| Lv., Chap., Par. |
| 16, 1, 50 |
ὡς
ἤδη
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
|
μαθήμασιν |
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς
τὴν
οἰκείαν. |
| 16, 2, 51 |
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
|
μαθήσει |
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ
νόμου, |
| 16, 2, 51 |
ἐντεῦθεν
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ
|
μαινόμενος. |
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
μὴ |
| 16, 11, 60 |
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
|
μακαριζομένῃ |
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ'
οὐ |
| 16, 4, 53 |
λόγον
τῆς
ἀληθείας
ἡ
παρρησία,
|
μακάριον |
καὶ
σὲ
πεῖσαι
καὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ταύτην
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
|
μακροῦ |
φέρων
ἀναγκασθῆναι
νῦν
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι |
| 16, 10, 59 |
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
|
μάλα |
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
Ὁ |
| 16, 10, 59 |
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν
τοῖς
|
μάλιστα |
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν
δ'
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη
καὶ
|
μάλιστα |
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
ἢ
τὰ |
| 16, 8, 57 |
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
|
μάλιστα |
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ἐν
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ
|
μάλιστα |
ἐπὶ
τοῦ
ἐμοῦ
πατρὸς
αὐτοκράτορος |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ
|
μάλιστα |
καὶ
πρότερον
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς
|
μάλιστα |
φίλτατον
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
δὲ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ
|
μᾶλλον |
αἱ
γυναῖκες,
λέγουσαι
κοινωνίαν
αὐτῇ |
| 16, 3, 52 |
πιστῶς
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων
ἔτι
καὶ
|
μᾶλλον |
αἱ
παρὰ
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ |
| 16, 2, 51 |
θεοῖς,
εὖ
οἶδ'
ὅτι
πάντα
|
μᾶλλον |
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
τι |
| 16, 8, 57 |
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
|
μᾶλλον |
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι. |
| 16, 4, 53 |
λέγοντος
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
|
Μᾶλλον |
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν |
| 16, 4, 53 |
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν
τοῦ
πατρός,
εἴ |
| 16, 8, 57 |
μὲν
συνεδρεύων
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν |
| 16, 3, 52 |
θράσους
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
καὶ
|
μᾶλλον |
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν |
| 16, 8, 57 |
διαφθεῖραι,
τόν
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
|
μᾶλλον |
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη.
τοῦ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
|
μᾶλλον |
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα
καὶ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ
|
μᾶλλον |
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
τὸ
σὺν |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐξ
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς |
| 16, 4, 53 |
τῷ
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
ἔτι
|
μᾶλλον |
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν |
| 16, 9, 58 |
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν
εἰς
ἀταξίαν |
| 16, 4, 53 |
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
|
μᾶλλον |
ἐπειδὴ
καὶ
τῷ
λόγῳ
δεξιῶς |
| 16, 7, 56 |
Ἐν
δὲ
τῷ
παρόντι
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν |
| 16, 3, 52 |
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
|
μᾶλλον |
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
|
μᾶλλον |
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι |
| 16, 8, 57 |
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
|
μᾶλλον |
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
φύσεώς |
| 16, 10, 59 |
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
|
μᾶλλον |
ηὐξήθη
τότε
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν. |
| 16, 8, 57 |
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς
ἂν
καὶ
|
μᾶλλον |
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος.
Ὅθεν
ἔτι
καὶ
|
μᾶλλον |
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο, |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
|
μᾶλλον |
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων |
| 16, 11, 60 |
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
|
μᾶλλον |
ὁ
πρεσβύτερος.
Ἤρκει
γάρ,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
ταραχῆς
δὲ
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
|
μᾶλλον |
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ
πρὸς
τὸ |
| 16, 3, 52 |
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
δὲ
|
μᾶλλον, |
ὅτι
καὶ
τῶν
ἄλλων
τινὲς |
| 16, 7, 56 |
νῦν
ἤδη
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
|
μᾶλλον |
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
τὸν |
| 16, 9, 58 |
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
|
μᾶλλον |
πρὸς
ὀργὰς
ὧν
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος |
| 16, 11, 60 |
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
|
μᾶλλόν |
τε
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
περιὸν |
| 16, 3, 52 |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
τό
τε
|
μᾶλλον |
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
|
μᾶλλον |
ὡς
ἂν
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τούτῳ
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο
|
μανίας |
οὐχ
ἧττον
δὲ
καὶ
ἀνοίας. |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ
τοῖς
|
Μαριάμμην |
ταῖς
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
τοὺς
ἐκ
|
Μαριάμμης |
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
μέμνηνται
μὲν
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
τῆς
|
Μαριάμμης, |
ἐστυγήκασι
δὲ
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς |
| 16, 7, 56 |
ἐπικρυπτόμενος,
ὅς
γε
καὶ
τὸν
|
Μαριάμμης |
θάνατον
καὶ
τῶν
παίδων
αὐτῆς |
| 16, 3, 52 |
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους
τοὺς
ἐκ
|
Μαριάμμης |
καὶ
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ταπεινῶσαι
βουλόμενος
τοὺς
ἐκ
τῆς
|
Μαριάμμης |
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
δύσνους
οὖσα
τοῖς
ἐκ
|
Μαριάμμης |
οὐδὲ
τὴν
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν |
| 16, 4, 53 |
ἐπιεικέστερον
εἰς
τοὺς
ἐκ
τῆς
|
Μαριάμμης |
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ
δι'
ἐννοίας |
| 16, 7, 56 |
συμφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐκ
τῆς
|
Μαριάμμης |
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ
τὴν |
| 16, 6, 55 |
πάντας
ἀνθρώπους
καὶ
ὑπὲρ
Γαίου
|
Μαρκίου |
Κηνσωρίνου
καὶ
τοῦτο
τὸ
διάταγμα |
| 16, 2, 51 |
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
|
Μᾶρκον |
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ |
| 16, 6, 55 |
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
|
~(Μᾶρκος |
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ |
| 16, 4, 53 |
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι
|
μάρτυρα |
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί |
| 16, 6, 55 |
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ
ἀντίγραφα
|
μαρτύρια |
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ |
| 16, 5, 54 |
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
|
Μαρτύριον |
δέ
μοι
τούτου
τοῦ
πάθους, |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου
|
μάχη |
γίνεται,
καθ'
ἣν
ὀλίγοι
μὲν |
| 16, 7, 56 |
σώματος
ἐγένετο.
Τοιαύτης
δὲ
τῆς
|
μάχης |
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν
ἡ
Σαλώμη. |
| 16, 5, 54 |
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν
τινα
καὶ
|
μαχομένην |
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν |
| 16, 10, 59 |
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη
|
μέγα |
καὶ
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
Ἦν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ
μηδενὶ
πιστεύειν
|
μέγα |
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον
ἔχοντι.
Πολλάκις |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνος
νοῦς,
ᾧ
πολλὰ
καὶ
|
μεγάλα |
κατώρθους;
τίς
δὲ
ἡ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
|
μεγάλας |
αὐτῷ
παρ'
ἕκαστα
δωρεὰς
ἐδίδου |
| 16, 11, 60 |
ἐν
πρώτοις
περὶ
Ἀλέξανδρον
καὶ
|
μεγάλας |
λήψεσθαι
δωρεάς.
Ταῦτ'
εἰπόντα
συλλαμβάνειν |
| 16, 11, 60 |
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν
|
μεγάλην |
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων |
| 16, 4, 53 |
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
τὴν
ἐλπίδα
|
μεγάλην |
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
οὖσαν
ἐμπορευόμενος, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
ἐπὶ
τῆς
|
μεγάλης |
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο, |
| 16, 4, 53 |
λόγους
καὶ
καιρὸν
αἰτησάμενος
ἐπὶ
|
μεγάλοις |
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
ἄλλοις
|
μεγαλοπρεπῶς |
ἐν
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος. |
| 16, 5, 54 |
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν
|
μεγαλοψυχίαν |
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ
ἅπερ |
| 16, 5, 54 |
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο
μὲν
εἰς
|
μεγαλοψυχίαν, |
εἴ
που
μνήμης
εἰς
αὖθις |
| 16, 5, 54 |
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης
ἐν
αὐτῷ
|
μεγαλοψυχίας. |
Ἄξιον
γὰρ
εἶναι
καὶ
Συρίας |
| 16, 2, 51 |
ὄντος
δὲ
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ
|
μεγαλοψύχου |
πρὸς
τὸ
παρέχειν
ὅσα
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
εἴτε
|
μεγάλων |
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων |
| 16, 4, 53 |
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
τῶν
|
μεγάλων |
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
αἰτία.
Παρούσης |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
Φερώρα
καὶ
τῆς
Σαλώμης
|
μέγαν |
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τό
τε
σῶμα
ὡς
εἴη
|
μέγας |
καὶ
τὴν
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ |
| 16, 4, 53 |
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων
τῷ
|
μεγέθει |
τῆς
διαβολῆς
ἔτι
μᾶλλον
ἐξηλλάττετο |
| 16, 1, 50 |
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
τῷ
τε
|
μεγέθει |
τῆς
περὶ
αὐτοὺς
τύχης
κοσμούμενοι |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος
τῷ
|
μεγέθει |
τοῦ
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος |
| 16, 2, 51 |
οὐχ
ὥσπερ
τὰ
ἄλλα
διὰ
|
μέγεθος |
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον
ἦν, |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ
διὰ
|
μέγεθος |
τῆς
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδῃ
δύο
κατ'
ἰσχὺν
καὶ
|
μέγεθος |
τιμώμενοι
Ἰούκουνδος
καὶ
Τύραννος.
Οὗτοι |
| 16, 3, 52 |
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο
|
μέγεθος |
τῶν
περὶ
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν |
| 16, 5, 54 |
πόλιν
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
κατὰ
|
μέγεθος |
τῶν
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην |
| 16, 3, 52 |
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
|
μέγιστα |
δὲ
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀπόδειξιν
τῆς
αἰτίας
ἐτετάρακτο
καὶ
|
μέγιστα |
θυμοῦ
καὶ
ἀγριότητος
ἐνεδίδου
σημεῖα, |
| 16, 5, 54 |
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ
|
μέγιστα |
καὶ
διασημότατα
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
ἥλιον,
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
|
μέγιστα |
τῶν
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
τὰ
|
μέγιστα |
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
|
μέγιστα |
τῶν
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί |
| 16, 2, 51 |
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
|
μέγιστε |
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς
πάσχειν
μηδ' |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
|
μέγιστε |
Ἀγρίππα,
τοῖς
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις |
| 16, 2, 51 |
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
|
μεγίστην |
πίστιν
εἰληφέναι
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ |
| 16, 5, 54 |
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
|
μεγίστην |
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
μῆκος |
| 16, 4, 53 |
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
ἐν
τοῖς
|
μεγίστοις |
φόβοις
καταζῆν,
οὐδ'
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος |
| 16, 2, 51 |
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
|
μέγιστον |
ἀγαθῶν
πέφυκε
προστασία
τῆς
ὑμετέρας |
| 16, 10, 59 |
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς
τὸ
|
μέγιστον |
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν |
| 16, 4, 53 |
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ
δὲ
|
μέγιστον |
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν |
| 16, 5, 54 |
μοι
τούτου
τοῦ
πάθους,
ὅτι
|
μέγιστον |
περὶ
αὐτὸν
ἦν,
καὶ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
αἰχμαλωσίας
ἐπιφθόνου
συκοφαντήματος
πεφηνότος
|
μέγιστον, |
ὦ
Καῖσαρ,
κατάμαθε
πλάσμα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ
τὸ
|
μέγιστον, |
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
|
μεγίστων |
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ
ὅσον |
| 16, 4, 53 |
συγκαταλογίζεται
τὸν
θάνατον
τοῦ
γεγεννηκότος,
|
μεθ' |
ὃν
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
τὴν |
| 16, 8, 57 |
δάκρυα
καὶ
λύπην
οὐκ
ἀπαθῆ
|
μεθιστάμενος. |
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν |
| 16, 9, 58 |
εἶχε
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
|
μεῖζον |
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ
καὶ
|
μεῖζον |
ἐκείνων
ὑπολαμβάνων
ἐν
συγχύσει
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτῆς
καί
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ
|
μεῖζον |
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν. |
| 16, 8, 57 |
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ
καὶ
|
μεῖζόν |
τι
λαβεῖν
τῆς
περὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
|
μεῖζόν |
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς
κατ' |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμην
τὰ
πεπραγμένα
διεσάφουν
εἰς
|
μεῖζον, |
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων |
| 16, 3, 52 |
βουλόμενος
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
|
μείζονα |
ἀεὶ
πρὸς
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν, |
| 16, 5, 54 |
Ἦν
οὖν
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει
|
μείζονες |
ἑορταὶ
καὶ
παρασκευαὶ
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει |
| 16, 8, 57 |
τὴν
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
|
μείζονι, |
τάχα
δὲ
καὶ
διὰ
τούτου |
| 16, 1, 50 |
τότε
πάσης
ὑποψίας
καὶ
διαβολῆς
|
μείζονι |
χρώμενος
ὁ
βασιλεὺς
τῇ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
παῖδας
ἔχων
καὶ
τοῦ
πάθους
|
μείζονος |
ὄντος,
εἰ
καὶ
πάντα
δι' |
| 16, 9, 58 |
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ
καὶ
|
μειζόνων |
ἁπτόμενος.
Ὁ
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας |
| 16, 7, 56 |
μήτε
ἀμυνόμενος
κατ'
ἀξίαν
καὶ
|
μειζόνως |
εὐεργετῶν
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι. |
| 16, 3, 52 |
τῶν
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
προῄει
|
μειζόνως |
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς
στάσεως
ἐν |
| 16, 3, 52 |
περὶ
τὸν
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ
|
μειζόνως |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν |
| 16, 8, 57 |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ
|
μείζους |
τὰς
ταραχὰς
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει |
| 16, 2, 51 |
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
|
μείζω |
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες
εὐεργετεῖτε |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὖν
τὸν
λόγον
ὡς
|
μείζω |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν |
| 16, 11, 60 |
τὴν
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
|
μείζω |
τὴν
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
|
μείζων |
ἐγίνετο
τῷ
Καίσαρι
καὶ
γράφει |
| 16, 8, 57 |
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ
|
μείζων |
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
δὲ
ἐν
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς
τὰ
|
μειράκια |
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ταῖς
διαβολαῖς,
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ
|
μειράκια |
καὶ
τὸ
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον |
| 16, 3, 52 |
παντάπασιν
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
|
μειράκια. |
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
τιμὴν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
τὰ
|
μειράκια |
τῶν
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι |
| 16, 4, 53 |
ἤδη
μὲν
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
|
μειρακίοις, |
ἐν
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς
τοιοῦτον |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ
Φερώρα
|
μειρακίῳ |
φερνὴν
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ |
| 16, 3, 52 |
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
τῶν
|
μειρακίων |
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ
ἡ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μᾶλλον
αἱ
παρὰ
τῶν
|
μειρακίων |
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων
τῶν
|
μειρακίων |
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ |
| 16, 3, 52 |
τρόπον
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
|
μειρακίων |
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα |
| 16, 9, 58 |
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
|
μέλαιναν |
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς |
| 16, 8, 57 |
γήρᾳ
παρακάλυμμα
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον,
|
μελαίνοντα |
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
τὸν |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
|
μελανείμων |
καὶ
πάντα
τὰ
σημεῖα
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
|
μελέτην |
ὥσπερ
ἄλλου
τινὸς
καὶ
τούτων |
| 16, 8, 57 |
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ
ταῦτα
|
μέλλειν |
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
τε |
| 16, 11, 60 |
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
|
μελλήσαντα |
τὸ
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι, |
| 16, 4, 53 |
λόγου
πρὸς
τὸν
καιρόν,
εἰ
|
μέλλοιεν |
ἐκ
βίας
ἀεὶ
καὶ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ
|
μέλλον |
ἐκ
τῆς
περὶ
τὸν
πάσχοντα |
| 16, 10, 59 |
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
|
μέλλον, |
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ |
| 16, 4, 53 |
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
|
μέλλοντι |
πρὸς
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ |
| 16, 6, 55 |
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
|
μέλλουσιν |
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ |
| 16, 9, 58 |
χώρας
μὴ
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι
|
μέλοι |
τὴν
εἰρήνην
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
γυναικός,
ἥττητο
δὲ
τῆς
ἀνθρώπου
|
μεμηνότως |
ἐπὶ
τοσοῦτον
κρατούμενος,
ὥστ'
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
τε
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν
|
μεμισηκὼς |
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν
υἱὸν
ἐπαινέσας |
| 16, 7, 56 |
τὴν
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ'
ἐκείνου
|
μεμισῆσθαι. |
Τοιαῦτα
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
μὲν |
| 16, 7, 56 |
τῇ
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς
|
μέμνηνται |
μὲν
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης, |
| 16, 7, 56 |
Νικόλαος
ὁ
κατ'
αὐτὸν
ἱστοριογράφος
|
μέμνηται |
τοῦ
κατασκευάσματος,
οὐ
μὴν
ὅτι |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι
δὲ
|
μέμφονται |
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
δ'
οἷόν |
| 16, 11, 60 |
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων
|
μέμψαιτ' |
ἄν
τις
αἰτίαν
ὑπό
τε |
| 16, 10, 59 |
τε
περὶ
τούτων
ἀποδοῦναι
καὶ
|
μεμψαμένους |
ὅτι
τῆς
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
|
μέμψεις |
δὲ
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα
|
μὲν |
ἃ
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν
ἐπώνυμα |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
|
μὲν |
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο |
| 16, 7, 56 |
Αἵ
γε
μὴν
γυναῖκες,
ἡ
|
μὲν |
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα |
| 16, 11, 60 |
πράττειν
ἐν
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
|
μὲν |
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ |
| 16, 1, 50 |
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι
|
μέν, |
ἀλλ'
οὔτι
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις |
| 16, 8, 57 |
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε
ὅταν
|
μὲν |
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως
|
μὲν |
ἂν
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
|
μὲν |
ἀναύδως
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τέκνων;
ἡ
δὲ
πρὸς
ταῦτα
|
μὲν |
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε
|
μὲν |
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
πλεῖν |
| 16, 7, 56 |
ἐν
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
|
μὲν |
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
παῖδα
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
δέον,
εἰ
|
μὲν |
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
|
μὲν |
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
τοὺς
ἐκ |
| 16, 4, 53 |
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
|
μὲν |
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
αὐτὴ
|
μὲν |
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν, |
| 16, 8, 57 |
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
|
μὲν |
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
δ'
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
|
μὲν |
ἀπελύοντό
τινες
τὰς
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 11, 60 |
Τῶν
δὲ
ἄλλων
δύο
τὸν
|
μὲν |
ἀπὸ
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν |
| 16, 4, 53 |
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
|
μὲν |
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο
βουλομένῳ
|
μὲν |
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
|
μὲν |
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν |
| 16, 7, 56 |
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
ὁ
|
μὲν |
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν |
| 16, 4, 53 |
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
|
μὲν |
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
οὐχ |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
|
μὲν |
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
|
μὲν |
ἀρχὴν
ἄλλην
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι
δοκεῖ
|
μὲν |
ἀσεβῆ
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
περὶ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
|
μὲν |
αὐτὰς
παρὰ
τούτων,
οἷς
μόνοις |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
Αἰτία
|
μὲν |
αὕτη
μοι
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
τοῦτο
|
μὲν |
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ |
| 16, 7, 56 |
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
|
μὲν |
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας
τῆς
παρὰ |
| 16, 7, 56 |
Σολομῶνος
τὰ
σώματα.
καὶ
δύο
|
μὲν |
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς |
| 16, 5, 54 |
ἑορταὶ
καὶ
παρασκευαὶ
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
|
μὲν |
γὰρ
ἀγῶνα
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
|
μὲν |
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
δὲ
ἰσοτιμίαν |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίας
καὶ
μίσους
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
|
μὲν |
γὰρ
εἰς
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ |
| 16, 5, 54 |
ἐν
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
|
μὲν |
γὰρ
εἰς
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ
|
μὲν |
γὰρ
ἐκπλαγέντα
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι |
| 16, 7, 56 |
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
|
μὲν |
γὰρ
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ
|
μὲν |
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν
ἐξ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
|
μὲν |
γὰρ
ὁ
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς |
| 16, 9, 58 |
δὲ
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ
|
μὲν |
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
|
μὲν |
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον |
| 16, 6, 55 |
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
|
μὲν |
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν
γένος
ὃ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
|
μὲν |
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
οὐ
βραδύνοντα
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
|
μέν |
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
ἧκον,
εὐθὺς
|
μὲν |
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
|
μὲν |
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν |
| 16, 10, 59 |
σὺν
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
Ὁ
|
μὲν |
δὴ
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες |
| 16, 7, 56 |
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος
|
μὲν |
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
|
μὲν |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
τὸ
|
μὲν |
δίκαιον
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
|
μὲν |
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ' |
| 16, 2, 51 |
αὑτὰ
δίκαια
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
|
μὲν |
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
ἂν |
| 16, 8, 57 |
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
|
μὲν |
ἔδοξέν
τι
πιστὸν
ἔχειν
Ἡρώδης, |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
|
μὲν |
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
|
μέν, |
εἰ
δόξουσιν
ἐκ
τοῦ
συνειδότος |
| 16, 8, 57 |
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
νομίζοντες
|
μέν, |
εἰ
φθάσας
ἕτερος
τὸν
ἕτερον |
| 16, 4, 53 |
ἀκοὰς
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι
τί
|
μὲν |
εἴησαν
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές; |
| 16, 10, 59 |
τὰς
συντυχίας
ἀπέβαινεν,
ὡς
ἐκείνῳ
|
μὲν |
εἶναι
φίλος
τοῖς
δὲ
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
ἀνδρὸς
ξένου
καὶ
φίλου.
Κἀκεῖνος
|
μὲν |
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ
|
μὲν |
εἰς
ἀταξίαν
τὰ
δ'
ὡς |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πάθους
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο
|
μὲν |
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που
μνήμης |
| 16, 8, 57 |
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
δέους,
τὰ
|
μὲν |
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ |
| 16, 4, 53 |
πατέρα;
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ
|
μὲν |
εἰσὶν
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ |
| 16, 4, 53 |
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι,
τῷ
|
μὲν |
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
αὐτοί
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
|
μὲν |
ἐκ
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας |
| 16, 10, 59 |
κατηγοροῦντας
τῶν
παίδων.
Καὶ
τούτους
|
μὲν |
ἐκ
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες |
| 16, 2, 51 |
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ
θεῷ
|
μὲν |
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν |
| 16, 7, 56 |
τὸν
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
|
μὲν |
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων |
| 16, 10, 59 |
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων.
Τοιαῦτα
|
μὲν |
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός,
ἐφ'
οἷς |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο
|
μὲν |
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς
|
μὲν |
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας
ἐν
παράπλῳ
|
μὲν |
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ |
| 16, 4, 53 |
Παρούσης
δέ
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
|
μὲν |
ἐν
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ |
| 16, 10, 59 |
βασιλέως.
Ἦν
δ'
αὐτῷ
καταγωγὴ
|
μὲν |
ἐν
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
δὲ |
| 16, 3, 52 |
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
|
μὲν |
ἐν
τῷ
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
|
μὲν |
ἐξ
ἐκείνων
εἴς
τε
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ
|
μὲν |
ἐξ
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει |
| 16, 4, 53 |
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ
παρούσης
|
μὲν |
ἐξουσίας
ὡς
βασιλεῖ,
παρούσης
δὲ |
| 16, 4, 53 |
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
λόγον
τῷ
|
μὲν |
ἔξω
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν
τὸ
|
μὲν |
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον |
| 16, 2, 51 |
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
|
μὲν |
ἐπέβης
τῆς
χώρας
εὐμενής,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ
ὁ
|
μὲν |
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν
ἀμέτρῳ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
ἤδη
|
μὲν |
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
τότε |
| 16, 9, 58 |
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους
|
μὲν |
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις
|
μὲν |
ἐπὶ
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ
Οὐολόμνιον |
| 16, 8, 57 |
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
|
μὲν |
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο, |
| 16, 7, 56 |
μεμισῆσθαι.
Τοιαῦτα
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
|
μὲν |
ἐπιδραττομένης
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
τότε
|
μὲν |
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
τὸ
|
μὲν |
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι
γενέσθαι
τι |
| 16, 5, 54 |
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
|
μὲν |
ἔτει
πρὸς
τέλος
ἐλθούσης
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
καθείρξαντα
δεσμώτας
φυλάττειν,
καὶ
εἰ
|
μὲν |
ἑτέρως
σοι
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς, |
| 16, 7, 56 |
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν
|
μὲν |
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
|
μὲν |
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
πατρός.
Ἡρώδης
δὲ
ἐτετάρακτο
|
μὲν |
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
δὲ |
| 16, 11, 60 |
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
|
μὲν |
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει, |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
|
μὲν |
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ
ποία
|
μὲν |
εὔνοια
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον |
| 16, 2, 51 |
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
μία
τὴν
|
μὲν |
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
δύσνοιαν |
| 16, 4, 53 |
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως
|
μὲν |
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
τῶν
μεγάλων |
| 16, 4, 53 |
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη
|
μὲν |
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
|
μὲν |
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
|
μὲν |
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον |
| 16, 7, 56 |
καὶ
ἀδελφὸν
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ
|
μὲν |
ἡ
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ |
| 16, 3, 52 |
καθάπερ
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
|
μὲν |
ἡ
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν |
| 16, 11, 60 |
ὁ
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
|
μὲν |
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν |
| 16, 3, 52 |
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
ἤδη
|
μὲν |
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ' |
| 16, 8, 57 |
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
|
μὲν |
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 9, 58 |
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
|
μὲν |
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
|
μὲν |
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους.
(Ταῦτα
|
μὲν |
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
παρὰ
Καίσαρι |
| 16, 10, 59 |
Μετὰ
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
|
μὲν |
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ |
| 16, 7, 56 |
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς
μέμνηνται
|
μὲν |
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι |
| 16, 4, 53 |
παῖδας.
Τῶν
δὲ
νεανίσκων
ἤδη
|
μὲν |
καὶ
λέγοντος
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις |
| 16, 3, 52 |
ἦν.
Τῷ
γὰρ
ὄντι
πλεῖστα
|
μὲν |
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν |
| 16, 6, 55 |
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα
|
μὲν |
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
αὐτὸς |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον,
ὁ
|
μὲν |
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον |
| 16, 7, 56 |
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ
τὴν
|
μὲν |
κόρην
μὴ
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου |
| 16, 9, 58 |
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
|
μὲν |
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη |
| 16, 4, 53 |
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο
|
μὲν |
μέχρι
τῆς
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι |
| 16, 4, 53 |
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς
|
μὲν |
νεανίσκους,
εἰ
καὶ
πόρρω
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
παρεστήσατο
|
μὲν |
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν |
| 16, 8, 57 |
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον
|
μὲν |
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο
πιστοὺς |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
|
μὲν |
ὁ
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρα
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
|
μὲν |
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο |
| 16, 9, 58 |
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
|
μὲν |
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα |
| 16, 8, 57 |
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
|
μὲν |
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν, |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα,
κλαίουσι
|
μὲν |
ὅμως
καὶ
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
|
μὲν |
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ
μήκει
πολλάκις
|
μὲν |
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
τὸ |
| 16, 8, 57 |
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν
|
μὲν, |
ὅτι
Δημήτριος
ὁ
παῖς
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
|
μὲν |
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
|
μὲν |
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς. |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τήρησις
αὐτῶν
καὶ
προσῄει
|
μὲν |
οὐδείς,
πάντα
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ |
| 16, 2, 51 |
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία
|
μὲν |
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν, |
| 16, 10, 59 |
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
|
μὲν |
οὐδὲν
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
φέροι |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
|
μὲν |
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν |
| 16, 2, 51 |
ἐθῶν
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
|
μὲν |
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα |
| 16, 9, 58 |
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
ὁ
|
μὲν |
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
|
μὲν |
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ' |
| 16, 9, 58 |
προσθέντος
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
|
μὲν |
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν |
| 16, 9, 58 |
πονούντων.
Ὅμως
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
|
μὲν |
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο |
| 16, 11, 60 |
παίδων
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ
|
μὲν |
οὐκ
εὖ
πράττειν
ἐν
τῷ |
| 16, 8, 57 |
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον
ἐξ
αἰτίας
|
μὲν |
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
|
μὲν |
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
μόνον |
| 16, 5, 54 |
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
|
μὲν |
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μὴ
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη
|
μὲν |
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο |
| 16, 10, 59 |
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
|
μὲν |
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
|
μὲν |
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν
δωρεαῖς |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε
|
μὲν |
οὖν
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
δι'
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
|
μὲν |
οὖν,
ἐὰν
ἐξετάζῃ
τις
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
|
μὲν |
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων |
| 16, 4, 53 |
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
|
μὲν |
οὖν
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας |
| 16, 4, 53 |
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
|
μὲν |
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων |
| 16, 10, 59 |
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο
|
μὲν |
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
πάντων |
| 16, 1, 50 |
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος.
Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ
λοιποῦ |
| 16, 2, 51 |
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ
|
μὲν |
οὖν
καὶ
κατὰ
πόλιν
ἑκάστην |
| 16, 7, 56 |
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
|
μὲν |
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
δ' |
| 16, 10, 59 |
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
|
μὲν |
οὖν
οὐδὲ
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι |
| 16, 4, 53 |
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
|
μὲν |
οὖν
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν. |
| 16, 10, 59 |
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
|
μὲν |
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ |
| 16, 11, 60 |
πλείστων
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
|
μὲν |
οὖν
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται |
| 16, 2, 51 |
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
|
μὲν |
οὖν
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν |
| 16, 6, 55 |
τὰ
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
|
μὲν |
οὖν
πολλὴν
ἄν
τις,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
|
μὲν |
οὖν
τιμὴν
καὶ
τὸ
πρῶτον |
| 16, 11, 60 |
μὴ
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
|
μὲν |
οὖν
τὸν
λόγον
ὡς
μείζω |
| 16, 4, 53 |
βλέπειν
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
|
μὲν |
οὖν
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα
|
μὲν |
οὖν
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
|
μὲν |
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς
|
μὲν |
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
ἡ
|
μὲν |
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τὸ
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
|
μὲν |
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ' |
| 16, 11, 60 |
ὅσους
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς
|
μὲν |
παῖδας,
οὐ
γὰρ
ἠξίου
παράγειν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ
γραφῇ
τὰ
|
μὲν |
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον |
| 16, 7, 56 |
περιττῆς
ἦλθες
ἀχαριστίας,
ὡς
τοιαῦτα
|
μὲν |
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἄνωθεν
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ
|
μὲν |
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
ἔν |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
|
μὲν |
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς |
| 16, 2, 51 |
τῆς
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
|
μὲν |
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
|
μὲν |
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
|
μὲν |
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον
ἀδεῶς |
| 16, 6, 55 |
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
τῶν
|
μὲν |
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων, |
| 16, 11, 60 |
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
|
μὲν |
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
αἰτίας
καί,
πάτερ,
εἶπεν,
ἡ
|
μὲν |
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη |
| 16, 10, 59 |
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
τὴν
|
μὲν |
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ' |
| 16, 10, 59 |
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν
ὁ
|
μὲν |
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς
δίκας
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μετέστη
Καῖσαρ,
ὡς
τοῦ
|
μὲν |
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ
δὲ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἄλλων
δὲ
ἕκαστον
τοὺς
|
μὲν |
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ
συναλγοῦντας,
ἅτερος |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
|
μὲν |
συνεδρεύων
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
|
μὲν |
τὰ
σώματα
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν |
| 16, 5, 54 |
διηνεκέσιν
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως
ἐν
|
μὲν |
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
ἀπὸ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
|
μὲν |
τῇ
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς |
| 16, 3, 52 |
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
|
μὲν |
τὴν
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ
|
μὲν |
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν |
| 16, 1, 50 |
ἐν
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
|
μὲν |
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 9, 58 |
κατὰ
δέος
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
|
μὲν |
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
δὲ
περὶ
|
μὲν |
τῆς
γεγενημένης
πρὸς
αὐτὸν
κοινωνίας |
| 16, 11, 60 |
κατηγορίαν
ἁπάντων
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
|
μὲν |
τὸ
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν |
| 16, 5, 54 |
διασημότατα
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
|
μὲν |
τό
τε
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις |
| 16, 11, 60 |
ὅ
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
|
μὲν |
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης |
| 16, 2, 51 |
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
|
μὲν |
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
|
μὲν |
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ |
| 16, 5, 54 |
μοι
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου
περὶ
|
μὲν |
τοὺς
οἰκείους
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας, |
| 16, 4, 53 |
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
|
μὲν |
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
δὲ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ὑμᾶς
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς
|
μὲν |
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον
|
μὲν |
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
δικαίως
ἐκτίθεμεν
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
|
μὲν |
τῶν
ἐγγόνων
τῶν
ἐκείνου
καὶ |
| 16, 9, 58 |
μάχη
γίνεται,
καθ'
ἣν
ὀλίγοι
|
μὲν |
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ |
| 16, 11, 60 |
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν
|
μὲν |
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
δ' |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τῇ
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
|
μὲν |
τῶν
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν |
| 16, 10, 59 |
πῶς
ἂν
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
|
μὲν |
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
δὲ |
| 16, 8, 57 |
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος
τὸν
|
μὲν |
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
ἀναίτιον |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
τὴν
|
μὲν |
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ
δούλῃ |
| 16, 11, 60 |
εὐμενεῖς
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
|
μὲν |
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται |
| 16, 8, 57 |
τῶν
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
|
μὲν |
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ |
| 16, 7, 56 |
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
|
μὲν |
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς
προεῖπον, |
| 16, 2, 51 |
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
|
μὲν, |
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
τοῖς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
οὐ
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
|
μὲν |
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων |
| 16, 7, 56 |
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν
|
μὲν |
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ
πιστευόμενος. |
| 16, 2, 51 |
ὑπὲρ
τούτων
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
|
μὲν |
ὡς
μετὰ
πεῖραν
τῆς
ἡμετέρας |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν,
λέγων
|
μὲν |
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ' |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
|
μὲν |
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
|
μὲν |
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
κατὰ |
| 16, 3, 52 |
αὐτοὺς
κακῶς
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
|
μέν, |
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν |
| 16, 2, 51 |
τὴν
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
|
μὲν |
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
|
μένε, |
δώσομεν
δὲ
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς. |
| 16, 4, 53 |
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
φονεύσας
ἀτιμώρητος
|
μένειν |
ζῶντος
Καίσαρος;
οὔτ'
ἀσεβεῖς
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
Πέρας
τε
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ
|
μένειν |
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς
ἂν |
| 16, 10, 59 |
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ
στεργο
|
μένη |
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνοις
περὶ
σὲ
ἐγνωσμένα,
χρῆναι
|
μέντοι |
αὐτοὺς
καθείρξαντα
δεσμώτας
φυλάττειν,
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν
|
μέντοι |
δικαστὰς
μὲν
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
λόγον.
ἵνα
|
μέντοι |
καὶ
δικαίως
ἁπάντων
αὐτῶν
τυγχάνοντας |
| 16, 4, 53 |
δύναται,
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
Δεήσει
|
μέντοι |
μὴ
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν.
Ὁ
|
μέντοι |
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν |
| 16, 1, 50 |
τῇ
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν
|
μέντοι |
τῷ
τότε
πάσης
ὑποψίας
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
ἐν
|
μέρει |
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων |
| 16, 1, 50 |
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ
|
μέρος |
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν
περὶ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
μικρὸν
|
μέρος |
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
περὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ
|
μέρος |
αὐτῷ
πραχθέντα
συμφέρειν
ἡγεῖτο
καὶ |
| 16, 4, 53 |
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
διανέμειν
|
μέρος |
ἑκάστῳ
τῆς
τιμῆς
εἰς
πάντας |
| 16, 8, 57 |
πλείων
ὀνομάσαι
μόνον
ἐδόκει,
καὶ
|
μέρος |
εὐθὺς
ἀσφαλείας
ἐδόκουν
ἀπολλύμενοι.
Τέλος |
| 16, 1, 50 |
ὁμοιότητα
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
|
μέρος |
ἦν
τῶν
διαβολῶν
καὶ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
τῇ
πόλει
|
μέρος |
ὄντα
καὶ
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι |
| 16, 1, 50 |
γενέσθαι
τὴν
κόλασιν
ὑπερηφανίας
ἐδόκει
|
μέρος, |
οὐ
βασιλικῶς
ἀλλὰ
τυραννικῶς
αὐτοῦ |
| 16, 2, 51 |
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν
τοῖς
κατὰ
|
μέρος |
σύμβουλος,
ἡδὺς
δὲ
κἀν
ταῖς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
καταβλάπτειν
ἐν
τοῖς
ἐπὶ
|
μέρους. |
Πάσχοντες
δὲ
κακῶς
καὶ
πέρας |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
τῷ
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι
|
μεσιτεύοντι |
τὸν
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην |
| 16, 2, 51 |
τῶν
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν
ἐπιζητουμένων
|
μεσίτης |
ἦν
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι |
| 16, 7, 56 |
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς
|
μέσον |
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὸν
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
|
μεστὸς |
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου |
| 16, 4, 53 |
(Τότε
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
|
μετ' |
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν
καὶ
σὺν
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
|
μετ' |
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πάντα
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
|
Μετ' |
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο |
| 16, 7, 56 |
τὰ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
|
μετὰ |
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ
μᾶλλον |
| 16, 5, 54 |
καὶ
Αἰγύπτου
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν.
|
(Μετὰ |
δὲ
τὴν
πανήγυριν
ταύτην
καὶ |
| 16, 1, 50 |
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
|
μετὰ |
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πάντα
τὰ
σημεῖα
τῆς
|
μετὰ |
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ |
| 16, 6, 55 |
μοι
καὶ
τῷ
ἐμῷ
συμβουλίῳ
|
μετὰ |
ὁρκωμοσίας
γνώμῃ
δήμου
Ῥωμαίων
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
|
μετὰ |
πάντων
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου |
| 16, 4, 53 |
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
|
μετὰ |
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς
σέ.
Τοῦτο |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα
|
μετὰ |
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος
μόνῳ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων
καὶ
|
μετὰ |
πάσης
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος,
ὅς
γε |
| 16, 2, 51 |
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς
|
μετὰ |
πεῖραν
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς |
| 16, 2, 51 |
λόγῳ
καὶ
τῇ
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
|
μετὰ |
πλείστης
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
πολλὰ
ἀγαθὰ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
|
μετὰ |
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον, |
| 16, 3, 52 |
τούτων
εἰς
τὰ
μειράκια
καὶ
|
μετὰ |
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ
μὲν
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
Ταῦτ'
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
|
μετὰ |
ταῦτα
βάσανος
ἦν
τοῦ
τε |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
|
μετὰ |
τὴν
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου, |
| 16, 3, 52 |
μὴν
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
Ῥώμην
|
μετὰ |
τὴν
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
βασιλείας
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη
καὶ
|
μετὰ |
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
φιλίᾳ
τε
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
|
μετὰ |
τῆς
ἐκείνων
γνώμης
ὅ
τι |
| 16, 4, 53 |
ἥλιος,
ὃν
τί
δεῖ
βλέπειν
|
μετὰ |
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
μὲν
οὖν |
| 16, 4, 53 |
γῆ
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα
|
μετὰ |
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
ἣν
|
μετὰ |
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν |
| 16, 2, 51 |
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ
|
μετὰ |
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν |
| 16, 7, 56 |
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
|
Μετὰ |
τοῦτο
ὁ
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος |
| 16, 10, 59 |
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
|
Μετὰ |
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
|
~(Μετὰ |
τούτους
ὁ
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς |
| 16, 4, 53 |
κατ'
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό
γε
|
μετὰ |
τῶν
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
|
μετὰ |
τῶν
ἄλλων
θεῶν
καὶ
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι
|
μετὰ |
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῷ
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ
|
μετὰ |
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ' |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ταῦτα
πάντα
φέρων
ἠνείχετο
|
μεταβεβληκυίας |
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
ἣν
εἶχε |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον
ἐδεδοίκει
|
μεταβολὴν |
τοῦ
πατρός,
εἴ
τι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
αὐτόν,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
|
μεταβολῆς |
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
τῶν
αὐτῶν
|
μεταλαμβάνειν. |
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης |
| 16, 4, 53 |
δήμῳ,
Καῖσαρ
δὲ
αὐτῷ
τοῦ
|
μετάλλου |
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
τὴν
ἡμίσειαν |
| 16, 9, 58 |
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
|
μεταμφιέννυται |
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν |
| 16, 8, 57 |
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ
τε
γὰρ
|
μετάνοια |
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ
|
μετάνοιαν |
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
τὴν
|
μετάνοιαν |
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ |
| 16, 10, 59 |
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ
δὲ
διαλλάττεσθαι
|
μετάνοιαν |
ἐφ'
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον |
| 16, 7, 56 |
τὸν
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
τε
|
μεταξὺ |
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο |
| 16, 8, 57 |
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
|
μεταπείθειν |
οὕτως
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον |
| 16, 7, 56 |
γενόμενον
ὥρμητο
μὲν
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
|
μεταπείθεται |
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
τόν |
| 16, 7, 56 |
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι,
|
μεταπέμπεται |
δὲ
τὸν
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας |
| 16, 4, 53 |
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα
|
μεταχειρίσασθαι |
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ |
| 16, 1, 50 |
φιλοστοργίᾳ
καὶ
τιμῆς
ἧς
ἔδει
|
μετεδίδου |
καὶ
γυναῖκας
ἐν
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν |
| 16, 8, 57 |
παρρησία
ἐλάττονος
ἢ
πλείονος
ἐντροπῆς
|
μετειλήφει. |
Καὶ
γὰρ
Ἀνδρόμαχον
καὶ
Γέμελλον |
| 16, 7, 56 |
ταύτας
ἴδοιεν
τοῦ
μητρῴου
κόσμου
|
μετειληφυίας, |
ἀντὶ
τῆς
παρούσης
ἁβρότητος
ἀπειλεῖν, |
| 16, 11, 60 |
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
|
μετεῖχον, |
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ὁ |
| 16, 8, 57 |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
|
μετέπιπτεν |
ὁ
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν,
|
μετέσπευδεν |
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ
Σινώπην |
| 16, 10, 59 |
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς
τοῦτο
|
μετέστη |
Καῖσαρ,
ὡς
τοῦ
μὲν
Συλλαίου |
| 16, 8, 57 |
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
τοὺς
φίλους
|
μετέφερεν |
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
λέγων |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν
|
μετέφερον |
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι |
| 16, 2, 51 |
πάντων
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου
|
μετέχειν |
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν |
| 16, 2, 51 |
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
μὴ
|
μετέχοντες |
αὐτῶν
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ.
Καὶ |
| 16, 11, 60 |
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν
παίδων
καὶ
|
μετέωρος |
ἡ
βασιλεία,
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν |
| 16, 8, 57 |
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
|
Μετῄει |
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν |
| 16, 8, 57 |
εἰς
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
|
μετῄει |
δὲ
τὴν
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ
|
μετονομασθεὶς |
αὖθις
Ἀρέτας.
Τοῦτον
γὰρ
ἐπεχείρει |
| 16, 2, 51 |
τὰς
μὲν
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
|
μετρῆσαι |
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο |
| 16, 7, 56 |
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ
μὴ
|
μέτρια |
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας. |
| 16, 6, 55 |
τῶν
προειρημένων,
δώσει
δίκην
οὐ
|
μετρίαν. |
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
τῷ
Καίσαρος
ναῷ. |
| 16, 5, 54 |
νικηθήσεται
θηριώδη
δοκεῖν
καὶ
πάσης
|
μετριότητος |
ἀλλότριον.
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν
τινα |
| 16, 4, 53 |
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ
|
μετριότητος |
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
τ'
ἐγεγόνεισαν
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
Τοῖς
τε
γὰρ
παισὶν
οὐ
|
μετρίως |
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ
πρὸς
αὐτοὺς |
| 16, 9, 58 |
δέος,
ὅ
τε
Σύλλαιος
οὐ
|
μετρίως |
ἐλύπει
πιστευθείς
τε
καὶ
παρὼν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
βασιλεῖ
διὰ
κάλλος
οὐ
|
μετρίως |
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν, |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
δύναιτο
|
μετριώτερον |
εὑρεῖν
διά
τε
τῶν
φίλων |
| 16, 2, 51 |
γένος
δι'
ὑμᾶς
ἔχει,
τούτῳ
|
μετροῦμεν |
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ
|
μετωνομασμένῃ |
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα |
| 16, 4, 53 |
καὶ
βασιλέως
παισὶν
οὐχ
ὑστέρησεν
|
μέχρι |
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον,
οὐχ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
παρόντων
ὀδυνηρά
τις
θέα,
|
μέχρι |
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
ἧκον |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν
|
μέχρι |
τῆς
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν |
| 16, 8, 57 |
περὶ
τούτων
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ
|
μέχρις |
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
τὸ
αὐτὸ
παρῆλθον. |
| 16, 11, 60 |
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν,
|
μὴ |
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ
ἀτύχημα. |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
μηδ'
ἃ
|
μὴ |
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ
τούτων
βιάζεσθαι. |
| 16, 8, 57 |
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
ἣν
καὶ
|
μὴ |
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς
οὐκ
ἄλλου |
| 16, 2, 51 |
ἃ
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
ἄκυρα
|
μὴ |
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
ἐν |
| 16, 4, 53 |
λόγον
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
|
μὴ |
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ
πάντων |
| 16, 4, 53 |
τούτων
ἕκαστον
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
|
μὴ |
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν |
| 16, 7, 56 |
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ
ἄν,
εἰ
|
μὴ |
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος |
| 16, 11, 60 |
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ
|
μὴ |
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν
|
μὴ |
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
|
μὴ |
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα |
| 16, 10, 59 |
ἑκάτερον
αὐτῶν
ἔχειν
τε
καὶ
|
μὴ |
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 8, 57 |
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
ἦν
|
μὴ |
δόξαι
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι. |
| 16, 5, 54 |
οὐκ
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
|
μὴ |
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
ἢ |
| 16, 2, 51 |
νενόηται
τιμή;
ποία
δὲ
χρεία
|
μὴ |
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ;
τί
δὴ |
| 16, 4, 53 |
πῶς
ἂν
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
|
μὴ |
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ
παρρησίας. |
| 16, 5, 54 |
οἰκείους,
εἴ
τις
ἢ
λόγῳ
|
μὴ |
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ |
| 16, 2, 51 |
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν
|
μὴ |
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ |
| 16, 4, 53 |
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι
|
μὴ |
καὶ
τῆς
βασιλείας
καὶ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
ὢν
ἐδεδοίκει,
|
μὴ |
καί
τι
ταῖς
ἀληθείαις
συνέστηκεν |
| 16, 2, 51 |
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
|
μὴ |
κακῶς
πάσχειν
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ
τοῦ
|
μὴ |
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν |
| 16, 4, 53 |
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
τὸ
|
μὴ |
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
ἐξ |
| 16, 9, 58 |
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
|
μὴ |
κατὰ
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
εἰ
|
μὴ |
κοινὰ
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι
ἔγραψεν
κελεύων
|
μὴ |
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
ὅσα
ἂν |
| 16, 10, 59 |
ἐξῃρημένους
οὔτε
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
|
μὴ |
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
Οὕτως
οὖν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς
εἰ
καὶ
|
μὴ |
λέγοι
τις
ἐξειργάζετο,
Παρατηρῶν
ἕκαστα |
| 16, 2, 51 |
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε
|
μὴ |
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν. |
| 16, 8, 57 |
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
|
μὴ |
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
δὲ
ἐν |
| 16, 2, 51 |
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
|
μὴ |
μετέχοντες
αὐτῶν
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ. |
| 16, 7, 56 |
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ
|
μὴ |
μέτρια
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους |
| 16, 3, 52 |
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι
|
μὴ |
μόνοις
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ |
| 16, 2, 51 |
ῥᾴδιον
ἦν,
χρήματα
δοὺς
ὅσα
|
μὴ |
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν |
| 16, 2, 51 |
ἄμφω
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
|
μὴ |
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
|
μὴ |
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ὡς
ἐν
προφάσει
τελῶν
|
μὴ |
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι
|
μὴ |
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ' |
| 16, 10, 59 |
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ
|
μὴ |
παρ'
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι |
| 16, 2, 51 |
πολλοὶ
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
|
μὴ |
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν, |
| 16, 3, 52 |
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
|
μὴ |
παραχωρεῖν
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι |
| 16, 4, 53 |
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
|
μὴ |
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου |
| 16, 7, 56 |
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ
|
μὴ |
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη
μὲν
οὖν |
| 16, 9, 58 |
ἂν
αὐτὸς
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας
|
μὴ |
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
τὴν |
| 16, 2, 51 |
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
|
μὴ |
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
|
μὴ |
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας |
| 16, 4, 53 |
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
τὰ
|
μὴ |
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας |
| 16, 5, 54 |
περὶ
δὲ
τοὺς
ἔξω
καὶ
|
μὴ |
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ
καὶ
|
μὴ |
πρότερον
δοθείσας
ἦν
ἐλπίσαι
τὴν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
τὸ
|
μὴ |
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
οὐδ'
ὅ
τι
λελάλητο
|
μὴ |
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις
ἡμῶν |
| 16, 10, 59 |
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
|
μὴ |
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη
|
μὴ |
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει. |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ
|
μὴ |
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν |
| 16, 2, 51 |
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
|
μὴ |
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ,
ὡς |
| 16, 1, 50 |
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
|
μὴ |
τὴν
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
δ'
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
|
μή |
τι
τοιοῦτον
οἷον
ἐδόκει
κακῶς |
| 16, 3, 52 |
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
|
μὴ |
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
τὸν
φόνον. |
| 16, 7, 56 |
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
|
μὴ |
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον |
| 16, 2, 51 |
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν
|
μή |
τισιν
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ
|
μὴ |
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ
πατρί, |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ
|
μὴ |
τὸν
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ
τῷ
|
μὴ |
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
ᾤετο.
καὶ
τὴν
μὲν
κόρην
|
μὴ |
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου |
| 16, 11, 60 |
ἑτέρως
σοι
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς,
|
μὴ |
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον
ἢ |
| 16, 10, 59 |
τε
ἐκείνοις
καὶ
τῷ
πατρὶ
|
μὴ |
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι
κατ'
ὀργὴν |
| 16, 3, 52 |
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
|
μὴ |
ψευδῆ
λέγειν
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
|
μηδ' |
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ
|
μηδ' |
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν
χώραν
διαρπάσας. |
| 16, 8, 57 |
ἔφη
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
|
μηδ' |
ἂν
τῆς
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἔθεσι
χρῆσθαι
τοῖς
ἡμετέροις
|
μηδ' |
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
μηδ'
ἃ |
| 16, 9, 58 |
εἰρήνην
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
|
μηδ' |
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ |
| 16, 4, 53 |
μὴ
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
|
μηδ' |
ἐν
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν, |
| 16, 3, 52 |
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
μόνοις
|
μηδ' |
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ
διαδοχὴ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς
πάσχειν
|
μηδ' |
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ
κωλύεσθαι
τοῖς
ἔθεσι |
| 16, 10, 59 |
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
ταύτην
ταχὺ
|
μηδ' |
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις |
| 16, 4, 53 |
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ
πατρί,
ὡς
|
μηδὲ |
γενέσθαι
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον. |
| 16, 10, 59 |
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν
|
μηδὲ |
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ |
| 16, 11, 60 |
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ
|
μηδὲ |
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
τοσῆσδε
οὔσης
ἐπιτυγχάνειν.
Ὅτι
δὲ
|
μηδὲ |
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν, |
| 16, 4, 53 |
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι
|
μηδὲ |
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ |
| 16, 2, 51 |
μὴ
κακῶς
πάσχειν
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
|
μηδὲ |
κωλύεσθαι
τοῖς
ἔθεσι
χρῆσθαι
τοῖς |
| 16, 1, 50 |
τὸν
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
|
μηδὲ |
ὅσιον
εἶναι
δοκεῖν
ἐπὶ
ταὐτὸν |
| 16, 3, 52 |
μέγιστα
δὲ
τῶν
οἴκοι
καὶ
|
μηδὲ |
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου |
| 16, 10, 59 |
μῖσος
ἤδη
τοῦ
πατρός,
ὡς
|
μηδὲ |
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων. |
| 16, 11, 60 |
νέφος
ἐπάγοι
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
|
μηδὲ |
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν |
| 16, 3, 52 |
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ
|
μηδὲ |
τὰ
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι. |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
|
μηδὲ |
ταύτην
ταχὺ
μηδ'
ὡς
ἐπέτρεπον |
| 16, 2, 51 |
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως
|
μηδὲ |
τὴν
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν |
| 16, 7, 56 |
ἀπειλεῖν,
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
|
μηδὲ |
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς |
| 16, 6, 55 |
Σιλανῷ
τῷ
στρατηγῷ,
ἵνα
σάββασιν
|
μηδεὶς |
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι
|
μηδὲν |
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους. |
| 16, 10, 59 |
τὸ
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
|
μηδὲν |
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
|
μηδὲν |
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν |
| 16, 4, 53 |
παίδων
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
|
μηδὲν |
αὑτῷ
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ
|
μηδὲν |
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
τε |
| 16, 7, 56 |
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
|
μηδὲν |
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν |
| 16, 8, 57 |
οἱ
περὶ
αὐτὸν
ἐν
τῷ
|
μηδὲν |
ἔχειν
βέβαιον
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας |
| 16, 4, 53 |
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
|
μηδὲν |
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο. |
| 16, 10, 59 |
ἔφη
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
|
μηδὲν |
ἢ
τὰ
πλεῖστά
γε
αὐτῶν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ'
αὐτῆς,
εἰ
|
μηδὲν |
ἠγνόει
τῶν
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου |
| 16, 2, 51 |
κἀν
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν
|
μηδὲν |
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας |
| 16, 7, 56 |
ἦν
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
|
μηδὲν |
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων, |
| 16, 9, 58 |
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
|
μηδὲν |
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει |
| 16, 9, 58 |
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
|
μηδὲν |
τῶν
δώρων
λαβών.
Τὰ
δὲ |
| 16, 5, 54 |
τῶν
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
|
μηδὲν |
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῆς
ἄλλης
εὐδοξίας,
ὡς
|
μηδένα |
οἴεσθαι
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
πᾶν |
| 16, 9, 58 |
ἀταξίαν
τὰ
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
|
μηδένα |
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
ὁ |
| 16, 6, 55 |
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
|
μηδένα |
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
τινων |
| 16, 2, 51 |
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
|
μηδένα |
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ |
| 16, 3, 52 |
εἰς
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
|
μηδένα |
τῶν
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς |
| 16, 4, 53 |
ἕκαστον
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
|
μηδένα |
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον |
| 16, 10, 59 |
ὄντα
καὶ
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει
|
μηδενὶ |
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον |
| 16, 8, 57 |
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ
|
μηδενὶ |
πιστεύειν
μέγα
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον |
| 16, 2, 51 |
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν
καὶ
διεπράττετο
|
μηδενὸς |
ἀτυχῆσαι
τοὺς
δεομένους.
ὄντος
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ἐδόθη,
κύρια
δὲ
κἂν
εἰ
|
μηδενὸς |
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ
οὐ |
| 16, 11, 60 |
συμβαῖνον,
ἐν
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ
|
μήκει |
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ |
| 16, 10, 59 |
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον,
ὡς
|
μηκέτ' |
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
Καίσαρα,
διδόναι
τὰς |
| 16, 11, 60 |
ἑξῆς
οἱ
πλείους,
ὥστε
καὶ
|
μηκέτι |
ἄλλο
τι
δοκεῖν
ἢ
καταδεδικάσθαι |
| 16, 2, 51 |
ἔτι
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ
τὸ
|
μηκέτι |
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
Τὰ |
| 16, 5, 54 |
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
|
μῆκος |
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ
Ἀρχελάου
|
Μήλα |
τινός,
ὃς
ἦν
δυνάστης
τῶν |
| 16, 10, 59 |
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν
τε
|
Μήλαν |
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς |
| 16, 7, 56 |
ἅπασιν
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
|
μὴν |
ἀλλὰ
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
ἰδίᾳ
συνίστη
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου
γε
|
μὴν |
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
Ῥώμην
μετὰ |
| 16, 7, 56 |
τάξιν
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες.
Αἵ
γε
|
μὴν |
γυναῖκες,
ἡ
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ
γε
|
μὴν |
ἐμποδὼν
ὄντες
καὶ
πρὸς
ἐπήρειαν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
|
μὴν |
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν
τὰ |
| 16, 5, 54 |
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
γε
|
μὴν |
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
Οὐ
|
μὴν |
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν
οὐδ' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
|
μὴν |
ὅ
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ.
Καὶ
|
μὴν |
οἱ
τινὰς
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε |
| 16, 5, 54 |
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
|
μὴν |
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
προσηγορίας |
| 16, 7, 56 |
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ
κατασκευάσματος,
οὐ
|
μὴν |
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ |
| 16, 11, 60 |
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε
|
μὴν |
παρολκὴ
καὶ
τὸ
χρονίζον
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί
γε
|
μὴν |
τοὺς
οἰκείους,
εἴ
τις
ἢ |
| 16, 7, 56 |
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ
δύο
|
μῆνας |
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται
πάλιν
ὡς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε
δὴ
τοῦ
|
μηνίματος |
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ
μάλιστα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
|
μηνύειν |
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς
προσκρούμασιν,
οἷα |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
|
μηνῦσαι |
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη
|
μηνύσειν |
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
|
μήποτε |
τοῦτ'
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
σοὶ
καλῶς
εἶχεν.
Εἰ
δὲ
|
μήτ' |
αἰτίας
ἔχεις
μήτ'
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις, |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
|
μήτ' |
ἀμελῶν
μήτ'
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι, |
| 16, 8, 57 |
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
|
μήτ' |
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον
ἕως |
| 16, 9, 58 |
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ
|
μήτ' |
αὐτὸν
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν |
| 16, 4, 53 |
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν
|
μήτ' |
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο |
| 16, 8, 57 |
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας
|
μήτ' |
ἐλέγχου
τόπον
ἕως
ἀληθείας
ἐχόντων, |
| 16, 4, 53 |
Εἰ
δὲ
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις
|
μήτ' |
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
τί
σοι
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
δὲ
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
|
μήτε |
ἀμυνόμενος
κατ'
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως |
| 16, 4, 53 |
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων
δοκεῖν
|
μήτε |
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
|
μήτε |
διαλύειν
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἐπηρείας
ἔλεγον,
ἃς
ἐπηρεάζοντο
|
μήτε |
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι
δίκας |
| 16, 9, 58 |
πολέμῳ
διὰ
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
|
μήτε |
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα |
| 16, 10, 59 |
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν
|
μητέρα |
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον,
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν
τὴν
ἐκείνου
|
μητέρα, |
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις
γράφων
ὑπὲρ |
| 16, 1, 50 |
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν
|
μητέρα |
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν |
| 16, 4, 53 |
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
|
μητέρα |
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι |
| 16, 4, 53 |
παῖδες
εἰ
εἰσὶν
νέοι
καὶ
|
μήτηρ |
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα,
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
πίστιν
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
|
μήτηρ |
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ' |
| 16, 7, 56 |
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ'
ἐκείνη
τῇ
|
μητρὶ |
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς
μέμνηνται
μὲν |
| 16, 5, 54 |
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
τῇ
|
μητρὶ |
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ |
| 16, 11, 60 |
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ
τε
|
μητροπάτορος |
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
πλείστων
αὐτοῖς |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς
|
μητρὸς |
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν |
| 16, 3, 52 |
ἐπήρειαν
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ
τῆς
|
μητρὸς |
ἀνάκλησις
καὶ
τὸν
πατέρα
φανερῶς |
| 16, 3, 52 |
πᾶν
ὅσον
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
|
μητρὸς |
αὐτῶν
εἰς
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος |
| 16, 3, 52 |
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
|
μητρός, |
ἐλεεινοὺς
δὲ
αὐτούς,
οἳ
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
οὕτως
ἀχθόμενοι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
|
μητρός, |
ἐπειδὴ
κἀκείνην
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς |
| 16, 1, 50 |
τῷ
πατρὶ
διὰ
τὸν
τῆς
|
μητρὸς |
θάνατον,
ὡς
μηδὲ
ὅσιον
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
τὸ
προστιθέναι
τὴν
τῆς
ἀθλίας
|
μητρός, |
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς
πρώτης
τὴν |
| 16, 3, 52 |
τὸν
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε
τῆς
|
μητρὸς |
οἷα
πάθοι
παρὰ
τὴν
ἀξίαν |
| 16, 3, 52 |
οὐκ
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι
τῆς
|
μητρὸς |
τὸν
φόνον.
Προσετίθεσαν
δ'
ἔτι |
| 16, 7, 56 |
συνίστη
καὶ
μετὰ
τῆς
ἐκείνου
|
μητρὸς |
ὑπὲρ
τῶν
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
ποτε
καὶ
ταύτας
ἴδοιεν
τοῦ
|
μητρῴου |
κόσμου
μετειληφυίας,
ἀντὶ
τῆς
παρούσης |
| 16, 2, 51 |
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
|
μία |
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἀναγκασθῆναι
νῦν
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ
|
μιαίνειν |
αὐτοῦ
τὰς
ἀκοὰς
τοιούτοις
λόγοις. |
| 16, 5, 54 |
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχων
|
μίαν |
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος |
| 16, 3, 52 |
οὐ
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
|
μίαν |
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς |
| 16, 4, 53 |
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν
τι
καὶ
|
μιαρὸν |
ἐντετηκέναι
ταῖς
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος. |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι
|
μιγῆναι. |
Καὶ
πάντας
ἐπὶ
ταὐτὸν
ἥκειν |
| 16, 8, 57 |
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
|
Μιθριδάτην |
τὸν
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 2, 51 |
πεπτωκυῖαν
στοάν,
ἣν
ἐν
τῷ
|
Μιθριδατικῷ |
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
τὰ |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
|
μικρὰν |
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς
οἰκίας
στάσιν. |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
|
μικρὰν |
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ
|
μικρὸν |
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ. |
| 16, 8, 57 |
πάντα
τὰ
σημεῖα
τῆς
μετὰ
|
μικρὸν |
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
|
μικρὸν |
εἰς
τὸ
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο |
| 16, 4, 53 |
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ
|
μικρὸν |
ἐπισχὼν
τοὺς
μὲν
νεανίσκους,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
|
μικρὸν |
μέρος
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
τὸ |
| 16, 2, 51 |
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
|
μικρῶν, |
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
Διόφαντον
ἔφη
τὸν
γραμματέα
|
μιμήσασθαι |
τὸν
τύπον
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου |
| 16, 8, 57 |
γεγενημένης
πρὸς
αὐτὸν
κοινωνίας
καὶ
|
μίξεως |
ὡμολόγουν,
ἄλλο
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς |
| 16, 11, 60 |
τὴν
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
|
μισεῖ |
τὸ
πάθος,
ἥ
τε
στρατιὰ |
| 16, 3, 52 |
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
τρόπος
τοῦ
|
μισεῖν |
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
|
μισεῖν> |
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
συναλγεῖν
αὐτῷ
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
|
μισεῖν |
τὸν
τοιαῦτα
πειθόμενον
οὐ
γάρ, |
| 16, 7, 56 |
πολέμου
κατὰ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
|
μίση |
πρὸς
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς. |
| 16, 8, 57 |
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε
καὶ
|
μίση |
πρὸς
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
διευλύτουν,
νομάς
τε
ἃς
ἐκείνου
|
μισθωσάμενοι |
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου |
| 16, 7, 56 |
διὰ
σπουδῆς
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς
|
μῖσος |
ἀγαγεῖν
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως
καὶ |
| 16, 11, 60 |
πρωτεύοντες
ἔλεον
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
|
μῖσος |
δὲ
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν; |
| 16, 10, 59 |
παροξύνων,
ὡς
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
τὸ
|
μῖσος. |
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
|
μῖσος |
εἶχεν
εἰς
τὴν
Σαλώμην
κατά |
| 16, 11, 60 |
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
τὸ
|
μῖσος |
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
οὖν |
| 16, 8, 57 |
δυσμένεια
πρὸς
τὸν
πατέρα
καὶ
|
μῖσος |
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
|
μῖσος |
ἤδη
τοῦ
πατρός,
ὡς
μηδὲ |
| 16, 3, 52 |
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ
μὲν
γὰρ
|
μῖσος |
ἴσον
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ |
| 16, 4, 53 |
μιαρὸν
ἐντετηκέναι
ταῖς
ψυχαῖς
αὐτῶν
|
μῖσος. |
Καὶ
ταύτην
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς |
| 16, 2, 51 |
τῆς
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν
ἡμῖν,
|
μῖσος |
οὐ
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς |
| 16, 1, 50 |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
|
μῖσος |
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ
φύσει
χρόνῳ |
| 16, 11, 60 |
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ
πολλοῦ
τὸ
|
μῖσος |
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν |
| 16, 3, 52 |
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
|
μῖσος |
τῆς
Σαλώμης
καὶ
πᾶν
ὅσον |
| 16, 5, 54 |
ἐφ'
οἷς
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
|
μισούμενον |
ἑαυτὸν
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς |
| 16, 7, 56 |
τί
δέ
σοι
βούλεται
τὸ
|
μισοῦντά |
τε
αὐτὸν
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ἀλογίστοις
ἡμῶν
τε
κἀκείνων
|
μίσους |
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
ἰδίαν
δὲ
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ
|
μίσους |
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
μὲν
γὰρ
εἰς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη
διὰ
|
μίσους |
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς
εἰ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
αἴτιον
δὲ
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
|
μίσους |
πρὸς
αὐτὸν
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος |
| 16, 2, 51 |
δὲ
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος
εἰς
|
Μιτυλήνην |
κἀκεῖθεν
εἰς
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς |
| 16, 7, 56 |
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ
δέους
ἱλαστήριον
|
μνῆμα |
λευκῆς
πέτρας
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ |
| 16, 5, 54 |
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
τῷ
ἀδελφῷ
|
μνημεῖα |
διὰ
τὴν
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
δύσνουν
εἰς
τὸν
γεγεννηκότα
|
μνήμῃ |
τε
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι |
| 16, 6, 55 |
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
|
μνήμην |
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη
καὶ
τὰς |
| 16, 5, 54 |
μὲν
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που
|
μνήμης |
εἰς
αὖθις
ἢ
κατὰ
τὸ |
| 16, 5, 54 |
τῇ
πόλει
μέρος
ὄντα
καὶ
|
μνήμης |
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
προσηγορίαν. |
| 16, 9, 58 |
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
|
μνησικακίας |
χαλεπώτεροι
τὰς
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης |
| 16, 10, 59 |
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια
|
μόγις |
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς
περὶ |
| 16, 5, 54 |
τὸ
φιλότιμον.
Αἰτία
μὲν
αὕτη
|
μοι |
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου
περὶ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
ἀνθύπατος
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
χαίρειν.
Καῖσάρ
|
μοι |
ἔγραψεν
κελεύων
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί
|
μοι |
ἐν
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
τὸν |
| 16, 6, 55 |
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
|
μοι |
καὶ
τῷ
ἐμῷ
συμβουλίῳ
μετὰ |
| 16, 6, 55 |
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς
πάτριον,
ἐνέτυχόν
|
μοι |
νῦν,
ὡς
ὑπό
τινων
συκοφαντῶν |
| 16, 5, 54 |
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
Μαρτύριον
δέ
|
μοι |
τούτου
τοῦ
πάθους,
ὅτι
μέγιστον |
| 16, 6, 55 |
Τό
τε
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
|
μοι |
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ
τῆς
ἐμῆς |
| 16, 6, 55 |
ἐν
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι
|
μοι |
ὑπὸ
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας |
| 16, 10, 59 |
δεδανεισμένος
ἐπ'
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ
|
μοιχείας |
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸν
τάς
τε
τῶν
Ἀράβων
|
μοιχεύοντα |
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι |
| 16, 10, 59 |
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου,
τότε
|
μόλις |
ἀμυνομένου
Νάκεβον
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν |
| 16, 7, 56 |
τῷ
παρόντι
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
|
Μόνη |
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς
|
μόνην |
τὴν
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν
εὔνοιαν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
αὐτὰς
παρὰ
τούτων,
οἷς
|
μόνοις |
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι
δ'
ὑπ' |
| 16, 2, 51 |
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
|
μόνοις |
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ |
| 16, 3, 52 |
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
|
μόνοις |
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ
διαδοχὴ |
| 16, 5, 54 |
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
δὲ
πολὺ
πλῆθος
|
μονομάχων |
καὶ
θηρίων
ἵππων
τε
δρόμον |
| 16, 10, 59 |
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
|
μόνον |
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας
|
μόνον, |
ἀλλὰ
καὶ
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
τὰς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
|
μόνον |
ἀλλὰ
καὶ
Συλλαίου
κατηγορεῖν
ἠξίου, |
| 16, 10, 59 |
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ
|
μόνον |
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
|
μόνον |
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
ζῆν
ἐλάττων
λόγος,
εἰ
|
μόνον |
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως |
| 16, 11, 60 |
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο,
|
μόνον |
δὲ
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ
|
μόνον |
διὰ
τὸ
γένος,
ἀλλ'
ἤδη |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἦν
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι
|
μόνον |
ἐδόκει,
καὶ
μέρος
εὐθὺς
ἀσφαλείας |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
|
μόνον, |
εἰ
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι. |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
|
μόνον |
ἐν
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ |
| 16, 2, 51 |
ἦν,
χρήματα
δοὺς
ὅσα
μὴ
|
μόνον |
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο
|
μόνον |
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ |
| 16, 2, 51 |
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ
δίκαια
|
μόνον |
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν |
| 16, 8, 57 |
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
|
μόνον. |
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
λόγους.
Ἡ
δὲ
ὡς
|
μόνον |
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τὴν
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
|
μόνον |
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ |
| 16, 6, 55 |
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
|
μόνον |
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων |
| 16, 11, 60 |
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
εἶναι
|
μόνον |
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
τι |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
|
μόνον |
τὰς
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ' |
| 16, 3, 52 |
ἀπὸ
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
|
μόνον |
τε
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δόντος
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ
|
μόνον |
τὴν
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
ἦν
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
|
μόνον |
τῶν
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
κἀν
ταῖς
ἀνέσεσι
καὶ
|
μόνος |
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ |
| 16, 11, 60 |
ὡς
ἔχειν
εἰ
κληθεῖεν
παραστῆσαι.
|
Μόνος |
δὲ
καὶ
κατ'
αὐτὸν
εἰσελθὼν |
| 16, 5, 54 |
ἴσα
πολεμίοις
τιμωρούμενος
ἐκ
τοῦ
|
μόνος |
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας |
| 16, 11, 60 |
βασιλέα
μετὰ
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος
|
μόνος |
μόνῳ
λέγειν
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος |
| 16, 7, 56 |
τρόπῳ
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
πατέρα
|
μόνος |
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
πάντων
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
|
μόνου |
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον |
| 16, 3, 52 |
Ἦσαν
οὖν
οὐ
παρ'
αὐτοῦ
|
μόνου |
οἱ
λόγοι
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ |
| 16, 11, 60 |
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
εἶναι
μόνον
|
μόνῳ |
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
τι
τῶν |
| 16, 11, 60 |
μετὰ
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος
|
μόνῳ |
λέγειν
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος
οὐ |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνῳ
καὶ
καθ'
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
|
μόνων |
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων, |
| 16, 1, 50 |
κοσμούμενοι
καὶ
βασιλικοῦ
κατὰ
τὰς
|
μορφὰς |
ἀξιώματος
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε |
| 16, 5, 54 |
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
μὲν
γὰρ
ἀγῶνα
|
μουσικῆς |
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
|
μοχθηρίᾳ |
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι
|
μοχθηρὸς |
ἐπὶ
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἢ
φίλους,
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο
|
μῦσος |
ἐπὶ
τῇ
μακαριζομένῃ
ποτὲ
βασιλείᾳ. |