Fables
[283]	πιστεύσας, προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον	ἑάλω.	Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος
[273]	~λιμώττειν ἢ ἐνταῦθα παραγενέσθαι, ὅπου,	ἐὰν	ἀποθάνω, οὐδὲ ταφῆς ~ἀξιωθήσομαι. ~Ὁ
[270]	ὑπέσχετο ~παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον,	ἐὰν	αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. ~Τοῦ
[260]	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο,	ἐὰν	εὕρῃ τι, τούτου τὸ ἥμισυ
[292]	ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ	ἐὰν	οἴκοθεν ~ταῦτα ἐδίδου. ~Παῖς ἀκρίδας
[259]	δὲ εἰς ~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν,	~ἐάν	τι ἀκούειν καὶ λέγειν θελῃς.
[283]	συλλαβόντος αὐτόν, ἔφη· Ὦ οὗτος,	ἐὰν	τοιαύτας ~πόλεις κτίζῃς, οὐ πολλοὺς
[300]	σφάξαι. Ἡ δὲ ἱκέτευε λέγουσα·	Ἔασόν	~με ζῆν καὶ ἀντ' ἐμοῦ
[300]	δὲ ἐθρήνει ταῦτα οὕτως βοῶσα·	~Ἔασόν	με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων, ~ὅπως
[251]	ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν	~ἑαυτὴν	μὴ μῦν εἶναι, ἀλλὰ νυκτερίδα,
[288]	ἐκείνῃ. Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν	ἑαυτήντε	κακῶς ἀπήλλαττε ἀνοίᾳ πορευομένη καὶ
[294]	κόραξ. ~Μαντευομένης τινὸς περὶ τοῦ	ἑαυτῆς	παιδὸς νηπίου ὄντος, οἱ μάντεις
[274]	~λύκος παριὼν ἐθεάσατο καὶ πρὸς	ἑαυτὸν	ἔφη· Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν
[254]	ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς ἔγνω	~ἑαυτὸν	μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου,
[290]	~τῆς πανουργίας. Ὁ δὲ οὐδοτιοῦν	ἑαυτὸν	παρεῖχε πειθόμενον. ~Ἐπιτηρήσας δ' ὁ
[277]	οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ ἕλκοντος πρὸς	ἑαυτόν,	τῆς εἰς τὰ πρόσω φορᾶς
[300]	δηλοῖ ὅτι ὁ κατὰ τῶν	ἑαυτοῦ	φίλων δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς
[289]	μύας, τότε ἀφέντες ~τὴν πρὸς	ἑαυτοὺς	μάχην, ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω
[289]	ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν	~ἑαυτοὺς	παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων ~παρανάλωμα
[270]	κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις καὶ	~ἑαυτοὺς	συναπολλύντες. ~Ὄνος καὶ βάτραχοι. ~Ὄνος
[252]	ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ'	ἑαυτῶν	βασιλέα καὶ εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ·
[254]	~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν	ἐβάδιζον.	Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ
[254]	~Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν	ἐβάδιζον.	Καὶ δὴ ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας
[272]	~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ	ἐβάδιζον.	Καὶ δὴ ὁ ὄνος ὁρῶν
[269]	τοῦτον κατεθοινήσατο. Ὁ δὲ θνῄσκων	ἐβόα·	Ἄθλιος ἐγὼ καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν
[261]	Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη	ἐβόα·	~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε ἐντεῦθεν, μή
[296]	ἡ μήτηρ ἱσταμένη ~{καὶ} κλαίουσα	ἐβόα·	Τί πέπονθας τοῦτο, ~{ἐμὸν} ὦ
[253]	εἱς τις τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι	ἐβουλεύσατο,	καὶ παρὰ τὸν ποταμὸν ἐλθὼν
[296]	δ' ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα·	~Ἔγγισον	δή μοι καὶ δὸς ἀσπασμόν,
[258]	οὐκέτι μέγα ὡς τὸ ~πρότερον.	Ἐγγὺς	δὲ παντελῶς ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες
[261]	πλεονεξίαν ~κατασοφιζόμενον. ~Παῖς καὶ Τύχη.	~Ἐγγὺς	φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο. Ἐπιστᾶσα
[258]	ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα	~ἐγγυτέρω	ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον
[269]	αὐτόν. Ὁ δέ, ὡς μακρὰν	ἐγένετο,	~κατέφαγεν αὐτόν. ~Ὄνος καὶ ἀλώπηξ
[258]	ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα ~ἐγγυτέρω	ἐγένετο,	οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν
[281]	εἶναι μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος	ἐγενόμην.	~Ὅτι τινὲς διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες
[268]	ἐπέβη ~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον	ἐγκεντρίζων.	~Ὁ δὲ εἰς μέσον ἐμβὰς
[254]	τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς	ἔγνω	~ἑαυτὸν μέλλοντα κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς
[273]	κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας ~ἑτέρῳ δεσπότῃ	ἐγχειρίσῃ.	Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευσε
[267]	~Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς καὶ	ἐγὼ	ἄν σε ἐφοβήθην, εἰ μὴ
[269]	Ὁ δὲ θνῄσκων ἐβόα· Ἄθλιος	ἐγὼ	καὶ ~ἀνόητος· πολεμιστῶν γὰρ μὴ
[300]	ἀνταπεκρίθη· ~Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον	ἐγώ	σε θύσω, ~ὅτι φίλους σοὺς
[300]	καὶ ἀντ' ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας	ἐγώ	σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ ~εἶπεν·
[263]	δοκιμασίαν ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ'	ἔγωγε	οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας· οἶδα γὰρ
[264]	καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ'	ἔγωγε	~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω· ὁρῶ γὰρ
[284]	ἔφη· Οὐκ οἶδα τί λέγεις.	Ἔγωγε	σὺν αὐταῖς σε κατέσχον καὶ
[296]	Ἡ δ' ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου,	ἔδακεν	εὐθὺς τὴν ῥίνα ταύτης, ~καὶ
[254]	περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ τοῦ	ἐδάφους	~τὸν νεκρὸν προσεποιεῖτο. Τῆς δὲ
[268]	πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο ἐπ'	ἐδάφους.	~Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον ευθὺς
[290]	~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως	ἔδει	καὶ πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν
[251]	καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ ἑτέρας γαλῆς	ἐδεῖτο	ὅπως ~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς
[251]	ἑτέρας συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ βρωθῆναι	ἐδεῖτο.	Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν ἐχθραίνειν
[251]	καὶ μέλλουσα ~ἀναιρεῖσθαι περὶ σωτηρίας	ἐδεῖτο.	Τῆς δὲ φαμένης μὴ δύνασθαι
[292]	ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ~ταῦτα	ἐδίδου.	~Παῖς ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίος.
