| Lv., Chap., Par. |
| 16, 4, 53 |
δὲ
διαβολὰς
πῶς
ἂν
λύσειεν
|
ὁ |
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι |
| 16, 2, 51 |
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
παρεστήσατο
μὲν
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
μὲν
οὐ |
| 16, 10, 59 |
ἔλαβον.
Εὐθὺς
οὖν
καὶ
τούτους
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν, |
| 16, 4, 53 |
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν |
| 16, 2, 51 |
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
πλεῖν
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐπ'
οἴκου
διέγνω
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τε
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
|
ὁ |
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
μὲν
Φερώρας |
| 16, 10, 59 |
οὕτως
ἀπέθανεν.
(Τοὺς
δὲ
βασανισθέντας
|
ὁ |
βασιλεὺς
καὶ
εἰς
τὸ
πλῆθος |
| 16, 8, 57 |
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον
μὲν
|
ὁ |
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν
|
ὁ |
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος
γὰρ
|
ὁ |
βασιλεὺς
ταῖς
διαβολαῖς
καὶ
ταπεινῶσαι |
| 16, 1, 50 |
διοικήσει
τῶν
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
|
ὁ |
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ
μέρος
ἀδικίας |
| 16, 1, 50 |
ὑποψίας
καὶ
διαβολῆς
μείζονι
χρώμενος
|
ὁ |
βασιλεὺς
τῇ
τοῦ
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
|
ὁ |
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ
λαβὼν |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ
|
ὁ |
βασιλεὺς
τόν
τε
ἀδελφὸν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν
οὖν
|
ὁ |
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν
Ἡρώδῃ
πᾶς
|
ὁ |
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ
μηδενὶ |
| 16, 4, 53 |
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως
|
ὁ |
βίος
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς
ἔχειν |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
|
Ὁ |
γὰρ
ἀεί
τι
περὶ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας.
|
~(Ὁ |
γὰρ
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν |
| 16, 10, 59 |
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
τὸ
γραμματίδιον.
|
Ὁ |
γάρ
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν.
|
~(Ὁ |
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν |
| 16, 6, 55 |
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων.
|
Ὁ |
δ'
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
|
Ὁ |
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς |
| 16, 2, 51 |
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
|
Ὁ |
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
ἐν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
|
Ὁ |
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
|
Ὁ |
δ'
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου |
| 16, 10, 59 |
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
|
Ὁ |
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν
δῆσαί |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
|
ὁ |
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ |
| 16, 10, 59 |
αὑτῆς
τι
ψεύσασθαι,
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
|
Ὁ |
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν, |
| 16, 10, 59 |
ὅπου
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
|
Ὁ |
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη |
| 16, 2, 51 |
τῶν
σὺν
αὐτῷ
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
|
Ὁ |
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
|
ὁ |
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
εἰκός,
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
|
Ὁ |
δὲ
ἤδη
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος |
| 16, 11, 60 |
κακῶν
αὐτῷ
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι.
|
(Ὁ |
δὲ
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι |
| 16, 11, 60 |
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
|
Ὁ |
δὲ
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς |
| 16, 2, 51 |
εἰς
αὐτὸν
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν.
|
Ὁ |
δὲ
καὶ
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος |
| 16, 11, 60 |
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν.
|
(Ὁ |
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα |
| 16, 7, 56 |
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
|
Ὁ |
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν |
| 16, 8, 57 |
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
|
ὁ |
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
|
Ὁ |
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην |
| 16, 2, 51 |
πολὺς
κἀκ
τῆς
χώρας
ὄχλος.
|
Ὁ |
δὲ
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε
τῆς |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
|
Ὁ |
δὲ
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
πρὸς |
| 16, 3, 52 |
μῖσος
ἴσον
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων,
|
ὁ |
δὲ
τρόπος
τοῦ
μισεῖν
οὐχ |
| 16, 9, 58 |
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
|
Ὁ |
δὲ
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν |
| 16, 10, 59 |
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
|
(Ὁ |
δὲ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ |
| 16, 7, 56 |
ἐν
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
|
Ὁ |
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο |
| 16, 9, 58 |
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
|
ὁ |
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
|
ὁ |
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
|
ὁ |
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν
δὲ
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
τῇ
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
|
ὁ |
κατ'
αὐτὸν
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
|
ὁ |
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πρὸς
τὸν
Φερώραν
ἔχοντος
|
ὁ |
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον |
| 16, 7, 56 |
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
|
ὁ |
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει. |
| 16, 9, 58 |
τότε
δὲ
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
|
Ὁ |
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει |
| 16, 10, 59 |
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
|
Ὁ |
μὲν
δὴ
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ
|
ὁ |
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν
ἀμέτρῳ |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης
|
ὁ |
μὲν
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς |
| 16, 10, 59 |
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
|
ὁ |
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν |
| 16, 10, 59 |
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον,
|
ὁ |
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο |
| 16, 8, 57 |
κάλλος
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
|
ὁ |
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον |
| 16, 9, 58 |
μηδένα
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
|
ὁ |
μὲν
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν |
| 16, 10, 59 |
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν
|
ὁ |
μὲν
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς
δίκας |
| 16, 7, 56 |
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
ἣν
|
ὁ |
μὲν
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν.
|
Ὁ |
μέντοι
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος |
| 16, 9, 58 |
τὴν
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
|
ὁ |
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας.
Τοῦτον
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τε
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
|
ὁ |
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν |
| 16, 11, 60 |
Διακαρτεροῦντός
τε
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
|
ὁ |
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας
|
ὁ |
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα |
| 16, 10, 59 |
τὴν
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
|
ὁ |
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη
καὶ |
| 16, 2, 51 |
παρόντας
αὐτῷ
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς
|
ὁ |
Νικόλαος
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν. |
| 16, 4, 53 |
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
|
ὁ |
νῦν
ἥλιος,
ὃν
τί
δεῖ |
| 16, 8, 57 |
τότε,
τὸν
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
|
ὁ |
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ, |
| 16, 7, 56 |
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
|
ὁ |
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
μὴ |
| 16, 4, 53 |
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
|
ὁ |
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον |
| 16, 10, 59 |
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
|
ὁ |
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ |
| 16, 11, 60 |
αἱ
φρένες;
ποῖ
δὲ
καὶ
|
ὁ |
περιττὸς
ἐκεῖνος
νοῦς,
ᾧ
πολλὰ |
| 16, 11, 60 |
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
μᾶλλον
|
ὁ |
πρεσβύτερος.
Ἤρκει
γάρ,
εἰ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀκηκοὼς
ἔτι
τάχιον
ὡς
Ὑρκανὸς
|
ὁ |
πρὸ
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν |
| 16, 6, 55 |
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν
ἤδη
|
ὁ |
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν
γὰρ
|
ὁ |
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς
Ὀβόδας
ἀπράγμων |
| 16, 11, 60 |
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
|
ὁ |
Τίρων,
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
|
ὁ |
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας
ἔξω |
| 16, 9, 58 |
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
|
ὁ |
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
|
ὁ |
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο |
| 16, 10, 59 |
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ
τούτους
|
ὁ |
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ |
| 16, 4, 53 |
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
μὴν
|
ὅ |
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
τὸν
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
|
ὅ |
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός,
ἔδοξέ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος
|
ὅ |
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
δέος,
|
ὅ |
τε
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
ἐλύπει |
| 16, 7, 56 |
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
|
ὅ |
τε
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
οὐδ'
|
ὅ |
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐπιφανεῖς
μετὰ
τῆς
ἐκείνων
γνώμης
|
ὅ |
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τε
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ
χρέος
|
ὃ |
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
|
ὃ |
καὶ
διὰ
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας |
| 16, 2, 51 |
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
|
ὃ |
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
καὶ
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ
|
ὃ |
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ |
| 16, 11, 60 |
αὐτὴν
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
|
ὃ |
μὴ
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων,
|
ὃ |
τὰς
πόλεις
ᾤκει,
προσῄει
καιροῦ |
| 16, 6, 55 |
μὲν
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν
γένος
|
ὃ |
τοῖς
αὐτοῖς
ἀεὶ
χρῆται
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ὃ
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
|
Ὀβάδᾳ |
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς |
| 16, 9, 58 |
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
μὲν
|
Ὀβάδαν |
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν |
| 16, 9, 58 |
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον
|
Ὀβόδαν |
τε
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος |
| 16, 9, 58 |
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν
|
Ὀβόδαν |
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ὁ
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς
|
Ὀβόδας |
ἀπράγμων
καὶ
νωθὴς
τὴν
φύσιν, |
| 16, 9, 58 |
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ
μὲν
γὰρ
|
Ὀβόδας |
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἀδικίας
ἁπάσας
ἐμήνυον
καὶ
τῶν
|
Ὀβόδου |
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ
τεκμήρια |
| 16, 5, 54 |
ἐκπεσούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας
εἰς
|
ὄγδοον |
καὶ
εἰκοστὸν
ἔτος
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 2, 51 |
κἀκεῖθεν
ἐπὶ
τῆς
μεγάλης
Φρυγίας
|
ὁδεύσαντες |
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ |
| 16, 5, 54 |
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
τὴν
ὕπαιθρον
|
ὁδὸν |
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον
εἰς
κόσμον |
| 16, 7, 56 |
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
|
ὀδύνην |
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ
τῶν
παρόντων
|
ὀδυνηρά |
τις
θέα,
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ |
| 16, 11, 60 |
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ
|
ὀδυνηρὰν |
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει, |
| 16, 11, 60 |
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον
|
ὀδυνηρῶς |
μὲν
ἀναύδως
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν |
| 16, 8, 57 |
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
|
ὀδυρομένων, |
ἡσυχία
τε
καὶ
κατήφεια
τὸ |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
κολάσει
τοὺς
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος.
|
Ὅθεν |
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων |
| 16, 8, 57 |
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
|
Ὅθεν |
καὶ
δώροις
αὐτὸν
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις |
| 16, 11, 60 |
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
|
ὅθεν |
καὶ
πειθόμεθα
τὰς
ἀνθρωπίνας
πράξεις |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς.
|
Ὅθεν |
καὶ
τὴν
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν, |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
μὴ
ψευδῆ
λέγειν
ἐλάμβανεν.
|
Οἱ |
γὰρ
οὕτως
ἀχθόμενοι
τῷ
θανάτῳ |
| 16, 11, 60 |
νόμον
κελεύειν,
εἴ
του
κατηγορήσαντες
|
οἱ |
γονεῖς
ἐπιθοῖεν
τῇ
κεφαλῇ
τὰς |
| 16, 9, 58 |
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
ἄλλον
τρόπον,
|
οἱ |
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
|
Οἱ |
δ'
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον |
| 16, 9, 58 |
Σύλλαιος
ὑπὲρ
τούτων
τοῖς
Ἄραψιν.
|
Οἱ |
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
λῃστῶν |
| 16, 10, 59 |
τῷ
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
|
Οἱ |
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς, |
| 16, 3, 52 |
οἰόμενοι
τὸ
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
|
οἱ |
δ'
οὐ
τὸν
αὐτὸν
τρόπον, |
| 16, 9, 58 |
εἰκοσιπέντε
τῶν
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
|
οἱ |
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο. |
| 16, 8, 57 |
τι
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
|
Οἱ |
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν. |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
|
Οἱ |
δὲ
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
ἐξ
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
|
οἱ |
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
ὕστερον |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν.
|
Οἱ |
δὲ
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν |
| 16, 2, 51 |
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους.
|
Οἱ |
δὲ
καὶ
τῷ
λόγῳ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
θεωρίαν
καὶ
πρεσβείας,
ἃς
ἔπεμπον
|
οἱ |
δῆμοι
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν
εὐεργεσίας, |
| 16, 6, 55 |
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
|
Οἱ |
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τῶν
παίδων
αὐτοῦ
καὶ
|
οἱ |
ἐν
Ῥώμῃ
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος |
| 16, 6, 55 |
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
|
Οἱ |
ἐν
τῇ
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
Ἰουδαίοις,
ᾧ
δικαίῳ
ἀποσπῶνται
|
οἱ |
ἱερόσυλοι.
Ἔγραψα
δὲ
καὶ
Σιλανῷ |
| 16, 3, 52 |
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν
|
οἱ |
κἀκεῖνον
ἐφ'
οἷς
ἠλπίκει
θεραπεύοντες |
| 16, 11, 60 |
οὐδὲ
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
|
οἱ |
κατὰ
τὸ
συνέδριον,
ὡς
ἐπιεικείας |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τὸν
Τράχωνα,
καὶ
τούτους
|
οἱ |
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
πάλιν
ὑπακούειν |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
Ἄραβας
ἐξ
αἰτίας
τοιαύτης.
|
Οἱ |
κατοικοῦντες
τὸν
Τράχωνα
Καίσαρος
ἀφελομένου |
| 16, 2, 51 |
εἰ
μὴ
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
οἷς
|
οἱ |
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
ἐν
τῷ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ
ἡμῶν
ἄνωθεν
|
οἱ |
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς |
| 16, 3, 52 |
διελέξατο,
καθὼς
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
εὐθὺς
|
οἱ |
λόγοι
παρά
τε
τοῦ
Φερώρα |
| 16, 3, 52 |
οὖν
οὐ
παρ'
αὐτοῦ
μόνου
|
οἱ |
λόγοι
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ
δόξαι |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
|
οἱ |
μὲν
ἐν
τῷ
φανερῷ
λοιδορηθῆναι |
| 16, 2, 51 |
οὐδὲ
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν
|
οἱ |
μὴ
μετέχοντες
αὐτῶν
ἰδίᾳ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τε
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
|
οἱ |
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς
ἂν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
γὰρ
|
οἱ |
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην, |
| 16, 8, 57 |
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ'
ἀλλήλων
|
οἱ |
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας |
| 16, 6, 55 |
τε
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον
|
οἱ |
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
λόγον
ἔχοντες |
| 16, 8, 57 |
ἀσφαλείας
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε
|
οἱ |
περὶ
αὐτὸν
ἐν
τῷ
μηδὲν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
Πτολεμαῖος
διεβέβλητο
καὶ
Σαπίννιος
|
οἱ |
πιστότατοι
τῷ
βασιλεῖ.
Καὶ
τί |
| 16, 11, 60 |
δ'
αὐτὰ
καὶ
τῶν
ἑξῆς
|
οἱ |
πλείους,
ὥστε
καὶ
μηκέτι
ἄλλο |
| 16, 10, 59 |
Καὶ
τούτους
μὲν
ἐκ
χειρὸς
|
οἱ |
πολλοὶ
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ὡρμημένων
δὲ |
| 16, 2, 51 |
πατρίων.
Καὶ
γὰρ
τοὺς
πολέμους
|
οἱ |
πολλοὶ
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι |
| 16, 11, 60 |
τε
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ
ταύτης
|
οἱ |
πρωτεύοντες
ἔλεον
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων, |
| 16, 11, 60 |
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
ἐκεῖνον
|
οἱ |
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο
γὰρ
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν
οὖν
αὐτοὺς
|
οἱ |
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο. |
| 16, 9, 58 |
Ἐπιτίθενται
δὲ
τῷ
καιρῷ
καὶ
|
οἱ |
τὴν
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
τῆς
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ.
Καὶ
μὴν
|
οἱ |
τινὰς
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε
παραιρούμενοι |
| 16, 9, 58 |
λόγον
ὡς
ἀπολωλὼς
εἴη
διασπείροντες
|
οἱ |
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
τε |
| 16, 2, 51 |
μὴ
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
|
Οἵ |
γε
μὴν
ἐμποδὼν
ὄντες
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ'
οὖν
εἰσίν,
|
οἳ> |
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά |
| 16, 9, 58 |
λῃστηρίοις
χρώμενοι
μετὰ
τῶν
Ἀράβων,
|
οἳ |
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
χώραν
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι
ἢ
φίλους,
|
οἳ |
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
τῇ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς
δὲ
αὐτούς,
|
οἳ |
τοῖς
ἐκείνης
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
συζῆν |
| 16, 3, 52 |
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε
τῆς
μητρὸς
|
οἷα |
πάθοι
παρὰ
τὴν
ἀξίαν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς
προσκρούμασιν,
|
οἷα |
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι' |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
νομιζομένοις
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ
|
οἶδ' |
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν |
| 16, 3, 52 |
ταῖς
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ'
|
οἴεσθαι |
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
δ'
οὐκ
|
οἴεσθαι |
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας
ἔχων
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἄλλης
εὐδοξίας,
ὡς
μηδένα
|
οἴεσθαι |
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
τὸ |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
|
οἴεσθαι |
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν
τῷ |
| 16, 11, 60 |
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
τῶν
ἄλλων
|
οἴεται |
φιλίᾳ
τε
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς |
| 16, 11, 60 |
τε
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ
βασιλικῆς
|
οἰήσεως, |
ὅτι
καὶ
διαβολῶν
ἠνείχοντο
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
τὰ
|
οἰκεῖα |
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν |
| 16, 2, 51 |
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
|
οἰκεῖα |
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο |
| 16, 2, 51 |
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ
|
οἰκεῖα |
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον |
| 16, 1, 50 |
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς
τὴν
|
οἰκείαν. |
Ὡς
δ'
ἧκον
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
μόνον.
Ἤδη
γοῦν
|
οἰκείας |
τινὲς
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν
τῷ
τοιούτῳ |
| 16, 2, 51 |
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
|
οἰκεῖν. |
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο |
| 16, 5, 54 |
μὲν
τό
τε
Πύθιον
ἀνέστησεν
|
οἰκείοις |
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ |
| 16, 2, 51 |
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
τοῖς
|
οἰκείοις |
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε |
| 16, 2, 51 |
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν
τοῖς
|
οἰκείοις |
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν
αὐτῷ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἔλεγον,
ἃς
ἐπηρεάζοντο
μήτε
νόμοις
|
οἰκείοις |
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας
τε
ἀναγκαζόμενοι |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
Νάκεβον
|
οἰκεῖον |
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τοὺς
ἀρχομένους
καὶ
τοὺς
|
οἰκειοτάτους |
ἐπεδείξατο
βλέψῃ
καὶ
καταμάθῃ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη
διὰ
μίσους
|
οἰκείου |
γεγενημένος
αὐτὸς
εἰ
καὶ
μὴ |
| 16, 11, 60 |
πάθους
καὶ
τῆς
περὶ
τοὺς
|
οἰκείους |
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ
ὁ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
|
οἰκείους |
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ποιούμενος.
Περί
γε
μὴν
τοὺς
|
οἰκείους, |
εἴ
τις
ἢ
λόγῳ
μὴ |
| 16, 2, 51 |
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
κατὰ
τοὺς
|
οἰκείους |
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
παρεστήσατο |
| 16, 5, 54 |
τῆς
Ἡρώδου
περὶ
μὲν
τοὺς
|
οἰκείους |
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας,
περὶ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τοιοῦτο
μέγεθος
τῶν
περὶ
τοὺς
|
οἰκείους |
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ
μηδὲ |
| 16, 9, 58 |
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
τῶν
|
οἰκείων |
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
μὲν |
| 16, 5, 54 |
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
|
οἰκείων |
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ |
| 16, 2, 51 |
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
τῶν
|
οἰκείων |
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
τῶν
|
οἰκείων |
οἷος
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
|
οἰκείων |
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν |
| 16, 9, 58 |
πάντα
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
|
οἰκείων |
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου
πᾶσαν |
| 16, 4, 53 |
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
|
οἰκετῶν |
ἢ
γράμματα
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα; |
| 16, 5, 54 |
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
|
οἰκητόρων. |
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς |
| 16, 8, 57 |
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ
κατὰ
τὴν
|
οἰκίαν |
ἀεὶ
καὶ
μείζους
τὰς
ταραχὰς |
| 16, 7, 56 |
πράττειν
ἐν
τοῖς
κατὰ
τὴν
|
οἰκίαν, |
εἴτε
δὴ
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος |
| 16, 10, 59 |
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ
περὶ
τὴν
|
οἰκίαν |
καὶ
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ
πολὺ |
| 16, 3, 52 |
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
|
οἰκίαν, |
τό
τε
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος |
| 16, 3, 52 |
τὰ
κατὰ
τὴν
στάσιν
τῆς
|
οἰκίας |
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
τὴν
ἐπίδοσιν, |
| 16, 3, 52 |
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς
|
οἰκίας |
στάσιν.
ἀχθόμενος
γὰρ
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 5, 54 |
τῇ
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
|
οἰκοδομήσας |
ἀσφαλείᾳ
τε
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς |
| 16, 3, 52 |
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ
τῶν
|
οἴκοι |
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
|
οἴκοι |
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος
τῶν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
εὔνοια
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
|
οἶκον |
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
πίστις
ἐνδεής |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
αὐτοῦ
τὸν
|
οἶκον, |
συμπαιδεύσαντας
δὲ
τοὺς
υἱοὺς
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καταλιπὼν
ἐφ'
ἑνὶ
παιδὶ
κακῶς
|
οἰκονομήσαντι |
τὴν
εἰς
αὐτὸν
ἐλπίδα
καὶ |
| 16, 3, 52 |
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
|
οἰκονομῶν |
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν
|
οἶκος |
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν
ἀρχήν, |
| 16, 2, 51 |
Σάμου
πλεῖν
ὁ
βασιλεὺς
ἐπ'
|
οἴκου |
διέγνω
καὶ
τὸν
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος |
| 16, 5, 54 |
εἰς
κόσμον
καὶ
τὴν
τῶν
|
οἰκούντων |
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν |
| 16, 5, 54 |
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
|
οἰκοῦσιν, |
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα, |
| 16, 8, 57 |
τὸ
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
|
Οἰκτρὸς |
δ'
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε |
| 16, 4, 53 |
λέγειν
καὶ
δάκρυα
καὶ
τέλος
|
οἰμωγὴ |
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
εἰ
δόξουσιν |
| 16, 8, 57 |
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
μὲν
|
οἰνοχοεῖν, |
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ |
| 16, 3, 52 |
προπετεῖς
εὐγενὲς
ὑπὸ
τῆς
ἀπειρίας
|
οἰόμενοι |
τὸ
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
πάντ'
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
|
οἰόμενος |
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Κῶ
προσέσχεν,
περὶ
Λέσβον
|
οἰόμενος |
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ' |
| 16, 7, 56 |
δίδωσιν,
αὐτὸς
δὲ
χρόνου
διελθόντος
|
οἰόμενος |
ἤδη
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ |
| 16, 3, 52 |
ἔφεδρόν
τινα
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
|
οἰόμενος |
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων
τῶν |
| 16, 8, 57 |
αἴτιον,
εἰ
μή
τι
τοιοῦτον
|
οἷον |
ἐδόκει
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς |
| 16, 4, 53 |
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
δ'
|
οἷόν |
τε
καὶ
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων
|
οἷος |
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι, |
| 16, 2, 51 |
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ
πρότερον
ὑμῶν
|
οἵους |
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ
μὴ
τὰς |
| 16, 8, 57 |
τὸ
δικαίως
αὐτοὶ
παθεῖν
ἐφ'
|
οἷς |
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
μόνον.
Ἤδη |
| 16, 6, 55 |
προφάσει
τελῶν
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
|
Οἷς |
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
μηδένα
τρόπον
ἐνοχλουμένοις, |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
ἤδη
περὶ
χιλίους.
Ἐφ'
|
οἷς |
ἀχθόμενος
Ἡρώδης
τούς
τε
λῃστὰς |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τῶν
ἄλλων
φίλων
τιμάς.
|
Οἷς |
γὰρ
ἐθεράπευεν
τοὺς
κρείττονας,
τούτοις |
| 16, 4, 53 |
καὶ
καιρὸν
αἰτησάμενος
ἐπὶ
μεγάλοις
|
οἷς |
ἐδόκει
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν
|
οἷς |
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐκ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδῃ
δὲ
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
|
οἷς |
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον
ἔγραψεν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
|
οἷς |
ἐκ
τῶν
παίδων
ὀλίγου
πάθοι, |
| 16, 10, 59 |
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
οὐκ
ἐφ'
|
οἷς |
ἐληλύθει
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
Συλλαίου |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκου
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν
|
οἷς |
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
μὴ
δίκαια |
| 16, 4, 53 |
καταζῆν,
οὐδ'
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
|
οἷς |
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
|
οἷς |
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ
τις
ἐπίνοια |
| 16, 5, 54 |
ἐλάμβανεν
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς
ἐφ'
|
οἷς |
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν |
| 16, 10, 59 |
θέα,
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ'
|
οἷς |
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
δυναμένων. |
| 16, 8, 57 |
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
μὲν
οὐδ'
|
οἷς |
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός,
ἐφ'
|
οἷς |
ἤλγει.
Τοὺς
δὲ
λόγους
Εὐρυκλῆς |
| 16, 3, 52 |
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον
ἐφ'
|
οἷς |
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ'
|
οἷς |
ἠμύνατο
τάχιον
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος |
| 16, 2, 51 |
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς
παρὰ
τούτων,
|
οἷς |
μόνοις
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι
δ' |
| 16, 8, 57 |
ὀργῆς
τε
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ'
|
οἷς |
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ |
| 16, 2, 51 |
εἰληφότας,
εἰ
μὴ
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
|
οἷς |
οἱ
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
ἐν
τῷ |
| 16, 2, 51 |
πόλις
ἢ
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων,
|
οἷς |
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε
προστασία |
| 16, 8, 57 |
ἐδόκουν
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
|
οἷς |
οὐκ
ἦν
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι |
| 16, 4, 53 |
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
|
οἷς |
οὔτε
γῆ
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
|
οἷς |
ποτ'
ἂν
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν
|
οἷς |
τὸ
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον |
| 16, 11, 60 |
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
|
οἷς |
τὸ
μὲν
δίκαιον
ἔλαττον
ἐποίει |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
παραγγέλματα,
|
οἷς |
χρώμεθα
πρὸς
τὸν
βίον
ὑπομνήμασιν |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε
οὐδὲν
|
οἶσθα, |
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
Ποῖ
ποτε
|
οἴχονταί |
σου
καὶ
πεπτώκασιν
ἐκ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
οἰκείων
οἷος
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος
|
οἵων |
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
δὲ
τὸν
Φερώραν |
| 16, 4, 53 |
ἀλλ'
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
|
ὀκνεῖν, |
ἐλεεινοί
τ'
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν |
| 16, 2, 51 |
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
ἂν
|
ὀκνῆσαι |
τά
γε
μὴ
λυποῦντα
τὴν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
|
ὅλης |
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ
τὰ
περὶ |
| 16, 5, 54 |
πρὸς
τέλος
ἐλθούσης
αὐτῷ
τῆς
|
ὅλης |
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας |
| 16, 9, 58 |
Νακέβου
μάχη
γίνεται,
καθ'
ἣν
|
ὀλίγοι |
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
φανεροῖς
οἷς
ἐκ
τῶν
παίδων
|
ὀλίγου |
πάθοι,
συνοργισθῆναι
δὲ
καιρὸν
ἔχοντας, |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ
|
ὀλίγους |
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο. |
| 16, 1, 50 |
πρὸς
τὰ
κοινὰ
τῶν
ἀρχομένων
|
ὀλιγώρως |
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος.
Ταῦτα |
| 16, 8, 57 |
(Τούτων
τῶν
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
|
ὅλος |
ἐγένετο
τῆς
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
εἰκοστὸν
ἔτος
τῆς
ἀρχῆς
ἐπ'
|
ὀλυμπιάδος |
δευτέρας
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς |
| 16, 5, 54 |
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν
|
Ὀλυμπίασιν |
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον |
| 16, 10, 59 |
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
περὶ
τὸν
|
Ὄλυμπον |
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
δίδωσιν
|
Ὀλύμπῳ |
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας
ἐν |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
δὲ
τῇ
διοικήσει
τῶν
|
ὅλων |
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς
τὰς |
| 16, 10, 59 |
ἐσχηκότα
περὶ
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον.
|
Ὅλως |
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
εἰς
τὸ
παύσασθαι
τὰ
|
ὅμοια |
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
τιμωρήσασθαι |
| 16, 8, 57 |
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες
ἐν
τοῖς
|
ὁμοίοις |
ἐγένοντο,
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον |
| 16, 3, 52 |
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε
τὸ
κακὸν
|
ὅμοιον |
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν |
| 16, 7, 56 |
κοινωνὸν
ἔχειν
τῆς
βασιλείας,
οὐχ
|
ὅμοιον |
εἰς
τὰς
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ
δ'
ὠμὸν
|
ὅμοιον |
ἦν
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον. |
| 16, 3, 52 |
δὲ
τρόπος
τοῦ
μισεῖν
οὐχ
|
ὅμοιος. |
Ἀλλ'
οἱ
μὲν
ἐν
τῷ |
| 16, 1, 50 |
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
καθ'
|
ὁμοιότητα |
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος |
| 16, 5, 54 |
διδόναι
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
|
ὁμοίων |
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
γε
μὴν |
| 16, 2, 51 |
δρᾶν
κατ'
ἄλλων
ὥσπερ
οὐχ
|
ὁμοίως |
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
τῶν
οἰκείων
εἰς |
| 16, 6, 55 |
Τὸ
δίκαιον
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
|
ὁμοίως |
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν
Ἕλλησίν
τε |
| 16, 4, 53 |
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
οὐχ
|
ὁμοίως. |
ἤδη
γὰρ
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
περὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ὁμοίως |
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 4, 53 |
μὴ
κοινὰ
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν
|
ὁμοίως |
λέγεσθαι
δυνησόμενα.
Κωλύσει
γὰρ
οὐδέν, |
| 16, 6, 55 |
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν
τε,
ὅπως
κἀγὼ
|
ὁμοίως |
τοῖς
ὑπὸ
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
οὓς
ἴσον
ἔχειν
αὐτοῖς
ἀρχομένους
|
ὁμοίως |
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
εἴτε |
| 16, 6, 55 |
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
μὴ
|
ὁμολογεῖν |
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ
τῇ |
| 16, 6, 55 |
σάββασιν
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
|
ὁμολογεῖν. |
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
βουλῇ |
| 16, 10, 59 |
καθ'
αὑτῆς
τι
ψεύσασθαι,
πάνθ'
|
ὁμολογεῖν. |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς
ἐκεῖνον
|
ὁμολογῆσαι |
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
|
ὁμολογήσαντα |
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ' |
| 16, 10, 59 |
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
|
ὁμολογήσας |
διὰ
τὸ
συμφέρειν
αὐτοῖς
τε |
| 16, 11, 60 |
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
περιὸν
εἰς
|
ὁμολογίαν |
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
ἐκείνων
ηὔξανεν |
| 16, 7, 56 |
μέτρια
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
|
ὁμολογίας. |
Ταῦτα
δὲ
αἱ
γυναῖκες
ἀνέφερον |
| 16, 8, 57 |
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων
αἴτιον
αὑτὸν
|
ὁμολογοῦντα. |
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ |
| 16, 10, 59 |
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης
|
ὁμολογούσης |
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς
|
ὁμόνοιαν |
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ' |
| 16, 4, 53 |
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
|
ὁμονοῶν |
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν |
| 16, 5, 54 |
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
ἐγίνετο
καὶ
διεξῆλθεν
|
ὁμοῦ |
συγγενεῖς
καὶ
φίλους
ἴσα
πολεμίοις |
| 16, 5, 54 |
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
προσηγορίαν.
|
Ὁμώνυμον |
δὲ
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ |
| 16, 11, 60 |
πατρίδι
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ
ποιεῖν
|
ὅμως |
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν |
| 16, 11, 60 |
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν
|
ὅμως |
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος |
| 16, 9, 58 |
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
γῆ
πονούντων.
|
Ὅμως |
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
μὲν
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
εἰ
καὶ
κατέγνω,
καὶ
ζῶντας
|
ὅμως |
ἐν
δεσμοῖς
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ |
| 16, 4, 53 |
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα,
κλαίουσι
μὲν
|
ὅμως |
καὶ
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς
τὴν |
| 16, 11, 60 |
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν
|
ὅμως |
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
τὸ
πάθος, |
| 16, 6, 55 |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
|
ὂν |
Ἕλλησίν
τε
καὶ
βαρβάροις,
οὗ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
θάνατον
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
|
ὃν |
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν |
| 16, 4, 53 |
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
|
ὃν |
ἂν
αἱρῆται
τῶν
παίδων
διάδοχον |
| 16, 7, 56 |
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
|
ὃν |
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν |
| 16, 1, 50 |
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
|
ὃν |
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος |
| 16, 5, 54 |
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
τὴν
Φάρον,
|
ὃν |
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
τῇ |
| 16, 4, 53 |
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ
νῦν
ἥλιος,
|
ὃν |
τί
δεῖ
βλέπειν
μετὰ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς
αὐτὸν
|
ὀνείδη |
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
δύσνοιαν.
Ἐφ' |
| 16, 11, 60 |
δὲ
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
|
ὀνειδίζεσθαι |
δοκῶν
ἢ
πρὸς
τὸ
συμφέρον |
| 16, 8, 57 |
ἔν
τε
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
|
ὀνήσαντας |
αὐτοῦ
τὸν
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
δὲ |
| 16, 11, 60 |
Εἷς
δὲ
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
|
ὄνομα |
Τίρων,
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν |
| 16, 8, 57 |
οἷς
οὐκ
ἦν
συνήθεια
πλείων
|
ὀνομάσαι |
μόνον
ἐδόκει,
καὶ
μέρος
εὐθὺς |
| 16, 11, 60 |
ἡγεμόνας
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ
τε
|
ὀνόματι |
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
τὸν
Τίρωνα |
| 16, 10, 59 |
θεῶν
καὶ
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ,
|
ὀνόματος; |
Τὰ
δὲ
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους |
| 16, 7, 56 |
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
|
ὄντα |
διάδοχον.
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο |
| 16, 8, 57 |
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
λέγων
νέον
|
ὄντα |
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
τόν |
| 16, 5, 54 |
ἀσφαλείας
τε
τῇ
πόλει
μέρος
|
ὄντα |
καὶ
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ |
| 16, 10, 59 |
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
παράγει
νέον
|
ὄντα |
καὶ
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ |
| 16, 2, 51 |
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
|
ὄντα |
μηδένα
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
|
ὄντα |
περὶ
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 9, 58 |
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
|
ὄντα |
πονηρὸν
δοῦλον
Ὀβόδαν
τε
φαρμάκοις |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
τίνι
δὲ
μέμφονται
βαρὺν
|
ὄντα; |
πῶς
δ'
οἷόν
τε
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
|
ὄντα |
Φλάβιον
καὶ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
|
ὄντα |
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων |
| 16, 11, 60 |
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας
|
ὄντας. |
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς
δὲ
καὶ
γένους
|
ὄντες |
ἀγχοῦ
τῶν
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων |
| 16, 8, 57 |
δὲ
μᾶλλον
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
|
ὄντες |
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
τῶν
ὑπηρετῶν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
τὰς
ἀδικίας
|
ὄντες. |
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
πάντα
φέρων |
| 16, 2, 51 |
δεδωκότας.
Οἵ
γε
μὴν
ἐμποδὼν
|
ὄντες |
καὶ
πρὸς
ἐπήρειαν
χρώμενοι
Ἰουδαίοις |
| 16, 11, 60 |
εἵποντο
γὰρ
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
|
ὄντες, |
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος |
| 16, 3, 52 |
τῆς
ψυχῆς
ἦν.
Τῷ
γὰρ
|
ὄντι |
πλεῖστα
μὲν
καὶ
παρ'
ἐλπίδας |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
|
ὁντινοῦν |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
Τίρων,
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν
|
ὄντος |
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου,
πάνθ'
ὅσα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
μᾶλλον
πρὸς
ὀργὰς
ὧν
ἐπεπόνθεισαν
|
ὄντος |
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
πάντα
τρόπον |
| 16, 10, 59 |
δι'
ἀνάγκην
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς
|
ὄντος |
αὐτοῖς
τοῦ
βίου.
(Κατὰ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
διεπράττετο
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς
δεομένους.
|
ὄντος |
δὲ
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου |
| 16, 11, 60 |
ἔχων
καὶ
τοῦ
πάθους
μείζονος
|
ὄντος, |
εἰ
καὶ
πάντα
δι'
αὐτοὺς |
| 16, 3, 52 |
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ'
|
ὄντος |
εἰς
ὅπερ
ἐσπουδάκει,
πολὺ
χαλεπώτερον |
| 16, 11, 60 |
καλοῦμεν
αὐτὴν
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
|
ὄντος, |
ὃ
μὴ
δι'
αὐτὴν
γίνεται. |
| 16, 8, 57 |
τούτῳ
οὐ
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
δ'
|
ὄντος |
οὐ
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
|
ὄντων |
μηδ'
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὴν
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν
|
ὄντων |
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν, |
| 16, 3, 52 |
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ'
ὄντος
εἰς
|
ὅπερ |
ἐσπουδάκει,
πολὺ
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν
τρόπον.
|
Ὅπερ |
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
ἐν
τῇ |
| 16, 1, 50 |
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
|
ὅπερ |
ἦν
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν |
| 16, 4, 53 |
γεγραμμένα;
Καίτοι
τούτων
ἕκαστον
ἔσθ'
|
ὅπη |
καὶ
μὴ
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς |
| 16, 6, 55 |
χρῆται
καὶ
κατὰ
πόλεις
ἔσθ'
|
ὅπη |
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ |
| 16, 10, 59 |
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν
|
ὅπλα |
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ
τούτους
ὁ |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
δισχιλίοις
|
ὁπλίταις |
βοηθήσας
οὔτ'
ἐν
τοῖς
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
|
ὁπόσοι |
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
δ'
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ
Τίρων,
|
ὁπόταν |
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
λαιμὸν |
| 16, 10, 59 |
πάλιν
ἠρώτα
περὶ
τῆς
φυγῆς,
|
ὅπου |
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
Ὁ |
| 16, 6, 55 |
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν
τε,
|
ὅπως |
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς
ὑπὸ
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν
|
ὅπως |
οὐκ
ἄν
τις
αὐτὸν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἡ
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν
ὅμως
|
ὁρᾷ |
καὶ
μισεῖ
τὸ
πάθος,
ἥ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς
πρῶτον
|
ὁρᾷ; |
τί
δὴ
κωλύει
καὶ
τὰς |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
|
ὁρᾶν |
τὸν
ἥλιον,
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν, |
| 16, 11, 60 |
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
|
ὁρᾶσθαι |
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει |
| 16, 8, 57 |
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ
μείζων
|
ὁρᾶσθαι, |
τοξεύων
δὲ
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις |
| 16, 8, 57 |
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ
|
ὄργανον |
καὶ
πάγην
ἐπὶ
τοὺς
ἐχθροὺς |
| 16, 9, 58 |
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον
πρὸς
|
ὀργὰς |
ὧν
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ὅτῳ
καὶ
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος,
|
ὀργή |
τε
μείζων
ἐγίνετο
τῷ
Καίσαρι |
| 16, 11, 60 |
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
|
ὀργῇ |
τὸ
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι, |
| 16, 7, 56 |
συνέβη
τε
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
|
ὀργῆ |
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
τὴν
σὴν
|
ὀργὴν |
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης |
| 16, 8, 57 |
τὰς
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς
|
ὀργὴν |
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει, |
| 16, 8, 57 |
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
|
ὀργὴν |
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
ὁ
βασιλεὺς
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
|
ὀργὴν |
ἦγεν.
ἦσαν
οὖν
λόγοι
τινὲς |
| 16, 7, 56 |
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
τὴν
|
ὀργὴν |
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
τὴν
|
ὀργὴν |
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
δὲ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
μὴ
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι
κατ'
|
ὀργὴν |
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
Οὐ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα
πλείονος
|
ὀργῆς |
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
τάξιν
ἑτέραν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ
τῆς
|
ὀργῆς |
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ'
οὐ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν
τὸν
Ἡρώδην
|
ὀργῆς |
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη
μὲν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πρὸς
τὸν
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
|
ὀργῆς |
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων. |
| 16, 8, 57 |
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν
τὸν
γάμον
|
ὀργῆς |
τε
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ'
οἷς |
| 16, 8, 57 |
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων,
|
ὀργιζόμενος |
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο
τάχιον
|
ὀργισθέντος |
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς
εἰς |
| 16, 3, 52 |
τινα
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος
|
ὀρθῶς |
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων
τῶν
μειρακίων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τούτους
ἐπὶ
τοῖς
αὐτοῖς
|
ὅρκοις |
ἀποδώσειν
κατὰ
τὴν
αὐτὴν
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
τῷ
ἐμῷ
συμβουλίῳ
μετὰ
|
ὁρκωμοσίας |
γνώμῃ
δήμου
Ῥωμαίων
τοὺς
Ἰουδαίους |
| 16, 8, 57 |
κτείναντα
φανερῶς
εἰς
τὴν
Ῥώμην
|
ὁρμᾶν |
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ
καὶ
μεῖζόν |
| 16, 1, 50 |
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί
τε
συντυχεῖν
|
ὁρμηθεὶς |
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς
παῖδας
ἐν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
μήκει
πολλάκις
μὲν
|
ὁρμηθέντα |
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
τὸ
τελευταῖον |
| 16, 7, 56 |
καὶ
βλέμμασιν
οὐκ
ἄδηλοι
τῆς
|
ὁρμῆς |
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
ὁ |
| 16, 9, 58 |
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος
|
ὀρμητήρια |
τοῦ
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν |
| 16, 10, 59 |
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
|
ὁρμητήριον |
ἐποιήσαντο
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο |
| 16, 4, 53 |
ψευδὴς
αἰτία.
Παρούσης
δέ
τινος
|
ὀρρωδίας |
σὺ
μὲν
ἐν
τῇ
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
|
ὁρῶ |
τὴν
σὴν
προαίρεσιν,
ὡς
οὐ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
|
ὁρῶν |
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο |
| 16, 4, 53 |
συνεχὲς
εἰς
τὸν
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
|
ὁρῶν |
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
οὐχ
ὅμοιον
εἰς
τὰς
ἀμοιβὰς
|
ὁρῶν, |
κἀν
τῷ
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο. |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
|
ὁρῶν |
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
τε
τοῦ
Τίρωνος
|
ὁρῶν |
ὁ
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς |
| 16, 9, 58 |
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
οὐδὲν
|
ὁρῶν |
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
πάλιν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς
|
ὁρῶσα |
πρὸς
τὸν
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν
|
ὁρῶσιν. |
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μετὰ
πάσης
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος,
|
ὅς |
γε
καὶ
τὸν
Μαριάμμης
θάνατον |
| 16, 4, 53 |
τὸν
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
|
ὃς |
αὐτὸν
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ |
| 16, 3, 52 |
μηδένα
τῶν
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
|
ὃς |
δυνήσεται
τιμωρῆσαι
τῷ
θανάτῳ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
|
ὃς |
εἰς
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
δισχιλίοις |
| 16, 4, 53 |
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
τὸν
Ἀλέξανδρον,
|
ὃς |
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα,
τῆς |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
|
ὃς |
ἐπειδὴ
τὸ
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
Τρύφων
τις
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
|
ὃς |
ἔφη
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
πολλάκις |
| 16, 7, 56 |
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον,
|
ὃς |
ἦν
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν
τῆς |
| 16, 10, 59 |
πρεσβευτοῦ
παρὰ
Ἀρχελάου
Μήλα
τινός,
|
ὃς |
ἦν
δυνάστης
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος |
| 16, 11, 60 |
φαίνεσθαι
τοῦ
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
|
ὃς |
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν |
| 16, 11, 60 |
πλείστοις
τῶν
σῶν
φίλων.
Καὶ
|
ὃς |
σιωπήσας
ἐν
πολλῇ
ἐγένετο
συννοίᾳ |
| 16, 6, 55 |
κελεύων
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
|
ὅσα |
ἂν
ὦσιν
κατὰ
τὸ
πάτριον |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ'
|
ὅσα |
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
παισὶν
οὐχ |
| 16, 2, 51 |
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
|
ὅσα |
διὰ
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ |
| 16, 7, 56 |
πάντα
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
πράττειν
|
ὅσα |
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν |
| 16, 11, 60 |
ἡλικίαν
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου,
πάνθ'
|
ὅσα |
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
δι' |
| 16, 10, 59 |
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
ἀπ'
ἀλλήλων
|
ὅσα |
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
|
ὅσα |
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα
συμφέρειν |
| 16, 2, 51 |
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον
ἦν,
χρήματα
δοὺς
|
ὅσα |
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
|
ὅσα |
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι |
| 16, 1, 50 |
ζῆν
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
|
ὅσα |
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
οὐδ'
|
ὅσα |
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
ἐναντίων
ἀληθὲς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς
τὸ
παρέχειν
|
ὅσα |
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
τε
|
ὅσαι |
τὰ
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας |
| 16, 5, 54 |
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν
|
ὅσας |
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
ἔν
τε |
| 16, 2, 51 |
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί
δεῖ
λέγειν,
|
ὅσην |
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν
τῷ
τότε |
| 16, 1, 50 |
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
μηδὲ
|
ὅσιον |
εἶναι
δοκεῖν
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι |
| 16, 2, 51 |
εἴτε
τῶν
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
|
ὁσίων |
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν |
| 16, 2, 51 |
χρόνου
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
εἶναι
τοῖς
|
ὁσίως |
παρειληφόσιν
καὶ
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
ἡμᾶς |
| 16, 9, 58 |
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
|
ὅσοι |
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ
χρήματα |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰ
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους,
|
ὅσοι |
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ἐξῃρημένους
οὔτε
πάντας,
ἀλλ'
|
ὅσοι |
μὴ
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
Οὕτως
οὖν |
| 16, 6, 55 |
(Καῖσαρ
Νωρβανῷ
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
|
ὅσοι |
ποτ'
οὖν
εἰσίν,
οἳ>
δι' |
| 16, 2, 51 |
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ
|
ὅσον |
ἐπὶ
τῷ
καθ'
ἡδονὴν
κἂν |
| 16, 3, 52 |
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ
πᾶν
|
ὅσον |
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
μητρὸς
αὐτῶν |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν,
|
ὅσον |
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς |
| 16, 11, 60 |
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
οὖν
|
ὅσους |
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς
τὸ
συνέδριον |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν
περιλοίπων
|
ὅσους |
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
τὸ |
| 16, 6, 55 |
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ
|
ὅσους |
ἡ
πρὸς
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν |
| 16, 11, 60 |
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
|
ὅσους |
τε
τῶν
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
ὅσους |
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν |
| 16, 8, 57 |
παρρησίας
πρῶτον
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
|
ὅσους |
ᾤετο
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
ἀνέκρινεν, |
| 16, 5, 54 |
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
|
Ὅταν |
δὲ
εἰς
τὰς
τιμωρίας
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εἰδείη
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
|
ὅταν |
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
τό
τε |
| 16, 8, 57 |
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε
|
ὅταν |
μὲν
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν
αὑτὸν |
| 16, 5, 54 |
τῆς
ἐν
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
|
Ὅταν |
μὲν
γὰρ
εἰς
τὰς
φιλοτιμίας |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
|
ὅτε |
ἀνιάσειν
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν |
| 16, 7, 56 |
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
|
ὅτε |
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
τε
παρ' |
| 16, 9, 58 |
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
|
ὅτε |
καὶ
τοῦ
παιδὸς
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει |
| 16, 8, 57 |
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
|
ὅτε |
μὲν
ἀπελύοντό
τινες
τὰς
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ'
|
ὅτε |
νεῶν
ἔδει
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
|
Ὅτι |
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ |
| 16, 8, 57 |
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν
μὲν,
|
ὅτι |
Δημήτριος
ὁ
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης |
| 16, 7, 56 |
εἴη
παρ'
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ
|
ὅτι |
διὰ
σπουδῆς
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
Ῥώμῃ
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν,
|
ὅτι |
δοκεῖ
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι
τὰ |
| 16, 11, 60 |
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ
βασιλικῆς
οἰήσεως,
|
ὅτι |
καὶ
διαβολῶν
ἠνείχοντο
κατὰ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
μέμνηται
τοῦ
κατασκευάσματος,
οὐ
μὴν
|
ὅτι |
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν
ἀρχικύνηγον
ἐξήλεγχον,
|
ὅτι |
καὶ
λόγχας
αὐτοῖς
δοίη
βασιλικὰς |
| 16, 4, 53 |
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ'
|
ὅτι |
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ |
| 16, 7, 56 |
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
δὲ
ἀπήγγελλεν,
|
ὅτι |
καὶ
νεύμασιν
καὶ
βλέμμασιν
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
ἀνέσεως
τῷ
σώματι
προσετίθει
δ'
|
ὅτι |
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
τὸν
ἀδελφὸν |
| 16, 11, 60 |
λόγων.
Τὸ
δὲ
τελευταῖον
εἰπών,
|
ὅτι |
καὶ
τῇ
φύσει
καὶ
τῇ |
| 16, 3, 52 |
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
δὲ
μᾶλλον,
|
ὅτι |
καὶ
τῶν
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον, |
| 16, 11, 60 |
ἤδη
κατέγνωκας
θάνατον;
Οὐκ
ἐννοεῖς,
|
ὅτι |
καὶ
τῶν
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ |
| 16, 7, 56 |
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων
δ'
|
ὅτι |
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
διελέγετο.
Σαλώμη |
| 16, 6, 55 |
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν,
ἵν'
εἰδῆτε,
|
ὅτι |
Καῖσαρ
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν
γίνεσθαι. |
| 16, 9, 58 |
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας
μὴ
πεπιστευκὼς
|
ὅτι |
Καίσαρι
μέλοι
τὴν
εἰρήνην
ἅπασιν |
| 16, 5, 54 |
δέ
μοι
τούτου
τοῦ
πάθους,
|
ὅτι |
μέγιστον
περὶ
αὐτὸν
ἦν,
καὶ |
| 16, 5, 54 |
Διόπερ
οὐκ
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
|
ὅτι |
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς |
| 16, 3, 52 |
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν,
|
ὅτι |
μὴ
μόνοις
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης |
| 16, 10, 59 |
τούτων
ἔφη
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
|
ὅτι |
μηδὲν
ἢ
τὰ
πλεῖστά
γε |
| 16, 9, 58 |
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
|
ὅτι |
μηδὲν
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν |
| 16, 9, 58 |
τοῦτο
τῆς
ἐπιστολῆς
τὸ
κεφάλαιον,
|
ὅτι |
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ
φίλῳ
νῦν |
| 16, 2, 51 |
νομιζομένοις
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ
οἶδ'
|
ὅτι |
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ |
| 16, 10, 59 |
σύ
τε
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ'
|
ὅτι |
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν |
| 16, 10, 59 |
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον,
|
ὅτι |
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
τὰ |
| 16, 6, 55 |
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι,
δεικνὺς
αὐτοῖς
|
ὅτι |
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν |
| 16, 10, 59 |
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον,
|
ὅτι |
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος, |
| 16, 9, 58 |
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν,
|
ὅτι |
πολέμῳ
τὰ
περὶ
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 8, 57 |
τὰ
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας,
|
ὅτι |
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ |
| 16, 4, 53 |
μητέρα
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
|
ὅτι |
τέθνηκεν,
ἀλλ'
ὅτι
καὶ
νεκρὰ |
| 16, 10, 59 |
δ'
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
|
ὅτι |
τὴν
ἀρχὴν
μὴ
δι'
ἐκείνου |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τούτων
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους
|
ὅτι |
τῆς
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς
παισὶν |
| 16, 2, 51 |
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
|
ὅτι |
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε |
| 16, 8, 57 |
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν
|
ὁτιοῦν |
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων |
| 16, 2, 51 |
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι
πᾶν
|
ὁτιοῦν |
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
δὲ
ἀξιοῦσιν |
| 16, 9, 58 |
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
δὲ
ἐφ'
|
ὅτῳ |
καὶ
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή |
| 16, 1, 50 |
τὴν
κόλασιν
ὑπερηφανίας
ἐδόκει
μέρος,
|
οὐ |
βασιλικῶς
ἀλλὰ
τυραννικῶς
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ὁρῶ
τὴν
σὴν
προαίρεσιν,
ὡς
|
οὐ |
βλασφημίας
ἐστοχασμένος
τοὺς
τοιούτους
λόγους |
| 16, 2, 51 |
ῥοπὴ
προτρέπουσα
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας
|
οὐ |
βραδύνοντα
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν |
| 16, 4, 53 |
Τὸ
δ'
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
|
Οὐ |
γὰρ
ἂν
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
τὸν
Ἀλέξανδρον.
|
Οὐ |
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον
λέγειν, |
| 16, 4, 53 |
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν.
|
Οὐ |
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μισεῖν
τὸν
τοιαῦτα
πειθόμενον
|
οὐ |
γάρ,
ἔφη,
καὶ
σοὶ
κίνδυνος |
| 16, 11, 60 |
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν
παῖδας,
|
οὐ |
γὰρ
ἠξίου
παράγειν
εἰς
τὸ |
| 16, 7, 56 |
ὡς
ἔφην,
ἔχοι
τὴν
συγγνώμην.
|
Οὐ |
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις,
ἀλλὰ |
| 16, 8, 57 |
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
|
Οὐ |
γὰρ
μόνον
διὰ
τὸ
γένος, |
| 16, 10, 59 |
ἢ
τὰ
πλεῖστά
γε
αὐτῶν
|
οὐ |
γέγονεν,
ὡς
σὺ
ἀκήκοας
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὑπὸ
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
|
οὐ |
δίκαια
μόνον
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
φανερῶς
ἤδη
πρὸς
τοὺς
φίλους
|
οὐ |
δίκαιον
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα |
| 16, 2, 51 |
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος
|
οὐ |
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες. |
| 16, 11, 60 |
μόνῳ
λέγειν
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος
|
οὐ |
δυνάμενος,
εἶπεν,
ὦ
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν |
| 16, 1, 50 |
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν
μετέφερον
λογοποιοῦντες
|
οὐ |
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι
τῷ
πατρὶ |
| 16, 8, 57 |
οὐ
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
δ'
ὄντος
|
οὐ |
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο, |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
δικαστήρια
καὶ
πραγματείας
ἄλλας,
|
οὐ |
κατὰ
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ |
| 16, 8, 57 |
φείσασθαι,
εἴ
τι
συνειδυῖα
τούτῳ
|
οὐ |
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
δ'
ὄντος
οὐ |
| 16, 4, 53 |
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν,
|
οὐ |
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
οὐκ
εἰσίν, |
| 16, 1, 50 |
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν
θρησκείαν
ἦν,
|
οὐ |
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
ἐν |
| 16, 4, 53 |
οὐχ
ὑστέρησεν
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς,
|
οὐ |
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
οὐ
τρυφήν, |
| 16, 2, 51 |
ἢ
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
|
οὐ |
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε
προστασία
τῆς |
| 16, 6, 55 |
τι
τῶν
προειρημένων,
δώσει
δίκην
|
οὐ |
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
τῷ
Καίσαρος |
| 16, 3, 52 |
ἀπέβη.
Τοῖς
τε
γὰρ
παισὶν
|
οὐ |
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
δέος,
ὅ
τε
Σύλλαιος
|
οὐ |
μετρίως
ἐλύπει
πιστευθείς
τε
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ
διὰ
κάλλος
|
οὐ |
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
μὲν |
| 16, 7, 56 |
γινόμενος
ἅπασιν
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν.
|
Οὐ |
μὴν
ἀλλὰ
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας |
| 16, 10, 59 |
ὀργὴν
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
|
Οὐ |
μὴν
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν |
| 16, 4, 53 |
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
|
Οὐ |
μὴν
ὅ
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸν
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ
κατασκευάσματος,
|
οὐ |
μὴν
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
|
οὐ |
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς
οἰκίας |
| 16, 7, 56 |
τὸ
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
|
οὐ |
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ
|
οὐ |
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 2, 51 |
μηδενὸς
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ
|
οὐ |
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις |
| 16, 6, 55 |
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
|
οὐ |
μόνον
ἐν
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ |
| 16, 4, 53 |
Δύνασθαι
δὲ
τὴν
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
|
οὐ |
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνου
δόντος
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες
|
οὐ |
μόνον
τὴν
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς
δὲ
|
οὐ |
νενόηται
τιμή;
ποία
δὲ
χρεία |
| 16, 11, 60 |
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
μὲν
|
οὐ |
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί
δεῖ |
| 16, 3, 52 |
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
οὖν
|
οὐ |
παρ'
αὐτοῦ
μόνου
οἱ
λόγοι |
| 16, 2, 51 |
ὅσα
διὰ
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
|
οὐ |
παρέλειπεν
ἐξ
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας |
| 16, 7, 56 |
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
|
οὐ |
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
πλεῖον |
| 16, 2, 51 |
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ'
εἰς
Καισάρειαν
|
οὐ |
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων |
| 16, 3, 52 |
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς
τῆς
|
οὐ |
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν |
| 16, 5, 54 |
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
|
οὐ |
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰς |
| 16, 11, 60 |
μακαριζομένῃ
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ'
|
οὐ |
σκέψει
τί
τὸ
πραττόμενόν
ἐστιν; |
| 16, 10, 59 |
τῆς
χώρας,
τὴν
μὲν
στρατείαν
|
οὐ |
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
πατρὸς
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ'
|
οὐ |
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ'
|
οὐ |
τὸν
αὐτὸν
τρόπον,
ἀλλὰ
πραγματικῶς |
| 16, 4, 53 |
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
|
οὐ |
τρυφήν,
ἀλλὰ
καὶ
γάμους
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
|
οὐ |
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
σὺν
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
|
οὐ |
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
μὲν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
|
οὐ |
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι
δὲ
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες |
| 16, 2, 51 |
τὸ
βέβαιον
αὐτῶν
αἰτεῖν,
παρ'
|
οὗ |
καὶ
μὴ
πρότερον
δοθείσας
ἦν |
| 16, 6, 55 |
ὂν
Ἕλλησίν
τε
καὶ
βαρβάροις,
|
οὗ |
πλεῖστον
οἱ
παρ'
ἡμῖν
νόμοι |
| 16, 1, 50 |
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ
|
οὗ |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο |
| 16, 10, 59 |
μὴν
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν
|
οὐδ' |
ἄλλο
τι
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν |
| 16, 9, 58 |
λέγοντος
καὶ
προστιθέντος
ἐπιφθόνως,
ὡς
|
οὐδ' |
ἂν
αὐτὸς
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας |
| 16, 2, 51 |
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
δίκαιον
|
οὐδ' |
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
|
οὐδ' |
αὐτῇ
τῇ
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον. |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον
|
οὐδ' |
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν
δι'
ὑμᾶς |
| 16, 11, 60 |
τῷ
γεγεννηκότι.
(Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
|
οὐδ' |
εἴ
τι
πρότερον
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
|
οὐδ' |
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο, |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
ἦν
|
οὐδ' |
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα,
κλαίουσι |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν,
|
οὐδ' |
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν |
| 16, 11, 60 |
χάριν
καταμηνύουσιν.
Ὁ
μέντοι
πατὴρ
|
οὐδ' |
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
ἣν
οὐδὲν
|
οὐδ' |
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν |
| 16, 4, 53 |
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ
δὲ
μέγιστον
|
οὐδ' |
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν |
| 16, 7, 56 |
(Δευτέρας
οὖν
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
|
οὐδ' |
ὁ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας |
| 16, 4, 53 |
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
|
οὐδ' |
ὅ
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας. |
| 16, 3, 52 |
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις
|
οὐδ' |
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον |
| 16, 8, 57 |
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
μὲν
|
οὐδ' |
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ |
| 16, 10, 59 |
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
|
οὐδ' |
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
ἐναντίων |
| 16, 4, 53 |
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
|
οὐδ' |
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν,
|
οὐδ' |
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα
|
οὐδ' |
ὥρα,
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ |
| 16, 1, 50 |
ἀλλ'
οὔτι
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις
|
οὐδ' |
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν. |
| 16, 5, 54 |
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
εἰς
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς |
| 16, 2, 51 |
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
μὴ
μετέχοντες |
| 16, 9, 58 |
τὸ
μεῖζον
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην |
| 16, 1, 50 |
εἶχεν
εἰς
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον, |
| 16, 2, 51 |
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
|
Οὐδὲ |
γὰρ
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν
|
οὐδὲ |
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
ὀδυνηρά
τις
θέα,
μέχρι
πλείονος
|
οὐδὲ |
ἐφ'
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ |
| 16, 11, 60 |
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
τῶν
νεανίσκων
|
οὐδὲ |
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ |
| 16, 4, 53 |
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ
δ'
|
οὐδὲ |
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον
ἢ |
| 16, 9, 58 |
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
|
οὐδὲ |
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
γῆ
πονούντων. |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἐντεῦθεν
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
|
οὐδὲ |
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν
οἱ |
| 16, 2, 51 |
Καίτοι
τὰς
μὲν
τούτων
χάριτας
|
οὐδὲ |
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω
δὲ
|
οὐδὲ |
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι
ἢ |
| 16, 4, 53 |
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην
|
οὐδὲ |
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο. |
| 16, 8, 57 |
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν
|
οὐδὲ |
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
παισίν.
Οὐ
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
|
οὐδὲ |
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ
|
οὐδὲ |
πρότερον
πιστεύων
τῷ
μεγέθει
τῆς |
| 16, 7, 56 |
δύσνους
οὖσα
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
|
οὐδὲ |
τὴν
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ |
| 16, 10, 59 |
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
γὰρ
|
οὐδὲ |
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν, |
| 16, 4, 53 |
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
|
οὐδὲ |
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν
λόγου
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
|
οὐδὲ |
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῖς
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος
|
οὐδὲ |
τῶν
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους, |
| 16, 4, 53 |
τοῦτον
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος
ἦν.
|
Οὐδεὶς |
γὰρ
ἀποκτεῖναί
τινα
προαιρούμενος
εἰς |
| 16, 4, 53 |
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν
οὖν
|
οὐδεὶς |
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς
δὲ |
| 16, 9, 58 |
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
|
οὐδεὶς |
εὑρέθη
τὸ
σύνολον
οὔτε
ἐπ' |
| 16, 2, 51 |
ἀκύρους
τὰς
ἐντεῦθεν
εἶναι
χάριτας;
|
Οὐδεὶς |
οὐδὲ
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν |
| 16, 10, 59 |
τήρησις
αὐτῶν
καὶ
προσῄει
μὲν
|
οὐδείς, |
πάντα
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
γινόμενα |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
|
οὐδεμία |
τοῦ
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
|
οὐδεμία |
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
|
οὐδεμίαν |
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι'
ἃς
|
οὐδεμίαν |
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
περιττὸν
|
οὐδέν, |
ἃ
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ' |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
|
οὐδὲν |
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
τε
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν
|
οὐδὲν |
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
φέροι
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἐν
βιβλίοις
τέσσαρσιν
ἀπέστειλεν,
ὡς
|
οὐδὲν |
δεῖ
βασανίζειν
οὐδὲ
περαιτέρω
χωρεῖν. |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
ἄλλο
δὲ
|
οὐδὲν |
δυσχερὲς
εἰς
τὸν
πατέρα
συνειδέναι. |
| 16, 7, 56 |
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
|
οὐδὲν |
εἴη
παρ'
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
|
οὐδέν, |
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς |
| 16, 8, 57 |
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους
|
οὐδὲν |
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς |
| 16, 5, 54 |
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας
|
οὐδὲν |
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
τὴν
Φάρον, |
| 16, 9, 58 |
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
|
οὐδὲν |
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 1, 50 |
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
|
οὐδὲν |
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς |
| 16, 6, 55 |
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν
γὰρ
|
οὐδέν |
ἐστιν
γένος
ὃ
τοῖς
αὐτοῖς |
| 16, 2, 51 |
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
|
οὐδέν |
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
συνέθετο
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς
|
οὐδὲν |
ἔτι
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν |
| 16, 6, 55 |
Πάσχοντες
δὲ
κακῶς
καὶ
πέρας
|
οὐδὲν |
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας |
| 16, 8, 57 |
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
|
οὐδὲν |
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ
καὶ
νεανικαὶ |
| 16, 10, 59 |
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν
|
οὐδὲν |
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
ἤδη |
| 16, 8, 57 |
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
|
οὐδὲν |
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
δ'
ἦν |
| 16, 8, 57 |
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε
|
οὐδὲν |
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι |
| 16, 6, 55 |
Καῖσαρ
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν
γίνεσθαι.
|
(Οὐδὲν |
ἧττον
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος |
| 16, 10, 59 |
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε
|
οὐδὲν |
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον |
| 16, 9, 58 |
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
|
οὐδὲν |
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω |
| 16, 11, 60 |
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
ἣν
|
οὐδὲν |
οὐδ'
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
|
οὐδὲν |
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι |
| 16, 10, 59 |
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας.
Ὧν
|
οὐδὲν |
ποιήσαντος
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
ὁμοίως
λέγεσθαι
δυνησόμενα.
Κωλύσει
γὰρ
|
οὐδέν, |
τῷ
βασιλεύοντι
παῖδες
εἰ
εἰσὶν |
| 16, 9, 58 |
(Διελθούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
|
οὐδὲν |
τῶν
δικαίων
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 6, 55 |
ὅτι
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
|
οὐδὲν |
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τε
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος
ἐπ'
|
οὐδὲν |
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ |
| 16, 10, 59 |
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
|
οὐδὲν |
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν |
| 16, 2, 51 |
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς
|
οὐδὲν |
ὧν
δι'
ὑμᾶς
ἔχουσιν
ὑπολείπονται. |
| 16, 11, 60 |
συνοργισθῆναι
δὲ
καιρὸν
ἔχοντας,
ὡς
|
οὐδενὶ |
καὶ
τῶν
πόρρω
γεγονότων
ἀμελῆσαι |
| 16, 2, 51 |
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι
δ'
ὑπ'
|
οὐδενὸς |
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς
ἴσον
ἔχειν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
καλοῦμεν
αὐτὴν
εἱμαρμένην,
ὡς
|
οὐδενὸς |
ὄντος,
ὃ
μὴ
δι'
αὐτὴν |
| 16, 2, 51 |
τῇ
διοικήσει
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
|
οὐδενὸς |
παραλείποιτο
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος |
| 16, 2, 51 |
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
δῆμον
|
οὐδενὸς |
τῶν
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς |
| 16, 9, 58 |
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
ὁ
μὲν
|
οὐδέπω |
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τοῖς
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
|
οὔθ' |
ὅτε
νεῶν
ἔδει
δεύτερος
ἐξητάζετο. |
| 16, 11, 60 |
δράσαντα
παθεῖν
τι
τῶν
εἰκότων
|
οὐκ |
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ὅτι
καὶ
νεύμασιν
καὶ
βλέμμασιν
|
οὐκ |
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι. |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τὸν
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ
|
οὐκ |
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις |
| 16, 8, 57 |
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν
|
οὐκ |
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 11, 60 |
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
μὲν
|
οὐκ |
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ'
εὔλογον |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
πῶς
|
οὐκ |
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
μείζων
ἐγίνετο |
| 16, 8, 57 |
εἰς
Καππαδοκίαν
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς
|
οὐκ |
ἄλλος
ἐν
τῇ
τότε
περιστάσει |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μὴ
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς
|
οὐκ |
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
|
οὐκ |
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
δοθῆναι
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ
|
οὐκ |
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
δ'
|
οὐκ |
ἄν,
ἔφη,
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς |
| 16, 5, 54 |
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν
ὅπως
|
οὐκ |
ἄν
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς
|
οὐκ |
ἄν
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος |
| 16, 2, 51 |
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
οὖν
|
οὐκ |
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται |
| 16, 11, 60 |
μὴν
παρολκὴ
καὶ
τὸ
χρονίζον
|
οὐκ |
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
φέροι. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παρ'
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν.
|
Οὐκ |
ἂν
γάρ,
εἴ
τι
δυσχερὲς |
| 16, 3, 52 |
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
|
οὐκ |
ἂν
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ |
| 16, 2, 51 |
εἰ
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
|
οὐκ |
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
δ'
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
|
οὐκ |
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
πρὸς
τὸν
καιρὸν |
| 16, 8, 57 |
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
|
~(Οὐκ |
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ
κατὰ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
|
οὐκ |
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἔδησεν
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ
|
οὐκ |
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὰς
διαφορὰς
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
|
οὐκ |
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
ἡμῶν |
| 16, 4, 53 |
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
τῶν
|
οὐκ |
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν |
| 16, 8, 57 |
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν
|
οὐκ |
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας |
| 16, 8, 57 |
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα
καὶ
λύπην
|
οὐκ |
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου |
| 16, 7, 56 |
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
νεανίσκον
|
οὐκ |
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν
γάμον |
| 16, 9, 58 |
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
χώραν
|
οὐκ |
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
|
οὐκ |
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν, |
| 16, 1, 50 |
βασιλικοῦ
κατὰ
τὰς
μορφὰς
ἀξιώματος
|
οὐκ |
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
ἐδόκουν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
|
οὐκ |
ἀπολειφθέντος
δὲ
τῆς
ἐκείνου
χρείας, |
| 16, 11, 60 |
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
τοῖς
αὖθις
|
οὐκ |
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν
περιλοίπων
ὅσους |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τὸν
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
|
οὐκ |
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
|
οὐκ |
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
|
οὐκ |
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων |
| 16, 4, 53 |
Ταῦτα
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων
|
οὐκ |
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν,
ταύτης
|
οὐκ |
ἐᾶν
κύριον
εἶναι
κρατεῖν
τε |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
|
οὐκ |
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ
ὡς
φυγεῖν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τότε
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ
|
οὐκ |
εἶναι
δυνατόν,
οὐχ
ὑπομείνας,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ
παρρησίας.
|
Οὐκ |
εἰς
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
ἦν |
| 16, 1, 50 |
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
|
οὐκ |
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν
|
οὐκ |
εἰς
τὸ
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια |
| 16, 4, 53 |
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
|
οὐκ |
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
|
οὐκ |
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
|
Οὐκ |
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
ὀδύνην
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐνεδίδου
σημεῖα,
τούς
τε
ἐλέγχους
|
οὐκ |
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν |
| 16, 7, 56 |
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
μὲν
Φερώρας
|
οὐκ |
ἔλαβεν,
ὡς
προεῖπον,
ἡττημένος
τῆς |
| 16, 4, 53 |
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
οὐκ
εἰσίν,
|
οὐκ |
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν
|
οὐκ |
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
τὰ
πράγματα. |
| 16, 6, 55 |
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
|
οὐκ |
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων |
| 16, 10, 59 |
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
|
οὐκ |
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
τῆς
τῶν |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
τοσαυτάκις
ἤδη
κατέγνωκας
θάνατον;
|
Οὐκ |
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
τῶν
ὄχλων |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
|
οὐκ |
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ |
| 16, 10, 59 |
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ'
ἂν
|
οὐκ |
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν
οὔτ' |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
|
οὐκ |
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ |
| 16, 9, 58 |
Ὅμως
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
μὲν
|
οὐκ |
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο
τῶν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
|
οὐκ |
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι
μὴ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν
|
οὐκ |
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
|
οὐκ |
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
δὲ
κατηγορεῖν |
| 16, 7, 56 |
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ
|
οὐκ |
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα, |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
|
οὐκ |
ἔστιν
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
|
οὐκ |
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
ἄν
τις |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν
ἄλλως
|
οὐκ |
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς |
| 16, 8, 57 |
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
μὲν
ἄρνησιν
|
οὐκ |
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
τὴν
προπέτειαν |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ
μὲν
|
οὐκ |
εὖ
πράττειν
ἐν
τῷ
προτέρῳ |
| 16, 11, 60 |
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ
τὸν
βίον
|
οὐκ |
εὐμενεῖς
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις |
| 16, 10, 59 |
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ'
|
οὐκ |
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε
νεανίσκον
|
οὐκ |
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τὸ
ψεύσασθαί
τι
περὶ
αὐτῶν
|
οὐκ |
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ
δικαίως |
| 16, 7, 56 |
οὐ
μὴν
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
|
οὐκ |
εὐπρεπῆ
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ |
| 16, 8, 57 |
τι
τοιοῦτον
ἐξ
αἰτίας
μὲν
|
οὐκ |
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
|
οὐκ |
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
|
οὐκ |
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
μόνον
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὴν
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας
|
οὐκ |
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν |
| 16, 1, 50 |
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
|
οὐκ |
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ' |
| 16, 9, 58 |
τῶν
μὲν
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
|
οὐκ |
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
|
οὐκ |
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
|
οὐκ |
ἦν
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
τι |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
οἷς
|
οὐκ |
ἦν
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι
μόνον |
| 16, 10, 59 |
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ'
|
οὐκ |
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ
δι'
ἔχθος
|
οὐκ |
ἠξίου
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
πεντήκοντα
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει
κατηγορίαν
|
οὐκ |
ὀδυνηρὰν
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
δ'
|
οὐκ |
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας
ἔχων |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
ἐν
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
|
οὐκ |
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος |
| 16, 10, 59 |
πράττοντι
τὰ
περὶ
τοὺς
παῖδας
|
οὐκ |
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν
|
οὐκέτ' |
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι |
| 16, 10, 59 |
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
Ὁ
δ'
|
οὐκέτι |
κατασχὼν
αὑτὸν
δῆσαί
τε
κελεύει |
| 16, 2, 51 |
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν
|
οὖν |
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ |
| 16, 7, 56 |
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην.
Ἔλεγον
|
οὖν |
ἀεί
τι
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 5, 54 |
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν
|
οὖν |
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς |
| 16, 3, 52 |
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος
|
οὖν |
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν |
| 16, 7, 56 |
μὴ
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη
μὲν
|
οὖν |
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ |
| 16, 2, 51 |
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
|
οὖν |
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν
|
οὖν |
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
νεανίσκους |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν
|
οὖν |
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν
δωρεαῖς
τετιμηκότος |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
Ἦν
|
οὖν |
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν
|
οὖν |
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 10, 59 |
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
|
οὖν |
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο, |
| 16, 6, 55 |
τὴν
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
|
οὖν |
βούλομαι
εἰδέναι
ἐν
τοῖς
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
|
οὖν, |
ἐὰν
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ' |
| 16, 6, 55 |
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ'
|
οὖν |
εἰσίν,
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν |
| 16, 9, 58 |
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ
ψευδόμενον. |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο
|
οὖν |
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό
τε
νεότητος |
| 16, 11, 60 |
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα |
| 16, 10, 59 |
καιρὸν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν.
Συνεστώτων
|
οὖν |
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας |
| 16, 9, 58 |
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
δ'
|
οὖν |
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
δέος, |
| 16, 5, 54 |
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς
ἑκατόν.
Ἦν
|
οὖν |
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει
μείζονες
ἑορταὶ |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
|
οὖν |
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
μεγάλας |
| 16, 4, 53 |
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
|
οὖν |
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας
ἡ |
| 16, 4, 53 |
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν
|
οὖν |
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν |
| 16, 11, 60 |
ἦλθεν
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
|
οὖν |
ἦν
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν
παίδων |
| 16, 10, 59 |
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο
μὲν
|
οὖν |
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
πάντων
ἥδιστον |
| 16, 1, 50 |
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου |
| 16, 2, 51 |
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ
μὲν
|
οὖν |
καὶ
κατὰ
πόλιν
ἑκάστην
εὐεργεσίαι |
| 16, 10, 59 |
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
Οὕτως
|
οὖν |
καὶ
τοῦ
τῆς
αἰχμαλωσίας
ἐπιφθόνου |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δωρεὰς
ἄλλας
ἔλαβον.
Εὐθὺς
|
οὖν |
καὶ
τούτους
ὁ
βασιλεὺς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν.
ἦσαν
|
οὖν |
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες
παρ' |
| 16, 7, 56 |
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν
|
οὖν |
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
|
οὖν |
ὅ
τε
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν |
| 16, 11, 60 |
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
|
οὖν |
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
|
οὖν |
οὐ
παρ'
αὐτοῦ
μόνου
οἱ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
μὲν
|
οὖν |
οὐδὲ
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος |
| 16, 4, 53 |
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν
|
οὖν |
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
|
οὖν |
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
|
οὖν |
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον |
| 16, 2, 51 |
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
|
οὖν |
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι |
| 16, 6, 55 |
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν |
| 16, 7, 56 |
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
|
οὖν |
πολλὴν
ἄν
τις,
ὡς
ἔφην, |
| 16, 1, 50 |
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
|
οὖν |
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
|
οὖν |
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
ὁ |
| 16, 4, 53 |
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν
|
οὖν |
τιμὴν
καὶ
τὸ
πρῶτον
εἶναι |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
καὶ
καλός.
ὑπὸ
χρείας
|
οὖν |
τινος
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 11, 60 |
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
|
οὖν |
τὸν
λόγον
ὡς
μείζω
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
χρήματα
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
|
οὖν |
ὑμῖν,
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι
Καῖσαρ |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
μὲν
|
οὖν |
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος
εἰς |
| 16, 7, 56 |
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν
|
οὖν |
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν, |
| 16, 9, 58 |
τῶν
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
|
Οὐολόμνιον |
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
περὶ
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ
|
Οὐολόμνιον |
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἐπὶ
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ
|
Οὐολόμνιον |
τοὺς
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον |
| 16, 11, 60 |
ὄντες,
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο,
|
Οὐολόμνιος |
δὲ
ἄντικρυς
ἔφη
κολάζειν
θανάτῳ |
| 16, 9, 58 |
ὧν
ἐπί
τε
Σατορνίνου
καὶ
|
Οὐολομνίου |
τῶν
Συρίας
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
λόγοι. |
| 16, 10, 59 |
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ
καὶ
|
Οὐολομνίῳ |
γράμματα
κελεύσας
ἐν
παράπλῳ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρος
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ
τε
καὶ
|
Οὐολομνίῳ |
ἐπὶ
κολάσει
τοὺς
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος. |
| 16, 5, 54 |
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ
γὰρ
εἰς
|
οὓς |
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν |
| 16, 10, 59 |
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
|
οὓς |
ἥκιστα
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα |
| 16, 2, 51 |
δ'
ὑπ'
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ'
|
οὓς |
ἴσον
ἔχειν
αὐτοῖς
ἀρχομένους
ὁμοίως |
| 16, 7, 56 |
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
|
οὖσα |
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐλπίδα
μεγάλην
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
|
οὖσαν |
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὴν
πέριξ
χώραν
ἔρημον
|
οὖσαν |
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν |
| 16, 3, 52 |
παρρησίας
τινὸς
τῆς
οὐ
πρότερον
|
οὔσης |
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν
ἔσχεν
ὑπόθεσιν |
| 16, 5, 54 |
τὰ
τῆς
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς
|
οὔσης |
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
Ἄξιον
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς
ἡλικίας
|
οὔσης |
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ |
| 16, 4, 53 |
ἅτε
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
|
οὔσης |
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς |
| 16, 8, 57 |
τῆς
εἰς
τὸ
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος
|
οὔσης |
καὶ
φόβου
καὶ
ταραχῆς
περὶ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην
|
οὖσιν, |
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
πλέον
ὧν |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν
|
οὔτ' |
ἄλλον
τινὰ
τῆς
Ἀράβων
χώρας |
| 16, 11, 60 |
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
|
οὔτ' |
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ' |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρος;
οὔτ'
ἀσεβεῖς
οὕτως
ἐγέννησας
|
οὔτ' |
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
δ'
ἴσως
ἢ |
| 16, 4, 53 |
φονεύσας
ἀτιμώρητος
μένειν
ζῶντος
Καίσαρος;
|
οὔτ' |
ἀσεβεῖς
οὕτως
ἐγέννησας
οὔτ'
ἀλογίστους, |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
|
οὔτ' |
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
|
οὔτ' |
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε
οὐδὲν |
| 16, 8, 57 |
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
|
οὔτ' |
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς
|
οὔτ' |
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ' |
| 16, 2, 51 |
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας
|
οὔτ' |
ἐν
τοῖς
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
|
οὔτ' |
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν |
| 16, 2, 51 |
τῇ
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
|
οὔτε |
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα |
| 16, 4, 53 |
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
|
οὔτε |
γῆ
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα |
| 16, 10, 59 |
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
|
οὔτε |
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 11, 60 |
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ'
|
οὔτε |
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
σύνολον
|
οὔτε |
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
ἄλλον |
| 16, 11, 60 |
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ'
|
οὔτε |
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τὸ
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
|
οὔτε |
κατ'
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
δ' |
| 16, 10, 59 |
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν
|
οὔτε |
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος
οὔτε |
| 16, 10, 59 |
Ἀράβων
χώρας
ἢ
τούτους
ἐξῃρημένους
|
οὔτε |
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
|
οὔτε |
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς
|
οὔτε |
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε |
| 16, 4, 53 |
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
οὔτε
γῆ
βάσιμος
|
οὔτε |
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον; |
| 16, 11, 60 |
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
|
οὔτε |
προπετῆ
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος
|
οὔτε |
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
|
οὔτε |
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
τε |
| 16, 3, 52 |
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν
φιλτάτων
|
οὔτε |
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς
ὤνατο |
| 16, 4, 53 |
τὸ
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
|
οὔτε |
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον,
ἃ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
|
οὔτε |
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν |
| 16, 3, 52 |
τά
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
|
οὔτε |
τῶν
φιλτάτων
οὔτε
τῆς
στεργομένης |
| 16, 8, 57 |
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
|
οὔτε |
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη |
| 16, 1, 50 |
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ'
|
οὔτι |
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
Μαριάμμην
ταῖς
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
|
Οὗτοι |
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
καθόλου
τὰ
πάντα
ἦσαν
|
οὗτοι |
καὶ
πράττειν
ὅσα
θέλοιεν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
μέγεθος
τιμώμενοι
Ἰούκουνδος
καὶ
Τύραννος.
|
Οὗτοι |
προσκρούσαντος
αὐτοῖς
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
μὲν
δὴ
πόλεμος,
ὡς
|
οὗτοι |
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον,
καὶ
τὰ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
|
Οὗτος |
Ἀλέξανδρον
παράγει
νέον
ὄντα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
|
οὗτος |
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα |
| 16, 7, 56 |
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον.
|
Οὕτω |
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
|
οὕτω |
διέθηκε
τὸν
βασιλέα
περιάγων
ἀεὶ |
| 16, 10, 59 |
χρέα
τοῖς
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
εἶθ'
|
οὕτω |
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ'
οὐκ
εὐμενὴς |
| 16, 4, 53 |
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν.
|
Οὕτως |
ἄγριόν
τι
καὶ
μιαρὸν
ἐντετηκέναι |
| 16, 10, 59 |
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις
|
οὕτως |
ἀπέθανεν.
(Τοὺς
δὲ
βασανισθέντας
ὁ |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
τὰ
περὶ
ἐκεῖνον
εἶχεν
|
οὕτως. |
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ
τῶν
Καππαδόκων |
| 16, 11, 60 |
ἄντικρυς
ἔφη
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς
|
οὕτως |
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
πατέρα.
Τὰ |
| 16, 11, 60 |
τρεφόμενον
ἐκ
πολλοῦ
τὸ
μῖσος
|
οὕτως |
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν
ἀπονικῆσαι |
| 16, 3, 52 |
ψευδῆ
λέγειν
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ
|
οὕτως |
ἀχθόμενοι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
μητρός, |
| 16, 4, 53 |
μένειν
ζῶντος
Καίσαρος;
οὔτ'
ἀσεβεῖς
|
οὕτως |
ἐγέννησας
οὔτ'
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
δ' |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν
Ἀρχέλαος
διαλλάξας
|
οὕτως |
εἰς
Καππαδοκίαν
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς |
| 16, 7, 56 |
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ
πείσας
|
οὕτως. |
Ἐκείνη
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια
μόγις
|
οὕτως |
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς
περὶ
αὐτόν. |
| 16, 11, 60 |
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς
μὲν
οὐχ
|
οὕτως |
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
ἐκ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
θέμενος
τὰ
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν
|
οὕτως |
ἔχοντα
τὸ
μὲν
ἐπιτιμᾶν
ἢ |
| 16, 8, 57 |
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
|
οὕτως |
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
|
οὕτως |
ἔχων
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων |
| 16, 4, 53 |
τὸν
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
|
οὕτως |
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν |
| 16, 8, 57 |
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
|
Οὕτως |
ἡ
ψυχὴ
καὶ
νύκτα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι
Καῖσαρ
κἀγὼ
|
οὕτως |
θέλομεν
γίνεσθαι.
(Οὐδὲν
ἧττον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
οὐδ'
|
οὕτως |
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
|
οὕτως |
ὁ
βίος
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς |
| 16, 10, 59 |
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
|
Οὕτως |
οὖν
καὶ
τοῦ
τῆς
αἰχμαλωσίας |
| 16, 8, 57 |
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ
|
οὕτως |
τοῦ
θυμοῦ
τὸ
περιττόν,
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
θάνατον
καὶ
τῶν
παίδων
αὐτῆς
|
οὕτως |
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ
πεπραγμένον
εἰς |
| 16, 9, 58 |
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
|
οὐχ |
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ |
| 16, 2, 51 |
τούτων
ἀξιοῦντες
εἶναι
δι'
ὧν
|
οὐχ |
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
οὖν,
ἐὰν |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ἀνέφερεν,
λέγων
μὲν
ὡς
|
οὐχ |
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν, |
| 16, 8, 57 |
μὲν
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
|
οὐχ |
εὑρέθη.
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
οὖν
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
|
οὐχ |
εὗρεν,
κόσμον
δὲ
χρυσοῦν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ'
|
οὐχ |
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό
τε |
| 16, 8, 57 |
τὸ
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
|
οὐχ |
ἥκιστα
δὲ
εἰ
καὶ
ἔτυχεν |
| 16, 8, 57 |
τούτῳ
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας
|
οὐχ |
ἧττον
δὲ
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τὴν
ἀρχήν
τι
παρακινεῖν,
|
οὐχ |
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
ἐγίνετο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων
|
οὐχ |
ἱκανὸς
ἦν
κωλύειν
τοὺς
ἀδικοῦντας, |
| 16, 7, 56 |
καὶ
κοινωνὸν
ἔχειν
τῆς
βασιλείας,
|
οὐχ |
ὅμοιον
εἰς
τὰς
ἀμοιβὰς
ὁρῶν, |
| 16, 3, 52 |
ὁ
δὲ
τρόπος
τοῦ
μισεῖν
|
οὐχ |
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
μὲν
ἐν |
| 16, 2, 51 |
βιάζονται
δρᾶν
κατ'
ἄλλων
ὥσπερ
|
οὐχ |
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
τῶν
οἰκείων |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
|
οὐχ |
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ
ὑπὸ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ
|
οὐχ |
ὁμονοῶν
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ'
|
οὐχ |
ὁρῶ
τὴν
σὴν
προαίρεσιν,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
Τὴν
μητέρα
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
|
Οὐχ |
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ'
ὅτι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς
μὲν
|
οὐχ |
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
ἐκ |
| 16, 5, 54 |
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ'
|
οὐχ |
οὕτως
ἔχων
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων |
| 16, 4, 53 |
δώσομεν
δὲ
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
|
Οὐχ |
οὕτως
ὁ
βίος
ἡμῖν
τίμιος, |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς
δ'
|
οὐχ |
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
πλέον, |
| 16, 4, 53 |
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον,
|
οὐχ |
ὑπηρεσίαν,
οὐ
τρυφήν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἄλλως
γὰρ
οὐκ
εἶναι
δυνατόν,
|
οὐχ |
ὑπομείνας,
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
παισὶν
|
οὐχ |
ὑστέρησεν
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ |
| 16, 3, 52 |
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος,
|
οὐχ |
ὥσπερ
ἐν
ὑστέρῳ
καὶ
τελέως |
| 16, 3, 52 |
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ
δ'
|
οὐχ |
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς
τε |
| 16, 10, 59 |
(Ὁ
δὲ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
|
οὐχ |
ὥσπερ
πρότερον
εἶχεν
πρός
τε |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
|
οὐχ |
ὥσπερ
τὰ
ἄλλα
διὰ
μέγεθος |
| 16, 8, 57 |
πολλοὶ
δὲ
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν
|
οὐχὶ |
πονηροὶ
πᾶν
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον
|
ὀφείλεσθαι. |
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
τὸν
λόγον |
| 16, 3, 52 |
ἀνάγκης
ἡ
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας
|
ὀφείλεται. |
Διὸ
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα |
| 16, 6, 55 |
ὡς
ἐν
προφάσει
τελῶν
μὴ
|
ὀφειλομένων |
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
μηδένα |
| 16, 2, 51 |
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς
|
ὀχληρῶν |
μὲν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων |
| 16, 2, 51 |
δὲ
πολὺς
κἀκ
τῆς
χώρας
|
ὄχλος. |
Ὁ
δὲ
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε |
| 16, 5, 54 |
συνελθόντος
δ'
εἰς
τὴν
πόλιν
|
ὄχλου |
πλείονος
κατὰ
θεωρίαν
καὶ
πρεσβείας, |
| 16, 11, 60 |
Οὐκ
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
τῶν
|
ὄχλων |
ἡ
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν
ὅμως |
| 16, 1, 50 |
σπουδὴ
περὶ
τὰ
μειράκια
τῶν
|
ὄχλων |
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν |
| 16, 10, 59 |
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
|
Ὀψὲ |
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
λόγους
|
ὀψὲ |
τῆς
ὥρας
περὶ
θεραπείαν
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
ἡ
μὲν
|
ὄψις |
εἶχέ
τι
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν |