| Lv., Chap., Par. |
| 16, 8, 57 |
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ
|
πάγην |
ἐπὶ
τοὺς
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
πατέρα
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
τῷ
|
πάθει |
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ
συνεῖδον
εὐμένειάν |
| 16, 11, 60 |
ὦ
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
τοιούτῳ
|
πάθει |
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν |
| 16, 11, 60 |
οὐδ'
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας
|
παθεῖν |
ἐδύνατο.
Τὸ
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ |
| 16, 3, 52 |
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
|
παθεῖν |
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὖν
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ
|
παθεῖν |
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν
κατ'
ἄλλων |
| 16, 8, 57 |
γενόμενοι
καὶ
τὸ
δικαίως
αὐτοὶ
|
παθεῖν |
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες |
| 16, 2, 51 |
οἶδ'
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται
|
παθεῖν |
ἢ
καταλῦσαί
τι
τῶν
πατρίων. |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
μόνον
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
|
παθεῖν |
τι
τῶν
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς |
| 16, 11, 60 |
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
μὲν
|
πάθεσιν |
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ'
οὔτε |
| 16, 3, 52 |
μνήμῃ
τε
τῆς
μητρὸς
οἷα
|
πάθοι |
παρὰ
τὴν
ἀξίαν
καὶ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
οἷς
ἐκ
τῶν
παίδων
ὀλίγου
|
πάθοι, |
συνοργισθῆναι
δὲ
καιρὸν
ἔχοντας,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
λόγοις.
Καίτοι
τί
μὲν
εἴησαν
|
παθόντες |
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ἡμέραν
πρὸς
τούτῳ
γινομένη
|
πάθος |
ἀνεμάξατο
μανίας
οὐχ
ἧττον
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον
|
πάθος |
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
πρότερον
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
|
πάθος. |
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ
τὸ
χρυσίον |
| 16, 11, 60 |
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
τὸ
|
πάθος, |
ἥ
τε
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸ
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
|
πάθος. |
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις, |
| 16, 4, 53 |
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
|
πάθος, |
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν
μήτ'
ἐκ |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
ἡδονὴν
τοῦ
νικῶντος
αὐτὸν
|
πάθους |
ἀσεβείας
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἀναύδως
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ
|
πάθους |
ἔφερον.
Εἷς
δὲ
αὐτῶν
πάλαι |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
ὢν
καὶ
τούτου
τοῦ
|
πάθους |
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο
μὲν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς
τοῦ
τε
|
πάθους |
καὶ
τῆς
περὶ
τοὺς
οἰκείους |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
παῖδας
ἔχων
καὶ
τοῦ
|
πάθους |
μείζονος
ὄντος,
εἰ
καὶ
πάντα |
| 16, 5, 54 |
Μαρτύριον
δέ
μοι
τούτου
τοῦ
|
πάθους, |
ὅτι
μέγιστον
περὶ
αὐτὸν
ἦν, |
| 16, 10, 59 |
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων
|
παθῶν |
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
|
παθῶν |
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν |
| 16, 7, 56 |
τὰ
κατὰ
τιμὴν
εἰς
τὴν
|
παῖδα |
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ' |
| 16, 7, 56 |
τὴν
μὲν
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
|
παῖδα |
ἐξ
αὐτῆς
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ |
| 16, 3, 52 |
μειρακίων
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
|
παῖδα |
προσήγετο
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν, |
| 16, 7, 56 |
δικαιότερον
εἶναι
λαβεῖν
τὸν
αὐτοῦ
|
παῖδα |
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ
τὴν
|
παῖδα |
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ' |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὴν
οἰκίαν
καὶ
τοὺς
|
παῖδας |
αὐτῷ
πολὺ
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ |
| 16, 1, 50 |
εὐνοίας
ἧς
εἶχεν
εἰς
τοὺς
|
παῖδας |
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 1, 50 |
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς
|
παῖδας |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ |
| 16, 11, 60 |
δ'
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς
|
παῖδας |
ἔχων
καὶ
τοῦ
πάθους
μείζονος |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐκ
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν
|
παῖδας |
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
ἁρμόσειν |
| 16, 4, 53 |
ἐδόκει
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
|
παῖδας, |
ᾐτιᾶτο
δὲ
τῆς
ἀπονοίας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν
|
παῖδας, |
οὐ
γὰρ
ἠξίου
παράγειν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
κακῶς
πράττοντι
τὰ
περὶ
τοὺς
|
παῖδας |
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος |
| 16, 4, 53 |
ᾐτιάσατο
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
|
παῖδας. |
Τῶν
δὲ
νεανίσκων
ἤδη
μὲν |
| 16, 1, 50 |
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς
|
παῖδας |
ὡς
ἤδη
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
ἐν
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
τῇ
|
παιδείᾳ |
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
ἐν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
|
παιδείαν |
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
δὲ
γυναῖκας,
εἴ |
| 16, 4, 53 |
Κωλύσει
γὰρ
οὐδέν,
τῷ
βασιλεύοντι
|
παῖδες |
εἰ
εἰσὶν
νέοι
καὶ
μήτηρ |
| 16, 11, 60 |
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
|
παῖδες, |
εἵποντο
γὰρ
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸν
Τίρωνα
σὺν
τῷ
|
παιδὶ |
καὶ
τῷ
πρὸ
ἐκείνου
διελέγχοντι |
| 16, 11, 60 |
ἐν
γήρᾳ
καταλιπὼν
ἐφ'
ἑνὶ
|
παιδὶ |
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
ἐστοχασμένος
τοὺς
τοιούτους
λόγους
τῷ
|
παιδὶ |
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
δὲ
καὶ
φάρμακον |
| 16, 7, 56 |
κόρην
μὴ
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου
|
παιδὶ |
Φασαήλου
δίδωσιν,
αὐτὸς
δὲ
χρόνου |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ
τοῦ
|
παιδὸς |
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
Ἀντίπατρον |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
τε
Τίρωνος
καὶ
τοῦ
|
παιδὸς |
αὐτοῦ
καὶ
τοῦ
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός |
| 16, 8, 57 |
διαφθαρῆναι
τούτους
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
|
παιδὸς |
ἐπὶ
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
δὲ |
| 16, 4, 53 |
δύναται
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ
|
παίδων |
ἄρχειν,
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ
|
παίδων |
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι' |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ
τῶν
|
παίδων |
αὐτῆς
οὕτως
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 11, 60 |
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ
τῶν
|
παίδων |
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
ἐν
Ῥώμῃ |
| 16, 11, 60 |
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ
τῶν
|
παίδων |
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
τῶν
|
παίδων |
γράμματα
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι. |
| 16, 4, 53 |
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν
|
παίδων |
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
διανέμειν |
| 16, 4, 53 |
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς
τῶν
|
παίδων |
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
τὸν
Ἀλέξανδρον, |
| 16, 10, 59 |
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
τῆς
τῶν
|
παίδων |
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
οὖν
ἦν
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν
|
παίδων |
καὶ
μετέωρος
ἡ
βασιλεία,
ποῖ |
| 16, 10, 59 |
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν
|
παίδων. |
Καὶ
τούτους
μὲν
ἐκ
χειρὸς |
| 16, 4, 53 |
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν
|
παίδων |
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
τοὺς
περὶ |
| 16, 4, 53 |
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν
|
παίδων |
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
βασιλείας
καὶ
τῶν
|
παίδων |
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν
τῶν
Ἡρώδου
|
παίδων, |
κτείνειν
δ'
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν |
| 16, 11, 60 |
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν
|
παίδων |
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν
ὑπό |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
ἐκ
τῶν
|
παίδων |
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
δὲ
καιρὸν |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
τῆς
τῶν
|
παίδων |
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
ὁ
|
παῖς |
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον |
| 16, 7, 56 |
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
|
παῖς, |
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
μὴ
τίσασθαι |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἐλπίδων
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
|
παισὶ |
νενεωτέριστο
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
|
| 16, 7, 56 |
ἀλλὰ
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
|
παισὶν |
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
τὸν
καιρὸν |
| 16, 11, 60 |
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
τε
τοῖς
|
παισὶν |
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
δέον,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ
|
παισὶν |
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ
ἦν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
τῆς
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς
|
παισὶν |
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν |
| 16, 4, 53 |
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
|
παισίν. |
Οὐ
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ |
| 16, 3, 52 |
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς
τε
γὰρ
|
παισὶν |
οὐ
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ |
| 16, 4, 53 |
δ'
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
|
παισὶν |
οὐχ
ὑστέρησεν
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς, |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
σὺν
τοῖς
|
παισὶν |
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν |
| 16, 11, 60 |
ἐν
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν
|
Παλαεστῶ |
καλουμένῃ
πλησίον
τῆς
πόλεως,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
τὴν
|
πάλαι |
βασιλείαν
καὶ
τὴν
νῦν
ἀρχήν, |
| 16, 11, 60 |
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
δὲ
αὐτῶν
|
πάλαι |
στρατιώτης
ὄνομα
Τίρων,
υἱοῦ
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμη
δὲ
καὶ
χεῖρον
ἢ
|
πάλαι |
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ'
ἀλλήλων
οἱ
|
πάλαι |
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ' |
| 16, 9, 58 |
τῆς
ἐπιστολῆς
τὸ
κεφάλαιον,
ὅτι
|
πάλαι |
χρώμενος
αὐτῷ
φίλῳ
νῦν
ὑπηκόῳ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
καθ'
αὑτὰ
τὰ
ἔθη,
|
παλαιὰ |
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή
τισιν |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
δέος
ἐκ
|
παλαιοῦ |
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
τὸ
πέρας |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
|
πάλιν |
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ. |
| 16, 2, 51 |
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
|
πάλιν |
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
|
πάλιν |
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν. |
| 16, 8, 57 |
κακῶς
ἔχοντα
διήλλαξεν
Ἡρώδης
καὶ
|
πάλιν |
εἰς
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
|
πάλιν |
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
παίδων
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
|
πάλιν |
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
|
πάλιν |
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
|
πάλιν |
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν. |
| 16, 6, 55 |
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
|
πάλιν |
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας. |
| 16, 9, 58 |
τῆς
τε
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
|
πάλιν |
ἐπὶ
τὰ
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους |
| 16, 10, 59 |
πεφευγότας.
Ὧν
οὐδὲν
ποιήσαντος
Συλλαίου
|
πάλιν |
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην |
| 16, 10, 59 |
ἦν
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
|
πάλιν |
ἠρώτα
περὶ
τῆς
φυγῆς,
ὅπου |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
|
Πάλιν |
τε
τὸ
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει |
| 16, 4, 53 |
τούτους
οἱ
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
|
πάλιν |
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
πλέων |
| 16, 7, 56 |
δύο
μῆνας
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται
|
πάλιν |
ὡς
ἐπ'
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
|
Πᾶν |
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
κατὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐν
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
|
πᾶν |
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν |
| 16, 3, 52 |
νεανίσκων
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ
|
πᾶν |
ὅσον
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
μητρὸς |
| 16, 4, 53 |
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
|
πᾶν, |
ὅσον
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ |
| 16, 8, 57 |
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
|
πᾶν |
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν. |
| 16, 2, 51 |
τε
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι
|
πᾶν |
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
μηδένα
οἴεσθαι
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
|
πᾶν |
τὸ
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ |
| 16, 2, 51 |
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
|
πάνδημον. |
ἦν
δὲ
πολὺς
κἀκ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
τραπέζαις
καὶ
διηνεκέσιν
ἑορταῖς,
τῆς
|
πανηγύρεως |
ἐν
μὲν
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης |
| 16, 5, 54 |
τὸν
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
|
πανήγυριν. |
Διὰ
δὴ
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν |
| 16, 5, 54 |
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
τὴν
|
πανήγυριν |
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν |
| 16, 11, 60 |
τὸν
καιρὸν
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ
|
πάνθ' |
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως |
| 16, 10, 59 |
καὶ
καθ'
αὑτῆς
τι
ψεύσασθαι,
|
πάνθ' |
ὁμολογεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς |
| 16, 11, 60 |
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
|
πάνθ' |
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ |
| 16, 11, 60 |
καθ'
ἡλικίαν
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου,
|
πάνθ' |
ὅσα
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ὑποδυόμενα |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
ζῆν
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι
|
πάνθ' |
ὅσα
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τελέως
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ
καὶ
|
πάντ' |
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
οἰόμενος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
δὲ
καὶ
τῷ
|
πάντ' |
ἐξεῖναι
κατὰ
τῶν
παίδων
αὐτῷ. |
| 16, 5, 54 |
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς
|
πάντα |
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
καὶ
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
|
πάντα |
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
γινόμενα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
|
πάντα |
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς |
| 16, 11, 60 |
πάθους
μείζονος
ὄντος,
εἰ
καὶ
|
πάντα |
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
ἐκεῖνον |
| 16, 3, 52 |
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη
|
πάντα |
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι |
| 16, 10, 59 |
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
τὰ
|
πάντα |
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν |
| 16, 10, 59 |
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
προεθέμεθα
|
πάντα |
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε, |
| 16, 7, 56 |
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ
|
πάντα |
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
πράττειν
ὅσα |
| 16, 2, 51 |
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα
γὰρ
|
πάντα |
καὶ
ἔθνει
καὶ
πόλει
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
|
πάντα |
καὶ
τῇ
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα. |
| 16, 2, 51 |
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ
οἶδ'
ὅτι
|
πάντα |
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί |
| 16, 2, 51 |
ὡς
τὴν
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
|
πάντα |
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
ὃν
ἀνείλετο
|
πάντα. |
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος |
| 16, 5, 54 |
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ
|
πάντα |
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ' |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
|
πάντα |
τὰ
σημεῖα
τῆς
μετὰ
μικρὸν |
| 16, 5, 54 |
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
|
πάντα |
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
τὸ |
| 16, 7, 56 |
ἀγαγεῖν
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως
καὶ
|
πάντα |
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν, |
| 16, 9, 58 |
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
|
πάντα |
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
οἰκείων |
| 16, 9, 58 |
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
|
πάντα |
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
μὲν
οὐ
|
παντάπασιν |
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί
δεῖ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι
μὴ
|
παντάπασιν |
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
ἐν |
| 16, 3, 52 |
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
|
παντάπασιν |
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια. |
| 16, 10, 59 |
χώρας
ἢ
τούτους
ἐξῃρημένους
οὔτε
|
πάντας, |
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν
ἴσχυσαν. |
| 16, 6, 55 |
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς
ἔχω
πρὸς
|
πάντας |
ἀνθρώπους
καὶ
ὑπὲρ
Γαίου
Μαρκίου |
| 16, 10, 59 |
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ
|
πάντας |
ἀνθρώπους
τρέφων
καὶ
χώραν
ἔδωκε |
| 16, 4, 53 |
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
δὲ
τῷ
τότε
|
πάντας |
ἀποβλέπειν
εἰς
αὐτὸν
ἀξιῶν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἔχοντος
αἱρεῖ
μὲν
ἐξ
ἐφόδου
|
πάντας |
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ
τὸ
χωρίον |
| 16, 11, 60 |
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει
|
πάντας |
δέος
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς |
| 16, 4, 53 |
μέρος
ἑκάστῳ
τῆς
τιμῆς
εἰς
|
πάντας |
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
δὲ
ἤδη
θέλοντος |
| 16, 8, 57 |
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
|
πάντας |
ἐπὶ
ταὐτὸν
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον |
| 16, 11, 60 |
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ'
εὔλογον
ἐκίνει
|
πάντας |
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
πρὸς
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ἐνενόεις
ἐφ'
ἡμῖν,
ἐπὶ
τὸν
|
πάντας |
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ
παρούσης |
| 16, 4, 53 |
νέοι
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα,
|
πάντας |
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ
πατρὸς
ἐπιβούλους |
| 16, 10, 59 |
περὶ
πέντε
καὶ
εἴκοσι
τοὺς
|
πάντας |
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς
ἑκατὸν |
| 16, 4, 53 |
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία
τοῦ
|
παντὸς |
ἔθνους
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ
δήμου
|
παντὸς |
ἐν
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
δεχομένου |
| 16, 11, 60 |
ἔχειν,
ἢ
καὶ
τὴν
τύχην
|
παντὸς |
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
δύναμιν |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
|
πάντων |
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
|
πάντων |
ἀρκεῖ
τὸ
μηκέτι
δούλους
ἀλλ' |
| 16, 2, 51 |
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
|
πάντων |
ἀρχὴ
γενομένη
μία
τὴν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ
|
πάντων |
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
|
πάντων, |
εἶπεν,
εἰς
τοῦτο
τῆς
ἀμέτρου |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
|
πάντων |
ἐμφανῆ
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
χείρων
ἀεὶ
γινόμενος
ἅπασιν
κατὰ
|
πάντων |
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
τότε |
| 16, 2, 51 |
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
μετὰ
|
πάντων |
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου
μετέχειν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
|
πάντων |
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι
τῇ
τοῦ
γενέσθαι
|
πάντως |
ἀνάγκῃ
καὶ
καλοῦμεν
αὐτὴν
εἱμαρμένην, |
| 16, 5, 54 |
ἔν
τε
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
|
παρ' |
ἄλλοις
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τε
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
|
παρ' |
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
δ'
ἔτι
καὶ
ὡς
ταῖς
|
παρ' |
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
ἐπανέχοιεν, |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη
καὶ
|
παρ' |
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν |
| 16, 7, 56 |
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν
ἡ
Σαλώμη.
|
Παρ' |
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ |
| 16, 10, 59 |
Γλαφύραν
τὴν
Ἀρχελάου
καὶ
πυνθάνεσθαι
|
παρ' |
αὐτῆς,
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν |
| 16, 7, 56 |
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
εἴη
|
παρ' |
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι
διὰ |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
εἴη>
|
παρ' |
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι |
| 16, 7, 56 |
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
τε
|
παρ' |
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης |
| 16, 9, 58 |
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
|
παρ' |
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης
δὲ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
οὖν
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες
|
παρ' |
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
τὴν
ὀργὴν |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
οὖν
οὐ
|
παρ' |
αὐτοῦ
μόνου
οἱ
λόγοι
φυλαττομένου |
| 16, 10, 59 |
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ
μὴ
|
παρ' |
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν, |
| 16, 3, 52 |
ἡ
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
|
παρ' |
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
|
παρ' |
ἕκαστα
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
τέλος |
| 16, 4, 53 |
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
|
παρ' |
ἕκαστον
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς |
| 16, 5, 54 |
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς
|
παρ' |
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
τὴν
ὕπαιθρον |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ
|
παρ' |
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς
λόγους.
Ἡ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῶν
χρημάτων
καὶ
τῶν
|
παρ' |
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
συνεῖδον
εὐμένειάν
τινα
καὶ
|
παρ' |
ἐκείνου
καὶ
παρὰ
τοῦ
Καίσαρος, |
| 16, 10, 59 |
τε
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
πλείω
|
παρ' |
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
τὰ
|
παρ' |
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
|
παρ' |
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ
|
παρ' |
ἐκείνου
πρὶν
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας |
| 16, 6, 55 |
φίλους
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ
ταῦτα
|
παρ' |
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
ὄντι
πλεῖστα
μὲν
καὶ
|
παρ' |
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον
οἱ
|
παρ' |
ἡμῖν
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
ἅπασιν |
| 16, 7, 56 |
τιμὴν
εἰς
τὴν
παῖδα
γινόμενα
|
παρ' |
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ'
ἦσαν
αἱ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
κατὰ
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
|
παρ' |
οἷς
ποτ'
ἂν
ἀποδημήσας
τύχοι. |
| 16, 2, 51 |
σοῦ
τὸ
βέβαιον
αὐτῶν
αἰτεῖν,
|
παρ' |
οὗ
καὶ
μὴ
πρότερον
δοθείσας |
| 16, 2, 51 |
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
τῶν
|
παρὰ |
Ἀγρίππα
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν |
| 16, 2, 51 |
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν
ὧν
ἔδει
|
παρὰ |
ἀνδρὸς
ξένου
καὶ
φίλου.
Κἀκεῖνος |
| 16, 10, 59 |
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ
τοὺς
|
παρὰ |
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο
μόνον
ἐπιτιμήσας, |
| 16, 10, 59 |
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
|
παρὰ |
Ἀρχελάου
Μήλα
τινός,
ὃς
ἦν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας
τῆς
|
παρὰ |
βασιλέως,
αἴτιον
δὲ
κἀκείνῳ
ταραχῆς |
| 16, 8, 57 |
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
διαβολαὶ
|
παρὰ |
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
|
παρὰ |
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων.
Ὁ |
| 16, 4, 53 |
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν
παίδων
κατηγορεῖν
|
παρὰ |
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
τοιοῦτον |
| 16, 4, 53 |
(Ταῦτα
μὲν
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
|
παρὰ |
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
διαμείναντι
πρὸς
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
|
παρὰ |
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς
δ' |
| 16, 9, 58 |
ἐν
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
|
παρὰ |
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς |
| 16, 2, 51 |
ἡμᾶς
κατ'
ἀξίαν
ἔχειν
καὶ
|
παρὰ |
σοῦ
τὸ
βέβαιον
αὐτῶν
αἰτεῖν, |
| 16, 7, 56 |
καὶ
χεῖρον
ἢ
πάλαι
φερομένη
|
παρὰ |
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
νεανίσκον
οὐκ |
| 16, 3, 52 |
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
|
παρά |
τε
τοῦ
Φερώρα
καὶ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
τε
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι
|
παρὰ |
τὴν
ἀξίαν
καὶ
τῇ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ
|
παρὰ |
τῆς
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
|
παρὰ |
τὸ
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
|
παρὰ |
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος |
| 16, 5, 54 |
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
|
παρὰ |
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν |
| 16, 7, 56 |
προσέπεσεν.
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
|
παρὰ |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου |
| 16, 4, 53 |
τινα
καὶ
παρ'
ἐκείνου
καὶ
|
παρὰ |
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
ἄλλων |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
|
παρὰ |
τοῦ
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς
|
παρὰ |
τούτων,
οἷς
μόνοις
διδόναι
δύναμις, |
| 16, 3, 52 |
συναγωνιζομένων
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
αἱ
|
παρὰ |
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ |
| 16, 3, 52 |
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
|
παρὰ |
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
|
παραβαίνειν |
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ
τις
|
παραβῇ |
τι
τῶν
προειρημένων,
δώσει
δίκην |
| 16, 8, 57 |
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
τὴν
|
παραγγελίαν |
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
ἡ
παρρησία |
| 16, 2, 51 |
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
|
παραγγέλματα, |
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
τὸν
βίον |
| 16, 8, 57 |
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
τῇ
παιδείᾳ
|
παραγεγόνει |
καὶ
τὴν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ |
| 16, 10, 59 |
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
|
παράγει |
νέον
ὄντα
καὶ
περὶ
ὧν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
παῖδας,
οὐ
γὰρ
ἠξίου
|
παράγειν |
εἰς
τὸ
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ |
| 16, 11, 60 |
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
κἂν
|
παραγραφὴν |
νοήσας
τινὰ
ταύτην
τῶν
κακῶν |
| 16, 6, 55 |
τὰς
ἀσυλίας
βούλομαι
ἀποσπᾶσθαι
καὶ
|
παραδίδοσθαι |
τοῖς
Ἰουδαίοις,
ᾧ
δικαίῳ
ἀποσπῶνται |
| 16, 10, 59 |
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
δὲ
τὸ
|
παράδοξον |
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον
ἢ
κρίσει
|
παραδοῦναι |
τῷ
διαμείναντι
πρὸς
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
παιδὸς
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει
καὶ
|
παραθησόμενος |
Ἀντίπατρον
τὸν
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι, |
| 16, 8, 57 |
πατέρα
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
|
Παραινοίη |
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι |
| 16, 3, 52 |
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
οἰόμενος
δὲ
|
παραιρήσεσθαι |
τοῦ
θράσους
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης |
| 16, 2, 51 |
οἱ
τινὰς
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε
|
παραιρούμενοι |
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
|
παραιρούμενος
|
~(Ἦν
δὲ
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος |
| 16, 2, 51 |
οἴκου
διέγνω
καὶ
τὸν
Ἀγρίππαν
|
παραιτησάμενος |
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ'
εἰς
Καισάρειαν |
| 16, 11, 60 |
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν,
εἰ
|
παραιτήσεται |
διὰ
τοῦ
φράσαι
τῆς
βασάνου |
| 16, 2, 51 |
βασιλεύοντα
νῦν
ἡμῶν
καὶ
σοὶ
|
παρακαθεζόμενον |
εἰπεῖν.
ᾧ
ποία
μὲν
εὔνοια |
| 16, 8, 57 |
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
γήρᾳ
|
παρακάλυμμα |
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον,
μελαίνοντα
τὰς |
| 16, 4, 53 |
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς
ὁμόνοιαν
|
παρακαλῶν |
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ'
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
μεγέθει
τοῦ
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι
|
παρακελευόμενος |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς |
| 16, 5, 54 |
δόξειεν
εἰς
τὴν
ἀρχήν
τι
|
παρακινεῖν, |
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
ἐγίνετο |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Μιτυλήνην
κἀκεῖθεν
εἰς
Βυζάντιον
|
παρακομισθείς, |
ὡς
ἤκουσεν
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη |
| 16, 4, 53 |
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
|
παραλαβεῖν. |
Αὐτὸς
δ'
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
|
παραλαβεῖν. |
Ὁ
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
ᾗ
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
|
παραλαβόντα |
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
|
παραλαβὼν |
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
τοὺς
φίλους |
| 16, 9, 58 |
Ὁ
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
|
παραλαμβάνει |
δὲ
τὴν
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν |
| 16, 2, 51 |
διοικήσει
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς
|
παραλείποιτο |
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ |
| 16, 11, 60 |
ἄλλης
εὐδοξίας,
ὡς
μηδένα
οἴεσθαι
|
παραλειπτέον |
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
τὸ
βουλόμενον |
| 16, 2, 51 |
εὔνοια
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
|
παραλέλειπται; |
ποία
δὲ
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν; |
| 16, 2, 51 |
μηδὲ
τὴν
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
|
παραλιπεῖν |
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον |
| 16, 8, 57 |
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
τινα
|
παραμυθίαν |
τῆς
προπετείας
εἴληφεν
ἐν
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
|
παρανομηθέντων |
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
|
παρανομηθέντων. |
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν |
| 16, 8, 57 |
λαβεῖν
τῆς
περὶ
τὸν
υἱὸν
|
παρανομίας |
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
ἦν
μὴ |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς
εἰς
αὐτὸν
|
παρανομίας |
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
οὐδὲν |
| 16, 1, 50 |
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε
χαλεπὴν
καὶ
|
παράνομον |
γενέσθαι
τὴν
κόλασιν
ὑπερηφανίας
ἐδόκει |
| 16, 7, 56 |
ἦσαν
οὖν
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
|
παραπίπτοντες |
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας
ἐν
|
παράπλῳ |
μὲν
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας |
| 16, 4, 53 |
δεσπότην
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
|
παραποδιζόμενον, |
ἐν
ᾧ
τοῦ
χρόνου
τὸ |
| 16, 5, 54 |
ἐν
καθιερώσει
μείζονες
ἑορταὶ
καὶ
|
παρασκευαὶ |
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
μὲν
γὰρ
ἀγῶνα |
| 16, 8, 57 |
γένος,
ἀλλ'
ἤδη
καὶ
ταῖς
|
παρασκευαῖς |
ἕτοιμον
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν
εἶναι. |
| 16, 11, 60 |
ἐνάγοντας
τὸν
πατέρα
καὶ
χρόνῳ
|
παρασκευάσαντας |
ὑπὸ
χαλεπότητος
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
εἴτε |
| 16, 6, 55 |
σάββασιν
ἢ
τῇ
πρὸ
αὐτῆς
|
παρασκευῇ |
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ |
| 16, 5, 54 |
πᾶσαν
τὴν
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
|
παρασκευὴν |
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν |
| 16, 4, 53 |
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
|
παρασκευὴν |
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν |
| 16, 11, 60 |
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
|
παρασκευὴν |
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι |
| 16, 11, 60 |
πόλεως,
ὡς
ἔχειν
εἰ
κληθεῖεν
|
παραστῆσαι. |
Μόνος
δὲ
καὶ
κατ'
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
μὴ
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
|
παρασχεῖν. |
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ
πρότερον |
| 16, 11, 60 |
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
|
παρασχεῖν |
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ |
| 16, 4, 53 |
ἔφη
τὸ
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
|
παρασχεῖν |
τῷ
πατρί,
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μὴ
λέγοι
τις
ἐξειργάζετο,
|
Παρατηρῶν |
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
πᾶσιν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου
|
παρατυγχάνειν |
ἢ
καὶ
τῇ
προαιρέσει
νομίζων |
| 16, 4, 53 |
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
τῶν
|
παρατυγχανόντων |
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι. |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τὸ
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
|
παρατυχοῦσιν |
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
|
παραχωρεῖν |
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ |
| 16, 3, 52 |
τε
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
|
παρέδωκεν |
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν |
| 16, 6, 55 |
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
οὖν
|
παρεθέμην |
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ |
| 16, 2, 51 |
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
|
παρειληφόσιν |
καὶ
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται |
| 16, 7, 56 |
μὲν
τῇ
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
|
παρειληφὼς |
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
φίλων. |
| 16, 7, 56 |
ἣν
αὐτῷ
καὶ
νῦν
ἤδη
|
παρεῖναι |
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἦν.
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
μὴ
|
παρεῖναι |
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸν
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
|
παρεῖναι. |
Τοιαῦτα
τοῦ
Συλλαίου
λέγοντος
καὶ |
| 16, 2, 51 |
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον
αὑτὸν
|
παρεῖχεν |
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
|
παρεῖχεν |
αὐτόν,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε |
| 16, 3, 52 |
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
|
παρεῖχεν, |
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν |
| 16, 7, 56 |
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
πίστιν
|
παρεῖχεν |
τοῦ
διὰ
τὴν
ἀσέβειαν
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ
|
παρεκάλει |
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
διὰ
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ
|
παρέλειπεν |
ἐξ
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος |
| 16, 9, 58 |
καὶ
παραθησόμενος
Ἀντίπατρον
τὸν
υἱὸν
|
παρεληλύθει |
Καίσαρι,
λόγον
ὡς
ἀπολωλὼς
εἴη |
| 16, 2, 51 |
τῶν
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ
|
παρεληλυθότος |
ἔτους.
Οἱ
δὲ
καὶ
τῷ |
| 16, 2, 51 |
εἴς
τε
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ
|
παρελθεῖν |
καὶ
τυχεῖν
ὧν
ἔδει
παρὰ |
| 16, 10, 59 |
ἦν
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
|
παρελθούσης |
ῥύσια
λαμβάνειν
ἐξ
ἁπάσης
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τῆς
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
δὲ
|
παρελθὼν |
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας |
| 16, 9, 58 |
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ
|
παρελθὼν |
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
|
παρελθὼν |
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα |
| 16, 4, 53 |
τὸν
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
|
παρελόμενον |
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον
ἢ
πατὴρ |
| 16, 10, 59 |
ἦ
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
|
παρέξειν |
τὰ
χρήματα
καὶ
τοὺς
ἐκ |
| 16, 10, 59 |
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ
καὶ
|
παρέξειν |
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ |
| 16, 8, 57 |
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν
οὐκ
ἐν
|
παρέργῳ |
θέμενος
τὰ
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν |
| 16, 5, 54 |
ἀγῶνα
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
|
παρεσκευάκει |
δὲ
πολὺ
πλῆθος
μονομάχων
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι
|
παρεσκευασμένον. |
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
τινα |
| 16, 5, 54 |
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
|
παρεσκευασμένος |
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
δ'
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
δύναται,
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ
|
παρεστακέναι. |
Δεήσει
μέντοι
μὴ
παντάπασιν
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
οἰκείους
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
|
παρεστήσατο |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν
|
παρεστήσατο |
μὲν
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
υἱὸν
ἢ
καὶ
ξιφήρη
|
παρεστῶτα |
διὰ
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ |
| 16, 5, 54 |
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
|
παρέσχεν |
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν. |
| 16, 6, 55 |
μὲν
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
|
παρεσχημένων, |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
δι' |
| 16, 4, 53 |
ἀλλὰ
καὶ
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους
|
παρεσχῆσθαι, |
τῷ
μὲν
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς, |
| 16, 2, 51 |
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
|
παρέσχον |
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν |
| 16, 2, 51 |
τί
δεῖ
λέγειν,
ὅσην
ἐκεῖνοι
|
παρέσχον |
ῥοπὴν
τῷ
τότε
καιρῷ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς
τὸ
|
παρέχειν |
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα |
| 16, 10, 59 |
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ
τεκμήρια
|
παρέχοντες, |
ἦν
γὰρ
καὶ
τῶν
γραμμάτων |
| 16, 3, 52 |
οὐκ
ἄν
τις
ᾠήθη
καὶ
|
παρέχοντος |
ἀμφήριστον
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον |
| 16, 9, 58 |
τὴν
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
|
παρέχοντος |
ὀρμητήρια
τοῦ
Συλλαίου
καὶ
κακῶς |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὸ
κάλλιστον
ὧν
ᾤετο
|
παρέχων |
ἐν
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ |
| 16, 3, 52 |
πάντα
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
|
παρεῶσθαι |
παντάπασιν
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τὰ |
| 16, 7, 56 |
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον
|
παρεωσμένοι |
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες.
Αἵ |
| 16, 9, 58 |
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
μὲν
Ὀβάδαν
|
παρεωσμένος |
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν
τούς |
| 16, 11, 60 |
τῶν
νεανίσκων
οὐδὲ
ἕως
ἀπολογίας
|
παρηγμένων |
συμφρονήσαντες
οἱ
κατὰ
τὸ
συνέδριον, |
| 16, 7, 56 |
δὲ
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη
|
παρηκμακέναι |
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
τε |
| 16, 9, 58 |
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
ἑξήκοντα,
|
παρηκούσης |
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
ἠξίου. |
| 16, 8, 57 |
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
τὸ
αὐτὸ
|
παρῆλθον. |
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
|
Παρῃτήσατο |
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως
μὲν |
| 16, 10, 59 |
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
|
παρῃτήσατο |
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
τὸ |
| 16, 8, 57 |
ἢ
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
|
παρῃτήσατο |
τότε,
τὸν
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος |
| 16, 8, 57 |
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα
|
Πάρθων |
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
|
παρίστατο. |
(Τότε
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν |
| 16, 11, 60 |
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε
μὴν
|
παρολκὴ |
καὶ
τὸ
χρονίζον
οὐκ
ἂν |
| 16, 5, 54 |
εἰς
αὖθις
ἢ
κατὰ
τὸ
|
παρὸν |
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
|
παρὸν |
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ
τῆς
Ἀράβων |
| 16, 4, 53 |
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
|
παρόντα |
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν
συνθήκην. |
| 16, 11, 60 |
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω
δὲ
οὐδὲ
|
παρόντας |
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι
ἢ
φίλους, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
βασιλέων
καὶ
δυναστῶν
τοὺς
|
παρόντας |
αὐτῷ
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς
ὁ |
| 16, 9, 58 |
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς
|
παρόντας |
καὶ
τῶν
ἰδίων
τοὺς
ἀπὸ |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν
δὲ
τῷ
|
παρόντι |
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
|
παρόντος |
ἀπὸ
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ
αὐτοῦ
τοῦ
|
παρόντος |
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
περιττὸν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας
ὁ
Νικόλαος
|
παρόντων |
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ
τῶν
|
παρόντων |
ὀδυνηρά
τις
θέα,
μέχρι
πλείονος |
| 16, 4, 53 |
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
|
παροξῦναι |
δὲ
τὴν
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ |
| 16, 4, 53 |
κἀκεῖθεν,
ὅτε
ἀνιάσειν
τι
καὶ
|
παροξυνεῖν |
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα
κατὰ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
|
παροξύνειν |
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω |
| 16, 9, 58 |
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
|
παροξυνθεὶς |
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ |
| 16, 10, 59 |
περιάγων
ἀεὶ
τοῖς
ῥήμασι
καὶ
|
παροξύνων, |
ὡς
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος. |
| 16, 7, 56 |
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ
|
παροῦσα, |
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
εἴη |
| 16, 7, 56 |
μητρῴου
κόσμου
μετειληφυίας,
ἀντὶ
τῆς
|
παρούσης |
ἁβρότητος
ἀπειλεῖν,
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι |
| 16, 4, 53 |
μεγάλων
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
αἰτία.
|
Παρούσης |
δέ
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
παρούσης
μὲν
ἐξουσίας
ὡς
βασιλεῖ,
|
παρούσης |
δὲ
ὡς
πατρὶ
τοὺς
ἀδικοῦντας |
| 16, 4, 53 |
πάντας
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ
|
παρούσης |
μὲν
ἐξουσίας
ὡς
βασιλεῖ,
παρούσης |
| 16, 4, 53 |
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε
τοῖς
|
παροῦσιν |
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 4, 53 |
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
τ'
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
|
παροῦσιν |
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
πατέρα
διεκίνησαν |
| 16, 8, 57 |
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
ἡ
|
παρρησία |
ἐλάττονος
ἢ
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει. |
| 16, 4, 53 |
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας
ἡ
|
παρρησία, |
μακάριον
καὶ
σὲ
πεῖσαι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μικρὸν
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
|
παρρησίᾳ. |
Τὸ
γὰρ
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
δὲ
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
|
παρρησία. |
τυχόντες
γὰρ
πρότερον
ὑμῶν
οἵους |
| 16, 11, 60 |
ὢν
ἐδόκει
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως
|
παρρησιάζεσθαι, |
τὸ
δ'
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας |
| 16, 11, 60 |
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
|
παρρησίαν, |
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν, |
| 16, 10, 59 |
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι
|
παρρησίαν, |
ἐθέλοντι
δὲ
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι |
| 16, 2, 51 |
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
|
παρρησίαν |
ἡμῖν
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν |
| 16, 7, 56 |
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
τοῦτο
|
παρρησίαν. |
(Ἦν
μὲν
γὰρ
ὁ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ
|
παρρησίαν |
λόγου
πρὸς
τὸν
καιρόν,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου
|
παρρησίαν |
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον |
| 16, 8, 57 |
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
|
παρρησίαν |
τήν
τε
τιμὴν
καὶ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
πόλεις
ᾤκει,
προσῄει
καιροῦ
καὶ
|
παρρησίας |
ἐπειλημμένοι,
καὶ
τὰς
ἐπηρείας
ἔλεγον, |
| 16, 11, 60 |
τῷ
τότε
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ
|
παρρησίας |
ἐπιλαβόμενος
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν |
| 16, 9, 58 |
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
|
παρρησίας, |
ἣν
εἶχε
διὰ
Καίσαρα,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὸ
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ
πατρὸς
|
παρρησίας |
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
μὲν
συνεδρεύων
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ
|
παρρησίας. |
Οὐκ
εἰς
σέ.
Τοῦτο
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
|
παρρησίας |
πρῶτον
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους |
| 16, 3, 52 |
ὢν
τὸν
τρόπον
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
|
παρρησίας |
τινὸς
τῆς
οὐ
πρότερον
οὔσης |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
πρῶτον
|
παρρησίας |
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
τὸν
βασιλέα
μετὰ
πάσης
|
παρρησίας |
ὠσάμενος
μόνος
μόνῳ
λέγειν
ἠξίου, |
| 16, 10, 59 |
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον,
ὅτι
|
παρωθούμενος |
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
τὰ
πάντα |
| 16, 9, 58 |
μετρίως
ἐλύπει
πιστευθείς
τε
καὶ
|
παρὼν |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ
|
παρὼν |
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τὸ
περιττόν,
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
|
παρών. |
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον |
| 16, 9, 58 |
Ἀρέτας.
Τοῦτον
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
|
παρωσάμενος |
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα |
| 16, 8, 57 |
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν
Ἡρώδῃ
|
πᾶς |
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
|
πᾶσα |
ἀνάστατος
ἡ
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος |
| 16, 3, 52 |
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν
ἀνεπλήσθη
|
πᾶσα |
ἡ
πόλις
τῶν
τοιούτων
λόγων |
| 16, 11, 60 |
τὸ
πάθος,
ἥ
τε
στρατιὰ
|
πᾶσα |
καὶ
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον |
| 16, 9, 58 |
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου
|
πᾶσαν |
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
|
πᾶσαν |
ἀπόλαυσιν
διαίτης
καὶ
πολυτελείας
ἐξαλλάττων |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
εἰς
|
πᾶσαν |
ἀρετὴν
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ἔφη
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ
|
πᾶσαν |
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι. |
| 16, 8, 57 |
πιστευθεὶς
κακοῦν
αὐτόν
τε
καὶ
|
πᾶσαν |
τὴν
βασιλείαν
προῃρημένος.
γράμματα
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
δ'
αὐτῷ
|
πᾶσαν |
τὴν
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
|
πᾶσαν |
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν. |
| 16, 5, 54 |
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη
δοκεῖν
καὶ
|
πάσης |
μετριότητος
ἀλλότριον.
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα
μετὰ
|
πάσης |
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος
μόνῳ
λέγειν |
| 16, 7, 56 |
ἐμφανῶς
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων
καὶ
μετὰ
|
πάσης |
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος,
ὅς
γε
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἕλληνας
ἰέναι,
δεικνὺς
αὐτοῖς
ὅτι
|
πάσης |
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν |
| 16, 1, 50 |
νικώμενον.
Ἐν
μέντοι
τῷ
τότε
|
πάσης |
ὑποψίας
καὶ
διαβολῆς
μείζονι
χρώμενος |
| 16, 6, 55 |
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον
δὲ
|
πᾶσιν |
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
οὐ
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ
|
πᾶσιν |
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες, |
| 16, 1, 50 |
τῶν
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
|
πᾶσιν |
ἐγεγόνεισαν
τῷ
τε
μεγέθει
τῆς |
| 16, 10, 59 |
Παρατηρῶν
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
|
πᾶσιν |
ἐνδιδοὺς
τοῖς
βουλομένοις,
εἴ
τις |
| 16, 4, 53 |
Καὶ
γὰρ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
|
πᾶσιν |
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
διάσημος |
| 16, 4, 53 |
εἰ
μὴ
κοινὰ
ταῦτα
καὶ
|
πᾶσιν |
ὁμοίως
λέγεσθαι
δυνησόμενα.
Κωλύσει
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τὰ
σώματα
καὶ
περιποθήτους
|
πᾶσιν |
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
κατ'
αὐτῶν
διαβολῆς
καὶ
|
πᾶσιν, |
ὡς
εἰπεῖν,
ἄθλου
τούτου
προκειμένου |
| 16, 2, 51 |
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς
|
πάσχειν |
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ
κωλύεσθαι
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
πᾶν
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν
καὶ
|
πάσχειν. |
(Τούτων
τῶν
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης |
| 16, 11, 60 |
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ
τὸν
|
πάσχοντα |
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν
τῷ |
| 16, 6, 55 |
καταβλάπτειν
ἐν
τοῖς
ἐπὶ
μέρους.
|
Πάσχοντες |
δὲ
κακῶς
καὶ
πέρας
οὐδὲν |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
|
πασχόντων |
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν |
| 16, 4, 53 |
ἐπεχείρει
διαλύειν
τὰς
αἰτίας
καί,
|
πάτερ, |
εἶπεν,
ἡ
μὲν
σὴ
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
ἡμᾶς
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
|
πάτερ, |
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς. |
| 16, 10, 59 |
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς
τὸν
|
πατέρα |
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ
παρ' |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
|
πατέρα |
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
συνεχόμενον. |
| 16, 11, 60 |
αἰκίας
αὐτόν
τε
καὶ
τὸν
|
πατέρα. |
Δόντος
δὲ
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις |
| 16, 4, 53 |
λόγος,
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν
|
πατέρα |
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν
τι
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς
τὸν
|
πατέρα |
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη |
| 16, 8, 57 |
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν
|
πατέρα |
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε
ὅταν |
| 16, 11, 60 |
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
τὸν
|
πατέρα |
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
ὑπὸ
χαλεπότητος |
| 16, 4, 53 |
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν
|
πατέρα |
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν, |
| 16, 7, 56 |
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν
|
πατέρα |
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα |
| 16, 4, 53 |
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν
|
πατέρα |
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ |
| 16, 8, 57 |
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
|
πατέρα |
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν |
| 16, 7, 56 |
οὗτος
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
|
πατέρα |
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν; |
| 16, 7, 56 |
τῷ
τρόπῳ
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
|
πατέρα |
μόνος
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας |
| 16, 4, 53 |
ἔτι
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
|
πατέρα |
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε
τοῦτ'
ἐκείνου |
| 16, 8, 57 |
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
τὸν
|
πατέρα |
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
μᾶλλον
κἀν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
δὲ
τὸν
|
πατέρα, |
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
|
πατέρα. |
Τὰ
δ'
αὐτὰ
καὶ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν
|
πατέρα |
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
τὸν
|
πατέρα; |
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ
μὲν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ
τὸν
|
πατέρα |
φανερῶς
ἤδη
πρὸς
τοὺς
φίλους |
| 16, 11, 60 |
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος
τὸν
|
πατέρα |
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα |
| 16, 4, 53 |
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον
ἢ
|
πατὴρ |
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
δύναται, |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ
|
πατὴρ |
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
ἐν |
| 16, 11, 60 |
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
|
πατὴρ |
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
|
πατὴρ |
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν.
Ὁ
μέντοι
|
πατὴρ |
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
|
πατραλόας |
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην |
| 16, 1, 50 |
οὐ
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι
τῷ
|
πατρὶ |
διὰ
τὸν
τῆς
μητρὸς
θάνατον, |
| 16, 11, 60 |
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς
|
πατρὶ |
κατὰ
παίδων
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
τε
ἐκείνοις
καὶ
τῷ
|
πατρὶ |
μὴ
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι
κατ' |
| 16, 10, 59 |
ὅσα
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
τῷ
|
πατρὶ |
ταῦτα
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ' |
| 16, 4, 53 |
ὡς
βασιλεῖ,
παρούσης
δὲ
ὡς
|
πατρὶ |
τοὺς
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
τὸ
εἰς |
| 16, 4, 53 |
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ
|
πατρί, |
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι
τὸν
ἐπ' |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ
τὰ
|
πάτρια |
ἔθη
τὰς
πομπὰς
τὰς
θυσίας |
| 16, 6, 55 |
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ
|
πάτρια. |
Τούς
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα |
| 16, 6, 55 |
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν
κατὰ
τὰ
|
πάτρια |
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 11, 60 |
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
ἐν
τῇ
|
πατρίδι |
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς
|
πατρίδος. |
(Ὁ
δὲ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς |
| 16, 6, 55 |
ὅσα
ἂν
ὦσιν
κατὰ
τὸ
|
πάτριον |
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ἰδίοις
θεσμοῖς
κατὰ
τὸν
|
πάτριον |
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ |
| 16, 6, 55 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς
|
πάτριον, |
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν,
ὡς
ὑπό |
| 16, 2, 51 |
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
|
πάτριον |
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ' |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ
|
πάτριον |
νόμον
κελεύειν,
εἴ
του
κατηγορήσαντες |
| 16, 1, 50 |
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
|
πατρίων |
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
|
πατρίων |
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν, |
| 16, 2, 51 |
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
τι
τῶν
|
πατρίων. |
Καὶ
γὰρ
τοὺς
πολέμους
οἱ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
παντὸς
ἔθνους
ἠνέσχετο
ἂν
|
πατροκτόνους |
ἐπὶ
τῶν
πραγμάτων
εἶναι
καὶ |
| 16, 8, 57 |
μετῄει
δὲ
τὴν
προπέτειαν
τοῦ
|
πατρὸς |
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
κατὰ
μικρὸν
εἰς
τὸ
τοῦ
|
πατρὸς |
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν |
| 16, 5, 54 |
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
|
πατρὸς |
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἴσως
μηδὲ
τὴν
τοῦ
|
πατρὸς |
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ
τοῦ
ἐμοῦ
|
πατρὸς |
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
τὸν
δῆμον |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μᾶλλον
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν
τοῦ
|
πατρός, |
εἴ
τι
καὶ
καθ'
αὑτὸν |
| 16, 4, 53 |
ἀποθανοῦσα,
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ
|
πατρὸς |
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
συνειδότι,
τὸ
δ'
ἐκ
τοῦ
|
πατρὸς |
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ |
| 16, 3, 52 |
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
|
πατρός, |
ἤδη
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς, |
| 16, 8, 57 |
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ
|
πατρὸς |
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων
φίλον.
Εἶναι |
| 16, 3, 52 |
Καίσαρα
ἀφιξόμενοι
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ
|
πατρός. |
Ἡρώδης
δὲ
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς |
| 16, 7, 56 |
λέγοντος
διὰ
τὴν
ἀπώλειαν
τοῦ
|
πατρὸς |
καὶ
δικαιότερον
εἶναι
λαβεῖν
τὸν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
διαβολῶν
ἠνείχοντο
κατὰ
τοῦ
|
πατρὸς |
καὶ
τῶν
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
|
πατρὸς |
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἣν
καὶ
μὴ
βουλομένου
τοῦ
|
πατρὸς |
οὐκ
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ |
| 16, 8, 57 |
ἐπειδὴ
τὸ
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ
|
πατρὸς |
παρρησίας
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
μὲν
συνεδρεύων |
| 16, 11, 60 |
ἀχθέντες
εἰς
Σεβαστὴν
ἐπιτάξαντος
τοῦ
|
πατρὸς |
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ
δὲ
σώματα |
| 16, 10, 59 |
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
ἤδη
τοῦ
|
πατρός, |
ὡς
μηδὲ
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις |
| 16, 10, 59 |
οὖν
οὐδὲ
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι
|
παυσάμενος |
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
ἀδικήμασιν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
ποτὲ
|
παυσαμένῳ |
τῆς
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας |
| 16, 8, 57 |
τὸ
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
τὸ
|
παύσασθαι |
τὰ
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς |
| 16, 2, 51 |
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν
τε
|
Παφλαγονίαν |
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
ἐπὶ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
πόλιν
ἄλλην
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ
|
πεδίῳ |
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
τόπον
ἔνυδρον |
| 16, 10, 59 |
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
τέλος
ἤδη
|
πείθει |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν |
| 16, 11, 60 |
βασιλέως,
ὃς
ἔφη
προσελθὼν
ὡς
|
πείθοι |
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ
Τίρων,
ὁπόταν |
| 16, 10, 59 |
πολὺν
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι
|
πείθοι |
φονεύειν
αὐτοὺς
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ |
| 16, 11, 60 |
τὴν
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
|
πειθόμεθα |
τὰς
ἀνθρωπίνας
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης |
| 16, 10, 59 |
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
τὸν
τοιαῦτα
|
πειθόμενον |
οὐ
γάρ,
ἔφη,
καὶ
σοὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ
συναλισκόμενοι
τῇ
|
πείρᾳ, |
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ |
| 16, 10, 59 |
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
|
πειράθητε, |
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ |
| 16, 2, 51 |
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς
μετὰ
|
πεῖραν |
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως |
| 16, 4, 53 |
ἡ
παρρησία,
μακάριον
καὶ
σὲ
|
πεῖσαι |
καὶ
τὸν
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ
|
πείσας |
οὕτως.
Ἐκείνη
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης |
| 16, 3, 52 |
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
|
πεισθεῖεν, |
ὅτι
μὴ
μόνοις
μηδ'
ἐξ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα
δὲ
|
πεισθέντος |
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας
καὶ
|
πεισομένους. |
(Ταῦτα
μὲν
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο |
| 16, 9, 58 |
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
|
Πέμπει |
δὲ
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν
καὶ
δῶρα |
| 16, 10, 59 |
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
|
πεμφθέντα |
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
περὶ
τὸν |
| 16, 9, 58 |
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ
|
πέμψαντος |
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ |
| 16, 10, 59 |
Οὐ
μὴν
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
|
πέμψειν |
οὐδ'
ἄλλο
τι
κατὰ
δύσνοιαν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὴν
ἑαυτοῦ
τηθίδα
καὶ
|
πενθερὰν |
συναλγεῖν
αὐτῷ
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τοῦτον
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
|
πενταετηρίδα |
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
δ' |
| 16, 10, 59 |
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
|
πεντακοσίους |
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους |
| 16, 9, 58 |
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ
|
πεντακοσίους |
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι |
| 16, 10, 59 |
εἰς
ἑκατὸν
ἀναφέρων
δισχιλίους
καὶ
|
πεντακοσίους |
τοὺς
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
μᾶλλον |
| 16, 5, 54 |
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
|
πεντακοσίων. |
συνελθόντος
δ'
εἰς
τὴν
πόλιν |
| 16, 10, 59 |
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
|
πεντακοσίων |
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
ἐν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ
περὶ
|
πέντε |
καὶ
εἴκοσι
τοὺς
πάντας
ὧΝ |
| 16, 11, 60 |
κατ'
αὐτὸν
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
|
πεντήκοντα |
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
|
πεντήκοντα |
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
|
πεπεισμένον |
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος, |
| 16, 8, 57 |
μὲν
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν
|
πεπιστευκώς. |
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν
αὐτὸς
|
πεπιστευκώς. |
Ὁ
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸς
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας
μὴ
|
πεπιστευκὼς |
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
τὴν
εἰρήνην |
| 16, 4, 53 |
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
πατέρα
|
πεπιστεύμεθα. |
Καὶ
μήποτε
τοῦτ'
ἐκείνου
χεῖρον |
| 16, 8, 57 |
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
|
πεπίστευτο |
καὶ
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ἀεὶ
καὶ
κατὰ
σπουδὴν
ἐλέγχειν
|
πεπλανημένον. |
Ἦν
οὖν
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι |
| 16, 10, 59 |
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
δ'
αὐτοῦ
καὶ
|
πεπλανῆσθαι |
λέγοντος
αἵ
τε
συνθῆκαι
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ὡς
ἤκουσεν
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη
|
πεπλευκέναι |
τὸν
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς
ἐνῆν. |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τὴν
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
|
πεποιήκει. |
χαριζομένη
δ'
ἐκείνη
τῇ
μητρὶ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα
|
πεποιηκέναι |
κατὰ
μικρὸν
εἰς
τὸ
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν
δικαίων
|
πεποιηκὼς |
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
δὲ |
| 16, 7, 56 |
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους
|
πεποιημένων. |
Τοῦτο
μὲν
γὰρ
ἡ
Σαλώμη |
| 16, 2, 51 |
οὐ
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
|
πεπονθότες. |
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον
ἔγραψεν
αὐτῷ
|
πεπονθώς, |
καί
τι
τοιοῦτον
εἰπεῖν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
τὰ
|
πεπραγμένα |
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός, |
| 16, 7, 56 |
διατετέλεκεν
τῇ
γραφῇ
τὰ
μὲν
|
πεπραγμένα |
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων, |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
τὰ
|
πεπραγμένα |
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
εἰς
τὸ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῆς
οὕτως
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ
|
πεπραγμένον |
εἰς
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης |
| 16, 5, 54 |
δὲ
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
τῶν
|
πεπραγμένων |
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό
τε |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τῷ
ἱερῷ
περὶ
τῶν
|
πεπραγμένων |
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν |
| 16, 10, 59 |
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ
|
πεπραγμένων. |
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον |
| 16, 9, 58 |
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
|
πέπρακται. |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες |
| 16, 11, 60 |
Ποῖ
ποτε
οἴχονταί
σου
καὶ
|
πεπτώκασιν |
ἐκ
τῆς
ψυχῆς
αἱ
φρένες; |
| 16, 2, 51 |
αὐτῆς
δὲ
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
|
πεπτωκυῖαν |
στοάν,
ἣν
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ |
| 16, 8, 57 |
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
|
περαίνειν, |
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ
|
περαιτέρω |
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις |
| 16, 8, 57 |
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν
οὐδὲ
|
περαιτέρω |
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ
τὴν
ἐπιβουλὴν |
| 16, 9, 58 |
εἰς
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
|
Πέρας |
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων |
| 16, 10, 59 |
ὅσαι
τὰ
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ
|
πέρας |
εἰς
τοῦτο
μετέστη
Καῖσαρ,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
τὸ
|
πέρας |
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
μὲν
πάθεσιν |
| 16, 6, 55 |
μέρους.
Πάσχοντες
δὲ
κακῶς
καὶ
|
πέρας |
οὐδὲν
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
|
Πέρας |
τε
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν |
| 16, 10, 59 |
προσκρούσαντος
αὐτοῖς
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
|
περὶ |
Ἀλέξανδρον
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
πρώτοις
|
περὶ |
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς. |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ
πλείονι
|
περὶ |
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
νουθετῶν |
| 16, 8, 57 |
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε
οἱ
|
περὶ |
αὐτὸν
ἐν
τῷ
μηδὲν
ἔχειν |
| 16, 5, 54 |
τούτου
τοῦ
πάθους,
ὅτι
μέγιστον
|
περὶ |
αὐτὸν
ἦν,
καὶ
τὰ
γινόμενα |
| 16, 10, 59 |
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς
|
περὶ |
αὐτόν.
Ὁ
μὲν
δὴ
πόλεμος, |
| 16, 1, 50 |
ἐγεγόνεισαν
τῷ
τε
μεγέθει
τῆς
|
περὶ |
αὐτοὺς
τύχης
κοσμούμενοι
καὶ
βασιλικοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἱερωσύνην
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί
τι
|
περὶ |
αὐτῶν
οὐκ
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
|
περὶ |
Βηρυτόν,
ἐν
ᾗ
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι, |
| 16, 5, 54 |
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
|
Περί |
γε
μὴν
τοὺς
οἰκείους,
εἴ |
| 16, 5, 54 |
νενεωτέριστο
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
|
~(Περὶ |
δὲ
τὸν
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
οἰκείους
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας,
|
περὶ |
δὲ
τοὺς
ἔξω
καὶ
μὴ |
| 16, 9, 58 |
ὁ
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
|
περὶ |
εἰκοσιπέντε
τῶν
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν, |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ
|
περὶ |
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι
τοῦ
|
περὶ |
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε
πίστιν |
| 16, 10, 59 |
ἄθλου
τούτου
προκειμένου
λέγειν
τι
|
περὶ |
ἐκείνων
δυσχερὲς
πρὸς
τῆς
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἦλθες
ἀχαριστίας,
ὡς
τοιαῦτα
μὲν
|
περὶ |
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν; |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
τῶν
|
περὶ |
Ἡρώδην
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου, |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
λόγους
ὀψὲ
τῆς
ὥρας
|
περὶ |
θεραπείαν
τοῦ
σώματος
ἐγένετο.
Τοιαύτης |
| 16, 10, 59 |
φονεύειν
αὐτοὺς
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
|
περὶ |
κυνηγέσιον
θηρίων
διώκων
προλάβοι.
Δυνατὸν |
| 16, 2, 51 |
διὰ
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
προσέσχεν,
|
περὶ |
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν. |
| 16, 8, 57 |
ἐπὶ
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
δὲ
|
περὶ |
μὲν
τῆς
γεγενημένης
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 5, 54 |
αὕτη
μοι
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου
|
περὶ |
μὲν
τοὺς
οἰκείους
καὶ
συμβούλους |
| 16, 10, 59 |
Νάκεβον
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ
|
περὶ |
πέντε
καὶ
εἴκοσι
τοὺς
πάντας |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
|
περὶ |
σὲ
ἐγνωσμένα,
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
|
περὶ |
Σινώπην
τὴν
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν |
| 16, 1, 50 |
ἧκον
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
|
περὶ |
τὰ
μειράκια
τῶν
ὄχλων
ἦν, |
| 16, 8, 57 |
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ
μὲν
|
περὶ |
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
ἔν
τε |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
|
περί |
τε
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο.
|
Περὶ |
τετταράκοντα
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ
ἦν
καὶ
|
περὶ |
τὴν
ἀπόδειξιν
τῆς
αἰτίας
ἐτετάρακτο |
| 16, 9, 58 |
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ
τὰ
|
περὶ |
τὴν
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
τότε
δὲ
|
περὶ |
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν |
| 16, 10, 59 |
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην
καὶ
|
περὶ |
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν |
| 16, 4, 53 |
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
τοὺς
|
περὶ |
τὴν
αὐλὴν
καὶ
τὸ
λοιπὸν |
| 16, 4, 53 |
τε
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
|
περὶ |
τὴν
αὐλὴν
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς |
| 16, 9, 58 |
χρήματα
μὲν
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
|
περὶ |
τὴν
αὐλήν,
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι |
| 16, 8, 57 |
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
τῶν
|
περὶ |
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ
|
περὶ |
τὴν
διαβολήν.
Αἵ
τε
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
ὄντα
|
περὶ |
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῆς
ἀρχῆς
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
δώρων
λαβών.
Τὰ
δὲ
|
περὶ |
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν
ἀεὶ |
| 16, 2, 51 |
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
δὲ
|
περὶ |
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ |
| 16, 10, 59 |
ὁ
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
|
περὶ |
τὴν
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
|
περὶ |
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον |
| 16, 10, 59 |
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ
|
περὶ |
τὴν
οἰκίαν
καὶ
τοὺς
παῖδας |
| 16, 1, 50 |
κατὰ
μέρος
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν
|
περὶ |
τὴν
πόλιν
καὶ
τὴν
χώραν |
| 16, 11, 60 |
τι
πρότερον
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
|
περὶ |
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
ἢ |
| 16, 4, 53 |
ξενίαις
καὶ
καταγωγαῖς
ἐτίμησεν,
καὶ
|
περὶ |
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν |
| 16, 4, 53 |
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ
ἀεί
τι
|
περὶ |
τῆς
βασιλείας
ἐνθυμούμενος
συγκαταλογίζεται
τὸν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
|
περὶ |
τῆς
τῶν
παίδων
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν
ἠρώτα
|
περὶ |
τῆς
φυγῆς,
ὅπου
καὶ
πῶς |
| 16, 8, 57 |
οὔσης
καὶ
φόβου
καὶ
ταραχῆς
|
περὶ |
τὸ
βασίλειον,
εἷς
τις
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἀπέκτειναν.
Ὡρμημένων
δὲ
καὶ
τοὺς
|
περὶ |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο |
| 16, 8, 57 |
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν
τῶν
|
περὶ |
τὸν
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
|
περὶ |
τὸν
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως |
| 16, 5, 54 |
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
|
περὶ |
τὸν
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν |
| 16, 11, 60 |
πατρὸς
καὶ
τῶν
πραττομένων
αὐτῷ
|
περὶ |
τὸν
βίον
οὐκ
εὐμενεῖς
ἦσαν |
| 16, 7, 56 |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
|
περὶ |
τὸν
Ἡρώδην
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
παῖδας
αὐτῷ
πολὺ
χεῖρον
ἐσχηκότα
|
περὶ |
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τε
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
|
περὶ |
τὸν
λιμένα
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
|
περὶ |
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ |
| 16, 11, 60 |
τε
τὸ
μέλλον
ἐκ
τῆς
|
περὶ |
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη |
| 16, 2, 51 |
δ'
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ
τὰ
|
περὶ |
τὸν
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας |
| 16, 9, 58 |
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν
|
περὶ |
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων |
| 16, 4, 53 |
μέρος
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
|
περὶ |
τὸν
Τράχωνα,
καὶ
τούτους
οἱ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μεῖζόν
τι
λαβεῖν
τῆς
|
περὶ |
τὸν
υἱὸν
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ |
| 16, 10, 59 |
σοῦ,
Καῖσαρ,
ὀνόματος;
Τὰ
δὲ
|
περὶ |
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον. |
| 16, 2, 51 |
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ
τὰ
|
περὶ |
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἄπιστον
τῆς
διαβολῆς
καὶ
τὸ
|
περὶ |
τοὺς
νεανίσκους
ἐν
ἀκμῇ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
τε
πάθους
καὶ
τῆς
|
περὶ |
τοὺς
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ |
| 16, 3, 52 |
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος
τῶν
|
περὶ |
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν |
| 16, 10, 59 |
γέροντι
καὶ
κακῶς
πράττοντι
τὰ
|
περὶ |
τοὺς
παῖδας
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς |
| 16, 10, 59 |
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
τε
|
περὶ |
τούτων
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι |
| 16, 8, 57 |
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
ἐπειδὴ
|
περὶ |
τούτων
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις |
| 16, 7, 56 |
ἐμοῦ
βλασφημίαν
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ
|
περὶ |
τούτων
λέγειν,
ἃ
τῆς
σῆς |
| 16, 6, 55 |
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
|
περὶ |
τούτων.
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ἦγεν
λῃστὰς
τοὺς
ἐκεῖ,
καὶ
|
περὶ |
τούτων
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ |
| 16, 9, 58 |
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
δὲ
διελέγετο
|
περὶ |
τούτων
τοῖς
Καίσαρος
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τὴν
ψυχὴν
ἄνθρωπος
καὶ
|
περὶ |
τρυφὴν
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον |
| 16, 10, 59 |
ἂν
ἔτι
ζῆν
καὶ
τοὺς
|
περὶ |
Τύραννον
εἰς
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην
|
περὶ |
τῶν
παίδων
αὐτοῦ
καὶ
οἱ |
| 16, 10, 59 |
ἔδοξεν
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
|
περὶ |
τῶν
παίδων
γράμματα
καὶ
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
γενόμενος
ἐν
τῷ
ἱερῷ
|
περὶ |
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν |
| 16, 2, 51 |
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
|
περὶ |
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν |
| 16, 9, 58 |
κατὰ
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ
|
περὶ |
τῶν
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
περὶ
ὧν |
| 16, 9, 58 |
περὶ
τούτων
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
|
περὶ |
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν |
| 16, 9, 58 |
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη
|
περὶ |
χιλίους.
Ἐφ'
οἷς
ἀχθόμενος
Ἡρώδης |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
παράγει
νέον
ὄντα
καὶ
|
περὶ |
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
μὲν
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
περὶ
τῶν
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
|
περὶ |
ὧν
ἐπί
τε
Σατορνίνου
καὶ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἠπίστατο
βουλομένῳ
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
|
περὶ |
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν, |
| 16, 10, 59 |
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε
τὸν
βασιλέα
|
περιάγων |
ἀεὶ
τοῖς
ῥήμασι
καὶ
παροξύνων, |
| 16, 7, 56 |
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
μὲν
|
περιβάλλειν |
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀρχῆς
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
|
περιβεβλημένῳ |
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
ἣν |
| 16, 8, 57 |
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν
νοῦν,
|
περιγενομένης |
τῆς
βασιλείας,
ἣν
καὶ
μὴ |
| 16, 5, 54 |
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος
τῶν
φυτῶν
|
περιειληφότος |
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ |
| 16, 1, 50 |
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
|
περιεῖχεν |
τῶν
πατρίων
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
|
περιελθὼν |
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι
τοῖς
|
περιεστῶσιν |
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν |
| 16, 9, 58 |
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν
|
περιεστώτων |
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 11, 60 |
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς
αὐτὸν
ὀνείδη
|
περιέχουσαι |
διὰ
τὴν
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς |
| 16, 2, 51 |
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
|
περιιδεῖν |
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ
Νικολάου |
| 16, 11, 60 |
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν
|
περιλοίπων |
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς |
| 16, 5, 54 |
ἄνεμον,
δι'
ἧς
καὶ
τὴν
|
πέριξ |
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν |
| 16, 9, 58 |
βασιλέως
ἀπείχοντο
τῶν
εἰς
τοὺς
|
περιοίκους |
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
διὰ
τοῦτο |
| 16, 11, 60 |
μᾶλλόν
τε
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
|
περιὸν |
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι' |
| 16, 1, 50 |
μειράκια
τῶν
ὄχλων
ἦν,
καὶ
|
περίοπτοι |
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
τῷ
τε
μεγέθει |
| 16, 2, 51 |
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ
|
περιορᾶν, |
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ |
| 16, 11, 60 |
συγγενεῖς
εἶναι
ἢ
φίλους,
οἳ
|
περιορῶσι |
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
μακαριζομένῃ |
| 16, 8, 57 |
αὐτός
τε
ὅταν
μὲν
ἅμα
|
περιπατῶν |
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς |
| 16, 11, 60 |
ἀρίστους
μὲν
τὰ
σώματα
καὶ
|
περιποθήτους |
πᾶσιν
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας |
| 16, 4, 53 |
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
ἐν
μέρει
|
περιπτύσσων, |
ὡς
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον |
| 16, 5, 54 |
ἀρίστην
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
|
περιρρέοντος |
τὴν
πόλιν
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἄλλος
ἐν
τῇ
τότε
|
περιστάσει |
τῶν
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
Ὅθεν |
| 16, 11, 60 |
ἐπ'
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
|
περιστάσει |
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
|
περιττεύειν |
ἐδύνατο
πρὸς
τὴν
συντέλειαν
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τοῦτο
τῆς
ἀμέτρου
καὶ
|
περιττῆς |
ἦλθες
ἀχαριστίας,
ὡς
τοιαῦτα
μὲν |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ
τὸ
|
περιττόν, |
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα |
| 16, 8, 57 |
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
|
περιττὸν |
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
γήρᾳ |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
|
περιττὸν |
ὄντα
περὶ
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῆς |
| 16, 2, 51 |
παρόντος
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
|
περιττὸν |
οὐδέν,
ἃ
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε |
| 16, 11, 60 |
φρένες;
ποῖ
δὲ
καὶ
ὁ
|
περιττὸς |
ἐκεῖνος
νοῦς,
ᾧ
πολλὰ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὕτως
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
|
περιττὸς |
ἡμῖν
ὁ
νῦν
ἥλιος,
ὃν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
|
περιττότερον |
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων |
| 16, 7, 56 |
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
|
περίφοβος |
δ'
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει,
|
περιχαρὴς |
δὲ
καὶ
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι |
| 16, 11, 60 |
τῶν
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
|
περιχαρὴς |
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς |
| 16, 10, 59 |
δυνάμεως
καὶ
τῶν
περὶ
Ἡρώδην
|
πεσόντος |
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου,
τότε
μόλις |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
δέους
ἱλαστήριον
μνῆμα
λευκῆς
|
πέτρας |
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου
|
πεφευγότας. |
Ὧν
οὐδὲν
ποιήσαντος
Συλλαίου
πάλιν |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
τῆς
αἰχμαλωσίας
ἐπιφθόνου
συκοφαντήματος
|
πεφηνότος |
μέγιστον,
ὦ
Καῖσαρ,
κατάμαθε
πλάσμα |
| 16, 11, 60 |
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
ἡμῶν
ἤδη
|
πεφιλοσόφηται |
καὶ
τῷ
νόμῳ.
Τῶν
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
|
πέφυκε |
προστασία
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἦν,
οὐ
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων,
|
πεφυλαγμένης |
ἐν
τοῖς
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης |
| 16, 7, 56 |
εἶχέ
τι
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
|
πιθανόν, |
ἡ
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου |
| 16, 1, 50 |
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ
|
πιθανὸν |
τῆς
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν
ἐδύναντο |
| 16, 7, 56 |
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ
παροῦσα,
|
πιθανῶς |
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
εἴη
παρ' |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
ἐξ
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο
καὶ
|
πικρὸς |
ὢν
ἐδεδοίκει,
μὴ
καί
τι |
| 16, 10, 59 |
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
|
πικρότερον |
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι |
| 16, 1, 50 |
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
δὲ
|
πιπράσκεσθαι |
μέν,
ἀλλ'
οὔτι
γε
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
περὶ
εἰκοσιπέντε
τῶν
σὺν
αὐτῷ
|
πίπτουσιν, |
οἱ
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
τὰ
μὴ
|
πιστὰ |
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν. |
| 16, 8, 57 |
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ
μηδενὶ
|
πιστεύειν |
μέγα
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον
ἔχοντι. |
| 16, 4, 53 |
Οὐ
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
|
πιστεύειν |
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
ἐξ |
| 16, 8, 57 |
ἥκιστα
δὲ
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
|
πιστευθεὶς |
κακοῦν
αὐτόν
τε
καὶ
πᾶσαν |
| 16, 9, 58 |
τε
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
ἐλύπει
|
πιστευθείς |
τε
καὶ
παρὼν
ἐν
τῇ |
| 16, 3, 52 |
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
τὸν
βασιλέα
|
πιστευθησομένοις |
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ
πλείους |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ
|
πιστευόμενος. |
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
πλεῖον
ἥ |
| 16, 4, 53 |
ὅ
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
|
πιστεύων |
τῷ
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
ἔτι |
| 16, 2, 51 |
πεῖραν
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς
|
πίστεως |
ἐδόθη,
κύρια
δὲ
κἂν
εἰ |
| 16, 4, 53 |
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
τί
σοι
πρὸς
|
πίστιν |
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ |
| 16, 8, 57 |
ἀληθείας
ἀναίτιον
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
|
πίστιν |
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ |
| 16, 2, 51 |
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
μεγίστην
|
πίστιν |
εἰληφέναι
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας |
| 16, 4, 53 |
ᾧ
καὶ
τὰ
μὴ
πιστὰ
|
πίστιν |
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος
δὲ
|
πίστιν |
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς
εἴη |
| 16, 11, 60 |
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε
|
πίστιν |
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
|
πίστιν |
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
τὴν
ἀσέβειαν |
| 16, 2, 51 |
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
|
πίστις |
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς
δὲ
οὐ |
| 16, 7, 56 |
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν
|
πιστὸν |
αὐτῷ
πρὸς
τὰς
ἐπιχειρήσεις
ὧν |
| 16, 4, 53 |
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
λόγον
|
πιστὸν |
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ |
| 16, 8, 57 |
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν
τι
|
πιστὸν |
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
Πτολεμαῖος
διεβέβλητο
καὶ
Σαπίννιος
οἱ
|
πιστότατοι |
τῷ
βασιλεῖ.
Καὶ
τί
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τόν
τε
Φερώραν
καὶ
τοὺς
|
πιστοτάτους |
αὐτῷ
τῶν
φίλων,
Σαλώμην
δὲ |
| 16, 7, 56 |
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς
|
πιστοτάτους |
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο
|
πιστοὺς |
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
ἀνέκρινεν,
εἴ
τι |
| 16, 3, 52 |
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων
πολυπροσώπως
καὶ
|
πιστῶς |
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων
ἔτι
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 10, 59 |
πεφηνότος
μέγιστον,
ὦ
Καῖσαρ,
κατάμαθε
|
πλάσμα |
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
τὴν
σὴν |
| 16, 5, 54 |
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει
|
πλατεῖα, |
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
|
πλεῖν. |
Κἂν
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον, |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
|
πλεῖν |
ὁ
βασιλεὺς
ἐπ'
οἴκου
διέγνω |
| 16, 11, 60 |
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
|
πλεῖον |
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
|
πλεῖον |
ἥ
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ |
| 16, 10, 59 |
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις
|
πλείονες |
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον |
| 16, 4, 53 |
ἑκάτεροι
τῆς
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ
|
πλείονι |
περὶ
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα |
| 16, 8, 57 |
ὧν
ἡ
παρρησία
ἐλάττονος
ἢ
|
πλείονος |
ἐντροπῆς
μετειλήφει.
Καὶ
γὰρ
Ἀνδρόμαχον |
| 16, 5, 54 |
δ'
εἰς
τὴν
πόλιν
ὄχλου
|
πλείονος |
κατὰ
θεωρίαν
καὶ
πρεσβείας,
ἃς |
| 16, 7, 56 |
ἅπαν
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ
|
πλείονος |
μὲν
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν |
| 16, 8, 57 |
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα
|
πλείονος |
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
τάξιν |
| 16, 10, 59 |
παρόντων
ὀδυνηρά
τις
θέα,
μέχρι
|
πλείονος |
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν |
| 16, 7, 56 |
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων
πολὺ
|
πλειόνων |
ἔτι
καὶ
δυναμένων
εἰς
ἅπαν |
| 16, 2, 51 |
ὥστ'
εἰ
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
|
πλειόνων, |
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε |
| 16, 8, 57 |
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
|
πλειόνων |
τὸ
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί |
| 16, 3, 52 |
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ
|
πλείους |
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον
ἐφ'
οἷς |
| 16, 2, 51 |
νεῶν.
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
|
πλείους |
ἐν
τῇ
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς |
| 16, 2, 51 |
τῷ
καθ'
ἡδονὴν
κἂν
ἔτι
|
πλείους |
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ
τὸν
καιρὸν |
| 16, 5, 54 |
ἂν
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ
γὰρ
|
πλείους |
λειτουργίας
καὶ
δημοσίων
ἔργων
κατασκευὰς |
| 16, 9, 58 |
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
|
πλείους |
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ
ἐτάραττον |
| 16, 11, 60 |
αὐτὰ
καὶ
τῶν
ἑξῆς
οἱ
|
πλείους, |
ὥστε
καὶ
μηκέτι
ἄλλο
τι |
| 16, 10, 59 |
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
ἢ
τὰ
|
πλεῖστά |
γε
αὐτῶν
οὐ
γέγονεν,
ὡς |
| 16, 3, 52 |
ψυχῆς
ἦν.
Τῷ
γὰρ
ὄντι
|
πλεῖστα |
μὲν
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
τῶν |
| 16, 5, 54 |
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
|
πλεῖστα |
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῇ
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
μετὰ
|
πλείστης |
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
πολλὰ
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι |
| 16, 4, 53 |
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
|
πλείστοις |
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ' |
| 16, 11, 60 |
δοκεῖ
καὶ
ἐν
Ῥώμη
τοῖς
|
πλείστοις |
τῶν
σῶν
φίλων.
Καὶ
ὃς |
| 16, 11, 60 |
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει,
|
πλεῖστον |
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
ὕπαιθρον
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
|
πλεῖστον |
εἰς
κόσμον
καὶ
τὴν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ὄντα
μηδένα
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
|
πλεῖστον |
ἡ
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ |
| 16, 6, 55 |
Ἕλλησίν
τε
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
|
πλεῖστον |
οἱ
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
λόγον |
| 16, 11, 60 |
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
|
πλείστων |
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ἃ
μάλιστα
καὶ
πρότερον
ἐνόσει
|
πλείω |
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους
ἐξελθεῖν
συμφοράς, |
| 16, 4, 53 |
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
|
Πλείω |
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
δ' |
| 16, 10, 59 |
δῶρά
τε
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
|
πλείω |
παρ'
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις |
| 16, 7, 56 |
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
|
πλείω |
τε
καὶ
μὴ
μέτρια
τῆς |
| 16, 8, 57 |
δ'
οἷς
οὐκ
ἦν
συνήθεια
|
πλείων |
ὀνομάσαι
μόνον
ἐδόκει,
καὶ
μέρος |
| 16, 4, 53 |
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
|
πλέον, |
ἀλλ'
εἰ
καὶ
ταύτης
στεροῖντο |
| 16, 6, 55 |
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
|
πλέον |
εἰς
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι,
δεικνὺς |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ
στεργο
μένη
|
πλέον |
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
δὲ
|
πλέον |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου, |
| 16, 9, 58 |
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
|
πλέον |
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
|
πλέουσιν, |
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν
τε
Παφλαγονίαν |
| 16, 9, 58 |
ἦν
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
|
Πλεύσαντος |
δ'
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ὅτε |
| 16, 11, 60 |
Τύρον,
καὶ
τοῦ
τε
Νικολάου
|
πλεύσαντος |
ὡς
αὐτὸν
ἐκ
τῆς
Ῥώμης |
| 16, 3, 52 |
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην,
|
πλεύσας |
ἀπὸ
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων |
| 16, 2, 51 |
Βόσπορον
εἰδὼς
στρατείαν
προηγούμενον.
Καὶ
|
πλεύσας |
διὰ
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
προσέσχεν, |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο
|
πλεύσας |
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν
παίδων |
| 16, 4, 53 |
πάλιν
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
|
πλέων |
σὺν
τοῖς
παισὶν
ὡς
ἐγένετο |
| 16, 3, 52 |
δ'
ἐπανῆλθεν
Ἡρώδης
καὶ
τῷ
|
πλήθει |
διελέξατο,
καθὼς
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
εὐθὺς |
| 16, 2, 51 |
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
|
πλήθει |
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ
ὅσον
ἐπὶ |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ἀπολέσθαι
θᾶττον
Ἀντιπάτρου
τῷ
|
πλήθει |
τοὺς
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
(Τοιαῦτα |
| 16, 11, 60 |
βοᾶν
ἠναγκάζετο
πολλάκις
ἐν
τοῖς
|
πλήθεσιν |
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν |
| 16, 11, 60 |
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
τὸ
|
πλῆθος |
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
ἀπέκτειναν. |
| 16, 10, 59 |
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
τὸ
|
πλῆθος |
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ
φυλακὴ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τὴν
αὐλὴν
καὶ
τὸ
λοιπὸν
|
πλῆθος |
εἰς
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς |
| 16, 1, 50 |
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
λοιπὸν
|
πλῆθος |
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ
|
πλῆθος |
Ἰουδαίων,
ὃ
τὰς
πόλεις
ᾤκει, |
| 16, 5, 54 |
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
δὲ
πολὺ
|
πλῆθος |
μονομάχων
καὶ
θηρίων
ἵππων
τε |
| 16, 10, 59 |
ὁ
βασιλεὺς
καὶ
εἰς
τὸ
|
πλῆθος |
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν |
| 16, 11, 60 |
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
|
πλησίον |
τῆς
πόλεως,
ὡς
ἔχειν
εἰ |
| 16, 9, 58 |
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνήθη
τοὺς
|
πλησιοχώρους |
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν
οὖν |
| 16, 2, 51 |
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν
|
πλοῦν |
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος |
| 16, 2, 51 |
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ
|
πλοῦν |
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τὸν
εἰς
τὴν
Ἰταλίαν
|
πλοῦν |
ἐποιήσατο
Καίσαρί
τε
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς |
| 16, 9, 58 |
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
|
πλοῦτον |
δὲ
διηρπάσθαι
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις, |
| 16, 4, 53 |
οἷς
οὔτε
γῆ
βάσιμος
οὔτε
|
πλωτὴ |
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
|
πνεῦμα |
βόρειον
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
κόσμον.
Αὐτὸς
δὲ
λήξαντος
τοῦ
|
πνεύματος |
εἰς
Μιτυλήνην
κἀκεῖθεν
εἰς
Βυζάντιον |
| 16, 2, 51 |
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
|
πνευμάτων |
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
τῆς
ψυχῆς
αἱ
φρένες;
|
ποῖ |
δὲ
καὶ
ὁ
περιττὸς
ἐκεῖνος |
| 16, 11, 60 |
αὐτῆς,
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
|
Ποῖ |
ποτε
οἴχονταί
σου
καὶ
πεπτώκασιν |
| 16, 11, 60 |
παίδων
καὶ
μετέωρος
ἡ
βασιλεία,
|
ποῖ |
ποτε
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
|
ποία |
δὲ
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς |
| 16, 2, 51 |
τίς
δὲ
οὐ
νενόηται
τιμή;
|
ποία |
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς
πρῶτον |
| 16, 2, 51 |
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ
|
ποία |
μὲν
εὔνοια
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον |
| 16, 2, 51 |
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
|
ποιεῖ |
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου |
| 16, 1, 50 |
ὅσα
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
|
ποιεῖν |
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν
θρησκείαν
ἦν, |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
τὸ
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
|
ποιεῖν |
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν
τε,
ὅπως
κἀγὼ |
| 16, 8, 57 |
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
μὴ
δίκαια
|
ποιεῖν, |
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
|
ποιεῖν. |
Ἤδη
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ |
| 16, 6, 55 |
βουλήμασιν
συνεπιτρέπειν
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ
|
ποιεῖν |
κατὰ
τὰ
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ. |
| 16, 10, 59 |
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
|
ποιεῖν, |
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος |
| 16, 11, 60 |
τῇ
πατρίδι
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ
|
ποιεῖν |
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν, |
| 16, 4, 53 |
Ἐκείνου
δὲ
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
|
ποιεῖν |
οὐκ
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι
μὴ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
ταῦτα
|
ποιεῖν, |
πρόφασις
δέ,
ὡς
τὴν
χώραν |
| 16, 6, 55 |
ὡς
καὶ
χρημάτων
ἱερῶν
ἀφαίρεσιν
|
ποιεῖσθαι |
καὶ
καταβλάπτειν
ἐν
τοῖς
ἐπὶ |
| 16, 6, 55 |
βούλομαι
τοὺς
ἐν
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
|
ποιεῖσθαι |
κατὰ
τὰ
πάτρια.
Τούς
τε |
| 16, 4, 53 |
εἰς
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
τοῦτον
|
ποιεῖσθαι |
μάρτυρα
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
|
ποιεῖσθαι |
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν
τε |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο
|
ποιείτωσαν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα
μὲν |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὴν
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ
|
ποιηθέν. |
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς |
| 16, 10, 59 |
ῥήμασι
καὶ
παροξύνων,
ὡς
ἀμετάγνωστον
|
ποιῆσαι |
τὸ
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἃς
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
|
ποιῆσαι |
τὸν
λόγον.
ἵνα
μέντοι
καὶ |
| 16, 9, 58 |
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
|
ποιῆσαι |
τὸν
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ |
| 16, 7, 56 |
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν
μὲν
ἔτι
|
ποιῆσαι |
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
διατελεῖν |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα
τὴν
ἐντυχίαν
|
ποιησάμενος. |
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει |
| 16, 2, 51 |
δυναστῶν
τοὺς
παρόντας
αὐτῷ
συνέδρους
|
ποιησαμένου |
καταστὰς
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
|
ποιησαμένους |
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
ἔχειν. |
| 16, 10, 59 |
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας.
Ὧν
οὐδὲν
|
ποιήσαντος |
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας |
| 16, 7, 56 |
ἐδόκει.
Καὶ
τούτῳ
τῷ
τρόπῳ
|
ποικίλως |
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
πατέρα
μόνος
ὑπὲρ |
| 16, 6, 55 |
τῶν
εἰς
τὸν
θεὸν
τιμῶν.
|
Ποιοῦμαι |
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
μνήμην |
| 16, 7, 56 |
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν
|
ποιουμένης |
ἐν
οἷς
τὸ
κατὰ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
γήρᾳ
παρακάλυμμα
τοῦ
χρόνου
|
ποιούμενον, |
μελαίνοντα
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα |
| 16, 4, 53 |
ταλάντοις
θέας
τε
καὶ
διανομὰς
|
ποιούμενον |
τῷ
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
παρέλειπεν
ἐξ
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας
|
ποιούμενος |
καὶ
τῶν
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν |
| 16, 5, 54 |
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν
|
ποιούμενος. |
Περί
γε
μὴν
τοὺς
οἰκείους, |
| 16, 7, 56 |
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
|
ποιούμενος |
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
τε
χωρεῖν |
| 16, 7, 56 |
ἐπιβουλὴν
δὲ
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς
|
ποιούμενος |
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
ἐλπίδων,
δι'
ἃς
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
|
ποιοῦνται |
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν
οὖν
οὐδεὶς |
| 16, 11, 60 |
διαφορὰς
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
|
ποιοῦντας, |
ἃ
πρὸ
ἡμῶν
ἤδη
πεφιλοσόφηται |
| 16, 9, 58 |
ὀρμητήρια
τοῦ
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
|
ποιοῦσιν |
ἄδειαν.
Ἡρώδης
δὲ
ἐπανελθὼν
ἀπὸ |
| 16, 5, 54 |
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
τῇ
|
πόλει |
μέρος
ὄντα
καὶ
μνήμης
τῷ |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
πάντα
καὶ
ἔθνει
καὶ
|
πόλει |
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ
|
πόλει |
τὸν
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς
δὲ |
| 16, 7, 56 |
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν
τῇ
|
πόλει |
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς
ἀεὶ
χρῆται
καὶ
κατὰ
|
πόλεις |
ἔσθ'
ὅπη
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα
|
πόλεις |
τε
ὅσαι
τὰ
λῃστήρια
κατῃτιῶντο, |
| 16, 6, 55 |
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
|
πόλεις, |
τῶν
μὲν
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν |
| 16, 2, 51 |
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων,
ὃ
τὰς
|
πόλεις |
ᾤκει,
προσῄει
καιροῦ
καὶ
παρρησίας |
| 16, 5, 54 |
ὁμοῦ
συγγενεῖς
καὶ
φίλους
ἴσα
|
πολεμίοις |
τιμωρούμενος
ἐκ
τοῦ
μόνος
ἐθέλειν |
| 16, 9, 58 |
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
|
πόλεμον |
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις |
| 16, 10, 59 |
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς
ἂν
εἴη
|
πόλεμος, |
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων, |
| 16, 9, 58 |
τῇ
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη
|
πόλεμος |
πρὸς
τοὺς
Ἄραβας
ἐξ
αἰτίας |
| 16, 10, 59 |
περὶ
αὐτόν.
Ὁ
μὲν
δὴ
|
πόλεμος, |
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον,
καὶ |
| 16, 7, 56 |
στάσις
γὰρ
ἦν
ὥσπερ
ἐμφυλίου
|
πολέμου |
κατὰ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
μίση |
| 16, 10, 59 |
πρὸ
τῆς
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους
|
πολεμοῦντες. |
Οἱ
δὲ
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
ἐξ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
πατρίων.
Καὶ
γὰρ
τοὺς
|
πολέμους |
οἱ
πολλοὶ
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται |
| 16, 9, 58 |
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
|
πολέμῳ |
διὰ
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
μήτε |
| 16, 2, 51 |
στοάν,
ἣν
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ
|
πολέμῳ |
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
τὰ
ἄλλα |
| 16, 9, 58 |
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
|
πολέμῳ |
τὰ
περὶ
τὴν
Ἀραβίαν
εἴη |
| 16, 9, 58 |
τῶν
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
|
πολέμῳ |
τὴν
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
που
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
|
πολέμων |
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων |
| 16, 5, 54 |
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
|
πόλεσιν |
ἔν
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
ἀπέλιπεν
ἔν
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
|
πόλεσιν |
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ
μετὰ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους
τῶν
|
πόλεων |
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν
παῖδας,
οὐ |
| 16, 6, 55 |
τινων
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν
|
πόλεων |
τοὺς
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ |
| 16, 5, 54 |
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς
|
πόλεως |
ἀναστήσας
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς
δὲ
τῆς
|
πόλεως |
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν,
ἣν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ἐγένετο
μὲν
μέχρι
τῆς
Ἀκυληίας
|
πόλεως |
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
ἐλθὼν
δ' |
| 16, 11, 60 |
εἶχεν
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
πλησίον
τῆς
|
πόλεως, |
ὡς
ἔχειν
εἰ
κληθεῖεν
παραστῆσαι. |
| 16, 5, 54 |
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
|
πόλιν |
ἄλλην
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ
πεδίῳ |
| 16, 5, 54 |
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
τὴν
|
πόλιν |
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος |
| 16, 2, 51 |
Πολλαὶ
μὲν
οὖν
καὶ
κατὰ
|
πόλιν |
ἑκάστην
εὐεργεσίαι
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν
περὶ
τὴν
|
πόλιν |
καὶ
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
|
πόλιν |
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει |
| 16, 5, 54 |
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
εἰς
τὴν
|
πόλιν |
ὄχλου
πλείονος
κατὰ
θεωρίαν
καὶ |
| 16, 5, 54 |
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ
καὶ
|
πόλιν |
περὶ
τὸν
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος |
| 16, 2, 51 |
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν
|
πόλιν |
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
δῆμος
ἢ
|
πόλις |
ἢ
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς |
| 16, 3, 52 |
Τέλος
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
|
πόλις |
τῶν
τοιούτων
λόγων
καὶ
καθάπερ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ὡς
δημοσίᾳ
τιμὰς
καὶ
|
πολιτείαν |
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
δεδημαγωγημένοι
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
|
πολλὰ |
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε |
| 16, 5, 54 |
Τὰ
γὰρ
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα
|
πολλὰ |
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ
ὧν |
| 16, 7, 56 |
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων,
|
πολλὰ |
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων |
| 16, 9, 58 |
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν
αὐλήν,
|
πολλὰ |
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ |
| 16, 7, 56 |
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει
τὰ
|
πολλὰ |
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
ἡλικίαν |
| 16, 9, 58 |
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
|
πολλὰ |
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν
αὐλήν, |
| 16, 2, 51 |
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
|
πολλὰ |
δόγματα
τῆς
συγκλήτου
καὶ
τὰς |
| 16, 11, 60 |
ὁ
περιττὸς
ἐκεῖνος
νοῦς,
ᾧ
|
πολλὰ |
καὶ
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο
|
πολλὰ |
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
|
πολλὰ |
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει |
| 16, 8, 57 |
ἄνδρας
ἄνωθεν
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
|
πολλὰ |
μὲν
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας |
| 16, 10, 59 |
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν
αὐτῷ
|
πολλὰ |
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
|
πολλὰ |
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία
|
πολλὰ |
τῶν
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς |
| 16, 9, 58 |
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
|
πολλὰ |
τῶν
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
|
Πολλαὶ |
μὲν
οὖν
καὶ
κατὰ
πόλιν |
| 16, 2, 51 |
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη
|
πολλαί |
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν
ἀπέπλει
|
πολλαῖς |
αὐτὸν
δωρεαῖς
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ |
| 16, 2, 51 |
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς
ἐρύμασιν,
ἃ
|
πολλαῖς |
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε
Ἀλεξάνδρειον |
| 16, 2, 51 |
κατάγεται
δ'
εἰς
Καισάρειαν
οὐ
|
πολλαῖς |
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών. |
| 16, 4, 53 |
σὺ
φῂς
ἔπαθλον
εὐσεβείας,
συμβαίνει
|
πολλάκις |
αἰτίαν
γενέσθαι
τοῖς
πονηροτάτοις
ἐλπίδων, |
| 16, 7, 56 |
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ
|
πολλάκις |
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ |
| 16, 11, 60 |
ὃς
ἔφη
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
|
πολλάκις |
αὐτὸν
ὁ
Τίρων,
ὁπόταν
θεραπεύῃ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
|
πολλάκις |
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
τὰ |
| 16, 8, 57 |
μέγα
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον
ἔχοντι.
|
Πολλάκις |
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
τὸν |
| 16, 3, 52 |
τὴν
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ
|
πολλάκις |
γράφων
ὑπὲρ
αὐτοῦ
καὶ
ἰδίᾳ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
παῖδα
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
|
πολλάκις |
δ'
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις, |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μήκει
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα
|
πολλάκις |
δὲ
μελλήσαντα
τὸ
τελευταῖον
ὑποστῆναι |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης
τῶν
τριχῶν,
|
πολλάκις |
δὲ
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
ἡ |
| 16, 5, 54 |
αὐτόν
τε
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν
|
πολλάκις |
εἰπεῖν,
ὡς
ἀποδέοι
τὰ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
χαριζομένη
δ'
ἐκείνη
τῇ
μητρὶ
|
πολλάκις |
ἔλεγεν,
ὡς
μέμνηνται
μὲν
ἰδιάζοντες |
| 16, 11, 60 |
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν
ἠναγκάζετο
|
πολλάκις |
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων, |
| 16, 3, 52 |
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ
καὶ
δάκρυα
|
πολλάκις |
ἦν
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν
ἠτιμάζοντο |
| 16, 10, 59 |
μηδ'
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ
συγγραφαί,
|
πολλάκις |
μὲν
ἐπὶ
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνου
μεμισῆσθαι.
Τοιαῦτα
λεγούσης
καὶ
|
πολλάκις |
μὲν
ἐπιδραττομένης
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις |
| 16, 11, 60 |
ἐν
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ
μήκει
|
πολλάκις |
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα |
| 16, 7, 56 |
ἐψευσμένον
οὐ
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ
|
πολλάκις |
μὲν
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ὡς
εἰδείη
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα
|
πολλάκις, |
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
τό |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
πρότερον
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
|
πολλάκις, |
τὸ
μὴ
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι |
| 16, 7, 56 |
κἀν
τοῖς
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει,
|
πολλὰς |
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
αὐτὴ |
| 16, 9, 58 |
εἰς
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
|
πολλὴ |
διὰ
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
τῆς |
| 16, 11, 60 |
φίλων.
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
ἐν
|
πολλῇ |
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν |
| 16, 7, 56 |
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν
|
πολλὴν |
ἄν
τις,
ὡς
ἔφην,
ἔχοι |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
|
πολλὴν |
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ
ἀξίων |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο.
|
Πολλῆς |
δὲ
τῆς
εἰς
τὸ
τοιοῦτον |
| 16, 6, 55 |
καὶ
κατὰ
πόλεις
ἔσθ'
ὅπη
|
πολλῆς |
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον |
| 16, 10, 59 |
τούτους
μὲν
ἐκ
χειρὸς
οἱ
|
πολλοὶ |
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ὡρμημένων
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
|
πολλοὶ |
δὲ
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
γὰρ
τοὺς
πολέμους
οἱ
|
πολλοὶ |
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ |
| 16, 8, 57 |
ἕτοιμον
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν
εἶναι.
|
Πολλοὶ |
μὲν
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
παραπίπτοντες
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ
|
πολλοὶ |
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν |
| 16, 10, 59 |
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ
|
πολλοῖς |
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ |
| 16, 8, 57 |
τῶν
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
|
Πολλοῖς |
δὲ
τῶν
φίλων
ἤδη
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς
ἐκτήσατο
|
πολλοῖς |
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν,
ταύτης |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἱστορίας.
~(Ὁ
γὰρ
Ἡρώδης
|
πολλοῖς |
τοῖς
ἀναλώμασιν
εἴς
τε
τὰς |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις
ἐν
|
πολλοῖς |
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη |
| 16, 8, 57 |
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
παιδὸς
ἐπὶ
|
πολλοῖς |
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
δὲ
περὶ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ
|
πολλοῦ |
τὸ
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
δικαίως
ἐκτίθεμεν
τὰς
πράξεις,
|
πολλοὺς |
μὲν
τῶν
ἐγγόνων
τῶν
ἐκείνου |
| 16, 2, 51 |
πλείους
ἐν
τῇ
Χίῳ
καὶ
|
πολλοὺς |
μὲν
τῶν
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ
|
πολλῶν |
Ἀράβων,
χρήματά
τε
ὡς
εἴη |
| 16, 3, 52 |
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
μετὰ
|
πολλῶν |
δώρων
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε |
| 16, 2, 51 |
βασιλείαν
καὶ
τὴν
νῦν
ἀρχήν,
|
πολλῶν |
ὄντων
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι
στέφανόν
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ
|
πολλῶν |
ταλάντων.
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει |
| 16, 7, 56 |
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ
|
πολὺ |
μᾶλλον
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων
|
πολὺ |
πλειόνων
ἔτι
καὶ
δυναμένων
εἰς |
| 16, 2, 51 |
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων
|
πολὺ |
πλῆθος
Ἰουδαίων,
ὃ
τὰς
πόλεις |
| 16, 5, 54 |
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
δὲ
|
πολὺ |
πλῆθος
μονομάχων
καὶ
θηρίων
ἵππων |
| 16, 5, 54 |
Τόν
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
|
πολὺ |
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας |
| 16, 3, 52 |
δ'
ὄντος
εἰς
ὅπερ
ἐσπουδάκει,
|
πολὺ |
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις. |
| 16, 10, 59 |
οἰκίαν
καὶ
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ
|
πολὺ |
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ
τὸν
καιρὸν |
| 16, 7, 56 |
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς
δ'
ἑξῆς
|
πολὺ |
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας |
| 16, 7, 56 |
κόσμον
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
|
πολύν, |
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ' |
| 16, 10, 59 |
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
|
πολὺν |
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι |
| 16, 4, 53 |
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
|
πολυπραγμονεῖν, |
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ
ἀεί
τι |
| 16, 9, 58 |
πέπρακται.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι
|
πολυπραγμονοῦντες |
εὕρισκον
οὐ
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων
|
πολυπροσώπως |
καὶ
πιστῶς
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων
ἔτι |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν,
καὶ
|
πολὺς |
ἦν
ἀφανῶς
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας |
| 16, 2, 51 |
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
ἦν
δὲ
|
πολὺς |
κἀκ
τῆς
χώρας
ὄχλος.
Ὁ |
| 16, 5, 54 |
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν
εἰς
τοῦτο
|
πολυτέλειαν, |
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν |
| 16, 2, 51 |
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν
ἀπόλαυσιν
διαίτης
καὶ
|
πολυτελείας |
ἐξαλλάττων
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
φίλοις |
| 16, 7, 56 |
πέτρας
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο
|
πολυτελὲς |
τῇ
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ
Νικόλαος |
| 16, 5, 54 |
καθιερώσει
μείζονες
ἑορταὶ
καὶ
παρασκευαὶ
|
πολυτελέσταται. |
Κατηγγέλκει
μὲν
γὰρ
ἀγῶνα
μουσικῆς |
| 16, 8, 57 |
Ὅθεν
καὶ
δώροις
αὐτὸν
ἐτίμησεν
|
πολυτελεστάτοις |
κἀν
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν |
| 16, 5, 54 |
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν
ἐκεῖ
|
πολυτελεστάτων |
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ |
| 16, 5, 54 |
ἵππων
τε
δρόμον
καὶ
τὰ
|
πολυτελέστερα |
τῶν
ἔν
τε
τῇ
Ῥώμῃ |
| 16, 2, 51 |
ἢ
τὰ
πάτρια
ἔθη
τὰς
|
πομπὰς |
τὰς
θυσίας
τὰς
ἑορτάς,
ἃς |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
τὴν
|
πονηρίαν |
τῶν
οἰκείων
οἷος
εἰς
αὐτοὺς |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
|
πονηροὶ |
πᾶν
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
|
πονηρὸν |
δοῦλον
Ὀβόδαν
τε
φαρμάκοις
διαφθεῖραι |
| 16, 4, 53 |
συμβαίνει
πολλάκις
αἰτίαν
γενέσθαι
τοῖς
|
πονηροτάτοις |
ἐλπίδων,
δι'
ἃς
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν |
| 16, 4, 53 |
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς
ἐκτήσατο
πολλοῖς
|
πόνοις |
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν,
ταύτης
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
γῆ
|
πονούντων. |
Ὅμως
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
μὲν |
| 16, 2, 51 |
κατείργαστο
καὶ
τὰ
περὶ
τὸν
|
Πόντον, |
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
περὶ
Σινώπην
τὴν
ἐν
|
Πόντῳ |
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη
ταῖς |
| 16, 9, 58 |
πᾶσα
ἀνάστατος
ἡ
βασιλεία
στρατιᾷ
|
πορθήσαντος |
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδου
βασιλείας
χωρία
καὶ
κώμας
|
πορθοῦντες |
καὶ
τοὺς
λαμβανομένους
τῶν
ἀνθρώπων |
| 16, 5, 54 |
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
|
ποριστὴν |
ἐξ
ὧν
ἐλάμβανεν
ἐποίει.
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἔχοντας,
ὡς
οὐδενὶ
καὶ
τῶν
|
πόρρω |
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
ἄξιον. |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
μὲν
νεανίσκους,
εἰ
καὶ
|
πόρρω |
τῆς
ἐπ'
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν, |
| 16, 2, 51 |
ῥοπὴν
τῷ
τότε
καιρῷ
καὶ
|
πόσων |
καὶ
τίνων
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος |
| 16, 5, 54 |
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
οἷς
|
ποτ' |
ἂν
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 6, 55 |
Νωρβανῷ
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
|
ποτ' |
οὖν
εἰσίν,
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς
ἐκλέξας,
|
ποταμοῦ |
τε
περιρρέοντος
τὴν
πόλιν
αὐτὴν |
| 16, 11, 60 |
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
μακαριζομένῃ
|
ποτὲ |
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ'
οὐ
σκέψει |
| 16, 4, 53 |
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
πρὸς
τὸν
|
ποτὲ |
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
ἐπιμέλειαν,
ἅτε |
| 16, 7, 56 |
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
δὲ
γυναῖκας,
εἴ
|
ποτε |
καὶ
ταύτας
ἴδοιεν
τοῦ
μητρῴου |
| 16, 11, 60 |
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
Ποῖ
|
ποτε |
οἴχονταί
σου
καὶ
πεπτώκασιν
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
|
ποτὲ |
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
|
ποτε |
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
|
ποτε |
τύχοιεν
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μετέωρος
ἡ
βασιλεία,
ποῖ
|
ποτε |
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων. |
| 16, 7, 56 |
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
|
Πότερον |
δὲ
λόγον
εἰς
τὴν
ψυχὴν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
|
που |
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων |
| 16, 5, 54 |
προήγετο
μὲν
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
|
που |
μνήμης
εἰς
αὖθις
ἢ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοσοῦτο
νέφος
ἐπάγοι
τοῖς
|
πράγμασιν, |
ὡς
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
τῶν |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
τὰ
|
πράγματα. |
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
τὸ |
| 16, 2, 51 |
ἑορταῖς
ἄγοντες
ἐπὶ
δικαστήρια
καὶ
|
πραγματείας |
ἄλλας,
οὐ
κατὰ
χρείαν
τῶν |
| 16, 3, 52 |
εἰς
τὰ
μειράκια
καὶ
μετὰ
|
πραγματείας |
ἐπιβουλή.
τὸ
μὲν
γὰρ
μῖσος |
| 16, 7, 56 |
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται
|
πραγματευσάμενος |
ἥκιστα
μὲν
τῇ
πόλει
φανερὸς |
| 16, 2, 51 |
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν
τε
τοῖς
|
πραγματικοῖς |
συναγωνιστὴς
κἀν
τοῖς
κατὰ
μέρος |
| 16, 3, 52 |
οὐ
τὸν
αὐτὸν
τρόπον,
ἀλλὰ
|
πραγματικῶς |
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο
ταῖς
διαβολαῖς, |
| 16, 7, 56 |
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
|
πράγματος, |
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν
πατέρα |
| 16, 10, 59 |
σοῦ
τιμώμενος
τῷ
μεγέθει
τοῦ
|
πράγματος |
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
τὸν
Ἀλέξανδρον. |
| 16, 3, 52 |
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
|
πραγμάτων |
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
ἢ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν
τῆς
βασιλείας
|
πραγμάτων, |
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη
καὶ
μετὰ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
πόλει
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
|
πραγμάτων |
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ |
| 16, 4, 53 |
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν
|
πραγμάτων |
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν
ἁγιώτατον |
| 16, 1, 50 |
δὲ
τῇ
διοικήσει
τῶν
ὅλων
|
πραγμάτων |
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
|
πραγμάτων |
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
ἦν |
| 16, 7, 56 |
τῶν
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
|
πράξειεν, |
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
ὅ
τε |
| 16, 7, 56 |
καθαρῶς
καὶ
δικαίως
ἐκτίθεμεν
τὰς
|
πράξεις, |
πολλοὺς
μὲν
τῶν
ἐγγόνων
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα
τὰς
ἀνθρωπίνας
|
πράξεις |
ὑπ'
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι
τῇ
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
|
πράξεων |
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον
εἰς
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
ὑπὸ
Καίσαρος.
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ
|
πρᾶξιν |
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην |
| 16, 7, 56 |
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ
τὴν
|
πρᾶξιν |
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
τἆλλα |
| 16, 6, 55 |
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
|
πράττειν, |
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα
|
πράττειν |
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐφ'
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
|
πράττειν |
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου, |
| 16, 7, 56 |
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
|
πράττειν |
ἐν
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν, |
| 16, 11, 60 |
πως
τὸ
μὲν
οὐκ
εὖ
|
πράττειν |
ἐν
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν |
| 16, 7, 56 |
τὰ
πάντα
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
|
πράττειν |
ὅσα
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν |
| 16, 11, 60 |
δ'
οὐ
σκέψει
τί
τὸ
|
πραττόμενόν |
ἐστιν;
Δύο
νεανίσκους
ἐκ
βασιλίδος |
| 16, 11, 60 |
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ
τῶν
|
πραττομένων |
αὐτῷ
περὶ
τὸν
βίον
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν
|
πραττομένων |
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί |
| 16, 10, 59 |
ἄλλην
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ
κακῶς
|
πράττοντι |
τὰ
περὶ
τοὺς
παῖδας
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
Τὰ
δ'
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
|
πραττόντων |
οὐκ
ἔστιν
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς |
| 16, 4, 53 |
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
|
πραχθέντα |
συμφέρειν
ἡγεῖτο
καὶ
τοὺς
ἄλλους |
| 16, 8, 57 |
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ
|
πραχθῇ, |
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
ἔν
τε
|
πρεσβείαις |
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
αὐτοῦ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
Τὰ
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου
|
πρεσβείαν |
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν
τρόπον.
Ὡς |
| 16, 9, 58 |
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
|
πρεσβείαν |
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν |
| 16, 5, 54 |
ὄχλου
πλείονος
κατὰ
θεωρίαν
καὶ
|
πρεσβείας, |
ἃς
ἔπεμπον
οἱ
δῆμοι
δι' |
| 16, 11, 60 |
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο
γὰρ
αὐτῷ
|
πρεσβευταὶ |
τρεῖς
ὄντες,
τὴν
αὐτὴν
γνώμην |
| 16, 10, 59 |
τὸν
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας
|
πρεσβευτοῦ |
παρὰ
Ἀρχελάου
Μήλα
τινός,
ὃς |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
|
πρέσβεων |
τά
τε
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ὁ
|
πρεσβύτερος. |
Ἤρκει
γάρ,
εἰ
καὶ
κατέγνω, |
| 16, 10, 59 |
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ
παρ'
ἐκείνου
|
πρὶν |
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς |
| 16, 6, 55 |
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ
τῇ
|
πρὸ |
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης. |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
τάχιον
ὡς
Ὑρκανὸς
ὁ
|
πρὸ |
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν
Δαυίδου |
| 16, 11, 60 |
σὺν
τῷ
παιδὶ
καὶ
τῷ
|
πρὸ |
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων |
| 16, 7, 56 |
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
δ'
ἀλήθειαν
|
πρὸ |
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
δικαίως |
| 16, 11, 60 |
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
|
πρὸ |
ἡμῶν
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
κατηγορεῖν
ἠξίου,
καὶ
δῆλοι
|
πρὸ |
τῆς
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες. |
| 16, 11, 60 |
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ
|
προαγαγὼν |
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ
|
προαιρέσει. |
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους |
| 16, 11, 60 |
ἠξίου
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
τῇ
|
προαιρέσει |
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἔχων
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
|
προαιρέσεως, |
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
ὅτε
ἀνιάσειν
τι |
| 16, 6, 55 |
ἕκαστος
αὐτῶν
ἐκ
τῆς
ἰδίας
|
προαιρέσεως |
εὐσεβείας
ἕνεκα
τῆς
πρὸς
τὸ |
| 16, 5, 54 |
διεστὸς
τῆς
ἐν
τῇ
φύσει
|
προαιρέσεως. |
Ὅταν
μὲν
γὰρ
εἰς
τὰς |
| 16, 5, 54 |
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν
|
προαίρεσιν. |
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχων |
| 16, 7, 56 |
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
τὴν
σὴν
|
προαίρεσιν, |
ὡς
οὐ
βλασφημίας
ἐστοχασμένος
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
|
προαιρουμένοις. |
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε |
| 16, 4, 53 |
ἦν.
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί
τινα
|
προαιρούμενος |
εἰς
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς
ἄγει. |
| 16, 4, 53 |
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
|
προαναλαβὼν |
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο |
| 16, 6, 55 |
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ
ἐν
τῷ
|
προγεγενημένῳ |
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ
τοῦ
ἐμοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἔχοι
περὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἀεὶ
|
προγινώσκουσα |
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
πλείστων
αὐτοῖς
|
προγόνων |
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ἐκ
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
|
προδιηγησάμενος |
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν |
| 16, 10, 59 |
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
|
προεθέμεθα |
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ |
| 16, 8, 57 |
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
|
προεῖπεν, |
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς
|
προεῖπον, |
ἡττημένος
τῆς
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῷ
πλήθει
διελέξατο,
καθὼς
|
προειρήκαμεν, |
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
παρά |
| 16, 6, 55 |
δέ
τις
παραβῇ
τι
τῶν
|
προειρημένων, |
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη |
| 16, 11, 60 |
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω
|
προελθὸν |
ἀπονικῆσαι
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο
ταῖς
διαβολαῖς,
|
προέλκοντες |
ἀεὶ
τὰ
μειράκια
καὶ
τὸ |
| 16, 9, 58 |
τὰ
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
|
προεστάναι. |
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
ὁ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
ἔχων
|
προήγαγεν |
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις |
| 16, 10, 59 |
βασιλεὺς
καὶ
εἰς
τὸ
πλῆθος
|
προήγαγεν |
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν
παίδων. |
| 16, 4, 53 |
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο
|
προήγαγεν |
τὸν
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας, |
| 16, 4, 53 |
ἡμῖν,
ἐπὶ
τὸν
πάντας
σώζοντα
|
προήγαγες. |
Καὶ
γὰρ
παρούσης
μὲν
ἐξουσίας |
| 16, 5, 54 |
τούτου
τοῦ
πάθους
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
|
προήγετο |
μὲν
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που |
| 16, 2, 51 |
τὴν
εἰς
Βόσπορον
εἰδὼς
στρατείαν
|
προηγούμενον. |
Καὶ
πλεύσας
διὰ
Ῥόδου
καὶ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῶν
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
|
προῄει |
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς
στάσεως |
| 16, 8, 57 |
τε
καὶ
πᾶσαν
τὴν
βασιλείαν
|
προῃρημένος. |
γράμματα
γὰρ
γράψας
ἐν
βιβλίοις |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὴν
αὐτὴν
τοῦ
δανείου
|
προθεσμίαν. |
Καὶ
δύναιτ'
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι |
| 16, 9, 58 |
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
|
προθεσμίας |
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
τὸν |
| 16, 5, 54 |
ὅλης
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
δὲ
τῆς
|
προθεσμίας |
εἰς
ὄγδοον
καὶ
εἰκοστὸν
ἔτος |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
ἦν
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
τῆς
|
προθεσμίας |
παρελθούσης
ῥύσια
λαμβάνειν
ἐξ
ἁπάσης |
| 16, 9, 58 |
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης
δὲ
τῆς
|
προθεσμίας |
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν
δικαίων
πεποιηκὼς |
| 16, 3, 52 |
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
|
προιόντος |
ὡς
οὐκ
ἄν
τις
ᾠήθη |
| 16, 11, 60 |
τὰς
ἀνθρωπίνας
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης
|
προκαθωσιῶσθαι |
τῇ
τοῦ
γενέσθαι
πάντως
ἀνάγκῃ |
| 16, 10, 59 |
πᾶσιν,
ὡς
εἰπεῖν,
ἄθλου
τούτου
|
προκειμένου |
λέγειν
τι
περὶ
ἐκείνων
δυσχερὲς |
| 16, 2, 51 |
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν
|
προκειμένων |
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
ὧν |
| 16, 10, 59 |
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων
διώκων
|
προλάβοι. |
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι
λέγειν
ὡς |
| 16, 10, 59 |
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
|
προμηνύειν; |
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς
|
προνοεῖν |
καὶ
κατασταλέντων
τῶν
μειρακίων
ἐξεῖναι |
| 16, 2, 51 |
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς
Ἡρώδου
|
προξενούσης |
αὐτὴν
ἑστίας.
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές
σε |
| 16, 11, 60 |
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς
ἐν
τῷ
σιγᾶν
|
προορώμενοι |
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο. |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοῦτο
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς
|
προπετείᾳ |
χρήσαιτο
τῷ
μὴ
παρ'
αὐτοῦ |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
τὴν
|
προπέτειαν |
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα |
| 16, 4, 53 |
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν
μήτ'
ἐκ
|
προπετείας |
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο
πλεύσας
εἰς |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδης
καί
τινα
παραμυθίαν
τῆς
|
προπετείας |
εἴληφεν
ἐν
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ |
| 16, 8, 57 |
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ
μηδὲν
ἐκ
|
προπετείας |
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
γάμον
διαλύσειν |
| 16, 3, 52 |
τῷ
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι
|
προπετεῖς |
εὐγενὲς
ὑπὸ
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι |
| 16, 8, 57 |
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι
γενέσθαι
τι
|
προπετὲς |
αὐτῷ
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
τὸ
|
προπετὲς |
ἑκάτεροι
τῆς
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ |
| 16, 11, 60 |
ἦν
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
τι
|
προπετὲς |
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον, |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
|
προπετῆ |
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
φιλόνεικος
ἦν
μὴ
δόξαι
|
προπετῶς |
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε |
| 16, 11, 60 |
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν
|
πρὸς |
αἰτίαν
ἐνάγοντας
τὸν
πατέρα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
μίση
|
πρὸς |
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει |
| 16, 7, 56 |
παρὰ
τὸ
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
|
πρὸς |
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
δὲ
ἀπήγγελλεν, |
| 16, 9, 58 |
μέλοι
τὴν
εἰρήνην
ἅπασιν
εἶναι
|
πρὸς |
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μὴ
μέτρια
τῆς
ἐκείνων
|
πρὸς |
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
Ταῦτα
δὲ
αἱ |
| 16, 11, 60 |
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ
ὀδυνηρὰν
ὡς
|
πρὸς |
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ |
| 16, 2, 51 |
πάντα
καὶ
ἔθνει
καὶ
πόλει
|
πρὸς |
ἄνδρα
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
δεξιώματα |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ
|
πρὸς |
ἄνδρα
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πρότερον
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι
|
πρὸς |
ἀνηκέστους
ἐξελθεῖν
συμφοράς,
εἴτε
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τὰς
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν,
αἷς
ἐκέχρητο
|
πρὸς |
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν
ὅπως |
| 16, 8, 57 |
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε
καὶ
μίση
|
πρὸς |
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν |
| 16, 8, 57 |
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
τὰ
|
πρὸς |
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ' |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δὲ
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
|
πρὸς |
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
|
πρὸς |
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 4, 53 |
ἐν
ᾧ
τοῦ
χρόνου
τὸ
|
πρὸς |
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
νοῦν
ἔσχεν
|
πρὸς |
αὐτήν,
γινώσκων
δ'
ὅτι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐπαινέσας
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ
|
πρὸς |
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
λόγους
ὀψὲ |
| 16, 1, 50 |
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
γὰρ
|
πρὸς |
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
|
πρὸς |
αὐτὸν
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
τὴν
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
|
πρὸς |
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς |
| 16, 11, 60 |
χαλεπότητος
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ
|
πρὸς |
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα.
Διὰ
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
|
πρὸς |
αὐτὸν
εὔνοιάν
τε
καὶ
φιλίαν |
| 16, 4, 53 |
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι
|
πρὸς |
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν |
| 16, 2, 51 |
Ἰταλίας
εἰς
τὴν
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
|
πρὸς |
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς
τε
τὴν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
μίσους
|
πρὸς |
αὐτὸν
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος
ἰδὼν |
| 16, 9, 58 |
διά
τε
τῶν
φίλων
καὶ
|
πρὸς |
αὐτὸν
Καίσαρα
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος. |
| 16, 8, 57 |
δὲ
περὶ
μὲν
τῆς
γεγενημένης
|
πρὸς |
αὐτὸν
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν, |
| 16, 2, 51 |
ὑμᾶς
διάθεσιν
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
|
πρὸς |
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν |
| 16, 10, 59 |
τὸ
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
|
πρὸς |
αὐτὸν
τὸν
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
οὐ
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ
|
πρὸς |
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς
ὢν |
| 16, 7, 56 |
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι
|
πρὸς |
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ
οὐκ
ἀλυσιτελὲς |
| 16, 8, 57 |
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
|
πρὸς |
δάκρυα
καὶ
λύπην
οὐκ
ἀπαθῆ |
| 16, 7, 56 |
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
τὴν
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
|
πρὸς |
δὲ
τῇ
δούλῃ
τὸν
νοῦν |
| 16, 10, 59 |
ἦν
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
|
Πρὸς |
δὲ
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος |
| 16, 5, 54 |
συνείθισται
τὸ
δίκαιον
ἀντὶ
τοῦ
|
πρὸς |
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ
ἦν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πράττειν
ὅσα
θέλοιεν
καὶ
|
πρὸς |
δύσνοιαν
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
τῶν |
| 16, 11, 60 |
οὖν
τὸν
λόγον
ὡς
μείζω
|
πρὸς |
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν
τε |
| 16, 10, 59 |
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
μὲν
|
πρὸς |
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον |
| 16, 8, 57 |
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
|
πρὸς |
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
πάντα |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκων
εἴα
τῇ
τοῦ
γάμου
|
πρὸς |
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
λέγειν
τε |
| 16, 10, 59 |
ἄλλο
τι
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν
|
πρὸς |
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς |
| 16, 8, 57 |
ἐπ'
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
|
πρὸς |
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ' |
| 16, 4, 53 |
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν
εἰ
|
πρὸς |
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη |
| 16, 2, 51 |
γε
μὴν
ἐμποδὼν
ὄντες
καὶ
|
πρὸς |
ἐπήρειαν
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
εὔδηλον
ὡς |
| 16, 2, 51 |
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
|
πρὸς |
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
Τὸ
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
|
πρὸς |
ἡδονὴν
τοῦ
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
τὴν
|
πρὸς |
ἡμᾶς
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ, |
| 16, 4, 53 |
πάτερ,
εἶπεν,
ἡ
μὲν
σὴ
|
πρὸς |
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη
καὶ
παρ' |
| 16, 5, 54 |
ἐποίει
χρημάτων
προσόδους
καταστήσας
καὶ
|
πρὸς |
θυσίας
καὶ
τὸν
ἄλλον
κόσμον |
| 16, 10, 59 |
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
Οὐ
μὴν
καὶ
|
πρὸς |
Καίσαρα
πέμψειν
οὐδ'
ἄλλο
τι |
| 16, 6, 55 |
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν
τῷ
|
πρὸς |
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
Τοῦτο
γὰρ |
| 16, 6, 55 |
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
ἡ
|
πρὸς |
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
|
~(Πρὸς |
μὲν
οὖν
τιμὴν
καὶ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
|
πρὸς |
μῖσος
ἤδη
τοῦ
πατρός,
ὡς |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸν
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
|
πρὸς |
μόνην
τὴν
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα
|
πρὸς |
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς
ἐπ' |
| 16, 9, 58 |
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον
|
πρὸς |
ὀργὰς
ὧν
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος
αὐτοῖς |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
|
πρὸς |
ὀργὴν
ἦγεν.
ἦσαν
οὖν
λόγοι |
| 16, 7, 56 |
τὸ
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
|
πρὸς |
παιδείαν
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
δὲ
γυναῖκας, |
| 16, 5, 54 |
μὴν
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
|
πρὸς |
πάντα
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται |
| 16, 6, 55 |
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς
ἔχω
|
πρὸς |
πάντας
ἀνθρώπους
καὶ
ὑπὲρ
Γαίου |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
|
πρὸς |
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν |
| 16, 4, 53 |
μήτ'
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
τί
σοι
|
πρὸς |
πίστιν
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
ἕτερον
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
|
πρὸς |
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ |
| 16, 1, 50 |
βασιλικῶς
ἀλλὰ
τυραννικῶς
αὐτοῦ
καὶ
|
πρὸς |
τὰ
κοινὰ
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως |
| 16, 5, 54 |
ἐπ'
ὀλυμπιάδος
δευτέρας
καὶ
ἐνενηκοστῆς
|
πρὸς |
ταῖς
ἑκατόν.
Ἦν
οὖν
εὐθὺς |
| 16, 8, 57 |
διὰ
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
τὸ
|
πρὸς |
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ
ἥκιστα |
| 16, 10, 59 |
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν
αὐτῷ
πολλὰ
|
πρὸς |
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ
|
πρὸς |
τὰς
ἐπιχειρήσεις
ὧν
ἐδόκει.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ
προτρέπουσα
|
πρὸς |
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα
τὸν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ
|
πρὸς |
ταῦτα
δαπανᾶν
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ
δὲ
|
πρὸς |
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη |
| 16, 10, 59 |
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν
χώραν
διαρπάσας.
|
Πρὸς |
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων |
| 16, 3, 52 |
ἐλπίσιν
ἐπανέχοιεν,
ὡς
δι'
ἐκείνου
|
πρός |
τε
Καίσαρα
ἀφιξόμενοι
καὶ
κατηγορήσοντες |
| 16, 10, 59 |
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον
εἶχεν
|
πρός |
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν |
| 16, 5, 54 |
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
μὲν
ἔτει
|
πρὸς |
τέλος
ἐλθούσης
αὐτῷ
τῆς
ὅλης |
| 16, 7, 56 |
συνεπομνύμενος
ὡς
οὐδὲν
ἔτι
κοινώνημα
|
πρὸς |
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
|
πρὸς |
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν |
| 16, 7, 56 |
ἡ
μὲν
ὄψις
εἶχέ
τι
|
πρὸς |
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ
δὲ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ὅμως
καὶ
σὺν
κατηφείᾳ
|
πρὸς |
τὴν
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
δ' |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
|
πρὸς |
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον |
| 16, 1, 50 |
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία
|
πρὸς |
τὴν
θρησκείαν
ἦν,
οὐ
κόλασις |
| 16, 10, 59 |
Καῖσαρ,
κατάμαθε
πλάσμα
καὶ
ψεῦσμα
|
πρὸς |
τὴν
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ
ποιηθέν. |
| 16, 2, 51 |
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
|
πρὸς |
τὴν
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
φέροι
|
πρὸς |
τὴν
σωτηρίαν
τὴν
ἐκείνου
τὸ |
| 16, 10, 59 |
λέγειν
τι
περὶ
ἐκείνων
δυσχερὲς
|
πρὸς |
τῆς
τοῦ
βασιλεύοντος
ἐδόκει
σωτηρίας. |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
ἐκπλαγέντα
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι
|
πρός |
τι
τῶν
ἀτόπων,
εἰ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ
|
πρὸς |
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος |
| 16, 6, 55 |
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας
ἕνεκα
τῆς
|
πρὸς |
τὸ
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν |
| 16, 3, 52 |
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
|
πρὸς |
τὸ
μὴ
τὸν
αἴτιον
δοκοῦντα |
| 16, 2, 51 |
δὲ
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου
|
πρὸς |
τὸ
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ
|
πρὸς |
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν
λόγων, |
| 16, 4, 53 |
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
ὕποπτον
|
πρὸς |
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου
|
πρὸς |
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο |
| 16, 10, 59 |
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
δὲ
καὶ
συνήθεια
|
πρὸς |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ
ἔλεγεν |
| 16, 8, 57 |
τόν
τε
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
|
πρὸς |
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ'
ἂν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
Σαλώμην
κατά
τε
τὴν
|
πρὸς |
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
γυναῖκες,
λέγουσαι
κοινωνίαν
αὐτῇ
γενέσθαι
|
πρὸς |
τὸν
Ἄραβα.
Τήν
τε
κόρην, |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ
καὶ
|
πρὸς |
τὸν
βασιλέα
μετὰ
πάσης
παρρησίας |
| 16, 3, 52 |
καὶ
διὰ
τὴν
εὔνοιαν
τὴν
|
πρὸς |
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν. |
| 16, 2, 51 |
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
|
πρὸς |
τὸν
βίον
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πυνθανομένου
τῆς
ἀδελφῆς,
εἰ
|
πρὸς |
τὸν
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως |
| 16, 7, 56 |
τὸν
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
|
πρὸς |
τὸν
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
τε |
| 16, 3, 52 |
τὸ
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον
ἔσεσθαι
|
πρὸς |
τὸν
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ
οὐκ |
| 16, 6, 55 |
τοῦ
ἐμοῦ
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
|
πρὸς |
τὸν
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ |
| 16, 6, 55 |
ὧν
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
|
πρὸς |
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε |
| 16, 10, 59 |
ἐδίδου
καὶ
τέλος
ἤδη
πείθει
|
πρὸς |
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον. |
| 16, 1, 50 |
τοὺς
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ
οὗ
|
πρὸς |
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
|
πρὸς |
τὸν
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ |
| 16, 7, 56 |
φίλην.
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί
τι
|
πρὸς |
τὸν
Ἡρώδην
κατ'
αὐτῆς
καί |
| 16, 9, 58 |
ἐγίνετο
τῷ
Καίσαρι
καὶ
γράφει
|
πρὸς |
τὸν
Ἡρώδην
τά
τε
ἄλλα |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν
λόγου
|
πρὸς |
τὸν
καιρόν,
εἰ
μέλλοιεν
ἐκ |
| 16, 11, 60 |
ἐκίνει
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
|
πρὸς |
τὸν
καιρὸν
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πολλὰ
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
|
πρὸς |
τὸν
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
εἴη
δυσμένεια
|
πρὸς |
τὸν
πατέρα
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον |
| 16, 7, 56 |
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
|
πρὸς |
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ |
| 16, 4, 53 |
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
|
πρὸς |
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
μᾶλλον
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα
καὶ
|
πρὸς |
τὸν
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς |
| 16, 2, 51 |
εἰπεῖν.
ᾧ
ποία
μὲν
εὔνοια
|
πρὸς |
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
γὰρ
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ
|
πρὸς |
τὸν
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα
Φλάβιον
καὶ
|
πρὸς |
τοὺς
ἄλλους
τοὺς
τῆς
ἐπαρχίας |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη
πόλεμος
|
πρὸς |
τοὺς
Ἄραβας
ἐξ
αἰτίας
τοιαύτης. |
| 16, 2, 51 |
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
τὰ
|
πρὸς |
τοὺς
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τὸν
πατέρα
φανερῶς
ἤδη
|
πρὸς |
τοὺς
φίλους
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν |
| 16, 8, 57 |
ψυχὴ
καὶ
νύκτα
καὶ
ἡμέραν
|
πρὸς |
τούτῳ
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας |
| 16, 7, 56 |
οὐχ
ὑπομείνας,
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
|
πρὸς |
τῶν
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
τοῦτο |
| 16, 2, 51 |
αὑτὸ
δόξειεν
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
|
πρὸς |
τῶν
συγχωρούντων
εἶναι.
τὸ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
εἰπεῖν
ἃ
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
|
πρὸς |
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς
ὑπέσχησθε, |
| 16, 2, 51 |
ἦν
ἐλπίσαι
τὴν
τοῦ
βασιλέως
|
πρὸς |
ὑμᾶς
διάθεσιν
καὶ
τὴν
ὑμετέραν |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ
ἄλλοι
|
πρὸς |
φυγὴν
ἐτράποντο.
Τισάμενος
δὲ
τούτους |
| 16, 11, 60 |
ἀμφότερα
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς
καὶ
|
πρὸς |
χάριν
καταμηνύουσιν.
Ὁ
μέντοι
πατὴρ |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἑορτάς,
ἃς
τοῖς
νομιζομένοις
|
προσάγουσι |
θεοῖς,
εὖ
οἶδ'
ὅτι
πάντα |
| 16, 10, 59 |
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
|
προσγεγενημένην |
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον, |
| 16, 10, 59 |
ἐν
ᾗ
καὶ
τοῦτο
ἦν
|
προσγεγραμμένον |
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια |
| 16, 8, 57 |
Βασανιζομένῳ
τῷ
τε
λόγῳ
καὶ
|
προσγινομένης |
ἀνέσεως
τῷ
σώματι
προσετίθει
δ' |
| 16, 8, 57 |
Τοιούτου
δ'
ὄντος
οὐ
κατὰ
|
προσδοκίαν |
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
|
προσδοκίας |
ἔχειν.
Ἐν
τούτοις
καὶ
Πτολεμαῖος |
| 16, 8, 57 |
τὸ
μηδενὶ
πιστεύειν
μέγα
τῆς
|
προσδοκίας |
κολαστήριον
ἔχοντι.
Πολλάκις
γοῦν
ὡς |
| 16, 3, 52 |
δὲ
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
|
προσδοκώμενα |
δυστυχεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος |
| 16, 11, 60 |
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
|
προσδοκώμενον |
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ |
| 16, 3, 52 |
αἱ
παρὰ
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ
|
προσεγίνοντο. |
Καὶ
γὰρ
καὶ
δάκρυα
πολλάκις |
| 16, 4, 53 |
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν
|
προσεδοκήσαμεν, |
οἷς
οὔτε
γῆ
βάσιμος
οὔτε |
| 16, 11, 60 |
δόσει
τὴν
ἐξουσίαν
αὐτὸς
ἔχοι,
|
προσέθηκεν |
αὐτῷ
καὶ
πάτριον
νόμον
κελεύειν, |
| 16, 10, 59 |
δοκεῖν
κατὰ
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ
|
προσεῖναι. |
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
παράγει
νέον
ὄντα |
| 16, 8, 57 |
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
μὲν
συνεδρεύων
αὐτῷ
|
προσέκειτο |
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
περαίνειν, |
| 16, 11, 60 |
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα,
|
προσελθεῖν |
γὰρ
εὔπορον
εἶναι
μόνον
μόνῳ |
| 16, 10, 59 |
ἐξ
αὐτοῦ
καὶ
τῷ
Νικολάῳ
|
προσελθόντες |
τὰς
ἀδικίας
ἁπάσας
ἐμήνυον
καὶ |
| 16, 11, 60 |
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
ὃς
ἔφη
|
προσελθὼν |
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ |
| 16, 7, 56 |
ταῖς
δ'
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
|
προσέπεσεν. |
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί
τι
|
προσέπιπτεν |
καινῶν
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων |
| 16, 3, 52 |
τῷ
πλήθει
διελέξατο,
καθὼς
προειρήκαμεν,
|
προσέπιπτον |
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
παρά
τε |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
παρὰ
τοῦ
Φερώρα
|
προσεπυνθάνετο |
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ
|
προσεστὼς |
κατησπάζετο
καὶ
τῆς
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 9, 58 |
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
|
Προσέσχεν |
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ, |
| 16, 2, 51 |
πλεύσας
διὰ
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
|
προσέσχεν, |
περὶ
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν |
| 16, 1, 50 |
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα
|
προσέταττον |
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία |
| 16, 10, 59 |
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
|
προσετέτακτο |
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
καὶ
προσγινομένης
ἀνέσεως
τῷ
σώματι
|
προσετίθει |
δ'
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
ἔχων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
|
Προσετίθει |
δὲ
τὸ
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν |
| 16, 3, 52 |
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
|
προσετίθει, |
μέγιστα
δὲ
τῶν
οἴκοι
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
τὸν
φόνον.
|
Προσετίθεσαν |
δ'
ἔτι
καὶ
ὡς
ταῖς |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ
|
προσέφερεν, |
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
αὐτῷ
|
προσέχοιεν |
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας, |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις
|
προσέχων, |
ὡς
ἐξ
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς |
| 16, 3, 52 |
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
|
προσήγετο |
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο |
| 16, 5, 54 |
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
|
προσηγόρευσεν. |
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
τῇ
μητρὶ |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
κατὰ
τὴν
Φάρον,
ὃν
|
προσηγόρευσεν |
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
τῇ
πόλει |
| 16, 5, 54 |
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
|
προσηγορίαν. |
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ
καὶ
πόλιν |
| 16, 5, 54 |
μὴν
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
|
προσηγορίας |
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
τιμιώτερον |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίων,
ὃ
τὰς
πόλεις
ᾤκει,
|
προσῄει |
καιροῦ
καὶ
παρρησίας
ἐπειλημμένοι,
καὶ |
| 16, 10, 59 |
φυλακὴ
καὶ
τήρησις
αὐτῶν
καὶ
|
προσῄει |
μὲν
οὐδείς,
πάντα
δ'
ἐπεσκοπεῖτο |
| 16, 10, 59 |
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
τε
δῶρα
|
προσήκατο |
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ |
| 16, 7, 56 |
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
μὲν
ἐκείνη
|
προσήκατο, |
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τοὺς
ἔξω
καὶ
μὴ
|
προσήκοντας |
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
ξένια
|
προσήκω. |
Ταῦτα
γὰρ
πάντα
καὶ
ἔθνει |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
τοιούτους
λόγους
τῷ
παιδὶ
|
προσήνεγκας, |
ἐπιβουλὴν
δὲ
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς |
| 16, 10, 59 |
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
ἀρχὴν
ἄλλην
|
προσθεῖναι |
γέροντι
καὶ
κακῶς
πράττοντι
τὰ |
| 16, 2, 51 |
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων
|
προσθέντες |
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ' |
| 16, 9, 58 |
Τράχωνα
Καίσαρος
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ
|
προσθέντος |
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
μὲν |
| 16, 8, 57 |
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ
εἶναι
αὐτῷ
|
προσιέναι |
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων
αἴτιον |
| 16, 2, 51 |
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν
τῶν
|
προσιόντων |
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς, |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς
|
προσκρούμασιν, |
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα. |
| 16, 10, 59 |
τιμώμενοι
Ἰούκουνδος
καὶ
Τύραννος.
Οὗτοι
|
προσκρούσαντος |
αὐτοῖς
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
περὶ |
| 16, 8, 57 |
παθεῖν
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
|
προσλαμβάνοντες |
μόνον.
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας
τινὲς |
| 16, 8, 57 |
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
|
πρόσοδον |
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
τὴν
ἡμίσειαν
|
πρόσοδον |
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν
ἐπιμέλειαν |
| 16, 10, 59 |
καταγωγὴ
μὲν
ἐν
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
|
πρόσοδος |
δὲ
καὶ
συνήθεια
πρὸς
τὸν |
| 16, 5, 54 |
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
τιμιώτερον
ἐποίει
χρημάτων
|
προσόδους |
καταστήσας
καὶ
πρὸς
θυσίας
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰς
τὰς
|
προσόδους |
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἐν
τῷ
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ
|
προσονειδίσαι |
προπετεῖς
εὐγενὲς
ὑπὸ
τῆς
ἀπειρίας |
| 16, 7, 56 |
μεταπέμπεται
δὲ
τὸν
Φερώραν
καὶ
|
προσονειδίσας |
κάκιστε
πάντων,
εἶπεν,
εἰς
τοῦτο |
| 16, 3, 52 |
οἰκίαν,
τό
τε
μᾶλλον
τοῦ
|
προσπεπτωκότος |
ἤδη
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
ἐκείνων |
| 16, 2, 51 |
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
|
προσπλέων, |
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
τε |
| 16, 10, 59 |
παράπλῳ
μὲν
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας
|
προσσχόντας |
Ἀρχελάῳ
τε
περὶ
τούτων
ἀποδοῦναι |
| 16, 2, 51 |
οἷς
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε
|
προστασία |
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ
τὸ |
| 16, 9, 58 |
ἣν
ἐκ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
|
προστασίας |
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
αὐτὸς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοὺς
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας
ἐπύθετο,
|
προστάττει |
τῷ
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων |
| 16, 10, 59 |
τῷ
πατρὶ
μὴ
χαλεπώτερόν
τι
|
προστεθῆναι |
κατ'
ὀργὴν
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες |
| 16, 4, 53 |
εἰς
νέους
αἰτία,
καὶ
τὸ
|
προστιθέναι |
τὴν
τῆς
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν |
| 16, 9, 58 |
Τοιαῦτα
τοῦ
Συλλαίου
λέγοντος
καὶ
|
προστιθέντος |
ἐπιφθόνως,
ὡς
οὐδ'
ἂν
αὐτὸς |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ
|
προσφέρει |
τοὺς
λόγους.
Ὁ
δ'
οὐκέτι |
| 16, 8, 57 |
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον
|
προσφέρειν, |
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο |
| 16, 8, 57 |
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
|
πρόσω |
κατὰ
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
εὐνοῦχοι
τῷ |
| 16, 7, 56 |
τὰς
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν
τῷ
|
προσώπῳ |
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ
τὴν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
|
πρότερον |
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ταῖς
αὐτοῦ
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ
|
πρότερον |
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν |
| 16, 6, 55 |
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
τῶν
μὲν
|
πρότερον |
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν |
| 16, 2, 51 |
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ
καὶ
μὴ
|
πρότερον |
δοθείσας
ἦν
ἐλπίσαι
τὴν
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ
|
πρότερον |
εἰλήφασιν
ἄκυρα
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
|
πρότερον |
εἶχεν
πρός
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
ἐκεῖνος
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ
|
πρότερον |
ἐν
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ
μάλιστα
καὶ
|
πρότερον |
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
δεδομένα
|
πρότερον. |
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
πολλὰ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι
|
πρότερον |
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς
τῆς
οὐ
|
πρότερον |
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν
ἔσχεν |
| 16, 4, 53 |
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
|
πρότερον |
πιστεύων
τῷ
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς |
| 16, 2, 51 |
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ
|
πρότερον |
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
νῦν
ἡμῶν |
| 16, 2, 51 |
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ
|
πρότερον |
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
εὖ
πράττειν
ἐν
τῷ
|
προτέρῳ |
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν |
| 16, 5, 54 |
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
|
προτέρων |
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ. |
| 16, 11, 60 |
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν
αὐτοῖς
|
προτιθεὶς |
πατρὶ
κατὰ
παίδων
ἀσχήμονα,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἡ
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ
|
προτρέπουσα |
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα |
| 16, 3, 52 |
πολλὰ
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
|
~(Προύβαινε |
δ'
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
μειζόνως
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
|
προύβαινεν |
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς |
| 16, 11, 60 |
λάβοις
τι
χρήσιμον
ἐξ
αὐτῆς,
|
προύκρινα |
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
Ποῖ
ποτε |
| 16, 11, 60 |
τῆς
περὶ
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
|
προῦπτον, |
ἔφη
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
|
προυργιαιτέραν |
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
τὸ
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
|
προυχώρει |
τὰ
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ |
| 16, 8, 57 |
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
τὸ
μὴ
|
προφανῶς |
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης |
| 16, 6, 55 |
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
ἐν
|
προφάσει |
τελῶν
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
|
πρόφασιν |
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ |
| 16, 2, 51 |
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν,
|
πρόφασις |
δέ,
ὡς
τὴν
χώραν
αὐτῶν |
| 16, 3, 52 |
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
τά
τε
|
πρῶτα |
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν
φιλτάτων |
| 16, 3, 52 |
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν
τῶν
|
πρωτείων, |
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
ἤδη |
| 16, 11, 60 |
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ
ταύτης
οἱ
|
πρωτεύοντες |
ἔλεον
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος |
| 16, 7, 56 |
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
|
πρώτῃ. |
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 8, 57 |
κατήφεια
τὸ
βασίλειον
ἀπεκόσμει
τῆς
|
πρώτης |
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν
Ἡρώδῃ |
| 16, 4, 53 |
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς
|
πρώτης |
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον |
| 16, 3, 52 |
τὸ
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς
|
πρώτοις, |
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ
ἐκείνων
εἴς |
| 16, 1, 50 |
τίθησι
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς
|
πρώτοις, |
ὃν
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους |
| 16, 11, 60 |
λαιμὸν
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
|
πρώτοις |
περὶ
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι |
| 16, 1, 50 |
τῶν
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
ἐν
τοῖς
|
πρώτοις |
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
τιμὴν
καὶ
τὸ
|
πρῶτον |
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
|
πρῶτον |
εἶτ'
αὖθις
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου |
| 16, 8, 57 |
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
|
πρῶτον |
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ |
| 16, 4, 53 |
μετ'
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
|
πρῶτον |
μὲν
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας
|
πρῶτον |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο |
| 16, 10, 59 |
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο,
|
πρῶτον |
μὲν
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
|
πρῶτον |
μὲν
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ποία
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς
|
πρῶτον |
ὁρᾷ;
τί
δὴ
κωλύει
καὶ |
| 16, 8, 57 |
υἱοὺς
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
|
πρῶτον |
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε, |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς
|
πρώτους |
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν
|
πρώτων |
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
δευτέραν
ἠξίου |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ
καὶ
|
Πτολεμαῖον, |
ὃς
ἦν
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν |
| 16, 8, 57 |
προσδοκίας
ἔχειν.
Ἐν
τούτοις
καὶ
|
Πτολεμαῖος |
διεβέβλητο
καὶ
Σαπίννιος
οἱ
πιστότατοι |
| 16, 7, 56 |
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει
|
Πτολεμαῖος |
ἤδη
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ
|
Πτολεμαίου |
καὶ
Φερώρα
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας, |
| 16, 10, 59 |
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ
|
Πτολεμαίου, |
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
αὐτὸν
ἐπετέτακτο, |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό
τε
|
Πύθιον |
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν |
| 16, 10, 59 |
ὡς
Γλαφύραν
τὴν
Ἀρχελάου
καὶ
|
πυνθάνεσθαι |
παρ'
αὐτῆς,
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει |
| 16, 10, 59 |
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα
|
πυνθανομένοις |
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου |
| 16, 10, 59 |
τις
ἐξειργάζετο,
Παρατηρῶν
ἕκαστα
καὶ
|
πυνθανόμενος |
καὶ
πᾶσιν
ἐνδιδοὺς
τοῖς
βουλομένοις, |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδου
τὸν
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ
|
πυνθανομένου |
τῆς
ἀδελφῆς,
εἰ
πρὸς
τὸν |
| 16, 5, 54 |
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
|
πύργον |
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας |
| 16, 10, 59 |
τὰ
τῆς
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
|
πῶς |
ἂν
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν |
| 16, 4, 53 |
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς
δὲ
διαβολὰς
|
πῶς |
ἂν
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ |
| 16, 4, 53 |
τίνι
δὲ
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
|
πῶς |
δ'
οἷόν
τε
καὶ
δίκαιον |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τῆς
φυγῆς,
ὅπου
καὶ
|
πῶς |
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος |
| 16, 9, 58 |
τὸ
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
|
πῶς |
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
μείζων |
| 16, 7, 56 |
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ
τὸ
δεῖπνον,
|
πῶς |
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος |
| 16, 11, 60 |
κατὰ
τῶν
παίδων
αὐτῷ.
Καί
|
πως |
τὸ
μὲν
οὐκ
εὖ
πράττειν |