| Lv., Chap., Par. |
| 16, 10, 59 |
παρ'
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
|
λαβεῖν, |
τά
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Ἠξίου
δὲ
καὶ
μεῖζόν
τι
|
λαβεῖν |
τῆς
περὶ
τὸν
υἱὸν
παρανομίας |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
εἶναι
|
λαβεῖν |
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας |
| 16, 10, 59 |
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
|
λάβοι |
τὴν
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα |
| 16, 7, 56 |
ἀνοίξας
τὸν
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
|
λάβοι |
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων
πολὺ
πλειόνων |
| 16, 11, 60 |
δὲ
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν,
εἰ
|
λάβοις |
τι
χρήσιμον
ἐξ
αὐτῆς,
προύκρινα |
| 16, 8, 57 |
ὁ
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ
|
λαβὼν |
ἐκ
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
τὰ |
| 16, 10, 59 |
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
ταῦτα
|
λαβὼν |
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
ὃς
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
|
λαβὼν |
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων |
| 16, 9, 58 |
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
δώρων
|
λαβών. |
Τὰ
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
καὶ
πλείω
παρ'
ἐκείνου
|
λαβὼν |
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο |
| 16, 10, 59 |
οὔτε
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ
|
λαθεῖν |
ἴσχυσαν.
Οὕτως
οὖν
καὶ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
|
λαιμὸν |
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
πρώτοις |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
οὐδὲ
ἐν
τῇ
|
Λακεδαίμονι |
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς |
| 16, 10, 59 |
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
|
Λακεδαίμονος |
οὐκ
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς |
| 16, 7, 56 |
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
|
λαλεῖν; |
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
τὴν
σὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
|
λαλεῖν. |
(Ὁ
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
εἴ
τι
|
λαλήσειεν |
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν |
| 16, 10, 59 |
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
γινόμενα
καὶ
|
λαλούμενα, |
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
καταδίκων |
| 16, 10, 59 |
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
τοῖς
|
λαλουμένοις |
ἢ
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
ἐξ |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
|
λαμβάνειν |
δὲ
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως
εἰκότως |
| 16, 10, 59 |
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια
|
λαμβάνειν |
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
δευτέραν
ἠξίου
|
λαμβάνειν, |
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει |
| 16, 10, 59 |
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
|
λαμβάνειν |
τὰ
ῥύσια
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν |
| 16, 4, 53 |
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
|
λαμβάνειν. |
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί
τις |
| 16, 9, 58 |
καὶ
κώμας
πορθοῦντες
καὶ
τοὺς
|
λαμβανομένους |
τῶν
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι |
| 16, 8, 57 |
ἀεὶ
καὶ
μείζους
τὰς
ταραχὰς
|
λαμβάνοντα, |
καὶ
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον
ἐξ |
| 16, 3, 52 |
αὐτῶν
εἰς
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
|
λαμβανούσης |
μηδένα
τῶν
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν, |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
|
λαμβάνων, |
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
|
λαμβάνων |
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
φαίνεσθαι.
Τὰ
δ'
ἡμέτερα
καὶ
|
λαμπρῶς |
πραττόντων
οὐκ
ἔστιν
ἐπίφθονα.
Δι' |
| 16, 8, 57 |
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
τὸ
|
λανθάνον |
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις
ἐν |
| 16, 6, 55 |
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
|
λέγει. |
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος
τὸ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
τούτων
|
λέγειν, |
ἃ
τῆς
σῆς
ἀσεβείας
ἦν |
| 16, 10, 59 |
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον
|
λέγειν, |
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
Τῶν
δὲ
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
|
λέγειν |
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
δὲ
ἐφ' |
| 16, 11, 60 |
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί
δεῖ
καὶ
|
λέγειν, |
διεκίνησεν
αὐτὸν
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
|
λέγειν, |
εἰ
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
ψευδῆ
|
λέγειν |
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ
οὕτως
ἀχθόμενοι |
| 16, 10, 59 |
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
|
λέγειν. |
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ |
| 16, 11, 60 |
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
δὲ
|
λέγειν, |
εὐάλωται
δὲ
δι'
ἀμφότερα
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος
μόνῳ
|
λέγειν |
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος
οὐ
δυνάμενος, |
| 16, 4, 53 |
Ἦν
οὖν
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
|
λέγειν |
καὶ
δάκρυα
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ |
| 16, 2, 51 |
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί
δεῖ
|
λέγειν, |
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν
τῷ |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
|
λέγειν. |
Συνεστώτων
οὖν
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ |
| 16, 7, 56 |
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
|
λέγειν |
τε
εἴ
τι
λαλήσειεν
κατ' |
| 16, 10, 59 |
ὡς
εἰπεῖν,
ἄθλου
τούτου
προκειμένου
|
λέγειν |
τι
περὶ
ἐκείνων
δυσχερὲς
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
|
λέγειν. |
Τῷ
δ'
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον, |
| 16, 3, 52 |
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
τοιαῦτα
|
λέγειν |
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων
πολυπροσώπως
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
ἢ
|
λέγειν |
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων |
| 16, 10, 59 |
διώκων
προλάβοι.
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι
|
λέγειν |
ὡς
ἀπὸ
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς |
| 16, 4, 53 |
κοινὰ
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως
|
λέγεσθαι |
δυνησόμενα.
Κωλύσει
γὰρ
οὐδέν,
τῷ |
| 16, 10, 59 |
γεγενημένος
αὐτὸς
εἰ
καὶ
μὴ
|
λέγοι |
τις
ἐξειργάζετο,
Παρατηρῶν
ἕκαστα
καὶ |
| 16, 11, 60 |
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου
|
λεγόμενα |
καὶ
τὸ
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς |
| 16, 9, 58 |
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
|
λεγομένοις |
ὁ
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
τῶν
Ἡρώδου |
| 16, 5, 54 |
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ
πεδίῳ
τῷ
|
λεγομένῳ |
Καφαρσαβᾶ
τόπον
ἔνυδρον
καὶ
χώραν |
| 16, 8, 57 |
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη
τὸν
νεανίσκον
|
λέγοντα |
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ |
| 16, 10, 59 |
Ἀπορουμένου
δ'
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι
|
λέγοντος |
αἵ
τε
συνθῆκαι
τῶν
δανείων |
| 16, 11, 60 |
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
|
λέγοντος |
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
νεανίσκων
ἤδη
μὲν
καὶ
|
λέγοντος |
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
Μᾶλλον |
| 16, 7, 56 |
τε
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
|
λέγοντος |
διὰ
τὴν
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
(Τοιαῦτα
|
λέγοντος |
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν
τε
Μήλαν |
| 16, 9, 58 |
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
τοῦ
Συλλαίου
|
λέγοντος |
καὶ
προστιθέντος
ἐπιφθόνως,
ὡς
οὐδ' |
| 16, 4, 53 |
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
|
λέγοντος |
ὅ
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον |
| 16, 7, 56 |
ἀκρασίαν
καὶ
μᾶλλον
αἱ
γυναῖκες,
|
λέγουσαι |
κοινωνίαν
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
Γλαφύραν,
ὡς
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
ἔφη
|
λεγούσης |
ἀκηκοέναι
τὸν
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
εἰκότως
ὑπ'
ἐκείνου
μεμισῆσθαι.
Τοιαῦτα
|
λεγούσης |
καὶ
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐπί
τε
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι
|
λέγων |
καὶ
δέον,
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν |
| 16, 10, 59 |
τήν
τε
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
|
λέγων |
καὶ
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά
τε |
| 16, 10, 59 |
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν,
|
λέγων |
μὲν
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ |
| 16, 8, 57 |
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
|
λέγων |
νέον
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον |
| 16, 10, 59 |
μηδὲ
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
|
λέγων. |
Τοιαῦτα
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός, |
| 16, 8, 57 |
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
|
λέγων |
τῷ
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι, |
| 16, 11, 60 |
πολλάκις
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
|
λέγων, |
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
ἀλήθεια, |
| 16, 2, 51 |
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
πλήθει
|
λειπόμενον. |
Αὐτὸς
δὲ
ὅσον
ἐπὶ
τῷ |
| 16, 5, 54 |
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ
γὰρ
πλείους
|
λειτουργίας |
καὶ
δημοσίων
ἔργων
κατασκευὰς
καὶ |
| 16, 2, 51 |
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ
|
λειτουργιῶν |
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη
|
λεκτέον. |
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τοὺς
οὐδ'
ὅ
τι
|
λελάλητο |
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις |
| 16, 2, 51 |
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
προσέσχεν,
περὶ
|
Λέσβον |
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τοῦ
δέους
ἱλαστήριον
μνῆμα
|
λευκῆς |
πέτρας
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο |
| 16, 2, 51 |
τὸν
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς
δὲ
|
λήξαντος |
τοῦ
πνεύματος
εἰς
Μιτυλήνην
κἀκεῖθεν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον.
|
Λῃσταὶ |
τῶν
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα |
| 16, 9, 58 |
καὶ
Οὐολομνίῳ
ἐπὶ
κολάσει
τοὺς
|
λῃστὰς |
ἐξαιτούμενος.
Ὅθεν
ἔτι
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν
τούς
τε
|
λῃστὰς |
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
κατὰ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
οἷς
ἀχθόμενος
Ἡρώδης
τούς
τε
|
λῃστὰς |
ἐξῄτει
καὶ
χρέος
ὃ
διὰ |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τοῦ
φρουρίου
τοῦ
τοὺς
|
λῃστὰς |
ἔχοντος
αἱρεῖ
μὲν
ἐξ
ἐφόδου |
| 16, 9, 58 |
οἱ
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς
|
λῃστὰς |
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τῇ
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
ἦγεν
|
λῃστὰς |
τοὺς
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ
τούτων |
| 16, 9, 58 |
καὶ
προσθέντος
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν
|
λῃστεύειν |
μὲν
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι, |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι
τὰ
|
λῃστήρια |
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς
τοῦτο |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἰδουμαίων
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες
καὶ
|
λῃστηρίοις |
χρώμενοι
μετὰ
τῶν
Ἀράβων,
οἳ |
| 16, 10, 59 |
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
κέρδη
τῶν
|
λῃστῶν |
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
μὲν
|
λῃστῶν |
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ |
| 16, 9, 58 |
χρημάτων
καὶ
τῶν
παρ'
ἐκείνοις
|
λῃστῶν |
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν
περὶ |
| 16, 9, 58 |
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
|
λῃστῶν |
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ |
| 16, 11, 60 |
πρώτοις
περὶ
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας
|
λήψεσθαι |
δωρεάς.
Ταῦτ'
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει, |
| 16, 7, 56 |
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
|
λήψεσθαι |
τὴν
δευτέραν
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ὅσους
ἡ
πρὸς
Κυρήνῃ
|
Λιβύη |
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
τῶν |
| 16, 6, 55 |
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν
ἐν
|
Λιβύῃ |
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα
Φλάβιον
καὶ |
| 16, 5, 54 |
αὐτὴν
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα
καὶ
|
λίθῳ |
τὴν
ὕπαιθρον
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας |
| 16, 2, 51 |
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν
|
λιμένα |
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
φίλου.
Κἀκεῖνος
μὲν
εἴξας
|
λιπαρῶς |
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν, |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὴν
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος
|
λογισμοῦ |
μείζω
τὴν
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν |
| 16, 11, 60 |
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
|
λογισμοῦ |
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι |
| 16, 3, 52 |
καθὼς
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ
|
λόγοι |
παρά
τε
τοῦ
Φερώρα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Οὐολομνίου
τῶν
Συρίας
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
|
λόγοι. |
Τέλος
δὲ
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν.
ἦσαν
οὖν
|
λόγοι |
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες
παρ'
αὐτοῦ, |
| 16, 3, 52 |
οὐ
παρ'
αὐτοῦ
μόνου
οἱ
|
λόγοι |
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ |
| 16, 4, 53 |
μιαίνειν
αὐτοῦ
τὰς
ἀκοὰς
τοιούτοις
|
λόγοις. |
Καίτοι
τί
μὲν
εἴησαν
παθόντες |
| 16, 7, 56 |
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
τὸν
|
λόγον |
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου
τῆς
ἀδελφῆς, |
| 16, 4, 53 |
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
|
λόγον |
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ |
| 16, 7, 56 |
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
|
λόγον |
εἰς
τὴν
ψυχὴν
ἢ
ξίφος |
| 16, 6, 55 |
πλεῖστον
οἱ
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
|
λόγον |
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς |
| 16, 4, 53 |
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν
δὲ
|
λόγον |
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως
ὁ |
| 16, 4, 53 |
μηδὲ
γενέσθαι
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
|
λόγον. |
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
|
λόγον. |
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως
ἁπάντων |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
|
λόγον. |
Ὁ
δ'
οὐκ
ἦν
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
|
λόγον. |
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
ὀδύνην |
| 16, 4, 53 |
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
|
λόγον |
πιστὸν
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι, |
| 16, 4, 53 |
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
οὖν
εὕροι
|
λόγον |
τῆς
ἀληθείας
ἡ
παρρησία,
μακάριον |
| 16, 4, 53 |
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
|
λόγον |
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐλὴν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
|
λόγον |
τῷ
μὲν
ἔξω
τῆς
τοιαύτης |
| 16, 9, 58 |
Ἀντίπατρον
τὸν
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι,
|
λόγον |
ὡς
ἀπολωλὼς
εἴη
διασπείροντες
οἱ |
| 16, 11, 60 |
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
οὖν
τὸν
|
λόγον |
ὡς
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει |
| 16, 1, 50 |
τὴν
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν
μετέφερον
|
λογοποιοῦντες |
οὐ
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι
τῷ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ὁ
|
λόγος |
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν
βασιλέα. |
| 16, 4, 53 |
στεροῖντο
καὶ
τοῦ
ζῆν
ἐλάττων
|
λόγος, |
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα |
| 16, 11, 60 |
δ'
ἦλθεν
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
|
λόγος |
οὖν
ἦν
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
|
λόγου |
καὶ
παρρησίας
πρῶτον
μὲν
ὁ |
| 16, 4, 53 |
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν
|
λόγου |
πρὸς
τὸν
καιρόν,
εἰ
μέλλοιεν |
| 16, 1, 50 |
λοιπὸν
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους
|
λόγους. |
Ἐξ
οὗ
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 10, 59 |
ἐφ'
οἷς
ἤλγει.
Τοὺς
δὲ
|
λόγους |
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν,
λέγων |
| 16, 7, 56 |
καὶ
παρ'
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς
|
λόγους. |
Ἡ
δὲ
ὡς
μόνον
ἤκουσεν, |
| 16, 7, 56 |
ὡς
ἐπ'
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ
|
λόγους |
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
ἐλθὼν
δ'
εἰς
|
λόγους |
καὶ
καιρὸν
αἰτησάμενος
ἐπὶ
μεγάλοις |
| 16, 10, 59 |
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
|
λόγους. |
Ὁ
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
πρὸς
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
|
λόγους |
ὀψὲ
τῆς
ὥρας
περὶ
θεραπείαν |
| 16, 7, 56 |
οὐ
βλασφημίας
ἐστοχασμένος
τοὺς
τοιούτους
|
λόγους |
τῷ
παιδὶ
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἵππου
κατενεχθεὶς
ἐμπαρείη
ταῖς
αὐτοῦ
|
λόγχαις. |
Καὶ
γὰρ
πρότερον
αὐτῷ
τοιοῦτον |
| 16, 10, 59 |
τὸν
ἀρχικύνηγον
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
|
λόγχας |
αὐτοῖς
δοίη
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μᾶλλον
ἐπειδὴ
καὶ
τῷ
|
λόγῳ |
δεξιῶς
καὶ
μετὰ
φρονήσεως
ὑπήντησεν |
| 16, 8, 57 |
τούτων
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ
τῷ
τε
|
λόγῳ |
καὶ
προσγινομένης
ἀνέσεως
τῷ
σώματι |
| 16, 2, 51 |
ἔτους.
Οἱ
δὲ
καὶ
τῷ
|
λόγῳ |
καὶ
τῇ
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
μετὰ |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
οἰκείους,
εἴ
τις
ἢ
|
λόγῳ |
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος |
| 16, 10, 59 |
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν
ψευδεῖ
|
λόγῳ |
πρὸς
ἄνδρα
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ |
| 16, 8, 57 |
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων
τῶν
|
λόγων |
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
ἐγένετο
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ
τῶν
|
λόγων |
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν
|
λόγων, |
ἐπειδὴ
καὶ
τοὺς
διακειμένους
στρατιώτας |
| 16, 3, 52 |
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν
τοιούτων
|
λόγων |
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
ζῆν
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
|
λόγων. |
Τὸ
δὲ
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
οἱ
μὲν
ἐν
τῷ
φανερῷ
|
λοιδορηθῆναι |
καὶ
προσονειδίσαι
προπετεῖς
εὐγενὲς
ὑπὸ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο
καὶ
|
λοιδορίαι |
τινὲς
εἰς
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι |
| 16, 2, 51 |
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
|
λοιπὸν |
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
τε
σύμπαν |
| 16, 8, 57 |
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ
|
λοιπὸν |
οὔτ'
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι. |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
τὸ
|
λοιπὸν |
πλῆθος
εἰς
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
|
λοιπὸν |
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους
λόγους. |
| 16, 1, 50 |
μὲν
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ
|
λοιποῦ |
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
ἦν
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
|
λοχήσας |
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ' |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα
καὶ
|
λύπην |
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν |
| 16, 2, 51 |
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ
|
λυποῦντα |
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ |
| 16, 2, 51 |
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν
|
λυποῦντες |
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους |
| 16, 4, 53 |
Τὰς
δὲ
διαβολὰς
πῶς
ἂν
|
λύσειεν |
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν |
| 16, 9, 58 |
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
|
λυσιτέλειαν |
ἔφερεν
ἡ
γῆ
πονούντων.
Ὅμως |
| 16, 5, 54 |
Οὐδὲ
γὰρ
εἰς
τὰς
προσόδους
|
λυσιτελὲς |
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
δύσνοιαν |
| 16, 6, 55 |
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
|
λυσιτελέστατον |
ὂν
Ἕλλησίν
τε
καὶ
βαρβάροις, |
| 16, 9, 58 |
μηδ'
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
|
λυσιτελῆ |
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸν
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος
ἰδὼν
|
λυσιτελήσοντα |
τῷ
καὶ
πρότερον
ἐν
διαβολαῖς |
| 16, 4, 53 |
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν,
οὐδ'
ἐκείνοις
|
λυσιτελοῦντος |
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
τί
γὰρ
ἢ
καθάπερ
|
λύττης |
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ'
ἀλλήλων
οἱ |