| Lv., Chap., Par. |
| 16, 7, 56 |
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
|
δ' |
ἀεὶ
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος |
| 16, 3, 52 |
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
|
δ' |
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
τὴν
στάσιν |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
δι'
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
|
δ' |
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὸ
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι
|
δ' |
ἄν
τις
ἀκύρους
τὰς
ἐντεῦθεν |
| 16, 10, 59 |
ἀληθὲς
εἶναί
τι
τούτων.
Βούλεσθαι
|
δ' |
ἂν
ἔτι
ζῆν
καὶ
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο.
Τὸ
|
δ' |
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
κατ'
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
|
δ' |
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
παρ' |
| 16, 11, 60 |
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
πατέρα.
Τὰ
|
δ' |
αὐτὰ
καὶ
τῶν
ἑξῆς
οἱ |
| 16, 2, 51 |
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
περιττὸν
οὐδέν,
ἃ
|
δ' |
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
|
δ' |
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
διὰ
τὴν
τιμήν.
Ὡς
|
δ' |
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ
τὰ
περὶ |
| 16, 6, 55 |
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων.
Ὁ
|
δ' |
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν |
| 16, 2, 51 |
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
|
δ' |
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον |
| 16, 7, 56 |
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος
|
δ' |
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ
δέους |
| 16, 10, 59 |
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
|
δ' |
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
αἵ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
νωθὴς
τὴν
φύσιν,
Σύλλαιος
|
δ' |
αὐτῷ
διῴκει
τὰ
πολλὰ
δεινὸς |
| 16, 8, 57 |
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων
φίλον.
Εἶναι
|
δ' |
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν
|
δ' |
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
ἐν
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
|
δ' |
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς
τὰ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
ἔλεγχον
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
|
δ' |
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης |
| 16, 10, 59 |
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
Ἕτερος
|
δ' |
αὐτῶν
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος |
| 16, 4, 53 |
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι.
Τί
|
δ' |
εἰ
καὶ
τῶν
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν, |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι
|
δ' |
εἴ
ποτε
τύχοιεν
ὧν
ἠξίουν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
|
δ' |
εἰς
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον |
| 16, 4, 53 |
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
ἐλθὼν
|
δ' |
εἰς
λόγους
καὶ
καιρὸν
αἰτησάμενος |
| 16, 5, 54 |
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
|
δ' |
εἰς
τὴν
πόλιν
ὄχλου
πλείονος |
| 16, 9, 58 |
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
|
δ' |
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
|
δ' |
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών, |
| 16, 7, 56 |
πολύν,
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
|
δ' |
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν |
| 16, 7, 56 |
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
|
δ' |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ
|
δ' |
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς |
| 16, 7, 56 |
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
|
δ' |
ἐκείνη
τῇ
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν, |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τὴν
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
|
δ' |
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς
|
δ' |
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
|
δ' |
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην |
| 16, 3, 52 |
ἐν
ἀποδημίᾳ
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
|
δ' |
ἐπανῆλθεν
Ἡρώδης
καὶ
τῷ
πλήθει |
| 16, 9, 58 |
ὑπὲρ
τούτων
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
|
δ' |
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι |
| 16, 4, 53 |
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
Μᾶλλον
|
δ' |
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
λόγον |
| 16, 10, 59 |
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
|
δ' |
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
πάντα
|
δ' |
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα, |
| 16, 7, 56 |
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
|
δ' |
ἐπὶ
πλεῖον
ἥ
τε
σύγχυσις |
| 16, 2, 51 |
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ
|
δ' |
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
ἐν
τῇ |
| 16, 2, 51 |
διαφθείροντες
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη
|
δ' |
ἐπιτιθέντες
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς
ἄγοντες |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
τὸν
φόνον.
Προσετίθεσαν
|
δ' |
ἔτι
καὶ
ὡς
ταῖς
παρ' |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
|
δ' |
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως |
| 16, 2, 51 |
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
|
δ' |
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
δῆμος |
| 16, 10, 59 |
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
|
δ' |
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον, |
| 16, 1, 50 |
ἄγειν
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
|
δ' |
ἧκον
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ |
| 16, 11, 60 |
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
|
δ' |
ἦλθεν
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος |
| 16, 2, 51 |
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
Τὰ
|
δ' |
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ
|
δ' |
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
καθ'
αὑτὰ
τὰ
ἔθη,
παλαιὰ
|
δ' |
ἡμῖν,
κἂν
μή
τισιν
δοκῇ, |
| 16, 2, 51 |
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
|
δ' |
ἡμῖν
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων, |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
|
δ' |
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
|
δ' |
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
μή |
| 16, 7, 56 |
παῖδα
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
|
δ' |
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
οὕτως
ἐγέννησας
οὔτ'
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
|
δ' |
ἴσως
ἢ
σοὶ
καλῶς
εἶχεν. |
| 16, 2, 51 |
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
|
δ' |
ἴσως
μηδὲ
τὴν
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
|
δ' |
οἷόν
τε
καὶ
δίκαιον
ἣν |
| 16, 8, 57 |
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς
|
δ' |
οἷς
οὐκ
ἦν
συνήθεια
πλείων |
| 16, 3, 52 |
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
|
δ' |
ὄντος
εἰς
ὅπερ
ἐσπουδάκει,
πολὺ |
| 16, 8, 57 |
συνειδυῖα
τούτῳ
οὐ
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
|
δ' |
ὄντος
οὐ
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν |
| 16, 4, 53 |
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
|
δ' |
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
παισὶν |
| 16, 8, 57 |
προσγινομένης
ἀνέσεως
τῷ
σώματι
προσετίθει
|
δ' |
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
τὸν |
| 16, 7, 56 |
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων
|
δ' |
ὅτι
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
διελέγετο. |
| 16, 7, 56 |
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
|
δ' |
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
τῇ
μακαριζομένῃ
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ
|
δ' |
οὐ
σκέψει
τί
τὸ
πραττόμενόν |
| 16, 3, 52 |
τὸ
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
|
δ' |
οὐ
τὸν
αὐτὸν
τρόπον,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ
|
δ' |
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
|
δ' |
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
κακῶν |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
|
δ' |
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς |
| 16, 10, 59 |
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
|
δ' |
οὐκ
ἄν,
ἔφη,
συνέγνω
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
|
δ' |
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ |
| 16, 4, 53 |
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
|
δ' |
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
γενόμενα. |
| 16, 10, 59 |
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
|
δ' |
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ
|
δ' |
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
|
δ' |
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας |
| 16, 10, 59 |
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
Ὁ
|
δ' |
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν
δῆσαί
τε |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
|
δ' |
οὖν
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
|
δ' |
οὔτε
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
οὔτ' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸν
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ
|
δ' |
οὕτως
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
|
δ' |
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό |
| 16, 4, 53 |
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις
|
δ' |
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ
ὑπὸ |
| 16, 5, 54 |
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
|
δ' |
οὐχ
οὕτως
ἔχων
μίαν
αἰτίαν |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς
|
δ' |
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ
|
δ' |
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς |
| 16, 2, 51 |
οἷς
μόνοις
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι
|
δ' |
ὑπ'
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς |
| 16, 8, 57 |
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
|
δ' |
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
ἐξ
αὐτῆς
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
|
δ' |
ὡμολόγει
λήψεσθαι
τὴν
δευτέραν
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ
|
δ' |
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ
μηδὲ |
| 16, 9, 58 |
τὰ
μὲν
εἰς
ἀταξίαν
τὰ
|
δ' |
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι.
Τῶν |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν.
Τὸ
|
δ' |
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε
χαλεπὴν
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
|
δαιμόνιον |
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ
τῶν
οἴκοι |
| 16, 7, 56 |
τίς
γὰρ
ἄν,
εἰ
μὴ
|
δαιμόνων |
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
ὁ |
| 16, 8, 57 |
ἐπειδὴ
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
|
δάκρυα |
καὶ
λύπην
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος. |
| 16, 4, 53 |
νεανίσκων
ἤδη
μὲν
καὶ
λέγοντος
|
δάκρυα |
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
Μᾶλλον
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν
καὶ
|
δάκρυα |
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων |
| 16, 10, 59 |
Ἦν
δὲ
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
|
δάκρυα |
καὶ
τῶν
παρόντων
ὀδυνηρά
τις |
| 16, 3, 52 |
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ
καὶ
|
δάκρυα |
πολλάκις
ἦν
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν |
| 16, 4, 53 |
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
|
δακρύοντας |
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
ἐν
μέρει |
| 16, 9, 58 |
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου.
|
Δακρύων |
δὲ
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις |
| 16, 7, 56 |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
|
δακρύων. |
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ
μᾶλλον
ἐκπαθὴς |
| 16, 9, 58 |
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ
|
Δαμασκηνὸς |
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
|
δανειζόμενον, |
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ
|
δάνειον |
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀποδώσειν
κατὰ
τὴν
αὐτὴν
τοῦ
|
δανείου |
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ'
ἂν
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
χρέος
ὃ
διὰ
Συλλαίου
|
δανείσας |
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης |
| 16, 10, 59 |
λέγοντος
αἵ
τε
συνθῆκαι
τῶν
|
δανείων |
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων |
| 16, 2, 51 |
κἀν
τοῖς
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς
|
δαπάναις |
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ |
| 16, 5, 54 |
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ
|
δαπάναις |
ὑπὲρ
δύναμιν
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς |
| 16, 2, 51 |
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
ταῦτα
|
δαπανᾶν |
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν |
| 16, 2, 51 |
οὐ
παρέλειπεν
ἐξ
αὐτοῦ
τὰς
|
δαπάνας |
ποιούμενος
καὶ
τῶν
παρὰ
Ἀγρίππα |
| 16, 7, 56 |
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς
τῇ
|
δαπάνῃ. |
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
ὁ
κατ' |
| 16, 7, 56 |
θήκας,
ἐν
αἷς
ἦν
τοῦ
|
Δαυίδου |
καὶ
τοῦ
Σολομῶνος
τὰ
σώματα. |
| 16, 7, 56 |
πρὸ
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν
|
Δαυίδου |
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
|
δὲ |
ἃ
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
ἄκυρα |
| 16, 2, 51 |
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
|
δὲ |
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε
τοὺς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
Ταῦτα
|
δὲ |
αἱ
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 10, 59 |
τι
ψεύσασθαι,
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
Ὁ
|
δὲ |
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
|
δὲ |
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ
|
δὲ |
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
εἶχεν
ἐν> |
| 16, 5, 54 |
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς
|
δὲ |
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας |
| 16, 9, 58 |
τῶν
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ
|
δὲ |
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνῳ
μὲν
εἶναι
φίλος
τοῖς
|
δὲ |
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ
τὸ
συμφέρον |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
|
δὲ |
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο. |
| 16, 11, 60 |
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ.
Τῶν
|
δὲ |
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ |
| 16, 9, 58 |
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
|
δὲ |
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
|
δὲ |
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
ἀρχὴν
ἄλλην |
| 16, 10, 59 |
τὰ
πάντα
ἤδη
δύναται.
Τούτων
|
δὲ |
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς
|
δὲ |
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο |
| 16, 11, 60 |
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
|
δὲ |
ἄντικρυς
ἔφη
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
|
δὲ |
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ
ἐν
ὑστέρῳ |
| 16, 7, 56 |
ταχέως
μὲν
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
|
δὲ |
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν |
| 16, 2, 51 |
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
|
δὲ |
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ
δίκαια |
| 16, 9, 58 |
τὸν
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
|
δὲ |
ἅπαντα
διοικῶν
τούς
τε
λῃστὰς |
| 16, 2, 51 |
ἐπέβης
τῆς
χώρας
εὐμενής,
ὡς
|
δὲ |
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ
τέλεια
θύματα |
| 16, 8, 57 |
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
|
δὲ |
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
|
δὲ |
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν |
| 16, 7, 56 |
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
|
δὲ |
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ
νεύμασιν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ
|
δὲ |
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
ἐξ
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
|
δὲ |
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
|
δὲ |
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
|
δὲ |
αὐτοῦ
παρελθὼν
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι, |
| 16, 3, 52 |
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς
|
δὲ |
αὐτούς,
οἳ
τοῖς
ἐκείνης
φονεῦσιν |
| 16, 5, 54 |
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
|
δὲ |
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ποιούμενον
τῷ
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ
|
δὲ |
αὐτῷ
τοῦ
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων |
| 16, 11, 60 |
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
|
δὲ |
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
Τίρων, |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
ἀπέθανεν.