[269]	λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον	~ἐδίωξεν,	ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος
[258]	ἐγένετο, οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον	ἐδόκουν	βλέπειν. ~Ἐξενεχθέντα δὲ αὐτὰ φρύγανα
[252]	Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά μου ἣν	ἐδόξασεν	ἐν ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ
[273]	~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι, πάλιν	ἐδυσφόρει,	πλέον ἢ ~πρότερον ἀχθοφορῶν καὶ
[253]	αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας αὐτῷ	ἐδωρήσατο.	Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς
[276]	μηδὲν εὑρηκὼς ὧν ὁ κύων	ἐζήτει,	~ἀντέφησεν αὖθις ὁ κύων· Βάλε
[295]	κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν.	Ἐζωγράφησε	~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι πρὸς
[289]	ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς	ἐθεάσαντο	αὐτοὺς ~μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες
[257]	μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ~ὡς	ἐθεάσαντο	πλάτανον, ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ
[274]	ἑστῶτος καὶ γελῶντος, ~λύκος παριὼν	ἐθεάσατο	καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφη· Ἄθλιοι
[298]	δὲ κατὰ τὰς πύλας, ὡς	ἐθεάσατό	τινα χωλὸν ~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ
[269]	ἦσαν. Λέων δὲ λιμώττων, ὡς	~ἐθεάσατο	τὸν ὄνον, οἷός τε ἦν
[275]	~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν προσκρούων	~ἔθεινον,	ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων ~ἔφη·
[286]	ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς	ἐθέρμαινε	καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι ἐξεκόλαψε.
[260]	ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ	ἔθηκεν,	~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν
[300]	τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ δὲ	ἐθρήνει	ταῦτα οὕτως βοῶσα· ~Ἔασόν με
[260]	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο,	εἰ	ἄρα εὑρήσει τι, τὸ ἥμισυ
[296]	τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ·	Εἰ	γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ πρῶτον
[252]	ἡ ~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα·	Εἰ	ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με
[252]	ἐν τῇ σκέπῃ μου· καὶ	εἰ	μή, ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς
[267]	καὶ ἐγὼ ἄν σε ἐφοβήθην,	εἰ	μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως ἔνιοι
[285]	διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον θύσω,	εἰ	μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. ~Ὁ
[253]	~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ	εἰ	οὗτός ἐστιν ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο.
[263]	αὐτὸν ἀπέδωκε. Τοῦ δὲ ~διερωτῶντος	εἰ	οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν
[253]	χρυσῆν ἀξίνην ἐξήνεγκε καὶ ἤρετο	εἰ	ταύτην ~ἀπέβαλε. Τοῦ δὲ σὺν
[283]	ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος,	εἰ	τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς
[291]	Ζεὺς πρὸς αὐτὸν εἶπεν· Ἀλλ'	εἰ	τὸν πρότερόν σε ~πατήσαντα ἔπληξας,
[271]	~οὗτος, καὶ τί ἂν ἐποίησας,	εἰ	τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες ὅσον
[259]	ἑστῶσαν, καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς	εἶ;	~Ἡ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια. καὶ
[266]	~παίων ὁ δεσπότης εἶπεν· Ὄνος	εἶ	θεὸν φέρων, ἀλλ' οὐ θεοῖς
[269]	ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ,	εἴγε	ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη, ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων
[272]	ἴσους ὄντας ἠγανάκτει καὶ ἐσχετλίαζεν,	εἴγε	~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ ἡμίονος
[282]	Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους,	εἴγε	ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον
[285]	δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον,	εἴγε	πολλὰ ~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς
[295]	μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον,	~εἶδε	τοῦτον καθ' ὕπνους ὑπὸ λέοντος
[280]	ἤσθιεν ὀξείην χαίτην. ~Τὸν δ'	εἶδεν	ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ' εἰρήκει· ~Πῶς
[275]	κινδύνου ~θεράποντες ἐν μέσῳ ὡς	εἶδον,	ᾖξαν, ~κρανείαις δὲ ἄλλος ἄλλοθεν
[298]	~ἐξιόντα, ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε	εἴη	καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ
[270]	~δυνάμενον, πρῶτον τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν,	εἶθ'	οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον ~ἐτράπη.
[284]	~βιβρωσκομένων γεράνων. Σὺν αὐταῖς οὖν	εἰλήφει	καὶ πελαργόν. Ὁ ~δὲ θερμῶς
[298]	μελλήσας τῇ ὑστεραίᾳ ὄμοσε μὴ	εἰληφέναι	τὴν ~παρακαταθήκην. Περιπεσὼν δὲ τῷ
[298]	παράληκτον ποιεῖς ~τὸν λυπούμενον. ~Παρακαταθήκην	εἰληφὼς	καὶ Ὅρκος. ~Παρακαταθήκην τις λαβὼν
[284]	ἠντιβόλει τοῦ ἀφεθῆναι· Οὐ γάρ	εἰμι	γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ πελαργός, τὸ
[251]	πτηνούς, ~ἔφησεν αὑτὴν μὴ ὄρνεον	εἶναι,	ἀλλὰ μῦν, καὶ οὕτως ἀφείθη.
[251]	διεχθραίνειν, ἔλεγεν ~ἑαυτὴν μὴ μῦν	εἶναι,	ἀλλὰ νυκτερίδα, καὶ πάλιν ἀπελύθη.
[254]	δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα ~βεκρὸν αὐτὸν	εἶναι	ἀνεχώρησε· φασὶ γὰρ νεκροῦ μὴ
[279]	λέων εἶναι. ~Ὄνος ἐπεθύμει λέων	εἶναι	δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι τὴν φύσιν
[260]	~φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον	εἶναι.	Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε τὰ
[298]	Τοῦ δὲ ~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον	εἶναι	καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς βαδίζειν,
[287]	δὲ ἔνδον αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου	εἶναι	καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν
[251]	ἔλεγεν ~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ μῦς	εἶναι,	καὶ οὕτως ἀφείθη. Ὕστερον δὲ
[251]	μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς ~ἔλεγεν	εἶναι,	καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ οὕτω
[281]	Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος	εἶναι	μαθὼν πρῶτον, νῦν ἱπποίατρος ἐγενόμην.
[258]	φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν ναῦν	~εἶναι	μεγάλην. Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν
[258]	θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ναῦν	εἶναι	~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ δὴ προσέμενον,
[279]	ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος λέων	εἶναι.	~Ὄνος ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν.
[258]	ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ	~εἶναι,	ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται
[258]	ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ	εἶναι,	ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς
[290]	καὶ πρόσθεν εὐθὺν ~καὶ ἁπλοῦν	εἶναι·	οὐδὲ γὰρ ἂν ταύτην τὴν
[258]	μικρὸν προσεπέλαζον, ~ἀπεκαραδόκουν ὑπολαμβάνοντες πλοῖον	εἶναι	οὐκέτι μέγα ὡς τὸ ~πρότερον.
[263]	Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος	εἶναί	τις ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν ἥδηται
[253]	ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ τοῦτον ἀληθῶς	εἶναι	~τὸν ἀπολωλότα φαμένου, Ἑρμῆς ἀποδεξάμενος
[253]	~ἀνεκόμισε. Τοῦ δὲ μηδὲ τοῦτον	εἶναι	τὸν οἰκεῖον εἰπόντος, ἐκ τρίτου
[267]	τοῖς ἔξωθεν τύφοις δοκοῦντές τινες	~εἶναι	ὑπὸ τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας ἐλέγχονται.
