| Paragraphes |
| [18] |
Ὀθρυάδου
γράμματα
ἀναγιγνωσκέσθω,
καὶ
ἡ
|
Σαλαμὶς |
καὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον
καὶ
αἱ |
| [13] |
τοσοῦτον
ὑπερφωνοῦντα
εὑρήσεις
ὁπόσον
ἡ
|
σάλπιγξ |
τοὺς
αὐλοὺς
καὶ
οἱ
τέττιγες |
| [11] |
τὰς
τρίχας
εὐθετίζοντα,
πάναβρόν
τινα
|
Σαρδανάπαλλον |
ἢ
Κινύραν
ἢ
αὐτὸν
Ἀγάθωνα, |
| [5] |
εἶχε
διὰ
ταχέων
ἐκπέμπειν
τοῖς
|
σατράπαις |
τὰ
δοκοῦντά
οἱ
περὶ
αὐτῶν. |
| [21] |
ἤν
τις
ἐντύχῃ,
θαυμάσια
περὶ
|
σαυτοῦ |
λέγε
καὶ
ὑπερεπαίνει
καὶ
ἐπαχθὴς |
| [20] |
ἢ
σκεψάμενος
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
γὰρ
|
σαφὴς |
ταῦτά
γε.
~Οἱ
φίλοι
δὲ |
| [20] |
ἐν
τοῖς
λόγοις
ἀγωνιστὴν
εἶναί
|
σε. |
ἄλλως
τε
καὶ
τὸ
ταχὺ |
| [22] |
βλασφημία
καὶ
διαβολαὶ
πιθαναί—
ταῦτά
|
σε |
ἀοίδιμον
ἐν
βραχεῖ
καὶ
περίβλεπτον |
| [24] |
θαρρῶν
ἐπαγγέλλομαι
οὐκ
εἰς
μακράν
|
σε |
ἄριστον
ῥήτορα
καὶ
ἡμῖν
ὅμοιον
|
| [12] |
~μᾶλλον
δὲ
αὐτὸς
εἰπάτω
πρὸς
|
σέ· |
γελοῖον
γὰρ
ὑπὲρ
τοιούτου
ῥήτορος |
| [21] |
λόγοις.
μετὰ
ταῦτα
δὲ
προϊόντα
|
σε |
δορυφορείτωσαν
ἐγκεκαλυμμένον
αὐτὸν
καὶ
περὶ |
| [10] |
πείθεσθαι
μήτε
προσέχειν
αὐτῷ,
μή
|
σε |
ἐκτραχηλίσῃ
που
παραλαβὼν
ἢ
τὸ |
| [9] |
τινὰς
ὁ
μάταιος
διεξιὼν
πρὸς
|
σέ. |
ἕπεσθαι
γάρ
οἱ
παρακελευόμενος,
ὑποδεικνὺς |
| [9] |
ὑπὸ
τοῦ
χρόνου,
φήσει
εὐδαίμονά
|
σε |
ἔσεσθαι
καὶ
νόμῳ
γαμήσειν
τὴν
|
| [16] |
τοὺς
νόμους
δίειμι,
οἷς
χρώμενόν
|
σε |
ἡ
Ῥητορικὴ
γνωριεῖ
καὶ
προσήσεται, |
| [7] |
πολλάκις
τὰ
αὐτὰ
λέγων
ἐπέχω
|
σε |
ἤδη
ῥήτορα
εἶναι
δυνάμενον.
~πλὴν |
| [21] |
δείπνων
ἀποτινέτωσαν,
εἴ
ποτε
αἴσθοιντό
|
σε
|
καταπεσούμενον,
χεῖρα
ὀρέγοντες
καὶ
παρέχοντες
|
| [9] |
ἀγούσης
ἐπὶ
τὸν
γάμον.
εἶτά
|
σε |
κελεύσει
ζηλοῦν
ἐκείνους
τοὺς
ἀρχαίους |
| [26] |
ἀρχῆς
ἐπόθεις
ἐλθεῖν,
καὶ
οὐδέν
|
σε |
κωλύσει
ἑπόμενον
τοῖς
νόμοις
ἔν |
| [6] |
εἴσῃ
γὰρ
πειρώμενος
ὡς
οὐδέν
|
σε |
κωλύσει
ῥήτορα
δοκεῖν
μιᾶς
οὐδὲ |
| [19] |
τὴν
πυγήν.
καὶ
ἢν
μέν
|
σε |
μὴ
ἐπαινῶσιν,
ἀγανάκτει
καὶ
λοιδοροῦ |
| [17] |
εἰς
τοὺς
προσομιλοῦντας.
οὕτω
γάρ
|
σε |
ὁ
λεὼς
ὁ
πολὺς
ἀποβλέψονται |
| [15] |
πρῶτον
μὲν
ὁπόσα
χρὴ
αὐτόν
|
σε
|
οἴκοθεν
ἔχοντα
ἥκειν
ἐφόδια
πρὸς |
| [11] |
ἀπὸ
τούτων
γνωρίζοις
αὐτόν,
μηδέ
|
σε |
οὕτω
θεσπέσιον
χρῆμα
καὶ
φίλον |
| [11] |
ἐλαύνων
τοῦ
λόγου.
διδάξεται
γάρ
|
σε |
παραλαβὼν
τὰ
πρῶτα
μὲν
ἐκεῖνα
|
| [9] |
μᾶλλον
κλιθείης
τῇ
ῥοπῇ,
ἐκπεσεῖσθαί
|
σε |
τῆς
ὀρθῆς
ὁδοῦ
καὶ
ἀγούσης |
| [3] |
πόνους
προπονῆσαι
οἰηθείς.
οὐ
γάρ
|
σε |
τραχεῖάν
τινα
οὐδὲ
ὄρθιον
καὶ
|
| [15] |
παραινῶν,
πρὶν
ἥλιον
δῦναι
ῥήτορά
|
σε |
ὑπὲρ
τοὺς
πάντας
ἀποφανῶ,
οἷος |
| [13] |
πάνυ
μετριάζων
ὑπὲρ
αὑτοῦ·
Μῶν
|
σε, |
ὦγαθέ,
ὁ
Πύθιος
ἔπεμψε
πρός |
| [12] |
ὑποκρίνομαι.
Φαίη
τοιγαροῦν
ἂν
πρὸς
|
σὲ |
ὧδέ
πως
ἐπισπασάμενος
ὁπόσον
ἔτι |
| [11] |
Τούτῳ
τοίνυν
προσελθὼν
καὶ
παραδοὺς
|
σεαυτὸν
|
αὐτίκα
μάλα
ῥήτωρ
καὶ
περίβλεπτος |
| [26] |
φέρεσθαι
σοὶ
μᾶλλον
πρέπειν
περὶ
|
σεαυτοῦ |
εἰπεῖν
ἢ
ἐκείνῳ
περὶ
τοῦ |
| [1] |
ἂν
ῥήτωρ
γένοιο
καὶ
τὸ
|
σεμνότατον |
τοῦτο
καὶ
πάντιμον
ὄνομα
σοφιστὴς |
| [5] |
περὶ
αὐτῶν.
τότε
δὴ
ὁ
|
Σιδώνιος |
ἔμπορος,
Ἐγώ
σοι,
ἔφη,
ὦ |
| [5] |
ἔγωγε
καὶ
διηγήσασθαι
σοι
βούλομαι
|
Σιδωνίου |
τινὸς
ἐμπόρου
ἐπίνοιαν
δι´
ἀπιστίαν
|
| [15] |
γυναικεία,
τὸ
πολυσχιδές,
ἢ
ἐμβὰς
|
Σικυωνία |
πίλοις
τοῖς
λευκοῖς
ἐπιπρέπουσα,
καὶ |
| [16] |
ἔστω
καλὴ
καὶ
εὐανθής,
κἂν
|
σισύρα |
τῶν
παχειῶν
τὸ
ἱμάτιον
ᾖ. |
| [18] |
ἔπειγε
καὶ
σύνειρε
καὶ
μὴ
|
σιώπα |
μόνον.
κἂν
περὶ
ὑβριστοῦ
τινος |
| [22] |
εἰσιέναι
χρή,
ἐπίσημον
γάρ·
καὶ
|
σιωπησάντων |
ἁπάντων
ξένον
τινὰ
ἔπαινον
ἐπειπεῖν |
| [20] |
συνιέντες
ὀλίγοι,
οἳ
μάλιστα
μὲν
|
σιωπήσονται |
ὑπ´
εὐγνωμοσύνης·
ἢν
δὲ
καὶ |
| [18] |
ἥλιος
ὑπὸ
τῶν
Μηδικῶν
βελῶν
|
σκεπέσθω |
καὶ
Ξέρξης
φευγέτω
καὶ
Λεωνίδας
|
| [20] |
ὅρα
μή
ποτε
γράψῃς
ἢ
|
σκεψάμενος |
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
γὰρ
σαφὴς
ταῦτά |
| [3] |
τρυφῇ
διὰ
λειμώνων
εὐανθῶν
καὶ
|
σκιᾶς
|
ἀκριβοῦς
σχολῇ
καὶ
βάδην
ἀνιὼν |
| [9] |
Νησιώτην,
ἀπεσφιγμένα
καὶ
νευρώδη
καὶ
|
σκληρὰ |
καὶ
ἀκριβῶς
ἀποτεταμένα
ταῖς
γραμμαῖς. |
| [2] |
καὶ
πᾶν
ὁτιοῦν
ὑπομεῖναι
ἄξιον.
|
σκόπει |
γοῦν
ὁπόσοι
τέως
μηδὲν
ὄντες
|
| [16] |
καὶ
προσήσεται,
οὐδὲ
ἀποστραφήσεται
καὶ
|
σκορακιεῖ |
καθάπερ
ἀτέλεστόν
τινα
καὶ
κατάσκοπον
|
| [2] |
~Τὸ
μὲν
οὖν
θήραμα
οὐ
|
σμικρὸν |
οὐδὲ
ὀλίγης
τῆς
σπουδῆς
δεόμενον, |
| [19] |
ᾆσαι
καιρὸς
εἶναι
δοκῇ,
πάντα
|
σοι |
ᾀδέσθω
καὶ
μέλος
γιγνέσθω.
κἄν |
| [5] |
ὁδόν;
~Ὡς
ἔγωγε
καὶ
διηγήσασθαι
|
σοι |
βούλομαι
Σιδωνίου
τινὸς
ἐμπόρου
ἐπίνοιαν |
| [8] |
τὸ
αὐτὸν
ἐξαπατηθῆναι
καὶ
πονῆσαι.
|
σοὶ
|
δὲ
ἄσπορα
καὶ
ἀνήροτα
πάντα |
| [23] |
ἰδίᾳ
δὲ
πάντα
πράγματα
ποιεῖν
|
σοι |
δεδόχθω,
κυβεύειν
μεθύσκεσθαι
λαγνεύειν
μοιχεύειν, |
| [7] |
καὶ
τὸ
πρᾶγμα
ὅμοιον
εἶναί
|
σοι |
δοκεῖ
οἵα
ἡ
Ἄορνος
ἐφάνη |
| [7] |
εἰ
μέλλοι
καθαιρεθήσεσθαι,
δεομένην.
Ταῦτά
|
σοι |
δοκεῖ
τὸ
πρῶτον·
εἶτα
μετ´ |
| [9] |
κακῶν,
ἀλλὰ
οὐκ
ἂν
ἡγήσαιτό
|
σοι, |
εἰ
μὴ
μεγάλα
πρότερον
λάβοι. |
| [5] |
δὴ
ὁ
Σιδώνιος
ἔμπορος,
Ἐγώ
|
σοι, |
ἔφη,
ὦ
βασιλεῦ,
ὑπισχνοῦμαι
δείξειν |
| [9] |
ὃ
δὲ
πάντων
ἀνιαρότατον,
ὅτι
|
σοι |
καὶ
τὸν
χρόνον
πάμπολυν
ὑπογράψει |
| [26] |
ἐκεῖνο
πτηνὸν
ἅρμα
ἐλαύνοντα
φέρεσθαι
|
σοὶ |
μᾶλλον
πρέπειν
περὶ
σεαυτοῦ
εἰπεῖν |
| [23] |
καλὸς
γὰρ
εἶναι
θέλε
καὶ
|
σοὶ |
μελέτω
ὑπὸ
τῶν
γυναικῶν
σπουδάζεσθαι |
| [25] |
εἶναι
ἐμοί
γε
δοκεῖ.
Ταῦτά
|
σοι |
παραινῶ,
νὴ
τὴν
πάνδημον,
πολὺ
|
| [9] |
ἐπὶ
τοῦ
Κρόνου.
