| Lv., Chap., Par. |
| 16, 4, 53 |
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
|
τ' |
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
|
τὰ |
ἄλλα
διὰ
μέγεθος
καὶ
κάλλος |
| 16, 6, 55 |
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
|
τὰ |
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν |
| 16, 5, 54 |
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
|
Τὰ |
γὰρ
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ |
| 16, 10, 59 |
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
|
Τὰ |
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι
|
τά |
γε
μὴ
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων |
| 16, 6, 55 |
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
|
τὰ |
γένη
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὐδείς,
πάντα
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
|
τὰ |
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα,
καὶ
τί |
| 16, 5, 54 |
μέγιστον
περὶ
αὐτὸν
ἦν,
καὶ
|
τὰ |
γινόμενα
κατὰ
τὰς
Καίσαρος
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
|
τὰ |
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν |
| 16, 11, 60 |
πατρὶ
κατὰ
παίδων
ἀσχήμονα,
καὶ
|
τὰ |
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων, |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
|
τὰ |
γυμνάσια
τιμώμενοι
καί
τι
χρυσίον |
| 16, 11, 60 |
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
πατέρα.
|
Τὰ |
δ'
αὐτὰ
καὶ
τῶν
ἑξῆς |
| 16, 8, 57 |
μὲν
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
|
τὰ |
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως |
| 16, 2, 51 |
μηκέτι
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
|
Τὰ |
δ'
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων |
| 16, 9, 58 |
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν
εἰς
ἀταξίαν
|
τὰ |
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι. |
| 16, 5, 54 |
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
|
Τὰ |
δὲ
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
τῶν |
| 16, 9, 58 |
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
δώρων
λαβών.
|
Τὰ |
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ,
ὀνόματος;
|
Τὰ |
δὲ
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐπιτάξαντος
τοῦ
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται.
|
Τὰ |
δὲ
σώματα
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον |
| 16, 8, 57 |
φιλόνεικος
ἦν
μὴ
δόξαι
προπετῶς
|
τὰ |
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
φίλων |
| 16, 2, 51 |
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
|
τὰ |
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων |
| 16, 2, 51 |
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ
|
τὰ |
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν |
| 16, 11, 60 |
ὅτι
δοκεῖ
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι
|
τὰ |
ἐκείνοις
περὶ
σὲ
ἐγνωσμένα,
χρῆναι |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
|
τὰ |
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην |
| 16, 6, 55 |
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
|
τὰ |
ἱερὰ
χρήματα
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς |
| 16, 6, 55 |
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν
ἢ
|
τὰ |
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
τε
σαββατείου |
| 16, 5, 54 |
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
|
τὰ |
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἡ
βασιλεία,
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν
|
τὰ |
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
|
τὰ |
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς |
| 16, 7, 56 |
Δι'
ὧν
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα
|
τὰ |
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
|
τὰ |
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ
|
τὰ |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
δ'
ἀεὶ
|
τὰ |
κατὰ
τὴν
στάσιν
τῆς
οἰκίας |
| 16, 7, 56 |
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ
|
τὰ |
κατὰ
τιμὴν
εἰς
τὴν
παῖδα |
| 16, 8, 57 |
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
|
τὰ |
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε |
| 16, 10, 59 |
παρέξειν
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
|
τὰ |
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο |
| 16, 10, 59 |
καὶ
χώραν
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ
|
τὰ |
κέρδη
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν. |
| 16, 1, 50 |
ἀλλὰ
τυραννικῶς
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
|
τὰ |
κοινὰ
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι |
| 16, 10, 59 |
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι
|
τὰ |
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἐπάγοι
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
|
τὰ |
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι |
| 16, 8, 57 |
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
|
τὰ |
μέγιστα
τῶν
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς. |
| 16, 3, 52 |
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς
|
τὰ |
μειράκια
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή. |
| 16, 3, 52 |
ἐχρῶντο
ταῖς
διαβολαῖς,
προέλκοντες
ἀεὶ
|
τὰ |
μειράκια
καὶ
τὸ
θρασὺ
καταλογιζόμενοι |
| 16, 3, 52 |
παρεῶσθαι
παντάπασιν
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
|
τὰ |
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
τιμὴν |
| 16, 1, 50 |
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
|
τὰ |
μειράκια
τῶν
ὄχλων
ἦν,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
|
τὰ |
μὲν
εἰς
ἀταξίαν
τὰ
δ' |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
δέους,
|
τὰ |
μὲν
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς, |
| 16, 2, 51 |
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
|
τὰ |
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
|
τὰ |
μὲν
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν |
| 16, 7, 56 |
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ
γραφῇ
|
τὰ |
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 4, 53 |
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
|
τὰ |
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
εἰ
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
|
τὰ |
μὴ
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ' |
| 16, 2, 51 |
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
|
τὰ |
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν. |
| 16, 2, 51 |
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
|
τὰ |
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν. |
| 16, 2, 51 |
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε
|
τὰ |
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ' |
| 16, 8, 57 |
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
τὸ
παύσασθαι
|
τὰ |
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
|
τὰ |
πάντα
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
|
τὰ |
πάντα
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
πράττειν |
| 16, 5, 54 |
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
|
τὰ |
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τὸν
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
|
τὰ |
παρ'
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
|
τὰ |
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς |
| 16, 2, 51 |
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
|
τὰ |
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ
|
τὰ |
πάτρια
ἔθη
τὰς
πομπὰς
τὰς |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
|
τὰ |
πάτρια.
Τούς
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν
κατὰ
|
τὰ |
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
|
τὰ |
πεπραγμένα
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
λαβὼν
ἐκ
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
|
τὰ |
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
ἧττον
δὲ
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
|
τὰ |
περὶ
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος |
| 16, 9, 58 |
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ
|
τὰ |
περὶ
τὴν
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα |
| 16, 7, 56 |
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
|
τὰ |
περὶ
τὴν
διαβολήν.
Αἵ
τε |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ὁ
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
|
τὰ |
περὶ
τὴν
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
|
τὰ |
περὶ
τὴν
οἰκίαν
καὶ
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
Ὡς
δ'
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ
|
τὰ |
περὶ
τὸν
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ
|
τὰ |
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ
κακῶς
πράττοντι
|
τὰ |
περὶ
τοὺς
παῖδας
οὐκ
ᾠήθη |
| 16, 10, 59 |
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
|
τὰ |
περὶ
τῶν
παίδων
γράμματα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
ἢ
|
τὰ |
πλεῖστά
γε
αὐτῶν
οὐ
γέγονεν, |
| 16, 5, 54 |
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
|
τὰ |
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι |
| 16, 11, 60 |
εἴ
που
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
|
τὰ |
πολέμων
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
φύσιν,
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει
|
τὰ |
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν |
| 16, 5, 54 |
θηρίων
ἵππων
τε
δρόμον
καὶ
|
τὰ |
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν
τε
τῇ |
| 16, 8, 57 |
ἧκεν
οὐκ
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
|
τὰ |
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα |
| 16, 7, 56 |
ἠξίου
παρὰ
τὸ
δεῖπνον,
πῶς
|
τὰ |
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
|
τὰ |
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
|
τὰ |
πρὸς
τοὺς
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα |
| 16, 2, 51 |
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
|
τὰ |
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
νῦν |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν
|
τὰ |
ῥύσια
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
πάντα
|
τὰ |
σημεῖα
τῆς
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας |
| 16, 7, 56 |
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
|
τὰ |
στέρνα,
ἡ
μὲν
ὄψις
εἶχέ |
| 16, 4, 53 |
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι
|
τὰ |
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
τὴν
εὔνοιαν, |
| 16, 6, 55 |
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν
ἐπὶ
|
τὰ |
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας.
~(Ὁ
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν
ἐπὶ
|
τὰ |
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο. |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Δαυίδου
καὶ
τοῦ
Σολομῶνος
|
τὰ |
σώματα.
καὶ
δύο
μὲν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
μὲν
|
τὰ |
σώματα
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
|
τά |
τε
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου, |
| 16, 1, 50 |
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
|
τά |
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο |
| 16, 9, 58 |
καὶ
γράφει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
τά |
τε
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
|
τά |
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν |
| 16, 6, 55 |
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου,
|
τά |
τε
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν
ἀσυλίᾳ |
| 16, 3, 52 |
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
|
τά |
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε |
| 16, 9, 58 |
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
|
τά |
τε
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν |
| 16, 2, 51 |
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
|
τὰ |
τεκμήρια
τοῦ
καὶ
τὰς
χάριτας |
| 16, 5, 54 |
Ἀγρίππαν
πολλάκις
εἰπεῖν,
ὡς
ἀποδέοι
|
τὰ |
τῆς
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης |
| 16, 3, 52 |
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ
μηδὲ
|
τὰ |
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος |
| 16, 10, 59 |
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον,
καὶ
|
τὰ |
τῆς
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς |
| 16, 6, 55 |
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα
|
τὰ |
τῆς
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
γάρ
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
|
τὰ |
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
τε |
| 16, 5, 54 |
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
πάντα
|
τὰ |
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
τὸ
δίκαιον |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν
|
τὰ |
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ. |
| 16, 3, 52 |
λόγοι
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ
δόξαι
|
τὰ |
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον
ἐχρῆτο |
| 16, 3, 52 |
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
|
τὰ |
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων |
| 16, 5, 54 |
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς
|
τὰ |
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων |
| 16, 10, 59 |
συνθῆκαι
τῶν
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
|
τὰ |
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
τε |
| 16, 7, 56 |
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
|
τὰ |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ |
| 16, 10, 59 |
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς
δίκας
καὶ
|
τὰ |
χρέα
τοῖς
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
εἶθ' |
| 16, 9, 58 |
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
|
τὰ |
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
τε
ἃς |
| 16, 10, 59 |
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν
|
τὰ |
χρήματα
καὶ
τοὺς
ἐκ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
δὲ
|
τὰ |
ψεύσματα
καὶ
ἡ
κακοήθεια
καὶ |
| 16, 7, 56 |
χεῖρον
ἢ
πάλαι
φερομένη
παρὰ
|
τἀδελφῷ |
καὶ
τὸν
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς |
| 16, 7, 56 |
Ἄραβα.
Τήν
τε
κόρην,
ἣν
|
τἀδελφῷ |
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
ἣν
ὁ |
| 16, 7, 56 |
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν
|
τἀδελφῷ |
περί
τε
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο |
| 16, 10, 59 |
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα
|
τἀδελφῷ |
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
Ὁ
δ' |
| 16, 7, 56 |
ὢν
ἔξωθεν
μὲν
περιβάλλειν
αὐτοὺς
|
ταῖς |
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου |
| 16, 8, 57 |
ὢν
ἐδεδοίκει,
μὴ
καί
τι
|
ταῖς |
ἀληθείαις
συνέστηκεν
ἐπ'
αὐτὸν
ἰσχυρότερον |
| 16, 8, 57 |
τις
τῶν
νεωτέρων
ὡς
ἐν
|
ταῖς |
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
μᾶλλον
κἀν
|
ταῖς |
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
μέρος
σύμβουλος,
ἡδὺς
δὲ
κἀν
|
ταῖς |
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἐν
|
ταῖς |
ἀρχαῖς.
Καί
τις
ἀγγέλλει
τῷ |
| 16, 10, 59 |
ἀπὸ
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς
ἐμπαρείη
|
ταῖς |
αὐτοῦ
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ
πρότερον |
| 16, 7, 56 |
ῥᾴων
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο,
|
ταῖς |
δ'
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν. |
| 16, 5, 54 |
τὸ
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
|
Ταῖς |
δὲ
δαπάναις
ὑπὲρ
δύναμιν
χρώμενος |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μίση
πρὸς
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
|
ταῖς |
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ
κατὰ |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
πατρός,
ἤδη
μὲν
ἠλλοτριωμένου
|
ταῖς |
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ'
ὄντος
εἰς |
| 16, 3, 52 |
στάσιν.
ἀχθόμενος
γὰρ
ὁ
βασιλεὺς
|
ταῖς |
διαβολαῖς
καὶ
ταπεινῶσαι
βουλόμενος
τοὺς |
| 16, 1, 50 |
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ
τοῖς
Μαριάμμην
|
ταῖς |
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο |
| 16, 3, 52 |
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο
|
ταῖς |
διαβολαῖς,
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ
μειράκια |
| 16, 11, 60 |
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ
|
ταῖς |
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
δὲ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
σὺν
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
|
ταῖς |
διαλλαγαῖς.
Ἐν
δὲ
ταῖς
ὑστέραις |
| 16, 5, 54 |
ὀλυμπιάδος
δευτέρας
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
|
ταῖς |
ἑκατόν.
Ἦν
οὖν
εὐθὺς
ἐν |
| 16, 2, 51 |
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη
δ'
ἐπιτιθέντες
κἀν
|
ταῖς |
ἑορταῖς
ἄγοντες
ἐπὶ
δικαστήρια
καὶ |
| 16, 5, 54 |
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
|
ταῖς |
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πλείω
παρ'
ἐκείνου
λαβὼν
|
ταῖς |
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος |
| 16, 2, 51 |
διηγήσατο.
Τό
τε
σύμπαν
ἐπὶ
|
ταῖς |
εὐτυχίαις
καὶ
τῇ
διοικήσει
τῆς |
| 16, 5, 54 |
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως
ἐν
μὲν
|
ταῖς |
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
ἀπὸ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη
|
ταῖς |
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη |
| 16, 2, 51 |
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
τε
|
ταῖς |
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ
|
ταῖς |
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
Προσετίθεσαν
δ'
ἔτι
καὶ
ὡς
|
ταῖς |
παρ'
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππάδοκος
ἐλπίσιν |
| 16, 8, 57 |
τὸ
γένος,
ἀλλ'
ἤδη
καὶ
|
ταῖς |
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν |
| 16, 5, 54 |
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
|
ταῖς |
πόλεσιν
ἔν
τε
Συρίᾳ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τηθίδα
καὶ
πενθερὰν
συναλγεῖν
αὐτῷ
|
ταῖς |
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
τὸν
τοιαῦτα |
| 16, 7, 56 |
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν
γάμον
ὥρμητο,
|
ταῖς |
τε
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ |
| 16, 3, 52 |
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι
|
ταῖς |
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι |
| 16, 8, 57 |
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ
ἐν
|
ταῖς |
τροφαῖς
κἀν
τῇ
παιδείᾳ
παραγεγόνει |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
|
ταῖς |
τῶν
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ |
| 16, 7, 56 |
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
δὲ
|
ταῖς |
ὑποψίαις
καὶ
χείρων
ἀεὶ
γινόμενος |
| 16, 4, 53 |
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς.
Ἐν
δὲ
|
ταῖς |
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν
ἐδωρεῖτο |
| 16, 7, 56 |
καὶ
δυναμένων
εἰς
ἅπαν
ἐπαρκέσαι
|
ταῖς |
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος
μὲν
δι' |
| 16, 4, 53 |
ἄγριόν
τι
καὶ
μιαρὸν
ἐντετηκέναι
|
ταῖς |
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ
ταύτην |
| 16, 10, 59 |
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
|
τάλαντα |
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
ταῦτα
λαβὼν |
| 16, 9, 58 |
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
|
τάλαντα |
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας |
| 16, 7, 56 |
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια
|
τάλαντα |
κειμένων
πολὺ
πλειόνων
ἔτι
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ
|
τάλαντα |
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
|
τάλαντα |
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδης
μὲν
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
τριακοσίοις
|
ταλάντοις |
θέας
τε
καὶ
διανομὰς
ποιούμενον |
| 16, 9, 58 |
στέφανόν
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
|
ταλάντων. |
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον |
| 16, 10, 59 |
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
|
ταλάντων |
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ |
| 16, 5, 54 |
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
|
ταλάντων |
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
εἰς
τὴν |
| 16, 8, 57 |
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων
|
ταλάντων |
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
μὲν |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ
|
τἆλλα |
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ
μέρος
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
ἡμισείας
τὴν
ἐπιμέλειαν
ἔδωκεν
καὶ
|
τἆλλα |
ξενίαις
καὶ
καταγωγαῖς
ἐτίμησεν,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὴν
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ
|
τἆλλα |
τὰ
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας, |
| 16, 7, 56 |
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
|
τἆλλα |
τοῦτον
τὸν
τρόπον
χρώμενος
τῇ |
| 16, 11, 60 |
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
|
τἀναντία |
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα
|
τἀνθάδε |
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα |
| 16, 7, 56 |
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
|
τάξιν |
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες.
Αἵ
γε
μὴν |
| 16, 8, 57 |
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
|
τάξιν |
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων, |
| 16, 3, 52 |
ὁ
βασιλεὺς
ταῖς
διαβολαῖς
καὶ
|
ταπεινῶσαι |
βουλόμενος
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης |
| 16, 3, 52 |
τὰ
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι.
|
(Ταρασσόμενος |
δὲ
καὶ
διακείμενος
τὸν
τρόπον |
| 16, 3, 52 |
γυναικὸς
ὤνατο
διὰ
τὰς
ἐγγινομένας
|
ταραχὰς |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
τό
τε |
| 16, 8, 57 |
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ
μείζους
τὰς
|
ταραχὰς |
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον |
| 16, 8, 57 |
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν
αὐλὴν
|
ταραχή. |
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
φίλων
ἤδη |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ,
|
ταραχῆς |
δὲ
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 8, 57 |
ἀνδρὶ
φίλῳ
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε
|
ταραχῆς, |
ἧκεν
οὐκ
ἐν
παρέργῳ
θέμενος |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας
ἔξω
|
ταραχῆς |
ἦν,
ἰδίαν
δὲ
ὑπόθεσιν
ὑποψίας |
| 16, 4, 53 |
ἀπολογίαν
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
|
ταραχῆς, |
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
μὴν
ὅ |
| 16, 7, 56 |
παρὰ
βασιλέως,
αἴτιον
δὲ
κἀκείνῳ
|
ταραχῆς |
καὶ
μίσους
πρὸς
αὐτὸν
καθίστασθαι. |
| 16, 8, 57 |
ἑτοιμότητος
οὔσης
καὶ
φόβου
καὶ
|
ταραχῆς |
περὶ
τὸ
βασίλειον,
εἷς
τις |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῦ
καὶ
τῷ
Νικολάῳ
προσελθόντες
|
τὰς |
ἀδικίας
ἁπάσας
ἐμήνυον
καὶ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
|
τὰς |
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα |
| 16, 4, 53 |
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει
διαλύειν
|
τὰς |
αἰτίας
καί,
πάτερ,
εἶπεν,
ἡ |
| 16, 4, 53 |
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ
μιαίνειν
αὐτοῦ
|
τὰς |
ἀκοὰς
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι
τί |
| 16, 5, 54 |
μισούμενον
ἑαυτὸν
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
|
τὰς |
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ |
| 16, 7, 56 |
τῆς
βασιλείας,
οὐχ
ὅμοιον
εἰς
|
τὰς |
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν
τῷ
προσώπῳ |
| 16, 11, 60 |
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα
|
τὰς |
ἀνθρωπίνας
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι |
| 16, 5, 54 |
ἐν
μὲν
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
|
τὰς |
ἀπὸ
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
τε
εἰς
|
τὰς |
ἀσυλίας
βούλομαι
ἀποσπᾶσθαι
καὶ
παραδίδοσθαι |
| 16, 3, 52 |
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ'
αὐτῶν
ἐκείνων
|
τὰς |
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
ψευδῆ
λέγειν |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ
μὲν
περὶ
|
τὰς |
βασιλικὰς
χρείας
ἔν
τε
πρεσβείαις |
| 16, 2, 51 |
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν
ἐξ
αὐτοῦ
|
τὰς |
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
τῶν
παρὰ |
| 16, 5, 54 |
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
|
(Τὰς |
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
παιδείαν
ἐσπουδασμένον.
|
Τὰς |
δὲ
γυναῖκας,
εἴ
ποτε
καὶ |
| 16, 4, 53 |
οὖν
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν.
|
Τὰς |
δὲ
διαβολὰς
πῶς
ἂν
λύσειεν |
| 16, 4, 53 |
δ'
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
|
τὰς |
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν, |
| 16, 8, 57 |
εἴς
τε
τοὺς
φίλους
μετέφερεν
|
τὰς |
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
λέγων
νέον |
| 16, 8, 57 |
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
τὸ
πρὸς
|
τὰς |
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ
ἥκιστα
δὲ |
| 16, 10, 59 |
προσέχων,
ὡς
ἐξ
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
|
τὰς |
διαβολάς.
Τέλος
δὲ
τοιοῦτος
ἑκάστῳ |
| 16, 10, 59 |
χρήσιμος
ἔλεγεν
αὐτῷ
πολλὰ
πρὸς
|
τὰς |
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς
τὸν
πατέρα |
| 16, 11, 60 |
τε
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
τι
καὶ
|
τὰς |
διαφορὰς
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους |
| 16, 10, 59 |
σύμπαν
ὁ
μὲν
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
|
τὰς |
δίκας
καὶ
τὰ
χρέα
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς
ὤνατο
διὰ
|
τὰς |
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν, |
| 16, 9, 58 |
τάχιον
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας
|
τὰς |
εἰς
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο. |
| 16, 2, 51 |
καὶ
δύναιτ'
ἄν
τις
ἐπεξιὼν
|
τὰς |
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
ὑμῶν |
| 16, 6, 55 |
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη
καὶ
|
τὰς |
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
ἀλογίστοις
ἡμῶν
τε |
| 16, 7, 56 |
εἴς
τε
τὰς
ἔξω
καὶ
|
τὰς |
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς |
| 16, 2, 51 |
πολλὰ
δόγματα
τῆς
συγκλήτου
καὶ
|
τὰς |
ἐν
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους |
| 16, 2, 51 |
ἐθέλοι
δ'
ἄν
τις
ἀκύρους
|
τὰς |
ἐντεῦθεν
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ |
| 16, 7, 56 |
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν
εἴς
τε
|
τὰς |
ἔξω
καὶ
τὰς
ἐν
τῇ |
| 16, 2, 51 |
ἔθη
τὰς
πομπὰς
τὰς
θυσίας
|
τὰς |
ἑορτάς,
ἃς
τοῖς
νομιζομένοις
προσάγουσι |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τὴν
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
|
τὰς |
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην
ἀνήγειρεν
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς
κατὰ
|
τὰς |
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ
ἀντίγραφα |
| 16, 2, 51 |
ἀνάγκη
καταφεύγειν
ἐπὶ
τοὺς
ἀφελέσθαι
|
τὰς |
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ |
| 16, 2, 51 |
καιροῦ
καὶ
παρρησίας
ἐπειλημμένοι,
καὶ
|
τὰς |
ἐπηρείας
ἔλεγον,
ἃς
ἐπηρεάζοντο
μήτε |
| 16, 10, 59 |
μηκέτ'
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
Καίσαρα,
διδόναι
|
τὰς |
ἐπιστολὰς
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς
|
τὰς |
ἐπιχειρήσεις
ὧν
ἐδόκει.
Καὶ
τούτῳ |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
εἰς
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ
|
τὰς |
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν,
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ
προτρέπουσα
πρὸς
|
τὰς |
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα
τὸν
Ἀγρίππαν. |
| 16, 5, 54 |
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ
ταῖς
νυξὶ
|
τὰς |
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν
εἰς
τοῦτο |
| 16, 2, 51 |
ὁρᾷ;
τί
δὴ
κωλύει
καὶ
|
τὰς |
ἡμετέρας
χάριτας
τῶν
εἰς
τοσούτων |
| 16, 10, 59 |
τὸ
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις
πλείονες
|
τὰς |
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο |
| 16, 7, 56 |
ἐνδοτέρω
τε
χωρεῖν
καὶ
κατὰ
|
τὰς |
θήκας,
ἐν
αἷς
ἦν
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τὰ
πάτρια
ἔθη
τὰς
πομπὰς
|
τὰς |
θυσίας
τὰς
ἑορτάς,
ἃς
τοῖς |
| 16, 6, 55 |
Ἐὰν
δέ
τις
φωραθῇ
κλέπτων
|
τὰς |
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν
ἢ
τὰ |
| 16, 5, 54 |
ἦν,
καὶ
τὰ
γινόμενα
κατὰ
|
τὰς |
Καίσαρος
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον
|
τὰς |
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη |
| 16, 1, 50 |
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς
|
τὰς |
κατὰ
μέρος
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ
μετὰ
τοῦ
|
τὰς |
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν
ἀπόλαυσιν
διαίτης |
| 16, 2, 51 |
δι'
ὑμᾶς
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι
|
τὰς |
μὲν
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι |
| 16, 1, 50 |
τύχης
κοσμούμενοι
καὶ
βασιλικοῦ
κατὰ
|
τὰς |
μορφὰς
ἀξιώματος
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί |
| 16, 2, 51 |
γενομένων
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων,
ὃ
|
τὰς |
πόλεις
ᾤκει,
προσῄει
καιροῦ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ζῆν
ἢ
τὰ
πάτρια
ἔθη
|
τὰς |
πομπὰς
τὰς
θυσίας
τὰς
ἑορτάς, |
| 16, 7, 56 |
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ
δικαίως
ἐκτίθεμεν
|
τὰς |
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
τῶν
ἐγγόνων |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
πολλὰ
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς
|
τὰς |
πρὸς
τὸν
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος |
| 16, 5, 54 |
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰς
|
τὰς |
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
διὰ
τὴν
ἀσέβειαν
αὐτῷ
|
τὰς |
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις
γὰρ
ἦν |
| 16, 10, 59 |
Τέλος
δὲ
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
κατὰ
|
τὰς |
συντυχίας
ἀπέβαινεν,
ὡς
ἐκείνῳ
μὲν |
| 16, 8, 57 |
τὴν
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ
μείζους
|
τὰς |
ταραχὰς
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει
τι |
| 16, 9, 58 |
καὶ
ζῶντος
ἔτι
κρατεῖν
αὐτὸν
|
τάς |
τε
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τῇ
φύσει.
Ὅταν
δὲ
εἰς
|
τὰς |
τιμωρίας
καὶ
ἀδικίας,
ἃς
εἰς |
| 16, 5, 54 |
ἐκ
τοῦ
μόνος
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
|
τὰς |
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
δέ |
| 16, 8, 57 |
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό
τινες
|
τὰς |
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν |
| 16, 8, 57 |
παρακάλυμμα
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον,
μελαίνοντα
|
τὰς |
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
τὸν
ἔλεγχον |
| 16, 5, 54 |
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν
γὰρ
εἰς
|
τὰς |
φιλοτιμίας
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν, |
| 16, 2, 51 |
δεδωκέναι,
καὶ
τοὺς
δεδωκότας,
εἰ
|
τὰς |
χάριτας
αὐτῶν
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι. |
| 16, 2, 51 |
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ
μὴ
|
τὰς |
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν
αἰτοῦνται |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
τὰ
τεκμήρια
τοῦ
καὶ
|
τὰς |
χάριτας
ἡμᾶς
κατ'
ἀξίαν
ἔχειν |
| 16, 11, 60 |
οἱ
γονεῖς
ἐπιθοῖεν
τῇ
κεφαλῇ
|
τὰς |
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι
τοῖς
περιεστῶσιν |
| 16, 2, 51 |
ἑκάστην
εὐεργεσίαι
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ
|
τὰς |
χρείας
τῶν
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
οὐδέν,
ἃ
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
|
ταῦθ' |
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους. |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι
|
ταῦτ' |
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ |
| 16, 11, 60 |
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς.
|
Ταῦτ' |
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
μετὰ |
| 16, 4, 53 |
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
|
Ταῦτ' |
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
|
Ταῦτ' |
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν
Ἡρώδης |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μίσους
πρὸς
αὐτὸν
καθίστασθαι.
|
Ταῦτ' |
ἐκεῖνος
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καθειργοῦνται
μηδὲ
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι.
|
Ταῦτ' |
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
διὰ
τῆς
Σαλώμης |
| 16, 10, 59 |
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν
|
ταῦτ' |
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα
ἐπέδωκεν |
| 16, 2, 51 |
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
|
Ταῦτ' |
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα, |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
πολέμους
οἱ
πολλοὶ
διὰ
|
ταῦτα |
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά, |
| 16, 6, 55 |
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων
τοὺς
εἰς
|
ταῦτα |
ἀποκεκριμένους
καὶ
ταῦτα
διορθώσασθαι
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
μετὰ
|
ταῦτα |
βάσανος
ἦν
τοῦ
τε
Τίρωνος |
| 16, 2, 51 |
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
|
ταῦτα |
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ
γε
μὴν |
| 16, 1, 50 |
συνιέναι
τῷ
τῆς
τεκούσης
φονεῖ.
|
ταῦτα |
γὰρ
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
τὰ
παρ'
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
|
Ταῦτα |
γὰρ
πάντα
καὶ
ἔθνει
καὶ |
| 16, 10, 59 |
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ
|
ταῦτα |
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐπεὶ |
| 16, 2, 51 |
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
|
ταῦτα |
δαπανᾶν
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
|
Ταῦτα |
δὲ
αἱ
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
|
Ταῦτα |
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
περιττόν,
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
|
Ταῦτα |
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν |
| 16, 2, 51 |
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
|
ταῦτα. |
Διὰ
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν
|
ταῦτα |
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
ὁ |
| 16, 2, 51 |
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν.
|
~(Ταῦτα |
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν |
| 16, 6, 55 |
τοὺς
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ
|
ταῦτα |
διορθώσασθαι
τοῖς
ἐκεῖ
Ἰουδαίοις
κελεύω. |
| 16, 11, 60 |
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ
ἀτύχημα.
|
Ταῦτα |
δοκεῖ
καὶ
ἐν
Ῥώμη
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
αἰτοῦνται
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
|
ταῦτα |
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς
παρὰ
τούτων, |
| 16, 4, 53 |
Βλέψον
δέ,
εἰ
μὴ
κοινὰ
|
ταῦτα |
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως
λέγεσθαι
δυνησόμενα. |
| 16, 10, 59 |
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
|
ταῦτα |
λαβὼν
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
|
(Ταῦτα |
μᾶλλον
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ
|
ταῦτα |
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία |
| 16, 10, 59 |
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ
δὲ
πρὸς
|
ταῦτα |
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους.
|
(Ταῦτα |
μὲν
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
παρὰ |
| 16, 6, 55 |
τοῦτο
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
|
ταῦτα |
μὲν
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
|
Ταῦτα |
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον |
| 16, 11, 60 |
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
|
Ταῦτα |
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται |
| 16, 1, 50 |
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος.
|
Ταῦτα |
μὲν
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
κατὰ
τὰ
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
|
(Ταῦτα |
μὲν
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης, |
| 16, 10, 59 |
λάβοι
τὴν
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
|
ταῦτα |
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη |
| 16, 9, 58 |
τὰς
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
|
ταῦτα |
πάντα
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ
|
ταῦτα |
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
|
ταῦτα |
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ,
ὡς
τὴν |
| 16, 3, 52 |
συζῆν
καὶ
τῶν
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
|
(Ταῦτα |
προῄει
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
ἔφη
|
ταῦτα |
συμπείσειν
καὶ
παρ'
ἐκείνης
εἶναι |
| 16, 2, 51 |
πολιτείαν
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
|
ταῦτα |
τὰ
τεκμήρια
τοῦ
καὶ
τὰς |
| 16, 11, 60 |
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
ἄξιον.
|
(Ταῦτα |
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
|
Ταῦτα |
φανερῶς
ἤδη
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει |
| 16, 2, 51 |
χάριν.
Ὁ
δὲ
καὶ
εἰς
|
ταῦτα |
φιλοφρονούμενος
ἴσον
αὑτὸν
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος |
| 16, 9, 58 |
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
|
ταύταις |
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 7, 56 |
δὲ
γυναῖκας,
εἴ
ποτε
καὶ
|
ταύτας |
ἴδοιεν
τοῦ
μητρῴου
κόσμου
μετειληφυίας, |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν
|
ταύτῃ |
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ |
| 16, 5, 54 |
μέγεθος
τῶν
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
|
Ταύτην |
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα |
| 16, 5, 54 |
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα,
|
ταύτην |
αὐτὴν
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
οὔτ'
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
|
Ταύτην |
δὲ
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ' |
| 16, 5, 54 |
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ
|
ταύτην |
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας |
| 16, 7, 56 |
ἄλλοις,
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
|
ταύτην |
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς
δὲ
καὶ
γένους |
| 16, 5, 54 |
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
τὴν
πανήγυριν
|
ταύτην |
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
|
ταύτην |
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
|
ταύτην |
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
|
ταύτην |
ταχὺ
μηδ'
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ |
| 16, 4, 53 |
ταῖς
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ
|
ταύτην |
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ |
| 16, 11, 60 |
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
|
ταύτην |
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
δρασμὸν |
| 16, 4, 53 |
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
|
ταύτην |
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον |
| 16, 5, 54 |
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
|
ταύτην |
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
|
ταύτην |
τῶν
κακῶν
αὐτῷ
καὶ
τῷ |
| 16, 1, 50 |
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
|
ταύτην |
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
εἰς
τὴν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
οὖν
|
ταύτης |
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
ὁ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἥ
τε
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ
|
ταύτης |
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον
μὲν
τῶν |
| 16, 4, 53 |
πολλοῖς
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν,
|
ταύτης |
οὐκ
ἐᾶν
κύριον
εἶναι
κρατεῖν |
| 16, 4, 53 |
τὸ
πλέον,
ἀλλ'
εἰ
καὶ
|
ταύτης |
στεροῖντο
καὶ
τοῦ
ζῆν
ἐλάττων |
| 16, 8, 57 |
Γενέσθαι
γὰρ
τὴν
ἐπιβουλὴν
καὶ
|
ταύτης |
συλλαμβάνειν
τόν
τε
Φερώραν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ
|
ταύτης |
τὸ
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
τὸ |
| 16, 8, 57 |
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
ἐπὶ
|
ταὐτὸν |
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν |
| 16, 1, 50 |
μηδὲ
ὅσιον
εἶναι
δοκεῖν
ἐπὶ
|
ταὐτὸν |
συνιέναι
τῷ
τῆς
τεκούσης
φονεῖ. |
| 16, 4, 53 |
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι
|
ταὐτὸν |
σχῆμα,
κλαίουσι
μὲν
ὅμως
καὶ |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν
Δαυίδου
|
τάφον |
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων |
| 16, 7, 56 |
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν
|
τάφον |
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ
|
τάφῳ, |
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν
ἐν
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
|
τάχα |
δὲ
καὶ
διὰ
τούτου
βουλόμενος |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὸν
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
|
ταχέως |
μὲν
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο
|
τάχιον |
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς |
| 16, 7, 56 |
τῇ
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι
|
τάχιον |
ὡς
Ὑρκανὸς
ὁ
πρὸ
αὐτοῦ |
| 16, 8, 57 |
τε
γὰρ
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
|
ταχὺ |
διὰ
τὸ
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας |
| 16, 11, 60 |
παθεῖν
ἐδύνατο.
Τὸ
δ'
ἀποκτεῖναι
|
ταχὺ |
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν
τοῦ
νικῶντος |
| 16, 10, 59 |
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
|
ταχὺ |
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
λόγους. |
| 16, 11, 60 |
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
φέροι.
|
Ταχὺ |
μὲν
γὰρ
ἐκπλαγέντα
καὶ
κεκινημένον |
| 16, 8, 57 |
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
|
ταχὺ |
μεταπείθειν
οὕτως
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα. |
| 16, 10, 59 |
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
ταύτην
|
ταχὺ |
μηδ'
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ
συγγραφαί, |
| 16, 8, 57 |
πατρὸς
οὐκ
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
|
ταχὺ |
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
τόν
|
τε |
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν |
| 16, 7, 56 |
Τέλος
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
τόν
|
τε |
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς |
| 16, 2, 51 |
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
|
τε |
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά
|
τε |
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
τήν |
| 16, 1, 50 |
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
τά
|
τε |
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
γράφει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
τά
|
τε |
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
τῆς |
| 16, 2, 51 |
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας
|
τε |
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν |
| 16, 6, 55 |
χρήματα
ἔκ
τε
σαββατείου
ἔκ
|
τε |
ἀνδρῶνος,
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
|
τε |
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς. |
| 16, 9, 58 |
οἱ
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
|
τε |
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν
ἐπὶ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
|
τε |
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
μοι |
| 16, 6, 55 |
ἰδίοις
νόμοις
καὶ
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς
|
τε, |
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν
ἐκ
τῆς |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
|
τε |
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης
|
τε |
ἀσέλγειαν
καὶ
τῶν
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς |
| 16, 11, 60 |
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν
ὑπό
|
τε |
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ
βασιλικῆς
οἰήσεως, |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν
|
τε |
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
τι
καὶ
τὰς |
| 16, 7, 56 |
δέ
σοι
βούλεται
τὸ
μισοῦντά
|
τε |
αὐτὸν
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ |
| 16, 2, 51 |
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
|
τε |
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
τὰ |
| 16, 8, 57 |
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
|
τε |
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς
τὸν |
| 16, 8, 57 |
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ
|
τε |
γὰρ
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ |
| 16, 3, 52 |
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς
|
τε |
γὰρ
παισὶν
οὐ
μετρίως
ἐδόκει |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ
|
τε |
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
|
τε |
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν |
| 16, 10, 59 |
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά
|
τε |
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
πλείω
παρ' |
| 16, 10, 59 |
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
|
τε |
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
ἀπέθανεν. |
| 16, 5, 54 |
πλῆθος
μονομάχων
καὶ
θηρίων
ἵππων
|
τε |
δρόμον
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
|
τε |
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
|
τε |
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
λέγειν
|
τε |
εἴ
τι
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
γράμματα
τῶν
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
|
τε |
εἰς
τὰς
ἀσυλίας
βούλομαι
ἀποσπᾶσθαι |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ
συμφέρειν
αὐτοῖς
|
τε |
ἐκείνοις
καὶ
τῷ
πατρὶ
μὴ |
| 16, 8, 57 |
μήτε
διαλύειν
τὸν
γάμον
ὀργῆς
|
τε |
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
ὁ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ἀγριότητος
ἐνεδίδου
σημεῖα,
τούς
|
τε |
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν, |
| 16, 11, 60 |
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
μᾶλλόν
|
τε |
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
περιὸν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
|
τε |
ἐρυμνὸν
ἐκείνου
δόντος
ᾤκησαν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
μορφὰς
ἀξιώματος
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
|
τε |
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
τε
τῇ |
| 16, 9, 58 |
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
|
τε |
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 4, 53 |
κρατεῖν
καὶ
παίδων
ἄρχειν,
τούς
|
τε |
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν
εἰ |
| 16, 11, 60 |
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα
τούς
|
τε |
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν
βασιλέα
τῶν |
| 16, 6, 55 |
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου,
τά
|
τε |
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν
ἀσυλίᾳ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά
|
τε |
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο |
| 16, 11, 60 |
τε
τῶν
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ
|
τε |
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
μετὰ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν
Ἕλλησίν
|
τε |
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον
οἱ |
| 16, 4, 53 |
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας
|
τε |
καὶ
διανομὰς
ποιούμενον
τῷ
Ῥωμαίων |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἐᾶν
κύριον
εἶναι
κρατεῖν
|
τε |
καὶ
διδόναι
τῷ
κατ'
ἀξίαν; |
| 16, 4, 53 |
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
δ'
οἷόν
|
τε |
καὶ
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς
ἐκτήσατο |
| 16, 8, 57 |
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
|
τε |
καὶ
κατήφεια
τὸ
βασίλειον
ἀπεκόσμει |
| 16, 10, 59 |
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
αὐτῶν
ἔχειν
|
τε |
καὶ
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω
|
τε |
καὶ
μὴ
μέτρια
τῆς
ἐκείνων |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
|
τε |
καὶ
μίση
πρὸς
ἅπαντας
ἦν, |
| 16, 9, 58 |
τούτων
τοῖς
Καίσαρος
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ
|
τε |
καὶ
Οὐολομνίῳ
ἐπὶ
κολάσει
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
ἐλύπει
πιστευθείς
|
τε |
καὶ
παρὼν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
κακοῦν
αὐτόν
|
τε |
καὶ
πᾶσαν
τὴν
βασιλείαν
προῃρημένος. |
| 16, 11, 60 |
βασάνου
καὶ
τῆς
αἰκίας
αὐτόν
|
τε |
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος
δὲ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν
|
τε |
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι
πᾶν |
| 16, 4, 53 |
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος
ὅ
|
τε |
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων
τῷ |
| 16, 3, 52 |
ἐπανέχοιεν,
ὡς
δι'
ἐκείνου
πρός
|
τε |
Καίσαρα
ἀφιξόμενοι
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
αὐτόν
|
τε |
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις
εἰπεῖν, |
| 16, 6, 55 |
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
ἀλογίστοις
ἡμῶν
|
τε |
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν |
| 16, 10, 59 |
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν
δῆσαί
|
τε |
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
ἀπ'
ἀλλήλων |
| 16, 6, 55 |
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ
πάτρια.
Τούς
|
τε |
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 7, 56 |
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
Ἄραβα.
Τήν
|
τε |
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ |
| 16, 10, 59 |
τι
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
|
τε |
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν
τούς
|
τε |
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
Ἐφ'
οἷς
ἀχθόμενος
Ἡρώδης
τούς
|
τε |
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ
χρέος
ὃ |
| 16, 8, 57 |
γεγεννηκότος
τούτων
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ
τῷ
|
τε |
λόγῳ
καὶ
προσγινομένης
ἀνέσεως
τῷ |
| 16, 3, 52 |
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
τό
|
τε |
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ |
| 16, 1, 50 |
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
τῷ
|
τε |
μεγέθει
τῆς
περὶ
αὐτοὺς
τύχης |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή
|
τε |
μείζων
ἐγίνετο
τῷ
Καίσαρι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὸν
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
|
τε |
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον |
| 16, 6, 55 |
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
|
τε |
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν |
| 16, 10, 59 |
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν
|
τε |
Μήλαν
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἄγειν |
| 16, 11, 60 |
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ
|
τε |
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
πλείστων |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
τόν
|
τε |
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος |
| 16, 7, 56 |
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό
|
τε |
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ |
| 16, 4, 53 |
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό
|
τε |
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν. |
| 16, 11, 60 |
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον,
καὶ
τοῦ
|
τε |
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
αὐτὸν
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
εὐθὺς
ἀσφαλείας
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
|
τε |
οἱ
περὶ
αὐτὸν
ἐν
τῷ |
| 16, 11, 60 |
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ
|
τε |
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
τὸν |
| 16, 6, 55 |
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν
|
τε, |
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
|
τε |
ὅσαι
τὰ
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
|
τε |
ὅταν
μὲν
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν |
| 16, 8, 57 |
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
|
τε |
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
οἱ |
| 16, 10, 59 |
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
|
τε |
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ' |
| 16, 11, 60 |
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς
τοῦ
|
τε |
πάθους
καὶ
τῆς
περὶ
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
ἣν
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
|
τε |
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν. |
| 16, 2, 51 |
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν
|
τε |
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
ἐπὶ |
| 16, 10, 59 |
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
|
τε |
περὶ
τούτων
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους |
| 16, 5, 54 |
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
|
τε |
περιρρέοντος
τὴν
πόλιν
αὐτὴν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
ἔν
|
τε |
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
τά
|
τε |
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν |
| 16, 5, 54 |
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό
|
τε |
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἢ
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
|
τε |
σαββατείου
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος,
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
περὶ
ὧν
ἐπί
|
τε |
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου
τῶν
Συρίας |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μισεῖ
τὸ
πάθος,
ἥ
|
τε |
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ
ταύτης
οἱ |
| 16, 7, 56 |
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
πλεῖον
ἥ
|
τε |
σύγχυσις
καὶ
ἡ
τῶν
λόγων |
| 16, 9, 58 |
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
δέος,
ὅ
|
τε |
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
ἐλύπει
πιστευθείς |
| 16, 2, 51 |
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
|
τε |
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
αἵ
|
τε |
συνθῆκαι
τῶν
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τὴν
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί
|
τε |
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
ἔν
|
τε |
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
τὴν
Ἑλλάδα |
| 16, 8, 57 |
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
τό
|
τε |
σῶμα
ὡς
εἴη
μέγας
καὶ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
|
τε |
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν
εἴς
|
τε |
τὰς
ἔξω
καὶ
τὰς
ἐν |
| 16, 5, 54 |
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
|
τε |
τῇ
πόλει
μέρος
ὄντα
καὶ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν
|
τε |
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
φίλοις
ἔν
|
τε |
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ |
| 16, 1, 50 |
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
|
τε |
τῇ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς
|
τε |
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
|
τε |
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
εἶχεν
εἰς
τὴν
Σαλώμην
κατά
|
τε |
τὴν
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν |
| 16, 3, 52 |
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ
ἐκείνων
εἴς
|
τε |
τὴν
Σαλώμην
καὶ
τὸν
Φερώραν, |
| 16, 3, 52 |
δύσνουν
εἰς
τὸν
γεγεννηκότα
μνήμῃ
|
τε |
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι
παρὰ |
| 16, 2, 51 |
ὄχλος.
Ὁ
δὲ
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
|
τε |
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν
|
τε |
τιμὴν
καὶ
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν |
| 16, 11, 60 |
μετὰ
ταῦτα
βάσανος
ἦν
τοῦ
|
τε |
Τίρωνος
καὶ
τοῦ
παιδὸς
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
|
τε |
τὸ
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
|
τε |
τὸ
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ |
| 16, 11, 60 |
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
|
τε |
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
|
τε |
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν
|
τε |
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον
εἶχεν
πρός
|
τε |
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
μόνον
|
τε |
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν |
| 16, 10, 59 |
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
τήν
|
τε |
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὰ
περὶ
τὴν
διαβολήν.
Αἵ
|
τε |
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο
φύσει |
| 16, 2, 51 |
τὴν
πόλιν
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
|
τε |
τοῦ
δήμου
παντὸς
ἐν
ἑορτώδει |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
καὶ
τοῦ
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
|
τε |
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος |
| 16, 3, 52 |
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
παρά
|
τε |
τοῦ
Φερώρα
καὶ
τῆς
Σαλώμης |
| 16, 2, 51 |
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
|
τε |
τοὺς
ἐν
τέλει
καὶ
βασιλέων |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς
|
τε |
τοὺς
φίλους
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς, |
| 16, 5, 54 |
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν
Κύπρον.
Φασαήλῳ
|
τε |
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
|
τε |
τῶν
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ
τε |
| 16, 9, 58 |
ζῶντος
ἔτι
κρατεῖν
αὐτὸν
τάς
|
τε |
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα |
| 16, 11, 60 |
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
|
τε |
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ |
| 16, 2, 51 |
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν
|
τε |
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν |
| 16, 7, 56 |
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
|
τε |
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τι
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
|
τε |
τῶν
φίλων
καὶ
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
τὰ
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
|
τε |
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς
καὶ
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον
Ὀβόδαν
|
τε |
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος
ἔτι |
| 16, 8, 57 |
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν
|
τε |
Φερώραν
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
ὅ
|
τε |
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν |
| 16, 2, 51 |
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
|
τε |
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
μεγίστην |
| 16, 8, 57 |
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
|
τε |
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
|
τε |
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
δῶρα
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν
|
τε |
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
|
τε |
χωρεῖν
καὶ
κατὰ
τὰς
θήκας, |
| 16, 6, 55 |
τὸ
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
|
τε |
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
μοι
ὑπ' |
| 16, 10, 59 |
λέγων
καὶ
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά
|
τε |
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος
ἐπ'
οὐδὲν |
| 16, 8, 57 |
κατ'
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
|
τεθηρίωντο, |
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον |
| 16, 4, 53 |
τοῦτ'
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ
|
τεθνάναι |
μηδὲν
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
|
τεθνήκασιν |
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
δ'
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι
|
τέθνηκεν, |
ἀλλ'
ὅτι
καὶ
νεκρὰ
κακῶς |
| 16, 4, 53 |
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ
|
τέθνηκεν. |
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην |
| 16, 10, 59 |
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ
|
τεκμήρια |
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ
καὶ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
τὰ
|
τεκμήρια |
τοῦ
καὶ
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους
ἀσεβείας
|
τεκμήριον |
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς
ἡλικίας
οὔσης |
| 16, 8, 57 |
τῆς
περὶ
τὸν
υἱὸν
παρανομίας
|
τεκμήριον |
καὶ
φιλόνεικος
ἦν
μὴ
δόξαι |
| 16, 11, 60 |
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
|
τεκνοκτονίαν |
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν
ἐν |
| 16, 10, 59 |
στεργο
μένη
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
|
τέκνων; |
ἡ
δὲ
πρὸς
ταῦτα
μὲν |
| 16, 11, 60 |
προπετῆ
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
|
τέκνων |
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 1, 50 |
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι
τῷ
τῆς
|
τεκούσης |
φονεῖ.
ταῦτα
γὰρ
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
ἐν
|
τέλει |
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε
τοὺς
ἐν
|
τέλει |
καὶ
βασιλέων
καὶ
δυναστῶν
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ὡς
δὲ
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ
|
τέλεια |
θύματα
τιμῶν
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις |
| 16, 2, 51 |
τέλεια
θύματα
τιμῶν
αὐτὸν
ἐπὶ
|
τελείαις |
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ
τὸν
δῆμον |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τοὺς
παῖδας
ὡς
ἤδη
|
τελειωθέντας |
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν |
| 16, 10, 59 |
ὡς
εἰκάσαι
τῆς
Ἀλεξάνδρου
χειρός.
|
Τελέσαντες |
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
προεθέμεθα |
| 16, 10, 59 |
Οὐολόμνιον
τοὺς
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
|
τελευταῖον |
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον |
| 16, 11, 60 |
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ
|
τελευταῖον |
εἰπών,
ὅτι
καὶ
τῇ
φύσει |
| 16, 11, 60 |
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
τὸ
|
τελευταῖον |
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι,
φονώσης
καὶ |
| 16, 8, 57 |
φάναι
γενέσθαι
τι
προπετὲς
αὐτῷ
|
τελέως |
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο. |
| 16, 3, 52 |
οὐχ
ὥσπερ
ἐν
ὑστέρῳ
καὶ
|
τελέως |
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ
καὶ
πάντ'
εἰς |
| 16, 2, 51 |
ἐπώνυμα
διαφθείροντες
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
|
τέλη |
δ'
ἐπιτιθέντες
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς |
| 16, 7, 56 |
τῶν
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
|
Τέλος |
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
τόν
τε |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Συρίας
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
λόγοι.
|
Τέλος |
δὲ
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς |
| 16, 10, 59 |
ἐξ
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
|
Τέλος |
δὲ
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
κατὰ
τὰς |
| 16, 5, 54 |
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
μὲν
ἔτει
πρὸς
|
τέλος |
ἐλθούσης
αὐτῷ
τῆς
ὅλης
κατασκευῆς, |
| 16, 4, 53 |
ἡγεῖτο
καὶ
τοὺς
ἄλλους
εἰδέναι.
|
Τέλος |
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων
κατέστρεφε |
| 16, 11, 60 |
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη
|
τέλος |
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν |
| 16, 10, 59 |
παρ'
ἕκαστα
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
|
τέλος |
ἤδη
πείθει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ
|
τέλος |
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν
τὴν
ἐκείνου |
| 16, 4, 53 |
δύνασθαι
λέγειν
καὶ
δάκρυα
καὶ
|
τέλος |
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
εἰ |
| 16, 3, 52 |
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
|
Τέλος |
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
πόλις |
| 16, 8, 57 |
μέρος
εὐθὺς
ἀσφαλείας
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
|
Τέλος |
τε
οἱ
περὶ
αὐτὸν
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
ἐν
προφάσει
|
τελῶν |
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν |
| 16, 5, 54 |
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
μῆκος
|
τέμνει |
πλατεῖα,
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς
παρ' |
| 16, 8, 57 |
γράμματα
γὰρ
γράψας
ἐν
βιβλίοις
|
τέσσαρσιν |
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν |
| 16, 9, 58 |
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο,
|
τεταπεινωμένου |
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
|
τέταρτον |
τῶν
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
μέρος
ὄντα
καὶ
μνήμης
τῷ
|
τετελευτηκότι |
διὰ
τὴν
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
|
τετιμηκότες, |
ἣν
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη |
| 16, 2, 51 |
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν
δωρεαῖς
|
τετιμηκότος |
Ἡρώδου
καὶ
τῶν
σὺν
αὐτῷ |
| 16, 5, 54 |
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν
ἔλαττον
|
τετιμημένων |
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι |
| 16, 5, 54 |
τιμωρούμενος
ἐκ
τοῦ
μόνος
ἐθέλειν
|
τετιμῆσθαι |
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον |
| 16, 11, 60 |
δέον,
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν
τι
|
τετολμήκασιν, |
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
Εἰπάτω
δέ
τις,
ἡμῖν
εἰ
|
τετόλμηται |
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
τὰ
μὴ |
| 16, 1, 50 |
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
γὰρ
οἱ
νόμοι
|
τετραπλᾶ |
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα |
| 16, 7, 56 |
λαβεῖν
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
|
τετραρχίας |
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
βασιλέως
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
|
τετταράκοντα |
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος |
| 16, 10, 59 |
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
|
τετταράκοντα |
τὸ
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις
πλείονες |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη
|
τετυχηκότα |
καὶ
τῷ
γήρᾳ
παρακάλυμμα
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
|
τετυχηκότων |
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους, |
| 16, 6, 55 |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
|
τῇ |
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις |
| 16, 10, 59 |
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
|
τῇ |
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν
ἑκατέρᾳ
|
τῇ |
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ |
| 16, 7, 56 |
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ
ἐν
|
τῇ |
βασιλείᾳ
καὶ
σὺν
αὐτῷ
κεχαρισμένως |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
ἐν
τῇ
πατρίδι
καὶ
|
τῇ |
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τὰς
ἔξω
καὶ
τὰς
ἐν
|
τῇ |
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι
τάχιον |
| 16, 7, 56 |
τἆλλα
τοῦτον
τὸν
τρόπον
χρώμενος
|
τῇ |
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ
ἐν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
|
τῇ |
γραφῇ
τὰ
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς
|
τῇ |
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
ὁ |
| 16, 6, 55 |
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν
|
τῇ |
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ |
| 16, 2, 51 |
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ
|
τῇ |
διοικήσει
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
δὲ
|
τῇ |
διοικήσει
τῶν
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
|
τῇ |
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο |
| 16, 11, 60 |
ὅτι
καὶ
τῇ
φύσει
καὶ
|
τῇ |
Καίσαρος
δόσει
τὴν
ἐξουσίαν
αὐτὸς |
| 16, 4, 53 |
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
ἐν
|
τῇ |
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν |
| 16, 11, 60 |
του
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς
ἐπιθοῖεν
|
τῇ |
κεφαλῇ
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν
οὐδὲ
ἐν
|
τῇ |
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
|
τῇ |
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
|
τῇ |
μακαριζομένῃ
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
|
τῇ |
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ'
ἐκείνη
|
τῇ |
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς
μέμνηνται |
| 16, 5, 54 |
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
|
τῇ |
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας |
| 16, 7, 56 |
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
|
τῇ |
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
ἐν
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
|
τῇ |
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
ἐν |
| 16, 11, 60 |
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
ἐν
|
τῇ |
πατρίδι
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ
ποιεῖν |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ
συναλισκόμενοι
|
τῇ |
πείρᾳ,
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον. |
| 16, 5, 54 |
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
|
τῇ |
πόλει
μέρος
ὄντα
καὶ
μνήμης |
| 16, 2, 51 |
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
|
τῇ |
πόλει
τὸν
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν
|
τῇ |
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ |
| 16, 6, 55 |
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ
|
τῇ |
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας |
| 16, 11, 60 |
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι
|
τῇ |
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
|
τῇ |
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων |
| 16, 3, 52 |
παισὶν
οὐ
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
|
τῇ |
πρὸς
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς |
| 16, 7, 56 |
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
|
τῇ |
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
τὸν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς
παῖδας
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
τά |
| 16, 5, 54 |
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν
τε
|
τῇ |
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις
τισὶν |
| 16, 9, 58 |
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη
πόλεμος |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
δὲ |
| 16, 9, 58 |
πιστευθείς
τε
καὶ
παρὼν
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ
καὶ
μειζόνων |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τοῖς
φίλοις
ἔν
τε
|
τῇ |
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
τότε
Καῖσαρ
|
τῇ |
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς
δημοσίᾳ
τιμὰς |
| 16, 3, 52 |
τῶν
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
|
τῇ |
συμφορᾷ
τά
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος |
| 16, 2, 51 |
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα
καὶ
|
τῇ |
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ
ἄλλος
ἐν
|
τῇ |
τότε
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
Ἡρώδῃ |
| 16, 1, 50 |
τε
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
τε
|
τῇ |
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων
εἴα
|
τῇ |
τοῦ
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ |
| 16, 1, 50 |
διαβολῆς
μείζονι
χρώμενος
ὁ
βασιλεὺς
|
τῇ |
τοῦ
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ
καὶ
τιμῆς |
| 16, 11, 60 |
ἀνθρωπίνας
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι
|
τῇ |
τοῦ
γενέσθαι
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
πάθοι
παρὰ
τὴν
ἀξίαν
καὶ
|
τῇ |
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
|
τῇ |
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
ἦγεν
λῃστὰς
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν
δέξεσθαι
|
τῇ |
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν
χρήματα
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι
καὶ
|
τῇ |
φύσει
καὶ
τῇ
Καίσαρος
δόσει |
| 16, 5, 54 |
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
|
τῇ |
φύσει.
Ὅταν
δὲ
εἰς
τὰς |
| 16, 5, 54 |
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς
τῆς
ἐν
|
τῇ |
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ
|
τῇ |
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν
μέντοι |
| 16, 2, 51 |
δὲ
καὶ
τῷ
λόγῳ
καὶ
|
τῇ |
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
ἐν
|
τῇ |
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν
ἐν
|
τῇ |
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος |
| 16, 10, 59 |
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
τὴν
ἑαυτοῦ
|
τηθίδα |
καὶ
πενθερὰν
συναλγεῖν
αὐτῷ
ταῖς |
| 16, 7, 56 |
βασιλεὺς
τόν
τε
ἀδελφὸν
καὶ
|
τὴν |
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν |
| 16, 9, 58 |
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
|
τὴν |
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη |
| 16, 7, 56 |
ποιουμένης
ἐν
οἷς
τὸ
κατὰ
|
τὴν |
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
πίστιν |
| 16, 7, 56 |
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ
|
τὴν |
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον |
| 16, 10, 59 |
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ
ἦν
|
τὴν |
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν |
| 16, 11, 60 |
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
|
τὴν |
ἀλήθειαν,
εἰ
παραιτήσεται
διὰ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
|
τὴν |
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
κἂν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ
|
τὴν |
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
|
τὴν |
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ
δ' |
| 16, 2, 51 |
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
|
τὴν |
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν, |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι
παρὰ
|
τὴν |
ἀξίαν
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν |
| 16, 11, 60 |
Βίαιος
γὰρ
ἦν
καὶ
περὶ
|
τὴν |
ἀπόδειξιν
τῆς
αἰτίας
ἐτετάρακτο
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἱερῷ
περὶ
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ
|
τὴν |
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς |
| 16, 4, 53 |
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
κατὰ
|
τὴν |
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
ἐν
τῇ |
| 16, 4, 53 |
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
|
τὴν |
ἀπολογίαν
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ὡς
οὐδὲν
ἔτι
κοινώνημα
πρὸς
|
τὴν |
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
|
τὴν |
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον. |
| 16, 9, 58 |
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
|
τὴν |
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
|
τὴν |
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
|
τὴν |
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν, |
| 16, 9, 58 |
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ |
| 16, 9, 58 |
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ
τὰ
περὶ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
κατὰ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ
περὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
|
τὴν |
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
στρατιάν
τε
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
|
τὴν |
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις
ἑπτὰ
σταθμοὺς |
| 16, 9, 58 |
διὰ
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
|
τὴν |
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς
|
τὴν |
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ
δὲ
κακοήθεια |
| 16, 7, 56 |
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
|
τὴν |
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς
ἐδηλώσαμεν, |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς
Γλαφύραν
|
τὴν |
Ἀρχελάου
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ'
αὐτῆς, |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
|
τὴν |
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας, |
| 16, 1, 50 |
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
|
τὴν |
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν. |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
βασιλέων
ὁ
μὲν
οὐδέπω
|
τὴν |
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς |
| 16, 10, 59 |
τά
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ
|
τὴν |
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει |
| 16, 4, 53 |
ὁμονοῶν
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
|
τὴν |
ἀρχήν,
ἣν
σὺ
φῂς
ἔπαθλον |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
|
τὴν |
ἀρχὴν
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ' |
| 16, 4, 53 |
μεθ'
ὃν
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
|
τὴν |
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ'
ὅσα |
| 16, 9, 58 |
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
|
τὴν |
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
τούτοις |
| 16, 5, 54 |
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς
|
τὴν |
ἀρχήν
τι
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς |
| 16, 9, 58 |
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
|
τὴν |
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
πολλὰ
διδοὺς |
| 16, 7, 56 |
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
|
τὴν |
ἀσέβειαν
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι. |
| 16, 2, 51 |
πάλιν
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
|
τὴν |
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν |
| 16, 2, 51 |
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
|
τὴν |
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς
δι'
αὐτὸν |
| 16, 6, 55 |
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ
|
τὴν |
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
ἡ |
| 16, 9, 58 |
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ
|
τὴν |
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς
τῶν |
| 16, 7, 56 |
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
|
τὴν |
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
παρὰ |
| 16, 4, 53 |
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ
ταύτην
|
τὴν |
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
φέρων |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
Καίσαρι,
τότε
δὲ
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς |
| 16, 10, 59 |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
καὶ
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
ἦν
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ
|
τὴν |
αὐλὴν
καὶ
μίση
πρὸς
ἀλλήλους |
| 16, 4, 53 |
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
τοὺς
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον |
| 16, 9, 58 |
μὲν
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
περὶ
|
τὴν |
αὐλήν,
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
δώσειν |
| 16, 8, 57 |
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες,
|
τὴν |
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ |
| 16, 1, 50 |
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
|
τὴν |
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν |
| 16, 6, 55 |
περὶ
τούτων.
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
|
τὴν |
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς |
| 16, 1, 50 |
τὴν
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
|
Τὴν |
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ
|
τὴν |
αὐτὴν
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
|
τὴν |
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν |
| 16, 8, 57 |
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
|
τὴν |
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν
τε |
| 16, 8, 57 |
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ,
|
τὴν |
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
χρήσαιτο
τῷ
μὴ
παρ'
αὐτοῦ
|
τὴν |
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
τε |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς
τε
|
τὴν |
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
Συρίας
ἁπάσης
καὶ
Αἰγύπτου
|
τὴν |
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
κακοῦν
αὐτόν
τε
καὶ
πᾶσαν
|
τὴν |
βασιλείαν
προῃρημένος.
γράμματα
γὰρ
γράψας |
| 16, 4, 53 |
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
|
τὴν |
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
οὔτε
γῆ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ
|
τὴν |
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ |
| 16, 7, 56 |
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα
|
τὴν |
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ'
ἐκείνου
μεμισῆσθαι. |
| 16, 8, 57 |
ἐκείνου
παρόντος
ἀπὸ
σκοποῦ
ῥίπτειν.
|
Τὴν |
γὰρ
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος |
| 16, 5, 54 |
τε
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ
|
τὴν |
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει |
| 16, 4, 53 |
ὅμως
καὶ
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς
|
τὴν |
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
ἐλπὶς |
| 16, 10, 59 |
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ
|
τὴν |
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς |
| 16, 7, 56 |
βασιλεύοντας
ἔτι
δι'
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
|
τὴν |
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες, |
| 16, 8, 57 |
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
|
Τὴν |
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος |
| 16, 2, 51 |
μία
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
|
τὴν |
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
|
τὴν |
δὲ
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα. |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
εἰς
|
τὴν |
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι
|
τὴν |
δευτέραν
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν |
| 16, 7, 56 |
τε
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
|
τὴν |
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο. |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ
|
τὴν |
διαβολήν.
Αἵ
τε
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 3, 52 |
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
|
τὴν |
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
|
τὴν |
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι |
| 16, 11, 60 |
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
|
τὴν |
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
|
τὴν |
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει |
| 16, 5, 54 |
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
|
τὴν |
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος. |
| 16, 11, 60 |
εἰς
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
|
τὴν |
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς |
| 16, 7, 56 |
οὖσα
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ
|
τὴν |
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ |
| 16, 10, 59 |
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
|
τὴν |
ἑαυτοῦ
τηθίδα
καὶ
πενθερὰν
συναλγεῖν |
| 16, 9, 58 |
μὴ
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
|
τὴν |
εἰρήνην
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους, |
| 16, 11, 60 |
ἐφ'
ἑνὶ
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι
|
τὴν |
εἰς
αὐτὸν
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν, |
| 16, 2, 51 |
οἰκείοις
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν
αὐτῷ
|
τὴν |
εἰς
Βόσπορον
εἰδὼς
στρατείαν
προηγούμενον. |
| 16, 5, 54 |
αὐτόν.
Ὁ
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
|
τὴν |
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ |
| 16, 7, 56 |
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ
μεῖζον
ἤγαγεν
|
τὴν |
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν |
| 16, 5, 54 |
ταῖς
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ
|
τὴν |
εἰς
τοῦτο
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον |
| 16, 7, 56 |
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
πρὸς
|
τὴν |
ἐκείνης
θυγατέρα
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι. |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν
|
τὴν |
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις |
| 16, 11, 60 |
ἀσφαλὲς
ἐν
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
|
τὴν |
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
φέροι
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
|
τὴν |
ἐκείνου
τὸ
καὶ
καθ'
αὑτῆς |
| 16, 11, 60 |
τῇ
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
|
τὴν |
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς |
| 16, 3, 52 |
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν
|
τὴν |
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα
|
τὴν |
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν |
| 16, 9, 58 |
μετὰ
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
|
τὴν |
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας |
| 16, 4, 53 |
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
|
τὴν |
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ |
| 16, 5, 54 |
ἔν
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
|
τὴν |
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
οἷς
ποτ' |
| 16, 4, 53 |
ἧς
εἶχεν
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
|
τὴν |
ἐλπίδα
μεγάλην
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν |
| 16, 6, 55 |
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν
|
τὴν |
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν |
| 16, 2, 51 |
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ
Σινώπην
|
τὴν |
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν |
| 16, 8, 57 |
κἀν
τῇ
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
|
τὴν |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν. |
| 16, 7, 56 |
ἡ
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
|
τὴν |
ἐν
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν. |
| 16, 8, 57 |
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
|
τὴν |
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
φίλων
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα
|
τὴν |
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ |
| 16, 11, 60 |
φύσει
καὶ
τῇ
Καίσαρος
δόσει
|
τὴν |
ἐξουσίαν
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
|
τὴν |
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους
ἐδόκει |
| 16, 11, 60 |
ἐπιεικείας
καὶ
διαλλαγῶν
χεῖρον
ἔχοι,
|
τὴν |
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον |
| 16, 11, 60 |
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην
|
τὴν |
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν, |
| 16, 4, 53 |
καὶ
περὶ
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ
|
τὴν |
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται |
| 16, 8, 57 |
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
|
τὴν |
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ |
| 16, 11, 60 |
ἄλλο
τι
δοκεῖν
ἢ
καταδεδικάσθαι
|
τὴν |
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲ
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ
|
τὴν |
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
|
τὴν |
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τῆς
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ
|
τὴν |
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν
οἷς
τὸ |
| 16, 7, 56 |
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
|
τὴν |
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος |
| 16, 7, 56 |
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι
|
τὴν |
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ
|
τὴν |
ἐπιθυμίαν
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
|
τὴν |
ἐπιμέλειαν,
ἅτε
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς |
| 16, 4, 53 |
ἡμίσειαν
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας
|
τὴν |
ἐπιμέλειαν
ἔδωκεν
καὶ
τἆλλα
ξενίαις |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων
|
τὴν |
ἐπιμέλειαν
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
πλείονος
μὲν
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
|
τὴν |
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε |
| 16, 7, 56 |
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
|
τὴν |
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ, |
| 16, 7, 56 |
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
|
τὴν |
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
τε
χωρεῖν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
|
τὴν |
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
|
τὴν |
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν |
| 16, 4, 53 |
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
|
τὴν |
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
τὸ
προπετὲς |
| 16, 2, 51 |
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
|
τὴν |
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πάντα
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
|
τὴν |
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ
τὸν |
| 16, 3, 52 |
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ
|
τὴν |
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
τὸν
βασιλέα |
| 16, 7, 56 |
τὰ
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
|
τὴν |
ἡλικίαν
νέος
ἔτι
καὶ
καλός. |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
|
τὴν |
ἡμίσειαν
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
τῶν
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
|
τὴν |
Ἡρώδου
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ
φέροντες |
| 16, 2, 51 |
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ
μὲν
|
τὴν |
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν
τε |
| 16, 1, 50 |
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς
|
τὴν |
θρησκείαν
ἦν,
οὐ
κόλασις
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τὸν
Ἀλέξανδρον,
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
|
τὴν |
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
διὰ
τοῦτο
σὺν
τιμῇ
|
τὴν |
ἱερωσύνην
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί
τι |
| 16, 9, 58 |
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ
μόνον
|
τὴν |
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
κοίλην |
| 16, 4, 53 |
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν
εἰς
|
τὴν |
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
μικρὸν |
| 16, 2, 51 |
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς
|
τὴν |
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας |
| 16, 9, 58 |
δώρων
λαβών.
Τὰ
δὲ
περὶ
|
τὴν |
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τῷ
καιρῷ
καὶ
τὸν
εἰς
|
τὴν |
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί
τε |
| 16, 2, 51 |
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
δὲ
περὶ
|
τὴν |
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ
πλῆθος |
| 16, 2, 51 |
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς
|
τὴν |
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν
ἀπέπλει |
| 16, 4, 53 |
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο,
|
τὴν |
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
εἰς
|
τὴν |
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν
μετέφερον
λογοποιοῦντες |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
|
τὴν |
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι |
| 16, 3, 52 |
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
|
τὴν |
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
|
τὴν |
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη
μέγα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
μόνον
τὴν
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
|
τὴν |
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος |
| 16, 1, 50 |
τότε
χαλεπὴν
καὶ
παράνομον
γενέσθαι
|
τὴν |
κόλασιν
ὑπερηφανίας
ἐδόκει
μέρος,
οὐ |
| 16, 4, 53 |
εὔνοια
δήλη
καὶ
παρ'
αὐτὴν
|
τὴν |
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν
γάρ,
εἴ |
| 16, 5, 54 |
τοῦτο
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
|
τὴν |
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
πρότερον
ἐν
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
|
τὴν |
μὲν
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
παῖδα |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
μία
|
τὴν |
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τῷ
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ
|
τὴν |
μὲν
κόρην
μὴ
τυχὼν
Φερώρα |
| 16, 10, 59 |
λαμβάνειν
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
|
τὴν |
μὲν
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν, |
| 16, 7, 56 |
τῆς
τοῦ
βασιλέως
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
|
τὴν |
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
|
τὴν |
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι |
| 16, 10, 59 |
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ
|
τὴν |
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον, |
| 16, 1, 50 |
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς
|
τὴν |
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν |
| 16, 4, 53 |
ὅ
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
|
Τὴν |
μητέρα
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ |
| 16, 6, 55 |
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
|
τὴν |
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη
καὶ |
| 16, 10, 59 |
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
περὶ
|
τὴν |
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἐκλογίσαιντο
τὴν
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
|
τὴν |
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
ὅσα |
| 16, 4, 53 |
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς
πρώτης
|
τὴν |
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ, |
| 16, 7, 56 |
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
|
τὴν |
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς
|
τὴν |
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
ἧκον
ἀπὸ |
| 16, 8, 57 |
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ
κατὰ
|
τὴν |
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ
μείζους
τὰς |
| 16, 7, 56 |
ἐδόκει
πράττειν
ἐν
τοῖς
κατὰ
|
τὴν |
οἰκίαν,
εἴτε
δὴ
τοῦ
μηνίματος |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ
περὶ
|
τὴν |
οἰκίαν
καὶ
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
διὰ
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
|
τὴν |
οἰκίαν,
τό
τε
μᾶλλον
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
τὸ
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
|
τὴν |
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 7, 56 |
παραπίπτοντες
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
|
τὴν |
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
|
τὴν |
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
δὲ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὰ
κατὰ
τιμὴν
εἰς
|
τὴν |
παῖδα
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις |
| 16, 7, 56 |
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ
|
τὴν |
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη |
| 16, 2, 51 |
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
|
τὴν |
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν
νῦν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὸν
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
|
τὴν |
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην
τὴν |
| 16, 5, 54 |
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
|
τὴν |
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς |
| 16, 8, 57 |
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
|
τὴν |
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
ἡ |
| 16, 2, 51 |
τούτου
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
|
τὴν |
πάτριον
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι'
ἧς
καὶ
|
τὴν |
πέριξ
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν |
| 16, 5, 54 |
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
|
τὴν |
πόλιν
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
μέρος
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν
περὶ
|
τὴν |
πόλιν
καὶ
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων |
| 16, 5, 54 |
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
εἰς
|
τὴν |
πόλιν
ὄχλου
πλείονος
κατὰ
θεωρίαν |
| 16, 2, 51 |
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς
|
τὴν |
πόλιν
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε |
| 16, 7, 56 |
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
|
τὴν |
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων
οἷος
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ
|
τὴν |
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
|
τὴν |
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
|
τὴν |
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι, |
| 16, 10, 59 |
οὐδ'
ἄλλο
τι
κατὰ
δύσνοιαν
|
τὴν |
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις. |
| 16, 4, 53 |
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
|
τὴν |
πρὸς
ἡμᾶς
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὴν
Σαλώμην
κατά
τε
|
τὴν |
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ |
| 16, 3, 52 |
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ
τὴν
εὔνοιαν
|
τὴν |
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ
|
τὴν |
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ
λυποῦντα
|
τὴν |
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
|
τὴν |
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
ἣν
οὐδὲν |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ
|
τὴν |
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι |
| 16, 4, 53 |
ἦν.
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν
μέχρι
τῆς |
| 16, 10, 59 |
τὸν
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 3, 52 |
Ἀγρίππου
γε
μὴν
ἀνιόντος
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
διοίκησιν
τῶν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὸ
κτείναντα
φανερῶς
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ
τοῦ
παιδὸς |
| 16, 7, 56 |
λόγους
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
ἀξιῶν
αὐτῷ
|
τὴν |
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι |
| 16, 7, 56 |
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
εἶδεν
|
τὴν |
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
νοῦν
ἔσχεν |
| 16, 3, 52 |
μὲν
ἐξ
ἐκείνων
εἴς
τε
|
τὴν |
Σαλώμην
καὶ
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι |
| 16, 7, 56 |
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος
εἶχεν
εἰς
|
τὴν |
Σαλώμην
κατά
τε
τὴν
πρὸς |
| 16, 1, 50 |
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
|
τὴν |
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
κατάμαθε
πλάσμα
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
|
τὴν |
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
|
τὴν |
σὴν
προαίρεσιν,
ὡς
οὐ
βλασφημίας |
| 16, 10, 59 |
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου
|
τὴν |
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν |
| 16, 3, 52 |
~(Προύβαινε
δ'
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
|
τὴν |
στάσιν
τῆς
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν |
| 16, 2, 51 |
Πᾶν
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
κατὰ
|
τὴν |
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν
τε
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
μόνον,
εἰ
|
τὴν |
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἄν
τις,
ὡς
ἔφην,
ἔχοι
|
τὴν |
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
|
τὴν |
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ
καὶ
τοῦτο |
| 16, 4, 53 |
τὸν
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
|
τὴν |
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον
ἐξ |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς
|
τὴν |
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ |
| 16, 10, 59 |
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
φέροι
πρὸς
|
τὴν |
σωτηρίαν
τὴν
ἐκείνου
τὸ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
|
τήν |
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
Ἄραβα.
|
Τήν |
τε
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν |
| 16, 2, 51 |
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
|
τήν |
τε
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
|
τήν |
τε
τιμὴν
καὶ
τὸ
δύνασθαι |
| 16, 10, 59 |
τε
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
|
τήν |
τε
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων |
| 16, 11, 60 |
πρότερον
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
|
τὴν |
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν |
| 16, 4, 53 |
νέους
αἰτία,
καὶ
τὸ
προστιθέναι
|
τὴν |
τῆς
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ |
| 16, 3, 52 |
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
|
τὴν |
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ
|
τὴν |
τιμήν.
Ὡς
δ'
αὐτοῖς
κατείργαστο |
| 16, 1, 50 |
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
οὐκ
εἰς
|
τὴν |
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
πασχόντων
φορτικόν, |
| 16, 1, 50 |
κοινὰ
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
|
τὴν |
τιμωρίαν
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
|
τὴν |
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας |
| 16, 11, 60 |
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
|
τὴν |
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
σῶμα
ὡς
εἴη
μέγας
καὶ
|
τὴν |
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
τὰ |
| 16, 3, 52 |
ἀμφήριστον
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
|
τὴν |
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων |
| 16, 2, 51 |
μὴ
πρότερον
δοθείσας
ἦν
ἐλπίσαι
|
τὴν |
τοῦ
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς
διάθεσιν |
| 16, 2, 51 |
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως
μηδὲ
|
τὴν |
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν |
| 16, 5, 54 |
ᾤετο
παρέχων
ἐν
τῷ
διδόναι
|
τὴν |
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῷ
καιρῷ
καὶ
οἱ
|
τὴν |
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
τῆς
τῶν
Ἰδουμαίων |
| 16, 11, 60 |
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ
καὶ
|
τὴν |
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
|
τὴν |
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
|
τὴν |
τῶν
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι, |
| 16, 5, 54 |
καταστορέσας
πλεῖστον
εἰς
κόσμον
καὶ
|
τὴν |
τῶν
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν |
| 16, 2, 51 |
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς
διάθεσιν
καὶ
|
τὴν |
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται |
| 16, 5, 54 |
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
|
τὴν |
ὕπαιθρον
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον |
| 16, 3, 52 |
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον
|
τὴν |
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην |
| 16, 11, 60 |
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ
|
τὴν |
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς |
| 16, 8, 57 |
μίση
πρὸς
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
|
τὴν |
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν |
| 16, 2, 51 |
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
|
τὴν |
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς |
| 16, 5, 54 |
ἀναστήσας
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
|
τὴν |
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας |
| 16, 5, 54 |
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην
|
τὴν |
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
|
τὴν |
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
|
τὴν |
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
ἂν |
| 16, 7, 56 |
βασιλεὺς
Ὀβόδας
ἀπράγμων
καὶ
νωθὴς
|
τὴν |
φύσιν,
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει |
| 16, 1, 50 |
τῶν
περὶ
τὴν
πόλιν
καὶ
|
τὴν |
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ,
ὡς
|
τὴν |
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
νῦν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι
|
τὴν |
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
ὁ |
| 16, 9, 58 |
δέος
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν
|
τὴν |
χώραν,
εἰς
δὲ
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 9, 58 |
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος
Ἡρώδῃ
|
τὴν |
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
εἶχον |
| 16, 10, 59 |
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ
|
τὴν |
ψυχὴν
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ
τρυφὴν |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
λόγον
εἰς
|
τὴν |
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
εἰς
τὴν |
| 16, 7, 56 |
παρὰ
τοῦ
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
|
τηρεῖν |
ἠξίου
παρὰ
τὸ
δεῖπνον,
πῶς |
| 16, 10, 59 |
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ
φυλακὴ
καὶ
|
τήρησις |
αὐτῶν
καὶ
προσῄει
μὲν
οὐδείς, |
| 16, 4, 53 |
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι,
τῷ
μὲν
ἐκ
|
τῆς |
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου |
| 16, 7, 56 |
τὸν
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου
|
τῆς |
ἀδελφῆς,
εἰ
πρὸς
τὸν
γάμον |
| 16, 8, 57 |
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
ἄδειαν
|
τῆς |
ἀεὶ
προσδοκίας
ἔχειν.
Ἐν
τούτοις |
| 16, 4, 53 |
αἰτία,
καὶ
τὸ
προστιθέναι
τὴν
|
τῆς |
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
φράσαι
τῆς
βασάνου
καὶ
|
τῆς |
αἰκίας
αὐτόν
τε
καὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα,
|
τῆς |
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
τε
ἀντέδοσαν |
| 16, 11, 60 |
ἦν
καὶ
περὶ
τὴν
ἀπόδειξιν
|
τῆς |
αἰτίας
ἐτετάρακτο
καὶ
μέγιστα
θυμοῦ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ
πιθανὸν
|
τῆς |
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν
ἐδύναντο
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἴσχυσαν.
Οὕτως
οὖν
καὶ
τοῦ
|
τῆς |
αἰχμαλωσίας
ἐπιφθόνου
συκοφαντήματος
πεφηνότος
μέγιστον, |
| 16, 4, 53 |
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν
μέχρι
|
τῆς |
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
γράμματα
ἐπέδωκεν
ὡς
εἰκάσαι
|
τῆς |
Ἀλεξάνδρου
χειρός.
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ |
| 16, 8, 57 |
Ἀντίπατρος
τὸν
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς
|
τῆς |
ἀληθείας
ἀναίτιον
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τεκούσης
φονεῖ.
ταῦτα
γὰρ
ἀπὸ
|
τῆς |
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ
πιθανὸν
τῆς |
| 16, 4, 53 |
Εἰ
μὲν
οὖν
εὕροι
λόγον
|
τῆς |
ἀληθείας
ἡ
παρρησία,
μακάριον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς
|
τῆς |
ἀληθείας
τὴν
πρὸς
ἡμᾶς
διάθεσιν |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
|
τῆς |
ἄλλης
εὐδοξίας,
ὡς
μηδένα
οἴεσθαι |
| 16, 7, 56 |
κάκιστε
πάντων,
εἶπεν,
εἰς
τοῦτο
|
τῆς |
ἀμέτρου
καὶ
περιττῆς
ἦλθες
ἀχαριστίας, |
| 16, 4, 53 |
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ
ὑπὸ
|
τῆς |
ἁμίλλης
καὶ
τῶν
ἐλπίδων
ἃς |
| 16, 4, 53 |
τοιούτῳ
τὴν
ἐπιμέλειαν,
ἅτε
καὶ
|
τῆς |
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα
|
τῆς |
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν |
| 16, 7, 56 |
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο
δὲ
|
τῆς |
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ
τοσοῦτον
κρατούμενος, |
| 16, 3, 52 |
καὶ
προσονειδίσαι
προπετεῖς
εὐγενὲς
ὑπὸ
|
τῆς |
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ
τῆς
ὀργῆς |
| 16, 4, 53 |
μὲν
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
δὲ
|
τῆς |
ἀπονοίας
καὶ
τῆς
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς |
| 16, 7, 56 |
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν
γὰρ
ὁ
|
τῆς |
Ἀραβίας
βασιλεὺς
Ὀβόδας
ἀπράγμων
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τὸ
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ
|
τῆς |
Ἀράβων
χώρας
ἢ
τούτους
ἐξῃρημένους |
| 16, 5, 54 |
εἰς
ὄγδοον
καὶ
εἰκοστὸν
ἔτος
|
τῆς |
ἀρχῆς
ἐπ'
ὀλυμπιάδος
δευτέρας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
δεσμοῖς
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
|
τῆς |
ἀρχῆς
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ |
| 16, 5, 54 |
πολλάκις
εἰπεῖν,
ὡς
ἀποδέοι
τὰ
|
τῆς |
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης
ἐν |
| 16, 11, 60 |
περιττὸν
ὄντα
περὶ
τὴν
ἐπιθυμίαν
|
τῆς |
ἀρχῆς
καὶ
τῆς
ἄλλης
εὐδοξίας, |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν
ἐκ
|
τῆς |
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν |
| 16, 10, 59 |
τὰ
χρήματα
καὶ
τοὺς
ἐκ
|
τῆς |
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας.
Ὧν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
οὐ
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη
|
τῆς |
ἀρχῆς
τὸ
περὶ
τὸν
Τράχωνα, |
| 16, 4, 53 |
ἔχοι.
Τοῖς
δ'
οὐχ
ὑπὲρ
|
τῆς |
ἀρχῆς
τὸ
πλέον,
ἀλλ'
εἰ |
| 16, 7, 56 |
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε
|
τῆς |
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
ἐκ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ
τῇ
διοικήσει
|
τῆς |
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς
παραλείποιτο
τῶν |
| 16, 4, 53 |
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ
διὰ
μέγεθος
|
τῆς |
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς
δὲ |
| 16, 3, 52 |
μετὰ
τὴν
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
|
τῆς |
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην,
πλεύσας
ἀπὸ |
| 16, 6, 55 |
γενηθέντι
μοι
ὑπὸ
τοῦ
κοινοῦ
|
τῆς |
Ἀσίας
ἐν
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ |
| 16, 11, 60 |
εἰ
παραιτήσεται
διὰ
τοῦ
φράσαι
|
τῆς |
βασάνου
καὶ
τῆς
αἰκίας
αὐτόν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
καταγωγαῖς
ἐτίμησεν,
καὶ
περὶ
|
τῆς |
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν |
| 16, 4, 53 |
Ὁ
γὰρ
ἀεί
τι
περὶ
|
τῆς |
βασιλείας
ἐνθυμούμενος
συγκαταλογίζεται
τὸν
θάνατον |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης
|
τῆς |
βασιλείας,
ἣν
καὶ
μὴ
βουλομένου |
| 16, 3, 52 |
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ
μηδὲ
τὰ
|
τῆς |
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι
μὴ
καὶ
|
τῆς |
βασιλείας
καὶ
τῶν
παίδων
κρατεῖν. |
| 16, 1, 50 |
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
|
τῆς |
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
οὐκ
εἰς |
| 16, 7, 56 |
δυνάμει
δὲ
καὶ
κοινωνὸν
ἔχειν
|
τῆς |
βασιλείας,
οὐχ
ὅμοιον
εἰς
τὰς |
| 16, 3, 52 |
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ
διαδοχὴ
|
τῆς |
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ
καθάπερ |
| 16, 7, 56 |
ὃς
ἦν
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν
|
τῆς |
βασιλείας
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη
καὶ |
| 16, 8, 57 |
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
δὲ
περὶ
μὲν
|
τῆς |
γεγενημένης
πρὸς
αὐτὸν
κοινωνίας
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀκηκοέναι
τὸν
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι
τοῦ
|
τῆς |
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς
προεῖπον,
ἡττημένος
|
τῆς |
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς
τὸν |
| 16, 3, 52 |
ὃς
δυνήσεται
τιμωρῆσαι
τῷ
θανάτῳ
|
τῆς |
δι'
αὐτὴν
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
δέ |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων
τῷ
μεγέθει
|
τῆς |
διαβολῆς
ἔτι
μᾶλλον
ἐξηλλάττετο
καὶ |
| 16, 7, 56 |
γενόμενος
καὶ
τὸ
σὺν
αἰσχύνῃ
|
τῆς |
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ
φέρων
ἐτετάρακτο. |
| 16, 4, 53 |
τὸν
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ
ἄπιστον
|
τῆς |
διαβολῆς
καὶ
τὸ
περὶ
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια
|
τῆς |
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ
ἡμῶν |
| 16, 6, 55 |
πόλεις
ἔσθ'
ὅπη
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
|
τῆς |
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον
δὲ
πᾶσιν |
| 16, 4, 53 |
δι'
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ
ἀφίστατο
|
τῆς |
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
ὅτε |
| 16, 7, 56 |
οὕτως.
Ἐκείνη
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
|
τῆς |
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ |
| 16, 7, 56 |
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν
υἱὸν
ἐπαινέσας
|
τῆς |
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
εἰληφέναι
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας
|
τῆς |
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν |
| 16, 2, 51 |
Ἡρώδης
δὲ
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ
|
τῆς |
εἰς
αὐτὸν
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν. |
| 16, 8, 57 |
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς
δὲ
|
τῆς |
εἰς
τὸ
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος
οὔσης |
| 16, 7, 56 |
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
ποτὲ
παυσαμένῳ
|
τῆς |
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν |
| 16, 7, 56 |
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη
καὶ
μετὰ
|
τῆς |
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν
ἐπειγόντων |
| 16, 7, 56 |
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
πατέρα
μόνος
ὑπὲρ
|
τῆς |
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν
αὐτὸς |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος
δὲ
|
τῆς |
ἐκείνου
χρείας,
ἣν
μετὰ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
τε
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
μετὰ
|
τῆς |
ἐκείνων
γνώμης
ὅ
τι
χρὴ |
| 16, 7, 56 |
πλείω
τε
καὶ
μὴ
μέτρια
|
τῆς |
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
Ταῦτα |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς
ποιούμενος
|
τῆς |
ἐμῆς
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ
ἄν, |
| 16, 11, 60 |
τι
χρήσιμον
ἐξ
αὐτῆς,
προύκρινα
|
τῆς |
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
Ποῖ
ποτε
οἴχονταί |
| 16, 6, 55 |
δοθέν
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ
|
τῆς |
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς
ἔχω
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς
|
τῆς |
ἐν
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν |
| 16, 10, 59 |
κατηγορεῖν
ἠξίου,
καὶ
δῆλοι
πρὸ
|
τῆς |
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
νεανίσκους,
εἰ
καὶ
πόρρω
|
τῆς |
ἐπ'
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό |
| 16, 1, 50 |
μέρος
ἦν
τῶν
διαβολῶν
καὶ
|
τῆς |
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας.
(Ἐν
δὲ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους
τοὺς
|
τῆς |
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται |
| 16, 8, 57 |
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
ἐγένετο
|
τῆς |
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
δέους,
τὰ |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκου
καὶ
συναλγῶν
ἀνδρὶ
φίλῳ
|
τῆς |
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸ
περιὸν
εἰς
ὁμολογίαν
|
τῆς |
ἐπιβουλῆς
δι'
ἐκείνων
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος, |
| 16, 10, 59 |
τούτων
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι
|
τῆς |
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν |
| 16, 9, 58 |
πολλὴ
διὰ
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
|
τῆς |
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ'
εἰς |
| 16, 9, 58 |
τε
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
|
τῆς |
ἐπιστολῆς
τὸ
κεφάλαιον,
ὅτι
πάλαι |
| 16, 10, 59 |
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον,
καὶ
τὰ
|
τῆς |
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς
ἂν |
| 16, 8, 57 |
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
τὸ
λανθάνον
|
τῆς |
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις
ἐν
πολλοῖς |
| 16, 4, 53 |
ᾐτιᾶτο
δὲ
τῆς
ἀπονοίας
καὶ
|
τῆς |
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
ἅπαντα |
| 16, 1, 50 |
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν
ἐδύναντο
καὶ
|
τῆς |
εὐνοίας
ἧς
εἶχεν
εἰς
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν
αὑτὸν
|
τῆς |
εὐνοίας
τῆς
παρὰ
βασιλέως,
αἴτιον |
| 16, 2, 51 |
χρώμεθα
πρὸς
τὸν
βίον
ὑπομνήμασιν
|
τῆς |
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων, |
| 16, 8, 57 |
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
τὸν
ἔλεγχον
|
τῆς |
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν |
| 16, 11, 60 |
πάθους
ἀσεβείας
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
|
τῆς |
ἡλικίας
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον |
| 16, 2, 51 |
δῆλον
μὲν
ὡς
μετὰ
πεῖραν
|
τῆς |
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως
ἐδόθη, |
| 16, 4, 53 |
χαλκοῦ
τὴν
ἡμίσειαν
πρόσοδον
καὶ
|
τῆς |
ἡμισείας
τὴν
ἐπιμέλειαν
ἔδωκεν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πάντα
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει
|
τῆς |
Ἡρώδου
βασιλείας
χωρία
καὶ
κώμας |
| 16, 5, 54 |
Αἰτία
μὲν
αὕτη
μοι
δοκεῖ
|
τῆς |
Ἡρώδου
περὶ
μὲν
τοὺς
οἰκείους |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
|
τῆς |
Ἡρώδου
πεφευγότας.
Ὧν
οὐδὲν
ποιήσαντος |
| 16, 2, 51 |
ἣν
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει
|
τῆς |
Ἡρώδου
προξενούσης
αὐτὴν
ἑστίας.
Τούτων |
| 16, 6, 55 |
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ
|
τῆς |
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
τῶν
εἰς |
| 16, 2, 51 |
τῶν
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
κατ'
ἐπήρειαν
|
τῆς |
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε
ὑπὲρ
|
τῆς |
θυγατρὸς
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ'
ἂν
|
τῆς |
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ
τι
συνειδυῖα |
| 16, 6, 55 |
τε,
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν
ἐκ
|
τῆς |
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας
ἕνεκα
τῆς |
| 16, 5, 54 |
καὶ
πόλιν
περὶ
τὸν
αὐλῶνα
|
τῆς |
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων
κατὰ
βορρᾶν |
| 16, 3, 52 |
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην,
πλεύσας
ἀπὸ
|
τῆς |
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
μόνον
τε |
| 16, 6, 55 |
δὲ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ
|
τῆς |
ἱστορίας.
~(Ὁ
γὰρ
Ἡρώδης
πολλοῖς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ
|
τῆς |
Ἰταλίας
εἰς
τὴν
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς |
| 16, 1, 50 |
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
ἧκον
ἀπὸ
|
τῆς |
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
τὰ
μειράκια |
| 16, 10, 59 |
καὶ
παρ'
ἐκείνου
πρὶν
καταφωραθῆναι
|
τῆς |
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν |
| 16, 4, 53 |
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα
|
τῆς |
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς
αὐτὸν
ἐκδέχεται |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκων
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
|
τῆς |
κατ'
αὐτῶν
διαβολῆς
καὶ
πᾶσιν, |
| 16, 10, 59 |
κελεύσας
ἐν
παράπλῳ
μὲν
Ἐλαιούσῃ
|
τῆς |
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
τε
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ὡς
μέμνηνται
μὲν
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
|
τῆς |
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
δὲ
τὸν
πατέρα, |
| 16, 3, 52 |
καὶ
ταπεινῶσαι
βουλόμενος
τοὺς
ἐκ
|
τῆς |
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς
τιμὴν |
| 16, 4, 53 |
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον
εἰς
τοὺς
ἐκ
|
τῆς |
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ
δι' |
| 16, 7, 56 |
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐκ
|
τῆς |
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
σώματος
ἐγένετο.
Τοιαύτης
δὲ
|
τῆς |
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν
ἡ |
| 16, 2, 51 |
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
ἐπὶ
|
τῆς |
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον |
| 16, 8, 57 |
μελανείμων
καὶ
πάντα
τὰ
σημεῖα
|
τῆς |
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος |
| 16, 3, 52 |
Τὸ
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι
ταῖς
|
τῆς |
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια |
| 16, 3, 52 |
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ
|
τῆς |
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ
τὸν
πατέρα |
| 16, 3, 52 |
καὶ
πᾶν
ὅσον
εὐδοκιμήκει
κατὰ
|
τῆς |
μητρὸς
αὐτῶν
εἰς
ἀπόνοιαν
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν
|
τῆς |
μητρός,
ἐλεεινοὺς
δὲ
αὐτούς,
οἳ |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
οὕτως
ἀχθόμενοι
τῷ
θανάτῳ
|
τῆς |
μητρός,
ἐπειδὴ
κἀκείνην
καὶ
σφᾶς |
| 16, 1, 50 |
συνεῖναι
τῷ
πατρὶ
διὰ
τὸν
|
τῆς |
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
μηδὲ
ὅσιον |
| 16, 3, 52 |
εἰς
τὸν
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε
|
τῆς |
μητρὸς
οἷα
πάθοι
παρὰ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι
|
τῆς |
μητρὸς
τὸν
φόνον.
Προσετίθεσαν
δ' |
| 16, 3, 52 |
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
τὴν
στάσιν
|
τῆς |
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
τὴν |
| 16, 3, 52 |
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν
|
τῆς |
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος
γὰρ
ὁ |
| 16, 2, 51 |
Ὁ
δὲ
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε
|
τῆς |
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ
τὰ |
| 16, 5, 54 |
ἔτει
πρὸς
τέλος
ἐλθούσης
αὐτῷ
|
τῆς |
ὅλης
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
δὲ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
ὑπὸ
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ
|
τῆς |
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ'
οὐ |
| 16, 7, 56 |
νεύμασιν
καὶ
βλέμμασιν
οὐκ
ἄδηλοι
|
τῆς |
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο |
| 16, 3, 52 |
τρόπον
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς
|
τῆς |
οὐ
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο, |
| 16, 5, 54 |
ἀποδέοι
τὰ
τῆς
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
|
τῆς |
οὔσης
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
Ἄξιον |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τραπέζαις
καὶ
διηνεκέσιν
ἑορταῖς,
|
τῆς |
πανηγύρεως
ἐν
μὲν
ταῖς
ἡμέραις |
| 16, 7, 56 |
ἀποστερεῖν
μὲν
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας
|
τῆς |
παρὰ
βασιλέως,
αἴτιον
δὲ
κἀκείνῳ |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
μητρῴου
κόσμου
μετειληφυίας,
ἀντὶ
|
τῆς |
παρούσης
ἁβρότητος
ἀπειλεῖν,
ὡς
τρύχεσιν |
| 16, 9, 58 |
πάντα
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
|
τῆς |
παρρησίας,
ἣν
εἶχε
διὰ
Καίσαρα, |
| 16, 10, 59 |
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
|
τῆς |
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 1, 50 |
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
τῷ
τε
μεγέθει
|
τῆς |
περὶ
αὐτοὺς
τύχης
κοσμούμενοι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
αὑτῷ
τε
τὸ
μέλλον
ἐκ
|
τῆς |
περὶ
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον, |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
μεῖζόν
τι
λαβεῖν
|
τῆς |
περὶ
τὸν
υἱὸν
παρανομίας
τεκμήριον |
| 16, 11, 60 |
ἐναργῶς
τοῦ
τε
πάθους
καὶ
|
τῆς |
περὶ
τοὺς
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις |
| 16, 5, 54 |
τὰ
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ'
αὐτῆς
|
τῆς |
πόλεως
ἀναστήσας
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς
δὲ
|
τῆς |
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν,
ἣν |
| 16, 11, 60 |
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
πλησίον
|
τῆς |
πόλεως,
ὡς
ἔχειν
εἰ
κληθεῖεν |
| 16, 9, 58 |
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
|
τῆς |
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ |
| 16, 5, 54 |
τῆς
ὅλης
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
δὲ
|
τῆς |
προθεσμίας
εἰς
ὄγδοον
καὶ
εἰκοστὸν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοῦτο
ἦν
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
|
τῆς |
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια
λαμβάνειν
ἐξ |
| 16, 9, 58 |
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης
δὲ
|
τῆς |
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν
δικαίων |
| 16, 8, 57 |
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
τινα
παραμυθίαν
|
τῆς |
προπετείας
εἴληφεν
ἐν
τοῖς
κακοῖς |
| 16, 10, 59 |
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
|
τῆς |
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
δίδωσιν |
| 16, 6, 55 |
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας
ἕνεκα
|
τῆς |
πρὸς
τὸ
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὸ
μηδενὶ
πιστεύειν
μέγα
|
τῆς |
προσδοκίας
κολαστήριον
ἔχοντι.
Πολλάκις
γοῦν |
| 16, 5, 54 |
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ
|
τῆς |
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον |
| 16, 8, 57 |
καὶ
κατήφεια
τὸ
βασίλειον
ἀπεκόσμει
|
τῆς |
πρώτης
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ
|
τῆς |
πρώτης
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι. |
| 16, 9, 58 |
ἄδειαν.
Ἡρώδης
δὲ
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
|
τῆς |
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
τῶν
οἰκείων |
| 16, 11, 60 |
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
αὐτὸν
ἐκ
|
τῆς |
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
τὰ
ἐν |
| 16, 3, 52 |
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ
ἡ
|
τῆς |
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ'
αὐτῶν |
| 16, 3, 52 |
τὸ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
μῖσος
|
τῆς |
Σαλώμης
καὶ
πᾶν
ὅσον
εὐδοκιμήκει |
| 16, 3, 52 |
παρά
τε
τοῦ
Φερώρα
καὶ
|
τῆς |
Σαλώμης
μέγαν
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον |
| 16, 7, 56 |
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
διὰ
|
τῆς |
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
ἤκουεν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
περὶ
τούτων
λέγειν,
ἃ
|
τῆς |
σῆς
ἀσεβείας
ἦν
καὶ
νοῆσαι |
| 16, 3, 52 |
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης
|
τῆς |
στάσεως
ἐν
ἀποδημίᾳ
τοῦ
βασιλέως. |
| 16, 3, 52 |
ὡς
οὔτε
τῶν
φιλτάτων
οὔτε
|
τῆς |
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς
ὤνατο
διὰ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
πολλὰ
δόγματα
|
τῆς |
συγκλήτου
καὶ
τὰς
ἐν
τῷ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
δὲ
|
τῆς |
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ
Οὐολόμνιον
τοὺς
|
τῆς |
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
δὲ
ἐν |
| 16, 9, 58 |
διασπείροντες
οἱ
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι
|
τῆς |
τε
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν |
| 16, 1, 50 |
δοκεῖν
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι
τῷ
|
τῆς |
τεκούσης
φονεῖ.
ταῦτα
γὰρ
ἀπὸ |
| 16, 7, 56 |
εἶναι
λαβεῖν
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα
|
τῆς |
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἢ
καὶ
διανέμειν
μέρος
ἑκάστῳ
|
τῆς |
τιμῆς
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀντίπατρον,
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
|
τῆς |
τιμῆς
τὰ
πάντα
ἤδη
δύναται. |
| 16, 4, 53 |
τὸν
λόγον
τῷ
μὲν
ἔξω
|
τῆς |
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
λόγον |
| 16, 1, 50 |
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
ἐν
τοῖς
πρώτοις
|
τῆς |
τοιαύτης
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
γὰρ
οἱ |
| 16, 10, 59 |
τι
περὶ
ἐκείνων
δυσχερὲς
πρὸς
|
τῆς |
τοῦ
βασιλεύοντος
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες |
| 16, 7, 56 |
τοσοῦτον
κρατούμενος,
ὥστ'
αὐτῷ
καὶ
|
τῆς |
τοῦ
βασιλέως
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
τὴν |
| 16, 8, 57 |
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ
τὸ
νενοσηκὸς
|
τῆς |
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι |
| 16, 7, 56 |
ἀνηκέστους
ἐξελθεῖν
συμφοράς,
εἴτε
καὶ
|
τῆς |
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν |
| 16, 10, 59 |
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ
|
τῆς |
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
|
τῆς |
τῶν
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
|
τῆς |
τῶν
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
|
τῆς |
τῶν
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς |
| 16, 6, 55 |
κακῶς
καὶ
πέρας
οὐδὲν
εὑρίσκοντες
|
τῆς |
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
οἱ
τὴν
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
|
τῆς |
τῶν
Ἰδουμαίων
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
|
τῆς |
τῶν
παίδων
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς, |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
|
τῆς |
τῶν
παίδων
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν |
| 16, 2, 51 |
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε
προστασία
|
τῆς |
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ
τὸ
Ῥωμαικὸν |
| 16, 4, 53 |
ἐν
ᾧ
τὸ
προπετὲς
ἑκάτεροι
|
τῆς |
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ
πλείονι
περὶ |
| 16, 4, 53 |
ὃν
τί
δεῖ
βλέπειν
μετὰ
|
τῆς |
ὑποψίας;
Τὸ
μὲν
οὖν
φάναι |
| 16, 10, 59 |
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν
ἠρώτα
περὶ
|
τῆς |
φυγῆς,
ὅπου
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν |
| 16, 8, 57 |
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ
|
τῆς |
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ' |
| 16, 8, 57 |
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
ὁ
βασιλεὺς
|
τῆς |
χαλεπότητος
καὶ
λαβὼν
ἐκ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
μὲν
ἐπέβης
|
τῆς |
χώρας
εὐμενής,
ὡς
δὲ
ἀπέδωκας |
| 16, 9, 58 |
ὡς
οὐδ'
ἂν
αὐτὸς
ἀπέλθοι
|
τῆς |
χώρας
μὴ
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι |
| 16, 2, 51 |
πάνδημον.
ἦν
δὲ
πολὺς
κἀκ
|
τῆς |
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
δὲ
παρελθὼν |
| 16, 10, 59 |
παρελθούσης
ῥύσια
λαμβάνειν
ἐξ
ἁπάσης
|
τῆς |
χώρας,
τὴν
μὲν
στρατείαν
οὐ |
| 16, 11, 60 |
οἴχονταί
σου
καὶ
πεπτώκασιν
ἐκ
|
τῆς |
ψυχῆς
αἱ
φρένες;
ποῖ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
δ'
οὐκ
ἄν,
ἔφη,
συνέγνω
|
τῆς |
ψυχῆς
ἐμοὶ
στεργο
μένη
πλέον |
| 16, 3, 52 |
μεῖζον
ἐκείνων
ὑπολαμβάνων
ἐν
συγχύσει
|
τῆς |
ψυχῆς
ἦν.
Τῷ
γὰρ
ὄντι |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
λόγους
ὀψὲ
|
τῆς |
ὥρας
περὶ
θεραπείαν
τοῦ
σώματος |
| 16, 8, 57 |
οἱ
πιστότατοι
τῷ
βασιλεῖ.
Καὶ
|
τί |
γὰρ
ἢ
καθάπερ
λύττης
τινὸς |
| 16, 10, 59 |
τὰ
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα,
καὶ
|
τί |
γὰρ
ἢ
καταδίκων
εἶχον
ἀδοξίαν |
| 16, 8, 57 |
συμπαιδεύσαντας
δὲ
τοὺς
υἱοὺς
καὶ
|
τί |
γὰρ
ἢ
πρῶτον
παρρησίας
τόπον |
| 16, 4, 53 |
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι.
|
Τί |
δ'
εἰ
καὶ
τῶν
ἄλλων |
| 16, 10, 59 |
πραττομένων
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
|
τί |
δ'
οὐκ
ἄν,
ἔφη,
συνέγνω |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος;
|
τί |
δέ
σοι
βούλεται
τὸ
μισοῦντά |
| 16, 4, 53 |
ἡμῖν
ὁ
νῦν
ἥλιος,
ὃν
|
τί |
δεῖ
βλέπειν
μετὰ
τῆς
ὑποψίας; |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
|
τί |
δεῖ
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
νεῶν
ἔδει
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ
|
τί |
δεῖ
λέγειν,
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον |
| 16, 2, 51 |
χρεία
μὴ
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ;
|
τί |
δὴ
κωλύει
καὶ
τὰς
ἡμετέρας |
| 16, 11, 60 |
πλείους,
ὥστε
καὶ
μηκέτι
ἄλλο
|
τι |
δοκεῖν
ἢ
καταδεδικάσθαι
τὴν
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
πάλιν
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
|
τι |
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
τε |
| 16, 4, 53 |
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν
γάρ,
εἴ
|
τι |
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ'
ἡμῖν,
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
τὸν
πατέρα;
|
τί |
καὶ
θέλοντες;
εἰ
μὲν
εἰσὶν |
| 16, 4, 53 |
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν
τοῦ
πατρός,
εἴ
|
τι |
καὶ
καθ'
αὑτὸν
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον |
| 16, 4, 53 |
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν
|
τι |
καὶ
μιαρὸν
ἐντετηκέναι
ταῖς
ψυχαῖς |
| 16, 4, 53 |
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
ὅτε
ἀνιάσειν
|
τι |
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα |
| 16, 11, 60 |
κινεῖν
ἡμῖν
τε
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
|
τι |
καὶ
τὰς
διαφορὰς
τῶν
ἐπιτηδευμάτων |
| 16, 3, 52 |
δι'
αὐτὴν
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
δέ
|
τι |
καὶ
τῶν
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
ἀνέκρινεν,
εἴ
|
τι |
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
βουλομένοις,
εἴ
τις
ἔχοι
|
τι |
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
τε |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν
οὐδ'
ἄλλο
|
τι |
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 8, 57 |
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ
καὶ
μεῖζόν
|
τι |
λαβεῖν
τῆς
περὶ
τὸν
υἱὸν |
| 16, 7, 56 |
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
εἴ
|
τι |
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ |
| 16, 4, 53 |
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
οὐδ'
ὅ
|
τι |
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα |
| 16, 4, 53 |
τὰς
ἀκοὰς
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι
|
τί |
μὲν
εἴησαν
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ |
| 16, 4, 53 |
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
|
τι |
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς
σέ. |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
|
τι |
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ
δυσχεραίνειν |
| 16, 5, 54 |
ἢ
δόξειεν
εἰς
τὴν
ἀρχήν
|
τι |
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
|
τι |
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί
|
τι |
περὶ
αὐτῶν
οὐκ
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες |
| 16, 10, 59 |
εἰπεῖν,
ἄθλου
τούτου
προκειμένου
λέγειν
|
τι |
περὶ
ἐκείνων
δυσχερὲς
πρὸς
τῆς |
| 16, 4, 53 |
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ
ἀεί
|
τι |
περὶ
τῆς
βασιλείας
ἐνθυμούμενος
συγκαταλογίζεται |
| 16, 8, 57 |
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν
|
τι |
πιστὸν
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο, |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι
γενέσθαι
|
τι |
προπετὲς
αὐτῷ
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἦν
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
|
τι |
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν |
| 16, 7, 56 |
στέρνα,
ἡ
μὲν
ὄψις
εἶχέ
|
τι |
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
φίλην.
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί
|
τι |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
κατ'
αὐτῆς |
| 16, 7, 56 |
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί
|
τι |
προσέπιπτεν
καινῶν
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῷ
πατρὶ
μὴ
χαλεπώτερόν
|
τι |
προστεθῆναι
κατ'
ὀργὴν
ὧν
ὑπόπτως |
| 16, 11, 60 |
(Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
|
τι |
πρότερον
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
μεῖζόν
|
τι |
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς
κατ'
αὐτῶν |
| 16, 4, 53 |
αἰτίας
ἔχεις
μήτ'
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
|
τί |
σοι
πρὸς
πίστιν
αὔταρκες
τοιαύτης |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Ἡρώδην
κατ'
αὐτῆς
καί
|
τι |
συμπεσὸν
ἐπὶ
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἂν
τῆς
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ
|
τι |
συνειδυῖα
τούτῳ
οὐ
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου |
| 16, 8, 57 |
πικρὸς
ὢν
ἐδεδοίκει,
μὴ
καί
|
τι |
ταῖς
ἀληθείαις
συνέστηκεν
ἐπ'
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
δέον,
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν
|
τι |
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ'
οὐ
σκέψει
|
τί |
τὸ
πραττόμενόν
ἐστιν;
Δύο
νεανίσκους |
| 16, 10, 59 |
πικρότερον
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
|
τι |
τοιοῦτον
εἰπεῖν
εἰς
τὸν
Σύλλαιον, |
| 16, 8, 57 |
τὰς
ταραχὰς
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει
|
τι |
τοιοῦτον
ἐξ
αἰτίας
μὲν
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
μή
|
τι |
τοιοῦτον
οἷον
ἐδόκει
κακῶς
εὑρίσκοιτο, |
| 16, 10, 59 |
κακοηθείᾳ
τῶν
ἐναντίων
ἀληθὲς
εἶναί
|
τι |
τούτων.
Βούλεσθαι
δ'
ἂν
ἔτι |
| 16, 11, 60 |
ἐκπλαγέντα
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός
|
τι |
τῶν
ἀτόπων,
εἰ
καὶ
δυσχερές, |
| 16, 11, 60 |
μόνον
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
|
τι |
τῶν
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 2, 51 |
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
|
τι |
τῶν
πατρίων.
Καὶ
γὰρ
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
|
τι |
τῶν
πραττομένων
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν |
| 16, 6, 55 |
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ
τις
παραβῇ
|
τι |
τῶν
προειρημένων,
δώσει
δίκην
οὐ |
| 16, 11, 60 |
μετὰ
τῆς
ἐκείνων
γνώμης
ὅ
|
τι |
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα |
| 16, 11, 60 |
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν,
εἰ
λάβοις
|
τι |
χρήσιμον
ἐξ
αὐτῆς,
προύκρινα
τῆς |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὰ
γυμνάσια
τιμώμενοι
καί
|
τι |
χρυσίον
καὶ
δωρεὰς
ἄλλας
ἔλαβον. |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου
τὸ
καὶ
καθ'
αὑτῆς
|
τι |
ψεύσασθαι,
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
Ὁ
δὲ |
| 16, 1, 50 |
πόλιν
καὶ
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων
|
τίθησι |
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις, |
| 16, 4, 53 |
θέλοντες;
εἰ
μὲν
εἰσὶν
ἡμῖν
|
τιμαὶ |
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν; |
| 16, 2, 51 |
χαίρει
τιμώμενον,
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
|
τιμᾶν, |
ἐθῶν
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον |
| 16, 3, 52 |
παῖδα
προσήγετο
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
|
τιμᾶν, |
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ |
| 16, 10, 59 |
Ὅθεν
καὶ
τὴν
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
|
τιμᾶν, |
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς
μὲν |
| 16, 2, 51 |
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
|
τιμᾶν |
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν |
| 16, 2, 51 |
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς
δημοσίᾳ
|
τιμὰς |
καὶ
πολιτείαν
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει |
| 16, 5, 54 |
Ἀγρίππα
καὶ
τῶν
ἄλλων
φίλων
|
τιμάς. |
Οἷς
γὰρ
ἐθεράπευεν
τοὺς
κρείττονας, |
| 16, 2, 51 |
ἐστιν;
τίς
δὲ
οὐ
νενόηται
|
τιμή; |
ποία
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς |
| 16, 7, 56 |
βασιλέων
καὶ
διὰ
τοῦτο
σὺν
|
τιμῇ |
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς
|
τιμὴν |
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς |
| 16, 7, 56 |
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ
τὰ
κατὰ
|
τιμὴν |
εἰς
τὴν
παῖδα
γινόμενα
παρ' |
| 16, 8, 57 |
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν
τε
|
τιμὴν |
καὶ
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας |
| 16, 4, 53 |
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
|
τιμὴν |
καὶ
τὸ
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν |
| 16, 2, 51 |
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ
τὴν
|
τιμήν. |
Ὡς
δ'
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἰέναι,
δεικνὺς
αὐτοῖς
ὅτι
πάσης
|
τιμῆς |
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
πατρίων |
| 16, 4, 53 |
καὶ
διανέμειν
μέρος
ἑκάστῳ
τῆς
|
τιμῆς |
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
δὲ |
| 16, 1, 50 |
τῇ
τοῦ
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ
καὶ
|
τιμῆς |
ἧς
ἔδει
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας |
| 16, 10, 59 |
Ἀντίπατρον,
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
|
τιμῆς |
τὰ
πάντα
ἤδη
δύναται.
Τούτων |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
καὶ
τὸ
τοῦ
χρόνου
|
τιμητὸν |
δυσαποδίδακτον
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν |
| 16, 4, 53 |
Οὐχ
οὕτως
ὁ
βίος
ἡμῖν
|
τίμιος, |
ὡς
ἔχειν
αὐτὸν
ἐπ'
ἀδικίᾳ |
| 16, 5, 54 |
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
|
τιμιώτερον |
ἐποίει
χρημάτων
προσόδους
καταστήσας
καὶ |
| 16, 10, 59 |
δύο
κατ'
ἰσχὺν
καὶ
μέγεθος
|
τιμώμενοι |
Ἰούκουνδος
καὶ
Τύραννος.
Οὗτοι
προσκρούσαντος |
| 16, 10, 59 |
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
τὰ
γυμνάσια
|
τιμώμενοι |
καί
τι
χρυσίον
καὶ
δωρεὰς |
| 16, 2, 51 |
τὸ
γὰρ
θεῖον,
εἰ
χαίρει
|
τιμώμενον, |
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν |
| 16, 10, 59 |
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
|
τιμώμενος |
τῷ
μεγέθει
τοῦ
πράγματος
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ
τέλεια
θύματα
|
τιμῶν |
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
τῶν
εἰς
τὸν
θεὸν
|
τιμῶν. |
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς
δυνήσεται
|
τιμωρῆσαι |
τῷ
θανάτῳ
τῆς
δι'
αὐτὴν |
| 16, 8, 57 |
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
|
τιμωρήσασθαι |
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο. |
| 16, 3, 52 |
τὸ
μὴ
τὸν
αἴτιον
δοκοῦντα
|
τιμωρήσεσθαι |
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν |
| 16, 1, 50 |
ὅπερ
ἦν
οὐκ
εἰς
τὴν
|
τιμωρίαν |
μόνον
τῶν
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ |
| 16, 1, 50 |
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
|
τιμωρίαν |
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
καθ' |
| 16, 1, 50 |
ἐν
τοῖς
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης
|
τιμωρίας. |
Ἐκέλευον
γὰρ
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ |
| 16, 5, 54 |
φύσει.
Ὅταν
δὲ
εἰς
τὰς
|
τιμωρίας |
καὶ
ἀδικίας,
ἃς
εἰς
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
συγγενεῖς
καὶ
φίλους
ἴσα
πολεμίοις
|
τιμωρούμενος |
ἐκ
τοῦ
μόνος
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
οἰκεῖα
|
τιμῶσιν |
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν |
| 16, 5, 54 |
μετριότητος
ἀλλότριον.
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν
|
τινα |
καὶ
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν |
| 16, 4, 53 |
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ
συνεῖδον
εὐμένειάν
|
τινα |
καὶ
παρ'
ἐκείνου
καὶ
παρὰ |
| 16, 8, 57 |
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
|
τινα |
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας
εἴληφεν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί
|
τινα |
προαιρούμενος
εἰς
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς |
| 16, 10, 59 |
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
|
τινὰ |
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι' |
| 16, 11, 60 |
φράζειν,
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
|
τινὰ |
ταύτην
τῶν
κακῶν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὸ
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
|
τινὰ |
τῆς
Ἀράβων
χώρας
ἢ
τούτους |
| 16, 3, 52 |
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
|
τινα |
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
|
τινα |
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν |
| 16, 11, 60 |
χρονίζον
οὐκ
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην
|
τινὰ |
φέροι.
Ταχὺ
μὲν
γὰρ
ἐκπλαγέντα |
| 16, 2, 51 |
καὶ
κοινῇ.
Καὶ
μὴν
οἱ
|
τινὰς |
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον |
| 16, 7, 56 |
ὀργὴν
ἦγεν.
ἦσαν
οὖν
λόγοι
|
τινὲς |
ἀεὶ
παραπίπτοντες
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ |
| 16, 3, 52 |
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
τινὲς |
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
τά |
| 16, 9, 58 |
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
τετταράκοντα
δέ
|
τινες |
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
τῶν
ἡλωκότων |
| 16, 11, 60 |
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι
|
τινὲς |
εἰς
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ |
| 16, 8, 57 |
προσλαμβάνοντες
μόνον.
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας
|
τινὲς |
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν
τῷ
τοιούτῳ
τρόπῳ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό
|
τινες |
τὰς
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς |
| 16, 4, 53 |
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ
|
τίνι |
δὲ
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
πῶς |
| 16, 11, 60 |
εἰς
τὸ
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ
|
τινὶ |
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
πλησίον |
| 16, 4, 53 |
τὸ
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
|
τινὸς |
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν |
| 16, 8, 57 |
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς
οὐκ
ἄλλου
|
τινὸς |
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
ἕξειν |
| 16, 8, 57 |
ἐχόντων,
ἀλλ'
ἀεὶ
γινομένης
ἀκρίτου
|
τινὸς |
εἰς
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
καλός.
ὑπὸ
χρείας
οὖν
|
τινος |
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν |
| 16, 8, 57 |
τί
γὰρ
ἢ
καθάπερ
λύττης
|
τινὸς |
ἐμπεσούσης
κατ'
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι |
| 16, 2, 51 |
καὶ
νόμου,
μελέτην
ὥσπερ
ἄλλου
|
τινὸς |
καὶ
τούτων
ἀξιοῦντες
εἶναι
δι' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
ψευδὴς
αἰτία.
Παρούσης
δέ
|
τινος |
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
ἐν
τῇ |
| 16, 10, 59 |
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ
Ἀρχελάου
Μήλα
|
τινός, |
ὃς
ἦν
δυνάστης
τῶν
ἐκείνου, |
| 16, 3, 52 |
τὸν
τρόπον
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας
|
τινὸς |
τῆς
οὐ
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος |
| 16, 2, 51 |
τότε
καιρῷ
καὶ
πόσων
καὶ
|
τίνων |
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ' |
| 16, 6, 55 |
μηδένα
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
|
τινων |
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων |
| 16, 6, 55 |
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν,
ὡς
ὑπό
|
τινων |
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
ἐν |
| 16, 11, 60 |
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ
|
Τίρων, |
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
|
Τίρων, |
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν
ὄντος |
| 16, 11, 60 |
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
τὸν
|
Τίρωνα |
δήσαντας
ἔχειν
ἐν
φυλακῇ.
(Τούτου |
| 16, 11, 60 |
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν
|
Τίρωνα, |
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
εἶναι
μόνον |
| 16, 11, 60 |
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
τὸν
|
Τίρωνα |
σὺν
τῷ
παιδὶ
καὶ
τῷ |
| 16, 11, 60 |
λέγειν,
διεκίνησεν
αὐτὸν
ἁψαμένου
τοῦ
|
Τίρωνος |
ἐναργῶς
τοῦ
τε
πάθους
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ταῦτα
βάσανος
ἦν
τοῦ
τε
|
Τίρωνος |
καὶ
τοῦ
παιδὸς
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
τε
τοῦ
|
Τίρωνος |
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος
τὸν
πατέρα |
| 16, 8, 57 |
τῶν
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί
|
τις |
ἀγγέλλει
τῷ
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
τούτους |
| 16, 11, 60 |
ἀπὸ
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
|
τις |
αἰτίαν
ὑπό
τε
αὐθαδείας
νεωτερικῆς |
| 16, 2, 51 |
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι
δ'
ἄν
|
τις |
ἀκύρους
τὰς
ἐντεῦθεν
εἶναι
χάριτας; |
| 16, 5, 54 |
οὐκ
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
ἄν
|
τις |
αὐτὸν
καὶ
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων |
| 16, 2, 51 |
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
Εἰ
δέ
|
τις |
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
τούτων
θάτερον |
| 16, 7, 56 |
αὐτοὺς
ποιούμενος
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας;
|
τίς |
γὰρ
ἄν,
εἰ
μὴ
δαιμόνων |
| 16, 11, 60 |
ᾧ
πολλὰ
καὶ
μεγάλα
κατώρθους;
|
τίς |
δὲ
ἡ
τῶν
φίλων
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ποία
δὲ
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
|
τίς |
δὲ
οὐ
νενόηται
τιμή;
ποία |
| 16, 2, 51 |
ἕτερον
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
|
τις |
δῆμος
ἢ
πόλις
ἢ
κοινὸν |
| 16, 8, 57 |
τὸ
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
|
τις |
ἐν
πολλοῖς
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν, |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸς
εἰ
καὶ
μὴ
λέγοι
|
τις |
ἐξειργάζετο,
Παρατηρῶν
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος |
| 16, 2, 51 |
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
ἄν
|
τις |
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς |
| 16, 11, 60 |
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ
|
τις |
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον |
| 16, 10, 59 |
πᾶσιν
ἐνδιδοὺς
τοῖς
βουλομένοις,
εἴ
|
τις |
ἔχοι
τι
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν, |
| 16, 5, 54 |
γε
μὴν
τοὺς
οἰκείους,
εἴ
|
τις |
ἢ
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
τὸ |
| 16, 4, 53 |
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί
|
τις |
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν |
| 16, 4, 53 |
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
|
τις, |
ἡμῖν
εἰ
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ |
| 16, 4, 53 |
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
|
τις |
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι
τέθνηκεν, |
| 16, 10, 59 |
δάκρυα
καὶ
τῶν
παρόντων
ὀδυνηρά
|
τις |
θέα,
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ' |
| 16, 2, 51 |
Καλὰ
μὲν
οὖν,
ἐὰν
ἐξετάζῃ
|
τις |
καὶ
καθ'
αὑτὰ
τὰ
ἔθη, |
| 16, 11, 60 |
ἐπιτίθεται
τῷ
καιρῷ
καὶ
Τρύφων
|
τις |
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
ὃς
ἔφη |
| 16, 6, 55 |
Ἀσίας
ἐν
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ
|
τις |
παραβῇ
τι
τῶν
προειρημένων,
δώσει |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς
εἴη
|
τις |
συνθήκη
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ |
| 16, 8, 57 |
ταραχῆς
περὶ
τὸ
βασίλειον,
εἷς
|
τις |
τῶν
νεωτέρων
ὡς
ἐν
ταῖς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῶν
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
|
τις |
φονεύσας
ἀτιμώρητος
μένειν
ζῶντος
Καίσαρος; |
| 16, 6, 55 |
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ
|
τις |
φωραθῇ
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς
βίβλους |
| 16, 3, 52 |
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς
οὐκ
ἄν
|
τις |
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον
τὴν |
| 16, 7, 56 |
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν
πολλὴν
ἄν
|
τις, |
ὡς
ἔφην,
ἔχοι
τὴν
συγγνώμην. |
| 16, 3, 52 |
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
μὴ
|
τισάμενοι |
τῆς
μητρὸς
τὸν
φόνον.
Προσετίθεσαν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο.
|
Τισάμενος |
δὲ
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
ἐπὶ |
| 16, 7, 56 |
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
μὴ
|
τίσασθαι |
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
|
τισὶν |
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
δ' |
| 16, 2, 51 |
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή
|
τισιν |
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
ποιούμενος
καὶ
τῶν
παρὰ
Ἀγρίππα
|
τισὶν |
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν
καὶ
διεπράττετο |
| 16, 5, 54 |
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις
|
τισὶν |
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον |
| 16, 8, 57 |
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας
|
Τίτιον |
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα |
| 16, 6, 55 |
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
|
τὸ |
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν
τῷ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
|
τὸ |
ἀτύχημα.
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
ἐν |
| 16, 8, 57 |
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
|
τὸ |
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
τε
καὶ
κατήφεια
|
τὸ |
βασίλειον
ἀπεκόσμει
τῆς
πρώτης
εὐδαιμονίας. |
| 16, 8, 57 |
καὶ
φόβου
καὶ
ταραχῆς
περὶ
|
τὸ |
βασίλειον,
εἷς
τις
τῶν
νεωτέρων |
| 16, 8, 57 |
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς
|
τὸ |
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἀξίαν
ἔχειν
καὶ
παρὰ
σοῦ
|
τὸ |
βέβαιον
αὐτῶν
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ |
| 16, 11, 60 |
οἴεσθαι
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
|
τὸ |
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ
καὶ |
| 16, 1, 50 |
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων
ἐθῶν.
|
Τὸ |
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ.
|
Τὸ |
γὰρ
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ, |
| 16, 4, 53 |
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
|
Τὸ |
γὰρ
ἄπιστον
τῆς
διαβολῆς
καὶ |
| 16, 3, 52 |
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
|
Τὸ |
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
εἴη> |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων
εἶναι.
|
τὸ |
γὰρ
θεῖον,
εἰ
χαίρει
τιμώμενον, |
| 16, 3, 52 |
βίαιον
ἔσεσθαι
πρὸς
τὸν
γεγεννηκότα.
|
Τὸ |
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
|
Τὸ |
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ' |
| 16, 5, 54 |
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
|
Τό |
γε
μὴν
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται |
| 16, 8, 57 |
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον
διὰ
|
τὸ |
γένος,
ἀλλ'
ἤδη
καὶ
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο
|
τὸ |
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
τύπον
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
|
τὸ |
γραμματίδιον.
Ὁ
γάρ
τοι
Διόφαντος |
| 16, 11, 60 |
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο.
|
Τὸ |
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
πιστὸν
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι,
|
τὸ |
δ'
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι |
| 16, 11, 60 |
ἐδόκει
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
|
τὸ |
δ'
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
εἰς
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
|
Τὸ |
δ'
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ |
| 16, 3, 52 |
μειρακίων
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
|
Τὸ |
δ'
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη. |
| 16, 11, 60 |
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
|
τὸ |
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ |
| 16, 1, 50 |
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν.
|
Τὸ |
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε
χαλεπὴν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
|
τὸ |
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
|
τὸ |
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων |
| 16, 4, 53 |
πρόφασιν
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
|
τὸ |
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
εἶχεν |
| 16, 11, 60 |
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
|
τὸ |
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων |
| 16, 9, 58 |
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
|
τὸ |
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
πῶς |
| 16, 4, 53 |
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
|
τὸ |
δὲ
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις |
| 16, 8, 57 |
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
|
τὸ |
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
|
Τὸ |
δὲ
σύμπαν
ὁ
μὲν
Σύλλαιος |
| 16, 11, 60 |
ζῆν
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
|
Τὸ |
δὲ
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ταῖς
τε
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
|
τὸ |
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ
|
τὸ |
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους |
| 16, 6, 55 |
τὸν
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
|
τὸ |
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
τε |
| 16, 6, 55 |
Γαίου
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
τοῦτο
|
τὸ |
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν
ἐπισημοτάτῳ |
| 16, 5, 54 |
μὲν
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
|
τὸ |
διεστὸς
τῆς
ἐν
τῇ
φύσει |
| 16, 5, 54 |
πάντα
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
|
τὸ |
δίκαιον
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
δόξαν |
| 16, 6, 55 |
ὅπη
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
|
Τὸ |
δίκαιον
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως |
| 16, 8, 57 |
τύχοιεν
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ
|
τὸ |
δικαίως
αὐτοὶ
παθεῖν
ἐφ'
οἷς |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα
|
τὸ |
δοθέν
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ |
| 16, 7, 56 |
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
|
τὸ |
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
τις
ἢ
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
|
τὸ |
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
παρρησίαν
τήν
τε
τιμὴν
καὶ
|
τὸ |
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν |
| 16, 11, 60 |
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος
|
τὸ |
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
καταμάθῃ
τὸ
σκληρὸν
καὶ
|
τὸ |
δυσπαράκλητον
τοῦ
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη |
| 16, 6, 55 |
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
λέγει.
Ἐπειδὴ
|
τὸ |
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον |
| 16, 4, 53 |
ὡς
πατρὶ
τοὺς
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
|
τὸ |
εἰς
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
τοῦτον |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Τῶν
εἰς
τὸ
ἱερὸν
|
τὸ |
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων |
| 16, 4, 53 |
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας
|
τὸ |
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
|
τὸ |
ζῆν
ἢ
τὰ
πάτρια
ἔθη |
| 16, 6, 55 |
προαιρέσεως
εὐσεβείας
ἕνεκα
τῆς
πρὸς
|
τὸ |
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως. |
| 16, 3, 52 |
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ
μειράκια
καὶ
|
τὸ |
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον
ἔσεσθαι
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν
εἰς
|
τὸ |
ἱερὸν
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων |
| 16, 11, 60 |
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου
λεγόμενα
καὶ
|
τὸ |
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς
ἐν
τῷ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
τὴν
ἐκείνου
|
τὸ |
καὶ
καθ'
αὑτῆς
τι
ψεύσασθαι, |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε
|
τὸ |
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις, |
| 16, 5, 54 |
καὶ
αὐτὸς
ἠξίου
θεραπεύεσθαι
καὶ
|
τὸ |
κάλλιστον
ὧν
ᾤετο
παρέχων
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν
οἷς
|
τὸ |
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ |
| 16, 3, 52 |
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
|
τὸ |
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
μῖσος
τῆς |
| 16, 9, 58 |
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
τῆς
ἐπιστολῆς
|
τὸ |
κεφάλαιον,
ὅτι
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
|
τὸ |
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
αὐτῷ
|
τὸ |
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι,
καὶ
|
τὸ |
κτείναντα
φανερῶς
εἰς
τὴν
Ῥώμην |
| 16, 8, 57 |
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
|
τὸ |
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις |
| 16, 2, 51 |
ὡς
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς
|
τὸ |
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
τε |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
|
τὸ |
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν |
| 16, 1, 50 |
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
|
τὸ |
λοιπὸν
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους |
| 16, 10, 59 |
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς
|
τὸ |
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων |
| 16, 10, 59 |
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ
|
τὸ |
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν |
| 16, 9, 58 |
ἣν
εἶχε
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
|
τὸ |
μεῖζον
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ |
| 16, 11, 60 |
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
|
τὸ |
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
|
τὸ |
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
|
τὸ |
μὲν
ἀρχὴν
ἄλλην
προσθεῖναι
γέροντι |
| 16, 3, 52 |
μειράκια
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή.
|
τὸ |
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν |
| 16, 11, 60 |
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
|
τὸ |
μὲν
δίκαιον
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι |
| 16, 5, 54 |
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν
|
τὸ |
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ |
| 16, 8, 57 |
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
|
τὸ |
μὲν
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι
γενέσθαι |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
αὐτῷ.
Καί
πως
|
τὸ |
μὲν
οὐκ
εὖ
πράττειν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
δεῖ
βλέπειν
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
|
Τὸ |
μὲν
οὖν
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν, |
| 16, 8, 57 |
ὑπὸ
τῶν
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
|
τὸ |
μὲν
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν |
| 16, 4, 53 |
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
|
τὸ |
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ' |
| 16, 8, 57 |
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
|
τὸ |
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο |
| 16, 2, 51 |
πρότερον
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
|
τὸ |
μὴ
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι' |
| 16, 4, 53 |
αὐτό
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
|
τὸ |
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ |
| 16, 3, 52 |
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
|
τὸ |
μὴ
τὸν
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι |
| 16, 11, 60 |
τὸ
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
|
τὸ |
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
|
τὸ |
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς |
| 16, 8, 57 |
πᾶς
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
|
τὸ |
μηδενὶ
πιστεύειν
μέγα
τῆς
προσδοκίας |
| 16, 2, 51 |
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ
|
τὸ |
μηκέτι
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι. |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
διὰ
|
τὸ |
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
παροξύνων,
ὡς
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
|
τὸ |
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
|
τὸ |
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν |
| 16, 11, 60 |
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ
πολλοῦ
|
τὸ |
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω |
| 16, 7, 56 |
γεγεννηκότος;
τί
δέ
σοι
βούλεται
|
τὸ |
μισοῦντά
τε
αὐτὸν
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ
|
τὸ |
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας |
| 16, 7, 56 |
ἁρμόσειν
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
|
τὸ |
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
|
τὸ |
πάθος,
ἥ
τε
στρατιὰ
πᾶσα |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μὲν
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
|
τὸ |
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
δὲ
|
τὸ |
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν, |
| 16, 2, 51 |
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς
|
τὸ |
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα |
| 16, 5, 54 |
μνήμης
εἰς
αὖθις
ἢ
κατὰ
|
τὸ |
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς |
| 16, 10, 59 |
δύναιτ'
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
|
τὸ |
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίους
ὅσα
ἂν
ὦσιν
κατὰ
|
τὸ |
πάτριον
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα |
| 16, 8, 57 |
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
|
τὸ |
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
|
τὸ |
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
μὲν |
| 16, 4, 53 |
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
|
τὸ |
περὶ
τὸν
Τράχωνα,
καὶ
τούτους |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ἄπιστον
τῆς
διαβολῆς
καὶ
|
τὸ |
περὶ
τοὺς
νεανίσκους
ἐν
ἀκμῇ |
| 16, 11, 60 |
ἐγένετο
μᾶλλόν
τε
ἐξεβόα
καὶ
|
τὸ |
περιὸν
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς |
| 16, 8, 57 |
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ
|
τὸ |
περιττόν,
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών. |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
|
τὸ |
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν |
| 16, 11, 60 |
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
|
τὸ |
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
|
τὸ |
πλέον,
ἀλλ'
εἰ
καὶ
ταύτης |
| 16, 6, 55 |
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
|
τὸ |
πλέον
εἰς
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι, |
| 16, 11, 60 |
ἁπάντων
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
|
τὸ |
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες |
| 16, 10, 59 |
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
|
τὸ |
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ
φυλακὴ |
| 16, 10, 59 |
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς
καὶ
εἰς
|
τὸ |
πλῆθος
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας |
| 16, 11, 60 |
Σὺ
δ'
οὐ
σκέψει
τί
|
τὸ |
πραττόμενόν
ἐστιν;
Δύο
νεανίσκους
ἐκ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τὴν
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
|
τὸ |
προπετὲς
ἑκάτεροι
τῆς
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι |
| 16, 4, 53 |
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ
τοῦ
χρόνου
|
τὸ |
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
καὶ
διὰ
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
|
τὸ |
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ |
| 16, 4, 53 |
εὔκαιρος
εἰς
νέους
αἰτία,
καὶ
|
τὸ |
προστιθέναι
τὴν
τῆς
ἀθλίας
μητρός, |
| 16, 4, 53 |
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
τιμὴν
καὶ
|
τὸ |
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει |
| 16, 10, 59 |
τῶν
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
|
τὸ |
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις
πλείονες
τὰς |
| 16, 2, 51 |
προστασία
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ
|
τὸ |
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι
δ'
ἄν |
| 16, 5, 54 |
οἰκειοτάτους
ἐπεδείξατο
βλέψῃ
καὶ
καταμάθῃ
|
τὸ |
σκληρὸν
καὶ
τὸ
δυσπαράκλητον
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἄρχειν,
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
|
τὸ |
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν
|
τὸ |
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων
γένος
δι' |
| 16, 10, 59 |
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ
|
τὸ |
συμφέρειν
αὐτοῖς
τε
ἐκείνοις
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ
πρὸς
|
τὸ |
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν
λόγων,
ἐπειδὴ |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ
|
τὸ |
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
πολὺ
μᾶλλον
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
|
τὸ |
σὺν
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον |
| 16, 11, 60 |
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς
|
τὸ |
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ |
| 16, 11, 60 |
οὐ
γὰρ
ἠξίου
παράγειν
εἰς
|
τὸ |
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων |
| 16, 11, 60 |
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ
κατὰ
|
τὸ |
συνέδριον,
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ
διαλλαγῶν |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
|
τὸ |
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ
|
τὸ |
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων, |
| 16, 2, 51 |
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
|
τό |
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
|
τό |
τε
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη |
| 16, 5, 54 |
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
|
τό |
τε
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
|
Τό |
τε
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις |
| 16, 8, 57 |
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
|
τό |
τε
σῶμα
ὡς
εἴη
μέγας |
| 16, 6, 55 |
εἰς
τὸ
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
|
Τό |
τε
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
μοι |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
|
τὸ |
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι,
φονώσης |
| 16, 2, 51 |
παραλείποιτο
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
|
τὸ |
τέταρτον
τῶν
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς |
| 16, 3, 52 |
εὐγενὲς
ὑπὸ
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι
|
τὸ |
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ' |
| 16, 8, 57 |
τὰ
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
|
τὸ |
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους |
| 16, 2, 51 |
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
|
τὸ |
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ' |
| 16, 8, 57 |
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
|
τὸ |
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
εἴη
δυσμένεια |
| 16, 8, 57 |
ᾤετο.
Πολλῆς
δὲ
τῆς
εἰς
|
τὸ |
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος
οὔσης
καὶ
φόβου |
| 16, 8, 57 |
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
εἰς
|
τὸ |
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς |
| 16, 2, 51 |
τισιν
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ
|
τὸ |
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
εἶναι |
| 16, 6, 55 |
ἐξουσίας
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος
|
τὸ |
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ |
| 16, 4, 53 |
πατρὸς
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ
|
τὸ |
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν. |
| 16, 5, 54 |
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
|
τὸ |
φιλότιμον.
Αἰτία
μὲν
αὕτη
μοι |
| 16, 10, 59 |
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
|
τὸ |
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
οὐδὲν |
| 16, 8, 57 |
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
|
τὸ |
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
τὸ
παύσασθαι |
| 16, 7, 56 |
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
|
τὸ |
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ |
| 16, 11, 60 |
Ἥ
γε
μὴν
παρολκὴ
καὶ
|
τὸ |
χρονίζον
οὐκ
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην |
| 16, 10, 59 |
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ
|
τὸ |
χρυσίον
ἐν
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ
|
τὸ |
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
σὺν
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες
|
τὸ |
ψεύσασθαί
τι
περὶ
αὐτῶν
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
|
Τόδ' |
ἕτερον
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι |
| 16, 9, 58 |
δὲ
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
|
Τόδ' |
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
κακουργηθῆναι
τὸ
γραμματίδιον.
Ὁ
γάρ
|
τοι |
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς |
| 16, 4, 53 |
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά
|
τοι |
τὰ
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν |
| 16, 7, 56 |
τοιαῦτα
μὲν
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
|
τοιαῦτα |
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
|
~(Τοιαῦτα |
δὲ
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ |
| 16, 2, 51 |
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
ἐν
τῷ
καὶ
|
τοιαῦτα |
δεδωκέναι,
καὶ
τοὺς
δεδωκότας,
εἰ |
| 16, 10, 59 |
γάρ
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ
|
τοιαῦτα |
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
|
Τοιαῦτα |
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης |
| 16, 11, 60 |
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
|
τοιαῦτα |
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
τῶν |
| 16, 5, 54 |
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
πάντα
τὰ
|
τοιαῦτα |
καὶ
συνείθισται
τὸ
δίκαιον
ἀντὶ |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγον,
καὶ
τὰ
τῆς
ἐπιστρατείας
|
τοιαῦτα. |
Καίτοι
πῶς
ἂν
εἴη
πόλεμος, |
| 16, 4, 53 |
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
|
τοιαῦτα |
κατὰ
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
τοὺς
οἰκείους
ζῆν
νόμους.
|
Τοιαῦτα |
καταβοώντων
παρεστήσατο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 3, 52 |
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ
|
τοιαῦτα |
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον
ἐχρῆτο
συνεργοῖς |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
|
τοιαῦτα |
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων
πολυπροσώπως |
| 16, 10, 59 |
πλήθει
τοὺς
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
|
(Τοιαῦτα |
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν
τε |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ'
ἐκείνου
μεμισῆσθαι.
|
Τοιαῦτα |
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης |
| 16, 10, 59 |
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων.
|
Τοιαῦτα |
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός,
ἐφ' |
| 16, 7, 56 |
εὐεργετῶν
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
|
(Τοιαῦτα |
μὲν
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας |
| 16, 7, 56 |
καὶ
περιττῆς
ἦλθες
ἀχαριστίας,
ὡς
|
τοιαῦτα |
μὲν
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα |
| 16, 2, 51 |
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
|
~(Τοιαῦτα |
μὲν
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο |
| 16, 4, 53 |
πλείονι
περὶ
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
|
Τοιαῦτα |
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς
τὰ
|
τοιαῦτα |
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο |
| 16, 10, 59 |
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
τὸν
|
τοιαῦτα |
πειθόμενον
οὐ
γάρ,
ἔφη,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι.
|
Τοιαῦτα |
τοῦ
Συλλαίου
λέγοντος
καὶ
προστιθέντος |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ'
ἦσαν
αἱ
|
τοιαῦται |
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
μόνος
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς
|
τοιαύτας |
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
δέ
μοι |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
|
(Τοιαύτη |
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
παρὰ
|
τοιαύτην |
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν
|
τοιαύτην |
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
τὸν |
| 16, 4, 53 |
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
|
τοιαύτην |
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
τις, |
| 16, 7, 56 |
τὸν
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ
|
τοιαύτην |
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
λόγον
εἰς |
| 16, 7, 56 |
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
ἁρμόσειν
γὰρ
εἰς
|
τοιαύτην |
χρείαν
τὸ
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν |
| 16, 4, 53 |
λόγον
τῷ
μὲν
ἔξω
τῆς
|
τοιαύτης |
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
λόγον
πιστὸν |
| 16, 7, 56 |
περὶ
θεραπείαν
τοῦ
σώματος
ἐγένετο.
|
Τοιαύτης |
δὲ
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς |
| 16, 4, 53 |
τί
σοι
πρὸς
πίστιν
αὔταρκες
|
τοιαύτης |
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
πόρρω
γεγονότων
ἀμελῆσαι
|
τοιαύτης |
ἐπιβουλῆς
ἄξιον.
(Ταῦτα
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
τοὺς
Ἄραβας
ἐξ
αἰτίας
|
τοιαύτης. |
Οἱ
κατοικοῦντες
τὸν
Τράχωνα
Καίσαρος |
| 16, 1, 50 |
πεφυλαγμένης
ἐν
τοῖς
πρώτοις
τῆς
|
τοιαύτης |
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
γὰρ
οἱ
νόμοι |
| 16, 3, 52 |
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
|
τοιοῦτο |
μέγεθος
τῶν
περὶ
τοὺς
οἰκείους |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
ἢ
φίλους,
οἳ
περιορῶσι
|
τοιοῦτο |
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
μακαριζομένῃ
ποτὲ |
| 16, 5, 54 |
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
ἢ
|
τοιούτοις |
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
τὸ |
| 16, 4, 53 |
τὸ
δὲ
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
|
τοιούτοις |
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μιαίνειν
αὐτοῦ
τὰς
ἀκοὰς
|
τοιούτοις |
λόγοις.
Καίτοι
τί
μὲν
εἴησαν |
| 16, 2, 51 |
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
|
τοιοῦτον |
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν |
| 16, 10, 59 |
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ
πρότερον
αὐτῷ
|
τοιοῦτον |
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι
|
τοιοῦτον |
εἰπεῖν
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
|
τοιοῦτον, |
ἔλεγον
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
μειρακίοις,
ἐν
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς
|
τοιοῦτον |
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν |
| 16, 8, 57 |
ταραχὰς
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει
τι
|
τοιοῦτον |
ἐξ
αἰτίας
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς, |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
|
τοιοῦτον |
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ
διὰ
μέγεθος |
| 16, 4, 53 |
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
|
τοιοῦτον |
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν
ἀρχομένων |
| 16, 8, 57 |
Πολλῆς
δὲ
τῆς
εἰς
τὸ
|
τοιοῦτον |
ἑτοιμότητος
οὔσης
καὶ
φόβου
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἂν
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν,
εἰ
|
τοιοῦτον |
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε |
| 16, 7, 56 |
ὡς
οὐδὲν
εἴη
παρ'
αὐτῆς
|
τοιοῦτον, |
καὶ
ὅτι
διὰ
σπουδῆς
ἐστιν |
| 16, 8, 57 |
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
μή
τι
|
τοιοῦτον |
οἷον
ἐδόκει
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δέ
τις,
ἡμῖν
εἰ
τετόλμηται
|
τοιοῦτον, |
ᾧ
καὶ
τὰ
μὴ
πιστὰ |
| 16, 10, 59 |
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
Τέλος
δὲ
|
τοιοῦτος |
ἑκάστῳ
κατὰ
τὰς
συντυχίας
ἀπέβαινεν, |
| 16, 11, 60 |
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
|
Τοιοῦτος |
ὢν
ἐδόκει
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως |
| 16, 8, 57 |
τι
συνειδυῖα
τούτῳ
οὐ
κατεμήνυσεν.
|
Τοιούτου |
δ'
ὄντος
οὐ
κατὰ
προσδοκίαν |
| 16, 4, 53 |
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ
μὴ
|
τοιούτους |
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ
πατρί,
ὡς |
| 16, 1, 50 |
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
|
τοιούτους |
λόγους.
Ἐξ
οὗ
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ὡς
οὐ
βλασφημίας
ἐστοχασμένος
τοὺς
|
τοιούτους |
λόγους
τῷ
παιδὶ
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν |
| 16, 11, 60 |
εἶπεν,
ὦ
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
|
τοιούτῳ |
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν, |
| 16, 4, 53 |
μέλλοντι
πρὸς
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι
|
τοιούτῳ |
τὴν
ἐπιμέλειαν,
ἅτε
καὶ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν
τῷ
|
τοιούτῳ |
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες
ἐν
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
ἂν
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ
|
τοιούτων |
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ
τελευταῖον |
| 16, 3, 52 |
δὲ
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
|
τοιούτων, |
ἐξεπέπληκτο
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν
|
τοιούτων |
λόγων
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
τοιούτων
λόγων
καὶ
καθάπερ
ἐν
|
τοῖς |
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
λόγχας
αὐτοῖς
δοίη
βασιλικὰς
καὶ
|
τοῖς |
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου. |
| 16, 7, 56 |
τὴν
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν
|
τοῖς |
ἄλλοις,
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε
|
τοῖς |
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον,
ἃ
δύναται |
| 16, 8, 57 |
δώροις
αὐτὸν
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις
κἀν
|
τοῖς |
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς
μάλιστα |
| 16, 11, 60 |
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου,
πάνθ'
ὅσα
καὶ
|
τοῖς |
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
δι'
ἡσυχίας
ἦν, |
| 16, 11, 60 |
τὰ
σώματα
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν
|
τοῖς |
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν |
| 16, 1, 50 |
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ'
οὔτι
γε
|
τοῖς |
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν |
| 16, 6, 55 |
τὰ
γένη
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας
|
τοῖς |
ἀλογίστοις
ἡμῶν
τε
κἀκείνων
μίσους |
| 16, 11, 60 |
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
|
τοῖς |
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ἱστορίας.
~(Ὁ
γὰρ
Ἡρώδης
πολλοῖς
|
τοῖς |
ἀναλώμασιν
εἴς
τε
τὰς
ἔξω |
| 16, 10, 59 |
δ'
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
ἐν
|
τοῖς |
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
δὲ
καὶ
συνήθεια |
| 16, 3, 52 |
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
|
τοῖς |
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ
τὴν
εὔνοιαν |
| 16, 6, 55 |
ἀναπέμπεσθαι
εἰς
Ἱεροσόλυμα
καὶ
ἀποδίδοσθαι
|
τοῖς |
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
μὴ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
καὶ
Σύλλαιος
ὑπὲρ
τούτων
|
τοῖς |
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε |
| 16, 11, 60 |
τῶν
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
|
τοῖς |
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν |
| 16, 6, 55 |
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν
γένος
ὃ
|
τοῖς |
αὐτοῖς
ἀεὶ
χρῆται
καὶ
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ
τούτους
ἐπὶ
|
τοῖς |
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις
ἐν
πολλοῖς
|
τοῖς |
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη
τὸν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
πᾶσιν
ἐνδιδοὺς
|
τοῖς |
βουλομένοις,
εἴ
τις
ἔχοι
τι |
| 16, 10, 59 |
τὰ
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα.
|
Τοῖς |
γὰρ
περὶ
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ |
| 16, 7, 56 |
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
τὴν
ἐν
|
τοῖς |
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ
φοβεροί.
|
Τοῖς |
δ'
οἷς
οὐκ
ἦν
συνήθεια |
| 16, 4, 53 |
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι.
|
Τοῖς |
δ'
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἐκείνῳ
μὲν
εἶναι
φίλος
|
τοῖς |
δὲ
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
χρήματα
καὶ
τῶν
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
|
τοῖς |
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι |
| 16, 2, 51 |
ἀφελέσθαι
τὰς
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους,
|
τοῖς |
δὲ
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία. |
| 16, 10, 59 |
τὰς
δίκας
καὶ
τὰ
χρέα
|
τοῖς |
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος. |
| 16, 5, 54 |
δημοσίων
ἔργων
κατασκευὰς
καὶ
χρήματα
|
τοῖς |
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν
ἐν
|
τοῖς |
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν
ἠρώτα
περὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐσπουδάκει,
πολὺ
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι
|
τοῖς |
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
οὖν
οὐ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
πάσχειν
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ
κωλύεσθαι
|
τοῖς |
ἔθεσι
χρῆσθαι
τοῖς
ἡμετέροις
μηδ' |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
οὖσα
|
τοῖς |
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν
ἑαυτῆς |
| 16, 6, 55 |
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ
ταῦτα
διορθώσασθαι
|
τοῖς |
ἐκεῖ
Ἰουδαίοις
κελεύω.
(Γάιος
Νωρβανὸς |
| 16, 3, 52 |
μητρός,
ἐλεεινοὺς
δὲ
αὐτούς,
οἳ
|
τοῖς |
ἐκείνης
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη
|
τοῖς |
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 5, 54 |
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
|
τοῖς |
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν, |
| 16, 2, 51 |
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
|
τοῖς |
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη
καταφεύγειν |
| 16, 5, 54 |
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ
|
τοῖς |
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος |
| 16, 6, 55 |
ἀφαίρεσιν
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν
ἐν
|
τοῖς |
ἐπὶ
μέρους.
Πάσχοντες
δὲ
κακῶς |
| 16, 11, 60 |
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν
|
τοῖς |
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που
θηρᾶν
ἢ |
| 16, 11, 60 |
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ
δι'
ἀμφότερα
|
τοῖς |
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς
χάριν |
| 16, 2, 51 |
θεῖον,
εἰ
χαίρει
τιμώμενον,
χαίρει
|
τοῖς |
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
|
τοῖς |
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν, |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ
τούτων
|
τοῖς |
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν, |
| 16, 5, 54 |
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
|
τοῖς |
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν
οὖν |
| 16, 2, 51 |
μηδὲ
κωλύεσθαι
τοῖς
ἔθεσι
χρῆσθαι
|
τοῖς |
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων |
| 16, 2, 51 |
μεγαλοψύχου
πρὸς
τὸ
παρέχειν
ὅσα
|
τοῖς |
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
τῶν |
| 16, 6, 55 |
δήμου
Ῥωμαίων
τοὺς
Ἰουδαίους
χρῆσθαι
|
τοῖς |
ἰδίοις
θεσμοῖς
κατὰ
τὸν
πάτριον |
| 16, 6, 55 |
καὶ
Ἀγρίππαν
συγκεχωρηκέναι
αὐτοῖς
χρῆσθαι
|
τοῖς |
ἰδίοις
νόμοις
καὶ
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς |
| 16, 6, 55 |
ἀσυλίας
βούλομαι
ἀποσπᾶσθαι
καὶ
παραδίδοσθαι
|
τοῖς |
Ἰουδαίοις,
ᾧ
δικαίῳ
ἀποσπῶνται
οἱ |
| 16, 8, 57 |
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
τιμωρήσασθαι
|
τοῖς |
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη |
| 16, 9, 58 |
Ἐκεῖνος
δὲ
διελέγετο
περὶ
τούτων
|
τοῖς |
Καίσαρος
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ
τε
καὶ |
| 16, 8, 57 |
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας
εἴληφεν
ἐν
|
τοῖς |
κακοῖς
ὑπὸ
τῶν
χειρόνων
κολακευόμενος. |
| 16, 2, 51 |
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας
οὔτ'
ἐν
|
τοῖς |
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ'
ὅτε |
| 16, 2, 51 |
τε
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν
|
τοῖς |
κατὰ
μέρος
σύμβουλος,
ἡδὺς
δὲ |
| 16, 6, 55 |
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας
|
τοῖς |
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν |
| 16, 7, 56 |
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν
ἐν
|
τοῖς |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε
δὴ |
| 16, 8, 57 |
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
δὲ
ἐν
|
τοῖς |
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος
ἀπὸ
σκοποῦ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
|
τοῖς |
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις
προσέχων,
ὡς |
| 16, 9, 58 |
τὸν
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
|
τοῖς |
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
τῶν |
| 16, 1, 50 |
παῖδας
ὡς
ἤδη
τελειωθέντας
ἐν
|
τοῖς |
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν
|
τοῖς |
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν
δ' |
| 16, 8, 57 |
κἀν
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
|
τοῖς |
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
δὲ |
| 16, 1, 50 |
τῇ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ
|
τοῖς |
Μαριάμμην
ταῖς
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
ἐν
|
τοῖς |
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν,
οὐδ'
ἐκείνοις |
| 16, 4, 53 |
ὡς
ἤδη
μὲν
ἔχων
δυσμενῶς
|
τοῖς |
μειρακίοις,
ἐν
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς |
| 16, 5, 54 |
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
|
~(Τοῖς |
μὲν
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸ
τὸ
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
|
τοῖς |
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν |
| 16, 10, 59 |
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
|
τοῖς |
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ
τὴν
Ῥώμην |
| 16, 4, 53 |
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
νουθετῶν
ἔνευσε
|
τοῖς |
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν |
| 16, 10, 59 |
τῇ
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν
χρήματα
|
τοῖς |
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
κείμενα
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τὰς
θυσίας
τὰς
ἑορτάς,
ἃς
|
τοῖς |
νομιζομένοις
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ
οἶδ' |
| 16, 2, 51 |
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
|
τοῖς |
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν |
| 16, 2, 51 |
Ὁ
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν
|
τοῖς |
οἰκείοις
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
τοιούτῳ
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες
ἐν
|
τοῖς |
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
εἶναι
|
τοῖς |
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ
διαφυλάττουσιν.
Τούτων |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῶν
ἐλπίδων
ἃς
ἐδεδώκει
|
τοῖς |
παισὶ
νενεωτέριστο
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων |
| 16, 7, 56 |
μὴν
ἀλλὰ
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
|
τοῖς |
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
τε
|
τοῖς |
παισὶν
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
δέον, |
| 16, 10, 59 |
μεμψαμένους
ὅτι
τῆς
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
|
τοῖς |
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν. |
| 16, 4, 53 |
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
|
τοῖς |
παισίν.
Οὐ
γὰρ
εἶναι
δίκαιον |
| 16, 4, 53 |
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
σὺν
|
τοῖς |
παισὶν
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν |
| 16, 11, 60 |
Κἀκείνους
μὲν
τὸ
πλῆθος
ἀεὶ
|
τοῖς |
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε
|
τοῖς |
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
τ'
ἐγεγόνεισαν
|
τοῖς |
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
πατέρα |
| 16, 10, 59 |
ῥύσια
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν
|
τοῖς |
περὶ
αὐτόν.
Ὁ
μὲν
δὴ |
| 16, 9, 58 |
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
πολλὰ
διδοὺς
|
τοῖς |
περὶ
τὴν
αὐλήν,
πολλὰ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
κεφαλῇ
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι
|
τοῖς |
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν |
| 16, 4, 53 |
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
|
τοῖς |
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις |
| 16, 11, 60 |
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
ἐν
Ῥώμη
|
τοῖς |
πλείστοις
τῶν
σῶν
φίλων.
Καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
βοᾶν
ἠναγκάζετο
πολλάκις
ἐν
|
τοῖς |
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο |
| 16, 4, 53 |
εὐσεβείας,
συμβαίνει
πολλάκις
αἰτίαν
γενέσθαι
|
τοῖς |
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι'
ἃς
οὐδεμίαν |
| 16, 11, 60 |
κακοήθεια
καὶ
τοσοῦτο
νέφος
ἐπάγοι
|
τοῖς |
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
τὰ
μέγιστα |
| 16, 2, 51 |
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν
τε
|
τοῖς |
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν
τοῖς
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν
|
τοῖς |
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας |
| 16, 3, 52 |
τε
τὸ
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει
|
τοῖς |
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ
ἐκείνων |
| 16, 1, 50 |
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα
|
τοῖς |
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
τοὺς |
| 16, 1, 50 |
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
ἐν
|
τοῖς |
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας.
Ἐκέλευον |
| 16, 10, 59 |
διέθηκε
τὸν
βασιλέα
περιάγων
ἀεὶ
|
τοῖς |
ῥήμασι
καὶ
παροξύνων,
ὡς
ἀμετάγνωστον |
| 16, 10, 59 |
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον
λέγειν,
ἀλλὰ
|
τοῖς |
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν. |
| 16, 3, 52 |
δ'
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη.
|
Τοῖς |
τε
γὰρ
παισὶν
οὐ
μετρίως |
| 16, 2, 51 |
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
|
τοῖς |
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις. |
| 16, 6, 55 |
ὑμᾶς
οὖν
βούλομαι
εἰδέναι
ἐν
|
τοῖς |
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
βουλήμασιν |
| 16, 7, 56 |
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
|
τοῖς |
τῶν
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ
τότε |
| 16, 6, 55 |
ᾔτουν
τε,
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
|
τοῖς |
ὑπὸ
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα |
| 16, 5, 54 |
δύναμιν
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι
|
τοῖς |
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ
γὰρ
εἰς
οὓς |
| 16, 4, 53 |
τῇ
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
|
τοῖς |
φίλοις
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο
δὲ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πολυτελείας
ἐξαλλάττων
αὐτῷ
καὶ
|
τοῖς |
φίλοις
ἔν
τε
τῇ
Σεβαστῇ |
| 16, 1, 50 |
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
τοὺς
|
τοιχωρύχους |
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας, |
| 16, 8, 57 |
ἀνέκρινεν,
εἴ
τι
κατ'
αὐτοῦ
|
τολμηθὲν |
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν |
| 16, 11, 60 |
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
|
τολμηρὰν |
ταύτην
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
εἰς
|
τὸν |
ἁγιώτατον
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν |
| 16, 2, 51 |
παρεστήσατο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
|
τὸν |
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ |
| 16, 2, 51 |
προσέσχεν,
περὶ
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
|
τὸν |
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα
|
τὸν |
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
ἤκουσεν
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
|
τὸν |
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
βασιλεὺς
ἐπ'
οἴκου
διέγνω
καὶ
|
τὸν |
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ' |
| 16, 5, 54 |
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον
|
τὸν |
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος |
| 16, 8, 57 |
δ'
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
|
τὸν |
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
|
τὸν |
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα. |
| 16, 7, 56 |
τὸ
μισοῦντά
τε
αὐτὸν
καὶ
|
τὸν |
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
τὴν |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι
|
τὸν |
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ
καὶ
κοινωνὸν |
| 16, 7, 56 |
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
|
τὸν |
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς
|
τὸν |
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν |
| 16, 3, 52 |
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ
|
τὸν |
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι' |
| 16, 10, 59 |
ἅμα
τόν
τε
Μήλαν
καὶ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς
Γλαφύραν
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἔφη
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
πρόσοδος
δὲ
καὶ
συνήθεια
πρὸς
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι |
| 16, 8, 57 |
παίδων
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ
οὐκ
ἀνίει |
| 16, 10, 59 |
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν |
| 16, 10, 59 |
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα |
| 16, 8, 57 |
τε
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ'
ἂν
τῆς |
| 16, 10, 59 |
ὥσπερ
πρότερον
εἶχεν
πρός
τε
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν |
| 16, 10, 59 |
Ὡρμημένων
δὲ
καὶ
τοὺς
περὶ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν |
| 16, 4, 53 |
τῶν
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον,
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων |
| 16, 10, 59 |
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν
ἐν
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
καταστήσας
καὶ
πρὸς
θυσίας
καὶ
|
τὸν |
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν. |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην
κατά
τε
τὴν
πρὸς
|
τὸν |
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
ἐν
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
δεχομένου
|
τὸν |
ἄνδρα
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν
τῶν
περὶ
|
τὸν |
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας |
| 16, 3, 52 |
Διὸ
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
|
τὸν |
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν |
| 16, 3, 52 |
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
μόνον
τε
|
τὸν |
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ
|
τὸν |
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὴν
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
|
τὸν |
Ἀντίπατρον,
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς |
| 16, 7, 56 |
λέγουσαι
κοινωνίαν
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
|
τὸν |
Ἄραβα.
Τήν
τε
κόρην,
ἣν |
| 16, 9, 58 |
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ
τῷ
μὴ
|
τὸν |
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν |
| 16, 10, 59 |
πρός
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
|
τὸν |
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον
τὰς
κατ' |
| 16, 10, 59 |
χρυσίον
ἐν
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
|
τὸν |
ἀρχικύνηγον
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
λόγχας |
| 16, 5, 54 |
δὲ
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ
|
τὸν |
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων |
| 16, 3, 52 |
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ'
οὐ
|
τὸν |
αὐτὸν
τρόπον,
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
εἶναι
λαβεῖν
|
τὸν |
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
ὄντα |
| 16, 8, 57 |
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως
ἔχοντα
|
τὸν |
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ
εἶναι
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ
καὶ
πρὸς
|
τὸν |
βασιλέα
μετὰ
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος |
| 16, 8, 57 |
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
|
τὸν |
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου |
| 16, 10, 59 |
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε
|
τὸν |
βασιλέα
περιάγων
ἀεὶ
τοῖς
ῥήμασι |
| 16, 3, 52 |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
|
τὸν |
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη |
| 16, 4, 53 |
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
|
τὸν |
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς |
| 16, 4, 53 |
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
|
τὸν |
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ
ἄπιστον
τῆς |
| 16, 7, 56 |
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν
|
τὸν |
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει |
| 16, 11, 60 |
παραλαβόντα
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
|
τὸν |
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους |
| 16, 10, 59 |
λαβὼν
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
|
τὸν |
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 2, 51 |
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
|
τὸν |
βασιλεύοντα
νῦν
ἡμῶν
καὶ
σοὶ |
| 16, 6, 55 |
ἀνδρῶνος,
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ
|
τὸν |
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ |
| 16, 4, 53 |
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
|
τὸν |
βίον
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ
|
τὸν |
βίον
οὐκ
εὐμενεῖς
ἦσαν
ἐξετασταί, |
| 16, 2, 51 |
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
|
τὸν |
βίον
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πυνθανομένου
τῆς
ἀδελφῆς,
εἰ
πρὸς
|
τὸν |
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
μὲν |
| 16, 8, 57 |
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν
|
τὸν |
γάμον
ὀργῆς
τε
ἔλαττον
ἔχειν |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
|
τὸν |
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
τε
μεταξὺ |
| 16, 2, 51 |
ἡμέρας
διὰ
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
|
Τὸν |
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος |
| 16, 5, 54 |
τὴν
τῶν
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
|
Τόν |
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ |
| 16, 3, 52 |
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
εἰς
|
τὸν |
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε
τῆς
μητρὸς |
| 16, 3, 52 |
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον
ἔσεσθαι
πρὸς
|
τὸν |
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι |
| 16, 10, 59 |
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
ἔφη
|
τὸν |
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν
τύπον
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ὁ
πρὸ
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
|
τὸν |
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ
|
τὸν |
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
τὰ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
|
τὸν |
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
πλήθει |
| 16, 6, 55 |
ἐμοῦ
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
|
τὸν |
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
τε |
| 16, 4, 53 |
ἔχουσιν
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
|
τὸν |
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
δὲ
τούτῳ
τῷ
καιρῷ
καὶ
|
τὸν |
εἰς
τὴν
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο |
| 16, 7, 56 |
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς
τὸν
υἱὸν
|
τὸν |
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο
μὲν |
| 16, 7, 56 |
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
|
τὸν |
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε |
| 16, 8, 57 |
μελαίνοντα
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
|
τὸν |
ἔλεγχον
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
δ' |
| 16, 11, 60 |
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
|
τὸν |
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
|
τὸν |
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς |
| 16, 6, 55 |
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
|
τὸν |
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα |
| 16, 9, 58 |
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ
διηρπάσθαι
|
τὸν |
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
πατρί,
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι
|
τὸν |
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
|
τὸν |
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι |
| 16, 8, 57 |
νομίζοντες
μέν,
εἰ
φθάσας
ἕτερος
|
τὸν |
ἕτερον
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
τὸ
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
|
τὸν |
ἡγεμόνα
Συρίας
Τίτιον
ἐκ
διαφορᾶς |
| 16, 7, 56 |
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ
|
τὸν |
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο |
| 16, 4, 53 |
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
|
τὸν |
ἥλιον,
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ |
| 16, 8, 57 |
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
τὰ
κατὰ
|
τὸν |
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε
ὑπὲρ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους. |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τέλος
ἤδη
πείθει
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ |
| 16, 1, 50 |
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ
οὗ
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ' |
| 16, 4, 53 |
μᾶλλον
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
εἰς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον, |
| 16, 9, 58 |
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
τε
χρήματα
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
|
τὸν |
Ἡρώδην
δῶρά
τε
δίδωσιν
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
ἐφ'
οἷς
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ' |
| 16, 7, 56 |
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν |
| 16, 3, 52 |
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν |
| 16, 7, 56 |
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης
ἀκηκοέναι
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας |
| 16, 7, 56 |
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
κατ'
αὐτῆς
καί
τι |
| 16, 4, 53 |
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν
|
τὸν |
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς |
| 16, 7, 56 |
χρείας
οὖν
τινος
ἐλθὼν
ὡς
|
τὸν |
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην, |
| 16, 9, 58 |
τῷ
Καίσαρι
καὶ
γράφει
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
τά
τε
ἄλλα
χαλεπῶς |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τῆς
βασιλείας
ἐνθυμούμενος
συγκαταλογίζεται
|
τὸν |
θάνατον
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν |
| 16, 6, 55 |
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
τῶν
εἰς
|
τὸν |
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις |
| 16, 2, 51 |
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει
|
τὸν |
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς
δὲ
λήξαντος |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
|
τὸν |
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς
δ'
ἑξῆς |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν
λόγου
πρὸς
|
τὸν |
καιρόν,
εἰ
μέλλοιεν
ἐκ
βίας |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
πολὺ
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ
|
τὸν |
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
|
τὸν |
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ |
| 16, 10, 59 |
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
|
τὸν |
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν |
| 16, 8, 57 |
προπετὲς
αὐτῷ
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς
|
τὸν |
καιρὸν
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον |
| 16, 2, 51 |
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ
|
τὸν |
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ
πλοῦν |
| 16, 11, 60 |
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
πρὸς
|
τὸν |
καιρὸν
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ
πάνθ' |
| 16, 8, 57 |
καταφωραθέντες
ἐν
τοῖς
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
|
τὸν |
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ
πάγην |
| 16, 10, 59 |
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
μᾶλλον
ἐκίνει
|
τὸν |
Καίσαρα
καὶ
πρὸς
τὸν
Σύλλαιον |
| 16, 4, 53 |
μακάριον
καὶ
σὲ
πεῖσαι
καὶ
|
τὸν |
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
οὕτως |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῆς
Σαλώμης
μέγαν
αὐτῷ
|
τὸν |
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
παρὰ
τῶν |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
|
τὸν |
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι |
| 16, 4, 53 |
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
|
τὸν |
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον |
| 16, 11, 60 |
Τίρων,
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
|
τὸν |
λαιμὸν
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν |
| 16, 2, 51 |
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
|
τὸν |
λιμένα
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον |
| 16, 7, 56 |
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
|
τὸν |
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου
τῆς |
| 16, 2, 51 |
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
|
τὸν |
λόγον.
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως |
| 16, 10, 59 |
πείθει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
|
τὸν |
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ
ἦν |
| 16, 4, 53 |
ἔξω
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
|
τὸν |
λόγον
πιστὸν
εἶχον
ἐν
τῷ |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
|
τὸν |
λόγον
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 4, 53 |
Μᾶλλον
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
|
τὸν |
λόγον
τῷ
μὲν
ἔξω
τῆς |
| 16, 11, 60 |
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
οὖν
|
τὸν |
λόγον
ὡς
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 7, 56 |
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος,
ὅς
γε
καὶ
|
τὸν |
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ
τῶν
παίδων |
| 16, 11, 60 |
νόμῳ.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
δύο
|
τὸν |
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων
μέμψαιτ' |
| 16, 9, 58 |
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
|
τὸν |
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
|
τὸν |
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
ὁ
παῖς |
| 16, 8, 57 |
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος
|
τὸν |
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη
|
τὸν |
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος |
| 16, 7, 56 |
πάλαι
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
|
τὸν |
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ
δούλῃ
|
τὸν |
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς |
| 16, 7, 56 |
συνδειπνῶν
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
|
τὸν |
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων |
| 16, 8, 57 |
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν
|
τὸν |
νοῦν,
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
ἣν |
| 16, 9, 58 |
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
|
τὸν |
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα |
| 16, 8, 57 |
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
αὐτοῦ
|
τὸν |
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
δὲ
τοὺς
υἱοὺς |
| 16, 10, 59 |
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
περὶ
|
τὸν |
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα |
| 16, 4, 53 |
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ'
ἡμῖν,
ἐπὶ
|
τὸν |
πάντας
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
μέγαν
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
|
τὸν |
παρὰ
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων, |
| 16, 4, 53 |
τῷ
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
|
τὸν |
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ
|
τὸν |
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς
|
τὸν |
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
|
τὸν |
πατέρα
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει |
| 16, 11, 60 |
τῆς
αἰκίας
αὐτόν
τε
καὶ
|
τὸν |
πατέρα.
Δόντος
δὲ
πίστιν
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐλάττων
λόγος,
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
|
τὸν |
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν
τι |
| 16, 8, 57 |
ἔλεγον
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς
|
τὸν |
πατέρα
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ. |
| 16, 8, 57 |
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς
|
τὸν |
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε |
| 16, 11, 60 |
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
|
τὸν |
πατέρα
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
ὑπὸ |
| 16, 4, 53 |
ἀνιάσειν
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
|
τὸν |
πατέρα
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς
|
τὸν |
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
|
τὸν |
πατέρα
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ |
| 16, 7, 56 |
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
|
τὸν |
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην |
| 16, 7, 56 |
τούτῳ
τῷ
τρόπῳ
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
|
τὸν |
πατέρα
μόνος
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου |
| 16, 8, 57 |
ἄλλο
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
|
τὸν |
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
μᾶλλον |
| 16, 7, 56 |
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
δὲ
|
τὸν |
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς
|
τὸν |
πατέρα.
Τὰ
δ'
αὐτὰ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
|
τὸν |
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε |
| 16, 4, 53 |
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
|
τὸν |
πατέρα;
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῆς
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ
|
τὸν |
πατέρα
φανερῶς
ἤδη
πρὸς
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος
|
τὸν |
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον, |
| 16, 6, 55 |
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
θεσμοῖς
κατὰ
|
τὸν |
πάτριον
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο |
| 16, 9, 58 |
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
|
τὸν |
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ
τὰ
περὶ
|
τὸν |
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη, |
| 16, 4, 53 |
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
πρὸς
|
τὸν |
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
ἐπιμέλειαν, |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
|
τὸν |
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
τόπον. |
| 16, 6, 55 |
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
τὸν
δῆμον
|
τὸν |
Ῥωμαίων
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν
περὶ
|
τὸν |
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας |
| 16, 6, 55 |
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
|
τὸν |
Σεβαστὸν
καὶ
Ἀγρίππαν
συγκεχωρηκέναι
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
δευτέρου,
τότε
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
|
τὸν |
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ
περὶ
πέντε |
| 16, 9, 58 |
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
|
τὸν |
στρατηγὸν
αὐτῶν
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα
καὶ
πρὸς
|
τὸν |
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν, |
| 16, 10, 59 |
καί
τι
τοιοῦτον
εἰπεῖν
εἰς
|
τὸν |
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν
ψευδεῖ |
| 16, 2, 51 |
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
|
τὸν |
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ
προσεστὼς
κατησπάζετο |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
|
τὸν |
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
|
τόν |
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
|
τόν |
τε
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
|
τόν |
τε
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
|
τόν |
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
|
τόν |
τε
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
|
τόν |
τε
Φερώραν
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους |
| 16, 1, 50 |
ἡδονὰς
συνεῖναι
τῷ
πατρὶ
διὰ
|
τὸν |
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
μηδὲ |
| 16, 11, 60 |
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
|
τὸν |
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν
ἐν
φυλακῇ. |
| 16, 11, 60 |
συνθήκη
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
|
τὸν |
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
εἶναι |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
|
τὸν |
Τίρωνα
σὺν
τῷ
παιδὶ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
|
τὸν |
τοιαῦτα
πειθόμενον
οὐ
γάρ,
ἔφη, |
| 16, 10, 59 |
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
|
τὸν |
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν |
| 16, 4, 53 |
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
περὶ
|
τὸν |
Τράχωνα,
καὶ
τούτους
οἱ
καταλειφθέντες |
| 16, 9, 58 |
ἐξ
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες
|
τὸν |
Τράχωνα
Καίσαρος
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
|
τὸν |
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον |
| 16, 9, 58 |
ὡς
ἀπολωλὼς
εἴη
διασπείροντες
οἱ
|
τὸν |
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
τε
ἀρχῆς |
| 16, 9, 58 |
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
|
τὸν |
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν. |
| 16, 3, 52 |
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς
ὢν
|
τὸν |
τρόπον
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς |
| 16, 11, 60 |
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
|
τὸν |
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς |
| 16, 6, 55 |
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
|
τὸν |
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι |
| 16, 3, 52 |
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος
δὲ
καὶ
διακείμενος
|
τὸν |
τρόπον
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν |
| 16, 7, 56 |
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
τἆλλα
τοῦτον
|
τὸν |
τρόπον
χρώμενος
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον
|
τὸν |
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
Διόφαντον
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
|
τὸν |
τύπον
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι |
| 16, 6, 55 |
ἅπασιν
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
|
τὸν |
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
|
τὸν |
υἱὸν
ἐπαινέσας
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Πολλάκις
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
|
τὸν |
υἱὸν
ἢ
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα |
| 16, 8, 57 |
μεῖζόν
τι
λαβεῖν
τῆς
περὶ
|
τὸν |
υἱὸν
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος |
| 16, 9, 58 |
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
Ἀντίπατρον
|
τὸν |
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον
ὡς |
| 16, 7, 56 |
τῆς
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς
|
τὸν |
υἱὸν
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον |
| 16, 2, 51 |
ᾧ
ποία
μὲν
εὔνοια
πρὸς
|
τὸν |
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
δὲ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν
λιμένα
|
τὸν |
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς
|
τὸν |
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ |
| 16, 7, 56 |
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
δὲ
|
τὸν |
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων, |
| 16, 3, 52 |
εἴς
τε
τὴν
Σαλώμην
καὶ
|
τὸν |
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς |
| 16, 3, 52 |
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
|
τὸν |
φόνον.
Προσετίθεσαν
δ'
ἔτι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
τοῦ
βίου.
(Κατὰ
δὲ
|
τὸν |
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ
|
τὸν |
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
|
τόντε |
ὄντα
Φλάβιον
καὶ
πρὸς
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ
μείζων
ὁρᾶσθαι,
|
τοξεύων |
δὲ
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου |
| 16, 8, 57 |
ὡς
εἴη
μέγας
καὶ
τὴν
|
τοξικὴν |
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
τὰ
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
τῷ
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
|
τόπον |
ἔνυδρον
καὶ
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς |
| 16, 8, 57 |
τί
γὰρ
ἢ
πρῶτον
παρρησίας
|
τόπον |
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν
μὲν, |
| 16, 8, 57 |
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
|
τόπον |
ἕως
ἀληθείας
ἐχόντων,
ἀλλ'
ἀεὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
|
τόπον |
ἢ
χώραν
ἐν
τῇ
ψυχῇ |
| 16, 7, 56 |
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου
|
τόπον |
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν |
| 16, 10, 59 |
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
|
τόπον, |
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
|
τόπον. |
Οὐ
γὰρ
μόνον
διὰ
τὸ |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
|
τόπον |
τε
ἐρυμνὸν
ἐκείνου
δόντος
ᾤκησαν |
| 16, 6, 55 |
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν
ἐπισημοτάτῳ
|
τόπῳ |
τῷ
γενηθέντι
μοι
ὑπὸ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
αὐτὸς
|
τοσαυτάκις |
ἤδη
κατέγνωκας
θάνατον;
Οὐκ
ἐννοεῖς, |
| 16, 3, 52 |
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν
|
τοσαύτην |
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι |
| 16, 4, 53 |
ἐπιμέλειαν,
ἅτε
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
|
τοσῆσδε |
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ
μηδὲ |
| 16, 8, 57 |
συναλγῶν
ἀνδρὶ
φίλῳ
τῆς
ἐπὶ
|
τοσόνδε |
ταραχῆς,
ἧκεν
οὐκ
ἐν
παρέργῳ |
| 16, 11, 60 |
ψεύσματα
καὶ
ἡ
κακοήθεια
καὶ
|
τοσοῦτο |
νέφος
ἐπάγοι
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἡλικίας
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
|
τοσοῦτον |
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε
μὴν
παρολκὴ |
| 16, 7, 56 |
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
|
τοσοῦτον |
ἦν
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῆς
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ
|
τοσοῦτον |
κρατούμενος,
ὥστ'
αὐτῷ
καὶ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
φιλοστοργίας
τῆς
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
|
τοσοῦτον |
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως, |
| 16, 2, 51 |
ἔθνει
καὶ
πόλει
πρὸς
ἄνδρα
|
τοσούτων |
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἡμετέρας
χάριτας
τῶν
εἰς
|
τοσούτων |
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
δ' |
| 16, 2, 51 |
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
|
τοσούτων |
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν, |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
|
τοσούτων |
παρρησίαν
τήν
τε
τιμὴν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ
|
τότε |
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ
οὐκ
εἶναι |
| 16, 8, 57 |
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
|
Τότε |
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον |
| 16, 9, 58 |
καὶ
παρὼν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ,
|
τότε |
δὲ
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ |
| 16, 9, 58 |
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
|
τότε |
δὲ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος |
| 16, 2, 51 |
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο.
|
(Τότε |
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
τῶν
Ἑλλήνων |
| 16, 2, 51 |
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν
τῷ
|
τότε |
καιρῷ
καὶ
πόσων
καὶ
τίνων |
| 16, 2, 51 |
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
|
τότε |
Καῖσαρ
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς |
| 16, 2, 51 |
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
|
τότε |
μὲν
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου |
| 16, 7, 56 |
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
|
τότε |
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων |
| 16, 9, 58 |
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
|
Τότε |
μὲν
οὖν
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
|
(Τότε |
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ' |
| 16, 11, 60 |
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδην
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου,
|
τότε |
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
τὸν
στρατηγὸν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται |
| 16, 4, 53 |
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
δὲ
τῷ
|
τότε |
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς
αὐτὸν
ἀξιῶν |
| 16, 10, 59 |
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
|
τότε |
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ |
| 16, 1, 50 |
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν
μέντοι
τῷ
|
τότε |
πάσης
ὑποψίας
καὶ
διαβολῆς
μείζονι |
| 16, 8, 57 |
ὡς
οὐκ
ἄλλος
ἐν
τῇ
|
τότε |
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος. |
| 16, 8, 57 |
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
|
τότε, |
τὸν
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
ὁ |
| 16, 1, 50 |
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη
|
τότε |
χαλεπὴν
καὶ
παράνομον
γενέσθαι
τὴν |
| 16, 10, 59 |
περὶ
ἐκείνων
δυσχερὲς
πρὸς
τῆς
|
τοῦ |
βασιλεύοντος
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
ἦσαν |
| 16, 1, 50 |
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
τε
τῇ
|
τοῦ |
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ
τοῖς
Μαριάμμην |
| 16, 7, 56 |
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
ὁ
|
τοῦ |
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας
ἔξω
ταραχῆς |
| 16, 9, 58 |
κατ'
ἀρχὰς
μὲν
οὐκ
ἐπιτρέποντος
|
τοῦ |
βασιλέως
ἀπείχοντο
τῶν
εἰς
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
Τύραννος.
Οὗτοι
προσκρούσαντος
αὐτοῖς
|
τοῦ |
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
περὶ
Ἀλέξανδρον
ἦσαν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
οὖν
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ
|
τοῦ |
βασιλέως
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
τετταράκοντα |
| 16, 10, 59 |
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
τήν
τε
|
τοῦ |
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ
πολλῶν |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
τὴν
ὀργὴν
|
τοῦ |
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ
Φερώρου |
| 16, 7, 56 |
περὶ
τὴν
διαβολήν.
Αἵ
τε
|
τοῦ |
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο
φύσει
δυσχερεστάτην |
| 16, 7, 56 |
κρατούμενος,
ὥστ'
αὐτῷ
καὶ
τῆς
|
τοῦ |
βασιλέως
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
τὴν
μὲν |
| 16, 11, 60 |
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
ἄξιον.
(Ταῦτα
|
τοῦ |
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ
|
τοῦ |
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ
προτρέπουσα
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
|
τοῦ |
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἅπασιν
εἰς
μῖσος
ἀγαγεῖν
αὐτὴν
|
τοῦ |
βασιλέως
καὶ
πάντα
τρόπον
ἐνέχειν |
| 16, 11, 60 |
καιρῷ
καὶ
Τρύφων
τις
κουρεὺς
|
τοῦ |
βασιλέως,
ὃς
ἔφη
προσελθὼν
ὡς |
| 16, 7, 56 |
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα
|
τοῦ |
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος
|
τοῦ |
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος
δὲ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
πρότερον
δοθείσας
ἦν
ἐλπίσαι
τὴν
|
τοῦ |
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς
διάθεσιν
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
|
τοῦ |
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
Αἰτία
μὲν |
| 16, 3, 52 |
ἐχούσης
τῆς
στάσεως
ἐν
ἀποδημίᾳ
|
τοῦ |
βασιλέως.
ὡς
δ'
ἐπανῆλθεν
Ἡρώδης |
| 16, 10, 59 |
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς
ὄντος
αὐτοῖς
|
τοῦ |
βίου.
(Κατὰ
δὲ
τὸν
χρόνον |
| 16, 7, 56 |
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων
εἴα
τῇ
|
τοῦ |
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι, |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν
ἡμέραν
συνέθετο
|
τοῦ |
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς
οὐδὲν
ἔτι |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη.
|
τοῦ |
γὰρ
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς |
| 16, 1, 50 |
μείζονι
χρώμενος
ὁ
βασιλεὺς
τῇ
|
τοῦ |
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ
καὶ
τιμῆς
ἧς |
| 16, 4, 53 |
βασιλείας
ἐνθυμούμενος
συγκαταλογίζεται
τὸν
θάνατον
|
τοῦ |
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν
ἄλλως
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ
|
τοῦ |
γεγεννηκότος
οὔτε
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ
|
τοῦ |
γεγεννηκότος;
τί
δέ
σοι
βούλεται |
| 16, 8, 57 |
ῥίπτειν.
Τὴν
γὰρ
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
|
τοῦ |
γεγεννηκότος
τούτων
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ
τῷ |
| 16, 11, 60 |
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι
τῇ
|
τοῦ |
γενέσθαι
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ
καλοῦμεν |
| 16, 10, 59 |
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ
τὴν
αὐτὴν
|
τοῦ |
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ'
ἂν |
| 16, 7, 56 |
τὰς
θήκας,
ἐν
αἷς
ἦν
|
τοῦ |
Δαυίδου
καὶ
τοῦ
Σολομῶνος
τὰ |
| 16, 2, 51 |
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
|
Τοῦ |
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
|
Τοῦ |
δὲ
Ἡρώδου
τὸν
λόγον
ἀναφέροντος |
| 16, 4, 53 |
ὡς
ἔχειν
αὐτὸν
ἐπ'
ἀδικίᾳ
|
τοῦ |
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος
ὅ |
| 16, 1, 50 |
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν
|
τοῦ |
δέους
εἰς
τὴν
κατ'
ἐκείνων |
| 16, 7, 56 |
περίφοβος
δ'
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ
|
τοῦ |
δέους
ἱλαστήριον
μνῆμα
λευκῆς
πέτρας |
| 16, 8, 57 |
ὅλος
ἐγένετο
τῆς
ἐπηρείας
καὶ
|
τοῦ |
δέους,
τὰ
μὲν
εἰς
ὕβριν |
| 16, 2, 51 |
πόλιν
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε
|
τοῦ |
δήμου
παντὸς
ἐν
ἑορτώδει
στολῇ |
| 16, 7, 56 |
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
|
τοῦ |
διὰ
τὴν
ἀσέβειαν
αὐτῷ
τὰς |
| 16, 8, 57 |
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ
|
τοῦ |
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον |
| 16, 8, 57 |
τῆς
χαλεπότητος
καὶ
λαβὼν
ἐκ
|
τοῦ |
δικαίου
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι |
| 16, 3, 52 |
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἐκ
|
τοῦ |
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
τοιαῦτα |
| 16, 4, 53 |
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν
ἀπορία
|
τοῦ |
δύνασθαι
λέγειν
καὶ
δάκρυα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ
|
τοῦ |
ἐμοῦ
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων
|
τοῦ |
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν
μὲν
ἔτι |
| 16, 1, 50 |
μὴ
τὴν
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
|
τοῦ |
ζῆν
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ' |
| 16, 4, 53 |
εἰ
καὶ
ταύτης
στεροῖντο
καὶ
|
τοῦ |
ζῆν
ἐλάττων
λόγος,
εἰ
μόνον |
| 16, 11, 60 |
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
ἂν
στέροιτο
|
τοῦ |
ζῆν
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων. |
| 16, 3, 52 |
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
οἰόμενος
δὲ
παραιρήσεσθαι
|
τοῦ |
θράσους
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως
|
τοῦ |
θυμοῦ
τὸ
περιττόν,
αὐτὸς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
εἶναι
λέγειν
ὡς
ἀπὸ
|
τοῦ |
ἵππου
κατενεχθεὶς
ἐμπαρείη
ταῖς
αὐτοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
τὰ
τεκμήρια
|
τοῦ |
καὶ
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς
κατ' |
| 16, 11, 60 |
παρρησίᾳ.
Τὸ
γὰρ
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
|
τοῦ |
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο, |
| 16, 9, 58 |
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
τὴν
ὀργὴν
|
τοῦ |
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
δὲ
τῷ
καιρῷ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παρ'
ἐκείνου
καὶ
παρὰ
|
τοῦ |
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
ἄλλων
δὲ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
ὡς
ταῖς
παρ'
Ἀρχελάου
|
τοῦ |
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
ἐπανέχοιεν,
ὡς
δι' |
| 16, 1, 50 |
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
|
τοῦ |
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα
διοικήσας, |
| 16, 4, 53 |
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
|
τοῦ |
κατὰ
παρρησίαν
λόγου
πρὸς
τὸν |
| 16, 5, 54 |
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας
οὐδὲν
ἐλάττω
|
τοῦ |
κατὰ
τὴν
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
ἣν
μετὰ
|
τοῦ |
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων |
| 16, 2, 51 |
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς
τὴν
συντέλειαν
|
τοῦ |
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ
περιορᾶν,
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
ὁ
κατ'
αὐτὸν
ἱστοριογράφος
μέμνηται
|
τοῦ |
κατασκευάσματος,
οὐ
μὴν
ὅτι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πάτριον
νόμον
κελεύειν,
εἴ
|
του |
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς
ἐπιθοῖεν
τῇ |
| 16, 6, 55 |
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι
μοι
ὑπὸ
|
τοῦ |
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
ἐν
Ἀγκύρῃ. |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῦ
παιδὸς
αὐτοῦ
καὶ
|
τοῦ |
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
τε
τοῦ
Τίρωνος |
| 16, 3, 52 |
παρὰ
τὴν
ἀξίαν
καὶ
τῇ
|
τοῦ |
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε
τὸ |
| 16, 4, 53 |
Καῖσαρ
δὲ
αὐτῷ
τοῦ
μετάλλου
|
τοῦ |
Κυπρίων
χαλκοῦ
τὴν
ἡμίσειαν
πρόσοδον |
| 16, 1, 50 |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα
|
τοῦ |
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
ἦν |
| 16, 10, 59 |
εἰς
τοῦτο
μετέστη
Καῖσαρ,
ὡς
|
τοῦ |
μὲν
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ |
| 16, 4, 53 |
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ
δὲ
αὐτῷ
|
τοῦ |
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἂν
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ
|
τοῦ |
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων |
| 16, 2, 51 |
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
|
τοῦ |
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ, |
| 16, 3, 52 |
παρ'
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
|
τοῦ |
μὴ
ψευδῆ
λέγειν
ἐλάμβανεν.
Οἱ |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε
δὴ
|
τοῦ |
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ
μάλιστα |
| 16, 7, 56 |
εἴ
ποτε
καὶ
ταύτας
ἴδοιεν
|
τοῦ |
μητρῴου
κόσμου
μετειληφυίας,
ἀντὶ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
τρόπος
|
τοῦ |
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ |
| 16, 5, 54 |
φίλους
ἴσα
πολεμίοις
τιμωρούμενος
ἐκ
|
τοῦ |
μόνος
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας |
| 16, 10, 59 |
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
Ἦν
δὲ
καὶ
|
τοῦ |
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ
τῶν
παρόντων |
| 16, 8, 57 |
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό
τινες
τὰς
|
τοῦ |
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος, |
| 16, 8, 57 |
τε
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς
καὶ
|
τοῦ |
νεανίσκου
καὶ
συναλγῶν
ἀνδρὶ
φίλῳ |
| 16, 8, 57 |
τε
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν
ἀφῄρηντο
|
τοῦ |
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν
Ἀρχέλαος
διαλλάξας |
| 16, 8, 57 |
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
δὲ
καὶ
γράμματα
|
τοῦ |
νεανίσκου
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν |
| 16, 2, 51 |
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν
|
τοῦ |
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν
|
τοῦ |
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους
ἀσεβείας
τεκμήριον |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἀναύδως
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν
|
τοῦ |
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
δὲ
αὐτῶν |
| 16, 5, 54 |
Φιλότιμος
γὰρ
ὢν
καὶ
τούτου
|
τοῦ |
πάθους
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο
μὲν |
| 16, 11, 60 |
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας
ἔχων
καὶ
|
τοῦ |
πάθους
μείζονος
ὄντος,
εἰ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
δέ
μοι
τούτου
|
τοῦ |
πάθους,
ὅτι
μέγιστον
περὶ
αὐτὸν |
| 16, 9, 58 |
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ
|
τοῦ |
παιδὸς
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος |
| 16, 11, 60 |
ἦν
τοῦ
τε
Τίρωνος
καὶ
|
τοῦ |
παιδὸς
αὐτοῦ
καὶ
τοῦ
κουρέως. |
| 16, 8, 57 |
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
τούτους
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
|
τοῦ |
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία
|
τοῦ |
παντὸς
ἔθνους
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους |
| 16, 2, 51 |
τέταρτον
τῶν
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς
|
τοῦ |
παρεληλυθότος
ἔτους.
Οἱ
δὲ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ
αὐτοῦ
|
τοῦ |
παρόντος
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν |
| 16, 8, 57 |
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
τὴν
προπέτειαν
|
τοῦ |
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα
δὲ |
| 16, 8, 57 |
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
εἰς
τὸ
|
τοῦ |
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ' |
| 16, 5, 54 |
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
|
τοῦ |
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
δὲ |
| 16, 2, 51 |
Καλὸν
δ'
ἴσως
μηδὲ
τὴν
|
τοῦ |
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον, |
| 16, 4, 53 |
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν
|
τοῦ |
πατρός,
εἴ
τι
καὶ
καθ' |
| 16, 4, 53 |
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα,
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι
|
τοῦ |
πατρὸς
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ |
| 16, 4, 53 |
τῷ
συνειδότι,
τὸ
δ'
ἐκ
|
τοῦ |
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον |
| 16, 3, 52 |
παραχωρεῖν
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
|
τοῦ |
πατρός,
ἤδη
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς |
| 16, 8, 57 |
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα
Πάρθων
|
τοῦ |
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων
φίλον. |
| 16, 3, 52 |
τε
Καίσαρα
ἀφιξόμενοι
καὶ
κατηγορήσοντες
|
τοῦ |
πατρός.
Ἡρώδης
δὲ
ἐτετάρακτο
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
τὴν
ἀπώλειαν
|
τοῦ |
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
εἶναι
λαβεῖν |
| 16, 11, 60 |
ὅτι
καὶ
διαβολῶν
ἠνείχοντο
κατὰ
|
τοῦ |
πατρὸς
καὶ
τῶν
πραττομένων
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
|
τοῦ |
πατρὸς
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ |
| 16, 8, 57 |
βασιλείας,
ἣν
καὶ
μὴ
βουλομένου
|
τοῦ |
πατρὸς
οὐκ
ἄλλου
τινὸς
εἶναι, |
| 16, 8, 57 |
ὃς
ἐπειδὴ
τὸ
νενοσηκὸς
τῆς
|
τοῦ |
πατρὸς
παρρησίας
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
μὲν |
| 16, 11, 60 |
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες
εἰς
Σεβαστὴν
ἐπιτάξαντος
|
τοῦ |
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
ἤδη
|
τοῦ |
πατρός,
ὡς
μηδὲ
συμποσίοις
ἢ |
| 16, 11, 60 |
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι
|
τοῦ |
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε |
| 16, 2, 51 |
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς
δὲ
λήξαντος
|
τοῦ |
πνεύματος
εἰς
Μιτυλήνην
κἀκεῖθεν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
ὀδύνην
|
τοῦ |
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος
τῷ
μεγέθει
|
τοῦ |
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
τὸν |
| 16, 7, 56 |
υἱὸν
ἐπαινέσας
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ
|
τοῦ |
πρὸς
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
λόγους |
| 16, 5, 54 |
καὶ
συνείθισται
τὸ
δίκαιον
ἀντὶ
|
τοῦ |
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ
|
τοῦ |
πρὸς
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα
δοκεῖν |
| 16, 3, 52 |
τὴν
οἰκίαν,
τό
τε
μᾶλλον
|
τοῦ |
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ
καὶ
μεῖζον |
| 16, 10, 59 |
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ
|
τοῦ |
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
αὐτὸν |
| 16, 9, 58 |
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
τὴν
ἀποτυχίαν
|
τοῦ |
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
τε
ἐρυμνὸν |
| 16, 6, 55 |
οὖν
βούλομαι
εἰδέναι
ἐν
τοῖς
|
τοῦ |
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
βουλήμασιν
συνεπιτρέπειν |
| 16, 6, 55 |
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς
ὑπὸ
|
τοῦ |
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν
τὴν |
| 16, 7, 56 |
αἷς
ἦν
τοῦ
Δαυίδου
καὶ
|
τοῦ |
Σολομῶνος
τὰ
σώματα.
καὶ
δύο |
| 16, 10, 59 |
μετὰ
τῶν
ἄλλων
θεῶν
καὶ
|
τοῦ |
σοῦ,
Καῖσαρ,
ὀνόματος;
Τὰ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
Συρίαν
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος
ὀρμητήρια
|
τοῦ |
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν
ἄδειαν. |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
|
τοῦ |
Συλλαίου
λέγοντος
καὶ
προστιθέντος
ἐπιφθόνως, |
| 16, 10, 59 |
πρέσβεων
τά
τε
ἄλλα
κατηγόρει
|
τοῦ |
Συλλαίου,
τήν
τε
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 4, 53 |
δεδοικότων
μέν,
εἰ
δόξουσιν
ἐκ
|
τοῦ |
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ |
| 16, 7, 56 |
ὀψὲ
τῆς
ὥρας
περὶ
θεραπείαν
|
τοῦ |
σώματος
ἐγένετο.
Τοιαύτης
δὲ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ
μετὰ
|
τοῦ |
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν
ἀπόλαυσιν |
| 16, 11, 60 |
σώματα
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
|
τοῦ |
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἄγων
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον,
καὶ
|
τοῦ |
τε
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς
|
τοῦ |
τε
πάθους
καὶ
τῆς
περὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μετὰ
ταῦτα
βάσανος
ἦν
|
τοῦ |
τε
Τίρωνος
καὶ
τοῦ
παιδὸς |
| 16, 4, 53 |
μήποτε
τοῦτ'
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
|
τοῦ |
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν |
| 16, 10, 59 |
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
Οὕτως
οὖν
καὶ
|
τοῦ |
τῆς
αἰχμαλωσίας
ἐπιφθόνου
συκοφαντήματος
πεφηνότος |
| 16, 7, 56 |
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι
|
τοῦ |
τῆς
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ
δυσπαρηγόρητον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν
αὐτὸν
ἁψαμένου
|
τοῦ |
Τίρωνος
ἐναργῶς
τοῦ
τε
πάθους |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῦ
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
τε
|
τοῦ |
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος
τὸν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
γενόμενος
ἐπὶ
τοῦ
φρουρίου
|
τοῦ |
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ
μὲν |
| 16, 5, 54 |
τὸ
σκληρὸν
καὶ
τὸ
δυσπαράκλητον
|
τοῦ |
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη
δοκεῖν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ
δὲ
κακοήθεια
|
τοῦ |
τρόπου
τὴν
ἐν
τοῖς
γινομένοις |
| 16, 5, 54 |
παρέχων
ἐν
τῷ
διδόναι
τὴν
|
τοῦ |
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου. |
| 16, 9, 58 |
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
|
τοῦ |
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
παρά
τε
|
τοῦ |
Φερώρα
καὶ
τῆς
Σαλώμης
μέγαν |
| 16, 7, 56 |
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
παρὰ
|
τοῦ |
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου |
| 16, 7, 56 |
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
|
τοῦ |
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ
|
τοῦ |
Φερώρα
τόν
τε
νεανίσκον
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἀλήθειαν,
εἰ
παραιτήσεται
διὰ
|
τοῦ |
φράσαι
τῆς
βασάνου
καὶ
τῆς |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
μεῖζον
ἀφῄρητο
|
τοῦ |
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ |
| 16, 9, 58 |
σταθμοὺς
διανύσας,
καὶ
γενόμενος
ἐπὶ
|
τοῦ |
φρουρίου
τοῦ
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος |
| 16, 2, 51 |
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
|
τοῦ |
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ |
| 16, 8, 57 |
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
γήρᾳ
παρακάλυμμα
|
τοῦ |
χρόνου
ποιούμενον,
μελαίνοντα
τὰς
τρίχας |
| 16, 2, 51 |
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ
τὸ
|
τοῦ |
χρόνου
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
εἶναι
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ
|
τοῦ |
χρόνου
τὸ
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοὺς
διακειμένους
στρατιώτας
καὶ
|
τοὺς |
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ |
| 16, 4, 53 |
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ
|
τοὺς |
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν |
| 16, 3, 52 |
ἀντεποιήσατο,
μίαν
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
|
τοὺς |
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν
τῶν
πρωτείων, |
| 16, 4, 53 |
βασιλεῖ,
παρούσης
δὲ
ὡς
πατρὶ
|
τοὺς |
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
τὸ
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 9, 58 |
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν
κωλύειν
|
τοὺς |
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ'
οἷς |
| 16, 10, 59 |
Καῖσαρ,
ὀνόματος;
Τὰ
δὲ
περὶ
|
τοὺς |
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ |
| 16, 9, 58 |
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
|
τοὺς |
ἀλλήλων
ἐν
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ |
| 16, 4, 53 |
αὐτῷ
πραχθέντα
συμφέρειν
ἡγεῖτο
καὶ
|
τοὺς |
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ |
| 16, 6, 55 |
τόντε
ὄντα
Φλάβιον
καὶ
πρὸς
|
τοὺς |
ἄλλους
τοὺς
τῆς
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους, |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
παρόντας
καὶ
τῶν
ἰδίων
|
τοὺς |
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
μόνον, |
| 16, 11, 60 |
μὲν
δίκαιον
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
|
τοὺς |
ἀπολλυμένους,
τὸ
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον |
| 16, 10, 59 |
ἑκατὸν
ἀναφέρων
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
|
τοὺς |
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
μᾶλλον
ἐκίνει |
| 16, 9, 58 |
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
|
τοὺς |
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα
μὲν |
| 16, 9, 58 |
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη
πόλεμος
πρὸς
|
τοὺς |
Ἄραβας
ἐξ
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ |
| 16, 5, 54 |
τιμωρίας
καὶ
ἀδικίας,
ἃς
εἰς
|
τοὺς |
ἀρχομένους
καὶ
τοὺς
οἰκειοτάτους
ἐπεδείξατο |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
παρὰ
Καίσαρι
|
τοὺς |
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν
δὲ
νεανίσκων |
| 16, 2, 51 |
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη
καταφεύγειν
ἐπὶ
|
τοὺς |
ἀφελέσθαι
τὰς
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους, |
| 16, 10, 59 |
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
ἀπέθανεν.
|
(Τοὺς |
δὲ
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἔξω
καὶ
μὴ
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
|
~(Τοὺς |
δὲ
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
Ἰουδαίους |
| 16, 10, 59 |
ὡς
εἰκός,
ἐφ'
οἷς
ἤλγει.
|
Τοὺς |
δὲ
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους |
| 16, 2, 51 |
τῷ
καὶ
τοιαῦτα
δεδωκέναι,
καὶ
|
τοὺς |
δεδωκότας,
εἰ
τὰς
χάριτας
αὐτῶν |
| 16, 2, 51 |
ἦν
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
|
τοὺς |
δεομένους.
ὄντος
δὲ
κἀκείνου
χρηστοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἀκούειν
τῶν
λόγων,
ἐπειδὴ
καὶ
|
τοὺς |
διακειμένους
στρατιώτας
καὶ
τοὺς
ἀγανακτοῦντας |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίοις
εὔδηλον
ὡς
ἄμφω
ἀδικοῦσιν,
|
τοὺς |
εἰληφότας,
εἰ
μὴ
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων
|
τοὺς |
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ
ταῦτα |
| 16, 4, 53 |
πρῶτον
μὲν
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
|
τοὺς |
ἐκ
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον. |
| 16, 3, 52 |
οἰόμενος
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους
|
τοὺς |
ἐκ
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
εἰς |
| 16, 10, 59 |
τριάκοντα
παρέξειν
τὰ
χρήματα
καὶ
|
τοὺς |
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου |
| 16, 3, 52 |
ταῖς
διαβολαῖς
καὶ
ταπεινῶσαι
βουλόμενος
|
τοὺς |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
καθ'
αὑτὸν
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον
εἰς
|
τοὺς |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα |
| 16, 9, 58 |
τῇ
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
ἦγεν
λῃστὰς
|
τοὺς |
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ
τούτων
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τῶν
παίδων
γράμματα
καὶ
|
τοὺς |
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα,
διδόναι
τὰς
ἐπιστολὰς
καὶ
|
τοὺς |
ἐλέγχους
τοὺς
κατὰ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 6, 55 |
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον
εἰς
|
τοὺς |
Ἕλληνας
ἰέναι,
δεικνὺς
αὐτοῖς
ὅτι |
| 16, 7, 56 |
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ
νικῴην
ἀεὶ
|
τοὺς |
ἐμοὺς
μήτε
ἀμυνόμενος
κατ'
ἀξίαν |
| 16, 11, 60 |
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
τῶν
ἡγεμόνων
|
τοὺς |
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
τὸν |
| 16, 6, 55 |
τὴν
ἐπιμέλειαν
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
|
τοὺς |
ἐν
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
τε
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
|
τοὺς |
ἐν
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε
|
τοὺς |
ἐν
τέλει
καὶ
βασιλέων
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸ
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις
|
τοὺς |
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν |
| 16, 11, 60 |
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
|
τοὺς |
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
μὲν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας,
περὶ
δὲ
|
τοὺς |
ἔξω
καὶ
μὴ
προσήκοντας
εὐεργεσίας. |
| 16, 2, 51 |
Ἡρώδου
καὶ
τῶν
σὺν
αὐτῷ
|
τοὺς |
ἐπισημοτάτους.
Ὁ
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας |
| 16, 4, 53 |
οὐ
τρυφήν,
ἀλλὰ
καὶ
γάμους
|
τοὺς |
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι,
τῷ
μὲν
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ
πάγην
ἐπὶ
|
τοὺς |
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ
συναλισκόμενοι
τῇ |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
ποιήσαντος
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ
|
τοὺς |
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
πάντας
ἐπὶ
ταὐτὸν
ἥκειν
|
τοὺς |
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
ἄδειαν |
| 16, 10, 59 |
ἀπολέσθαι
θᾶττον
Ἀντιπάτρου
τῷ
πλήθει
|
τοὺς |
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος |
| 16, 6, 55 |
μοι
ἔγραψεν
κελεύων
μὴ
κωλύεσθαι
|
τοὺς |
Ἰουδαίους
ὅσα
ἂν
ὦσιν
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ
τὰ
περὶ
|
τοὺς |
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν |
| 16, 6, 55 |
μετὰ
ὁρκωμοσίας
γνώμῃ
δήμου
Ῥωμαίων
|
τοὺς |
Ἰουδαίους
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
θεσμοῖς |
| 16, 2, 51 |
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
τὰ
πρὸς
|
τοὺς |
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τὰς
ἐπιστολὰς
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
|
τοὺς |
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν. |
| 16, 7, 56 |
περὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἀεὶ
προγινώσκουσα
|
τοὺς |
κινδύνους.
Ἐν
δὲ
τῷ
παρόντι |
| 16, 5, 54 |
φίλων
τιμάς.
Οἷς
γὰρ
ἐθεράπευεν
|
τοὺς |
κρείττονας,
τούτοις
καὶ
αὐτὸς
ἠξίου |
| 16, 9, 58 |
χωρία
καὶ
κώμας
πορθοῦντες
καὶ
|
τοὺς |
λαμβανομένους
τῶν
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς |
| 16, 9, 58 |
τε
καὶ
Οὐολομνίῳ
ἐπὶ
κολάσει
|
τοὺς |
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος.
Ὅθεν
ἔτι
καὶ |
| 16, 9, 58 |
γενόμενος
ἐπὶ
τοῦ
φρουρίου
τοῦ
|
τοὺς |
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ
μὲν
ἐξ |
| 16, 9, 58 |
τρόπον,
οἱ
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
|
τοὺς |
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης |
| 16, 7, 56 |
συμπείσειν
καὶ
παρ'
ἐκείνης
εἶναι
|
τοὺς |
λόγους.
Ἡ
δὲ
ὡς
μόνον |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει
|
τοὺς |
λόγους.
Ὁ
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τοῦ
πρὸς
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν
|
τοὺς |
λόγους
ὀψὲ
τῆς
ὥρας
περὶ |
| 16, 7, 56 |
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
|
τοὺς |
μὲν
ἐκ
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν |
| 16, 4, 53 |
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν
|
τοὺς |
μὲν
νεανίσκους,
εἰ
καὶ
πόρρω |
| 16, 11, 60 |
ἄλλων
ὅσους
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν,
|
τοὺς |
μὲν
παῖδας,
οὐ
γὰρ
ἠξίου |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῶν
ἄλλων
δὲ
ἕκαστον
|
τοὺς |
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ
συναλγοῦντας, |
| 16, 11, 60 |
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως,
εἴτε
εἰς
|
τοὺς |
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
διαβολῆς
καὶ
τὸ
περὶ
|
τοὺς |
νεανίσκους
ἐν
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει |
| 16, 11, 60 |
ἢ
καταδεδικάσθαι
τὴν
ἐπὶ
θανάτῳ
|
τοὺς |
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν
|
τοὺς |
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ
συμφέρειν |
| 16, 5, 54 |
ἃς
εἰς
τοὺς
ἀρχομένους
καὶ
|
τοὺς |
οἰκειοτάτους
ἐπεδείξατο
βλέψῃ
καὶ
καταμάθῃ |
| 16, 11, 60 |
τε
πάθους
καὶ
τῆς
περὶ
|
τοὺς |
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ
ὁ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
|
τοὺς |
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι |
| 16, 5, 54 |
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί
γε
μὴν
|
τοὺς |
οἰκείους,
εἴ
τις
ἢ
λόγῳ |
| 16, 2, 51 |
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
κατὰ
|
τοὺς |
οἰκείους
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων |
| 16, 5, 54 |
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου
περὶ
μὲν
|
τοὺς |
οἰκείους
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας,
περὶ |
| 16, 3, 52 |
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος
τῶν
περὶ
|
τοὺς |
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
|
τοὺς |
οὐδ'
ὅ
τι
λελάλητο
μὴ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἄντικρυς
ἔφη
κολάζειν
θανάτῳ
|
τοὺς |
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
πατέρα. |
| 16, 10, 59 |
τὰ
περὶ
τὴν
οἰκίαν
καὶ
|
τοὺς |
παῖδας
αὐτῷ
πολὺ
χεῖρον
ἐσχηκότα |
| 16, 1, 50 |
τῆς
εὐνοίας
ἧς
εἶχεν
εἰς
|
τοὺς |
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς |
| 16, 1, 50 |
τε
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς
καὶ
θεάσασθαι
|
τοὺς |
παῖδας
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας. |
| 16, 4, 53 |
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
μὲν
|
τοὺς |
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
δὲ
τῆς
ἀπονοίας |
| 16, 10, 59 |
καὶ
κακῶς
πράττοντι
τὰ
περὶ
|
τοὺς |
παῖδας
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν, |
| 16, 1, 50 |
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο
καὶ
|
τοὺς |
παῖδας
ὡς
ἤδη
τελειωθέντας
ἐν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
περὶ
πέντε
καὶ
εἴκοσι
|
τοὺς |
πάντας
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς |
| 16, 10, 59 |
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ
|
τοὺς |
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο
μόνον |
| 16, 2, 51 |
τέλει
καὶ
βασιλέων
καὶ
δυναστῶν
|
τοὺς |
παρόντας
αὐτῷ
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς |
| 16, 9, 58 |
ὁ
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
τῶν
Ἡρώδου
|
τοὺς |
παρόντας
καὶ
τῶν
ἰδίων
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
|
τοὺς |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ὡρμημένων
δὲ
καὶ
|
τοὺς |
περὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι, |
| 16, 10, 59 |
δ'
ἂν
ἔτι
ζῆν
καὶ
|
τοὺς |
περὶ
Τύραννον
εἰς
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν, |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο
τῶν
εἰς
|
τοὺς |
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
διὰ |
| 16, 8, 57 |
συλλαμβάνειν
τόν
τε
Φερώραν
καὶ
|
τοὺς |
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν
φίλων,
Σαλώμην |
| 16, 7, 56 |
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ
|
τοὺς |
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνήθη
|
τοὺς |
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τι
τῶν
πατρίων.
Καὶ
γὰρ
|
τοὺς |
πολέμους
οἱ
πολλοὶ
διὰ
ταῦτα |
| 16, 9, 58 |
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
|
τοὺς |
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν
δὲ
|
τοὺς |
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
δ' |
| 16, 11, 60 |
θυμοῦ
καὶ
ἀγριότητος
ἐνεδίδου
σημεῖα,
|
τούς |
τε
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων |
| 16, 4, 53 |
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ
παίδων
ἄρχειν,
|
τούς |
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν |
| 16, 11, 60 |
ᾗ
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα
|
τούς |
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν
βασιλέα |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ
πάτρια.
|
Τούς |
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα
τῶν |
| 16, 9, 58 |
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν
|
τούς |
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
μὴ |
| 16, 9, 58 |
χιλίους.
Ἐφ'
οἷς
ἀχθόμενος
Ἡρώδης
|
τούς |
τε
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ
χρέος |
| 16, 6, 55 |
Φλάβιον
καὶ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους
|
τοὺς |
τῆς
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
ἀνεπικωλύτως |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ
Οὐολόμνιον
|
τοὺς |
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
δὲ |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
|
τοὺς |
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ
οὗ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
προαίρεσιν,
ὡς
οὐ
βλασφημίας
ἐστοχασμένος
|
τοὺς |
τοιούτους
λόγους
τῷ
παιδὶ
προσήνεγκας, |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
|
τοὺς |
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
τῆς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
νόμου
πάντα
τρόπον
ἐπεξιέναι
|
τοὺς |
τῶν
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
τὸν
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
δὲ
|
τοὺς |
υἱοὺς
καὶ
τί
γὰρ
ἢ |
| 16, 4, 53 |
πλῆθος
εἰς
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ
|
τοὺς |
υἱοὺς
μετ'
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας |
| 16, 5, 54 |
καὶ
συνειδὼς
ἐφ'
οἷς
ἠδίκει
|
τοὺς |
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν
τὸ
μὲν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
|
τοὺς |
φίλους
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων |
| 16, 3, 52 |
τὸν
πατέρα
φανερῶς
ἤδη
πρὸς
|
τοὺς |
φίλους
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον, |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τῶν
φίλων
ἤδη
καὶ
|
τοῦτ' |
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
|
τοῦτ' |
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ |
| 16, 8, 57 |
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
|
τοῦτ' |
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος. |
| 16, 8, 57 |
φθάσας
ἕτερος
τὸν
ἕτερον
διαβάλοι,
|
τοῦτ' |
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι |
| 16, 4, 53 |
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε
|
τοῦτ' |
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
|
τοῦτο |
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ
μὴ
τοιούτους |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς
σέ.
|
Τοῦτο |
γὰρ
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς |
| 16, 6, 55 |
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
|
Τοῦτο |
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
μόνον |
| 16, 4, 53 |
διδόναι
τῷ
κατ'
ἀξίαν;
Ὡς
|
τοῦτό |
γε
μετὰ
τῶν
ἄλλων
ἆθλον |
| 16, 10, 59 |
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
|
τοῦτο |
δι'
ἀνάγκην
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς |
| 16, 9, 58 |
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
διὰ
|
τοῦτο |
ἦν
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ. |
| 16, 10, 59 |
τὴν
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ
καὶ
|
τοῦτο |
ἦν
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας |
| 16, 9, 58 |
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
|
τοῦτο |
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων, |
| 16, 7, 56 |
καὶ
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων.
|
Τοῦτο |
μὲν
γὰρ
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
|
τοῦτο |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ |
| 16, 10, 59 |
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
|
τοῦτο |
μὲν
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ |
| 16, 2, 51 |
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
|
Τοῦτο |
μὲν
οὖν
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ |
| 16, 10, 59 |
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς
|
τοῦτο |
μετέστη
Καῖσαρ,
ὡς
τοῦ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
|
τοῦτο |
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν, |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
|
τοῦτο |
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
|
τοῦτο |
ὁ
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν |
| 16, 7, 56 |
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
|
Τοῦτο |
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό
τε |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
|
τοῦτο |
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν
γὰρ
ὁ |
| 16, 3, 52 |
ἂν
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
|
τοῦτο |
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
μόνοις
μηδ' |
| 16, 6, 55 |
τε
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
|
τοῦτο |
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα |
| 16, 5, 54 |
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν
εἰς
|
τοῦτο |
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τῶν
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
|
τοῦτο |
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
ὅ |
| 16, 4, 53 |
ἑαυτὴν
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
|
τοῦτο |
προήγαγεν
τὸν
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ |
| 16, 10, 59 |
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐπεὶ
|
τοῦτο |
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
διὰ
|
τοῦτο |
σὺν
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες |
| 16, 7, 56 |
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων,
εἶπεν,
εἰς
|
τοῦτο |
τῆς
ἀμέτρου
καὶ
περιττῆς
ἦλθες |
| 16, 9, 58 |
τά
τε
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
|
τοῦτο |
τῆς
ἐπιστολῆς
τὸ
κεφάλαιον,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ
|
τοῦτο |
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
Ἡρώδης |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
Γαίου
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
|
τοῦτο |
τὸ
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν |
| 16, 9, 58 |
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
δ'
οὖν
ἐπὶ
|
τούτοις |
ἀθυμία
καὶ
δέος,
ὅ
τε |
| 16, 11, 60 |
πατέρα.
Δόντος
δὲ
πίστιν
ἐπὶ
|
τούτοις |
ἔλεγεν
ὡς
εἴη
τις
συνθήκη |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῶν
παίδων
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
|
τούτοις |
ἐπανῄει
πάλιν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν. |
| 16, 8, 57 |
καὶ
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
|
(Τούτοις |
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
τινα
παραμυθίαν |
| 16, 8, 57 |
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
|
τούτοις |
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν
τι
πιστὸν |
| 16, 5, 54 |
Οἷς
γὰρ
ἐθεράπευεν
τοὺς
κρείττονας,
|
τούτοις |
καὶ
αὐτὸς
ἠξίου
θεραπεύεσθαι
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
ἔχειν.
Ἐν
|
τούτοις |
καὶ
Πτολεμαῖος
διεβέβλητο
καὶ
Σαπίννιος |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
|
τούτοις |
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
|
τοῦτον. |
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
τοῖς
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
|
τοῦτον |
ἀποκτείνειν
τὸν
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος |
| 16, 9, 58 |
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας.
|
Τοῦτον |
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς |
| 16, 3, 52 |
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
προσήγετο
καὶ
|
τοῦτον |
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος, |
| 16, 3, 52 |
δὲ
καὶ
διακείμενος
τὸν
τρόπον
|
τοῦτον |
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων
ἕτερον |
| 16, 11, 60 |
ὃ
μὴ
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
|
Τοῦτον |
μὲν
οὖν
τὸν
λόγον
ὡς |
| 16, 4, 53 |
τὸ
εἰς
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
|
τοῦτον |
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς |
| 16, 5, 54 |
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ
τὸν
χρόνον
|
τοῦτον |
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή, |
| 16, 5, 54 |
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
|
τοῦτον |
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα |
| 16, 10, 59 |
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
|
τοῦτον |
τὸν
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
τἆλλα
|
τοῦτον |
τὸν
τρόπον
χρώμενος
τῇ
γραφῇ. |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
|
τοῦτον |
τὸν
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
μείζονι,
τάχα
δὲ
καὶ
διὰ
|
τούτου |
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
τὸ
πρὸς
τὰς |
| 16, 11, 60 |
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν
ἐν
φυλακῇ.
|
(Τούτου |
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
τῷ
καιρῷ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς
τῇ
δαπάνῃ.
|
Τούτου |
καὶ
Νικόλαος
ὁ
κατ'
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μετὰ
πάντων
εὐτυχοῦμεν
καὶ
|
τούτου |
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
|
τούτου |
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ
ἀεί |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πᾶσιν,
ὡς
εἰπεῖν,
ἄθλου
|
τούτου |
προκειμένου
λέγειν
τι
περὶ
ἐκείνων |
| 16, 5, 54 |
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ
ὢν
καὶ
|
τούτου |
τοῦ
πάθους
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο |
| 16, 5, 54 |
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
δέ
μοι
|
τούτου |
τοῦ
πάθους,
ὅτι
μέγιστον
περὶ |
| 16, 10, 59 |
Τοὺς
δὲ
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
|
τούτους |
ἀνέφερεν,
λέγων
μὲν
ὡς
οὐχ |
| 16, 10, 59 |
εἰς
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ
|
τούτους |
ἀπολέσθαι
θᾶττον
Ἀντιπάτρου
τῷ
πλήθει |
| 16, 10, 59 |
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν;
|
τούτους |
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει |
| 16, 10, 59 |
τινὰ
τῆς
Ἀράβων
χώρας
ἢ
|
τούτους |
ἐξῃρημένους
οὔτε
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ
|
τούτους |
ἐπὶ
τοῖς
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν |
| 16, 8, 57 |
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ
|
τούτους |
ἡδέως
μὲν
ἂν
καὶ
χεῖρον, |
| 16, 10, 59 |
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν
παίδων.
Καὶ
|
τούτους |
μὲν
ἐκ
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ |
| 16, 10, 59 |
ἄλλας
ἔλαβον.
Εὐθὺς
οὖν
καὶ
|
τούτους |
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων |
| 16, 10, 59 |
θεραπεύουσιν
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ
|
τούτους |
ὁ
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο. |
| 16, 4, 53 |
τὸ
περὶ
τὸν
Τράχωνα,
καὶ
|
τούτους |
οἱ
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
πάλιν |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος
δὲ
|
τούτους |
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
τῇ
Τραχωνίτιδι |
| 16, 10, 59 |
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
τὴν
Ἀραβίαν.
|
Τούτους |
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας
ἀνθρώπους |
| 16, 8, 57 |
τις
ἀγγέλλει
τῷ
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
|
τούτους |
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
παιδὸς
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
ὄντων
μηδ'
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
|
τούτους |
ὑπὸ
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
|
τούτῳ |
γὰρ
ἄγειν
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
φράζειν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
νύκτα
καὶ
ἡμέραν
πρὸς
|
τούτῳ |
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας
οὐχ |
| 16, 7, 56 |
ἔρχεται
πάλιν
ὡς
ἐπ'
αὐτῷ
|
τούτῳ |
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
ἀξιῶν |
| 16, 2, 51 |
ἀνθρώπων
γένος
δι'
ὑμᾶς
ἔχει,
|
τούτῳ |
μετροῦμεν
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν |
| 16, 8, 57 |
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ
τι
συνειδυῖα
|
τούτῳ |
οὐ
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
δ'
ὄντος |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
|
τούτῳ |
τόπον
ἢ
χώραν
ἐν
τῇ |
| 16, 1, 50 |
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας.
(Ἐν
δὲ
|
τούτῳ |
τῷ
καιρῷ
καὶ
τὸν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
τὰς
ἐπιχειρήσεις
ὧν
ἐδόκει.
Καὶ
|
τούτῳ |
τῷ
τρόπῳ
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν |
| 16, 2, 51 |
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ
|
τούτων |
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς |
| 16, 2, 51 |
μελέτην
ὥσπερ
ἄλλου
τινὸς
καὶ
|
τούτων |
ἀξιοῦντες
εἶναι
δι'
ὧν
οὐχ |
| 16, 8, 57 |
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ
|
τούτων |
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ |
| 16, 10, 59 |
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
τε
περὶ
|
τούτων |
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ
|
τούτων |
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ
δίκαια |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐναντίων
ἀληθὲς
εἶναί
τι
|
τούτων. |
Βούλεσθαι
δ'
ἂν
ἔτι
ζῆν |
| 16, 11, 60 |
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
|
Τούτων |
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τιμῆς
τὰ
πάντα
ἤδη
δύναται.
|
Τούτων |
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου |
| 16, 8, 57 |
εἰς
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
ἐπειδὴ
περὶ
|
τούτων |
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ
|
τούτων |
εἰς
τὰ
μειράκια
καὶ
μετὰ |
| 16, 4, 53 |
γράμματα
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι
|
τούτων |
ἕκαστον
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
μὴ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
|
τούτων |
ἕκαστον
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν |
| 16, 10, 59 |
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
|
τούτων |
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν
σὴν
τύχην |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος
|
τούτων |
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ
τῷ
τε
λόγῳ |
| 16, 10, 59 |
Πρὸς
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
|
τούτων |
ἔφη
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
|
τούτων |
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ
διαφυλάττουσιν.
|
Τούτων |
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα |
| 16, 2, 51 |
δέ
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
|
τούτων |
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ |
| 16, 7, 56 |
βλασφημίαν
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
|
τούτων |
λέγειν,
ἃ
τῆς
σῆς
ἀσεβείας |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
|
τούτων |
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
ἕκαστα
δωρεὰς |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
|
τούτων |
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
περὶ
|
τούτων. |
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν |
| 16, 8, 57 |
διὰ
κάλλος
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
|
Τούτων |
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς
παρὰ
|
τούτων, |
οἷς
μόνοις
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι |
| 16, 3, 52 |
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
|
τούτων |
πολυπροσώπως
καὶ
πιστῶς
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων |
| 16, 9, 58 |
Γράφει
δὲ
καὶ
Σύλλαιος
ὑπὲρ
|
τούτων |
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
τοὺς
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ
|
τούτων |
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην |
| 16, 9, 58 |
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
δὲ
διελέγετο
περὶ
|
τούτων |
τοῖς
Καίσαρος
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ
τε |
| 16, 8, 57 |
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
|
(Τούτων |
τῶν
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος |
| 16, 5, 54 |
οὕτως
ἔχων
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
|
τούτων |
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ
ὢν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης
αὐτὴν
ἑστίας.
|
Τούτων |
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ
αὐτοῦ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς
μὲν
|
τούτων |
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν. |
| 16, 10, 59 |
μὲν
δὴ
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι
|
τραγῳδοῦντες |
ἔλεγον,
καὶ
τὰ
τῆς
ἐπιστρατείας |
| 16, 5, 54 |
ἅπαντας
ἐξεδέξατο
καὶ
καταγωγαῖς
καὶ
|
τραπέζαις |
καὶ
διηνεκέσιν
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
περὶ
τὸν
|
Τράχωνα, |
καὶ
τούτους
οἱ
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ |
| 16, 9, 58 |
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες
τὸν
|
Τράχωνα |
Καίσαρος
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος |
| 16, 10, 59 |
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
|
Τράχωνα |
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον
εἶτ' |
| 16, 9, 58 |
ἀπολωλὼς
εἴη
διασπείροντες
οἱ
τὸν
|
Τράχωνα |
νεμόμενοι
τῆς
τε
ἀρχῆς
ἀπέστησαν |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν
|
Τράχωνα |
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν |
| 16, 9, 58 |
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
τῇ
|
Τραχωνίτιδι |
κατοικίσας
ἦγεν
λῃστὰς
τοὺς
ἐκεῖ, |
| 16, 9, 58 |
τῷ
καιρῷ
καὶ
οἱ
τὴν
|
Τραχωνῖτιν |
ἔχοντες
τῆς
τῶν
Ἰδουμαίων
φρουρᾶς |
| 16, 7, 56 |
Διαλιπὼν
δὲ
δύο
μῆνας
ἢ
|
τρεῖς |
ἔρχεται
πάλιν
ὡς
ἐπ'
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
παῖδες,
εἵποντο
γὰρ
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
|
τρεῖς |
ὄντες,
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο, |
| 16, 11, 60 |
οὖν
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
|
τρεφόμενον |
ἐκ
πολλοῦ
τὸ
μῖσος
οὕτως |
| 16, 10, 59 |
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας
ἀνθρώπους
|
τρέφων |
καὶ
χώραν
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
|
τριάκοντα |
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
|
τριάκοντα |
παρέξειν
τὰ
χρήματα
καὶ
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
|
τριάκοντα |
τά
τε
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 4, 53 |
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
|
τριακοσίοις |
ταλάντοις
θέας
τε
καὶ
διανομὰς |
| 16, 11, 60 |
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν
|
τριακοσίους |
τε
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
δευτέραν
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
|
τριακοστὴν |
ἡμέραν
συνέθετο
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος |
| 16, 9, 58 |
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
|
τρισὶν |
ἡμέραις
ἑπτὰ
σταθμοὺς
διανύσας,
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
|
τρισχίλια |
τάλαντα
κειμένων
πολὺ
πλειόνων
ἔτι |
| 16, 9, 58 |
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος
δὲ
τούτους
|
τρισχιλίους |
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
τῇ
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον,
μελαίνοντα
τὰς
|
τρίχας |
καὶ
κλέπτοντα
τὸν
ἔλεγχον
τῆς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης
τῶν
|
τριχῶν, |
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
τὰ
στέρνα, |
| 16, 3, 52 |
οἱ
δ'
οὐ
τὸν
αὐτὸν
|
τρόπον, |
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο |
| 16, 3, 52 |
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς
ὢν
τὸν
|
τρόπον |
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα
|
τρόπον |
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν |
| 16, 6, 55 |
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
μηδένα
|
τρόπον |
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
τινων
ἱερὰ |
| 16, 9, 58 |
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
πάντα
|
τρόπον |
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
οἰκείων
φονεῖς |
| 16, 4, 53 |
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
ἅπαντα
|
τρόπον |
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα |
| 16, 9, 58 |
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
ἄλλον
|
τρόπον, |
οἱ
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν
|
τρόπον. |
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
|
τρόπον |
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ |
| 16, 3, 52 |
(Ταρασσόμενος
δὲ
καὶ
διακείμενος
τὸν
|
τρόπον |
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
τἆλλα
τοῦτον
τὸν
|
τρόπον |
χρώμενος
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν
|
τρόπον. |
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην |
| 16, 3, 52 |
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
|
τρόπος |
τοῦ
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ' |
| 16, 1, 50 |
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ
λοιποῦ
|
τρόπου |
γιγνόμενα
μέρος
ἦν
τῶν
διαβολῶν |
| 16, 5, 54 |
σκληρὸν
καὶ
τὸ
δυσπαράκλητον
τοῦ
|
τρόπου, |
νικηθήσεται
θηριώδη
δοκεῖν
καὶ
πάσης |
| 16, 7, 56 |
πιθανόν,
ἡ
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
|
τρόπου |
τὴν
ἐν
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν |
| 16, 8, 57 |
τινὲς
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν
τῷ
τοιούτῳ
|
τρόπῳ |
καὶ
καταφωραθέντες
ἐν
τοῖς
ὁμοίοις |
| 16, 4, 53 |
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
|
τρόπῳ |
παραλαβεῖν.
Ὁ
δ'
οὐδὲ
θνήσκων |
| 16, 7, 56 |
ὧν
ἐδόκει.
Καὶ
τούτῳ
τῷ
|
τρόπῳ |
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
πατέρα
μόνος |
| 16, 8, 57 |
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ
ἐν
ταῖς
|
τροφαῖς |
κἀν
τῇ
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ |
| 16, 4, 53 |
οὐ
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
οὐ
|
τρυφήν, |
ἀλλὰ
καὶ
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους |
| 16, 10, 59 |
τὴν
ψυχὴν
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ
|
τρυφὴν |
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
τῷ
καιρῷ
καὶ
|
Τρύφων |
τις
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
ὃς |
| 16, 7, 56 |
τῆς
παρούσης
ἁβρότητος
ἀπειλεῖν,
ὡς
|
τρύχεσιν |
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ
τὸν
ἥλιον |
| 16, 7, 56 |
τε
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
|
τυγχάνειν. |
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν, |
| 16, 7, 56 |
γινώσκων
δ'
ὅτι
καὶ
χήρα
|
τυγχάνοι |
διελέγετο.
Σαλώμη
δὲ
καὶ
χεῖρον |
| 16, 7, 56 |
οἷος
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων
|
τυγχάνοι, |
μεταπέμπεται
δὲ
τὸν
Φερώραν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
μέντοι
καὶ
δικαίως
ἁπάντων
αὐτῶν
|
τυγχάνοντας |
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν |
| 16, 10, 59 |
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν
|
τύπον |
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
τὸ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιδραττομένης
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ
|
τυπτούσης |
τὰ
στέρνα,
ἡ
μὲν
ὄψις |
| 16, 1, 50 |
ἐδόκει
μέρος,
οὐ
βασιλικῶς
ἀλλὰ
|
τυραννικῶς |
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
τὰ
κοινὰ |
| 16, 10, 59 |
ἔτι
ζῆν
καὶ
τοὺς
περὶ
|
Τύραννον |
εἰς
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μέγεθος
τιμώμενοι
Ἰούκουνδος
καὶ
|
Τύραννος. |
Οὗτοι
προσκρούσαντος
αὐτοῖς
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων
αὐτοὺς
εἰς
|
Τύρον, |
καὶ
τοῦ
τε
Νικολάου
πλεύσαντος |
| 16, 7, 56 |
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
ἢ
|
τυχεῖν |
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 5, 54 |
ἐν
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ
|
τυχεῖν |
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό |
| 16, 2, 51 |
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ
|
τυχεῖν |
ὧν
ἔδει
παρὰ
ἀνδρὸς
ξένου |
| 16, 8, 57 |
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
|
τύχῃ |
τό
τε
σῶμα
ὡς
εἴη |
| 16, 10, 59 |
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν
σὴν
|
τύχην |
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν |
| 16, 11, 60 |
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ
καὶ
τὴν
|
τύχην |
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ἐξελθεῖν
συμφοράς,
εἴτε
καὶ
τῆς
|
τύχης |
ἐν
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης |
| 16, 10, 59 |
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
|
τύχης, |
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη |
| 16, 1, 50 |
τε
μεγέθει
τῆς
περὶ
αὐτοὺς
|
τύχης |
κοσμούμενοι
καὶ
βασιλικοῦ
κατὰ
τὰς |
| 16, 5, 54 |
παρ'
οἷς
ποτ'
ἂν
ἀποδημήσας
|
τύχοι. |
Καὶ
γὰρ
πλείους
λειτουργίας
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ
|
τύχοιεν |
αὐτοί
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
ποτε
|
τύχοιεν |
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
|
τυχόντες |
γὰρ
πρότερον
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο |
| 16, 2, 51 |
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
|
τυχών. |
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
|
τυχὼν |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὴν
μὲν
κόρην
μὴ
|
τυχὼν |
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν, |
| 16, 5, 54 |
ἥδιστον
ἐκάλεσεν
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
|
τῷ |
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ
τὴν
γεγενημένην |
| 16, 8, 57 |
ἀεὶ
τῶν
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων
|
τῷ |
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς |
| 16, 8, 57 |
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
εὐνοῦχοι
|
τῷ |
βασιλεῖ
διὰ
κάλλος
οὐ
μετρίως |
| 16, 7, 56 |
Ταῦτα
δὲ
αἱ
γυναῖκες
ἀνέφερον
|
τῷ |
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης |
| 16, 8, 57 |
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί
τις
ἀγγέλλει
|
τῷ |
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
τούτους
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου |
| 16, 8, 57 |
διεβέβλητο
καὶ
Σαπίννιος
οἱ
πιστότατοι
|
τῷ |
βασιλεῖ.
Καὶ
τί
γὰρ
ἢ |
| 16, 7, 56 |
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
διὰ
τῆς
Σαλώμης
|
τῷ |
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
μὲν
ἀλγεινῶς, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
κατὰ
πόλιν
ἑκάστην
εὐεργεσίαι
|
τῷ |
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς
χρείας
τῶν |
| 16, 7, 56 |
τῶν
παίδων
αὐτῆς
οὕτως
ὠμῶς
|
τῷ |
βασιλεῖ
πεπραγμένον
εἰς
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν |
| 16, 7, 56 |
γραφῇ
τὰ
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως
|
τῷ |
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
πολλὰ
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
|
τῷ |
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
δ'
ἀεὶ
τὰ |
| 16, 7, 56 |
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις,
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
|
τῷ |
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἐπεβούλευον.
Ἥ
τε
γὰρ
μετάνοια
|
τῷ |
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
τὸ
μὴ |
| 16, 11, 60 |
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν
|
τῷ |
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν,
εἰ
παραιτήσεται |
| 16, 4, 53 |
λέγεσθαι
δυνησόμενα.
Κωλύσει
γὰρ
οὐδέν,
|
τῷ |
βασιλεύοντι
παῖδες
εἰ
εἰσὶν
νέοι |
| 16, 3, 52 |
ἐν
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
ἦν.
|
Τῷ |
γὰρ
ὄντι
πλεῖστα
μὲν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ταύτην
τῶν
κακῶν
αὐτῷ
καὶ
|
τῷ |
γεγεννηκότι.
(Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
οὐδ' |
| 16, 6, 55 |
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ
|
τῷ |
γενηθέντι
μοι
ὑπὸ
τοῦ
κοινοῦ |
| 16, 8, 57 |
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ
|
τῷ |
γήρᾳ
παρακάλυμμα
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον, |
| 16, 8, 57 |
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
|
Τῷ |
δ'
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
ἀνάγκης
μᾶλλον
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι
|
τῷ |
διαμείναντι
πρὸς
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ |
| 16, 5, 54 |
κάλλιστον
ὧν
ᾤετο
παρέχων
ἐν
|
τῷ |
διδόναι
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
τῶν |
| 16, 6, 55 |
αὐτῶν
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
μοι
καὶ
|
τῷ |
ἐμῷ
συμβουλίῳ
μετὰ
ὁρκωμοσίας
γνώμῃ |
| 16, 6, 55 |
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
μόνον
ἐν
|
τῷ |
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ
ἐν |
| 16, 2, 51 |
δι'
ὑμᾶς
ἔχει,
τούτῳ
μετροῦμεν
|
τῷ |
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
τὰ |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς
δυνήσεται
τιμωρῆσαι
|
τῷ |
θανάτῳ
τῆς
δι'
αὐτὴν
ἀνῃρημένης, |
| 16, 3, 52 |
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ
οὕτως
ἀχθόμενοι
|
τῷ |
θανάτῳ
τῆς
μητρός,
ἐπειδὴ
κἀκείνην |
| 16, 2, 51 |
ἄνδρα
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ
|
τῷ |
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ |
| 16, 2, 51 |
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα
μὲν
ἃ
|
τῷ |
θεῷ
συμφέρομεν
ἐπώνυμα
διαφθείροντες
καὶ |
| 16, 2, 51 |
χώρας
εὐμενής,
ὡς
δὲ
ἀπέδωκας
|
τῷ |
θεῷ
τέλεια
θύματα
τιμῶν
αὐτὸν |
| 16, 4, 53 |
Ἰουδαίας
ἐλθὼν
καὶ
γενόμενος
ἐν
|
τῷ |
ἱερῷ
περὶ
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
φιλίας
χρὴ
δοκεῖν,
ἣν
ἀπέδωκας
|
τῷ |
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης |
| 16, 2, 51 |
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ
ὅσον
ἐπὶ
|
τῷ |
καθ'
ἡδονὴν
κἂν
ἔτι
πλείους |
| 16, 7, 56 |
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
|
τῷ |
καὶ
πρότερον
ἐν
διαβολαῖς
γενόμενος |
| 16, 2, 51 |
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
ἐν
|
τῷ |
καὶ
τοιαῦτα
δεδωκέναι,
καὶ
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
δὲ
|
τῷ |
καιρῷ
καὶ
οἱ
τὴν
Τραχωνῖτιν |
| 16, 1, 50 |
αὐτῷ
δυσνοίας.
(Ἐν
δὲ
τούτῳ
|
τῷ |
καιρῷ
καὶ
τὸν
εἰς
τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐν
φυλακῇ.
(Τούτου
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
|
τῷ |
καιρῷ
καὶ
Τρύφων
τις
κουρεὺς |
| 16, 10, 59 |
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα
|
τῷ |
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ |
| 16, 9, 58 |
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
μείζων
ἐγίνετο
|
τῷ |
Καίσαρι
καὶ
γράφει
πρὸς
τὸν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν
καὶ
δῶρα
|
τῷ |
Καίσαρι
στέφανόν
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ |
| 16, 6, 55 |
δίκην
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
|
τῷ |
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ
Νωρβανῷ
Φλάκκῳ |
| 16, 2, 51 |
τῆς
συγκλήτου
καὶ
τὰς
ἐν
|
τῷ |
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ
τούτων |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι
|
τῷ |
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
εἶναι
κρατεῖν
τε
καὶ
διδόναι
|
τῷ |
κατ'
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό
γε |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
|
τῷ |
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
ἄν
τις |
| 16, 5, 54 |
ἄλλην
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ
πεδίῳ
|
τῷ |
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
τόπον
ἔνυδρον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον
ἐπειδὴ
καὶ
|
τῷ |
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ
μετὰ
φρονήσεως |
| 16, 2, 51 |
παρεληλυθότος
ἔτους.
Οἱ
δὲ
καὶ
|
τῷ |
λόγῳ
καὶ
τῇ
χάριτι
δεδημαγωγημένοι |
| 16, 4, 53 |
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων
|
τῷ |
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
ἔτι
μᾶλλον |
| 16, 10, 59 |
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος
|
τῷ |
μεγέθει
τοῦ
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
|
τῷ |
μέλλοντι
πρὸς
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι |
| 16, 4, 53 |
καὶ
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι,
|
τῷ |
μὲν
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 4, 53 |
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
λόγον
|
τῷ |
μὲν
ἔξω
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας |
| 16, 10, 59 |
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
|
τῷ |
μὴ
παρ'
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 4, 53 |
φίλοις
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο
δὲ
|
τῷ |
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ
|
τῷ |
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον |
| 16, 3, 52 |
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν
|
τῷ |
μηδὲ
τὰ
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα |
| 16, 8, 57 |
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων
|
τῷ |
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν |
| 16, 8, 57 |
τε
οἱ
περὶ
αὐτὸν
ἐν
|
τῷ |
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον
εἰς
ἐλπίδα |
| 16, 2, 51 |
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν,
ἣν
ἐν
|
τῷ |
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
|
τῷ |
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ |
| 16, 7, 56 |
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ
τὴν
παῖδα
|
τῷ |
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ'
ἐκείνη |
| 16, 10, 59 |
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
ἐξ
αὐτοῦ
καὶ
|
τῷ |
Νικολάῳ
προσελθόντες
τὰς
ἀδικίας
ἁπάσας |
| 16, 11, 60 |
πρὸ
ἡμῶν
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
|
τῷ |
νόμῳ.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
δύο |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸν
πατέρα
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
|
τῷ |
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ
συνεῖδον |
| 16, 11, 60 |
γενομένους
καὶ
τὸν
Τίρωνα
σὺν
|
τῷ |
παιδὶ
καὶ
τῷ
πρὸ
ἐκείνου |
| 16, 7, 56 |
βλασφημίας
ἐστοχασμένος
τοὺς
τοιούτους
λόγους
|
τῷ |
παιδὶ
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
δὲ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
δὲ
καὶ
|
τῷ |
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ
τῶν
παίδων |
| 16, 4, 53 |
τὰ
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
|
τῷ |
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν |
| 16, 7, 56 |
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν
δὲ
|
τῷ |
παρόντι
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη |
| 16, 1, 50 |
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι
|
τῷ |
πατρὶ
διὰ
τὸν
τῆς
μητρὸς |
| 16, 10, 59 |
συμφέρειν
αὐτοῖς
τε
ἐκείνοις
καὶ
|
τῷ |
πατρὶ
μὴ
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι |
| 16, 10, 59 |
ἀλλήλων
ὅσα
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
|
τῷ |
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ |
| 16, 4, 53 |
τὸ
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν
|
τῷ |
πατρί,
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι
τὸν |
| 16, 5, 54 |
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην
ἀνήγειρεν
ἐν
|
τῷ |
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
τόπον |
| 16, 3, 52 |
ὡς
δ'
ἐπανῆλθεν
Ἡρώδης
καὶ
|
τῷ |
πλήθει
διελέξατο,
καθὼς
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι
θᾶττον
Ἀντιπάτρου
|
τῷ |
πλήθει
τοὺς
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους. |
| 16, 9, 58 |
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
|
τῷ |
πολέμῳ
διὰ
τὸ
μήτ'
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
|
τῷ |
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν, |
| 16, 11, 60 |
Τίρωνα
σὺν
τῷ
παιδὶ
καὶ
|
τῷ |
πρὸ
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν |
| 16, 6, 55 |
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ
ἐν
|
τῷ |
προγεγενημένῳ
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν
|
τῷ |
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
Τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὰς
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν
|
τῷ |
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὐκ
εὖ
πράττειν
ἐν
|
τῷ |
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ'
οὔτε |
| 16, 4, 53 |
θέας
τε
καὶ
διανομὰς
ποιούμενον
|
τῷ |
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ
δὲ
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς
ἐν
|
τῷ |
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν |
| 16, 7, 56 |
ἱλαστήριον
μνῆμα
λευκῆς
πέτρας
ἐπὶ
|
τῷ |
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς
τῇ
δαπάνῃ. |
| 16, 6, 55 |
ἱερόσυλοι.
Ἔγραψα
δὲ
καὶ
Σιλανῷ
|
τῷ |
στρατηγῷ,
ἵνα
σάββασιν
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
λόγον
πιστὸν
εἶχον
ἐν
|
τῷ |
συνειδότι,
τὸ
δ'
ἐκ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
τε
λόγῳ
καὶ
προσγινομένης
ἀνέσεως
|
τῷ |
σώματι
προσετίθει
δ'
ὅτι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
|
τῷ |
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες |
| 16, 7, 56 |
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο
|
τῷ |
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν
ἐν |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
γεγεννηκότος
τούτων
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ
|
τῷ |
τε
λόγῳ
καὶ
προσγινομένης
ἀνέσεως |
| 16, 1, 50 |
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
|
τῷ |
τε
μεγέθει
τῆς
περὶ
αὐτοὺς |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας
ἐπύθετο,
προστάττει
|
τῷ |
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ |
| 16, 5, 54 |
πόλει
μέρος
ὄντα
καὶ
μνήμης
|
τῷ |
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον |
| 16, 1, 50 |
εἶναι
δοκεῖν
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι
|
τῷ |
τῆς
τεκούσης
φονεῖ.
ταῦτα
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν
|
τῷ |
τοιούτῳ
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ταῖς
τῶν
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
|
τῷ |
τὸν
Ἀλέξανδρον,
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ |
| 16, 6, 55 |
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν
δὲ
|
τῷ |
τότε
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
τῶν |
| 16, 2, 51 |
λέγειν,
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν
|
τῷ |
τότε
καιρῷ
καὶ
πόσων
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
δὲ
|
τῷ |
τότε
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας |
| 16, 7, 56 |
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
|
τῷ |
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν
τάφον |
| 16, 4, 53 |
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
δὲ
|
τῷ |
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 1, 50 |
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν
μέντοι
|
τῷ |
τότε
πάσης
ὑποψίας
καὶ
διαβολῆς |
| 16, 7, 56 |
ἐπιχειρήσεις
ὧν
ἐδόκει.
Καὶ
τούτῳ
|
τῷ |
τρόπῳ
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
πατέρα |
| 16, 3, 52 |
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
μὲν
ἐν
|
τῷ |
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι
προπετεῖς |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
|
τῷ |
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
ἑκατὸν |
| 16, 10, 59 |
πειράθητε,
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς
|
τῷ |
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον |
| 16, 7, 56 |
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ
κατὰ
|
τῶν |
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν |
| 16, 4, 53 |
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα
κατὰ
|
τῶν |
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
|
τῶν |
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
φίλων
|
τῶν |
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
ἐν
τέλει |
| 16, 1, 50 |
τὴν
θρησκείαν
ἦν,
οὐ
κόλασις
|
τῶν |
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
ἐν
τοῖς
πρώτοις |
| 16, 4, 53 |
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό
γε
μετὰ
|
τῶν |
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
ἐκ
|
τῶν |
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παρὰ
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
δὲ
ἕκαστον
τοὺς
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
|
τῶν |
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ
|
τῶν |
ἄλλων
θεῶν
καὶ
τοῦ
σοῦ, |
| 16, 4, 53 |
εἰσιέναι.
Τί
δ'
εἰ
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
φονεύσας |
| 16, 11, 60 |
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
|
τῶν |
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ
τε
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
ὅσους
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν, |
| 16, 3, 52 |
ἐξεπέπληκτο
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ |
| 16, 5, 54 |
τὰς
Καίσαρος
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
φίλων
τιμάς.
Οἷς
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα
|
τῶν |
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους. |
| 16, 2, 51 |
βίον
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
|
τῶν |
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην |
| 16, 10, 59 |
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
|
τῶν |
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ |
| 16, 11, 60 |
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
|
τῶν |
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν. |
| 16, 11, 60 |
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ
|
τῶν |
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
δὲ |
| 16, 9, 58 |
κώμας
πορθοῦντες
καὶ
τοὺς
λαμβανομένους
|
τῶν |
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν
|
τῶν |
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν |
| 16, 2, 51 |
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν
|
τῶν |
ἀνθρώπων
γένος
δι'
ὑμᾶς
ἔχει, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
|
τῶν |
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη. |
| 16, 9, 58 |
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
|
τῶν |
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς |
| 16, 7, 56 |
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
|
τῶν |
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς
|
τῶν |
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
τῶν
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ὑπομείνας,
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
|
τῶν |
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
πράξειεν, |
| 16, 9, 58 |
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
|
τῶν |
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη
γίνεται, |
| 16, 9, 58 |
ἔτι
κρατεῖν
αὐτὸν
τάς
τε
|
τῶν |
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον, |
| 16, 9, 58 |
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι
μετὰ
|
τῶν |
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων |
| 16, 9, 58 |
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ
|
τῶν |
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
σύνολον |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς
|
τῶν |
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ
|
τῶν |
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε |
| 16, 10, 59 |
ἡμέρας
ὁ
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
|
τῶν |
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά
τε
ἄλλα |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
δὲ
|
τῶν |
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία
τοῦ |
| 16, 1, 50 |
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
τὰ
κοινὰ
|
τῶν |
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν |
| 16, 6, 55 |
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
|
τῶν |
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα |
| 16, 11, 60 |
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός
τι
|
τῶν |
ἀτόπων,
εἰ
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον
μὲν
|
τῶν |
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
τινα
|
τῶν |
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνης
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
|
τῶν |
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
κείμενα
|
τῶν |
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον. |
| 16, 9, 58 |
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι.
|
Τῶν |
γὰρ
βασιλέων
ὁ
μὲν
οὐδέπω |
| 16, 9, 58 |
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον
|
τῶν |
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ
καὶ
|
τῶν |
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
|
τῶν |
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς |
| 16, 10, 59 |
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
αἵ
τε
συνθῆκαι
|
τῶν |
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ.
|
Τῶν |
δὲ
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
|
Τῶν |
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων |
| 16, 8, 57 |
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
μὲν
δεσμά,
|
τῶν |
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
|
Τῶν |
δὲ
νεανίσκων
ἤδη
μὲν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
μὲν
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους,
|
τῶν |
δὲ
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ' |
| 16, 9, 58 |
εἰ
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
|
Τῶν |
δὲ
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν |
| 16, 2, 51 |
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν
αἰτοῦνται
|
τῶν |
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν |
| 16, 5, 54 |
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
|
τῶν |
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς |
| 16, 1, 50 |
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
ἦν
|
τῶν |
διαβολῶν
καὶ
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
|
τῶν |
δικαίων
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται. |
| 16, 7, 56 |
σώματα.
καὶ
δύο
μὲν
αὐτῷ
|
τῶν |
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν |
| 16, 9, 58 |
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
|
τῶν |
δώρων
λαβών.
Τὰ
δὲ
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκτίθεμεν
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
|
τῶν |
ἐγγόνων
τῶν
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας |
| 16, 11, 60 |
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
τι
|
τῶν |
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον. |
| 16, 10, 59 |
παρ'
αὐτῆς,
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
|
τῶν |
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς |
| 16, 2, 51 |
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
|
τῶν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο |
| 16, 1, 50 |
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
|
τῶν |
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν
ἐκείνων |
| 16, 6, 55 |
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
|
Τῶν |
εἰς
τὸ
ἱερὸν
τὸ
ἐν |
| 16, 6, 55 |
τὰ
τῆς
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
|
τῶν |
εἰς
τὸν
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι |
| 16, 2, 51 |
κωλύει
καὶ
τὰς
ἡμετέρας
χάριτας
|
τῶν |
εἰς
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι; |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο
|
τῶν |
εἰς
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ
|
τῶν |
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ
|
τῶν |
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
μὲν
ἐπέβης |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος
|
τῶν |
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ
τὴν
ψυχὴν |
| 16, 10, 59 |
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
|
τῶν |
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν |
| 16, 5, 54 |
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
|
τῶν |
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς
παραλείποιτο
|
τῶν |
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον |
| 16, 10, 59 |
Μήλα
τινός,
ὃς
ἦν
δυνάστης
|
τῶν |
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
τῶν
ἐγγόνων
|
τῶν |
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι
δι' |
| 16, 5, 54 |
οὐκ
ἄν
τις
αὐτὸν
καὶ
|
τῶν |
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία
|
τῶν |
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
πέρας
οὐδὲν
εὑρίσκοντες
τῆς
|
τῶν |
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα |
| 16, 6, 55 |
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
|
τῶν |
Ἑλλήνων
αὐτούς,
ὡς
καὶ
χρημάτων |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
|
τῶν |
ἐλπίδων
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
|
τῶν |
ἐλπισθέντων
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν, |
| 16, 11, 60 |
τὰ
πολέμων
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
|
τῶν |
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
δὲ
καὶ
|
τῶν |
ἐμφανῶς
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων
καὶ
μετὰ |
| 16, 10, 59 |
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ
|
τῶν |
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
|
τῶν |
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ |
| 16, 8, 57 |
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
μέγιστα
|
τῶν |
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί
τις |
| 16, 5, 54 |
τε
δρόμον
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
|
τῶν |
ἔν
τε
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πατρὸς
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
|
τῶν |
ἐναντίων
ἀληθὲς
εἶναί
τι
τούτων. |
| 16, 10, 59 |
παρ'
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
|
τῶν |
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς
χρείας
|
τῶν |
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ
|
τῶν |
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
διὰ |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
|
τῶν |
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα
|
τῶν |
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς
δυνήσεται |
| 16, 11, 60 |
πατέρα.
Τὰ
δ'
αὐτὰ
καὶ
|
τῶν |
ἑξῆς
οἱ
πλείους,
ὥστε
καὶ |
| 16, 3, 52 |
πλεῖστα
μὲν
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
|
τῶν |
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
|
τῶν |
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ |
| 16, 3, 52 |
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
|
τῶν |
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι |
| 16, 11, 60 |
μὲν
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ
|
τῶν |
ἐπ'
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο
γνώμην
ἀηδεστάτῃ |
| 16, 7, 56 |
μετὰ
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
|
τῶν |
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ |
| 16, 3, 52 |
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
διοίκησιν
|
τῶν |
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην, |
| 16, 2, 51 |
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα,
δέον
ἀναμνῆσαι
|
τῶν |
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
τότε
Καῖσαρ |
| 16, 6, 55 |
δέον
οὐκ
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
|
τῶν |
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
ἀποδιδόντας
τι
καὶ
τὰς
διαφορὰς
|
τῶν |
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ |
| 16, 2, 51 |
τε
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
|
τῶν |
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καθ'
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
μόνων
ἁπτόμενος
|
τῶν |
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
|
τῶν |
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι |
| 16, 11, 60 |
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
|
τῶν |
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους |
| 16, 8, 57 |
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ
|
τῶν |
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
τῶν
φίλων |
| 16, 11, 60 |
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
|
τῶν |
ἡγεμόνων
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους |
| 16, 5, 54 |
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
|
τῶν |
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί |
| 16, 9, 58 |
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
|
τῶν |
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
χώραν, |
| 16, 2, 51 |
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην
|
τῶν |
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
|
τῶν |
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν, |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
|
τῶν |
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
μελέτην |
| 16, 6, 55 |
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
|
τῶν |
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
|
τῶν |
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
ἧκεν |
| 16, 9, 58 |
γίνεται,
καθ'
ἣν
ὀλίγοι
μὲν
|
τῶν |
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν
|
τῶν |
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
δ'
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
|
τῶν |
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας
καὶ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
|
τῶν |
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον |
| 16, 5, 54 |
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
ἀπὸ
|
τῶν |
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
|
τῶν |
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας
καὶ
|
τῶν |
ἰδίων
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας |
| 16, 9, 58 |
οἱ
τὴν
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
τῆς
|
τῶν |
Ἰδουμαίων
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις |
| 16, 2, 51 |
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν
πόλιν
|
τῶν |
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ
δήμου |
| 16, 2, 51 |
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
ταῦτα
δαπανᾶν
|
τῶν |
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον |
| 16, 9, 58 |
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
τοῦ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
τὴν
ὀργὴν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
|
τῶν |
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ
τότε
γαμεῖν, |
| 16, 2, 51 |
ποιησαμένου
καταστὰς
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ |
| 16, 6, 55 |
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος
τὸ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
μόνον |
| 16, 6, 55 |
Τούς
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα
|
τῶν |
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
τε
εἰς
τὰς |
| 16, 6, 55 |
δὲ
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας |
| 16, 8, 57 |
ἄλλος
ἐν
τῇ
τότε
περιστάσει
|
τῶν |
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν
|
τῶν |
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι |
| 16, 11, 60 |
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
ταύτην
|
τῶν |
κακῶν
αὐτῷ
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι. |
| 16, 11, 60 |
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν
βασιλέα
|
τῶν |
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
τῶν |
| 16, 8, 57 |
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ
|
τῶν |
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
τὰ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
|
τῶν |
Καππαδόκων
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
|
τῶν |
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν |
| 16, 10, 59 |
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
κέρδη
|
τῶν |
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
δὲ |
| 16, 9, 58 |
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
|
τῶν |
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων
|
τῶν |
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
ἐγένετο |
| 16, 7, 56 |
ἥ
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ
|
τῶν |
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος |
| 16, 11, 60 |
ἢ
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
|
τῶν |
λόγων,
ἐπειδὴ
καὶ
τοὺς
διακειμένους |
| 16, 4, 53 |
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
|
τῶν |
μεγάλων
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
αἰτία. |
| 16, 2, 51 |
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
|
τῶν |
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
|
τῶν |
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ
ἡ |
| 16, 3, 52 |
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
αἱ
παρὰ
|
τῶν |
μειρακίων
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων
|
τῶν |
μειρακίων
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν. |
| 16, 3, 52 |
τὸν
τρόπον
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
|
τῶν |
μειρακίων
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι |
| 16, 8, 57 |
τινὸς
εἰς
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
|
τῶν |
μὲν
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους, |
| 16, 9, 58 |
τῶν
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
|
τῶν |
μὲν
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ |
| 16, 6, 55 |
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
|
τῶν |
μὲν
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς |
| 16, 3, 52 |
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
παρὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
|
τῶν |
νεανίσκων
εἴα
τῇ
τοῦ
γάμου |
| 16, 7, 56 |
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν
καὶ
|
τῶν |
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν |
| 16, 3, 52 |
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
δέ
τι
καὶ
|
τῶν |
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ |
| 16, 3, 52 |
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ |
| 16, 11, 60 |
(Ταῦτα
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
|
τῶν |
νεανίσκων
οὐδὲ
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
τοὺς
κατὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν |
| 16, 2, 51 |
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
|
τῶν |
νεῶν.
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας |
| 16, 8, 57 |
περὶ
τὸ
βασίλειον,
εἷς
τις
|
τῶν |
νεωτέρων
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις |
| 16, 10, 59 |
τὰς
ἀδικίας
ἁπάσας
ἐμήνυον
καὶ
|
τῶν |
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ |
| 16, 9, 58 |
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
|
τῶν |
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
|
τῶν |
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν. |
| 16, 2, 51 |
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
|
τῶν |
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν, |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
|
τῶν |
οἰκείων
οἷος
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος |
| 16, 9, 58 |
νόμου
πάντα
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
|
τῶν |
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου |
| 16, 5, 54 |
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
|
τῶν |
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
ἐκάλει. |
| 16, 3, 52 |
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ
|
τῶν |
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν |
| 16, 3, 52 |
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
|
τῶν |
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος |
| 16, 5, 54 |
πλεῖστον
εἰς
κόσμον
καὶ
τὴν
|
τῶν |
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
δὲ
τῇ
διοικήσει
|
τῶν |
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 5, 54 |
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
|
τῶν |
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
γε |
| 16, 2, 51 |
χρῆσθαι
τοῖς
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
|
τῶν |
ὄντων
μηδ'
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα |
| 16, 4, 53 |
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
|
τῶν |
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς |
| 16, 8, 57 |
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
κατὰ
|
τῶν |
οὐκ
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει. |
| 16, 11, 60 |
θάνατον;
Οὐκ
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
|
τῶν |
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν |
| 16, 1, 50 |
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
τὰ
μειράκια
|
τῶν |
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ
|
τῶν |
παίδων
αὐτῆς
οὕτως
ὠμῶς
τῷ |
| 16, 11, 60 |
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ
|
τῶν |
παίδων
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
ἐν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ
|
τῶν |
παίδων
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
|
τῶν |
παίδων
γράμματα
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους |
| 16, 4, 53 |
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται
|
τῶν |
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς
|
τῶν |
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
τῆς
|
τῶν |
παίδων
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος |
| 16, 11, 60 |
λόγος
οὖν
ἦν
εὐθὺς
ἅπασιν
|
τῶν |
παίδων
καὶ
μετέωρος
ἡ
βασιλεία, |
| 16, 10, 59 |
πλῆθος
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
|
τῶν |
παίδων.
Καὶ
τούτους
μὲν
ἐκ |
| 16, 4, 53 |
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
|
τῶν |
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
ἡγήσατο
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
|
τῶν |
παίδων
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
μὴ
καὶ
τῆς
βασιλείας
καὶ
|
τῶν |
παίδων
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει |
| 16, 11, 60 |
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ
|
τῶν |
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν |
| 16, 11, 60 |
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
ἐκ
|
τῶν |
παίδων
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
δὲ |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
τῆς
|
τῶν |
παίδων
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν |
| 16, 8, 57 |
εἶναι
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
|
τῶν |
πάντων
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν |
| 16, 9, 58 |
Ῥύσια
δὲ
τῶν
χρημάτων
καὶ
|
τῶν |
παρ'
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο, |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
|
τῶν |
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ
|
τῶν |
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
|
τῶν |
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ
|
τῶν |
παρόντων
ὀδυνηρά
τις
θέα,
μέχρι |
| 16, 1, 50 |
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
|
τῶν |
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν |
| 16, 1, 50 |
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
|
τῶν |
πατρίων
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις |
| 16, 6, 55 |
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
|
τῶν |
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων |
| 16, 2, 51 |
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
τι
|
τῶν |
πατρίων.
Καὶ
γὰρ
τοὺς
πολέμους |
| 16, 10, 59 |
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
|
τῶν |
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν, |
| 16, 5, 54 |
Τὰ
δὲ
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
|
τῶν |
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό |
| 16, 4, 53 |
γενόμενος
ἐν
τῷ
ἱερῷ
περὶ
|
τῶν |
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο, |
| 16, 10, 59 |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
|
τῶν |
περὶ
Ἡρώδην
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
|
τῶν |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς |
| 16, 1, 50 |
τὰς
κατὰ
μέρος
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
|
τῶν |
περὶ
τὴν
πόλιν
καὶ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν
|
τῶν |
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου |
| 16, 3, 52 |
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
|
τῶν |
περὶ
τὸν
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
|
τῶν |
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον |
| 16, 3, 52 |
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος
|
τῶν |
περὶ
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν |
| 16, 9, 58 |
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
|
τῶν |
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
|
τῶν |
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ' |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
|
τῶν |
πλείστων
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως |
| 16, 11, 60 |
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους
|
τῶν |
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν
παῖδας, |
| 16, 6, 55 |
εἴ
τινων
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
|
τῶν |
πόλεων
τοὺς
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους |
| 16, 11, 60 |
καιρὸν
ἔχοντας,
ὡς
οὐδενὶ
καὶ
|
τῶν |
πόρρω
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς |
| 16, 4, 53 |
ἔθνους
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
|
τῶν |
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
ἠνείχοντο
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ
|
τῶν |
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ
τὸν
βίον |
| 16, 10, 59 |
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι
|
τῶν |
πραττομένων
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ, |
| 16, 6, 55 |
Ἐὰν
δέ
τις
παραβῇ
τι
|
τῶν |
προειρημένων,
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν. |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ
|
τῶν |
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις |
| 16, 2, 51 |
τῇ
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν
|
τῶν |
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς |
| 16, 5, 54 |
τοῖς
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
|
τῶν |
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι |
| 16, 3, 52 |
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν
|
τῶν |
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός, |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
τε
|
τῶν |
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
δευτέραν |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ
δημόσιον
|
τῶν |
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα
τὸ |
| 16, 2, 51 |
δόξειεν
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
|
τῶν |
συγχωρούντων
εἶναι.
τὸ
γὰρ
θεῖον, |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε
|
τῶν |
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
δωρεαῖς
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ
|
τῶν |
σὺν
αὐτῷ
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
Ὁ |
| 16, 2, 51 |
πραγματείας
ἄλλας,
οὐ
κατὰ
χρείαν
|
τῶν |
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς |
| 16, 9, 58 |
ἐπί
τε
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου
|
τῶν |
Συρίας
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος |
| 16, 10, 59 |
ἂν
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
|
τῶν |
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
δὲ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ἐν
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις
|
τῶν |
σῶν
φίλων.
Καὶ
ὃς
σιωπήσας |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
|
τῶν |
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων |
| 16, 8, 57 |
δόξαι
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
|
Τῶν |
τε
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
|
τῶν |
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
δὲ |
| 16, 2, 51 |
εἴτε
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
|
τῶν |
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς |
| 16, 7, 56 |
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν
αὐτῷ
διοικητὴς
|
τῶν |
τῆς
βασιλείας
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη |
| 16, 3, 52 |
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
πόλις
|
τῶν |
τοιούτων
λόγων
καὶ
καθάπερ
ἐν |
| 16, 10, 59 |
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
|
τῶν |
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
|
τῶν |
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων |
| 16, 7, 56 |
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης
|
τῶν |
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
τὰ |
| 16, 8, 57 |
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
|
τῶν |
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
|
τῶν |
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
|
τῶν |
φιλτάτων
οὔτε
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
|
τῶν |
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν
χρήματα |
| 16, 8, 57 |
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
|
τῶν |
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ |
| 16, 9, 58 |
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
τε
|
τῶν |
φίλων
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα |
| 16, 11, 60 |
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
δὲ
ἡ
|
τῶν |
φίλων
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω |
| 16, 8, 57 |
Φερώραν
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ
|
τῶν |
φίλων,
Σαλώμην
δὲ
καὶ
νύκτωρ |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
|
τῶν |
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν |
| 16, 2, 51 |
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
|
τῶν |
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος |
| 16, 5, 54 |
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος
|
τῶν |
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ |
| 16, 11, 60 |
φονώσης
καὶ
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
ἀπὸ
|
τῶν |
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
εἴληφεν
ἐν
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ
|
τῶν |
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ
περὶ
|
τῶν |
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
περὶ
ὧν
ἐπί |
| 16, 9, 58 |
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
δὲ
|
τῶν |
χρημάτων
καὶ
τῶν
παρ'
ἐκείνοις |
| 16, 7, 56 |
ὥστε
μηδὲν
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
|
τῶν |
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ |