Fables
[273]	τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν· ~οὗτ	ς	γάρ, ὡς ὁρῶ, καὶ τὸ
[292]	μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· Οὐχὶ τὰ	~σά,	τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες. ~Ὁ
[275]	μέσον αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων·	~σαίνων	δὲ οὐρᾷ καὶ θέλων περισκαίρειν,
[260]	τὰ ~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς πρὸς	σὲ	διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα
[260]	εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς πρὸς	σὲ	διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον διὰ
[281]	κοράκων. Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ	σε,	ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου πρῶτον
[264]	παίοντα εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι	σε	εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ
[267]	ἴσθι ὡς καὶ ἐγὼ ἄν	σε	ἐφοβήθην, εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα.
[300]	~εἶπεν· Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν	σε	θύσω, ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ
[300]	~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ	σε	θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι
[295]	εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ	σὲ	καὶ τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ
[284]	τί λέγεις. Ἔγωγε σὺν αὐταῖς	σε	κατέσχον καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον
[285]	μέλλει, ἔφη· Ἀλλὰ διὰ τοῦτό	σε	~μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν
[291]	εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν	σε	~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ
[255]	τινος ~ὑποστρέψαι παραινοῦντος, τουττο γὰρ	σημαίνειν	τὸν οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε·
[252]	~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ	σκέπῃ	μου· καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι
[275]	~ἅπαντα δ' εὐθὺς ἠλόησε τά	σκεύη,	~δειπνοῦντα δ' εὐθὺς ἦλθε δεσπότην
[257]	ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ	σκιᾷ	~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς
[266]	νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν τοὺς ~ἀγροίκους,	σκιρτῶν	ἤμελλε τὸν θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ
[280]	οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ	σκληρὸν	καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον ~ἐσθίεις; ~Ὅτι
[280]	οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ	~σκληρὸν	μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ
[280]	τρώγεις; ~Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς	σκληροὺς	καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ ~γλώσσης
[281]	~δὲ λύκος ἄκροις ὀδοῦσι τὸν	σκόλοπα	δακὼν ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ λυθεὶς
[281]	~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα. ~Ὄνος πατήσας	σκόλοπα	καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα
[281]	τοῦ ~ποδός μου πρῶτον τὸν	σκόλοπα,	ὅπως μὴ μετὰ πόνου θνήξωμαι.
[281]	σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας	σκόλοπα	χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ ἰδὼν
[295]	τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι τὸν λέοντα.	Σκόλοψ	δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ ἐμπαρεὶς
[258]	ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον ἐπί τινα	σκοπιάν,	~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα,
[258]	αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί τινα	σκοπιάν.	~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα,
[293]	ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων καὶ	σκορπίος.	~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε
[293]	~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε	σκορπίῳ.	Ὁ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς
[275]	δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας	~σκύμνον	θεωρῶν ἐν ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης
[300]	ὅτι τοὺς συνήθεις καὶ φίλους	~σοι	ἐνεδρεῦσαι θέλεις. Ὅτι ὁ κατὰ
[296]	πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον	~σοι	ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην.
[300]	με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως	σοι	κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ
[300]	ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας ἐγώ	σοι	κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν· Δι'
[284]	καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον ἐπιτάξαι	σοι	μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν
[299]	ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα ἔφη·	Σοὶ	μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ
[272]	ὄνον εἶπεν· Ὦ οὗτος, ἆρά	σοι	οὐ ~δοκῶ δικαίως τῆς διπλῆς
[295]	κατεκλείσθην, ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί	σοι	ποιήσω; Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ
[281]	πόνου· καλὸν δέ μοί ἐστι	σοῦ	δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ γυπῶν καὶ
[286]	ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ, ἀπὸ	σοῦ	πρώτης τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως
[300]	ἐγώ σε θύσω, ~ὅτι φίλους	σοὺς	προσενεδρεῦσαι θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[295]	μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα	~σοφίσματι.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐδεὶς
[292]	~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον	σπλάγχνα.	~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ θύοντες αἶγα
[292]	ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ	σπλάγχνα	ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ
[265]	δὲ ἔμπορος τέχνην ἑτέραν νοήσας	σπόγγους	~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν ὄνον. Ὁ
[265]	~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν δὲ	σπόγγων	διαβραχέντων, βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων.
[284]	γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ τῶν τὸν	σπόρον	~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν αὐταῖς οὖν
[295]	Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος	στὰς	εἶπεν· Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ
[289]	οἱ ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν	στάσεσιν	~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων
[271]	λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν	στεναγμῶν	ἔφασαν· Ὦ ~οὗτος, καὶ τί
[273]	τὰ παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ	στεναγμῶν	ἔφη· Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον
[268]	καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ	στρατιώτης	ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε
[268]	ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ	στρατιώτης	σὺν τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε
[269]	ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο φωνή,	στραφεὶς	ὁ ~λέων τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ
[296]	~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ γὰρ	σύ,	μῆτερ, ~τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με,
[282]	δεσπότας ~φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ	συγγενείᾳ	χαρίζεσθαι. ~Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν
[282]	~δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων	συγγενῶν	φιλίας. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας
[281]	ῥῖνα καὶ μέτωπον ~καὶ ὀδόντας	συγκλάσας.	Ὁ δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι,
[284]	σοι μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ	συγκοινωνεῖν	κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ
[252]	~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ	συκῆ·	Ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου καὶ
[252]	Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ	συκῇ·	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ
[283]	Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ	συλλαβόντος	αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν
[282]	καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν	συλλαμβάνειν	αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ αἰτιωμένων
[251]	πάλιν ~πεσοῦσα καὶ ὑφ' ἑτέρας	συλληφθεῖσα	γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς
[251]	Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα πάλιν καὶ	συλληφθεῖσα	ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως
[253]	παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς ἑταίρους τὰ	συμβάντα	αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν εἱς τις
[255]	καὶ εἰς τὰς τῶν ~πέλας	συμβουλίας	ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς.
[251]	λογιζομένους ὅτι ~οἱ τοῖς καιροῖς	συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις καὶ τοὺς σφοδροὺς ~τῶν
[251]	~λογιζομένους ὡς οἱ τοῖς καιροῖς	συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις ~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς
[254]	τοὺς γνησίους τῶν φίλων αἱ	~συμφοραὶ	δοκιμάζουσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο
[256]	τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ ἐν ταῖς	~συμφοραῖς	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[256]	τῶν εὐτυχημάτων οὐδ' ἐν ~ταῖς	συμφοραῖς	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ
[284]	τῶν τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων γεράνων.	Σὺν	αὐταῖς οὖν εἰλήφει καὶ πελαργόν.
[284]	Οὐκ οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε	σὺν	αὐταῖς σε κατέσχον καὶ τὴν
[292]	θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν.	Σὺν	αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ γυνὴ
[290]	δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς φίλοις	σὺν	δόλῳ προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται.
[253]	εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ	σὺν	ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ' ἐστί
[268]	καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ στρατιώτης	σὺν	τοῖς ὅπλοις ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε
[296]	εὐφροσύνης. ~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην	σὺν	χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ
[253]	ὅσον τοῖς δικαίοις τὸ ~θεῖον	συναίρεται,	τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις ἐναντιοῦται. ~(Ὁδοιπόροι
[254]	ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς	~συναντήσας	τὸν μὲν ἕνα εἰς φυγὴν
[266]	ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν τῶν	~συναντώντων.	Ὁ δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων
[270]	ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς	συναπολλύντες.	~Ὄνος καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος ξύλων
[290]	~Ὄφις καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ	συνδιῃτᾶτο,	ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ
[251]	καὶ πάλιν ἀπελύθη. Οὕτω τε	~συνέβη	αὐτῇ δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα
[251]	καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω	συνέβη	δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα
[294]	παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε	συνέβη	τῆς λάρνακος τὸν ~κόρακα κατὰ
[269]	καὶ λέων. ~Ὄνῳ ποτὲ ἀλεκτρυὼν	συνεβόσκετο.	Λέοντος δ' ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ,
[292]	ἐπ' ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς	σύνεγγυς	ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν
[254]	~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης τὰς ἀναπνοὰς	συνεῖχε·	φασὶ γὰρ ~νεκροῦ μὴ ἅπτεσθαι
[270]	μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα	συνέλαβεν,	εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον
[251]	ἐπὶ γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς	συνελήφθη,	καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας
[251]	τῆς γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς	συνελήφθη·	μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ
[262]	~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ	συνεχῶς	ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν
[300]	μᾶλλόν σε θύσω, ὅτι τοὺς	συνήθεις	καὶ φίλους ~σοι ἐνεδρεῦσαι θέλεις.
[263]	ἐστιν ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν	συνήθη	ἐπελέξατο. Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι
[299]	θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ, ἀνδράσι	συνῆψε	ταύτας, τὴν ~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν
[270]	λέων. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν	συνθέμενοι	πρὸς ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν.
[254]	ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ	συνόδευε	φίλοις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ἀπέχεσθαι
[254]	~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ	συνοδοιπορεῖν	φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις οὐ
[256]	αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν	συνοδοιπόρον·	~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ
[256]	διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα	~συνοδοιπόρον	ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν·
[276]	φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ κύων	συνοδοιποροῦντες.	~Ὄνος καὶ κύων ἐν ταὐτῷ
[299]	δ' ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς τὴν	συνοικοῦσαν	τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται. Τοῖς δ'
[299]	~αἰθρίαν, τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ	συνοικούσῃ	παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί.
[300]	τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας μηχανὰς	~συντιθεὶς	αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν
[300]	κατὰ φίλων αὐτοῦ δολίας μηχανὰς	~συντιθεὶς	αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν
[296]	~καὶ τοῦτο πράττων ὁ παῖς	συχνάκις	ἄγει. ~Ὡς γοῦν ηὔξανεν ὁ
[261]	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις	σφαλλόμενοι	καὶ πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις
[296]	φρονίμους τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν	~σφαλμάτων·	ἤγουν τὰς ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων
[300]	ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις θηρεύσας ἤμελλε	σφάξαι.	Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα· Ἔασόν
[287]	δὲ νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν	~σφάξας	πάραυτα εὗρε ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ
[251]	καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις καὶ τοὺς	σφοδροὺς	~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ
[265]	ἔχων εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ	σφοδρῶς	τὸν ~ὄνον ἐφόρτωσεν. Ὁ δὲ
[276]	ὄνος λαβὼν καὶ ἀναρρήξας τὴν	~σφραγῖδα	καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς ἐπήκοον
[279]	φύσιν οὐκ ~ἔχων ἐπὶ τοῦ	σχήματος	ἀνεπλήρου τὸν πόθον, καὶ λεοντῆν
[293]	ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε, παῖ, καὶ	~σώζου,	μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς
[297]	νῦν μοι βοήθησον· ὕστερον δὲ	~σωθέντα	μέμφου. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[264]	αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ	σώματος	καὶ τῇ τῆς ~τροφῆς ἀπολαύσει.
[251]	συνελήφθη, καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ	σωτηρίας	ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης μὴ
[251]	δὶς ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς	σωτηρίας	περιγενέσθαι. ~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς
[251]	δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει περὶ τῆς	σωτηρίας.	Τῆς δὲ λεγούσης ὡς οὐ
[251]	δὶς αὐτὴν ~ἀλλαξαμένην τὸ ὄνομα	σωτηρίας	τυχεῖν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2005