| Lv., Chap., Par. |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
δέους,
τὰ
μὲν
εἰς
|
ὕβριν |
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
εἰς |
| 16, 10, 59 |
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος
ἐπ'
οὐδὲν
|
ὑγιές, |
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν
|
υἱὸν |
ἐπαινέσας
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
τὸν
|
υἱὸν |
ἢ
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ |
| 16, 8, 57 |
τι
λαβεῖν
τῆς
περὶ
τὸν
|
υἱὸν |
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
ἦν |
| 16, 9, 58 |
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
Ἀντίπατρον
τὸν
|
υἱὸν |
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον
ὡς
ἀπολωλὼς |
| 16, 7, 56 |
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς
τὸν
|
υἱὸν |
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο |
| 16, 10, 59 |
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
|
υἱὸς |
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν
ταῦτ'
ἔφη |
| 16, 11, 60 |
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
Τίρων,
|
υἱοῦ |
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
δὲ
τοὺς
|
υἱοὺς |
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
πρῶτον |
| 16, 4, 53 |
εἰς
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
|
υἱοὺς |
μετ'
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι, |
| 16, 10, 59 |
ἃ
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
|
ὑμᾶς. |
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι |
| 16, 2, 51 |
πραττόντων
οὐκ
ἔστιν
ἐπίφθονα.
Δι'
|
ὑμᾶς |
γὰρ
καὶ
μετὰ
πάντων
εὐτυχοῦμεν |
| 16, 2, 51 |
ἐλπίσαι
τὴν
τοῦ
βασιλέως
πρὸς
|
ὑμᾶς |
διάθεσιν
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων
γένος
δι'
|
ὑμᾶς |
ἔχει,
τούτῳ
μετροῦμεν
τῷ
ἐξεῖναι |
| 16, 2, 51 |
οὐδ'
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν
δι'
|
ὑμᾶς |
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς
μὲν |
| 16, 6, 55 |
δοθεῖσιν
τὴν
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω.
|
ὑμᾶς |
οὖν
βούλομαι
εἰδέναι
ἐν
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
πεῖραν
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
|
ὑμᾶς |
πίστεως
ἐδόθη,
κύρια
δὲ
κἂν |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
μὴν
οἱ
τινὰς
ὧν
|
ὑμεῖς |
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς |
| 16, 2, 51 |
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
|
ὑμετέρα |
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
μία |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
ὑμᾶς
διάθεσιν
καὶ
τὴν
|
ὑμετέραν |
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ' |
| 16, 2, 51 |
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε
προστασία
τῆς
|
ὑμετέρας |
ἀρχῆς
καὶ
τὸ
Ῥωμαικὸν
κράτος; |
| 16, 2, 51 |
ποία
μὲν
εὔνοια
πρὸς
τὸν
|
ὑμέτερον |
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
πίστις |
| 16, 6, 55 |
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
|
ὑμῖν, |
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι
Καῖσαρ
κἀγὼ |
| 16, 2, 51 |
μὴ
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
|
ὑμῶν |
αἰτοῦνται
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
μόνον
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
|
ὑμῶν |
δεδομένα
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ' |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
|
ὑμῶν |
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
λόγον. |
| 16, 2, 51 |
ἴσον
ἔχειν
αὐτοῖς
ἀρχομένους
ὁμοίως
|
ὑμῶν |
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
εἴτε
μεγάλων |
| 16, 2, 51 |
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ
πρότερον
|
ὑμῶν |
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ
μὴ |
| 16, 2, 51 |
ἃ
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
|
ὑπ' |
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα |
| 16, 8, 57 |
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος
τὸν
μὲν
|
ὑπ' |
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
ἀναίτιον
εἰς |
| 16, 2, 51 |
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν
λιμένα
τὸν
|
ὑπ' |
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς
ἐρύμασιν, |
| 16, 6, 55 |
τε
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
μοι
|
ὑπ' |
αὐτῶν
ὑπὲρ
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας |
| 16, 5, 54 |
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον
|
ὑπ' |
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
τιμιώτερον
ἐποίει
χρημάτων |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πειθόμεθα
τὰς
ἀνθρωπίνας
πράξεις
|
ὑπ' |
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι
τῇ
τοῦ
γενέσθαι |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον
|
ὑπ' |
ἐκείνου
λεγόμενα
καὶ
τὸ
καθ' |
| 16, 7, 56 |
δὲ
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως
εἰκότως
|
ὑπ' |
ἐκείνου
μεμισῆσθαι.
Τοιαῦτα
λεγούσης
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ὑποδυόμενα
δι'
ἡσυχίας
ἦν,
αὐτὸς
|
ὑπ' |
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν
ἠναγκάζετο |
| 16, 4, 53 |
τὰ
μὴ
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
|
ὑπ' |
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ
τὴν
αἰτίαν
|
ὑπ' |
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
μόνοις
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι
δ'
|
ὑπ' |
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς
ἴσον |
| 16, 3, 52 |
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν
|
ὑπαγόμενοι. |
Καὶ
τούτων
πολυπροσώπως
καὶ
πιστῶς |
| 16, 10, 59 |
δ'
αὐτῶν
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας
|
ὑπαγόμενος |
καὶ
τὴν
ἑαυτοῦ
τηθίδα
καὶ |
| 16, 5, 54 |
παρ'
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
τὴν
|
ὕπαιθρον |
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον
εἰς |
| 16, 4, 53 |
οἱ
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
πάλιν
|
ὑπακούειν |
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
σὺν |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὴν
πόλιν
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
|
ὑπαντῶντός |
τε
τοῦ
δήμου
παντὸς
ἐν |
| 16, 2, 51 |
κύρια
δὲ
κἂν
εἰ
μηδενὸς
|
ὕπαρξιν |
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις |
| 16, 11, 60 |
Καὶ
πρῶτον
μὲν
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
|
ὑπατικὸς |
καὶ
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο |
| 16, 6, 55 |
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ
|
ὑπέδειξαν |
Καίσαρα
τὸν
Σεβαστὸν
καὶ
Ἀγρίππαν |
| 16, 10, 59 |
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους
|
ὑπεδέξατο |
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας
ἀνθρώπους
τρέφων |
| 16, 7, 56 |
τι
περὶ
αὐτῶν
οὐκ
εὐπρεπὲς
|
ὑπειληφότες |
καθαρῶς
καὶ
δικαίως
ἐκτίθεμεν
τὰς |
| 16, 10, 59 |
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ
τὴν
Γλαφύραν
|
ὑπεκρίνατο |
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς |
| 16, 8, 57 |
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
|
ὑπεξαιρεθείη. |
Τότε
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν |
| 16, 6, 55 |
ἡμῶν
τε
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
|
ὑπεξαιρούμενος. |
Ἔθεσιν
μὲν
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν |
| 16, 11, 60 |
χρώμενος
παρρησίᾳ.
Τὸ
γὰρ
ἀπαίδευτον
|
ὑπεξέπιπτε |
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ
Ἡρώδης |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τἆλλα
τὰ
πρὸς
ἀρετὴν
|
ὑπὲρ |
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ |
| 16, 3, 52 |
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις
γράφων
|
ὑπὲρ |
αὐτοῦ
καὶ
ἰδίᾳ
συνίστη
σπουδαιότερον. |
| 16, 11, 60 |
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
|
ὑπὲρ |
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
δὲ
πλέον
|
ὑπὲρ |
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν |
| 16, 11, 60 |
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
|
ὑπὲρ |
αὐτῶν
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι.
|
| 16, 2, 51 |
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
|
ὑπὲρ |
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
δὲ |
| 16, 6, 55 |
ἔχω
πρὸς
πάντας
ἀνθρώπους
καὶ
|
ὑπὲρ |
Γαίου
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
|
ὑπὲρ |
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος. |
| 16, 5, 54 |
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ
δαπάναις
|
ὑπὲρ |
δύναμιν
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι |
| 16, 6, 55 |
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
|
ὑπὲρ |
ἡμῶν
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ |
| 16, 10, 59 |
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
|
ὑπὲρ |
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
μὴ
στρατιὰν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
|
ὑπὲρ |
Ἡρώδου
λέγειν.
Συνεστώτων
οὖν
ἐπ' |
| 16, 5, 54 |
δὲ
καὶ
τῇ
μητρὶ
χωρίον
|
ὑπὲρ |
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
τε
διάφορον |
| 16, 4, 53 |
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς
δ'
οὐχ
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
πλέον,
ἀλλ' |
| 16, 7, 56 |
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
πατέρα
μόνος
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν |
| 16, 6, 55 |
τὸ
δοθέν
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς
ἔχω |
| 16, 8, 57 |
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε
|
ὑπὲρ |
τῆς
θυγατρὸς
καὶ
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 4, 53 |
Ὅτι
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
|
ὑπὲρ |
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
|
ὑπὲρ |
τούτων
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
μὲν |
| 16, 10, 59 |
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
|
ὑπὲρ |
τούτων
ἔφη
καὶ
μάλιστα
διδάξειν, |
| 16, 9, 58 |
χρήσεται.
