HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le maître de rhétorique

Liste des contextes (ordre alphabétique)

κ = 92 formes différentes pour 406 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes

[11]   μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν

[16]   χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´ ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ

[7]   τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ

[16]   προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν

[17]   ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ

[8]   ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν

[1]   τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη προσελθών.

[26]   οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ

[16]   τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω

[24]   πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ

[19]   ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ

[20]   τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα. οἱ μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι,

[3]   ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις

[5]   τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς

[6]   δῆτα ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ

[25]   καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα,

[8]   ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι

[9]   ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά

[3]   ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ νὴ

[2]   ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι

[9]   ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ

[18]   οὐκ ἄν τι ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ

[18]   ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ

[7]   ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ

[15]   Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί"

[16]   καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ δή σοι τοὺς

[9]   ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον

[17]   δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν

[10]   τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν

[11]   τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ καὶ

[10]   μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται

[9]   τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ

[16]   ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ

[17]   εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν μὴ

[15]   θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν

[3]   τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς

[8]   διότι ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν

[8]   καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ

[7]   δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν

[10]   νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους

[1]   τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων

[9]   ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ

[12]   καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν

[9]   καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι

[1]   ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι

[10]   εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ εὐθὺ

[16]   εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον ἔστω

[10]   ~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς

[17]   τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ ἅς φασι ταύτας μελέτας, ὡς

[19]   εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα

[9]   τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ

[16]   τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα

[23]   εἰ δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ σοι τὸ στόμα

[17]   ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα

[18]   οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν

[23]   πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό σου καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ

[3]   εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ

[19]   λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ

[20]   δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος

[15]   ὅτι μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα

[23]   δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν

[15]   λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν αὐτὸν

[22]   φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά

[15]   καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλος

[26]   πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν

[8]   τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις,

[21]   τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦδε μελέτω

[24]   τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν

[23]   διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω.

[23]   ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν

[18]   ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ παρόντες

[26]   Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ

[26]   δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ

[16]   ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ δή σοι τοὺς νόμους δίειμι,

[1]   περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας

[22]   πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς

[6]   ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ

[22]   ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον

[26]   τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν

[24]   ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην—

[5]   τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς

[8]   εἰ δέ τινα, πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον

[18]   αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε

[10]   νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς

[5]   μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ γε

[23]   ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς τὴν

[18]   λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ

[18]   ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες

[16]   καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι

[22]   μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας

[26]   ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ

[22]   τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ

[18]   τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα

[21]   περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ

[26]   καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ

[6]   δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ

[18]   Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα

[23]   ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ

[22]   ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις τὴν

[25]   καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ τῇ

[3]   ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη

[22]   ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς

[19]   ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε

[12]   ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν

[1]   ἔσῃ γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ μετὰ

[25]   δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς

[18]   ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ

[16]   ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν παχειῶν

[8]   ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς

[16]   τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα

[6]   ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας

[7]   ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν

[7]   τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ

[14]   ὦ μέλημα, οἷς ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα, καὶ τοὺς νόμους

[15]   ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ

[22]   χρὴ θαρρεῖν· ἡ τόλμα γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον

[23]   στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς

[6]   ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ καὶ ἡ

[15]   καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς δὲ ἔστω εὐανθὴς

[6]   ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ

[18]   καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον

[4]   μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη

[8]   ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς

[4]   ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε ἅμα καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν.

[24]   εἰς μακράν σε ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ

[21]   περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ

[19]   καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν,

[22]   παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ ἢν μέν τις καλῶς εἴπῃ,

[18]   τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ

[4]   ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν

[25]   τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ

[20]   οὐ μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε

[1]   ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι,

[26]   ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι

[17]   ὁ λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν

[8]   ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ σοι

[24]   καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ ἀκεστρίας

[23]   χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ

[7]   τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη

[10]   ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ

[3]   σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς

[3]   ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ

[3]   ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ

[16]   τῆς γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη

[3]   ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ

[16]   καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν

[20]   βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου

[10]   ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν

[19]   πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις

[20]   σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ

[18]   βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου

[24]   ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα

[19]   μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ ὀρθοὶ

[23]   ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς

[16]   κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ

[23]   καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς

[1]   ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε νέος τις αὐτὸς

[14]   ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ·

[15]   ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον

[19]   εἶναι δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς

[20]   φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ

[15]   αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν

[18]   πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον. κἂν περὶ

[23]   γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ

[23]   καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα

[21]   ~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ

[22]   χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ

[15]   ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ

[16]   ἔχε— τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε

[9]   ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς

[3]   ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους

[20]   ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος

[2]   μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ

[23]   δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν.