(Τοὺς
|
δὲ |
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς
καὶ
εἰς |
| 16, 2, 51 |
σὺν
αὐτῷ
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
Ὁ
|
δὲ |
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν
τοῖς
οἰκείοις |
| 16, 4, 53 |
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
|
δὲ |
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν |
| 16, 11, 60 |
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
|
δὲ |
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως,
εἴτε
εἰς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
|
δὲ |
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
τε
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πρὸς
παιδείαν
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
|
δὲ |
γυναῖκας,
εἴ
ποτε
καὶ
ταύτας |
| 16, 5, 54 |
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
|
δὲ |
δαπάναις
ὑπὲρ
δύναμιν
χρώμενος
ἠναγκάζετο |
| 16, 8, 57 |
Τούτων
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
|
δὲ |
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν |
| 16, 11, 60 |
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
|
δὲ |
δι'
ἀμφότερα
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα
|
δὲ |
δι'
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ
ἀφίστατο |
| 16, 11, 60 |
τὸ
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον
|
δὲ |
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
|
δὲ |
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο |
| 16, 2, 51 |
μὲν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
|
δὲ |
διὰ
τὴν
τιμήν.
Ὡς
δ' |
| 16, 4, 53 |
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς
|
δὲ |
διαβολὰς
πῶς
ἂν
λύσειεν
ὁ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
|
δὲ |
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον, |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ
|
δὲ |
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
ἐστυγήκασι
δὲ
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
|
δὲ |
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν
|
δὲ |
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα |
| 16, 9, 58 |
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
|
δὲ |
διελέγετο
περὶ
τούτων
τοῖς
Καίσαρος |
| 16, 9, 58 |
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
|
δὲ |
διηρπάσθαι
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι |
| 16, 11, 60 |
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
|
δὲ |
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον |
| 16, 7, 56 |
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
|
δὲ |
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις |
| 16, 10, 59 |
παίδων
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
|
δὲ |
Διόφαντον
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι |
| 16, 11, 60 |
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
|
δὲ |
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν |
| 16, 7, 56 |
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
|
δὲ |
δύο
μῆνας
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται |
| 16, 2, 51 |
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
|
δὲ |
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ |
| 16, 2, 51 |
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
|
δὲ |
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν |
| 16, 8, 57 |
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ
ἥκιστα
|
δὲ |
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
κακοῦν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
|
δέ, |
εἰ
μὴ
κοινὰ
ταῦτα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
οὕτως
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον
|
δὲ |
εἶναι
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι, |
| 16, 5, 54 |
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
Ὅταν
|
δὲ |
εἰς
τὰς
τιμωρίας
καὶ
ἀδικίας, |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
δὲ |
ἕκαστον
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας |
| 16, 10, 59 |
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
|
δὲ |
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
|
δὲ |
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου |
| 16, 11, 60 |
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
|
δὲ |
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πάλιν
εἰς
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
|
δὲ |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι |
| 16, 11, 60 |
πᾶσιν
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
|
δὲ |
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που |
| 16, 8, 57 |
ὡς
μὴ
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
|
δὲ |
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος |
| 16, 2, 51 |
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν
|
δὲ |
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον. |
| 16, 9, 58 |
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν
ἄδειαν.
Ἡρώδης
|
δὲ |
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
γεγεννηκότος
οὔτε
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
|
δὲ |
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
τοῦτο
δι'
ἀνάγκην |
| 16, 9, 58 |
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ
|
δὲ |
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν |
| 16, 9, 58 |
ἐχόντων
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
|
δὲ |
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς
Ἡρώδου |
| 16, 3, 52 |
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ
πατρός.
Ἡρώδης
|
δὲ |
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων, |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
|
δὲ |
εὔνουν
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
ἦν
κωλύειν
τοὺς
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
|
δὲ |
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο
τάχιον
ὀργισθέντος |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
|
δὲ |
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
πῶς
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος
|
δὲ |
ἐφάνη
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν, |
| 16, 11, 60 |
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
|
δὲ |
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
|
δὲ |
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν |
| 16, 8, 57 |
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
|
δὲ |
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
τὸ
λανθάνον |
| 16, 3, 52 |
ἡ
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
|
δὲ |
ἡ
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ |
| 16, 11, 60 |
πολλὰ
καὶ
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
|
δὲ |
ἡ
τῶν
φίλων
καὶ
συγγενῶν |
| 16, 4, 53 |
τιμῆς
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
|
δὲ |
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
|
δὲ |
ἤδη
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
|
δὲ |
ἧκον,
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην |
| 16, 11, 60 |
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
|
δὲ |
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι.
(Ὁ
|
δὲ |
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι
πρότερον |
| 16, 11, 60 |
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
|
δὲ |
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
|
δὲ |
Ἡρώδου
τὸν
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τῶν
μὲν
δεσμά,
τῶν
|
δὲ |
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ
ταῦτα |
| 16, 7, 56 |
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
|
δὲ |
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ' |
| 16, 7, 56 |
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
|
δὲ |
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας |
| 16, 8, 57 |
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας
οὐχ
ἧττον
|
δὲ |
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ
περὶ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος
|
δὲ |
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες
εἰς
Σεβαστὴν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ταῦτα
μὲν
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
|
δὲ |
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς
|
δὲ |
καὶ
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
|
δὲ |
καὶ
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα
|
δὲ |
καὶ
διὰ
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι |
| 16, 3, 52 |
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος
|
δὲ |
καὶ
διακείμενος
τὸν
τρόπον
τοῦτον |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν.
Ὁ
|
δὲ |
καὶ
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον |
| 16, 2, 51 |
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
|
δὲ |
καὶ
εἰς
τὴν
πόλιν
τῶν |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν
|
δὲ |
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
Τόδ' |
| 16, 5, 54 |
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
|
δὲ |
καὶ
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία |
| 16, 11, 60 |
ἔχειν
εἰ
κληθεῖεν
παραστῆσαι.
Μόνος
|
δὲ |
καὶ
κατ'
αὐτὸν
εἰσελθὼν
ἑκατὸν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει
|
δὲ |
καὶ
κοινωνὸν
ἔχειν
τῆς
βασιλείας, |
| 16, 10, 59 |
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν
|
δὲ |
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
παρὰ |
| 16, 11, 60 |
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
|
δὲ |
καὶ
μᾶλλον
ὁ
πρεσβύτερος.
Ἤρκει |
| 16, 8, 57 |
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου
|
δὲ |
καὶ
μεῖζόν
τι
λαβεῖν
τῆς |
| 16, 9, 58 |
παρὼν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
|
δὲ |
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
ἀλλ'
ἀεὶ
συμβαῖνον,
ἐν
ἐπιστάσει
|
δὲ |
καὶ
μήκει
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα |
| 16, 8, 57 |
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις
|
δὲ |
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι,
καὶ
τὸ |
| 16, 8, 57 |
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν
φίλων,
Σαλώμην
|
δὲ |
καὶ
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι
μιγῆναι. |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ψυχῆς
αἱ
φρένες;
ποῖ
|
δὲ |
καὶ
ὁ
περιττὸς
ἐκεῖνος
νοῦς, |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὸν
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
|
δὲ |
καὶ
παρ'
ἐκείνου
πρὶν
καταφωραθῆναι |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
|
δὲ |
καὶ
παρὰ
τοῦ
Φερώρα
προσεπυνθάνετο |
| 16, 10, 59 |
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
|
δὲ |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
τὸν
καιρόν. |
| 16, 11, 60 |
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ
|
δὲ |
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα
μετὰ |
| 16, 7, 56 |
ἅπαντα
πράττειν
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
|
δὲ |
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 6, 55 |
δικαίῳ
ἀποσπῶνται
οἱ
ἱερόσυλοι.
Ἔγραψα
|
δὲ |
καὶ
Σιλανῷ
τῷ
στρατηγῷ,
ἵνα |
| 16, 9, 58 |
φίλῳ
νῦν
ὑπηκόῳ
χρήσεται.
Γράφει
|
δὲ |
καὶ
Σύλλαιος
ὑπὲρ
τούτων
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἐν
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
|
δὲ |
καὶ
συνήθεια
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον. |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
|
δὲ |
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην
ἐλθεῖν, |
| 16, 7, 56 |
εὐπρεπῆ
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
|
δὲ |
καὶ
τἆλλα
τοῦτον
τὸν
τρόπον |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
|
δὲ |
καὶ
τῇ
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ |
| 16, 10, 59 |
καθ'
αὑτὸν
δὲ
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
|
δὲ |
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι, |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν
|
δὲ |
καὶ
τὸ
χρυσίον
ἐν
ἱππῶνι |
| 16, 11, 60 |
ψυχῆς
ἀπὸ
τῶν
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
|
δὲ |
καὶ
τοῖς
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος |
| 16, 9, 58 |
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
|
δὲ |
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
Νάκεβον |
| 16, 10, 59 |
μέγα
καὶ
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
Ἦν
|
δὲ |
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ὡρμημένων
|
δὲ |
καὶ
τοὺς
περὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 5, 54 |
παρ'
ἄλλοις
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
|
δὲ |
καὶ
τοῦτον
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι |
| 16, 10, 59 |
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
|
δὲ |
καὶ
τούτους
ἐπὶ
τοῖς
αὐτοῖς |
| 16, 8, 57 |
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
|
δὲ |
καὶ
τούτους
ἡδέως
μὲν
ἂν |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους.
Οἱ
|
δὲ |
καὶ
τῷ
λόγῳ
καὶ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
|
δὲ |
καὶ
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
|
δὲ |
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων |
| 16, 7, 56 |
λόγους
τῷ
παιδὶ
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
|
δὲ |
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς
ποιούμενος
τῆς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
διελέγετο.
Σαλώμη
|
δὲ |
καὶ
χεῖρον
ἢ
πάλαι
φερομένη |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
|
δὲ |
καιρὸν
ἔχοντας,
ὡς
οὐδενὶ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
περὶ
τὴν
αὐλήν,
πολλὰ
|
δὲ |
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει
|
δὲ |
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν
καὶ
δῶρα
τῷ |
| 16, 2, 51 |
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς
δεομένους.
ὄντος
|
δὲ |
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
εὐνοίας
τῆς
παρὰ
βασιλέως,
αἴτιον
|
δὲ |
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
μίσους
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ
|
δὲ |
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
τὴν
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τοῖς
ἐπὶ
μέρους.
Πάσχοντες
|
δὲ |
κακῶς
καὶ
πέρας
οὐδὲν
εὑρίσκοντες |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
κατὰ
μέρος
σύμβουλος,
ἡδὺς
|
δὲ |
κἀν
ταῖς
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος |
| 16, 2, 51 |
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως
ἐδόθη,
κύρια
|
δὲ |
κἂν
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε. |
| 16, 9, 58 |
ἔφερεν
ἡ
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
|
δὲ |
κατ'
ἀρχὰς
μὲν
οὐκ
ἐπιτρέποντος |
| 16, 6, 55 |
καὶ
μὴ
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
|
δὲ |
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
|
δὲ |
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
μεῖζόν
τι |
| 16, 8, 57 |
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
|
δὲ |
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
|
δὲ |
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν
|
δὲ |
κατοκνεῖν
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος, |
| 16, 7, 56 |
μὲν
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
|
δὲ |
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
|
δὲ |
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ
δι'
ἀμφότερα |
| 16, 4, 53 |
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
|
δὲ |
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ |
| 16, 2, 51 |
πόλει
τὸν
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς
|
δὲ |
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος
εἰς
Μιτυλήνην |
| 16, 7, 56 |
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
|
δὲ |
λόγον
εἰς
τὴν
ψυχὴν
ἢ |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν
|
δὲ |
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως |
| 16, 10, 59 |
εἰκός,
ἐφ'
οἷς
ἤλγει.
Τοὺς
|
δὲ |
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν, |
| 16, 4, 53 |
σωμάτων
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
|
δὲ |
μᾶλλον
ἐπειδὴ
καὶ
τῷ
λόγῳ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸν
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
|
δὲ |
μᾶλλον
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες |
| 16, 3, 52 |
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
|
δὲ |
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
τῶν
ἄλλων |
| 16, 5, 54 |
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
|
δὲ |
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
τῶν
πεπραγμένων |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ
|
δὲ |
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν |
| 16, 11, 60 |
μήκει
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
|
δὲ |
μελλήσαντα
τὸ
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι
|
δὲ |
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
δ' |
| 16, 10, 59 |
δεδωκυίας
δὲ
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
|
δὲ |
μετὰ
τῶν
ἄλλων
θεῶν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
|
δὲ |
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου |
| 16, 4, 53 |
ἢ
σοὶ
καλῶς
εἶχεν.
