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ ἂν	παρ´	ἄλλου ῥᾷον μάθοις, ἕπου μόνον,
[6]	αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα παιδία	παρ´	αὐτὸν παίζοντα— πήχεις δὲ αὐτοὺς
[3]	ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ	παρ´	ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς τοῦτό
[1]	αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν ἀκούσῃς	παρ´	ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν
[14]	γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι	παρὰ	ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ
[3]	ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ	παρὰ	τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών.
[24]	βραχεῖ παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ	παρὰ	τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς
[20]	ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα	παρὰ	τοῖς πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή
[9]	εἰ δὲ κἂν μικρόν τι	παραβαίης	ἢ ἔξω πατήσειας ἢ ἐπὶ
[13]	ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ τῷδε	παραβαλεῖν,	ἀλλ´ εἴ τις ἢ Τιτυὸς
[23]	τοιούτου πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα	παραγίγνεται·	πλείων ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσος.
[9]	ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα	παραδείγματα	παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια
[5]	εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ	παράδοξον	τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς
[11]	τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ	παραδοὺς	σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ
[25]	τὴν πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ	παραινέσας	καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν
[25]	ἐμοί γε δοκεῖ. Ταῦτά σοι	παραινῶ,	νὴ τὴν πάνδημον, πολὺ πρότερον
[15]	τὴν ὁδόν, ἃ δὲ καὶ	παραινῶν,	πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε
[9]	πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ οἱ	παρακελευόμενος,	ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ
[5]	ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι	παρακινεῖν	ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ ταχέων
[10]	αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ που	παραλαβὼν	ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς
[11]	τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ σε	παραλαβὼν	τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον
[10]	τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις	παρασκευάσῃ.	ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ
[9]	τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα	παρατιθεὶς	τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι,
[14]	ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι	παραφύλαττε.	μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν
[26]	πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ δὴ	παρεῖναι	νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις
[20]	μή ποτε γράψῃς ἢ σκεψάμενος	παρέλθῃς,	ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά γε.
[22]	τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν	παρέλιπον,	ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ
[24]	χρὴ λέγειν, ὅσα ἐν βραχεῖ	παρέσται	σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆς
[6]	δόξα δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς	παρέστωσαν,	καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν
[6]	δέ μοι τὸν πλοῦτον δόκει	παρεστῶτα	ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον.
[21]	σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ	παρέχοντες	εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς
[14]	δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ	παροιμία	φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων
[18]	καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ	παρόντες	ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς
[22]	ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν	παρόντων	ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν
[6]	παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ	πᾶσαν	αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ
[25]	τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν	πάσῃ	κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι
[18]	Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ	πᾶσι	δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ
[8]	εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς	πᾶσι	δόξεις, ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν
[18]	ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ	πᾶσι	τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω
[23]	ἄνδρας; εἰ δὴ τὰ ὅμοια	πάσχοις,	καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων.
[19]	κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς	πατασσέσθω,	καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς
[9]	μικρόν τι παραβαίης ἢ ἔξω	πατήσειας	ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης
[24]	τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς	πατρὸς	μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς
[26]	ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ	παύσομαι	τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν
[16]	καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν	παχειῶν	τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ
[18]	Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος	πεζευέσθω	καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν
[10]	ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ μήτε	πείθεσθαι	μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή σε
[6]	πάθῃς τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ	πειρώμενος	ὡς οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα
[26]	ταῦτα πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν	πεισθῇς	τοῖς εἰρημένοις, καὶ δὴ παρεῖναι
[24]	πλὴν ἀλλά γε διὰ τὴν	πενίαν	ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ τὰ
[16]	καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα	πεντεκαίδεκα	ἢ οὐ πλείω γε τῶν
[26]	τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ ἤδη	πέπαυμαι,	ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε,
[26]	ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα	πεπαύσεται·	σὺ δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς
[19]	ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς	πεπληρωκέναι	οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ
[10]	τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ	πέρα	τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν
[5]	Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν	περάσαντα	ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον,
[5]	τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ	περὶ	αὐτῶν. τότε δὴ ὁ Σιδώνιος
[6]	ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι	περὶ	πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες
[21]	καὶ ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια	περὶ	σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ
[26]	ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν	περὶ	σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ
[18]	τῷ μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς,	περὶ	τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς.
