Lv., Chap., Par.
16, 4, 53	οὔτε γῆ βάσιμος οὔτε πλωτὴ	θάλαττα	μετὰ τοιοῦτον ἔργον; ἡ δὲ
16, 10, 59	ὡς τοῦ μὲν Συλλαίου καταγνῶναι	θάνατον,	Ἡρώδῃ δὲ διαλλάττεσθαι μετάνοιαν ἐφ'
16, 7, 56	ὅς γε καὶ τὸν Μαριάμμης	θάνατον	καὶ τῶν παίδων αὐτῆς οὕτως
16, 11, 60	ὧν αὐτὸς τοσαυτάκις ἤδη κατέγνωκας	θάνατον;	Οὐκ ἐννοεῖς, ὅτι καὶ τῶν
16, 4, 53	τῆς βασιλείας ἐνθυμούμενος συγκαταλογίζεται τὸν	θάνατον	τοῦ γεγεννηκότος, μεθ' ὃν ἄλλως
16, 1, 50	πατρὶ διὰ τὸν τῆς μητρὸς	θάνατον,	ὡς μηδὲ ὅσιον εἶναι δοκεῖν
16, 8, 57	τῶν μὲν δεσμά, τῶν δὲ	θανάτους,	τῶν δὲ τὸ ταῦτα μέλλειν
16, 3, 52	καταλιπεῖν, ὃς δυνήσεται τιμωρῆσαι τῷ	θανάτῳ	τῆς δι' αὐτὴν ἀνῃρημένης, ἐχόντων
16, 3, 52	Οἱ γὰρ οὕτως ἀχθόμενοι τῷ	θανάτῳ	τῆς μητρός, ἐπειδὴ κἀκείνην καὶ
16, 11, 60	δοκεῖν ἢ καταδεδικάσθαι τὴν ἐπὶ	θανάτῳ	τοὺς νεανίσκους. Κἀκεῖθεν μὲν εὐθὺς
16, 11, 60	Οὐολόμνιος δὲ ἄντικρυς ἔφη κολάζειν	θανάτῳ	τοὺς οὕτως ἀσεβήσαντας εἰς τὸν
16, 2, 51	τις αὐτοὺς ἔροιτο δύο τούτων	θάτερον	ἐθέλοιεν ἂν ἀφαιρεθῆναι, τὸ ζῆν
16, 7, 56	τὴν ἑαυτῆς θυγατέρα συνοικοῦσαν Ἀριστοβούλῳ	θατέρῳ	τῶν νεανίσκων εἴα τῇ τοῦ
16, 10, 59	ἀσφαλεστέραν, ἀλλὰ καὶ τούτους ἀπολέσθαι	θᾶττον	Ἀντιπάτρου τῷ πλήθει τοὺς ἰδίους
16, 2, 51	κατασκευάσματος, ἐνετέλλετο μὴ περιορᾶν, ἀλλὰ	θᾶττον	ἐγείρειν ἀποκαθιστάντας τῇ πόλει τὸν
16, 8, 57	πάντας ἐπὶ ταὐτὸν ἥκειν τοὺς	θᾶττον	ἐκεῖνον ἐκποδὼν ποιησαμένους ἄδειαν τῆς
16, 8, 57	φίλοις τὸν Ἀλέξανδρον ἀξιοῦντα κληθῆναι	θᾶττον	ὑπὸ Καίσαρος. Ἔχειν γὰρ αὐτῷ
16, 5, 54	~(Τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις ἐπέρχεται	θαυμάζειν	τὸ διεστὸς τῆς ἐν τῇ
16, 3, 52	τῷ μηδὲ τὰ τῆς βασιλείας	θαυμαζόμενα	κεκτῆσθαι. (Ταρασσόμενος δὲ καὶ διακείμενος
