Fables
[269]	Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ,	ὁ	~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ μὲν
[254]	ἅπτεσθαι τὸ ζῷον. Ὑποχωρησάσης δέ,	ὁ	ἀπὸ τοῦ δένδρου ~καταβὰς ἐπυνθάνετο
[296]	πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ τέκνον;	Ὁ	δ' ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα·
[269]	τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν φοβεῖσθαι- ἔφυγεν.	Ὁ	δ' ὄνος, νομίσας δι' αὑτὸν
[287]	οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων.	Ὁ	δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν
[262]	λύσιν τινὰ αἰτούμενοι τῶν πόνων.	Ὁ	~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι
[275]	αὐτὸν κατεῖχε ἐν τοῖς κόλποις.	~Ὁ	δέ γε ὄνος τὴν μὲν
[254]	ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς εἴρηκεν.	Ὁ	δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις
[254]	~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος.	Ὁ	δὲ εἶπε· Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ
[256]	μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν.	Ὁ	δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ
[300]	πολλὰς πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω.	Ὁ	δὲ ~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο
[268]	~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων.	~Ὁ	δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν
[297]	τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι.	Ὁ	δὲ ἐμέμφετο τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν.
[265]	δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως.	Ὁ	δὲ ἔμπορος πάλιν ἑτέρους ἦλθεν
[265]	εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη.	Ὁ	δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν νοήσας
[273]	αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ.	Ὁ	δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ
[254]	νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον.	Ὁ	δὲ ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ
[254]	τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο,	ὁ	δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι,
[256]	εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν.	Ὁ	δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ λέγειν
[254]	καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη.	Ὁ	δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι μὴ
[277]	φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο.	~Ὁ	δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν
[254]	τὰς φρένας καὶ τὴν ἀκοήν.	Ὁ	~δὲ εὐτόνως κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν
[298]	χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι εἴωθεν.	Ὁ	~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν,
[284]	χροιὰν ὡς ὀυχ ὁμοία ἐκείναις.	Ὁ	~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα τί
[291]	τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ ~τούτου.	Ὁ	δὲ Ζεὺς πρὸς αὐτὸν εἶπεν·
[284]	αὐταῖς οὖν εἰλήφει καὶ πελαργόν.	Ὁ	~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι·
[269]	στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο.	Ὁ	δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ
[263]	ἐπὶ τῆς φάτνης αὐτὸν ἔστησεν.	Ὁ	δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους παρὰ
[295]	αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν.	Ὁ	δὲ λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε
[281]	ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν.	Ὁ	δὲ λυθεὶς τοῦ ~πόνου, τὸν
[281]	ὅπως μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι.	Ὁ	~δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν
[281]	καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας συγκλάσας.	Ὁ	δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια
[287]	~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα.	~Ὁ	δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν
[265]	καὶ σφοδρῶς τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν.	Ὁ	δὲ ὄνος ἄκων ὀλισθήσας εἰς
[276]	~κρεῶν καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων.	Ὁ	δὲ ὄνος ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον
[266]	πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων.	Ὁ	δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν
[265]	σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν ὄνον.	Ὁ	δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ
[290]	μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς πανουργίας.	Ὁ	δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον.
[265]	~πρότερον τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν.	Ὁ	δὲ πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ
[253]	τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο.	Ὁ	δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς ἑταίρους
[300]	σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω.	~Ὁ	δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη·
[295]	ἐν οἷς ἦν καὶ ~λέων.	Ὁ	δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα
[293]	τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ.	Ὁ	δὲ τὸ τοῦ παιδὸς ~ἁπλοῦν
[287]	τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν ὀρνίθων.	~Ὁ	δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι νομίσας
[298]	πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν.	Ὁ	δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ' εὖ
[269]	~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν.	Ὁ	δέ, ὡς μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν
[266]	ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις ~παίων	ὁ	δεσπότης εἶπεν· Ὄνος εἶ θεὸν
[291]	σε ~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν	ὁ	δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ
[253]	ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν	ὁ	Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν
[256]	ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος,	ὁ	ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ
[256]	αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν,	ὁ	ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς
[256]	αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων,	ὁ	ἔχων αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν
[273]	τὸν Δία ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον	ὁ	Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι.
[252]	μου ἣν ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ	ὁ	θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ
[253]	ἀληθῶς ἥδ' ἐστί φήσαντος, μισήσας	~ὁ	θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ
[268]	μέσον τῶν πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ	ὁ	ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς
[268]	εἰς κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη	ὁ	καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ στρατιώτης
[290]	ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ'	ὁ	καρκῖνος αὐτὸν ὑπνοῦντα καὶ τοῦ
[300]	θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	ὁ	κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας
[300]	φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι	ὁ	κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας μηχανὰς
[283]	δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος,	ὁ	κορύδαλος τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις
[276]	ὁ κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις	ὁ	κύων· Βάλε κατὰ γῆς, ὡς
[276]	διεξελθὼν καὶ μηδὲν εὑρηκὼς ὧν	ὁ	κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν αὖθις ὁ
[276]	κριθῆς ~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς οὖν	ὁ	κύων, τοῦ ὄνου ταῦτα διεξιόντος,
[270]	τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ	ὁ	λέων ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν μὴ
[269]	τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή, στραφεὶς	ὁ	~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ
[298]	με, καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν εἴωθα.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός ἐστιν
[274]	τούτους δὲ καὶ προσιόντας ~προσγελῶσιν.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ κακοῦργοι
[256]	πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω.	Ὁ	λόγος ~δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ
[288]	μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν ἕπεσθαι.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ πρὸς
[291]	ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς
[285]	εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς
[262]	ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ ἑκάστῳ
[263]	ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο.	Ὁ	λόγος ~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος εἶναί
[273]	ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα
[283]	οὐ πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις.	~Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα
[254]	οἳ ἐν κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν.	Ὁ	λόγος δηλοῖ ὅτι τοὺς γνησίους
[260]	διὰ πλεονεξίαν ~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον	ὁ	λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.
[275]	οὐρηέσι οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ'	ὁ	μέλεος κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ
[275]	τις ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον.	~Ὁ	μὲν ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις
[254]	ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης,	ὁ	~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη ἐπί
[269]	ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ	ὁ	μὲν λέων φασὶ γὰρ τοῦτον
[290]	συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος.	Ὁ	μὲν ~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν
[256]	καὶ θἀτέρου πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος	ὁ	μὴ εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ
[254]	νῦν ~τοιούτοις μὴ συνόδευε φίλοις.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων
[293]	θηρεύων πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὄτι προσέχειν δεῖ
[251]	~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα σωτηρίας τυχεῖν.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι δεῖ καὶ
[287]	καὶ τοῦ μικροῦ τοῦ κέρδους.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ἔχων τι
[297]	βοήθησον· ὕστερον δὲ ~σωθέντα μέμφου.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου,
[300]	~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ κατὰ
[256]	εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ μὴ
[290]	ἂν ταύτην τὴν δίκην ἔτισας.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς
[253]	ἀλλ' ~ουδὲ τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι, ὅσον τοῖς
[268]	ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ
[295]	τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα ~σοφίσματι.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς δύναται
[261]	ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες.	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι
[269]	τίνος χάριν εἰς πόλεμον ~ἐξωρμήθην;	~Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ τῶν
[273]	καὶ τὸ δέρμα μου κατεργάσεται.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα
[283]	οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα
[258]	ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν προσεδεχόμεθα.	Ὁ	μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων
[266]	τοὺς τυφωμένους ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις	ὁ	~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν
[277]	~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ	ὁ	μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ τέττιγες.
[296]	οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος	ὁ	μῦθος λέγει· Δεῖ τοὺς φρονίμους
[299]	παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί.	~Ὁ	μῦθος ὅτι οἳ μηδὲν ἐκ
[292]	~σά, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες.	~Ὁ	μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην,
[260]	καὶ ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι.	~Ὁ	μῦθος πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον καὶ
[280]	~σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις;	~Ὁ	μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ
[296]	συχνάκις ἄγει. ~Ὡς γοῦν ηὔξανεν	ὁ	νεανίας ἔτει, ~γηράσας ποτὲ τῷ
[295]	ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως	ὁ	ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ
[272]	δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων,	ὁ	ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν μὴ
[274]	αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος,	ὁ	ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε καὶ
[269]	φωνάς) εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ	ὁ	ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε
[273]	παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ	ὁ	~ὄνος ἰδὼν τὰ ὑπὸ τοῦ
[276]	δὲ ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον,	ὁ	ὄνος λαβὼν καὶ ἀναρρήξας τὴν
[268]	~Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς	ὁ	ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον
[272]	ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ	ὁ	ὄνος ὁρῶν τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν
[277]	τῆς εἰς τὰ πρόσω φορᾶς	ὁ	ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ
[268]	ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς	ὁ	ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν.
[294]	αὐτῆς καὶ τὸ πόμα ἐπιθείσης,	ὁ	παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε
[292]	γυνὴ πενιχρά, μεθ' ἧς καὶ	ὁ	παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς
[296]	ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων	ὁ	παῖς συχνάκις ἄγει. ~Ὡς γοῦν
[268]	~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ	ὁ	στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον,
[268]	ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου,	~ὁ	στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη
[287]	ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή πως καὶ	ὅ	ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη
[285]	αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων	ὅ	τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ
[287]	τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς	~ὄγκον	χρυσίου εἶναι καὶ θύσας εὗρεν
[292]	δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ παιδίον	ὀγκωθὲν	τὴν γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν,
[295]	δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς	~ὄγκωμα	καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο·
[267]	ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ	ὀγκωμένου	ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων
[258]	φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν	ὁδεύοντες	ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν
[258]	φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν	ὁδεύοντες,	ὡς ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν,
[257]	εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος.	~Ὁδοιπόροι	θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ
[254]	συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν
[254]	τῶν φίλων αἱ ~συμφοραὶ δοκιμάζουσιν.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν
[255]	~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς φίλοις.	~Ὁδοιπόροι	καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν ἐπὶ
[256]	τῶν ~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ πέλεκυς. ~Δύο ἐν ταὐτῷ
[256]	ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ πέλεκυς. ~Δύο τινὲς κατὰ
[257]	~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.	~Ὁδοιπόροι	καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ
[258]	πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα
[258]	~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι.	~(Ὁδοιπόροι	καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι κατά τινα
[258]	χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι	κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον
[258]	εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.	~Ὁδοιπόροι	κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς
[259]	διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι.	~Ὁδοιπόρος	καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν
[260]	θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ λόγος εὔκαιρος.	~(Ὁδοιπόρος	καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας
[260]	τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας.	~(Ὁδοιπόρος	καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν
[260]	λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος	πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο, εἰ
[260]	τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος	πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν
[259]	οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια.	~Ὁδοιπορῶν	τις ἐν ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα
[260]	~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν	ὁδὸν	ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ τι,
[254]	ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν	ὁδὸν	ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης,
[254]	ἄρκτος. ~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν	ὁδὸν	ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς
[260]	καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας	ὁδὸν	ηὔξατο, εἰ ἄρα εὑρήσει τι,
[281]	φεύγει, ῥῖνα καὶ μέτωπον ~καὶ	ὀδόντας	συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος ἔφη·
[277]	~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας	ὁδοῦ	ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ
[272]	~βαστάζει. Μικρὸν δὲ αὐτῶν τῆς	ὁδοῦ	προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον
[281]	θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ λύκος ἄκροις	ὀδοῦσι	τὸν σκόλοπα δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ
[292]	τὴν γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν,	ὀδυνώμενον	~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα
[271]	ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως	ὀδύρῃ;	Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν
[252]	ἐν ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ	οἱ	ἄνθρωποι, πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν ξύλων;
[271]	δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ ἔστενεν.	Οἱ	δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ βάτραχοι
[289]	γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο.	Οἱ	δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι
[289]	~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων	οἱ	ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν
[255]	φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων	οἱ	ἐν τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι καὶ
[299]	κηπωρῷ συνοικούσῃ παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν	οἱ	~θεοί. ~Ὁ μῦθος ὅτι οἳ
[274]	~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων {καὶ ἐξ
[299]	καὶ καθαρωτέρους, ὡς ἂν ~θᾶττον	οἱ	κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ ἡ μήτηρ
[296]	~κακῶν, ὅπως τῆς ῥίζης κοπείσης	οἱ	κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς
[294]	τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου ὄντος,	οἱ	μάντεις ~προέλεγον ὅτι ὑπὸ κόρακος
[256]	ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι	οἱ	μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ
[256]	~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	οἱ	μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ'
[273]	τότε μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας	οἱ	οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ ἑτέρων
[273]	~τότε μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας	οἱ	οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν δευτέρων
[283]	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν	οἱ	προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.
[283]	οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν	οἱ	~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ
[288]	ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	πρὸς χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα
[251]	τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους ὅτι	~οἱ	τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ
[251]	αὐτοῖς ἀεὶ ἐπιμένειν, ~λογιζομένους ὡς	οἱ	τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς
[270]	ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως	οἱ	τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις
[291]	ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς
[290]	ἔτισας. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	οἱ	τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ προσιόντες
[285]	ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι	οἱ	τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ μόνον
[278]	καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως	οἱ	τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ
[274]	πρὸς ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς,	οἵ,	κἂν ~αὐτὸ μόνον ὀφθῶμεν, διωκόμεθα,
[254]	λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις	οἳ	ἐν κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ
[299]	οἱ ~θεοί. ~Ὁ μῦθος ὅτι	οἳ	μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι
[279]	τὸν πόθον, καὶ λεοντῆν ~περικείμενος,	οἷα	λέων τοὺς τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο
[275]	ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη·	Οἷα	χρή με δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί
[263]	Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας·	οἶδα	γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν ὁποῖον
[284]	ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ	οἶδα	τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς
[277]	~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους	οἰκείᾳ	ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος
[253]	τὸν ποταμὸν ἐλθὼν καὶ τὴν	~οἰκείαν	ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς εἰς τὸ
[253]	ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν	οἰκείαν	ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι,
[278]	τὴν φωνὴν ἐπελάθετο καὶ τῆς	οἰκείας	φωνῆς. ~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ
[253]	ἐκ τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον τὸν	οἰκεῖον	ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς
[253]	~Ξυλευόμενός τις παρὰ ποταμῷ τὸν	οἰκεῖον	ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ
[253]	δὲ μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν	οἰκεῖον	εἰπόντος, ἐκ τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον
[285]	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς	οἰκείους	προδιδόντες οὐ μόνον ὑπὸ τῶν
[259]	τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν	οἰκεῖς;	Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς
[282]	εἰσὶν ὅσοι δι' ἀγάπην τῶν	οἰκείων	~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων
[282]	οἰκείων ~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν	οἰκείων	συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.
[273]	μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ	οἰκέται	~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ ἑτέρων πεῖραν
[273]	μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ	οἰκέται	ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι
[282]	συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ τῶν	οἰκετῶν	οὐ μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι δι'
[295]	μή ~πως ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ,	οἴκημα	κάλλιστον καὶ μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε
[295]	ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ	οἰκήματι	πρὸς τέρψιν τοῦ υἱοῦ παντοῖα
[289]	~Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν τινι	οἰκίᾳ	ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες
[295]	τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε τῇ	οἰκίᾳ	κατεκλείσθην, ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί
[292]	ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν	οἴκοθεν	~ταῦτα ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων
[283]	λόγος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα	οἶκοι	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ
[283]	μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε μάλιστα	οἶκοι	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ
[253]	δὲ ~μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ	οἰκτείρας	τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς τὸν
[281]	συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος ἔφη·	Οἴμοι,	δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι
[273]	αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν ἔφη·	Οἴμοι	τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι
[275]	~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν	οἰμώξας	~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ,
[260]	ἦν καὶ ~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο	οἰόμενος	ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς
[290]	τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ ὅσον	οἷόν	τε πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ'
[269]	λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο τὸν ὄνον,	οἷός	τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι. Παρὰ
[295]	τοῦ υἱοῦ παντοῖα ζῷα, ἐν	οἷς	ἦν καὶ ~λέων. Ὁ δὲ
[285]	μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων	οἷς	προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ χελιδών. ~Ὄρνις
[254]	μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων	οἵτινες	ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι
[255]	παραινοῦντος, τουττο γὰρ σημαίνειν τὸν	οἰωνόν,	ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς
[273]	κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ	ὀλίγα	μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει,
[273]	κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ	ὀλίγα	μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ' ~ἐμόχθει,
[259]	Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς παρ'	ὀλίγοις	ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ
[271]	διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς	ὀλίγον	πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ
[265]	ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ ὄνος ἄκων	ὀλισθήσας	εἰς ὕδωρ ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων
[271]	ξύλων γόμον φέρων λίμνην διέβαινεν·	ὀλισθὼν	δέ, ὡς ~κατέπεσεν, ἐξαναστῆναι μὴ
[284]	καὶ τὴν χροιὰν ὡς ὀυχ	ὁμοία	ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ
[287]	εἶναι καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν	ὁμοίαν	τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ δὲ
[284]	αὐταῖς σε κατέσχον καὶ τὴν	~ὁμοίαν	ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω. ~Ὅτι
[287]	ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε ταύτην	ὁμοίαν	~ὥσπερ τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν
[253]	αἰτίαν μαθὼν τοῦ θρήνου, ~καταβὰς	ὁμοίως	χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο
[298]	ὃς ~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ	ὄμοσε	μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν
[266]	φέρων, ἀλλ' οὐ θεοῖς ὑπάρχεις	~ὁμότιμος.	~{Ὅτι} κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους
[282]	δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε	ὁμόφυλοι	οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον οὐ
[285]	πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς	ὁμοφύλους	ἐκκαλουμένου καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν
[285]	~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν	ὁμοφύλων	ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[258]	ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν	ὂν	ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ
[258]	ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν	ὂν	προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[253]	πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός ἐστιν	ὃν	ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ
[275]	θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης	ὀνείης	δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας ~ἐς
[295]	διὰ σὲ καὶ τὸν ~ψευδῆ	ὄνειρον	τοῦ ἐμοῦ πατρὸς τῇδε τῇ
[295]	Φοβηθεὶς δὲ μή ~πως ὁ	ὄνειρος	ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον καὶ μετέωρον
[264]	ἰδὼν αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν	~ὀνηλάτην	ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα
[277]	πάντη, φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ	ὀνηλάτης.	~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ
[272]	αὐτῶν τῆς ὁδοῦ προϊόντων, ὁ	ὀνηλάτης	ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν μὴ δυνάμενον,
[277]	ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ	~ὀνηλάτου	ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ
[274]	~τε καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ	ὀνηλάτου	πόρρωθεν ἑστῶτος καὶ γελῶντος, ~λύκος
[262]	τύχην. ~Ὄνοι πρὸς τὸν Δία.	~Ὄνοι	ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς
[262]	κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην.	~Ὄνοι	πρὸς τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ
[251]	συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ	ὄνομα	σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[251]	~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ	ὄνομα	τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν
[263]	τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι.	~Ὄνον	ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι μέλλων
[267]	φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη πρὸς τὸν	ὄνον·	~Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς καὶ
[272]	ὁδοῦ προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν	~ὄνον	ἀντέχειν μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος αὐτοῦ
[270]	λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν	ὄνον,	ἐὰν αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται.
[272]	~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν	ὄνον	εἶπεν· Ὦ οὗτος, ἆρά σοι
[270]	αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν	ὄνον	εἴς τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε.
[270]	συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν	ὄνον	~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς
[265]	ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν	~ὄνον	ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ ὄνος ἄκων
[265]	~Ὄνος ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις	ὄνον	ἔχων εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ
[264]	καὶ ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος	ὄνον	ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ
[265]	νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν	ὄνον.	Ὁ δὲ ὄνος, ὡς προσῆλθε
[269]	δὲ λιμώττων, ὡς ~ἐθεάσατο τὸν	ὄνον,	οἷός τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι.
[279]	αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, ~φανέντα δὲ	ὄνον	ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς πόνους
[263]	πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων.	~Ὄνον	τις ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ πείρᾳ
[275]	δῆλοί εἰσιν. ~Ὄνος καὶ κύων.	~Ὄνον	τις ἔτρεφε καὶ κύνα ὡραῖον.
[265]	καὶ πλεῖον ἢ ~πρότερον τὸν	ὄνον	φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν
[264]	ὁποίοις ἂν ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις.	~Ὄνος	ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος. ~Ὄνος
[264]	~Ὄνος ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος.	~Ὄνος	ἄγριος ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν
[280]	~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ.	~Ὄνος	ἀκανθώδεις παλιούρους ἔσθιε. Τοῦτον δὲ
[278]	μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος καὶ τέττιγες.	~Ὄνος	ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ
[265]	τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ	ὄνος	ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ ἔπεσε,
[265]	κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν περιγινόμενα κέρδη.	~Ὄνος	ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις ὄνον
[274]	καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος, ὁ	ὄνος	ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε καὶ ἐσκίρτα.
[269]	εἰς ~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ	ὄνος	ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα
[276]	ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ	ὄνος	ἅπαν τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ
[266]	εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει.	~Ὄνος	βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς
[268]	πενίαν ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων.	~Ὄνος	δέ ποτε ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ
[266]	ξύλοις ~παίων ὁ δεσπότης εἶπεν·	Ὄνος	εἶ θεὸν φέρων, ἀλλ' οὐ
[267]	ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ ~μῦθος ἐλέγχει.	~Ὄνος	ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος
[267]	~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ.	~Ὄνος	ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν
[279]	δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος λέων εἶναι.	~Ὄνος	ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ
[274]	~Ὄνος καὶ κόραξ καὶ λύκος.	~Ὄνος	ἡλκωμένος τὸν νῶτον ἔν τινι
[264]	τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος ἄγριος καὶ	ὄνος	ἥμερος. ~Ὄνος ἄγριος ὄνον ἥμερον
[273]	αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ ὁ	~ὄνος	ἰδὼν τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου
[268]	γλωσσαλγίας ἐλέγχονται. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων.	~Ὄνος	ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον
[268]	κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν ἀγαπᾶν.	~(Ὄνος	ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε
[268]	ὑπὸ τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται.	~(Ὄνος	ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν,
[269]	καὶ λέων. ~Ἔν τινι ἐπαύλει	ὄνος	καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων δὲ
[269]	καὶ οὕτως ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται.	~(Ὄνος	καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ἔν
[269]	χρὴ τὴν ~πενίαν, ἡσυχίας μητέρα.	~(Ὄνος	καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ
[270]	ὡς μακρὰν ἐγένετο, ~κατέφαγεν αὐτόν.	~Ὄνος	καὶ ἀλώπηξ καὶ λέων. ~Ὄνος
[270]	~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ καὶ λέων.	~Ὄνος	καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς
[271]	λανθάνουσι πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες.	~Ὄνος	καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων γόμον
[272]	καὶ ἡμίονος ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι.	~Ὄνος	καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ ἐβάδιζον.
[272]	~αὐτὸς τοὺς πλείονας ῥᾳδίως ὑφιστάμενος.	~Ὄνος	καὶ ἡμίονος ἐξ ἴσου ἐμπεφορτισμένοι.
[273]	ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι πεῖραν.	~(Ὄνος	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων,
[273]	τέλους τὴν ἑκάστου ~δοκιμάζειν διάθεσιν.	~(Ὄνος	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ,
[274]	ὅταν καὶ ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν.	~Ὄνος	καὶ κόραξ καὶ λύκος. ~Ὄνος
[276]	~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων συνοδοιποροῦντες.	~Ὄνος	καὶ κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν.
[275]	καὶ ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν.	~Ὄνος	καὶ κύων. ~Ὄνον τις ἔτρεφε
[276]	ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται.	~Ὄνος	καὶ κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ
[277]	ὡς ἀδόκιμον πάντη, φίλε, ~τυγχάνον.	~Ὄνος	καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ
[278]	οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει.	~Ὄνος	καὶ τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων
[268]	καὶ θεραπείαν, ~αὑτοῦ δὲ τύχην	ὄνος	κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ
[273]	λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός.	~Ὄνος	κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν
[276]	ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ	ὄνος	λαβὼν καὶ ἀναρρήξας τὴν ~σφραγῖδα
[268]	οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ	ὄνος,	~μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον ἠλέει.
[279]	ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι.	~Ὄνος	νομιζόμενος λέων εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει
[269]	φωνὴν φοβεῖσθαι- ἔφυγεν. Ὁ δ'	ὄνος,	νομίσας δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν
[271]	~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ βάτραχοι.	~Ὄνος	ξύλων γόμον φέρων λίμνην διέβαινεν·
[272]	ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ	ὄνος	ὁρῶν τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους
[277]	εἰς τὰ πρόσω φορᾶς ὁ	ὄνος	οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ ἔτι
[280]	ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ ~γλώσσης λόγους.	~(Ὄνος	παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος
[280]	ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος.	~(Ὄνος	παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος
[280]	~(Ὄνος παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ.	~Ὄνος	παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην χαίτην. ~Τὸν
[281]	κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα.	~Ὄνος	πατήσας σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος
[281]	~Ὄνος πατήσας σκόλοπα καὶ λύκος.	~Ὄνος	πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον
[277]	φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης.	~Ὄνος	πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν
[275]	τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ γε	ὄνος	τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων ~πυρὸν
[268]	πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ	ὄνος	τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ
[266]	προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ	ὄνος	τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς
[273]	~δοκιμάζειν διάθεσιν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός.	~Ὄνος	ὑπηρετούμενος κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν
[265]	πεφορτώκεν τὸν ὄνον. Ὁ δὲ	ὄνος,	ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν
[276]	Ἀηδῶς οὖν ὁ κύων, τοῦ	ὄνου	ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ
[258]	παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα	~ὄντα,	ἔφασαν πρὸς ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν
[258]	βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα	ὄντα	ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς
[272]	τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους ἴσους	ὄντας	ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν, εἴγε ~διπλασίονος
[294]	περὶ τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου	ὄντος,	οἱ μάντεις ~προέλεγον ὅτι ὑπὸ
[269]	συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ	ὄνῳ,	ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε· καὶ ὁ
[269]	~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων.	~Ὄνῳ	ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ'
[266]	καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα.	~Ὄνῳ	τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ
[276]	~ἔνθεν δὴ καὶ ἔφησε τῷ	ὄνῳ·	Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν, μή τι
[280]	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν	ὀξείην	χαίτην. ~Τὸν δ' εἶδεν ἀλώπηξ,
[293]	παιδὸς ~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ κέντρον	ὀξύνας,	εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου,
[264]	αὐτὸν ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ~ὀνηλάτην	ὀπίσω	ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν·
[296]	φόνον, φεῦ τῆς τέχνης. ~Ἀλλ'	ὀπίσωθεν	{αὐτοῦ} ἡ μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ}
[268]	πολέμου, ~ὁ στρατιώτης σὺν τοῖς	ὅπλοις	ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον
[263]	ὅτι τοιοῦτος εἶναί τις ὑπολαμβάνεται	ὁποίοις	ἂν ἥδηται τοῖς ~ἑταίροις. ~Ὄνος
[263]	οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν	ὁποῖον	ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο.
[273]	ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι,	ὅπου,	ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι.
[251]	συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο	ὅπως	~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ
[281]	~ποδός μου πρῶτον τὸν σκόλοπα,	ὅπως	μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι. Ὁ
[300]	~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων,	~ὅπως	σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω.
[296]	ἁμαρτημάτων καὶ τῶν ἄλλων ~κακῶν,	ὅπως	τῆς ῥίζης κοπείσης οἱ κλάδοι
[273]	δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ Διὶ	ὅπως	τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ
[298]	πορεύοιτο. Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν	Ὅρκον	εἶναι καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς
[298]	δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ	ὅρκον,	εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος
[298]	~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ	Ὅρκος.	~Παρακαταθήκην τις λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν
[298]	τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ	Ὅρκῳ,	καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ ~ἐπὶ
[251]	πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ	ὄρνεον	εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ οὕτως
[287]	τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος.	~Ὄρνιθα	δέ τις πάνυ καλλίστην εἶχεν,
[283]	τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ	ὀρνιθοθήρα	ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος,
[283]	εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ	ὀρνιθοθήρα	~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη·
[282]	~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον.	~Ὀρνιθοθήρας	καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί.
[283]	ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν.	~(Ὀρνιθοθήρας	καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην
[283]	τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν φιλίας.	~(Ὀρνιθοθήρας	καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη
[285]	τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον.	~Ὀρνιθοθήρας	καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ
[285]	καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ.	~Ὀρνιθοθήρας,	ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ
[282]	καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί.	~Ὀρνιθοθήρας	πετάσας τὰ λῖνα ἐκ τῶν
[283]	προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.	~Ὀρνιθοθήρας	πτηνοῖς πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ
[283]	συγγενῶν φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος.	~Ὀρνιθορήρας	ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ
[287]	εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν	~ὀρνίθων.	Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας
[287]	~ὥσπερ τὰ λοιπὰ ὑπάρχειν τῶν	ὀρνίθων.	~Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον εὑρηκέναι
[287]	τὰ μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος.	~Ὄρνιν	τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ
[251]	πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ	ὄρνις,	ἀλλὰ μῦς εἶναι, καὶ οὕτως
[286]	καὶ ὑπὸ τούτων οἷς προδίδονται.	~Ὄρνις	καὶ χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ
[286]	οἷς προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ χελιδών.	~Ὄρνις	ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς
[287]	τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν φευγέτω.	~(Ὄρνις	χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ
[287]	πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται.	~(Ὄρνις	χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν
[283]	φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας	ὄρνισιν	ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον
[264]	Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω·	ὁρῶ	γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ κακῶν
[273]	μένειν· ~οὗτ ς γάρ, ὡς	ὁρῶ,	καὶ τὸ δέρμα μου κατεργάσεται.
[270]	ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων	ὁρῶν	ἐκεῖνον φεύγειν μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον
[272]	Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων,	ὁρῶν	ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ
[272]	τῆς ὁδοῦ προϊόντων, ὁ ὀνηλάτης	ὁρῶν	~ὄνον ἀντέχειν μὴ δυνάμενον, ἀφελόμενος
[295]	~λέων. Ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον	ὁρῶν	πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε
[273]	τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ	ὁρῶν	τὰ παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ
[272]	ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ ὄνος	ὁρῶν	τὸν τοὺς ~ἀμφοῖν γόμους ἴσους
[270]	δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ	ὁρῶσα	τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ
[254]	μὲν ἕνα εἰς φυγὴν ἔτρεψεν·	ὃς	καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη.
[255]	ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι,	ὃς	οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν,
[298]	ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ	ὃς	~οὐδὲν μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε
[282]	τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι εἰσὶν	ὅσοι	δι' ἀγάπην τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν
[271]	εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες	ὅσον	~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν
[290]	φάρυγγος τῇ χηλῇ ~λαβόμενος καὶ	ὅσον	οἷόν τε πιέσας, φονεύει. Τοῦ
[253]	ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι,	ὅσον	τοῖς δικαίοις τὸ ~θεῖον συναίρεται,
[275]	ἀφ' ὕψους, ἐξ ἀγροῦ δ'	ὅσον	χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ
[260]	ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων	ὀστᾶ	καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων κελύφη
[260]	~κελύφη καὶ τῶν φοινίκων τὰ	ὀστᾶ,	ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν,
[276]	τι καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ	ὀστέων	εὕρῃς διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος
[292]	μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην,	ὅστις	ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν
[292]	ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων,	ὅταν	ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ
[258]	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι,	ὅταν	εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς
[258]	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι,	ὅταν	εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται
[273]	πρώτους δεσπότας οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν,	ὅταν	καὶ ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν. ~Ὄνος
[298]	ἔφη· Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς,	ὅταν	μέλλῃ τις ἀνιᾶσαί με, καὶ
[283]	μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,	ὅταν	οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ
[283]	μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται,	ὅταν	οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς
[262]	τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας,	ὅταν	οὐροῦντες ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν
[273]	προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται ποθοῦσιν,	ὅταν	~τῶν δευτέρων λάβωσι πεῖραν. ~(Ὄνος
[268]	~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον.	~Ὅτε	δ' ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ
[296]	μῆτερ, ~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με,	ὅτε	δέλτον ~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν
[271]	ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς,	ὅτε	πρὸς ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ;
[259]	καὶ πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν,	ὅτε	τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας.
[256]	εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ,	ὅτε	τὸν πέλεκυν εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν
[256]	οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ καὶ	ὅτε	τὸν πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες,
[293]	ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὄτι	προσέχειν δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας
[298]	ἐπιφοιτᾶν εἴωθα. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	ἀδιόριστός ἐστιν ἡ κατὰ τῶν
[251]	σωτηρίας τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ τοῖς
[284]	~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω.	~Ὅτι	ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ
[287]	τοῦ κέρδους. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	ἔχων τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ,
[259]	τι ἀκούειν καὶ λέγειν θελῃς.	Ὅτι	κάκιστος βίος καὶ πονηρὸς τοῖς
[266]	ἀλλ' οὐ θεοῖς ὑπάρχεις ~ὁμότιμος.	~{Ὅτι}	κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους ἐπ'
[281]	λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια πάσχω,	ὅτι	~μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον, νῦν
[297]	~σωθέντα μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	μὴ μέμφου, πλὴν ἐλέει· καὶ
[300]	προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	ὁ κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων
[300]	καὶ φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις.	Ὅτι	ὁ κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας
[274]	προσιόντας ~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων {καὶ
[256]	αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ	ὅτι	οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων
[256]	οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων
[288]	φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ πρὸς χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι
[251]	ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένειν λογιζομένους	ὅτι	~οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις
[291]	τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ τοῖς πρώτοις ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι
[290]	δίκην ἔτισας. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οἱ τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ
[285]	ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	οἱ τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ
[299]	δοῖεν οἱ ~θεοί. ~Ὁ μῦθος	ὅτι	οἳ μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων
[253]	οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι,	ὅσον τοῖς δικαίοις τὸ ~θεῖον
[268]	μεταβαλλόμενος ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οὐ δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας καὶ
[280]	σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις;	~Ὅτι	οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας
[275]	δ' ὁ μέλεος κυνὶ παρισούμην;	~Ὅτι	οὐ πάντες πρὸς πάντα ἴσοι
[295]	ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	οὐδεὶς δύναται τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν.
[264]	~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ	ὅτι	οὐκ ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν
[265]	διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων.	~Ὅτι	πολλάκις ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν,
[261]	καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες κακῶς
[269]	πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες
[281]	μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην.	~Ὅτι	τινὲς διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες καὶ
[262]	~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι.
[263]	συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ λόγος ~δηλοῖ	ὅτι	τοιοῦτος εἶναί τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις
[263]	οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ	ὅτι	~τοιοῦτός ἐστιν ὁποῖον ἐξ ἁπάντων
[259]	~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν·	Ὅτι	τοῖς πάλαι καιροῖς παρ' ὀλίγοις
[287]	καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη.	Ὅτι	τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ
[283]	ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις
[283]	τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος δηλοῖ	~ὅτι	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις
[273]	μου κατεργάσεται. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	~τότε μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας
[273]	ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τότε μάλιστα τοὺς πρώτους δεσπότας
[277]	κακὴν νίκην ἐν ~τῷ ἀναθέματι.	~{Ὅτι}	τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ
[254]	οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ λόγος δηλοῖ	ὅτι	τοὺς γνησίους τῶν φίλων αἱ
[268]	~μετεβάλλετο καὶ τὸν ἵππον ἠλέει.	~Ὅτι	τοὺς πλουσίους καὶ ἄρχοντας οὐ
[300]	αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω,	ὅτι	τοὺς συνήθεις καὶ φίλους ~σοι
[262]	Ὁ ~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος	ὅτι	τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, ἔφη τότε
[258]	ὂν προσεδεχόμεθα. Ὁ μῦθος δηλοῖ	ὅτι	~τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου
[294]	νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις ~προέλεγον	ὅτι	ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ φοβουμένη
[300]	τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε θύσω,	~ὅτι	φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ
[284]	~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι·	Οὐ	γάρ εἰμι γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ
[268]	~Ὅτι τοὺς πλουσίους καὶ ἄρχοντας	οὐ	δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ'
[268]	ἐταλάνιζεν. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	οὐ	δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας καὶ πλουσίους
[280]	καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι	οὐ	δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν·
[272]	εἶπεν· Ὦ οὗτος, ἆρά σοι	οὐ	~δοκῶ δικαίως τῆς διπλῆς τροφῆς
[251]	σωτηρίας. Τῆς δὲ λεγούσης ὡς	οὐ	~δύναται αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ
[266]	Ὄνος εἶ θεὸν φέρων, ἀλλ'	οὐ	θεοῖς ὑπάρχεις ~ὁμότιμος. ~{Ὅτι} κτηνώδεις
[282]	χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν	οὐ	μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι δι' ἀγάπην
[253]	~ὁ θεὸς τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν,	οὐ	μόνον ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ
[285]	ὅτι οἱ τοὺς οἰκείους προδιδόντες	οὐ	μόνον ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων μισοῦνται,
[275]	ὁ μέλεος κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι	οὐ	πάντες πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι,
[254]	συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις	οὐ	~παραμένουσιν. Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[254]	φίλων οἵτινες ἐν καιρῷ περιστάσεως	~οὐ	περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς φίλοις. ~Ὁδοιπόροι
[283]	οὗτος, εἰ τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις,	οὐ	πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ
[283]	οὗτος, ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς,	οὐ	πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ
[282]	ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον	οὐ	προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ'
[256]	οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων	οὐδ'	ἐν ~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι
[253]	οὐ μόνον ἐκείνην κατέσχεν, ἀλλ'	~ουδὲ	τὴν οἰκείαν ἀπέδωκεν. Ὁ μῦθος
[268]	~ὡς ἀχθοφόρου καὶ πολλὰ κοπιῶντος,	~οὐδὲ	ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε
[290]	πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν εἶναι·	οὐδὲ	γὰρ ἂν ταύτην τὴν δίκην
[256]	Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα·	~οὐδὲ	γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες,
[256]	οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων	οὐδὲ	ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι
[298]	αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι,	οὐδὲ	πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν.
[273]	ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω,	οὐδὲ	ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[255]	δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι, ὃς	οὐδὲ	τὴν ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα
[295]	~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	οὐδεὶς	δύναται τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν. ~Παῖς
[263]	ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε	οὐδὲν	ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ ὅτι
[263]	καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς	οὐδὲν	ἐποίει, ~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ
[298]	δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς	~οὐδὲν	μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ
[272]	~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος	οὐδὲν	περιττότερον ~βαστάζει. Μικρὸν δὲ αὐτῶν
[258]	ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται	οὐδενὸς	ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν
[258]	εἶναι, ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν,	οὐδενὸς	εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα.
[299]	τὰ τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν	οὐδένων	εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος.
[290]	παρῄνει ~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ	οὐδοτιοῦν	ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ'
[291]	τὸν πρότερόν σε ~πατήσαντα ἔπληξας,	οὐκ	ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο
[296]	με, ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον,	οὐκ	ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος ὁ
[264]	σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι	οὐκ	ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν ~ἀφθονίαν
[256]	Ὁ δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα λέγε,	οὐκ	~ἀπολώλαμεν· καὶ γὰρ καὶ ὅτε
[275]	τλῆναι· ~τί γὰρ παρ' οὐρηέσι	οὐκ	ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ' ὁ μέλεος
[264]	μεγάλων τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως	οὐκ	ἔστι ζηλωτὰ τὰ μετὰ κινδύνων
[279]	δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι τὴν φύσιν	οὐκ	~ἔχων ἐπὶ τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου
[284]	ὁμοία ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη·	Οὐκ	οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν
[251]	τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν	~οὐκ	ὄρνις, ἀλλὰ μῦς εἶναι, καὶ
[258]	προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι	οὐκέτι	μέγα ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς
[258]	φερόμενα τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω ἐγένετο,	οὐκέτι	ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν.
[264]	ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε	~οὐκέτι	σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι
[273]	τ ὺς κεράμους κομίζων. ~Πάλιν	οὖν	ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε, καὶ
[284]	σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν αὐταῖς	οὖν	εἰλήφει καὶ πελαργόν. Ὁ ~δὲ
[268]	εὐθὺς ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς	οὖν	ἑώρα τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος,
[251]	ὄνομα τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ	οὖν	καὶ ἡμᾶς δεῖ μὴ ἀεὶ
[272]	τῆς διπλῆς τροφῆς ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ	οὖν	καὶ ἡμᾶς ~προσήκει μὴ ἀπὸ
[290]	πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ μὲν	~οὖν	καρκῖνος ἁπλοῦς ὢν τὸν τρόπον,
[253]	τὸ ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς	οὖν	ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ τὴν
[276]	καὶ κριθῆς ~καὶ ἀχύρου. Ἀηδῶς	οὖν	ὁ κύων, τοῦ ὄνου ταῦτα
[275]	ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων· ~σαίνων δὲ	οὐρᾷ	καὶ θέλων περισκαίρειν, ~τὴν μὲν
[288]	πως καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς.	~Οὐρὰ	καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ
[288]	καὶ μέλη ὄφεως. ~Δράκοντος ἡ	οὐρὰ	τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι
[277]	Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ τῆς	οὐρᾶς	ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν,
[275]	δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ παρ'	οὐρηέσι	οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ' ὁ
[262]	~μέχρι νῦν ἔνθα ἂν ἀλλήλων	οὖρον	ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι
[262]	~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας, ὅταν	οὐροῦντες	ποταμὸν ~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν
[262]	ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι	οὐροῦσιν.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ
[254]	δένδρου ἐπυνθάνετο τί πρὸς τὸ	~οὖς	αὐτοῦ ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ
[254]	τί ἡ ἄρκτος πρὸς τὸ	οὖς	εἴρηκεν. Ὁ δὲ ~εἶπε· Τοῦ
[299]	καὶ θυγατέρες. ~Γυνή τις, θυγατέρων	οὖσα	δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι συνῆψε ταύτας,
[282]	αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι	οὖσαι	αὐταῖς τὸν δόλον οὐ προεμήνυσαν,
[287]	χρυσίου εἶναι καὶ θύσας εὗρεν	οὖσαν	ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ
[273]	παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν·	~οὗτ	ς γάρ, ὡς ὁρῶ, καὶ
[272]	εἰς τὸν ὄνον εἶπεν· Ὦ	οὗτος,	ἆρά σοι οὐ ~δοκῶ δικαίως
[283]	καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ	οὗτος,	ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς, οὐ
[283]	ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ	οὗτος,	εἰ τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ
[253]	χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ	οὗτός	ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ
[255]	ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς	οὗτος	ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα ~μαντεύεσθαι,
[271]	αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν ἔφασαν· Ὦ	~οὗτος,	καὶ τί ἂν ἐποίησας, εἰ
[296]	ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην.	~Οὗτος	ὁ μῦθος λέγει· Δεῖ τοὺς
[292]	ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος	οὗτος	πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως
[258]	μηδὲν ὂν ἡμεῖς μάτην ~προσεδεχόμεθα.	~Οὑτω	καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ
[289]	ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν.	~Οὕτω	καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ
[255]	ἰδίαν πήρωσιν προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται;	~Οὕτω	καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ ἐν
[257]	ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε.	~Οὕτω	καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς
[282]	ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι.	~Οὕτω	καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι
[251]	εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ	οὕτω	συνέβη δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ
[251]	ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη.	Οὕτω	τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ
[294]	ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν.	Οὕτω	τε συνέβη τῆς λάρνακος τὸν
[280]	δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν· ~Πῶς	οὕτω	τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ σκληρὸν
[295]	μετέστησεν. Ὁ δὲ λέων καὶ	~οὕτως	ἀνῄρηκε τὸν παῖδα, μηδὲν τῷ
[300]	προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν	οὕτως	ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον
[263]	ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος εἰ	οὕτως	ἀξίαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν ἐποιήσατο,
[280]	ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ' εἰρήκει· ~Πῶς	οὕτως	ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν
[286]	σοῦ πρώτης τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται;	~Οὕτως	ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν
[251]	ὄρνις, ἀλλὰ μῦς εἶναι, καὶ	οὕτως	ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν ~πεσοῦσα
[251]	ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ μῦν, καὶ	οὕτως	ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν
[292]	ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα,	οὕτως	ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ~ταῦτα
[300]	ταύτην. ~Ἡ δὲ ἐθρήνει ταῦτα	οὕτως	βοῶσα· ~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα
[290]	μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν·	Οὕτως	ἔδει καὶ πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ
[267]	ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα.	~Οὕτως	ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν
[270]	πρῶτον τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ'	οὕτως	ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως
[271]	~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον πεσὼν	οὕτως	ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο
[270]	οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη.	~Οὕτως	οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι
[278]	ἐπελάθετο καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς.	~Οὕτως	οἱ τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες
[264]	κακῶν μεγάλων τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις.	Οὕτως	οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ μετὰ
[269]	ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ	οὕτως	ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος καὶ
[256]	τὸν πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες,	οὐχ	~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[277]	τὰ πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος	οὐχ	ἵστατο. ~Ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον
[284]	μου καὶ τὴν χροιὰν ὡς	ὀυχ	ὁμοία ἐκείναις. Ὁ ~δὲ ἔφη·
[292]	Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν·	Οὐχὶ	τὰ ~σά, τέκνον, ἃ δὲ
[288]	ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη	ὄφεως.	~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ
[290]	τε πιέσας, φονεύει. Τοῦ δ'	ὄφεως	μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν·
[286]	προδίδονται. ~Ὄρνις καὶ χελιδών. ~Ὄρνις	ὄφεως	ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε
[255]	κόραξ ὑπηντησε τὸν ἕτερον τῶν	~ὀφθαλμῶν	πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν καί
[274]	ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ μόνον	ὀφθῶμεν,	διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ προσιόντας
[289]	~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ μύες.	~Ὄφις	καὶ γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ
[289]	χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι.	~Ὄφις	καὶ γαλῆ καὶ μύες. ~Ὄφις
[290]	λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι.	~Ὄφις	καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο,
[290]	~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος.	~Ὄφις	καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν
[291]	δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται.	~Ὄφις	πατούμενος καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ
[291]	~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς.	~Ὄφις	ὑπὸ πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ
[253]	πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν	ὄχθην	καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς δὲ ~μαθὼν
[296]	τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ'	ὀψέ	ποτε ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται
[285]	ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας,	ὀψιαίτερον	αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων