| Lv., Chap., Par. |
| 16, 2, 51 |
τὸ
μηκέτι
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
|
φαίνεσθαι. |
Τὰ
δ'
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς |
| 16, 11, 60 |
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν
|
φαίνεσθαι |
τοῦ
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς |
| 16, 11, 60 |
σοι
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
|
φαίνοιο |
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
μὲν
οὖν
|
φάναι |
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος
εἰς
νέους |
| 16, 8, 57 |
ἔχοντα
τὸ
μὲν
ἐπιτιμᾶν
ἢ
|
φάναι |
γενέσθαι
τι
προπετὲς
αὐτῷ
τελέως |
| 16, 11, 60 |
δικαστὰς
μὲν
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
|
φανεροῖς |
οἷς
ἐκ
τῶν
παίδων
ὀλίγου |
| 16, 7, 56 |
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν
τῇ
πόλει
|
φανερὸς |
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους |
| 16, 8, 57 |
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
|
φανεροῦ |
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ |
| 16, 3, 52 |
Ἀλλ'
οἱ
μὲν
ἐν
τῷ
|
φανερῷ |
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι
προπετεῖς
εὐγενὲς |
| 16, 8, 57 |
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι,
καὶ
τὸ
κτείναντα
|
φανερῶς |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν
ἀπίθανον. |
| 16, 3, 52 |
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ
τὸν
πατέρα
|
φανερῶς |
ἤδη
πρὸς
τοὺς
φίλους
οὐ |
| 16, 7, 56 |
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
|
φανερῶς |
ἤδη
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ |
| 16, 2, 51 |
θεῷ
συμφέρομεν
ἐπώνυμα
διαφθείροντες
καὶ
|
φανερῶς |
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη
δ'
ἐπιτιθέντες
κἀν |
| 16, 8, 57 |
ἢ
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ
|
φαντασίας |
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ
ψυχὴ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον
Ὀβόδαν
τε
|
φαρμάκοις |
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος
ἔτι
κρατεῖν |
| 16, 7, 56 |
παιδὶ
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
δὲ
καὶ
|
φάρμακον |
αὐτοὺς
ποιούμενος
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας; |
| 16, 8, 57 |
φίλον.
Εἶναι
δ'
αὐτῷ
καὶ
|
φάρμακον |
ἐν
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν |
| 16, 8, 57 |
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
μὲν
|
φάρμακον |
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη. |
| 16, 4, 53 |
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
|
φαρμάκου |
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
ἢ |
| 16, 5, 54 |
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
τὴν
|
Φάρον, |
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε |
| 16, 5, 54 |
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων.
|
Φασαηλίδα |
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
τὴν
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
|
Φασάηλον, |
ἀσφαλείας
τε
τῇ
πόλει
μέρος |
| 16, 7, 56 |
μὴ
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
|
Φασαήλου |
δίδωσιν,
αὐτὸς
δὲ
χρόνου
διελθόντος |
| 16, 5, 54 |
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν
Κύπρον.
