Paragraphes
[24]	ὅσα ἐν βραχεῖ παρέσται σοι	τὰ	ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς
[8]	λέγοντα ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι	τὰ	ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ εἶχεν
[23]	πρὸς τοὺς λόγους καὶ πρὸς	τὰ	ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται
[7]	πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκις	τὰ	αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε ἤδη
[14]	ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν	τὰ	γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι
[16]	Ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν·	~τὰ	δ´ ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη
[22]	μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα.	Τὰ	δ´ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν· ἡ
[1]	δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε	τὰ	δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν
[9]	ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς	τὰ	Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ
[5]	διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις	τὰ	δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν. τότε
[24]	ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα	τὰ	ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά
[10]	ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου	τὰ	ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ
[18]	τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι,	τὰ	ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω.
[21]	καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι	τὰ	ἐν τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα
[23]	~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ	τὰ	ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα
[5]	τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους	τὰ	ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ
[13]	αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων	τὰ	ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων
[20]	δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ	τὰ	νῦν καθεστῶτα. οἱ μὲν γὰρ
[18]	φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ	τὰ	Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ
[18]	καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι	τὰ	ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ
[23]	ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ δὴ	τὰ	ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις
[5]	ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει	τὰ	ὄρη, εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας
[5]	Αἴγυπτον. εἰ γάρ τις ὑπερβαίη	τὰ	ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν
[17]	ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε	τὰ	παλαιὰ μὲν μὴ σύ γε,
[23]	καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν	τὰ	πάντα, εἰ δὲ μή, πάντως
[25]	ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν	τὰ	πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ
[22]	δὶς τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ	τὰ	πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου μὴ
[25]	κἀν ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς	τὰ	πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς
[9]	ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ	τὰ	πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει
[14]	πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα	τὰ	πρὸ τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ
[15]	ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως	τὰ	πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα
[11]	λόγου. διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν	τὰ	πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ
[11]	ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ	τὰ	τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου. διδάξεται
[9]	λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα	τὰ	τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου
[16]	καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ	τὰ	τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ
[21]	τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ	τὰ	τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ
[26]	ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν πρὸς αὐτὴν	τὰ	ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ ἤδη πέπαυμαι,
[23]	καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν	τὰ	φανερὰ καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ
[24]	πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ	τὰ	ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς
[22]	φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι	τὰ	ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ
[22]	ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς	τὰ	ὦτα. Τὰ δ´ ἄλλα χρὴ
[22]	πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν	ταῖς	ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή,
[9]	καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα	ταῖς	γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν
[25]	ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν	ταῖς	δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ
[3]	πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις	ταῖς	πέτραις· σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ
[17]	ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ	ταμιείου	προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ
[15]	εὐανθὴς ἢ λευκή, ἔργον τῆς	Ταραντίνης	ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα,
[22]	ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν	τὰς	ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ
[1]	τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ	τὰς	ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές
[13]	τοὺς αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες	τὰς	μελίττας καὶ οἱ χοροὶ τοὺς
[11]	ἔτι, οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας	τὰς	τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον
[20]	σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ σαφὴς	ταῦτά	γε. ~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν
[23]	τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ	ταῦτα	γενειήτης ἢ καὶ νὴ Δία
[15]	καὶ βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν.	ταῦτα	δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα
[21]	τὰ ἐν τοῖς λόγοις. μετὰ	ταῦτα	δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον
[23]	δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ	ταῦτα	διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ μὴν
[1]	ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν	ταῦτα	ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα τὴν
[10]	τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ	ταῦτα	ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος
[4]	τε ἅμα καὶ ἥδιστά σοι	ταῦτα	ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος
[9]	ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα	ταῦτα	καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ
[18]	Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ	ταῦτα	καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι
[15]	ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί"	Ταῦτα	μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν· ~τὰ
[21]	χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα.	Ταῦτα	μέν σοι τὰ ἐν τοῖς
[14]	εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι παρὰ	ταῦτα	ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον
[26]	~Εἶεν· ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν	ταῦτα	πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν πεισθῇς
[22]	καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί—	ταῦτά	σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ
[7]	Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην.	Ταῦτά	σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον· εἶτα
[25]	μικρὸν εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ.	Ταῦτά	σοι παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον,
[17]	ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα, καὶ	ταῦτα	συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς τοὺς
[5]	γάρ τις ὑπερβαίη τὰ ὄρη	ταῦτα—	ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος— αὐτίκα
[10]	μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν	ταῦτα	φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς
[24]	γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν	ταῦτα,	ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι
[17]	ἡμῶν λόγους καὶ ἅς φασι	ταύτας	μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων
[24]	ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν	ταύτην	ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας
[26]	τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ	τάχει	ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ
[10]	οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται	ταχεῖα	καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ
[5]	παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ	ταχέων	ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά
[6]	ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι	τάχιστα	γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς
[1]	ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς	τάχιστα	δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε
[15]	καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν	τάχιστα	διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ
[10]	ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ	τάχιστα	ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων
[4]	ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι τὴν	ταχίστην	ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι
[20]	σε. ἄλλως τε καὶ τὸ	ταχὺ	τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει τὴν
[3]	συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην	τε	ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον
[4]	Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά	τε	ἅμα καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα
[6]	ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς	τε	αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα
[20]	λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως	τε	καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ
[1]	τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί	τε	τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά,
[26]	κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν	τε	τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν
[20]	καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο	τεθήπασι,	καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ
[13]	τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ	τεθηπότων	καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ
[11]	τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ	τέθριππα	ἐλαύνων τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ
[15]	τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ	τελευταῖα	τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν
[10]	ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ τὸ	τελευταῖον	προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ
[13]	σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ	τεράστιον·	ἐπεὶ τούς γε ἄλλους τοσοῦτον
[1]	ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ	τέρμα.	~Τὸ μὲν οὖν θήραμα οὐ
[24]	αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος	τέτταρας	ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ
[13]	σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ οἱ	τέττιγες	τὰς μελίττας καὶ οἱ χοροὶ
[2]	ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν ὁπόσοι	τέως	μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι
[3]	καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ	τῇ	ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν
[6]	τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν	τῇ	δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ
[9]	καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα	τῇ	ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ
[3]	ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ	τῇ	θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων
[25]	πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ	τῇ	θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις
[18]	μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς, περὶ	τῇ	κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς. πλὴν
[25]	καὶ ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ	τῇ	μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ πολὺ
[26]	τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι	τῇ	Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν πρὸς
[10]	πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις	τῇ	ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡς
[9]	ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης	τῇ	ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς
[3]	ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν	τῇ	ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ
[12]	ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων καὶ	τηλικούτων,	μὴ καὶ συντρίψω που πεσὼν
[15]	Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν	τὴν	ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις
[7]	ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις	τὴν	ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον
[20]	ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει	τὴν	ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς
[5]	εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς	τὴν	Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν
[19]	δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου	τὴν	ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι τῶν
[8]	καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν	τὴν	ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι
[6]	πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον	τὴν	δόξαν τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ
[1]	φής, εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ	τὴν	δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις
[5]	γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ	τὴν	ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς·
[19]	ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς	τὴν	ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ
[11]	ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ	τὴν	ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ
[3]	Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι	τὴν	ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ
[11]	μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ	τὴν	κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι,
[12]	καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα	τὴν	κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν
[26]	τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι	τὴν	ὁδόν.
[15]	ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ	τὴν	ὁδόν, ἃ δὲ καὶ παραινῶν,
[6]	γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι	τὴν	ὁδόν· δύο γάρ ἐστον, αἳ
[1]	αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν	τὴν	ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς
[9]	γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι	τὴν	ὁδόν. ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον,
[24]	καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ	τὴν	ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον
[17]	ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ	τὴν	παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι"
[25]	δοκεῖ. Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ	τὴν	πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας
[24]	ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε διὰ	τὴν	πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ
[15]	οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς	τὴν	πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς
[19]	τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων	τὴν	πυγήν. καὶ ἢν μέν σε
[6]	δύο γάρ ἐστον, αἳ πρὸς	τὴν	Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν οὐ
[23]	τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς	τὴν	ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν
[9]	σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν	τὴν	Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειας
[6]	Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ	τὴν	Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. Πρόσει δὴ
[23]	καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς	τὴν	ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ
[26]	καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα	τὴν	Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος
[1]	ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα	τὴν	συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ,
[3]	ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι	τὴν	συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ
[11]	Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα, καὶ	τὴν	συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις ἂν
[4]	καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι	τὴν	ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ
[17]	λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ	τὴν	φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος.
[22]	καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις	τὴν	χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´ ἀναστῇς,
[24]	ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς δὲ	τὴν	ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι
[8]	τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ	τῆς	αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ ὁδῶν.
[19]	ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ	τῆς	αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον
[6]	δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ	τῆς	ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν
[6]	πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ	τῆς	Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν τῇ
[16]	ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου	τῆς	ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ οὐ
[3]	ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ	τῆς	ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ
[5]	Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε	τῆς	ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ
[5]	ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα διὰ	τῆς	Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν,
[16]	ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας	τῆς	γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα καὶ
[23]	διὰ τοῦτό σου καὶ ἄχρι	τῆς	γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα
[12]	πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν	τῆς	κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν
[9]	καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει	τῆς	ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά, οὐ κατὰ
[26]	γὰρ καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι	τῆς	ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ
[9]	κλιθείης τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε	τῆς	ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ
[9]	οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα τὰ	τῆς	παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ
[3]	βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ	τῆς	ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ
[10]	ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ εὐθὺ	τῆς	ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ μήτε
[14]	μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ	τῆς	ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ ἄλλη προπαιδεία
[24]	παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ	τῆς	Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς πατρὸς
[24]	τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ	τῆς	σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει
[2]	θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης	τῆς	σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ
[3]	ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον	τῆς	συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην
[15]	ἔστω εὐανθὴς ἢ λευκή, ἔργον	τῆς	Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ
[11]	Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν	τῆς	τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω
[9]	δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς,	τῆς	τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους
[5]	τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον	τῆς	ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς.
[23]	καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ	τι	ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν
[18]	ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν	τι	ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ ὁ
[4]	ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν.	τί	γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα
[21]	ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ.	τί	γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ"
[16]	καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ	τι	ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ
[10]	ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς	τι	μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ
[11]	οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά	τι	ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ
[17]	μὴ σύ γε, μηδὲ εἴ	τι	ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ ὁ
[14]	τὰ γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ	τι	παρὰ ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω
[9]	βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν μικρόν	τι	παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας ἢ
[5]	Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους	τι	παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ
[11]	μύοντι γάρ σοι προσελθὼν εἴποι	τι,	τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα,
[20]	εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ καὶ λέγωσί	τι,	ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν.
[11]	Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι	τί	φημί; κἂν εἰ μύοντι γάρ
[1]	ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν	τι	χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ
[13]	αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν	τινα	δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ
[20]	ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν	τινα	ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί
[22]	γάρ· καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον	τινὰ	ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν
[16]	ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν	τινα	καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος
[11]	ἐν τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν	τινα	καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ
[12]	κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν	τινὰ	μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος·
[3]	οἰηθείς. οὐ γάρ σε τραχεῖάν	τινα	οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν
[6]	πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ	τινα	παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις
[8]	τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ	τινα,	πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´
[11]	ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν	τινα	Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν
[1]	σοι φής, εἰ μὴ τοιαύτην	τινὰ	τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖς
[26]	εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν	τινα	τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης
[9]	τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους	τινὰς	ὁ μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ.
[7]	εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο	τινὰς	ὁδούς. μᾶλλον δὲ ἡ μὲν
[3]	μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους	τινὰς	τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ
[18]	λέγειν καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί	τινας	ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων,
[24]	ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν	τινι	κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ
[24]	μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου	τινός.	αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν οὐ
[10]	μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου	τινὸς	γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα
[5]	καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου	τινὸς	ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ
[7]	οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου	τινὸς	ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι,
[6]	αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου	τινὸς	ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου, οἷοι
[18]	σιώπα μόνον. κἂν περὶ ὑβριστοῦ	τινος	ἢ μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ
[17]	πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος	τινὸς	οὔτε γενομένου ποτέ, ἢ ποιητοῦ
[9]	ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων	τινῶν,	μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς
[9]	~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι καρτερός	τις	ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ βάδισμα,
[1]	παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε νέος	τις	αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων,
[4]	ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ	τις	ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς
[21]	ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν	τις	ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε
[13]	ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ	τις	ἢ Τιτυὸς ἢ Ὦτος ἢ
[22]	τῶν λεγόντων. καὶ ἢν μέν	τις	καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ
[24]	ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός	τις	οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην
[5]	Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. εἰ γάρ	τις	ὑπερβαίη τὰ ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη
[13]	παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ τις ἢ	Τιτυὸς	ἢ Ὦτος ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ
[8]	οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ	τὸ	ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ
[17]	ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν εἰς	τὸ	ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε
[9]	καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ	τὸ	ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα
[17]	παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι"	τὸ	ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ δὲ ἡλίῳ
[12]	προσηνεῖ τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ	τὸ	ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ
[18]	ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ	τὸ	Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ
[20]	καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ	τὸ	ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι
[16]	ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε—	τὸ	ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν
[18]	ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς	τὸ	ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν
[20]	καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ	τὸ	ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ
[6]	~ἀλλὰ μὴ σύ γε πάθῃς	τὸ	αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς
[8]	ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ	τὸ	αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ
[11]	τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον	τὸ	βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα, γυναικεῖον
[9]	καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης	τὸ	βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ
[8]	γὰρ ἑώρων νέος ὢν ἔτι	τὸ	βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον
[9]	ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς	τὸ	βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας ὁδοῦ
[11]	βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα, γυναικεῖον	τὸ	βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων
[1]	τοῦτο αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε,	τό	γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ πάνυ
[8]	ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν	τό	γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ,
[12]	λοιπὸν τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας	τὸ	γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον
[8]	τῶν πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά.	τὸ	δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ
[17]	εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις,	τὸ	δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν
[19]	ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν.	τὸ	δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις,
[25]	πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ	τὸ	δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον
[23]	ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ	τὸ	δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ
[18]	ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ	τὸ	δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ τὸ
[18]	καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ	τὸ	δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ·
[7]	καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ	τὸ	δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ
[15]	μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον	τὸ	ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ
[22]	~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ πρὸς	τὸ	εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον,
[10]	ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς	τὸ	εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ
[24]	πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια,	τὸ	θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία—
[16]	εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν παχειῶν	τὸ	ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ ἀπόρρητα
[14]	ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν,	τὸ	κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα
[21]	χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν	τὸ	λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν
[3]	δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς	τὸ	μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους
[15]	τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν	τὸ	μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα
[2]	ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα.	~Τὸ	μὲν οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν
[7]	~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει,	τὸ	μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον,
[24]	οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας	τὸ	μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ
[24]	ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι.	τὸ	μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ
[1]	δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν	τὸ	μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν
[25]	χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ	τὸ	μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον
[6]	μιᾶς οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα	τὸ	ὄρος ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον.
[5]	ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω	τὸ	παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ
[22]	πλὴν ἅπαξ γε ἢ δὶς	τὸ	πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ
[20]	πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ	τὸ	πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ
[3]	ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς	τὸ	πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν
[15]	καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία,	τὸ	πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις
[19]	καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς	τὸ	πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ
[7]	πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ	τὸ	πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ
[13]	ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι	τὸ	πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ
[7]	καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ	τὸ	πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς
[18]	τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ	τὸ	πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ
[16]	κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν	τὸ	πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ
[24]	γεγένημαι. ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας	τὸ	πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς
[18]	ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς	τὸ	πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι
[1]	ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ	τὸ	σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα
[23]	ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ σοι	τὸ	στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω,
[20]	δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ	τὸ	σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα
[15]	τῆς Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι	τὸ	σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ
[20]	εἶναί σε. ἄλλως τε καὶ	τὸ	ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει
[10]	σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ	τὸ	τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ.