Γράφει
δὲ
καὶ
Σύλλαιος
|
ὑπὲρ |
τούτων
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
δ' |
| 16, 11, 60 |
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
ἢ
λέγειν
|
ὑπὲρ |
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μετὰ
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
|
ὑπὲρ |
τῶν
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου |
| 16, 10, 59 |
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
|
ὑπὲρ |
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
δ' |
| 16, 2, 51 |
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς
ὁ
Νικόλαος
|
ὑπὲρ |
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν, |
| 16, 6, 55 |
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
|
ὑπὲρ |
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
τοῦτον. |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
|
ὑπὲρ |
ὧν
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν |
| 16, 4, 53 |
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
μὲν
ὡς
|
ὑπεραγωνιῶν |
αὐτοῦ,
τὸ
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ' |
| 16, 5, 54 |
τὴν
τῶν
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
|
ὑπερβαλέσθαι, |
καί
φασιν
αὐτόν
τε
Καίσαρα |
| 16, 3, 52 |
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον
τὴν
|
ὑπερβολήν, |
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν |
| 16, 11, 60 |
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ
τὴν
|
ὑπερβολὴν |
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
δ'
|
ὑπερβολὴν |
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας |
| 16, 8, 57 |
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
|
ὑπερεῖδεν |
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
τὴν
μὲν
|
ὑπερηφανῆσαι, |
πρὸς
δὲ
τῇ
δούλῃ
τὸν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
παράνομον
γενέσθαι
τὴν
κόλασιν
|
ὑπερηφανίας |
ἐδόκει
μέρος,
οὐ
βασιλικῶς
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα
δοκεῖν
|
ὑπερηφανώτερον |
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
παρέξειν
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις
|
ὑπεσχῆσθαι |
τὰ
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
κατ' |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς
|
ὑπέσχησθε, |
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
|
ὑπετάξαμεν |
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως, |
| 16, 4, 53 |
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων
|
ὑπεφαίνετο, |
καὶ
δόξας
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
γὰρ
|
ὑπῄει |
πάντας
δέος
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους |
| 16, 9, 58 |
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ
φίλῳ
νῦν
|
ὑπηκόῳ |
χρήσεται.
Γράφει
δὲ
καὶ
Σύλλαιος |
| 16, 4, 53 |
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ
μετὰ
φρονήσεως
|
ὑπήντησεν |
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
κεχαρισμένως
ἐκείνῳ
καὶ
καθ'
|
ὑπηρεσίαν |
ἀνέγραφεν,
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν |
| 16, 4, 53 |
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον,
οὐχ
|
ὑπηρεσίαν, |
οὐ
τρυφήν,
ἀλλὰ
καὶ
γάμους |
| 16, 8, 57 |
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
τῶν
|
ὑπηρετῶν |
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
τὸ |
| 16, 9, 58 |
αὐλήν,
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
|
ὑπισχνούμενος. |
Ὁ
δὲ
τῷ
μὴ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ἀγγέλλει
τῷ
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
τούτους
|
ὑπὸ |
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς |
| 16, 9, 58 |
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν
Ὀβόδαν
|
ὑπὸ |
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ |
| 16, 8, 57 |
ἡδέως
μὲν
ἂν
καὶ
χεῖρον,
|
ὑπὸ |
δὲ
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
|
ὑπὸ |
Καίσαρος.
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πόσων
καὶ
τίνων
δωρεῶν
|
ὑπὸ |
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα,
δέον |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
|
ὑπὸ |
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων |
| 16, 4, 53 |
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν
ἁγιώτατον
|
ὑπὸ |
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι.
Τί |
| 16, 10, 59 |
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
δὲ
|
ὑπὸ |
σοῦ
τιμώμενος
τῷ
μεγέθει
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν
|
ὑπό |
τε
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ
βασιλικῆς |
| 16, 7, 56 |
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
|
ὑπό |
τε
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
|
ὑπό |
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
ἣν |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ
|
ὑπὸ |
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
τῶν
ἐλπίδων |
| 16, 3, 52 |
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι
προπετεῖς
εὐγενὲς
|
ὑπὸ |
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
πάτριον,
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν,
ὡς
|
ὑπό |
τινων
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς |
| 16, 6, 55 |
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι
μοι
|
ὑπὸ |
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
ἐν |
| 16, 6, 55 |
τε,
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς
|
ὑπὸ |
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
|
ὑπὸ |
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων. |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
|
ὑπὸ |
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε
νεανίσκον |
| 16, 2, 51 |
μηδ'
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
|
ὑπὸ |
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ |
| 16, 6, 55 |
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
|
ὑπὸ |
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
|
ὑπὸ |
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ὅτι
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν
|
ὑπὸ |
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν |
| 16, 3, 52 |
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
|
ὑπὸ |
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα |
| 16, 8, 57 |
προπετείας
εἴληφεν
ἐν
τοῖς
κακοῖς
|
ὑπὸ |
τῶν
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πατέρα
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
|
ὑπὸ |
χαλεπότητος
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἡλικίαν
νέος
ἔτι
καὶ
καλός.
|
ὑπὸ |
χρείας
οὖν
τινος
ἐλθὼν
ὡς |
| 16, 2, 51 |
ἔν
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν
|
ὑποδεχόμενος |
αὐτὸν
καὶ
μετὰ
τοῦ
τὰς |
| 16, 11, 60 |
πάνθ'
ὅσα
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
|
ὑποδυόμενα |
δι'
ἡσυχίας
ἦν,
αὐτὸς
ὑπ' |
| 16, 3, 52 |
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν
ἔσχεν
|
ὑπόθεσιν |
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν |
| 16, 1, 50 |
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
|
ὑπόθεσιν |
τοῦ
δέους
εἰς
τὴν
κατ' |
| 16, 7, 56 |
ἔξω
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν
δὲ
|
ὑπόθεσιν |
ὑποψίας
καὶ
μίσους
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει |
| 16, 1, 50 |
οὗ
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
|
ὑποκατεσκευάζετο |
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ
φύσει |
| 16, 7, 56 |
τὴν
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν
εὔνοιαν
|
ὑποκρίνασθαι |
καὶ
περὶ
τούτων
λέγειν,
ἃ |
| 16, 4, 53 |
ἀπῄεσαν
καὶ
σὺν
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος
|
ὑποκρινόμενος |
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς.
Ἐν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τρόπου
τὴν
ἐν
τοῖς
γινομένοις
|
ὑπόκρισιν |
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς |
| 16, 10, 59 |
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας
|
ὑπολαβὼν |
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα |
| 16, 5, 54 |
ἔχων
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων
|
ὑπολαμβάνω. |
Φιλότιμος
γὰρ
ὢν
καὶ
τούτου |
| 16, 10, 59 |
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν
|
ὑπολαμβάνων |
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
παρ' |
| 16, 3, 52 |
ἤδη
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
ἐκείνων
|
ὑπολαμβάνων |
ἐν
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
ἦν. |
| 16, 2, 51 |
οὐδὲν
ὧν
δι'
ὑμᾶς
ἔχουσιν
|
ὑπολείπονται. |
Καίτοι
τὰς
μὲν
τούτων
χάριτας |
| 16, 4, 53 |
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
ἂν
|
ὑπομείναιμεν |
ἔτι
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
οὐκ
εἶναι
δυνατόν,
οὐχ
|
ὑπομείνας, |
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν |
| 16, 1, 50 |
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν
|
ὑπομένειν. |
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν. |
| 16, 2, 51 |
Ἡρώδου
προξενούσης
αὐτὴν
ἑστίας.
Τούτων
|
ὑπομιμνήσκοντές |
σε
καὶ
αὐτοῦ
τοῦ
παρόντος |
| 16, 2, 51 |
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
τὸν
βίον
|
ὑπομνήμασιν |
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων |
| 16, 11, 60 |
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
μὲν
|
ὑπονοεῖν, |
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ
Ἄραβες
|
ὑπονοήσαντες |
ἐξ
αὐτοῦ
καὶ
τῷ
Νικολάῳ |
| 16, 4, 53 |
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
|
ὑπόνοιαν |
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν.
Οὐ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
τὴν
|
ὑπόνοιαν |
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
εἰς
|
ὑπόνοιαν |
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
|
ὑπονοιῶν |
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ |
| 16, 8, 57 |
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν
|
ὑπονοουμένων |
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε
καὶ
μίση |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
|
ὑπονοοῦσιν |
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων
|
ὑποπεσεῖν |
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ |
| 16, 4, 53 |
μηδὲν
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν
|
ὑποπτευομένους. |
Εἰ
μὲν
οὖν
εὕροι
λόγον |
| 16, 4, 53 |
καὶ
διὰ
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας
|
ὕποπτον |
ἦν.
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
|
ὕποπτον |
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω |
| 16, 7, 56 |
Μετὰ
τοῦτο
ὁ
μὲν
Ἄραψ
|
ὕποπτος |
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ
δύο |
| 16, 10, 59 |
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
τοῦτο
δι'
ἀνάγκην
|
ὑπόπτου |
καὶ
δυσχεροῦς
ὄντος
αὐτοῖς
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα,
πάντας
|
ὑπόπτους |
εἶναι
τοῦ
πατρὸς
ἐπιβούλους
δοκεῖν. |
| 16, 10, 59 |
τι
προστεθῆναι
κατ'
ὀργὴν
ὧν
|
ὑπόπτως |
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
Οὐ
μὴν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
τὸ
τελευταῖον
|
ὑποστῆναι |
καὶ
διαπράξασθαι,
φονώσης
καὶ
δυσμετακινήτου |
| 16, 4, 53 |
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι'
ἃς
οὐδεμίαν
|
ὑποστολὴν |
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν
οὖν |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδης
καὶ
πάλιν
εἰς
Ἰουδαίαν
|
ὑποστρέφει. |
~(Γενομένῳ
δὲ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
|
ὑποσυγχυνόμενον, |
ἀγωνία
τε
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει |
| 16, 5, 54 |
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς
|
ὑποτεταγμένοις. |
Τὰ
γὰρ
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα |
| 16, 5, 54 |
συνειδὼς
ἐφ'
οἷς
ἠδίκει
τοὺς
|
ὑποτεταγμένους |
μισούμενον
ἑαυτὸν
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις,
ἀλλὰ
|
ὑπουργίαν |
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς |
| 16, 8, 57 |
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
|
ὑποψία |
τε
καὶ
μίση
πρὸς
ἅπαντας |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τούτους
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
|
ὑποψίαις |
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες |
| 16, 7, 56 |
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς
|
ὑποψίαις |
καὶ
χείρων
ἀεὶ
γινόμενος
ἅπασιν |
| 16, 8, 57 |
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
|
ὑποψίαν |
καθίστη.
τοῦ
γὰρ
Ἡρώδου
χαλεπῶς |
| 16, 7, 56 |
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
|
ὑποψίαν; |
Πότερον
δὲ
λόγον
εἰς
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ᾧ
τὸ
προπετὲς
ἑκάτεροι
τῆς
|
ὑποψίας |
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ
πλείονι
περὶ
ἀλλήλους |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς
|
ὑποψίας |
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
αὐτὴ
μὲν |
| 16, 1, 50 |
Ἐν
μέντοι
τῷ
τότε
πάσης
|
ὑποψίας |
καὶ
διαβολῆς
μείζονι
χρώμενος
ὁ |
| 16, 7, 56 |
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν
δὲ
ὑπόθεσιν
|
ὑποψίας |
καὶ
μίσους
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ᾤετο,
κατὰ
τῆς
τῶν
παίδων
|
ὑποψίας |
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν
Ἀλέξανδρον. |
| 16, 4, 53 |
τί
δεῖ
βλέπειν
μετὰ
τῆς
|
ὑποψίας; |
Τὸ
μὲν
οὖν
φάναι
βασιλείας |
| 16, 2, 51 |
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
|
Ὑρκανίαν. |
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν |
| 16, 6, 55 |
Ῥωμαίων
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
|
Ὑρκανός, |
ἔδοξέ
μοι
καὶ
τῷ
ἐμῷ |
| 16, 7, 56 |
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι
τάχιον
ὡς
|
Ὑρκανὸς |
ὁ
πρὸ
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας |
| 16, 7, 56 |
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν
χρήματα
καθάπερ
|
Ὑρκανὸς |
οὐχ
εὗρεν,
κόσμον
δὲ
χρυσοῦν |
| 16, 6, 55 |
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ
|
Ὑρκανοῦ |
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου,
τά
τε |
| 16, 4, 53 |
ταῖς
διαλλαγαῖς.
Ἐν
δὲ
ταῖς
|
ὑστέραις |
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα |
| 16, 5, 54 |
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
|
ὑστερεῖν |
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων. |
| 16, 4, 53 |
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
παισὶν
οὐχ
|
ὑστέρησεν |
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον, |
| 16, 10, 59 |
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
|
ὕστερον |
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
δ'
εἰς
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
|
ὕστερον |
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν |
| 16, 3, 52 |
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ
ἐν
|
ὑστέρῳ |
καὶ
τελέως
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐδόκει
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν
|
ὑστέρῳ |
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως |
| 16, 2, 51 |
δίκαια
μόνον
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
|
ὑφ' |
ὑμῶν
δεδομένα
πρότερον.
Ἔτι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
|
ὑφῃρημένοι |
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ |
| 16, 6, 55 |
ἐχρῶντο
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
|
ὑψίστου, |
τά
τε
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν |