Fables
[270]	προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον εἴς τινα	~πάγην	ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων
[283]	~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς	πάγην	ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν θεασάμενος
[284]	ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ	παγίδας	γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ τῶν τὸν
[283]	καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη	παγίδας.	Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν
[293]	τὸ κέντρον ὀξύνας, εἶπεν· Ἄπελθε,	παῖ,	καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων
[295]	λέων καὶ ~οὕτως ἀνῄρηκε τὸν	παῖδα,	μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα
[297]	τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο τῷ	παιδὶ	~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον εἶπεν·
[297]	τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ	παιδίον	εἶπεν· Ἀλλὰ νῦν μοι βοήθησον·
[292]	ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται.	~Παιδίον	ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ
[292]	Προϊούσης δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ	παιδίον	ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα ἐκ τῶν
[293]	σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ	παιδὸς	~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας,
[294]	~Μαντευομένης τινὸς περὶ τοῦ ἑαυτῆς	παιδὸς	νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις ~προέλεγον
[275]	~κύων δὲ χαρίεις ὤν, εὐρύθμως	παίζων	~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως· ~ἐκεῖνος
[264]	~ὀνηλάτην ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ	παίοντα	εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε
[293]	ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ~ταῦτα ἐδίδου.	~Παῖς	ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίος. ~Παῖς
[294]	καὶ τὸ πόμα ἐπιθείσης, ὁ	παῖς	~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω τε συνέβη
[292]	πενιχρά, μεθ' ἧς καὶ ὁ	παῖς	αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς ~εὐωχίας,
[294]	δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας βλάπτειν.	~Παῖς	καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς περὶ
[295]	τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι αὐτόν.	~Παῖς	καὶ λέων γεγραμμένος. ~Υἱόν τις
[261]	τοὺς θεοὺς διὰ πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον.	~Παῖς	καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος παῖς
[296]	οὐδεὶς δύναται τὸ μέλλον ἐκφυγεῖν.	~Παῖς	κλέπτης καὶ μήτηρ. ~Παῖς φέρει
[297]	οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος.	~Παῖς	λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι.
[297]	ῥίζης κοπείσης οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν.	~Παῖς	λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ
[296]	κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων ὁ	παῖς	συχνάκις ἄγει. ~Ὡς γοῦν ηὔξανεν
[261]	~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος	παῖς	τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ
[293]	~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίος.	~Παῖς	τις θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ.
[296]	ἐκφυγεῖν. ~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ.	~Παῖς	φέρει δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου
[266]	θεὸν ῥίψειν. Ἀλλὰ τοῦτον ξύλοις	~παίων	ὁ δεσπότης εἶπεν· Ὄνος εἶ
[259]	Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι τοῖς	πάλαι	καιροῖς παρ' ὀλίγοις ἦν τὸ
[251]	ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν εἶναι, καὶ	πάλιν	ἀπελύθη. Καὶ οὕτω συνέβη δὶς
[251]	μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ	πάλιν	ἀπελύθη. Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ
[272]	προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα,	πάλιν	ἀπὸ τοῦ γόμου μετετίθει, μέχρι
[273]	πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι.	Πάλιν	δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ
[273]	καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι,	πάλιν	ἐδυσφόρει, πλέον ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν
[265]	ὄνον φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ	πάλιν	ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν
[265]	περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος	πάλιν	ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον
[251]	οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ πεσοῦσα	πάλιν	καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς
[273]	καὶ τ ὺς κεράμους κομίζων.	~Πάλιν	οὖν ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε,
[251]	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ	πάλιν	~πεσοῦσα καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα
[280]	ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις	παλιούρους	ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ
[280]	προφέροντας διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος	παλιούρους	ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις
[280]	τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος	παλιούρους	ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων
[280]	παλιούρους ἐσθίων καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος	παλιούρων	ἤσθιεν ὀξείην χαίτην. ~Τὸν δ'
[299]	τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ	παμπόλλους	ὑετοὺς δοῖεν οἱ ~θεοί. ~Ὁ
[290]	τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ παρῄνει ~τῆς	πανουργίας.	Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε
[275]	παρισούμην; ~Ὅτι οὐ πάντες πρὸς	πάντα	ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται.
[272]	τοῦ γόμου μετετίθει, μέχρι τὰ	~πάντα	λαβὼν καὶ ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ
[259]	τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ εἰς	~πάντας	ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν τι ἀκούειν
[253]	Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην,	πάντας	αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος
[293]	ὄτι προσέχειν δεῖ τοὺς δυναμένους	πάντας	βλάπτειν. ~Παῖς καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης
[251]	~δύναται αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ	πάντας	πολεμεῖ πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ
[268]	στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ~ἵππον,	πανταχόσε	τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ
[258]	ὡς τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ	παντελῶς	ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα,
[261]	~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται	πάντες.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλάκις
[275]	μέλεος κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ	πάντες	πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν
[276]	Βάλε κατὰ γῆς, ὡς ἀδόκιμον	πάντη,	φίλε, ~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης.
[295]	οἰκήματι πρὸς τέρψιν τοῦ υἱοῦ	παντοῖα	ζῷα, ἐν οἷς ἦν καὶ
[288]	παρὰ ~μέρος καὶ μὴ διὰ	πάντος	ἀκολουθεῖν ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν
[287]	~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιθα δέ τις	πάνυ	καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ
[273]	δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ ὁρῶν τὰ	παρ'	αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν ἔφη·
[285]	ὡς ἀχάριστον, εἴγε πολλὰ ~ὠφελούμενος	παρ'	αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου καὶ
[259]	~εἶπεν· Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς	παρ'	ὀλίγοις ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν
[275]	με δυσδαίμονα τλῆναι· ~τί γὰρ	παρ'	οὐρηέσι οὐκ ἐπολεύμην, ~βαιῷ δ'
[269]	οἷός τε ἦν εἰσελθὼν καταθοινήσασθαι.	Παρὰ	δὲ ~τὸν ψόφον τοῦ ἀλεκτρυόνος
[288]	τῇ κεφαλῇ ἐστασίασεν, ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι	παρὰ	~μέρος καὶ μὴ διὰ πάντος
[253]	~Ξυλευόμενος καὶ Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις	παρὰ	ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν.
[253]	οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν τοίνυν	παρὰ	τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο. Ἑρμῆς
[273]	ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν	παρὰ	τοῖς προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν
[273]	τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν μοι	παρὰ	τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν· ~οὗτ
[253]	τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ	παρὰ	τὸν ποταμὸν ἐλθὼν καὶ τὴν
[263]	Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους	παρὰ	τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ ἔστη.
[275]	ὡραῖον. ~Ὁ μὲν ἐν αὐλῇ	παρὰ	φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον,
[288]	τυφλοῖς καὶ κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην	~παρὰ	φύσιν ἕπεσθαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[278]	οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως οἱ τῶν	παρὰ	φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ ἔχουσι
[273]	δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα	παραγενέσθαι,	ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς
[253]	πάντας αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ	παραγενόμενος	πρὸς ~τοὺς ἑταίρους τὰ συμβάντα
[285]	πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου	παραγενομένου,	μὴ ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ
[285]	αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου καὶ	~παραδιδόντος,	αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει, ἔφη·
[270]	κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο	~παραδώσειν	αὐτῷ τὸν ὄνον, ἐὰν αὐτῇ
[285]	μὴ ἔχων ὅ τι ~αὐτῷ	παραθείη,	ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν πέρδικα
[255]	δὲ αὐτῶν καί τινος ~ὑποστρέψαι	παραινοῦντος,	τουττο γὰρ σημαίνειν τὸν οἰωνόν,
[298]	γὰρ παράληκτον ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον.	~Παρακαταθήκην	εἰληφὼς καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις
[298]	ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν	~παρακαταθήκην.	Περιπεσὼν δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ
[298]	λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ Ὅρκος.	~Παρακαταθήκην	τις λαβὼν φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο.
[297]	μέμφου, πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ	παράληκτον	ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς
[254]	φίλοις οἳ ἐν κινδύνοις οὐ	~παραμένουσιν.	Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοὺς
[289]	~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων	~παρανάλωμα	γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις
[282]	δι' ἀγάπην τῶν οἰκείων ~δεσποτῶν	παραπίπτουσι	τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν φιλίας.
[287]	νομίσας χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας	πάραυτα	εὗρε ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ
[296]	~σοι ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ	παρεδόθην.	~Οὗτος ὁ μῦθος λέγει· Δεῖ
[289]	ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς	παρεισβάλλοντες	λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα γινόμενοι.
[290]	πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν	παρεῖχε	πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ καρκῖνος
[251]	γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι	παρεκάλει	περὶ τῆς σωτηρίας. Τῆς δὲ
[294]	πόμα ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως	παρέκυψεν.	Οὕτω τε συνέβη τῆς λάρνακος
[270]	ὄνον εἴς τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν	παρεσκεύασε.	Καὶ ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνον
[273]	ἐπικαλουμένου, τὸ ~τελευταῖον ὁ Ζεὺς	παρεσκεύασεν	αὐτὸν βυρσοδέψῃ πραθῆναι. Καὶ ὁ
[281]	ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν	παρέσχον.	~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι
[294]	καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς	παρεχομένη.	~Καὶ ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ
[256]	εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν	παρῄνει	αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ'
[256]	~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος	παρῄνει	μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ' ~Εὕρηκας.
[290]	ὢν τὸν τρόπον, μεταβαλέσθαι κἀκείνῳ	παρῄνει	~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν
[275]	~βαιῷ δ' ὁ μέλεος κυνὶ	παρισούμην;	~Ὅτι οὐ πάντες πρὸς πάντα
[274]	πόρρωθεν ἑστῶτος καὶ γελῶντος, ~λύκος	παριὼν	ἐθεάσατο καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφη·
[297]	ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα	~παροδίτην	ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ
[287]	μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη. Ὅτι τοῖς	παροῦσιν	ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ~ἀπληστίαν
[293]	καὶ ~σώζου, μὴ κἀμὲ θηρεύων	πάσας	ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος
[275]	οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι	πάσῃ,	~φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς
[251]	δύνασθαι ~αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ	πᾶσι	τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν
[288]	πρὸς χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα	~πάσχουσι.	~Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ μύες.
[281]	δὲ λύκος ἔφη· Οἴμοι, δίκαια	πάσχω,	ὅτι ~μάγειρος εἶναι μαθὼν πρῶτον,
[291]	Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν σε	~πατήσαντα	ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ δεύτερος
[281]	γὰρ ~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα. ~Ὄνος	πατήσας	σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος πατήσας
[281]	πατήσας σκόλοπα καὶ λύκος. ~Ὄνος	πατήσας	σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει. Λύκον δὲ
[291]	καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν	πατούμενος	ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ
[291]	προσιόντες αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις	πατούμενος	καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ πολλῶν
[284]	τὸ εὐσεβέστατον ζῷον καὶ τοῖς	πατράσιν	~εὐνοϊκώτατον. Ἰδὲ γάρ μου καὶ
[295]	τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ ἐμοῦ	πατρὸς	τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς
[295]	τὸν παῖδα, μηδὲν τῷ τοῦ	πατρὸς	ὠφεληθέντα ~σοφίσματι. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[290]	Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε	πειθόμενον.	~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ καρκῖνος αὐτὸν
[263]	~Ὄνον τις ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ	πείρᾳ	αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν εἰς
[258]	δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι, ὅταν εἰς	~πεῖραν	ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι
[273]	οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ ἑτέρων	πεῖραν	λάβωσιν. ~Ὄνος καὶ κόραξ καὶ
[273]	ποθοῦσιν, ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι	πεῖραν.	~(Ὄνος καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ
[263]	εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι	πείρας·	οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν
[281]	περιπεσόντες καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν	~πειρωμένοις	δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον. ~Ὀρνιθοθήρας
[283]	πόλιν κτίζειν καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος,	πεισθεὶς	τοῖς λόγοις προσῆλθε, καὶ τὸ
[284]	Σὺν αὐταῖς οὖν εἰλήφει καὶ	πελαργόν.	Ὁ ~δὲ θερμῶς ἠντιβόλει τοῦ
[284]	~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ	πελαργός.	~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς ἐστήσατο κατὰ
[284]	γάρ εἰμι γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ	πελαργός,	τὸ εὐσεβέστατον ζῷον καὶ τοῖς
[257]	εἰσιν ὡς καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς	πέλας	ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι
[255]	ἄβουλοι καὶ εἰς τὰς τῶν	~πέλας	συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[256]	δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς τῶν τὸν	πέλεκυν	~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος
[256]	ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ, ὅτε τὸν	πέλεκυν	εὗρες, ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ
[256]	καὶ γὰρ καὶ ὅτε τὸν	πέλεκυν	εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν.
[256]	κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου	πέλεκυν	εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν
[256]	ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ	πέλεκυν	εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν.
[253]	εἰς τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε	πέλεκυν,	καὶ εἰ οὗτός ἐστιν ὃν
[256]	ἐπελθόντων αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν	πέλεκυν,	ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε
[256]	συμβουλίας ἀδόκιμοί εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	πέλεκυς.	~Δύο ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου
[256]	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ	πέλεκυς.	~Δύο τινὲς κατὰ ταὐτὸν ὡδοιπόρουν,
[253]	παρὰ ποταμῷ τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε	πέλευκυν.	~Ἀμηχανῶν τοίνυν παρὰ τὴν ὄχθην
[273]	δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν	πέμψας	ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν
[268]	καὶ ~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν	πενίαν	ἀγαπᾶν. ~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος
[268]	κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν χρὴ τὴν	~πενίαν,	ἡσυχίας μητέρα. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν
[292]	αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ γυνὴ	πενιχρά,	μεθ' ἧς καὶ ὁ παῖς
[255]	ὑπηντησε τὸν ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν	πεπηρωμένος.	Ἐπιστραφέντων δὲ αὐτῶν καί τινος
[296]	ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα ἐβόα· Τί	πέπονθας	τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ τέκνον; Ὁ
[262]	λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ ἑκάστῳ	πεπρωμένον	ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον
[300]	κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης.	~Πέρδικα	δὲ τις κυνηγέτης ἀγρεύσας ~ἔμελλεν
[285]	παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν	πέρδικα	καὶ τοῦτον θύειν ~ἔμελλε. Τοῦ
[300]	εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος.	~Πέρδικά	τις θηρεύσας ἤμελλε σφάξαι. Ἡ
[300]	ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς	πέρδικας	ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ
[300]	βοῶσα· ~Ἔασόν με ζῆν, κυνηγέτα	περδίκων,	~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς
[300]	ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω}	~(Πέρδιξ	καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις θηρεύσας
[300]	ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.	~(Πέρδιξ	καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ τις
[285]	κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον. ~Ὀρνιθοθήρας καὶ	πέρδιξ.	~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου,
[300]	κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως σοι κἀγὼ	πέρδιξ	πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς
[276]	διεξῄει εἰς ἐπήκοον τοῦ κυνός.	Περὶ	~βοσκημάτων δὲ ἐτύγχανε τὰ γράμματα
[276]	φιλτατε, μικρόν, μή τι καὶ	περὶ	~κρεῶν καὶ ὀστέων εὕρῃς διαλαμβάνων.
[257]	καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ	περὶ	μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς
[251]	γαλῆς συνελήφθη, καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι	περὶ	σωτηρίας ἐδεῖτο. Τῆς δὲ φαμένης
[251]	συνελήφθη· μέλλουσα δὲ ~ἀναιρεῖσθαι παρεκάλει	περὶ	τῆς σωτηρίας. Τῆς δὲ λεγούσης
[294]	~Παῖς καὶ κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς	περὶ	τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου ὄντος,
[291]	πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε	περὶ	~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς πρὸς
[251]	ἐναλλαξαμένῃ τὸ ὄνομα τῆς σωτηρίας	περιγενέσθαι.	~Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ
[264]	τὰ μετὰ κινδύνων καὶ ~ταλαιπωριῶν	περιγινόμενα	κέρδη. ~Ὄνος ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός
[265]	ἠλαφρύνθη, εὐκόλως δὲ ἠγέρθη καὶ	περιεπάτει	~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος πάλιν
[275]	ὤν, εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην	περιέσκαιρε	ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε
[293]	σκορπίος. ~Παῖς τις θηρεύων ἀκρίδας	περιέτυχε	σκορπίῳ. Ὁ δὲ τὸ τοῦ
[267]	ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν	περιῄει	ἐκφοβῶν τὰ ἄλογα ζῷα. ~Καὶ
[262]	οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα καὶ αὐτοὶ	~περιιστάμενοι	οὐροῦσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[254]	ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων	περικατάληπτος	γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ τοῦ ἐδάφους
[279]	ἀνεπλήρου τὸν πόθον, καὶ λεοντῆν	~περικείμενος,	οἷα λέων τοὺς τῶν γεωργῶν
[254]	οἵτινες ἐν καιρῷ περιστάσεως ~οὐ	περιμένουσι	βοηθῆσαι τοῖς φίλοις. ~Ὁδοιπόροι καὶ
[254]	προσενεγκούσης αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος καὶ	περιοσφραινομένης	τὰς ἀναπνοὰς συνεῖχε· φασὶ γὰρ
[281]	ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς διπλοῖς κινδύνοις	περιπεσόντες	καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν ~πειρωμένοις
[298]	ὄμοσε μὴ εἰληφέναι τὴν ~παρακαταθήκην.	Περιπεσὼν	δὲ τῷ Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος
[261]	πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες κακῶς	~περιπίπτομεν	κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην.
[275]	~σαίνων δὲ οὐρᾷ καὶ θέλων	περισκαίρειν,	~τὴν μὲν τράπεζαν ἐς μέσον
[275]	χρεία. ~Δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ	περισσὸν	οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν ἐν ἁβρότητι
[254]	τῶν φίλων οἵτινες ἐν καιρῷ	περιστάσεως	~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι τοῖς φίλοις.
[282]	~Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι	περιστεραί.	~Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ λῖνα ἐκ
[282]	τὰ λῖνα ἐκ τῶν ἡμέρων	περιστερῶν	~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν
[272]	τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος οὐδὲν	περιττότερον	~βαστάζει. Μικρὸν δὲ αὐτῶν τῆς
[270]	ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος δὲ	περιτυχόντος	αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν
[260]	τὸ ἥμισυ ~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν.	Περιτυχὼν	δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά
[260]	ἥμισυ ~τούτου τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν.	Περιτυχὼν	δὲ πήρᾳ μεστῇ φοινίκων καὶ
[261]	μή πως κάτωθεν τοῦ φρέατος	πέσῃς,	~καὶ ἐμὲ τὴν Τύχην καταμέμψωνται
[251]	οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ πάλιν	~πεσοῦσα	καὶ ὑφ' ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς
[251]	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον ~δὲ	πεσοῦσα	πάλιν καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας
[251]	καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ γῆς	πεσοῦσα	ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη, καὶ μέλλουσα
[251]	γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ τῆς γῆς	πεσοῦσα	ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη· μέλλουσα δὲ
[254]	μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου,	πεσὼν	ἐπὶ τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι.
[265]	πάλιν ἑκὼν εἰς τὸ ῥεῖθρον	~πεσὼν	ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην
[254]	δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι,	πεσὼν	κατὰ τοῦ ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν
[271]	ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε πρὸς ὀλίγον	πεσὼν	οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ τῷ λόγῳ
[282]	ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας	πετάσας	τὰ λῖνα ἐκ τῶν ἡμέρων
[269]	δ' ὄνος, νομίσας δι' αὑτὸν	~πεφευγέναι,	ἐπέδραμεν εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς
[265]	τέχνην ἑτέραν νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος	πεφορτώκεν	τὸν ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος,
[275]	οὐ πάντες πρὸς πάντα ἴσοι	πεφύκασι,	κἂν φθόνῳ ~ἀλαζονεύωνται. ~Ὄνος καὶ
[273]	~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε	πηλὸν	καὶ τ ὺς κεράμους κομίζων.
[260]	~τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ	πήρᾳ,	ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν
[260]	τῷ ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ	πήρᾳ	μεστῇ φοινίκων καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ
[255]	~μαντεύεσθαι, ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν	πήρωσιν	προεῖδεν, ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ
[290]	~λαβόμενος καὶ ὅσον οἷόν τε	πιέσας,	φονεύει. Τοῦ δ' ὄφεως μετὰ
[252]	αὐτοῖς ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν	~πιότητά	μου ἣν ἐδόξασεν ἐν ἐμοὶ
[265]	τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ καὶ	πίπτει.	~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις
[283]	κορύδαλος τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις	πιστεύσας,	προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον ἑάλω.
[257]	ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν	πλάτανον	~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές
[257]	ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς ἐθεάσαντο	πλάτανον,	ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν
[257]	βέβαιοί εἰσι φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ	πλάτανος.	~Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν
[277]	~τυγχάνον. ~Ὄνος καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος	πλατείας	ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο.
[265]	πάλιν ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ	πλεῖον	ἢ ~πρότερον τὸν ὄνον φορτώσας
[273]	αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ πολλῷ	~πλείονα	ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ τὸν Δία
[295]	Ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν	πλείονα	λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε ~πλησίον
[271]	ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς	πλείονας	ῥᾳδίως ὑφιστάμενος. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος
[273]	κηπωρῷ, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε,	πλεῖστα	δ' ~ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ Διὶ
[268]	ἀχύρων ἅλις ἔχων, καὶ ταῦτα	πλεῖστα	ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς ἐπέστη
[273]	αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει,	πλέον	ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ τόν
[260]	διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον διὰ	πλεονεξίαν	~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ λόγος
[260]	φιλάργυρον καὶ τοὺς θεοὺς διὰ	πλεονεξίαν	~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη. ~Ἐγγὺς
[268]	πολεμίων ~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος	πληγεὶς	ἔκειτο. Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος
[297]	μῦθος δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου,	πλὴν	ἐλέει· καὶ γὰρ παράληκτον ποιεῖς
[295]	πλείονα λύπην εἶχε. Καὶ δήποτε	~πλησίον	τοῦ λέοντος στὰς εἶπεν· Ὦ
[296]	~τὸν τελευταῖον. Ἡ δ' ἐλθοῦσα	πλησίον	~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν ῥίνα
[258]	~ἐγγυτέρω ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ	πλοῖον	ἐδόκουν βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ
[258]	φρύγανα μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες	πλοῖον	εἶναι οὐκέτι μέγα ὡς τὸ
[268]	οὐ δεῖ τοὺς ~ἄρχοντας καὶ	πλουσίους	ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ' ἐκείνων
[268]	τὸν ἵππον ἠλέει. ~Ὅτι τοὺς	πλουσίους	καὶ ἄρχοντας οὐ δεῖ ζηλοῦν,
[287]	λοιπῶν ~ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον	πλοῦτον	ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ
[287]	τῶν ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ τὸν	πλοῦτον	εὑρηκέναι νομίσας ~απεστέρηται καὶ τοῦ
[279]	τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ	~πνεύσας	βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ μὲν αὐτὸν
[297]	~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ ἐκινδύνευε	πνιγῆναι.	Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην ἐπεφώνει·
[281]	μίαν αἰτῶ σε, ἐξελεῖν τοῦ	~ποδός	μου πρῶτον τὸν σκόλοπα, ὅπως
[279]	ἐπὶ τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν	πόθον,	καὶ λεοντῆν ~περικείμενος, οἷα λέων
[273]	τοὺς πρώτους δεσπότας οἱ οἰκέται	~ποθοῦσιν,	ὅταν καὶ ἑτέρων πεῖραν λάβωσιν.
[273]	τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται	ποθοῦσιν,	ὅταν ~τῶν δευτέρων λάβωσι πεῖραν.
[298]	αὐτοῦ τίς τε εἴη καὶ	ποῖ	πορεύοιτο. Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν
[259]	δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ διὰ	ποίαν	αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν
[283]	δὲ αὐτὸν θεασάμενος ~ἤρετο τί	ποιεῖ.	Τοῦ δὲ εἰπόντος πόλιν κτίζειν
[297]	πλὴν ἐλέει· καὶ γὰρ παράληκτον	ποιεῖς	~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην εἰληφὼς καὶ
[254]	ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο	ποιῆσαι	μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω ~ἑαυτὸν
[291]	ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο	ποιῆσαι.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ
[290]	καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν πρὸς αὐτὸν	ποιησάμενος.	Ὁ μὲν ~οὖν καρκῖνος ἁπλοῦς
[295]	ὡς ἐν ~φρουρᾷ· τί σοι	ποιήσω;	Καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ
[262]	τῆς κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες ποταμὸν	~ποιήσωσι.	Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ'
[275]	εὐρύθμως παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε	ποικίλως·	~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε ἐν
[283]	~ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ	πόλεις	ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν.
[283]	ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ	πόλεις	ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ
[283]	ἔφη· Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας	~πόλεις	κτίζῃς, οὐ πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας
[251]	αὐτὴν ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πάντας	πολεμεῖ	πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον
[251]	φύσει γὰρ πᾶσι τοῖς πτηνοῖς	πολεμεῖν,	αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ
[269]	ἐβόα· Ἄθλιος ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος·	πολεμιστῶν	γὰρ μὴ ὢν γονέων, τίνος
[268]	καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν	πολεμίων	~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς
[268]	δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς τῶν	πολεμίων	~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους.
[269]	ὢν γονέων, τίνος χάριν εἰς	πόλεμον	~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[268]	ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς ἐπέστη	πολέμου,	καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη
[268]	δ' ἐπέστη ὁ καιρὸς τοῦ	πολέμου,	~ὁ στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις
[298]	διὰ πόσου χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς	πόλεσι	εἴωθεν. Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ
[289]	ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν	πόλεων	οἱ ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν
[273]	Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν	πολῆσαι.	Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ
[259]	καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν	πόλιν	ἀφεῖσα τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ
[283]	τί ποιεῖ. Τοῦ δὲ εἰπόντος	πόλιν	κτίζειν καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς
[283]	τί ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ	πόλιν	κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ πορρωτέρω
[283]	εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην	~πόλιν	κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς
[288]	ὅτι οἱ πρὸς χάριν ἅπαντα	πολιτευόμενοι	τοιαῦτα ~πάσχουσι. ~Ὄφις καὶ γαλῆ
[273]	δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἔσθιε,	πολλὰ	δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ Διὶ
[268]	ὄνος κατεμυκτήρει, ~ὡς ἀχθοφόρου καὶ	πολλὰ	κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος εἰς
[285]	αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον, εἴγε	πολλὰ	~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους
[265]	βάρος ~διπλοῦν ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι	πολλάκις	ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν
[270]	οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι	πολλάκις	καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ
[251]	ὅτι ~οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις	καὶ τοὺς σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων
[261]	πάντες. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	πολλάκις	σφαλλόμενοι καὶ πράττοντες κακῶς ~περιπίπτομεν
[251]	ὡς οἱ τοῖς καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι	πολλάκις	~τοὺς κινδύνους ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ
[300]	~με ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ	πολλὰς	πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ
[300]	περδίκων, ~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ	πολλὰς	προσάξω. ~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν
[260]	εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος	πολλὴν	ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο, εἰ ἄρα
[260]	ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος	πολλὴν	ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ
[266]	~Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε·	πολλοὶ	δὲ προσεκύνουν τῶν ~συναντώντων. Ὁ
[269]	~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	πολλοὶ	τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς
[283]	εἰ τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ	πολλοὺς	εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος
[283]	ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς, οὐ	πολλοὺς	τοὺς ἐνοικοῦντας εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος
[273]	δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος, ἐπειδὴ καὶ	πολλῷ	~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ τὸν
[291]	πατούμενος καὶ Ζεύς. ~Ὄφις ὑπὸ	πολλῶν	πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε
[294]	ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ	πόμα	ἐπιθείσης, ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν.
[286]	~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ	πονηρία,	κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις
[259]	θελῃς. Ὅτι κάκιστος βίος καὶ	πονηρὸς	τοῖς ~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ
[271]	πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις	πόνοις	δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς πλείονας ῥᾳδίως
[281]	τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ μετὰ	πόνου	θνήξωμαι. Ὁ ~δὲ λύκος ἄκροις
[281]	~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ	πόνου·	καλὸν δέ μοί ἐστι σοῦ
[281]	ἐξεῖλεν. Ὁ δὲ λυθεὶς τοῦ	~πόνου,	τὸν λύκον ἔτι χάσκοντα λακτίσας
[279]	λέων τοὺς τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο	πόνους.	Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ
[279]	ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς	πόνους	κατήσθιεν. ~Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις
[262]	Δία, λύσιν τινὰ αἰτούμενοι τῶν	πόνων.	Ὁ ~δὲ αὐτοῖς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος
[252]	ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι,	πορευθῶ	~ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν
[252]	τὸ ~γέννημά μου τὸ ἀγαθόν,	πορευθῶ	τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ
[298]	τίς τε εἴη καὶ ποῖ	πορεύοιτο.	Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον
[288]	~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ	πορευομένη	καὶ τὴν ~κεφαλὴν κατέξαινε τυφλοῖς
[255]	τοῖς φίλοις. ~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ.	~Πορευομένοις	τισὶν ἐπὶ πρᾶξίν τινα κόραξ
[272]	~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν	πόρρω	προβαινόντων, ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα,
[269]	εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς δὲ	πόρρω	τοῦτον ~ἐδίωξεν, ἔνθα μηκέτι ἡ
[282]	περιστερῶν ~προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς	πόρρωθεν	ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ
[258]	τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα	πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα, ναῦν εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν.
[258]	τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα	πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι μεγάλην.
[274]	καὶ ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου	πόρρωθεν	ἑστῶτος καὶ γελῶντος, ~λύκος παριὼν
[283]	ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον	πόρρωθεν	~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί ποτ' ἐργάζοιτο.
[283]	πόλιν κτίζειν φαμένου, ~εἶτα δὲ	πορρωτέρω	ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ κορύδαλος
[298]	βαδίζειν, ἐκ ~δευτέρου ἠρώτα διὰ	πόσου	χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι εἴωθεν.
[283]	τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί	ποτ'	ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν
[253]	~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ τὸν	ποταμὸν	ἐλθὼν καὶ τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην
[262]	ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας, ὅταν οὐροῦντες	ποταμὸν	~ποιήσωσι. Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες
[253]	τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς εἰς τὸν	~ποταμὸν	χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ
[297]	~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν	ποταμῷ	ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα
[253]	καὶ Ἑρμῆς. ~Ξυλευόμενός τις παρὰ	ποταμῷ	τὸν οἰκεῖον ἀπέβαλε πέλευκυν. ~Ἀμηχανῶν
[269]	καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ὄνῳ	ποτὲ	ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ' ἐπελθόντος
[294]	ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ	ποτε	ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ πόμα
[262]	~Ὄνοι πρὸς τὸν Δία. ~Ὄνοι	ποτὲ	ἀχθόμενοι ἐπὶ τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν
[268]	~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ	ποτε	ἐμακάριζεν ἵππον ~διὰ τὴν τροφὴν
[252]	ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα	ποτὲ	ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν
[296]	χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ	ποτε	ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς
[299]	θἀτέραν δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν	ποτὲ	πρὸς τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην,
[296]	ηὔξανεν ὁ νεανίας ἔτει, ~γηράσας	ποτὲ	τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει. ~Ἀλλ'
[277]	Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε,	ποῦ	φέρει; καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου
[273]	ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν αὐτὸν βυρσοδέψῃ	πραθῆναι.	Καὶ ὁ ~ὄνος ἰδὼν τὰ
[273]	ἐπακούσαντος καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ	πραθῆναι,	πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον ἢ ~πρότερον
[255]	καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν ἐπὶ	πρᾶξίν	τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν ἕτερον
[273]	ἰδὼν τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου	πραττόμενα,	ἔφη· Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν
[273]	~καὶ ὁρῶν τὰ παρ' αὐτοῦ	πραττόμενα,	μετὰ στεναγμῶν ἔφη· Οἴμοι τῷ
[261]	δηλοῖ ὅτι πολλάκις σφαλλόμενοι καὶ	πράττοντες	κακῶς ~περιπίπτομεν κινδύνοις καὶ μεμφόμεθα
[296]	χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, ~καὶ τοῦτο	πράττων	ὁ παῖς συχνάκις ἄγει. ~Ὡς
[262]	τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν	~πρέσβεις	ἔπεμψαν πρὸς τὸν Δία, λύσιν
[267]	δὲ ~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου	προακηκουῖα)	ἔφη πρὸς τὸν ὄνον· ~Ἀλλ'
[272]	ἐπέθηκεν. Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω	προβαινόντων,	ὁρῶν ἔτι ~μᾶλλον ἀποκάμνοντα, πάλιν
[285]	ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων οἷς	προδίδονται.	~Ὄρνις καὶ χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως
[285]	δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς οἰκείους	προδιδόντες	οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ~ἀδικουμένων
[255]	ὃς οὐδὲ τὴν ἰδίαν πήρωσιν	προεῖδεν,	ἵνα φυλάξηται; ~Οὕτω καὶ τῶν
[298]	~ἐπὶ κρημνόν, ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς	προειπὼν	αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι,
[294]	παιδὸς νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις	~προέλεγον	ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. Διόπερ
[282]	οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον οὐ	προεμήνυσαν,	~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν
[283]	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ	προεστῶτες	~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας
[283]	καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ	~προεστῶτες	χαλεποὶ ὦσιν. ~Γεωργὸς καὶ πελαργός.
[272]	Μικρὸν δὲ αὐτῶν τῆς ὁδοῦ	προϊόντων,	ὁ ὀνηλάτης ὁρῶν ~ὄνον ἀντέχειν
[292]	ἧς καὶ ὁ παῖς αὐτῆς.	Προϊούσης	δὲ τῆς ~εὐωχίας, τὸ παιδίον
[279]	ἄνεμος γυμνοῖ μὲν αὐτὸν τοῦ	προκαλύμματος,	~φανέντα δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν
[259]	~ἀνθρώποις ἐστίν, ὅτε τὸ ψεῦδος	προκρίνεται	τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς.
[270]	~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι	πρὸς	ἀλλήλους ἐξῆλθον ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος
[258]	δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες,	πρὸς	ἀλλήλους ἔφασαν ~ὡς ἄρα μάτην
[258]	αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν	πρὸς	ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν ὂν ἡμεῖς
[257]	δὲ εἰς τὴν πλάτανον ~ἔλεγον	πρὸς	ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις
[271]	τῷ λόγῳ χρήσαιτο ~ἄν τις	πρὸς	ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ' ἐλαχίστοις πόνοις
[260]	τὰ ~ἐκτὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι.	Πρὸς	ἄνδρα φιλάργυρον διὰ πλεονεξίαν ~καὶ
[260]	πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος	πρὸς	ἄνδρα φιλάργυρον καὶ τοὺς θεοὺς
[292]	δὲ κατέφαγες. ~Ὁ μῦθος οὗτος	πρὸς	ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ
[300]	πέρδιξ πολλὰς προσάξω. ~Ὁ δὲ	πρὸς	αὐτὴν οὕτως ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ
[291]	περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς	πρὸς	αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν
[290]	καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο, ἑταιρείαν	πρὸς	αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ μὲν ~οὖν
[274]	γελῶντος, ~λύκος παριὼν ἐθεάσατο καὶ	πρὸς	ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ,
[277]	τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος	πρὸς	ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ πρόσω
[289]	τοὺς μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν	πρὸς	ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν.
[299]	Τοῖς δ' αὐτοῖς χρησαμένη καὶ	πρὸς	ἐκείνην ~ἤκουσεν ὡς· Τὰ μὲν
[298]	διὰ τριάκοντα ἐτῶν ~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ	πρὸς	μίαν ἡμέραν ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ
[271]	χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε	πρὸς	ὀλίγον πεσὼν οὕτως ὀδύρῃ; Τούτῳ
[275]	κυνὶ παρισούμην; ~Ὅτι οὐ πάντες	πρὸς	πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ
[260]	εὑρεθέντος τὰ ~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς	πρὸς	σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος πρὸς
[260]	ὧν εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς	πρὸς	σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον
[252]	ἡμῶν. Καὶ εἶπεν ἡ ~ῥαμνος	πρὸς	τὰ ξύλα· Εἰ ἐν ἀληθείᾳ
[269]	(φασὶ γὰρ ~πτύρεσθαι τοὺς λέοντας	πρὸς	τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς
[299]	κέραμοι ψύχοιντο. Καὶ ἡ μήτηρ	πρὸς	ταῦτα ἔφη· Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν,
[295]	Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι	πρὸς	τέρψιν τοῦ υἱοῦ παντοῖα ζῷα,
[296]	ὦ τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε	πρὸς	τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή μοι
[252]	ξύλων; Καὶ εἶπαν ~τὰ ξύλα	πρὸς	τὴν ῥάμνον· Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ'
[299]	~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα καὶ	πρὸς	τὴν συνοικοῦσαν τῷ ~κεραμεῖ ἀφικνεῖται.
[299]	δὲ κεραμεῖ. Ἐλθοῦσα τοίνυν ποτὲ	πρὸς	τὴν τῷ ~κηπωρῷ γεγαμημένην, τά
[254]	ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο τί	πρὸς	τὸ ~οὖς αὐτοῦ ἐλάλει ἡ
[254]	ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τί ἡ ἄρκτος	πρὸς	τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ δὲ
[262]	ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις ἔπεμψαν	πρὸς	τὸν Δία, λύσιν τινὰ αἰτούμενοι
[262]	καὶ μεμφόμεθα τὴν τύχην. ~Ὄνοι	πρὸς	τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι
[256]	~ἀποβεβληκότων, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος	πρὸς	τὸν μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον ἔλεγεν·
[267]	γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη	πρὸς	τὸν ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ ἴσθι
[256]	ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε	πρὸς	τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ
[253]	αὐτῷ ἐδωρήσατο. Ὁ δὲ παραγενόμενος	πρὸς	~τοὺς ἑταίρους τὰ συμβάντα αὐτοῖς
[280]	προσφάγημα καὶ τρώγεις; ~Ὁ μῦθος	πρὸς	τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας
[296]	ληφθεὶς ἐπ' αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς	πρὸς	φόνον, φεῦ τῆς τέχνης. ~Ἀλλ'
[288]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ	πρὸς	χάριν ἅπαντα πολιτευόμενοι τοιαῦτα ~πάσχουσι.
[270]	~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος,	προσαγαγοῦσα	τὸν ὄνον εἴς τινα ~πάγην
[300]	~ὅπως σοι κἀγὼ πέρδιξ πολλὰς	προσάξω.	~Ὁ δὲ πρὸς αὐτὴν οὕτως
[274]	διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ προσιόντας	~προσγελῶσιν.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ
[299]	ἀρδείας αὔξησις ἡ κατὰ λόγον	~προσγένοιτο.	Ἐκεῖθεν δ' ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς
[283]	τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα	~προσδραμόντος	καὶ συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ
[282]	προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν,	~προσδραμὼν	συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ
[258]	μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν	προσεδεχόμεθα.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τῶν
[258]	Τὸ μηδὲν ὂν ἡμεῖς μάτην	~προσεδεχόμεθα.	~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι
[282]	λῖνα ἐκ τῶν ἡμέρων περιστερῶν	~προσέδησεν·	εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει
[266]	ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ	προσεκύνουν	τῶν ~συναντώντων. Ὁ δὲ ὄνος
[270]	ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν ~ἐπηρτημένον κίνδυνον,	προσελθοῦσα	τῷ λέοντι, ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ
[282]	τὸ μέλλον. ~Ἀγρίων δὲ ταύταις	προσελθουσῶν	καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν
[283]	τοῖς ~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας,	προσελθὼν	εἰς τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ
[264]	θεασάμενος ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ	~προσελθὼν	ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ
[258]	ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι μεγάλην. Διὸ	προσέμενον	ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ ~δὲ
[258]	εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ δὴ	προσέμενον,	ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι. Ἐπεὶ
[254]	νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ ἄρκτου	προσενεγκούσης	αὐτῷ τὸ ~ῥύγχος καὶ περιοσφραινομένης
[300]	σε θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς	προσενεδρεῦσαι	θέλεις. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι
[258]	ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα μικρὸν	προσεπέλαζον,	~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον εἶναι οὐκέτι
[254]	ἄρκτου, πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς	~προσεποιεῖτο	τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα
[254]	κατὰ τοῦ ἐδάφους ~τὸν νεκρὸν	προσεποιεῖτο.	Τῆς δὲ ἄρκτου προσενεγκούσης αὐτῷ
[293]	ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὄτι	προσέχειν	δεῖ τοὺς δυναμένους πάντας βλάπτειν.
[272]	ἀξιωθῆναι; Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς	~προσήκει	μὴ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ'
[283]	μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος, πεισθεὶς τοῖς λόγοις	προσῆλθε,	καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν
[265]	ὄνον. Ὁ δὲ ὄνος, ὡς	προσῆλθε	τῷ ~ῥείθρῳ, ἑκὼν κατέπεσε· τῶν
[290]	ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ	πρόσθεν	εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ
[274]	ὀφθῶμεν, διωκόμεθα, τούτους δὲ καὶ	προσιόντας	~προσγελῶσιν. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[290]	οἱ τοῖς φίλοις σὺν δόλῳ	προσιόντες	αὐτοὶ μᾶλλον ~βλάπτονται. ~Ὄφις πατούμενος
[298]	φίλου ἀποστερεῖν διενοεῖτο. Καὶ δὴ	~προσκαλουμένου	αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος
[275]	ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν	προσκρούων	~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων
[266]	δὲ ὄνος τυφωθείς, νομίζων αὐτὸν	προσκυνεῖν	τοὺς ~ἀγροίκους, σκιρτῶν ἤμελλε τὸν
[258]	δὴ προσέμενον, ὡς μελλούσης αὐτῆς	~προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα
[258]	μεγάλην. Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν	προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ ~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα
[280]	καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ ~σκληρὸν μαλάσσεις	προσφάγημα	καὶ τρώγεις; ~Ὁ μῦθος πρὸς
[280]	γλώσσῃ τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες	προσφάγιον	~ἐσθίεις; ~Ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων
[277]	πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ	πρόσω	φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο.
[274]	ἀνθρώπων {καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν	~προσώπων}	καὶ ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν.
[273]	ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν παρὰ τοῖς	προτέροις	δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα
[273]	βέλτιον ἦν μοι παρὰ τοῖς	προτέροις	δεσπόταις μένειν· ~οὗτ ς γάρ,
[273]	πραθῆναι, πάλιν ἐδυσφόρει, πλέον ἢ	~πρότερον	ἀχθοφορῶν καὶ τόν τε πηλὸν
[258]	εἶναι οὐκέτι μέγα ὡς τὸ	~πρότερον.	Ἐγγὺς δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ
[291]	αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ' εἰ τὸν	πρότερόν	σε ~πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν
[265]	ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον ἢ	~πρότερον	τὸν ὄνον φορτώσας ἦγεν. Ὁ
[273]	δηλοῖ ὅτι ~τότε μάλιστα τοὺς	προτέρους	δεσπότας οἱ οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν
[273]	~ἀπεμπολεῖται. Εἰς χείρονα τοίνυν τῶν	προτέρων	δεσπότην ἐμπεσὼν ~καὶ ὁρῶν τὰ
[280]	πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους	προφέροντας	διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος παλιούρους
[286]	ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ, ἀπὸ σοῦ	πρώτης	τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός
[291]	λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς	πρώτοις	ἐπιβαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ
[296]	Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ	πρῶτον	ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον ~σοι
[281]	πάσχω, ὅτι ~μάγειρος εἶναι μαθὼν	πρῶτον,	νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην. ~Ὅτι τινὲς
[270]	ὁρῶν ἐκεῖνον φεύγειν μὴ ~δυνάμενον,	πρῶτον	τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως
[281]	σε, ἐξελεῖν τοῦ ~ποδός μου	πρῶτον	τὸν σκόλοπα, ὅπως μὴ μετὰ
[273]	δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα τοὺς	πρώτους	δεσπότας οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν
[283]	~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος. ~Ὀρνιθοθήρας	πτηνοῖς	πάγην ἵστη. Κορύδαλος δὲ αὐτὸν
[251]	ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πᾶσι τοῖς	πτηνοῖς	πολεμεῖν, αὐτὴ ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις,
[251]	ἀπολῦσαι, φύσει γὰρ πάντας πολεμεῖ	πτηνούς,	~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι,
[269]	ἀλεκτρυόνος φθεγξαμένου καταπτήξας (φασὶ γὰρ	~πτύρεσθαι	τοὺς λέοντας πρὸς τὰς τῶν
[298]	~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς	πύλας,	ὡς ἐθεάσατό τινα χωλὸν ~ἐξιόντα,
[252]	μου· καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι	πῦρ	ἐκ τῆς ~ῥάμνον καὶ καταφάγοι
[295]	καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο·	πυρετὸς	δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον τοῦ
[275]	ὄνος τὴν μὲν νύκτα ἀλήθων	~πυρὸν	φίλης Δήμητρος, ἡμέρας δ' ὕλην
[299]	τά τε ἄλλα ὡμίλει, καὶ	πῶς	ἔχοι διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ
[287]	τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε, μή	πως	καὶ ὅ ἔχεις ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ
[261]	~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή	πως	κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς, ~καὶ
[295]	λέοντος ἀναλωθέντα. Φοβηθεὶς δὲ μή	~πως	ὁ ὄνειρος ἀληθεύσῃ, οἴκημα κάλλιστον
[255]	οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ	πῶς	οὗτος ἡμῖν δύναται τὰ μέλλοντα
[280]	Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν·	~Πῶς	οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ τὸ
[280]	εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ' εἰρήκει·	~Πῶς	οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