[1]	ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς	τὸ	τέρμα. ~Τὸ μὲν οὖν θήραμα
[6]	καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος,	τὸ	τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν
[26]	καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς	τὸ	τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα
[18]	τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ	τὸ	τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ
[11]	γάρ σοι προσελθὼν εἴποι τι,	τὸ	Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα, καὶ
[11]	αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν	τὸ	φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ
[16]	ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ	τοιαῦτα,	καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ
[23]	ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ.	~Τοιαῦτα	μὲν τὰ φανερὰ καὶ τὰ
[21]	παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ τὰ	τοιαῦτα.	~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ πρὸς
[7]	πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος,	τοιαύτη	οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα
[1]	εἶναί σοι φής, εἰ μὴ	τοιαύτην	τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν
[12]	τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη	τοιγαροῦν	ἂν πρὸς σὲ ὧδέ πως
[11]	δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ	τοίνυν	προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα
[15]	τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε	τοίνυν	τὸ μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν,
[6]	δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι,	τοιοῦτοι	καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ
[13]	ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν	τοιοῦτον	ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ τῷδε
[23]	πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ	τοιούτου	πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται·
[12]	πρὸς σέ· γελοῖον γὰρ ὑπὲρ	τοιούτου	ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους,
[12]	λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν	τοιούτων	καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω
[25]	τὰ πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς	τοῖς	ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν
[14]	ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ ἄλλη προπαιδεία	τοῖς	ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ
[25]	γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι	τοῖς	δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι
[26]	ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν τε	τοῖς	δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς
[24]	οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη	τοῖς	Διὸς καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος
[26]	πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν πεισθῇς	τοῖς	εἰρημένοις, καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε
[1]	ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα	τοῖς	Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς
[22]	καὶ δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος	τοῖς	λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ
[19]	πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου	τοῖς	λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν
[15]	πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις	τοῖς	λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ
[20]	μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν	τοῖς	λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως
[11]	ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς ἐν	τοῖς	λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα
[21]	Ταῦτα μέν σοι τὰ ἐν	τοῖς	λόγοις. μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα
[1]	τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν	τοῖς	λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ
[7]	δοκεῖ οἵα ἡ Ἄορνος ἐφάνη	τοῖς	Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν,
[21]	παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν	τοῖς	μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ
[26]	καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον	τοῖς	νόμοις ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις
[26]	τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν	τοῖς	πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι
[5]	παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ	τοῖς	πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ γε
[20]	τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ	τοῖς	πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή ποτε
[10]	παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι	τοῖς	πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως
[5]	οὐκ εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν	τοῖς	σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ
[22]	δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων	τοῖς	συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα. Τὰ δ´
[13]	ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος ἐν	τοῖς	τότε; εἰ δὲ μὴ τοῦτο,
[22]	καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ	τοῖς	χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας
[22]	δ´ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν· ἡ	τόλμα	γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ
[15]	εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ	τόλμαν	καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ
[24]	γε διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην	τὸν	ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα
[25]	δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον	τὸν	ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον,
[13]	Πύθιος ἔπεμψε πρός με ῥητόρων	τὸν	ἄριστον προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν
[17]	τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι,	τὸν	ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον
[11]	ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον	τὸν	αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν
[9]	ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ	τὸν	γάμον. εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν
[5]	ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι	τὸν	ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον τῆς
[9]	ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ βάδισμα, πολὺν	τὸν	ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων,
[12]	μὴ καὶ συντρίψω που πεσὼν	τὸν	ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν
[20]	ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ	τὸν	ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα
[20]	Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε	τὸν	λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα.
[17]	καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει	τὸν	μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν,
[6]	ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που	τὸν	Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν
[17]	εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον,	τὸν	ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ
[17]	εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν,	τὸν	ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς
[6]	ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι	τὸν	πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν
[6]	ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις,	τὸν	πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺς ἐπαίνους·
[8]	ὢν ἔτι τὸ βέλτιον, ἀλλὰ	τὸν	ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα
[17]	μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν,	τὸν	συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν δὲ
[11]	ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα,	τὸν	τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν.
[21]	αὖ καὶ τοῦδε μελέτω σοι	τὸν	χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα.
[9]	πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ	τὸν	χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας,
[8]	ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον	τοσαῦτα	καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα
[8]	εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν τό γε	τοσοῦτον	προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι ἡ
[13]	τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε ἄλλους	τοσοῦτον	ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον ἡ σάλπιγξ
[9]	οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν	τοσούτων	κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό
[5]	τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν.	τότε	δὴ ὁ Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ
[13]	ἦν ὁ σοφώτατος ἐν τοῖς	τότε;	εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ
[25]	δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ	τότε	ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ
[5]	διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα	τοῦ	Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ
[6]	ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται	τοῦ	γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ
[26]	σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ	τοῦ	Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ
[4]	Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ	τοῦ	Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς
[8]	ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ	τοῦ	Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι
[11]	ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων	τοῦ	λόγου. διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν
[10]	μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα	τοῦ	μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε,
[26]	γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ	τοῦ	Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα
[6]	ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου	τοῦ	ποταμίου, οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ,
[23]	ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ	τοῦ	τοιούτου πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα
[25]	εἶναί με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ	τοῦ	τρόπου καὶ πολὺ πρότερον τῶν
[3]	ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ	τοῦ	ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ
[12]	Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ	τοῦ	φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν
[9]	καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ	τοῦ	χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι
[21]	διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ καὶ	τοῦδε	μελέτω σοι τὸν χορὸν ἔχειν
[23]	καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ	τοὺς	ἄνδρας; εἰ δὴ τὰ ὅμοια
[19]	κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ,	τοὺς	ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς
[9]	εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους	τοὺς	ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς
[13]	ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον ἡ σάλπιγξ	τοὺς	αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες τὰς
[13]	πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ	τούς	γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις
[5]	δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν	τοὺς	γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου
[19]	ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας	τοὺς	δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου
[25]	ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ	τοὺς	δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ
[25]	καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ	τοὺς	δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ
[13]	τὰς μελίττας καὶ οἱ χοροὶ	τοὺς	ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ
[6]	ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν	τοὺς	ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται
[23]	μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς	τοὺς	ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα αὐτή
[23]	ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς	τοὺς	λόγους καὶ πρὸς τὰ ἄλλα
[12]	ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι	τοὺς	λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν
[16]	καὶ ἄκουε. καὶ δή σοι	τοὺς	νόμους δίειμι, οἷς χρώμενόν σε
[14]	εἴπω καὶ ζήλου πάντα, καὶ	τοὺς	νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι
[9]	τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ	τοὺς	νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ
[15]	ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ	τοὺς	πάντας ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι,
[8]	εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ	τοὺς	πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς
[3]	τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς	τοὺς	πόνους προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ γάρ
[17]	ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς	τοὺς	προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ σε ὁ
[17]	ἢ ὁ ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ	τοὺς	τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους
[1]	δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς ἐπὶ	τοῦτο	ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν
[1]	συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ,	τοῦτο	αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό
[13]	τοῖς τότε; εἰ δὲ μὴ	τοῦτο,	ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις
[23]	εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ	τοῦτο	ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς διὰ
[24]	ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ	τοῦτο	δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν,
[1]	ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ μετὰ	τοῦτο	ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν
[3]	παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς	τοῦτό	ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε ἅμα
[1]	ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον	τοῦτο	καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι
[18]	προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον μετὰ	τοῦτο	καὶ τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο,
[26]	ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον	τοῦτο	μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ τάχει
[20]	ἄλλως τε καὶ τὸ ταχὺ	τοῦτο	οὐ μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν
[14]	ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων διὰ	τοῦτο,	οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ
[14]	ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ	τοῦτο	οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου ῥᾷον
[23]	ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς διὰ	τοῦτό	σου καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος
[25]	τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι·	τούτοις	γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι
[11]	εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν	τούτοις	δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ
[15]	τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ	τούτοις	δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ
[16]	μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια	τούτοις	καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ
[9]	ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ	τούτοις	οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν
[25]	καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ	τοῦτον	ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ
[5]	εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς	τούτους	διανύσαντα. ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδρος
[24]	λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ	τούτους	ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε διὰ
[5]	ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ	τούτῳ,	διότι Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν ἀκούων
[10]	αὐτῆς, ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ	τούτῳ	καὶ πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ
[23]	ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ καὶ ἐπὶ	τούτῳ	συνόντες· ἢν δὲ μὴ ὦσιν,
[11]	φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον.	Τούτῳ	τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν
[11]	ποιητήν. λέγω δὲ ὡς ἀπὸ	τούτων	γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ σε οὕτω
[9]	φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ	τούτων	διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ δὲ
[9]	γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ	τούτων	ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν
[11]	ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς	τραγῳδίας	ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω δὲ
[26]	ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ	τραπέσθαι	τὴν ὁδόν.
[3]	ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ	τραύματα	λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς πέτραις·
[8]	μοι δοκῶ, διότι ἡ μὲν	τραχεῖα	ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ
[7]	ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ	τραχεῖα,	πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ
[3]	καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ	τραχείαις	ταῖς πέτραις· σὺ δὲ πρὸ
[3]	προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ γάρ σε	τραχεῖάν	τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος
[9]	ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς	τραχείας	ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς
[8]	ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν	τρεπτέον.	ὡς οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα
[24]	μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ	τρέφεσθαι	συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ
[11]	ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ	τρεφόμενον.	Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς
[9]	πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ	τριακάδας,	ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν,
[5]	ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν	τριταῖος—	αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός
[18]	δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ τὸ	τρίτον	μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον
[11]	οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς	τρίχας	εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ
[25]	με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ	τρόπου	καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων
[3]	σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ	τρυφῇ	διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς
[19]	ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως	τυραννὶς	τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ
[18]	πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω	τύχῃ,	περὶ τῷ μετώπῳ μὲν ἡ
[5]	δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ	τῷ	ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε μὲν γὰρ
[24]	οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ	τῷ	ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ μοι,
[11]	μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα,	τῷ	δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον,
[25]	τῶν λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι	τῷ	δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον
[23]	εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ	τῷ	ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ ταῦτα
[6]	ὁ Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος	τῷ	λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν·
[10]	καὶ σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς, ἴθι,	τῷ	μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα
[18]	καὶ ἢν οὕτω τύχῃ, περὶ	τῷ	μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς, περὶ
[7]	τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς	τῷ	ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις
[15]	ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία	τῷ	πράγματι. ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι
[12]	Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος	τῷ	προσηνεῖ τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ
[26]	ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ	τῷ	ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι τὴν
[9]	βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ	τῷ	σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα,
[26]	μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι μὴ	τῷ	τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες,
[24]	τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ	τῷ	τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ
[22]	ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ	τῷ	φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι
[13]	δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον	τῷδε	ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ
[13]	τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ	τῷδε	παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ τις ἢ
[16]	ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν	τῶν	ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ
[23]	ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις	τῶν	ἄλλων. καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι
[3]	καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν	τῶν	ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην
[9]	παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ	τῶν	ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα
[25]	κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα	τῶν	ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ
[16]	καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον	τῶν	ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ πρῶτον
[1]	νέος τις αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος	τῶν	ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν
[23]	θέλε καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ	τῶν	γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς τὴν
[21]	δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν	τῶν	δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό
[20]	ἢ καὶ νὴ Δία ἀπὸ	τῶν	Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων, ἢν
[16]	πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω γε	τῶν	εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν
[3]	δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος	τῶν	ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς
[21]	τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ	τῶν	ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ
[20]	πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ	τῶν	Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ
[11]	ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ	τῶν	καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης
[19]	τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι	τῶν	κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς
[9]	τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ	τῶν	κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν
[3]	ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν	τῶν	κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ
[26]	καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα	τῶν	κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ
[15]	πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα	τῶν	λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ
[22]	ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα	τῶν	λεγόντων. καὶ ἢν μέν τις
[18]	ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς	τῶν	λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν
[20]	~Ὅπως δὲ καὶ τὸ πλῆθος	τῶν	λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν
[8]	μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως	τῶν	λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´
[25]	τοῦ τρόπου καὶ πολὺ πρότερον	τῶν	λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ
[2]	νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ	τῶν	λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ δέδιθι,
[9]	ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς	τῶν	λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα
[22]	λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ	τῶν	μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα.
[18]	πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ	τῶν	Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης
[8]	καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη	τῶν	ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ τινα,
[17]	ὁ ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς	τῶν	ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ
[22]	ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ	τῶν	ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα.
[17]	καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ	τῶν	πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας
[21]	καί, Πρὸς ἕνα ἴσως μοι	τῶν	παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ τὰ
[22]	τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς	τῶν	παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς
[16]	καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα	τῶν	παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει
[8]	ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ	τῶν	πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ
[12]	τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως	τῶν	τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ
[9]	τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ	τῶν	τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν