| Lv., Chap., Par. |
| 16, 11, 60 |
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
|
ἤ |
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο, |
| 16, 4, 53 |
πᾶν,
ὅσον
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος
|
ἢ |
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
δύναται,
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ |
| 16, 10, 59 |
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις
|
ἢ |
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
ἐξ
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον
|
ἢ |
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
τἀναντία |
| 16, 4, 53 |
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν
|
ἢ |
γράμματα
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που
θηρᾶν
|
ἢ |
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
ἢ
λέγειν |
| 16, 4, 53 |
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
|
ἢ |
διαφθορὰν
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα
κατὰ |
| 16, 5, 54 |
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
|
ἢ |
δόξειεν
εἰς
τὴν
ἀρχήν
τι |
| 16, 4, 53 |
ὡς
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
|
ἢ |
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
βασιλεῖ.
Καὶ
τί
γὰρ
|
ἢ |
καθάπερ
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ' |
| 16, 4, 53 |
αἱρῆται
τῶν
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν
|
ἢ |
καὶ
διανέμειν
μέρος
ἑκάστῳ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
τὸν
υἱὸν
|
ἢ |
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας |
| 16, 11, 60 |
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν
|
ἢ |
καὶ
τῇ
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν |
| 16, 11, 60 |
πᾶν
τὸ
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
|
ἢ |
καὶ
τὴν
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος |
| 16, 5, 54 |
εἴ
που
μνήμης
εἰς
αὖθις
|
ἢ |
κατὰ
τὸ
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μηκέτι
ἄλλο
τι
δοκεῖν
|
ἢ |
καταδεδικάσθαι
τὴν
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
λαλούμενα,
καὶ
τί
γὰρ
|
ἢ |
καταδίκων
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ
δέος. |
| 16, 2, 51 |
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν
|
ἢ |
καταλῦσαί
τι
τῶν
πατρίων.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
Ἔστι
τις
δῆμος
ἢ
πόλις
|
ἢ |
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον
|
ἢ |
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
|
ἢ |
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει. |
| 16, 5, 54 |
μὴν
τοὺς
οἰκείους,
εἴ
τις
|
ἢ |
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον |
| 16, 5, 54 |
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν
|
ἢ |
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ζῶντας
ὅμως
ἐν
δεσμοῖς
|
ἢ |
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
λόγον
εἰς
τὴν
ψυχὴν
|
ἢ |
ξίφος
εἰς
τὴν
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν |
| 16, 7, 56 |
διελέγετο.
Σαλώμη
δὲ
καὶ
χεῖρον
|
ἢ |
πάλαι
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον
|
ἢ |
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος |
| 16, 8, 57 |
καθ'
ὧν
ἡ
παρρησία
ἐλάττονος
|
ἢ |
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
δῆμος
|
ἢ |
πόλις
ἢ
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων, |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
|
ἢ |
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
|
ἢ |
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
υἱοὺς
καὶ
τί
γὰρ
|
ἢ |
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
|
ἢ |
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 4, 53 |
οὔτ'
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
δ'
ἴσως
|
ἢ |
σοὶ
καλῶς
εἶχεν.
Εἰ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
πατρός,
ὡς
μηδὲ
συμποσίοις
|
ἢ |
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων.
Τοιαῦτα
μὲν |
| 16, 4, 53 |
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
|
ἢ |
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν |
| 16, 6, 55 |
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν
|
ἢ |
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
τε |
| 16, 2, 51 |
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
|
ἢ |
τὰ
πάτρια
ἔθη
τὰς
πομπὰς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
|
ἢ |
τὰ
πλεῖστά
γε
αὐτῶν
οὐ |
| 16, 6, 55 |
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
|
ἢ |
τῇ
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ |
| 16, 3, 52 |
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
|
ἢ |
τοιοῦτο
μέγεθος
τῶν
περὶ
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
|
ἢ |
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 11, 60 |
ἥδιον
ἂν
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
|
ἢ |
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἄλλον
τινὰ
τῆς
Ἀράβων
χώρας
|
ἢ |
τούτους
ἐξῃρημένους
οὔτε
πάντας,
ἀλλ' |
| 16, 7, 56 |
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ
δύο
μῆνας
|
ἢ |
τρεῖς
ἔρχεται
πάλιν
ὡς
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
κατ'
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
|
ἢ |
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν |
| 16, 8, 57 |
οὕτως
ἔχοντα
τὸ
μὲν
ἐπιτιμᾶν
|
ἢ |
φάναι
γενέσθαι
τι
προπετὲς
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
οὐδὲ
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι
|
ἢ |
φίλους,
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος |
| 16, 8, 57 |
ἀληθείαις
συνέστηκεν
ἐπ'
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
|
ἢ |
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν. |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
|
ἢ |
χώραν
ἐν
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς, |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
τὴν
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος,
|
ἦ |
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
|
ᾖ |
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
|
ἡ |
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ |
| 16, 11, 60 |
ἅπασιν
τῶν
παίδων
καὶ
μετέωρος
|
ἡ |
βασιλεία,
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν
τὰ |
| 16, 9, 58 |
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος
|
ἡ |
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου. |
| 16, 2, 51 |
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
|
ἡ |
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ |
| 16, 9, 58 |
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
|
ἡ |
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
δὲ
κατ' |
| 16, 5, 54 |
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ
|
ἡ |
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν
πραττομένων
|
ἡ |
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
δ' |
| 16, 4, 53 |
κατηφείᾳ
πρὸς
τὴν
γῆν
νενευκόσιν,
|
ἡ |
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
|
Ἡ |
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα |
| 16, 7, 56 |
τι
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν,
|
ἡ |
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
τὴν |
| 16, 10, 59 |
μένη
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
|
ἡ |
δὲ
πρὸς
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν, |
| 16, 4, 53 |
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
|
ἡ |
δὲ
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ |
| 16, 7, 56 |
παρ'
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς
λόγους.
|
Ἡ |
δὲ
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν |
| 16, 4, 53 |
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
οὕτως
|
ἡ |
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ |
| 16, 3, 52 |
μὴ
μόνοις
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
|
ἡ |
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ |
| 16, 5, 54 |
τὸν
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν
|
ἡ |
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ |
| 16, 11, 60 |
κρατοίη
δὲ
τὰ
ψεύσματα
καὶ
|
ἡ |
κακοήθεια
καὶ
τοσοῦτο
νέφος
ἐπάγοι |
| 16, 7, 56 |
ἔχοντες.
Αἵ
γε
μὴν
γυναῖκες,
|
ἡ |
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
|
ἡ |
μὲν
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τὰς
αἰτίας
καί,
πάτερ,
εἶπεν,
|
ἡ |
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
πίστιν
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
|
ἡ |
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
τὰ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
|
ἡ |
παρρησία
ἐλάττονος
ἢ
πλείονος
ἐντροπῆς |
| 16, 4, 53 |
οὖν
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας
|
ἡ |
παρρησία,
μακάριον
καὶ
σὲ
πεῖσαι |
| 16, 3, 52 |
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
|
ἡ |
πόλις
τῶν
τοιούτων
λόγων
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τὴν
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
|
ἡ |
πρὸς
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν
|
ἡ |
Σαλώμη.
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει |
| 16, 7, 56 |
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν
γὰρ
|
ἡ |
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
οὖσα |
| 16, 11, 60 |
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
τῶν
ὄχλων
|
ἡ |
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸν
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ
μὲν
|
ἡ |
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ
|
ἡ |
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
μηδένα
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον
|
ἡ |
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ
προτρέπουσα |
| 16, 7, 56 |
πλεῖον
ἥ
τε
σύγχυσις
καὶ
|
ἡ |
τῶν
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα. |
| 16, 3, 52 |
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
|
ἡ |
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
δὲ
|
ἡ |
τῶν
φίλων
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία; |
| 16, 8, 57 |
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
|
ἡ |
ψυχὴ
καὶ
νύκτα
καὶ
ἡμέραν |
| 16, 11, 60 |
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
|
Ἥ |
γε
μὴν
παρολκὴ
καὶ
τὸ |
| 16, 8, 57 |
πείρᾳ,
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
|
Ἥ |
τε
γὰρ
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 11, 60 |
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
τὸ
πάθος,
|
ἥ |
τε
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ
ταύτης |
| 16, 7, 56 |
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
πλεῖον
|
ἥ |
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
ἐν
|
ᾗ |
καὶ
τοῦτο
ἦν
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι |
| 16, 11, 60 |
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν,
ἐν
|
ᾗ |
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα
τούς |
| 16, 11, 60 |
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν
|
ᾗ |
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
μὴ
στρατιὰν
|
ἤγαγεν |
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους |
| 16, 7, 56 |
καί
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ
μεῖζον
|
ἤγαγεν |
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν |
| 16, 5, 54 |
δίκαιον
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
δόξαν
|
ἠγαπηκέναι. |
Διόπερ
οὐκ
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον, |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα
συμφέρειν
|
ἡγεῖτο |
καὶ
τοὺς
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
|
ἡγεμόνα |
Συρίας
Τίτιον
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ |
| 16, 10, 59 |
ποιήσαντος
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς
|
ἡγεμόνας |
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
διακειμένους
στρατιώτας
καὶ
τοὺς
ἀγανακτοῦντας
|
ἡγεμόνας |
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ
τε
ὀνόματι |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παίδων
ἄρχειν,
τούς
τε
|
ἡγεμόνας |
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα
τούς
τε
|
ἡγεμόνας |
καὶ
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
Οὐολόμνιον
τοὺς
τῆς
Συρίας
|
ἡγεμόνας, |
τελευταῖον
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων |
| 16, 10, 59 |
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
τῶν
|
ἡγεμόνων |
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι
τὰ |
| 16, 10, 59 |
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν
σῶν
|
ἡγεμόνων, |
δεδωκυίας
δὲ
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου |
| 16, 11, 60 |
(Γενομένων
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν
|
ἡγεμόνων |
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους
τῶν |
| 16, 8, 57 |
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ
τῶν
|
ἡγεμόνων, |
πολλοὶ
δὲ
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν |
| 16, 11, 60 |
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
τῶν
|
ἡγεμόνων |
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ
τούτων
τοῖς
|
ἡγεμόσιν |
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς |
| 16, 9, 58 |
διελέγετο
περὶ
τούτων
τοῖς
Καίσαρος
|
ἡγεμόσιν |
Σατορνίνῳ
τε
καὶ
Οὐολομνίῳ
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν.
|
Ἦγεν |
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν
πόλιν |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
|
ἦγεν. |
ἦσαν
οὖν
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ |
| 16, 9, 58 |
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
τῇ
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
|
ἦγεν |
λῃστὰς
τοὺς
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ |
| 16, 8, 57 |
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
|
ἡγησάμενος. |
Ἐποιήσατο
δὲ
καὶ
συνθήκας
εἰς |
| 16, 4, 53 |
μήτ'
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
|
ἡγήσατο |
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν
καιρὸν
|
ἡγήσατο. |
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 10, 59 |
πυνθάνεσθαι
παρ'
αὐτῆς,
εἰ
μηδὲν
|
ἠγνόει |
τῶν
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων. |
| 16, 9, 58 |
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
Ἀράβων
|
ἡγουμένου |
Νακέβου
μάχη
γίνεται,
καθ'
ἣν |
| 16, 4, 53 |
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν
|
ᾔδεσαν, |
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
|
ἡδέων |
δὲ
διὰ
τὴν
τιμήν.
Ὡς |
| 16, 11, 60 |
πάνθ'
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος
εἴποιεν
|
ἡδέως |
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου
λεγόμενα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ
τούτους
|
ἡδέως |
μὲν
ἂν
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ |
| 16, 3, 52 |
τό
τε
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος
|
ἤδη |
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
ἐκείνων
ὑπολαμβάνων |
| 16, 4, 53 |
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
οὐχ
ὁμοίως.
|
ἤδη |
γὰρ
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
|
ἤδη |
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν |
| 16, 8, 57 |
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
μόνον.
|
Ἤδη |
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν |
| 16, 3, 52 |
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
|
Ἤδη |
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον |
| 16, 10, 59 |
τὰς
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ'
|
ἤδη |
διὰ
μίσους
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς |
| 16, 11, 60 |
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
|
ἤδη |
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην
οὖν
ὅ
τε
Φερώρας
|
ἤδη |
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 10, 59 |
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
τὰ
πάντα
|
ἤδη |
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν |
| 16, 4, 53 |
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
δὲ
|
ἤδη |
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν |
| 16, 7, 56 |
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
μὲν
ἄνθρωπον
|
ἤδη |
καὶ
παῖδα
ἐξ
αὐτῆς
ἔχων |
| 16, 8, 57 |
μόνον
διὰ
τὸ
γένος,
ἀλλ'
|
ἤδη |
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
φίλων
|
ἤδη |
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
αὐτὸς
τοσαυτάκις
|
ἤδη |
κατέγνωκας
θάνατον;
Οὐκ
ἐννοεῖς,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
δὲ
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
|
ἤδη |
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
Τράχωνα |
| 16, 9, 58 |
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
|
ἤδη |
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι, |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
|
ἤδη |
μὲν
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις, |
| 16, 3, 52 |
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
|
ἤδη |
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν
δὲ
νεανίσκων
|
ἤδη |
μὲν
καὶ
λέγοντος
δάκρυα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν
|
ἤδη |
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν |
| 16, 3, 52 |
δώρων
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
|
ἤδη |
πάντα
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ
νῦν
|
ἤδη |
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι. |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸς
δὲ
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
|
ἤδη |
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί |
| 16, 10, 59 |
ἕκαστα
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
τέλος
|
ἤδη |
πείθει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν |
| 16, 2, 51 |
παρακομισθείς,
ὡς
ἤκουσεν
ἐντὸς
Κυανέων
|
ἤδη |
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
|
ἤδη |
περὶ
χιλίους.
Ἐφ'
οἷς
ἀχθόμενος |
| 16, 11, 60 |
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
ἡμῶν
|
ἤδη |
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ.
Τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
|
ἤδη |
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
τὸν |
| 16, 3, 52 |
ἀνάκλησις
καὶ
τὸν
πατέρα
φανερῶς
|
ἤδη |
πρὸς
τοὺς
φίλους
οὐ
δίκαιον |
| 16, 2, 51 |
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
δ'
|
ἤδη |
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
δῆμος
ἢ |
| 16, 1, 50 |
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς
παῖδας
ὡς
|
ἤδη |
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν |
| 16, 11, 60 |
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
|
ἤδη |
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
|
ἤδη |
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
γήρᾳ
παρακάλυμμα |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
|
ἤδη |
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
|
ἤδη |
τοῦ
πατρός,
ὡς
μηδὲ
συμποσίοις |
| 16, 4, 53 |
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ
δ'
ἡμέτερον
|
ἤδη |
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
ἂν
ὑπομείναιμεν |
| 16, 5, 54 |
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς
ἐφ'
οἷς
|
ἠδίκει |
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν
τὸ |
| 16, 4, 53 |
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
|
ἠδικηκέναι |
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε
τοῦτ' |
| 16, 8, 57 |
αὐτοὶ
παθεῖν
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
|
ἠδίκησαν |
προσλαμβάνοντες
μόνον.
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
ὁ
νεανίσκος
|
ἠδίκησεν. |
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς |
| 16, 11, 60 |
δι'
ἐκείνων
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
|
ἥδιον |
ἂν
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ |
| 16, 5, 54 |
ἀσφαλείᾳ
τε
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
|
ἥδιστον |
ἐκάλεσεν
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
τῷ |
| 16, 10, 59 |
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
πάντων
|
ἥδιστον |
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
Ἀρχέλαον,
ὃς
αὐτὸν
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
|
ἡδόμενος |
ἐπὶ
ταῖς
τῶν
παίδων
διαλλαγαῖς |
| 16, 1, 50 |
διαβολὴν
μετέφερον
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ'
|
ἡδονὰς |
συνεῖναι
τῷ
πατρὶ
διὰ
τὸν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ὅσον
ἐπὶ
τῷ
καθ'
|
ἡδονὴν |
κἂν
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας |
| 16, 10, 59 |
Καὶ
τοῦτο
μὲν
οὖν
καθ'
|
ἡδονὴν |
τὸ
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν. |
| 16, 11, 60 |
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
πρὸς
|
ἡδονὴν |
τοῦ
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους
ἀσεβείας |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
|
ἠδύνατο. |
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον |
| 16, 9, 58 |
μὲν
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
|
ἠδυνήθη |
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ |
| 16, 2, 51 |
κἀν
τοῖς
κατὰ
μέρος
σύμβουλος,
|
ἡδὺς |
δὲ
κἀν
ταῖς
ἀνέσεσι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν,
|
ἥκειν |
μέντοι
δικαστὰς
μὲν
οὐχ
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
ἐπὶ
ταὐτὸν
|
ἥκειν |
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους |
| 16, 11, 60 |
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης
|
ἧκεν |
ἄγων
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Κἀκεῖνος
μὲν
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
|
ἧκεν |
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
|
ἧκεν |
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον,
ὁ |
| 16, 8, 57 |
φίλῳ
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
|
ἧκεν |
οὐκ
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
τὰ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ
|
ἥκιστα |
δὲ
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς |
| 16, 10, 59 |
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
|
ἥκιστα |
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ |
| 16, 7, 56 |
ἀνοίξας
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
|
ἥκιστα |
μὲν
τῇ
πόλει
φανερὸς
εἶναι, |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
|
ἧκον |
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
|
ἧκον |
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ |
| 16, 10, 59 |
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
|
ἧκον, |
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα |
| 16, 9, 58 |
τῶν
ἰδίων
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
|
ἥκοντας |
αὐτὸ
μόνον,
εἰ
τὴν
στρατιὰν |
| 16, 10, 59 |
βίου.
(Κατὰ
δὲ
τὸν
χρόνον
|
ἥκοντος |
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ
Ἀρχελάου |
| 16, 7, 56 |
τῆς
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
|
ἤκουεν |
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν, |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
|
ἤκουεν |
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ |
| 16, 11, 60 |
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως
|
ἤκουον |
ὑπ'
ἐκείνου
λεγόμενα
καὶ
τὸ |
| 16, 8, 57 |
ὤν,
τὰ
μὲν
οὐδ'
οἷς
|
ἤκουσεν |
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον |
| 16, 2, 51 |
κἀκεῖθεν
εἰς
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς
|
ἤκουσεν |
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν |
| 16, 7, 56 |
λόγους.
Ἡ
δὲ
ὡς
μόνον
|
ἤκουσεν, |
ἐτύγχανεν
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν, |
| 16, 9, 58 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς
|
ἤκουσεν |
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
|
ἤκουσεν |
ἡ
Σαλώμη.
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
ἀλλ'
ὅτι
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
|
ἤκουσεν |
ὑπὸ
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός,
ἐφ'
οἷς
|
ἤλγει. |
Τοὺς
δὲ
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ |
| 16, 10, 59 |
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
|
ἤλεγχον. |
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ |
| 16, 9, 58 |
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
δ'
Ἄραβες
|
ἠλέγχοντο |
τοὺς
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν. |
| 16, 3, 52 |
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
|
ἠλεεῖτο |
μὲν
ἡ
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία, |
| 16, 5, 54 |
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς
|
Ἠλείοις |
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν
οὖν
ἄλλοις |
| 16, 11, 60 |
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ'
|
ἦλθεν |
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
οὖν |
| 16, 7, 56 |
τοῦτο
τῆς
ἀμέτρου
καὶ
περιττῆς
|
ἦλθες |
ἀχαριστίας,
ὡς
τοιαῦτα
μὲν
περὶ |
| 16, 1, 50 |
ἔδει
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας
ἐν
|
ἡλικίᾳ |
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
τὴν |
| 16, 7, 56 |
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
|
ἡλικίαν |
νέος
ἔτι
καὶ
καλός.
ὑπὸ |
| 16, 11, 60 |
ὄνομα
Τίρων,
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
|
ἡλικίαν |
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου,
πάνθ'
ὅσα |
| 16, 8, 57 |
καὶ
κλέπτοντα
τὸν
ἔλεγχον
τῆς
|
ἡλικίας. |
Εἰ
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν |
| 16, 11, 60 |
ἀσεβείας
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς
|
ἡλικίας |
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν. |
| 16, 4, 53 |
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν
|
ἡλικιωτῶν |
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα |
| 16, 7, 56 |
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ
τὸν
|
ἥλιον |
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
διὰ |
| 16, 4, 53 |
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν
|
ἥλιον, |
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα |
| 16, 4, 53 |
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ
νῦν
|
ἥλιος, |
ὃν
τί
δεῖ
βλέπειν
μετὰ |
| 16, 3, 52 |
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
ἤδη
μὲν
|
ἠλλοτριωμένου |
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ'
ὄντος |
| 16, 5, 54 |
Τό
γε
μὴν
Ἰουδαίων
ἔθνος
|
ἠλλοτρίωται |
νόμῳ
πρὸς
πάντα
τὰ
τοιαῦτα |
| 16, 10, 59 |
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
πατὴρ
|
ἠλλοτρίωτο, |
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν
μητέρα |
| 16, 4, 53 |
ὅτε
ἀνιάσειν
τι
καὶ
παροξυνεῖν
|
ἤλπιζεν |
τὸν
πατέρα
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν, |
| 16, 3, 52 |
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον
ἐφ'
οἷς
|
ἠλπίκει |
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἐκ |
| 16, 9, 58 |
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
τῶν
|
ἡλωκότων |
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς |
| 16, 4, 53 |
τὰ
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
|
ἡμᾶς |
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν |
| 16, 2, 51 |
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
|
ἡμᾶς |
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα
μὲν |
| 16, 4, 53 |
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
τὴν
πρὸς
|
ἡμᾶς |
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν, |
| 16, 6, 55 |
ἡμῖν
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
ἅπασιν
|
ἡμᾶς, |
εἰ
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν
αὐτοῖς,
εὔνους |
| 16, 4, 53 |
εἶπεν,
ἡ
μὲν
σὴ
πρὸς
|
ἡμᾶς |
εὔνοια
δήλη
καὶ
παρ'
αὐτὴν |
| 16, 2, 51 |
τεκμήρια
τοῦ
καὶ
τὰς
χάριτας
|
ἡμᾶς |
κατ'
ἀξίαν
ἔχειν
καὶ
παρὰ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
|
ἡμᾶς |
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο
τὸ |
| 16, 7, 56 |
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο.
|
ἡμεῖς |
δὲ
καὶ
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ |
| 16, 4, 53 |
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν
δὲ
λόγον
|
ἡμεῖς |
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως
ὁ
βίος |
| 16, 7, 56 |
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
|
ἡμέρα |
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν |
| 16, 9, 58 |
προήγαγεν
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν
|
ἡμέραις |
ἑπτὰ
σταθμοὺς
διανύσας,
καὶ
γενόμενος |
| 16, 5, 54 |
τῆς
πανηγύρεως
ἐν
μὲν
ταῖς
|
ἡμέραις |
ἐχούσης
τὰς
ἀπὸ
τῶν
θεαμάτων |
| 16, 4, 53 |
διαλλαγαῖς.
Ἐν
δὲ
ταῖς
ὑστέραις
|
ἡμέραις |
Ἡρώδης
μὲν
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
τριακοσίοις |
| 16, 2, 51 |
ἐπήρειαν
τῶν
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς
|
ἡμέραις, |
καὶ
τῶν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον
|
ἡμέραις |
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν |
| 16, 8, 57 |
ἡ
ψυχὴ
καὶ
νύκτα
καὶ
|
ἡμέραν |
πρὸς
τούτῳ
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο |
| 16, 7, 56 |
δευτέραν
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν
|
ἡμέραν |
συνέθετο
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς |
| 16, 2, 51 |
ἡδονὴν
κἂν
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
|
ἡμέρας |
διὰ
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν |
| 16, 10, 59 |
οὖν
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης
|
ἡμέρας |
ὁ
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
νεῶν.
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
|
ἡμέρας |
πλείους
ἐν
τῇ
Χίῳ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν
|
ἡμερῶν |
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων |
| 16, 7, 56 |
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
τριάκοντα
|
ἡμερῶν |
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος, |
| 16, 10, 59 |
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
ἐντὸς
|
ἡμερῶν |
τριάκοντα
παρέξειν
τὰ
χρήματα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
|
ἡμερῶν |
τριάκοντα
τά
τε
χρήματα
τὸν |
| 16, 9, 58 |
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ
καὶ
ζῆν
|
ἡμέρως |
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ |
| 16, 2, 51 |
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
Τὰ
δ'
|
ἡμέτερα |
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ
ἔστιν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ὡς
μετὰ
πεῖραν
τῆς
|
ἡμετέρας |
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως
ἐδόθη,
κύρια |
| 16, 2, 51 |
τί
δὴ
κωλύει
καὶ
τὰς
|
ἡμετέρας |
χάριτας
τῶν
εἰς
τοσούτων
εὐεργεσιῶν |
| 16, 2, 51 |
κωλύεσθαι
τοῖς
ἔθεσι
χρῆσθαι
τοῖς
|
ἡμετέροις |
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
μηδ' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ
δ'
|
ἡμέτερον |
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
ἂν |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
τῶν
|
ἡμετέρων |
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ |
| 16, 2, 51 |
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν
|
ἡμετέρων |
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
μελέτην
ὥσπερ |
| 16, 6, 55 |
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
|
ἡμετέρων |
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον
εἰς |
| 16, 2, 51 |
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις
|
ἡμῖν |
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
Διὸ
καὶ
ταῦτα
παρ'
ἐκείνων
|
ἡμῖν |
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
τις,
|
ἡμῖν |
εἰ
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
εἴ
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ'
|
ἡμῖν, |
ἐπὶ
τὸν
πάντας
σώζοντα
προήγαγες. |
| 16, 2, 51 |
αὑτὰ
τὰ
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
|
ἡμῖν, |
κἂν
μή
τισιν
δοκῇ,
ὥστ' |
| 16, 2, 51 |
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν
|
ἡμῖν, |
μῖσος
οὐ
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον |
| 16, 6, 55 |
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον
οἱ
παρ'
|
ἡμῖν |
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς, |
| 16, 4, 53 |
οὕτως
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
|
ἡμῖν |
ὁ
νῦν
ἥλιος,
ὃν
τί |
| 16, 2, 51 |
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
|
ἡμῖν |
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα |
| 16, 11, 60 |
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
κινεῖν
|
ἡμῖν |
τε
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
τι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
|
ἡμῖν |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
θέλοντες;
εἰ
μὲν
εἰσὶν
|
ἡμῖν |
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ |
| 16, 4, 53 |
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως
ὁ
βίος
|
ἡμῖν |
τίμιος,
ὡς
ἔχειν
αὐτὸν
ἐπ' |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
|
ἡμῖν |
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
τὴν
|
ἡμίσειαν |
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἡμίσειαν
πρόσοδον
καὶ
τῆς
|
ἡμισείας |
τὴν
ἐπιμέλειαν
ἔδωκεν
καὶ
τἆλλα |
| 16, 9, 58 |
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ'
οἷς
|
ἠμύνατο |
τάχιον
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας |
| 16, 7, 56 |
παρούσης
ἁβρότητος
ἀπειλεῖν,
ὡς
τρύχεσιν
|
ἠμφιεσμέναι |
καθειργοῦνται
μηδὲ
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι. |
| 16, 6, 55 |
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ
|
ἡμῶν |
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς |
| 16, 4, 53 |
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις
|
ἡμῶν |
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
|
ἡμῶν |
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ. |
| 16, 2, 51 |
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
νῦν
|
ἡμῶν |
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ |
| 16, 7, 56 |
ἀχαριστίας,
ὡς
τοιαῦτα
μὲν
περὶ
|
ἡμῶν |
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ' |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
|
ἡμῶν. |
Τὰς
δὲ
διαβολὰς
πῶς
ἂν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
ἀλογίστοις
|
ἡμῶν |
τε
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος. |
| 16, 4, 53 |
Οὐκ
εἰς
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
|
ἦν |
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
οὐδ' |
| 16, 8, 57 |
Δημήτριος
ὁ
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης
|
ἦν |
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
δὲ
εὔνουν
ἐπιστάμενος |
| 16, 8, 57 |
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε
οὐδὲν
|
ἦν, |
ἀλλὰ
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
εἰς
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς
|
ἦν. |
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν |
| 16, 3, 52 |
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
|
ἦν, |
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
μητρός, |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
δι'
ἡσυχίας
|
ἦν, |
αὐτὸς
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Ὁ
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
|
ἦν |
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν
τῆς
βασιλείας |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι
πρότερον
|
ἦν |
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν |
| 16, 2, 51 |
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
|
ἦν |
αὐτῷ
κατὰ
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης, |
| 16, 5, 54 |
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ
|
ἦν |
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
δυνατὸν |
| 16, 10, 59 |
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
|
ἦν |
ἀφανῶς
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ |
| 16, 10, 59 |
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ
τεκμήρια
παρέχοντες,
|
ἦν |
γὰρ
καὶ
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
|
Ἦν |
δ'
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
ἐν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
|
Ἦν |
δ'
οὖν
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
|
ἦν |
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
τι
προπετὲς |
| 16, 10, 59 |
καταπληξαμένη
μέγα
καὶ
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
|
Ἦν |
δὲ
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
|
ἦν |
δὲ
πολὺς
κἀκ
τῆς
χώρας |
| 16, 8, 57 |
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
|
~(Ἦν |
δὲ
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
Φερώρα
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
|
ἦν |
δὲ
φυλακὴ
καὶ
τήρησις
αὐτῶν |
| 16, 8, 57 |
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
|
ἦν |
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ |
| 16, 10, 59 |
παρὰ
Ἀρχελάου
Μήλα
τινός,
ὃς
|
ἦν |
δυνάστης
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης |
| 16, 9, 58 |
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
|
ἦν |
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν |
| 16, 2, 51 |
οὗ
καὶ
μὴ
πρότερον
δοθείσας
|
ἦν |
ἐλπίσαι
τὴν
τοῦ
βασιλέως
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
|
ἦν |
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
|
ἦν |
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν |
| 16, 2, 51 |
περὶ
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ'
|
ἦν |
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία |
| 16, 3, 52 |
τὸ
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον
|
ἦν |
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
τρόπος |
| 16, 10, 59 |
ὡς
σὺ
ἀκήκοας
καὶ
δίκαιον
|
ἦν |
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς |
| 16, 9, 58 |
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
διὰ
τοῦτο
|
ἦν |
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος |
| 16, 11, 60 |
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
οὖν
|
ἦν |
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν
παίδων
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
|
ἦν |
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα
διὰ
χρημάτων
|
ἦν |
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν
ἐξ
αὐτοῦ |
| 16, 8, 57 |
τῆς
πρώτης
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς
|
ἦν |
Ἡρώδῃ
πᾶς
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
|
ἦν |
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν |
| 16, 4, 53 |
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
διάσημος
|
ἦν. |
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας
ἔξω
ταραχῆς
|
ἦν, |
ἰδίαν
δὲ
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ |
| 16, 2, 51 |
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
|
ἦν |
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
λέγειν,
ἃ
τῆς
σῆς
ἀσεβείας
|
ἦν |
καὶ
νοῆσαι
καὶ
διαβαλεῖν;
Ἔρρε |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ
|
ἦν |
καὶ
περὶ
τὴν
ἀπόδειξιν
τῆς |
| 16, 1, 50 |
περὶ
τὰ
μειράκια
τῶν
ὄχλων
|
ἦν, |
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
τῷ |
| 16, 5, 54 |
πάθους,
ὅτι
μέγιστον
περὶ
αὐτὸν
|
ἦν, |
καὶ
τὰ
γινόμενα
κατὰ
τὰς |
| 16, 8, 57 |
τε
καὶ
μίση
πρὸς
ἅπαντας
|
ἦν, |
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ |
| 16, 10, 59 |
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ'
οὐκ
εὐμενὴς
|
ἦν |
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν
μὴ |
| 16, 3, 52 |
Καὶ
γὰρ
καὶ
δάκρυα
πολλάκις
|
ἦν |
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς
|
ἦν |
κωλύειν
τοὺς
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
λέγοντος
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις
|
ἦν. |
Μᾶλλον
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης |
| 16, 7, 56 |
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
|
(Ἦν |
μὲν
γὰρ
ὁ
τῆς
Ἀραβίας |
| 16, 8, 57 |
υἱὸν
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
|
ἦν |
μὴ
δόξαι
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ |
| 16, 9, 58 |
διοικῶν
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
|
ἦν |
μὴ
κατὰ
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι |
| 16, 1, 50 |
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν
θρησκείαν
|
ἦν, |
οὐ
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μετὰ
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
|
ἦν |
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα, |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος
|
ἦν. |
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί
τινα
προαιρούμενος |
| 16, 1, 50 |
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
|
ἦν |
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον |
| 16, 4, 53 |
καὶ
κατὰ
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
|
Ἦν |
οὖν
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς
ἑκατόν.
|
Ἦν |
οὖν
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει
μείζονες |
| 16, 10, 59 |
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ
καὶ
τοῦτο
|
ἦν |
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης |
| 16, 8, 57 |
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
οἷς
οὐκ
|
ἦν |
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι
μόνον
ἐδόκει, |
| 16, 10, 59 |
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ
|
ἦν |
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν |
| 16, 11, 60 |
ἀπολλυμένους,
τὸ
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
|
ἦν |
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τὰς
θήκας,
ἐν
αἷς
|
ἦν |
τοῦ
Δαυίδου
καὶ
τοῦ
Σολομῶνος |
| 16, 11, 60 |
κελεύει,
καὶ
μετὰ
ταῦτα
βάσανος
|
ἦν |
τοῦ
τε
Τίρωνος
καὶ
τοῦ |
| 16, 3, 52 |
ὑπολαμβάνων
ἐν
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
|
ἦν. |
Τῷ
γὰρ
ὄντι
πλεῖστα
μὲν |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
|
ἦν |
τῶν
διαβολῶν
καὶ
τῆς
ἐπ' |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
μὲν
|
ἦν |
τῶν
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ταραχή. |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
δ'
|
ἦν |
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
μή
τι |
| 16, 2, 51 |
μέγεθος
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον
|
ἦν, |
χρήματα
δοὺς
ὅσα
μὴ
μόνον |
| 16, 4, 53 |
διὰ
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας
ὕποπτον
|
ἦν. |
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
|
ἦν, |
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον |
| 16, 7, 56 |
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις
γὰρ
|
ἦν |
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ
δοκεῖν,
|
ἣν |
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
|
ἣν |
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί |
| 16, 4, 53 |
δ'
οἷόν
τε
καὶ
δίκαιον
|
ἣν |
αὐτὸς
ἐκτήσατο
πολλοῖς
πόνοις
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
ἀρχῆς,
|
ἣν |
αὐτῷ
καὶ
νῦν
ἤδη
παρεῖναι |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
|
ἣν |
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα |
| 16, 9, 58 |
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
|
ἣν |
εἶχε
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
|
ἣν |
εἶχεν
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
|
ἣν |
ἐκ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
προστασίας |
| 16, 2, 51 |
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν,
|
ἣν |
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν |
| 16, 4, 53 |
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
|
ἣν |
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
μὴν
ὅ
γε |
| 16, 7, 56 |
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
|
ἣν |
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει |
| 16, 6, 55 |
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
|
ἣν |
ἔσχον
ὑπὲρ
ἡμῶν
ἄνωθεν
οἱ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συναλισκόμενοι
τῇ
πείρᾳ,
καθ'
|
ἣν |
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ
τε
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
|
ἣν |
ἔχοι
περὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἀεὶ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
|
ἣν |
καὶ
μὴ
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 5, 54 |
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν,
|
ἣν |
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην |
| 16, 2, 51 |
ἀπολειφθέντος
δὲ
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
|
ἣν |
μετὰ
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
|
ἣν |
νῦν
τὸ
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων |
| 16, 7, 56 |
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
|
ἣν |
ὁ
μὲν
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν, |
| 16, 9, 58 |
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη
γίνεται,
καθ'
|
ἣν |
ὀλίγοι
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
|
ἣν |
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
τε |
| 16, 11, 60 |
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
|
ἣν |
οὐδὲν
οὐδ'
ἐξ
ἐφόδου
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν
ἀρχήν,
|
ἣν |
σὺ
φῂς
ἔπαθλον
εὐσεβείας,
συμβαίνει |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
|
ἣν |
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
δίκαιον |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Ἄραβα.
Τήν
τε
κόρην,
|
ἣν |
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
ἣν |
| 16, 5, 54 |
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή,
|
ἣν |
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
μὲν
ἔτει
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
τὰς
εἰς
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν
|
ἠναγκάζετο. |
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν
|
ἠναγκάζετο |
πολλάκις
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως |
| 16, 5, 54 |
δὲ
δαπάναις
ὑπὲρ
δύναμιν
χρώμενος
|
ἠναγκάζετο |
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ |
| 16, 9, 58 |
γεωργεῖν
δὲ
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
|
ἠναγκάζοντο. |
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν |
| 16, 4, 53 |
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
πάλιν
ὑπακούειν
|
ἠνάγκασαν. |
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
σὺν
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
πάντα
φέρων
|
ἠνείχετο |
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
ἣν |
| 16, 11, 60 |
βασιλικῆς
οἰήσεως,
ὅτι
καὶ
διαβολῶν
|
ἠνείχοντο |
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
θρησκεία
τοῦ
παντὸς
ἔθνους
|
ἠνέσχετο |
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν
πραγμάτων |
| 16, 9, 58 |
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
|
ἠνέσχετο, |
πάλιν
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους |
| 16, 7, 56 |
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς,
|
ἠνέσχετο |
τὸν
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ |
| 16, 11, 60 |
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
|
ἥντιν' |
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ
τῶν
παίδων |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
|
Ἠξίου |
δὲ
καὶ
μεῖζόν
τι
λαβεῖν |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
κρείττονας,
τούτοις
καὶ
αὐτὸς
|
ἠξίου |
θεραπεύεσθαι
καὶ
τὸ
κάλλιστον
ὧν |
| 16, 10, 59 |
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
Συλλαίου
κατηγορεῖν
|
ἠξίου, |
καὶ
δῆλοι
πρὸ
τῆς
ἐντυχίας |
| 16, 11, 60 |
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος
μόνῳ
λέγειν
|
ἠξίου, |
καὶ
συγχωρήσαντος
οὐ
δυνάμενος,
εἶπεν, |
| 16, 7, 56 |
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
δευτέραν
|
ἠξίου |
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
|
ἠξίου |
παρὰ
τὸ
δεῖπνον,
πῶς
τὰ |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
μὲν
παῖδας,
οὐ
γὰρ
|
ἠξίου |
παράγειν
εἰς
τὸ
συνέδριον,
ἐν |
| 16, 11, 60 |
Ἐκεῖνον
δὲ
δι'
ἔχθος
οὐκ
|
ἠξίου |
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
τῇ
προαιρέσει |
| 16, 9, 58 |
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
|
ἠξίου. |
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
μὲν
Ὀβάδαν |
| 16, 8, 57 |
δ'
εἴ
ποτε
τύχοιεν
ὧν
|
ἠξίουν |
γενόμενοι
καὶ
τὸ
δικαίως
αὐτοὶ |
| 16, 2, 51 |
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
εἴτε
μεγάλων
|
ἠξιώθησαν, |
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τίνων
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος
|
ἠξιώθησαν |
καθ'
ἕνα,
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
παρόντος
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
|
ἠξιώκαμεν |
περιττὸν
οὐδέν,
ἃ
δ'
αὐτοὶ |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὸ
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
|
ἠξιωκόσιν |
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
τῶν
ἄλλων |
| 16, 2, 51 |
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου
μετέχειν
|
ἠξιώσαμεν, |
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν, |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
|
ἠξίωσεν |
εἴς
τε
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
προεθέμεθα
πάντα
|
ἥξομεν |
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς |
| 16, 2, 51 |
χειμάσας
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
ἔαρος
|
ἠπείγετο |
συντυχεῖν
αὐτῷ
τὴν
εἰς
Βόσπορον |
| 16, 2, 51 |
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ
τὸν
καιρὸν
|
ἠπείγετο. |
Τὸν
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
|
ἤπερ |
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
φύσεώς
ἐστιν. |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸς
ὅσα
διὰ
χρημάτων
ἦν
|
ηπίξεως |
οὐ
παρέλειπεν
ἐξ
αὐτοῦ
τὰς |
| 16, 10, 59 |
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
|
ἠπίστατο |
βουλομένῳ
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν |
| 16, 4, 53 |
εἰ
δόξουσιν
ἐκ
τοῦ
συνειδότος
|
ἠπορῆσθαι, |
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
ἐξ
ἀμφοτέρων
|
ἠρεθίζετο |
καὶ
πικρὸς
ὢν
ἐδεδοίκει,
μὴ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς
|
ᾑρημένου |
κατὰ
Ῥωμαίων
φίλον.