|
Φασαήλῳ |
τε
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ |
| 16, 5, 54 |
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
|
φασιν |
αὐτόν
τε
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν |
| 16, 6, 55 |
τῇ
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
|
Φεβρουαρίοις |
δικαιοδοτοῦντί
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν |
| 16, 11, 60 |
ὅμοιον
ἦν
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
|
φεισάμενον. |
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἑξῆς |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μηδ'
ἂν
τῆς
θυγατρὸς
|
φείσασθαι, |
εἴ
τι
συνειδυῖα
τούτῳ
οὐ |
| 16, 8, 57 |
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
|
φέρειν, |
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
ποτε
τύχοιεν |
| 16, 9, 58 |
ἁπάσας
τὰς
εἰς
αὐτὸν
παρανομίας
|
φέρειν |
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν |
| 16, 10, 59 |
δίκαιον
ἦν
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
|
φέρειν. |
Πρὸς
δὲ
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος |
| 16, 7, 56 |
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
|
φερνὴν |
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως. |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὐδὲν
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
|
φέροι |
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
τὴν
ἐκείνου |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
|
φέροι. |
Ταχὺ
μὲν
γὰρ
ἐκπλαγέντα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
χεῖρον
ἢ
πάλαι
|
φερομένη |
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
νεανίσκον |
| 16, 6, 55 |
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά
τε
ἱερὰ
|
φέροντες |
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο
ποιείτωσαν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἡρώδου
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ
|
φέροντες |
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
δὲ
διελέγετο
περὶ |
| 16, 1, 50 |
ἐπὶ
τὸ
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας
|
φέροντες |
κακοῦν
ἐδύναντο
καὶ
τῆς
εὐνοίας |
| 16, 7, 56 |
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
|
φερόντων, |
πολλὰ
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς |
| 16, 8, 57 |
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων
|
φέρουσαν. |
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
|
φέρων |
ἀναγκασθῆναι
νῦν
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ
|
φέρων |
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο |
| 16, 9, 58 |
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
πάντα
|
φέρων |
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας, |
| 16, 7, 56 |
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
|
Φερώρᾳ |
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
ποτὲ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
μὲν
κόρην
μὴ
τυχὼν
|
Φερώρα |
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν,
αὐτὸς |
| 16, 3, 52 |
οἱ
λόγοι
παρά
τε
τοῦ
|
Φερώρα |
καὶ
τῆς
Σαλώμης
μέγαν
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ
|
Φερώρα |
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
παρὰ
τοῦ
|
Φερώρα |
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ |
| 16, 7, 56 |
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
τοῦ
|
Φερώρα |
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 10, 59 |
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ
|
Φερώρα |
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
|
Φερώρα |
τόν
τε
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν |
| 16, 8, 57 |
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
|
Φερώραν |
Ἀρχέλαος
διαλλάξας
οὕτως
εἰς
Καππαδοκίαν |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς
τὸν
|
Φερώραν |
ἔχοντος
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
δὲ
τὸν
|
Φερώραν |
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων,
εἶπεν, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν
τε
|
Φερώραν |
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
τε
τὴν
Σαλώμην
καὶ
τὸν
|
Φερώραν, |
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς
τὰ |
| 16, 7, 56 |
(Τοιαῦτα
μὲν
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
|
Φερώρας |
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ |
| 16, 7, 56 |
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
δὲ
|
Φερώρας |
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον |
| 16, 7, 56 |
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ
γὰρ
|
Φερώρας |
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα |
| 16, 7, 56 |
οὐδ'
ὁ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς
|
Φερώρας |
ἔξω
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
ὅ
τε
|
Φερώρας |
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ὁ
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
μὲν
|
Φερώρας |
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς
προεῖπον,
ἡττημένος |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ
|
Φερώρου |
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
|
Φεύγειν |
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
τὴν
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ
ποιηθέν.
|
Φημὶ |
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς
τῶν |
| 16, 4, 53 |
Καὶ
τὴν
ἀρχήν,
ἣν
σὺ
|
φῂς |
ἔπαθλον
εὐσεβείας,
συμβαίνει
πολλάκις
αἰτίαν |
| 16, 8, 57 |
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
νομίζοντες
μέν,
εἰ
|
φθάσας |
ἕτερος
τὸν
ἕτερον
διαβάλοι,
τοῦτ' |
| 16, 8, 57 |
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν
πατέρα
καὶ
|
φθονεῖν, |
αὐτός
τε
ὅταν
μὲν
ἅμα |
| 16, 7, 56 |
ἄλλην
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
|
φίλην. |
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
ὅσους
τε
τῶν
ἄλλων
οἴεται
|
φιλίᾳ |
τε
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
μετὰ |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν
τε
καὶ
|
φιλίαν |
ἕτοιμος
εἶναι
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι |
| 16, 2, 51 |
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
|
φιλίας |
χρὴ
δοκεῖν,
ἣν
ἀπέδωκας
τῷ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
οἱ
ἐν
Ῥώμῃ
αὐτοῦ
|
φίλοι, |
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι
δοκεῖ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς
|
φίλοις |
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο
δὲ
τῷ |
| 16, 2, 51 |
πολυτελείας
ἐξαλλάττων
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
|
φίλοις |
ἔν
τε
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
|
φίλοις |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα
|
φίλον |
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν
ὁ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων
|
φίλον. |
Εἶναι
δ'
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον |
| 16, 3, 52 |
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
|
φίλον |
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη
πάντα
δοκεῖν |
| 16, 8, 57 |
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο.