Εἰ
|
δὲ |
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις
μήτ'
ἐπιβουλὰς |
| 16, 4, 53 |
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
|
δὲ |
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς
μὲν
νεανίσκους, |
| 16, 5, 54 |
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
|
δέ |
μοι
τούτου
τοῦ
πάθους,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον
|
δὲ |
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν. |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν
|
δὲ |
νεανίσκων
ἤδη
μὲν
καὶ
λέγοντος |
| 16, 10, 59 |
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
|
δὲ |
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν |
| 16, 7, 56 |
ἡ
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ
|
δὲ |
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
|
δὲ |
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
τυχόντες |
| 16, 7, 56 |
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος
|
δὲ |
ὁ
βασιλεὺς
τόν
τε
ἀδελφὸν |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τοὺς
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
|
δὲ |
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν |
| 16, 9, 58 |
ὀλίγοι
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
|
δὲ |
ὁ
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
περὶ
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
|
δὲ |
ὁ
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
τῶν
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
|
δὲ |
ὅσον
ἐπὶ
τῷ
καθ'
ἡδονὴν |
| 16, 4, 53 |
πάλιν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
|
δὲ |
οὐ
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη
τῆς |
| 16, 2, 51 |
δὲ
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς
|
δὲ |
οὐ
νενόηται
τιμή;
ποία
δὲ |
| 16, 11, 60 |
φίλων
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω
|
δὲ |
οὐδὲ
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν
|
δὲ |
οὐδὲ
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
|
δὲ |
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε |
| 16, 2, 51 |
ἧκεν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
|
δὲ |
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
τε |
| 16, 8, 57 |
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
ἄλλο
|
δὲ |
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
τὸν
πατέρα |
| 16, 8, 57 |
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
|
δὲ |
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
|
δὲ |
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ' |
| 16, 8, 57 |
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
|
δὲ |
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ' |
| 16, 6, 55 |
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
|
δὲ |
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
|
δὲ |
πάντα
καὶ
τῇ
συνήθει
δικαιοσύνῃ |
| 16, 3, 52 |
πάντ'
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
οἰόμενος
|
δὲ |
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους
τοὺς
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
οἷς
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
|
δὲ |
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
|
δὲ |
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι |
| 16, 2, 51 |
κἀκ
τῆς
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
|
δὲ |
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
ὅλης |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
|
δὲ |
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν |
| 16, 6, 55 |
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον
|
δὲ |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα
|
δὲ |
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον, |
| 16, 9, 58 |
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων
|
δὲ |
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων |
| 16, 8, 57 |
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
|
δὲ |
περὶ
μὲν
τῆς
γεγενημένης
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
τότε
|
δὲ |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς |
| 16, 9, 58 |
μηδὲν
τῶν
δώρων
λαβών.
Τὰ
|
δὲ |
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν |
| 16, 2, 51 |
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
|
δὲ |
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ,
ὀνόματος;
Τὰ
|
δὲ |
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη |
| 16, 1, 50 |
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
|
δὲ |
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ'
οὔτι
γε |
| 16, 11, 60 |
τε
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος
|
δὲ |
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς |
| 16, 2, 51 |
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
|
δὲ |
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς
δὲ |
| 16, 3, 52 |
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη
|
δὲ |
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον
ἐφ' |
| 16, 8, 57 |
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
|
δὲ |
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν |
| 16, 4, 53 |
χειρωσάμενοι
πάλιν
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
|
δὲ |
πλέων
σὺν
τοῖς
παισὶν
ὡς |
| 16, 7, 56 |
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς
|
δὲ |
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
ἵν' |
| 16, 6, 55 |
εἰς
τὸν
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
|
δὲ |
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων |
| 16, 3, 52 |
μὲν
τὴν
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
|
δὲ |
πολλάκις
γράφων
ὑπὲρ
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
|
δὲ |
πολὺ
μᾶλλον
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ |
| 16, 5, 54 |
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
|
δὲ |
πολὺ
πλῆθος
μονομάχων
καὶ
θηρίων |
| 16, 2, 51 |
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
ἦν
|
δὲ |
πολὺς
κἀκ
τῆς
χώρας
ὄχλος. |
| 16, 10, 59 |
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ
|
δὲ |
πρὸς
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
|
δὲ |
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ
τῆς
εἰς |
| 16, 8, 57 |
αἰτίας
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
|
δὲ |
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
εὐνοῦχοι |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
τότε
μὲν
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
|
δὲ |
Σάμου
πλεῖν
ὁ
βασιλεὺς
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος;
τί
|
δέ |
σοι
βούλεται
τὸ
μισοῦντά
τε |
| 16, 11, 60 |
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
|
δὲ |
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν,
εἰ
λάβοις |
| 16, 7, 56 |
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω
|
δὲ |
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ
πείσας |
| 16, 9, 58 |
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι
|
δὲ |
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
τὰ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
θυμοῦ
τὸ
περιττόν,
αὐτὸς
|
δὲ |
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος |
| 16, 7, 56 |
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
|
δὲ |
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
ποτὲ
παυσαμένῳ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ἄνδρα
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
|
δὲ |
σύμπαν
ὁ
μὲν
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο |
| 16, 4, 53 |
ἕκαστον
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
|
δὲ |
συναλγοῦντας,
ἅτερος
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος |
| 16, 9, 58 |
Συρίας
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος
|
δὲ |
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν |
| 16, 4, 53 |
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
|
δὲ |
συνεῖδον
εὐμένειάν
τινα
καὶ
παρ' |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ
|
δὲ |
σώματα
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο |
| 16, 8, 57 |
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
|
δὲ |
τὰ
κατὰ
τὴν
οἰκίαν
ἀεὶ |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
|
δὲ |
τὰ
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα. |
| 16, 10, 59 |
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
|
δὲ |
τὰ
περὶ
τὴν
οἰκίαν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
|
δὲ |
τά
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
|
δὲ |
τὰ
ψεύσματα
καὶ
ἡ
κακοήθεια |
| 16, 5, 54 |
ἀπὸ
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
|
δὲ |
ταῖς
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
|
δὲ |
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ
χείρων
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς.
Ἐν
|
δὲ |
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν |
| 16, 11, 60 |
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
|
δὲ |
τἀναντία
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη |
| 16, 8, 57 |
σπεύδοντα
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
|
δὲ |
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
|
δὲ |
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον |
| 16, 9, 58 |
χαλεπώτεροι
τὰς
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης
|
δὲ |
ταῦτα
πάντα
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας |
| 16, 11, 60 |
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
|
δὲ |
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι
καὶ
τῇ |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
|
δὲ |
τῇ
διοικήσει
τῶν
ὅλων
πραγμάτων |
| 16, 7, 56 |
θυγατρὸς
τὴν
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
|
δὲ |
τῇ
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν. |
| 16, 9, 58 |
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς
|
δὲ |
τὴν
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
|
δὲ |
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα |
| 16, 1, 50 |
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
|
δὲ |
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως |
| 16, 5, 54 |
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
|
δὲ |
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν |
| 16, 4, 53 |
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
|
δὲ |
τὴν
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
|
δὲ |
τὴν
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον |
| 16, 7, 56 |
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
|
δὲ |
τὴν
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει. |
| 16, 5, 54 |
Αἰγύπτου
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
|
δὲ |
τὴν
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
τὰς |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
|
δὲ |
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
|
δὲ |
τὴν
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
|
δὲ |
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
|
δὲ |
τὴν
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας |
| 16, 11, 60 |
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
|
δὲ |
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
ἔφερον. |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
|
δὲ |
τὴν
ψυχὴν
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο
|
δὲ |
τῆς
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ
τοσοῦτον |
| 16, 4, 53 |
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
|
δὲ |
τῆς
ἀπονοίας
καὶ
τῆς
ἐπιχειρήσεως, |
| 16, 8, 57 |
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς
|
δὲ |
τῆς
εἰς
τὸ
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος |
| 16, 2, 51 |
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος
|
δὲ |
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
ἣν
μετὰ |
| 16, 7, 56 |
θεραπείαν
τοῦ
σώματος
ἐγένετο.
Τοιαύτης
|
δὲ |
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν |
| 16, 2, 51 |
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς
|
δὲ |
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν, |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
τῆς
ὅλης
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
|
δὲ |
τῆς
προθεσμίας
εἰς
ὄγδοον
καὶ |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης
|
δὲ |
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
|
δὲ |
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
δι'
αὐτὴν
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
|
δέ |
τι
καὶ
τῶν
νεανίσκων
θρασὺ |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
|
δέ |
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν |
| 16, 9, 58 |
βασιλέως
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
τετταράκοντα
|
δέ |
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
τῶν |
| 16, 4, 53 |
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
αἰτία.
Παρούσης
|
δέ |
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
ἐν |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
Εἰ
|
δέ |
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
τούτων |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
|
δέ |
τις,
ἡμῖν
εἰ
τετόλμηται
τοιοῦτον, |
| 16, 6, 55 |
τῆς
Ἀσίας
ἐν
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
|
δέ |
τις
παραβῇ
τι
τῶν
προειρημένων, |
| 16, 6, 55 |
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
|
δέ |
τις
φωραθῇ
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
|
δὲ |
τὸ
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
|
δὲ |
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν |
| 16, 8, 57 |
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν
|
δὲ |
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς |
| 16, 9, 58 |
ἐξ
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
|
δὲ |
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
Τέλος
|
δὲ |
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
κατὰ
τὰς
συντυχίας |
| 16, 5, 54 |
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
|
δὲ |
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν |
| 16, 5, 54 |
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
|
δὲ |
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
ἀφανῶς
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ
|
δὲ |
τοῖς
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις
προσέχων, |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
|
δὲ |
τὸν
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
τὰ |
| 16, 2, 51 |
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
|
δὲ |
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων |
| 16, 9, 58 |
τῆς
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
|
δὲ |
τὸν
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς |
| 16, 9, 58 |
διηρπάσθαι
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
|
δὲ |
τὸν
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
|
δὲ |
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν, |
| 16, 7, 56 |
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
|
δὲ |
τὸν
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε |
| 16, 10, 59 |
ὄντος
αὐτοῖς
τοῦ
βίου.
(Κατὰ
|
δὲ |
τὸν
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας |
| 16, 5, 54 |
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
|
δὲ |
τὸν
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἂν
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
|
δὲ |
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
|
δὲ |
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν |
| 16, 5, 54 |
οἰκείους
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας,
περὶ
|
δὲ |
τοὺς
ἔξω
καὶ
μὴ
προσήκοντας |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
|
δὲ |
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
τῇ
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς
|
δὲ |
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα |
| 16, 9, 58 |
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν
|
δὲ |
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν |
| 16, 8, 57 |
ὀνήσαντας
αὐτοῦ
τὸν
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
|
δὲ |
τοὺς
υἱοὺς
καὶ
τί
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
|
δὲ |
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην |
| 16, 9, 58 |
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος
|
δὲ |
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
τῇ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας.
(Ἐν
|
δὲ |
τούτῳ
τῷ
καιρῷ
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
|
δὲ |
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς |
| 16, 3, 52 |
Σαλώμην
καὶ
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι
|
δὲ |
τούτων
εἰς
τὰ
μειράκια
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἴσον
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ
|
δὲ |
τρόπος
τοῦ
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος. |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐπιδραττομένης
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
|
δὲ |
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
ἡ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
ἄνδρα
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
|
δὲ |
τῷ
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν, |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
|
δὲ |
τῷ
καιρῷ
καὶ
οἱ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
φίλοις
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο
|
δὲ |
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
|
δὲ |
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν
|
δὲ |
τῷ
παρόντι
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι. |
| 16, 6, 55 |
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων |
| 16, 11, 60 |
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν |
| 16, 4, 53 |
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
|
δὲ |
τῷ
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
|
δὲ |
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη |
| 16, 4, 53 |
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
|
δὲ |
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία |
| 16, 2, 51 |
τὰ
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
|
δὲ |
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ |
| 16, 10, 59 |
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
|
δὲ |
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ |
| 16, 3, 52 |
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
|
δὲ |
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
|
δὲ |
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ |
| 16, 11, 60 |
ἔλεον
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
|
δὲ |
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
|
δὲ |
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν |
| 16, 8, 57 |
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
|
δὲ |
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε |
| 16, 8, 57 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
|
δὲ |
τῶν
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ' |
| 16, 8, 57 |
μὲν
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
|
δὲ |
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ |
| 16, 9, 58 |
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
|
δὲ |
τῶν
χρημάτων
καὶ
τῶν
παρ' |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
|
δὲ |
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι.
|
| 16, 10, 59 |
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
|
δὲ |
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος
τῷ
μεγέθει |
| 16, 7, 56 |
ὥρμητο
μὲν
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
|
δὲ |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
ἔξω
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν
|
δὲ |
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ
μίσους
εἶχεν. |
| 16, 10, 59 |
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν
ἄτοπον,
εἰ
|
δὲ |
φέροι
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
|
δὲ |
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν |
| 16, 10, 59 |
Φερώρα
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
|
δὲ |
φυλακὴ
καὶ
τήρησις
αὐτῶν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
μέν
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν,
διέλυσεν
|
δὲ |
Χίοις
τὰ
πρὸς
τοὺς
Καίσαρος |
| 16, 2, 51 |
δὲ
οὐ
νενόηται
τιμή;
ποία
|
δὲ |
χρεία
μὴ
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ; |
| 16, 7, 56 |
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν,
αὐτὸς
|
δὲ |
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι |
| 16, 7, 56 |
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν,
κόσμον
|
δὲ |
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
ὃν |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς
λόγους.
Ἡ
|
δὲ |
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἐξουσίας
ὡς
βασιλεῖ,
παρούσης
|
δὲ |
ὡς
πατρὶ
τοὺς
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι, |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις
|
δέ, |
ὡς
τὴν
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι |
| 16, 11, 60 |
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον
|
δὲ |
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι |
| 16, 10, 59 |
δίκας
καὶ
τὰ
χρέα
τοῖς
|
δεδανεικόσιν |
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ |
| 16, 10, 59 |
Ἀράβων,
χρήματά
τε
ὡς
εἴη
|
δεδανεισμένος |
ἐπ'
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας |
| 16, 2, 51 |
τῷ
λόγῳ
καὶ
τῇ
χάριτι
|
δεδημαγωγημένοι |
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
πολλὰ |
| 16, 4, 53 |
δάκρυα
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
|
δεδοικότων |
μέν,
εἰ
δόξουσιν
ἐκ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
|
δεδομένα |
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν |
| 16, 11, 60 |
εἰ
καὶ
πάντα
δι'
αὐτοὺς
|
δεδυστύχηκεν. |
Μετ'
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες, |
| 16, 2, 51 |
περιττὸν
οὐδέν,
ἃ
δ'
αὐτοὶ
|
δεδώκατε |
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν |
| 16, 2, 51 |
ἐμαρτύρησαν
ἐν
τῷ
καὶ
τοιαῦτα
|
δεδωκέναι, |
καὶ
τοὺς
δεδωκότας,
εἰ
τὰς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τοιαῦτα
δεδωκέναι,
καὶ
τοὺς
|
δεδωκότας, |
εἰ
τὰς
χάριτας
αὐτῶν
ἀβεβαίους |
| 16, 2, 51 |
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν
|
δεδωκότας. |
Οἵ
γε
μὴν
ἐμποδὼν
ὄντες |
| 16, 4, 53 |
ἔχειν
αὐτὸν
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
|
δεδωκότος. |
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος
ὅ
τε |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν
αἰτοῦνται
τῶν
|
δεδωκότων, |
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς |
| 16, 10, 59 |
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
|
δεδωκυίας |
δὲ
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
|
δεηθεῖεν |
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
δὲ
περὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐπιβουλευόμενος
δύναται,
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
|
Δεήσει |
μέντοι
μὴ
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον |
| 16, 4, 53 |
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
|
δεήσει |
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας |
| 16, 8, 57 |
βιβλίοις
τέσσαρσιν
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν
|
δεῖ |
βασανίζειν
οὐδὲ
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι |
| 16, 4, 53 |
ὁ
νῦν
ἥλιος,
ὃν
τί
|
δεῖ |
βλέπειν
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ |
| 16, 11, 60 |
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί
|
δεῖ |
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν
αὐτὸν
ἁψαμένου |
| 16, 2, 51 |
ἔδει
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί
|
δεῖ |
λέγειν,
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν |
| 16, 6, 55 |
πλέον
εἰς
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι,
|
δεικνὺς |
αὐτοῖς
ὅτι
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν |
| 16, 4, 53 |
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
|
Δεινὸν |
γὰρ
τῶν
μεγάλων
κακῶν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
|
Δεινὸν |
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
δέος
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
δ'
αὐτῷ
διῴκει
τὰ
πολλὰ
|
δεινὸς |
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
ἡλικίαν
νέος |
| 16, 8, 57 |
οἷον
ἐδόκει
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ
|
δεινὸς |
Ἀντίπατρος
τὸν
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
περὶ
τρυφὴν
καὶ
κολακείαν
|
δεινὸς |
ἑκάτερον
αὐτῶν
ἔχειν
τε
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ
τοιαῦτα
|
δεινὸς |
ἐν
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
|
δεινὸς |
ὢν
ἔξωθεν
μὲν
περιβάλλειν
αὐτοὺς |
| 16, 3, 52 |
τῇ
πρὸς
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ,
καὶ
|
δεινὸς |
ὢν
τὸν
τρόπον
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ |
| 16, 7, 56 |
τε
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
|
δεῖπνον |
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ
μὴ |
| 16, 8, 57 |
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
|
δεῖπνον |
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ
τὸ
|
δεῖπνον, |
πῶς
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν. |
| 16, 8, 57 |
δὲ
εἶναι
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
|
δεῖσθαι, |
τῶν
πάντων
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα. |
| 16, 3, 52 |
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
|
δεκαετῆ |
γεγενημένην,
πλεύσας
ἀπὸ
τῆς
Ἰουδαίας |
| 16, 5, 54 |
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει
|
δεκάτῳ |
μὲν
ἔτει
πρὸς
τέλος
ἐλθούσης |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἐν
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
|
δέλτους |
ὑπὲρ
τούτων
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον |
| 16, 10, 59 |
παῖδας
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν,
|
δεξάμενος |
δὲ
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τὴν
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
|
δεξαμένου |
μετὰ
τὴν
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης |
| 16, 10, 59 |
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς
ὑπέσχησθε,
|
δέξασθαι |
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο |
| 16, 10, 59 |
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν
ἀπελογεῖτο
|
δέξασθαι |
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ |
| 16, 10, 59 |
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν
|
δέξεσθαι |
τῇ
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν
χρήματα |
| 16, 7, 56 |
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
εἰς
τὴν
|
δεξιὰν |
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
πολλοὺς
μὲν
τῶν
προσιόντων
αὐτῷ
|
δεξιούμενος |
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς
δὲ |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
|
δεξιώματα |
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ
δοκεῖν, |
| 16, 4, 53 |
μᾶλλον
ἐπειδὴ
καὶ
τῷ
λόγῳ
|
δεξιῶς |
καὶ
μετὰ
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος, |
| 16, 5, 54 |
ἔργων
κατασκευὰς
καὶ
χρήματα
τοῖς
|
δεομένοις |
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων |
| 16, 2, 51 |
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς
|
δεομένους. |
ὄντος
δὲ
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα,
|
δέον |
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
|
δέον |
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
|
δέον, |
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν, |
| 16, 6, 55 |
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
|
δέον |
οὐκ
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
παρέχοντος
ἀμφήριστον
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
|
δέον |
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν |
| 16, 11, 60 |
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
|
δέος |
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ |
| 16, 10, 59 |
ἢ
καταδίκων
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ
|
δέος. |
Ἕτερος
δ'
αὐτῶν
Ἀριστόβουλος
ἐκ |
| 16, 9, 58 |
οὖν
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
|
δέος, |
ὅ
τε
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως |
| 16, 9, 58 |
τετταράκοντα
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
|
δέος |
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν |
| 16, 1, 50 |
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
|
δέους |
εἰς
τὴν
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν |
| 16, 7, 56 |
δ'
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ
|
δέους |
ἱλαστήριον
μνῆμα
λευκῆς
πέτρας
ἐπὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐγένετο
τῆς
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
|
δέους, |
τὰ
μὲν
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα |
| 16, 8, 57 |
ἦν
μὴ
δόξαι
προπετῶς
τὰ
|
δεσμὰ |
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
φίλων
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
μὲν
|
δεσμά, |
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ |
| 16, 11, 60 |
κατέγνω,
καὶ
ζῶντας
ὅμως
ἐν
|
δεσμοῖς |
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν
ἐν
τοῖς
|
δεσμοῖς |
καὶ
πάλιν
ἠρώτα
περὶ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐγνωσμένα,
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς
καθείρξαντα
|
δεσμώτας |
φυλάττειν,
καὶ
εἰ
μὲν
ἑτέρως |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἧκον,
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
|
δεσμώτην |
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
τὴν |
| 16, 4, 53 |
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ
πάντων
|
δεσπότῃ |
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα
καιρὸν |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα
καὶ
|
δεσπότην |
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον, |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι
τὴν
|
δευτέραν |
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν
ἡμέραν |
| 16, 7, 56 |
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
|
δευτέραν |
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ |
| 16, 5, 54 |
ἔτος
τῆς
ἀρχῆς
ἐπ'
ὀλυμπιάδος
|
δευτέρας |
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς
ἑκατόν. |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
|
(Δευτέρας |
οὖν
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
ἀγῶσιν
οὔθ'
ὅτε
νεῶν
ἔδει
|
δεύτερος |
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί
δεῖ
λέγειν, |
| 16, 10, 59 |
περὶ
Ἡρώδην
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ
|
δευτέρου, |
τότε
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
τὸν |
| 16, 2, 51 |
παντὸς
ἐν
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
|
δεχομένου |
τὸν
ἄνδρα
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας |
| 16, 2, 51 |
μὴ
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ;
τί
|
δὴ |
κωλύει
καὶ
τὰς
ἡμετέρας
χάριτας |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
Ὁ
μὲν
|
δὴ |
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον, |
| 16, 5, 54 |
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
|
δὴ |
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε
|
δὴ |
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια
|
δήλη |
καὶ
παρ'
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν. |
| 16, 10, 59 |
καὶ
Συλλαίου
κατηγορεῖν
ἠξίου,
καὶ
|
δῆλοι |
πρὸ
τῆς
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους |
| 16, 2, 51 |
δέλτους
ὑπὲρ
τούτων
ἀναγινώσκειν,
ἃ
|
δῆλον |
μὲν
ὡς
μετὰ
πεῖραν
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ
τε
ὀνόματι
|
δηλωθέντων |
ἁπάντων
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας |
| 16, 6, 55 |
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς
|
δημαρχικῆς |
ἐξουσίας
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος |
| 16, 8, 57 |
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν
μὲν,
ὅτι
|
Δημήτριος |
ὁ
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
πρεσβείας,
ἃς
ἔπεμπον
οἱ
|
δῆμοι |
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν
εὐεργεσίας,
ἅπαντας |
| 16, 2, 51 |
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ
τὸν
|
δῆμον |
εἱστίασας
καὶ
τὰ
παρ'
ἐκείνου |
| 16, 2, 51 |
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
|
δῆμον |
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον. |
| 16, 6, 55 |
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
τὸν
|
δῆμον |
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
|
δῆμος |
ἢ
πόλις
ἢ
κοινὸν
ἔθνος |
| 16, 2, 51 |
Καῖσαρ
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς
|
δημοσίᾳ |
τιμὰς
καὶ
πολιτείαν
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος; |
| 16, 6, 55 |
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ
|
δημόσιον |
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα |
| 16, 5, 54 |
Καὶ
γὰρ
πλείους
λειτουργίας
καὶ
|
δημοσίων |
ἔργων
κατασκευὰς
καὶ
χρήματα
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
τῶν
|
δημοσίων |
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
ἐν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ
|
δήμου |
παντὸς
ἐν
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐμῷ
συμβουλίῳ
μετὰ
ὁρκωμοσίας
γνώμῃ
|
δήμου |
Ῥωμαίων
τοὺς
Ἰουδαίους
χρῆσθαι
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
διανομὰς
ποιούμενον
τῷ
Ῥωμαίων
|
δήμῳ, |
Καῖσαρ
δὲ
αὐτῷ
τοῦ
μετάλλου |
| 16, 6, 55 |
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
|
δήμῳ |
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι, |
| 16, 6, 55 |
ἀνθύπατος
ἔγραψεν
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
|
δήμῳ |
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
τῇ
Ἀσίᾳ |
| 16, 6, 55 |
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ
|
δήμῳ |
χαίρειν.
Τῶν
εἰς
τὸ
ἱερὸν |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν
|
δῆσαί |
τε
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
ἀπ' |
| 16, 11, 60 |
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
τὸν
Τίρωνα
|
δήσαντας |
ἔχειν
ἐν
φυλακῇ.
(Τούτου
γενηθέντος |
| 16, 11, 60 |
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ
|
δι' |
ἀμφότερα
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς
καὶ |
| 16, 10, 59 |
δρασμῷ
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
τοῦτο
|
δι' |
ἀνάγκην
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς
ὄντος |
| 16, 10, 59 |
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν
τύπον
καὶ
|
δι' |
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
τὸ
γραμματίδιον.
Ὁ |
| 16, 6, 55 |
ὅσοι
ποτ'
οὖν
εἰσίν,
οἳ>
|
δι' |
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά
τε |
| 16, 5, 54 |
πρεσβείας,
ἃς
ἔπεμπον
οἱ
δῆμοι
|
δι' |
ἃς
ἐπεπόνθεισαν
εὐεργεσίας,
ἅπαντας
ἐξεδέξατο |
| 16, 4, 53 |
αἰτίαν
γενέσθαι
τοῖς
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
|
δι' |
ἃς
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας. |
| 16, 3, 52 |
δυνήσεται
τιμωρῆσαι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
|
δι' |
αὐτὴν
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
δέ
τι |
| 16, 11, 60 |
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ
μὴ
|
δι' |
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
οὖν |
| 16, 10, 59 |
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
|
δι' |
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς
|
δι' |
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
λοιπὸν |
| 16, 3, 52 |
αὐτοῦ
μόνου
οἱ
λόγοι
φυλαττομένου
|
δι' |
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν, |
| 16, 11, 60 |
μείζονος
ὄντος,
εἰ
καὶ
πάντα
|
δι' |
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
ἐκεῖνον
οἱ |
| 16, 11, 60 |
ὡς
εἴη
τις
συνθήκη
ἐπιθέσθαι
|
δι' |
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα,
προσελθεῖν |
| 16, 3, 52 |
τὸν
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ
|
δι' |
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα |
| 16, 11, 60 |
παίδων
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ
γραφέντα
|
δι' |
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς |
| 16, 10, 59 |
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν
μὴ
|
δι' |
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
δὲ
ἔλαβεν. |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
ἐπανέχοιεν,
ὡς
|
δι' |
ἐκείνου
πρός
τε
Καίσαρα
ἀφιξόμενοι |
| 16, 9, 58 |
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος
δὲ
συνέθεντο
|
δι' |
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά |
| 16, 11, 60 |
περιὸν
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
|
δι' |
ἐκείνων
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον |
| 16, 7, 56 |
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος
μὲν
|
δι' |
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ
|
δι' |
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι
|
δι' |
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
δ'
ἀλήθειαν |
| 16, 6, 55 |
παρεσχημένων,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
|
δι' |
ἐπηρείας
ἐχόντων
τῶν
Ἑλλήνων
αὐτούς, |
| 16, 11, 60 |
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ
|
δι' |
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν
ἢ |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν,
|
δι' |
ἣν
οὐδὲν
οὐδ'
ἐξ
ἐφόδου |
| 16, 5, 54 |
ἔκτισεν
ἀπιόντων
κατὰ
βορρᾶν
ἄνεμον,
|
δι' |
ἧς
καὶ
τὴν
πέριξ
χώραν |
| 16, 11, 60 |
ὅσα
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
|
δι' |
ἡσυχίας
ἦν,
αὐτὸς
ὑπ'
ἐλευθεριότητος |
| 16, 2, 51 |
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ
ἔστιν
ἐπίφθονα.
|
Δι' |
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
μετὰ
πάντων |
| 16, 2, 51 |
τὸ
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων
γένος
|
δι' |
ὑμᾶς
ἔχει,
τούτῳ
μετροῦμεν
τῷ |
| 16, 2, 51 |
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν
|
δι' |
ὑμᾶς
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς |
| 16, 2, 51 |
τὸ
μὴ
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
|
δι' |
ὑμῶν
αἰτοῦνται
τῶν
δεδωκότων,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
|
δι' |
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν |
| 16, 7, 56 |
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
|
Δι' |
ὧν
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα
τὰ |
| 16, 2, 51 |
τινὸς
καὶ
τούτων
ἀξιοῦντες
εἶναι
|
δι' |
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν |
| 16, 5, 54 |
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
|
Διὰ |
δὴ
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
ἣν
εἶχε
|
διὰ |
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
μεῖζον
ἀφῄρητο |
| 16, 8, 57 |
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ
|
διὰ |
κάλλος
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων |
| 16, 2, 51 |
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
τὰ
ἄλλα
|
διὰ |
μέγεθος
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον |
| 16, 4, 53 |
αὑτῷ
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ
|
διὰ |
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν. |
| 16, 2, 51 |
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
|
Διὰ |
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη
|
διὰ |
μίσους
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς
εἰ |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
|
διὰ |
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
τὸ
πλῆθος |
| 16, 2, 51 |
εἰδὼς
στρατείαν
προηγούμενον.
Καὶ
πλεύσας
|
διὰ |
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
προσέσχεν,
περὶ |
| 16, 7, 56 |
παρ'
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι
|
διὰ |
σπουδῆς
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς
μῖσος |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι
|
διὰ |
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ
τὴν
Γλαφύραν |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ
χρέος
ὃ
|
διὰ |
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
τάλαντα |
| 16, 3, 52 |
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς
ὤνατο
|
διὰ |
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
τοὺς
πολέμους
οἱ
πολλοὶ
|
διὰ |
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν |
| 16, 9, 58 |
εἴ
τι
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
|
διά |
τε
τῶν
φίλων
καὶ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
|
διὰ |
τὴν
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
οὐ
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
|
διὰ |
τὴν
ἀσέβειαν
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς |
| 16, 9, 58 |
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
|
διὰ |
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
Φασαήλῳ
τε
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
|
διὰ |
τὴν
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν |
| 16, 11, 60 |
τινὲς
εἰς
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
|
διὰ |
τὴν
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
|
διὰ |
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ |
| 16, 2, 51 |
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
|
διὰ |
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
καὶ
πάντα
τρόπον
ἐνέχειν
|
διὰ |
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
|
διὰ |
τὴν
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
τὸν |
| 16, 9, 58 |
τεταπεινωμένου
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
|
διὰ |
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται |
| 16, 5, 54 |
ὄντα
καὶ
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
|
διὰ |
τὴν
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
|
διὰ |
τὴν
τιμήν.
Ὡς
δ'
αὐτοῖς |
| 16, 7, 56 |
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
|
διὰ |
τῆς
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος |
| 16, 10, 59 |
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
|
διὰ |
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον
|
διὰ |
τὸ
γένος,
ἀλλ'
ἤδη
καὶ |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
|
διὰ |
τὸ
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν |
| 16, 4, 53 |
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
|
διὰ |
τὸ
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας |
| 16, 9, 58 |
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
|
διὰ |
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν |
| 16, 10, 59 |
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
|
διὰ |
τὸ
συμφέρειν
αὐτοῖς
τε
ἐκείνοις |
| 16, 7, 56 |
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
|
διὰ |
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
λόγον |
| 16, 7, 56 |
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
|
διὰ |
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν |
| 16, 2, 51 |
κἂν
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας
|
διὰ |
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι
τῷ
πατρὶ
|
διὰ |
τὸν
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν,
εἰ
παραιτήσεται
|
διὰ |
τοῦ
φράσαι
τῆς
βασάνου
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
|
διὰ |
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
|
διὰ |
τοῦτο
σὺν
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην |
| 16, 8, 57 |
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα
δὲ
καὶ
|
διὰ |
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
τὸ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
ὃ
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
|
διὰ |
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος |
| 16, 8, 57 |
υἱὸν
ἢ
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
|
διὰ |
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ
ψυχὴ |
| 16, 2, 51 |
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα
|
διὰ |
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν |
| 16, 8, 57 |
ἀναίτιον
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
|
διαβαλεῖν, |
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων |
| 16, 7, 56 |
ἀσεβείας
ἦν
καὶ
νοῆσαι
καὶ
|
διαβαλεῖν; |
Ἔρρε
κάκιστος
εἰς
εὐεργέτην
καὶ |
| 16, 4, 53 |
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου
|
διαβάλλειν |
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 8, 57 |
εἰ
φθάσας
ἕτερος
τὸν
ἕτερον
|
διαβάλοι, |
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν, |
| 16, 10, 59 |
ἔφη,
καὶ
σοὶ
κίνδυνος
ἀπωλείας
|
διαβεβλημένῃ |
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα |
| 16, 3, 52 |
πολὺ
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς
|
διαβεβλημένοις. |
Ἦσαν
οὖν
οὐ
παρ'
αὐτοῦ |
| 16, 8, 57 |
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
|
διαβολαὶ |
παρὰ
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 7, 56 |
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ
πρότερον
ἐν
|
διαβολαῖς |
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
μὲν
ἄνθρωπον |
| 16, 7, 56 |
μίση
πρὸς
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
|
διαβολαῖς. |
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ
κατὰ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
πατρός,
ἤδη
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
|
διαβολαῖς, |
εὐμεταχειρίστου
δ'
ὄντος
εἰς
ὅπερ |
| 16, 3, 52 |
ἀχθόμενος
γὰρ
ὁ
βασιλεὺς
ταῖς
|
διαβολαῖς |
καὶ
ταπεινῶσαι
βουλόμενος
τοὺς
ἐκ |
| 16, 1, 50 |
ἀδελφῇ
καὶ
τοῖς
Μαριάμμην
ταῖς
|
διαβολαῖς |
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων |
| 16, 9, 58 |
αὖθις
Ἀρέτας.
Τοῦτον
γὰρ
ἐπεχείρει
|
διαβολαῖς |
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν, |
| 16, 3, 52 |
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο
ταῖς
|
διαβολαῖς, |
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ
μειράκια
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀκούειν
μόνον
τὰς
κατ'
αὐτῶν
|
διαβολάς, |
ἀλλ'
ἤδη
διὰ
μίσους
οἰκείου |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
|
διαβολὰς |
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
ἀπελύοντό
τινες
τὰς
τοῦ
νεανίσκου
|
διαβολὰς |
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τε
τοὺς
φίλους
μετέφερεν
τὰς
|
διαβολάς, |
ἐκείνων
εἶναι
λέγων
νέον
ὄντα |
| 16, 8, 57 |
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
τὸ
πρὸς
τὰς
|
διαβολὰς |
ἕτοιμον,
οὐχ
ἥκιστα
δὲ
εἰ |
| 16, 4, 53 |
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς
δὲ
|
διαβολὰς |
πῶς
ἂν
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἐξ
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
|
διαβολάς. |
Τέλος
δὲ
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
οὕτως
ἡ
|
διαβολὴ |
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ
νῦν |
| 16, 7, 56 |
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ
τὴν
|
διαβολήν. |
Αἵ
τε
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες |
| 16, 1, 50 |
δέους
εἰς
τὴν
κατ'
ἐκείνων
|
διαβολὴν |
μετέφερον
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ'
ἡδονὰς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
πόρρω
τῆς
ἐπ'
αὐτοῖς
|
διαβολῆς |
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν |
| 16, 4, 53 |
ὅπη
καὶ
μὴ
γενόμενον
ἐκ
|
διαβολῆς |
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν |
| 16, 4, 53 |
πρότερον
πιστεύων
τῷ
μεγέθει
τῆς
|
διαβολῆς |
ἔτι
μᾶλλον
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸ
σὺν
αἰσχύνῃ
τῆς
|
διαβολῆς |
ἐψευσμένον
οὐ
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ |
| 16, 10, 59 |
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς
κατ'
αὐτῶν
|
διαβολῆς |
καὶ
πᾶσιν,
ὡς
εἰπεῖν,
ἄθλου |
| 16, 4, 53 |
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ
ἄπιστον
τῆς
|
διαβολῆς |
καὶ
τὸ
περὶ
τοὺς
νεανίσκους |
| 16, 1, 50 |
τῷ
τότε
πάσης
ὑποψίας
καὶ
|
διαβολῆς |
μείζονι
χρώμενος
ὁ
βασιλεὺς
τῇ |
| 16, 10, 59 |
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
ἐκ
|
διαβολῆς |
πικρότερον
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ
Φερώρου
|
διαβολῶν |
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
ἔσθ' |
| 16, 11, 60 |
καὶ
βασιλικῆς
οἰήσεως,
ὅτι
καὶ
|
διαβολῶν |
ἠνείχοντο
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
ἦν
τῶν
|
διαβολῶν |
καὶ
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας. |
| 16, 7, 56 |
αἱ
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ
|
διαγελῶσαι |
τὴν
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
δὲ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ὁ
λόγος
|
διαδοθεὶς |
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
Τὸ |
| 16, 3, 52 |
μόνοις
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ
|
διαδοχὴ |
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν
παίδων
|
διάδοχον |
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
διανέμειν
μέρος |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
|
διάδοχον. |
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τὰ
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
|
διαζῆν. |
Τοῦτο
μὲν
οὖν
οὐκ
ἂν |
| 16, 6, 55 |
ὑπετάξαμεν
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
|
διαθέσεως, |
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ
ἡμῶν
ἄνωθεν |
| 16, 2, 51 |
κατησπάζετο
καὶ
τῆς
εἰς
αὐτὸν
|
διαθέσεως |
ὡμολόγει
χάριν.
Ὁ
δὲ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀληθείας
τὴν
πρὸς
ἡμᾶς
|
διάθεσιν |
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
τὴν
τοῦ
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς
|
διάθεσιν |
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
τε
τὴν
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
|
διάθεσιν |
κἀκ
τοῦ
πρὸς
τὴν
ἐκείνης |
| 16, 1, 50 |
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
τὴν
αὐτὴν
|
δίαιταν |
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν
δουλεύειν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν
ἀπόλαυσιν
|
διαίτης |
καὶ
πολυτελείας
ἐξαλλάττων
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
οὐ
δυνάμενος,
εἶπεν,
ὦ
βασιλεῦ,
|
διακαρτερεῖν |
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
τολμηρὰν |
| 16, 10, 59 |
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ
|
διακαρτερήσαντες |
πολὺν
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι |
| 16, 11, 60 |
παιδὸς
αὐτοῦ
καὶ
τοῦ
κουρέως.
|
Διακαρτεροῦντός |
τε
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ |
| 16, 9, 58 |
νομάς
τε
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
|
διακατεῖχον |
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
|
διακείμενον, |
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας |
| 16, 3, 52 |
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος
δὲ
καὶ
|
διακείμενος |
τὸν
τρόπον
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει |
| 16, 11, 60 |
τῶν
λόγων,
ἐπειδὴ
καὶ
τοὺς
|
διακειμένους |
στρατιώτας
καὶ
τοὺς
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
|
διακεῖσθαι. |
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
|
διακοσίων |
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
γνώμης
ὅ
τι
χρὴ
|
διαλαμβάνειν. |
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
|
Διαλιπὼν |
δὲ
δύο
μῆνας
ἢ
τρεῖς |
| 16, 11, 60 |
περιχαρὴς
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς
|
διαλλαγαῖς |
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
δὲ
καὶ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς
|
διαλλαγαῖς. |
Ἐν
δὲ
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις |
| 16, 4, 53 |
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς
τῶν
παίδων
|
διαλλαγαῖς |
καὶ
τῷ
τὸν
Ἀλέξανδρον,
ὃς |
| 16, 10, 59 |
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
|
διαλλαγὰς |
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγεν
αὐτῷ
πολλὰ
πρὸς
τὰς
|
διαλλαγὰς |
τὰς
πρὸς
τὸν
πατέρα
γεγενῆσθαι. |
| 16, 11, 60 |
τὸ
συνέδριον,
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ
|
διαλλαγῶν |
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν
Ἀρχέλαος
|
διαλλάξας |
οὕτως
εἰς
Καππαδοκίαν
ἀπῄει,
κεχαρισμένος |
| 16, 8, 57 |
ἔχοντος
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
|
διαλλάξοντος |
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ
δὲ
|
διαλλάττεσθαι |
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
ἐκ
διαβολῆς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
|
διαλλάττεσθαι |
τοῖς
παισίν.
Οὐ
γὰρ
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει
|
διαλύειν |
τὰς
αἰτίας
καί,
πάτερ,
εἶπεν, |
| 16, 8, 57 |
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
|
διαλύειν |
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε
ἔλαττον |
| 16, 8, 57 |
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
γάμον
|
διαλύσειν |
ἔφη
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
μᾶλλον
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
|
διαμείναντι |
πρὸς
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος |
| 16, 2, 51 |
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
|
διαμειψάμενοι |
τήν
τε
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν |
| 16, 4, 53 |
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
|
διανέμειν |
μέρος
ἑκάστῳ
τῆς
τιμῆς
εἰς |
| 16, 4, 53 |
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας
τε
καὶ
|
διανομὰς |
ποιούμενον
τῷ
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ |
| 16, 9, 58 |
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις
ἑπτὰ
σταθμοὺς
|
διανύσας, |
καὶ
γενόμενος
ἐπὶ
τοῦ
φρουρίου |
| 16, 3, 52 |
τὸν
παρὰ
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
|
διαπειλουμένων, |
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
|
διαπειλοῦσιν, |
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
|
διαπέμπειν |
ἔφη
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις |
| 16, 10, 59 |
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
|
διαπέμψειν. |
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον |
| 16, 8, 57 |
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
|
διαπεπραγμένον, |
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν |
| 16, 11, 60 |
μελλήσαντα
τὸ
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ
|
διαπράξασθαι, |
φονώσης
καὶ
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
ἀπὸ |
| 16, 11, 60 |
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον
|
διαπράττεσθαι. |
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον |
| 16, 11, 60 |
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα
|
διαπραττομένων |
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 10, 59 |
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν
χώραν
|
διαρπάσας. |
Πρὸς
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
|
διάσημος |
ἦν.
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
μὴ |
| 16, 5, 54 |
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ
μέγιστα
καὶ
|
διασημότατα |
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι,
λόγον
ὡς
ἀπολωλὼς
εἴη
|
διασπείροντες |
οἱ
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς |
| 16, 10, 59 |
αὑτὸν
δῆσαί
τε
κελεύει
καὶ
|
διαστήσαντας |
ἀπ'
ἀλλήλων
ὅσα
κακῶς
ἐποίησαν |
| 16, 6, 55 |
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
|
διασώζειν |
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι |
| 16, 6, 55 |
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
τοῦτο
τὸ
|
διάταγμα |
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ |
| 16, 5, 54 |
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας
|
διατεθειμένον |
τιμιώτερον
ἐποίει
χρημάτων
προσόδους
καταστήσας |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
εὐπρεπῆ
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
|
Διατελεῖ |
δὲ
καὶ
τἆλλα
τοῦτον
τὸν |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
|
διατελεῖν |
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
|
διατελεῖν |
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς |
| 16, 7, 56 |
τῶν
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
|
διατετέλεκεν |
τῇ
γραφῇ
τὰ
μὲν
πεπραγμένα |
| 16, 1, 50 |
τοὺς
παῖδας
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
|
διατρίβοντας. |
Καῖσαρ
δὲ
τά
τε
ἄλλα |
| 16, 10, 59 |
αὖθις
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις
|
διαφεύγοντες |
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους |
| 16, 10, 59 |
ἐμήνυον
καὶ
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
|
διαφθαρέντων |
πάντων
ἐμφανῆ
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν |
| 16, 8, 57 |
Καί
τις
ἀγγέλλει
τῷ
βασιλεῖ
|
διαφθαρῆναι |
τούτους
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
παιδὸς |
| 16, 9, 58 |
πονηρὸν
δοῦλον
Ὀβόδαν
τε
φαρμάκοις
|
διαφθεῖραι |
καὶ
ζῶντος
ἔτι
κρατεῖν
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
νέον
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
|
διαφθεῖραι, |
τόν
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον |
| 16, 2, 51 |
ἃ
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν
ἐπώνυμα
|
διαφθείροντες |
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη
δ' |
| 16, 4, 53 |
τις
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
|
διαφθορὰν |
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα
κατὰ
σοῦ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν
τῇ
|
διαφορᾷ |
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον, |
| 16, 8, 57 |
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας
Τίτιον
ἐκ
|
διαφορᾶς |
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα
διήλλαξεν
Ἡρώδης |
| 16, 6, 55 |
ἔσθ'
ὅπη
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
|
διαφορᾶς. |
Τὸ
δίκαιον
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
τι
καὶ
τὰς
|
διαφορὰς |
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας, |
| 16, 5, 54 |
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
τε
|
διάφορον |
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν
Κύπρον. |
| 16, 5, 54 |
πάσης
μετριότητος
ἀλλότριον.
Ἔνθεν
καὶ
|
διάφορόν |
τινα
καὶ
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
σὲ
πεῖσαι
καὶ
τὸν
κίνδυνον
|
διαφυγεῖν, |
εἰ
δ'
οὕτως
ἡ
διαβολὴ |
| 16, 3, 52 |
τῶν
περὶ
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
|
διαφυγεῖν |
ἐν
τῷ
μηδὲ
τὰ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
εἰ
νῦν
|
διαφύγοιεν, |
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπείων
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν
|
διαφυλάττειν, |
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν |
| 16, 2, 51 |
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ
|
διαφυλάττουσιν. |
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν, |
| 16, 4, 53 |
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
|
διαχειρισάμενοι |
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
οἷς |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς
|
διδάξας |
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς |
| 16, 10, 59 |
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη
καὶ
μάλιστα
|
διδάξειν, |
ὅτι
μηδὲν
ἢ
τὰ
πλεῖστά |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
|
διδόναι, |
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
παρ'
ἐκείνου |
| 16, 2, 51 |
αὐτὰς
παρὰ
τούτων,
οἷς
μόνοις
|
διδόναι |
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι
δ'
ὑπ'
οὐδενὸς |
| 16, 2, 51 |
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας
τε
ἀναγκαζόμενοι
|
διδόναι |
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν
εὐθυνόντων
ἐν |
| 16, 10, 59 |
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
Καίσαρα,
|
διδόναι |
τὰς
ἐπιστολὰς
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους |
| 16, 5, 54 |
ὧν
ᾤετο
παρέχων
ἐν
τῷ
|
διδόναι |
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων |
| 16, 4, 53 |
κύριον
εἶναι
κρατεῖν
τε
καὶ
|
διδόναι |
τῷ
κατ'
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
πολλὰ
|
διδοὺς |
τοῖς
περὶ
τὴν
αὐλήν,
πολλὰ |
| 16, 7, 56 |
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
|
δίδωσιν, |
αὐτὸς
δὲ
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος |
| 16, 10, 59 |
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά
τε
|
δίδωσιν |
αὐτῷ
καὶ
πλείω
παρ'
ἐκείνου |
| 16, 10, 59 |
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
|
δίδωσιν |
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας |
| 16, 10, 59 |
τὸν
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
|
δίδωσιν |
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ὅ
τε
Φερώρας
ἤδη
|
διέβαλλεν |
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ
μᾶλλον
αἱ |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν.
Ἐν
τούτοις
καὶ
Πτολεμαῖος
|
διεβέβλητο |
καὶ
Σαπίννιος
οἱ
πιστότατοι
τῷ |
| 16, 2, 51 |
πλεῖν
ὁ
βασιλεὺς
ἐπ'
οἴκου
|
διέγνω |
καὶ
τὸν
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
ἀνήχθη, |
| 16, 10, 59 |
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω
|
διέθηκε |
τὸν
βασιλέα
περιάγων
ἀεὶ
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ
|
διειλεγμένος, |
ἐνίοις
δ'
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη |
| 16, 4, 53 |
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
πατέρα
|
διεκίνησαν |
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀλλὰ
τί
δεῖ
καὶ
λέγειν,
|
διεκίνησεν |
αὐτὸν
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
|
διεκώλυσεν |
δὲ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα |
| 16, 2, 51 |
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν
προκειμένων
|
διελάμβανον, |
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο. |
| 16, 9, 58 |
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
δὲ
|
διελέγετο |
περὶ
τούτων
τοῖς
Καίσαρος
ἡγεμόσιν |
| 16, 7, 56 |
δ'
ὅτι
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
|
διελέγετο. |
Σαλώμη
δὲ
καὶ
χεῖρον
ἢ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
|
διελέγετο, |
τὴν
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην |
| 16, 10, 59 |
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
τε
|
διελεγχθεὶς |
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
ἀπέθανεν.
(Τοὺς |
| 16, 11, 60 |
παιδὶ
καὶ
τῷ
πρὸ
ἐκείνου
|
διελέγχοντι |
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων
αὐτῶν
ἐποιήσατο. |
| 16, 7, 56 |
τῶν
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
|
Διέλειπεν |
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα |
| 16, 3, 52 |
ἐπανῆλθεν
Ἡρώδης
καὶ
τῷ
πλήθει
|
διελέξατο, |
καθὼς
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ
Νικολάου
|
διελθόντος |
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις. |
| 16, 7, 56 |
Φασαήλου
δίδωσιν,
αὐτὸς
δὲ
χρόνου
|
διελθόντος |
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν.
|
(Διελθούσης |
δὲ
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν |
| 16, 7, 56 |
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
|
Διελθουσῶν |
δὲ
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον |
| 16, 2, 51 |
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
|
διέλυε |
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ
προσεστὼς |
| 16, 2, 51 |
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν,
|
διέλυσεν |
δὲ
Χίοις
τὰ
πρὸς
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
ἐγίνετο
καὶ
|
διεξῆλθεν |
ὁμοῦ
συγγενεῖς
καὶ
φίλους
ἴσα |
| 16, 11, 60 |
ἦν
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
|
Διέξιμεν |
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι. |
| 16, 4, 53 |
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
|
διεξιὼν |
ὅσα
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
|
Διέπεμπεν |
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς |
| 16, 5, 54 |
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
|
διεπέμπετο |
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
|
διέπεμψεν. |
ὑποψία
τε
καὶ
μίση
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
|
διέπλευσαν |
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ
μὲν
οὖν |
| 16, 2, 51 |
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν
καὶ
|
διεπράττετο |
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς
δεομένους.
ὄντος |
| 16, 9, 58 |
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
τὰ
πεπραγμένα
|
διεσάφουν |
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον |
| 16, 5, 54 |
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ
|
διεστὸς |
τῆς
ἐν
τῇ
φύσει
προαιρέσεως. |
| 16, 8, 57 |
τῶν
οὐκ
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
|
διετέλει. |
Πέρας
τε
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδου
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
|
διετέλουν. |
Ἐκεῖνος
δὲ
διελέγετο
περὶ
τούτων |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ
|
διετίθεντο, |
καὶ
τὴν
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας |
| 16, 9, 58 |
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ
χρήματα
|
διευλύτουν, |
νομάς
τε
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι |
| 16, 7, 56 |
δύο
μὲν
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
|
διεφθάρησαν |
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
ἐν
τέλει
|
διέφθειρεν |
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας |
| 16, 9, 58 |
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
|
διέφυγον |
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ
χρήματα
διευλύτουν, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν
μητέρα
|
διηγεῖτο |
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον,
ὅτι
παρωθούμενος |
| 16, 2, 51 |
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
|
διηγήσατο. |
Τό
τε
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
|
διηγούμενος |
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
|
διηλλαγμένον |
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
περὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
|
διηλλαγμένος |
ἐπί
τε
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν
|
διήλλαξεν, |
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
τὰ
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα
|
διήλλαξεν |
Ἡρώδης
καὶ
πάλιν
εἰς
Ἰουδαίαν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
καταγωγαῖς
καὶ
τραπέζαις
καὶ
|
διηνεκέσιν |
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως
ἐν
μὲν |
| 16, 1, 50 |
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
|
διηνεκῆ |
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
Διὰ
δὴ
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
|
διηνεκὴς |
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη. |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ
|
διηρπάσθαι |
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ
|
δίκαια |
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
μὲν
ἐδέοντο |
| 16, 2, 51 |
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ
|
δίκαια |
μόνον
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ' |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
|
δίκαια |
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
μὴ
|
δίκαια |
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον |
| 16, 2, 51 |
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
|
δίκαια. |
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε |
| 16, 10, 59 |
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ
|
δικαίαν |
τῶν
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις
|
δικαιοδοτοῦντί |
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
Καίσαρα |
| 16, 7, 56 |
μειζόνως
εὐεργετῶν
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
|
δίκαιοι. |
(Τοιαῦτα
μὲν
οὖν
ὁ
βασιλεύς. |
| 16, 2, 51 |
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
|
δικαιολογουμένων, |
Νικόλαον
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ |
| 16, 5, 54 |
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
τὸ
|
δίκαιον |
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι. |
| 16, 6, 55 |
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
|
δίκαιον |
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
|
δίκαιον |
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη, |
| 16, 11, 60 |
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
τὸ
μὲν
|
δίκαιον |
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους, |
| 16, 3, 52 |
ἤδη
πρὸς
τοὺς
φίλους
οὐ
|
δίκαιον |
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως |
| 16, 10, 59 |
γέγονεν,
ὡς
σὺ
ἀκήκοας
καὶ
|
δίκαιον |
ἦν
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν. |
| 16, 4, 53 |
πῶς
δ'
οἷόν
τε
καὶ
|
δίκαιον |
ἣν
αὐτὸς
ἐκτήσατο
πολλοῖς
πόνοις |
| 16, 2, 51 |
ἣν
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
|
δίκαιον |
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παισίν.
Οὐ
γὰρ
εἶναι
|
δίκαιον |
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
πάντα
καὶ
τῇ
συνήθει
|
δικαιοσύνῃ |
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς
καὶ
|
δικαιότερον |
εἶναι
λαβεῖν
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα |
| 16, 8, 57 |
χαλεπότητος
καὶ
λαβὼν
ἐκ
τοῦ
|
δικαίου |
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
κόρην
μὴ
τυχὼν
Φερώρα
|
δικαίου |
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν,
αὐτὸς
δὲ |
| 16, 11, 60 |
παίδων,
κτείνειν
δ'
οὐκ
οἴεσθαι
|
δικαιοῦν |
αὐτὸς
παῖδας
ἔχων
καὶ
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
παραδίδοσθαι
τοῖς
Ἰουδαίοις,
ᾧ
|
δικαίῳ |
ἀποσπῶνται
οἱ
ἱερόσυλοι.
Ἔγραψα
δὲ |
| 16, 9, 58 |
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν
|
δικαίων |
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια |
| 16, 2, 51 |
τὸν
λόγον.
ἵνα
μέντοι
καὶ
|
δικαίως |
ἁπάντων
αὐτῶν
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν, |
| 16, 8, 57 |
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ
τὸ
|
δικαίως |
αὐτοὶ
παθεῖν
ἐφ'
οἷς
ἄλλους |
| 16, 7, 56 |
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
|
δικαίως |
ἐγίνετο
συνέβη
τε
παρ'
αὐτοῖς |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ
|
δικαίως |
ἐκτίθεμεν
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν |
| 16, 7, 56 |
τῇ
γραφῇ
τὰ
μὲν
πεπραγμένα
|
δικαίως |
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ |
| 16, 10, 59 |
ὁ
μὲν
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς
|
δίκας |
καὶ
τὰ
χρέα
τοῖς
δεδανεικόσιν |
| 16, 2, 51 |
μήτε
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι
|
δίκας |
τε
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
|
δικαστὰς |
μὲν
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς |
| 16, 2, 51 |
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς
ἄγοντες
ἐπὶ
|
δικαστήρια |
καὶ
πραγματείας
ἄλλας,
οὐ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς
ἐν
|
δικαστηρίῳ |
περὶ
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ' |
| 16, 1, 50 |
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
|
δίκην |
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα |
| 16, 6, 55 |
παραβῇ
τι
τῶν
προειρημένων,
δώσει
|
δίκην |
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
τῷ |
| 16, 3, 52 |
ἡ
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται.
|
Διὸ |
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
τὸν |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
πρὸς
τὸν
καιρὸν
ἱσταμένου.
|
Διὸ |
καὶ
πάνθ'
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς,
εὔνους
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται.
|
Διὸ |
καὶ
ταῦτα
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα
|
διοικήσας, |
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ
τῇ
|
διοικήσει |
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς
παραλείποιτο |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
δὲ
τῇ
|
διοικήσει |
τῶν
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
ὁ |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
|
διοίκησιν |
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν |
| 16, 3, 52 |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
|
διοίκησιν |
τῶν
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν
αὐτῷ
|
διοικητὴς |
τῶν
τῆς
βασιλείας
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ |
| 16, 9, 58 |
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
|
διοικῶν |
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
γενόμενα.
|
Διόπερ |
ἐπὶ
τῷ
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι |
| 16, 5, 54 |
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
|
Διόπερ |
οὐκ
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι |
| 16, 7, 56 |
ἤκουεν
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
|
διορθοῦν, |
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ |
| 16, 6, 55 |
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ
ταῦτα
|
διορθώσασθαι |
τοῖς
ἐκεῖ
Ἰουδαίοις
κελεύω.
(Γάιος |
| 16, 10, 59 |
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
|
Διόφαντον |
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν |
| 16, 10, 59 |
τὸ
γραμματίδιον.
Ὁ
γάρ
τοι
|
Διόφαντος |
ἐδόκει
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν |
| 16, 9, 58 |
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
|
δισχιλίοις |
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
ἔλεγεν, |
| 16, 2, 51 |
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
|
δισχιλίοις |
ὁπλίταις
βοηθήσας
οὔτ'
ἐν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς
ἑκατὸν
ἀναφέρων
|
δισχιλίους |
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας
ἔλεγεν. |
| 16, 10, 59 |
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ
|
δισχιλίους |
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ
μηδ' |
| 16, 7, 56 |
τὴν
φύσιν,
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
|
διῴκει |
τὰ
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων
|
διώκων |
προλάβοι.
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι
λέγειν |
| 16, 2, 51 |
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
πολλὰ
|
δόγματα |
τῆς
συγκλήτου
καὶ
τὰς
ἐν |
| 16, 2, 51 |
παρ'
οὗ
καὶ
μὴ
πρότερον
|
δοθείσας |
ἦν
ἐλπίσαι
τὴν
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 10, 59 |
Συνεστώτων
οὖν
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ
|
δοθείσης |
ἡμέρας
ὁ
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ |
| 16, 6, 55 |
ὑπὸ
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
|
δοθεῖσιν |
τὴν
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς |
| 16, 6, 55 |
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα
τὸ
|
δοθέν |
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
προσέφερεν,
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην
|
δοθῆναι |
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
λόγχας
αὐτοῖς
|
δοίη |
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν |
| 16, 11, 60 |
εἴη
σοι
τὸ
ἀτύχημα.
Ταῦτα
|
δοκεῖ |
καὶ
ἐν
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι
|
δοκεῖ |
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις |
| 16, 5, 54 |
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
|
δοκεῖ. |
Τὰ
δὲ
μέγιστα
καὶ
διασημότατα |
| 16, 5, 54 |
φιλότιμον.
Αἰτία
μὲν
αὕτη
μοι
|
δοκεῖ |
τῆς
Ἡρώδου
περὶ
μὲν
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ
πατρὸς
ἐπιβούλους
|
δοκεῖν. |
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
ὕποπτον
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τιμὴν
καὶ
τὸ
πρῶτον
εἶναι
|
δοκεῖν |
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
κατὰ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη
πάντα
|
δοκεῖν |
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν |
| 16, 1, 50 |
θάνατον,
ὡς
μηδὲ
ὅσιον
εἶναι
|
δοκεῖν |
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι
τῷ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
ἔχειν
τε
καὶ
μὴ
|
δοκεῖν, |
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά |
| 16, 11, 60 |
ὥστε
καὶ
μηκέτι
ἄλλο
τι
|
δοκεῖν |
ἢ
καταδεδικάσθαι
τὴν
ἐπὶ
θανάτῳ |
| 16, 2, 51 |
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ
|
δοκεῖν, |
ἣν
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει |
| 16, 5, 54 |
δυσπαράκλητον
τοῦ
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη
|
δοκεῖν |
καὶ
πάσης
μετριότητος
ἀλλότριον.
Ἔνθεν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἐκ
τοῦ
|
δοκεῖν |
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
φίλος
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
|
δοκεῖν |
κατὰ
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων
|
δοκεῖν |
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
λαβὼν
ἐκ
τοῦ
δικαίου
|
δοκεῖν |
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
πρὸς
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα
|
δοκεῖν |
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ
δίκαια
|
δοκεῖν. |
ὥστ'
εἰ
μὲν
ἐδέοντο
καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὴν
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
|
δοκεῖς |
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος;
τί
δέ |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή
τισιν
|
δοκῇ, |
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ
τὸ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
εἰ
μὲν
ἑτέρως
σοι
|
δοκοίη |
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ |
| 16, 7, 56 |
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
τὸ
|
δοκοῦν |
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς
τὰς |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τὸ
μὴ
τὸν
αἴτιον
|
δοκοῦντα |
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος |
| 16, 2, 51 |
ἅτε
καὶ
μεγίστην
πίστιν
εἰληφέναι
|
δοκοῦντος |
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας
τῆς
εἰς |
| 16, 4, 53 |
πόρρω
τῆς
ἐπ'
αὐτοῖς
διαβολῆς
|
δοκοῦσιν, |
αὐτό
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
|
δοκῶν |
ἢ
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν |
| 16, 11, 60 |
αὐτόν
τε
καὶ
τὸν
πατέρα.
|
Δόντος |
δὲ
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν |
| 16, 9, 58 |
γάμου,
τόπον
τε
ἐρυμνὸν
ἐκείνου
|
δόντος |
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ
μόνον |
| 16, 8, 57 |
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
ἦν
μὴ
|
δόξαι |
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν |
| 16, 3, 52 |
οἱ
λόγοι
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ
|
δόξαι |
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον |
| 16, 8, 57 |
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ
|
δόξαν |
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν |
| 16, 5, 54 |
τὸ
δίκαιον
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
|
δόξαν |
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ
|
δόξας |
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
αὐτὸν |
| 16, 5, 54 |
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ
|
δόξειεν |
εἰς
τὴν
ἀρχήν
τι
παρακινεῖν, |
| 16, 2, 51 |
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ
|
δόξειεν |
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
τῶν |
| 16, 4, 53 |
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
εἰ
|
δόξουσιν |
ἐκ
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
δύο
μὲν
αὐτῷ
τῶν
|
δορυφόρων |
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης, |
| 16, 11, 60 |
τῇ
φύσει
καὶ
τῇ
Καίσαρος
|
δόσει |
τὴν
ἐξουσίαν
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν |
| 16, 1, 50 |
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
|
δουλείαν |
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ |
| 16, 1, 50 |
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν
|
δουλεύειν |
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα
προσέταττον |
| 16, 7, 56 |
Ἐμπεπτώκει
μὲν
γὰρ
εἰς
ἔρωτα
|
δουλευούσης |
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο
δὲ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ
|
δούλῃ |
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι
|
δούλης |
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν
αὑτὸν
τῆς |
| 16, 4, 53 |
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
|
δοῦλον |
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν
οὖν |
| 16, 5, 54 |
ἢ
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
|
δοῦλον |
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
|
δοῦλον |
Ὀβόδαν
τε
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ
τὸ
μηκέτι
|
δούλους |
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
Τὰ
δ' |
| 16, 2, 51 |
κάλλος
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον
ἦν,
χρήματα
|
δοὺς |
ὅσα
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸ
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια
|
δρᾶν, |
ἀλλ'
εἰς
τὸ
τιμωρήσασθαι
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν
ὁτιοῦν
καὶ
|
δρᾶν |
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων
τῶν
λόγων |
| 16, 2, 51 |
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
|
δρᾶν |
κατ'
ἄλλων
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως |
| 16, 11, 60 |
εὔπορον
εἶναι
μόνον
μόνῳ
καὶ
|
δράσαντα |
παθεῖν
τι
τῶν
εἰκότων
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπείων
καὶ
|
δράσαντας |
καὶ
πεισομένους.
(Ταῦτα
μὲν
Ἡρώδης |
| 16, 11, 60 |
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
|
δρασμὸν |
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος
οὔτε
συσκευάσασθαι,
|
δρασμῷ |
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
τοῦτο
δι' |
| 16, 5, 54 |
μονομάχων
καὶ
θηρίων
ἵππων
τε
|
δρόμον |
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
δεδομένα
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
|
δυναίμεθ' |
ἂν
πολλὰ
δόγματα
τῆς
συγκλήτου |
| 16, 2, 51 |
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
|
δύναιτ' |
ἄν
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων |
| 16, 10, 59 |
αὐτὴν
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
|
δύναιτ' |
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ |
| 16, 9, 58 |
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
|
δύναιτο |
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
τε
τῶν |
| 16, 4, 53 |
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
|
δυνάμεθα, |
λόγον
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ |
| 16, 7, 56 |
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν,
|
δυνάμει |
δὲ
καὶ
κοινωνὸν
ἔχειν
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
καὶ
νῦν
ἤδη
παρεῖναι
|
δυνάμει |
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα
|
δυνάμενον |
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο |
| 16, 11, 60 |
λέγειν
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος
οὐ
|
δυνάμενος, |
εἶπεν,
ὦ
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
ἐπὶ |
| 16, 7, 56 |
κειμένων
πολὺ
πλειόνων
ἔτι
καὶ
|
δυναμένων |
εἰς
ἅπαν
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις, |
| 16, 8, 57 |
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν
|
δυναμένων |
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν |
| 16, 10, 59 |
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
|
δυναμένων. |
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ |
| 16, 10, 59 |
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς
τῶν
Ἀράβων
|
δυνάμεως |
καὶ
τῶν
περὶ
Ἡρώδην
πεσόντος |
| 16, 11, 60 |
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
|
δύναμιν, |
δι'
ἣν
οὐδὲν
οὐδ'
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
|
δύναμιν |
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα
τὰς |
| 16, 9, 58 |
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
|
δύναμιν |
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
τοῦ
Συλλαίου
λέγοντος |
| 16, 5, 54 |
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ
δαπάναις
ὑπὲρ
|
δύναμιν |
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
παρὰ
τούτων,
οἷς
μόνοις
διδόναι
|
δύναμις, |
ἀφαιρούμενοι
δ'
ὑπ'
οὐδενὸς
κρείττονος, |
| 16, 4, 53 |
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
|
Δύνασθαι |
δὲ
τὴν
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ |
| 16, 8, 57 |
τήν
τε
τιμὴν
καὶ
τὸ
|
δύνασθαι |
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν
ἀπορία
τοῦ
|
δύνασθαι |
λέγειν
καὶ
δάκρυα
καὶ
τέλος |
| 16, 1, 50 |
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο
|
δυναστευόντων |
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχελάου
Μήλα
τινός,
ὃς
ἦν
|
δυνάστης |
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τέλει
καὶ
βασιλέων
καὶ
|
δυναστῶν |
τοὺς
παρόντας
αὐτῷ
συνέδρους
ποιησαμένου |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον,
ἃ
|
δύναται |
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ
παίδων |
| 16, 4, 53 |
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
|
δύναται, |
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι |
| 16, 4, 53 |
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
|
δύναταί |
τις
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
τιμῆς
τὰ
πάντα
ἤδη
|
δύναται. |
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
ἔφη |
| 16, 10, 59 |
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων
διώκων
προλάβοι.
|
Δυνατὸν |
γὰρ
εἶναι
λέγειν
ὡς
ἀπὸ |
| 16, 5, 54 |
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
|
δυνατὸν |
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
|
δυνατόν |
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
τὴν |
| 16, 7, 56 |
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ
οὐκ
εἶναι
|
δυνατόν, |
οὐχ
ὑπομείνας,
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι |
| 16, 8, 57 |
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη
|
δυνατὸς |
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως
ἔχοντα |
| 16, 4, 53 |
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
|
δυνηθεῖεν. |
Οὕτως
ἄγριόν
τι
καὶ
μιαρὸν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς
|
δυνήσεται |
τιμωρῆσαι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
δι' |
| 16, 4, 53 |
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως
λέγεσθαι
|
δυνησόμενα. |
Κωλύσει
γὰρ
οὐδέν,
τῷ
βασιλεύοντι |
| 16, 11, 60 |
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ
|
δυνησόμενον |
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς
ἐπηρείας
αὐτῶν
|
δυνησομένους, |
τοῖς
δὲ
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
ἦσαν
Ἡρώδῃ
|
δύο |
κατ'
ἰσχὺν
καὶ
μέγεθος
τιμώμενοι |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Σολομῶνος
τὰ
σώματα.
καὶ
|
δύο |
μὲν
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν |
| 16, 7, 56 |
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ
|
δύο |
μῆνας
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται
πάλιν |
| 16, 11, 60 |
σκέψει
τί
τὸ
πραττόμενόν
ἐστιν;
|
Δύο |
νεανίσκους
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους |
| 16, 11, 60 |
τῷ
νόμῳ.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
|
δύο |
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων |
| 16, 2, 51 |
Εἰ
δέ
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
|
δύο |
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὸ
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν
|
δυσαποδίδακτον |
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς
|
δυσαπολόγητον |
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος |
| 16, 8, 57 |
τὸ
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
εἴη
|
δυσμένεια |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καὶ
μῖσος |
| 16, 4, 53 |
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη
μὲν
ἔχων
|
δυσμενῶς |
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν
δὲ
κατοκνεῖν |
| 16, 11, 60 |
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι,
φονώσης
καὶ
|
δυσμετακινήτου |
ψυχῆς
ἀπὸ
τῶν
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν |
| 16, 7, 56 |
πράττειν
ὅσα
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
|
δύσνοιαν |
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
|
δύσνοιαν |
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
τὴν
|
δύσνοιαν |
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν |
| 16, 5, 54 |
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
|
δύσνοιαν |
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί |
| 16, 10, 59 |
δ'
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
|
δύσνοιαν |
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
|
δύσνοιαν. |
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο |
| 16, 10, 59 |
πέμψειν
οὐδ'
ἄλλο
τι
κατὰ
|
δύσνοιαν |
τὴν
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς |
| 16, 1, 50 |
διαβολῶν
καὶ
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ
|
δυσνοίας. |
(Ἐν
δὲ
τούτῳ
τῷ
καιρῷ |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
|
δυσνοίας |
ὑπολαβὼν
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ |
| 16, 7, 56 |
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
|
δύσνουν |
δὲ
τὴν
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῶν
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ
|
δύσνουν |
εἰς
τὸν
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ
|
δύσνους |
οὖσα
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ |
| 16, 5, 54 |
καταμάθῃ
τὸ
σκληρὸν
καὶ
τὸ
|
δυσπαράκλητον |
τοῦ
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη
δοκεῖν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ
|
δυσπαρηγόρητον |
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο |
| 16, 4, 53 |
σοι
πρὸς
πίστιν
αὔταρκες
τοιαύτης
|
δυσσεβείας; |
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι |
| 16, 11, 60 |
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ
τις
ἐπίνοια
|
δυσσεβείας |
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ
ὡς |
| 16, 3, 52 |
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα
|
δυστυχεῖν |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς |
| 16, 4, 53 |
αἰτησάμενος
ἐπὶ
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
|
δυστυχεῖν |
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο |
| 16, 7, 56 |
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν
τῷ
προσώπῳ
|
δυστυχεῖν |
ᾤετο.
καὶ
τὴν
μὲν
κόρην |
| 16, 4, 53 |
προήγαγεν
τὸν
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ
|
δυσφημίας, |
ὡς
ἤδη
μὲν
ἔχων
δυσμενῶς |
| 16, 10, 59 |
τι
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ
|
δυσχεραίνειν |
Καίσαρα,
διδόναι
τὰς
ἐπιστολὰς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
κατὰ
|
δυσχέρειαν. |
Ἦσαν
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ
διὰ |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
τῆς
περὶ
τὸν
πάσχοντα
|
δυσχερείας |
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 11, 60 |
τι
τῶν
ἀτόπων,
εἰ
καὶ
|
δυσχερές, |
ἀλλ'
ἀεὶ
συμβαῖνον,
ἐν
ἐπιστάσει |
| 16, 8, 57 |
μίξεως
ὡμολόγουν,
ἄλλο
δὲ
οὐδὲν
|
δυσχερὲς |
εἰς
τὸν
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι |
| 16, 4, 53 |
Οὐκ
ἂν
γάρ,
εἴ
τι
|
δυσχερὲς |
ἐνενόεις
ἐφ'
ἡμῖν,
ἐπὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε
|
δυσχερὲς |
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
οὐδ' |
| 16, 4, 53 |
μὲν
εἴησαν
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ
|
δυσχερές; |
ἐπὶ
τίνι
δὲ
μέμφονται
βαρὺν |
| 16, 10, 59 |
προκειμένου
λέγειν
τι
περὶ
ἐκείνων
|
δυσχερὲς |
πρὸς
τῆς
τοῦ
βασιλεύοντος
ἐδόκει |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο
φύσει
|
δυσχερεστάτην |
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
ἄλλοτ'
ἄλλην |
| 16, 10, 59 |
ἦν,
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ
|
δυσχερέστατον |
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
δι'
ἀνάγκην
ὑπόπτου
καὶ
|
δυσχεροῦς |
ὄντος
αὐτοῖς
τοῦ
βίου.
(Κατὰ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
διὰ
τούτου
βουλόμενος
|
δυσωπῆσαι |
τὸ
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον, |
| 16, 10, 59 |
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
τε
|
δῶρα |
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν. |
| 16, 10, 59 |
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
|
δῶρά |
τε
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
πλείω |
| 16, 9, 58 |
Πέμπει
δὲ
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν
καὶ
|
δῶρα |
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν
τε
χρυσοῦν |
| 16, 2, 51 |
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
|
δωρεαῖς, |
αὐτῆς
δὲ
τῆς
πόλεως
ἰδὼν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν
|
δωρεαῖς |
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ
τῶν
σὺν |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
|
δωρεάν. |
Ὁ
δὲ
ταῦτα
λαβὼν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τιμώμενοι
καί
τι
χρυσίον
καὶ
|
δωρεὰς |
ἄλλας
ἔλαβον.
Εὐθὺς
οὖν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
ἕκαστα
|
δωρεὰς |
ἐδίδου
καὶ
τέλος
ἤδη
πείθει |
| 16, 11, 60 |
περὶ
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
|
δωρεάς. |
Ταῦτ'
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τὴν
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
|
δωρεάς |
τε
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς |
| 16, 2, 51 |
καιρῷ
καὶ
πόσων
καὶ
τίνων
|
δωρεῶν |
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα, |
| 16, 8, 57 |
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
|
δώροις |
αὐτὸν
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν
|
δώρων |
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη |
| 16, 9, 58 |
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
|
δώρων |
λαβών.
Τὰ
δὲ
περὶ
τὴν |
| 16, 6, 55 |
τις
παραβῇ
τι
τῶν
προειρημένων,
|
δώσει |
δίκην
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
ἐν |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην
|
δώσειν |
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τὴν
αὐλήν,
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
|
δώσειν |
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ
τῷ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
|
δώσομεν |
δὲ
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ |