| Lv., Chap., Par. |
| 16, 2, 51 |
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
περιττὸν
οὐδέν,
|
ἃ |
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ' |
| 16, 2, 51 |
εἶναι
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
|
ἃ |
δὲ
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ |
| 16, 2, 51 |
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ
τούτων
ἀναγινώσκειν,
|
ἃ |
δῆλον
μὲν
ὡς
μετὰ
πεῖραν |
| 16, 4, 53 |
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον,
|
ἃ |
δύναται
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ
|
ἃ |
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
ἄκυρα
μὴ |
| 16, 7, 56 |
δὴ
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς
|
ἃ |
μάλιστα
καὶ
πρότερον
ἐνόσει
πλείω |
| 16, 2, 51 |
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
μηδ'
|
ἃ |
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ
τούτων |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς
ἐρύμασιν,
|
ἃ |
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
|
ἃ |
πρὸ
ἡμῶν
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ |
| 16, 10, 59 |
χειρός.
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν
|
ἃ |
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς. |
| 16, 7, 56 |
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
τούτων
λέγειν,
|
ἃ |
τῆς
σῆς
ἀσεβείας
ἦν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα
μὲν
|
ἃ |
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν
ἐπώνυμα
διαφθείροντες |
| 16, 2, 51 |
δεδωκότας,
εἰ
τὰς
χάριτας
αὐτῶν
|
ἀβεβαίους |
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
Εἰ
δέ
τις |
| 16, 7, 56 |
κόσμου
μετειληφυίας,
ἀντὶ
τῆς
παρούσης
|
ἁβρότητος |
ἀπειλεῖν,
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται |
| 16, 7, 56 |
σπουδῆς
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς
μῖσος
|
ἀγαγεῖν |
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα |
| 16, 4, 53 |
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
|
ἀγαγεῖν |
ἐπὶ
τὸν
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα, |
| 16, 8, 57 |
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
|
ἀγαθὰ |
παρὰ
τῆς
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
πολλὰ
|
ἀγαθὰ |
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
δ' |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
μὴ
νομίζοιεν
|
ἀγαθοὺς |
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
ἐν |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἄν,
εἰ
μὴ
δαιμόνων
|
ἀγαθῶν |
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς, |
| 16, 2, 51 |
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
μέγιστον
|
ἀγαθῶν |
πέφυκε
προστασία
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς |
| 16, 2, 51 |
οὐδενὸς
παραλείποιτο
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
|
ἀγαλλόμενος |
τὸ
τέταρτον
τῶν
φόρων
ἀφίησιν |
| 16, 8, 57 |
τὰ
μὲν
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
|
ἄγαν |
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
μὲν |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
διακειμένους
στρατιώτας
καὶ
τοὺς
|
ἀγανακτοῦντας |
ἡγεμόνας
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ
τε |
| 16, 8, 57 |
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί
τις
|
ἀγγέλλει |
τῷ
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
τούτους
ὑπὸ |
| 16, 9, 58 |
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ
ψευδόμενον.
|
(Ἄγγελοι |
δὲ
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 4, 53 |
προαιρούμενος
εἰς
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς
|
ἄγει. |
Τὸ
δ'
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον. |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
|
ἄγειν |
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
εἴ |
| 16, 5, 54 |
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
|
ἄγειν |
αὐτόν.
Ὁ
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν |
| 16, 1, 50 |
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
|
ἄγειν |
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
τὸ
εἰς
Ῥώμην
|
ἄγειν |
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος |
| 16, 7, 56 |
ὅσα
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
|
ἄγειν |
τὸν
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν
οἷς |
| 16, 10, 59 |
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἄγειν |
ὡς
Γλαφύραν
τὴν
Ἀρχελάου
καὶ |
| 16, 11, 60 |
παθεῖν
τι
τῶν
εἰκότων
οὐκ
|
ἀγεννὲς |
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 4, 53 |
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν
|
ἁγιώτατον |
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι. |
| 16, 6, 55 |
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
ἐν
|
Ἀγκύρῃ. |
Ἐὰν
δέ
τις
παραβῇ
τι |
| 16, 10, 59 |
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα
φίλον
|
ἀγνωμονῆσαι. |
Τὸ
δὲ
σύμπαν
ὁ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
πλέον
ὧν
|
ἀγνωμονοῦντας |
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
|
ἀγνωμονοῦντας |
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
ἔχων
προήγαγεν |
| 16, 11, 60 |
ἐν
ἀρχῇ
μὲν
οὐ
παντάπασιν
|
ἀγνωμόνως, |
ἀλλὰ
τί
δεῖ
καὶ
λέγειν, |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἐπιτιθέντες
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς
|
ἄγοντες |
ἐπὶ
δικαστήρια
καὶ
πραγματείας
ἄλλας, |
| 16, 9, 58 |
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου
πᾶσαν
|
ἄγοντες |
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
|
ἄγριόν |
τι
καὶ
μιαρὸν
ἐντετηκέναι
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
ἐτετάρακτο
καὶ
μέγιστα
θυμοῦ
καὶ
|
ἀγριότητος |
ἐνεδίδου
σημεῖα,
τούς
τε
ἐλέγχους |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τοῖς
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
|
Ἀγρίππα |
βουλήμασιν
συνεπιτρέπειν
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ὑπὸ
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
|
Ἀγρίππα |
δοθεῖσιν
τὴν
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω. |
| 16, 5, 54 |
γινόμενα
κατὰ
τὰς
Καίσαρος
καὶ
|
Ἀγρίππα |
καὶ
τῶν
ἄλλων
φίλων
τιμάς. |
| 16, 2, 51 |
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
|
Ἀγρίππα, |
μὴ
κακῶς
πάσχειν
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι |
| 16, 2, 51 |
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
τῶν
παρὰ
|
Ἀγρίππα |
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
μέγιστε
|
Ἀγρίππα, |
τοῖς
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
|
Ἀγρίππαν |
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
τινα |
| 16, 2, 51 |
περὶ
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
|
Ἀγρίππαν. |
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα |
| 16, 2, 51 |
~(Ταῦτα
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον
|
Ἀγρίππαν |
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα
τὸν
|
Ἀγρίππαν. |
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν, |
| 16, 2, 51 |
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν
|
Ἀγρίππαν, |
μετέσπευδεν
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐπ'
οἴκου
διέγνω
καὶ
τὸν
|
Ἀγρίππαν |
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ'
εἰς |
| 16, 5, 54 |
φασιν
αὐτόν
τε
Καίσαρα
καὶ
|
Ἀγρίππαν |
πολλάκις
εἰπεῖν,
ὡς
ἀποδέοι
τὰ |
| 16, 6, 55 |
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
τὸν
Σεβαστὸν
καὶ
|
Ἀγρίππαν |
συγκεχωρηκέναι
αὐτοῖς
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις |
| 16, 2, 51 |
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν
|
Ἀγρίππας |
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα
μὲν
Καῖσαρ.
|
(Ἀγρίππας |
δὲ
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ |
| 16, 2, 51 |
δεχομένου
τὸν
ἄνδρα
σὺν
εὐφημίαις.
|
Ἀγρίππας |
δὲ
τῷ
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην |
| 16, 2, 51 |
περὶ
τὸν
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
|
Ἀγρίππας |
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
|
Ἀγρίππας |
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν. |
| 16, 6, 55 |
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
|
Ἀγρίππας |
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν. |
| 16, 3, 52 |
αὐτοῦ
καὶ
ἰδίᾳ
συνίστη
σπουδαιότερον.
|
Ἀγρίππου |
γε
μὴν
ἀνιόντος
εἰς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
|
Ἀγρίππου |
Ῥωμαίων
τε
τοὺς
ἐν
τέλει |
| 16, 2, 51 |
καὶ
φιλοστοργίας
τῆς
εἰς
αὐτὸν
|
Ἀγρίππου, |
τοσοῦτον
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἡμεῖς
δὲ
καὶ
γένους
ὄντες
|
ἀγχοῦ |
τῶν
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ |
| 16, 11, 60 |
Κἀκεῖθεν
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν
|
ἄγων |
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον,
καὶ
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον
τὸν
|
ἀγῶνα |
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν |
| 16, 5, 54 |
παρασκευαὶ
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
μὲν
γὰρ
|
ἀγῶνα |
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει |
| 16, 5, 54 |
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν
|
ἀγῶνα |
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ' |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
|
ἀγωνία |
τε
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ |
| 16, 3, 52 |
λόγων
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς
|
ἀγωνίσμασιν |
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
τῶν
μειρακίων |
| 16, 7, 56 |
ἀλλ'
ἀεί
τι
προσέπιπτεν
καινῶν
|
ἀγωνισμάτων |
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους |
| 16, 8, 57 |
ἐπύθετο
τὰ
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
|
ἀγωνιῶν |
τε
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς
καὶ |
| 16, 5, 54 |
δὴ
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
|
ἀγωνοθέτης |
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς |
| 16, 2, 51 |
οὔτ'
ἐν
τοῖς
κατὰ
γῆν
|
ἀγῶσιν |
οὔθ'
ὅτε
νεῶν
ἔδει
δεύτερος |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν
|
ἄδειαν. |
Ἡρώδης
δὲ
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
|
ἄδειαν |
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
ἔχειν.
Ἐν |
| 16, 1, 50 |
Σαλώμῃ
τε
τῇ
τοῦ
βασιλέως
|
ἀδελφῇ |
καὶ
τοῖς
Μαριάμμην
ταῖς
διαβολαῖς |
| 16, 7, 56 |
τόν
τε
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
|
ἀδελφὴν |
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν
υἱὸν |
| 16, 4, 53 |
παρεσχῆσθαι,
τῷ
μὲν
ἐκ
τῆς
|
ἀδελφῆς, |
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου
τῆς
|
ἀδελφῆς, |
εἰ
πρὸς
τὸν
γάμον
ἑτοίμως |
| 16, 8, 57 |
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
τὸν
|
ἀδελφὸν |
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν |
| 16, 7, 56 |
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
τὸν
|
ἀδελφὸν |
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
μισοῦντά
τε
αὐτὸν
καὶ
τὸν
|
ἀδελφὸν |
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
τὴν
κατ' |
| 16, 8, 57 |
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
τόν
τε
|
ἀδελφὸν |
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη. |
| 16, 7, 56 |
Ἔρρε
κάκιστος
εἰς
εὐεργέτην
καὶ
|
ἀδελφὸν |
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ
μὲν
ἡ |
| 16, 7, 56 |
τῷ
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
|
ἀδελφόν, |
δυνάμει
δὲ
καὶ
κοινωνὸν
ἔχειν |
| 16, 7, 56 |
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
|
ἀδελφὸν |
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν |
| 16, 8, 57 |
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς
τὸν
|
ἀδελφόν, |
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
τόν
τε
|
ἀδελφὸν |
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο |
| 16, 7, 56 |
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
ὁ
τοῦ
βασιλέως
|
ἀδελφὸς |
Φερώρας
ἔξω
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς
|
ἀδελφούς, |
καὶ
μᾶλλον
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν
τοῦ |
| 16, 3, 52 |
μίαν
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
|
ἀδελφοὺς |
μὴ
παραχωρεῖν
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ' |
| 16, 5, 54 |
ἐκάλεσεν
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
τῷ
|
ἀδελφῷ |
μνημεῖα
διὰ
τὴν
γεγενημένην
εἰς |
| 16, 7, 56 |
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ
κατὰ
τῶν
|
ἀδελφῶν |
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα
κατὰ
τῶν
|
ἀδελφῶν, |
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
μὲν
ὡς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον
|
ἀδεῶς |
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
οὖν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
νεύμασιν
καὶ
βλέμμασιν
οὐκ
|
ἄδηλοι |
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ |
| 16, 11, 60 |
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
|
ἄδηλον |
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν, |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τὰ
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
|
ἀδικεῖν |
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν
οὖν
αὐτοὺς |
| 16, 4, 53 |
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν
|
ἀδικεῖν |
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
οὖν
εὕροι |
| 16, 4, 53 |
ἃς
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
|
ἀδίκημα |
μὲν
οὖν
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ' |
| 16, 10, 59 |
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
|
ἀδικήμασιν |
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ἀπείχοντο
τῶν
εἰς
τοὺς
περιοίκους
|
ἀδικημάτων, |
καὶ
πολλὴ
διὰ
τοῦτο
ἦν |
| 16, 9, 58 |
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
|
ἀδικημάτων |
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους |
| 16, 4, 53 |
τίμιος,
ὡς
ἔχειν
αὐτὸν
ἐπ'
|
ἀδικίᾳ |
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος |
| 16, 9, 58 |
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
|
ἀδικίαν |
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη
περὶ |
| 16, 1, 50 |
ὁ
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ
μέρος
|
ἀδικίας |
ἀναστεῖλαι
τῶν
περὶ
τὴν
πόλιν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῷ
Νικολάῳ
προσελθόντες
τὰς
|
ἀδικίας |
ἁπάσας
ἐμήνυον
καὶ
τῶν
Ὀβόδου |
| 16, 5, 54 |
δὲ
εἰς
τὰς
τιμωρίας
καὶ
|
ἀδικίας, |
ἃς
εἰς
τοὺς
ἀρχομένους
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἀλλὰ
καὶ
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
τὰς
|
ἀδικίας |
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
πάντα |
| 16, 9, 58 |
εὑρέθη
τὸ
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
|
ἀδικίας |
οὔτε
κατ'
ἄλλον
τρόπον,
οἱ |
| 16, 2, 51 |
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
|
ἀδικοῖεν. |
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς |
| 16, 4, 53 |
εἰς
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
ἦν
|
ἄδικον. |
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
οὐδ'
ὅ |
| 16, 4, 53 |
παρούσης
δὲ
ὡς
πατρὶ
τοὺς
|
ἀδικοῦντας |
ἐπεξιέναι,
τὸ
εἰς
Ῥώμην
ἄγειν |
| 16, 9, 58 |
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν
κωλύειν
τοὺς
|
ἀδικοῦντας, |
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο |
| 16, 4, 53 |
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι
μηδὲν
|
ἀδικοῦντας |
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ |
| 16, 2, 51 |
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
εὔδηλον
ὡς
ἄμφω
|
ἀδικοῦσιν, |
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
μὴ
νομίζοιεν |
| 16, 7, 56 |
πολλὰ
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
|
ἀδίκων |
ἀντικατασκευάζων
καὶ
μετὰ
πάσης
σπουδῆς |
| 16, 10, 59 |
τί
γὰρ
ἢ
καταδίκων
εἶχον
|
ἀδοξίαν |
καὶ
δέος.
Ἕτερος
δ'
αὐτῶν |
| 16, 5, 54 |
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
|
ἀδοξότερον |
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
τιμιώτερον
ἐποίει |
| 16, 3, 52 |
εἰς
ὅπερ
ἐσπουδάκει,
πολὺ
χαλεπώτερον
|
ἀεὶ |
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
οὖν |
| 16, 8, 57 |
τόπον
ἕως
ἀληθείας
ἐχόντων,
ἀλλ'
|
ἀεὶ |
γινομένης
ἀκρίτου
τινὸς
εἰς
ἅπαντας |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ
χείρων
|
ἀεὶ |
γινόμενος
ἅπασιν
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν. |
| 16, 10, 59 |
ἦν
ἀφανῶς
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
|
ἀεὶ |
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
|
ἀεὶ |
διετίθεντο,
καὶ
τὴν
αἰτίαν
ὑπ' |
| 16, 4, 53 |
καιρόν,
εἰ
μέλλοιεν
ἐκ
βίας
|
ἀεὶ |
καὶ
κατὰ
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον. |
| 16, 9, 58 |
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν
|
ἀεὶ |
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τὰ
κατὰ
τὴν
οἰκίαν
|
ἀεὶ |
καὶ
μείζους
τὰς
ταραχὰς
λαμβάνοντα, |
| 16, 7, 56 |
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ'
|
ἀεὶ |
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς |
| 16, 7, 56 |
ἦγεν.
ἦσαν
οὖν
λόγοι
τινὲς
|
ἀεὶ |
παραπίπτοντες
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ |
| 16, 7, 56 |
ἣν
ἔχοι
περὶ
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀεὶ |
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
μείζονα
|
ἀεὶ |
πρὸς
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
|
ἀεὶ |
προσδοκίας
ἔχειν.
Ἐν
τούτοις
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀτόπων,
εἰ
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ'
|
ἀεὶ |
συμβαῖνον,
ἐν
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
δ'
|
ἀεὶ |
τὰ
κατὰ
τὴν
στάσιν
τῆς |
| 16, 3, 52 |
κακοήθως
ἐχρῶντο
ταῖς
διαβολαῖς,
προέλκοντες
|
ἀεὶ |
τὰ
μειράκια
καὶ
τὸ
θρασὺ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
νεανίσκων
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης
|
ἀεὶ |
τῆς
κατ'
αὐτῶν
διαβολῆς
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ
|
ἀεί |
τι
περὶ
τῆς
βασιλείας
ἐνθυμούμενος |
| 16, 7, 56 |
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην.
Ἔλεγον
οὖν
|
ἀεί |
τι
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
κατ' |
| 16, 7, 56 |
ἣν
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
|
ἀεί |
τι
προσέπιπτεν
καινῶν
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
τὸ
πλῆθος
|
ἀεὶ |
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος |
| 16, 10, 59 |
οὕτω
διέθηκε
τὸν
βασιλέα
περιάγων
|
ἀεὶ |
τοῖς
ῥήμασι
καὶ
παροξύνων,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν
|
ἀεὶ |
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον
ἐδεδοίκει |
| 16, 7, 56 |
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ
νικῴην
|
ἀεὶ |
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε
ἀμυνόμενος
κατ' |
| 16, 8, 57 |
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων
|
ἀεὶ |
τῶν
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων
τῷ |
| 16, 6, 55 |
ἐστιν
γένος
ὃ
τοῖς
αὐτοῖς
|
ἀεὶ |
χρῆται
καὶ
κατὰ
πόλεις
ἔσθ' |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο
γνώμην
|
ἀηδεστάτῃ |
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
ἀγῶνα
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
|
ἀθλημάτων, |
παρεσκευάκει
δὲ
πολὺ
πλῆθος
μονομάχων |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
προστιθέναι
τὴν
τῆς
|
ἀθλίας |
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς
πρώτης |
| 16, 4, 53 |
τοῦτό
γε
μετὰ
τῶν
ἄλλων
|
ἆθλον |
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
διαβολῆς
καὶ
πᾶσιν,
ὡς
εἰπεῖν,
|
ἄθλου |
τούτου
προκειμένου
λέγειν
τι
περὶ |
| 16, 9, 58 |
Ἦν
δ'
οὖν
ἐπὶ
τούτοις
|
ἀθυμία |
καὶ
δέος,
ὅ
τε
Σύλλαιος |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
Ταῦτα
δὲ
|
αἱ |
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι |
| 16, 7, 56 |
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ
μᾶλλον
|
αἱ |
γυναῖκες,
λέγουσαι
κοινωνίαν
αὐτῇ
γενέσθαι |
| 16, 3, 52 |
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
|
αἱ |
παρὰ
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο. |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν
|
αἱ |
πόλεις,
τῶν
μὲν
πρότερον
βασιλέων |
| 16, 10, 59 |
ταύτην
ταχὺ
μηδ'
ὡς
ἐπέτρεπον
|
αἱ |
συγγραφαί,
πολλάκις
μὲν
ἐπὶ
Σατορνῖνον |
| 16, 7, 56 |
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ'
ἦσαν
|
αἱ |
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον |
| 16, 6, 55 |
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
|
αἱ |
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πεπτώκασιν
ἐκ
τῆς
ψυχῆς
|
αἱ |
φρένες;
ποῖ
δὲ
καὶ
ὁ |
| 16, 7, 56 |
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες.
|
Αἵ |
γε
μὴν
γυναῖκες,
ἡ
μὲν |
| 16, 8, 57 |
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον,
|
αἵ |
τε
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν
ἀφῄρηντο |
| 16, 10, 59 |
δ'
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
|
αἵ |
τε
συνθῆκαι
τῶν
δανείων
ἀνεγινώσκοντο |
| 16, 7, 56 |
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ
τὴν
διαβολήν.
|
Αἵ |
τε
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο |
| 16, 2, 51 |
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς
|
Αἴγυπτον |
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας |
| 16, 5, 54 |
εἶναι
καὶ
Συρίας
ἁπάσης
καὶ
|
Αἰγύπτου |
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τὸν
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ
οὐκ
|
αἰδεῖσθαι |
ταῖς
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν
|
αἰεὶ |
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
κατὰ
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
φράσαι
τῆς
βασάνου
καὶ
τῆς
|
αἰκίας |
αὐτόν
τε
καὶ
τὸν
πατέρα. |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τὴν
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
|
Αἰνείας |
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας.
Τοῦτον |
| 16, 9, 58 |
φρουρίου
τοῦ
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος
|
αἱρεῖ |
μὲν
ἐξ
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς, |
| 16, 9, 58 |
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
|
αἱρετὸν |
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
γῆ |
| 16, 2, 51 |
εὖ
οἶδ'
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
|
αἱρήσονται |
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
τι
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
|
αἱρῆται |
τῶν
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ |
| 16, 9, 58 |
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων
|
αἴροντες. |
Ὁ
δὲ
ἤδη
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο |
| 16, 2, 51 |
πολέμους
οἱ
πολλοὶ
διὰ
ταῦτα
|
αἱροῦνται |
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ |
| 16, 11, 60 |
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
δύσνοιαν.
Ἐφ'
|
αἷς |
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
μᾶλλόν
τε |
| 16, 5, 54 |
φιλοτιμίας
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν,
|
αἷς |
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
κατὰ
τὰς
θήκας,
ἐν
|
αἷς |
ἦν
τοῦ
Δαυίδου
καὶ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ
|
αἰσχρὸν |
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν,
|
αἰσχρὸν |
μὴ
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας. |
| 16, 7, 56 |
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
τὸ
σὺν
|
αἰσχύνῃ |
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ
φέρων |
| 16, 2, 51 |
παρὰ
σοῦ
τὸ
βέβαιον
αὐτῶν
|
αἰτεῖν, |
παρ'
οὗ
καὶ
μὴ
πρότερον |
| 16, 4, 53 |
δ'
εἰς
λόγους
καὶ
καιρὸν
|
αἰτησάμενος |
ἐπὶ
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν |
| 16, 8, 57 |
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
|
αἰτησόμενος. |
Εὑρέθη
δὲ
καὶ
γράμματα
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
τε
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς
ἐν
|
αἰτίᾳ |
γενομένους
καὶ
τὸν
Τίρωνα
σὺν |
| 16, 4, 53 |
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος
εἰς
νέους
|
αἰτία, |
καὶ
τὸ
προστιθέναι
τὴν
τῆς |
| 16, 5, 54 |
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
|
Αἰτία |
μὲν
αὕτη
μοι
δοκεῖ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
τῶν
μεγάλων
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
|
αἰτία. |
Παρούσης
δέ
τινος
ὀρρωδίας
σὺ |
| 16, 7, 56 |
ἔξωθεν
μὲν
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
|
αἰτίαις, |
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον |
| 16, 5, 54 |
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχων
μίαν
|
αἰτίαν |
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
φῂς
ἔπαθλον
εὐσεβείας,
συμβαίνει
πολλάκις
|
αἰτίαν |
γενέσθαι
τοῖς
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι' |
| 16, 10, 59 |
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος
|
αἰτίαν |
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
|
αἰτίαν |
ἐνάγοντας
τὸν
πατέρα
καὶ
χρόνῳ |
| 16, 7, 56 |
ἐν
οἷς
τὸ
κατὰ
τὴν
|
αἰτίαν |
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν |
| 16, 10, 59 |
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
παρὰ
τοιαύτην
|
αἰτίαν. |
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην
|
αἰτίαν |
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
τὸν
πατέρα |
| 16, 7, 56 |
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ
τὴν
|
αἰτίαν |
ὑπ'
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις
|
αἰτίαν |
ὑπό
τε
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ |
| 16, 4, 53 |
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα,
τῆς
|
αἰτίας |
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
τε
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις |
| 16, 11, 60 |
καὶ
περὶ
τὴν
ἀπόδειξιν
τῆς
|
αἰτίας |
ἐτετάρακτο
καὶ
μέγιστα
θυμοῦ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καλῶς
εἶχεν.
Εἰ
δὲ
μήτ'
|
αἰτίας |
ἔχεις
μήτ'
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
τί |
| 16, 4, 53 |
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει
διαλύειν
τὰς
|
αἰτίας |
καί,
πάτερ,
εἶπεν,
ἡ
μὲν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον
ἐξ
|
αἰτίας |
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ |
| 16, 9, 58 |
πόλεμος
πρὸς
τοὺς
Ἄραβας
ἐξ
|
αἰτίας |
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες
τὸν
Τράχωνα |
| 16, 6, 55 |
ἀλογίστοις
ἡμῶν
τε
κἀκείνων
μίσους
|
αἰτίας |
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν
γὰρ
οὐδέν |
| 16, 1, 50 |
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ
πιθανὸν
τῆς
|
αἰτίας |
φέροντες
κακοῦν
ἐδύναντο
καὶ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων
|
αἴτιον |
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως |
| 16, 7, 56 |
τῆς
εὐνοίας
τῆς
παρὰ
βασιλέως,
|
αἴτιον |
δὲ
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
μίσους |
| 16, 3, 52 |
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ
τὸν
|
αἴτιον |
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας. |
| 16, 8, 57 |
λέγειν.
Τῷ
δ'
ἦν
φιλονεικίας
|
αἴτιον, |
εἰ
μή
τι
τοιοῦτον
οἷον |
| 16, 8, 57 |
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ
τούτων
ἁπάντων
|
αἴτιος |
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ
τὸ
νενοσηκὸς |
| 16, 2, 51 |
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν
|
αἰτοῦνται |
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες |
| 16, 7, 56 |
ὡς
προεῖπον,
ἡττημένος
τῆς
γυναικός,
|
αἰτούσης |
Σαλώμης
εἰς
τὸν
υἱὸν
τὸν |
| 16, 10, 59 |
Οὕτως
οὖν
καὶ
τοῦ
τῆς
|
αἰχμαλωσίας |
ἐπιφθόνου
συκοφαντήματος
πεφηνότος
μέγιστον,
ὦ |
| 16, 10, 59 |
ὀνόματος;
Τὰ
δὲ
περὶ
τοὺς
|
αἰχμαλώτους |
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ
μηδ'
|
αἰχμαλώτους |
λάβοι
τὴν
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
οὐ
γέγονεν,
ὡς
σὺ
|
ἀκήκοας |
καὶ
δίκαιον
ἦν
ἐπ'
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν
|
ἀκηκοέναι |
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε |
| 16, 7, 56 |
ὡς
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης
|
ἀκηκοέναι |
τὸν
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι
τοῦ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τὰς
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ
χρώμενος,
|
ἀκηκοὼς |
ἔτι
τάχιον
ὡς
Ὑρκανὸς
ὁ |
| 16, 11, 60 |
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν
|
ἀκίνδυνον, |
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς |
| 16, 8, 57 |
τὰ
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
|
ἀκινδύνως |
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
μὲν
οὐκ
|
ἀκινδύνως |
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ'
εὔλογον
ἐκίνει |
| 16, 4, 53 |
τὸ
περὶ
τοὺς
νεανίσκους
ἐν
|
ἀκμῇ |
καὶ
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι
καὶ
μιαίνειν
αὐτοῦ
τὰς
|
ἀκοὰς |
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι
τί
μὲν |
| 16, 8, 57 |
Σαλώμην
δὲ
καὶ
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν
|
ἄκοντι |
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
ἐπὶ
ταὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
τι
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος
|
ἀκούειν |
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον |
| 16, 11, 60 |
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ
τοιούτων
|
ἀκούειν |
λόγων.
Τὸ
δὲ
τελευταῖον
εἰπών, |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
|
ἀκούειν |
μόνον
τὰς
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς, |
| 16, 11, 60 |
δοκῶν
ἢ
πρὸς
τὸ
συμφέρον
|
ἀκούειν |
τῶν
λόγων,
ἐπειδὴ
καὶ
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
πῶς
οὐκ
|
ἀκούοντος, |
ὀργή
τε
μείζων
ἐγίνετο
τῷ |
| 16, 7, 56 |
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
|
ἀκοῦσαι |
δ'
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ' |
| 16, 4, 53 |
διαβολὰς
πῶς
ἂν
λύσειεν
ὁ
|
ἀκοῦσαι |
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ |
| 16, 2, 51 |
καταβοώντων
παρεστήσατο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
|
ἀκοῦσαι |
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων
τῶν
λόγων
|
ἀκούσας |
Ἡρώδης
ὅλος
ἐγένετο
τῆς
ἐπηρείας |
| 16, 3, 52 |
Ἡρώδης
δὲ
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
|
ἀκούσας |
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι |
| 16, 7, 56 |
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
|
ἀκούσας |
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας |
| 16, 7, 56 |
τε
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς
|
ἀκρασίαν |
καὶ
μᾶλλον
αἱ
γυναῖκες,
λέγουσαι |
| 16, 11, 60 |
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν,
|
ἀκρατεῖς |
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ
δι' |
| 16, 8, 57 |
ἀληθείας
ἐχόντων,
ἀλλ'
ἀεὶ
γινομένης
|
ἀκρίτου |
τινὸς
εἰς
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
|
ἀκροατήν, |
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων |
| 16, 11, 60 |
γυναικὸς
γενομένους
εἰς
πᾶσαν
ἀρετὴν
|
ἄκρους |
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν
γήρᾳ
καταλιπὼν |
| 16, 5, 54 |
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς
ἐπ'
|
Ἀκτίῳ |
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα |
| 16, 4, 53 |
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν
μέχρι
τῆς
|
Ἀκυληίας |
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
ἐλθὼν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἃ
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
|
ἄκυρα |
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις |
| 16, 2, 51 |
κράτος;
ἐθέλοι
δ'
ἄν
τις
|
ἀκύρους |
τὰς
ἐντεῦθεν
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τούτου
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
|
ἀκωλύτως |
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
ὃ |
| 16, 6, 55 |
χρήματά
τε
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
|
ἀκωλύτως |
τοῦτο
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
μὲν
|
ἀλγεινῶς, |
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
δὲ |
| 16, 11, 60 |
Τὰ
δὲ
σώματα
νύκτωρ
εἰς
|
Ἀλεξάνδρειον |
ἀπέθεντο
τοῦ
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ |
| 16, 2, 51 |
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε
|
Ἀλεξάνδρειον |
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν. |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου.
~(Μετὰ
τούτους
ὁ
φρούραρχος
|
Ἀλεξανδρείου |
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος |
| 16, 10, 59 |
τόν
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἄγειν
ὡς
Γλαφύραν
τὴν
Ἀρχελάου |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος. |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
συνήθεια
πρὸς
τὸν
|
Ἀλέξανδρον. |
Ἀρχελάῳ
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι
τῷ |
| 16, 8, 57 |
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν
|
Ἀλέξανδρον. |
Αὖθις
δὲ
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς |
| 16, 10, 59 |
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν, |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
περὶ
|
Ἀλέξανδρον |
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
δοίη
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
|
Ἀλέξανδρον |
θεραπεύουσιν
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ |
| 16, 4, 53 |
εἶτα
καὶ
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
|
Ἀλέξανδρον |
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 11, 60 |
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
πρώτοις
περὶ
|
Ἀλέξανδρον |
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς.
Ταῦτ' |
| 16, 8, 57 |
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς
τὸν
|
Ἀλέξανδρον, |
καὶ
μηδ'
ἂν
τῆς
θυγατρὸς |
| 16, 10, 59 |
πρότερον
εἶχεν
πρός
τε
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
τοὺς
περὶ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν
ὁ |
| 16, 4, 53 |
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον, |
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα, |
| 16, 10, 59 |
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
τὸν
|
Ἀλέξανδρον. |
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον |
| 16, 10, 59 |
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
|
Ἀλέξανδρον |
παράγει
νέον
ὄντα
καὶ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ὡς
ἦν
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς |
| 16, 10, 59 |
ψεύσασθαι,
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
Ὁ
δὲ
|
Ἀλέξανδρος |
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ' |
| 16, 10, 59 |
τῶν
παίδων
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
|
Ἀλέξανδρος |
δὲ
Διόφαντον
ἔφη
τὸν
γραμματέα |
| 16, 11, 60 |
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
|
Ἀλέξανδρος |
δὲ
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον,
|
Ἀλέξανδρος |
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ὁ
πρεσβύτερος. |
| 16, 8, 57 |
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
|
Ἀλέξανδρος |
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς
Ἡρώδην
|
Ἀλέξανδρος, |
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων
διώκων |
| 16, 4, 53 |
ἅπαντας
δὲ
συναλγοῦντας,
ἅτερος
αὐτῶν
|
Ἀλέξανδρος |
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει
διαλύειν
τὰς |
| 16, 4, 53 |
δεξιῶς
καὶ
μετὰ
φρονήσεως
ὑπήντησεν
|
Ἀλέξανδρος, |
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
πῶς
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
δὲ
|
Ἀλέξανδρος |
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
φίλων
τῶν
|
Ἀλεξάνδρου |
βασανίζων
τοὺς
ἐν
τέλει
διέφθειρεν |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δ'
οὐκ
ἦν
τὴν
|
Ἀλεξάνδρου |
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ
τοῦ
παιδὸς
|
Ἀλεξάνδρου |
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
Ἀντίπατρον
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
τούτους
ὑπὸ
|
Ἀλεξάνδρου |
τοῦ
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
χρήμασιν. |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
ἐπέδωκεν
ὡς
εἰκάσαι
τῆς
|
Ἀλεξάνδρου |
χειρός.
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν |
| 16, 8, 57 |
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο
πιστοὺς
|
Ἀλεξάνδρῳ |
βασάνοις
ἀνέκρινεν,
εἴ
τι
κατ' |
| 16, 8, 57 |
ὁ
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν
|
Ἀλεξάνδρῳ, |
Γέμελλον
δὲ
εὔνουν
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ. |
| 16, 4, 53 |
τῷ
μὲν
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
|
Ἀλεξάνδρῳ |
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 1, 50 |
μὲν
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
|
Ἀλεξάνδρῳ |
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πατέρα
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
|
Ἀλεξάνδρῳ. |
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνων
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
τε
Κῷον
|
Ἀλεξάνδρῳ |
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο
μὲν
οὖν |
| 16, 7, 56 |
γε
μὴν
γυναῖκες,
ἡ
μὲν
|
Ἀλεξάνδρῳ |
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος |
| 16, 11, 60 |
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν
ὄντος
|
Ἀλεξάνδρῳ |
φίλου,
πάνθ'
ὅσα
καὶ
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
τι
τῶν
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς
|
Ἀλεξάνδρῳ |
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος |
| 16, 11, 60 |
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
|
ἀλήθεια, |
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἐδεδοίκει,
μὴ
καί
τι
ταῖς
|
ἀληθείαις |
συνέστηκεν
ἐπ'
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
ἢ |
| 16, 11, 60 |
ἔφη
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
|
ἀλήθειαν, |
εἰ
παραιτήσεται
διὰ
τοῦ
φράσαι |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
τὴν
|
ἀλήθειαν |
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν |
| 16, 7, 56 |
δι'
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
δ'
|
ἀλήθειαν |
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε |
| 16, 8, 57 |
τὸν
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
|
ἀληθείας |
ἀναίτιον
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν |
| 16, 1, 50 |
φονεῖ.
ταῦτα
γὰρ
ἀπὸ
τῆς
|
ἀληθείας |
ἐπὶ
τὸ
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας |
| 16, 8, 57 |
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον
ἕως
|
ἀληθείας |
ἐχόντων,
ἀλλ'
ἀεὶ
γινομένης
ἀκρίτου |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
εὕροι
λόγον
τῆς
|
ἀληθείας |
ἡ
παρρησία,
μακάριον
καὶ
σὲ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
|
ἀληθείας |
τὴν
πρὸς
ἡμᾶς
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις, |
| 16, 4, 53 |
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ
δὲ
|
ἀληθὲς |
ἀφ'
ἧς
εἶχεν
ἐν>
φύσει |
| 16, 10, 59 |
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν
|
ἀληθὲς |
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων. |
| 16, 10, 59 |
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
ἐναντίων
|
ἀληθὲς |
εἶναί
τι
τούτων.
Βούλεσθαι
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
πατέρα
διεκίνησαν
|
ἀληθινῷ |
τῷ
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ |
| 16, 1, 50 |
θρησκείαν
ἦν,
οὐ
κόλασις
τῶν
|
ἁλισκομένων, |
πεφυλαγμένης
ἐν
τοῖς
πρώτοις
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ἐλέγχου
τόπον
ἕως
ἀληθείας
ἐχόντων,
|
ἀλλ' |
ἀεὶ
γινομένης
ἀκρίτου
τινὸς
εἰς |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἀτόπων,
εἰ
καὶ
δυσχερές,
|
ἀλλ' |
ἀεὶ
συμβαῖνον,
ἐν
ἐπιστάσει
δὲ |
| 16, 7, 56 |
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
|
ἀλλ' |
ἀεί
τι
προσέπιπτεν
καινῶν
ἀγωνισμάτων |
| 16, 9, 58 |
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
|
ἀλλ' |
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
δώρων
λαβών. |
| 16, 11, 60 |
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
|
ἀλλ' |
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
πλέον,
|
ἀλλ' |
εἰ
καὶ
ταύτης
στεροῖντο
καὶ |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον,
|
ἀλλ' |
εἰς
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
ἐσκόρπιζον |
| 16, 8, 57 |
τὸ
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια
δρᾶν,
|
ἀλλ' |
εἰς
τὸ
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις |
| 16, 4, 53 |
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
ἦν
ἄδικον.
|
Ἀλλ' |
εἰς
τοὺς
οὐδ'
ὅ
τι |
| 16, 2, 51 |
πάντων
ἀρκεῖ
τὸ
μηκέτι
δούλους
|
ἀλλ' |
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
Τὰ
δ'
ἡμέτερα |
| 16, 6, 55 |
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
|
ἀλλ' |
ἐν
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως |
| 16, 4, 53 |
τὸ
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
|
ἀλλ' |
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν, |
| 16, 10, 59 |
μὲν
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν,
|
ἀλλ' |
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν
ἰδίων
ἀπαίτησιν |
| 16, 3, 52 |
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν
τῶν
πρωτείων,
|
ἀλλ' |
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
ἤδη
μὲν |
| 16, 10, 59 |
μόνον
τὰς
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
|
ἀλλ' |
ἤδη
διὰ
μίσους
οἰκείου
γεγενημένος |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
μόνον
διὰ
τὸ
γένος,
|
ἀλλ' |
ἤδη
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
ἕτοιμον |
| 16, 2, 51 |
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον,
|
ἀλλ' |
ἦν
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων |
| 16, 3, 52 |
τρόπος
τοῦ
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος.
|
Ἀλλ' |
οἱ
μὲν
ἐν
τῷ
φανερῷ |
| 16, 10, 59 |
ἢ
τούτους
ἐξῃρημένους
οὔτε
πάντας,
|
ἀλλ' |
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
Οὕτως |
| 16, 4, 53 |
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι
τέθνηκεν,
|
ἀλλ' |
ὅτι
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν |
| 16, 10, 59 |
ἐνόησα
σύ
τε
οὐδὲν
οἶσθα,
|
ἀλλ' |
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν |
| 16, 4, 53 |
εἶναι
τοῦ
πατρὸς
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
|
Ἀλλ' |
οὐ
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρούμενοι
δ'
ὑπ'
οὐδενὸς
κρείττονος,
|
ἀλλ' |
οὓς
ἴσον
ἔχειν
αὐτοῖς
ἀρχομένους |
| 16, 11, 60 |
ἐν
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν
|
ἀλλ' |
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
πρὸς |
| 16, 1, 50 |
οὐκ
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν,
|
ἀλλ' |
οὔτι
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ' |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος,
|
ἀλλ' |
οὕτω
διέθηκε
τὸν
βασιλέα
περιάγων |
| 16, 2, 51 |
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
|
ἀλλὰ |
διαμειψάμενοι
τήν
τε
Παφλαγονίαν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τε
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
|
ἀλλὰ |
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ
περιορᾶν,
|
ἀλλὰ |
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει |
| 16, 4, 53 |
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
οὐ
τρυφήν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι, |
| 16, 6, 55 |
μόνον
ἐν
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
|
ἀλλὰ |
καὶ
ἐν
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
εἶναι
δυνατόν,
οὐχ
ὑπομείνας,
|
ἀλλὰ |
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 1, 50 |
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
πασχόντων
φορτικόν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων |
| 16, 9, 58 |
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον,
|
ἀλλὰ |
καὶ
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
τὰς
ἀδικίας |
| 16, 2, 51 |
δοὺς
ὅσα
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
μόνον
|
ἀλλὰ |
καὶ
Συλλαίου
κατηγορεῖν
ἠξίου,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ
τῆς
θρησκείας |
| 16, 9, 58 |
κατατρέχοντες
οὐ
μόνον
τὴν
Ἰουδαίαν
|
ἀλλὰ |
καὶ
τὴν
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν |
| 16, 10, 59 |
περὶ
Τύραννον
εἰς
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι
θᾶττον
Ἀντιπάτρου |
| 16, 10, 59 |
οὐ
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον
|
ἀλλὰ |
καὶ
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν. |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
οὐ
δίκαια
μόνον
ἐστίν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
δεδομένα
πρότερον. |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
|
ἀλλὰ |
κἀκεῖθεν,
ὅτε
ἀνιάσειν
τι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
οὐ
κατὰ
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων,
|
ἀλλὰ |
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
ἣν |
| 16, 3, 52 |
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
|
ἀλλὰ |
μᾶλλον
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις |
| 16, 8, 57 |
διετέλει.
Πέρας
τε
οὐδὲν
ἦν,
|
ἀλλὰ |
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς |
| 16, 4, 53 |
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
|
ἀλλὰ |
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι |
| 16, 11, 60 |
χώραν
ἐν
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
|
ἀλλὰ |
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις
ἡμῖν
|
ἀλλὰ |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
ὄντα |
| 16, 10, 59 |
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
|
Ἀλλὰ |
πειράθητε,
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς |
| 16, 3, 52 |
δ'
οὐ
τὸν
αὐτὸν
τρόπον,
|
ἀλλὰ |
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
|
ἀλλὰ |
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
ἀρχῇ
μὲν
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
|
ἀλλὰ |
τί
δεῖ
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν |
| 16, 4, 53 |
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν.
|
Ἀλλά |
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον
λέγειν,
|
ἀλλὰ |
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
|
ἀλλὰ |
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν |
| 16, 1, 50 |
ὑπερηφανίας
ἐδόκει
μέρος,
οὐ
βασιλικῶς
|
ἀλλὰ |
τυραννικῶς
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
τὰ |
| 16, 7, 56 |
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις,
|
ἀλλὰ |
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο. |
| 16, 2, 51 |
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
τὰ
|
ἄλλα |
διὰ
μέγεθος
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά
τε
|
ἄλλα |
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
τήν
τε |
| 16, 1, 50 |
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
τά
τε
|
ἄλλα |
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
τά
τε
|
ἄλλα |
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
τῆς
ἐπιστολῆς |
| 16, 3, 52 |
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
|
ἀλλάξασθαι |
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο |
| 16, 10, 59 |
καί
τι
χρυσίον
καὶ
δωρεὰς
|
ἄλλας |
ἔλαβον.
Εὐθὺς
οὖν
καὶ
τούτους |
| 16, 5, 54 |
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ
|
ἄλλας |
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν |
| 16, 2, 51 |
ἄγοντες
ἐπὶ
δικαστήρια
καὶ
πραγματείας
|
ἄλλας, |
οὐ
κατὰ
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων, |
| 16, 4, 53 |
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
τε
ἀντέδοσαν
|
ἀλλήλοις |
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν
Ἡρώδης |
| 16, 3, 52 |
Καὶ
τούτων
πολυπροσώπως
καὶ
πιστῶς
|
ἀλλήλοις |
συναγωνιζομένων
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
αἱ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
ἡ
τῶν
λόγων
εἰς
|
ἀλλήλους |
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
αὐλὴν
καὶ
μίση
πρὸς
|
ἀλλήλους |
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ' |
| 16, 4, 53 |
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ
πλείονι
περὶ
|
ἀλλήλους |
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
νουθετῶν
ἔνευσε |
| 16, 7, 56 |
τὸ
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
πρὸς
|
ἀλλήλους |
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
δὲ
ἀπήγγελλεν,
ὅτι |
| 16, 8, 57 |
βέβαιον
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ'
|
ἀλλήλους |
ἐτράπησαν,
νομίζοντες
μέν,
εἰ
φθάσας |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδου
λέγειν.
Συνεστώτων
οὖν
ἐπ'
|
ἀλλήλους |
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας
ὁ
Νικόλαος |
| 16, 9, 58 |
τὴν
εἰρήνην
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
|
ἀλλήλους, |
μηδ'
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ |
| 16, 7, 56 |
μὴ
μέτρια
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
|
ἀλλήλους |
ὁμολογίας.
Ταῦτα
δὲ
αἱ
γυναῖκες |
| 16, 7, 56 |
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων
εἰς
|
ἀλλήλους |
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν
γὰρ
ἡ |
| 16, 10, 59 |
δῆλοι
πρὸ
τῆς
ἐντυχίας
ἦσαν
|
ἀλλήλους |
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
|
ἀλλήλων |
ἀπῄεσαν
καὶ
σὺν
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
|
ἀλλήλων |
ἐν
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ
|
ἀλλήλων |
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν
ἐξ
|
ἀλλήλων, |
ὁ
δὲ
τρόπος
τοῦ
μισεῖν |
| 16, 8, 57 |
καθάπερ
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ'
|
ἀλλήλων |
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ' |
| 16, 10, 59 |
τε
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
ἀπ'
|
ἀλλήλων |
ὅσα
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
τῷ |
| 16, 5, 54 |
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
|
ἄλλην |
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ
πεδίῳ
τῷ |
| 16, 7, 56 |
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
ἄλλοτ'
|
ἄλλην |
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην. |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
ἀρχὴν
|
ἄλλην |
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ
κακῶς
πράττοντι |
| 16, 11, 60 |
ἐπιθυμίαν
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς
|
ἄλλης |
εὐδοξίας,
ὡς
μηδένα
οἴεσθαι
παραλειπτέον |
| 16, 10, 59 |
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
|
Ἄλλο |
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸν
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
|
ἄλλο |
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
οἱ
πλείους,
ὥστε
καὶ
μηκέτι
|
ἄλλο |
τι
δοκεῖν
ἢ
καταδεδικάσθαι
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν
οὐδ'
|
ἄλλο |
τι
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ
|
ἄλλοι |
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος
δὲ |
| 16, 7, 56 |
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς
|
ἄλλοις, |
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην |
| 16, 10, 59 |
μὲν
εἶναι
φίλος
τοῖς
δὲ
|
ἄλλοις |
δοκεῖν
κατὰ
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ |
| 16, 5, 54 |
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν
οὖν
|
ἄλλοις |
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
|
ἄλλοις |
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον,
ἃ
δύναται
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
|
ἄλλοις |
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸν
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
|
ἄλλοις |
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον |
| 16, 10, 59 |
ἐν
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ'
|
ἄλλοις |
οὕτως
ἀπέθανεν.
(Τοὺς
δὲ
βασανισθέντας |
| 16, 5, 54 |
τε
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
|
ἄλλοις |
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
φίλου,
πάνθ'
ὅσα
καὶ
τοῖς
|
ἄλλοις |
ὑποδυόμενα
δι'
ἡσυχίας
ἦν,
αὐτὸς |
| 16, 5, 54 |
καὶ
πρὸς
θυσίας
καὶ
τὸν
|
ἄλλον |
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ |
| 16, 10, 59 |
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν
οὔτ'
|
ἄλλον |
τινὰ
τῆς
Ἀράβων
χώρας
ἢ |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
|
ἄλλον |
τρόπον,
οἱ
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο |
| 16, 8, 57 |
Καππαδοκίαν
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ
|
ἄλλος |
ἐν
τῇ
τότε
περιστάσει
τῶν |
| 16, 7, 56 |
φύσει
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
|
ἄλλοτ' |
ἄλλην
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
σώματα
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν
τοῖς
|
ἀλλοτρίοις, |
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν
τοῖς |
| 16, 6, 55 |
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
|
ἀλλότριον, |
ἀλλ'
ἐν
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν |
| 16, 5, 54 |
θηριώδη
δοκεῖν
καὶ
πάσης
μετριότητος
|
ἀλλότριον. |
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν
τινα
καὶ |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
οὔτ'
|
ἄλλου |
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι |
| 16, 8, 57 |
μὴ
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς
οὐκ
|
ἄλλου |
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
πρῶτον |
| 16, 2, 51 |
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
μελέτην
ὥσπερ
|
ἄλλου |
τινὸς
καὶ
τούτων
ἀξιοῦντες
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
πραχθέντα
συμφέρειν
ἡγεῖτο
καὶ
τοὺς
|
ἄλλους |
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
δικαίως
αὐτοὶ
παθεῖν
ἐφ'
οἷς
|
ἄλλους |
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
μόνον.
Ἤδη
γοῦν |
| 16, 6, 55 |
ὄντα
Φλάβιον
καὶ
πρὸς
τοὺς
|
ἄλλους |
τοὺς
τῆς
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
ἵνα |
| 16, 1, 50 |
τῶν
πατρίων
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ
|
ἀλλοφύλοις |
καὶ
μὴ
τὴν
αὐτὴν
δίαιταν |
| 16, 1, 50 |
μέν,
ἀλλ'
οὔτι
γε
τοῖς
|
ἀλλοφύλοις |
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν |
| 16, 4, 53 |
Ὡς
τοῦτό
γε
μετὰ
τῶν
|
ἄλλων |
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι |
| 16, 7, 56 |
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
ἐκ
τῶν
|
ἄλλων |
γυναικῶν
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
δὲ
ἕκαστον
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας, |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῷ
νόμῳ.
Τῶν
δὲ
|
ἄλλων |
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
τῶν
|
ἄλλων |
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 10, 59 |
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ
τῶν
|
ἄλλων |
θεῶν
καὶ
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ, |
| 16, 4, 53 |
Τί
δ'
εἰ
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
φονεύσας
ἀτιμώρητος |
| 16, 2, 51 |
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
|
ἄλλων |
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν |
| 16, 11, 60 |
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
τῶν
|
ἄλλων |
οἴεται
φιλίᾳ
τε
καὶ
ἀξιώματι |
| 16, 11, 60 |
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
ὅσους
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
|
ἄλλων |
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ |
| 16, 5, 54 |
Καίσαρος
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
φίλων
τιμάς.
Οἷς
γὰρ
ἐθεράπευεν |
| 16, 2, 51 |
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν
κατ'
|
ἄλλων |
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε |
| 16, 7, 56 |
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ
τότε
γαμεῖν,
|
ἄλλως |
γὰρ
οὐκ
εἶναι
δυνατόν,
οὐχ |
| 16, 11, 60 |
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
|
ἄλλως |
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν |
| 16, 4, 53 |
θάνατον
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν
|
ἄλλως |
οὐκ
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν. |
| 16, 6, 55 |
γένη
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
|
ἀλογίστοις |
ἡμῶν
τε
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας |
| 16, 4, 53 |
οὔτ'
ἀσεβεῖς
οὕτως
ἐγέννησας
οὔτ'
|
ἀλογίστους, |
ἀτυχεστέρους
δ'
ἴσως
ἢ
σοὶ |
| 16, 11, 60 |
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
οὐκ
|
ἄλογον |
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ
πολλοῦ |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
μέγεθος
τῶν
φυτῶν
περιειληφότος
|
ἄλσους. |
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ
οὐκ
|
ἀλυσιτελὲς |
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν |
| 16, 8, 57 |
φθονεῖν,
αὐτός
τε
ὅταν
μὲν
|
ἅμα |
περιπατῶν
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
|
ἅμα |
τόν
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
μήτ'
ἀμελῶν
μήτ'
ἐκ
προπετείας
|
ἁμαρτάνοι, |
κρεῖττον
ἡγήσατο
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 1, 50 |
τὴν
πόλιν
καὶ
τὴν
χώραν
|
ἁμαρτανομένων |
τίθησι
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
ταχὺ
διὰ
τὸ
μὴ
προφανῶς
|
ἁμαρτάνοντας |
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
τὸ |
| 16, 8, 57 |
τιμὴν
καὶ
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν
|
ἁμαρτάνοντας |
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ
τούτων
ἁπάντων |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
|
ἁμαρτάνουσιν. |
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
μὲν
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
τοῦτο
|
ἁμαρτεῖν |
ἔφη
τὸ
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἀξιοῦντες
εἶναι
δι'
ὧν
οὐχ
|
ἁμαρτησόμεθα. |
Καλὰ
μὲν
οὖν,
ἐὰν
ἐξετάζῃ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τὴν
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
|
ἁμαρτίᾳ |
μείζονι,
τάχα
δὲ
καὶ
διὰ |
| 16, 1, 50 |
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
|
ἁμαρτία |
πρὸς
τὴν
θρησκείαν
ἦν,
οὐ |
| 16, 3, 52 |
οὐκ
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς
μητρὸς
|
ἁμαρτίαις |
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην |
| 16, 5, 54 |
μόνος
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
|
ἁμαρτίας |
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
δέ
μοι
τούτου |
| 16, 5, 54 |
ἑαυτὸν
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
|
ἁμαρτίας |
οὐ
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
μὲν
τοὺς
οἰκείους
καὶ
συμβούλους
|
ἁμαρτίας, |
περὶ
δὲ
τοὺς
ἔξω
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
μεταβολῆς
|
ἀμείνονος |
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
τὸ
μῖσος |
| 16, 11, 60 |
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν
|
ἀμείνονος |
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος |
| 16, 4, 53 |
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
ἐλπὶς
|
ἀμείνων |
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 11, 60 |
οὐδενὶ
καὶ
τῶν
πόρρω
γεγονότων
|
ἀμελῆσαι |
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
ἄξιον.
(Ταῦτα
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
|
ἀμελοῖεν, |
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
μήτ'
|
ἀμελῶν |
μήτ'
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
ῥήμασι
καὶ
παροξύνων,
ὡς
|
ἀμετάγνωστον |
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
πάντων,
εἶπεν,
εἰς
τοῦτο
τῆς
|
ἀμέτρου |
καὶ
περιττῆς
ἦλθες
ἀχαριστίας,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν
|
ἀμέτρῳ |
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ.
Τὸ |
| 16, 7, 56 |
ἡ
τῶν
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
|
ἅμιλλα. |
Τέλος
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
τόν |
| 16, 4, 53 |
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ
ὑπὸ
τῆς
|
ἁμίλλης |
καὶ
τῶν
ἐλπίδων
ἃς
ἐδεδώκει |
| 16, 9, 58 |
τε
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
|
ἀμισθὶ |
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
τοῦ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
|
ἀμνημόνευτον, |
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ
τὴν
|
αμογίαν |
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
βασιλείας,
οὐχ
ὅμοιον
εἰς
τὰς
|
ἀμοιβὰς |
ὁρῶν,
κἀν
τῷ
προσώπῳ
δυστυχεῖν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἐπιμέλειαν,
ἅτε
καὶ
τῆς
|
ἀμοιβῆς |
τοσῆσδε
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ |
| 16, 7, 56 |
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε
|
ἀμυνόμενος |
κατ'
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν |
| 16, 10, 59 |
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου,
τότε
μόλις
|
ἀμυνομένου |
Νάκεβον
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἄν
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
|
ἀμφήριστον |
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ
δι'
|
ἀμφότερα |
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
|
ἀμφότεροι. |
Μετὰ
τοῦτο
ὁ
μὲν
Ἄραψ |
| 16, 8, 57 |
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
ἐν
|
ἀμφοτέροις, |
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό
τινες
τὰς |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
τὴν
μετάνοιαν
|
ἀμφοτέροις |
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα, |
| 16, 8, 57 |
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
ἐξ
|
ἀμφοτέρων |
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
ὢν
ἐδεδοίκει, |
| 16, 5, 54 |
οὐχ
οὕτως
ἔχων
μίαν
αἰτίαν
|
ἀμφοτέρων |
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ
ὢν |
| 16, 2, 51 |
ἐπήρειαν
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
εὔδηλον
ὡς
|
ἄμφω |
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
μὴ |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ
|
ἄν, |
εἰ
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν, |
| 16, 10, 59 |
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
δ'
οὐκ
|
ἄν, |
ἔφη,
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
|
ἄν |
τις
αἰτίαν
ὑπό
τε
αὐθαδείας |
| 16, 2, 51 |
τὸ
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι
δ'
|
ἄν |
τις
ἀκύρους
τὰς
ἐντεῦθεν
εἶναι |
| 16, 5, 54 |
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
|
ἄν |
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν
ἔλαττον |
| 16, 2, 51 |
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
|
ἄν |
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας, |
| 16, 3, 52 |
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς
οὐκ
|
ἄν |
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον |
| 16, 7, 56 |
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν
πολλὴν
|
ἄν |
τις,
ὡς
ἔφην,
ἔχοι
τὴν |
| 16, 4, 53 |
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
|
ἂν |
αἱρῆται
τῶν
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν |
| 16, 5, 54 |
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
οἷς
ποτ'
|
ἂν |
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ
γὰρ
πλείους |
| 16, 2, 51 |
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
οὖν
οὐκ
|
ἂν |
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
προστιθέντος
ἐπιφθόνως,
ὡς
οὐδ'
|
ἂν |
αὐτὸς
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας
μὴ |
| 16, 11, 60 |
παρολκὴ
καὶ
τὸ
χρονίζον
οὐκ
|
ἂν |
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ |
| 16, 2, 51 |
ἔροιτο
δύο
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
|
ἂν |
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ
τὰ |
| 16, 4, 53 |
παρ'
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
|
ἂν |
γάρ,
εἴ
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις |
| 16, 3, 52 |
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
|
ἂν |
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς
|
ἂν |
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
|
ἂν |
εἰκότως,
εἴτε
εἰς
τοὺς
νεανίσκους |
| 16, 5, 54 |
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ
ἅπερ
|
ἂν> |
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
εἶναί
τι
τούτων.
Βούλεσθαι
δ'
|
ἂν |
ἔτι
ζῆν
καὶ
τοὺς
περὶ |
| 16, 8, 57 |
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς
|
ἂν |
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως
μὲν
|
ἂν |
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἡμῶν.
Τὰς
δὲ
διαβολὰς
πῶς
|
ἂν |
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων; |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
|
ἂν |
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ
λυποῦντα |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ'
|
ἂν |
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν |
| 16, 4, 53 |
θρησκεία
τοῦ
παντὸς
ἔθνους
ἠνέσχετο
|
ἂν |
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν
πραγμάτων
εἶναι |
| 16, 2, 51 |
δεδομένα
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
|
ἂν |
πολλὰ
δόγματα
τῆς
συγκλήτου
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
|
ἂν |
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ
τοιούτων |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ'
|
ἂν |
τῆς
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
|
ἂν |
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον |
| 16, 6, 55 |
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
ὅσα
|
ἂν |
ὦσιν
κατὰ
τὸ
πάτριον
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
|
ἀναβὰς |
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
τὸν |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ
πεπραγμένον
εἰς
εὐπρέπειαν
|
ἀνάγειν |
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
|
ἀνάγειν |
μετὰ
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
φίλον |
| 16, 2, 51 |
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ
τούτων
|
ἀναγινώσκειν, |
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς
μετὰ |
| 16, 11, 60 |
τὰ
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
|
ἀναγινώσκων, |
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ |
| 16, 6, 55 |
τῷ
στρατηγῷ,
ἵνα
σάββασιν
μηδεὶς
|
ἀναγκάζῃ |
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας |
| 16, 2, 51 |
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας
τε
|
ἀναγκαζόμενοι |
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν
εὐθυνόντων |
| 16, 2, 51 |
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ
λειτουργιῶν
|
ἀναγκαζόμενοι |
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
ταῦτα
δαπανᾶν |
| 16, 3, 52 |
αὐτούς,
οἳ
τοῖς
ἐκείνης
φονεῦσιν
|
ἀναγκάζονται |
συζῆν
καὶ
τῶν
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν. |
| 16, 11, 60 |
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν,
|
ἀναγκαίαν |
δὲ
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν,
εἰ |
| 16, 8, 57 |
τῶν
νεωτέρων
ὡς
ἐν
ταῖς
|
ἀνάγκαις |
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς
ἐν |
| 16, 8, 57 |
Βασανιζόμενοι
δὲ
μᾶλλον
κἀν
ταῖς
|
ἀνάγκαις |
ὄντες
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
τῶν
ὑπηρετῶν |
| 16, 10, 59 |
εἰπεῖν
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς
|
ἀναγκάσειεν |
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα |
| 16, 4, 53 |
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
φέρων
|
ἀναγκασθῆναι |
νῦν
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ
μιαίνειν |
| 16, 11, 60 |
προκαθωσιῶσθαι
τῇ
τοῦ
γενέσθαι
πάντως
|
ἀνάγκῃ |
καὶ
καλοῦμεν
αὐτὴν
εἱμαρμένην,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππα,
τοῖς
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις
|
ἀνάγκη |
καταφεύγειν
ἐπὶ
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
|
ἀνάγκην |
ἐχόντων,
τὸ
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
τοῦτο
δι'
|
ἀνάγκην |
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς
ὄντος
αὐτοῖς |
| 16, 11, 60 |
κατηγορίαν
οὐκ
ὀδυνηρὰν
ὡς
πρὸς
|
ἀνάγκην |
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν |
| 16, 11, 60 |
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα
τῆς
|
ἀνάγκης, |
ἄδηλον
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς |
| 16, 2, 51 |
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
|
ἀνάγκης |
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν |
| 16, 1, 50 |
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα
προσέταττον
ἐξ
|
ἀνάγκης |
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν |
| 16, 6, 55 |
(Ταῦτα
μὲν
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
|
ἀνάγκης, |
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
ἡμετέρων |
| 16, 3, 52 |
ὅτι
μὴ
μόνοις
μηδ'
ἐξ
|
ἀνάγκης |
ἡ
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται. |
| 16, 4, 53 |
Ὁ
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
|
ἀνάγκης |
μᾶλλον
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
δὲ
|
ἀναγνοὺς |
τὸ
μὲν
ἀρχὴν
ἄλλην
προσθεῖναι |
| 16, 6, 55 |
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
|
ἀναγραφαὶ |
τὸ
πλέον
εἰς
τοὺς
Ἕλληνας |
| 16, 2, 51 |
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
τὴν
|
ἀναγωγὴν |
τῶν
νεῶν.
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν |
| 16, 10, 59 |
παίδων
γράμματα
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
|
ἀναδιδόναι. |
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν |
| 16, 8, 57 |
διὰ
τὸ
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
|
ἀναιρεῖν |
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν |
| 16, 11, 60 |
γενομένους
εἰς
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἄκρους
|
ἀναιρήσεις |
σεαυτὸν
ἐν
γήρᾳ
καταλιπὼν
ἐφ' |
| 16, 8, 57 |
λέγων
νέον
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
|
ἀναίσθητον |
διαφθεῖραι,
τόν
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
|
ἀναίτιον |
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν, |
| 16, 3, 52 |
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ
τῆς
μητρὸς
|
ἀνάκλησις |
καὶ
τὸν
πατέρα
φανερῶς
ἤδη |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
|
ἀνακομιδὴν |
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ |
| 16, 6, 55 |
ἕνεκα
τῆς
πρὸς
τὸ
θεῖον
|
ἀΝακομιδῆς |
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν
τε, |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
χρήμασιν.
|
Ἀνακρίναντι |
δὲ
περὶ
μὲν
τῆς
γεγενημένης |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
|
ἀναλαμβάνειν |
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
πολλὰ |
| 16, 5, 54 |
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
|
ἀναλαμβάνων. |
Μαρτύριον
δέ
μοι
τούτου
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς.
|
Ἀναλογιζομένῳ |
γὰρ
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ |
| 16, 7, 56 |
~(Ὁ
γὰρ
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
|
ἀναλώμασιν |
εἴς
τε
τὰς
ἔξω
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τό
τε
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
|
ἀναλώμασιν |
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα |
| 16, 10, 59 |
μὴ
παρ'
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
|
ἀναμεῖναι |
λαβεῖν,
τά
τε
δῶρα
προσήκατο |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως
|
ἀναμεῖναι |
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι |
| 16, 2, 51 |
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα,
δέον
|
ἀναμνῆσαι |
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
τότε |
| 16, 11, 60 |
δ'
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
οὐκ
|
ἀνάνδρως |
αὐτοῦ
πρὸς
τὸν
καιρὸν
ἱσταμένου. |
| 16, 7, 56 |
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
δὲ
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
|
ἀναξιοπάθει |
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
οὖν
ταύτης
ἔριδος |
| 16, 7, 56 |
εἴ
τι
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν
|
ἀναπείθουσα |
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
|
ἀναπείθουσα |
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε |
| 16, 6, 55 |
εἰώθασιν
χρήματά
τε
ἱερὰ
φέροντες
|
ἀναπέμπειν |
ἀκωλύτως
τοῦτο
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα. |
| 16, 6, 55 |
πάτριον
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα
|
ἀναπέμπειν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν, |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν
ἀσυλίᾳ
καὶ
|
ἀναπέμπεσθαι |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
καὶ
ἀποδίδοσθαι
τοῖς |
| 16, 6, 55 |
τῆς
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
|
ἀναπέμπηται |
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
εἰς
Ἱεροσόλυμα, |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα
πλείονος
ὀργῆς
|
ἀναπλησθήσεσθαι. |
Μετῄει
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ'
|
ἀναστάσει |
τῆς
Ἡρώδου
βασιλείας
χωρία
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
|
ἀνάστατος |
ἡ
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν |
| 16, 1, 50 |
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ
μέρος
ἀδικίας
|
ἀναστεῖλαι |
τῶν
περὶ
τὴν
πόλιν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
τὸ
πλῆθος
|
ἀναστείλας, |
ἦν
δὲ
φυλακὴ
καὶ
τήρησις |
| 16, 2, 51 |
ἄλλα
διὰ
μέγεθος
καὶ
κάλλος
|
ἀναστῆναι |
ῥᾴδιον
ἦν,
χρήματα
δοὺς
ὅσα |
| 16, 5, 54 |
πύργον
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς
πόλεως
|
ἀναστήσας |
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τότε
δὲ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
|
ἀναστρεφόμενος |
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
μέλαιναν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
τοῦτο
τὸ
διάταγμα
κελεύω
|
ἀνατεθῆναι |
ἐν
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
|
ἀνατιθεμένων |
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι |
| 16, 11, 60 |
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
|
ἀναύδως |
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους |
| 16, 3, 52 |
εἶναι
τὸν
παρὰ
τῶν
νεανίσκων
|
ἀνάφανδα |
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
μὴ |
| 16, 10, 59 |
ἤδη
πείθει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀναφέρειν |
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ |
| 16, 6, 55 |
τὸ
ἱερὸν
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις
|
ἀναφερομένων |
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν
ἐπιμέλειαν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
Ἐξ
οὗ
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀναφερομένων |
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ |
| 16, 7, 56 |
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
τὸν
λόγον
|
ἀναφέροντος |
καὶ
πυνθανομένου
τῆς
ἀδελφῆς,
εἰ |
| 16, 10, 59 |
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς
ἑκατὸν
|
ἀναφέρων |
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας |
| 16, 3, 52 |
αὐτοῦ
καὶ
πάντ'
εἰς
ἐκεῖνον
|
ἀναφέρων, |
οἰόμενος
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους |
| 16, 7, 56 |
κατά
τε
τὴν
πρὸς
τὸν
|
ἄνδρα |
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
πρὸς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
δεχομένου
τὸν
|
ἄνδρα |
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ἔθνει
καὶ
πόλει
πρὸς
|
ἄνδρα |
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
|
ἄνδρα |
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν |
| 16, 2, 51 |
τὴν
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
|
ἀνδραγαθίαν |
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
γὰρ
Ἀνδρόμαχον
καὶ
Γέμελλον
|
ἄνδρας |
ἄνωθεν
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
συναλγῶν
|
ἀνδρὶ |
φίλῳ
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς, |
| 16, 8, 57 |
Τότε
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν
|
Ἀνδρόμαχον |
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον |
| 16, 8, 57 |
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει.
Καὶ
γὰρ
|
Ἀνδρόμαχον |
καὶ
Γέμελλον
ἄνδρας
ἄνωθεν
φίλους |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τυχεῖν
ὧν
ἔδει
παρὰ
|
ἀνδρὸς |
ξένου
καὶ
φίλου.
Κἀκεῖνος
μὲν |
| 16, 11, 60 |
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων
|
ἀνδρῶν |
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ
ὀδυνηρὰν
ὡς |
| 16, 8, 57 |
ὑπὸ
δὲ
τοῦ
μὴ
κατ'
|
ἀνδρῶν |
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι |
| 16, 6, 55 |
ἔκ
τε
σαββατείου
ἔκ
τε
|
ἀνδρῶνος, |
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ
τὸν |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
καὶ
περὶ
τῶν
χρημάτων
|
ἀνεβάλλετο, |
περὶ
ὧν
ἐπί
τε
Σατορνίνου |
| 16, 7, 56 |
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
|
ἀνεβόησεν, |
ὡς
οὐδὲν
εἴη
παρ'
αὐτῆς |
| 16, 10, 59 |
ἡ
δὲ
πρὸς
ταῦτα
μὲν
|
ἀνεβόησεν, |
ὡς
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν
ἄτοπον, |
| 16, 10, 59 |
αἵ
τε
συνθῆκαι
τῶν
δανείων
|
ἀνεγινώσκοντο |
καὶ
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα |
| 16, 7, 56 |
κεχαρισμένως
ἐκείνῳ
καὶ
καθ'
ὑπηρεσίαν
|
ἀνέγραφεν, |
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ |
| 16, 5, 54 |
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις
|
ἀνεγράφη. |
~(Τοῖς
μὲν
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται |
| 16, 7, 56 |
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
ὃν
|
ἀνείλετο |
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν |
| 16, 8, 57 |
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
|
ἀνεῖτο |
δὲ
τὰ
κατὰ
τὴν
οἰκίαν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῶν
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον,
|
ἀνέκαμπτε |
τῇ
συμφορᾷ
τά
τε
πρῶτα |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ
|
ἀνέκρινε |
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ὅσους
ᾤετο
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
|
ἀνέκρινεν, |
εἴ
τι
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
|
ἀνέκρινεν, |
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
δ' |
| 16, 10, 59 |
πάντα
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ
|
ἀνεκτὸν |
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τῶν
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος
|
ἀνελάμβανεν |
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς
δὲ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ἡμέραν
πρὸς
τούτῳ
γινομένη
πάθος
|
ἀνεμάξατο |
μανίας
οὐχ
ἧττον
δὲ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων
κατὰ
βορρᾶν
|
ἄνεμον, |
δι'
ἧς
καὶ
τὴν
πέριξ |
| 16, 6, 55 |
τὸ
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
|
ἀνεμποδίστως. |
ᾔτουν
τε,
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως |
| 16, 7, 56 |
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ
πρὸς
αὐτὸν
|
ἀνενεγκεῖν |
τοὺς
λόγους
ὀψὲ
τῆς
ὥρας |
| 16, 3, 52 |
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
|
ἀνέξονται |
μὴ
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
εἰ
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν,
μὴ
|
ἀνεπανόρθωτον |
εἴη
σοι
τὸ
ἀτύχημα.
Ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
δὲ
σύμπαν
ὁ
μὲν
Σύλλαιος
|
ἀνεπέμπετο |
τὰς
δίκας
καὶ
τὰ
χρέα |
| 16, 9, 58 |
πάλιν
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
|
ἀνέπεμψεν. |
Ἦν
δ'
οὖν
ἐπὶ
τούτοις |
| 16, 2, 51 |
ἄκυρα
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
|
ἀνεπηρεάστοις |
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν. |
| 16, 2, 51 |
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς
δι'
αὐτὸν
|
ἀνεπηρεάστως |
εἰς
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο. |
| 16, 6, 55 |
τοὺς
τῆς
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
|
ἀνεπικωλύτως |
ἀναπέμπηται
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
εἰς |
| 16, 3, 52 |
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν
|
ἀνεπλήσθη |
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν
τοιούτων |
| 16, 2, 51 |
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
|
ἄνεργον |
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ' |
| 16, 9, 58 |
τῶν
δικαίων
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
|
ἀνέρχεται. |
Ῥύσια
δὲ
τῶν
χρημάτων
καὶ |
| 16, 2, 51 |
σύμβουλος,
ἡδὺς
δὲ
κἀν
ταῖς
|
ἀνέσεσι |
καὶ
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
τε
λόγῳ
καὶ
προσγινομένης
|
ἀνέσεως |
τῷ
σώματι
προσετίθει
δ'
ὅτι |
| 16, 5, 54 |
Ῥοδίοις
μὲν
τό
τε
Πύθιον
|
ἀνέστησεν |
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου |
| 16, 5, 54 |
καὶ
παρ'
ἄλλοις
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
|
ἀνετίθει |
δὲ
καὶ
τοῦτον
τὸν
ἀγῶνα |
| 16, 5, 54 |
τὴν
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
|
ἀνετίθει |
τὰ
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ'
αὐτῆς |
| 16, 10, 59 |
δὲ
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
|
ἀνέφερεν, |
λέγων
μὲν
ὡς
οὐχ
ἕνεκα |
| 16, 7, 56 |
ὁμολογίας.
Ταῦτα
δὲ
αἱ
γυναῖκες
|
ἀνέφερον |
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
ἀσχημοσύνην, |
| 16, 10, 59 |
ὡς
μηδὲ
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις
|
ἀνέχεσθαι |
λέγων.
Τοιαῦτα
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε
μὲν
|
ἀνεχώρησεν. |
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
πλεῖν
ὁ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην
|
ἀνήγειρεν |
ἐν
τῷ
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
ὑπὸ
χαλεπότητος
|
ἀνήκεστον |
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
|
ἀνήκεστον |
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
πρότερον
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι
πρὸς
|
ἀνηκέστους |
ἐξελθεῖν
συμφοράς,
εἴτε
καὶ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς
δὲ
|
ἀνῆλθεν |
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν
τρόπον.
Ὡς
|
ἀνῆλθεν |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
καὶ
περὶ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
διῴκει
τὰ
πολλὰ
δεινὸς
|
ἀνὴρ |
καὶ
τὴν
ἡλικίαν
νέος
ἔτι |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
μὲν
Σατορνῖνος
|
ἀνὴρ |
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος |
| 16, 3, 52 |
τῷ
θανάτῳ
τῆς
δι'
αὐτὴν
|
ἀνῃρημένης, |
ἐχόντων
δέ
τι
καὶ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
|
ἀνῃρημένον |
εἴη,
κρατοίη
δὲ
τὰ
ψεύσματα |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
ἔλεγεν,
|
ἀνῃρῆσθαι |
δὲ
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν |
| 16, 2, 51 |
διέγνω
καὶ
τὸν
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
|
ἀνήχθη, |
κατάγεται
δ'
εἰς
Καισάρειαν
οὐ |
| 16, 4, 53 |
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν
|
ἀνθρωπείων |
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους.
(Ταῦτα |
| 16, 11, 60 |
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα
τὰς
|
ἀνθρωπίνας |
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι
τῇ |
| 16, 2, 51 |
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
|
ἀνθρωπίνων |
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τὸ
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
|
ἀνθρωπίνων |
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ |
| 16, 11, 60 |
ὡς
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
τῶν
|
ἀνθρωπίνων |
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος |
| 16, 6, 55 |
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον
δὲ
πᾶσιν
|
ἀνθρώποις |
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν
Ἕλλησίν |
| 16, 2, 51 |
οὐ
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν
|
ἀνθρώποις |
τὰ
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω |
| 16, 7, 56 |
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
μὲν
|
ἄνθρωπον |
ἤδη
καὶ
παῖδα
ἐξ
αὐτῆς |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ
τὴν
ψυχὴν
|
ἄνθρωπος |
καὶ
περὶ
τρυφὴν
καὶ
κολακείαν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο
δὲ
τῆς
|
ἀνθρώπου |
μεμηνότως
ἐπὶ
τοσοῦτον
κρατούμενος,
ὥστ' |
| 16, 6, 55 |
εὐσεβείας
ἧς
ἔχω
πρὸς
πάντας
|
ἀνθρώπους |
καὶ
ὑπὲρ
Γαίου
Μαρκίου
Κηνσωρίνου |
| 16, 5, 54 |
ἀπίδωμεν,
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
|
ἀνθρώπους, |
οὐκ
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
ἄν |
| 16, 10, 59 |
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας
|
ἀνθρώπους |
τρέφων
καὶ
χώραν
ἔδωκε
νέμεσθαι |
| 16, 11, 60 |
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν
|
ἀνθρώπων |
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
δὲ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
πορθοῦντες
καὶ
τοὺς
λαμβανομένους
τῶν
|
ἀνθρώπων |
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν |
| 16, 6, 55 |
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν
τῶν
|
ἀνθρώπων |
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν
τῶν
|
ἀνθρώπων |
γένος
δι'
ὑμᾶς
ἔχει,
τούτῳ |
| 16, 2, 51 |
ἢ
πόλις
ἢ
κοινὸν
ἔθνος
|
ἀνθρώπων, |
οἷς
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε |
| 16, 6, 55 |
(Οὐδὲν
ἧττον
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
|
ἀνθύπατος |
ἔγραψεν
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίοις
κελεύω.
(Γάιος
Νωρβανὸς
Φλάκκος
|
ἀνθύπατος |
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι |
| 16, 7, 56 |
αὐλὴν
καὶ
μίση
πρὸς
ἀλλήλους
|
ἀνθυπερβαλλομένων |
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
ὅτε
|
ἀνιάσειν |
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ
οὐκ
|
ἀνίει |
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
μὲν
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
|
ἀνίεμεν |
τῇ
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
τὸ
βουλόμενον
|
ἀνίκητον |
ἔχειν,
ἢ
καὶ
τὴν
τύχην |
| 16, 3, 52 |
συνίστη
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου
γε
μὴν
|
ἀνιόντος |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
μανίας
οὐχ
ἧττον
δὲ
καὶ
|
ἀνοίας. |
Καὶ
τὰ
περὶ
ἐκεῖνον
εἶχεν |
| 16, 8, 57 |
γενέσθαι
τι
προπετὲς
αὐτῷ
τελέως
|
ἀνοίκειον |
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν |
| 16, 7, 56 |
Ὑρκανὸς
ὁ
πρὸ
αὐτοῦ
βασιλεὺς
|
ἀνοίξας |
τὸν
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι |
| 16, 7, 56 |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
νυκτὸς
|
ἀνοίξας |
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα |
| 16, 11, 60 |
εἰκότως,
εἴτε
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
|
ἀνοιστέον |
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν |
| 16, 2, 51 |
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
|
ἀνοσίως |
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
δ'
ἤδη |
| 16, 11, 60 |
λέγων
καὶ
δέον,
εἰ
μὲν
|
ἀνοσιώτερόν |
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας. |
| 16, 2, 51 |
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον
|
ἀντ' |
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν, |
| 16, 4, 53 |
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
τε
|
ἀντέδοσαν |
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον
αὑτὸν
παρεῖχεν
|
ἀντεμπλεκόμενος |
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε
μὲν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
οὐ
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
|
ἀντεποιήσατο, |
μίαν
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν.
|
Ἀντεφιλονείκει |
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
τῶν
|
ἀντέχειν |
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε |
| 16, 7, 56 |
ἴδοιεν
τοῦ
μητρῴου
κόσμου
μετειληφυίας,
|
ἀντὶ |
τῆς
παρούσης
ἁβρότητος
ἀπειλεῖν,
ὡς |
| 16, 5, 54 |
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
τὸ
δίκαιον
|
ἀντὶ |
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ |
| 16, 4, 53 |
Καὶ
μήποτε
τοῦτ'
ἐκείνου
χεῖρον
|
ἀντὶ |
τοῦ
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας
τὸ |
| 16, 6, 55 |
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ
|
ἀντίγραφα |
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων
|
ἀντικατασκευάζων |
καὶ
μετὰ
πάσης
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος, |
| 16, 2, 51 |
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων
|
ἀντικατάστασις. |
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ |
| 16, 1, 50 |
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
|
ἄντικρυς |
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
λοιπὸν |
| 16, 11, 60 |
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ
|
ἄντικρυς |
ἔφη
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
μικρὸν
εἰς
τὸ
τοῦ
πατρὸς
|
ἀντιμεθίστατο |
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
ἐν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
τὴν
ἐπίδοσιν,
|
ἀντιμεταλαβούσης |
μὲν
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
τὸ |
| 16, 7, 56 |
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη
μὲν
οὖν
|
ἀντιμετατεθείσης |
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ
Φερώρα |
| 16, 8, 57 |
τούτων
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
|
Ἀντιοχείας |
ἐπὶ
τὸ
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ |
| 16, 5, 54 |
τὰ
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
|
Ἀντιοχεῦσι |
δὲ
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην |
| 16, 5, 54 |
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
|
Ἀντιπατρίδα |
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
τῇ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
τὸν
|
Ἀντίπατρον |
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν
|
Ἀντίπατρον, |
εἶτα
καὶ
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης |
| 16, 3, 52 |
καὶ
συντυγχάνων
μόνον
τε
τὸν
|
Ἀντίπατρον |
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 3, 52 |
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ
τὸν
|
Ἀντίπατρον |
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς
τὸν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
|
Ἀντίπατρον, |
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς |
| 16, 9, 58 |
παιδὸς
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
|
Ἀντίπατρον |
τὸν
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον |
| 16, 2, 51 |
δημοσίᾳ
τιμὰς
καὶ
πολιτείαν
ἔλαβεν
|
Ἀντίπατρος; |
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
τὰ
τεκμήρια |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἀεὶ
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν
|
Ἀντίπατρος |
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
μὲν
περιβάλλειν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
δεινὸς
ὢν
τὸν
τρόπον
|
Ἀντίπατρος, |
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς
τῆς
οὐ |
| 16, 10, 59 |
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν.
|
Ἀντίπατρος |
μὲν
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
~(Ἦν
δὲ
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
|
Ἀντίπατρος, |
ὃς
ἐπειδὴ
τὸ
νενοσηκὸς
τῆς |
| 16, 3, 52 |
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
δὲ
|
Ἀντίπατρος, |
οὐχ
ὥσπερ
ἐν
ὑστέρῳ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐδόκει
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς
|
Ἀντίπατρος |
τὸν
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν
καὶ
σὺν
αὐτοῖς
|
Ἀντίπατρος |
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς.
Ἐν |
| 16, 10, 59 |
μιμήσασθαι
τὸν
τύπον
καὶ
δι'
|
Ἀντιπάτρου |
κακουργηθῆναι
τὸ
γραμματίδιον.
Ὁ
γάρ |
| 16, 2, 51 |
ἴσως
μηδὲ
τὴν
τοῦ
πατρὸς
|
Ἀντιπάτρου |
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
ἐν
τοῖς
|
Ἀντιπάτρου, |
πρόσοδος
δὲ
καὶ
συνήθεια
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ
|
Ἀντιπάτρου |
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον |
| 16, 10, 59 |
ἀλλὰ
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι
θᾶττον
|
Ἀντιπάτρου |
τῷ
πλήθει
τοὺς
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος |
| 16, 3, 52 |
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς
τιμὴν
|
Ἀντιπάτρῳ |
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν
|
Ἀντιπάτρῳ |
προυχώρει
τὰ
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν. |
| 16, 7, 56 |
διοικητὴς
τῶν
τῆς
βασιλείας
πραγμάτων,
|
Ἀντιπάτρῳ |
συνίστη
καὶ
μετὰ
τῆς
ἐκείνου |
| 16, 8, 57 |
τῶν
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων
τῷ
|
Ἀντιπάτρῳ |
τὸ
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
εἴη |
| 16, 10, 59 |
ἤλγει.
Τοὺς
δὲ
λόγους
Εὐρυκλῆς
|
Ἀντιπάτρῳ |
τούτους
ἀνέφερεν,
λέγων
μὲν
ὡς |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πατέρα
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
|
Ἀντιπάτρῳ |
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων |
| 16, 10, 59 |
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
ἐξ
αὐτῶν
|
ἀντιχαρίζεσθαι |
τὰς
διαβολάς.
Τέλος
δὲ
τοιοῦτος |
| 16, 6, 55 |
γίνεσθαι.
(Οὐδὲν
ἧττον
καὶ
Ἰούλιος
|
Ἀντώνιος |
ἀνθύπατος
ἔγραψεν
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
βουλῇ |
| 16, 11, 60 |
τὰς
διαφορὰς
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
|
ἀνυπευθύνους |
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
ἡμῶν
ἤδη |
| 16, 3, 52 |
ἀλλὰ
μᾶλλον
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς
|
ἀνυπόπτοις |
καὶ
διὰ
τὴν
εὔνοιαν
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ταύτην
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
|
ἀνύποπτον |
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ
τῆς
ὀργῆς
|
ἀνυπόστολον, |
οἱ
δ'
οὐ
τὸν
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους
ἀσεβείας
τεκμήριον
|
ἀνυποτιμήτου |
Καὶ
τῆς
ἡλικίας
οὔσης
ἐν |
| 16, 9, 58 |
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
οἰκείων
φονεῖς
|
ἀνυποτιμήτως |
τὴν
Ἡρώδου
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν
|
ἀνύσαντά |
τι
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν
πλοῦν
|
ἀνύσαντος |
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος
δὲ |
| 16, 6, 55 |
δεικνὺς
αὐτοῖς
ὅτι
πάσης
τιμῆς
|
ἄνωθεν |
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν |
| 16, 6, 55 |
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ
ἡμῶν
|
ἄνωθεν |
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
Ἀνδρόμαχον
καὶ
Γέμελλον
ἄνδρας
|
ἄνωθεν |
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
καταπληξαμένη
μέγα
καὶ
συμπαθὲς
|
ἀνῴμωξεν. |
Ἦν
δὲ
καὶ
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς
κατ'
|
ἀξίαν |
ἔχειν
καὶ
παρὰ
σοῦ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε
ἀμυνόμενος
κατ'
|
ἀξίαν |
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
ἢ
τυχεῖν |
| 16, 3, 52 |
μητρὸς
οἷα
πάθοι
παρὰ
τὴν
|
ἀξίαν |
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ. |
| 16, 4, 53 |
τε
καὶ
διδόναι
τῷ
κατ'
|
ἀξίαν; |
Ὡς
τοῦτό
γε
μετὰ
τῶν |
| 16, 5, 54 |
τῆς
οὔσης
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
|
Ἄξιον |
γὰρ
εἶναι
καὶ
Συρίας
ἁπάσης |
| 16, 8, 57 |
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
|
ἄξιον |
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν |
| 16, 11, 60 |
πόρρω
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
|
ἄξιον. |
(Ταῦτα
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ |
| 16, 11, 60 |
Ὁ
μέντοι
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς
|
ἄξιος |
ἔοικεν
φαίνεσθαι
τοῦ
περὶ
ἐκείνους |
| 16, 2, 51 |
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν
|
ἀξιοῦμεν, |
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς |
| 16, 8, 57 |
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἀξιοῦντα |
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος.
Ἔχειν |
| 16, 2, 51 |
ὥσπερ
ἄλλου
τινὸς
καὶ
τούτων
|
ἀξιοῦντες |
εἶναι
δι'
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα. |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
|
ἀξιούντων |
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 2, 51 |
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
|
ἀξίους, |
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
εἰ
τὰς
χάριτας
αὐτῶν
ἀβεβαίους
|
ἀξιοῦσιν |
γενέσθαι.
Εἰ
δέ
τις
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
δὲ
|
ἀξιοῦσιν |
καὶ
καθ'
αὑτὰ
δίκαια
δοκεῖν. |
| 16, 11, 60 |
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ
τε
καὶ
|
ἀξιώματι |
ἐπιφανεῖς
μετὰ
τῆς
ἐκείνων
γνώμης |
| 16, 11, 60 |
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν
ἐπ'
|
ἀξιώματος |
ἀπεφήνατο
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος. |
| 16, 1, 50 |
καὶ
βασιλικοῦ
κατὰ
τὰς
μορφὰς
|
ἀξιώματος |
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως |
| 16, 4, 53 |
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
τῶν
οὐκ
|
ἀξίων. |
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα |
| 16, 8, 57 |
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ
|
ἀξίων |
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε |
| 16, 7, 56 |
τούτῳ
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
|
ἀξιῶν |
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς
αὐτὸν
|
ἀξιῶν |
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων |
| 16, 10, 59 |
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
|
ἀξιῶν |
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
εἴ
τι
καὶ
καθ'
αὑτὸν
|
ἀξιώσει |
ἐπιεικέστερον
εἰς
τοὺς
ἐκ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ
πλείονι
περὶ
ἀλλήλους
|
ἀξιώσουσι |
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
δῆσαί
τε
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
|
ἀπ' |
ἀλλήλων
ὅσα
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
|
ἀπαγγέλλεται |
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
|
ἀπαθῆ |
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
|
ἀπαθῆ |
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
δάκρυα
καὶ
λύπην
οὐκ
|
ἀπαθῆ |
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
μήτε |
| 16, 7, 56 |
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
νεανίσκον
οὐκ
|
ἀπαθῶς |
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν
γάμον
ὥρμητο, |
| 16, 10, 59 |
παρακελευόμενος
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
|
ἀπαθῶς |
τούτων
ἕκαστον
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ.
Τὸ
γὰρ
|
ἀπαίδευτον |
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν
ἰδίων
|
ἀπαίτησιν |
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
ταύτην
ταχὺ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ταῦτα
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν
|
ἀπαιτητέον |
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
|
ἀπαλλάττεται. |
Σαλώμην
οὖν
ὅ
τε
Φερώρας |
| 16, 7, 56 |
πλειόνων
ἔτι
καὶ
δυναμένων
εἰς
|
ἅπαν |
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος |
| 16, 6, 55 |
οὐδὲν
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
|
ἀπανθρωπίας |
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
τῶν
ἡμετέρων
|
ἀπάνθρωπον |
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
|
ἅπαντα |
διοικῶν
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος |
| 16, 3, 52 |
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ
|
ἅπαντα |
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ
τὸν |
| 16, 7, 56 |
μόνος
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
|
ἅπαντα |
πράττειν
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
αὐτὴ
μὲν
|
ἅπαντα |
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν |
| 16, 10, 59 |
διαβεβλημένῃ
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
|
ἅπαντα |
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
|
ἅπαντα |
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν |
| 16, 10, 59 |
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς
μὲν
ἐκθεραπεύων
|
ἅπαντας |
ἀεὶ
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις
ἢ |
| 16, 5, 54 |
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν,
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς
|
ἅπαντας |
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν
ὅπως
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
ἀεὶ
γινομένης
ἀκρίτου
τινὸς
εἰς
|
ἅπαντας |
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
μὲν
δεσμά, |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ἕκαστον
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας,
|
ἅπαντας |
δὲ
συναλγοῦντας,
ἅτερος
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος |
| 16, 5, 54 |
δῆμοι
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν
εὐεργεσίας,
|
ἅπαντας |
ἐξεδέξατο
καὶ
καταγωγαῖς
καὶ
τραπέζαις |
| 16, 8, 57 |
ὑποψία
τε
καὶ
μίση
πρὸς
|
ἅπαντας |
ἦν,
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ' |
| 16, 8, 57 |
τἆλλα
τὰ
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
|
ἅπαντας, |
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον |
| 16, 8, 57 |
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ
τούτων
|
ἁπάντων |
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
πρὸ
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
|
ἁπάντων |
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
τὸ |
| 16, 2, 51 |
λόγον.
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως
|
ἁπάντων |
αὐτῶν
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ |
| 16, 4, 53 |
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
|
ἁπάντων |
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
ἐν |
| 16, 11, 60 |
προστάττει
τῷ
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων
|
ἁπάντων |
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν |
| 16, 2, 51 |
κἀν
ταῖς
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος
|
ἁπάντων |
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
|
ἁπάντων |
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 7, 56 |
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
|
ἀπαντώσης, |
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος
δ'
αὐτὸς |
| 16, 11, 60 |
ἠναγκάζετο
πολλάκις
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν
|
ἀπαρακαλύπτως |
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ἰδίοις
νόμοις
καὶ
ἔθεσιν,
|
ἀπαρχάς |
τε,
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν
ἐκ |
| 16, 9, 58 |
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
κοίλην
Συρίαν
|
ἅπασαν |
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος
ὀρμητήρια
τοῦ
Συλλαίου |
| 16, 10, 59 |
τῷ
Νικολάῳ
προσελθόντες
τὰς
ἀδικίας
|
ἁπάσας |
ἐμήνυον
καὶ
τῶν
Ὀβόδου
ὡς |
| 16, 9, 58 |
ἠμύνατο
τάχιον
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος
|
ἁπάσας |
τὰς
εἰς
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν |
| 16, 5, 54 |
Ἄξιον
γὰρ
εἶναι
καὶ
Συρίας
|
ἁπάσης |
καὶ
Αἰγύπτου
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν. |
| 16, 10, 59 |
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια
λαμβάνειν
ἐξ
|
ἁπάσης |
τῆς
χώρας,
τὴν
μὲν
στρατείαν |
| 16, 2, 51 |
Νικόλαος
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
|
~(Ἅπασι |
μὲν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
τὴν
εἰρήνην
|
ἅπασιν |
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
ὅτι
διὰ
σπουδῆς
ἐστιν
|
ἅπασιν |
εἰς
μῖσος
ἀγαγεῖν
αὐτὴν
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
|
ἅπασιν |
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν
αὐτοῖς, |
| 16, 6, 55 |
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν
|
ἅπασιν |
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίαις
καὶ
χείρων
ἀεὶ
γινόμενος
|
ἅπασιν |
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν |
| 16, 11, 60 |
γίνεται
λόγος
οὖν
ἦν
εὐθὺς
|
ἅπασιν |
τῶν
παίδων
καὶ
μετέωρος
ἡ |
| 16, 10, 59 |
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
κατὰ
τὰς
συντυχίας
|
ἀπέβαινεν, |
ὡς
ἐκείνῳ
μὲν
εἶναι
φίλος |
| 16, 3, 52 |
Τὸ
δ'
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
|
ἀπέβη. |
Τοῖς
τε
γὰρ
παισὶν
οὐ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
|
ἀπέβη |
τοῦτον
τὸν
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀπέβλεπεν |
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε |
| 16, 8, 57 |
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
|
ἀπεγνωκέναι |
περιττὸν
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ
τῷ |
| 16, 11, 60 |
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
|
ἀπεδέχοντο. |
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο |
| 16, 2, 51 |
τῆς
χώρας
εὐμενής,
ὡς
δὲ
|
ἀπέδωκας |
τῷ
θεῷ
τέλεια
θύματα
τιμῶν |
| 16, 2, 51 |
σύμβολα
φιλίας
χρὴ
δοκεῖν,
ἣν
|
ἀπέδωκας |
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς
Ἡρώδου |
| 16, 1, 50 |
ἤδη
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
|
ἀπέδωκεν |
ἄγειν
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς |
| 16, 5, 54 |
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας
|
ἀπέδωκεν |
ταῖς
πόλεσιν
ἔν
τε
Συρίᾳ |
| 16, 10, 59 |
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
|
ἀπέθανεν. |
(Τοὺς
δὲ
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
σώματα
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
|
ἀπέθεντο |
τοῦ
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
|
ἀπέθνησκον |
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
δ' |
| 16, 7, 56 |
μετειληφυίας,
ἀντὶ
τῆς
παρούσης
ἁβρότητος
|
ἀπειλεῖν, |
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
|
ἀπειλεῖται |
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
τύχης, |
| 16, 7, 56 |
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον
|
ἀπείληπτο |
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων, |
| 16, 3, 52 |
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
τῶν
μειρακίων
|
ἀπειρία, |
κατίσχυεν
δὲ
ἡ
τῆς
Σαλώμης |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
ἐξ
|
ἀπειρίας |
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
τ' |
| 16, 3, 52 |
προσονειδίσαι
προπετεῖς
εὐγενὲς
ὑπὸ
τῆς
|
ἀπειρίας |
οἰόμενοι
τὸ
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον, |
| 16, 9, 58 |
μὲν
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
|
ἀπείχοντο |
τῶν
εἰς
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων, |
| 16, 8, 57 |
τε
καὶ
κατήφεια
τὸ
βασίλειον
|
ἀπεκόσμει |
τῆς
πρώτης
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς |
| 16, 2, 51 |
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
|
ἀπεκρίνατο |
ταῦτα.
Διὰ
μὲν
τὴν
Ἡρώδου |
| 16, 11, 60 |
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
|
ἀπέκτειναν. |
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες
|
ἀπέκτειναν. |
Ὡρμημένων
δὲ
καὶ
τοὺς
περὶ |
| 16, 8, 57 |
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον
|
ἀπελαθέντων |
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον
μὲν |
| 16, 9, 58 |
ἐπιφθόνως,
ὡς
οὐδ'
ἂν
αὐτὸς
|
ἀπέλθοι |
τῆς
χώρας
μὴ
πεπιστευκὼς
ὅτι |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
|
ἀπέλιπεν |
ἔν
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν |
| 16, 10, 59 |
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν
|
ἀπελογεῖτο |
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας |
| 16, 8, 57 |
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
|
ἀπελύοντό |
τινες
τὰς
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
|
ἀπενεχθέντων |
περιχαρὴς
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
|
ἀπεοικυῖαν |
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι. |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
|
ἀπεπέμπετο |
καὶ
τὸν
υἱὸν
ἐπαινέσας
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν
|
ἀπέπλει |
πολλαῖς
αὐτὸν
δωρεαῖς
τετιμηκότος
Ἡρώδου |
| 16, 5, 54 |
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ
|
ἅπερ |
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν |
| 16, 3, 52 |
φίλους
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
|
ἅπερ |
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ |
| 16, 11, 60 |
καιρὸν
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ
πάνθ'
|
ἅπερ |
αὐτὸς
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον |
| 16, 3, 52 |
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
|
ἀπεργαζόμενα |
τὴν
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος |
| 16, 6, 55 |
ἐμμένοιμεν
αὐτοῖς,
εὔνους
καὶ
φίλους
|
ἀπεργάζονται. |
Διὸ
καὶ
ταῦτα
παρ'
ἐκείνων |
| 16, 2, 51 |
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν,
|
ἀπερίληπτον |
ποιῆσαι
τὸν
λόγον.
ἵνα
μέντοι |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐν
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
|
ἀπεσήμαινεν. |
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον |
| 16, 5, 54 |
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
|
ἀπέστειλεν, |
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
γράψας
ἐν
βιβλίοις
τέσσαρσιν
|
ἀπέστειλεν, |
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν
οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
|
ἀπεστερήθη |
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
μικρὸν
μέρος
|
ἀπέστη |
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
περὶ
τὸν |
| 16, 9, 58 |
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
τε
ἀρχῆς
|
ἀπέστησαν |
καὶ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνήθη |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
|
ἀπέσφαξεν. |
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τοὺς
λαμβανομένους
τῶν
ἀνθρώπων
|
ἀπέσφαττον, |
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν |
| 16, 11, 60 |
τρεῖς
ὄντες,
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
|
ἀπεφήναντο, |
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς
ἔφη
κολάζειν |
| 16, 11, 60 |
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος
|
ἀπεφήνατο |
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη |
| 16, 10, 59 |
Οὗτοι
προσκρούσαντος
αὐτοῖς
τοῦ
βασιλέως
|
ἀπεωσμένοι |
περὶ
Ἀλέξανδρον
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
δὲ
|
ἀπήγγελλεν, |
ὅτι
καὶ
νεύμασιν
καὶ
βλέμμασιν |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
|
ἀπηγγέλλετο |
διὰ
τῆς
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ. |
| 16, 3, 52 |
ὅτι
καὶ
τῶν
ἄλλων
τινὲς
|
ἀπήγγελλον, |
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
τά
τε |
| 16, 7, 56 |
ὁ
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
|
ἀπῄει. |
Διαλιπὼν
δὲ
δύο
μῆνας
ἢ |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου
πρὶν
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας
|
ἀπῄει. |
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν
οὐδὲ
ἐν |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαος
διαλλάξας
οὕτως
εἰς
Καππαδοκίαν
|
ἀπῄει, |
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ
ἄλλος
ἐν |
| 16, 9, 58 |
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ
Δαμασκηνὸς
|
ἀπῄει |
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ
περὶ |
| 16, 4, 53 |
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων
|
ἀπῄεσαν |
καὶ
σὺν
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος |
| 16, 2, 51 |
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς
|
ἀπῄεσαν |
πολλὰ
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ. |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ
τῶν
εἰσφορῶν
|
ἀπήλλαξεν, |
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀσέβειαν
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς
|
ἀπηντηκέναι. |
στάσις
γὰρ
ἦν
ὥσπερ
ἐμφυλίου |
| 16, 8, 57 |
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
|
ἀπηρτίζετο. |
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ |
| 16, 5, 54 |
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας
|
ἀπίδωμεν, |
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους, |
| 16, 8, 57 |
φανερῶς
εἰς
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν
|
ἀπίθανον. |
Ἠξίου
δὲ
καὶ
μεῖζόν
τι |
| 16, 10, 59 |
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
|
ἀπίθανος, |
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε
τὸν
βασιλέα |
| 16, 5, 54 |
τὸν
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
|
ἀπιόντων |
κατὰ
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι'
ἧς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῆς
περὶ
τοὺς
οἰκείους
|
ἀπιστίας. |
Αὖθις
δὲ
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου |
| 16, 4, 53 |
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ
|
ἄπιστον |
τῆς
διαβολῆς
καὶ
τὸ
περὶ |
| 16, 5, 54 |
τῶν
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
|
ἀπὸ |
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν. |
| 16, 2, 51 |
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε
μὲν
ἀνεχώρησεν.
|
Ἀπὸ |
δὲ
Σάμου
πλεῖν
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 10, 59 |
τότε
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
|
ἀπὸ |
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ |
| 16, 9, 58 |
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν
τε
χρυσοῦν
|
ἀπὸ |
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος
|
ἀπὸ |
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν
γὰρ
φιλοτιμίαν |
| 16, 9, 58 |
παρόντας
καὶ
τῶν
ἰδίων
τοὺς
|
ἀπὸ |
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
μόνον,
εἰ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
τεκούσης
φονεῖ.
ταῦτα
γὰρ
|
ἀπὸ |
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ
πιθανὸν |
| 16, 11, 60 |
ὅμως
ἐν
δεσμοῖς
ἢ
ξενιτεύοντας
|
ἀπὸ |
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην,
πλεύσας
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
μόνον |
| 16, 1, 50 |
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
ἧκον
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
ποιοῦσιν
ἄδειαν.
Ἡρώδης
δὲ
ἐπανελθὼν
|
ἀπὸ |
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι
λέγειν
ὡς
|
ἀπὸ |
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς
ἐμπαρείη
ταῖς |
| 16, 5, 54 |
μὲν
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
|
ἀπὸ |
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
|
ἀπὸ |
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν
|
ἀπὸ |
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις |
| 16, 11, 60 |
διαπράξασθαι,
φονώσης
καὶ
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
|
ἀπὸ |
τῶν
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἢ
τῇ
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ
|
ἀπὸ |
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ
τις |
| 16, 9, 58 |
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
|
ἀπὸ |
ὠφελείας
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
μνησικακίας |
| 16, 4, 53 |
Ἐν
δὲ
τῷ
τότε
πάντας
|
ἀποβλέπειν |
εἰς
αὐτὸν
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα |
| 16, 9, 58 |
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
|
ἀποδεικνὺς |
ὅτι
μηδὲν
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ'
αὐτὸν
|
ἀποδεικνύων |
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν
Ἀντίπατρον, |
| 16, 11, 60 |
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον
|
ἀποδείξαντα |
περὶ
Βηρυτόν,
ἐν
ᾗ
κατοικοῦσιν |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
ἦν
καὶ
περὶ
τὴν
|
ἀπόδειξιν |
τῆς
αἰτίας
ἐτετάρακτο
καὶ
μέγιστα |
| 16, 5, 54 |
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις
εἰπεῖν,
ὡς
|
ἀποδέοι |
τὰ
τῆς
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
περιποθήτους
πᾶσιν
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
|
ἀποδέοντας |
δὲ
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ |
| 16, 1, 50 |
κατὰ
τὰς
μορφὰς
ἀξιώματος
οὐκ
|
ἀποδέοντες. |
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
παρ'
οἷς
ποτ'
ἂν
|
ἀποδημήσας |
τύχοι.
Καὶ
γὰρ
πλείους
λειτουργίας |
| 16, 3, 52 |
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς
στάσεως
ἐν
|
ἀποδημίᾳ |
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
δ'
ἐπανῆλθεν |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
|
ἀποδημίαν |
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 4, 53 |
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
κατὰ
τὴν
|
ἀποδημίαν. |
Καὶ
γὰρ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
|
ἀποδημίαν. |
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως |
| 16, 4, 53 |
ἐπανῄει
πάλιν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν.
|
Ἀποδημοῦντος |
δὲ
οὐ
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη |
| 16, 1, 50 |
ὃν
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους
|
ἀποδιδόμενος |
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ |
| 16, 11, 60 |
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν
τε
αὐτοῖς
|
ἀποδιδόντας |
τι
καὶ
τὰς
διαφορὰς
τῶν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
εἰς
Ἱεροσόλυμα
καὶ
|
ἀποδίδοσθαι |
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε |
| 16, 4, 53 |
παισὶν
οὐχ
ὑστέρησεν
μέχρι
νῦν
|
ἀποδιδούς, |
οὐ
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
οὐ |
| 16, 10, 59 |
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
τε
περὶ
τούτων
|
ἀποδοῦναι |
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι
τῆς
ἐπιβουλῆς |
| 16, 6, 55 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
καὶ
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
|
ἀποδοχεῦσιν |
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
μὴ
ὁμολογεῖν |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ἐπὶ
τοῖς
αὐτοῖς
ὅρκοις
|
ἀποδώσειν |
κατὰ
τὴν
αὐτὴν
τοῦ
δανείου |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὰ
χρέα
τοῖς
δεδανεικόσιν
|
ἀποδώσων |
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ' |
| 16, 4, 53 |
εἰσὶν
νέοι
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν
|
ἀποθανοῦσα, |
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
|
ἀποθέσιμα |
μὲν
οὖν
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς |
| 16, 6, 55 |
τελῶν
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
|
ἀποκαθιστάνειν |
κατὰ
μηδένα
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
μὴ
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
|
ἀποκαθιστάντας |
τῇ
πόλει
τὸν
ἴδιον
κόσμον. |
| 16, 6, 55 |
τῶν
πόλεων
τοὺς
εἰς
ταῦτα
|
ἀποκεκριμένους |
καὶ
ταῦτα
διορθώσασθαι
τοῖς
ἐκεῖ |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ
τὴν
Ῥώμην
|
ἀποκομισθέντες |
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα |
| 16, 2, 51 |
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
|
ἀποκρυπτόμεθα |
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο.
Τὸ
δ'
|
ἀποκτεῖναι |
ταχὺ
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
μάρτυρα
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς
γὰρ
|
ἀποκτεῖναί |
τινα
προαιρούμενος
εἰς
ἱερὰ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ζῆν
ἐλάττων
λόγος,
εἰ
μόνον
|
ἀποκτεῖναι |
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν |
| 16, 11, 60 |
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν
|
ἀποκτεῖναι |
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
|
ἀποκτείνειεν |
τῶν
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
|
ἀποκτείνειν |
τὸν
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν |
| 16, 9, 58 |
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας
|
ἀπολαβεῖν |
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τά
τε
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀπολαβεῖν |
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν
ἑκατέρᾳ |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
|
ἀπολαμβάνει |
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν |
| 16, 4, 53 |
ἀληθείας
τὴν
πρὸς
ἡμᾶς
διάθεσιν
|
ἀπολαμβάνεις, |
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν
|
ἀπόλαυσιν |
διαίτης
καὶ
πολυτελείας
ἐξαλλάττων
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ
|
ἀπολειφθέντος |
δὲ
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
ἣν |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας
|
ἀπολελύσθαι, |
δωρεάς
τε
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
ἃς |
| 16, 10, 59 |
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ
τούτους
|
ἀπολέσθαι |
θᾶττον
Ἀντιπάτρου
τῷ
πλήθει
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μέρος
εὐθὺς
ἀσφαλείας
ἐδόκουν
|
ἀπολλύμενοι. |
Τέλος
τε
οἱ
περὶ
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
δίκαιον
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
|
ἀπολλυμένους, |
τὸ
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν |
| 16, 4, 53 |
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
|
ἀπολογεῖσθαι |
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται |
| 16, 10, 59 |
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο
βουλομένῳ
μὲν
|
ἀπολογεῖσθαι |
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι |
| 16, 8, 57 |
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον
|
ἀπολογεῖσθαι |
σπεύδοντα
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει |
| 16, 7, 56 |
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
|
ἀπολογησαμένων |
ῥᾴων
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο, |
| 16, 9, 58 |
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
|
ἀπολογησομένην |
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ἦν
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
|
ἀπολογία |
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
ταῦτα |
| 16, 7, 56 |
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
|
ἀπολογίαν |
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι |
| 16, 4, 53 |
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
|
ἀπολογίαν |
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς, |
| 16, 8, 57 |
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ'
|
ἀπολογίας |
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον
ἕως
ἀληθείας |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
νεανίσκων
οὐδὲ
ἕως
|
ἀπολογίας |
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ
κατὰ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
διὰ
τὸ
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
|
ἀπολογίας |
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν |
| 16, 2, 51 |
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
δὲ
παρελθὼν
|
ἀπολογισμόν |
τε
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο |
| 16, 4, 53 |
τὸ
προπετὲς
ἑκάτεροι
τῆς
ὑποψίας
|
ἀπολογούμενοι |
σπουδῇ
πλείονι
περὶ
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι |
| 16, 7, 56 |
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
|
ἀπολογούμενος. |
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν
πολλὴν
ἄν |
| 16, 7, 56 |
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις
|
ἀπολογουμένου |
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
|
ἀπόλοιτο |
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
τἀναντία
|
ἀπολύειν, |
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ |
| 16, 9, 58 |
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων
|
ἀπολωλέναι |
τοὺς
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἀναφέρων
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
|
ἀπολωλότας |
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
μᾶλλον
ἐκίνει
τὸν |
| 16, 9, 58 |
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον
ὡς
|
ἀπολωλὼς |
εἴη
διασπείροντες
οἱ
τὸν
Τράχωνα |
| 16, 8, 57 |
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
|
ἀπονέμοντα |
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν
|
ἀπονικῆσαι |
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ' |
| 16, 3, 52 |
κατὰ
τῆς
μητρὸς
αὐτῶν
εἰς
|
ἀπόνοιαν |
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
δὲ
τῆς
|
ἀπονοίας |
καὶ
τῆς
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς |
| 16, 9, 58 |
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως
|
ἀπόντος |
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
τετταράκοντα
δέ
τινες |
| 16, 9, 58 |
οὐδὲ
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
|
ἀποπέμπει |
μηδὲν
τῶν
δώρων
λαβών.
Τὰ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
παῖδα
ἐξ
αὐτῆς
ἔχων
|
ἀποπέμπεται, |
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
οὐδὲν
ἔτι
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
|
ἀποπεμφθεῖσαν |
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
τριάκοντα |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
μὲν
|
ἀπορίᾳ |
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα |
| 16, 4, 53 |
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν
|
ἀπορία |
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν
καὶ
δάκρυα |
| 16, 5, 54 |
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας
|
ἄπορον |
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν |
| 16, 10, 59 |
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
|
Ἀπορουμένου |
δ'
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι
λέγοντος |
| 16, 6, 55 |
τε
εἰς
τὰς
ἀσυλίας
βούλομαι
|
ἀποσπᾶσθαι |
καὶ
παραδίδοσθαι
τοῖς
Ἰουδαίοις,
ᾧ |
| 16, 6, 55 |
παραδίδοσθαι
τοῖς
Ἰουδαίοις,
ᾧ
δικαίῳ
|
ἀποσπῶνται |
οἱ
ἱερόσυλοι.
Ἔγραψα
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
τὴν
|
ἀπόστασιν |
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ |
| 16, 9, 58 |
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
εἰς
Ῥώμην
|
ἀποστέλλειν, |
εἴ
τι
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
|
ἀποστερεῖν |
μὲν
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας
τῆς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
τοῖς
αὖθις
οὐκ
|
ἀποσχόμενος |
οὐδὲ
τῶν
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει |
| 16, 11, 60 |
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
λαιμὸν
|
ἀποτέμνειν. |
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
πρώτοις
περὶ |
| 16, 9, 58 |
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
τὴν
|
ἀποτυχίαν |
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
τε |
| 16, 3, 52 |
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
|
ἀποφαίνειν |
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους
|
ἀποφέρειν. |
Οἱ
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο |
| 16, 10, 59 |
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
|
ἀποχωρεῖν |
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ' |
| 16, 10, 59 |
φυγῆς,
ὅπου
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
|
ἀποχωρεῖν. |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον |
| 16, 7, 56 |
ὁ
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς
Ὀβόδας
|
ἀπράγμων |
καὶ
νωθὴς
τὴν
φύσιν,
Σύλλαιος |
| 16, 9, 58 |
ἠνέσχετο,
πάλιν
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
|
ἀπράκτους |
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
δ'
οὖν
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
Σινώπην
τὴν
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν
|
ἀπροσδόκητος |
μὲν
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων, |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ
καὶ
μειζόνων
|
ἁπτόμενος. |
Ὁ
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει, |
| 16, 7, 56 |
καὶ
καθ'
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
μόνων
|
ἁπτόμενος |
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου,
τήν
τε
τοῦ
βασιλέως
|
ἀπώλειαν |
λέγων
καὶ
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά |
| 16, 7, 56 |
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
τὴν
|
ἀπώλειαν |
τοῦ
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
εἶναι |
| 16, 11, 60 |
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
τὴν
|
ἀπώλειαν |
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν |
| 16, 10, 59 |
γάρ,
ἔφη,
καὶ
σοὶ
κίνδυνος
|
ἀπωλείας |
διαβεβλημένῃ
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
γάμων |
| 16, 8, 57 |
τὰ
σημεῖα
τῆς
μετὰ
μικρὸν
|
ἀπωλείας |
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν |
| 16, 8, 57 |
γινομένης
ἀκρίτου
τινὸς
εἰς
ἅπαντας
|
ἀπωλείας, |
καὶ
τῶν
μὲν
δεσμά,
τῶν |
| 16, 7, 56 |
φάρμακον
αὐτοὺς
ποιούμενος
τῆς
ἐμῆς
|
ἀπωλείας; |
τίς
γὰρ
ἄν,
εἰ
μὴ |
| 16, 7, 56 |
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν;
|
ἆρ' |
οὐχ
ὁρῶ
τὴν
σὴν
προαίρεσιν, |
| 16, 7, 56 |
κοινωνίαν
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
|
Ἄραβα. |
Τήν
τε
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ |
| 16, 9, 58 |
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
τοὺς
|
Ἄραβας |
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 9, 58 |
ἐπανήκοντι
συνέστη
πόλεμος
πρὸς
τοὺς
|
Ἄραβας |
ἐξ
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες |
| 16, 9, 58 |
κατ'
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
δ'
|
Ἄραβες |
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ
|
Ἄραβες |
ὑπονοήσαντες
ἐξ
αὐτοῦ
καὶ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν
ἐν
|
Ἀραβίᾳ |
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ἐν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ
|
Ἀραβίαν |
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ |
| 16, 9, 58 |
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
πολέμῳ
τὰ
περὶ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος |
| 16, 9, 58 |
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
κατὰ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
εἶναι
καὶ
περὶ
τῶν
χρημάτων |
| 16, 10, 59 |
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
εἰ
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
|
Ἀραβίαν |
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
τὴν
|
Ἀραβίαν. |
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας |
| 16, 9, 58 |
τε
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
τὴν
|
Ἀραβίαν |
τρισὶν
ἡμέραις
ἑπτὰ
σταθμοὺς
διανύσας, |
| 16, 7, 56 |
(Ἦν
μὲν
γὰρ
ὁ
τῆς
|
Ἀραβίας |
βασιλεὺς
Ὀβόδας
ἀπράγμων
καὶ
νωθὴς |
| 16, 9, 58 |
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν
|
Ἀραβικὴν |
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
τοῦ
Συλλαίου |
| 16, 9, 58 |
δὲ
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις
|
Ἀράβων |
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι |
| 16, 10, 59 |
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
|
Ἀράβων. |
Ἀπορουμένου
δ'
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι |
| 16, 9, 58 |
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
τῶν
|
Ἀράβων |
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις |
| 16, 7, 56 |
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν
|
Ἀράβων |
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ
νῦν |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς
τῶν
|
Ἀράβων |
δυνάμεως
καὶ
τῶν
περὶ
Ἡρώδην |
| 16, 7, 56 |
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν
|
Ἀράβων |
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται. |
| 16, 9, 58 |
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
|
Ἀράβων |
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη
γίνεται,
καθ' |
| 16, 9, 58 |
κρατεῖν
αὐτὸν
τάς
τε
τῶν
|
Ἀράβων |
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ' |
| 16, 9, 58 |
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι
μετὰ
τῶν
|
Ἀράβων, |
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
χώραν |
| 16, 9, 58 |
Καὶ
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν
|
Ἀράβων |
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
σύνολον
οὔτε |
| 16, 9, 58 |
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς
τῶν
|
Ἀράβων |
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ
τῶν
|
Ἀράβων |
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε
τῶν |
| 16, 10, 59 |
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ
πολλῶν
|
Ἀράβων, |
χρήματά
τε
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος |
| 16, 10, 59 |
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ
τῆς
|
Ἀράβων |
χώρας
ἢ
τούτους
ἐξῃρημένους
οὔτε |
| 16, 7, 56 |
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
ὁ
μὲν
|
Ἄραψ |
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
Σύλλαιος
ὑπὲρ
τούτων
τοῖς
|
Ἄραψιν. |
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν |
| 16, 7, 56 |
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν
Δαυίδου
τάφον
|
ἀργυρίου |
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων
πολὺ |
| 16, 5, 54 |
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
|
ἀργυρίου |
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
|
ἀρεσκείας |
ἀπέλιπεν
ἔν
τε
ταῖς
νεοκτίστοις |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
μὲν
|
ἀρεστὰ |
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
οὐχ
ὁμοίως. |
| 16, 10, 59 |
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
|
Ἀρέτᾳ |
δ'
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ, |
| 16, 10, 59 |
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ
τοὺς
παρὰ
|
Ἀρέτα |
καὶ
τοῦτο
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς |
| 16, 10, 59 |
ὁ
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
|
Ἀρέτα |
πρέσβεων
τά
τε
ἄλλα
κατηγόρει |
| 16, 9, 58 |
Ὁ
δὲ
τῷ
μὴ
τὸν
|
Ἀρέταν |
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο. |
| 16, 9, 58 |
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις
|
Ἀρέτας. |
Τοῦτον
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος |
| 16, 11, 60 |
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
εἰς
πᾶσαν
|
ἀρετὴν |
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν
γήρᾳ |
| 16, 8, 57 |
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
τὰ
πρὸς
|
ἀρετὴν |
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
χάριτας
τῶν
εἰς
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
|
ἀριθμὸν |
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως
μηδὲ |
| 16, 5, 54 |
Καφαρσαβᾶ
τόπον
ἔνυδρον
καὶ
χώραν
|
ἀρίστην |
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος |
| 16, 10, 59 |
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
|
Ἀριστόβουλον |
ἀκούειν
μόνον
τὰς
κατ'
αὐτῶν |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
|
Ἀριστόβουλον. |
Ἐν
δὲ
τῷ
τότε
πάντας |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
τὸν
ἀδελφὸν
|
Ἀριστόβουλον |
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
|
Ἀριστόβουλος |
ἀχθέντες
εἰς
Σεβαστὴν
ἐπιτάξαντος
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δέος.
Ἕτερος
δ'
αὐτῶν
|
Ἀριστόβουλος |
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
οὐδὲ
τὴν
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
|
Ἀριστοβούλῳ |
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων
εἴα
τῇ |
| 16, 1, 50 |
γυναῖκας
ἐν
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
|
Ἀριστοβούλῳ |
μὲν
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην, |
| 16, 7, 56 |
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
|
Ἀριστοβούλῳ, |
τὴν
δὲ
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει |
| 16, 11, 60 |
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας,
|
ἀρίστους |
μὲν
τὰ
σώματα
καὶ
περιποθήτους |
| 16, 2, 51 |
ἁπάντων
αὐτῶν
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
|
ἀρκεῖ |
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ
πρότερον |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
πάντων
|
ἀρκεῖ |
τὸ
μηκέτι
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
|
ἀρκέσαντα |
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ
μήτ' |
| 16, 2, 51 |
τιμὰς
καὶ
πολιτείαν
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
|
ἀρκέσει |
γὰρ
ταῦτα
τὰ
τεκμήρια
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
λόγον
ὡς
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον
|
ἀρκέσει |
κινεῖν
ἡμῖν
τε
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας |
| 16, 4, 53 |
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
|
ἀρκετόν. |
Εἰπάτω
δέ
τις,
ἡμῖν
εἰ |
| 16, 7, 56 |
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
|
ἁρμόσειν |
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
τὸ |
| 16, 8, 57 |
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
μὲν
|
ἄρνησιν |
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς
τὴν
|
ἄρνησιν |
πιθανόν,
ἡ
δὲ
κακοήθεια
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
ποτ'
οὖν
εἰσίν,
οἳ>
δι'
|
ἀρχαίαν |
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά
τε
ἱερὰ |
| 16, 8, 57 |
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἐν
ταῖς
|
ἀρχαῖς. |
Καί
τις
ἀγγέλλει
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 9, 58 |
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
δὲ
κατ'
|
ἀρχὰς |
μὲν
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 4, 53 |
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ
παίδων
|
ἄρχειν, |
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
πρὸς
|
Ἀρχέλαον |
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
|
Ἀρχέλαον |
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην. |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
|
Ἀρχέλαον |
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας |
| 16, 10, 59 |
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
|
Ἀρχέλαον |
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα |
| 16, 8, 57 |
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
|
Ἀρχέλαον |
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν |
| 16, 4, 53 |
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας
|
Ἀρχέλαον, |
ὃς
αὐτὸν
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
|
Ἀρχέλαον |
ὅσους
τε
τῶν
ἄλλων
οἴεται |
| 16, 8, 57 |
τὰ
περὶ
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
|
(Ἀρχέλαος |
δὲ
ὁ
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς, |
| 16, 8, 57 |
τῆς
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
|
Ἀρχέλαος |
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν |
| 16, 8, 57 |
ἐφ'
οἷς
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
|
Ἀρχέλαος |
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε |
| 16, 8, 57 |
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν
|
Ἀρχέλαος |
διαλλάξας
οὕτως
εἰς
Καππαδοκίαν
ἀπῄει, |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
|
Ἀρχέλαος |
μὲν
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
δὲ
|
Ἀρχέλαος |
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα
καὶ
λύπην |
| 16, 7, 56 |
ἡ
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
|
Ἀρχελάου |
Γλαφύρα
μῖσος
εἶχεν
εἰς
τὴν |
| 16, 7, 56 |
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν
|
Ἀρχελάου |
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς
Γλαφύραν
τὴν
|
Ἀρχελάου |
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ'
αὐτῆς,
εἰ |
| 16, 10, 59 |
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ
|
Ἀρχελάου |
Μήλα
τινός,
ὃς
ἦν
δυνάστης |
| 16, 10, 59 |
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
τὴν
δύσνοιαν
|
Ἀρχελάου |
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
|
Ἀρχελάου |
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ἔτι
καὶ
ὡς
ταῖς
παρ'
|
Ἀρχελάου |
τοῦ
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
ἐπανέχοιεν,
ὡς |
| 16, 1, 50 |
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
|
Ἀρχελάου |
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα |
| 16, 11, 60 |
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς
τὸ
συνέδριον
|
Ἀρχελάου |
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ
δι'
ἔχθος |
| 16, 10, 59 |
καὶ
συνήθεια
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον.
|
Ἀρχελάῳ |
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι |
| 16, 8, 57 |
ἡγεμόνα
Συρίας
Τίτιον
ἐκ
διαφορᾶς
|
Ἀρχελάῳ |
κακῶς
ἔχοντα
διήλλαξεν
Ἡρώδης
καὶ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
|
Ἀρχελάῳ |
τε
περὶ
τούτων
ἀποδοῦναι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
|
ἀρχὴ |
γενομένη
μία
τὴν
μὲν
εὔνοιαν |
| 16, 11, 60 |
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
|
ἀρχῇ |
μὲν
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ |
| 16, 9, 58 |
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
τῶν
Ἀράβων
|
ἀρχὴν |
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας. |
| 16, 10, 59 |
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
|
ἀρχὴν |
ἄλλην
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ
κακῶς |
| 16, 9, 58 |
βασιλέων
ὁ
μὲν
οὐδέπω
τὴν
|
ἀρχὴν |
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν |
| 16, 10, 59 |
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν
|
ἀρχὴν |
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος |
| 16, 4, 53 |
ᾧ
τοῦ
χρόνου
τὸ
πρὸς
|
ἀρχὴν |
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις |
| 16, 4, 53 |
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν
|
ἀρχήν, |
ἣν
σὺ
φῂς
ἔπαθλον
εὐσεβείας, |
| 16, 2, 51 |
χρείας,
ἣν
μετὰ
τοῦ
καταλιπεῖν
|
ἀρχὴν |
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν |
| 16, 10, 59 |
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
|
ἀρχὴν |
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν |
| 16, 4, 53 |
ὃν
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
τὴν
|
ἀρχὴν |
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ'
ὅσα
βασιλευομένοις |
| 16, 2, 51 |
γε
μὴ
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
|
ἀρχὴν |
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν
νῦν
|
ἀρχήν, |
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν |
| 16, 9, 58 |
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
|
ἀρχήν. |
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
ὁ |
| 16, 4, 53 |
ἐκτήσατο
πολλοῖς
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
|
ἀρχήν, |
ταύτης
οὐκ
ἐᾶν
κύριον
εἶναι |
| 16, 5, 54 |
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς
τὴν
|
ἀρχήν |
τι
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ |
| 16, 9, 58 |
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν
|
ἀρχήν, |
χρήματα
μὲν
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
τε
|
ἀρχῆς |
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ |
| 16, 5, 54 |
ὄγδοον
καὶ
εἰκοστὸν
ἔτος
τῆς
|
ἀρχῆς |
ἐπ'
ὀλυμπιάδος
δευτέρας
καὶ
ἐνενηκοστῆς |
| 16, 4, 53 |
ἤκουσεν
ὑπὸ
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
|
Ἀρχῆς |
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
τὸν |
| 16, 11, 60 |
δεσμοῖς
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
|
ἀρχῆς |
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ |
| 16, 7, 56 |
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
|
ἀρχῆς, |
ἣν
αὐτῷ
καὶ
νῦν
ἤδη |
| 16, 5, 54 |
εἰπεῖν,
ὡς
ἀποδέοι
τὰ
τῆς
|
ἀρχῆς |
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης
ἐν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
ὄντα
περὶ
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῆς
|
ἀρχῆς |
καὶ
τῆς
ἄλλης
εὐδοξίας,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
ἀγαθῶν
πέφυκε
προστασία
τῆς
ὑμετέρας
|
ἀρχῆς |
καὶ
τὸ
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι |
| 16, 3, 52 |
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν
ἐκ
τῆς
|
ἀρχῆς |
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν
οὖν |
| 16, 10, 59 |
χρήματα
καὶ
τοὺς
ἐκ
τῆς
|
ἀρχῆς |
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας.
Ὧν
οὐδὲν |
| 16, 4, 53 |
οὐ
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη
τῆς
|
ἀρχῆς |
τὸ
περὶ
τὸν
Τράχωνα,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
Τοῖς
δ'
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
|
ἀρχῆς |
τὸ
πλέον,
ἀλλ'
εἰ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε
τῆς
|
ἀρχῆς, |
τοὺς
μὲν
ἐκ
τῶν
ἄλλων |
| 16, 2, 51 |
εὐτυχίαις
καὶ
τῇ
διοικήσει
τῆς
|
ἀρχῆς |
ὡς>
οὐδενὸς
παραλείποιτο
τῶν
ἐκείνοις |
| 16, 6, 55 |
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
τε
|
ἀρχιερεὺς |
αὐτῶν
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
μοι
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς
|
ἀρχιερεὺς |
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ |
| 16, 6, 55 |
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
|
ἀρχιερέως |
θεοῦ
ὑψίστου,
τά
τε
ἱερὰ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν
|
ἀρχικύνηγον |
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
λόγχας
αὐτοῖς |
| 16, 9, 58 |
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
τετταράκοντα
δέ
τινες
|
ἀρχιλῃσταὶ |
κατὰ
δέος
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον |
| 16, 5, 54 |
καὶ
ἀδικίας,
ἃς
εἰς
τοὺς
|
ἀρχομένους |
καὶ
τοὺς
οἰκειοτάτους
ἐπεδείξατο
βλέψῃ |
| 16, 2, 51 |
ἀλλ'
οὓς
ἴσον
ἔχειν
αὐτοῖς
|
ἀρχομένους |
ὁμοίως
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι
γε |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν
|
ἀρχομένων |
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία
τοῦ
παντὸς |
| 16, 1, 50 |
καὶ
πρὸς
τὰ
κοινὰ
τῶν
|
ἀρχομένων |
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος. |
| 16, 6, 55 |
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
|
ἀρχόντων |
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
|
ἄρχουσι |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν
εἰς |
| 16, 6, 55 |
(Γάιος
Νωρβανὸς
Φλάκκος
ἀνθύπατος
Σαρδιανῶν
|
ἄρχουσι |
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι
ἔγραψεν
κελεύων |
| 16, 6, 55 |
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
|
ἄρχουσιν |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν |
| 16, 6, 55 |
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
ἔγραψεν
Ἐφεσίων
|
ἄρχουσιν |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν |
| 16, 2, 51 |
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας,
|
ἃς |
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι |
| 16, 2, 51 |
ἕνα,
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
|
ἃς |
ἔγραψεν
τότε
Καῖσαρ
τῇ
συγκλήτῳ, |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
τῶν
ἐλπίδων
|
ἃς |
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο
πολλὰ |
| 16, 4, 53 |
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
τε
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
|
ἃς |
εἰκὸς
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν
Ἡρώδης
ἐπὶ |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τὰς
τιμωρίας
καὶ
ἀδικίας,
|
ἃς |
εἰς
τοὺς
ἀρχομένους
καὶ
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
νόμοις
καὶ
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς
τε,
|
ἃς |
ἕκαστος
αὐτῶν
ἐκ
τῆς
ἰδίας |
| 16, 9, 58 |
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
τε
|
ἃς |
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
ταύταις |
| 16, 5, 54 |
πλείονος
κατὰ
θεωρίαν
καὶ
πρεσβείας,
|
ἃς |
ἔπεμπον
οἱ
δῆμοι
δι'
ἃς |
| 16, 5, 54 |
ἃς
ἔπεμπον
οἱ
δῆμοι
δι'
|
ἃς |
ἐπεπόνθεισαν
εὐεργεσίας,
ἅπαντας
ἐξεδέξατο
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐπειλημμένοι,
καὶ
τὰς
ἐπηρείας
ἔλεγον,
|
ἃς |
ἐπηρεάζοντο
μήτε
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι |
| 16, 4, 53 |
γενέσθαι
τοῖς
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι'
|
ἃς |
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα |
| 16, 2, 51 |
πομπὰς
τὰς
θυσίας
τὰς
ἑορτάς,
|
ἃς |
τοῖς
νομιζομένοις
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ |
| 16, 7, 56 |
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ
τῶν
ἐξ
|
Ἀσαμωναίου |
βασιλέων
καὶ
διὰ
τοῦτο
σὺν |
| 16, 4, 53 |
οὐ
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
|
ἀσέβειαν |
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
τις,
ἡμῖν |
| 16, 7, 56 |
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
τὴν
|
ἀσέβειαν |
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις |
| 16, 4, 53 |
τῷ
μὲν
ἔξω
τῆς
τοιαύτης
|
ἀσεβείας |
γενέσθαι
τὸν
λόγον
πιστὸν
εἶχον |
| 16, 7, 56 |
τούτων
λέγειν,
ἃ
τῆς
σῆς
|
ἀσεβείας |
ἦν
καὶ
νοῆσαι
καὶ
διαβαλεῖν; |
| 16, 11, 60 |
ἡδονὴν
τοῦ
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους
|
ἀσεβείας |
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς
ἡλικίας |
| 16, 4, 53 |
ὃ
καὶ
διὰ
μέγεθος
τῆς
|
ἀσεβείας |
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν |
| 16, 4, 53 |
ἀτιμώρητος
μένειν
ζῶντος
Καίσαρος;
οὔτ'
|
ἀσεβεῖς |
οὕτως
ἐγέννησας
οὔτ'
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους |
| 16, 10, 59 |
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
|
ἀσεβὲς |
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν |
| 16, 11, 60 |
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι
δοκεῖ
μὲν
|
ἀσεβῆ |
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
περὶ
σὲ |
| 16, 11, 60 |
ἔοικεν
φαίνεσθαι
τοῦ
περὶ
ἐκείνους
|
ἀσεβήματος, |
ὃς
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ |
| 16, 11, 60 |
ἔφη
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως
|
ἀσεβήσαντας |
εἰς
τὸν
πατέρα.
Τὰ
δ' |
| 16, 4, 53 |
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον
ἢ
πατὴρ
|
ἀσεβούμενος |
ἢ
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
δύναται,
κρίσεως |
| 16, 2, 51 |
κατ'
ἄλλων
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
|
ἀσεβοῦντες, |
εἴτε
τῶν
οἰκείων
εἰς
θεοὺς |
| 16, 7, 56 |
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
|
ἀσέλγειαν |
καὶ
τῶν
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται, |
| 16, 10, 59 |
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ
|
ἄσημος |
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
|
ἀσήμων |
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν |
| 16, 9, 58 |
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν
Ὀβόδαν
ὑπὸ
|
ἀσθενείας |
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
διὰ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς
ἐν
|
Ἀσίᾳ |
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ
πάτρια. |
| 16, 6, 55 |
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
τῇ
|
Ἀσίᾳ |
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί |
| 16, 2, 51 |
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
τὴν
|
Ἀσίαν, |
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
τὴν
|
Ἀσίαν |
ἦσαν,
ὡς
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως |
| 16, 6, 55 |
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ
τὴν
|
Ἀσίαν |
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
ἡ
πρὸς |
| 16, 3, 52 |
τὴν
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
τῆς
|
Ἀσίας |
δεκαετῆ
γεγενημένην,
πλεύσας
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
μοι
ὑπὸ
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
|
Ἀσίας |
ἐν
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ
τις |
| 16, 8, 57 |
δ'
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
ἐν
|
Ἀσκάλωνι |
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
|
ἄσμενος |
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις |
| 16, 6, 55 |
τά
τε
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν
|
ἀσυλίᾳ |
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
εἰς
Ἱεροσόλυμα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
τε
εἰς
τὰς
|
ἀσυλίας |
βούλομαι
ἀποσπᾶσθαι
καὶ
παραδίδοσθαι
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
|
ἀσύνετον |
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
κατὰ
συνείδησιν |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον
|
ἀσύνοπτον |
ἦν,
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἦν,
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
|
ἀσφαλείᾳ |
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν |
| 16, 5, 54 |
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
|
ἀσφαλείᾳ |
τε
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον |
| 16, 11, 60 |
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν
μεγάλην
|
ἀσφάλειαν |
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν, |
| 16, 9, 58 |
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
|
ἀσφάλειαν, |
ἣν
ἐκ
τῆς
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 8, 57 |
μόνον
ἐδόκει,
καὶ
μέρος
εὐθὺς
|
ἀσφαλείας |
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε
οἱ |
| 16, 11, 60 |
ἐξ
αὐτῆς,
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς
|
ἀσφαλείας. |
Ποῖ
ποτε
οἴχονταί
σου
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
|
ἀσφαλείας |
τε
τῇ
πόλει
μέρος
ὄντα |
| 16, 11, 60 |
λεγόμενα
καὶ
τὸ
καθ'
αὑτοὺς
|
ἀσφαλὲς |
ἐν
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
περὶ
Τύραννον
εἰς
ἐξέτασιν
|
ἀσφαλεστέραν, |
ἀλλὰ
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι
θᾶττον |
| 16, 2, 51 |
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν
|
ἀσφαλῆ |
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς |
| 16, 3, 52 |
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην
|
ἄσχετον |
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ
παίδων
|
ἀσχήμονα, |
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι'
αὐτῶν |
| 16, 7, 56 |
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
|
ἀσχημοσύνην, |
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
παρὰ
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν
εἰς
|
ἀταξίαν |
τὰ
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα |
| 16, 4, 53 |
εἰ
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
|
ἀτάραχον |
ἔφη
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐφάνη
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
|
ἅτε |
καὶ
μεγίστην
πίστιν
εἰληφέναι
δοκοῦντος |
| 16, 4, 53 |
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
ἐπιμέλειαν,
|
ἅτε |
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης |
| 16, 4, 53 |
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ
συναλγοῦντας,
|
ἅτερος |
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει |
| 16, 7, 56 |
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ
|
ἀτιμασθεὶς |
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι |
| 16, 7, 56 |
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν
|
ἀτιμίας |
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
|
ἀτιμοτέραν |
ἔχοντες.
Αἵ
γε
μὴν
γυναῖκες, |
| 16, 4, 53 |
Δεήσει
μέντοι
μὴ
παντάπασιν
αὐτὸν
|
ἀτιμώρητον |
γενέσθαι
μηδ'
ἐν
τοῖς
μεγίστοις |
| 16, 4, 53 |
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
φονεύσας
|
ἀτιμώρητος |
μένειν
ζῶντος
Καίσαρος;
οὔτ'
ἀσεβεῖς |
| 16, 10, 59 |
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν
|
ἄτοπον, |
εἰ
δὲ
φέροι
πρὸς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
|
ἄτοπον |
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός
τι
τῶν
|
ἀτόπων, |
εἰ
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ'
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
|
ἀτοπωτέραν, |
ἀλλ'
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος |
| 16, 7, 56 |
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
ἣν
|
ἀτρεμεῖν |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί
τι |
| 16, 4, 53 |
ἀσεβεῖς
οὕτως
ἐγέννησας
οὔτ'
ἀλογίστους,
|
ἀτυχεστέρους |
δ'
ἴσως
ἢ
σοὶ
καλῶς |
| 16, 11, 60 |
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ
|
ἀτύχημα. |
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
ἐν
Ῥώμη |
| 16, 2, 51 |
μεσίτης
ἦν
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς
|
ἀτυχῆσαι |
τοὺς
δεομένους.
ὄντος
δὲ
κἀκείνου |
| 16, 4, 53 |
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ
ταύτην
τὴν
|
ἀτυχίαν |
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τῆς
πρώτης
τὴν
νῦν
|
ἀτυχίαν |
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
εἰ
μὴ |
| 16, 11, 60 |
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον
μὲν
τῶν
|
ἀτυχούντων, |
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων |
| 16, 11, 60 |
ἄν
τις
αἰτίαν
ὑπό
τε
|
αὐθαδείας |
νεωτερικῆς
καὶ
βασιλικῆς
οἰήσεως,
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
|
αὔθαδες |
οὐκ
ἂν
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς, |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
|
αὖθις |
Ἀρέτας.
Τοῦτον
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς |
| 16, 11, 60 |
τῆς
περὶ
τοὺς
οἰκείους
ἀπιστίας.
|
Αὖθις |
δὲ
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν
Ἀλέξανδρον.
|
Αὖθις |
δὲ
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν, |
| 16, 5, 54 |
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που
μνήμης
εἰς
|
αὖθις |
ἢ
κατὰ
τὸ
παρὸν
εὐφημίας |
| 16, 11, 60 |
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
τοῖς
|
αὖθις |
οὐκ
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν
περιλοίπων |
| 16, 10, 59 |
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον
εἶτ'
|
αὖθις |
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι,
τότε
δὲ
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
μεταμφιέννυται |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ῥώμην
καὶ
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
οὐκ
ἐφ' |
| 16, 7, 56 |
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ
τὴν
|
αὐλὴν |
καὶ
μίση
πρὸς
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων |
| 16, 4, 53 |
τὸν
λόγον
τοὺς
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς |
| 16, 4, 53 |
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει |
| 16, 9, 58 |
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν
|
αὐλήν, |
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος. |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
φίλων |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ
τὸν
|
αὐλῶνα |
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
οἰκεῖα
τιμῶσιν
|
αὔξειν |
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
οὖν |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
πολλοῦ
τὸ
μῖσος
οὕτως
|
αὐξηθῆναι |
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν
|
αὐτά, |
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν |
| 16, 11, 60 |
εἰς
τὸν
πατέρα.
Τὰ
δ'
|
αὐτὰ |
καὶ
τῶν
ἑξῆς
οἱ
πλείους, |
| 16, 2, 51 |
ἃ
δὲ
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
|
αὑτὰ |
δίκαια
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
ἐὰν
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ'
|
αὑτὰ |
τὰ
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν, |
| 16, 4, 53 |
εὑρίσκεις,
τί
σοι
πρὸς
πίστιν
|
αὔταρκες |
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν. |
| 16, 2, 51 |
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν
|
αὐτὰς |
παρὰ
τούτων,
οἷς
μόνοις
διδόναι |
| 16, 2, 51 |
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
δίκαιον
οὐδ'
|
αὐτεξούσιον |
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα |
| 16, 7, 56 |
μᾶλλον
αἱ
γυναῖκες,
λέγουσαι
κοινωνίαν
|
αὐτῇ |
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
Ἄραβα.
Τήν |
| 16, 7, 56 |
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
|
αὐτὴ |
μὲν
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους |
| 16, 1, 50 |
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
|
αὐτῇ |
τῇ
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν |
| 16, 8, 57 |
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
|
αὐτῇ |
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον
διὰ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ
ἀξίων
|
αὐτῇ |
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε
οὐδὲν |
| 16, 5, 54 |
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
Αἰτία
μὲν
|
αὕτη |
μοι
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου
περὶ |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
σοὶ
μὲν
ἡ
συνείδησις
|
αὕτη |
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ
νικῴην
ἀεὶ |
| 16, 3, 52 |
τιμωρῆσαι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
δι'
|
αὐτὴν |
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
δέ
τι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ
μὴ
δι'
|
αὐτὴν |
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
οὖν
τὸν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς
|
αὐτήν, |
γινώσκων
δ'
ὅτι
καὶ
χήρα |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες,
τὴν
|
αὐτὴν |
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
τὴν
|
αὐτὴν |
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν
δουλεύειν |
| 16, 11, 60 |
γενέσθαι
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ
καλοῦμεν
|
αὐτὴν |
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης
|
αὐτὴν |
ἑστίας.
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
|
αὐτὴν |
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί
γε |
| 16, 9, 58 |
ἀνάστατος
ἡ
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
|
αὐτὴν |
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους
μὲν |
| 16, 6, 55 |
τούτων.
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
τὴν
|
αὐτὴν |
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς
κατὰ |
| 16, 5, 54 |
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
τὴν
πόλιν
|
αὐτὴν |
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος
τῶν |
| 16, 1, 50 |
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
|
αὐτὴν |
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην
|
αὐτὴν |
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ |
| 16, 4, 53 |
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη
καὶ
παρ'
|
αὐτὴν |
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν
γάρ, |
| 16, 7, 56 |
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς
μῖσος
ἀγαγεῖν
|
αὐτὴν |
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα
τρόπον |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ
τὴν
|
αὐτὴν |
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ' |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
δὲ
ἰσοτιμίαν
|
αὐτῆς |
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
οὖν
ταύτης |
| 16, 7, 56 |
κακῶς
ἤκουσεν
ἡ
Σαλώμη.
Παρ'
|
αὐτῆς |
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
|
αὐτῆς |
δὲ
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ἀρχελάου
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ'
|
αὐτῆς, |
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
|
αὐτῆς |
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
παῖδα
ἐξ
|
αὐτῆς |
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει |
| 16, 7, 56 |
τι
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
κατ'
|
αὐτῆς |
καί
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ
μεῖζον |
| 16, 7, 56 |
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ
τῶν
παίδων
|
αὐτῆς |
οὕτως
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ
πεπραγμένον |
| 16, 6, 55 |
ἐν
σάββασιν
ἢ
τῇ
πρὸ
|
αὐτῆς |
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν |
| 16, 11, 60 |
εἰ
λάβοις
τι
χρήσιμον
ἐξ
|
αὐτῆς, |
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
Ποῖ |
| 16, 8, 57 |
δεινὸς
Ἀντίπατρος
τὸν
μὲν
ὑπ'
|
αὐτῆς |
τῆς
ἀληθείας
ἀναίτιον
εἰς
ἐγκράτειαν |
| 16, 4, 53 |
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον
ἐξ
|
αὐτῆς |
τῆς
ἀληθείας
τὴν
πρὸς
ἡμᾶς |
| 16, 5, 54 |
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ'
|
αὐτῆς |
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας
οὐδὲν
ἐλάττω |
| 16, 7, 56 |
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
εἴη
παρ'
|
αὐτῆς |
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι
διὰ
σπουδῆς |
| 16, 10, 59 |
τὴν
ἐκείνου
τὸ
καὶ
καθ'
|
αὑτῆς |
τι
ψεύσασθαι,
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
Ὁ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἐπ'
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
|
αὐτό |
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ |
| 16, 9, 58 |
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
τοῦτο
μὲν
|
αὐτὸ |
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ἰδίων
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας
|
αὐτὸ |
μόνον,
εἰ
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
τὸ
|
αὐτὸ |
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα |
| 16, 3, 52 |
τὴν
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
|
αὐτὸ |
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν |
| 16, 4, 53 |
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
δὲ
ἤδη
θέλοντος
|
αὐτὸ |
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι |
| 16, 8, 57 |
τῶν
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
|
αὐτὸ |
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον |
| 16, 3, 52 |
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
|
αὐτό. |
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν |
| 16, 11, 60 |
δέος
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
|
αὐτὸ |
τὸ
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ'
|
αὑτὸ |
δόξειεν
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
ἠξιώκαμεν
περιττὸν
οὐδέν,
ἃ
δ'
|
αὐτοὶ |
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
μὴ |
| 16, 2, 51 |
Τοῦτο
μὲν
οὖν
οὐκ
ἂν
|
αὐτοὶ |
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν
κατ' |
| 16, 8, 57 |
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ
τὸ
δικαίως
|
αὐτοὶ |
παθεῖν
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν |
| 16, 7, 56 |
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν
|
αὐτοί |
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν |
| 16, 6, 55 |
οὐδέν
ἐστιν
γένος
ὃ
τοῖς
|
αὐτοῖς |
ἀεὶ
χρῆται
καὶ
κατὰ
πόλεις |
| 16, 2, 51 |
εἰλήφασιν
ἄκυρα
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
|
αὐτοῖς |
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν |
| 16, 4, 53 |
μετ'
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν
καὶ
σὺν
|
αὐτοῖς |
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς. |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν
τε
|
αὐτοῖς |
ἀποδιδόντας
τι
καὶ
τὰς
διαφορὰς |
| 16, 2, 51 |
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς
ἴσον
ἔχειν
|
αὐτοῖς |
ἀρχομένους
ὁμοίως
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι |
| 16, 4, 53 |
εἰ
καὶ
πόρρω
τῆς
ἐπ'
|
αὐτοῖς |
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
τοῦτο |
| 16, 10, 59 |
ἀρχικύνηγον
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
λόγχας
|
αὐτοῖς |
δοίη
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
Ἀλέξανδρον |
| 16, 10, 59 |
Οἱ
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
|
αὐτοῖς, |
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε
νοῆσαι |
| 16, 6, 55 |
ἂν
ὦσιν
κατὰ
τὸ
πάτριον
|
αὐτοῖς |
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
εἴη>
παρ'
|
αὐτοῖς, |
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ |
| 16, 10, 59 |
ἕκαστον
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
|
αὐτοῖς |
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν |
| 16, 11, 60 |
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
ὑπὸ
χαλεπότητος
ἀνήκεστον
|
αὐτοῖς, |
εἴτε
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
ἐκεῖνον, |
| 16, 7, 56 |
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
τε
παρ'
|
αὐτοῖς |
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 2, 51 |
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
|
αὐτοῖς |
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ |
| 16, 2, 51 |
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ
Ῥωμαίων
|
αὐτοῖς |
ἐπιτρεψάντων
κατὰ
τοὺς
οἰκείους
ζῆν |
| 16, 6, 55 |
ἅπασιν
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν
|
αὐτοῖς, |
εὔνους
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται.
Διὸ |
| 16, 9, 58 |
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
παρ'
|
αὐτοῖς |
ἔχειν.
(Διελθούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας |
| 16, 8, 57 |
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
|
αὐτοῖς |
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
ὀργὰς
ὧν
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος
|
αὐτοῖς |
καὶ
νόμου
πάντα
τρόπον
ἐπεξιέναι |
| 16, 2, 51 |
διὰ
τὴν
τιμήν.
Ὡς
δ'
|
αὐτοῖς |
κατείργαστο
καὶ
τὰ
περὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι
τὸν
ἐπ'
|
αὐτοῖς |
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
|
αὐτοῖς |
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
τε
καὶ
κατήφεια |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
τούτους
ἐπὶ
τοῖς
|
αὐτοῖς |
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ
τὴν
αὐτὴν |
| 16, 6, 55 |
εἰς
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι,
δεικνὺς
|
αὐτοῖς |
ὅτι
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες |
| 16, 2, 51 |
ὑμεῖς
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ'
|
αὐτοῖς |
οὐδὲν
ὧν
δι'
ὑμᾶς
ἔχουσιν |
| 16, 6, 55 |
τῶν
μὲν
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
|
αὐτοῖς |
παρεσχημένων,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε |
| 16, 6, 55 |
χρήματα
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν
|
αὐτοῖς |
πάτριον,
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
μῖσος
οὐ
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον
|
αὐτοῖς |
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
πλείστων
|
αὐτοῖς |
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
οὖν |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν
|
αὐτοῖς |
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ
παίδων
ἀσχήμονα, |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ
συμφέρειν
|
αὐτοῖς |
τε
ἐκείνοις
καὶ
τῷ
πατρὶ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
περὶ
τούτων.
Ὁ
δ'
|
αὐτοῖς |
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας |
| 16, 8, 57 |
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
|
αὐτοῖς |
τὸν
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός |
| 16, 10, 59 |
Ἰούκουνδος
καὶ
Τύραννος.
Οὗτοι
προσκρούσαντος
|
αὐτοῖς |
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
περὶ
Ἀλέξανδρον |
| 16, 10, 59 |
ἀνάγκην
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς
ὄντος
|
αὐτοῖς |
τοῦ
βίου.
(Κατὰ
δὲ
τὸν |
| 16, 2, 51 |
τὸ
τέταρτον
τῶν
φόρων
ἀφίησιν
|
αὐτοῖς |
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους.
Οἱ
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς
|
αὐτοῖς |
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
Ὁ |
| 16, 10, 59 |
ἀκήκοας
καὶ
δίκαιον
ἦν
ἐπ'
|
αὐτοῖς |
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
δὲ
τὸ |
| 16, 6, 55 |
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
βουλήμασιν
συνεπιτρέπειν
|
αὐτοῖς |
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν
κατὰ
τὰ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
Σεβαστὸν
καὶ
Ἀγρίππαν
συγκεχωρηκέναι
|
αὐτοῖς |
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
νόμοις
καὶ |
| 16, 6, 55 |
μάλιστα
ἐπὶ
τοῦ
ἐμοῦ
πατρὸς
|
αὐτοκράτορος |
Καίσαρος
πρὸς
τὸν
δῆμον
τὸν |
| 16, 2, 51 |
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας
τῆς
εἰς
|
αὐτὸν |
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
λόγους
ὀψὲ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς
δι'
|
αὐτὸν |
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν |
| 16, 1, 50 |
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
τὸ |
| 16, 4, 53 |
τῷ
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς
|
αὐτὸν |
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην |
| 16, 11, 60 |
δὲ
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς
|
αὐτὸν |
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ'
|
αὐτὸν |
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν |
| 16, 2, 51 |
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
|
αὐτὸν |
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
τὴν |
| 16, 4, 53 |
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
|
αὐτὸν |
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν
βίον
ἕξειν |
| 16, 4, 53 |
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι
μὴ
παντάπασιν
|
αὐτὸν |
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
ἐν
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
τί
δεῖ
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν
|
αὐτὸν |
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ
τῆς
εἰς
|
αὐτὸν |
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν.
Ὁ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
|
αὐτὸν |
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
τὰ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
|
αὐτὸν |
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς
|
αὐτὸν |
δωρεαῖς
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
|
αὐτὸν |
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων
ἔθεσι |
| 16, 11, 60 |
παραστῆσαι.
Μόνος
δὲ
καὶ
κατ'
|
αὐτὸν |
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
τε
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
|
αὐτὸν |
ἐκ
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος |
| 16, 10, 59 |
ἐνδείξασθαι
τὴν
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν |
| 16, 4, 53 |
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς
|
αὐτὸν |
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
ὄντα |
| 16, 11, 60 |
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν
εἰς
|
αὐτὸν |
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
αὐτὸς |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
|
αὐτόν, |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
μεταβολῆς |
| 16, 8, 57 |
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε
οἱ
περὶ
|
αὐτὸν |
ἐν
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον |
| 16, 1, 50 |
δὲ
τά
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
|
αὐτὸν |
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς
παῖδας
ὡς |
| 16, 4, 53 |
βίος
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς
ἔχειν
|
αὐτὸν |
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα |
| 16, 4, 53 |
δόξας
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
|
αὐτὸν |
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
|
αὐτὸν |
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
συναλγοῦντας,
ἅτερος
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
|
αὐτὸν |
ἐπεχείρει
διαλύειν
τὰς
αἰτίας
καί, |
| 16, 2, 51 |
τῷ
θεῷ
τέλεια
θύματα
τιμῶν
|
αὐτὸν |
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τῆς
τῶν
παίδων
εἰς
|
αὐτὸν |
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
ἔφη |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
δώροις
|
αὐτὸν |
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
Διὰ
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
|
αὐτὸν |
εὔνοιάν
τε
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος |
| 16, 4, 53 |
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι
πρὸς
|
αὐτὸν |
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι. |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πάθους,
ὅτι
μέγιστον
περὶ
|
αὐτὸν |
ἦν,
καὶ
τὰ
γινόμενα
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὴν
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἠξίωσεν
εἴς
τε
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 6, 55 |
σαββατείου
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος,
εἶναι
|
αὐτὸν |
ἱερόσυλον
καὶ
τὸν
βίον
αὐτοῦ |
| 16, 7, 56 |
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
ὁ
κατ'
|
αὐτὸν |
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ
κατασκευάσματος,
οὐ |
| 16, 8, 57 |
τι
ταῖς
ἀληθείαις
συνέστηκεν
ἐπ'
|
αὐτὸν |
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 7, 56 |
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
μίσους
πρὸς
|
αὐτὸν |
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα |
| 16, 2, 51 |
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
|
αὐτὸν |
καὶ
μετὰ
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς |
| 16, 7, 56 |
σοι
βούλεται
τὸ
μισοῦντά
τε
|
αὐτὸν |
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
ἄν
τις
|
αὐτὸν |
καὶ
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη |
| 16, 9, 58 |
τε
τῶν
φίλων
καὶ
πρὸς
|
αὐτὸν |
Καίσαρα
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ |
| 16, 8, 57 |
περὶ
μὲν
τῆς
γεγενημένης
πρὸς
|
αὐτὸν |
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
ἄλλο |
| 16, 9, 58 |
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ
μήτ'
|
αὐτὸν |
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι. |
| 16, 5, 54 |
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν
|
αὐτόν. |
Ὁ
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν |
| 16, 10, 59 |
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς
περὶ
|
αὐτόν. |
Ὁ
μὲν
δὴ
πόλεμος,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
ἔφη
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
πολλάκις
|
αὐτὸν |
ὁ
Τίρων,
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως |
| 16, 11, 60 |
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς
|
αὐτὸν |
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
δύσνοιαν. |
| 16, 2, 51 |
διάθεσιν
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς
|
αὐτὸν |
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ |
| 16, 9, 58 |
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς
|
αὐτόν, |
ὅτι
πολέμῳ
τὰ
περὶ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν
τοῦ
νικῶντος
|
αὐτὸν |
πάθους
ἀσεβείας
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου
Καὶ |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς
εἰς
|
αὐτὸν |
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ' |
| 16, 10, 59 |
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ'
|
αὐτὸν |
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ
σοῦ |
| 16, 8, 57 |
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν
ἐπ'
|
αὐτὸν |
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα |
| 16, 9, 58 |
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος
ἔτι
κρατεῖν
|
αὐτὸν |
τάς
τε
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα |
| 16, 8, 57 |
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
κακοῦν
|
αὐτόν |
τε
καὶ
πᾶσαν
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 11, 60 |
τῆς
βασάνου
καὶ
τῆς
αἰκίας
|
αὐτόν |
τε
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος |
| 16, 5, 54 |
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
|
αὐτόν |
τε
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις |
| 16, 10, 59 |
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
πρὸς
|
αὐτὸν |
τὸν
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ |
| 16, 10, 59 |
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
|
αὐτὸν |
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου |
| 16, 3, 52 |
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ'
οὐ
τὸν
|
αὐτὸν |
τρόπον,
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως |
| 16, 5, 54 |
μνημεῖα
διὰ
τὴν
γεγενημένην
εἰς
|
αὐτὸν |
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
πύργον |
| 16, 4, 53 |
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς
|
αὐτὸν |
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
ὅσα |
| 16, 10, 59 |
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν
|
αὐτὸν |
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα
φίλον |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
|
αὑτὸν |
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν |
| 16, 4, 53 |
πατρός,
εἴ
τι
καὶ
καθ'
|
αὑτὸν |
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον
εἰς
τοὺς
ἐκ |
| 16, 10, 59 |
ἀρχὴν
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ'
|
αὑτὸν |
δὲ
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
λόγους.
Ὁ
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
|
αὑτὸν |
δῆσαί
τε
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας |
| 16, 8, 57 |
ὅταν
μὲν
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν
|
αὑτὸν |
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ
μείζων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων
αἴτιον
|
αὑτὸν |
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον
|
αὑτὸν |
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν
|
αὑτὸν |
τῆς
εὐνοίας
τῆς
παρὰ
βασιλέως, |
| 16, 9, 58 |
Τοῦτον
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
|
αὐτὸς |
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν |
| 16, 9, 58 |
προστιθέντος
ἐπιφθόνως,
ὡς
οὐδ'
ἂν
|
αὐτὸς |
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας
μὴ
πεπιστευκὼς |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
|
Αὐτὸς |
δ'
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τὸν
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
|
αὐτὸς |
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν
τούς
τε |
| 16, 2, 51 |
τῇ
πόλει
τὸν
ἴδιον
κόσμον.
|
Αὐτὸς |
δὲ
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος
εἰς |
| 16, 2, 51 |
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
|
Αὐτὸς |
δὲ
ὅσον
ἐπὶ
τῷ
καθ' |
| 16, 7, 56 |
μὲν
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
|
αὐτὸς |
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων, |
| 16, 8, 57 |
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ
τὸ
περιττόν,
|
αὐτὸς |
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν,
|
αὐτὸς |
δὲ
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη |
| 16, 1, 50 |
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
ὃν
|
αὐτὸς |
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος
ἐπ' |
| 16, 6, 55 |
μὲν
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
|
αὐτὸς |
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ἤδη
διὰ
μίσους
οἰκείου
γεγενημένος
|
αὐτὸς |
εἰ
καὶ
μὴ
λέγοι
τις |
| 16, 10, 59 |
εἴκοσι
τοὺς
πάντας
ὧΝ
ἕκαστον
|
αὐτὸς |
εἰς
ἑκατὸν
ἀναφέρων
δισχιλίους
καὶ |
| 16, 4, 53 |
μῖσος.
Καὶ
ταύτην
τὴν
ἀτυχίαν
|
αὐτὸς |
ἐκ
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι
νῦν |
| 16, 11, 60 |
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ
πάνθ'
ἅπερ
|
αὐτὸς |
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον
ὑπ' |
| 16, 4, 53 |
οἷόν
τε
καὶ
δίκαιον
ἣν
|
αὐτὸς |
ἐκτήσατο
πολλοῖς
πόνοις
καὶ
κινδύνοις |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὰ
κέρδη
τῶν
λῃστῶν
|
αὐτὸς |
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ
τούτους |
| 16, 11, 60 |
τὸν
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
|
αὐτὸς |
ἐν
τῇ
πατρίδι
καὶ
τῇ |
| 16, 10, 59 |
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
οὔτ'
|
αὐτὸς |
ἐνόησα
σύ
τε
οὐδὲν
οἶσθα, |
| 16, 7, 56 |
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος
δ'
|
αὐτὸς |
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ
δέους
ἱλαστήριον |
| 16, 11, 60 |
τῇ
Καίσαρος
δόσει
τὴν
ἐξουσίαν
|
αὐτὸς |
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ
πάτριον |
| 16, 5, 54 |
ἐθεράπευεν
τοὺς
κρείττονας,
τούτοις
καὶ
|
αὐτὸς |
ἠξίου
θεραπεύεσθαι
καὶ
τὸ
κάλλιστον |
| 16, 10, 59 |
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον.
|
Αὐτὸς |
μὲν
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
|
αὐτὸς |
ὅσα
διὰ
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως |
| 16, 11, 60 |
κτείνειν
δ'
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν
|
αὐτὸς |
παῖδας
ἔχων
καὶ
τοῦ
πάθους |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν
|
αὐτὸς |
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον, |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῖς
τὸν
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
|
αὐτός |
τε
ὅταν
μὲν
ἅμα
περιπατῶν |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
|
αὐτὸς |
τοσαυτάκις
ἤδη
κατέγνωκας
θάνατον;
Οὐκ |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
|
αὐτὸς |
τύχῃ
τό
τε
σῶμα
ὡς |
| 16, 8, 57 |
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον
|
αὐτὸς |
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων |
| 16, 9, 58 |
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
|
αὐτὸς |
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα |
| 16, 11, 60 |
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
δι'
ἡσυχίας
ἦν,
|
αὐτὸς |
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν |
| 16, 7, 56 |
τάχιον
ὡς
Ὑρκανὸς
ὁ
πρὸ
|
αὐτοῦ |
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν
Δαυίδου
τάφον |
| 16, 4, 53 |
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
ἐξ
|
αὐτοῦ. |
Δύνασθαι
δὲ
τὴν
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις |
| 16, 4, 53 |
τί
μὲν
εἴησαν
παθόντες
ἐξ
|
αὐτοῦ |
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι
δὲ
μέμφονται |
| 16, 5, 54 |
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν
|
αὐτοῦ. |
Εἰς
πάντα
γὰρ
ἅπερ
ἂν> |
| 16, 6, 55 |
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ
τὸν
βίον
|
αὐτοῦ |
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ
δημόσιον
τῶν |
| 16, 7, 56 |
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι
τὴν
δευτέραν
|
αὐτοῦ |
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν
ἡμέραν
συνέθετο |
| 16, 3, 52 |
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις
γράφων
ὑπὲρ
|
αὐτοῦ |
καὶ
ἰδίᾳ
συνίστη
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου |
| 16, 11, 60 |
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ
τῶν
παίδων
|
αὐτοῦ |
καὶ
οἱ
ἐν
Ῥώμῃ
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
ἐν
ὑστέρῳ
καὶ
τελέως
ἡττηθεὶς
|
αὐτοῦ |
καὶ
πάντ'
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφέρων, |
| 16, 10, 59 |
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
δ'
|
αὐτοῦ |
καὶ
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
αἵ
τε |
| 16, 7, 56 |
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες
παρ'
|
αὐτοῦ, |
καὶ
πολλοὶ
τὴν
ὀργὴν
τοῦ |
| 16, 1, 50 |
μέρος,
οὐ
βασιλικῶς
ἀλλὰ
τυραννικῶς
|
αὐτοῦ |
καὶ
πρὸς
τὰ
κοινὰ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
τε
Τίρωνος
καὶ
τοῦ
παιδὸς
|
αὐτοῦ |
καὶ
τοῦ
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
τε |
| 16, 10, 59 |
Οἱ
δὲ
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
ἐξ
|
αὐτοῦ |
καὶ
τῷ
Νικολάῳ
προσελθόντες
τὰς |
| 16, 2, 51 |
περὶ
τὸν
λιμένα
τὸν
ὑπ'
|
αὐτοῦ |
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς
ἐρύμασιν,
ἃ |
| 16, 11, 60 |
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
|
αὐτοῦ |
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ
καὶ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς
ἐμπαρείη
ταῖς
|
αὐτοῦ |
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ
πρότερον
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
οὖν
οὐ
παρ'
|
αὐτοῦ |
μόνου
οἱ
λόγοι
φυλαττομένου
δι' |
| 16, 10, 59 |
ἦν
γὰρ
καὶ
τῶν
γραμμάτων
|
αὐτοῦ |
ὃ
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι |
| 16, 7, 56 |
καὶ
δικαιότερον
εἶναι
λαβεῖν
τὸν
|
αὐτοῦ |
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον. |
| 16, 4, 53 |
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς
|
αὐτοῦ |
παῖδας.
Τῶν
δὲ
νεανίσκων
ἤδη |
| 16, 2, 51 |
ἠξίωσεν
εἴς
τε
τὴν
βασιλείαν
|
αὐτοῦ |
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν
ὧν
ἔδει |
| 16, 10, 59 |
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
|
αὐτοῦ |
παρελθὼν
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος
|
αὐτοῦ |
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο, |
| 16, 7, 56 |
τε
αὐτὸν
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
|
αὐτοῦ |
πρὸς
μόνην
τὴν
κατ'
ἐμοῦ |
| 16, 11, 60 |
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως
|
αὐτοῦ |
πρὸς
τὸν
καιρὸν
ἱσταμένου.
Διὸ |
| 16, 8, 57 |
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος
|
αὐτοῦ |
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε |
| 16, 8, 57 |
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
ὁ
παῖς
|
αὐτοῦ |
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
δὲ |
| 16, 4, 53 |
νῦν
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ
μιαίνειν
|
αὐτοῦ |
τὰς
ἀκοὰς
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι |
| 16, 2, 51 |
ἦν
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν
ἐξ
|
αὐτοῦ |
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ
μὴ
παρ'
|
αὐτοῦ |
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά |
| 16, 4, 53 |
τῷ
τὸν
Ἀλέξανδρον,
ὃς
εἶχεν
|
αὐτοῦ |
τὴν
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι, |
| 16, 8, 57 |
ᾤετο,
τὸ
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
|
αὐτοῦ |
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
ὁ |
| 16, 4, 53 |
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
|
αὐτοῦ, |
τὸ
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς |
| 16, 8, 57 |
βασάνοις
ἀνέκρινεν,
εἴ
τι
κατ'
|
αὐτοῦ |
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον |
| 16, 8, 57 |
τε
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
|
αὐτοῦ |
τὸν
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
δὲ
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἑστίας.
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ
|
αὐτοῦ |
τοῦ
παρόντος
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
ἐν
Ῥώμῃ
|
αὐτοῦ |
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι
δοκεῖ |
| 16, 2, 51 |
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
τινα
τῶν
|
αὐτοῦ |
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ
|
αὐτοῦ |
φύντας,
ἀρίστους
μὲν
τὰ
σώματα |
| 16, 3, 52 |
μόνου
οἱ
λόγοι
φυλαττομένου
δι'
|
αὑτοῦ |
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
|
αὑτοῦ |
πᾶν,
ὅσον
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος |
| 16, 7, 56 |
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων
οἷος
εἰς
|
αὐτοὺς |
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ὄντος,
εἰ
καὶ
πάντα
δι'
|
αὐτοὺς |
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου |
| 16, 11, 60 |
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων
|
αὐτοὺς |
εἰς
Τύρον,
καὶ
τοῦ
τε |
| 16, 11, 60 |
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
|
αὐτοὺς |
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει
πάντας |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
μὴ
ὁμολογεῖν
|
αὐτοὺς |
ἐν
σάββασιν
ἢ
τῇ
πρὸ |
| 16, 3, 52 |
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ
πρὸς
|
αὐτοὺς |
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς
ὢν
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
Εἰ
δέ
τις
|
αὐτοὺς |
ἔροιτο
δύο
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν |
| 16, 10, 59 |
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
|
αὐτοὺς |
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον |
| 16, 11, 60 |
περὶ
σὲ
ἐγνωσμένα,
χρῆναι
μέντοι
|
αὐτοὺς |
καθείρξαντα
δεσμώτας
φυλάττειν,
καὶ
εἰ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
δι'
ἀμφότερα
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
|
αὐτοὺς |
καὶ
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν.
Ὁ |
| 16, 3, 52 |
μητρός,
ἐπειδὴ
κἀκείνην
καὶ
σφᾶς
|
αὐτοὺς |
κακῶς
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν, |
| 16, 9, 58 |
αἱρεῖ
μὲν
ἐξ
ἐφόδου
πάντας
|
αὐτούς, |
κατασκάπτει
δὲ
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἑτέρως
σοι
δοκοίη
κολάζειν
|
αὐτούς, |
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον |
| 16, 4, 53 |
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
|
αὐτοὺς |
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ' |
| 16, 9, 58 |
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν
οὖν
|
αὐτοὺς |
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως
ἀπόντος |
| 16, 3, 52 |
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς
δὲ
|
αὐτούς, |
οἳ
τοῖς
ἐκείνης
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται |
| 16, 4, 53 |
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ
μὴ
τοιούτους
|
αὐτοὺς |
παρασχεῖν
τῷ
πατρί,
ὡς
μηδὲ |
| 16, 7, 56 |
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
δὲ
καὶ
φάρμακον
|
αὐτοὺς |
ποιούμενος
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας;
τίς |
| 16, 11, 60 |
ἐρημία;
Κρίνω
δὲ
οὐδὲ
παρόντας
|
αὐτοὺς |
συγγενεῖς
εἶναι
ἢ
φίλους,
οἳ |
| 16, 7, 56 |
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
μὲν
περιβάλλειν
|
αὐτοὺς |
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον,
ὅτι
παρωθούμενος
|
αὐτοὺς |
τῆς
τιμῆς
τὰ
πάντα
ἤδη |
| 16, 1, 50 |
τῷ
τε
μεγέθει
τῆς
περὶ
|
αὐτοὺς |
τύχης
κοσμούμενοι
καὶ
βασιλικοῦ
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
μὴν
ὅ
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
|
αὐτοὺς |
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
τὸ |
| 16, 6, 55 |
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
τῶν
Ἑλλήνων
|
αὐτούς, |
ὡς
καὶ
χρημάτων
ἱερῶν
ἀφαίρεσιν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
|
αὑτοὺς |
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν
μὴ |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνου
λεγόμενα
καὶ
τὸ
καθ'
|
αὑτοὺς |
ἀσφαλὲς
ἐν
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι |
| 16, 2, 51 |
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
τε
|
αὑτοὺς |
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
τὰ
οἰκεῖα |
| 16, 7, 56 |
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
ἐπ'
|
αὐτοφώρῳ |
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν
|
αὐτοχειρίαν. |
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων |
| 16, 11, 60 |
εἴη
τις
συνθήκη
ἐπιθέσθαι
δι'
|
αὐτοχειρίας |
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
|
αὐτοχειρίας. |
Τέλος
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ |
| 16, 9, 58 |
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον
|
αὐτῷ |
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει
δὲ
κἀκεῖνος |
| 16, 11, 60 |
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας.
|
Αὐτῷ |
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν. |
| 16, 3, 52 |
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων
ἕτερον
|
αὐτῷ |
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
προσήγετο
καὶ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
γὰρ
εἰς
ἔρωτα
δουλευούσης
|
αὐτῷ |
γυναικός,
ἥττητο
δὲ
τῆς
ἀνθρώπου |
| 16, 3, 52 |
τῶν
φιλτάτων
οὔτε
τῆς
στεργομένης
|
αὐτῷ |
γυναικὸς
ὤνατο
διὰ
τὰς
ἐγγινομένας |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πολλοὺς
μὲν
τῶν
προσιόντων
|
αὐτῷ |
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν
|
αὐτῷ |
διοικητὴς
τῶν
τῆς
βασιλείας
πραγμάτων, |
| 16, 7, 56 |
νωθὴς
τὴν
φύσιν,
Σύλλαιος
δ'
|
αὐτῷ |
διῴκει
τὰ
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ |
| 16, 7, 56 |
ξίφος
εἰς
τὴν
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν
|
αὐτῷ |
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος;
τί |
| 16, 1, 50 |
τῶν
διαβολῶν
καὶ
τῆς
ἐπ'
|
αὐτῷ |
δυσνοίας.
(Ἐν
δὲ
τούτῳ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ'
|
αὐτῷ |
δυσχεραίνειν
Καίσαρα,
διδόναι
τὰς
ἐπιστολὰς |
| 16, 11, 60 |
οὐδ'
εἴ
τι
πρότερον
ἦν
|
αὐτῷ |
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ |
| 16, 11, 60 |
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
Τίρων,
υἱοῦ
|
αὐτῷ |
καθ'
ἡλικίαν
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου, |
| 16, 7, 56 |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν
|
αὐτῷ |
καὶ
νῦν
ἤδη
παρεῖναι
δυνάμει |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐξουσίαν
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν
|
αὐτῷ |
καὶ
πάτριον
νόμον
κελεύειν,
εἴ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά
τε
δίδωσιν
|
αὐτῷ |
καὶ
πλείω
παρ'
ἐκείνου
λαβὼν |
| 16, 5, 54 |
διὰ
τὴν
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ
|
αὐτῷ |
καὶ
πόλιν
περὶ
τὸν
αὐλῶνα |
| 16, 8, 57 |
καὶ
Γέμελλον
ἄνδρας
ἄνωθεν
φίλους
|
αὐτῷ, |
καὶ
πολλὰ
μὲν
περὶ
τὰς |
| 16, 11, 60 |
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
|
αὐτῷ. |
Καὶ
πρῶτον
μὲν
Σατορνῖνος
ἀνὴρ |
| 16, 11, 60 |
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ
τῶν
παίδων
|
αὐτῷ. |
Καί
πως
τὸ
μὲν
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
Νάκεβον
οἰκεῖον
|
αὐτῷ |
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ
διηρπάσθαι |
| 16, 7, 56 |
μεμηνότως
ἐπὶ
τοσοῦτον
κρατούμενος,
ὥστ'
|
αὐτῷ |
καὶ
τῆς
τοῦ
βασιλέως
ἐγγυηθείσης |
| 16, 2, 51 |
ἀπόλαυσιν
διαίτης
καὶ
πολυτελείας
ἐξαλλάττων
|
αὐτῷ |
καὶ
τοῖς
φίλοις
ἔν
τε |
| 16, 11, 60 |
νοήσας
τινὰ
ταύτην
τῶν
κακῶν
|
αὐτῷ |
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι.
(Ὁ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
κατὰ
Ῥωμαίων
φίλον.
Εἶναι
δ'
|
αὐτῷ |
καὶ
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον. |
| 16, 9, 58 |
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο
τάχιον
ὀργισθέντος
|
αὐτῷ |
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
|
αὐτῷ |
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ |
| 16, 2, 51 |
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
ἦν
|
αὐτῷ |
κατὰ
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν |
| 16, 10, 59 |
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν
δ'
|
αὐτῷ |
καταγωγὴ
μὲν
ἐν
τοῖς
Ἀντιπάτρου, |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
τῶν
οἰκείων
|
αὐτῷ |
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
μὲν
λῃστῶν |
| 16, 5, 54 |
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ
ἦν
|
αὐτῷ |
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν |
| 16, 7, 56 |
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ
καὶ
σὺν
|
αὐτῷ |
κεχαρισμένως
ἐκείνῳ
καὶ
καθ'
ὑπηρεσίαν |
| 16, 10, 59 |
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
|
αὐτῷ |
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια
μόγις
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον
|
αὐτῷ |
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς
τὸ
βασίλειον |
| 16, 8, 57 |
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
τόν
τε
ἀδελφὸν
|
αὐτῷ |
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη.
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης
ἐν
|
αὐτῷ |
μεγαλοψυχίας.
Ἄξιον
γὰρ
εἶναι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
|
αὐτῷ |
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν |
| 16, 5, 54 |
διάφορόν
τινα
καὶ
μαχομένην
ἐπ'
|
αὐτῷ |
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν.
Ἐγὼ |
| 16, 10, 59 |
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
μεγάλας
|
αὐτῷ |
παρ'
ἕκαστα
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ |
| 16, 5, 54 |
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
δ'
|
αὐτῷ |
πᾶσαν
τὴν
εἰς
τὰ
τοιαῦτα |
| 16, 10, 59 |
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον
ἔγραψεν
|
αὐτῷ |
πεπονθώς,
καί
τι
τοιοῦτον
εἰπεῖν |
| 16, 9, 58 |
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας
|
αὐτῷ |
πέπρακται.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
πατρὸς
καὶ
τῶν
πραττομένων
|
αὐτῷ |
περὶ
τὸν
βίον
οὐκ
εὐμενεῖς |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν
|
αὐτῷ |
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι' |
| 16, 9, 58 |
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε
τῶν
σὺν
|
αὐτῷ |
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ
ἄλλοι
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
ψεῦσμα
πρὸς
τὴν
σὴν
ὀργὴν
|
αὐτῷ |
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν
|
αὐτῷ |
πολλὰ
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς |
| 16, 10, 59 |
τὴν
οἰκίαν
καὶ
τοὺς
παῖδας
|
αὐτῷ |
πολὺ
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος.
Ἔχειν
γὰρ
|
αὐτῷ |
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι |
| 16, 4, 53 |
τἆλλα
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ
μέρος
|
αὐτῷ |
πραχθέντα
συμφέρειν
ἡγεῖτο
καὶ
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
|
αὐτῷ |
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη |
| 16, 11, 60 |
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο
γὰρ
|
αὐτῷ |
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες,
τὴν
αὐτὴν |
| 16, 8, 57 |
ἕτερος
τὸν
ἕτερον
διαβάλοι,
τοῦτ'
|
αὐτῷ |
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ' |
| 16, 7, 56 |
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν
|
αὐτῷ |
πρὸς
τὰς
ἐπιχειρήσεις
ὧν
ἐδόκει. |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν
|
αὐτῷ |
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ |
| 16, 8, 57 |
παρρησίας
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
μὲν
συνεδρεύων
|
αὐτῷ |
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
τι |
| 16, 8, 57 |
ἔλεγχον
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
|
αὐτῷ |
προσέχοιεν
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης
τῆς |
| 16, 8, 57 |
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ
εἶναι
|
αὐτῷ |
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων |
| 16, 5, 54 |
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
τῶν
πεπραγμένων
|
αὐτῷ |
Ῥοδίοις
μὲν
τό
τε
Πύθιον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸ
χρονίζον
οὐκ
ἂν
|
αὐτῷ |
συγγνώμην
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ
μὲν |
| 16, 7, 56 |
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν
|
αὐτῷ |
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί
τι
προσέπιπτεν |
| 16, 3, 52 |
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν
|
αὐτῷ |
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν
|
αὐτῷ |
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν,
ἐν |
| 16, 2, 51 |
βασιλέων
καὶ
δυναστῶν
τοὺς
παρόντας
|
αὐτῷ |
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς
ὁ
Νικόλαος |
| 16, 10, 59 |
ἑαυτοῦ
τηθίδα
καὶ
πενθερὰν
συναλγεῖν
|
αὐτῷ |
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
τὸν |
| 16, 7, 56 |
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
τὴν
ἀσέβειαν
|
αὐτῷ |
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
ἢ
φάναι
γενέσθαι
τι
προπετὲς
|
αὐτῷ |
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν
καιρὸν |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
οἰκείοις
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν
|
αὐτῷ |
τὴν
εἰς
Βόσπορον
εἰδὼς
στρατείαν |
| 16, 4, 53 |
ἐτίμησεν,
καὶ
περὶ
τῆς
βασιλείας
|
αὐτῷ |
τὴν
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ
δυσπαρηγόρητον
|
αὐτῷ |
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
ἀξιῶν
|
αὐτῷ |
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς
γάμον. |
| 16, 5, 54 |
μὲν
ἔτει
πρὸς
τέλος
ἐλθούσης
|
αὐτῷ |
τῆς
ὅλης
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ταῦτα
πάντα
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
|
αὐτῷ |
τῆς
παρρησίας,
ἣν
εἶχε
διὰ |
| 16, 9, 58 |
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
|
αὐτῷ |
τῆς
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος |
| 16, 10, 59 |
τῶν
πραττομένων
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
|
αὐτῷ, |
τί
δ'
οὐκ
ἄν,
ἔφη, |
| 16, 3, 52 |
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
|
αὐτῷ |
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἤδη
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
|
αὐτῷ |
τὸ
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῦ
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ
πρότερον
|
αὐτῷ |
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν
δὲ |
| 16, 3, 52 |
Φερώρα
καὶ
τῆς
Σαλώμης
μέγαν
|
αὐτῷ |
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
παρὰ |
| 16, 8, 57 |
ἔχοντι.
Πολλάκις
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον
|
αὐτῷ |
τὸν
υἱὸν
ἢ
καὶ
ξιφήρη |
| 16, 4, 53 |
τῷ
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ
δὲ
|
αὐτῷ |
τοῦ
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ |
| 16, 2, 51 |
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ
τῶν
σὺν
|
αὐτῷ |
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
Ὁ
δὲ
βασιλεὺς |
| 16, 7, 56 |
τρεῖς
ἔρχεται
πάλιν
ὡς
ἐπ'
|
αὐτῷ |
τούτῳ
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ
προσέφερεν, |
| 16, 10, 59 |
δοθείσης
ἡμέρας
ὁ
Νικόλαος
παρόντων
|
αὐτῷ |
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά
τε |
| 16, 7, 56 |
τὰ
σώματα.
καὶ
δύο
μὲν
|
αὐτῷ |
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν |
| 16, 8, 57 |
τε
Φερώραν
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
|
αὐτῷ |
τῶν
φίλων,
Σαλώμην
δὲ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀνέγραφεν,
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
|
αὐτῷ |
φερόντων,
πολλὰ
δὲ
καὶ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
τὸ
κεφάλαιον,
ὅτι
πάλαι
χρώμενος
|
αὐτῷ |
φίλῳ
νῦν
ὑπηκόῳ
χρήσεται.
Γράφει |
| 16, 8, 57 |
ἂν
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
|
αὐτῷ |
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
οἷς
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
|
αὐτῷ. |
~(Ὡς
δ'
ἦλθεν
εἰς
Καισάρειαν |
| 16, 11, 60 |
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
|
αὑτῷ |
τε
τὸ
μέλλον
ἐκ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
|
αὑτῷ |
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ
διὰ |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
δεδωκότας,
εἰ
τὰς
χάριτας
|
αὐτῶν |
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
Εἰ
δέ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
παρὰ
σοῦ
τὸ
βέβαιον
|
αὐτῶν |
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ
καὶ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ
συναλγοῦντας,
ἅτερος
|
αὐτῶν |
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει
διαλύειν |
| 16, 10, 59 |
ἢ
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
ἐξ
|
αὐτῶν |
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
Τέλος
δὲ |
| 16, 9, 58 |
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
|
αὐτῶν |
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 4, 53 |
εἰ
εἰσὶν
νέοι
καὶ
μήτηρ
|
αὐτῶν |
ἀποθανοῦσα,
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
Ἕτερος
δ'
|
αὐτῶν |
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ |
| 16, 2, 51 |
(Τότε
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
|
αὐτῶν |
γενομένων
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων,
ὃ |
| 16, 10, 59 |
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον
τὰς
κατ'
|
αὐτῶν |
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη
διὰ
μίσους |
| 16, 10, 59 |
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς
κατ'
|
αὐτῶν |
διαβολῆς
καὶ
πᾶσιν,
ὡς
εἰπεῖν, |
| 16, 2, 51 |
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
|
αὐτῶν |
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
τινα
τῶν |
| 16, 1, 50 |
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων
|
αὐτῶν |
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς
ἐπηρείας
|
αὐτῶν |
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ
νῦν
ἐντυγχάνουσιν |
| 16, 3, 52 |
ὅσον
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
μητρὸς
|
αὐτῶν |
εἰς
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
λαμβανούσης |
| 16, 6, 55 |
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς
τε,
ἃς
ἕκαστος
|
αὐτῶν |
ἐκ
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας |
| 16, 11, 60 |
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι'
|
αὐτῶν |
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ'
|
αὐτῶν |
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
|
αὐτῶν |
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι.
|
| 16, 11, 60 |
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων
|
αὐτῶν |
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
τὸ
πλῆθος |
| 16, 10, 59 |
τρυφὴν
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
|
αὐτῶν |
ἔχειν
τε
καὶ
μὴ
δοκεῖν, |
| 16, 6, 55 |
φωραθῇ
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
|
αὐτῶν |
ἢ
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
μὴ
μετέχοντες
|
αὐτῶν |
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ.
Καὶ
μὴν |
| 16, 10, 59 |
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
τὸν
στρατηγὸν
|
αὐτῶν |
καὶ
περὶ
πέντε
καὶ
εἴκοσι |
| 16, 7, 56 |
τοιαύτην
χρείαν
τὸ
νῦν
ἐπιμελὲς
|
αὐτῶν |
καὶ
πρὸς
παιδείαν
ἐσπουδασμένον.
Τὰς |
| 16, 10, 59 |
ἦν
δὲ
φυλακὴ
καὶ
τήρησις
|
αὐτῶν |
καὶ
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
πάντα |
| 16, 2, 51 |
κἂν
μή
τισιν
δοκῇ,
ὥστ'
|
αὐτῶν |
καὶ
τὸ
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν |
| 16, 3, 52 |
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
τῶν
|
αὐτῶν |
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως
καιρὸν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μιαρὸν
ἐντετηκέναι
ταῖς
ψυχαῖς
|
αὐτῶν |
μῖσος.
Καὶ
ταύτην
τὴν
ἀτυχίαν |
| 16, 9, 58 |
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
|
αὐτῶν |
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ, |
| 16, 2, 51 |
πρόφασις
δέ,
ὡς
τὴν
χώραν
|
αὐτῶν |
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ |
| 16, 6, 55 |
ἰδίοις
θεσμοῖς
κατὰ
τὸν
πάτριον
|
αὐτῶν |
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ |
| 16, 10, 59 |
μηδὲν
ἢ
τὰ
πλεῖστά
γε
|
αὐτῶν |
οὐ
γέγονεν,
ὡς
σὺ
ἀκήκοας |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
|
αὐτῶν |
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί
τι
περὶ
|
αὐτῶν |
οὐκ
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
βασανίζων
τοὺς
ἐν
τέλει
διέφθειρεν
|
αὐτῶν |
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
δὲ
|
αὐτῶν |
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
Τίρων,
υἱοῦ |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
|
αὐτῶν |
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου |
| 16, 6, 55 |
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
|
αὐτῶν |
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη |
| 16, 2, 51 |
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως
ἁπάντων
|
αὐτῶν |
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
μοι
ὑπ'
|
αὐτῶν |
ὑπὲρ
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς |
| 16, 6, 55 |
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
|
αὐτῶν |
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
μοι
καὶ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
|
αὐτῶν |
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
τὸν
κοινὸν |
| 16, 4, 53 |
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ
δὲ
ἀληθὲς
|
ἀφ' |
ἧς
εἶχεν
ἐν>
φύσει
κακοηθείας |
| 16, 2, 51 |
δύο
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
|
ἀφαιρεθῆναι, |
τὸ
ζῆν
ἢ
τὰ
πάτρια |
| 16, 1, 50 |
ἧς
εἶχεν
εἰς
τοὺς
παῖδας
|
ἀφαιρεῖν. |
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς |
| 16, 2, 51 |
πολλάκις,
τὸ
μὴ
τὰς
χάριτας
|
ἀφαιρεῖσθαι |
δι'
ὑμῶν
αἰτοῦνται
τῶν
δεδωκότων, |
| 16, 2, 51 |
ἔθεσι
χρῆσθαι
τοῖς
ἡμετέροις
μηδ'
|
ἀφαιρεῖσθαι |
τῶν
ὄντων
μηδ'
ἃ
μὴ |
| 16, 6, 55 |
αὐτούς,
ὡς
καὶ
χρημάτων
ἱερῶν
|
ἀφαίρεσιν |
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν
ἐν
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
τῶν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
|
ἀφαιροῖντο |
στρατειῶν
καὶ
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν |
| 16, 2, 51 |
τούτων,
οἷς
μόνοις
διδόναι
δύναμις,
|
ἀφαιρούμενοι |
δ'
ὑπ'
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ' |
| 16, 2, 51 |
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν
|
ἀφαιρουμένους. |
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος |
| 16, 2, 51 |
παρειληφόσιν
καὶ
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
ἡμᾶς
|
ἀφαιροῦνται |
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα
μὲν
ἃ |
| 16, 10, 59 |
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
ἦν
|
ἀφανῶς |
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
δαπανᾶν
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
|
ἀφείθησαν |
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
|
ἀφεῖσθαι |
μετὰ
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ'
ὥσπερ |
| 16, 2, 51 |
γεγενημένοις
ἀνάγκη
καταφεύγειν
ἐπὶ
τοὺς
|
ἀφελέσθαι |
τὰς
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
Οἱ
κατοικοῦντες
τὸν
Τράχωνα
Καίσαρος
|
ἀφελομένου |
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος
Ἡρώδῃ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἑξῆς
|
ἀφηγούμενοι. |
|
| 16, 6, 55 |
καὶ
εἴ
τινων
ἱερὰ
χρήματα
|
ἀφῄρηνται |
τῶν
πόλεων
τοὺς
εἰς
ταῦτα |
| 16, 8, 57 |
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν
|
ἀφῄρηντο |
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν
Ἀρχέλαος |
| 16, 9, 58 |
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
μεῖζον
|
ἀφῄρητο |
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος |
| 16, 5, 54 |
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων
|
ἄφθονα |
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ
μέγιστα |
| 16, 2, 51 |
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
τῶν
φόρων
|
ἀφίησιν |
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους.
Οἱ |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
|
ἀφίησιν |
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
μὲν |
| 16, 2, 51 |
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
|
ἀφίκοντο, |
πάλιν
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν |
| 16, 3, 52 |
δι'
ἐκείνου
πρός
τε
Καίσαρα
|
ἀφιξόμενοι |
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ
πατρός.
Ἡρώδης |
| 16, 4, 53 |
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ
|
ἀφίστατο |
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν, |
| 16, 3, 52 |
μᾶλλον
αἱ
παρὰ
τῶν
μειρακίων
|
ἀφορμαὶ |
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ
καὶ
δάκρυα |
| 16, 3, 52 |
καὶ
παρ'
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς
|
ἀφορμὰς |
τοῦ
μὴ
ψευδῆ
λέγειν
ἐλάμβανεν. |
| 16, 4, 53 |
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
|
ἀφορμὴν |
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ' |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
|
ἀφορμὴν |
ποιούμενος.
Περί
γε
μὴν
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
πολλοὶ
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
|
ἀφορμὴν |
τῶν
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο. |
| 16, 9, 58 |
χώραν,
εἰς
δὲ
τὴν
Ἀραβίαν
|
ἀφορμήσαντες |
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
τὴν
ἀποτυχίαν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἀμέτρου
καὶ
περιττῆς
ἦλθες
|
ἀχαριστίας, |
ὡς
τοιαῦτα
μὲν
περὶ
ἡμῶν |
| 16, 11, 60 |
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
Ἀριστόβουλος
|
ἀχθέντες |
εἰς
Σεβαστὴν
ἐπιτάξαντος
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
φύσεώς
ἐστιν.
|
Ἄχθεσθαι |
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν
πατέρα |
| 16, 11, 60 |
διηλλαγμένος
ἐπί
τε
τοῖς
παισὶν
|
ἄχθεσθαι |
λέγων
καὶ
δέον,
εἰ
μὲν |
| 16, 3, 52 |
λέγειν
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ
οὕτως
|
ἀχθόμενοι |
τῷ
θανάτῳ
τῆς
μητρός,
ἐπειδὴ |
| 16, 3, 52 |
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
|
ἀχθόμενος |
γὰρ
ὁ
βασιλεὺς
ταῖς
διαβολαῖς |
| 16, 9, 58 |
ἤδη
περὶ
χιλίους.
Ἐφ'
οἷς
|
ἀχθόμενος |
Ἡρώδης
τούς
τε
λῃστὰς
ἐξῄτει |
| 16, 10, 59 |
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
οὖν
|
ἀχθόμενος, |
ὡς
ὁ
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ |
| 16, 5, 54 |
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ'
|
ἀχρηματίας |
διατεθειμένον
τιμιώτερον
ἐποίει
χρημάτων
προσόδους |
| 16, 8, 57 |
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
|
ἄχρι |
τοσούτων
παρρησίαν
τήν
τε
τιμὴν |
| 16, 11, 60 |
δεῖ
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν
αὐτὸν
|
ἁψαμένου |
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς
τοῦ
τε |