[9]   Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ

[17]   ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν

[9]   χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ

[23]   ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ

[17]   ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν

[18]   ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω

[18]   καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ

[18]   πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν Μηδικῶν

[18]   ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν

[19]   δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε

[8]   εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν

[6]   δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν

[18]   ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις

[13]   ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες τὰς μελίττας καὶ

[13]   καὶ οἱ τέττιγες τὰς μελίττας καὶ οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ

[3]   τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας,

[19]   τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω.

[15]   ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα

[22]   ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς

[12]   φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου

[24]   ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ

[26]   οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς

[22]   μέν τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν

[11]   τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα,

[2]   καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει

[11]   καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα,

[6]   ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον

[1]   γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις·

[1]   ἄκουε, τό γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς

[11]   ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ

[15]   κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά

[21]   αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν

[26]   εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος

[10]   ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ

[6]   αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι.

[21]   προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα.

[22]   ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ

[11]   παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός,

[20]   σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα

[23]   διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν τὰ

[9]   παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα

[2]   ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι

[3]   ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις

[25]   ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ

[2]   σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ

[8]   ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ

[26]   ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι τὴν ὁδόν.

[9]   κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ

[1]   ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´

[23]   δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ

[23]   αὐχεῖν γε, κἂν μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα

[21]   γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα ἴσως μοι τῶν

[23]   ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς λόγους καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν

[22]   τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου

[23]   κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς λόγους καὶ πρὸς

[16]   χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ

[17]   ἓν ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος

[18]   καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ

[20]   νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε

[14]   χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ

[25]   τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις

[22]   πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον

[3]   καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην

[9]   καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς

[16]   γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ

[23]   γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι θέλε καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν

[10]   ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ

[21]   σοι τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι τὰ

[18]   ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον.

[18]   ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ τὸ

[12]   τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω που πεσὼν τὸν ἥρωα

[23]   ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα

[18]   Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ

[16]   μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι

[21]   μοι τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον

[24]   τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ

[23]   ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ νὴ

[23]   εἰ δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ

[10]   Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου

[17]   σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς

[10]   παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι

[13]   ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα

[15]   ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε

[13]   φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε ἄλλους

[12]   φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω που

[17]   πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ

[11]   τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις

[17]   οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον

[9]   δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ

[18]   γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ

[20]   τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως

[20]   περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι,

[25]   καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον

[23]   καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς,

[18]   πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ

[18]   ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν

[25]   δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ

[20]   τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν,

[7]   μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι

[1]   μειράκιον, ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον

[20]   ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως τε καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν

[18]   καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ

[20]   τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ

[9]   δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς

[21]   ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦδε μελέτω σοι τὸν χορὸν

[25]   δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος,

[14]   ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα, καὶ τοὺς νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω

[23]   δοκεῖν· εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς

[14]   καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου

[24]   ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε

[7]   ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα

[9]   ἔτη πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας

[3]   κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ

[5]   ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε μὲν

[9]   τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην,

[11]   ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν

[9]   γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα

[13]   ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων,

[15]   ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ

[13]   ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς

[23]   αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ δὴ

[9]   καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ δὲ

[21]   ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ.

[12]   ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ

[22]   ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος

[11]   μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι.

[1]   οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως

[20]   οἱ πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον

[25]   πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος.

[11]   θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί;

[23]   ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι

[22]   τόλμα γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´

[11]   αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς ἐν

[3]   μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ

[17]   ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει

[19]   ~Ἢν δέ ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω

[17]   ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν.