~Εὐθὺς
οὖν
|
σοι |
πρόσεισι
καρτερός
τις
ἀνήρ,
ὑπόσκληρος, |
| [11] |
φημί;
κἂν
εἰ
μύοντι
γάρ
|
σοι |
προσελθὼν
εἴποι
τι,
τὸ
Ὑμήττιον |
| [6] |
Περσῶν
εἰς
Αἴγυπτον.
Ἐθέλω
δέ
|
σοι |
πρῶτον
ὥσπερ
ὁ
Κέβης
ἐκεῖνος
|
| [24] |
λέγειν,
ὅσα
ἐν
βραχεῖ
παρέσται
|
σοι |
τὰ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
Ῥητορικῆς. |
| [21] |
οἰκεῖον
καὶ
συνᾴδοντα.
Ταῦτα
μέν
|
σοι |
τὰ
ἐν
τοῖς
λόγοις.
μετὰ |
| [4] |
ῥᾷστά
τε
ἅμα
καὶ
ἥδιστά
|
σοι |
ταῦτα
ἐπιδείξειν
φαμέν.
τί
γάρ; |
| [13] |
Ἐφιάλτης,
ὑπὲρ
ἐκείνους
πολὺ
φανεῖταί
|
σοι |
τὸ
πρᾶγμα
ὑπερφυὲς
καὶ
τεράστιον· |
| [23] |
πάντως
ἐκεῖνα.
καὶ
αὐτὸ
δέ
|
σοι |
τὸ
στόμα
πρὸς
ἅπαντα
ὁμοίως |
| [21] |
γὰρ
αὖ
καὶ
τοῦδε
μελέτω
|
σοι |
τὸν
χορὸν
ἔχειν
οἰκεῖον
καὶ |
| [16] |
ὅρα
καὶ
ἄκουε.
καὶ
δή
|
σοι |
τοὺς
νόμους
δίειμι,
οἷς
χρώμενόν |
| [1] |
εἶναι
δόξαις·
ἀβίωτα
γὰρ
εἶναί
|
σοι
|
φής,
εἰ
μὴ
τοιαύτην
τινὰ |
| [8] |
καὶ
θαυμαστὸς
πᾶσι
δόξεις,
ἐγώ
|
σοι |
φράσω·
ἱκανὸν
γὰρ
τὸ
αὐτὸν |
| [23] |
ἂν
δύνηται.
δύναται
δὲ
οὐ
|
σολοικίζειν
|
μόνον
καὶ
βαρβαρίζειν
οὐδὲ
ληρεῖν |
| [17] |
τὸν
ὀρχηστὴν
δὲ
χειρίσοφον.
ἂν
|
σολοικίσῃς |
δὲ
ἢ
βαρβαρίσῃς,
ἓν
ἔστω |
| [24] |
ψυχρὰ
ἐκεῖνα
τὰ
ἐκ
τῆς
|
σοροῦ
|
φιλήματα
ὑπερήδιστά
μοι
ἐποίει
ὁ |
| [20] |
καὶ
κρηπῖδα
καὶ
τὸ
ἄττα
|
σου |
ἐκεῖνο
τεθήπασι,
καὶ
τὸν
ἱδρῶτα |
| [23] |
οἱ
πολλοί,
ὡς
διὰ
τοῦτό
|
σου |
καὶ
ἄχρι
τῆς
γυναικωνίτιδος
εὐδοκιμοῦντος. |
| [1] |
σεμνότατον
τοῦτο
καὶ
πάντιμον
ὄνομα
|
σοφιστὴς |
εἶναι
δόξαις·
ἀβίωτα
γὰρ
εἶναί |
| [17] |
δεινὸν
εὔλεξιν"
καλεῖν,
τὸν
συνετὸν
|
σοφόνουν, |
τὸν
ὀρχηστὴν
δὲ
χειρίσοφον.
ἂν
|
| [17] |
συγγραφέως,
ὃς
οὕτω
λέγειν
ἐδοκίμαζε
|
σοφὸς
|
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
φωνὴν
εἰς |
| [13] |
αὐτόν,
ἔδειξεν
ὅστις
ἦν
ὁ
|
σοφώτατος |
ἐν
τοῖς
τότε;
εἰ
δὲ
|
| [17] |
δὲ
ἀπόρρητα
καὶ
ξένα
ῥήματα,
|
σπανιάκις |
ὑπὸ
τῶν
πάλαι
εἰρημένα,
καὶ
|
| [23] |
σοὶ
μελέτω
ὑπὸ
τῶν
γυναικῶν
|
σπουδάζεσθαι |
δοκεῖν·
εἰς
τὴν
ῥητορικὴν
γὰρ |
| [10] |
συνεῖναι
ἀκμάζων
ἔτι,
ὡς
καὶ
|
σπουδάζοιο |
πρὸς
αὐτῆς,
ἴθι,
τῷ
μὲν |
| [2] |
οὐ
σμικρὸν
οὐδὲ
ὀλίγης
τῆς
|
σπουδῆς |
δεόμενον,
ἀλλὰ
ἐφ´
ὅτῳ
καὶ |
| [5] |
Αἴγυπτον,
εἴκοσι
μηκίστους
ἀνδρὶ
εὐζώνῳ
|
σταθμοὺς |
τούτους
διανύσαντα.
ἤχθετο
οὖν
ὁ |
| [7] |
δὲ
ἡ
μὲν
ἀτραπός
ἐστι
|
στενὴ |
καὶ
ἀκανθώδης
καὶ
τραχεῖα,
πολὺ |
| [11] |
τι,
τὸ
Ὑμήττιον
ἐκεῖνο
ἀνοίξας
|
στόμα, |
καὶ
τὴν
συνήθη
φωνὴν
ἀφείη, |
| [23] |
καὶ
αὐτὸ
δέ
σοι
τὸ
|
στόμα |
πρὸς
ἅπαντα
ὁμοίως
κεχηνέτω,
καὶ |
| [17] |
ἀναγίγνωσκε
τὰ
παλαιὰ
μὲν
μὴ
|
σύ |
γε,
μηδὲ
εἴ
τι
ὁ |
| [6] |
δοκεῖ
τοῖς
πολλοῖς.
~ἀλλὰ
μὴ
|
σύ |
γε
πάθῃς
τὸ
αὐτό·
εἴσῃ |
| [26] |
μὲν
γεννάδας
εἰπὼν
ταῦτα
πεπαύσεται·
|
σὺ |
δὲ
ἢν
πεισθῇς
τοῖς
εἰρημένοις, |
| [10] |
τὸ
εὐθὺ
τῆς
ῥητορικῆς
ὁδός.
|
σὺ |
δὲ
μήτε
πείθεσθαι
μήτε
προσέχειν |
| [3] |
λαμβάνοντας
περὶ
τραχείαις
ταῖς
πέτραις·
|
σὺ |
δὲ
πρὸ
πολλοῦ
ἄνω
ἐστεφανωμένος
|
| [4] |
μὲν
δὴ
ὑπόσχεσις
οὕτω
μεγάλη·
|
σὺ |
δὲ
πρὸς
Φιλίου
μὴ
ἀπιστήσῃς, |
| [6] |
Ῥητορικὴν
οἱ
ἔπαινοι.
Πρόσει
δὴ
|
σὺ |
ὁ
ἐραστὴς
ἐπιθυμῶν
δηλαδὴ
ὅτι
|
| [1] |
τὴν
συμβουλὴν
οὖσαν,
καθάπερ
νῦν
|
σύ, |
τοῦτο
αἰτοίη
προσελθών.
ὥστε
ἄκουε, |
| [17] |
γενομένου
ποτέ,
ἢ
ποιητοῦ
ἢ
|
συγγραφέως, |
ὃς
οὕτω
λέγειν
ἐδοκίμαζε
σοφὸς
|
| [22] |
αἱ
ἀφορμαὶ
τῶν
μέμψεων
τοῖς
|
συκοφαντικοῖς |
τὰ
ὦτα.
Τὰ
δ´
ἄλλα |
| [1] |
ἐκπορίσαιτο,
ἱερόν
τι
χρῆμα
τὴν
|
συμβουλὴν |
οὖσαν,
καθάπερ
νῦν
σύ,
τοῦτο |
| [3] |
ἀλλὰ
παρ´
ἡμῶν
ἐξαίρετον
τῆς
|
συμβουλῆς |
τοῦτό
ἐστιν,
ὅτι
ἡδίστην
τε |
| [17] |
τῶν
πάλαι
εἰρημένα,
καὶ
ταῦτα
|
συμφορήσας |
ἀποτόξευε
προχειριζόμενος
εἰς
τοὺς
προσομιλοῦντας. |
| [3] |
ἐπιτομωτάτην
καὶ
ἱππήλατον
καὶ
κατάντη
|
σὺν |
πολλῇ
τῇ
θυμηδίᾳ
καὶ
τρυφῇ |
| [21] |
τὸν
χορὸν
ἔχειν
οἰκεῖον
καὶ
|
συνᾴδοντα. |
Ταῦτα
μέν
σοι
τὰ
ἐν |
| [10] |
καὶ
τάχιστα
ἐθέλεις
τῇ
ῥητορικῇ
|
συνεῖναι |
ἀκμάζων
ἔτι,
ὡς
καὶ
σπουδάζοιο |
| [18] |
κόρυς.
πλὴν
ἀλλ´
ἔπειγε
καὶ
|
σύνειρε |
καὶ
μὴ
σιώπα
μόνον.
κἂν |
| [17] |
ἑρμηνεῦσαι
δεινὸν
εὔλεξιν"
καλεῖν,
τὸν
|
συνετὸν
|
σοφόνουν,
τὸν
ὀρχηστὴν
δὲ
χειρίσοφον. |
| [18] |
ὀνόματα
ἐπιπολαζέτω
καὶ
ἐπανθείτω,
καὶ
|
συνεχὲς |
τὸ
ἄττα
καὶ
τὸ
δήπουθεν, |
| [3] |
διεφέρομεν
τῶν
ἄλλων
ὅσοι
τὴν
|
συνήθη |
ἐκείνην
ἡγοῦνται,
μακρὰν
καὶ
ἀνάντη |
| [11] |
ἐκεῖνο
ἀνοίξας
στόμα,
καὶ
τὴν
|
συνήθη |
φωνὴν
ἀφείη,
μάθοις
ἂν
ὡς |
| [24] |
πρῶτον
ἐπὶ
ψιλῷ
τῷ
τρέφεσθαι
|
συνῆν |
τινι
κακοδαίμονι
καὶ
γλίσχρῳ
ἐραστῇ. |
| [20] |
νῦν
καθεστῶτα.
οἱ
μὲν
γὰρ
|
συνιέντες |
ὀλίγοι,
οἳ
μάλιστα
μὲν
σιωπήσονται |
| [24] |
ὁμώνυμος
γεγένημαι.
ἔπειτα
δὲ
γραῒ
|
συνοικήσας |
τὸ
πρῶτον
μὲν
ἐγαστριζόμην
πρὸς |
| [10] |
καταλιπὼν
ἀσθμαίνοντα
καὶ
ἱδρῶτι
πολλῷ
|
συνόντα. |
~Πρὸς
δὲ
τὴν
ἑτέραν
ἐλθὼν |
| [23] |
ἔστωσαν
οἱ
καὶ
ἐπὶ
τούτῳ
|
συνόντες· |
ἢν
δὲ
μὴ
ὦσιν,
οἰκέται |
| [15] |
ἀεί"
Ταῦτα
μὲν
αὐτὸν
χρὴ
|
συντελεῖν· |
~τὰ
δ´
ἄλλα
καθ´
ὁδὸν |
| [12] |
τοιούτων
καὶ
τηλικούτων,
μὴ
καὶ
|
συντρίψω |
που
πεσὼν
τὸν
ἥρωα
ὃν |
| [20] |
δρᾶν.
οἱ
πολλοὶ
δὲ
τὸ
|
σχῆμα |
καὶ
φωνὴν
καὶ
βάδισμα
καὶ |
| [16] |
τινα
καὶ
κατάσκοπον
τῶν
ἀπορρήτων.
|
σχήματος |
μὲν
τὸ
πρῶτον
ἐπιμεληθῆναι
χρὴ |
| [3] |
λειμώνων
εὐανθῶν
καὶ
σκιᾶς
ἀκριβοῦς
|
σχολῇ |
καὶ
βάδην
ἀνιὼν
ἀνιδρωτὶ
ἐπιστήσῃ |
| [15] |
Ταραντίνης
ἐργασίας,
ὡς
διαφαίνεσθαι
τὸ
|
σῶμα, |
καὶ
ἢ
κρηπὶς
Ἀττικὴ
γυναικεία, |
| [9] |
πολὺν
τὸν
ἥλιον
ἐπὶ
τῷ
|
σώματι |
δεικνύων,
ἀρρενωπὸς
τὸ
βλέμμα,
ἐγρηγορώς, |