| Paragraphes |
| [22] |
ὦτα.
Τὰ
δ´
ἄλλα
χρὴ
|
θαρρεῖν· |
ἡ
τόλμα
γὰρ
καὶ
ἡ
|
| [24] |
οὐδὲν
γὰρ
ἐν
αὐτοῖς
βαρύ—
|
θαρρῶν |
ἐπαγγέλλομαι
οὐκ
εἰς
μακράν
σε |
| [1] |
γε
ἐπ´
ἐμοὶ
καὶ
πάνυ
|
θαρρῶν |
ὡς
τάχιστα
δεινὸς
ἀνὴρ
ἔσῃ |
| [6] |
δεξιᾷ
παντοίοις
καρποῖς
ὑπερβρύον·
ἐπὶ
|
θατέρᾳ
|
δέ
μοι
τὸν
πλοῦτον
δόκει |
| [9] |
ἢ
ἔξω
πατήσειας
ἢ
ἐπὶ
|
θάτερα |
μᾶλλον
κλιθείης
τῇ
ῥοπῇ,
ἐκπεσεῖσθαί |
| [20] |
μικρὰν
ἔχει
τὴν
ἀπολογίαν
καὶ
|
θαῦμα |
παρὰ
τοῖς
πολλοῖς·
ὥστε
ὅρα |
| [1] |
ἄμαχον
εἶναι
καὶ
ἀνυπόστατον
καὶ
|
θαυμάζεσθαι |
πρὸς
ἁπάντων
καὶ
ἀποβλέπεσθαι,
περισπούδαστον |
| [26] |
πέπαυμαι,
ὥστε
ἀκονιτὶ
ἀνακηρύττεσθε
καὶ
|
θαυμάζεσθε, |
μόνον
τοῦτο
μεμνημένοι,
ὅτι
μὴ
|
| [18] |
καὶ
Ξέρξης
φευγέτω
καὶ
Λεωνίδας
|
θαυμαζέσθω |
καὶ
τὰ
Ὀθρυάδου
γράμματα
ἀναγιγνωσκέσθω, |
| [20] |
καὶ
τὸ
πλῆθος
τῶν
λόγων
|
θαυμάζωσιν, |
ἀπὸ
τῶν
Ἰλιακῶν
ἀρξάμενος
ἢ |
| [21] |
διαλαμβάνοντα.
καὶ
ἤν
τις
ἐντύχῃ,
|
θαυμάσια |
περὶ
σαυτοῦ
λέγε
καὶ
ὑπερεπαίνει |
| [17] |
λεὼς
ὁ
πολὺς
ἀποβλέψονται
καὶ
|
θαυμαστὸν |
ὑπολήψονται
καὶ
τὴν
παιδείαν
ὑπὲρ |
| [8] |
καὶ
εὐδαιμονήσεις
καὶ
γαμήσεις
καὶ
|
θαυμαστὸς |
πᾶσι
δόξεις,
ἐγώ
σοι
φράσω· |
| [23] |
δῆθεν
γραφέντα.
καλὸς
γὰρ
εἶναι
|
θέλε |
καὶ
σοὶ
μελέτω
ὑπὸ
τῶν |
| [17] |
ἀποξύσασθαι
λέγοις,
τὸ
δὲ
ἡλίῳ
|
θέρεσθαι |
εἱληθερεῖσθαι,
τὸν
ἀρραβῶνα
δὲ
προνόμιον, |
| [11] |
γνωρίζοις
αὐτόν,
μηδέ
σε
οὕτω
|
θεσπέσιον
|
χρῆμα
καὶ
φίλον
Ἀφροδίτῃ
καὶ |
| [4] |
ἐκ
ποιμένος
κατέστη
καὶ
ᾖδε
|
θεῶν |
καὶ
ἡρώων
γένη
κάτοχος
ἐκ |
| [2] |
τὸ
τέρμα.
~Τὸ
μὲν
οὖν
|
θήραμα |
οὐ
σμικρὸν
οὐδὲ
ὀλίγης
τῆς |
| [24] |
ἐλευθέρου
ἐγενόμην
ὑπὲρ
Ξόϊν
καὶ
|
Θμοῦιν |
δεδουλευκότος,
μητρὸς
δὲ
ἀκεστρίας
ἐπ´ |
| [15] |
μέγιστον
μὲν
τὴν
ἀμαθίαν,
εἶτα
|
θράσος, |
ἐπὶ
τούτοις
δὲ
τόλμαν
καὶ |
| [24] |
ἐκεῖνα
ἃ
προεῖπον
ἐφόδια,
τὸ
|
θράσος, |
ἡ
ἀμαθία,
ἡ
ἀναισχυντία—
πρῶτον |
| [23] |
παραγίγνεται·
πλείων
ἡ
ἀναισχυντία
καὶ
|
θράσος. |
ὁρᾷς
ὡς
λαλίστεραι
αἱ
γυναῖκες |
| [3] |
καὶ
κατάντη
σὺν
πολλῇ
τῇ
|
θυμηδίᾳ
|
καὶ
τρυφῇ
διὰ
λειμώνων
εὐανθῶν |
| [25] |
οἱ
φοίνικες
δὲ
ἐπὶ
τῇ
|
θύρᾳ
|
χλωροὶ
καὶ
ἐστεφανωμένοι·
τούτοις
γὰρ |