Fables
[280]	ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην	χαίτην.	~Τὸν δ' εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα
[283]	πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες	~χαλεπαίνωσιν.	~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς
[283]	πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ ~προεστῶτες	χαλεποὶ	ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ
[275]	χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων δὲ	χαρίεις	ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην
[282]	~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ	χαρίζεσθαι.	~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ
[299]	μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι	χαρίζεσθαι,	ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ τῶν
[288]	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ πρὸς	χάριν	ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις
[281]	~γενέσθαι ἢ γυπῶν καὶ κοράκων.	Χάριν	δὲ μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν
[269]	γὰρ μὴ ὢν γονέων, τίνος	χάριν	εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος
[296]	~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν	χαρμοσύνῃ.	~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα
[281]	τοῦ ~πόνου, τὸν λύκον ἔτι	χάσκοντα	λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ μέτωπον
[295]	εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν	χεῖρα	~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ
[273]	ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται. Εἰς	χείρονα	τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν
[252]	ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ	χειροτονῆσαι	ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν
[286]	καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε.	Χελιδὼν	δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ
[286]	τούτων οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ	χελιδών.	~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα
[290]	ὑπνοῦντα καὶ τοῦ φάρυγγος τῇ	χηλῇ	~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν τε
[275]	παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς,	χόρτον,	ὥσπερ εἰώθει· ~κύων δὲ χαρίεις
[276]	~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα	χόρτου	τε, φημί, καὶ κριθῆς ~καὶ
[275]	ὕψους, ἐξ ἀγροῦ δ' ὅσον	χρεία.	~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν
[292]	~Ὁ μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα	χρεωφειλέτην,	ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων,
[275]	καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα	χρή	με δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ
[268]	φθόνον καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν	χρὴ	τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος
[271]	οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ	χρήσαιτο	~ἄν τις πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον
[299]	~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ' αὐτοῖς	χρησαμένη	καὶ πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς·
[257]	εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ	χρηστότητι	ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι
[252]	ξύλα· Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς	χρίετέ	με εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν,
[284]	Ἰδὲ γάρ μου καὶ τὴν	χροιὰν	ὡς ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ
[271]	ἂν ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα	χρόνον	διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς
[298]	ἐκ ~δευτέρου ἠρώτα διὰ πόσου	χρόνου	ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ
[296]	σὺν χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ	χρόνῳ	ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων
[296]	νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ	χρόνῳ	μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε
[287]	χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν	χρυσᾶ	ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον
[287]	εἶχεν, ~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ	χρυσέα.	~Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον
[253]	μαθὼν τοῦ θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως	χρυσῆν	ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο εἰ
[287]	νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον	χρυσίου	εἶναι καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν
[287]	ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ δὲ νομίσας	χρυσὸν	ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε
[287]	καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις	χρυσοτόκος.	~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ καλλίστην
[287]	κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις	χρυσοτόκος.	~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ
[253]	ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς τὸν ~ποταμὸν	χρυσοῦν	ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός
[279]	πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς	χρωμένοις	γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων
[298]	τὰς πύλας, ὡς ἐθεάσατό τινα	χωλὸν	~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε
[281]	καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα	χωλὸς	εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2005