[253]	~ἤρετο. Τοῦ δὲ μὴ τοῦτον	εἶναι	φαμένου, αὖθις καταβὰς ἀργυροῦν ~ἀνεκόμισε.
[252]	τοῦ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ	εἶπαν	~τὰ ξύλα πρὸς τὴν ῥάμνον·
[252]	πορευθῶ ~ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ	εἶπαν	τὰ ξύλα τῇ συκῇ· Δεῦρο,
[252]	χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα καὶ	εἶπαν	~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν.
[255]	σημαίνειν τὸν οἰωνόν, ἕτερος ~ὑποτυχὼν	εἶπε·	Καὶ πῶς οὗτος ἡμῖν δύναται
[254]	τὸ οὖς εἴρηκεν. Ὁ δὲ	~εἶπε·	Τοῦ λοιποῦ τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν
[254]	ἐλάλει ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ	εἶπε·	Τοῦτο ἔφη· ἀπὸ τοῦ νῦν
[263]	αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν ἐποιήσατο, ~ὑποτυχὼν	εἶπεν·	Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν ἐπιδέομαι πείρας·
[264]	ὀπίσω ἑπόμενον καὶ ῥοπάλῳ παίοντα	εἶπεν·	Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε εὐδαιμονίζω·
[291]	Ὁ δὲ Ζεὺς πρὸς αὐτὸν	εἶπεν·	Ἀλλ' εἰ τὸν πρότερόν σε
[297]	παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ παιδίον	εἶπεν·	Ἀλλὰ νῦν μοι βοήθησον· ὕστερον
[256]	~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ	εἶπεν·	Ἀλόλωλα λέγε, οὐκ ~ἀπολώλαμεν· καὶ
[293]	~ἁπλοῦν θεασάμενος, τὸ κέντρον ὀξύνας,	εἶπεν·	Ἄπελθε, παῖ, καὶ ~σώζου, μὴ
[252]	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ~ἡμῶν. Καὶ	εἶπεν	αὐτὴ ἡ συκῆ· Ἀφεῖσα τὴν
[252]	ἐλαίᾳ· Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ	εἶπεν	αὐτοῖς ἡ ἐλαία· Ἀφεῖσα τὴν
[300]	ἐγώ σοι κυνηγήσω. Ὁ δὲ	~εἶπεν·	Δι' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε
[252]	Δεῦρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ	εἶπεν	ἡ ~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα·
[266]	τοῦτον ξύλοις ~παίων ὁ δεσπότης	εἶπεν·	Ὄνος εἶ θεὸν φέρων, ἀλλ'
[259]	τὴν ~ἐρημίαν οἰκεῖς; Ἡ δὲ	~εἶπεν·	Ὅτι τοῖς πάλαι καιροῖς παρ'
[290]	ὄφεως μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος, ἐκεῖνος	εἶπεν·	Οὕτως ἔδει καὶ πρόσθεν εὐθὺν
[292]	ἐμῶ. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ	εἶπεν·	Οὐχὶ τὰ ~σά, τέκνον, ἃ
[280]	ἔσθιε. Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ	εἶπεν·	~Πῶς οὕτω τῇ ἁπαλῇ γλώσσῃ
[295]	δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος στὰς	εἶπεν·	Ὦ κάκιστον θηρίον, διὰ σὲ
[281]	Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς	~εἶπεν·	Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω ἐκ πόνου·
[272]	ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον	εἶπεν·	Ὦ οὗτος, ἆρά σοι οὐ
[283]	Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος	εἶπεν·	Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην ~πόλιν
[256]	Ἐκεῖνος δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν	εἴπῃς,	ἀλλ' ἀπολώλα· ~οὐδὲ γὰρ, ὅτε
[298]	καὶ ποῖ πορεύοιτο. Τοῦ δὲ	~εἰπόντος	αὑτὸν Ὅρκον εἶναι καὶ ἐπὶ
[253]	μηδὲ τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον	εἰπόντος,	ἐκ τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον τὸν
[283]	~ἤρετο τί ποιεῖ. Τοῦ δὲ	εἰπόντος	πόλιν κτίζειν καὶ μικρὸν ~ὑποχωρήσαντος,
[251]	~μὴ θύσῃ αὐτήν. Τῆς δὲ	εἰπούσης	ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν, ἔλεγεν
[251]	μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ	εἰπούσης	ἅπασιν ἐχθραίνειν μυσίν, αὐτὴ μὴ
[260]	ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν,	~εἰπών·	Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν·
[295]	~φρουρᾷ· τί σοι ποιήσω; Καὶ	εἰπὼν	ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα
[296]	δακὼν ἀπέκοψεν εἰς τέλος, λόγον	~εἰπὼν	τοιόνδε ταύτῃ· Εἰ γὰρ σύ,
[295]	~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος	εἰργάσατο·	πυρετὸς δὲ ~ἐπιγενόμενος αὐτῷ θᾶττον
[259]	Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν ἐρήμῳ	εἷρε	γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, καί
[280]	δ' εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ'	εἰρήκει·	~Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ
[254]	ἡ ἄρκτος πρὸς τὸ οὖς	εἴρηκεν.	Ὁ δὲ ~εἶπε· Τοῦ λοιποῦ
[298]	αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος	εἰς	ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ κατὰ
[252]	ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με	εἰς	βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε
[258]	ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι, ὅταν	εἰς	διάπειραν ~ἔλθωσιν, εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι.
[276]	τὴν ~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει	εἰς	ἐπήκοον τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων
[280]	δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν κατηγορίας ἀκούειν·	εἰς	κίνδυνον γὰρ ~ἄγουσι τὸν ἀκούοντα.
[268]	πολλὰ κοπιῶντος, ~οὐδὲ ἄχυρον λαμβάνοντος	εἰς	κόρον. ~Ὅτε δ' ἐπέστη ὁ
[268]	τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ	εἰς	μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης
[259]	ἦν τὸ ψεῦδος· νῦν δὲ	εἰς	~πάντας ἀνθρώπους ἐστίν, ~ἐάν τι
[258]	ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι, ὅταν	εἰς	~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι.
[269]	μὴ ὢν γονέων, τίνος χάριν	εἰς	πόλεμον ~ἐξωρμήθην; ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[277]	~καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν, τῆς	εἰς	τὰ πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος
[255]	ἐν τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι καὶ	εἰς	τὰς τῶν ~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί
[296]	ῥίνα ταύτης, ~καὶ δακὼν ἀπέκοψεν	εἰς	τέλος, λόγον ~εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ·
[257]	σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες δὲ	εἰς	τὴν πλάτανον ~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους
[265]	ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν ἑκὼν	εἰς	τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ
[253]	τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες ἀφεὶς	εἰς	τὸ ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς
[283]	~τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας, προσελθὼν	εἰς	τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ
[272]	ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα	εἰς	τὸν ὄνον εἶπεν· Ὦ οὗτος,
[253]	καὶ οἰκτείρας τὸν ἄνθρωπον, καταδὺς	εἰς	τὸν ~ποταμὸν χρυσοῦν ἀνήνεγκε πέλεκυν,
[283]	τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν ἐμπεσὼν	εἰς	τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα
[263]	πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν	εἰς	~τοὺς ἰδίους ἐπὶ τῆς φάτνης
[265]	Ὁ δὲ ὄνος ἄκων ὀλισθήσας	εἰς	ὕδωρ ἔπεσε, καὶ, ~λυθέντων τῶν
[269]	πρὸς τὰς τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς)	εἰς	~φύγην ἐτράπη. Καὶ ὁ ὄνος
[254]	αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν μὲν ἕνα	εἰς	φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς καὶ ἀναβὰς
[273]	δεσπότην ἱκέτευε, καὶ βυρσοδέψῃ ~ἀπεμπολεῖται.	Εἰς	χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην
[270]	ἀπολύσειν φήσαντος, προσαγαγοῦσα τὸν ὄνον	εἴς	τινα ~πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. Καὶ
[253]	τὰ συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν	εἱς	τις τὰ ἴσα ~διαπράξασθαι ἐβουλεύσατο,
[263]	ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ	εἰσαγαγὼν	εἰς ~τοὺς ἰδίους ἐπὶ τῆς
[295]	μετέωρον ~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν	εἰσαγαγὼν	ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ
[269]	τὸν ὄνον, οἷός τε ἦν	εἰσελθὼν	καταθοινήσασθαι. Παρὰ δὲ ~τὸν ψόφον
[268]	δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων	~εἰσήλασε,	καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο.
[256]	οὐδὲ ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί	εἰσι	φίλοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο
[256]	οὐδ' ἐν ~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί	εἰσι	φίλοι. ~Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος. ~Ὁδοιπόροι
[299]	τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων	εἰσὶν	ἐλάττω} ~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά
[255]	τὰς τῶν ~πέλας συμβουλίας ἀδόκιμοί	εἰσιν.	~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο ἐν
[274]	~προσώπων} καὶ ἐξ ἀπροόπτου δῆλοί	εἰσιν.	~Ὄνος καὶ κύων. ~Ὄνον τις
[282]	καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι	εἰσὶν	ὅσοι δι' ἀγάπην τῶν οἰκείων
[257]	καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς	εἰσιν	ὡς καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας
[281]	λύκος. ~Ὄνος πατήσας σκόλοπα χωλὸς	εἱστήκει.	Λύκον δὲ ἰδὼν καὶ φοβηθεὶς
[282]	ἐκ τῶν ἡμέρων περιστερῶν ~προσέδησεν·	εἶτα	ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ
[283]	Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου,	~εἶτα	δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος,
[295]	ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείονα λύπην	εἶχε.	Καὶ δήποτε ~πλησίον τοῦ λέοντος
[287]	εὐεργετῆται. ~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις	εἶχε	καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας
[287]	~Ὄρνιθα δέ τις πάνυ καλλίστην	εἶχεν,	~ἥτις ἔτικτεν ἀεὶ ὠὰ χρυσέα.
[298]	ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν ἐπιφοιτᾶν	εἴωθα.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός
[275]	δεσμώτης ~ἔτρωγε κριθάς, χόρτον, ὥσπερ	εἰώθει·	~κύων δὲ χαρίεις ὤν, εὐρύθμως
[298]	πόσου χρόνου ἐπιφοιτᾶν ταῖς πόλεσι	εἴωθεν.	Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα
[298]	καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς βαδίζειν,	ἐκ	~δευτέρου ἠρώτα διὰ πόσου χρόνου
[298]	ἐστιν ἡ κατὰ τῶν ἀσεβῶν	ἐκ	θεοῦ ~τιμωρία. ~Μήτηρ καὶ θυγατέρες.
[281]	φοβηθεὶς ~εἶπεν· Ὦ λύκε, ἀποθνῄσκω	ἐκ	πόνου· καλὸν δέ μοί ἐστι
[252]	καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ	ἐκ	τῆς ~ῥάμνον καὶ καταφάγοι τὰς
[253]	τοῦτον εἶναι τὸν οἰκεῖον εἰπόντος,	ἐκ	τρίτου ~καταβὰς ἐκεῖνον τὸν οἰκεῖον
[282]	περιστεραί. ~Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ λῖνα	ἐκ	τῶν ἡμέρων περιστερῶν ~προσέδησεν· εἶτα
[299]	~Ὁ μῦθος ὅτι οἳ μηδὲν	ἐκ	τῶν ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως
[292]	τὸ παιδίον ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα	ἐκ	τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ~ἔλεγεν· Ὦ
[253]	ἀφεὶς εἰς τὸ ῥεῦμα κλαίων	ἐκάθητο.	~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ
[273]	ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ	~ἐκακοπάθει,	ηὔξατο τῷ Διὶ ὅπως τοῦ
[292]	ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς	ἐκάλεσαν.	Σὺν αὐτοῖς ~δὲ ἦν καὶ
[272]	ἀλλ' ἀπὸ τοῦ τέλους τὴν	ἑκάστου	~δοκιμάζειν διάθεσιν. ~(Ὄνος καὶ κηπουρός.
[262]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τὸ	ἑκάστῳ	πεπρωμένον ἀθεράπευτόν ἐστι. ~Ὄνον ἀγοράζων.
[289]	στάσεσιν ~ἑαυτοὺς παρεισβάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ	ἑκατέρων	~παρανάλωμα γινόμενοι. ~Ὄφις καὶ καρκῖνος.
[299]	αὔξησις ἡ κατὰ λόγον ~προσγένοιτο.	Ἐκεῖθεν	δ' ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς τὴν
[282]	αὐταῖς τὸν δόλον οὐ προεμήνυσαν,	~ἐκεῖναι	ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· Ἀλλ' ἡμῖν γε
[284]	τὴν χροιὰν ὡς ὀυχ ὁμοία	ἐκείναις.	Ὁ ~δὲ ἔφη· Οὐκ οἶδα
[272]	τῇ ἡμιόνῳ ἐπέθηκε. Καὶ ~τότε	ἐκείνη	ἀποβλέψασα εἰς τὸν ὄνον εἶπεν·
[288]	καὶ μὴ διὰ πάντος ἀκολουθεῖν	ἐκείνῃ.	Λαβοῦσα δὲ τὴν ~ἡγεμονίαν ἑαυτήντε
[299]	δ' αὐτοῖς χρησαμένη καὶ πρὸς	ἐκείνην	~ἤκουσεν ὡς· Τὰ μὲν ἄλλα
[253]	τὴν τοσαύτην ἀναίδειαν, οὐ μόνον	ἐκείνην	κατέσχεν, ἀλλ' ~ουδὲ τὴν οἰκείαν
[253]	οἰκεῖον εἰπόντος, ἐκ τρίτου ~καταβὰς	ἐκεῖνον	τὸν οἰκεῖον ἀνήνεγκε. Τοῦ δὲ
[270]	παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων ὁρῶν	ἐκεῖνον	φεύγειν μὴ ~δυνάμενον, πρῶτον τὴν
[275]	παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως·	~ἐκεῖνος	δ' αὐτὸν κατεῖχε ἐν τοῖς
[256]	ἔλεγε πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν.	Ἐκεῖνος	δὲ ἔφη· Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς,
[290]	δ' ὄφεως μετὰ ~θάνατον ἐκταθέντος,	ἐκεῖνος	εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ πρόσθεν
[283]	ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος,	ἐκεῖνος	εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην
[298]	διενοεῖτο. Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν	ἐκείνου	ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν
[262]	Κἀκεῖνοι αὐτὸν ἀληθεύειν ὑπολαβόντες ἀπ'	ἐκείνου	καὶ ~μέχρι νῦν ἔνθα ἂν
[289]	~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ'	ἐκείνους	ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν
[260]	καὶ ~ἀμυγδάλων, καὶ ταύτην ἀνελόμενος,	ἐκείνους	μὲν ἔφαγε, τὰ δὲ τῶν
[269]	ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως ὑπ'	ἐκείνων	ἀπόλλυνται. ~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ
[268]	δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ'	~ἐκείνων	φθόνον καὶ κίνδυνον ἀναλογιζομένους ἀγαπᾶν
[268]	πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατ'	ἐκείνων	φθόνον καὶ ~τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους
[268]	ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς	ἔκειτο	ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς οὖν ἑώρα
[268]	~εἰσήλασε, καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς	ἔκειτο.	Ταῦτα ἑωρακὼς ὁ ὄνος τὸν
[273]	ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν πέμψας	ἐκέλευσε	κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι. Πάλιν δὲ
[297]	λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος ἐν ποταμῷ	ἐκινδύνευε	πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην
[285]	~ὠφελούμενος παρ' αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους	ἐκκαλουμένου	καὶ ~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν
[296]	Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς ῥίζας	ἐκκόπτειν	τῶν ~σφαλμάτων· ἤγουν τὰς ἀρχὰς
[261]	Τύχη. ~Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις	ἐκοιμᾶτο.	Ἐπιστᾶσα δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη
[275]	προσκρούων ~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ'	ἐκπνέων	~ἔφη· Οἷα χρή με δυσδαίμονα
[254]	ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον	ἐκρύβη.	Ὁ δὲ ἕτερος τοῦτο ποιῆσαι
[254]	ἐπί τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα	ἐκρύπτετο,	ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων περικατάληπτος
[290]	Τοῦ δ' ὄφεως μετὰ ~θάνατον	ἐκταθέντος,	ἐκεῖνος εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ
[260]	ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι.	Ἐκτινάξας	δέ, ὡς ~εὗρε τὰ ἐνόντα,
[260]	εὐχήν· τοῦ γὰρ εὑρεθέντος τὰ	~ἐκτὸς	καὶ ἐντὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι.
[260]	ἐντὸς ὧν εὗρον καὶ τὰ	~ἐκτὸς	πρὸς σὲ διανενέμημαι. Πρὸς ἄνδρα
[277]	καὶ ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ	ἐκτραπεὶς	ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ
[295]	ἐπέβαλε τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα	~ἐκτυφλῶσαι	τὸν λέοντα. Σκόλοψ δὲ τῷ
[251]	καιροῖς συμμετασχηματιζόμενοι πολλάκις ~τοὺς κινδύνους	ἐκφεύγουσιν.	~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς ἐπὶ
[251]	καὶ τοὺς σφοδροὺς ~τῶν κινδύνων	ἐκφεύγουσιν.	~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ
[267]	~Ὄνος ἐνδυσάμενος λέοντος δορὰν περιῄει	ἐκφοβῶν	τὰ ἄλογα ζῷα. ~Καὶ δὴ
[295]	ὅτι οὐδεὶς δύναται τὸ μέλλον	ἐκφυγεῖν.	~Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ. ~Παῖς
[265]	φορτώσας ἦγεν. Ὁ δὲ πάλιν	ἑκὼν	εἰς τὸ ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη.
[265]	ὄνος, ὡς προσῆλθε τῷ ~ῥείθρῳ,	ἑκὼν	κατέπεσε· τῶν δὲ σπόγγων διαβραχέντων,
[263]	ἀγοράσαι μέλλων ἐπὶ πείρᾳ αὐτὸν	ἔλαβε·	καὶ εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς ἰδίους
[283]	προσῆλθε, καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων	ἔλαθεν	ἐμπεσὼν εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ
[252]	ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ	ἐλαία·	Ἀφεῖσα τὴν ~πιότητά μου ἣν
[252]	ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν ~τῇ	ἐλαίᾳ·	Βασίλευσον ἐφ' ἡμῶν. Καὶ εἶπεν
[252]	~τῶν κινδύνων ἐκφεύγουσιν. ~Ξύλα καὶ	ἐλαία.	~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι
[254]	τί πρὸς τὸ ~οὖς αὐτοῦ	ἐλάλει	ἡ ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε·
[299]	ἄλλων ἐπαγγέλλονται, {κἂν οὐδένων εἰσὶν	ἐλάττω}	~(Πέρδιξ καὶ ἄνθρωπος. ~Πέρδικά τις
[268]	ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον	ἐλαύνων,	καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν
[271]	τις πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον ἐπ'	ἐλαχίστοις	πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς πλείονας
[256]	πέλεκυν, ὁ ἔχων αὐτὸν διωκόμενος	ἔλεγε	πρὸς τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος
[284]	ἀφεθῆναι· Οὐ γάρ εἰμι γέρανος,	ἔλεγεν,	~ἀλλὰ πελαργός, τὸ εὐσεβέστατον ζῷον
[256]	πρὸς τὸν μὴ εὑρόντα ~συνοδοιπόρον	ἔλεγεν·	Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ εἶπεν· Ἀλόλωλα
[251]	εἰπούσης ἅπασι τοῖς μυσὶ διεχθραίνειν,	ἔλεγεν	~ἑαυτὴν μὴ μῦν εἶναι, ἀλλὰ
[251]	αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ νυκτερὶς	~ἔλεγεν	εἶναι, καὶ πάλιν ἀπελύθη. Καὶ
[256]	δὲ πέλεκυν εὑρόντος, ὁ ἕτερος	~ἔλεγεν·	Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει
[251]	πᾶσι τοῖς πτηνοῖς πολεμεῖν, αὐτὴ	ἔλεγεν	~οὐκ ὄρνις, ἀλλὰ μῦς εἶναι,
[292]	γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον	~ἔλεγεν·	Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ.
[256]	ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα	ἔλεγες,	οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ
[257]	Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον	~ἔλεγον	πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστιν
[266]	ἐπ' ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ ~μῦθος	ἐλέγχει.	~Ὄνος ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ.
[277]	ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος	ἐλέγχει.	~Ὄνος καὶ τέττιγες. ~Ὄνος ἀκούσας
[267]	~εἶναι ὑπὸ τῆς ἰδίας γλωσσαλγίας	ἐλέγχονται.	~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον
[297]	δηλοῖ ὅτι μὴ μέμφου, πλὴν	ἐλέει·	καὶ γὰρ παράληκτον ποιεῖς ~τὸν
[254]	~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος	ἐλθοῦσα	ἐπ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο
[296]	μῆτερ, ~τὸν τελευταῖον. Ἡ δ'	ἐλθοῦσα	πλησίον ~τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν
[299]	~μὲν κηπωρῷ, θἀτέραν δὲ κεραμεῖ.	Ἐλθοῦσα	τοίνυν ποτὲ πρὸς τὴν τῷ
[253]	ἐβουλεύσατο, καὶ παρὰ τὸν ποταμὸν	ἐλθὼν	καὶ τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην ἐξεπίτηδες
[258]	φοβεροὶ ~εἶναι, ὅταν εἰς διάπειραν	~ἔλθωσιν,	εὑρίσκονται οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ
[258]	φοβεροὶ εἶναι, ὅταν εἰς ~πεῖραν	ἔλθωσιν,	οὐδενὸς εὑρίσκονται ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[277]	καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου ~καὶ	ἕλκοντος	πρὸς ἑαυτόν, τῆς εἰς τὰ
[274]	δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ τὸ	ἕλκος	κρούοντος, ὁ ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό
[287]	~ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον	ἐλπίσας	εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους
[279]	οἷα λέων τοὺς τῶν γεωργῶν	ἐλυμαίνετο	πόνους. Καὶ ~πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος
[264]	ἔν τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν	ἐμακάριζεν	αὐτὸν ἐπὶ τῇ εὐεξίᾳ τοῦ
[268]	ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος δέ ποτε	ἐμακάριζεν	ἵππον ~διὰ τὴν τροφὴν αὐτοῦ
[268]	~(Ὄνος ἵππον μακαρίζων. ~Ὄνος ἵππον	ἐμακάριζεν,	ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς,
[289]	καὶ γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ	ἐμάχοντο.	Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ
[268]	ἐγκεντρίζων. ~Ὁ δὲ εἰς μέσον	ἐμβὰς	τῶν πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο
[261]	κάτωθεν τοῦ φρέατος πέσῃς, ~καὶ	ἐμὲ	τὴν Τύχην καταμέμψωνται πάντες. ~Ὁ
[285]	τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον θύειν	~ἔμελλε.	Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς
[300]	~Πέρδικα δὲ τις κυνηγέτης ἀγρεύσας	~ἔμελλεν	αὐτὸς τοῦ καταθῦσαι ταύτην. ~Ἡ
[297]	ἐπεφώνει· Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ	ἐμέμφετο	τῷ παιδὶ ~τολμηρίαν. Τὸ δὲ
[256]	γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες,	ἐμοὶ	αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος ~δηλοῖ
[252]	~πιότητά μου ἣν ἐδόξασεν ἐν	ἐμοὶ	ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι,
[273]	τοῦ δεσπότου πραττόμενα, ἔφη· Ἀλλ'	ἔμοιγε	~αἱρετώτερον ἦν παρὰ τοῖς προτέροις
[296]	κλαίουσα ἐβόα· Τί πέπονθας τοῦτο,	~{ἐμὸν}	ὦ τέκνον; Ὁ δ' ἔφησε
[257]	Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ	~ἐμοῦ	εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ
[295]	καὶ τὸν ~ψευδῆ ὄνειρον τοῦ	ἐμοῦ	πατρὸς τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην,
[300]	Ἔασόν ~με ζῆν καὶ ἀντ'	ἐμοῦ	πολλὰς πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω.
[273]	ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ'	~ἐμόχθει,	ηὔξατο τῷ Διὶ ὥστε τοῦ
[295]	Σκόλοψ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτοῦ	ἐμπαρεὶς	~ὄγκωμα καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβῶνος
[270]	τὸν ὄνον εἴς τινα ~πάγην	ἐμπεσεῖν	παρεσκεύασε. Καὶ ὁ λέων ὁρῶν
[300]	ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων	ἐμπεσεῖται.
[300]	ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων	ἐμπεσεῖται.	~(Πέρδιξ καὶ κυνηγέτης. ~Πέρδικα δὲ
[283]	καὶ τὸ δέλεαρ ~ἐσθίων ἔλαθεν	ἐμπεσὼν	εἰς τοὺ βρόχους. Τοῦ δὲ
[273]	χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην	ἐμπεσὼν	~καὶ ὁρῶν τὰ παρ' αὐτοῦ
[272]	~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐξ ἴσου	ἐμπεφορτισμένοι.	~Ὄνος καὶ ἡμίονος ἐν ταὐτῷ
[282]	ταύταις προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις	ἐμπλακεισῶν,	~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν
[265]	καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως. Ὁ δὲ	ἔμπορος	πάλιν ἑτέρους ἦλθεν ἀγοράσων καὶ
[265]	ῥεῖθρον ~πεσὼν ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ	ἔμπορος	τέχνην ἑτέραν νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος
[292]	~ἔλεγεν· Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα	ἐμῶ.	Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν·
[275]	καὶ περισσὸν οἰμώξας ~σκύμνον θεωρῶν	ἐν	ἁβρότητι πάσῃ, ~φάτνης ὀνείης δεσμὰ
[252]	~ῥαμνος πρὸς τὰ ξύλα· Εἰ	ἐν	ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με εἰς
[275]	καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν	ἐν	αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης ~ἔτρωγε
[265]	πολλάκις ἐν ᾧ τις εὐτύχησεν,	ἐν	αὐτῷ καὶ πίπτει. ~Ὄνος βαστάζων
[296]	δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ.	~Ἐν	δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει,
[252]	τὴν ~πιότητά μου ἣν ἐδόξασεν	ἐν	ἐμοὶ ὁ θεὸς καὶ οἱ
[259]	~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις	ἐν	ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ
[260]	Ἑρμῇ ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ,	ἐν	ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ
[254]	δηλοῖ ἀπέχεσθαι τῶν φίλων οἵτινες	ἐν	καιρῷ περιστάσεως ~οὐ περιμένουσι βοηθῆσαι
[254]	τοιούτοις μὴ συνοδοιπορεῖν φίλοις οἳ	ἐν	κινδύνοις οὐ ~παραμένουσιν. Ὁ λόγος
[275]	ἐπεμβάς. Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες	ἐν	μέσῳ ὡς εἶδον, ᾖξαν, ~κρανείαις
[295]	τέρψιν τοῦ υἱοῦ παντοῖα ζῷα,	ἐν	οἷς ἦν καὶ ~λέων. Ὁ
[297]	ξηρανθῶσιν. ~Παῖς λουόμενος. ~Παῖς λουόμενος	ἐν	ποταμῷ ἐκινδύνευε πνιγῆναι. Καὶ ἰδών
[300]	αὐτοῦ δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς	ἐν	ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[300]	φίλων δολίας μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς	ἐν	ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[256]	μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδ'	ἐν	~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.
[256]	μὴ μεταλαβόντες τῶν εὐτυχημάτων οὐδὲ	ἐν	ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί εἰσι φίλοι.
[289]	καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ	ἐν	ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν ~ἑαυτοὺς
[294]	Διόπερ φοβουμένη ~λάρνακα μεγίστην κατασκευάσασα	ἐν	ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε, ~φυλαττομένη μὴ
[272]	ἴσου ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος	ἐν	ταὐτῷ ἐβάδιζον. Καὶ δὴ ὁ
[256]	εἰσιν. ~(Ὁδοιπόροι καὶ πέλεκυς. ~Δύο	ἐν	ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν
[276]	κύων συνοδοιποροῦντες. ~Ὄνος καὶ κύων	ἐν	ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ
[271]	τε καὶ ἔστενεν. Οἱ δὲ	~ἐν	τῇ λίμνῃ βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ
[252]	βασιλέα ἐφ' ~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε	ἐν	τῇ σκέπῃ μου· καὶ εἰ
[257]	πλάτανον, ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ	ἐν	τῇ σκιᾷ ~κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. Ἀναβλέψαντες
[255]	~Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ	ἐν	τοῖς ἰδίοις ἄβουλοι καὶ εἰς
[275]	ποικίλως· ~ἐκεῖνος δ' αὐτὸν κατεῖχε	ἐν	τοῖς κόλποις. ~Ὁ δέ γε
[277]	Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην	ἐν	~τῷ ἀναθέματι. ~{Ὅτι} τοὺς ἀπολλυμένους
[295]	υἱὸν εἰσαγαγὼν ἐφύλαττεν. Ἐζωγράφησε ~δὲ	ἐν	τῷ οἰκήματι πρὸς τέρψιν τοῦ
[295]	τῇδε τῇ οἰκίᾳ κατεκλείσθην, ὡς	ἐν	~φρουρᾷ· τί σοι ποιήσω; Καὶ
[265]	~διπλοῦν ἦγε βαστάζων. ~Ὅτι πολλάκις	ἐν	ᾧ τις εὐτύχησεν, ἐν αὐτῷ
[269]	~(Ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ λέων.	~Ἔν	τινι ἐπαύλει ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν
[264]	~Ὄνος ἄγριος ὄνον ἥμερον θεασάμενος	ἔν	τινι εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν
[274]	λύκος. ~Ὄνος ἡλκωμένος τὸν νῶτον	ἔν	τινι λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ
[289]	καὶ μύες. ~Ὄφις καὶ γαλῆ	ἔν	τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ
[254]	ἄρκτος αὐτοῖς ~συναντήσας τὸν μὲν	ἕνα	εἰς φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς καὶ
[251]	Οὕτω τε ~συνέβη αὐτῇ δὶς	ἐναλλαξαμένῃ	τὸ ὄνομα τῆς σωτηρίας περιγενέσθαι.
[253]	~θεῖον συναίρεται, τοσοῦτον τοῖς ἀδίκοις	ἐναντιοῦται.	~(Ὁδοιπόροι καὶ ἄρκτος. ~Δύο φίλοι
[287]	χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ	ἔνδον	αὐτῆς ~ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ
[287]	χρυσέα. ~Ὁ δὲ νομίσας χρυσὸν	ἔνδον	ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα εὗρε ταύτην
[267]	δόξαις ὁ ~μῦθος ἐλέγχει. ~Ὄνος	ἐνδυσάμενος	λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἐνδυσάμενος
[267]	ἐνδυσάμενος λεοντῆν καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος	ἐνδυσάμενος	λέοντος δορὰν περιῄει ἐκφοβῶν τὰ
[300]	μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς	ἐνέδραις	τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.
[300]	μηχανὰς ~συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς	ἐνέδραις	τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται. ~(Πέρδιξ καὶ
[300]	τοὺς συνήθεις καὶ φίλους ~σοι	ἐνεδρεῦσαι	θέλεις. Ὅτι ὁ κατὰ φίλων
[274]	τὸν νῶτον ἔν τινι λειμῶνι	ἐνέμετο.	Κόρακος δὲ ~ἐπικαθίσαντος αὐτῷ καὶ
[291]	πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ	ἐνετύγχανε	περὶ ~τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς
[262]	ἀπ' ἐκείνου καὶ ~μέχρι νῦν	ἔνθα	ἂν ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν, ἐνταῦθα
[269]	Ὡς δὲ πόρρω τοῦτον ~ἐδίωξεν,	ἔνθα	μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος ἐφικνεῖτο
[276]	τοῦ ὄνου ταῦτα διεξιόντος, διέκειτο·	~ἔνθεν	δὴ καὶ ἔφησε τῷ ὄνῳ·
[258]	ὡς ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν,	~ἐνθένδε	θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν ἐπιπλέοντα, ᾠήθησαν
[258]	~προσεδεχόμεθα. ~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων	ἔνιοι	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι,
[258]	μῦθος δηλοῖ ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων	ἔνιοι	ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι,
[267]	εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως	ἔνιοι	τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς ἔξωθεν τύφοις
[298]	~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν,	ἐνίοτε	δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ ὃς
[283]	~πόλεις κτίζῃς, οὐ πολλοὺς τοὺς	ἐνοικοῦντας	εὑρήσεις. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[283]	κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς	ἐνοικοῦντας.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ~ὅτι τότε
[260]	Ἐκτινάξας δέ, ὡς ~εὗρε τὰ	ἐνόντα,	ταῦτα καταφαγὼν καὶ λαβὼν τῶν
[268]	ἐπέστη πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης	ἔνοπλος	ἀνέβη τὸν ~ἵππον, πανταχόσε τοῦτον
[254]	ἀνέβη ἐπί τι δένδρον καὶ	ἐνταῦθα	ἐκρύπτετο, ὁ δὲ ~ἕτερος μέλλων
[262]	ἔνθα ἂν ἀλλήλων οὖρον ἴδωσιν,	ἐνταῦθα	καὶ αὐτοὶ ~περιιστάμενοι οὐροῦσιν. ~Ὁ
[289]	τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ	ἐνταῦθα	μύες ἀεὶ ~καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων,
[273]	προτέροις δεσπόταις ἀχθοφοροῦντα ~λιμώττειν ἢ	ἐνταῦθα	παραγενέσθαι, ὅπου, ἐὰν ἀποθάνω, οὐδὲ
[271]	τί ἂν ἐποίησας, εἰ τοσοῦτον	ἐνταῦθα	χρόνον διέτριβες ὅσον ~ἡμεῖς, ὅτε
