Fables
[299]	ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι,	ῥᾳδίως	τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ τῶν ἄλλων
[271]	πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς πλείονας	ῥᾳδίως	ὑφιστάμενος. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐξ
[271]	χρήσαιτο ~ἄν τις πρὸς ἄνδρα	ῥᾴθυμον	ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς
[252]	εἶπαν ~τὰ ξύλα πρὸς τὴν	ῥάμνον·	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ
[252]	μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς	~ῥάμνον	καὶ καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ
[252]	ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν ἡ	~ῥαμνος	πρὸς τὰ ξύλα· Εἰ ἐν
[265]	δὲ πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ	ῥεῖθρον	~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος
[265]	δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ	~ῥείθρῳ,	ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων
[253]	ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς τὸ	ῥεῦμα	κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ
[275]	~φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς	ῥήξας	~ἐς μέσον αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα
[296]	λέγει· Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς	ῥίζας	ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς
[296]	τῶν ἄλλων ~κακῶν, ὅπως τῆς	ῥίζης	κοπείσης οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς
[281]	λύκον ἔτι χάσκοντα λακτίσας φεύγει,	ῥῖνα	καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας συγκλάσας.
[296]	πλησίον ~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν	ῥίνα	ταύτης, ~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν εἰς
[266]	~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε τὸν θεὸν	ῥίψειν.	Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις ~παίων ὁ
[279]	τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ ὄνον	ῥοπάλοις	ἀνῄρουν ὧν τοὺς πόνους κατήσθιεν.
[264]	τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ	ῥοπάλῳ	παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι
[254]	δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ	~ῥύγχος	καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε·

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2005