[18]   καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον μετὰ

[11]   φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί; κἂν εἰ μύοντι

[25]   ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί

[24]   ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ

[9]   μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι,

[19]   ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω,

[18]   δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα.

[17]   τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν

[16]   ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν

[6]   μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας

[26]   ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ

[23]   ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι θέλε καὶ σοὶ

[6]   πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν

[9]   ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν μικρόν

[22]   λεγόντων. καὶ ἢν μέν τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ

[24]   ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ

[3]   ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην.

[14]   ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει.

[3]   ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν

[3]   τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος,

[8]   κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα δὲ

[25]   ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ

[19]   σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς

[11]   Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί; κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι προσελθὼν

[23]   λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε, κἂν μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας

[18]   τὸ ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ

[9]   τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν μικρόν τι παραβαίης ἢ ἔξω

[18]   σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον. κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ

[16]   μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον

[6]   ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι

[11]   καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον φάσμα

[9]   Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ

[8]   τινα, πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν

[3]   τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν

[9]   τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ

[13]   εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων

[9]   κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ

[15]   καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ δὲ καὶ

[9]   νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ

[16]   γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ

[20]   καὶ Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν

[22]   ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ ἢν μέν

[3]   καμὼν καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο

[10]   ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα.

[3]   καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ

[21]   ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν

[24]   εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον

[16]   σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ

[4]   ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι τὴν

[11]   βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου.

[17]   ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν

[24]   τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ

[4]   αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων

[24]   δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός τις οἰκέτης

[10]   καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ

[4]   ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ,

[15]   ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ

[6]   δέ σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ

[6]   εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου

[10]   χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς

[26]   ὅτι μὴ τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην

[19]   πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα

[9]   ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας

[18]   δέ, μὴ μελλήσας λέγε ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν

[6]   καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις

[3]   κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας

[11]   ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας

[25]   αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν

[23]   τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ

[11]   εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς

[13]   δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων

[24]   ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ

[9]   πατήσειας ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς

[18]   μὲν ἡ κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´

[18]   περὶ τῷ μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ δὲ ἡ

[11]   τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας δὲ

[14]   διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς·

[12]   ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο

[15]   καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν τὴν

[5]   γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς

[18]   περὶ τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε

[26]   νόμοις ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν

[3]   κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν

[20]   καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο

[15]   διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδές, ἢ

[9]   ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη

[6]   μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου,

[10]   καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς

[8]   πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι καρτερός

[23]   πάντα πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν

[18]   δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν τι ἄνευ

[26]   ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν τε

[6]   γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ ὅλης

[12]   ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ

[26]   γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος,

Paragraphes
[11]	μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ τῶν	καθ´	ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν
[16]	χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´ ἄλλα	καθ´	ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ
[7]	τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι	καθαιρεθήσεσθαι,	δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ
[16]	προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ	καθάπερ	ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν
[17]	ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι	καθάπερ	ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ
[8]	ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω	καθάπερ	ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν
[1]	τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν,	καθάπερ	νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη προσελθών.
[26]	οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν,	καθάπερ	ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ
[16]	τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ	καθάπερ	τι ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω
[24]	πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ	καθαρῶς	ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ
[19]	ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι,	καθέζεσθαι	κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ
[20]	τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν	καθεστῶτα.	οἱ μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι,
[3]	ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ	καθεύδων	λαβών. ~Ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις
[5]	τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον	καθῃρηκώς·	ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς
[6]	δῆτα ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ	καθήσθω	πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ
[25]	καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις	καθυπισχνούμενος,	καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα,
[8]	ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα	καὶ	ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι
[9]	ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ	καὶ	ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά
[3]	ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ	καὶ	ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ νὴ
[2]	ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ	καὶ	ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι
[9]	ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ	καὶ	ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ
[18]	οὐκ ἄν τι ἄνευ γένοιτο.	καὶ	ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ
[18]	ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον	καὶ	αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ
[7]	ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ	καὶ	ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ
[15]	Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα,	καὶ	ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί"
[16]	καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα	καὶ	ἄκουε. καὶ δή σοι τοὺς
[9]	ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ	καὶ	ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον
[17]	δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ	καὶ	ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν
[10]	τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν	καὶ	ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν
[11]	τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς	καὶ	ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ καὶ
[10]	μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν	καὶ	ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται
[9]	τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος	καὶ	ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ
[16]	ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν	καὶ	ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ
[17]	εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ	καὶ	ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν μὴ
[15]	θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν	καὶ	ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν
[3]	τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν	καὶ	ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς
[8]	διότι ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη	καὶ	ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν
[8]	καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα	καὶ	ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ
[7]	δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα	καὶ	ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν
[10]	νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς	καὶ	ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους
[1]	τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι	καὶ	ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων
[9]	ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα	καὶ	ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ
[12]	καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο	καὶ	ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν
[9]	καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα	καὶ	ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι
[1]	ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων	καὶ	ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι
[10]	εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα	καὶ	ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ εὐθὺ
[16]	εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα	καὶ	ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον ἔστω
[10]	~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν	καὶ	ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς
[17]	τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους	καὶ	ἅς φασι ταύτας μελέτας, ὡς
[19]	εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε	καὶ	ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα
[9]	τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη	καὶ	ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ
[16]	τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις	καὶ	ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα
[23]	εἰ δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα.	καὶ	αὐτὸ δέ σοι τὸ στόμα
[17]	ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ	καὶ	αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα
[18]	οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις	καὶ	ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν
[23]	πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό σου	καὶ	ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ
[3]	εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ	καὶ	βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ
[19]	λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις	καὶ	βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ
[20]	δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν	καὶ	βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος
[15]	ὅτι μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον	καὶ	βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα
[23]	δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον	καὶ	βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν
[15]	λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ	καὶ	βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν αὐτὸν
[22]	φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος	καὶ	βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά
[15]	καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ	καὶ	βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλος
[26]	πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι	καὶ	γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν
[8]	τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις	καὶ	γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις,
[21]	τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι·	καὶ	γὰρ αὖ καὶ τοῦδε μελέτω
[24]	τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι	καὶ	γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν
[23]	διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω	καὶ	γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω.
[23]	ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν	καὶ	γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν
[18]	ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ	καὶ	δέῃ λέγειν καὶ οἱ παρόντες
[26]	Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ	καὶ	δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ
[26]	δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις,	καὶ	δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ
[16]	ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε.	καὶ	δή σοι τοὺς νόμους δίειμι,
[1]	περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα·	καὶ	δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας
[22]	πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ	καὶ	δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς
[6]	ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι δοκεῖς.	καὶ	δῆτα ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ
[22]	ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία	καὶ	διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον
[26]	τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης	καὶ	διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν
[24]	ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον	καὶ	διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην—
[5]	τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε	καὶ	διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς
[8]	εἰ δέ τινα, πάνυ παλαιά.	καὶ	ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον
[18]	αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι	καὶ	εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε
[10]	νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων	καὶ	εἰς τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς
[5]	μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν.	καὶ	εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ γε
[23]	ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ	καὶ	ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς τὴν
[18]	λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς	καὶ	Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ
[18]	ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω	καὶ	ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες
[16]	καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα,	καὶ	ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι
[22]	μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα.	καὶ	ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας
[26]	ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν	καὶ	ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ
[22]	τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα	καὶ	ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ
[18]	τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω	καὶ	ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα
[21]	περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει	καὶ	ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ
[26]	καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν	καὶ	ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ
[6]	δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον	καὶ	ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ
[18]	Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά.	καὶ	ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα
[23]	ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ	καὶ	ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ
[22]	ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα.	καὶ	ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις τὴν
[25]	καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων	καὶ	ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ τῇ
[3]	ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε ἅμα	καὶ	ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη
[22]	ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων	καὶ	ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς
[19]	ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε	καὶ	ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε
[12]	ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ	καὶ	ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν
[1]	ἔσῃ γνῶναί τε τὰ δέοντα	καὶ	ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ μετὰ
[25]	δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ	καὶ	ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς
[18]	ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν	καὶ	ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ
[16]	ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ	καὶ	εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν παχειῶν
[8]	ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ	καὶ	εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς
[16]	τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα	καὶ	εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα
[6]	ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ	καὶ	εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας
[7]	ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ	καὶ	εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν
[7]	τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα·	καὶ	ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ
[14]	ὦ μέλημα, οἷς ἂν εἴπω	καὶ	ζήλου πάντα, καὶ τοὺς νόμους
[15]	ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα,	καὶ	ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ
[22]	χρὴ θαρρεῖν· ἡ τόλμα γὰρ	καὶ	ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον
[23]	στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω,	καὶ	ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς
[6]	ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον.	καὶ	ἡ δόξα δὲ καὶ ἡ
[15]	καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά.	καὶ	ἡ ἐσθὴς δὲ ἔστω εὐανθὴς
[6]	ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ	καὶ	ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ
[18]	καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω,	καὶ	ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον
[4]	μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη	καὶ	ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη
[8]	ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις,	καὶ	ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς
[4]	ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε ἅμα	καὶ	ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν.
[24]	εἰς μακράν σε ἄριστον ῥήτορα	καὶ	ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ
[21]	περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα.	καὶ	ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ
[19]	καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν.	καὶ	ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν,
[22]	παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων.	καὶ	ἢν μέν τις καλῶς εἴπῃ,
[18]	τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω,	καὶ	ἢν οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ
[4]	ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν	καὶ	ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν
[25]	τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος,	καὶ	ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ
[20]	οὐ μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν	καὶ	θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε
[1]	ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον	καὶ	θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι,
[26]	ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε	καὶ	θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι
[17]	ὁ λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται	καὶ	θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν
[8]	ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις	καὶ	θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ σοι
[24]	καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν	καὶ	Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ ἀκεστρίας
[23]	χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ ἀναισχυντία	καὶ	θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ
[7]	τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα	καὶ	ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη
[10]	ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα	καὶ	ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ
[3]	σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον	καὶ	ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς
[3]	ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην	καὶ	ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ
[3]	ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη	καὶ	καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ
[16]	τῆς γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα	καὶ	κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη
[3]	ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον	καὶ	κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ
[16]	καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα	καὶ	κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν
[20]	βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος	καὶ	κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου
[10]	ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς	καὶ	Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν
[19]	πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω,	καὶ	λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις
[20]	σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ	καὶ	λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ
[18]	βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω	καὶ	Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου
[24]	ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς	καὶ	Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα
[19]	μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει	καὶ	λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ ὀρθοὶ
[23]	ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες	καὶ	λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς
[16]	κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη	καὶ	λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ
[23]	καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν,	καὶ	μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς
[1]	ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ,	καὶ	μάλιστα ὁπότε νέος τις αὐτὸς
[14]	ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις	καὶ	ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ·
[15]	ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην	καὶ	μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον
[19]	εἶναι δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω	καὶ	μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς
[20]	φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον	καὶ	μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ
[15]	αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα	καὶ	μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν
[18]	πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε	καὶ	μὴ σιώπα μόνον. κἂν περὶ
[23]	γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω	καὶ	μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ
[23]	καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων.	καὶ	μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα
[21]	~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ	καὶ	μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ
[22]	χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας	καὶ	μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ
[15]	ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ	καὶ	μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ
[16]	ἔχε— τὸ ἄττα καὶ κᾆτα	καὶ	μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε
[9]	ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα	καὶ	νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς
[3]	ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν	καὶ	νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους
[20]	ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ	καὶ	νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος
[2]	μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι	καὶ	νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ
[23]	δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ	καὶ	νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν.
[9]	Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον	καὶ	Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ
[17]	ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα	καὶ	νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν
[9]	χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι	καὶ	νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ
[23]	ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ	καὶ	νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ
[17]	ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ ἀπόρρητα	καὶ	ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν
[18]	ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω	καὶ	Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω
[18]	καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω	καὶ	ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ
[18]	πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω	καὶ	ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν Μηδικῶν
[18]	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν	καὶ	ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν
[19]	δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις,	καὶ	ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε
[8]	εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων	καὶ	ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν
[6]	δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν,	καὶ	οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν
[18]	~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν	καὶ	οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις
[13]	ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς	καὶ	οἱ τέττιγες τὰς μελίττας καὶ
[13]	καὶ οἱ τέττιγες τὰς μελίττας	καὶ	οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ
[3]	τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων	καὶ	ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας,
[19]	τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε,	καὶ	ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω.
[15]	ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν	καὶ	ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα
[22]	ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον	καὶ	ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς
[12]	φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν	καὶ	οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου
[24]	ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς	καὶ	οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ
[26]	οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν,	καὶ	οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς
[22]	μέν τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια	καὶ	οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν
[11]	τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν τινα	καὶ	πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα,
[2]	καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι	καὶ	πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει
[11]	καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ	καὶ	πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα,
[6]	ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν	καὶ	πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον
[1]	γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο	καὶ	πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις·
[1]	ἄκουε, τό γε ἐπ´ ἐμοὶ	καὶ	πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς
[11]	ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν	καὶ	παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ
[15]	κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ δὲ	καὶ	παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά
[21]	αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες	καὶ	παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν
[26]	εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν	καὶ	παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος
[10]	ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ	καὶ	πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ
[6]	αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι	καὶ	περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι.
[21]	προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν	καὶ	περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα.
[22]	ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ	καὶ	περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ
[11]	παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ	καὶ	περίβλεπτος καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός,
[20]	σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα	καὶ	περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα
[23]	διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ μὴν	καὶ	πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν τὰ
[9]	παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη	καὶ	Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα
[2]	ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι	καὶ	πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι
[3]	ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε	καὶ	πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις
[25]	ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου	καὶ	πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ
[2]	σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ	καὶ	πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ
[8]	ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι	καὶ	πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ
[26]	ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην	καὶ	πρανῆ τραπέσθαι τὴν ὁδόν.
[9]	κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς	καὶ	προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ
[1]	ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν	καὶ	προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´
[23]	δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ	καὶ	πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ
[23]	αὐχεῖν γε, κἂν μὴ ποιῇς,	καὶ	πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα
[21]	γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ"	καί,	Πρὸς ἕνα ἴσως μοι τῶν
[23]	ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς λόγους	καὶ	πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν
[22]	τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον	καὶ	πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου
[23]	κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω	καὶ	πρὸς τοὺς λόγους καὶ πρὸς
[16]	χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ	καὶ	προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ
[17]	ἓν ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία,	καὶ	πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος
[18]	καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα	καὶ	πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ
[20]	νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος	καὶ	Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε
[14]	χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ	καὶ	ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ
[25]	τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ	καὶ	ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις
[22]	πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ·	καὶ	σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον
[3]	καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν	καὶ	σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην
[9]	καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη	καὶ	σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς
[16]	γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται	καὶ	σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ
[23]	γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι θέλε	καὶ	σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν
[10]	ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡς	καὶ	σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ
[21]	σοι τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον	καὶ	συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι τὰ
[18]	ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε	καὶ	σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον.
[18]	ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω,	καὶ	συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ τὸ
[12]	τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ	καὶ	συντρίψω που πεσὼν τὸν ἥρωα
[23]	ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ	καὶ	τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα
[18]	Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω	καὶ	τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ
[16]	μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε	καὶ	τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι
[21]	μοι τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών·	καὶ	τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον
[24]	τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον	καὶ	τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ
[23]	ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης,	καὶ	ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ νὴ
[23]	εἰ δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις,	καὶ	ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ
[10]	Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν,	καὶ	ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου
[17]	σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα,	καὶ	ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς
[10]	παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς	καὶ	τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι
[13]	ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων	καὶ	τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα
[15]	ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ μέσα	καὶ	τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε
[13]	φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς	καὶ	τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε ἄλλους
[12]	φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων	καὶ	τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω που
[17]	πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται	καὶ	τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ
[11]	τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα,	καὶ	τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις
[17]	οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ	καὶ	τὴν φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον
[9]	δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν	καὶ	τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ
[18]	γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς	καὶ	τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ
[20]	τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες	καὶ	τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως
[20]	περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα	καὶ	τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι,
[25]	καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων	καὶ	τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον
[23]	καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος.	καὶ	τὸ δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς,
[18]	πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι	καὶ	τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ
[18]	ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα	καὶ	τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν
[25]	δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ	καὶ	τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ
[20]	τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ	καὶ	τὸ πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν,
[7]	μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον,	καὶ	τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι
[1]	μειράκιον, ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο	καὶ	τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον
[20]	ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως τε	καὶ	τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν
[18]	καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο	καὶ	τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ
[20]	τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι,	καὶ	τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ
[9]	δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι	καὶ	τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς
[21]	ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ	καὶ	τοῦδε μελέτω σοι τὸν χορὸν
[25]	δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ	καὶ	τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος,
[14]	ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα,	καὶ	τοὺς νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω
[23]	δοκεῖν· εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ	καὶ	τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς
[14]	καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι	καὶ	τοῦτο οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου
[24]	ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ	καὶ	τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε
[7]	ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης	καὶ	τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα
[9]	ἔτη πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας	καὶ	τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας
[3]	κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ	καὶ	τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ
[5]	ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην	καὶ	τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε μὲν
[9]	τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου	καὶ	τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην,
[11]	ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας δὲ	καὶ	ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν
[9]	γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν	καὶ	ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα
[13]	ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα	καὶ	ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων,
[15]	ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ	καὶ	ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ
[13]	ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων	καὶ	ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς
[23]	αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς	καὶ	ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ δὴ
[9]	καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν	καὶ	ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ δὲ
[21]	ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε	καὶ	ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ.
[12]	ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης	καὶ	ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ
[22]	ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι	καὶ	φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος
[11]	μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα	καὶ	φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι.
[1]	οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν	καὶ	φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως
[20]	οἱ πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα	καὶ	φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον
[25]	πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας	καὶ	χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος.
[11]	θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ	καὶ	Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί;
[23]	ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν	καὶ	ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι
[22]	τόλμα γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία	καὶ	ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´
[11]	αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος	καί,	ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς ἐν
[3]	μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν	καὶ	ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ
[17]	ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς ποίει	καινὰ	καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει
[19]	~Ἢν δέ ποτε καὶ ᾆσαι	καιρὸς	εἶναι δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω
[17]	ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν	καιρῷ	καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν.
[18]	καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν	καιρῷ	προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον μετὰ
[11]	φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι.	καίτοι	τί φημί; κἂν εἰ μύοντι
[25]	ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ	κακίᾳ	λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί
[24]	ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι	κακοδαίμονι	καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ
[9]	μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων	κακῶν,	ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι,
[19]	ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι τῶν	κακῶν	πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω,
[18]	δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ·	καλὰ	γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα.
[17]	τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν"	καλεῖν,	τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν
[16]	ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον ἔστω	καλὴ	καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν
[6]	μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ	καλὴ	καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας
[26]	ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ	καλλίστην	γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ
[23]	ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα.	καλὸς	γὰρ εἶναι θέλε καὶ σοὶ
[6]	πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι	καλοῦσι,	τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν
[9]	ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν	κάλων	βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν μικρόν
[22]	λεγόντων. καὶ ἢν μέν τις	καλῶς	εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ
[24]	ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ παῖ,	καλῶς	ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ
[3]	ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ	καματηρὰν	καὶ ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην.
[14]	ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ	καμάτου	ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει.
[3]	ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι	καμόντα,	ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν
[3]	τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ	καμὼν	καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος,
[8]	κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα	καμὼν	οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα δὲ
[25]	ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ	κἀν	ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ
[19]	σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω.	κἄν	ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς
[11]	Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί;	κἂν	εἰ μύοντι γάρ σοι προσελθὼν
[23]	λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε,	κἂν	μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας
[18]	τὸ ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν,	κἂν	μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ
[9]	τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ	κἂν	μικρόν τι παραβαίης ἢ ἔξω
[18]	σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον.	κἂν	περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ
[16]	μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής,	κἂν	σισύρα τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον
[6]	ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις	καρποῖς	ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι
[11]	καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης	καρπὸν	ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον φάσμα
[9]	Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι	καρτερός	τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ
[8]	τινα, πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε	κατ´	ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν
[3]	τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι,	κατὰ	δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν
[9]	τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά, οὐ	κατὰ	ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ
[13]	εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ	κατὰ	κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων
[9]	κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ	κατὰ	ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ
[15]	καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς	κατὰ	τὴν ὁδόν, ἃ δὲ καὶ
[9]	νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ	κατὰ	τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ
[16]	γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα καὶ	κᾆτα	καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ
[20]	καὶ Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ,	καταβίβαζε	τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν
[22]	ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων	καταγέλα	τῶν λεγόντων. καὶ ἢν μέν
[3]	καμὼν καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ	κατακείμενος,	ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο
[10]	ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν	καταλιπὼν	ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα.
[3]	καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ	κατάντη	σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ
[21]	ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό σε	καταπεσούμενον,	χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν
[24]	εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ	κατάρατός	τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον
[16]	σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ	κατάσκοπον	τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ
[4]	ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ	καταστῆναι	ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι τὴν
[11]	βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ	καταστήσῃ	τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου.
[17]	ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ	καταχρῆσθαι	καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν
[24]	τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν	κατεῖδον	καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ
[4]	αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος	κατέστη	καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων
[24]	δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων	κατέστην,	εἰ μὴ κατάρατός τις οἰκέτης
[10]	καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι	κατορωρυγμένους	ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ
[4]	ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη	κάτοχος	ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ,
[15]	ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα	καὐτὸς	ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ
[6]	δέ σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ	Κέβης	ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ
[6]	εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν	κείμενον	ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου
[10]	χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν	κεκαινοτόμηται	ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς
[26]	ὅτι μὴ τῷ τάχει ἡμῶν	κεκρατήκατε	ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην
[19]	πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι	κέλευε,	καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα
[9]	ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά σε	κελεύσει	ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας
[18]	δέ, μὴ μελλήσας λέγε ὅττι	κεν	ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν
[6]	καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας	κέρας	ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις
[3]	κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ	κεφαλὴν	ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας
[11]	ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν	κεφαλὴν	κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας
[25]	αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ	κεφαλὴν	ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν
[23]	τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως	κεχηνέτω,	καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ
[11]	εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ	Κινύραν	ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς
[13]	δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ	κλέος	αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων
[24]	ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν	κληρονόμος	ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ
[9]	πατήσειας ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον	κλιθείης	τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς
[18]	μὲν ἡ κνημίς, περὶ τῇ	κνήμῃ	δὲ ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´
[18]	περὶ τῷ μετώπῳ μὲν ἡ	κνημίς,	περὶ τῇ κνήμῃ δὲ ἡ
[11]	τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν	κνώμενον,	ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας δὲ
[14]	διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ	κοινότατον,	μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς·
[12]	ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς	κόμης	καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο
[15]	καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων.	Κόμιζε	τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν τὴν
[5]	γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου	κομίζοντας.	ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς
[18]	περὶ τῇ κνήμῃ δὲ ἡ	κόρυς.	πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε
[26]	νόμοις ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις	κρατεῖν	καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν
[3]	κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν	κρημνῶν	μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν
[20]	καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ	κρηπῖδα	καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο
[15]	διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ ἢ	κρηπὶς	Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδές, ἢ
[9]	ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ	Κριτίον	καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη
[6]	μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ	κροκοδείλου	τινὸς ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου,
[10]	καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ	Κρονικὸς	ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς
[8]	πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ	Κρόνου.	~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι καρτερός
[23]	πάντα πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω,	κυβεύειν	μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν
[18]	δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ	Κυνέγειρος,	ὧν οὐκ ἄν τι ἄνευ
[26]	ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε	κωλύσει	ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν τε
[6]	γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν σε	κωλύσει	ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ ὅλης
[12]	ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν	κωμικὴν	ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ
[26]	γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν	κωμικῶν,	καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 22/11/2007