| Lv., Chap., Par. |
| 16, 6, 55 |
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
ἐν
Ἀγκύρῃ.
|
Ἐὰν |
δέ
τις
παραβῇ
τι
τῶν |
| 16, 6, 55 |
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
|
Ἐὰν |
δέ
τις
φωραθῇ
κλέπτων
τὰς |
| 16, 2, 51 |
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
οὖν,
|
ἐὰν |
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν,
ταύτης
οὐκ
|
ἐᾶν |
κύριον
εἶναι
κρατεῖν
τε
καὶ |
| 16, 2, 51 |
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
|
ἔαρος |
ἠπείγετο
συντυχεῖν
αὐτῷ
τὴν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν
|
ἑαυτῇ |
κἀν
τοῖς
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει, |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἐλπίδα
μεγάλην
καὶ
καθ'
|
ἑαυτὴν |
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν
|
ἑαυτῆς |
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
μένε,
δώσομεν
δὲ
λόγον
ἡμεῖς
|
ἑαυτοῖς. |
Οὐχ
οὕτως
ὁ
βίος
ἡμῖν |
| 16, 5, 54 |
οἷς
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
|
ἑαυτὸν |
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας |
| 16, 5, 54 |
ἀρχήν
τι
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς
|
ἑαυτοῦ |
κρατεῖν
ἐγίνετο
καὶ
διεξῆλθεν
ὁμοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς
|
ἑαυτοῦ |
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
ὅτε
ἀνιάσειν |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
τὴν
|
ἑαυτοῦ |
τηθίδα
καὶ
πενθερὰν
συναλγεῖν
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
δικαίως
ἁπάντων
αὐτῶν
τυγχάνοντας
|
ἑαυτοὺς |
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν |
| 16, 4, 53 |
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
|
ἑαυτῶν |
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 10, 59 |
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων
|
ἐβασάνιζεν, |
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ὁ
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
|
ἐβασανίζετο. |
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
|
ἑβδόμην |
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει |
| 16, 1, 50 |
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς
|
ἐβεβαίου, |
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
ἐξαγωγῇ |
| 16, 11, 60 |
διαλλαγῶν
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν
ἐξουσίαν
|
ἐβεβαίουν |
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
μὲν
Σατορνῖνος |
| 16, 10, 59 |
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
|
ἐβεβαίωσεν. |
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί |
| 16, 11, 60 |
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
|
ἐβιάζετο |
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν. |
| 16, 2, 51 |
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
ὧν
|
ἐβιάζοντο. |
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν
ἐπειγόντων
|
ἐβουλεύετο. |
Καὶ
καθόλου
τὰ
πάντα
ἦσαν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
|
ἐγαμεῖτο |
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος |
| 16, 2, 51 |
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
|
ἐγγενεῖς |
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ |
| 16, 6, 55 |
κατὰ
πόλεις
ἔσθ'
ὅπη
πολλῆς
|
ἐγγιγνομένης |
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον
δὲ |
| 16, 3, 52 |
αὐτῷ
γυναικὸς
ὤνατο
διὰ
τὰς
|
ἐγγινομένας |
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
τό |
| 16, 7, 56 |
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
τῶν
|
ἐγγόνων |
τῶν
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι |
| 16, 7, 56 |
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν
|
ἐγγραφῆναι |
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
|
ἐγγράφουσιν |
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ |
| 16, 6, 55 |
ἵνα
σάββασιν
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
|
ἐγγύας |
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
ἄρχουσιν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
|
ἐγγύας |
τε
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
καὶ
τῆς
τοῦ
βασιλέως
|
ἐγγυηθείσης |
θυγατρὸς
τὴν
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
Ἐκείνη
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
|
ἐγγύης |
ἐγαμεῖτο
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς
|
ἐγεγόνει, |
περιχαρὴς
δὲ
καὶ
τῷ
πάντ' |
| 16, 3, 52 |
Πάλιν
τε
τὸ
κακὸν
ὅμοιον
|
ἐγεγόνει |
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
|
Ἐγεγόνεισαν |
γὰρ
ἤδη
περὶ
χιλίους.
Ἐφ' |
| 16, 3, 52 |
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ
πλείους
|
ἐγεγόνεισαν |
οἱ
κἀκεῖνον
ἐφ'
οἷς
ἠλπίκει |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
τ'
|
ἐγεγόνεισαν |
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν |
| 16, 1, 50 |
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
|
ἐγεγόνεισαν |
τῷ
τε
μεγέθει
τῆς
περὶ |
| 16, 8, 57 |
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
ἐπειδὴ
περὶ
τούτων
|
ἐγέγραπτο |
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
|
ἐγέγραπτο, |
μόνον
δὲ
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο |
| 16, 2, 51 |
ἐνετέλλετο
μὴ
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
|
ἐγείρειν |
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει
τὸν
ἴδιον |
| 16, 7, 56 |
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ
πιστευόμενος.
|
Ἐγένετο |
δ'
ἐπὶ
πλεῖον
ἥ
τε |
| 16, 8, 57 |
νεωτέρων
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
|
ἐγένετο, |
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ |
| 16, 4, 53 |
πλέων
σὺν
τοῖς
παισὶν
ὡς
|
ἐγένετο |
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
|
ἐγένετο |
μᾶλλόν
τε
ἐξεβόα
καὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
|
ἐγένετο |
μὲν
μέχρι
τῆς
Ἀκυληίας
πόλεως |
| 16, 2, 51 |
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
|
ἐγένετο |
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
|
ἐγένετο, |
πρῶτον
μὲν
οὐκ
ἐφ'
οἷς |
| 16, 11, 60 |
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
ἐν
πολλῇ
|
ἐγένετο |
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ. |
| 16, 8, 57 |
τῶν
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
|
ἐγένετο |
τῆς
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
δέους, |
| 16, 7, 56 |
ὥρας
περὶ
θεραπείαν
τοῦ
σώματος
|
ἐγένετο. |
Τοιαύτης
δὲ
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης |
| 16, 4, 53 |
ζῶντος
Καίσαρος;
οὔτ'
ἀσεβεῖς
οὕτως
|
ἐγέννησας |
οὔτ'
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
δ'
ἴσως |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
τὰς
χρείας
τῶν
ἐντυγχανόντων
|
ἐγένοντο. |
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα
διὰ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
καταφωραθέντες
ἐν
τοῖς
ὁμοίοις
|
ἐγένοντο, |
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ |
| 16, 5, 54 |
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
|
ἐγίνετο |
καὶ
διεξῆλθεν
ὁμοῦ
συγγενεῖς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
δικαίως
|
ἐγίνετο |
συνέβη
τε
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις |
| 16, 7, 56 |
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
τὸν
καιρὸν
|
ἐγίνετο, |
ταῖς
δ'
ἑξῆς
πολὺ
χείρω |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
μείζων
|
ἐγίνετο |
τῷ
Καίσαρι
καὶ
γράφει
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
Οὐολομνίου
τῶν
Συρίας
ἐπιστατούντων
|
ἐγίνοντο |
λόγοι.
Τέλος
δὲ
συνέθεντο
δι' |
| 16, 9, 58 |
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
μὲν
|
ἐγίνοντο, |
πάντα
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει |
| 16, 10, 59 |
Ἀντιπάτρου
τῷ
πλήθει
τοὺς
ἰδίους
|
ἐγκαθιστάντος |
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα |
| 16, 2, 51 |
φίλου.
Κἀκεῖνος
μὲν
εἴξας
λιπαρῶς
|
ἐγκειμένου |
ἧκεν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης |
| 16, 11, 60 |
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
|
ἐγκεκλεισμένοι |
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως |
| 16, 8, 57 |
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
ἀναίτιον
εἰς
|
ἐγκράτειαν |
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
υἱὸν
ἐπαινέσας
τῆς
|
ἐγκρατείας |
καὶ
τοῦ
πρὸς
αὐτὸν
ἀνενεγκεῖν |
| 16, 9, 58 |
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
μὲν
λῃστῶν
|
ἐγκρατὴς |
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
|
ἐγκωμιάζων, |
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως |
| 16, 9, 58 |
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
|
ἔγνω |
πάλιν
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
|
ἔγνω |
πολλὰ
τῶν
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα, |
| 16, 10, 59 |
τῆς
φυγῆς,
ὅπου
καὶ
πῶς
|
ἐγνώκασιν |
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
δὲ
ἔλαβεν.
|
Ἐγνώκει |
δὲ
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ |
| 16, 10, 59 |
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
|
ἐγνώκειμεν |
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
περὶ
σὲ
|
ἐγνωσμένα, |
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς
καθείρξαντα
δεσμώτας |
| 16, 6, 55 |
ᾧ
δικαίῳ
ἀποσπῶνται
οἱ
ἱερόσυλοι.
|
Ἔγραψα |
δὲ
καὶ
Σιλανῷ
τῷ
στρατηγῷ, |
| 16, 6, 55 |
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
|
Ἔγραψα |
οὖν
ὑμῖν,
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
ἐφ'
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον
|
ἔγραψεν |
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι
τοιοῦτον |
| 16, 6, 55 |
ἧττον
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
|
ἔγραψεν |
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν. |
| 16, 6, 55 |
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι
|
ἔγραψεν |
κελεύων
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους |
| 16, 2, 51 |
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
|
ἔγραψεν |
τότε
Καῖσαρ
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
αὐτὸς
|
ἔγραψεν |
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν.
|
Ἐγὼ |
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχων
μίαν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἡ
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
|
ἐγὼ |
δὲ
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς |
| 16, 5, 54 |
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ
γὰρ
εἰς
οὓς
|
ἐδαπάνα |
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ |
| 16, 4, 53 |
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον
|
ἐδεδοίκει |
μεταβολὴν
τοῦ
πατρός,
εἴ
τι |
| 16, 8, 57 |
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
ὢν
|
ἐδεδοίκει, |
μὴ
καί
τι
ταῖς
ἀληθείαις |
| 16, 4, 53 |
ἁμίλλης
καὶ
τῶν
ἐλπίδων
ἃς
|
ἐδεδώκει |
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο
πολλὰ
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν.
|
ἔδει |
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν.
Τὸ |
| 16, 2, 51 |
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ'
ὅτε
νεῶν
|
ἔδει |
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί
δεῖ |
| 16, 1, 50 |
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ
καὶ
τιμῆς
ἧς
|
ἔδει |
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας
ἐν
ἡλικίᾳ |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν
ὧν
|
ἔδει |
παρὰ
ἀνδρὸς
ξένου
καὶ
φίλου. |
| 16, 9, 58 |
μηδὲν
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
|
ἔδει |
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα |
| 16, 11, 60 |
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
|
ἔδει. |
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος |
| 16, 2, 51 |
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς
|
ἐδείκνυσαν |
κἀν
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
λύπην
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
|
Ἐδεῖτο |
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν
τὸν |
| 16, 4, 53 |
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
|
ἐδεῖτο. |
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
δίκαια
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
μὲν
|
ἐδέοντο |
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
|
ἐδήλου. |
Τό
γε
μὴν
Ἰουδαίων
ἔθνος |
| 16, 7, 56 |
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς
|
ἐδηλώσαμεν, |
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος.
|
Ἐδήλωσεν |
δὲ
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
τὸν |
| 16, 11, 60 |
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
ἀπὸ
τῶν
χειρόνων.
|
Ἐδήλωσεν |
δὲ
καὶ
τοῖς
αὖθις
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
τῶν
παίδων
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
|
ἔδησεν |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
ἕκαστα
δωρεὰς
|
ἐδίδου |
καὶ
τέλος
ἤδη
πείθει
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως
|
ἐδόθη, |
κύρια
δὲ
κἂν
εἰ
μηδενὸς |
| 16, 4, 53 |
καιρὸν
αἰτησάμενος
ἐπὶ
μεγάλοις
οἷς
|
ἐδόκει |
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
παῖδας, |
| 16, 8, 57 |
ἦν
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι
μόνον
|
ἐδόκει, |
καὶ
μέρος
εὐθὺς
ἀσφαλείας
ἐδόκουν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
πρὸς
τὰς
ἐπιχειρήσεις
ὧν
|
ἐδόκει. |
Καὶ
τούτῳ
τῷ
τρόπῳ
ποικίλως |
| 16, 8, 57 |
εἰ
μή
τι
τοιοῦτον
οἷον
|
ἐδόκει |
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους
|
ἐδόκει |
καλεῖν
εἰς
τὸ
συνέδριον
Ἀρχελάου |
| 16, 7, 56 |
ἡ
Σαλώμη.
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ
|
ἐδόκει |
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ
τὴν
διαβολήν. |
| 16, 3, 52 |
τε
γὰρ
παισὶν
οὐ
μετρίως
|
ἐδόκει |
κεχρῆσθαι
τῇ
πρὸς
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ, |
| 16, 11, 60 |
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν
|
ἐδόκει |
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ |
| 16, 1, 50 |
παράνομον
γενέσθαι
τὴν
κόλασιν
ὑπερηφανίας
|
ἐδόκει |
μέρος,
οὐ
βασιλικῶς
ἀλλὰ
τυραννικῶς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
|
ἐδόκει |
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν |
| 16, 7, 56 |
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
|
ἐδόκει |
πράττειν
ἐν
τοῖς
κατὰ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τὸν
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν
οἷς
|
ἐδόκει |
συμφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐκ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
δυσχερὲς
πρὸς
τῆς
τοῦ
βασιλεύοντος
|
ἐδόκει |
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
ἦσαν
Ἡρώδῃ
δύο |
| 16, 10, 59 |
γραμματίδιον.
Ὁ
γάρ
τοι
Διόφαντος
|
ἐδόκει |
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ |
| 16, 8, 57 |
συνεδρεύων
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον
|
ἐδόκει |
τι
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων |
| 16, 3, 52 |
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
προσήγετο
καὶ
τοῦτον
|
ἐδόκει |
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ |
| 16, 11, 60 |
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν
περιλοίπων
ὅσους
|
ἐδόκει |
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
τὸ
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ἐδόκει,
καὶ
μέρος
εὐθὺς
ἀσφαλείας
|
ἐδόκουν |
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε
οἱ
περὶ |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἂν
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες
|
ἐδόκουν |
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
οἷς |
| 16, 1, 50 |
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
|
ἐδόκουν |
Σαλώμῃ
τε
τῇ
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 6, 55 |
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός,
|
ἔδοξέ |
μοι
καὶ
τῷ
ἐμῷ
συμβουλίῳ |
| 16, 10, 59 |
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
|
ἔδοξεν |
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ |
| 16, 8, 57 |
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
|
ἔδοξέν |
τι
πιστὸν
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
μὴν
οἱ
τινὰς
ὧν
ὑμεῖς
|
ἔδοτε |
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς
οὐδὲν |
| 16, 1, 50 |
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν
|
ἐδύναντο |
καὶ
τῆς
εὐνοίας
ἧς
εἶχεν |
| 16, 2, 51 |
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
|
ἐδύνατο |
πρὸς
τὴν
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος, |
| 16, 4, 53 |
εἰ
καὶ
τῶν
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
|
ἐδύνατό |
τις
φονεύσας
ἀτιμώρητος
μένειν
ζῶντος |
| 16, 11, 60 |
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν
|
ἐδύνατο. |
Τὸ
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
|
ἐδυσχέραινον, |
οὐκ
ἦν
δ'
οὔτε
εἰπεῖν |
| 16, 10, 59 |
πάντας
ἀνθρώπους
τρέφων
καὶ
χώραν
|
ἔδωκε |
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
κέρδη
τῶν |
| 16, 6, 55 |
δ'
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
|
ἔδωκεν |
γράψας
τοῖς
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας, |
| 16, 2, 51 |
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
|
ἔδωκεν |
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
δίκαια. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν
ἐπιμέλειαν
|
ἔδωκεν |
καὶ
τἆλλα
ξενίαις
καὶ
καταγωγαῖς |
| 16, 4, 53 |
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν
|
ἐδωρεῖτο |
Καίσαρα
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας
τε |
| 16, 1, 50 |
καὶ
γυναῖκας
ἐν
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
|
ἐζεύγνυεν, |
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα |
| 16, 5, 54 |
πολεμίοις
τιμωρούμενος
ἐκ
τοῦ
μόνος
|
ἐθέλειν |
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων. |
| 16, 2, 51 |
ἀρχῆς
καὶ
τὸ
Ῥωμαικὸν
κράτος;
|
ἐθέλοι |
δ'
ἄν
τις
ἀκύρους
τὰς |
| 16, 2, 51 |
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
τούτων
θάτερον
|
ἐθέλοιεν |
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
|
ἐθέλοντι |
δὲ
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν |
| 16, 5, 54 |
ἄλλων
φίλων
τιμάς.
Οἷς
γὰρ
|
ἐθεράπευεν |
τοὺς
κρείττονας,
τούτοις
καὶ
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων
|
ἔθεσι |
καὶ
τότε
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ
κωλύεσθαι
τοῖς
|
ἔθεσι |
χρῆσθαι
τοῖς
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι |
| 16, 6, 55 |
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
νόμοις
καὶ
|
ἔθεσιν, |
ἀπαρχάς
τε,
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν |
| 16, 6, 55 |
τε
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
|
Ἔθεσιν |
μὲν
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν
γένος |
| 16, 2, 51 |
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
|
ἔθεσιν. |
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
σύλλογον. |
| 16, 2, 51 |
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
|
ἔθετο. |
Πᾶν
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ
τὰ
|
ἔθη, |
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή |
| 16, 2, 51 |
τὸ
ζῆν
ἢ
τὰ
πάτρια
|
ἔθη |
τὰς
πομπὰς
τὰς
θυσίας
τὰς |
| 16, 2, 51 |
προσήκω.
Ταῦτα
γὰρ
πάντα
καὶ
|
ἔθνει |
καὶ
πόλει
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων |
| 16, 2, 51 |
δοκεῖν,
ἣν
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων
|
ἔθνει |
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης
αὐτὴν
ἑστίας. |
| 16, 2, 51 |
δῆμος
ἢ
πόλις
ἢ
κοινὸν
|
ἔθνος |
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν |
| 16, 5, 54 |
ἐδήλου.
Τό
γε
μὴν
Ἰουδαίων
|
ἔθνος |
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
πάντα
τὰ |
| 16, 6, 55 |
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ
|
ἔθνος |
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη |
| 16, 4, 53 |
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία
τοῦ
παντὸς
|
ἔθνους |
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν |
| 16, 6, 55 |
ὦσιν
κατὰ
τὸ
πάτριον
αὐτοῖς
|
ἔθος |
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα. |
| 16, 2, 51 |
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων
|
ἐθῶν |
καὶ
νόμου,
μελέτην
ὥσπερ
ἄλλου |
| 16, 2, 51 |
τιμώμενον,
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
|
ἐθῶν |
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων
|
ἐθῶν. |
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ |
| 16, 2, 51 |
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν.
|
Εἰ |
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
τὴν
πάλαι
βασιλείαν |
| 16, 8, 57 |
κλέπτοντα
τὸν
ἔλεγχον
τῆς
ἡλικίας.
|
Εἰ |
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν
νοῦν, |
| 16, 4, 53 |
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
|
Εἰ |
δ'
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν; |
| 16, 4, 53 |
πεῖσαι
καὶ
τὸν
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
|
εἰ |
δ'
οὕτως
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ, |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν.
|
Εἰ |
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα |
| 16, 4, 53 |
ἴσως
ἢ
σοὶ
καλῶς
εἶχεν.
|
Εἰ |
δὲ
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις
μήτ' |
| 16, 11, 60 |
τὸ
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
|
εἰ |
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον |
| 16, 2, 51 |
χάριτας
αὐτῶν
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
|
Εἰ |
δέ
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο |
| 16, 10, 59 |
ὡς
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν
ἄτοπον,
|
εἰ |
δὲ
φέροι
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον
τὴν
ὑπερβολήν,
|
εἰ |
δέον
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τέλος
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
|
εἰ |
δόξουσιν
ἐκ
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι, |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
οὐδέν,
τῷ
βασιλεύοντι
παῖδες
|
εἰ |
εἰσὶν
νέοι
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν |
| 16, 6, 55 |
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς,
|
εἰ |
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν
αὐτοῖς,
εὔνους
καὶ |
| 16, 11, 60 |
χωρῆσαι
πρός
τι
τῶν
ἀτόπων,
|
εἰ |
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ'
ἀεὶ
συμβαῖνον, |
| 16, 8, 57 |
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ
ἥκιστα
δὲ
|
εἰ |
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
κακοῦν
αὐτόν |
| 16, 11, 60 |
μᾶλλον
ὁ
πρεσβύτερος.
Ἤρκει
γάρ,
|
εἰ |
καὶ
κατέγνω,
καὶ
ζῶντας
ὅμως |
| 16, 10, 59 |
διὰ
μίσους
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς
|
εἰ |
καὶ
μὴ
λέγοι
τις
ἐξειργάζετο, |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῦ
πάθους
μείζονος
ὄντος,
|
εἰ |
καὶ
πάντα
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν. |
| 16, 4, 53 |
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς
μὲν
νεανίσκους,
|
εἰ |
καὶ
πόρρω
τῆς
ἐπ'
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
πλέον,
ἀλλ'
|
εἰ |
καὶ
ταύτης
στεροῖντο
καὶ
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι.
Τί
δ'
|
εἰ |
καὶ
τῶν
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό |
| 16, 11, 60 |
πλησίον
τῆς
πόλεως,
ὡς
ἔχειν
|
εἰ |
κληθεῖεν
παραστῆσαι.
Μόνος
δὲ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν,
|
εἰ |
λάβοις
τι
χρήσιμον
ἐξ
αὐτῆς, |
| 16, 4, 53 |
παρρησίαν
λόγου
πρὸς
τὸν
καιρόν,
|
εἰ |
μέλλοιεν
ἐκ
βίας
ἀεὶ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
παισὶν
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
δέον,
|
εἰ |
μὲν
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι |
| 16, 4, 53 |
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν
συνθήκην.
|
Εἰ |
μὲν
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς
τῆς |
| 16, 2, 51 |
καθ'
αὑτὰ
δίκαια
δοκεῖν.
ὥστ'
|
εἰ |
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
πατέρα;
τί
καὶ
θέλοντες;
|
εἰ |
μὲν
εἰσὶν
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων, |
| 16, 11, 60 |
αὐτοὺς
καθείρξαντα
δεσμώτας
φυλάττειν,
καὶ
|
εἰ |
μὲν
ἑτέρως
σοι
δοκοίη
κολάζειν |
| 16, 4, 53 |
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
|
Εἰ |
μὲν
οὖν
εὕροι
λόγον
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἐμῆς
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ
ἄν,
|
εἰ |
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ |
| 16, 4, 53 |
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
|
εἰ |
μὴ
κοινὰ
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν |
| 16, 2, 51 |
ὡς
ἄμφω
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας,
|
εἰ |
μὴ
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ |
| 16, 10, 59 |
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
|
εἰ |
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν |
| 16, 8, 57 |
Τῷ
δ'
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον,
|
εἰ |
μή
τι
τοιοῦτον
οἷον
ἐδόκει |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχελάου
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ'
αὐτῆς,
|
εἰ |
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν
εἰς
ἐπιβουλὴν |
| 16, 2, 51 |
πίστεως
ἐδόθη,
κύρια
δὲ
κἂν
|
εἰ |
μηδενὸς
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τοῦ
ζῆν
ἐλάττων
λόγος,
|
εἰ |
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν. |
| 16, 4, 53 |
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
|
εἰ |
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν |
| 16, 11, 60 |
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν,
|
εἰ |
παραιτήσεται
διὰ
τοῦ
φράσαι
τῆς |
| 16, 9, 58 |
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
|
εἰ |
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι |
| 16, 4, 53 |
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν
|
εἰ |
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον |
| 16, 7, 56 |
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου
τῆς
ἀδελφῆς,
|
εἰ |
πρὸς
τὸν
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει, |
| 16, 2, 51 |
τοιαῦτα
δεδωκέναι,
καὶ
τοὺς
δεδωκότας,
|
εἰ |
τὰς
χάριτας
αὐτῶν
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν |
| 16, 4, 53 |
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
τις,
ἡμῖν
|
εἰ |
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
μόνον,
|
εἰ |
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ἂν
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν,
|
εἰ |
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ |
| 16, 3, 52 |
οὐκ
ἂν
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
|
εἰ |
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
μόνοις |
| 16, 7, 56 |
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν
Ἀράβων
εἰπών,
|
εἰ |
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν |
| 16, 7, 56 |
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
|
εἰ |
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε
τῆς
ἀρχῆς, |
| 16, 8, 57 |
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
|
εἰ |
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν
τῶν
περὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐπ'
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
νομίζοντες
μέν,
|
εἰ |
φθάσας
ἕτερος
τὸν
ἕτερον
διαβάλοι, |
| 16, 2, 51 |
συγχωρούντων
εἶναι.
τὸ
γὰρ
θεῖον,
|
εἰ |
χαίρει
τιμώμενον,
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι |
| 16, 7, 56 |
παιδείαν
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
δὲ
γυναῖκας,
|
εἴ |
ποτε
καὶ
ταύτας
ἴδοιεν
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ'
|
εἴ |
ποτε
τύχοιεν
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι |
| 16, 11, 60 |
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
|
εἴ |
που
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ |
| 16, 5, 54 |
ἰσχυρῶς,
προήγετο
μὲν
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
|
εἴ |
που
μνήμης
εἰς
αὖθις
ἢ |
| 16, 9, 58 |
ἔγνω
πάλιν
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
|
εἴ |
τι
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά |
| 16, 4, 53 |
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν
γάρ,
|
εἴ |
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ'
ἡμῖν, |
| 16, 4, 53 |
μᾶλλον
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν
τοῦ
πατρός,
|
εἴ |
τι
καὶ
καθ'
αὑτὸν
ἀξιώσει |
| 16, 8, 57 |
ᾤετο
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
ἀνέκρινεν,
|
εἴ |
τι
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν. |
| 16, 7, 56 |
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
|
εἴ |
τι
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα |
| 16, 11, 60 |
γεγεννηκότι.
(Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
οὐδ'
|
εἴ |
τι
πρότερον
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον |
| 16, 8, 57 |
μηδ'
ἂν
τῆς
θυγατρὸς
φείσασθαι,
|
εἴ |
τι
συνειδυῖα
τούτῳ
οὐ
κατεμήνυσεν. |
| 16, 10, 59 |
ἄγειν
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
|
εἴ |
τι
τῶν
πραττομένων
ἡ
γυνὴ |
| 16, 6, 55 |
κατὰ
μηδένα
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
|
εἴ |
τινων
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πᾶσιν
ἐνδιδοὺς
τοῖς
βουλομένοις,
|
εἴ |
τις
ἔχοι
τι
κατ'
ἐκείνων |
| 16, 5, 54 |
Περί
γε
μὴν
τοὺς
οἰκείους,
|
εἴ |
τις
ἢ
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
καὶ
πάτριον
νόμον
κελεύειν,
|
εἴ |
του
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς
ἐπιθοῖεν |
| 16, 7, 56 |
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων
|
εἴα |
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 8, 57 |
πολλοῖς
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
|
εἰδείη |
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν |
| 16, 8, 57 |
εἴ
τι
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν
|
εἰδείησαν. |
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες |
| 16, 7, 56 |
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
|
εἶδεν |
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
νοῦν |
| 16, 6, 55 |
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν
βούλομαι
|
εἰδέναι |
ἐν
τοῖς
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
συμφέρειν
ἡγεῖτο
καὶ
τοὺς
ἄλλους
|
εἰδέναι. |
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων |
| 16, 8, 57 |
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν
γὰρ
φιλοτιμίαν
|
εἰδέναι |
τοῦ
γεγεννηκότος
τούτων
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν,
ἵν'
|
εἰδῆτε, |
ὅτι
Καῖσαρ
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τῇ
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
|
εἰδοῖς |
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο
φύσει
δυσχερεστάτην
|
εἰδυῖαι |
καὶ
γινομένην
ἄλλοτ'
ἄλλην
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
συντυχεῖν
αὐτῷ
τὴν
εἰς
Βόσπορον
|
εἰδὼς |
στρατείαν
προηγούμενον.
Καὶ
πλεύσας
διὰ |
| 16, 10, 59 |
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά
τε
ὡς
|
εἴη |
δεδανεισμένος
ἐπ'
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον
ὡς
ἀπολωλὼς
|
εἴη |
διασπείροντες
οἱ
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι |
| 16, 8, 57 |
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
|
εἴη |
δυσμένεια
πρὸς
τὸν
πατέρα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πολέμῳ
τὰ
περὶ
τὴν
Ἀραβίαν
|
εἴη |
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος
ἡ |
| 16, 11, 60 |
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
|
εἴη, |
κρατοίη
δὲ
τὰ
ψεύσματα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τύχῃ
τό
τε
σῶμα
ὡς
|
εἴη |
μέγας
καὶ
τὴν
τοξικὴν
εὔστοχος |
| 16, 7, 56 |
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
|
εἴη |
παρ'
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
|
εἴη> |
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν, |
| 16, 10, 59 |
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς
ἂν
|
εἴη |
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν
σῶν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
|
εἴη |
σοι
τὸ
ἀτύχημα.
Ταῦτα
δοκεῖ |
| 16, 11, 60 |
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς
|
εἴη |
τις
συνθήκη
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας |
| 16, 4, 53 |
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι
τί
μὲν
|
εἴησαν |
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ |
| 16, 10, 59 |
τὰ
χρέα
τοῖς
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
|
εἶθ' |
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ'
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα
ἐπέδωκεν
ὡς
|
εἰκάσαι |
τῆς
Ἀλεξάνδρου
χειρός.
Τελέσαντες
σὺν |
| 16, 4, 53 |
δωρεάς
τε
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
ἃς
|
εἰκὸς |
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν
Ἡρώδης
ἐπὶ
Ἰουδαίας |
| 16, 9, 58 |
πεπραγμένα
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον,
ὡς
|
εἰκός, |
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ |
| 16, 10, 59 |
λέγων.
Τοιαῦτα
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς
|
εἰκός, |
ἐφ'
οἷς
ἤλγει.
Τοὺς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
καὶ
περὶ
πέντε
καὶ
|
εἴκοσι |
τοὺς
πάντας
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
δυνατὸν
|
εἰκόσιν |
ἢ
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
|
εἰκοσιπέντε |
τῶν
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ |
| 16, 5, 54 |
τῆς
προθεσμίας
εἰς
ὄγδοον
καὶ
|
εἰκοστὸν |
ἔτος
τῆς
ἀρχῆς
ἐπ'
ὀλυμπιάδος |
| 16, 11, 60 |
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
τι
τῶν
|
εἰκότων |
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα |
| 16, 11, 60 |
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
ἂν
|
εἰκότως, |
εἴτε
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον |
| 16, 7, 56 |
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως
|
εἰκότως |
ὑπ'
ἐκείνου
μεμισῆσθαι.
Τοιαῦτα
λεγούσης |
| 16, 2, 51 |
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ
πρότερον
|
εἰλήφασιν |
ἄκυρα
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς |
| 16, 8, 57 |
καί
τινα
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας
|
εἴληφεν |
ἐν
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
μεγίστην
πίστιν
|
εἰληφέναι |
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας
τῆς |
| 16, 2, 51 |
εὔδηλον
ὡς
ἄμφω
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
|
εἰληφότας, |
εἰ
μὴ
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
οἷς |
| 16, 2, 51 |
αἰτοῦνται
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα
|
εἰληφότες |
μὲν
αὐτὰς
παρὰ
τούτων,
οἷς |
| 16, 11, 60 |
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ
καλοῦμεν
αὐτὴν
|
εἱμαρμένην, |
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ
μὴ |
| 16, 6, 55 |
τε
σαββατείου
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος,
|
εἶναι |
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ
τὸν
βίον |
| 16, 8, 57 |
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ
|
εἶναι |
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν |
| 16, 8, 57 |
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων
φίλον.
|
Εἶναι |
δ'
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
ἐν |
| 16, 2, 51 |
ἄλλου
τινὸς
καὶ
τούτων
ἀξιοῦντες
|
εἶναι |
δι'
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ |
| 16, 4, 53 |
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν.
Οὐ
γὰρ
|
εἶναι |
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα |
| 16, 4, 53 |
οὖν
τιμὴν
καὶ
τὸ
πρῶτον
|
εἶναι |
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
μηδὲ
ὅσιον
|
εἶναι |
δοκεῖν
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι
τῷ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
|
εἶναι |
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν
αὑτὸν |
| 16, 7, 56 |
τότε
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ
οὐκ
|
εἶναι |
δυνατόν,
οὐχ
ὑπομείνας,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
θεοῦ
ὑψίστου,
τά
τε
ἱερὰ
|
Εἶναι |
ἐν
ἀσυλίᾳ
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
εἰς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
οὐδὲ
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
|
εἶναι |
ἢ
φίλους,
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο |
| 16, 4, 53 |
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν
πραγμάτων
|
εἶναι |
καὶ
εἰς
τὸν
ἁγιώτατον
ὑπὸ |
| 16, 9, 58 |
ἦν
μὴ
κατὰ
τὴν
Ἀραβίαν
|
εἶναι |
καὶ
περὶ
τῶν
χρημάτων
ἀνεβάλλετο, |
| 16, 5, 54 |
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
Ἄξιον
γὰρ
|
εἶναι |
καὶ
Συρίας
ἁπάσης
καὶ
Αἰγύπτου |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἤδη
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
|
εἶναι |
Καίσαρι,
τότε
δὲ
περὶ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
εἰς
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
|
εἶναι; |
Καλὸν
δ'
ἴσως
μηδὲ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἀρχήν,
ταύτης
οὐκ
ἐᾶν
κύριον
|
εἶναι |
κρατεῖν
τε
καὶ
διδόναι
τῷ |
| 16, 7, 56 |
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
|
εἶναι |
λαβεῖν
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς |
| 16, 10, 59 |
θηρίων
διώκων
προλάβοι.
Δυνατὸν
γὰρ
|
εἶναι |
λέγειν
ὡς
ἀπὸ
τοῦ
ἵππου |
| 16, 8, 57 |
φίλους
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
|
εἶναι |
λέγων
νέον
ὄντα
καὶ
κακοηθείας |
| 16, 11, 60 |
τὸν
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
|
εἶναι |
μόνον
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
παθεῖν |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲ
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
|
εἶναι |
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη |
| 16, 2, 51 |
εὔνοιάν
τε
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
|
εἶναι |
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ |
| 16, 7, 56 |
ἥκιστα
μὲν
τῇ
πόλει
φανερὸς
|
εἶναι, |
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν |
| 16, 9, 58 |
λαμβανομένους
τῶν
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς
|
εἶναι |
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν |
| 16, 8, 57 |
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν
|
εἶναι. |
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων, |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι
μέλοι
τὴν
εἰρήνην
ἅπασιν
|
εἶναι |
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ
παρὼν |
| 16, 3, 52 |
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον
|
εἶναι |
πρὸς
τὸ
μὴ
τὸν
αἴτιον |
| 16, 11, 60 |
εἶπεν,
ὅτι
δοκεῖ
μὲν
ἀσεβῆ
|
εἶναι |
τὰ
ἐκείνοις
περὶ
σὲ
ἐγνωσμένα, |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
|
εἶναι |
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως
ἔχοντα
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
οὐκ
ἄλλου
τινὸς
|
εἶναι, |
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
ἐν |
| 16, 10, 59 |
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
|
εἶναι |
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν |
| 16, 10, 59 |
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
ἐναντίων
ἀληθὲς
|
εἶναί |
τι
τούτων.
Βούλεσθαι
δ'
ἂν |
| 16, 2, 51 |
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων
|
εἶναι. |
τὸ
γὰρ
θεῖον,
εἰ
χαίρει |
| 16, 2, 51 |
τὸ
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
|
εἶναι |
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ
διαφυλάττουσιν. |
| 16, 11, 60 |
τῇ
κεφαλῇ
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες
|
εἶναι |
τοῖς
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
τοῦτον |
| 16, 5, 54 |
ὑπὲρ
δύναμιν
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
|
εἶναι |
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ
γὰρ
εἰς |
| 16, 3, 52 |
Σαλώμης
μέγαν
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον
|
εἶναι |
τὸν
παρὰ
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα |
| 16, 4, 53 |
μήτηρ
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα,
πάντας
ὑπόπτους
|
εἶναι |
τοῦ
πατρὸς
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ' |
| 16, 7, 56 |
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ
παρ'
ἐκείνης
|
εἶναι |
τοὺς
λόγους.
Ἡ
δὲ
ὡς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν
|
εἶναι. |
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ
ἔλεγεν
|
εἶναι |
τῷ
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς.
Ὅθεν |
| 16, 10, 59 |
συντυχίας
ἀπέβαινεν,
ὡς
ἐκείνῳ
μὲν
|
εἶναι |
φίλος
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
δοκεῖν |
| 16, 2, 51 |
ἄν
τις
ἀκύρους
τὰς
ἐντεῦθεν
|
εἶναι |
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος.
Οὐδὲ |
| 16, 2, 51 |
ξένου
καὶ
φίλου.
Κἀκεῖνος
μὲν
|
εἴξας |
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
|
Εἰπάτω |
δέ
τις,
ἡμῖν
εἰ
τετόλμηται |
| 16, 10, 59 |
Ἀλεξάνδρου
χειρός.
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ
|
εἰπεῖν |
ἃ
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
διαβολῆς
καὶ
πᾶσιν,
ὡς
|
εἰπεῖν, |
ἄθλου
τούτου
προκειμένου
λέγειν
τι |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι
τοιοῦτον
|
εἰπεῖν |
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν |
| 16, 10, 59 |
τις
ἔχοι
τι
κατ'
ἐκείνων
|
εἰπεῖν, |
Εὐάρατόν
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι. |
| 16, 10, 59 |
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
ἧκον
|
εἰπεῖν |
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
|
εἰπεῖν |
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ |
| 16, 5, 54 |
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
|
εἰπεῖν |
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
ἔν |
| 16, 11, 60 |
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ'
οὔτε
|
εἰπεῖν |
τι
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος |
| 16, 2, 51 |
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
|
εἰπεῖν |
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
Τοῦ |
| 16, 2, 51 |
νῦν
ἡμῶν
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
|
εἰπεῖν. |
ᾧ
ποία
μὲν
εὔνοια
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
τε
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις
|
εἰπεῖν, |
ὡς
ἀποδέοι
τὰ
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 7, 56 |
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων,
|
εἶπεν, |
εἰς
τοῦτο
τῆς
ἀμέτρου
καὶ |
| 16, 4, 53 |
διαλύειν
τὰς
αἰτίας
καί,
πάτερ,
|
εἶπεν, |
ἡ
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς |
| 16, 11, 60 |
ἐν
Ῥώμῃ
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος
|
εἶπεν, |
ὅτι
δοκεῖ
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
|
εἶπεν, |
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα |
| 16, 11, 60 |
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος
οὐ
δυνάμενος,
|
εἶπεν, |
ὦ
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
τοιούτῳ |
| 16, 8, 57 |
τις
ἐν
πολλοῖς
τοῖς
βασανιζομένοις
|
εἶπεν, |
ὡς
εἰδείη
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα |
| 16, 11, 60 |
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν
|
εἴποι. |
Βίαιος
γὰρ
ἦν
καὶ
περὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πάνθ'
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος
|
εἴποιεν |
ἡδέως
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου
λεγόμενα |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς.
Ταῦτ'
|
εἰπόντα |
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
μετὰ
ταῦτα |
| 16, 8, 57 |
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν
|
εἰπόντας |
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς
δὲ |
| 16, 11, 60 |
Μετ'
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
|
εἵποντο |
γὰρ
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες, |
| 16, 11, 60 |
ἐπιβουλῆς
ἄξιον.
(Ταῦτα
τοῦ
βασιλέως
|
εἰπόντος |
καὶ
τῶν
νεανίσκων
οὐδὲ
ἕως |
| 16, 4, 53 |
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
|
εἰπὼν |
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
|
εἰπὼν |
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν
Ἀράβων
|
εἰπών, |
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην |
| 16, 11, 60 |
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
|
εἰπὼν |
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης, |
| 16, 11, 60 |
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ
τελευταῖον
|
εἰπών, |
ὅτι
καὶ
τῇ
φύσει
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
|
εἰπὼν |
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
|
εἶργον |
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ |
| 16, 9, 58 |
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
τὴν
|
εἰρήνην |
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ' |
| 16, 7, 56 |
εἴτε
δὴ
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
|
εἰς |
ἃ
μάλιστα
καὶ
πρότερον
ἐνόσει |
| 16, 2, 51 |
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς
|
εἰς |
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις |
| 16, 7, 56 |
ὅ
τε
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν
|
εἰς |
ἀκρασίαν
καὶ
μᾶλλον
αἱ
γυναῖκες, |
| 16, 11, 60 |
κτείνονται.
Τὰ
δὲ
σώματα
νύκτωρ
|
εἰς |
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ
τε
μητροπάτορος |
| 16, 7, 56 |
σύγχυσις
καὶ
ἡ
τῶν
λόγων
|
εἰς |
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ
ὁ |
| 16, 7, 56 |
καινῶν
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων
|
εἰς |
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
πολὺ
πλειόνων
ἔτι
καὶ
δυναμένων
|
εἰς |
ἅπαν
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
ἀλλ'
ἀεὶ
γινομένης
ἀκρίτου
τινὸς
|
εἰς |
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
μὲν |
| 16, 7, 56 |
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
|
εἰς |
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς, |
| 16, 3, 52 |
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
μητρὸς
αὐτῶν
|
εἰς |
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα |
| 16, 10, 59 |
λέγειν,
εἰ
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
|
εἰς |
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν
|
εἰς |
ἀταξίαν
τὰ
δ'
ὡς
καταφθειρομένων |
| 16, 5, 54 |
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που
μνήμης
|
εἰς |
αὖθις
ἢ
κατὰ
τὸ
παρὸν |
| 16, 11, 60 |
πάντας
δέος
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
|
εἰς |
αὐτὸ
τὸ
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας
τῆς
|
εἰς |
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν
πλοῦν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τῷ
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
|
εἰς |
αὐτὸν
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα
καὶ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ
τῆς
|
εἰς |
αὐτὸν
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν.
Ὁ |
| 16, 11, 60 |
ἑνὶ
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν
|
εἰς |
αὐτὸν
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν |
| 16, 10, 59 |
εἶχεν
περὶ
τῆς
τῶν
παίδων
|
εἰς |
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον |
| 16, 11, 60 |
φυγεῖν
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
|
εἰς |
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς
|
εἰς |
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας |
| 16, 5, 54 |
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ
τὴν
γεγενημένην
|
εἰς |
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα, |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
|
εἰς |
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων
οἷος
|
εἰς |
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται |
| 16, 2, 51 |
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν
αὐτῷ
τὴν
|
εἰς |
Βόσπορον
εἰδὼς
στρατείαν
προηγούμενον.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
πνεύματος
εἰς
Μιτυλήνην
κἀκεῖθεν
|
εἰς |
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς
ἤκουσεν
ἐντὸς |
| 16, 9, 58 |
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
χώραν,
|
εἰς |
δὲ
τὴν
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
|
~(Εἰς |
δὲ
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον |
| 16, 10, 59 |
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων
|
εἰς |
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
Καίσαρα.
Σαφῶς |
| 16, 8, 57 |
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
ἀναίτιον
|
εἰς |
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
πάντας
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς
|
εἰς |
ἑκατὸν
ἀναφέρων
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους |
| 16, 3, 52 |
τελέως
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ
καὶ
πάντ'
|
εἰς |
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
οἰόμενος
δὲ
παραιρήσεσθαι |
| 16, 11, 60 |
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν
|
εἰς |
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
τῶν
ἡγεμόνων |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον
|
εἰς |
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
ἐτράπησαν, |
| 16, 10, 59 |
ζῆν
καὶ
τοὺς
περὶ
Τύραννον
|
εἰς |
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ
τούτους |
| 16, 10, 59 |
αὐτῆς,
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν
|
εἰς |
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
χρήματα
τοῖς
δεομένοις
ἔργοις>
|
εἰς |
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων |
| 16, 7, 56 |
μίσους
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
μὲν
γὰρ
|
εἰς |
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο |
| 16, 7, 56 |
νοῆσαι
καὶ
διαβαλεῖν;
Ἔρρε
κάκιστος
|
εἰς |
εὐεργέτην
καὶ
ἀδελφὸν
γενόμενος.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
οὕτως
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ
πεπραγμένον
|
εἰς |
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης
τε |
| 16, 3, 52 |
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν
|
εἰς |
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει, |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
τῆς
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
|
εἰς |
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
ἐξ |
| 16, 2, 51 |
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
τῶν
οἰκείων
|
εἰς |
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ |
| 16, 4, 53 |
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί
τινα
προαιρούμενος
|
εἰς |
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν
|
εἰς |
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν,
ἵν' |
| 16, 6, 55 |
Εἶναι
ἐν
ἀσυλίᾳ
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
|
εἰς |
Ἱεροσόλυμα
καὶ
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν |
| 16, 6, 55 |
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο
ποιείτωσαν
|
εἰς |
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα
μὲν
Καῖσαρ. |
| 16, 2, 51 |
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
|
εἰς |
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
ἦν |
| 16, 2, 51 |
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
τῶν
|
εἰς |
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν |
| 16, 6, 55 |
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
|
εἰς |
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς
πάτριον, |
| 16, 8, 57 |
ἔχοντα
διήλλαξεν
Ἡρώδης
καὶ
πάλιν
|
εἰς |
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ
ἐν |
| 16, 11, 60 |
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ'
ἦλθεν
|
εἰς |
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
οὖν
ἦν |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ'
|
εἰς |
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις |
| 16, 8, 57 |
καὶ
Φερώραν
Ἀρχέλαος
διαλλάξας
οὕτως
|
εἰς |
Καππαδοκίαν
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
ὕπαιθρον
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον
|
εἰς |
κόσμον
καὶ
τὴν
τῶν
οἰκούντων |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
ἐλθὼν
δ'
|
εἰς |
λόγους
καὶ
καιρὸν
αἰτησάμενος
ἐπὶ |
| 16, 5, 54 |
πάθους
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο
μὲν
|
εἰς |
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που
μνήμης
εἰς |
| 16, 9, 58 |
εἰς
Ῥώμην
τὰ
πεπραγμένα
διεσάφουν
|
εἰς |
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον
τῶν |
| 16, 8, 57 |
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
|
εἰς |
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει |
| 16, 7, 56 |
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
δὲ
Φερώρας
|
εἰς |
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ὅτι
διὰ
σπουδῆς
ἐστιν
ἅπασιν
|
εἰς |
μῖσος
ἀγαγεῖν
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 2, 51 |
Αὐτὸς
δὲ
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος
|
εἰς |
Μιτυλήνην
κἀκεῖθεν
εἰς
Βυζάντιον
παρακομισθείς, |
| 16, 4, 53 |
οὖν
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος
|
εἰς |
νέους
αἰτία,
καὶ
τὸ
προστιθέναι |
| 16, 3, 52 |
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
|
εἰς |
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό. |
| 16, 5, 54 |
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας
|
εἰς |
ὄγδοον
καὶ
εἰκοστὸν
ἔτος
τῆς |
| 16, 11, 60 |
τε
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
περιὸν
|
εἰς |
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
ἐκείνων |
| 16, 4, 53 |
αὐλὴν
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
|
εἰς |
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
υἱοὺς |
| 16, 3, 52 |
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ'
ὄντος
|
εἰς |
ὅπερ
ἐσπουδάκει,
πολὺ
χαλεπώτερον
ἀεὶ |
| 16, 8, 57 |
τινες
τὰς
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς
|
εἰς |
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
δὲ
Ἀρχέλαος |
| 16, 5, 54 |
εἶναι
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ
γὰρ
|
εἰς |
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν |
| 16, 5, 54 |
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
|
Εἰς |
πάντα
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν |
| 16, 4, 53 |
διανέμειν
μέρος
ἑκάστῳ
τῆς
τιμῆς
|
εἰς |
πάντας
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
δὲ
ἤδη |
| 16, 11, 60 |
νεανίσκους
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
|
εἰς |
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν |
| 16, 2, 51 |
τιμή;
ποία
δὲ
χρεία
μὴ
|
εἰς |
πρῶτον
ὁρᾷ;
τί
δὴ
κωλύει |
| 16, 4, 53 |
πατρὶ
τοὺς
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
τὸ
|
εἰς |
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
|
εἰς |
Ῥώμην
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν
δώρων |
| 16, 9, 58 |
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν
δικαίων
πεποιηκὼς
|
εἰς |
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
δὲ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
|
εἰς |
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
δύναιτο |
| 16, 4, 53 |
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο
πλεύσας
|
εἰς |
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν
παίδων
κατηγορεῖν |
| 16, 8, 57 |
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
δὲ
καὶ
συνθήκας
|
εἰς |
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
ἐπειδὴ
περὶ
τούτων |
| 16, 8, 57 |
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
|
εἰς |
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ, |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν
|
εἰς |
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ' |
| 16, 10, 59 |
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν
|
εἰς |
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν
ἀνύσαντά |
| 16, 9, 58 |
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι
δὲ
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
|
εἰς |
Ῥώμην
τὰ
πεπραγμένα
διεσάφουν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
|
εἰς |
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ |
| 16, 2, 51 |
πάλιν
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν
|
εἰς |
Σάμον.
Πολλαὶ
μὲν
οὖν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ
|
εἰς |
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
ἦν
ἄδικον. |
| 16, 11, 60 |
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες
|
εἰς |
Σεβαστὴν
ἐπιτάξαντος
τοῦ
πατρὸς
στραγγάλῃ |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
|
εἰς |
τὰ
μειράκια
καὶ
μετὰ
πραγματείας |
| 16, 5, 54 |
Ὁ
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
|
εἰς |
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἔχειν
τῆς
βασιλείας,
οὐχ
ὅμοιον
|
εἰς |
τὰς
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν
τῷ |
| 16, 6, 55 |
γράμματα
τῶν
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
τε
|
εἰς |
τὰς
ἀσυλίας
βούλομαι
ἀποσπᾶσθαι
καὶ |
| 16, 5, 54 |
οὐ
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ
γὰρ
|
εἰς |
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει |
| 16, 5, 54 |
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
Ὅταν
δὲ
|
εἰς |
τὰς
τιμωρίας
καὶ
ἀδικίας,
ἃς |
| 16, 5, 54 |
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν
γὰρ
|
εἰς |
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας |
| 16, 6, 55 |
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων
τοὺς
|
εἰς |
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ
ταῦτα
διορθώσασθαι |
| 16, 2, 51 |
ὡμολόγει
χάριν.
Ὁ
δὲ
καὶ
|
εἰς |
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον
αὑτὸν
παρεῖχεν |
| 16, 9, 58 |
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
ἔχων
προήγαγεν
|
εἰς |
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις
ἑπτὰ |
| 16, 5, 54 |
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
|
εἰς |
τὴν
ἀρχήν
τι
παρακινεῖν,
οὐχ |
| 16, 2, 51 |
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας
|
εἰς |
τὴν
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὴν
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
|
εἰς |
τὴν
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
δοκεῖς |
| 16, 4, 53 |
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν
|
εἰς |
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
ἧκεν
|
εἰς |
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν |
| 16, 1, 50 |
τούτῳ
τῷ
καιρῷ
καὶ
τὸν
|
εἰς |
τὴν
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί |
| 16, 2, 51 |
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης
|
εἰς |
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν |
| 16, 1, 50 |
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
|
εἰς |
τὴν
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν
μετέφερον |
| 16, 1, 50 |
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
τῶν
|
εἰς |
τὴν
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων. |
| 16, 1, 50 |
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
|
εἰς |
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
ἧκον |
| 16, 7, 56 |
ἐξεκαίετο
καὶ
τὰ
κατὰ
τιμὴν
|
εἰς |
τὴν
παῖδα
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου, |
| 16, 5, 54 |
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
|
εἰς |
τὴν
πόλιν
ὄχλου
πλείονος
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
δὲ
καὶ
|
εἰς |
τὴν
πόλιν
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός |
| 16, 4, 53 |
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
|
εἰς |
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν
μέχρι |
| 16, 10, 59 |
τοῦτον
τὸν
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
|
εἰς |
τὴν
Ῥώμην
καὶ
περὶ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου
γε
μὴν
ἀνιόντος
|
εἰς |
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
διοίκησιν |
| 16, 8, 57 |
φιλοτιμίαι,
καὶ
τὸ
κτείναντα
φανερῶς
|
εἰς |
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου |
| 16, 9, 58 |
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ'
|
εἰς |
τὴν
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος
εἶχεν
|
εἰς |
τὴν
Σαλώμην
κατά
τε
τὴν |
| 16, 1, 50 |
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
οὐκ
|
εἰς |
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
πασχόντων |
| 16, 7, 56 |
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
λόγον
|
εἰς |
τὴν
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
εἰς |
| 16, 8, 57 |
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ'
|
εἰς |
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
τὸν
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
|
εἰς |
τὸ
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό |
| 16, 6, 55 |
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν
|
εἰς |
τὸ
ἱερὸν
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις |
| 16, 2, 51 |
ἦσαν,
ὡς
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
|
εἰς |
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό |
| 16, 1, 50 |
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
|
εἰς |
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν
οὐκ
|
εἰς |
τὸ
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια
δρᾶν, |
| 16, 10, 59 |
δὲ
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς
καὶ
|
εἰς |
τὸ
πλῆθος
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι |
| 16, 11, 60 |
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
|
εἰς |
τὸ
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον |
| 16, 11, 60 |
παῖδας,
οὐ
γὰρ
ἠξίου
παράγειν
|
εἰς |
τὸ
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ
τινὶ |
| 16, 8, 57 |
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ'
|
εἰς |
τὸ
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς
δὲ
τῆς
|
εἰς |
τὸ
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος
οὔσης
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
|
εἰς |
τὸ
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος. |
| 16, 7, 56 |
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
ἁρμόσειν
γὰρ
|
εἰς |
τοιαύτην
χρείαν
τὸ
νῦν
ἐπιμελὲς |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν
δὲ
κατοκνεῖν
|
εἰς |
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
μήτ' |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
τῶν
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
|
εἰς |
τὸν
ἁγιώτατον
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα |
| 16, 7, 56 |
Πτολεμαῖος
ἤδη
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
|
εἰς |
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
|
εἰς |
τὸν
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἔτι
μᾶλλον
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
|
εἰς |
τὸν
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον |
| 16, 6, 55 |
τῆς
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
τῶν
|
εἰς |
τὸν
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
|
εἰς |
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς
δ' |
| 16, 8, 57 |
τι
προπετὲς
αὐτῷ
τελέως
ἀνοίκειον
|
εἰς |
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
ὡμολόγουν,
ἄλλο
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
|
εἰς |
τὸν
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ |
| 16, 11, 60 |
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας
|
εἰς |
τὸν
πατέρα.
Τὰ
δ'
αὐτὰ |
| 16, 10, 59 |
πεπονθώς,
καί
τι
τοιοῦτον
εἰπεῖν
|
εἰς |
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
ἡττημένος
τῆς
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης
|
εἰς |
τὸν
υἱὸν
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰς
ἡμετέρας
χάριτας
τῶν
|
εἰς |
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν |
| 16, 5, 54 |
τὰς
τιμωρίας
καὶ
ἀδικίας,
ἃς
|
εἰς |
τοὺς
ἀρχομένους
καὶ
τοὺς
οἰκειοτάτους |
| 16, 4, 53 |
καὶ
καθ'
αὑτὸν
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον
|
εἰς |
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν. |
| 16, 6, 55 |
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον
|
εἰς |
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι,
δεικνὺς
αὐτοῖς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως,
εἴτε
|
εἰς |
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην |
| 16, 4, 53 |
Τοῦτο
γὰρ
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ'
|
εἰς |
τοὺς
οὐδ'
ὅ
τι
λελάλητο |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τῆς
εὐνοίας
ἧς
εἶχεν
|
εἰς |
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο
τῶν
|
εἰς |
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ |
| 16, 10, 59 |
τὰ
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
|
εἰς |
τοῦτο
μετέστη
Καῖσαρ,
ὡς
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
συμπεσὸν
ἐπὶ
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν
|
εἰς |
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν
|
εἰς |
τοῦτο
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι |
| 16, 4, 53 |
καθ'
ἑαυτὴν
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
ἕως
|
εἰς |
τοῦτο
προήγαγεν
τὸν
Ἡρώδην
ὀργῆς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων,
εἶπεν,
|
εἰς |
τοῦτο
τῆς
ἀμέτρου
καὶ
περιττῆς |
| 16, 11, 60 |
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων
αὐτοὺς
|
εἰς |
Τύρον,
καὶ
τοῦ
τε
Νικολάου |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τοῦ
δέους,
τὰ
μὲν
|
εἰς |
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
δ' |
| 16, 2, 51 |
ὡς
μετὰ
πεῖραν
τῆς
ἡμετέρας
|
εἰς |
ὑμᾶς
πίστεως
ἐδόθη,
κύρια
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
|
εἰς |
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε |
| 16, 8, 57 |
τόν
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
|
εἰς |
ὑποψίαν
καθίστη.
τοῦ
γὰρ
Ἡρώδου |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν
|
εἴς |
τε
τὰς
ἔξω
καὶ
τὰς |
| 16, 2, 51 |
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
|
εἴς |
τε
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν |
| 16, 3, 52 |
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ
ἐκείνων
|
εἴς |
τε
τὴν
Σαλώμην
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
|
εἴς |
τε
τοὺς
φίλους
μετέφερεν
τὰς |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
|
Εἷς |
δὲ
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ταραχῆς
περὶ
τὸ
βασίλειον,
|
εἷς |
τις
τῶν
νεωτέρων
ὡς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
|
εἰσάγουσα. |
Δι'
ὧν
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα |
| 16, 2, 51 |
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον
|
εἰσβεβληκότος |
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας
οὔτ' |
| 16, 11, 60 |
Μόνος
δὲ
καὶ
κατ'
αὐτὸν
|
εἰσελθὼν |
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων
ἀνδρῶν |
| 16, 7, 56 |
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν
τάφον
|
εἰσέρχεται |
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν
τῇ
πόλει |
| 16, 3, 52 |
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
τὸν
Ἀντίπατρον
|
εἰσῆγεν |
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
ἢ
τυχεῖν
|
εἰσι |
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν
οὖν
ὁ |
| 16, 8, 57 |
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς
τὸ
βασίλειον
|
εἰσιέναι. |
Ταύτην
δὲ
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο |
| 16, 4, 53 |
ἁγιώτατον
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
|
εἰσιέναι. |
Τί
δ'
εἰ
καὶ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
βλέμμασιν
οὐκ
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
|
εἰσιν |
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
ὁ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ
μὲν
|
εἰσὶν |
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν, |
| 16, 4, 53 |
οὐδέν,
τῷ
βασιλεύοντι
παῖδες
εἰ
|
εἰσὶν |
νέοι
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα, |
| 16, 2, 51 |
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
|
εἰσὶν |
οἱ
μὴ
μετέχοντες
αὐτῶν
ἰδίᾳ |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ'
οὖν
|
εἰσίν, |
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν |
| 16, 4, 53 |
εἰσὶν
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
|
εἰσίν, |
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
οὐκ
|
εἰσίν, |
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι |
| 16, 7, 56 |
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν
|
εἰσιοῦσιν |
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος
δ' |
| 16, 2, 51 |
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ
τὸν
δῆμον
|
εἱστίασας |
καὶ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
ξένια |
| 16, 2, 51 |
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ
τῶν
|
εἰσφορῶν |
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
καθὸ |
| 16, 10, 59 |
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον
|
εἶτ' |
αὖθις
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις |
| 16, 4, 53 |
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν
Ἀντίπατρον,
|
εἶτα |
καὶ
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
ἐν
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
|
εἴτε |
δὴ
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς |
| 16, 11, 60 |
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως,
|
εἴτε |
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν |
| 16, 11, 60 |
παρασκευάσαντας
ὑπὸ
χαλεπότητος
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
|
εἴτε |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ |
| 16, 7, 56 |
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους
ἐξελθεῖν
συμφοράς,
|
εἴτε |
καὶ
τῆς
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
|
εἴτε |
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
ταύτην |
| 16, 2, 51 |
ὁμοίως
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
|
εἴτε |
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
|
εἴτε |
μικρῶν,
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
|
εἴτε |
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν. |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
|
εἴτε |
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε |
| 16, 2, 51 |
ἄλλων
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
|
εἴτε |
τῶν
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων |
| 16, 7, 56 |
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
|
εἶχε |
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα
τὴν |
| 16, 9, 58 |
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
ἣν
|
εἶχε |
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
μεῖζον |
| 16, 7, 56 |
τὰ
στέρνα,
ἡ
μὲν
ὄψις
|
εἶχέ |
τι
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν, |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῷ
τὸν
Ἀλέξανδρον,
ὃς
|
εἶχεν |
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας |
| 16, 10, 59 |
ἐβασανίζετο.
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος
αἰτίαν
|
εἶχεν |
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν |
| 16, 4, 53 |
δ'
ἴσως
ἢ
σοὶ
καλῶς
|
εἶχεν. |
Εἰ
δὲ
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις |
| 16, 7, 56 |
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος
|
εἶχεν |
εἰς
τὴν
Σαλώμην
κατά
τε |
| 16, 1, 50 |
ἐδύναντο
καὶ
τῆς
εὐνοίας
ἧς
|
εἶχεν |
εἰς
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ
μίσους
|
εἶχεν. |
Ἐμπεπτώκει
μὲν
γὰρ
εἰς
ἔρωτα |
| 16, 4, 53 |
τὸ
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
|
εἶχεν |
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
τὴν
ἐλπίδα |
| 16, 4, 53 |
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
|
εἶχεν |
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος |
| 16, 7, 56 |
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
|
εἶχεν |
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῇ
δούλῃ
τὸν
νοῦν
|
εἶχεν. |
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ |
| 16, 8, 57 |
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ
περὶ
ἐκεῖνον
|
εἶχεν |
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων
|
εἶχεν |
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
πλησίον
τῆς
πόλεως, |
| 16, 10, 59 |
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
|
εἶχεν |
περὶ
τῆς
τῶν
παίδων
εἰς |
| 16, 10, 59 |
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον
|
εἶχεν |
πρός
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
πλείονος
μὲν
δι'
ἐννοίας
|
εἶχεν |
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
καταδίκων
|
εἶχον |
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
Ἕτερος
δ' |
| 16, 4, 53 |
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
|
εἶχον |
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
λόγον
πιστὸν
|
εἶχον |
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ
δ' |
| 16, 9, 58 |
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
|
εἶχον |
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
εἰσίν,
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
|
εἰώθασιν |
χρήματά
τε
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὰ
μὴ
πιστὰ
πίστιν
|
εἴωθεν |
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν |
| 16, 10, 59 |
δέος.
Ἕτερος
δ'
αὐτῶν
Ἀριστόβουλος
|
ἐκ |
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
τὴν
ἑαυτοῦ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
πραττόμενόν
ἐστιν;
Δύο
νεανίσκους
|
ἐκ |
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
εἰς
πᾶσαν |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τὸν
καιρόν,
εἰ
μέλλοιεν
|
ἐκ |
βίας
ἀεὶ
καὶ
κατὰ
σπουδὴν |
| 16, 4, 53 |
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
μὴ
γενόμενον
|
ἐκ |
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
|
ἐκ |
διαβολῆς
πικρότερον
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας
Τίτιον
|
ἐκ |
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα
διήλλαξεν |
| 16, 10, 59 |
(Κατὰ
δὲ
τὸν
χρόνον
ἥκοντος
|
ἐκ |
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ
Ἀρχελάου
Μήλα |
| 16, 3, 52 |
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
|
ἐκ |
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμης
εἰς
τὸν
υἱὸν
τὸν
|
ἐκ |
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο
μὲν
ἐκείνῳ |
| 16, 4, 53 |
Καὶ
ταύτην
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς
|
ἐκ |
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι
νῦν
ἐξηγεῖσθαι |
| 16, 4, 53 |
μὲν
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
τοὺς
|
ἐκ |
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν |
| 16, 3, 52 |
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους
τοὺς
|
ἐκ |
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν |
| 16, 7, 56 |
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
οὖσα
τοῖς
|
ἐκ |
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν
ἑαυτῆς
θυγατέρα |
| 16, 11, 60 |
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
δέος
|
ἐκ |
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἅπαν
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
|
ἐκ |
πλείονος
μὲν
δι'
ἐννοίας
εἶχεν |
| 16, 8, 57 |
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
|
ἐκ |
πλειόνων
τὸ
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως. |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
|
ἐκ |
πολλοῦ
τὸ
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι |
| 16, 4, 53 |
πάθος,
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν
μήτ'
|
ἐκ |
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο
πλεύσας |
| 16, 8, 57 |
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ
μηδὲν
|
ἐκ |
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
γάμον |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι,
τῷ
μὲν
|
ἐκ |
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν
|
ἐκ |
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς |
| 16, 10, 59 |
παρέξειν
τὰ
χρήματα
καὶ
τοὺς
|
ἐκ |
τῆς
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας. |
| 16, 6, 55 |
ἀπαρχάς
τε,
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν
|
ἐκ |
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας
ἕνεκα |
| 16, 2, 51 |
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
πάλιν
|
ἐκ |
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
τὴν
Ἀσίαν, |
| 16, 3, 52 |
διαβολαῖς
καὶ
ταπεινῶσαι
βουλόμενος
τοὺς
|
ἐκ |
τῆς
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
αὑτὸν
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον
εἰς
τοὺς
|
ἐκ |
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ |
| 16, 7, 56 |
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
δ'
|
ἐκ |
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο, |
| 16, 11, 60 |
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ
μέλλον
|
ἐκ |
τῆς
περὶ
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας |
| 16, 4, 53 |
τὴν
τῆς
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν
|
ἐκ |
τῆς
πρώτης
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν |
| 16, 11, 60 |
τε
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
αὐτὸν
|
ἐκ |
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
τὰ |
| 16, 9, 58 |
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
|
ἐκ |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο, |
| 16, 11, 60 |
ποτε
οἴχονταί
σου
καὶ
πεπτώκασιν
|
ἐκ |
τῆς
ψυχῆς
αἱ
φρένες;
ποῖ |
| 16, 8, 57 |
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ
λαβὼν
|
ἐκ |
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα |
| 16, 3, 52 |
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν
Ἡρώδην
|
ἐκ |
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
τὰ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
φίλους
ἴσα
πολεμίοις
τιμωρούμενος
|
ἐκ |
τοῦ
μόνος
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ
δ'
|
ἐκ |
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς |
| 16, 4, 53 |
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
εἰ
δόξουσιν
|
ἐκ |
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ' |
| 16, 10, 59 |
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
|
ἐκ |
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
ἕκαστα |
| 16, 7, 56 |
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
|
ἐκ |
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας
Ἡρώδῃ |
| 16, 11, 60 |
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον
|
ἐκ |
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη |
| 16, 11, 60 |
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
|
ἐκ |
τῶν
παίδων
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
|
ἐκ |
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους |
| 16, 8, 57 |
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
|
ἐκ |
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
μὲν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
παίδων.
Καὶ
τούτους
μὲν
|
ἐκ |
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες
ἀπέκτειναν. |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
τε
σαββατείου
|
ἔκ |
τε
ἀνδρῶνος,
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον |
| 16, 6, 55 |
αὐτῶν
ἢ
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
|
ἔκ |
τε
σαββατείου
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος, |
| 16, 6, 55 |
ἡ
πρὸς
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν
|
ἐκάκουν |
αἱ
πόλεις,
τῶν
μὲν
πρότερον |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
|
ἐκακοῦτο |
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ
χείρων |
| 16, 5, 54 |
τῶν
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
|
ἐκάλει. |
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον |
| 16, 10, 59 |
τὴν
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
|
ἐκάλει |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν
ἐν |
| 16, 3, 52 |
προσήγετο
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν,
|
ἐκαλεῖτο |
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
|
ἐκαλεῖτο. |
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη |
| 16, 5, 54 |
τε
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
|
ἐκάλεσεν |
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
τῷ
ἀδελφῷ |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἄλλων
ὅσους
τῶν
πόλεων
|
ἐκάλεσεν, |
τοὺς
μὲν
παῖδας,
οὐ
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
|
ἐκαρτέρησέν |
τε
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος, |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
|
ἕκαστα |
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
τέλος
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
μὴ
λέγοι
τις
ἐξειργάζετο,
Παρατηρῶν
|
ἕκαστα |
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
πᾶσιν
ἐνδιδοὺς |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὖν
καὶ
κατὰ
πόλιν
|
ἑκάστην |
εὐεργεσίαι
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
|
ἕκαστοι |
παρίστατο.
(Τότε
δὲ
περὶ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
μετροῦμεν
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
|
ἑκάστοις |
τὰ
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
εἴκοσι
τοὺς
πάντας
ὧΝ
|
ἕκαστον |
αὐτὸς
εἰς
ἑκατὸν
ἀναφέρων
δισχιλίους |
| 16, 4, 53 |
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
|
ἕκαστον |
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι
τούτων
|
ἕκαστον |
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
μὴ
γενόμενον |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
|
ἕκαστον |
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
ἄλλων
δὲ
|
ἕκαστον |
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ |
| 16, 9, 58 |
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
|
ἕκαστον |
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς
τε,
ἃς
|
ἕκαστος |
αὐτῶν
ἐκ
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως |
| 16, 8, 57 |
τι
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων
|
ἕκαστος |
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
Διὸ
καὶ
πάνθ'
ἅπερ
αὐτὸς
|
ἕκαστος |
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου |
| 16, 10, 59 |
τὰς
διαβολάς.
Τέλος
δὲ
τοιοῦτος
|
ἑκάστῳ |
κατὰ
τὰς
συντυχίας
ἀπέβαινεν,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
διανέμειν
μέρος
|
ἑκάστῳ |
τῆς
τιμῆς
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης. |
| 16, 2, 51 |
δύναιτ'
ἄν
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
|
ἑκάστων |
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν, |
| 16, 5, 54 |
πλατεῖα,
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς
παρ'
|
ἑκάτερα |
καὶ
λίθῳ
τὴν
ὕπαιθρον
ὁδὸν |
| 16, 9, 58 |
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν
|
ἑκατέρᾳ |
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
τὸ
προπετὲς
|
ἑκάτεροι |
τῆς
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι
σπουδῇ
πλείονι |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τρυφὴν
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
|
ἑκάτερον |
αὐτῶν
ἔχειν
τε
καὶ
μὴ |
| 16, 3, 52 |
μηδὲ
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
|
ἑκατέρου |
προιόντος
ὡς
οὐκ
ἄν
τις |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ
θεῷ
μὲν
|
ἑκατόμβην |
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
δῆμον |
| 16, 10, 59 |
πάντας
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς
|
ἑκατὸν |
ἀναφέρων
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
δευτέρας
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς
|
ἑκατόν. |
Ἦν
οὖν
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
κατ'
αὐτὸν
εἰσελθὼν
|
ἑκατὸν |
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει |
| 16, 7, 56 |
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
|
ἑκατὸν |
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο |
| 16, 7, 56 |
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
|
ἐκβάλλειν |
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
|
ἐκβαλόντα |
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
|
ἐκβιασθεὶς |
φράζειν,
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας |
| 16, 9, 58 |
Τῶν
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
|
Ἐκβοηθησάντων |
δὲ
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου |
| 16, 4, 53 |
τῆς
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς
αὐτὸν
|
ἐκδέχεται |
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ποτε
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
|
ἐκδεχομένων. |
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
δέος |
| 16, 2, 51 |
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
ὅλης
|
ἐκδημίας |
ἐποιήσατο
καὶ
τὰ
περὶ
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
|
Ἐκεῖ |
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον |
| 16, 6, 55 |
ἀποκεκριμένους
καὶ
ταῦτα
διορθώσασθαι
τοῖς
|
ἐκεῖ |
Ἰουδαίοις
κελεύω.
(Γάιος
Νωρβανὸς
Φλάκκος |
| 16, 2, 51 |
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ
τῶν
|
ἐκεῖ |
Ἰουδαίων,
ὡς
μὲν
ἐπέβης
τῆς |
| 16, 9, 58 |
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
ἦγεν
λῃστὰς
τοὺς
|
ἐκεῖ, |
καὶ
περὶ
τούτων
τοῖς
ἡγεμόσιν |
| 16, 8, 57 |
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
τὸ
αὐτὸ
παρῆλθον.
|
Ἐκεῖ |
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας
Τίτιον |
| 16, 11, 60 |
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ
τε
μητροπάτορος
|
ἐκεῖ |
καὶ
τῶν
πλείστων
αὐτοῖς
προγόνων |
| 16, 10, 59 |
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος
τῶν
|
ἐκεῖ |
κακὸς
δὲ
τὴν
ψυχὴν
ἄνθρωπος |
| 16, 9, 58 |
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν
|
ἐκεῖ |
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον
Ἡρώδῃ, |
| 16, 10, 59 |
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν
|
ἐκεῖ |
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν
χώραν |
| 16, 5, 54 |
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν
|
ἐκεῖ |
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν |
| 16, 4, 53 |
κρεῖττον
ἡγήσατο
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
|
ἐκεῖ |
τῶν
παίδων
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι, |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς
παισὶν
|
ἐκεῖθεν |
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν |
| 16, 7, 56 |
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ
πείσας
οὕτως.
|
Ἐκείνη |
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης |
| 16, 7, 56 |
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
μὲν
|
ἐκείνη |
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
|
ἐκείνη |
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ'
|
ἐκείνη |
τῇ
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς |
| 16, 3, 52 |
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
|
ἐκείνην |
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ'
|
ἐκείνην |
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν |
| 16, 7, 56 |
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ
παρ'
|
ἐκείνης |
εἶναι
τοὺς
λόγους.
Ἡ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
πρὸς
τὴν
|
ἐκείνης |
θυγατέρα
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει |
| 16, 3, 52 |
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα
τῶν
ἐξ
|
ἐκείνης |
καταλιπεῖν,
ὃς
δυνήσεται
τιμωρῆσαι
τῷ |
| 16, 10, 59 |
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ'
|
ἐκείνης |
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον |
| 16, 11, 60 |
πειθόμεθα
τὰς
ἀνθρωπίνας
πράξεις
ὑπ'
|
ἐκείνης |
προκαθωσιῶσθαι
τῇ
τοῦ
γενέσθαι
πάντως |
| 16, 7, 56 |
πεπραγμένον
εἰς
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
|
ἐκείνης |
τε
ἀσέλγειαν
καὶ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 3, 52 |
ἐλεεινοὺς
δὲ
αὐτούς,
οἳ
τοῖς
|
ἐκείνης |
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τὰ
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
|
ἐκεῖνο |
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
|
ἐκεῖνοι |
καὶ
μᾶλλον
πρὸς
ὀργὰς
ὧν |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
τί
δεῖ
λέγειν,
ὅσην
|
ἐκεῖνοι |
παρέσχον
ῥοπὴν
τῷ
τότε
καιρῷ |
| 16, 1, 50 |
πάνθ'
ὅσα
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
|
ἐκεῖνοι |
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν
θρησκείαν |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
|
ἐκεῖνοι |
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι |
| 16, 7, 56 |
ἔλεγεν,
ὡς
μέμνηνται
μὲν
ἰδιάζοντες
|
ἐκεῖνοι |
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
δὲ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
σημεῖα,
τούς
τε
ἐλέγχους
οὐκ
|
ἐκείνοις |
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ'
|
ἐκείνοις |
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα,
κλαίουσι
μὲν |
| 16, 10, 59 |
διὰ
τὸ
συμφέρειν
αὐτοῖς
τε
|
ἐκείνοις |
καὶ
τῷ
πατρὶ
μὴ
χαλεπώτερόν |
| 16, 9, 58 |
τῶν
χρημάτων
καὶ
τῶν
παρ'
|
ἐκείνοις |
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν,
οὐδ'
|
ἐκείνοις |
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν |
| 16, 7, 56 |
ἐγίνετο
συνέβη
τε
παρ'
αὐτοῖς
|
ἐκείνοις |
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ |
| 16, 9, 58 |
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
ἦν
|
ἐκείνοις |
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν |
| 16, 11, 60 |
δοκεῖ
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι
τὰ
|
ἐκείνοις |
περὶ
σὲ
ἐγνωσμένα,
χρῆναι
μέντοι |
| 16, 2, 51 |
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς
παραλείποιτο
τῶν
|
ἐκείνοις |
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
τῶν |
| 16, 3, 52 |
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ
καὶ
πάντ'
εἰς
|
ἐκεῖνον |
ἀναφέρων,
οἰόμενος
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
|
ἐκεῖνον, |
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
λόγον
ὡς
μείζω
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν
τε
αὐτοῖς |
| 16, 11, 60 |
εἰς
τὸ
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
|
Ἐκεῖνον |
δὲ
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ
περὶ
|
ἐκεῖνον |
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ |
| 16, 8, 57 |
ἐπὶ
ταὐτὸν
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
|
ἐκεῖνον |
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ |
| 16, 8, 57 |
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
πάντα
τὰ |
| 16, 7, 56 |
εἴα
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
εἴ |
| 16, 11, 60 |
πάντα
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
|
ἐκεῖνον |
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ
τὸν
καιρὸν
|
ἐκεῖνον. |
Ὅλως
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
τι
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ
γὰρ
|
ἐκεῖνος |
αἰτίαν
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
|
ἐκεῖνος |
ἀκούσας
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πῶς
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
|
Ἐκεῖνος |
δὲ
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ
νεύμασιν |
| 16, 9, 58 |
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
|
Ἐκεῖνος |
δὲ
διελέγετο
περὶ
τούτων
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
|
ἐκεῖνος |
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα
τῆς |
| 16, 7, 56 |
μίσους
πρὸς
αὐτὸν
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
|
ἐκεῖνος |
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ
πρότερον |
| 16, 2, 51 |
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
|
(Ἐκεῖνος |
μὲν
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
ποῖ
δὲ
καὶ
ὁ
περιττὸς
|
ἐκεῖνος |
νοῦς,
ᾧ
πολλὰ
καὶ
μεγάλα |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν
|
ἐκεῖνος |
ᾤετο.
Πολλῆς
δὲ
τῆς
εἰς |
| 16, 11, 60 |
διὰ
τὴν
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς
|
ἐκεῖνος |
ὡς
ἐγένετο
μᾶλλόν
τε
ἐξεβόα |
| 16, 10, 59 |
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων.
Τοιαῦτα
μὲν
|
ἐκεῖνος, |
ὡς
εἰκός,
ἐφ'
οἷς
ἤλγει. |
| 16, 10, 59 |
τινός,
ὃς
ἦν
δυνάστης
τῶν
|
ἐκείνου, |
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
τὴν
δύσνοιαν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
τιμῆς
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης.
|
Ἐκείνου |
δὲ
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν |
| 16, 11, 60 |
τῷ
παιδὶ
καὶ
τῷ
πρὸ
|
ἐκείνου |
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
τε
ἐρυμνὸν
|
ἐκείνου |
δόντος
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν
μὴ
δι'
|
ἐκείνου |
καθ'
αὑτὸν
δὲ
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει |
| 16, 7, 56 |
πολλοὺς
μὲν
τῶν
ἐγγόνων
τῶν
|
ἐκείνου |
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι
δι'
ἐντροπῆς |
| 16, 4, 53 |
συνεῖδον
εὐμένειάν
τινα
καὶ
παρ'
|
ἐκείνου |
καὶ
παρὰ
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ |
| 16, 10, 59 |
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
πλείω
παρ'
|
ἐκείνου |
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων |
| 16, 11, 60 |
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον
ὑπ'
|
ἐκείνου |
λεγόμενα
καὶ
τὸ
καθ'
αὑτοὺς |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ'
|
ἐκείνου |
μεμισῆσθαι.
Τοιαῦτα
λεγούσης
καὶ
πολλάκις |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν
ὅπλα
κελεύοντος
|
ἐκείνου. |
~(Μετὰ
τούτους
ὁ
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
|
ἐκείνου |
μήτε
διαλύειν
τὸν
γάμον
ὀργῆς |
| 16, 3, 52 |
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν
τὴν
|
ἐκείνου |
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις
γράφων |
| 16, 7, 56 |
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη
καὶ
μετὰ
τῆς
|
ἐκείνου |
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο. |
| 16, 9, 58 |
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
τε
ἃς
|
ἐκείνου |
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο, |
| 16, 2, 51 |
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
τὰ
παρ'
|
ἐκείνου |
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα
γὰρ
πάντα |
| 16, 8, 57 |
τοξεύων
δὲ
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
|
ἐκείνου |
παρόντος
ἀπὸ
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐν
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν
|
ἐκείνου |
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
παρ'
|
ἐκείνου |
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ
παρ'
|
ἐκείνου |
πρὶν
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει. |
| 16, 2, 51 |
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ'
|
ἐκείνου |
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ |
| 16, 3, 52 |
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
ἐπανέχοιεν,
ὡς
δι'
|
ἐκείνου |
πρός
τε
Καίσαρα
ἀφιξόμενοι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
πατέρα
μόνος
ὑπὲρ
τῆς
|
ἐκείνου |
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν
αὐτὸς
πεπιστευκώς. |
| 16, 10, 59 |
φέροι
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
τὴν
|
ἐκείνου |
τὸ
καὶ
καθ'
αὑτῆς
τι |
| 16, 4, 53 |
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε
τοῦτ'
|
ἐκείνου |
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι
μηδὲν |
| 16, 2, 51 |
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος
δὲ
τῆς
|
ἐκείνου |
χρείας,
ἣν
μετὰ
τοῦ
καταλιπεῖν |
| 16, 11, 60 |
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι
τοῦ
περὶ
|
ἐκείνους |
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα
τὰ
κατ'
|
ἐκείνους |
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ
τὴν
παῖδα |
| 16, 8, 57 |
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
δὲ
εὔνουν
ἐπιστάμενος
|
ἐκείνῳ. |
Καὶ
γὰρ
ἐν
ταῖς
τροφαῖς |
| 16, 7, 56 |
βασιλείᾳ
καὶ
σὺν
αὐτῷ
κεχαρισμένως
|
ἐκείνῳ |
καὶ
καθ'
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
μόνων |
| 16, 3, 52 |
ὥστε
ἤδη
πάντα
δοκεῖν
ἐπ'
|
ἐκείνῳ |
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν
ἐκ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὰς
συντυχίας
ἀπέβαινεν,
ὡς
|
ἐκείνῳ |
μὲν
εἶναι
φίλος
τοῖς
δὲ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
|
Ἐκείνῳ |
μὲν
οὖν
πολλὴν
ἄν
τις, |
| 16, 10, 59 |
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ
τὸ
συμφέρον
|
ἐκείνῳ |
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
παράγει
νέον |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο
μὲν
|
ἐκείνῳ |
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
εἴτε
καὶ
τῆς
τύχης
ἐν
|
ἐκείνῳ |
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν
οἷς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
|
ἐκείνων |
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
μετὰ
τῆς
|
ἐκείνων |
γνώμης
ὅ
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν. |
| 16, 4, 53 |
Τοιαῦτα
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
|
Ἐκείνων |
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
δέους
εἰς
τὴν
κατ'
|
ἐκείνων |
διαβολὴν
μετέφερον
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ' |
| 16, 10, 59 |
τούτου
προκειμένου
λέγειν
τι
περὶ
|
ἐκείνων |
δυσχερὲς
πρὸς
τῆς
τοῦ
βασιλεύοντος |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
φίλους
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς,
|
ἐκείνων |
εἶναι
λέγων
νέον
ὄντα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
εἴ
τις
ἔχοι
τι
κατ'
|
ἐκείνων |
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ
|
ἐκείνων |
εἴς
τε
τὴν
Σαλώμην
καὶ |
| 16, 9, 58 |
λόγοι.
Τέλος
δὲ
συνέθεντο
δι'
|
ἐκείνων |
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
τε |
| 16, 6, 55 |
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ
ταῦτα
παρ'
|
ἐκείνων |
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
|
ἐκείνων |
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
ἂν |
| 16, 11, 60 |
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
|
ἐκείνων |
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς
μὲν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
|
ἐκείνων |
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες |
| 16, 1, 50 |
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν
|
ἐκείνων |
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
ταύτην |
| 16, 7, 56 |
τε
καὶ
μὴ
μέτρια
τῆς
|
ἐκείνων |
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
Ταῦτα
δὲ |
| 16, 3, 52 |
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ'
αὐτῶν
|
ἐκείνων |
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
ψευδῆ |
| 16, 7, 56 |
ἔχοντες,
τὴν
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
|
ἐκείνων |
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο |
| 16, 3, 52 |
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
|
ἐκείνων |
ὑπολαμβάνων
ἐν
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς |
| 16, 11, 60 |
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ
μηδὲ
|
ἐκείνων |
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
|
ἐκείνων |
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον, |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας.
|
Ἐκέλευον |
γὰρ
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν |
| 16, 10, 59 |
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος
|
ἐκέλευσεν |
ἅμα
τόν
τε
Μήλαν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
πολλῇ
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
|
ἐκέλευσεν |
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ'
ἦλθεν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
τὸ
μῖσος
|
ἐκενοδόξει |
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν,
αἷς
|
ἐκέχρητο |
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς
μὲν
|
ἐκθεραπεύων |
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις |
| 16, 11, 60 |
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ'
εὔλογον
|
ἐκίνει |
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
μᾶλλον
|
ἐκίνει |
τὸν
Καίσαρα
καὶ
πρὸς
τὸν |
| 16, 2, 51 |
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
|
ἐκκλησίαν |
πάνδημον.
ἦν
δὲ
πολὺς
κἀκ |
| 16, 4, 53 |
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν
|
ἐκκλησίαν, |
τοῖς
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος, |
| 16, 11, 60 |
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
|
ἐκκλησίαν |
τριακοσίους
τε
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως
|
ἐκλαβών, |
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
ἐξ
ἀμφοτέρων |
| 16, 4, 53 |
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις
ἡμῶν
|
ἔκλαυσεν. |
Οὐχ
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ'
ὅτι |
| 16, 5, 54 |
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
ἔργων
|
ἐκλελοιπότων |
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ |
| 16, 5, 54 |
ἔνυδρον
καὶ
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς
|
ἐκλέξας, |
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
τὴν
πόλιν |
| 16, 2, 51 |
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
|
ἐκλογίσαιντο |
τὴν
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ
μᾶλλον
|
ἐκπαθὴς |
γενόμενος
καὶ
τὸ
σὺν
αἰσχύνῃ |
| 16, 8, 57 |
τῆς
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας
κατέμαθεν,
|
ἔκπαλαι |
μὲν
συνεδρεύων
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
τούτῳ
τῷ
τρόπῳ
ποικίλως
|
ἐκπεριεληλύθει |
τὸν
πατέρα
μόνος
ὑπὲρ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
|
ἐκπεσόντα |
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν |
| 16, 5, 54 |
ἐλθούσης
αὐτῷ
τῆς
ὅλης
κατασκευῆς,
|
ἐκπεσούσης |
δὲ
τῆς
προθεσμίας
εἰς
ὄγδοον |
| 16, 11, 60 |
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ
μὲν
γὰρ
|
ἐκπλαγέντα |
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός
τι |
| 16, 8, 57 |
ταὐτὸν
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
|
ἐκποδὼν |
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν
|
ἐκταραττόμενος, |
ἐπειδὴ
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἦν
Ἡρώδῃ
πᾶς
ὁ
βίος
|
ἐκτεταραγμένῳ |
καὶ
τὸ
μηδενὶ
πιστεύειν
μέγα |
| 16, 4, 53 |
τε
καὶ
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς
|
ἐκτήσατο |
πολλοῖς
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν, |
| 16, 7, 56 |
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ
δικαίως
|
ἐκτίθεμεν |
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
τῶν |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
τῶν
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας
|
ἐκτίθεται |
τῷ
μέλλοντι
πρὸς
τὸν
ποτὲ |
| 16, 5, 54 |
περὶ
τὸν
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
|
ἔκτισεν |
ἀπιόντων
κατὰ
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι' |
| 16, 6, 55 |
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
|
ἐκωλύθημεν |
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ |
| 16, 2, 51 |
ὡς
δημοσίᾳ
τιμὰς
καὶ
πολιτείαν
|
ἔλαβεν |
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
τὰ |
| 16, 10, 59 |
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
δὲ
|
ἔλαβεν. |
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τὸν
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
|
ἔλαβεν |
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει |
| 16, 7, 56 |
ἣν
ὁ
μὲν
Φερώρας
οὐκ
|
ἔλαβεν, |
ὡς
προεῖπον,
ἡττημένος
τῆς
γυναικός, |
| 16, 10, 59 |
τι
χρυσίον
καὶ
δωρεὰς
ἄλλας
|
ἔλαβον. |
Εὐθὺς
οὖν
καὶ
τούτους
ὁ |
| 16, 4, 53 |
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
|
Ἐλαιούσῃ |
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
κελεύσας
ἐν
παράπλῳ
μὲν
|
Ἐλαιούσῃ |
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
τε |
| 16, 4, 53 |
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
|
ἐλαλήσαμέν |
τι
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς |
| 16, 3, 52 |
στάσιν
τῆς
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
|
ἐλάμβανε |
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ |
| 16, 7, 56 |
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
|
ἐλάμβανεν |
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα |
| 16, 10, 59 |
ἡδονὴν
τὸ
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
|
ἐλάμβανεν. |
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 5, 54 |
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ
ὧν
|
ἐλάμβανεν |
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς
ἐφ'
οἷς |
| 16, 3, 52 |
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
ψευδῆ
λέγειν
|
ἐλάμβανεν. |
Οἱ
γὰρ
οὕτως
ἀχθόμενοι
τῷ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας
|
ἐλάμβανεν. |
Οὕτως
ἡ
ψυχὴ
καὶ
νύκτα |
| 16, 10, 59 |
τὰ
κέρδη
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
|
ἐλάμβανεν. |
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ
τούτους
ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐφ'
οἷς
τὸ
μὲν
δίκαιον
|
ἔλαττον |
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ |
| 16, 8, 57 |
διαλύειν
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε
|
ἔλαττον |
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
ὁ
νεανίσκος |
| 16, 5, 54 |
ἄν
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν
|
ἔλαττον |
τετιμημένων
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ |
| 16, 8, 57 |
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
ἡ
παρρησία
|
ἐλάττονος |
ἢ
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει.
Καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
|
ἐλαττούμενον, |
ἃ
δύναται
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν |
| 16, 5, 54 |
αὐτῆς
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας
οὐδὲν
|
ἐλάττω |
τοῦ
κατὰ
τὴν
Φάρον,
ὃν |
| 16, 4, 53 |
ταύτης
στεροῖντο
καὶ
τοῦ
ζῆν
|
ἐλάττων |
λόγος,
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν
|
ἔλεγεν |
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω |
| 16, 10, 59 |
τὴν
μὲν
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
|
ἔλεγεν, |
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν
ἰδίων |
| 16, 9, 58 |
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
|
ἔλεγεν, |
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
τὸν
στρατηγὸν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
|
ἔλεγεν |
αὐτῷ
πολλὰ
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ
|
ἔλεγεν |
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς. |
| 16, 3, 52 |
κἀκείνην
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς
|
ἔλεγεν, |
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν, |
| 16, 10, 59 |
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας
|
ἔλεγεν. |
(Ταῦτα
μᾶλλον
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα |
| 16, 9, 58 |
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν
|
ἔλεγεν |
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ
τὰ |
| 16, 11, 60 |
Δόντος
δὲ
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις
|
ἔλεγεν |
ὡς
εἴη
τις
συνθήκη
ἐπιθέσθαι |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἐκείνη
τῇ
μητρὶ
πολλάκις
|
ἔλεγεν, |
ὡς
μέμνηνται
μὲν
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι |
| 16, 7, 56 |
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
|
ἐλέγετο, |
περίφοβος
δ'
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ |
| 16, 1, 50 |
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς
|
ἔλεγον, |
ἀλλ'
εἰς
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος |
| 16, 2, 51 |
παρρησίας
ἐπειλημμένοι,
καὶ
τὰς
ἐπηρείας
|
ἔλεγον, |
ἃς
ἐπηρεάζοντο
μήτε
νόμοις
οἰκείοις |
| 16, 10, 59 |
δὴ
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
|
ἔλεγον, |
καὶ
τὰ
τῆς
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα. |
| 16, 10, 59 |
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
ὕστερον
|
ἔλεγον, |
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς
Ἡρώδην |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην.
|
Ἔλεγον |
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς
τὸν |
| 16, 8, 57 |
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
τοιοῦτον,
|
ἔλεγον |
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν
|
ἐλέγχειν |
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τοὺς
φίλους
οὐ
δίκαιον
|
ἐλέγχειν |
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ |
| 16, 11, 60 |
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
|
ἐλέγχειν |
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ |
| 16, 4, 53 |
βίας
ἀεὶ
καὶ
κατὰ
σπουδὴν
|
ἐλέγχειν |
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν
ἀπορία
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
τὸν
|
ἔλεγχον |
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ'
|
ἐλέγχου |
τόπον
ἕως
ἀληθείας
ἐχόντων,
ἀλλ' |
| 16, 10, 59 |
τῶν
παίδων
γράμματα
καὶ
τοὺς
|
ἐλέγχους |
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ |
| 16, 11, 60 |
ἀγριότητος
ἐνεδίδου
σημεῖα,
τούς
τε
|
ἐλέγχους |
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ |
| 16, 10, 59 |
διδόναι
τὰς
ἐπιστολὰς
καὶ
τοὺς
|
ἐλέγχους |
τοὺς
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως |
| 16, 3, 52 |
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
|
ἐλεεινὴν |
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
|
ἐλεεινοί |
τ'
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ |
| 16, 4, 53 |
ἐν
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
σωμάτων
|
ἐλεεινὸν |
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον |
| 16, 3, 52 |
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
|
ἐλεεινοὺς |
δὲ
αὐτούς,
οἳ
τοῖς
ἐκείνης |
| 16, 9, 58 |
χρώμενοι
μετὰ
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
|
ἐλεηλάτουν |
τὴν
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
ἀπὸ |
| 16, 2, 51 |
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
|
ἔλεξεν. |
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα, |
| 16, 11, 60 |
πᾶσα
καὶ
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
|
ἔλεον |
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
|
ἔλεον |
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
δι'
ἡσυχίας
ἦν,
αὐτὸς
ὑπ'
|
ἐλευθεριότητος |
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν
ἠναγκάζετο
πολλάκις |
| 16, 4, 53 |
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
|
ἐλεύθερον |
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε |
| 16, 2, 51 |
ἀρκεῖ
τὸ
μηκέτι
δούλους
ἀλλ'
|
ἐλευθέρους |
φαίνεσθαι.
Τὰ
δ'
ἡμέτερα
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἑκάστῳ
τῆς
τιμῆς
εἰς
πάντας
|
ἐλευσομένης. |
Ἐκείνου
δὲ
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τὴν
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν
|
ἐλῄζοντο, |
παρέχοντος
ὀρμητήρια
τοῦ
Συλλαίου
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πρῶτον
μὲν
οὐκ
ἐφ'
οἷς
|
ἐληλύθει |
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
Συλλαίου
κατηγορεῖν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην
|
ἐλθεῖν, |
ἐπειδὴ
περὶ
τούτων
ἐγέγραπτο
Καίσαρι, |
| 16, 10, 59 |
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
|
ἐλθεῖν |
Ἡρώδῃ
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας
|
ἐλθεῖν |
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν |
| 16, 11, 60 |
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
τὸ
πέρας
|
ἐλθεῖν, |
καὶ
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον, |
| 16, 10, 59 |
συγγραφαί,
πολλάκις
μὲν
ἐπὶ
Σατορνῖνον
|
ἐλθόντα |
καὶ
Οὐολόμνιον
τοὺς
τῆς
Συρίας |
| 16, 5, 54 |
δεκάτῳ
μὲν
ἔτει
πρὸς
τέλος
|
ἐλθούσης |
αὐτῷ
τῆς
ὅλης
κατασκευῆς,
ἐκπεσούσης |
| 16, 4, 53 |
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
|
ἐλθὼν |
δ'
εἰς
λόγους
καὶ
καιρὸν |
| 16, 2, 51 |
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν
|
ἐλθὼν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον. |
| 16, 4, 53 |
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν
Ἡρώδης
ἐπὶ
Ἰουδαίας
|
ἐλθὼν |
καὶ
γενόμενος
ἐν
τῷ
ἱερῷ |
| 16, 7, 56 |
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
|
ἐλθὼν |
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
|
ἐλθὼν |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
τὰ |
| 16, 7, 56 |
καλός.
ὑπὸ
χρείας
οὖν
τινος
|
ἐλθὼν |
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
εἶδεν |
| 16, 5, 54 |
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
τὴν
|
Ἑλλάδα |
καὶ
παρ'
οἷς
ποτ'
ἂν |
| 16, 6, 55 |
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον
εἰς
τοὺς
|
Ἕλληνας |
ἰέναι,
δεικνὺς
αὐτοῖς
ὅτι
πάσης |
| 16, 2, 51 |
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν
|
Ἑλλήνων |
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς
ἐν |
| 16, 6, 55 |
πέρας
οὐδὲν
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
|
Ἑλλήνων |
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τότε
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
τῶν
|
Ἑλλήνων |
αὐτούς,
ὡς
καὶ
χρημάτων
ἱερῶν |
| 16, 6, 55 |
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν
|
Ἕλλησίν |
τε
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον |
| 16, 2, 51 |
οὖν
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν
|
ἑλόμενοι |
βιάζονται
δρᾶν
κατ'
ἄλλων
ὥσπερ |
| 16, 10, 59 |
κίνδυνος
ἀπωλείας
διαβεβλημένῃ
Συλλαίῳ
κατ'
|
ἐλπίδα |
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους |
| 16, 11, 60 |
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν
εἰς
αὐτὸν
|
ἐλπίδα |
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
αὐτὸς
τοσαυτάκις |
| 16, 4, 53 |
εἶχεν
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
τὴν
|
ἐλπίδα |
μεγάλην
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
οὖσαν |
| 16, 11, 60 |
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν
|
ἐλπίδα |
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ
μέλλον |
| 16, 8, 57 |
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον
εἰς
|
ἐλπίδα |
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
νομίζοντες |
| 16, 3, 52 |
ὄντι
πλεῖστα
μὲν
καὶ
παρ'
|
ἐλπίδας |
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
τινὸς
τῆς
οὐ
πρότερον
οὔσης
|
ἐλπίδος |
ἀντεποιήσατο,
μίαν
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ |
| 16, 4, 53 |
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
τῶν
|
ἐλπίδων |
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο |
| 16, 4, 53 |
πολλάκις
αἰτίαν
γενέσθαι
τοῖς
πονηροτάτοις
|
ἐλπίδων, |
δι'
ἃς
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται |
| 16, 4, 53 |
Εἰ
δ'
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
|
ἐλπίζομεν; |
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
|
ἐλπὶς |
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας
ὁ |
| 16, 5, 54 |
ἢ
κατὰ
τὸ
παρὸν
εὐφημίας
|
ἐλπὶς |
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ
δαπάναις
ὑπὲρ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μὴ
πρότερον
δοθείσας
ἦν
|
ἐλπίσαι |
τὴν
τοῦ
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς |
| 16, 2, 51 |
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
τῶν
|
ἐλπισθέντων |
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν,
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ταῖς
παρ'
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππάδοκος
|
ἐλπίσιν |
ἐπανέχοιεν,
ὡς
δι'
ἐκείνου
πρός |
| 16, 7, 56 |
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
τὸν
Ἡρώδην
|
ἐλύπει |
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν.
ἦσαν |
| 16, 9, 58 |
ὅ
τε
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
|
ἐλύπει |
πιστευθείς
τε
καὶ
παρὼν
ἐν |
| 16, 2, 51 |
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
τῶν
ἄλλων
|
ἐλύπει, |
πλεῖστον
ἡ
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει |
| 16, 9, 58 |
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
|
ἐλύπησεν. |
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους
|
ἐμάνθανεν, |
δύσνουν
δὲ
τὴν
παῖδα
τῷ |
| 16, 2, 51 |
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
|
ἐμαρτύρησαν |
ἐν
τῷ
καὶ
τοιαῦτα
δεδωκέναι, |
| 16, 7, 56 |
ἢ
ξίφος
εἰς
τὴν
δεξιὰν
|
ἐμβαλεῖν |
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος; |
| 16, 4, 53 |
ἐν
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς
τοιοῦτον
|
ἐμβῆναι |
πάθος,
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν
μήτ' |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
|
ἐμέμφετο |
τὸν
πατέρα
μὴ
δίκαια
ποιεῖν, |
| 16, 6, 55 |
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν
τὴν
|
ἐμὴν |
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν
βούλομαι |
| 16, 10, 59 |
Νικολάῳ
προσελθόντες
τὰς
ἀδικίας
ἁπάσας
|
ἐμήνυον |
καὶ
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων |
| 16, 7, 56 |
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς
ποιούμενος
τῆς
|
ἐμῆς |
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ
ἄν,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
χρήσιμον
ἐξ
αὐτῆς,
προύκρινα
τῆς
|
ἐμῆς |
ἀσφαλείας.
Ποῖ
ποτε
οἴχονταί
σου |
| 16, 6, 55 |
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ
τῆς
|
ἐμῆς |
εὐσεβείας
ἧς
ἔχω
πρὸς
πάντας |
| 16, 6, 55 |
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς
|
ἐμμένοιμεν |
αὐτοῖς,
εὔνους
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται. |
| 16, 10, 59 |
ἄν,
ἔφη,
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
|
ἐμοὶ |
στεργο
μένη
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
τὴν
κατ'
|
ἐμοῦ |
βλασφημίαν
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ |
| 16, 6, 55 |
προγεγενημένῳ
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ
τοῦ
|
ἐμοῦ |
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ἐγὼ
δὲ
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς
|
ἐμοὺς |
μήτε
ἀμυνόμενος
κατ'
ἀξίαν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
πεισομένους.
(Ταῦτα
μὲν
Ἡρώδης
|
ἐμπαθῶς |
ᾐτιάσατο
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἀπὸ
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς
|
ἐμπαρείη |
ταῖς
αὐτοῦ
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
χρόνου
τὸ
πρὸς
ἀρχὴν
|
ἐμπειρότατον |
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν |
| 16, 7, 56 |
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ
μίσους
εἶχεν.
|
Ἐμπεπτώκει |
μὲν
γὰρ
εἰς
ἔρωτα
δουλευούσης |
| 16, 7, 56 |
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
οὖν
ταύτης
ἔριδος
|
ἐμπεπτωκυίας |
οὐδ'
ὁ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
τὸ
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς
|
ἐμπέσοι. |
Ταῖς
δὲ
δαπάναις
ὑπὲρ
δύναμιν |
| 16, 11, 60 |
πολέμων
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
|
ἐμπεσόντων |
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον, |
| 16, 7, 56 |
ἐγένετο.
Τοιαύτης
δὲ
τῆς
μάχης
|
ἐμπεσούσης |
κακῶς
ἤκουσεν
ἡ
Σαλώμη.
Παρ' |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
ἢ
καθάπερ
λύττης
τινὸς
|
ἐμπεσούσης |
κατ'
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι
φίλτατοι |
| 16, 6, 55 |
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη
καὶ
τὰς
|
ἐμπεφυκυίας |
τοῖς
ἀλογίστοις
ἡμῶν
τε
κἀκείνων |
| 16, 6, 55 |
ποιεῖν
κατὰ
τὰ
πάτρια
χωρὶς
|
ἐμποδισμοῦ. |
(Ταῦτα
μὲν
οὖν
παρεθέμην
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
ἢ
καὶ
τῇ
προαιρέσει
νομίζων
|
ἐμποδὼν |
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ |
| 16, 2, 51 |
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ
γε
μὴν
|
ἐμποδὼν |
ὄντες
καὶ
πρὸς
ἐπήρειαν
χρώμενοι |
| 16, 4, 53 |
μεγάλην
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
οὖσαν
|
ἐμπορευόμενος, |
ἕως
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν
τὸν |
| 16, 10, 59 |
Ὅλως
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
|
ἔμπροσθε |
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς
τὸ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
|
ἐμφανῆ |
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τοῦτ'
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
|
ἐμφανίζεσθαι |
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς |
| 16, 7, 56 |
φερόντων,
πολλὰ
δὲ
καὶ
τῶν
|
ἐμφανῶς |
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων
καὶ
μετὰ
πάσης |
| 16, 7, 56 |
ἀπηντηκέναι.
στάσις
γὰρ
ἦν
ὥσπερ
|
ἐμφυλίου |
πολέμου
κατὰ
τὴν
αὐλὴν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καὶ
μῖσος
|
ἔμφυτον |
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην |
| 16, 6, 55 |
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
μοι
καὶ
τῷ
|
ἐμῷ |
συμβουλίῳ
μετὰ
ὁρκωμοσίας
γνώμῃ
δήμου |
| 16, 6, 55 |
ὑπὸ
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
|
ἐν |
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ
τις
παραβῇ |
| 16, 7, 56 |
χωρεῖν
καὶ
κατὰ
τὰς
θήκας,
|
ἐν |
αἷς
ἦν
τοῦ
Δαυίδου
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τριακοσίους
τε
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς
|
ἐν |
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
τὸν
Τίρωνα |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
περὶ
τοὺς
νεανίσκους
|
ἐν |
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν |
| 16, 8, 57 |
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
|
ἐν |
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό
τινες |
| 16, 3, 52 |
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς
στάσεως
|
ἐν |
ἀποδημίᾳ
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
δ' |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν
|
ἐν |
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
|
ἐν |
ἀρχῇ
μὲν
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως, |
| 16, 6, 55 |
ἐπιμέλειαν
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς
|
ἐν |
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ |
| 16, 8, 57 |
Εἶναι
δ'
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
|
ἐν |
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης |
| 16, 6, 55 |
ὑψίστου,
τά
τε
ἱερὰ
Εἶναι
|
ἐν |
ἀσυλίᾳ
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
εἰς
Ἱεροσόλυμα |
| 16, 8, 57 |
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
|
ἐν |
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον |
| 16, 5, 54 |
τῆς
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης
|
ἐν |
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
Ἄξιον
γὰρ
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν
οἶκος
|
ἐν |
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν
ἀρχήν,
ἣν |
| 16, 11, 60 |
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
τὰ
|
ἐν |
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
δὲ
|
ἐν |
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν |
| 16, 11, 60 |
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
|
ἐν |
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
βασιλείαν
προῃρημένος.
γράμματα
γὰρ
γράψας
|
ἐν |
βιβλίοις
τέσσαρσιν
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν |
| 16, 11, 60 |
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
|
ἐν |
γήρᾳ
καταλιπὼν
ἐφ'
ἑνὶ
παιδὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς
ἡλικίας
οὔσης
|
ἐν |
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
|
ἐν |
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι |
| 16, 5, 54 |
τὰς
ἀπὸ
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
|
ἐν |
δὲ
ταῖς
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας |
| 16, 4, 53 |
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς.
|
Ἐν |
δὲ
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης |
| 16, 1, 50 |
|
~(Ἐν |
δὲ
τῇ
διοικήσει
τῶν
ὅλων |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας.
|
(Ἐν |
δὲ
τούτῳ
τῷ
καιρῷ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδην
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
|
Ἐν |
δὲ
τῷ
παρόντι
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 6, 55 |
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας |
| 16, 11, 60 |
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
μεταβολῆς
ἀμείνονος |
| 16, 7, 56 |
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
|
Ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
κατέγνω,
καὶ
ζῶντας
ὅμως
|
ἐν |
δεσμοῖς
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ
πρότερον
|
ἐν |
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς
|
ἐν |
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον, |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
|
ἐν |
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ |
| 16, 7, 56 |
συμφοράς,
εἴτε
καὶ
τῆς
τύχης
|
ἐν |
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν |
| 16, 4, 53 |
παισὶν
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
|
ἐν |
Ἐλαιούσῃ
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ |
| 16, 2, 51 |
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ
δήμου
παντὸς
|
ἐν |
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
δεχομένου
τὸν |
| 16, 6, 55 |
τοῦτο
τὸ
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
|
ἐν |
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι
μοι |
| 16, 11, 60 |
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ'
ἀεὶ
συμβαῖνον,
|
ἐν |
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ
μήκει
πολλάκις |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί
μοι
|
ἐν |
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
τὸν
Σεβαστὸν |
| 16, 10, 59 |
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
|
ἐν |
ᾗ
καὶ
τοῦτο
ἦν
προσγεγραμμένον |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν,
|
ἐν |
ᾗ
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα |
| 16, 1, 50 |
ἧς
ἔδει
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας
|
ἐν |
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν
εὐθυνόντων
|
ἐν |
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
τῶν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
εἰς
τὸ
πλῆθος
προήγαγεν
|
ἐν |
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν
παίδων.
Καὶ |
| 16, 6, 55 |
Τῶν
εἰς
τὸ
ἱερὸν
τὸ
|
ἐν |
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν |
| 16, 10, 59 |
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ
τὸ
χρυσίον
|
ἐν |
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν
ἀρχικύνηγον |
| 16, 5, 54 |
ταῖς
ἑκατόν.
Ἦν
οὖν
εὐθὺς
|
ἐν |
καθιερώσει
μείζονες
ἑορταὶ
καὶ
παρασκευαὶ |
| 16, 8, 57 |
συνεργὸν
ἔχων
τὸν
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
|
ἐν |
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην, |
| 16, 6, 55 |
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
|
ἐν |
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν
ἤδη |
| 16, 11, 60 |
ἠξίου
παράγειν
εἰς
τὸ
συνέδριον,
|
ἐν |
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ |
| 16, 6, 55 |
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν
|
ἐν |
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα
Φλάβιον |
| 16, 5, 54 |
καὶ
διηνεκέσιν
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως
|
ἐν |
μὲν
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς |
| 16, 1, 50 |
αὐτῇ
τῇ
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
|
Ἐν |
μέντοι
τῷ
τότε
πάσης
ὑποψίας |
| 16, 4, 53 |
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
|
ἐν |
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν,
|
ἐν |
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
μὴ |
| 16, 11, 60 |
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
|
ἐν |
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ
τις |
| 16, 7, 56 |
ἐν
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
|
ἐν |
οἷς
τὸ
κατὰ
τὴν
αἰτίαν |
| 16, 10, 59 |
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας
|
ἐν |
παράπλῳ
μὲν
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας |
| 16, 8, 57 |
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν
οὐκ
|
ἐν |
παρέργῳ
θέμενος
τὰ
πράγματα.
Καὶ |
| 16, 11, 60 |
σῶν
φίλων.
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
|
ἐν |
πολλῇ
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν |
| 16, 8, 57 |
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις
|
ἐν |
πολλοῖς
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ
Σινώπην
τὴν
|
ἐν |
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη |
| 16, 6, 55 |
τινων
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
|
ἐν |
προφάσει
τελῶν
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο. |
| 16, 11, 60 |
τὸν
λαιμὸν
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
|
ἐν |
πρώτοις
περὶ
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας |
| 16, 9, 58 |
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ
διηρπάσθαι
τὸν
|
ἐν |
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν
Ὀβόδαν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
|
ἐν |
Ῥώμῃ
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν, |
| 16, 10, 59 |
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
|
ἐν |
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
ἀτύχημα.
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
|
ἐν |
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις
τῶν
σῶν |
| 16, 8, 57 |
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς
|
ἐν |
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα |
| 16, 6, 55 |
ἐγγύας
τε
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
|
ἐν |
σάββασιν
ἢ
τῇ
πρὸ
αὐτῆς |
| 16, 3, 52 |
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
ἐκείνων
ὑπολαμβάνων
|
ἐν |
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
ἦν.
Τῷ |
| 16, 5, 54 |
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
|
ἐν |
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν |
| 16, 8, 57 |
εἷς
τις
τῶν
νεωτέρων
ὡς
|
ἐν |
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη |
| 16, 8, 57 |
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
μέγιστα
τῶν
|
ἐν |
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί
τις
ἀγγέλλει |
| 16, 8, 57 |
εὔνουν
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ
|
ἐν |
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
τῇ
παιδείᾳ |
| 16, 8, 57 |
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
|
ἐν |
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους |
| 16, 2, 51 |
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε
τοὺς
|
ἐν |
τέλει
καὶ
βασιλέων
καὶ
δυναστῶν |
| 16, 6, 55 |
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
|
ἐν |
τῇ
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς |
| 16, 7, 56 |
χρώμενος
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ
|
ἐν |
τῇ
βασιλείᾳ
καὶ
σὺν
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
τε
τὰς
ἔξω
καὶ
τὰς
|
ἐν |
τῇ
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι |
| 16, 6, 55 |
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ
|
ἐν |
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι |
| 16, 4, 53 |
δέ
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
|
ἐν |
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε, |
| 16, 10, 59 |
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν
οὐδὲ
|
ἐν |
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς |
| 16, 11, 60 |
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
|
ἐν |
τῇ
πατρίδι
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ |
| 16, 1, 50 |
ὁρμηθεὶς
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς
παῖδας
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
εἰς
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου |
| 16, 8, 57 |
τῇ
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο |
| 16, 9, 58 |
ἐλύπει
πιστευθείς
τε
καὶ
παρὼν
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ
ἄλλος
|
ἐν |
τῇ
τότε
περιστάσει
τῶν
καιρῶν |
| 16, 5, 54 |
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς
τῆς
|
ἐν |
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
|
ἐν |
τῇ
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν |
| 16, 11, 60 |
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν
|
ἐν |
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
τοιούτων
λόγων
καὶ
καθάπερ
|
ἐν |
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ |
| 16, 10, 59 |
Ἦν
δ'
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
|
ἐν |
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
δὲ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
τὴν
|
ἐν |
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ |
| 16, 10, 59 |
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν
|
ἐν |
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν
ἠρώτα |
| 16, 6, 55 |
ἱερῶν
ἀφαίρεσιν
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν
|
ἐν |
τοῖς
ἐπὶ
μέρους.
Πάσχοντες
δὲ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ
|
ἐν |
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που
θηρᾶν |
| 16, 8, 57 |
τινα
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας
εἴληφεν
|
ἐν |
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ
τῶν
χειρόνων |
| 16, 2, 51 |
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας
οὔτ'
|
ἐν |
τοῖς
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ' |
| 16, 7, 56 |
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν
|
ἐν |
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε |
| 16, 8, 57 |
μὴ
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
δὲ
|
ἐν |
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος
ἀπὸ |
| 16, 1, 50 |
τοὺς
παῖδας
ὡς
ἤδη
τελειωθέντας
|
ἐν |
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
|
ἐν |
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν |
| 16, 8, 57 |
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
|
ἐν |
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο |
| 16, 4, 53 |
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
|
ἐν |
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν,
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
|
ἐν |
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα |
| 16, 2, 51 |
ἐπισημοτάτους.
Ὁ
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας
|
ἐν |
τοῖς
οἰκείοις
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
τοιούτῳ
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες
|
ἐν |
τοῖς
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
τὸν
καιρὸν |
| 16, 11, 60 |
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν
ἠναγκάζετο
πολλάκις
|
ἐν |
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς |
| 16, 1, 50 |
οὐ
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
|
ἐν |
τοῖς
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας. |
| 16, 6, 55 |
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν
βούλομαι
εἰδέναι
|
ἐν |
τοῖς
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα |
| 16, 8, 57 |
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
ἔχειν.
|
Ἐν |
τούτοις
καὶ
Πτολεμαῖος
διεβέβλητο
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τὸ
κάλλιστον
ὧν
ᾤετο
παρέχων
|
ἐν |
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ
τυχεῖν |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
μόνον
|
ἐν |
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
Ἰουδαίας
ἐλθὼν
καὶ
γενόμενος
|
ἐν |
τῷ
ἱερῷ
περὶ
τῶν
πεπραγμένων |
| 16, 2, 51 |
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
|
ἐν |
τῷ
καὶ
τοιαῦτα
δεδωκέναι,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
|
ἐν |
τῷ
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ
Νωρβανῷ |
| 16, 2, 51 |
δόγματα
τῆς
συγκλήτου
καὶ
τὰς
|
ἐν |
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ |
| 16, 3, 52 |
περὶ
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν
|
ἐν |
τῷ
μηδὲ
τὰ
τῆς
βασιλείας |
| 16, 8, 57 |
Τέλος
τε
οἱ
περὶ
αὐτὸν
|
ἐν |
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον
εἰς |
| 16, 2, 51 |
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν,
ἣν
|
ἐν |
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ |
| 16, 5, 54 |
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην
ἀνήγειρεν
|
ἐν |
τῷ
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ |
| 16, 6, 55 |
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ
|
ἐν |
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ'
|
ἐν |
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν. |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μὲν
οὐκ
εὖ
πράττειν
|
ἐν |
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸ
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς
|
ἐν |
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου |
| 16, 4, 53 |
γενέσθαι
τὸν
λόγον
πιστὸν
εἶχον
|
ἐν |
τῷ
συνειδότι,
τὸ
δ'
ἐκ |
| 16, 3, 52 |
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
μὲν
|
ἐν |
τῷ
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι |
| 16, 10, 59 |
οὖν
καὶ
τούτους
ὁ
βασιλεὺς
|
ἐν |
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ
|
ἐν |
ὑστέρῳ
καὶ
τελέως
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς
|
ἐν |
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν
|
ἐν |
φυλακῇ.
(Τούτου
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
τῷ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
εἶχεν
|
ἐν> |
φύσει
κακοηθείας
τὴν
ἐλπίδα
μεγάλην |
| 16, 2, 51 |
μὲν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
τοῖς
|
ἐν |
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη
καταφεύγειν
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
τὴν
εὔνοιαν,
|
ἐν |
ᾧ
τὸ
προπετὲς
ἑκάτεροι
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
|
ἐν |
ᾧ
τοῦ
χρόνου
τὸ
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
μὲν
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
|
ἔν |
τε
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας |
| 16, 5, 54 |
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
|
ἔν |
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
|
ἔν |
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος |
| 16, 5, 54 |
δρόμον
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
|
ἔν |
τε
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
ἐξαλλάττων
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
φίλοις
|
ἔν |
τε
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ |
| 16, 2, 51 |
αὐτῷ
κατὰ
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης,
|
ἔν |
τε
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς
|
ἕνα |
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν |
| 16, 2, 51 |
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
|
ἕνα, |
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς |
| 16, 11, 60 |
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
|
ἐνάγοντας |
τὸν
πατέρα
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας |
| 16, 10, 59 |
τελευταῖον
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
|
ἐναντίον |
Συλλαίου
τὴν
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος, |
| 16, 10, 59 |
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
|
ἐναντίων |
ἀληθὲς
εἶναί
τι
τούτων.
Βούλεσθαι |
| 16, 11, 60 |
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
|
ἐναργῆ |
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν |
| 16, 11, 60 |
διεκίνησεν
αὐτὸν
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
|
ἐναργῶς |
τοῦ
τε
πάθους
καὶ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
|
ἐνάτης. |
Ἐὰν
δέ
τις
φωραθῇ
κλέπτων |
| 16, 2, 51 |
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
πίστις
|
ἐνδεής |
ἐστιν;
τίς
δὲ
οὐ
νενόηται |
| 16, 8, 57 |
τὸ
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
|
ἐνδειξαμένους |
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
δυνάστης
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
|
ἐνδείξασθαι |
τὴν
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
πᾶσιν
|
ἐνδιδοὺς |
τοῖς
βουλομένοις,
εἴ
τις
ἔχοι |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
|
ἔνδοθεν |
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος |
| 16, 11, 60 |
εἴ
τι
πρότερον
ἦν
αὐτῷ
|
ἐνδοιάσιμον |
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον |
| 16, 10, 59 |
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ
|
ἐνδοιασίμως |
εἶχεν
περὶ
τῆς
τῶν
παίδων |
| 16, 10, 59 |
Πρὸς
δὲ
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
|
ἐνδόντος |
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
εἰπὼν |
| 16, 7, 56 |
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
|
ἐνδοτέρω |
τε
χωρεῖν
καὶ
κατὰ
τὰς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μέγιστα
θυμοῦ
καὶ
ἀγριότητος
|
ἐνεδίδου |
σημεῖα,
τούς
τε
ἐλέγχους
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
οὐδ'
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
|
ἐνεθυμήθησαν |
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
εἰ
νῦν |
| 16, 10, 59 |
ἀνέφερεν,
λέγων
μὲν
ὡς
οὐχ
|
ἕνεκα |
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι |
| 16, 6, 55 |
ἐκ
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας
|
ἕνεκα |
τῆς
πρὸς
τὸ
θεῖον
ἀΝακομιδῆς |
| 16, 2, 51 |
τὰ
περὶ
τὸν
Πόντον,
ὧν
|
ἕνεκεν |
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ' |
| 16, 5, 54 |
ἀρχῆς
ἐπ'
ὀλυμπιάδος
δευτέρας
καὶ
|
ἐνενηκοστῆς |
πρὸς
ταῖς
ἑκατόν.
Ἦν
οὖν |
| 16, 4, 53 |
ἂν
γάρ,
εἴ
τι
δυσχερὲς
|
ἐνενόεις |
ἐφ'
ἡμῖν,
ἐπὶ
τὸν
πάντας |
| 16, 4, 53 |
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε
τοῖς
παροῦσιν
|
ἐνεπεπτώκει |
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ὁ |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ
Ἡρώδης
|
ἐνεπίμπλατο, |
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ |
| 16, 4, 53 |
μὴ
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
|
ἐνεργείας |
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί |
| 16, 2, 51 |
γενομένη
μία
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
|
ἐνεργὸν |
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
πέριξ
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
|
ἐνεργοτέραν |
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων. |
| 16, 6, 55 |
εὑρέθη
οὐ
μόνον
ἐν
τῷ
|
ἐνεστῶτι |
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ
ἐν
τῷ |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὴν
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
|
ἐνετέλλετο |
μὴ
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς
πάτριον,
|
ἐνέτυχόν |
μοι
νῦν,
ὡς
ὑπό
τινων |
| 16, 4, 53 |
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
νουθετῶν
|
ἔνευσε |
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων |
| 16, 10, 59 |
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
|
Ἐνέφαινεν |
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
πατὴρ |
| 16, 7, 56 |
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
|
ἐνεφαίνετο |
πλείω
τε
καὶ
μὴ
μέτρια |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα
τρόπον
|
ἐνέχειν |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι |
| 16, 6, 55 |
ἱερόσυλον
καὶ
τὸν
βίον
αὐτοῦ
|
ἐνεχθῆναι |
εἰς
τὸ
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων. |
| 16, 2, 51 |
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς
|
ἐνῆν. |
Καὶ
περὶ
Σινώπην
τὴν
ἐν |
| 16, 5, 54 |
δοκεῖν
καὶ
πάσης
μετριότητος
ἀλλότριον.
|
Ἔνθεν |
καὶ
διάφορόν
τινα
καὶ
μαχομένην |
| 16, 8, 57 |
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
|
Ἔνθεν |
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν |
| 16, 4, 53 |
ἀεί
τι
περὶ
τῆς
βασιλείας
|
ἐνθυμούμενος |
συγκαταλογίζεται
τὸν
θάνατον
τοῦ
γεγεννηκότος, |
| 16, 11, 60 |
σεαυτὸν
ἐν
γήρᾳ
καταλιπὼν
ἐφ'
|
ἑνὶ |
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
|
ἐνίοις |
δ'
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
οὐκ
ἄλογον
|
ἐνίοις |
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ
πολλοῦ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τοσαυτάκις
ἤδη
κατέγνωκας
θάνατον;
Οὐκ
|
ἐννοεῖς, |
ὅτι
καὶ
τῶν
ὄχλων
ἡ |
| 16, 7, 56 |
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος
μὲν
δι'
|
ἐννοίας |
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ
δι'
|
ἐννοίας |
ἔχων
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ |
| 16, 10, 59 |
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς
|
ἐνόησα |
σύ
τε
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
|
ἐνόησαν, |
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι. |
| 16, 3, 52 |
βελτίοσιν.
Τὸ
δ'
οὐχ
ὥσπερ
|
ἐνόησεν |
ἀπέβη.
Τοῖς
τε
γὰρ
παισὶν |
| 16, 2, 51 |
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ
|
ἐνόμιζεν |
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης |
| 16, 5, 54 |
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον
|
ἐνόμιζεν. |
Οὐδὲ
γὰρ
εἰς
τὰς
προσόδους |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῶν
περὶ
Ἡρώδην
πεσόντος
|
ἑνὸς |
καὶ
δευτέρου,
τότε
μόλις
ἀμυνομένου |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἃ
μάλιστα
καὶ
πρότερον
|
ἐνόσει |
πλείω
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους
ἐξελθεῖν |
| 16, 6, 55 |
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
μηδένα
τρόπον
|
ἐνοχλουμένοις, |
καὶ
εἴ
τινων
ἱερὰ
χρήματα |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς
|
ἐντεθυμῆσθαι |
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
οὐδ'
ὅσα |
| 16, 4, 53 |
Οὕτως
ἄγριόν
τι
καὶ
μιαρὸν
|
ἐντετηκέναι |
ταῖς
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἄν
τις
ἀκύρους
τὰς
|
ἐντεῦθεν |
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος. |
| 16, 9, 58 |
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
|
Ἐντεῦθεν |
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον
πρὸς
ὀργὰς |
| 16, 4, 53 |
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς.
|
Ἐντεῦθεν |
Ἡρώδης
ἐπὶ
Ἰουδαίας
ἐλθὼν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
|
ἐντεύξεων |
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν
τοῖς
μάλιστα |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
|
ἔντευξιν |
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
|
ἔντευξις |
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ
|
ἐντολῆς |
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
τῶν
παίδων |
| 16, 10, 59 |
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
|
ἐντὸς |
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν
τὰ
χρήματα |
| 16, 9, 58 |
Τέλος
δὲ
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
|
ἐντὸς |
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
τε
χρήματα |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς
ἤκουσεν
|
ἐντὸς |
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν, |
| 16, 11, 60 |
καταμηνύουσιν.
Ὁ
μέντοι
πατὴρ
οὐδ'
|
ἐντροπῆς |
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι
τοῦ
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι
δι'
|
ἐντροπῆς |
ἔχοντες,
τὴν
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ |
| 16, 8, 57 |
ἡ
παρρησία
ἐλάττονος
ἢ
πλείονος
|
ἐντροπῆς |
μετειλήφει.
Καὶ
γὰρ
Ἀνδρόμαχον
καὶ |
| 16, 2, 51 |
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς
χρείας
τῶν
|
ἐντυγχανόντων |
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ
νῦν
|
ἐντυγχάνουσιν |
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ
πρότερον |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα
τὴν
|
ἐντυχίαν |
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ
Δαμασκηνὸς |
| 16, 10, 59 |
ἠξίου,
καὶ
δῆλοι
πρὸ
τῆς
|
ἐντυχίας |
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ |
| 16, 5, 54 |
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
τόπον
|
ἔνυδρον |
καὶ
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς
ἐκλέξας, |
| 16, 8, 57 |
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον
|
ἐξ |
αἰτίας
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν |
| 16, 9, 58 |
συνέστη
πόλεμος
πρὸς
τοὺς
Ἄραβας
|
ἐξ |
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
|
ἐξ |
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν |
| 16, 3, 52 |
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν
|
ἐξ |
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
τρόπος
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
|
ἐξ |
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
ὢν |
| 16, 2, 51 |
οὐκ
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
|
ἐξ |
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος |
| 16, 1, 50 |
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα
προσέταττον
|
ἐξ |
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
οὖν
παρεθέμην
|
ἐξ |
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
μόνοις
μηδ'
|
ἐξ |
ἀνάγκης
ἡ
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας |
| 16, 4, 53 |
παραλαβεῖν.
Ὁ
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
|
ἐξ |
ἀνάγκης
μᾶλλον
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι |
| 16, 10, 59 |
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια
λαμβάνειν
|
ἐξ |
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
τὴν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
|
ἐξ |
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί |
| 16, 7, 56 |
καὶ
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ
τῶν
|
ἐξ |
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
διὰ
τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
παῖδα
|
ἐξ |
αὐτῆς
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ' |
| 16, 11, 60 |
συμφέρουσαν,
εἰ
λάβοις
τι
χρήσιμον
|
ἐξ |
αὐτῆς,
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας. |
| 16, 4, 53 |
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον
|
ἐξ |
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
τὴν
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
|
ἐξ |
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
τὴν
μετάνοιαν |
| 16, 4, 53 |
Καίτοι
τί
μὲν
εἴησαν
παθόντες
|
ἐξ |
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι
δὲ |
| 16, 10, 59 |
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
|
ἐξ |
αὐτοῦ
καὶ
τῷ
Νικολάῳ
προσελθόντες |
| 16, 2, 51 |
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν
|
ἐξ |
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
|
ἐξ |
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
μὲν
τὰ |
| 16, 10, 59 |
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
|
ἐξ |
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
Τέλος |
| 16, 8, 57 |
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
|
ἐξ |
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα
τῶν
|
ἐξ |
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς
δυνήσεται
τιμωρῆσαι |
| 16, 3, 52 |
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν
|
ἐξ |
ἐκείνων
εἴς
τε
τὴν
Σαλώμην |
| 16, 10, 59 |
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν
|
ἐξ |
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
|
ἐξ |
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς, |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
|
ἐξ |
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ |
| 16, 11, 60 |
δύναμιν,
δι'
ἣν
οὐδὲν
οὐδ'
|
ἐξ |
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο. |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ
μὲν
|
ἐξ |
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ |
| 16, 1, 50 |
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους
λόγους.
|
Ἐξ |
οὗ
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων |
| 16, 7, 56 |
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
|
ἐξ |
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον. |
| 16, 4, 53 |
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας
ὁ
βασιλεὺς
|
ἐξ |
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι |
| 16, 5, 54 |
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
|
ἐξ |
ὧν
ἐλάμβανεν
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
|
ἐξ |
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος, |
| 16, 9, 58 |
μόνον,
εἰ
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
|
ἐξαγάγοι. |
Τῶν
δὲ
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μειζόνως
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἐξαγγελλόμενα |
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν |
| 16, 1, 50 |
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
|
ἐξαγωγῇ |
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
οὐκ |
| 16, 1, 50 |
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
|
ἑξαετίαν. |
Τὸ
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε |
| 16, 11, 60 |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
|
ἐξαιρεῖται |
τὸν
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον |
| 16, 9, 58 |
Οὐολομνίῳ
ἐπὶ
κολάσει
τοὺς
λῃστὰς
|
ἐξαιτούμενος. |
Ὅθεν
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς |
| 16, 2, 51 |
πᾶσαν
ἀπόλαυσιν
διαίτης
καὶ
πολυτελείας
|
ἐξαλλάττων |
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
φίλοις
ἔν |
| 16, 10, 59 |
Προσετίθει
δὲ
τὸ
μέγιστον,
ὡς
|
ἐξαπατήσειεν |
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ |
| 16, 9, 58 |
ἅπαντα
διοικῶν
τούς
τε
λῃστὰς
|
ἔξαρνος |
ἦν
μὴ
κατὰ
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
μᾶλλόν
τε
|
ἐξεβόα |
καὶ
τὸ
περιὸν
εἰς
ὁμολογίαν |
| 16, 5, 54 |
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν
εὐεργεσίας,
ἅπαντας
|
ἐξεδέξατο |
καὶ
καταγωγαῖς
καὶ
τραπέζαις
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τά
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν
|
ἐξεδέξατο |
καὶ
τοὺς
παῖδας
ὡς
ἤδη |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
|
ἐξεδίδοσαν |
οὔτε
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς |
| 16, 8, 57 |
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
|
ἕξειν |
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν
βίον
|
ἕξειν |
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ |
| 16, 3, 52 |
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων
τῶν
μειρακίων
|
ἐξεῖναι |
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ
δ' |
| 16, 11, 60 |
περιχαρὴς
δὲ
καὶ
τῷ
πάντ'
|
ἐξεῖναι |
κατὰ
τῶν
παίδων
αὐτῷ.
Καί |
| 16, 2, 51 |
ὑμᾶς
ἔχει,
τούτῳ
μετροῦμεν
τῷ
|
ἐξεῖναι |
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
οἰκεῖα |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
|
ἐξεῖναι |
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς |
| 16, 10, 59 |
ᾗ
καὶ
τοῦτο
ἦν
προσγεγραμμένον
|
ἐξεῖναι |
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια
λαμβάνειν |
| 16, 10, 59 |
εἰ
καὶ
μὴ
λέγοι
τις
|
ἐξειργάζετο, |
Παρατηρῶν
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
|
ἐξεῖργεν |
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ |
| 16, 7, 56 |
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
|
ἐξεκαίετο |
καὶ
τὰ
κατὰ
τιμὴν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἡσυχίας
ἦν,
αὐτὸς
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
|
ἐξελάλει |
καὶ
βοᾶν
ἠναγκάζετο
πολλάκις
ἐν |
| 16, 4, 53 |
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν
ἔχειν
|
ἐξελέγχειν> |
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
|
ἐξελέγχων |
οὐ
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
|
ἐξεληλέγχθαι |
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας
ὑπολαβὼν |
| 16, 7, 56 |
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους
|
ἐξελθεῖν |
συμφοράς,
εἴτε
καὶ
τῆς
τύχης |
| 16, 10, 59 |
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια
μόγις
οὕτως
|
ἐξελθεῖν |
σὺν
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
Ὁ |
| 16, 9, 58 |
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
τῶν
ἡλωκότων
|
ἐξέλιπον |
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ |
| 16, 3, 52 |
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
|
ἐξεπέπληκτο |
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
πρώτης
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν
|
ἐξεργάζεσθαι. |
Βλέψον
δέ,
εἰ
μὴ
κοινὰ |
| 16, 2, 51 |
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
οὖν,
ἐὰν
|
ἐξετάζῃ |
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
περὶ
Τύραννον
εἰς
|
ἐξέτασιν |
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι |
| 16, 11, 60 |
τὸν
βίον
οὐκ
εὐμενεῖς
ἦσαν
|
ἐξετασταί, |
καὶ
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
|
~(Ἐξετετάρακτο |
δὲ
τὰ
περὶ
τὴν
οἰκίαν |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι
νῦν
|
ἐξηγεῖσθαι |
Καίσαρι
καὶ
μιαίνειν
αὐτοῦ
τὰς |
| 16, 7, 56 |
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος
δ'
αὐτὸς
|
ἐξῄει, |
καὶ
τοῦ
δέους
ἱλαστήριον
μνῆμα |
| 16, 9, 58 |
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
|
ἑξήκοντα, |
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν
ἀρχικύνηγον
|
ἐξήλεγχον, |
ὅτι
καὶ
λόγχας
αὐτοῖς
δοίη |
| 16, 4, 53 |
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
ἔτι
μᾶλλον
|
ἐξηλλάττετο |
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 11, 60 |
ἡλικίας
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον
|
ἐξήμαρτεν. |
Ἥ
γε
μὴν
παρολκὴ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
|
ἐξῃρημένος |
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος |
| 16, 10, 59 |
τῆς
Ἀράβων
χώρας
ἢ
τούτους
|
ἐξῃρημένους |
οὔτε
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ |
| 16, 11, 60 |
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν
|
ἑξῆς |
ἀφηγούμενοι.
|
| 16, 10, 59 |
Τὰ
δὲ
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
|
ἑξῆς |
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν |
| 16, 11, 60 |
Τὰ
δ'
αὐτὰ
καὶ
τῶν
|
ἑξῆς |
οἱ
πλείους,
ὥστε
καὶ
μηκέτι |
| 16, 7, 56 |
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς
δ'
|
ἑξῆς |
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
οὔθ'
ὅτε
νεῶν
ἔδει
δεύτερος
|
ἐξητάζετο. |
Καὶ
τί
δεῖ
λέγειν,
ὅσην |
| 16, 9, 58 |
ἀχθόμενος
Ἡρώδης
τούς
τε
λῃστὰς
|
ἐξῄτει |
καὶ
χρέος
ὃ
διὰ
Συλλαίου |
| 16, 9, 58 |
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ'
|
ἐξιδιώσασθαι |
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ |
| 16, 5, 54 |
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
|
ἐξομολογούμενος |
ἢ
δόξειεν
εἰς
τὴν
ἀρχήν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῇ
Καίσαρος
δόσει
τὴν
|
ἐξουσίαν |
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐπιλαβόμενος
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
|
ἐξουσίαν. |
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
διαλλαγῶν
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν
|
ἐξουσίαν |
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
μὲν |
| 16, 11, 60 |
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν
|
ἐξουσίαν. |
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως |
| 16, 9, 58 |
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
εἶχον
|
ἐξουσίαν |
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ
καὶ
ζῆν |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
|
ἐξουσίαν |
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος
|
ἐξουσίαν |
ἔχοι.
Τοῖς
δ'
οὐχ
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
|
ἐξουσίαν |
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν |
| 16, 6, 55 |
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς
|
ἐξουσίας |
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος
τὸ |
| 16, 4, 53 |
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ
παρούσης
μὲν
|
ἐξουσίας |
ὡς
βασιλεῖ,
παρούσης
δὲ
ὡς |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
λοιπὸν
|
ἕξουσιν |
διηγήσατο.
Τό
τε
σύμπαν
ἐπὶ |
| 16, 5, 54 |
συμβούλους
ἁμαρτίας,
περὶ
δὲ
τοὺς
|
ἔξω |
καὶ
μὴ
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
ἀναλώμασιν
εἴς
τε
τὰς
|
ἔξω |
καὶ
τὰς
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ |
| 16, 7, 56 |
ὁ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας
|
ἔξω |
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν
δὲ
ὑπόθεσιν |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδης
τὸν
λόγον
τῷ
μὲν
|
ἔξω |
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν |
| 16, 3, 52 |
μὲν
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
τῶν
|
ἔξωθεν |
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
|
ἔξωθεν |
μὲν
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις, |
| 16, 7, 56 |
δύσνοιαν
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
τῶν
|
ἔξωθεν |
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
δ' |
| 16, 3, 52 |
δέον
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
|
ἔξωθεν |
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν, |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
|
ἐξῳκοδόμησεν, |
τό
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον |
| 16, 11, 60 |
μέντοι
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος
|
ἔοικεν |
φαίνεσθαι
τοῦ
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος, |
| 16, 1, 50 |
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
οὐδὲν
|
ἐοικότα |
τοῖς
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς
ἐβεβαίου, |
| 16, 9, 58 |
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν
|
ἐοικυῖαν. |
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη
περὶ
χιλίους. |
| 16, 5, 54 |
οὖν
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει
μείζονες
|
ἑορταὶ |
καὶ
παρασκευαὶ
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τέλη
δ'
ἐπιτιθέντες
κἀν
ταῖς
|
ἑορταῖς |
ἄγοντες
ἐπὶ
δικαστήρια
καὶ
πραγματείας |
| 16, 5, 54 |
καταγωγαῖς
καὶ
τραπέζαις
καὶ
διηνεκέσιν
|
ἑορταῖς, |
τῆς
πανηγύρεως
ἐν
μὲν
ταῖς |
| 16, 2, 51 |
τὰς
πομπὰς
τὰς
θυσίας
τὰς
|
ἑορτάς, |
ἃς
τοῖς
νομιζομένοις
προσάγουσι
θεοῖς, |
| 16, 5, 54 |
τὴν
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
τὰς
|
ἑορτὰς |
πόλιν
ἄλλην
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ |
| 16, 2, 51 |
τε
τοῦ
δήμου
παντὸς
ἐν
|
ἑορτώδει |
στολῇ
καὶ
δεχομένου
τὸν
ἄνδρα |
| 16, 4, 53 |
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς
ἔχειν
αὐτὸν
|
ἐπ' |
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ |
| 16, 9, 58 |
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
σύνολον
οὔτε
|
ἐπ' |
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
ἄλλον
τρόπον, |
| 16, 5, 54 |
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς
|
ἐπ' |
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν
βέβαιον
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας
|
ἐπ' |
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
νομίζοντες
μέν,
εἰ |
| 16, 10, 59 |
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν.
Συνεστώτων
οὖν
|
ἐπ' |
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας
ὁ |
| 16, 10, 59 |
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς
|
ἐπ' |
ἄλλοις
οὕτως
ἀπέθανεν.
(Τοὺς
δὲ |
| 16, 9, 58 |
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ
ἐτάραττον
|
ἐπ' |
ἀναστάσει
τῆς
Ἡρώδου
βασιλείας
χωρία |
| 16, 11, 60 |
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν
|
ἐπ' |
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει |
| 16, 8, 57 |
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
|
ἐπ' |
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
κατὰ |
| 16, 5, 54 |
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
πύργον
|
ἐπ' |
αὐτῆς
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας
οὐδὲν |
| 16, 4, 53 |
νεανίσκους,
εἰ
καὶ
πόρρω
τῆς
|
ἐπ' |
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε |
| 16, 4, 53 |
πατρί,
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι
τὸν
|
ἐπ' |
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει |
| 16, 8, 57 |
τῶν
δὲ
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
|
ἐπ' |
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
τε
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τῆς
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ
|
ἐπ' |
αὐτοῖς
τὸν
πατέρα
καὶ
φθονεῖν, |
| 16, 10, 59 |
σὺ
ἀκήκοας
καὶ
δίκαιον
ἦν
|
ἐπ' |
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
καί
τι
ταῖς
ἀληθείαις
συνέστηκεν
|
ἐπ' |
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
Καίσαρος.
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν
|
ἐπ' |
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
|
ἐπ' |
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
ἔφη |
| 16, 1, 50 |
ἦν
τῶν
διαβολῶν
καὶ
τῆς
|
ἐπ' |
αὐτῷ
δυσνοίας.
(Ἐν
δὲ
τούτῳ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
διάφορόν
τινα
καὶ
μαχομένην
|
ἐπ' |
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν. |
| 16, 7, 56 |
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται
πάλιν
ὡς
|
ἐπ' |
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ |
| 16, 3, 52 |
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη
πάντα
δοκεῖν
|
ἐπ' |
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν
ἐκ |
| 16, 1, 50 |
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος
|
ἐπ' |
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
Σάμου
πλεῖν
ὁ
βασιλεὺς
|
ἐπ' |
οἴκου
διέγνω
καὶ
τὸν
Ἀγρίππαν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
εἰκοστὸν
ἔτος
τῆς
ἀρχῆς
|
ἐπ' |
ὀλυμπιάδος
δευτέρας
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
χρήματά
τε
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος
|
ἐπ' |
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων |
| 16, 11, 60 |
ἡ
κακοήθεια
καὶ
τοσοῦτο
νέφος
|
ἐπάγοι |
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
τὰ |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀρχήν,
ἣν
σὺ
φῂς
|
ἔπαθλον |
εὐσεβείας,
συμβαίνει
πολλάκις
αἰτίαν
γενέσθαι |
| 16, 7, 56 |
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν
υἱὸν
|
ἐπαινέσας |
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
Καίτοι
γε
εἴτε
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
|
ἔπαινός |
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων |
| 16, 8, 57 |
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
|
ἐπαινούμενος |
αὐτὸς
τύχῃ
τό
τε
σῶμα |
| 16, 11, 60 |
ἐπιθοῖεν
τῇ
κεφαλῇ
τὰς
χεῖρας,
|
ἐπάναγκες |
εἶναι
τοῖς
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ |
| 16, 6, 55 |
διασώζειν
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
|
Ἐπάνειμι |
δὲ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ |
| 16, 9, 58 |
κακῶς
ποιοῦσιν
ἄδειαν.
Ἡρώδης
δὲ
|
ἐπανελθὼν |
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ |
| 16, 3, 52 |
παρ'
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
|
ἐπανέχοιεν, |
ὡς
δι'
ἐκείνου
πρός
τε |
| 16, 4, 53 |
τῶν
παίδων
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
|
ἐπανῄει |
πάλιν
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
|
ἐπανήκοντι |
συνέστη
πόλεμος
πρὸς
τοὺς
Ἄραβας |
| 16, 3, 52 |
ἀποδημίᾳ
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
δ'
|
ἐπανῆλθεν |
Ἡρώδης
καὶ
τῷ
πλήθει
διελέξατο, |
| 16, 8, 57 |
κολαστήριον
ἔχοντι.
Πολλάκις
γοῦν
ὡς
|
ἐπανιστάμενον |
αὐτῷ
τὸν
υἱὸν
ἢ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν
τὸ
μὲν
|
ἐπανορθοῦσθαι |
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν. |
| 16, 8, 57 |
Μετῄει
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
|
ἐπανόρθωσιν |
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ |
| 16, 9, 58 |
τούτων
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
|
ἐπαρθέντες |
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον |
| 16, 2, 51 |
χρήματα
δοὺς
ὅσα
μὴ
μόνον
|
ἐπαρκεῖν, |
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
καὶ
δυναμένων
εἰς
ἅπαν
|
ἐπαρκέσαι |
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος
μὲν |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
τοὺς
ἄλλους
τοὺς
τῆς
|
ἐπαρχίας |
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
τὰ |
| 16, 6, 55 |
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς
κατὰ
τὰς
|
ἐπαρχίας, |
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια |
| 16, 10, 59 |
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
τύχης,
|
ἐπέβαινεν |
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
μὲν
|
ἐπέβης |
τῆς
χώρας
εὐμενής,
ὡς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τῇ
πείρᾳ,
καθ'
ἣν
ἑτέροις
|
ἐπεβούλευον. |
Ἥ
τε
γὰρ
μετάνοια
τῷ |
| 16, 8, 57 |
τὸ
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
|
ἐπεγίνετο |
καὶ
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
πρότερον
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος.
|
Ἐπέδειξαν |
δὲ
καὶ
τὸ
χρυσίον
ἐν |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
ἀρχομένους
καὶ
τοὺς
οἰκειοτάτους
|
ἐπεδείξατο |
βλέψῃ
καὶ
καταμάθῃ
τὸ
σκληρὸν |
| 16, 11, 60 |
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ
ὁ
μὲν
|
ἐπεδίδου |
κατὰ
μικρὸν
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον
|
ἐπεδίδου |
τὰ
μὲν
εἰς
ἀταξίαν
τὰ |
| 16, 2, 51 |
ὄντων
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
|
ἐπέδωκεν, |
ἔτι
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα
|
ἐπέδωκεν |
ὡς
εἰκάσαι
τῆς
Ἀλεξάνδρου
χειρός. |
| 16, 2, 51 |
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
|
Ἐπεὶ |
δὲ
ἃ
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν |
| 16, 4, 53 |
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
συνεχόμενον.
|
(Ἐπεὶ |
δὲ
συνεῖδον
εὐμένειάν
τινα
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
Μᾶλλον
δ'
|
ἐπεὶ |
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
λόγον
τῷ |
| 16, 10, 59 |
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
|
ἐπεὶ |
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων
διώκων
προλάβοι. |
| 16, 10, 59 |
ταῦτα
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ'
|
ἐπεὶ |
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν
|
ἐπειγόμενος, |
ἐλθὼν
δ'
εἰς
λόγους
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν
|
ἐπειγόντων |
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ
πάντα |
| 16, 10, 59 |
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον,
|
ἐπείγων |
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
Καίσαρα. |
| 16, 8, 57 |
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην,
|
ἐπειδὰν |
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
|
ἐπειδὴ |
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα |
| 16, 2, 51 |
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα
διοικήσας,
|
ἐπειδὴ |
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι |
| 16, 11, 60 |
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν
λόγων,
|
ἐπειδὴ |
καὶ
τοὺς
διακειμένους
στρατιώτας
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον
|
ἐπειδὴ |
καὶ
τῷ
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἀχθόμενοι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
μητρός,
|
ἐπειδὴ |
κἀκείνην
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς |
| 16, 6, 55 |
μὲν
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
|
ἐπειδὴ |
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων |
| 16, 3, 52 |
δεινὸς
ὢν
τὸν
τρόπον
Ἀντίπατρος,
|
ἐπειδὴ |
παρρησίας
τινὸς
τῆς
οὐ
πρότερον |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
|
ἐπειδὴ |
περὶ
τούτων
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
λέγει.
|
Ἐπειδὴ |
τὸ
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 8, 57 |
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
|
ἐπειδὴ |
τὸ
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 4, 53 |
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
αὐτὸν
|
ἔπειθεν |
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν |
| 16, 2, 51 |
ᾤκει,
προσῄει
καιροῦ
καὶ
παρρησίας
|
ἐπειλημμένοι, |
καὶ
τὰς
ἐπηρείας
ἔλεγον,
ἃς |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
μὲν
ἀλγεινῶς,
|
ἐπειρᾶτο |
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς |
| 16, 8, 57 |
φίλων,
Σαλώμην
δὲ
καὶ
νύκτωρ
|
ἐπεισελθοῦσαν |
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
ἐπὶ |
| 16, 3, 52 |
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
|
ἐπεισήγαγε |
μὲν
τὴν
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι |
| 16, 2, 51 |
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
τὴν
Ἀσίαν,
|
ἐπειχθεὶς |
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς
τε |
| 16, 10, 59 |
ὀργὴν
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ
|
ἐπελθούσης |
ἡμῖν
τῆς
τῶν
Ἀράβων
δυνάμεως |
| 16, 9, 58 |
καὶ
περὶ
τούτων
τοῖς
ἡγεμόσιν
|
ἔπεμπεν |
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
θεωρίαν
καὶ
πρεσβείας,
ἃς
|
ἔπεμπον |
οἱ
δῆμοι
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
ὧν
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
|
ἔπεμψεν |
πρὸς
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
μηδὲν
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
|
ἐπεξελθεῖν |
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται. |
| 16, 8, 57 |
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας
|
ἐπεξῄεσαν |
τῷ
τοιούτῳ
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες |
| 16, 11, 60 |
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν,
|
ἐπεξιέναι |
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι |
| 16, 9, 58 |
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
|
ἐπεξιέναι |
στρατιάν
τε
ἔχων
προήγαγεν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ὡς
πατρὶ
τοὺς
ἀδικοῦντας
|
ἐπεξιέναι, |
τὸ
εἰς
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
πάντα
τρόπον
|
ἐπεξιέναι |
τοὺς
τῶν
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως |
| 16, 2, 51 |
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
ἄν
τις
|
ἐπεξιὼν |
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
δι' |
| 16, 10, 59 |
νέον
ὄντα
καὶ
περὶ
ὧν
|
ἐπεπόνθει |
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ |
| 16, 5, 54 |
ἔπεμπον
οἱ
δῆμοι
δι'
ἃς
|
ἐπεπόνθεισαν |
εὐεργεσίας,
ἅπαντας
ἐξεδέξατο
καὶ
καταγωγαῖς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
μᾶλλον
πρὸς
ὀργὰς
ὧν
|
ἐπεπόνθεισαν |
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
πάντα |
| 16, 4, 53 |
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
|
ἐπεπόνθεισαν. |
Οὐ
μὴν
ὅ
γε
Καῖσαρ |
| 16, 9, 58 |
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
ἤδη
μὲν
|
ἐπεπραγμάτευτο |
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
τότε
δὲ |
| 16, 5, 54 |
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν
οὖν
ἄλλοις
|
ἐπέρχεται |
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς
τῆς
ἐν |
| 16, 10, 59 |
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
πάντα
δ'
|
ἐπεσκοπεῖτο |
τὰ
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν
|
ἐπεσπᾶτο |
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον
ἐπειδὴ |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
πᾶσιν
|
ἐπεσταλκότος |
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
διάσημος
ἦν. |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
|
ἐπέστειλεν. |
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι |
| 16, 11, 60 |
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
|
ἐπέστελλεν. |
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων |
| 16, 4, 53 |
πατέρα
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
|
ἐπέστελλεν, |
πρόφασιν
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ, |
| 16, 10, 59 |
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
αὐτὸν
|
ἐπετέτακτο, |
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν |
| 16, 3, 52 |
τοὺς
φίλους
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
|
ἐπετήδευον, |
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
μηδὲ
ταύτην
ταχὺ
μηδ'
ὡς
|
ἐπέτρεπον |
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις
μὲν
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας.
Τοῦτον
γὰρ
|
ἐπεχείρει |
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἅτερος
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
|
ἐπεχείρει |
διαλύειν
τὰς
αἰτίας
καί,
πάτερ, |
| 16, 3, 52 |
συντυγχάνων
μόνον
τε
τὸν
Ἀντίπατρον
|
ἐπήγετο |
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν |
| 16, 10, 59 |
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἐπῄνει |
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν
αὐτῷ
πολλὰ |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς
πάσχειν
μηδ'
|
ἐπηρεάζεσθαι |
μηδὲ
κωλύεσθαι
τοῖς
ἔθεσι
χρῆσθαι |
| 16, 6, 55 |
νῦν,
ὡς
ὑπό
τινων
συκοφαντῶν
|
ἐπηρεαζόμενοι |
καὶ
ὡς
ἐν
προφάσει
τελῶν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰς
ἐπηρείας
ἔλεγον,
ἃς
|
ἐπηρεάζοντο |
μήτε
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι |
| 16, 3, 52 |
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ
πρὸς
αὐτοὺς
|
ἐπηρείᾳ, |
καὶ
δεινὸς
ὢν
τὸν
τρόπον |
| 16, 2, 51 |
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
κατ'
|
ἐπήρειαν |
τῆς
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν
ἡμῖν, |
| 16, 2, 51 |
δίκας
τε
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
|
ἐπήρειαν |
τῶν
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις, |
| 16, 2, 51 |
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
|
ἐπήρειαν, |
χρήματα
μὲν
ἃ
τῷ
θεῷ |
| 16, 2, 51 |
μὴν
ἐμποδὼν
ὄντες
καὶ
πρὸς
|
ἐπήρειαν |
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
εὔδηλον
ὡς
ἄμφω |
| 16, 3, 52 |
καὶ
δάκρυα
πολλάκις
ἦν
κατ'
|
ἐπήρειαν |
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ
τῆς
μητρὸς |
| 16, 2, 51 |
καταφεύγειν
ἐπὶ
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς
|
ἐπηρείας |
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ
νῦν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
παρρησίας
ἐπειλημμένοι,
καὶ
τὰς
|
ἐπηρείας |
ἔλεγον,
ἃς
ἐπηρεάζοντο
μήτε
νόμοις |
| 16, 6, 55 |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
δι'
|
ἐπηρείας |
ἐχόντων
τῶν
Ἑλλήνων
αὐτούς,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
ἐγένετο
τῆς
|
ἐπηρείας |
καὶ
τοῦ
δέους,
τὰ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
|
ἐπὶ |
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ |
| 16, 10, 59 |
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ'
|
ἐπὶ |
δικαίαν
τῶν
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων. |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτιθέντες
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς
ἄγοντες
|
ἐπὶ |
δικαστήρια
καὶ
πραγματείας
ἄλλας,
οὐ |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους
μὲν
|
ἐπὶ |
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους |
| 16, 11, 60 |
τι
δοκεῖν
ἢ
καταδεδικάσθαι
τὴν
|
ἐπὶ |
θανάτῳ
τοὺς
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν
Ἡρώδης
|
ἐπὶ |
Ἰουδαίας
ἐλθὼν
καὶ
γενόμενος
ἐν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
διακείμενος
τὸν
τρόπον
τοῦτον
|
ἐπὶ |
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων
ἕτερον
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ
τε
καὶ
Οὐολομνίῳ
|
ἐπὶ |
κολάσει
τοὺς
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος.
Ὅθεν |
| 16, 4, 53 |
εἰς
λόγους
καὶ
καιρὸν
αἰτησάμενος
|
ἐπὶ |
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν
παρεστήσατο |
| 16, 7, 56 |
κατ'
αὐτῆς
καί
τι
συμπεσὸν
|
ἐπὶ |
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
τοῦτο |
| 16, 6, 55 |
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν
ἐν
τοῖς
|
ἐπὶ |
μέρους.
Πάσχοντες
δὲ
κακῶς
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τοὺς
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος
|
ἐπὶ |
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
τὸν |
| 16, 11, 60 |
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
|
ἐπὶ |
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ
ἦν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
|
ἐπὶ |
πάντας
ἀνθρώπους
τρέφων
καὶ
χώραν |
| 16, 7, 56 |
δ'
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
|
ἐπὶ |
πλεῖον
ἥ
τε
σύγχυσις
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς
|
ἐπὶ |
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος. |
| 16, 8, 57 |
τούτους
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
παιδὸς
|
ἐπὶ |
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
δὲ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐπέτρεπον
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις
μὲν
|
ἐπὶ |
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ
Οὐολόμνιον
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν
|
ἐπὶ |
τὰ
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας.
~(Ὁ |
| 16, 9, 58 |
τε
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν
|
ἐπὶ |
τὰ
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
μὲν
εὐθὺς
|
ἐπὶ |
ταῖς
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
τε
σύμπαν
|
ἐπὶ |
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ
τῇ
διοικήσει |
| 16, 4, 53 |
ὃς
αὐτὸν
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
|
ἐπὶ |
ταῖς
τῶν
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
|
ἐπὶ |
ταὐτὸν
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον |
| 16, 1, 50 |
ὡς
μηδὲ
ὅσιον
εἶναι
δοκεῖν
|
ἐπὶ |
ταὐτὸν
συνιέναι
τῷ
τῆς
τεκούσης |
| 16, 9, 58 |
τῶν
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
περὶ
ὧν
|
ἐπί |
τε
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
|
ἐπί |
τε
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι
λέγων |
| 16, 2, 51 |
θεῷ
τέλεια
θύματα
τιμῶν
αὐτὸν
|
ἐπὶ |
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
φίλους,
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος
|
ἐπὶ |
τῇ
μακαριζομένῃ
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
|
ἐπὶ |
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη |
| 16, 9, 58 |
Τισάμενος
δὲ
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
|
ἐπὶ |
τῇ
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
ἦγεν
λῃστὰς |
| 16, 3, 52 |
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
διοίκησιν
τῶν
|
ἐπὶ |
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην,
πλεύσας |
| 16, 2, 51 |
τε
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
|
ἐπὶ |
τῆς
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς |
| 16, 4, 53 |
εἴησαν
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές;
|
ἐπὶ |
τίνι
δὲ
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα; |
| 16, 8, 57 |
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας
|
ἐπὶ |
τὸ
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ὥρμητο,
ταῖς
τε
μεταξὺ
φοιτώντων
|
ἐπὶ |
τὸ
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε |
| 16, 1, 50 |
ταῦτα
γὰρ
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
|
ἐπὶ |
τὸ
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας
φέροντες |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
|
ἐπὶ |
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν |
| 16, 4, 53 |
συνοικίσας,
τὸ
δὲ
μέγιστον
οὐδ'
|
ἐπὶ |
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν
ταύτῃ |
| 16, 11, 60 |
δυνάμενος,
εἶπεν,
ὦ
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
|
ἐπὶ |
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην |
| 16, 10, 59 |
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ
τούτους
|
ἐπὶ |
τοῖς
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
|
ἐπὶ |
τοῖς
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ
ἀνέκρινε |
| 16, 4, 53 |
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
|
ἐπὶ |
τὸν
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ'
ἡμῖν,
|
ἐπὶ |
τὸν
πάντας
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συναλγῶν
ἀνδρὶ
φίλῳ
τῆς
|
ἐπὶ |
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν
οὐκ
ἐν |
| 16, 7, 56 |
ἥττητο
δὲ
τῆς
ἀνθρώπου
μεμηνότως
|
ἐπὶ |
τοσοῦτον
κρατούμενος,
ὥστ'
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ
μάλιστα
|
ἐπὶ |
τοῦ
ἐμοῦ
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος |
| 16, 9, 58 |
ἑπτὰ
σταθμοὺς
διανύσας,
καὶ
γενόμενος
|
ἐπὶ |
τοῦ
φρουρίου
τοῦ
τοὺς
λῃστὰς |
| 16, 2, 51 |
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη
καταφεύγειν
|
ἐπὶ |
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς
ἐπηρείας
αὐτῶν |
| 16, 8, 57 |
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ
πάγην
|
ἐπὶ |
τοὺς
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ
συναλισκόμενοι |
| 16, 10, 59 |
Ὧν
οὐδὲν
ποιήσαντος
Συλλαίου
πάλιν
|
ἐπὶ |
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων |
| 16, 9, 58 |
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
δ'
οὖν
|
ἐπὶ |
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
δέος,
ὅ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πατέρα.
Δόντος
δὲ
πίστιν
|
ἐπὶ |
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς
εἴη
τις |
| 16, 4, 53 |
βασιλείας
καὶ
τῶν
παίδων
κρατεῖν.
|
(Ἐπὶ |
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν
εἰς
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν.
|
Ἐπὶ |
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν
τι |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
ἧκεν
|
ἐπὶ |
τοῦτον
τὸν
τόπον,
ὁ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ
ὅσον
|
ἐπὶ |
τῷ
καθ'
ἡδονὴν
κἂν
ἔτι |
| 16, 4, 53 |
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ
|
ἐπὶ |
τῷ
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι |
| 16, 10, 59 |
ἀπ'
ἀλλήλων
ὅσα
κακῶς
ἐποίησαν
|
ἐπὶ |
τῷ
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους
ἀποφέρειν. |
| 16, 7, 56 |
δέους
ἱλαστήριον
μνῆμα
λευκῆς
πέτρας
|
ἐπὶ |
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς
τῇ |
| 16, 4, 53 |
παντὸς
ἔθνους
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους
|
ἐπὶ |
τῶν
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
εἰς |
| 16, 6, 55 |
πάτριον
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο
|
ἐπὶ |
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου,
τά |
| 16, 11, 60 |
μέντοι
δικαστὰς
μὲν
οὐχ
οὕτως
|
ἐπὶ |
φανεροῖς
οἷς
ἐκ
τῶν
παίδων |
| 16, 2, 51 |
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ
πλοῦν
|
ἐπιβαίνοντος |
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ |
| 16, 10, 59 |
γεγεννηκότος
οὔτε
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
δὲ
|
ἐπιβαλέσθαι |
καὶ
τοῦτο
δι'
ἀνάγκην
ὑπόπτου |
| 16, 4, 53 |
Οὐ
μὴν
ὅ
γε
Καῖσαρ
|
ἐπιβλέπων |
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις
μήτ'
|
ἐπιβουλὰς |
εὑρίσκεις,
τί
σοι
πρὸς
πίστιν |
| 16, 7, 56 |
τε
ἀσέλγειαν
καὶ
τῶν
νεανίσκων
|
ἐπιβουλὰς |
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ
γραφῇ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῷ
παρόντι
καὶ
μᾶλλον
|
ἐπιβουλεύεσθαι. |
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν |
| 16, 4, 53 |
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς
|
ἐπιβουλευόμενος |
δύναται,
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
Δεήσει |
| 16, 11, 60 |
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
|
ἐπιβουλὴ |
μὲν
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας |
| 16, 3, 52 |
τὰ
μειράκια
καὶ
μετὰ
πραγματείας
|
ἐπιβουλή. |
τὸ
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον |
| 16, 7, 56 |
τοιούτους
λόγους
τῷ
παιδὶ
προσήνεγκας,
|
ἐπιβουλὴν |
δὲ
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς
ποιούμενος |
| 16, 10, 59 |
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν
εἰς
|
ἐπιβουλὴν |
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
ἧκον, |
| 16, 8, 57 |
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ
τὴν
|
ἐπιβουλὴν |
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν
τε |
| 16, 10, 59 |
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
|
ἐπιβουλὴν |
μὲν
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
τῶν
παίδων
εἰς
αὐτὸν
|
ἐπιβουλῆς, |
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
ἔφη
τὸν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
πόρρω
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
|
ἐπιβουλῆς |
ἄξιον.
(Ταῦτα
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος |
| 16, 11, 60 |
τὸ
περιὸν
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
|
ἐπιβουλῆς |
δι'
ἐκείνων
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε
πίστιν
|
ἐπιβουλῆς |
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως |
| 16, 8, 57 |
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
μὲν
|
ἐπιβουλῆς |
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις |
| 16, 10, 59 |
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι
τῆς
|
ἐπιβουλῆς |
ἐφάψαιτο
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ
πατρὸς
|
ἐπιβούλους |
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
ὕποπτον |
| 16, 10, 59 |
τὸ
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
|
(Ἐπιγίνεται |
δὲ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
μεῖζόν |
| 16, 8, 57 |
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
|
ἐπιδεικνυμένου, |
μετέπιπτεν
ὁ
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μετὰ
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς
|
ἐπιδεικνύναι |
πᾶσαν
ἀπόλαυσιν
διαίτης
καὶ
πολυτελείας |
| 16, 10, 59 |
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ'
ἂν
οὐκ
|
ἐπιδεῖξαι |
κατὰ
τὸ
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον |
| 16, 5, 54 |
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
ἤδη
γεγενημένων
|
ἐπίδειξιν |
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
αὐτόν
τε |
| 16, 2, 51 |
δικαίως
ἁπάντων
αὐτῶν
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
|
ἐπιδείξωμεν, |
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ |
| 16, 4, 53 |
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
οὐκ
|
ἐπιδέχεται |
τὰ
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ |
| 16, 10, 59 |
ἔχειν
τε
καὶ
μὴ
δοκεῖν,
|
ἐπιδημήσας |
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά
τε |
| 16, 6, 55 |
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
|
ἐπιδιαλλάττων |
τὰ
γένη
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας |
| 16, 2, 51 |
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ
δ'
|
ἐπιδιέτριβεν |
ἡμέρας
πλείους
ἐν
τῇ
Χίῳ |
| 16, 7, 56 |
οἰκίαν,
εἴτε
δὴ
τοῦ
μηνίματος
|
ἐπιδόντος |
εἰς
ἃ
μάλιστα
καὶ
πρότερον |
| 16, 7, 56 |
ἐγαμεῖτο
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
|
ἐπιδόντος |
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ |
| 16, 3, 52 |
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
τὴν
|
ἐπίδοσιν, |
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν
|
ἐπιδοῦναι |
τὰ
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον |
| 16, 7, 56 |
Τοιαῦτα
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
μὲν
|
ἐπιδραττομένης |
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης |
| 16, 11, 60 |
οἱ
κατὰ
τὸ
συνέδριον,
ὡς
|
ἐπιεικείας |
καὶ
διαλλαγῶν
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν |
| 16, 4, 53 |
τι
καὶ
καθ'
αὑτὸν
ἀξιώσει
|
ἐπιεικέστερον |
εἰς
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
|
ἐπιεικέστερον |
εἴς
τε
τοὺς
φίλους
μετέφερεν |
| 16, 8, 57 |
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
|
ἐπιεικῆ |
λέγων
τῷ
μηδὲν
ἐκ
προπετείας |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν
|
ἐπιζητουμένων |
μεσίτης
ἦν
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς |
| 16, 11, 60 |
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος
|
ἐπιθεῖναι |
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἔλεγεν
ὡς
εἴη
τις
συνθήκη
|
ἐπιθέσθαι |
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα, |
| 16, 7, 56 |
τῆς
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ
τὴν
|
ἐπίθεσιν |
ποιουμένης
ἐν
οἷς
τὸ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
εἴ
του
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς
|
ἐπιθοῖεν |
τῇ
κεφαλῇ
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες |
| 16, 4, 53 |
Τὸ
μὲν
οὖν
φάναι
βασιλείας
|
ἐπιθυμεῖν, |
εὔκαιρος
εἰς
νέους
αἰτία,
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἀξίαν
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
|
ἐπιθυμίᾳ. |
Πάλιν
τε
τὸ
κακὸν
ὅμοιον |
| 16, 5, 54 |
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
|
ἐπιθυμίαν |
ἐδήλου.
Τό
γε
μὴν
Ἰουδαίων |
| 16, 7, 56 |
ἔρωτος
καὶ
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
τὴν
|
ἐπιθυμίαν |
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας |
| 16, 7, 56 |
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι
τὴν
|
ἐπιθυμίαν |
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν
πρώτων |
| 16, 11, 60 |
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ
τὴν
|
ἐπιθυμίαν |
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς
ἄλλης |
| 16, 4, 53 |
ὑπὸ
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
|
ἐπιθυμοῦμεν |
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
τὸν
πατέρα; |
| 16, 4, 53 |
δὲ
συναλγοῦντας,
ἅτερος
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
|
ἐπικαλεσάμενος |
αὐτὸν
ἐπεχείρει
διαλύειν
τὰς
αἰτίας |
| 16, 2, 51 |
Κῶ
προσέσχεν,
περὶ
Λέσβον
οἰόμενος
|
ἐπικαταλήψεσθαι |
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν |
| 16, 5, 54 |
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
|
ἐπικοσμῶν. |
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ
ἡ
γυνὴ |
| 16, 7, 56 |
ἀντικατασκευάζων
καὶ
μετὰ
πάσης
σπουδῆς
|
ἐπικρυπτόμενος, |
ὅς
γε
καὶ
τὸν
Μαριάμμης |
| 16, 11, 60 |
τότε
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας
|
ἐπιλαβόμενος |
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν. |
| 16, 2, 51 |
καθ'
ἡδονὴν
κἂν
ἔτι
πλείους
|
ἐπιμείνας |
ἡμέρας
διὰ
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο. |
| 16, 3, 52 |
κατίσχυεν
δὲ
ἡ
τῆς
Σαλώμης
|
ἐπιμέλεια |
καὶ
παρ'
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς |
| 16, 5, 54 |
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
|
ἐπιμελείαις |
τῶν
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
|
ἐπιμέλειαν, |
ἅτε
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε |
| 16, 4, 53 |
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν
|
ἐπιμέλειαν |
ἔδωκεν
καὶ
τἆλλα
ξενίαις
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν
|
ἐπιμέλειαν |
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς
ἐν |
| 16, 5, 54 |
χρήματα
τοῖς
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
|
ἐπιμέλειαν |
τῶν
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα |
| 16, 9, 58 |
διὰ
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
τῆς
|
ἐπιμελείας |
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
τὴν |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
τὸ
νῦν
|
ἐπιμελὲς |
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
παιδείαν
ἐσπουδασμένον. |
| 16, 7, 56 |
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
|
ἐπιμελεστέραν |
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
τε |
| 16, 6, 55 |
τοὺς
ἄλλους
τοὺς
τῆς
ἐπαρχίας
|
ἐπιμελουμένους, |
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
τὰ
ἱερὰ |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
|
ἐπιμιξίᾳ |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν |
| 16, 11, 60 |
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ
τις
|
ἐπίνοια |
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν,
|
ἐπιπαροξῦναι |
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
τὸ |
| 16, 7, 56 |
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
τότε
μὲν
|
ἐπιπλήξας |
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς |
| 16, 8, 57 |
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας
|
ἐπιρρῶσαι |
θέλων
εἰς
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
εἰς
τοῦτο
πολυτέλειαν,
ὡς
|
ἐπίσημον |
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
σὺν
αὐτῷ
τοὺς
|
ἐπισημοτάτους. |
Ὁ
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν |
| 16, 4, 53 |
τρυφήν,
ἀλλὰ
καὶ
γάμους
τοὺς
|
ἐπισημοτάτους |
παρεσχῆσθαι,
τῷ
μὲν
ἐκ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
τὸ
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν
|
ἐπισημοτάτῳ |
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι
μοι
ὑπὸ |
| 16, 7, 56 |
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ
τὴν
πρᾶξιν
|
ἐπιστάμενος. |
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
τἆλλα
τοῦτον |
| 16, 8, 57 |
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
δὲ
εὔνουν
|
ἐπιστάμενος |
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ
ἐν
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
δυσχερές,
ἀλλ'
ἀεὶ
συμβαῖνον,
ἐν
|
ἐπιστάσει |
δὲ
καὶ
μήκει
πολλάκις
μὲν |
| 16, 11, 60 |
περαιτέρω
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
τὴν
φύσιν.
|
Ἐπίστασις |
δὲ
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως,
εἴτε |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πόλει
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων
|
ἐπιστατοῦντα |
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
φιλίας |
| 16, 9, 58 |
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου
τῶν
Συρίας
|
ἐπιστατούντων |
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος
δὲ
συνέθεντο |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
|
ἐπιστείλαντα |
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
γινόμενος
ἅπασιν
κατὰ
πάντων
|
ἐπίστευεν. |
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
τότε
μὲν |
| 16, 8, 57 |
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
|
ἐπίστευσεν |
Ἡρώδης
καί
τινα
παραμυθίαν
τῆς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
Καίσαρα,
διδόναι
τὰς
|
ἐπιστολὰς |
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
τοὺς
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ
δὲ
|
ἐπιστολὴ |
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον |
| 16, 9, 58 |
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει
δὲ
κἀκεῖνος
|
ἐπιστολὴν |
καὶ
δῶρα
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν |
| 16, 9, 58 |
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
τῆς
|
ἐπιστολῆς |
τὸ
κεφάλαιον,
ὅτι
πάλαι
χρώμενος |
| 16, 2, 51 |
καθ'
ἕνα,
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν
|
ἐπιστολῶν, |
ἃς
ἔγραψεν
τότε
Καῖσαρ
τῇ |
| 16, 10, 59 |
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον,
καὶ
τὰ
τῆς
|
ἐπιστρατείας |
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς
ἂν
εἴη |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα
καὶ
πρὸς
τὸν
Σύλλαιον
|
ἐπιστραφεὶς |
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν |
| 16, 4, 53 |
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
|
ἐπισχὼν |
τοὺς
μὲν
νεανίσκους,
εἰ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες
εἰς
Σεβαστὴν
|
ἐπιτάξαντος |
τοῦ
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
|
ἐπιτεινόντων |
ἀεὶ
τῶν
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων |
| 16, 2, 51 |
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων
|
ἐπιτηδείων |
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα |
| 16, 6, 55 |
ἀλλ'
ἐν
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
|
ἐπιτηδείως |
ἔχειν.
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν
τοῖς
|
ἐπιτηδεύμασιν, |
εἴ
που
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι |
| 16, 4, 53 |
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
|
ἐπιτηδεύμασιν |
ἐλαττούμενον,
ἃ
δύναται
καὶ
βασιλείας |
| 16, 5, 54 |
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
|
ἐπιτηδεύμασιν |
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον. |
| 16, 5, 54 |
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις
τισὶν
|
ἐπιτηδευμάτων. |
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον
τὸν |
| 16, 6, 55 |
οὐκ
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
|
ἐπιτηδευμάτων |
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν |
| 16, 11, 60 |
τι
καὶ
τὰς
διαφορὰς
τῶν
|
ἐπιτηδευμάτων |
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ |
| 16, 2, 51 |
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
|
ἐπιτηδευμάτων, |
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν |
| 16, 6, 55 |
δίκαιον
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
|
ἐπιτηδεύοντες |
λυσιτελέστατον
ὂν
Ἕλλησίν
τε
καὶ |
| 16, 5, 54 |
Εἰς
πάντα
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
|
ἐπιτηδεύσειεν |
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
ἤδη
γεγενημένων |
| 16, 11, 60 |
εὐάλωται
δὲ
δι'
ἀμφότερα
τοῖς
|
ἐπιτηροῦσιν |
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν. |
| 16, 9, 58 |
διὰ
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
|
Ἐπιτίθενται |
δὲ
τῷ
καιρῷ
καὶ
οἱ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη
δ'
|
ἐπιτιθέντες |
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς
ἄγοντες
ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
ἔχειν
ἐν
φυλακῇ.
(Τούτου
γενηθέντος
|
ἐπιτίθεται |
τῷ
καιρῷ
καὶ
Τρύφων
τις |
| 16, 8, 57 |
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
τὸ
μὲν
|
ἐπιτιμᾶν |
ἢ
φάναι
γενέσθαι
τι
προπετὲς |
| 16, 10, 59 |
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο
μόνον
|
ἐπιτιμήσας, |
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
τοιοῦτον
|
ἐπιτρέπειν, |
ὃ
καὶ
διὰ
μέγεθος
τῆς |
| 16, 9, 58 |
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
μὲν
οὐκ
|
ἐπιτρέποντος |
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο
τῶν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον
|
ἐπιτρεπόντων |
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
ἔχων |
| 16, 2, 51 |
εἰ
χαίρει
τιμώμενον,
χαίρει
τοῖς
|
ἐπιτρέπουσι |
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
τῶν
ἡμετέρων |
| 16, 11, 60 |
τούς
τε
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
|
ἐπιτρέπων |
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
|
ἐπιτρεψάντων |
κατὰ
τοὺς
οἰκείους
ζῆν
νόμους. |
| 16, 10, 59 |
Καίτοι
πῶς
ἂν
εἴη
πόλεμος,
|
ἐπιτρεψάντων |
μὲν
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας |
| 16, 4, 53 |
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ
|
ἐπιτρέψειν |
ἔφη
ζῶντι
μὴ
καὶ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
Χίοις
τὰ
πρὸς
τοὺς
Καίσαρος
|
ἐπιτρόπους |
χρήματα
καὶ
τῶν
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν, |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης
|
ἐπιτυγχάνειν. |
Ὅτι
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς
ὅτι
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν
|
ἐπιτυγχάνοντες |
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ |
| 16, 11, 60 |
οἴεται
φιλίᾳ
τε
καὶ
ἀξιώματι
|
ἐπιφανεῖς |
μετὰ
τῆς
ἐκείνων
γνώμης
ὅ |
| 16, 4, 53 |
τὸ
δ'
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
|
ἐπιφέρεσθαι |
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ
ἔστιν
|
ἐπίφθονα. |
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
μετὰ |
| 16, 8, 57 |
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν,
|
ἐπίφθονοι |
δ'
εἴ
ποτε
τύχοιεν
ὧν |
| 16, 1, 50 |
τὰς
μορφὰς
ἀξιώματος
οὐκ
ἀποδέοντες.
|
Ἐπίφθονοί |
τε
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
τε |
| 16, 4, 53 |
τὴν
αὐλὴν
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
|
ἐπίφθονον |
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν
οὐκ
|
ἐπίφθονον |
καὶ
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων
εἶναι. |
| 16, 10, 59 |
οὖν
καὶ
τοῦ
τῆς
αἰχμαλωσίας
|
ἐπιφθόνου |
συκοφαντήματος
πεφηνότος
μέγιστον,
ὦ
Καῖσαρ, |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
Συλλαίου
λέγοντος
καὶ
προστιθέντος
|
ἐπιφθόνως, |
ὡς
οὐδ'
ἂν
αὐτὸς
ἀπέλθοι |
| 16, 7, 56 |
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς
τὰς
|
ἐπιχειρήσεις |
ὧν
ἐδόκει.
Καὶ
τούτῳ
τῷ |
| 16, 11, 60 |
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
|
ἐπιχειρήσεως |
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
πλειόνων
τὸ
λανθάνον
τῆς
|
ἐπιχειρήσεως. |
Καί
τις
ἐν
πολλοῖς
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τῆς
ἀπονοίας
καὶ
τῆς
|
ἐπιχειρήσεως, |
Ὡς
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
ἅπαντα
τρόπον |
| 16, 7, 56 |
μὲν
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
|
ἐπιχείρησιν, |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
νυκτὸς |
| 16, 7, 56 |
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν
|
ἐπιχείρησιν, |
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μὴ
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς
|
ἐπλάσθη. |
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν
οἶκος |
| 16, 10, 59 |
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἔπληξε |
τὴν
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη
μέγα |
| 16, 5, 54 |
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ
ὧν
ἐλάμβανεν
|
ἐποίει. |
καὶ
συνειδὼς
ἐφ'
οἷς
ἠδίκει |
| 16, 2, 51 |
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ
τοῦ
βασιλέως
|
ἐποίει |
ῥοπὴ
προτρέπουσα
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας |
| 16, 11, 60 |
οἷς
τὸ
μὲν
δίκαιον
ἔλαττον
|
ἐποίει |
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ
δ' |
| 16, 4, 53 |
αὐλὴν
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
|
ἐποίει |
τὸν
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ
ἄπιστον |
| 16, 5, 54 |
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
τιμιώτερον
|
ἐποίει |
χρημάτων
προσόδους
καταστήσας
καὶ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
|
ἐποιεῖτο. |
ἡμεῖς
δὲ
καὶ
γένους
ὄντες |
| 16, 8, 57 |
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
τὴν
παραγγελίαν
|
ἐποιεῖτο |
καθ'
ὧν
ἡ
παρρησία
ἐλάττονος |
| 16, 9, 58 |
τῶν
παρ'
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
|
ἐποιεῖτο, |
καὶ
τῶν
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον |
| 16, 8, 57 |
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
|
ἐποιεῖτο, |
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν. |
| 16, 4, 53 |
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
|
ἐποιεῖτο |
τὸ
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν, |
| 16, 10, 59 |
διαστήσαντας
ἀπ'
ἀλλήλων
ὅσα
κακῶς
|
ἐποίησαν |
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους |
| 16, 10, 59 |
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
|
ἐποιήσαντο |
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος.
|
Ἐποιήσατο |
δὲ
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 2, 51 |
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
|
ἐποιήσατο |
καὶ
τὰ
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους, |
| 16, 1, 50 |
τὸν
εἰς
τὴν
Ἰταλίαν
πλοῦν
|
ἐποιήσατο |
Καίσαρί
τε
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς
καὶ |
| 16, 11, 60 |
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων
αὐτῶν
|
ἐποιήσατο. |
Κἀκείνους
μὲν
τὸ
πλῆθος
ἀεὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
|
ἐποιήσατο |
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν |
| 16, 5, 54 |
πέριξ
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
|
ἐποίησεν |
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα |
| 16, 7, 56 |
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
|
ἐποιοῦντο. |
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
ἐκείνων
ηὔξανεν
|
ἐπομνύμενος, |
ὡς
ἥδιον
ἂν
στέροιτο
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν
σὴν
τύχην
|
ἐπομόσαντος, |
ἦ
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα |
| 16, 9, 58 |
ἐκ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
προστασίας
|
ἐπορίσαντο, |
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
|
ἐπραγματεύετο |
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς |
| 16, 10, 59 |
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
|
ἐπραγματεύσατο |
φίλος
ἐν
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι |
| 16, 10, 59 |
βουλομένῳ
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν
|
ἔπραξεν |
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
δὲ |
| 16, 6, 55 |
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
|
ἐπρεσβεύσαντο |
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων. |
| 16, 9, 58 |
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις
|
ἑπτὰ |
σταθμοὺς
διανύσας,
καὶ
γενόμενος
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
|
ἐπύθετο |
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας |
| 16, 11, 60 |
στρατιώτας
καὶ
τοὺς
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας
|
ἐπύθετο, |
προστάττει
τῷ
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων |
| 16, 8, 57 |
ὁ
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
|
ἐπύθετο |
τὰ
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν |
| 16, 11, 60 |
ὡς
αὐτὸν
ἐκ
τῆς
Ῥώμης
|
ἐπυνθάνετο |
προδιηγησάμενος
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν' |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἃ
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν
|
ἐπώνυμα |
διαφθείροντες
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη |
| 16, 5, 54 |
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
|
Ἐπώνυμον |
δὲ
καὶ
τῇ
μητρὶ
χωρίον |
| 16, 8, 57 |
λέγων
τῷ
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
|
ἐργάσασθαι, |
τόν
τε
γάμον
διαλύσειν
ἔφη |
| 16, 5, 54 |
κατασκευὰς
καὶ
χρήματα
τοῖς
δεομένοις
|
ἔργοις> |
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
ἔργων |
| 16, 4, 53 |
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
|
ἔργον; |
ἡ
δὲ
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ἥλιον,
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
|
ἔργῳ |
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας |
| 16, 5, 54 |
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
|
ἔργων |
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
πλείους
λειτουργίας
καὶ
δημοσίων
|
ἔργων |
κατασκευὰς
καὶ
χρήματα
τοῖς
δεομένοις |
| 16, 4, 53 |
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν
οὖν
οὐδεὶς
|
ἐρεῖ |
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς
δὲ
διαβολὰς |
| 16, 7, 56 |
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
|
ἔρευναν |
ἐνδοτέρω
τε
χωρεῖν
καὶ
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
|
ἔρευναν |
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων |
| 16, 11, 60 |
ἡ
τῶν
φίλων
καὶ
συγγενῶν
|
ἐρημία; |
Κρίνω
δὲ
οὐδὲ
παρόντας
αὐτοὺς |
| 16, 5, 54 |
ἧς
καὶ
τὴν
πέριξ
χώραν
|
ἔρημον |
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις |
| 16, 7, 56 |
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
οὖν
ταύτης
|
ἔριδος |
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
ὁ
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 2, 51 |
γενέσθαι.
Εἰ
δέ
τις
αὐτοὺς
|
ἔροιτο |
δύο
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν |
| 16, 7, 56 |
ἦν
καὶ
νοῆσαι
καὶ
διαβαλεῖν;
|
Ἔρρε |
κάκιστος
εἰς
εὐεργέτην
καὶ
ἀδελφὸν |
| 16, 2, 51 |
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς
|
ἐρύμασιν, |
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
τε
|
ἐρυμνὸν |
ἐκείνου
δόντος
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες |
| 16, 7, 56 |
δὲ
δύο
μῆνας
ἢ
τρεῖς
|
ἔρχεται |
πάλιν
ὡς
ἐπ'
αὐτῷ
τούτῳ |
| 16, 7, 56 |
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
μὲν
γὰρ
εἰς
|
ἔρωτα |
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν
|
ἔρωτα. |
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας
|
ἔρωτος |
καὶ
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν |
| 16, 7, 56 |
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων
τοῦ
|
ἔρωτος, |
ὥστε
μηδὲν
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι |
| 16, 5, 54 |
θυσίας
καὶ
τὸν
ἄλλον
κόσμον
|
ἐσεμνοποίησεν |
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην |
| 16, 11, 60 |
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
λαιμὸν
ἀποτέμνειν.
|
Ἔσεσθαι |
γὰρ
ἐν
πρώτοις
περὶ
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς
γάμον.
|
Ἔσεσθαι |
γὰρ
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῇ
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν
|
ἔσεσθαι. |
(Γενομένων
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
τόν
τε
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
|
ἔσεσθαι |
λέγοντος
διὰ
τὴν
ἀπώλειαν
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ
|
ἔσεσθαι |
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
δὲ
κατηγορεῖν
Συλλαίου |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τὸ
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον
|
ἔσεσθαι |
πρὸς
τὸν
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
|
ἔσεσθαι. |
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν, |
| 16, 7, 56 |
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
|
ἔσθ' |
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα,
καθ' |
| 16, 4, 53 |
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι
τούτων
ἕκαστον
|
ἔσθ' |
ὅπη
καὶ
μὴ
γενόμενον
ἐκ |
| 16, 6, 55 |
ἀεὶ
χρῆται
καὶ
κατὰ
πόλεις
|
ἔσθ' |
ὅπη
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς. |
| 16, 9, 58 |
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
|
ἐσθῆτα |
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν, |
| 16, 1, 50 |
ἀλλ'
εἰς
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
|
ἐσκόρπιζον |
τοὺς
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ
οὗ |
| 16, 3, 52 |
μετὰ
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
φίλον
|
ἐσόμενον, |
ὥστε
ἤδη
πάντα
δοκεῖν
ἐπ' |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
|
ἔσπευσεν |
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει. |
| 16, 3, 52 |
εὐμεταχειρίστου
δ'
ὄντος
εἰς
ὅπερ
|
ἐσπουδάκει, |
πολὺ
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
Ὡς
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
ἅπαντα
τρόπον
|
ἐσπουδακότες |
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
τὸ
μὲν
φάρμακον
εὐθὺς
|
ἐσπουδακότι |
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
δ' |
| 16, 1, 50 |
τῇ
διοικήσει
τῶν
ὅλων
πραγμάτων
|
ἐσπουδακὼς |
ὁ
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ
μέρος |
| 16, 8, 57 |
βασιλεῖ
διὰ
κάλλος
οὐ
μετρίως
|
ἐσπουδασμένοι. |
Τούτων
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
παιδείαν
|
ἐσπουδασμένον. |
Τὰς
δὲ
γυναῖκας,
εἴ
ποτε |
| 16, 7, 56 |
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων
|
ἐσπουδασμένως |
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν
πολλὴν |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
|
ἔσται. |
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
|
ἐστάλη, |
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι |
| 16, 10, 59 |
κατ'
ὀργὴν
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
|
ἐστασίαζον. |
Οὐ
μὴν
καὶ
πρὸς
Καίσαρα |
| 16, 6, 55 |
προειρημένων,
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν.
|
Ἐστηλογραφήθη |
ἐν
τῷ
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ |
| 16, 2, 51 |
Τόδ'
ἕτερον
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν.
|
Ἔστι |
τις
δῆμος
ἢ
πόλις
ἢ |
| 16, 2, 51 |
τῷ
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
|
ἑστιᾷ |
δὲ
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἔθνει
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης
αὐτὴν
|
ἑστίας. |
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ
αὐτοῦ |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
γὰρ
οὐ
δίκαια
μόνον
|
ἐστίν, |
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
δεδομένα |
| 16, 7, 56 |
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι
διὰ
σπουδῆς
|
ἐστιν |
ἅπασιν
εἰς
μῖσος
ἀγαγεῖν
αὐτὴν |
| 16, 8, 57 |
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
φύσεώς
|
ἐστιν. |
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν |
| 16, 6, 55 |
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν
γὰρ
οὐδέν
|
ἐστιν |
γένος
ὃ
τοῖς
αὐτοῖς
ἀεὶ |
| 16, 11, 60 |
οὐ
σκέψει
τί
τὸ
πραττόμενόν
|
ἐστιν; |
Δύο
νεανίσκους
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς |
| 16, 2, 51 |
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν
|
ἐστιν. |
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
τὴν
πάλαι |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
|
ἐστιν, |
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα
καὶ
τῇ |
| 16, 2, 51 |
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
πίστις
ἐνδεής
|
ἐστιν; |
τίς
δὲ
οὐ
νενόηται
τιμή; |
| 16, 2, 51 |
γε
εἴτε
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
|
ἐστιν |
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
χρήματα
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
|
ἔστιν |
αὐτοῖς
πάτριον,
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν, |
| 16, 2, 51 |
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ
|
ἔστιν |
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
|
ἔστιν |
ὅπως
οὐκ
ἄν
τις
αὐτὸν |
| 16, 4, 53 |
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν
ἄλλως
οὐκ
|
ἔστιν |
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ' |
| 16, 7, 56 |
σὴν
προαίρεσιν,
ὡς
οὐ
βλασφημίας
|
ἐστοχασμένος |
τοὺς
τοιούτους
λόγους
τῷ
παιδὶ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς.
|
Ἐστρατήγει |
δ'
ἀεὶ
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης,
|
ἐστυγήκασι |
δὲ
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
νοῦν
|
ἔσχεν |
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων
δ'
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν
|
ἔσχεν |
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ |
| 16, 7, 56 |
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
|
ἐσχήκασιν. |
Ἐκεῖνος
δὲ
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
|
ἐσχήκασιν; |
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ
πολὺ
χεῖρον
|
ἐσχηκότα |
περὶ
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
ἢ
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
|
ἐσχηκότας |
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν
μὲν,
ὅτι |
| 16, 11, 60 |
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
δύναμιν
|
ἐσχηκυῖαν, |
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα
τὰς
ἀνθρωπίνας |
| 16, 10, 59 |
~(Εἰς
δὲ
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
|
ἔσχον |
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα
τῷ |
| 16, 6, 55 |
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
|
ἔσχον |
ὑπὲρ
ἡμῶν
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες. |
| 16, 9, 58 |
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ
|
ἐτάραττον |
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς
Ἡρώδου
βασιλείας |
| 16, 9, 58 |
ἁπτόμενος.
Ὁ
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας
|
ἐτεθνήκει, |
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 5, 54 |
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
μὲν
|
ἔτει |
πρὸς
τέλος
ἐλθούσης
αὐτῷ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
τάξιν
|
ἑτέραν |
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος |
| 16, 8, 57 |
συναλισκόμενοι
τῇ
πείρᾳ,
καθ'
ἣν
|
ἑτέροις |
ἐπεβούλευον.
Ἥ
τε
γὰρ
μετάνοια |
| 16, 3, 52 |
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων
|
ἕτερον |
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
προσήγετο |
| 16, 2, 51 |
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
|
ἕτερον |
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις |
| 16, 8, 57 |
μέν,
εἰ
φθάσας
ἕτερος
τὸν
|
ἕτερον |
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν |
| 16, 10, 59 |
καταδίκων
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
|
Ἕτερος |
δ'
αὐτῶν
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας |
| 16, 8, 57 |
ἐτράπησαν,
νομίζοντες
μέν,
εἰ
φθάσας
|
ἕτερος |
τὸν
ἕτερον
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
δεσμώτας
φυλάττειν,
καὶ
εἰ
μὲν
|
ἑτέρως |
σοι
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὴν
ἀπόδειξιν
τῆς
αἰτίας
|
ἐτετάρακτο |
καὶ
μέγιστα
θυμοῦ
καὶ
ἀγριότητος |
| 16, 7, 56 |
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ
φέρων
|
ἐτετάρακτο. |
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
τὴν |
| 16, 3, 52 |
κατηγορήσοντες
τοῦ
πατρός.
Ἡρώδης
δὲ
|
ἐτετάρακτο |
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο |
| 16, 9, 58 |
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
|
ἔτι, |
γεωργεῖν
δὲ
καὶ
ζῆν
ἡμέρως |
| 16, 4, 53 |
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
|
Ἔτι |
δὲ
μᾶλλον
ἐπειδὴ
καὶ
τῷ |
| 16, 7, 56 |
ἐγγόνων
τῶν
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας
|
ἔτι |
δι'
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
δ' |
| 16, 4, 53 |
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
ἂν
ὑπομείναιμεν
|
ἔτι |
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
πατέρα |
| 16, 10, 59 |
τι
τούτων.
Βούλεσθαι
δ'
ἂν
|
ἔτι |
ζῆν
καὶ
τοὺς
περὶ
Τύραννον |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
δεδομένα
πρότερον.
|
Ἔτι |
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
πολλὰ
δόγματα |
| 16, 7, 56 |
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων
πολὺ
πλειόνων
|
ἔτι |
καὶ
δυναμένων
εἰς
ἅπαν
ἐπαρκέσαι |
| 16, 7, 56 |
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
ἡλικίαν
νέος
|
ἔτι |
καὶ
καλός.
ὑπὸ
χρείας
οὖν |
| 16, 3, 52 |
πολυπροσώπως
καὶ
πιστῶς
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων
|
ἔτι |
καὶ
μᾶλλον
αἱ
παρὰ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
κολάσει
τοὺς
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος.
Ὅθεν
|
ἔτι |
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους |
| 16, 3, 52 |
μητρὸς
τὸν
φόνον.
Προσετίθεσαν
δ'
|
ἔτι |
καὶ
ὡς
ταῖς
παρ'
Ἀρχελάου |
| 16, 2, 51 |
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
|
ἔτι |
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ
τὸ
μηκέτι |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς
οὐδὲν
|
ἔτι |
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται. |
| 16, 9, 58 |
τε
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος
|
ἔτι |
κρατεῖν
αὐτὸν
τάς
τε
τῶν |
| 16, 4, 53 |
πιστεύων
τῷ
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
|
ἔτι |
μᾶλλον
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
εἰς |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
τῷ
καθ'
ἡδονὴν
κἂν
|
ἔτι |
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ
τὸν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν
μὲν
|
ἔτι |
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις
|
ἔτι |
ταὐτὸν
σχῆμα,
κλαίουσι
μὲν
ὅμως |
| 16, 7, 56 |
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
|
ἔτι |
τάχιον
ὡς
Ὑρκανὸς
ὁ
πρὸ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τἆλλα
ξενίαις
καὶ
καταγωγαῖς
|
ἐτίμησεν, |
καὶ
περὶ
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
δώροις
αὐτὸν
|
ἐτίμησεν |
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς |
| 16, 8, 57 |
ἀλλ'
ἤδη
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
|
ἕτοιμον |
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ |
| 16, 8, 57 |
δυσωπῆσαι
τὸ
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
|
ἕτοιμον, |
οὐχ
ἥκιστα
δὲ
εἰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
εὔνοιάν
τε
καὶ
φιλίαν
|
ἕτοιμος |
εἶναι
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις, |
| 16, 11, 60 |
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν
τρόπον.
Ὅπερ
|
ἕτοιμος |
ὢν
αὐτὸς
ἐν
τῇ
πατρίδι |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τῆς
εἰς
τὸ
τοιοῦτον
|
ἑτοιμότητος |
οὔσης
καὶ
φόβου
καὶ
ταραχῆς |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφῆς,
εἰ
πρὸς
τὸν
γάμον
|
ἑτοίμως |
ἔχει,
ταχέως
μὲν
ἐκείνη
προσήκατο, |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
|
ἐτόλμησεν |
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας, |
| 16, 5, 54 |
προθεσμίας
εἰς
ὄγδοον
καὶ
εἰκοστὸν
|
ἔτος |
τῆς
ἀρχῆς
ἐπ'
ὀλυμπιάδος
δευτέρας |
| 16, 2, 51 |
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
|
ἔτους. |
Οἱ
δὲ
καὶ
τῷ
λόγῳ |
| 16, 8, 57 |
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον
|
ἐτράπετο |
μελανείμων
καὶ
πάντα
τὰ
σημεῖα |
| 16, 8, 57 |
θέλων
εἰς
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ
|
ἐτράπετο, |
μετῄει
δὲ
τὴν
προπέτειαν
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
|
ἐτράπησαν, |
νομίζοντες
μέν,
εἰ
φθάσας
ἕτερος |
| 16, 9, 58 |
οἱ
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
|
ἐτράποντο. |
Τισάμενος
δὲ
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων |
| 16, 9, 58 |
τὰ
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
|
ἐτρέποντο. |
Τότε
μὲν
οὖν
αὐτοὺς
οἱ |
| 16, 7, 56 |
Ἡ
δὲ
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
|
ἐτύγχανεν |
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ
παρὼν
|
ἐτύγχανεν |
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον |
| 16, 9, 58 |
χρέος
ὃ
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
|
ἔτυχεν |
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
οὐχ
ἥκιστα
δὲ
εἰ
καὶ
|
ἔτυχεν |
πιστευθεὶς
κακοῦν
αὐτόν
τε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἄν,
εἰ
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν
|
ἔτυχεν, |
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο |
| 16, 2, 51 |
ἃς
τοῖς
νομιζομένοις
προσάγουσι
θεοῖς,
|
εὖ |
οἶδ'
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται |
| 16, 11, 60 |
Καί
πως
τὸ
μὲν
οὐκ
|
εὖ |
πράττειν
ἐν
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
|
εὐάλωται |
δὲ
δι'
ἀμφότερα
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν |
| 16, 10, 59 |
ἔχοι
τι
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν,
|
Εὐάρατόν |
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
διετίθεντο,
καὶ
τὴν
αἰτίαν
ὑπ'
|
εὐγενείας |
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν |
| 16, 3, 52 |
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι
προπετεῖς
|
εὐγενὲς |
ὑπὸ
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ |
| 16, 11, 60 |
ἢ
καὶ
τὴν
τύχην
παντὸς
|
εὐγνώμονος |
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν, |
| 16, 2, 51 |
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
πρὸς
|
εὐδαιμονίαν |
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
πάντων |
| 16, 2, 51 |
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
τὴν
|
εὐδαιμονίαν, |
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν
τῶν |
| 16, 4, 53 |
βίον
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
|
εὐδαιμονίας |
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν |
| 16, 8, 57 |
τὸ
βασίλειον
ἀπεκόσμει
τῆς
πρώτης
|
εὐδαιμονίας. |
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν
Ἡρώδῃ
πᾶς |
| 16, 4, 53 |
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
|
εὔδηλον. |
Ὁ
γὰρ
ἀεί
τι
περὶ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πρὸς
ἐπήρειαν
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
|
εὔδηλον |
ὡς
ἄμφω
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας, |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Σαλώμης
καὶ
πᾶν
ὅσον
|
εὐδοκιμήκει |
κατὰ
τῆς
μητρὸς
αὐτῶν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος
τούτων
|
εὐδοκιμούντων. |
Βασανιζομένῳ
τῷ
τε
λόγῳ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πολλὴ
διὰ
τοῦτο
ἦν
|
εὐδοξία |
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ' |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς
ἄλλης
|
εὐδοξίας, |
ὡς
μηδένα
οἴεσθαι
παραλειπτέον
ἐφ' |
| 16, 2, 51 |
οὖν
καὶ
κατὰ
πόλιν
ἑκάστην
|
εὐεργεσίαι |
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς
χρείας |
| 16, 5, 54 |
οἱ
δῆμοι
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν
|
εὐεργεσίας, |
ἅπαντας
ἐξεδέξατο
καὶ
καταγωγαῖς
καὶ |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ
τὰς
|
εὐεργεσίας |
ἀπίδωμεν,
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας |
| 16, 5, 54 |
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
|
εὐεργεσίας |
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς |
| 16, 2, 51 |
ἐποίει
ῥοπὴ
προτρέπουσα
πρὸς
τὰς
|
εὐεργεσίας |
οὐ
βραδύνοντα
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
ἔξω
καὶ
μὴ
προσήκοντας
|
εὐεργεσίας. |
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέρας
χάριτας
τῶν
εἰς
τοσούτων
|
εὐεργεσιῶν |
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως |
| 16, 2, 51 |
μείζω
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες
|
εὐεργετεῖτε |
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
ἄν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
διαβαλεῖν;
Ἔρρε
κάκιστος
εἰς
|
εὐεργέτην |
καὶ
ἀδελφὸν
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ |
| 16, 4, 53 |
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
τὸν
κοινὸν
|
εὐεργέτην |
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν, |
| 16, 7, 56 |
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
μὲν
|
εὐεργετῆσαι |
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
|
εὐεργετικωτάτῃ |
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
Ὅταν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἀμυνόμενος
κατ'
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
|
εὐεργετῶν |
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα |
| 16, 1, 50 |
ἀξιώματος
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε
|
εὐθέως |
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
τε
τῇ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν
|
εὐθυνόντων |
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
πατρός.
Ἡρώδης
δὲ
ἐτετάρακτο
μὲν
|
εὐθὺς |
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
δὲ
μᾶλλον, |
| 16, 11, 60 |
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
οὖν
ἦν
|
εὐθὺς |
ἅπασιν
τῶν
παίδων
καὶ
μετέωρος |
| 16, 7, 56 |
μηδὲ
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
|
εὐθὺς |
ἀπηγγέλλετο
διὰ
τῆς
Σαλώμης
τῷ |
| 16, 8, 57 |
ὀνομάσαι
μόνον
ἐδόκει,
καὶ
μέρος
|
εὐθὺς |
ἀσφαλείας
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
τὸν
καιρόν.
|
Εὐθὺς |
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα |
| 16, 10, 59 |
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις
|
εὐθὺς |
ἔδοξεν
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ |
| 16, 5, 54 |
πρὸς
ταῖς
ἑκατόν.
Ἦν
οὖν
|
εὐθὺς |
ἐν
καθιερώσει
μείζονες
ἑορταὶ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
μὲν
|
εὐθὺς |
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς |
| 16, 8, 57 |
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
μὲν
φάρμακον
|
εὐθὺς |
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν |
| 16, 11, 60 |
θανάτῳ
τοὺς
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
μὲν
|
εὐθὺς |
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων
αὐτοὺς
εἰς |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
ἧκον,
|
εὐθὺς |
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν |
| 16, 8, 57 |
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
|
εὐθὺς |
μὲν
ἔδοξέν
τι
πιστὸν
ἔχειν |
| 16, 9, 58 |
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
|
εὐθὺς |
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν |
| 16, 3, 52 |
πλήθει
διελέξατο,
καθὼς
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
|
εὐθὺς |
οἱ
λόγοι
παρά
τε
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
χρυσίον
καὶ
δωρεὰς
ἄλλας
ἔλαβον.
|
Εὐθὺς |
οὖν
καὶ
τούτους
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 10, 59 |
πλείω
παρ'
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
|
εὐκαιρίαις |
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν |
| 16, 7, 56 |
οἷς
τὸ
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
|
εὔκαιρον |
οὐ
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
|
εὔκαιρος |
εἰς
νέους
αἰτία,
καὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ
|
εὐκαίρου |
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
κατασταλέντων
τῶν
μειρακίων
ἐξεῖναι
|
εὐκαίρως |
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ
δ'
οὐχ |
| 16, 7, 56 |
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
|
εὔκλειαν |
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
δὲ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν
|
εὔλογα |
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν
ἔχειν |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ'
|
εὔλογον |
ἐκίνει
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ |
| 16, 4, 53 |
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ
συνεῖδον
|
εὐμένειάν |
τινα
καὶ
παρ'
ἐκείνου
καὶ |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
περὶ
τὸν
βίον
οὐκ
|
εὐμενεῖς |
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
μὲν |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον
|
εὐμενῆ |
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ |
| 16, 10, 59 |
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ'
οὐκ
|
εὐμενὴς |
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν |
| 16, 2, 51 |
ὡς
μὲν
ἐπέβης
τῆς
χώρας
|
εὐμενής, |
ὡς
δὲ
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ |
| 16, 3, 52 |
ἤδη
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
|
εὐμεταχειρίστου |
δ'
ὄντος
εἰς
ὅπερ
ἐσπουδάκει, |
| 16, 7, 56 |
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον
|
εὐνοίᾳ |
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
ἡ
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
|
εὔνοια |
δήλη
καὶ
παρ'
αὐτὴν
τὴν |
| 16, 2, 51 |
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ
ποία
μὲν
|
εὔνοια |
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται; |
| 16, 4, 53 |
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
τὴν
|
εὔνοιαν, |
ἐν
ᾧ
τὸ
προπετὲς
ἑκάτεροι |
| 16, 2, 51 |
ἀρχὴ
γενομένη
μία
τὴν
μὲν
|
εὔνοιαν |
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον |
| 16, 2, 51 |
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
τὴν
|
εὔνοιαν, |
ἡδέων
δὲ
διὰ
τὴν
τιμήν. |
| 16, 7, 56 |
πάντα
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
|
εὔνοιαν, |
ἣν
ἔχοι
περὶ
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 3, 52 |
Ἡρώδην
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
|
εὔνοιαν |
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
|
εὔνοιάν |
τε
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ
τὴν
|
εὔνοιαν |
τὴν
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις |
| 16, 7, 56 |
μόνην
τὴν
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν
|
εὔνοιαν |
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
τούτων
λέγειν, |
| 16, 1, 50 |
φέροντες
κακοῦν
ἐδύναντο
καὶ
τῆς
|
εὐνοίας |
ἧς
εἶχεν
εἰς
τοὺς
παῖδας |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μεγίστην
πίστιν
εἰληφέναι
δοκοῦντος
|
εὐνοίας |
καὶ
φιλοστοργίας
τῆς
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν
αὑτὸν
τῆς
|
εὐνοίας |
τῆς
παρὰ
βασιλέως,
αἴτιον
δὲ |
| 16, 8, 57 |
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
δὲ
|
εὔνουν |
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ
ἐν |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
τόν
τε
νεανίσκον
οὐκ
|
εὔνουν |
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
τὴν
ἀπώλειαν |
| 16, 7, 56 |
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
|
εὔνουν |
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς
τὰς
ἐπιχειρήσεις |
| 16, 10, 59 |
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
|
εὔνουν |
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ |
| 16, 6, 55 |
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν
αὐτοῖς,
|
εὔνους |
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
|
εὐνοῦχοι |
τῷ
βασιλεῖ
διὰ
κάλλος
οὐ |
| 16, 5, 54 |
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν
|
εὐπορίας |
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί
γε
μὴν |
| 16, 11, 60 |
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ
|
εὔπορον |
εἶναι
μόνον
μόνῳ
καὶ
δράσαντα |
| 16, 7, 56 |
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ
πεπραγμένον
εἰς
|
εὐπρέπειαν |
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν |
| 16, 7, 56 |
ψεύσασθαί
τι
περὶ
αὐτῶν
οὐκ
|
εὐπρεπὲς |
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ
δικαίως
ἐκτίθεμεν |
| 16, 7, 56 |
μὴν
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
|
εὐπρεπῆ |
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τοιοῦτον
ἐξ
αἰτίας
μὲν
οὐκ
|
εὐπρεποῦς, |
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν. |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
|
Εὑρέθη |
δὲ
καὶ
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 6, 55 |
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
|
εὑρέθη |
οὐ
μόνον
ἐν
τῷ
ἐνεστῶτι |
| 16, 8, 57 |
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
|
εὑρέθη. |
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
|
εὑρέθη |
τὸ
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας |
| 16, 9, 58 |
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
δύναιτο
μετριώτερον
|
εὑρεῖν |
διά
τε
τῶν
φίλων
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τὰ
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
|
εὑρεῖν |
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
περὶ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
οὖν
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
|
εὗρεν, |
κόσμον
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων |
| 16, 4, 53 |
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις
μήτ'
ἐπιβουλὰς
|
εὑρίσκεις, |
τί
σοι
πρὸς
πίστιν
αὔταρκες |
| 16, 8, 57 |
τι
τοιοῦτον
οἷον
ἐδόκει
κακῶς
|
εὑρίσκοιτο, |
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος
τὸν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ
|
εὑρισκομένων |
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό
τε
νεότητος |
| 16, 9, 58 |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
|
εὕρισκον |
οὐ
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι
δὲ
Συλλαίῳ |
| 16, 6, 55 |
δὲ
κακῶς
καὶ
πέρας
οὐδὲν
|
εὑρίσκοντες |
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο |
| 16, 4, 53 |
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
οὖν
|
εὕροι |
λόγον
τῆς
ἀληθείας
ἡ
παρρησία, |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
τὸν
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
|
Εὐρυκλεῖ |
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ |
| 16, 10, 59 |
οἷς
ἤλγει.
Τοὺς
δὲ
λόγους
|
Εὐρυκλῆς |
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν,
λέγων
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ηὐξήθη
τότε
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
|
Εὐρυκλῆς |
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος
τῶν |
| 16, 10, 59 |
πρὶν
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει.
|
Εὐρυκλῆς |
μὲν
οὖν
οὐδὲ
ἐν
τῇ |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
|
εὕρωσιν |
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ' |
| 16, 4, 53 |
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν
ἀρχομένων
|
εὐσέβεια |
καὶ
θρησκεία
τοῦ
παντὸς
ἔθνους |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἐν
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
|
εὐσεβείᾳ |
μένε,
δώσομεν
δὲ
λόγον
ἡμεῖς |
| 16, 2, 51 |
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
|
εὐσέβειαν |
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ |
| 16, 4, 53 |
γε
μετὰ
τῶν
ἄλλων
ἆθλον
|
εὐσεβείας |
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
πρὸς
τὸν |
| 16, 6, 55 |
αὐτῶν
ἐκ
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
|
εὐσεβείας |
ἕνεκα
τῆς
πρὸς
τὸ
θεῖον |
| 16, 6, 55 |
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ
τῆς
ἐμῆς
|
εὐσεβείας |
ἧς
ἔχω
πρὸς
πάντας
ἀνθρώπους |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὸν
βίον
ὑπομνήμασιν
τῆς
|
εὐσεβείας |
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν |
| 16, 4, 53 |
ἀρχήν,
ἣν
σὺ
φῂς
ἔπαθλον
|
εὐσεβείας, |
συμβαίνει
πολλάκις
αἰτίαν
γενέσθαι
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ
μηδὲ
|
εὐσεβὲς |
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον. |
| 16, 4, 53 |
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι
πρὸς
αὐτὸν
|
εὐσεβεστέρῳ |
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
|
εὐσεβῆ |
δὲ
πάντα
καὶ
τῇ
συνήθει |
| 16, 8, 57 |
εἴη
μέγας
καὶ
τὴν
τοξικὴν
|
εὔστοχος |
καὶ
τἆλλα
τὰ
πρὸς
ἀρετὴν |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν
|
εὔσχημον |
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ
|
εὐσχημονοῦντος |
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν
λόγου |
| 16, 2, 51 |
Τό
τε
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς
|
εὐτυχίαις |
καὶ
τῇ
διοικήσει
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 3, 52 |
παρ'
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
|
εὐτυχίαν |
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα |
| 16, 10, 59 |
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
|
εὐτυχίαν |
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην |
| 16, 3, 52 |
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην
|
εὐτυχίαν |
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἄν
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων
|
εὐτυχίας, |
ἃς
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον |
| 16, 2, 51 |
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
μετὰ
πάντων
|
εὐτυχοῦμεν |
καὶ
τούτου
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν, |
| 16, 4, 53 |
πάτερ,
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως
μὲν
|
εὐτυχῶς. |
Δεινὸν
γὰρ
τῶν
μεγάλων
κακῶν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
δεχομένου
τὸν
ἄνδρα
σὺν
|
εὐφημίαις. |
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ
θεῷ
μὲν |
| 16, 5, 54 |
αὖθις
ἢ
κατὰ
τὸ
παρὸν
|
εὐφημίας |
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ
δαπάναις |
| 16, 5, 54 |
ἐν
δὲ
ταῖς
νυξὶ
τὰς
|
εὐφροσύνας |
καὶ
τὴν
εἰς
τοῦτο
πολυτέλειαν, |
| 16, 2, 51 |
θύματα
τιμῶν
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις
|
εὐχαῖς, |
ὡς
δὲ
τὸν
δῆμον
εἱστίασας |
| 16, 4, 53 |
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν
οὖν
|
εὐχαριστήσαντες |
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τὸ
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
|
εὐχάριστον |
εὑρέθη
οὐ
μόνον
ἐν
τῷ |
| 16, 5, 54 |
κόσμον
καὶ
τὴν
τῶν
οἰκούντων
|
εὐχρηστίαν |
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν |
| 16, 11, 60 |
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
δύσνοιαν.
|
Ἐφ' |
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
μᾶλλόν |
| 16, 11, 60 |
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν
γήρᾳ
καταλιπὼν
|
ἐφ' |
ἑνὶ
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν |
| 16, 4, 53 |
γάρ,
εἴ
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις
|
ἐφ' |
ἡμῖν,
ἐπὶ
τὸν
πάντας
σώζοντα |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὸ
δικαίως
αὐτοὶ
παθεῖν
|
ἐφ' |
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
μόνον. |
| 16, 9, 58 |
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη
περὶ
χιλίους.
|
Ἐφ' |
οἷς
ἀχθόμενος
Ἡρώδης
τούς
τε |
| 16, 10, 59 |
θάνατον,
Ἡρώδῃ
δὲ
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
|
ἐφ' |
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον
ἔγραψεν |
| 16, 10, 59 |
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
οὐκ
|
ἐφ' |
οἷς
ἐληλύθει
μόνον
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
φόβοις
καταζῆν,
οὐδ'
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
|
ἐφ' |
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον, |
| 16, 5, 54 |
ὧν
ἐλάμβανεν
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς
|
ἐφ' |
οἷς
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον |
| 16, 10, 59 |
τις
θέα,
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ
|
ἐφ' |
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν |
| 16, 10, 59 |
Τοιαῦτα
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός,
|
ἐφ' |
οἷς
ἤλγει.
Τοὺς
δὲ
λόγους |
| 16, 3, 52 |
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον
|
ἐφ' |
οἷς
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν |
| 16, 9, 58 |
κωλύειν
τοὺς
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ
|
ἐφ' |
οἷς
ἠμύνατο
τάχιον
ὀργισθέντος
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
γάμον
ὀργῆς
τε
ἔλαττον
ἔχειν
|
ἐφ' |
οἷς
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος |
| 16, 11, 60 |
τῶν
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
|
ἐφ' |
οἷς
τὸ
μὲν
δίκαιον
ἔλαττον |
| 16, 9, 58 |
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
δὲ
|
ἐφ' |
ὅτῳ
καὶ
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος, |
| 16, 11, 60 |
εὐδοξίας,
ὡς
μηδένα
οἴεσθαι
παραλειπτέον
|
ἐφ' |
ᾧ
πᾶν
τὸ
βουλόμενον
ἀνίκητον |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
|
ἐφαίνετο, |
μέμψεις
δὲ
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι, |
| 16, 2, 51 |
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ
|
ἐφάνη |
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι
τῆς
ἐπιβουλῆς
|
ἐφάψαιτο |
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 3, 52 |
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ
καθάπερ
|
ἔφεδρόν |
τινα
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος |
| 16, 11, 60 |
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ
|
ἐφεῖναι |
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων
|
ἐφέντων |
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια
μόγις |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
|
ἔφερεν |
ἡ
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
δὲ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
|
ἔφερον. |
Εἷς
δὲ
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης |
| 16, 7, 56 |
τὴν
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας
οὐκ
|
ἔφερον |
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες. |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας
|
Ἐφεσίων |
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
ἔγραψεν
|
Ἐφεσίων |
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ |
| 16, 2, 51 |
τῆς
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
|
Ἔφεσον |
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου |
| 16, 2, 51 |
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
ἐξ
|
Ἐφέσου |
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί
μοι
ἐν
|
Ἐφέσῳ |
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
τὸν
Σεβαστὸν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀπεφήνατο
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος.
|
Ἔφη |
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν
τῶν
Ἡρώδου |
| 16, 10, 59 |
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν
ταῦτ'
|
ἔφη |
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα
ἐπέδωκεν
ὡς |
| 16, 8, 57 |
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
|
ἔφη |
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως |
| 16, 4, 53 |
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν
|
ἔφη |
ζῶντι
μὴ
καὶ
τῆς
βασιλείας |
| 16, 10, 59 |
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
|
ἔφη |
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
τοιαῦτα
πειθόμενον
οὐ
γάρ,
|
ἔφη, |
καὶ
σοὶ
κίνδυνος
ἀπωλείας
διαβεβλημένῃ |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
|
ἔφη |
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν. |
| 16, 10, 59 |
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
|
ἔφη |
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
ἤδη
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς
|
ἔφη |
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
|
ἔφη |
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
|
ἔφη |
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν, |
| 16, 8, 57 |
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
γάμον
διαλύσειν
|
ἔφη |
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ' |
| 16, 11, 60 |
τις
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
ὃς
|
ἔφη |
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ,
τί
δ'
οὐκ
ἄν,
|
ἔφη, |
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ
στεργο |
| 16, 7, 56 |
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
|
ἔφη |
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ
παρ'
ἐκείνης |
| 16, 4, 53 |
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
|
ἔφη |
τὸ
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν |
| 16, 8, 57 |
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
|
ἔφη |
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
|
ἔφη |
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
|
ἔφη |
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν
τύπον |
| 16, 4, 53 |
καὶ
σὺν
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος
|
ἐφήδεσθαι |
ταῖς
διαλλαγαῖς.
Ἐν
δὲ
ταῖς |
| 16, 4, 53 |
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν
|
ἐφῆκεν |
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν
παίδων |
| 16, 7, 56 |
οὖν
πολλὴν
ἄν
τις,
ὡς
|
ἔφην, |
ἔχοι
τὴν
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
παισὶ
νενεωτέριστο
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων
|
ἐφιέμενοι
|
~(Περὶ
δὲ
τὸν
χρόνον
τοῦτον |
| 16, 5, 54 |
πάντα
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
|
ἐφιλονείκει |
τὴν
τῶν
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς
ἔλεγεν,
|
ἐφιλονείκουν |
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν |
| 16, 11, 60 |
δι'
ἣν
οὐδὲν
οὐδ'
ἐξ
|
ἐφόδου |
καὶ
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο.
Τὸ |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ
μὲν
ἐξ
|
ἐφόδου |
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
κἂν
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν
|
ἐχαρίσασθε. |
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις
ἡμῖν |
| 16, 7, 56 |
εἰ
πρὸς
τὸν
γάμον
ἑτοίμως
|
ἔχει, |
ταχέως
μὲν
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἀνθρώπων
γένος
δι'
ὑμᾶς
|
ἔχει, |
τούτῳ
μετροῦμεν
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς
ἴσον
|
ἔχειν |
αὐτοῖς
ἀρχομένους
ὁμοίως
ὑμῶν
ἴσασιν. |
| 16, 4, 53 |
ὁ
βίος
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς
|
ἔχειν |
αὐτὸν
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος. |
| 16, 11, 60 |
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
|
ἔχειν |
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν, |
| 16, 8, 57 |
περὶ
αὐτὸν
ἐν
τῷ
μηδὲν
|
ἔχειν |
βέβαιον
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ' |
| 16, 8, 57 |
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος.
|
Ἔχειν |
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
παῖδας
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς
|
ἔχειν, |
δεξάμενος
δὲ
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα |
| 16, 9, 58 |
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
|
ἔχειν. |
(Διελθούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος |
| 16, 11, 60 |
καλουμένῃ
πλησίον
τῆς
πόλεως,
ὡς
|
ἔχειν |
εἰ
κληθεῖεν
παραστῆσαι.
Μόνος
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
|
ἔχειν. |
Ἐν
τούτοις
καὶ
Πτολεμαῖος
διεβέβλητο |
| 16, 11, 60 |
ἁπάντων
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
|
ἔχειν |
ἐν
φυλακῇ.
(Τούτου
γενηθέντος
ἐπιτίθεται |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
|
ἔχειν |
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν
|
ἔχειν |
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε
ἔλαττον
|
ἔχειν |
ἐφ'
οἷς
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν. |
| 16, 11, 60 |
ᾧ
πᾶν
τὸ
βουλόμενον
ἀνίκητον
|
ἔχειν, |
ἢ
καὶ
τὴν
τύχην
παντὸς |
| 16, 8, 57 |
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν
τι
πιστὸν
|
ἔχειν |
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς
κατ'
ἀξίαν
|
ἔχειν |
καὶ
παρὰ
σοῦ
τὸ
βέβαιον |
| 16, 11, 60 |
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
|
ἔχειν |
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν |
| 16, 5, 54 |
ἁπάσης
καὶ
Αἰγύπτου
τὴν
βασιλείαν
|
ἔχειν. |
(Μετὰ
δὲ
τὴν
πανήγυριν
ταύτην |
| 16, 4, 53 |
χρόνου
τὸ
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
|
ἔχειν, |
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
αὐτῶν
|
ἔχειν |
τε
καὶ
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας |
| 16, 8, 57 |
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
|
ἔχειν |
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ
καὶ
κοινωνὸν
|
ἔχειν |
τῆς
βασιλείας,
οὐχ
ὅμοιον
εἰς |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
|
ἔχειν. |
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως
ἀπόντος
|
ἐχειρώσαντο. |
Περὶ
τετταράκοντα
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ |
| 16, 4, 53 |
εἶχεν.
Εἰ
δὲ
μήτ'
αἰτίας
|
ἔχεις |
μήτ'
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
τί
σοι |
| 16, 3, 52 |
μὴ
παραχωρεῖν
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ'
|
ἔχεσθαι |
τοῦ
πατρός,
ἤδη
μὲν
ἠλλοτριωμένου |
| 16, 11, 60 |
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ
δι'
|
ἔχθος |
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
γινομένην
ἄλλοτ'
ἄλλην
κατὰ
καιροὺς
|
ἐχθρὰν |
καὶ
φίλην.
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί |
| 16, 8, 57 |
μόνον.
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
|
ἔχθρας |
ἐπεξῄεσαν
τῷ
τοιούτῳ
τρόπῳ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ὄργανον
καὶ
πάγην
ἐπὶ
τοὺς
|
ἐχθροὺς |
νοοῦντες
καὶ
συναλισκόμενοι
τῇ
πείρᾳ, |
| 16, 4, 53 |
ἀπονοίας
καὶ
τῆς
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
|
ἐχθρῶς |
ἔχουσιν
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν> |
| 16, 7, 56 |
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
|
ἔχοι |
περὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἀεὶ
προγινώσκουσα |
| 16, 11, 60 |
Καίσαρος
δόσει
τὴν
ἐξουσίαν
αὐτὸς
|
ἔχοι, |
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ
πάτριον
νόμον |
| 16, 11, 60 |
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ
διαλλαγῶν
χεῖρον
|
ἔχοι, |
τὴν
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
πολλὴν
ἄν
τις,
ὡς
ἔφην,
|
ἔχοι |
τὴν
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν |
| 16, 10, 59 |
ἐνδιδοὺς
τοῖς
βουλομένοις,
εἴ
τις
|
ἔχοι |
τι
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν
|
ἔχοι. |
Τοῖς
δ'
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
προδιηγησάμενος
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
|
ἔχοιεν |
γνώμην
περὶ
τῶν
παίδων
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
|
ἔχοντα |
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ |
| 16, 1, 50 |
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
|
ἔχοντα |
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ'
οὔτι |
| 16, 8, 57 |
Τίτιον
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
|
ἔχοντα |
διήλλαξεν
Ἡρώδης
καὶ
πάλιν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἔχοντα |
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
τὰ
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
|
ἔχοντα |
τὸ
μὲν
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι |
| 16, 8, 57 |
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως
|
ἔχοντα |
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
|
ἔχοντα |
τὸν
πατέρα;
τί
καὶ
θέλοντες; |
| 16, 11, 60 |
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
δὲ
καιρὸν
|
ἔχοντας, |
ὡς
οὐδενὶ
καὶ
τῶν
πόρρω |
| 16, 7, 56 |
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν
|
ἔχοντες. |
Αἵ
γε
μὴν
γυναῖκες,
ἡ |
| 16, 6, 55 |
οἱ
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
λόγον
|
ἔχοντες |
ἅπασιν
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν |
| 16, 10, 59 |
προστεθῆναι
κατ'
ὀργὴν
ὧν
ὑπόπτως
|
ἔχοντες |
ἐστασίαζον.
Οὐ
μὴν
καὶ
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ
τῆς
θρησκείας
|
ἔχοντες |
καὶ
τῶν
εἰς
τὸν
θεὸν |
| 16, 8, 57 |
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
|
ἔχοντες |
λέγειν.
Τῷ
δ'
ἦν
φιλονεικίας |
| 16, 7, 56 |
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι
δι'
ἐντροπῆς
|
ἔχοντες, |
τὴν
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων |
| 16, 9, 58 |
καιρῷ
καὶ
οἱ
τὴν
Τραχωνῖτιν
|
ἔχοντες |
τῆς
τῶν
Ἰδουμαίων
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες |
| 16, 7, 56 |
τοῦτο
σὺν
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην
|
ἔχοντες |
τὸ
ψεύσασθαί
τι
περὶ
αὐτῶν |
| 16, 8, 57 |
πιστεύειν
μέγα
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον
|
ἔχοντι. |
Πολλάκις
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
φρουρίου
τοῦ
τοὺς
λῃστὰς
|
ἔχοντος |
αἱρεῖ
μὲν
ἐξ
ἐφόδου
πάντας |
| 16, 8, 57 |
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς
τὸν
Φερώραν
|
ἔχοντος |
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος |
| 16, 8, 57 |
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον
ἕως
ἀληθείας
|
ἐχόντων, |
ἀλλ'
ἀεὶ
γινομένης
ἀκρίτου
τινὸς |
| 16, 3, 52 |
θανάτῳ
τῆς
δι'
αὐτὴν
ἀνῃρημένης,
|
ἐχόντων |
δέ
τι
καὶ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 9, 58 |
Ὅθεν
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
|
ἐχόντων |
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ |
| 16, 9, 58 |
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
|
ἐχόντων, |
τὸ
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
δὲ
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας
|
ἐχόντων |
τῶν
Ἑλλήνων
αὐτούς,
ὡς
καὶ |
| 16, 5, 54 |
πανηγύρεως
ἐν
μὲν
ταῖς
ἡμέραις
|
ἐχούσης |
τὰς
ἀπὸ
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας, |
| 16, 3, 52 |
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως
καιρὸν
|
ἐχούσης |
τῆς
στάσεως
ἐν
ἀποδημίᾳ
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς
|
ἔχουσιν |
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
ὑμῶν
|
ἔχουσιν, |
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
λόγον.
ἵνα |
| 16, 1, 50 |
καὶ
μὴ
τὴν
αὐτὴν
δίαιταν
|
ἔχουσιν |
τοῦ
ζῆν
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν
δι'
ὑμᾶς
|
ἔχουσιν |
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς
μὲν
τούτων |
| 16, 10, 59 |
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
|
ἐχρῆν |
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε |
| 16, 3, 52 |
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον
|
ἐχρῆτο |
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
πάτριον
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
|
ἐχρῶντο |
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου, |
| 16, 3, 52 |
τρόπον,
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
|
ἐχρῶντο |
ταῖς
διαβολαῖς,
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
ταύταις
|
ἐχρῶντο, |
τεταπεινωμένου
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς
|
ἔχω |
πρὸς
πάντας
ἀνθρώπους
καὶ
ὑπὲρ |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
καὶ
παῖδα
ἐξ
αὐτῆς
|
ἔχων |
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι |
| 16, 8, 57 |
σημεῖα
τῆς
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας
|
ἔχων, |
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
|
ἔχων |
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη
μὲν
|
ἔχων |
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
|
ἔχων |
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν |
| 16, 7, 56 |
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
|
ἔχων, |
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ' |
| 16, 11, 60 |
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
|
ἔχων |
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας
|
ἔχων |
καὶ
τοῦ
πάθους
μείζονος
ὄντος, |
| 16, 5, 54 |
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως
|
ἔχων |
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω. |
| 16, 4, 53 |
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ
δι'
ἐννοίας
|
ἔχων |
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως, |
| 16, 9, 58 |
μὲν
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν
|
ἔχων |
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν
κωλύειν
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
|
ἔχων |
προήγαγεν
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν |
| 16, 8, 57 |
προσετίθει
δ'
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
|
ἔχων |
τὸν
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ |
| 16, 7, 56 |
τὸ
σὺν
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
|
ἐψευσμένον |
οὐ
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις |
| 16, 2, 51 |
ἃς
ἐπηρεάζοντο
μήτε
νόμοις
οἰκείοις
|
ἐώμενοι |
χρῆσθαι
δίκας
τε
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι |
| 16, 8, 57 |
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον
|
ἕως |
ἀληθείας
ἐχόντων,
ἀλλ'
ἀεὶ
γινομένης |
| 16, 11, 60 |
εἰπόντος
καὶ
τῶν
νεανίσκων
οὐδὲ
|
ἕως |
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
|
ἕως |
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν
τὸν
Ἡρώδην |