16, 10, 59	καὶ τῶν παρόντων ὀδυνηρά τις	θέα,	μέχρι πλείονος οὐδὲ ἐφ' οἷς
16, 5, 54	ἡμέραις ἐχούσης τὰς ἀπὸ τῶν	θεαμάτων	ψυχαγωγίας, ἐν δὲ ταῖς νυξὶ
16, 4, 53	μὲν ἐδωρεῖτο Καίσαρα τριακοσίοις ταλάντοις	θέας	τε καὶ διανομὰς ποιούμενον τῷ
16, 1, 50	Καίσαρί τε συντυχεῖν ὁρμηθεὶς καὶ	θεάσασθαι	τοὺς παῖδας ἐν τῇ Ῥώμῃ
16, 1, 50	τὰ κοινὰ τῶν ἀρχομένων ὀλιγώρως	θεῖναι	τὴν τιμωρίαν νενοηκότος. Ταῦτα μὲν
16, 6, 55	εὐσεβείας ἕνεκα τῆς πρὸς τὸ	θεῖον	ἀΝακομιδῆς συμπορευομένους ποιεῖν ἀνεμποδίστως. ᾔτουν
16, 2, 51	τῶν συγχωρούντων εἶναι. τὸ γὰρ	θεῖον,	εἰ χαίρει τιμώμενον, χαίρει τοῖς
16, 7, 56	ἦσαν οὗτοι καὶ πράττειν ὅσα	θέλοιεν	καὶ πρὸς δύσνοιαν ἄγειν τὸν
16, 6, 55	εἰδῆτε, ὅτι Καῖσαρ κἀγὼ οὕτως	θέλομεν	γίνεσθαι. (Οὐδὲν ἧττον καὶ Ἰούλιος
16, 4, 53	ἔχοντα τὸν πατέρα; τί καὶ	θέλοντες;	εἰ μὲν εἰσὶν ἡμῖν τιμαὶ
16, 4, 53	πάντας ἐλευσομένης. Ἐκείνου δὲ ἤδη	θέλοντος	αὐτὸ ποιεῖν οὐκ ἐπιτρέψειν ἔφη
16, 8, 57	κακῶν Ἀλέξανδρος ἐκ φιλονεικίας ἐπιρρῶσαι	θέλων	εἰς μὲν ἄρνησιν οὐκ ἐτράπετο,
16, 4, 53	ἂν λύσειεν ὁ ἀκοῦσαι μὴ	θέλων;	ἐλαλήσαμέν τι μετὰ παρρησίας. Οὐκ
16, 8, 57	ταραχῆς, ἧκεν οὐκ ἐν παρέργῳ	θέμενος	τὰ πράγματα. Καὶ καταλαβὼν οὕτως
16, 2, 51	ἑορτάς, ἃς τοῖς νομιζομένοις προσάγουσι	θεοῖς,	εὖ οἶδ' ὅτι πάντα μᾶλλον
16, 6, 55	ἔχοντες καὶ τῶν εἰς τὸν	θεὸν	τιμῶν. Ποιοῦμαι δὲ πολλάκις αὐτῶν
16, 6, 55	καθὼς ἐχρῶντο ἐπὶ Ὑρκανοῦ ἀρχιερέως	θεοῦ	ὑψίστου, τά τε ἱερὰ Εἶναι
16, 2, 51	ἀσεβοῦντες, εἴτε τῶν οἰκείων εἰς	θεοὺς	ὁσίων ἀμελοῖεν, εἴτε τὰ οἰκεῖα
16, 7, 56	λόγους ὀψὲ τῆς ὥρας περὶ	θεραπείαν	τοῦ σώματος ἐγένετο. Τοιαύτης δὲ
16, 5, 54	κρείττονας, τούτοις καὶ αὐτὸς ἠξίου	θεραπεύεσθαι	καὶ τὸ κάλλιστον ὧν ᾤετο
16, 11, 60	πολλάκις αὐτὸν ὁ Τίρων, ὁπόταν	θεραπεύῃ	βασιλέως ξυρῷ τὸν λαιμὸν ἀποτέμνειν.
16, 5, 54	εἴ τις ἢ λόγῳ μὴ	θεραπεύοι	τὸ δοῦλον ἐξομολογούμενος ἢ δόξειεν
16, 3, 52	οἱ κἀκεῖνον ἐφ' οἷς ἠλπίκει	θεραπεύοντες	καὶ τὸν Ἡρώδην ἐκ τοῦ
16, 10, 59	δοίη βασιλικὰς καὶ τοῖς Ἀλέξανδρον	θεραπεύουσιν	ὅπλα κελεύοντος ἐκείνου. ~(Μετὰ τούτους
16, 6, 55	τοὺς Ἰουδαίους χρῆσθαι τοῖς ἰδίοις	θεσμοῖς	κατὰ τὸν πάτριον αὐτῶν νόμον,
16, 10, 59	τῆς Ἀλεξάνδρου χειρός. Τελέσαντες σὺν	θεῷ	εἰπεῖν ἃ προεθέμεθα πάντα ἥξομεν
16, 2, 51	σὺν εὐφημίαις. Ἀγρίππας δὲ τῷ	θεῷ	μὲν ἑκατόμβην κατέθυσεν, ἑστιᾷ δὲ
16, 2, 51	ἐπήρειαν, χρήματα μὲν ἃ τῷ	θεῷ	συμφέρομεν ἐπώνυμα διαφθείροντες καὶ φανερῶς
16, 2, 51	εὐμενής, ὡς δὲ ἀπέδωκας τῷ	θεῷ	τέλεια θύματα τιμῶν αὐτὸν ἐπὶ
16, 10, 59	ἠσεβημένου δὲ μετὰ τῶν ἄλλων	θεῶν	καὶ τοῦ σοῦ, Καῖσαρ, ὀνόματος;
16, 5, 54	τὴν πόλιν ὄχλου πλείονος κατὰ	θεωρίαν	καὶ πρεσβείας, ἃς ἔπεμπον οἱ
16, 7, 56	τε χωρεῖν καὶ κατὰ τὰς	θήκας,	ἐν αἷς ἦν τοῦ Δαυίδου
16, 11, 60	ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν, εἴ που	θηρᾶν	ἢ γυμνάζεσθαι τὰ πολέμων ἢ
16, 5, 54	τὸ δυσπαράκλητον τοῦ τρόπου, νικηθήσεται	θηριώδη	δοκεῖν καὶ πάσης μετριότητος ἀλλότριον.
16, 10, 59	Ἡρώδην Ἀλέξανδρος, ἐπεὶ περὶ κυνηγέσιον	θηρίων	διώκων προλάβοι. Δυνατὸν γὰρ εἶναι
16, 5, 54	δὲ πολὺ πλῆθος μονομάχων καὶ	θηρίων	ἵππων τε δρόμον καὶ τὰ
16, 4, 53	τρόπῳ παραλαβεῖν. Ὁ δ' οὐδὲ	θνήσκων	ἐξ ἀνάγκης μᾶλλον ἢ κρίσει
16, 3, 52	μητρὸς αὐτῶν εἰς ἀπόνοιαν καὶ	θράσος	λαμβανούσης μηδένα τῶν ἐξ ἐκείνης
16, 3, 52	ἀναφέρων, οἰόμενος δὲ παραιρήσεσθαι τοῦ	θράσους	τοὺς ἐκ Μαριάμμης καὶ μᾶλλον
16, 3, 52	δέ τι καὶ τῶν νεανίσκων	θρασὺ	καὶ δύσνουν εἰς τὸν γεγεννηκότα
16, 3, 52	ἀεὶ τὰ μειράκια καὶ τὸ	θρασὺ	καταλογιζόμενοι βίαιον ἔσεσθαι πρὸς τὸν
16, 11, 60	προτέρῳ χαλεπὸν μὲν ἀλλ' οὔτε	θρασὺν	οὔτε προπετῆ πρὸς τὴν ἀπώλειαν
16, 4, 53	δὲ τῶν ἀρχομένων εὐσέβεια καὶ	θρησκεία	τοῦ παντὸς ἔθνους ἠνέσχετο ἂν
16, 1, 50	ἐκεῖνοι ποιεῖν ἁμαρτία πρὸς τὴν	θρησκείαν	ἦν, οὐ κόλασις τῶν ἁλισκομένων,
16, 6, 55	ἀλλὰ καὶ συνεργούμεθα τὰ τῆς	θρησκείας	ἔχοντες καὶ τῶν εἰς τὸν
16, 2, 51	συναλλαγμάτων, ἀλλὰ κατ' ἐπήρειαν τῆς	θρησκείας,	ἣν συνίσασιν ἡμῖν, μῖσος οὐ
16, 1, 50	ἐζεύγνυεν, Ἀριστοβούλῳ μὲν τὴν Σαλώμης	θυγατέρα	Βερενίκην, Ἀλεξάνδρῳ δὲ τὴν Ἀρχελάου
16, 7, 56	τὸν Ἀλέξανδρον ἔχοντα τὴν Ἀρχελάου	θυγατέρα	Γλαφύραν, ὡς ἐδηλώσαμεν, Σαλώμης ἔφη
16, 7, 56	κἀκ τοῦ πρὸς τὴν ἐκείνης	θυγατέρα	δοκεῖν ὑπερηφανώτερον διακεῖσθαι. Συνῴκει μὲν
16, 7, 56	ὡμολόγει λήψεσθαι τὴν δευτέραν αὐτοῦ	θυγατέρα	καὶ τριακοστὴν ἡμέραν συνέθετο τοῦ
16, 4, 53	δὲ τὴν Ἀρχελάου τοῦ βασιλέως	θυγατέρα	συνοικίσας, τὸ δὲ μέγιστον οὐδ'
16, 7, 56	ἐκ Μαριάμμης οὐδὲ τὴν ἑαυτῆς	θυγατέρα	συνοικοῦσαν Ἀριστοβούλῳ θατέρῳ τῶν νεανίσκων
16, 7, 56	ἣν εἶχε γυναῖκα, λαμβάνειν δὲ	θυγατέρα	τὴν βασιλέως εἰκότως ὑπ' ἐκείνου
16, 4, 53	Ἀλέξανδρον, ὃς εἶχεν αὐτοῦ τὴν	θυγατέρα,	τῆς αἰτίας ἀπολελύσθαι, δωρεάς τε
16, 7, 56	γυναῖκες, ἡ μὲν Ἀλεξάνδρῳ συνοικοῦσα	θυγάτηρ	Ἀρχελάου Γλαφύρα μῖσος εἶχεν εἰς
16, 8, 57	Ἡρώδην, ἀγωνιῶν τε ὑπὲρ τῆς	θυγατρὸς	καὶ τοῦ νεανίσκου καὶ συναλγῶν
16, 7, 56	καὶ τῆς τοῦ βασιλέως ἐγγυηθείσης	θυγατρὸς	τὴν μὲν ὑπερηφανῆσαι, πρὸς δὲ
16, 8, 57	Ἀλέξανδρον, καὶ μηδ' ἂν τῆς	θυγατρὸς	φείσασθαι, εἴ τι συνειδυῖα τούτῳ
16, 2, 51	δὲ ἀπέδωκας τῷ θεῷ τέλεια	θύματα	τιμῶν αὐτὸν ἐπὶ τελείαις εὐχαῖς,
16, 11, 60	τῆς αἰτίας ἐτετάρακτο καὶ μέγιστα	θυμοῦ	καὶ ἀγριότητος ἐνεδίδου σημεῖα, τούς
16, 8, 57	ὁμολογοῦντα. Ὠφελήσειν γὰρ οὕτως τοῦ	θυμοῦ	τὸ περιττόν, αὐτὸς δὲ συλλήψεσθαι
16, 5, 54	χρημάτων προσόδους καταστήσας καὶ πρὸς	θυσίας	καὶ τὸν ἄλλον κόσμον ἐσεμνοποίησεν
16, 2, 51	πάτρια ἔθη τὰς πομπὰς τὰς	θυσίας	τὰς ἑορτάς, ἃς τοῖς νομιζομένοις

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/11/2007