Εἶναι
δ' |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ὁ
πρεσβύτερος.
|
Ἤρκει |
γάρ,
εἰ
καὶ
κατέγνω,
καὶ |
| 16, 5, 54 |
αὐτὸν
καὶ
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων
|
ἠρνήθη |
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ |
| 16, 2, 51 |
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
|
Ἡρώδειον |
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας
|
Ἡρώδῃ |
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
ἁρμόσειν
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τῇ
τότε
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
|
Ἡρώδῃ |
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
δώροις
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
|
~(Ἡρώδῃ |
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
τε |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
μὲν
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
|
Ἡρώδῃ |
δὲ
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς |
| 16, 10, 59 |
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
|
Ἡρώδῃ |
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
παρ' |
| 16, 10, 59 |
βασιλεύοντος
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
ἦσαν
|
Ἡρώδῃ |
δύο
κατ'
ἰσχὺν
καὶ
μέγεθος |
| 16, 10, 59 |
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
|
Ἡρώδῃ |
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο
βουλομένῳ |
| 16, 9, 58 |
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον
|
Ἡρώδῃ, |
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
ὁ |
| 16, 8, 57 |
πρώτης
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν
|
Ἡρώδῃ |
πᾶς
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν
|
Ἡρώδῃ |
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
|
Ἡρώδῃ. |
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
τὴν
Ῥώμην, |
| 16, 7, 56 |
ἐπ'
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ
λόγους
|
Ἡρώδῃ |
προσέφερεν,
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
|
Ἡρώδῃ. |
Τὰ
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρος
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος
|
Ἡρώδῃ |
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
ὡς
ἀποδέοι
τὰ
τῆς
ἀρχῆς
|
Ἡρώδῃ |
τῆς
οὔσης
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας. |
| 16, 9, 58 |
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν
|
Ἡρώδῃ |
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἐπύθετο
τὰ
κατὰ
τὸν
|
Ἡρώδην, |
ἀγωνιῶν
τε
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς |
| 16, 7, 56 |
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς
|
Ἡρώδην |
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων |
| 16, 10, 59 |
τέλος
ἤδη
πείθει
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ' |
| 16, 1, 50 |
λόγους.
Ἐξ
οὗ
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ |
| 16, 4, 53 |
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία |
| 16, 9, 58 |
τριάκοντα
τά
τε
χρήματα
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν |
| 16, 4, 53 |
γενέσθαι
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον.
|
Ἡρώδην |
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα |
| 16, 10, 59 |
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
|
Ἡρώδην |
δῶρά
τε
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
οἷς
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν |
| 16, 7, 56 |
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν. |
| 16, 3, 52 |
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἡττῆσθαι
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας
ἔρωτος |
| 16, 10, 59 |
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
|
Ἡρώδην |
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
κατ'
αὐτῆς
καί
τι
συμπεσὸν |
| 16, 8, 57 |
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
|
Ἡρώδην |
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη
τετυχηκότα |
| 16, 4, 53 |
ἕως
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν
τὸν
|
Ἡρώδην |
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
τῶν
περὶ
|
Ἡρώδην |
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου,
τότε |
| 16, 7, 56 |
οὖν
τινος
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
|
Ἡρώδην |
συνδειπνῶν
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι
καὶ
γράφει
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
τά
τε
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν
|
Ἡρώδης |
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
|
(Ἡρώδης |
δὲ
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν |
| 16, 9, 58 |
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν
ἄδειαν.
|
Ἡρώδης |
δὲ
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης |
| 16, 3, 52 |
ἀφιξόμενοι
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ
πατρός.
|
Ἡρώδης |
δὲ
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας |
| 16, 9, 58 |
ἱκανὸς
ἦν
κωλύειν
τοὺς
ἀδικοῦντας,
|
Ἡρώδης |
δὲ
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο
τάχιον |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
ἀσχημοσύνην,
|
Ἡρώδης |
δὲ
καὶ
παρὰ
τοῦ
Φερώρα |
| 16, 2, 51 |
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
|
Ἡρώδης |
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν |
| 16, 4, 53 |
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
πάλιν
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
|
Ἡρώδης |
δὲ
πλέων
σὺν
τοῖς
παισὶν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων.
|
Ἡρώδης |
δὲ
πολὺ
μᾶλλον
ἐκπαθὴς
γενόμενος |
| 16, 2, 51 |
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
|
Ἡρώδης |
δὲ
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ
τῆς |
| 16, 9, 58 |
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
τὰς
ἀδικίας
ὄντες.
|
~(Ἡρώδης |
δὲ
ταῦτα
πάντα
φέρων
ἠνείχετο |
| 16, 10, 59 |
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
πάντων
ἥδιστον
|
Ἡρώδης |
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
δράσαντας
καὶ
πεισομένους.
(Ταῦτα
μὲν
|
Ἡρώδης |
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἦν
αὐτῷ
κατὰ
τὴν
στρατείαν
|
Ἡρώδης, |
ἔν
τε
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς |
| 16, 10, 59 |
ἦν
δυνάστης
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος
|
Ἡρώδης |
ἐνδείξασθαι
τὴν
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ
|
Ἡρώδης |
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸ
μόνον,
εἰ
τὴν
στρατιὰν
|
Ἡρώδης |
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
τοῦτο
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν
|
Ἡρώδης |
ἐπὶ
Ἰουδαίας
ἐλθὼν
καὶ
γενόμενος |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τῶν
παρ'
ἐκείνοις
λῃστῶν
|
Ἡρώδης |
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν
περὶ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
μὲν
εὐθὺς
|
Ἡρώδης |
ἧκεν
ἄγων
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον, |
| 16, 8, 57 |
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα
διήλλαξεν
|
Ἡρώδης |
καὶ
πάλιν
εἰς
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει. |
| 16, 8, 57 |
ἐν
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
|
Ἡρώδης |
καί
τινα
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
δ'
ἐπανῆλθεν
|
Ἡρώδης |
καὶ
τῷ
πλήθει
διελέξατο,
καθὼς |
| 16, 4, 53 |
Ἐν
δὲ
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
|
Ἡρώδης |
μὲν
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
τριακοσίοις
ταλάντοις |
| 16, 8, 57 |
πάσχειν.
(Τούτων
τῶν
λόγων
ἀκούσας
|
Ἡρώδης |
ὅλος
ἐγένετο
τῆς
ἐπηρείας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι.
(Ὁ
δὲ
|
Ἡρώδης |
οὐδ'
εἴ
τι
πρότερον
ἦν |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
|
Ἡρώδης |
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας.
~(Ὁ
γὰρ
|
Ἡρώδης |
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν
εἴς
τε |
| 16, 4, 53 |
ἦν.
Μᾶλλον
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
|
Ἡρώδης |
τὸν
λόγον
τῷ
μὲν
ἔξω |
| 16, 9, 58 |
περὶ
χιλίους.
Ἐφ'
οἷς
ἀχθόμενος
|
Ἡρώδης |
τούς
τε
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ |
| 16, 7, 56 |
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
|
Ἡρώδης |
τῷ
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
|
Ἡρώδης |
τῶν
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων |
| 16, 8, 57 |
ὄντος
οὐ
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν
|
Ἡρώδης |
ᾤετο,
τὸ
δὲ
πλέον
ὑπὲρ |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἔδοξέν
τι
πιστὸν
ἔχειν
|
Ἡρώδης, |
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
τῆς
τῶν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς
|
Ἡρώδου |
βασιλείας
χωρία
καὶ
κώμας
πορθοῦντες |
| 16, 10, 59 |
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν
εἰς
ἐπιβουλὴν
|
Ἡρώδου |
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
ἧκον,
εὐθὺς |
| 16, 9, 58 |
ἡ
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
|
Ἡρώδου. |
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν
δωρεαῖς
τετιμηκότος
|
Ἡρώδου |
καὶ
τῶν
σὺν
αὐτῷ
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις
πλείονες
τὰς
|
Ἡρώδου |
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
τὴν |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
|
Ἡρώδου |
λέγειν,
εἰ
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν |
| 16, 10, 59 |
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
ὑπὲρ
|
Ἡρώδου |
λέγειν.
Συνεστώτων
οὖν
ἐπ'
ἀλλήλους |
| 16, 9, 58 |
καθ'
ἣν
ὀλίγοι
μὲν
τῶν
|
Ἡρώδου, |
Νάκεβος
δὲ
ὁ
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 11, 60 |
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν
τῶν
|
Ἡρώδου |
παίδων,
κτείνειν
δ'
οὐκ
οἴεσθαι |
| 16, 9, 58 |
τῶν
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
|
Ἡρώδου |
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
διετέλουν. |
| 16, 5, 54 |
μὲν
αὕτη
μοι
δοκεῖ
τῆς
|
Ἡρώδου |
περὶ
μὲν
τοὺς
οἰκείους
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τῆς
|
Ἡρώδου |
πεφευγότας.
Ὧν
οὐδὲν
ποιήσαντος
Συλλαίου |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὴν
παῖδα
γινόμενα
παρ'
|
Ἡρώδου, |
πολλάκις
δ'
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται |
| 16, 2, 51 |
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς
|
Ἡρώδου |
προξενούσης
αὐτὴν
ἑστίας.
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές |
| 16, 2, 51 |
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ
μὲν
τὴν
|
Ἡρώδου |
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν
τε
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ
ἐντολῆς
|
Ἡρώδου |
τὰ
περὶ
τῶν
παίδων
γράμματα |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
|
Ἡρώδου |
τοῖς
φίλοις
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ
|
Ἡρώδου |
τὸν
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου |
| 16, 9, 58 |
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
τῶν
|
Ἡρώδου |
τοὺς
παρόντας
καὶ
τῶν
ἰδίων |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη.
τοῦ
γὰρ
|
Ἡρώδου |
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς
τὸν
Φερώραν |
| 16, 10, 59 |
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν
|
ἠρώτα |
περὶ
τῆς
φυγῆς,
ὅπου
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ
καὶ
τιμῆς
|
ἧς |
ἔδει
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας
ἐν |
| 16, 1, 50 |
κακοῦν
ἐδύναντο
καὶ
τῆς
εὐνοίας
|
ἧς |
εἶχεν
εἰς
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν. |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῦ,
τὸ
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
|
ἧς |
εἶχεν
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
τὴν |
| 16, 6, 55 |
αὐτῶν
ὑπὲρ
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας
|
ἧς |
ἔχω
πρὸς
πάντας
ἀνθρώπους
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
|
ἧς |
ἴσμεν
ἔχοντα
τὸν
πατέρα;
τί |
| 16, 5, 54 |
ἀπιόντων
κατὰ
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι'
|
ἧς |
καὶ
τὴν
πέριξ
χώραν
ἔρημον |
| 16, 7, 56 |
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ'
|
ἦσαν |
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δῆλοι
πρὸ
τῆς
ἐντυχίας
|
ἦσαν |
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ
Ἄραβες |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
|
ἦσαν, |
ἅτε
καὶ
μεγίστην
πίστιν
εἰληφέναι |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὸν
βίον
οὐκ
εὐμενεῖς
|
ἦσαν |
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν, |
| 16, 8, 57 |
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν.
|
Ἦσαν |
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ
διὰ
κάλλος |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
βασιλεύοντος
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
|
ἦσαν |
Ἡρώδῃ
δύο
κατ'
ἰσχὺν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν.
|
ἦσαν |
οὖν
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες |
| 16, 3, 52 |
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις.
|
Ἦσαν |
οὖν
οὐ
παρ'
αὐτοῦ
μόνου |
| 16, 7, 56 |
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ
πάντα
|
ἦσαν |
οὗτοι
καὶ
πράττειν
ὅσα
θέλοιεν |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
περὶ
Ἀλέξανδρον
|
ἦσαν |
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
τὰ
γυμνάσια |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
|
ἦσαν, |
ὡς
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς |
| 16, 10, 59 |
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
δὲ
τῆς
συνθήκης,
|
ἠσεβημένου |
δὲ
μετὰ
τῶν
ἄλλων
θεῶν |
| 16, 4, 53 |
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
|
ἠσπάζετο |
παρ'
ἕκαστον
ἐν
μέρει
περιπτύσσων, |
| 16, 8, 57 |
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
|
ἡσυχία |
τε
καὶ
κατήφεια
τὸ
βασίλειον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
δι'
|
ἡσυχίας |
ἦν,
αὐτὸς
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει |
| 16, 7, 56 |
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
|
ᾐτεῖτο |
καὶ
μὴ
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη |
| 16, 4, 53 |
πεισομένους.
(Ταῦτα
μὲν
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
|
ᾐτιάσατο |
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας. |
| 16, 4, 53 |
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
παῖδας,
|
ᾐτιᾶτο |
δὲ
τῆς
ἀπονοίας
καὶ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν
πρώτων
|
ᾐτιᾶτο |
καὶ
τὴν
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν, |
| 16, 3, 52 |
πολλάκις
ἦν
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν
|
ἠτιμάζοντο |
καὶ
τῆς
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
|
ἥτις |
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
ἣν |
| 16, 6, 55 |
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως.
|
ᾔτουν |
τε,
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
ὥσπερ
ἐν
ὑστέρῳ
καὶ
τελέως
|
ἡττηθεὶς |
αὐτοῦ
καὶ
πάντ'
εἰς
ἐκεῖνον |
| 16, 3, 52 |
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
|
ἡττηθεὶς |
ἐπεισήγαγε
μὲν
τὴν
ἐκείνου
μητέρα, |
| 16, 5, 54 |
ὢν
καὶ
τούτου
τοῦ
πάθους
|
ἡττημένος |
ἰσχυρῶς,
προήγετο
μὲν
εἰς
μεγαλοψυχίαν, |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς
προεῖπον,
|
ἡττημένος |
τῆς
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἔφη
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν
Ἡρώδην
|
ἡττῆσθαι |
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
|
ἥττητο |
δὲ
τῆς
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ |
| 16, 8, 57 |
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας
οὐχ
|
ἧττον |
δὲ
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ |
| 16, 6, 55 |
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν
γίνεσθαι.
(Οὐδὲν
|
ἧττον |
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
ἔγραψεν |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης
|
ἡττώμενον |
ἀποστερεῖν
μὲν
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας |
| 16, 7, 56 |
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
|
ἥττων |
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν
μὲν |
| 16, 11, 60 |
ὀδυνηρὰν
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν
|
ἠτύχει, |
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ |
| 16, 8, 57 |
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
|
ἠτυχημένων, |
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ |
| 16, 11, 60 |
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
ἐκείνων
|
ηὔξανεν |
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
ἂν
στέροιτο |
| 16, 2, 51 |
τυχόντες
γὰρ
πρότερον
ὑμῶν
οἵους
|
ηὔξαντο |
πολλάκις,
τὸ
μὴ
τὰς
χάριτας |
| 16, 10, 59 |
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
μᾶλλον
|
ηὐξήθη |
τότε
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς |
| 16, 7, 56 |
τῇ
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
|
Ἤχθετο |
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
διάσημος
ἦν.
|
Ἤχθετο |
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ |
| 16, 7, 56 |
Αἵ
τε
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
|
ἤχθοντο |
φύσει
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην |