Fables
[281]	ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι	~μάγειρος	εἶναι μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος
[281]	δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι	μαθὼν	πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι
[253]	ὄχθην καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ	~μαθὼν	τὴν αἰτίαν καὶ οἰκτείρας τὸν
[253]	Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν	μαθὼν	τοῦ θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν
[268]	τὴν πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον	μακαρίζων.	~Ὄνος δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον
[268]	ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον	μακαρίζων.	~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως
[269]	ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ δέ, ὡς	μακρὰν	ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν. ~Ὄνος καὶ
[280]	ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν	μαλάσσεις	προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ μῦθος
[286]	ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν τὰ	μάλιστα	εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις
[283]	Ὁ μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε	μάλιστα	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν
[283]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε	μάλιστα	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν
[273]	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τότε	μάλιστα	τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται
[273]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε	μάλιστα	τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ οἰκέται
[272]	αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι	~μᾶλλον	ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ τοῦ γόμου
[290]	φίλοις σὺν δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ	μᾶλλον	~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς.
[300]	οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο	μᾶλλον	ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι φίλους
[285]	ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε	~μᾶλλον	θύσω, εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων
[295]	καὶ ~λέων. Ὁ δὲ ταῦτα	μᾶλλον	ὁρῶν πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ
[300]	δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο	μᾶλλόν	σε θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις
[277]	οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ ἔτι	μᾶλλον	ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε, νίκα
[294]	ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου ὄντος, οἱ	μάντεις	~προέλεγον ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται.
[255]	οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα	~μαντεύεσθαι,	ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν
[294]	πάντας βλάπτειν. ~Παῖς καὶ κόραξ.	~Μαντευομένης	τινὸς περὶ τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς
[286]	δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· Ὦ	ματαία,	τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν
[258]	πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς ἄρα	μάτην	ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα.
[258]	ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν ὂν ἡμεῖς	μάτην	~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων
[289]	τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς	μάχην,	ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ
[289]	ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς	~μαχομένους,	ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς
[275]	ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη· Οἷα χρή	με	δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ παρ'
[252]	Εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ	με	εἰς βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε
[300]	Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν	~με	ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς
[300]	ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν	με	ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως σοι
[257]	ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν	με	καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε. ~Οὕτω καὶ
[298]	ὡς, ὅταν μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί	με,	καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ
[296]	σύ, μῆτερ, ~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς	με,	ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ
[258]	~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι οὐκέτι	μέγα	ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ
[258]	πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι	μεγάλην.	Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι.
[258]	φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι	~μεγάλην	ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον, ὡς
[264]	γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν	μεγάλων	τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως οὐκ
[294]	κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα	μεγίστην	κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε,
[292]	~δὲ ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά,	μεθ'	ἧς καὶ ὁ παῖς αὐτῆς.
[296]	ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ	μείζω	κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς
[275]	οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ' ὁ	μέλεος	κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ πάντες
[288]	ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ	μέλη	ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ
[285]	καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν	μέλλει,	ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε
[298]	Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς, ὅταν	μέλλῃ	τις ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν
[298]	καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς ~οὐδὲν	μελλήσας	τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι
[282]	ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ	μέλλον.	~Ἀγρίων δὲ ταύταις προσελθουσῶν καὶ
[295]	δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς δύναται τὸ	μέλλον	ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ.
[254]	μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν	μέλλοντα	κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου, πεσὼν
[255]	πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ	μέλλοντα	~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν
[251]	πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη, καὶ	μέλλουσα	~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς
[251]	γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη·	μέλλουσα	δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ τῆς
[258]	~εἶναι μεγάλην. Διὸ προσέμενον ὡς	μέλλουσαν	προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου
[258]	ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον, ὡς	μελλούσης	αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ
[284]	τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι σοι	μέλλω.	~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς
[263]	~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι	μέλλων	ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ
[254]	ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος	μέλλων	περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ τοῦ
[282]	~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ	μεμπτέοι	εἰσὶν ὅσοι δι' ἀγάπην τῶν
[261]	πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ	μεμφόμεθα	τὴν τύχην. ~Ὄνοι πρὸς τὸν
[297]	μοι βοήθησον· ὕστερον δὲ ~σωθέντα	μέμφου.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι μὴ
[297]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι μὴ	μέμφου,	πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ παράληκτον
[299]	μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη· Σοὶ	μὲν	~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ
[299]	πρὸς ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς· Τὰ	μὲν	ἄλλα καλῶς ἡμῖν, ὦ μῆτερ,
[299]	ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ	μὲν	ἄλλα, μῆτερ, ἔφη, καλῶς· εὔχου
[279]	Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ	μὲν	αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ
[275]	ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ	μὲν	ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης
[254]	δὴ ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν	μὲν	ἕνα εἰς φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς
[273]	~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα	μὲν	ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο
[254]	Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ	~μὲν	ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί τι
[260]	~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους	μὲν	ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων
[273]	~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα	μὲν	ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο
[299]	μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε ταύτας, τὴν	~μὲν	κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα
[269]	ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ	μὲν	λέων φασὶ γὰρ τοῦτον τὴν
[275]	~Ὁ δέ γε ὄνος τὴν	μὲν	νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν φίλης Δήμητρος,
[290]	ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ	μὲν	~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν τὸν
[275]	οὐρᾷ καὶ θέλων περισκαίρειν, ~τὴν	μὲν	τράπεζαν ἐς μέσον βαλὼν θλάσεν,
[273]	μοι παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις	μένειν·	~οὗτ ς γάρ, ὡς ὁρῶ,
[288]	~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς καὶ κωφοῖς	μέρεσιν	ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ
[288]	κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ	~μέρος	καὶ μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν
[257]	πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ	μεσημβρίαν	ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο
[275]	δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας ~ἐς	μέσον	αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων
[275]	περισκαίρειν, ~τὴν μὲν τράπεζαν ἐς	μέσον	βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ' εὐθὺς
[268]	ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ εἰς	μέσον	ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς
[268]	τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ	μέσον	τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ ὁ
[260]	ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ	μεστῇ	φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην
[275]	Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν	μέσῳ	ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ
[296]	~καὶ {τῇ} μητρὶ φέρει ταύτην	μετ'	εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην
[290]	πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ' ὄφεως	μετὰ	~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως
[264]	Οὕτως οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ	μετὰ	κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη.
[256]	μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας.	Μετὰ	μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν
[256]	μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν.	~Μετὰ	μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν
[281]	πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ	μετὰ	πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ λύκος
[273]	ὁρῶν τὰ παρ' αὐτοῦ πραττόμενα,	μετὰ	στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ,
[286]	εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ	μετὰ	τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ
[290]	καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν τὸν τρόπον,	μεταβαλέσθαι	κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ
[268]	ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν ~ἵππον	μεταβαλλόμενος	ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[279]	ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ	μεταθεῖναι	τὴν φύσιν οὐκ ~ἔχων ἐπὶ
[256]	λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ	μεταλαβόντες	τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν ταῖς
[256]	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ	μεταλαμβάνοντες	τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν ~ταῖς
[268]	ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος,	~μετεβάλλετο	καὶ τὸν ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι
[295]	~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου	μετέστησεν.	Ὁ δὲ λέων καὶ ~οὕτως
[272]	ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ τοῦ γόμου	μετετίθει,	μέχρι τὰ ~πάντα λαβὼν καὶ
[295]	ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ	μετέωρον	~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν
[281]	χάσκοντα λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ	μέτωπον	~καὶ ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ
[295]	αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν	μέχρι	βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος
[262]	ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ' ἐκείνου καὶ	~μέχρι	νῦν ἔνθα ἂν ἀλλήλων οὖρον
[272]	πάλιν ἀπὸ τοῦ γόμου μετετίθει,	μέχρι	τὰ ~πάντα λαβὼν καὶ ἀφελόμενος
[251]	~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ	μὴ	ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους
[272]	Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς ~προσήκει	μὴ	ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ' ἀπὸ
[256]	συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη·	Μὴ	ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ
[254]	εἶναι ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ	μὴ	ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ
[254]	ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ γὰρ ~νεκροῦ	μὴ	ἅπτεσθαι τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ,
[251]	καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς	μὴ	βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης
[288]	ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος καὶ	μὴ	διὰ πάντος ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα
[272]	ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν	μὴ	δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ φορτίον
[270]	ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν	μὴ	~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν,
[271]	ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι	μὴ	δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν.
[251]	σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης	μὴ	δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ
[254]	Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι	μὴ	δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν μέλλοντα
[298]	~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε	μὴ	εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ
[252]	τῇ σκέπῃ μου· καὶ εἰ	μή,	ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς ~ῥάμνον
[256]	ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν	μὴ	εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ
[256]	θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ	μὴ	εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν·
[285]	~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου,	μὴ	ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη,
[251]	ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως	~μὴ	θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ εἰπούσης
[293]	εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου,	μὴ	κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις
[256]	ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ	μὴ	λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ
[256]	Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει	μὴ	λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ
[297]	μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	μὴ	μέμφου, πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ
[281]	μου πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως	μὴ	μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ
[256]	Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ	μὴ	μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν
[256]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ	μὴ	μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν
[251]	τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν	μὴ	μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ
[251]	εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ	μὴ	μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι,
[267]	ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ	μὴ	ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι τῶν
[251]	πάντας πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν	μὴ	ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ
[287]	τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε,	μή	πως καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς.
[261]	ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν,	μή	πως κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς,
[295]	ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ	μή	~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα
[254]	ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις	μὴ	συνόδευε φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[254]	δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις	μὴ	συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις
[276]	τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν,	μή	τι καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ
[251]	δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς	μὴ	τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους
[253]	ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ	μὴ	τοῦτον εἶναι φαμένου, αὖθις καταβὰς
[294]	ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη	μὴ	ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ διετέλει
[269]	ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ	μὴ	ὢν γονέων, τίνος χάριν εἰς
[268]	ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς	μηδ'	ἀχύρων ἅλις ἔχων, καὶ ταῦτα
[253]	καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ	μηδὲ	τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον εἰπόντος,
[285]	τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω, εἰ	μηδὲ	τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος
[299]	~θεοί. ~Ὁ μῦθος ὅτι οἳ	μηδὲν	ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι,
[276]	ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ	μηδὲν	εὑρηκὼς ὧν ὁ κύων ἐζήτει,
[258]	~ὄντα, ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ	μηδὲν	ὂν ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω
[258]	~ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ	μηδὲν	ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος δηλοῖ
[295]	καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν παῖδα,	μηδὲν	τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι.
[269]	δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα	μηκέτι	ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή,
[299]	Ἡ ~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα,	μῆτερ,	ἔφη, καλῶς· εὔχου δ' ὑετῶν
[299]	μὲν ἄλλα καλῶς ἡμῖν, ὦ	μῆτερ,	ἔχει· εὔχου δ' αἰθρίαν ~ἡμῖν
[292]	τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ	μῆτερ,	τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ δὲ
[296]	τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ γὰρ σύ,	μῆτερ,	~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε
[296]	δή μοι καὶ δὸς ἀσπασμόν,	μῆτερ,	~τὸν τελευταῖον. Ἡ δ' ἐλθοῦσα
[296]	Ὁ δ' ἔφησε πρὸς τὴν	μητέρα·	~Ἔγγισον δή μοι καὶ δὸς
[268]	ἀγαπᾶν χρὴ τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας	μητέρα.	~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων.
[299]	~Γυνή τις, θυγατέρων οὖσα δυοῖν	μήτηρ,	ἀνδράσι συνῆψε ταύτας, τὴν ~μὲν
[292]	τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. Ἡ δὲ	μήτηρ	αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ τὰ ~σά,
[296]	τέχνης. ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ} ἡ	μήτηρ	ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα· Τί
[299]	τῶν ἀσεβῶν ἐκ θεοῦ ~τιμωρία.	~Μήτηρ	καὶ θυγατέρες. ~Γυνή τις, θυγατέρων
[296]	μέλλον ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης καὶ	μήτηρ.	~Παῖς φέρει δέλτον κλέψας τοῦ
[299]	οἱ κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ ἡ	μήτηρ	πρὸς ταῦτα ἔφη· Σοὶ μὲν
[296]	κλέψας τοῦ διδασκάλου ~καὶ {τῇ}	μητρὶ	φέρει ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ
[300]	ὁ κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας	μηχανὰς	~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις
[300]	κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας	μηχανὰς	~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις
[281]	γυπῶν καὶ κοράκων. Χάριν δὲ	μίαν	αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός
[298]	τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς	μίαν	ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ
[265]	περιγινόμενα κέρδη. ~Ὄνος ἅλας βαστάζων.	~Μικρέμπορός	τις ὄνον ἔχων εὐώνους ἅλας
[272]	ἡ ἡμίονος οὐδὲν περιττότερον ~βαστάζει.	Μικρὸν	δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων,
[256]	λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ	μικρὸν	δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων
[256]	λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ	μικρὸν	δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν τὸν
[276]	ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε,	μικρόν,	μή τι καὶ περὶ ~κρεῶν
[258]	ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα	μικρὸν	προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι
[283]	δὲ εἰπόντος πόλιν κτίζειν καὶ	μικρὸν	~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς λόγοις προσῆλθε,
[287]	πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ τοῦ	μικροῦ	~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς παροῦσιν
[287]	εὑρηκέναι νομίσας ~απεστέρηται καὶ τοῦ	μικροῦ	τοῦ κέρδους. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[253]	Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί φήσαντος,	μισήσας	~ὁ θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν,
[285]	οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων	μισοῦνται,	ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων οἷς
[297]	δὲ παιδίον εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν	μοι	βοήθησον· ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου.
[281]	ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου· καλὸν δέ	μοί	ἐστι σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ
[296]	πρὸς τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή	μοι	καὶ δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ, ~τὸν
[273]	Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν	μοι	παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν·
[259]	τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα	μόνην	κατηφῆ ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ·
[295]	γεγραμμένος. ~Υἱόν τις γέρων δειλὸς	μονογενῆ	ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε
[253]	θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ	μόνον	ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν
[274]	Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ	μόνον	ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ
[285]	οἱ τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ	μόνον	ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ
[252]	ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά	μου	ἣν ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ ὁ
[252]	δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκέπῃ	μου·	καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ
[284]	τοῖς πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ	μου	καὶ τὴν χροιὰν ὡς ὀυχ
[252]	ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά	μου	καὶ τὸ ~γέννημά μου τὸ
[273]	ὡς ὁρῶ, καὶ τὸ δέρμα	μου	κατεργάσεται. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[281]	αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός	μου	πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ
[252]	γλυκύτητά μου καὶ τὸ ~γέννημά	μου	τὸ ἀγαθόν, πορευθῶ τοῦ ἄρχειν
[289]	ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς	μύας,	τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς
[289]	οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα	μύες	ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς
[289]	~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ	μύες.	~Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν τινι
[254]	~τοιούτοις μὴ συνόδευε φίλοις. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων οἵτινες
[293]	πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὄτι προσέχειν δεῖ τοὺς
[251]	τὸ ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ ἡμᾶς
[287]	τοῦ μικροῦ τοῦ κέρδους. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι
[297]	ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου, πλὴν
[300]	φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ὁ κατὰ τῶν
[256]	εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες
[290]	ταύτην τὴν δίκην ἔτισας. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς φίλοις
[253]	~ουδὲ τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι, ὅσον τοῖς δικαίοις
[268]	τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ τοὺς
[295]	τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς δύναται τὸ
[261]	τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ
[269]	χάριν εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων
[283]	πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι
[273]	τὸ δέρμα μου κατεργάσεται. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα τοὺς
[258]	τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ	μῦθος	δηλοῖ ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι
[266]	τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ	~μῦθος	ἐλέγχει. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ
[277]	τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ	μῦθος	ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ τέττιγες. ~Ὄνος
[296]	ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ	μῦθος	λέγει· Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς
[299]	ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί. ~Ὁ	μῦθος	ὅτι οἳ μηδὲν ἐκ τῶν
[292]	τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ	μῦθος	οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις
[260]	ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ	μῦθος	πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον καὶ τοὺς
[280]	μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ	μῦθος	πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους
[251]	μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ	μῦν	εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν
[251]	αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ	μῦν,	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ
[251]	ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ	μῦς,	ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι, καὶ
[251]	αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ	μῦς	εἶναι, καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον
[251]	Τῆς δὲ εἰπούσης ἅπασι τοῖς	μυσὶ	διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ μῦν
[251]	Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν	μυσίν,	αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2005