| Lv., Chap., Par. |
| 16, 9, 58 |
δὲ
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
|
Νάκεβον |
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δευτέρου,
τότε
μόλις
ἀμυνομένου
|
Νάκεβον |
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ
περὶ |
| 16, 9, 58 |
ἣν
ὀλίγοι
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
|
Νάκεβος |
δὲ
ὁ
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς |
| 16, 9, 58 |
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου
|
Νακέβου |
μάχη
γίνεται,
καθ'
ἣν
ὀλίγοι |
| 16, 5, 54 |
ὅτι
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ
|
ναοῖς |
ἢ
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ἁγιώτατον
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
|
ναὸν |
εἰσιέναι.
Τί
δ'
εἰ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τινα
προαιρούμενος
εἰς
ἱερὰ
καὶ
|
ναοὺς |
ἄγει.
Τὸ
δ'
ἡμέτερον
ἤδη |
| 16, 5, 54 |
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
|
ναυπηγίαν. |
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ |
| 16, 2, 51 |
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη
ταῖς
|
ναυσὶ |
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη
πολλαί |
| 16, 6, 55 |
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
τῷ
Καίσαρος
|
ναῷ. |
(Καῖσαρ
Νωρβανῷ
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ
καὶ
|
νεανικαὶ |
φιλοτιμίαι,
καὶ
τὸ
κτείναντα
φανερῶς |
| 16, 10, 59 |
τὴν
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς
|
νεανίσκοις. |
~(Εἰς
δὲ
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες |
| 16, 4, 53 |
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς
|
νεανίσκοις. |
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ |
| 16, 10, 59 |
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν
χρήματα
τοῖς
|
νεανίσκοις |
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν |
| 16, 8, 57 |
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη
τὸν
|
νεανίσκον |
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
|
νεανίσκον |
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε
|
νεανίσκον |
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ |
| 16, 8, 57 |
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
ὁ
|
νεανίσκος |
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον |
| 16, 11, 60 |
τε
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
|
νεανίσκος |
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
ἀνῴμωξεν.
Ἦν
δὲ
καὶ
τοῦ
|
νεανίσκου |
δάκρυα
καὶ
τῶν
παρόντων
ὀδυνηρά |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἀπελύοντό
τινες
τὰς
τοῦ
|
νεανίσκου |
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ |
| 16, 8, 57 |
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς
καὶ
τοῦ
|
νεανίσκου |
καὶ
συναλγῶν
ἀνδρὶ
φίλῳ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ
|
νεανίσκου |
καὶ
Φερώραν
Ἀρχέλαος
διαλλάξας
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
Εὑρέθη
δὲ
καὶ
γράμματα
τοῦ
|
νεανίσκου |
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς |
| 16, 11, 60 |
ἂν
εἰκότως,
εἴτε
εἰς
τοὺς
|
νεανίσκους |
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς
μὲν
|
νεανίσκους, |
εἰ
καὶ
πόρρω
τῆς
ἐπ' |
| 16, 11, 60 |
τί
τὸ
πραττόμενόν
ἐστιν;
Δύο
|
νεανίσκους |
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
εἰς |
| 16, 4, 53 |
διαβολῆς
καὶ
τὸ
περὶ
τοὺς
|
νεανίσκους |
ἐν
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
σωμάτων |
| 16, 11, 60 |
καταδεδικάσθαι
τὴν
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς
|
νεανίσκους. |
Κἀκεῖθεν
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν |
| 16, 10, 59 |
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
|
νεανίσκους |
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ
συμφέρειν
αὐτοῖς |
| 16, 8, 57 |
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
|
νεανίσκῳ |
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ
μηδὲν |
| 16, 7, 56 |
δύσνουν
δὲ
τὴν
παῖδα
τῷ
|
νεανίσκῳ |
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ'
ἐκείνη
τῇ |
| 16, 3, 52 |
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
παρὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
|
νεανίσκων |
εἴα
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν
καὶ
τῶν
|
νεανίσκων |
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν
δὲ
|
νεανίσκων |
ἤδη
μὲν
καὶ
λέγοντος
δάκρυα |
| 16, 3, 52 |
ἐχόντων
δέ
τι
καὶ
τῶν
|
νεανίσκων |
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
εἰς
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ
πᾶν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
τῶν
|
νεανίσκων |
οὐδὲ
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἐλέγχους
τοὺς
κατὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν |
| 16, 4, 53 |
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ'
ὅτι
καὶ
|
νεκρὰ |
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
τῶν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
ἀνθρώπους
τρέφων
καὶ
χώραν
ἔδωκε
|
νέμεσθαι |
καὶ
τὰ
κέρδη
τῶν
λῃστῶν |
| 16, 2, 51 |
δέ,
ὡς
τὴν
χώραν
αὐτῶν
|
νεμόμενοι |
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
εἴη
διασπείροντες
οἱ
τὸν
Τράχωνα
|
νεμόμενοι |
τῆς
τε
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς
τὴν
γῆν
|
νενευκόσιν, |
ἡ
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο, |
| 16, 4, 53 |
ἐλπίδων
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ
|
νενεωτέριστο |
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ |
| 16, 1, 50 |
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
|
νενοηκότος. |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα |
| 16, 2, 51 |
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς
δὲ
οὐ
|
νενόηται |
τιμή;
ποία
δὲ
χρεία
μὴ |
| 16, 8, 57 |
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ
τὸ
|
νενοσηκὸς |
τῆς
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας
κατέμαθεν, |
| 16, 4, 53 |
τῷ
βασιλεύοντι
παῖδες
εἰ
εἰσὶν
|
νέοι |
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα,
πάντας |
| 16, 2, 51 |
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
τε
ταῖς
|
νεοκτίστοις |
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ
μετὰ |
| 16, 8, 57 |
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
λέγων
|
νέον |
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι, |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
παράγει
|
νέον |
ὄντα
καὶ
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει |
| 16, 7, 56 |
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
ἡλικίαν
|
νέος |
ἔτι
καὶ
καλός.
ὑπὸ
χρείας |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό
τε
|
νεότητος |
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ
τὰ |
| 16, 4, 53 |
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό
τε
|
νεότητος |
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ |
| 16, 4, 53 |
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος
εἰς
|
νέους |
αἰτία,
καὶ
τὸ
προστιθέναι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
Ἐκεῖνος
δὲ
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ
|
νεύμασιν |
καὶ
βλέμμασιν
οὐκ
ἄδηλοι
τῆς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ἡ
κακοήθεια
καὶ
τοσοῦτο
|
νέφος |
ἐπάγοι
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ'
ὅτε
|
νεῶν |
ἔδει
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί |
| 16, 2, 51 |
βόρειον
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
|
νεῶν. |
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους |
| 16, 11, 60 |
τις
αἰτίαν
ὑπό
τε
αὐθαδείας
|
νεωτερικῆς |
καὶ
βασιλικῆς
οἰήσεως,
ὅτι
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο
πολλὰ
καὶ
|
νεωτέρων |
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ
τὸν
χρόνον |
| 16, 8, 57 |
τὸ
βασίλειον,
εἷς
τις
τῶν
|
νεωτέρων |
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο, |
| 16, 10, 59 |
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν,
|
νικᾶσθαι |
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος
τῷ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὸ
δυσπαράκλητον
τοῦ
τρόπου,
|
νικηθήσεται |
θηριώδη
δοκεῖν
καὶ
πάσης
μετριότητος |
| 16, 2, 51 |
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
|
Νικόλαον |
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων |
| 16, 10, 59 |
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι
|
Νικόλαον, |
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
Καίσαρα, |
| 16, 9, 58 |
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
|
Νικόλαος. |
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ
περὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
|
Νικόλαος |
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
πολυτελὲς
τῇ
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ
|
Νικόλαος |
ὁ
κατ'
αὐτὸν
ἱστοριογράφος
μέμνηται |
| 16, 10, 59 |
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας
ὁ
|
Νικόλαος |
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων |
| 16, 10, 59 |
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
ὁ
|
Νικόλαος |
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη
καὶ
μάλιστα |
| 16, 2, 51 |
αὐτῷ
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς
ὁ
|
Νικόλαος |
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι |
| 16, 2, 51 |
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ
|
Νικολάου |
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων |
| 16, 11, 60 |
εἰς
Τύρον,
καὶ
τοῦ
τε
|
Νικολάου |
πλεύσαντος
ὡς
αὐτὸν
ἐκ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
περὶ
τὴν
|
Νικολάου |
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν
τρόπον. |
| 16, 10, 59 |
ὑπονοήσαντες
ἐξ
αὐτοῦ
καὶ
τῷ
|
Νικολάῳ |
προσελθόντες
τὰς
ἀδικίας
ἁπάσας
ἐμήνυον |
| 16, 5, 54 |
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν.
|
Νικοπολίταις |
δὲ
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν |
| 16, 7, 56 |
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ
|
νικῴην |
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε
ἀμυνόμενος |
| 16, 1, 50 |
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ
φύσει
χρόνῳ
|
νικώμενον. |
Ἐν
μέντοι
τῷ
τότε
πάσης |
| 16, 11, 60 |
ταχὺ
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν
τοῦ
|
νικῶντος |
αὐτὸν
πάθους
ἀσεβείας
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου |
| 16, 7, 56 |
τῆς
σῆς
ἀσεβείας
ἦν
καὶ
|
νοῆσαι |
καὶ
διαβαλεῖν;
Ἔρρε
κάκιστος
εἰς |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε
|
νοῆσαι |
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος
οὔτε
συσκευάσασθαι, |
| 16, 7, 56 |
ὡς
τοιαῦτα
μὲν
περὶ
ἡμῶν
|
νοῆσαι, |
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ |
| 16, 11, 60 |
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
|
νοήσας |
τινὰ
ταύτην
τῶν
κακῶν
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
|
νομάς |
τε
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον |
| 16, 2, 51 |
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
μὴ
|
νομίζοιεν |
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
οἱ
|
νομιζόμενοι |
μᾶλλον
ὡς
ἂν
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 2, 51 |
θυσίας
τὰς
ἑορτάς,
ἃς
τοῖς
|
νομιζομένοις |
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ
οἶδ'
ὅτι |
| 16, 8, 57 |
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
|
νομίζοντες |
μέν,
εἰ
φθάσας
ἕτερος
τὸν |
| 16, 5, 54 |
τινα
καὶ
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ
|
νομίζουσιν |
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ' |
| 16, 11, 60 |
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
τῇ
προαιρέσει
|
νομίζων |
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
ἐν |
| 16, 6, 55 |
οὗ
πλεῖστον
οἱ
παρ'
ἡμῖν
|
νόμοι |
λόγον
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς,
εἰ |
| 16, 1, 50 |
τοιαύτης
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
γὰρ
οἱ
|
νόμοι |
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
οὐκ |
| 16, 6, 55 |
συγκεχωρηκέναι
αὐτοῖς
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
|
νόμοις |
καὶ
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς
τε,
ἃς |
| 16, 2, 51 |
ἐπηρείας
ἔλεγον,
ἃς
ἐπηρεάζοντο
μήτε
|
νόμοις |
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας
τε |
| 16, 6, 55 |
θεσμοῖς
κατὰ
τὸν
πάτριον
αὐτῶν
|
νόμον, |
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως |
| 16, 11, 60 |
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ
πάτριον
|
νόμον |
κελεύειν,
εἴ
του
κατηγορήσαντες
οἱ |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
|
νόμον |
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
ὃν |
| 16, 2, 51 |
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ
|
νόμου, |
μελέτην
ὥσπερ
ἄλλου
τινὸς
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ὧν
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
|
νόμου |
πάντα
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτρεψάντων
κατὰ
τοὺς
οἰκείους
ζῆν
|
νόμους. |
Τοιαῦτα
καταβοώντων
παρεστήσατο
μὲν
ὁ |
| 16, 5, 54 |
γε
μὴν
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
|
νόμῳ |
πρὸς
πάντα
τὰ
τοιαῦτα
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἡμῶν
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
|
νόμῳ. |
Τῶν
δὲ
ἄλλων
δύο
τὸν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πάγην
ἐπὶ
τοὺς
ἐχθροὺς
|
νοοῦντες |
καὶ
συναλισκόμενοι
τῇ
πείρᾳ,
καθ' |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
|
νουθεσίᾳ |
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
λόγον |
| 16, 3, 52 |
ἐκ
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
εἰς
|
νουθεσίαν |
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
|
νουθετεῖν |
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα, |
| 16, 11, 60 |
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
|
νουθετήσαντα |
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
περὶ
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
|
νουθετῶν |
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
δὲ
τῇ
δούλῃ
τὸν
|
νοῦν |
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης |
| 16, 7, 56 |
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
|
νοῦν |
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων
δ' |
| 16, 8, 57 |
Εἰ
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν
|
νοῦν, |
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
ἣν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
ὁ
περιττὸς
ἐκεῖνος
|
νοῦς, |
ᾧ
πολλὰ
καὶ
μεγάλα
κατώρθους; |
| 16, 8, 57 |
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ
ψυχὴ
καὶ
|
νύκτα |
καὶ
ἡμέραν
πρὸς
τούτῳ
γινομένη |
| 16, 7, 56 |
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
|
νυκτὸς |
ἀνοίξας
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος |
| 16, 11, 60 |
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ
δὲ
σώματα
|
νύκτωρ |
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ
τε |
| 16, 8, 57 |
τῶν
φίλων,
Σαλώμην
δὲ
καὶ
|
νύκτωρ |
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας |
| 16, 2, 51 |
τὴν
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
|
νῦν |
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
τε |
| 16, 4, 53 |
βασιλέως
παισὶν
οὐχ
ὑστέρησεν
μέχρι
|
νῦν |
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν, |
| 16, 2, 51 |
τὴν
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν
|
νῦν |
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς
πρώτης
τὴν
|
νῦν |
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
εἰ
|
νῦν |
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπείων |
| 16, 2, 51 |
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ
|
νῦν |
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι
|
νῦν |
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ
μιαίνειν
αὐτοῦ |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
τὸ
|
νῦν |
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
παιδείαν |
| 16, 7, 56 |
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ
|
νῦν |
ἤδη
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 4, 53 |
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ
|
νῦν |
ἥλιος,
ὃν
τί
δεῖ
βλέπειν |
| 16, 2, 51 |
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
|
νῦν |
ἡμῶν
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν. |
| 16, 4, 53 |
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ
μετωνομασμένῃ
|
νῦν |
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα
τῆς |
| 16, 2, 51 |
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν
|
νῦν |
τὸ
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων
γένος |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ
φίλῳ
|
νῦν |
ὑπηκόῳ
χρήσεται.
Γράφει
δὲ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἔστιν
αὐτοῖς
πάτριον,
ἐνέτυχόν
μοι
|
νῦν, |
ὡς
ὑπό
τινων
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι |
| 16, 5, 54 |
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ
ταῖς
|
νυξὶ |
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
Ἀραβίας
βασιλεὺς
Ὀβόδας
ἀπράγμων
καὶ
|
νωθὴς |
τὴν
φύσιν,
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ἐκεῖ
Ἰουδαίοις
κελεύω.
(Γάιος
|
Νωρβανὸς |
Φλάκκος
ἀνθύπατος
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
χαίρειν. |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τῷ
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ
|
Νωρβανῷ |
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ' |