Paragraphes
[11]	καὶ τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη,	μάθοις	ἂν ὡς οὐχὶ τῶν καθ´
[14]	οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου ῥᾷον	μάθοις,	ἕπου μόνον, ὦ μέλημα, οἷς
[7]	οἵα ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς	Μακεδόσιν	ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς
[10]	καὶ πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ	μακρὰ	χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ
[3]	ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται,	μακρὰν	καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ
[24]	βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς	μακράν	σε ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν
[13]	καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα	μάλα	εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον
[5]	ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος— αὐτίκα	μάλα	ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ
[4]	ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα	μάλα	ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ
[11]	προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα	μάλα	ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί, ὡς
[7]	ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ	μάλα	ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ
[12]	εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ	Μαλθάκην	ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ
[23]	νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ	μάλιστα	ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς
[16]	μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ	μάλιστα	καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα
[20]	μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ	μάλιστα	μὲν σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν
[23]	καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή,	μάλιστα	μὲν τὰ πάντα, εἰ δὲ
[1]	οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ, καὶ	μάλιστα	ὁπότε νέος τις αὐτὸς ὤν,
[12]	παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα	~μᾶλλον	δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ·
[7]	ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς.	μᾶλλον	δὲ ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι
[26]	ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα·	μᾶλλον	δὲ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ
[14]	ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε.	μᾶλλον	δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας
[9]	ἔξω πατήσειας ἢ ἐπὶ θάτερα	μᾶλλον	κλιθείης τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε
[26]	πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ	μᾶλλον	πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ
[18]	λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ	Μαραθὼν	καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ
[14]	ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ	ματαίοις	μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν
[9]	ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς ὁ	μάταιος	διεξιὼν πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ
[10]	κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν,	μαχαιροποιοῦ	υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς
[5]	Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις	μάχην	Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε
[25]	πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί	με	ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου
[13]	ὦγαθέ, ὁ Πύθιος ἔπεμψε πρός	με	ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών, ὥσπερ
[9]	καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν,	μεγάλα	μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν,
[9]	ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ	μεγάλα	πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα
[4]	~Ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις οὕτω	μεγάλη·	σὺ δὲ πρὸς Φιλίου μὴ
[4]	δέ, ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς	μεγαληγορίας	ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον,
[3]	μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ	μέγεθος	τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς
[15]	πράγματι. ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι	μεγίστην	καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα
[10]	λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι	μέγιστον	ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον
[22]	καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ	μέγιστον	καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον
[15]	λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ	μέγιστον	μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος,
[23]	πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν	μεθύσκεσθαι	λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε,
[8]	ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς	μειζόνων	ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν
[14]	ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ	μεῖον	ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν,
[1]	~ΡΗΤΟΡΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ~Ἐρωτᾷς, ὦ	μειράκιον,	ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ
[1]	παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ	μελετᾶν	καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν
[17]	λόγους καὶ ἅς φασι ταύτας	μελέτας,	ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος
[16]	καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν.	μελέτω	δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ
[21]	καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦδε	μελέτω	σοι τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον
[23]	γὰρ εἶναι θέλε καὶ σοὶ	μελέτω	ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν·
[14]	ῥᾷον μάθοις, ἕπου μόνον, ὦ	μέλημα,	οἷς ἂν εἴπω καὶ ζήλου
[13]	αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες τὰς	μελίττας	καὶ οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας.
[11]	τὸν αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα,	μελιχρὸν	τὸ φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ
[18]	ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ	μελλήσας	λέγε ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν
[7]	Διονύσου τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ	μέλλοι	καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ
[15]	καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ	μέλος	ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον τὸ
[19]	δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ	μέλος	γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος
[20]	καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ	μέλος	καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα
[6]	που τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ	μεμιμημένον,	αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου
[26]	ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο	μεμνημένοι,	ὅτι μὴ τῷ τάχει ἡμῶν
[22]	ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν	μέμψεων	τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα. Τὰ
[7]	τινὰς ὁδούς. μᾶλλον δὲ ἡ	μὲν	ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης
[15]	πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα	μὲν	αὐτὸν χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´
[24]	Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς πατρὸς	μὲν	ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου
[5]	καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε	μὲν	γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ
[20]	ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα. οἱ	μὲν	γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ μάλιστα
[26]	οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ	μὲν	γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται· σὺ
[10]	σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ	μὲν	δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα τοῦ
[4]	ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ	μὲν	δὴ ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ
[24]	δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον	μὲν	ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος
[11]	γάρ σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα	μὲν	ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω
[17]	ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν	μὲν	ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν
[11]	ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας	μὲν	ἔτι, οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας
[6]	μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα ἡ	μὲν	ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ
[18]	οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ μετώπῳ	μὲν	ἡ κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ
[9]	Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα	μὲν	καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ
[6]	Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν	μὲν	κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ
[17]	ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ	μὲν	μὴ σύ γε, μηδὲ εἴ
[4]	ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος	μὲν	ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος
[18]	καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα	μὲν	ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω
[15]	ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον	μὲν	ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν
[24]	ἡ ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον	μὲν	οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη
[2]	ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ	μὲν	οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ
[15]	διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ	μὲν	προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν,
[7]	ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει, τὸ	μὲν	πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ
[24]	παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ	μὲν	πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι
[19]	μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ ἢν	μέν	σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ
[20]	γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ μάλιστα	μὲν	σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ
[21]	ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα	μέν	σοι τὰ ἐν τοῖς λόγοις.
[23]	μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα	μὲν	τὰ πάντα, εἰ δὲ μή,
[25]	τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι	μὲν	τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ
[23]	βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα	μὲν	τὰ φανερὰ καὶ τὰ ἔξω.
[10]	μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ	μὲν	ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος
[15]	ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον	μὲν	τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ
[22]	καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ ἢν	μέν	τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ
[16]	καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος	μὲν	τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα
[8]	προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι ἡ	μὲν	τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ
[15]	εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ	μέσα	καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων.
[3]	μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς ἐκ	μέσης	αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν
[3]	τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος	μεστὴν	ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς ἐκ μέσης
[18]	μετὰ τοῦτο καὶ τὸ τρίτον	μετ´	ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν
[7]	σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον· εἶτα	μετ´	ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς.
[22]	ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι	μετὰ	πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ·
[14]	προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις	μετὰ	πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ
[21]	σοι τὰ ἐν τοῖς λόγοις.	μετὰ	ταῦτα δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν
[5]	μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν,	μετὰ	τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον
[24]	καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ	μετὰ	τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ
[1]	καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ	μετὰ	τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς
[18]	καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον	μετὰ	τοῦτο καὶ τὸ τρίτον μετ´
[21]	αὐτὸν καὶ περὶ ὧν ἔφης	μεταξὺ	διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις ἐντύχῃ,
[21]	εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς	μεταξὺ	τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ
[19]	ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε	μεταφέρων	τὴν πυγήν. καὶ ἢν μέν
[17]	τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ.	~μέτει	δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα,
[13]	ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν πάνυ	μετριάζων	ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν σε, ὦγαθέ,
[15]	αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ	μετριότητα	ἢ ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα
[10]	δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα τοῦ	μετρίου	ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν
[22]	ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν δὲ	μετρίως	ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ
[6]	Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν οὐ	μετρίως	μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα ἡ
[18]	ἢν οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ	μετώπῳ	μὲν ἡ κνημίς, περὶ τῇ
[23]	εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα δέ,	μὴ	αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν
[4]	μεγάλη· σὺ δὲ πρὸς Φιλίου	μὴ	ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε ἅμα
[22]	τὰ πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου	μὴ	ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ
[3]	ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ	μὴ	δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος
[23]	πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας	μὴ	διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω
[19]	πυγήν. καὶ ἢν μέν σε	μὴ	ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς·
[12]	ἴσως τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων,	μὴ	καὶ συντρίψω που πεσὼν τὸν
[24]	ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ	μὴ	κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς
[9]	οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ	μὴ	μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν
[18]	ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ,	μὴ	μελλήσας λέγε ὅττι κεν ἐπ´
[20]	ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι	μὴ	οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς
[23]	μὲν τὰ πάντα, εἰ δὲ	μή,	πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ
[23]	μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε, κἂν	μὴ	ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν
[7]	οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα	μὴ	πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω
[22]	τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ	μὴ	πολλάκις τὴν χεῖρα, εὐτελὲς γάρ,
[20]	παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε ὅρα	μή	ποτε γράψῃς ἢ σκεψάμενος παρέλθῃς,
[14]	μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ	μὴ	προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς
[10]	μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ,	μή	σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ
[18]	ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ	μὴ	σιώπα μόνον. κἂν περὶ ὑβριστοῦ
[17]	καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν	μὴ	σύ γε, μηδὲ εἴ τι
[6]	ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ	μὴ	σύ γε πάθῃς τὸ αὐτό·
[1]	γὰρ εἶναί σοι φής, εἰ	μὴ	τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο
[13]	ἐν τοῖς τότε; εἰ δὲ	μὴ	τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς
[26]	θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι	μὴ	τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι
[23]	ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ	μὴ	ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ
[22]	πολλάκις τὴν χεῖρα, εὐτελὲς γάρ,	μηδ´	ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ γε ἢ
[14]	τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον,	μηδὲ	γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς· ἄλλο
[17]	παλαιὰ μὲν μὴ σύ γε,	μηδὲ	εἴ τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης
[3]	λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ δέδιθι,	μηδὲ	πρὸς τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων
[14]	δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας	μηδὲ	πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα
[11]	ὡς ἀπὸ τούτων γνωρίζοις αὐτόν,	μηδέ	σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ
[23]	ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ	μηδὲν	ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ παῖ,
[18]	ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν	μηδὲν	αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι
[18]	κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ,	μηδὲν	ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ πρῶτον,
[14]	παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει	μηδὲν	ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ
[2]	ἄξιον. σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως	μηδὲν	ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ
[13]	δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ	μηδὲν	τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ
[16]	ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ	μηδὲν	τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις
[18]	καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν	Μηδικῶν	βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω
[5]	ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι	μηκίστους	ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα.
[23]	ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ	μὴν	καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν
[19]	τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ	μηρὸς	πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου
[10]	ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος	μήτε	Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ ἐκείνων
[10]	τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ	μήτε	πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή
[10]	ὁδός. σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι	μήτε	προσέχειν αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ
[10]	ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ	μήτε	Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος,
[24]	ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος,	μητρὸς	δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός.
[6]	οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν	μιᾶς	οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ
[6]	ποταμίου, οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ,	μικρὰ	δέ τινα παιδία παρ´ αὐτὸν
[25]	παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ	μικρὰν	ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ μὲν γεννάδας
[20]	καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ	μικρὰν	ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα
[6]	ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι	μικροῖς	ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι.
[25]	ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ	μικρὸν	εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ. Ταῦτά
[9]	κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν	μικρόν	τι παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας
[7]	ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν	μικρῷ	πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκις
[9]	παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια	μιμεῖσθαι,	οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας
[12]	ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ	μιμησάμενος	τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος· ἄγροικον
[10]	καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς	μίμησιν	παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν
[25]	τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ	μισεῖσθαι	πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί
[21]	φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ	μισθὸν	τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε
[9]	εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ	μισθοὺς	ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν,
[22]	καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ	μῖσος	καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί—
[6]	ἄγετον, ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως	μοι	δοκεῖς. καὶ δῆτα ἡ μὲν
[8]	~πλὴν τό γε τοσοῦτον προσθήσειν	μοι	δοκῶ, διότι ἡ μὲν τραχεῖα
[24]	ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά	μοι	ἐποίει ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου
[8]	καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν	μοι	ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι
[14]	οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς	μοι	παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει
[6]	καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ	μοι	τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν,
[21]	ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα ἴσως	μοι	τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ
[24]	τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ	μοι,	ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα
[23]	σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν	μοιχεύειν,	ἢ αὐχεῖν γε, κἂν μὴ
[18]	κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ	μοιχοῦ	λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς
[3]	δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν	μόλις	ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε
[5]	ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ	μόλις	εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ
[15]	ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ	μόνα	ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ
[16]	ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα	μόνον	ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν
[23]	δύνηται. δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν	μόνον	καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ
[18]	καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα	μόνον.	κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ
[26]	ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε,	μόνον	τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ
[14]	παρ´ ἄλλου ῥᾷον μάθοις, ἕπου	μόνον,	ὦ μέλημα, οἷς ἂν εἴπω
[3]	ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς	μονονουχὶ	καθεύδων λαβών. ~Ἡ μὲν δὴ
[4]	καὶ ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ	Μουσῶν	γενόμενος, ῥήτορα δέ, ὃ πολὺ
[25]	ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ τῇ	μοχθηρίᾳ	τοῦ τρόπου καὶ πολὺ πρότερον
[11]	καίτοι τί φημί; κἂν εἰ	μύοντι	γάρ σοι προσελθὼν εἴποι τι,
[3]	τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς,	μυρίους	τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς.
[11]	τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα,	μύρων	ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν
[16]	τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ	μῶν	καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ
[13]	οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ·	Μῶν	σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιος ἔπεμψε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007