|
φιλονεικήσειν |
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι |
| 16, 8, 57 |
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
δ'
ἦν
|
φιλονεικίας |
αἴτιον,
εἰ
μή
τι
τοιοῦτον |
| 16, 8, 57 |
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ
|
φιλονεικίας |
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
μὲν
ἄρνησιν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
υἱὸν
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
|
φιλόνεικος |
ἦν
μὴ
δόξαι
προπετῶς
τὰ |
| 16, 10, 59 |
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
|
φίλος |
ἐν
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως. |
| 16, 10, 59 |
ἀπέβαινεν,
ὡς
ἐκείνῳ
μὲν
εἶναι
|
φίλος |
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
ὁ
βασιλεὺς
τῇ
τοῦ
γεγεννηκέναι
|
φιλοστοργίᾳ |
καὶ
τιμῆς
ἧς
ἔδει
μετεδίδου |
| 16, 5, 54 |
διὰ
τὴν
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
|
φιλοστοργίαν |
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ' |
| 16, 2, 51 |
πίστιν
εἰληφέναι
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ
|
φιλοστοργίας |
τῆς
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον |
| 16, 8, 57 |
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ
καὶ
νεανικαὶ
|
φιλοτιμίαι, |
καὶ
τὸ
κτείναντα
φανερῶς
εἰς |
| 16, 5, 54 |
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην
τὴν
|
φιλοτιμίαν |
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις |
| 16, 8, 57 |
ἀπὸ
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν
γὰρ
|
φιλοτιμίαν |
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος
τούτων
εὐδοκιμούντων. |
| 16, 5, 54 |
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
|
φιλοτιμίαν |
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ
ἡ |
| 16, 5, 54 |
Ὅταν
μὲν
γὰρ
εἰς
τὰς
|
φιλοτιμίας |
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν,
αἷς |
| 16, 5, 54 |
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
τὸ
|
φιλότιμον. |
Αἰτία
μὲν
αὕτη
μοι
δοκεῖ |
| 16, 5, 54 |
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω.
|
Φιλότιμος |
γὰρ
ὢν
καὶ
τούτου
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἔδει
παρὰ
ἀνδρὸς
ξένου
καὶ
|
φίλου. |
Κἀκεῖνος
μὲν
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ
|
φίλου, |
πάνθ'
ὅσα
καὶ
τοῖς
ἄλλοις |
| 16, 6, 55 |
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν
αὐτοῖς,
εὔνους
καὶ
|
φίλους |
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ
ταῦτα
παρ' |
| 16, 8, 57 |
Ἀνδρόμαχον
καὶ
Γέμελλον
ἄνδρας
ἄνωθεν
|
φίλους |
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ
μὲν
περὶ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
διεξῆλθεν
ὁμοῦ
συγγενεῖς
καὶ
|
φίλους |
ἴσα
πολεμίοις
τιμωρούμενος
ἐκ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
τοὺς
|
φίλους |
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι |
| 16, 11, 60 |
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι
ἢ
|
φίλους, |
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ |
| 16, 3, 52 |
πατέρα
φανερῶς
ἤδη
πρὸς
τοὺς
|
φίλους |
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ |
| 16, 10, 59 |
τῷ
πλήθει
τοὺς
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
|
φίλους. |
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
δ'
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται
|
φιλοφρονήσεις, |
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ |
| 16, 2, 51 |
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
τε
|
φιλοφρονήσεις |
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
μεγίστην
πίστιν |
| 16, 2, 51 |
Ὁ
δὲ
καὶ
εἰς
ταῦτα
|
φιλοφρονούμενος |
ἴσον
αὑτὸν
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ |
| 16, 1, 50 |
Καῖσαρ
δὲ
τά
τε
ἄλλα
|
φιλοφρόνως |
αὐτὸν
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς
παῖδας |
| 16, 4, 53 |
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς
αὐτὸν
ἐκδέχεται
|
φιλοφρόνως |
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς
τῶν
παίδων |
| 16, 4, 53 |
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
|
φιλοφροσύνην |
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
ἐμπεσούσης
κατ'
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι
|
φίλτατοι |
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου |
| 16, 8, 57 |
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς
μάλιστα
|
φίλτατον |
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
δὲ
καὶ
συνθήκας |
| 16, 11, 60 |
οὐδὲ
τῶν
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει
|
φιλτάτους, |
ἐφ'
οἷς
τὸ
μὲν
δίκαιον |
| 16, 7, 56 |
προσέπιπτεν
καινῶν
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ
|
φιλτάτων |
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν |
| 16, 3, 52 |
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν
|
φιλτάτων |
οὔτε
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς |
| 16, 9, 58 |
κεφάλαιον,
ὅτι
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ
|
φίλῳ |
νῦν
ὑπηκόῳ
χρήσεται.
Γράφει
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
συναλγῶν
ἀνδρὶ
|
φίλῳ |
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν |
| 16, 7, 56 |
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
|
φίλων. |
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν
χρήματα
καθάπερ |
| 16, 2, 51 |
Νικόλαον
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ
|
φίλων |
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ |
| 16, 8, 57 |
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
|
φίλων |
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
προεῖπεν, |
| 16, 11, 60 |
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις
τῶν
σῶν
|
φίλων. |
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
ἐν
πολλῇ |
| 16, 9, 58 |
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
τε
τῶν
|
φίλων |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα
τὴν |
| 16, 11, 60 |
κατώρθους;
τίς
δὲ
ἡ
τῶν
|
φίλων |
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω
δὲ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν
|
φίλων, |
Σαλώμην
δὲ
καὶ
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν |
| 16, 8, 57 |
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
τῶν
|
φίλων |
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν
ὁτιοῦν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
φίλων |
τιμάς.
Οἷς
γὰρ
ἐθεράπευεν
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
|
φίλων |
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα
|
Φλάβιον |
καὶ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
ἐκεῖ
Ἰουδαίοις
κελεύω.
(Γάιος
Νωρβανὸς
|
Φλάκκος |
ἀνθύπατος
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
χαίρειν.
Καῖσάρ |
| 16, 6, 55 |
τῷ
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ
Νωρβανῷ
|
Φλάκκῳ |
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ'
οὖν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
|
φλογὸς |
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ
|
φοβεροί. |
Τοῖς
δ'
οἷς
οὐκ
ἦν |
| 16, 4, 53 |
γενέσθαι
μηδ'
ἐν
τοῖς
μεγίστοις
|
φόβοις |
καταζῆν,
οὐδ'
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ' |
| 16, 8, 57 |
τὸ
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος
οὔσης
καὶ
|
φόβου |
καὶ
ταραχῆς
περὶ
τὸ
βασίλειον, |
| 16, 9, 58 |
τούτων
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
|
Φοινίκην |
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
πλέον |
| 16, 7, 56 |
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
τε
μεταξὺ
|
φοιτώντων |
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω |
| 16, 1, 50 |
ταὐτὸν
συνιέναι
τῷ
τῆς
τεκούσης
|
φονεῖ. |
ταῦτα
γὰρ
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας |
| 16, 9, 58 |
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
οἰκείων
|
φονεῖς |
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου
πᾶσαν
ἄγοντες |
| 16, 10, 59 |
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
|
φονεύειν |
αὐτοὺς
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
|
φονεύσας |
ἀτιμώρητος
μένειν
ζῶντος
Καίσαρος;
οὔτ' |
| 16, 3, 52 |
δὲ
αὐτούς,
οἳ
τοῖς
ἐκείνης
|
φονεῦσιν |
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
τῶν
αὐτῶν |
| 16, 3, 52 |
μὴ
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
τὸν
|
φόνον. |
Προσετίθεσαν
δ'
ἔτι
καὶ
ὡς |
| 16, 11, 60 |
τὸ
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι,
|
φονώσης |
καὶ
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
ἀπὸ
τῶν |
| 16, 1, 50 |
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
πασχόντων
|
φορτικόν, |
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
τῶν
|
φόρων |
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους. |
| 16, 11, 60 |
ἄδηλον
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
|
φράζειν, |
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ |
| 16, 10, 59 |
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
|
φράζειν |
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν
πραττομένων |
| 16, 11, 60 |
ἀλήθειαν,
εἰ
παραιτήσεται
διὰ
τοῦ
|
φράσαι |
τῆς
βασάνου
καὶ
τῆς
αἰκίας |
| 16, 11, 60 |
πεπτώκασιν
ἐκ
τῆς
ψυχῆς
αἱ
|
φρένες; |
ποῖ
δὲ
καὶ
ὁ
περιττὸς |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
|
φρονεῖν. |
Ταῦτα
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τὸ
μεῖζον
ἀφῄρητο
τοῦ
|
φρονήματος. |
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ
μετὰ
|
φρονήσεως |
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ
|
φρουρᾷ |
καὶ
παρέξειν
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις |
| 16, 10, 59 |
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ
τούτους
ὁ
|
φρούραρχος |
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
τῆς
τῶν
Ἰδουμαίων
|
φρουρᾶς |
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι
μετὰ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
|
φρούριον. |
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν, |
| 16, 9, 58 |
διανύσας,
καὶ
γενόμενος
ἐπὶ
τοῦ
|
φρουρίου |
τοῦ
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ |
| 16, 10, 59 |
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ
|
φρουρίῳ. |
Μετὰ
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
ὁ |
| 16, 2, 51 |
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
ἐπὶ
τῆς
μεγάλης
|
Φρυγίας |
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ
ὡς
|
φυγεῖν |
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς |
| 16, 9, 58 |
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
|
φυγὴν |
ἐτράποντο.
Τισάμενος
δὲ
τούτους
τρισχιλίους |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πάλιν
ἠρώτα
περὶ
τῆς
|
φυγῆς, |
ὅπου
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν. |
| 16, 10, 59 |
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ
|
φυλακὴ |
καὶ
τήρησις
αὐτῶν
καὶ
προσῄει |
| 16, 11, 60 |
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν
ἐν
|
φυλακῇ. |
(Τούτου
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
τῷ
καιρῷ |
| 16, 6, 55 |
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν
ἐπιμέλειαν
καὶ
|
φυλακὴν |
βούλομαι
τοὺς
ἐν
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους |
| 16, 2, 51 |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
ὄντα
|
φυλάξαντες, |
μείζω
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες |
| 16, 8, 57 |
συνέστηκεν
ἐπ'
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
ἢ
|
φυλάξασθαι |
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν |
| 16, 11, 60 |
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς
καθείρξαντα
δεσμώτας
|
φυλάττειν, |
καὶ
εἰ
μὲν
ἑτέρως
σοι |
| 16, 10, 59 |
τῷ
μεγέθει
τοῦ
πράγματος
καὶ
|
φυλάττεσθαι |
παρακελευόμενος
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
οἱ
πολλοὶ
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται
|
φυλαττόμενοι |
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
παρ'
αὐτοῦ
μόνου
οἱ
λόγοι
|
φυλαττομένου |
δι'
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα |
| 16, 11, 60 |
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ
|
φύντας, |
ἀρίστους
μὲν
τὰ
σώματα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τε
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο
|
φύσει |
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
ἄλλοτ' |
| 16, 11, 60 |
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι
καὶ
τῇ
|
φύσει |
καὶ
τῇ
Καίσαρος
δόσει
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
εἶχεν
ἐν>
|
φύσει |
κακοηθείας
τὴν
ἐλπίδα
μεγάλην
καὶ |
| 16, 5, 54 |
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
|
φύσει. |
Ὅταν
δὲ
εἰς
τὰς
τιμωρίας |
| 16, 5, 54 |
τὸ
διεστὸς
τῆς
ἐν
τῇ
|
φύσει |
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν
γὰρ
εἰς |
| 16, 1, 50 |
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ
|
φύσει |
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν
μέντοι
τῷ |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
|
φύσεώς |
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
τὴν
|
φύσιν. |
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως, |
| 16, 7, 56 |
Ὀβόδας
ἀπράγμων
καὶ
νωθὴς
τὴν
|
φύσιν, |
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει
τὰ |
| 16, 5, 54 |
τόπον
ἔνυδρον
καὶ
χώραν
ἀρίστην
|
φυτοῖς |
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
τὴν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος
τῶν
|
φυτῶν |
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου |
| 16, 6, 55 |
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ
τις
|
φωραθῇ |
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν |