Fables
[251]	περὶ σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ	φαμένης	μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει
[253]	Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον εἶναι	φαμένου,	αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε. Τοῦ
[283]	ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν	φαμένου,	~εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ
[253]	τοῦτον ἀληθῶς εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα	φαμένου,	Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην,
[279]	γυμνοῖ μὲν αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος,	~φανέντα	δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν
[290]	καρκῖνος αὐτὸν ὑπνοῦντα καὶ τοῦ	φάρυγγος	τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον
[254]	ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν εἶναι ἀνεχώρησε·	φασὶ	γὰρ νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὴν
[254]	καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε·	φασὶ	γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὸ
[269]	ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου καταπτήξας	(φασὶ	γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς λέοντας πρὸς
[269]	ἐφώνησε· καὶ ὁ μὲν λέων	φασὶ	γὰρ τοῦτον τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος
[275]	~Ὁ μὲν ἐν αὐλῇ παρὰ	φάτναις	δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον, ὥσπερ
[263]	εἰς ~τοὺς ἰδίους ἐπὶ τῆς	φάτνης	αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ δὲ καταλιπὼν
[275]	~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ,	~φάτνης	ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας
[296]	~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ. ~Παῖς	φέρει	δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου ~καὶ
[277]	δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ	φέρει;	καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ
[296]	τοῦ διδασκάλου ~καὶ {τῇ} μητρὶ	φέρει	ταύτην μετ' εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ
[258]	~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου	φερόμενα	τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι
[258]	προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου	φερόμενα	τὰ φρύγανα μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν
[266]	δεσπότης εἶπεν· Ὄνος εἶ θεὸν	φέρων,	ἀλλ' οὐ θεοῖς ὑπάρχεις ~ὁμότιμος.
[271]	καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων γόμον	φέρων	λίμνην διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ, ὡς
[296]	αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς πρὸς φόνον,	φεῦ	τῆς τέχνης. ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν {αὐτοῦ}
[287]	ἐπὶ τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν	~φεῦγε,	μή πως καὶ ὅ ἔχεις
[281]	τὸν λύκον ἔτι χάσκοντα λακτίσας	φεύγει,	ῥῖνα καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας
[270]	Καὶ ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον	φεύγειν	μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα
[287]	ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν	φευγέτω.	~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις
[276]	ἐτύγχανε τὰ γράμματα χόρτου τε,	φημί,	καὶ κριθῆς ~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς
[253]	ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί	φήσαντος,	μισήσας ~ὁ θεὸς τὴν τοσαύτην
[270]	ἐπαγγείληται. ~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν	φήσαντος,	προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον εἴς τινα
[260]	κελύφη ἐπί τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ,	φήσας·	Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν·
[259]	γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί	~φησιν	αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ
[254]	αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν ἕτερος	φθάσας	ἀνέβη ἐπί τι δένδρον καὶ
[269]	δὲ ~τὸν ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος	φθεγξαμένου	καταπτήξας (φασὶ γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς
[267]	Ἡ δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ	φθεγξαμένου	προακηκουῖα) ἔφη πρὸς τὸν ὄνον·
[268]	ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ' ~ἐκείνων	φθόνον	καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ
[268]	ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ' ἐκείνων	φθόνον	καὶ ~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν
[275]	πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν	φθόνῳ	~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων συνοδοιποροῦντες.
[260]	πρὸς σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα	φιλάργυρον	διὰ πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον
[260]	διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα	φιλάργυρον	καὶ τοὺς θεοὺς διὰ πλεονεξίαν
[276]	κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον πάντη,	φίλε,	~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος
[275]	τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν	φίλης	Δήμητρος, ἡμέρας δ' ὕλην ~ἦγεν
[282]	παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν	φιλίας.	~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν
[256]	ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι	φίλοι.	~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο τινὲς
[256]	ἐν ~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι	φίλοι.	~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους
[254]	ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο	φίλοι	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου
[254]	δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο	φίλοι	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. Καὶ
[254]	τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ συνόδευε	φίλοις.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν
[254]	περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς	φίλοις.	~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν
[254]	Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν	φίλοις	οἳ ἐν κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν.
[290]	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς	φίλοις	σὺν δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον
[298]	καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις λαβὼν	φίλου	ἀποστερεῖν διενοεῖτο. Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου
[300]	θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ	φίλους	~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι ὁ
[300]	μᾶλλον ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι	φίλους	σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ μῦθος
[276]	καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι,	φιλτατε,	μικρόν, μή τι καὶ περὶ
[254]	δηλοῖ ὅτι τοὺς γνησίους τῶν	φίλων	αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[300]	ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι ὁ κατὰ	φίλων	αὐτοῦ δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς
[300]	ὅτι ὁ κατὰ τῶν ἑαυτοῦ	φίλων	δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν
[254]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν	φίλων	οἵτινες ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ
[295]	δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς ~ὄγκωμα καὶ	φλεγμονὴν	μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ
[280]	προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ δεῖ	φλυάρων	ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν· εἰς κίνδυνον
[269]	τοῦτον τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν	φοβεῖσθαι-	ἔφυγεν. Ὁ δ' ὄνος, νομίσας
[291]	πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις	φοβεροὶ	γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες
[258]	ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες	φοβεροὶ	~εἶναι, ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν,
[258]	ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες	φοβεροὶ	εἶναι, ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν,
[295]	καθ' ὕπνους ὑπὸ λέοντος ἀναλωθέντα.	Φοβηθεὶς	δὲ μή ~πως ὁ ὄνειρος
[281]	εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ	φοβηθεὶς	~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ
[294]	ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ	φοβουμένη	~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ
[260]	ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ	~φοίνικες,	ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι.
[260]	ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ	φοινίκων	καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην ἀνελόμενος,
[260]	μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν	~φοινίκων	ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων
[260]	ἀμυγδάλων τὰ ~κελύφη καὶ τῶν	φοινίκων	τὰ ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί τινος
[290]	καὶ ὅσον οἷόν τε πιέσας,	φονεύει.	Τοῦ δ' ὄφεως μετὰ ~θάνατον
[296]	ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς πρὸς	φόνον,	φεῦ τῆς τέχνης. ~Ἀλλ' ὀπίσωθεν
[296]	δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν	φόνῳ	παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ μῦθος λέγει·
[299]	εὔχου δ' ὑετῶν ἡμῖν γενέσθαι	~φοράν,	ὡς τοῖς λαχάνοις ἐξ ἀρδείας
[277]	ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ πρόσω	φορᾶς	ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ
[272]	μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ τὸ	φορτίον	τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ
[265]	πλεῖον ἢ ~πρότερον τὸν ὄνον	φορτώσας	ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν ἑκὼν
[261]	~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς	φρέατος	παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ
[261]	ἐντεῦθεν, μή πως κάτωθεν τοῦ	φρέατος	πέσῃς, ~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην
[254]	τε ἀναπνοὴν αὐτοῦ καὶ τὰς	φρένας	καὶ τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ
[296]	ὁ μῦθος λέγει· Δεῖ τοὺς	φρονίμους	τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν ~σφαλμάτων·
[295]	τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς ἐν	~φρουρᾷ·	τί σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν
[258]	δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ	φρύγανα	~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ
[258]	~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ	φρύγανα	μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον
[258]	οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες,
[258]	τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες
[258]	δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες	φρύγανα	~ὄντα, ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ
[258]	ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ	φρύγανα	ὄντα ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν
[258]	ἐπί τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι	φρύγανα	πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι ~μεγάλην
[258]	ἐπί τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι	φρύγανα	πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι
[269]	τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς	~φύγην	ἐτράπη. Καὶ ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς
[254]	~συναντήσας τὸν μὲν ἕνα εἰς	φυγὴν	ἔτρεψεν· ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ
[255]	τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα	φυλάξηται;	~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ
[282]	Ἀλλ' ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας	~φυλάττεσθαι	ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι.
[294]	κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε,	~φυλαττομένη	μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. Καὶ
[251]	ὡς οὐ ~δύναται αὐτὴν ἀπολῦσαι,	φύσει	γὰρ πάντας πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν
[251]	φαμένης μὴ δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι,	φύσει	γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν,
[288]	καὶ κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ	φύσιν	ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[278]	φωνῆς. ~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ	φύσιν	ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι.
[279]	εἶναι δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι τὴν	φύσιν	οὐκ ~ἔχων ἐπὶ τοῦ σχήματος
[269]	λέοντας πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων	φωνάς)	εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ
[269]	μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο	φωνή,	στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο.
[278]	εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν	φωνὴν	ἐπελάθετο καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς.
[269]	γὰρ τοῦτον τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος	φωνὴν	φοβεῖσθαι- ἔφυγεν. Ὁ δ' ὄνος,
[278]	φωνὴν ἐπελάθετο καὶ τῆς οἰκείας	φωνῆς.	~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ φύσιν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2005