[6]	οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ	περὶ	τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. Πρόσει
[26]	περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ	περὶ	τοῦ Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς
[3]	ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας	περὶ	τραχείαις ταῖς πέτραις· σὺ δὲ
[18]	λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω τύχῃ,	περὶ	τῷ μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς,
[18]	καὶ μὴ σιώπα μόνον. κἂν	περὶ	ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς
[21]	σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ	περὶ	ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ
[1]	μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν	περιβάλοιο	ἐν τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον
[22]	σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ	περίβλεπτον	ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ
[11]	σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ	περίβλεπτος	καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς
[20]	καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ	περίπατον	καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ
[6]	Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν	περιπλεκέσθωσαν	ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν Νεῖλον
[1]	θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι,	περισπούδαστον	ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ
[23]	λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται	περιττῶς	καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ
[5]	ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ	Περσῶν	δὲ πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο
[6]	ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ	Περσῶν	εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ σοι
[5]	δείξειν ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ	Περσῶν	εἰς Αἴγυπτον. εἰ γάρ τις
[5]	ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος	Περσῶν,	μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην
[12]	τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω που	πεσὼν	τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη
[3]	τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς	πέτραις·	σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω
[6]	τινα παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα—	πήχεις	δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι,
[22]	μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ	πιθαναί—	ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ
[15]	τὸ πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς Σικυωνία	πίλοις	τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι
[23]	τῶν ἄλλων. καὶ μὴν καὶ	πιττοῦσθαι	χρή, μάλιστα μὲν τὰ πάντα,
[18]	καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ	Πλαταιαὶ	πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ
[7]	ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ	πλατεῖα	καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη
[17]	ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ ὁ ψυχρὸς	Πλάτων,	ἀλλὰ τοὺς τῶν ὀλίγον πρὸ
[26]	τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ	Πλάτωνος	ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι
[9]	ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ	Πλάτωνος	καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν
[18]	γένοιτο. καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως	πλείσθω	καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ
[25]	καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ	πλεῖστα,	οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ
[22]	ἅπαξ γε ἢ δὶς τὸ	πλεῖστον.	ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ καὶ
[16]	ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ οὐ	πλείω	γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα
[23]	πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται·	πλείων	ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσος. ὁρᾷς
[26]	δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς	πλήθεσιν	εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ
[20]	ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ τὸ	πλῆθος	τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν
[18]	τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς.	πλὴν	ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ
[24]	ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους.	πλὴν	ἀλλά γε διὰ τὴν πενίαν
[22]	χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´ ἀναστῇς,	πλὴν	ἅπαξ γε ἢ δὶς τὸ
[5]	οὗτός ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω.	πλὴν	ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν,
[8]	σε ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον.	~πλὴν	τό γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι
[7]	γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν	πλησιάσῃς	τῷ ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον
[2]	τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ	πλούσιοι	καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν
[6]	ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι τὸν	πλοῦτον	δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον
[6]	καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν	πλοῦτον	τὴν δόξαν τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ
[24]	ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν οὐκέτι	Ποθεινὸς	ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς
[16]	τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας	ποθὲν	ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας
[17]	ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς	ποίει	καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ
[23]	ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα	ποιεῖν	σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν
[12]	γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ	ποιεῖσθαι	τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως
[23]	ἢ αὐχεῖν γε, κἂν μὴ	ποιῇς,	καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ
[8]	ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς οὖν	ποιήσας	ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον
[8]	ἔτι τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν	ποιητὴν	ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ
[11]	τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον	ποιητήν.	λέγω δὲ ὡς ἀπὸ τούτων
[4]	τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα μάλα	ποιητὴς	ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε
[4]	ῥήτορα δέ, ὃ πολὺ ἔνερθε	ποιητικῆς	μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι
[17]	τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ, ἢ	ποιητοῦ	ἢ συγγραφέως, ὃς οὕτω λέγειν
[4]	λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ	ποιμένος	κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ
[23]	δὲ μὴ ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί.	πολλὰ	γὰρ καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου
[8]	τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ	πολλὰ	ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ
[2]	ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι	πολλὰ	καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν
[22]	τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ	πολλὰ	καὶ δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος
[25]	ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ	πολλὰ	καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις
[9]	πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη	πολλά,	οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας,
[18]	τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ	πολλὰ	ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ
[3]	ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ	πολλὰ	τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς
[9]	δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ	πολλὰ	ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει εὐδαίμονά
[9]	καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι,	πολλὰ	χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ
[19]	τὸ δὲ οἴμοι τῶν κακῶν	πολλάκις,	καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ
[7]	μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ	πολλάκις	τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε
[22]	ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ	πολλάκις	τὴν χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´
[5]	Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ	πολλὴ	εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ ὁδός·
[3]	καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν	πολλῇ	τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ
[5]	βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν οὐ	πολλὴν	ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. εἰ
[5]	τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην	πολλὴν	περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς
[6]	πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες	πολλοὶ	ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που
[20]	φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ	πολλοὶ	δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν
[6]	ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου, οἷοι	πολλοὶ	ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα
[15]	τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι	πολλοὶ	καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν
[23]	γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ	πολλοί,	ὡς διὰ τοῦτό σου καὶ
[5]	τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς	πολλοῖς.	~ἀλλὰ μὴ σύ γε πάθῃς
[20]	ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς	πολλοῖς·	ὥστε ὅρα μή ποτε γράψῃς
[3]	ταῖς πέτραις· σὺ δὲ πρὸ	πολλοῦ	ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα
[14]	τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ	πολλοῦ	καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν
[11]	δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις	πολλοὺς	καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ
[8]	οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς	πολλοὺς	μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως
[23]	καὶ μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω	πολλοὺς	τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα
[10]	ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι	πολλῷ	συνόντα. ~Πρὸς δὲ τὴν ἑτέραν
[3]	καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ	πολὺ	ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον
[4]	Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ, ὃ	πολὺ	ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν
[25]	σοι παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον,	πολὺ	πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν
[25]	τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ	πολὺ	πρότερον τῶν λόγων καὶ τὸ
[7]	στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα,	πολὺ	τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα·
[13]	Ὦτος ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους	πολὺ	φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς
[9]	ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ βάδισμα,	πολὺν	τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι
[17]	γάρ σε ὁ λεὼς ὁ	πολὺς	ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ
[15]	ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ	πολυσχιδές,	ἢ ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις τοῖς
[2]	δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ	πονῆσαι	πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν
[8]	γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ	πονῆσαι.	σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα
[10]	ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς	πόνοις	παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς
[9]	καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς.	πόνον	δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν
[3]	ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς	πόνους	προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ γάρ σε
[8]	ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν	πόνων	φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ δ´
[15]	ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν	πορείαν	καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν
[8]	οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα	πόρρωθέν	μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ
[16]	καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ	πορφύρα	μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής,
[14]	γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις	ποσίν—	ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ
[6]	κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου τοῦ	ποταμίου,	οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ
[21]	μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ	ποτε	αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες
[19]	ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν	ποτε	ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας
[20]	τοῖς πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή	ποτε	γράψῃς ἢ σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος
[1]	ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές	ποτέ	εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς
[17]	οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου	ποτέ,	ἢ ποιητοῦ ἢ συγγραφέως, ὃς
[19]	καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ	ποτε	καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ,
[5]	εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι	ποτὲ	μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους
[8]	ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς,	ποτέραν	τρεπτέον. ὡς οὖν ποιήσας ἤδη
[10]	προσέχειν αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ	που	παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι
[12]	καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω	που	πεσὼν τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι.
[6]	πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ	που	τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον,
[19]	κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ	πρᾶγμα	ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ τὸ
[7]	ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ	πρᾶγμα	ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ οἵα
[13]	ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι τὸ	πρᾶγμα	ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς
[23]	τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα	πράγματα	ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι
[15]	ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ	πράγματι.	ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην
[19]	μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς	πράγματος	ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς
[26]	φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ	πρανῆ	τραπέσθαι τὴν ὁδόν.
[26]	ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον	πρέπειν	περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ
[15]	ὁδόν, ἃ δὲ καὶ παραινῶν,	πρὶν	ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ
[17]	Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τῶν ὀλίγον	πρὸ	ἡμῶν λόγους καὶ ἅς φασι
[3]	τραχείαις ταῖς πέτραις· σὺ δὲ	πρὸ	πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ,
[14]	εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ	πρὸ	τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ ἄλλη
[17]	καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου	προαιρῶν.	~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν
[9]	ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ	προαποκαμεῖν	ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν
[10]	που παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον	προγηρᾶσαι	τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ
[25]	δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι	προδιδοὺς	τὰ πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς
[24]	φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ	προεῖπον	ἐφόδια, τὸ θράσος, ἡ ἀμαθία,
[14]	ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ	προετελέσθης	ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς,
[1]	καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ	προθύμως	ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν
[21]	τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα δὲ	προϊόντα	σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ
[15]	δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν	προϊόντι	ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ
[16]	δ´ ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη	προϊὼν	ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ δή
[17]	θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα δὲ	προνόμιον,	τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε
[14]	τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ ἄλλη	προπαιδεία	τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ
[3]	ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς πόνους	προπονῆσαι	οἰηθείς. οὐ γάρ σε τραχεῖάν
[12]	γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ	πρὸς	ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει
[23]	δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ	πρὸς	ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι
[23]	αὐτὸ δέ σοι τὸ στόμα	πρὸς	ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ ἡ
[22]	ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος	πρὸς	ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία
[23]	γε, κἂν μὴ ποιῇς, καὶ	πρὸς	ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι
[1]	εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι	πρὸς	ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα
[25]	δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι	πρὸς	ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί με
[26]	τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν	πρὸς	αὐτὴν τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ
[24]	συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην	πρὸς	αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος
[10]	ἀκμάζων ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο	πρὸς	αὐτῆς, ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ
[11]	ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα.	~Πρὸς	δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις
[9]	φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ.	πρὸς	δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους
[21]	αὐτῷ. τί γὰρ ὁ Παιανιεὺς	πρὸς	ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα ἴσως
[21]	ὁ Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί,	Πρὸς	ἕνα ἴσως μοι τῶν παλαιῶν
[13]	σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιος ἔπεμψε	πρός	με ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών,
[13]	καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ	πρὸς	οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις.
[23]	ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν	πρὸς	οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ
[12]	ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω	πρὸς	σέ· γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου
[9]	λήρους τινὰς ὁ μάταιος διεξιὼν	πρὸς	σέ. ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενος,
[12]	ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν ἂν	πρὸς	σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον
[23]	καὶ πρὸς τοὺς λόγους καὶ	πρὸς	τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται.
[19]	ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη	πρὸς	τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε,
[15]	σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια	πρὸς	τὴν πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι,
[6]	ὁδόν· δύο γάρ ἐστον, αἳ	πρὸς	τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν
[23]	γὰρ καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου	πρὸς	τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων
[22]	τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ	πρὸς	τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν
[3]	~ὅμως δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ	πρὸς	τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς,
[1]	τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ	πρὸς	τὸ τέρμα. ~Τὸ μὲν οὖν
[23]	καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ	πρὸς	τοὺς λόγους καὶ πρὸς τὰ
[4]	ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ	πρὸς	Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά
[13]	οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις.	προσδοκήσῃς	δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον
[6]	περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι.	Πρόσει	δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν
[13]	πρός με ῥητόρων τὸν ἄριστον	προσειπών,	ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν,
[9]	τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι	πρόσεισι	καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης
[11]	κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι	προσελθὼν	εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο
[11]	ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν	προσελθὼν	καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα
[1]	καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη	προσελθών.	ὥστε ἄκουε, τό γε ἐπ´
[10]	σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε	προσέχειν	αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ που
[18]	ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ	προσήκοντι	καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο
[12]	ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ	προσηνεῖ	τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ
[16]	σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ	προσήσεται,	οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ
[7]	καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ	πρόσθεν	εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκις τὰ
[8]	δυνάμενον. ~πλὴν τό γε τοσοῦτον	προσθήσειν	μοι δοκῶ, διότι ἡ μὲν
[17]	συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς τοὺς	προσομιλοῦντας.	οὕτω γάρ σε ὁ λεὼς
[24]	μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν	προσποιούμενος	γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς
[25]	παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον, πολὺ	πρότερον	ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ
[9]	ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ μεγάλα	πρότερον	λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει,
[25]	μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ πολὺ	πρότερον	τῶν λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι
[10]	ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς	προτιθεὶς	καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι
[16]	ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας,	πρόχειρα	ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε—
[17]	εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε	προχειριζόμενος	εἰς τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ
[17]	ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ	πρόχειρον	εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς
[22]	καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος	πρόχειρον	καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ
[14]	μοι παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη	προχώρει	μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ
[15]	οἷος αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ	πρῶτα	καὶ μέσα καὶ τελευταῖα τῶν
[11]	διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν τὰ	πρῶτα	μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ αὐτὸς
[7]	πλησιάσῃς τῷ ὄρει, τὸ μὲν	πρῶτον	ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ
[7]	δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ	πρῶτον·	εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο
[18]	τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ	πρῶτον	ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν
[24]	ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ μὲν	πρῶτον	ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν
[16]	τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ	πρῶτον	ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου
[18]	πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι	πρῶτον,	ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ
[18]	ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν	πρῶτον	λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω τύχῃ,
[24]	ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ	πρῶτον	μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν
[15]	ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ	πρῶτον	μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε
[24]	θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία—	πρῶτον	μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´
[6]	εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ σοι	πρῶτον	ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα
[18]	μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ	πρῶτον,	ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι πρῶτον,
[26]	ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο	πτηνὸν	ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον
[14]	ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ	πτοηθείς,	εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ
[19]	λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν	πυγήν.	καὶ ἢν μέν σε μὴ
[13]	αὑτοῦ· Μῶν σε, ὦγαθέ, ὁ	Πύθιος	ἔπεμψε πρός με ῥητόρων τὸν
[18]	αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ	πυκνά.	καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα
[20]	Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ	Πύρρας	γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν
[12]	τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ ὧδέ	πως	ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007