[261]	Τύχη ἐβόα· ~Ἀνάστα καὶ ἄπελθε	ἐντεῦθεν,	μή πως κάτωθεν τοῦ φρέατος
[260]	γὰρ εὑρεθέντος τὰ ~ἐκτὸς καὶ	ἐντὸς	πρὸς σὲ διανενέμημαι. ~Ὁ μῦθος
[260]	τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ	ἐντὸς	ὧν εὗρον καὶ τὰ ~ἐκτὸς
[275]	δ' ὕλην ~ἦγεν ἀφ' ὕψους,	ἐξ	ἀγροῦ δ' ὅσον χρεία. ~Δηχθεὶς
[263]	γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός ἐστιν ὁποῖον	ἐξ	ἁπάντων τὸν συνήθη ἐπελέξατο. Ὁ
[274]	ἐξ αὐτῶν τῶν ~προσώπων} καὶ	ἐξ	ἀπροόπτου δῆλοί εἰσιν. ~Ὄνος καὶ
[258]	δηλοῖ ὅτι ~τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι	ἐξ	ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι, ὅταν
[258]	~Οὑτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι	ἐξ	ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ ~εἶναι, ὅταν
[299]	γενέσθαι ~φοράν, ὡς τοῖς λαχάνοις	ἐξ	ἀρδείας αὔξησις ἡ κατὰ λόγον
[274]	οἱ κακοῦργοι τῶν ἀνθρώπων {καὶ	ἐξ	αὐτῶν τῶν ~προσώπων} καὶ ἐξ
[257]	ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς	ἐξ	~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με
[272]	ῥᾳδίως ὑφιστάμενος. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος	ἐξ	ἴσου ἐμπεφορτισμένοι. ~Ὄνος καὶ ἡμίονος
[271]	διέβαινεν· ὀλισθὼν δέ, ὡς ~κατέπεσεν,	ἐξαναστῆναι	μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ
[281]	ἄκροις ὀδοῦσι τὸν σκόλοπα δακὼν	ἐξεῖλεν.	Ὁ δὲ λυθεὶς τοῦ ~πόνου,
[286]	ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι	ἐξεκόλαψε.	Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη·
[281]	Χάριν δὲ μίαν αἰτῶ σε,	ἐξελεῖν	τοῦ ~ποδός μου πρῶτον τὸν
[252]	σκέπῃ μου· καὶ εἰ μή,	ἐξέλθοι	πῦρ ἐκ τῆς ~ῥάμνον καὶ
[299]	κατὰ λόγον ~προσγένοιτο. Ἐκεῖθεν δ'	ἐξελθοῦσα	καὶ πρὸς τὴν συνοικοῦσαν τῷ
[258]	τὸ ~πρότερον. Ἐγγὺς δὲ παντελῶς	ἐξενεχθέντα	αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα, ἔφασαν
[258]	ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν.	~Ἐξενεχθέντα	δὲ αὐτὰ φρύγανα ὄντα ἰδόντες,
[253]	ἐλθὼν καὶ τὴν ~οἰκείαν ἀξίνην	ἐξεπίτηδες	ἀφεὶς εἰς τὸ ῥεῦμα κλαίων
[269]	κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα ~ἐφοβήθη,	ἐξῆλθεν	ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ δέ,
[289]	ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς ~μαχομένους,	ἐξῆλθον	βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας,
[270]	ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους	ἐξῆλθον	ἐπὶ ~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος
[253]	θρήνου, ~καταβὰς ὁμοίως χρυσῆν ἀξίνην	ἐξήνεγκε	καὶ ἤρετο εἰ ταύτην ~ἀπέβαλε.
[298]	πύλας, ὡς ἐθεάσατό τινα χωλὸν	~ἐξιόντα,	ἐπυνθάνετο αὐτοῦ τίς τε εἴη
[267]	~Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀπαιδεύτων τοῖς	ἔξωθεν	τύφοις δοκοῦντές τινες ~εἶναι ὑπὸ
[269]	γονέων, τίνος χάριν εἰς πόλεμον	~ἐξωρμήθην;	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πολλοὶ
[292]	γίνονται. ~Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα. ~Βοτῆρες	ἐπ'	ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς
[266]	~{Ὅτι} κτηνώδεις ἄνδρας, τοὺς τυφωμένους	ἐπ'	ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ ~μῦθος ἐλέγχει.
[296]	κλέπτει. ~Ἀλλ' ὀψέ ποτε ληφθεὶς	ἐπ'	αὐτοφώρῳ ~ἄγεται κριθεὶς πρὸς φόνον,
[268]	τῶν πολεμίων ~ξιφήρης εὐθὺς ἔκειτο	ἐπ'	ἐδάφους. ~Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον
[289]	ἀφέντες ~τὴν πρὸς ἑαυτοὺς μάχην,	ἐπ'	ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ ἐπὶ
[271]	~ἄν τις πρὸς ἄνδρα ῥᾴθυμον	ἐπ'	ἐλαχίστοις πόνοις δυσφοροῦντα, ~αὐτὸς τοὺς
[254]	τεθνάναι. Ἡ δὲ ἄρκτος ἐλθοῦσα	ἐπ	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ~ὠσφραίνετο τήν
[270]	ὄνον, ἐὰν αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον	ἐπαγγείληται.	~Τοῦ δὲ αὐτὴν ἀπολύσειν φήσαντος,
[299]	τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ τῶν ἄλλων	ἐπαγγέλλονται,	{κἂν οὐδένων εἰσὶν ἐλάττω} ~(Πέρδιξ
[273]	~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς	ἐπακούσαντος	καὶ ~κελεύσαντος αὐτὸν κεραμεῖ πραθῆναι,
[269]	ἀλεκτρυὼν καὶ λέων. ~Ἔν τινι	ἐπαύλει	ὄνος καὶ ἀλεκτρυὼν ἦσαν. Λέων
[295]	τί σοι ποιήσω; Καὶ εἰπὼν	ἐπέβαλε	τῷ τοίχῳ τὴν χεῖρα ~ἐκτυφλῶσαι
[268]	~ὁ στρατιώτης σὺν τοῖς ὅπλοις	ἐπέβη	~ὧδε κἀκεῖσε τὸν ἵππον ἐγκεντρίζων.
[269]	ὄνος, νομίσας δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι,	ἐπέδραμεν	εὐθὺς τῷ λέοντι. Ὡς δὲ
[272]	ἀφελόμενος ἀπ' αὐτοῦ τῇ ἡμιόνῳ	ἐπέθηκε.	Καὶ ~τότε ἐκείνη ἀποβλέψασα εἰς
[272]	αὐτοῦ τὸ φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ	ἐπέθηκεν.	Ἔτι δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων,
[279]	~Ὄνος νομιζόμενος λέων εἶναι. ~Ὄνος	ἐπεθύμει	λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι
[268]	ἔχων, καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν.	Ἐπεὶ	~δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου, καὶ
[258]	προσέμενον, ὡς μελλούσης αὐτῆς ~προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ	δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ
[258]	Διὸ προσέμενον ὡς μέλλουσαν προσορμίζεσθαι.	Ἐπεὶ	~δὲ ὑπὸ ἀνέμου φερόμενα τὰ
[273]	πολῆσαι. Πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος,	ἐπειδὴ	καὶ πολλῷ ~πλείονα ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο,
[273]	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος κηπουρῷ δουλεύων,	ἐπειδὴ	ὀλίγα μὲν ἔσθιε, πολλὰ δὲ
[273]	καὶ κηπουρός. ~Ὄνος ὑπηρετούμενος κηπωρῷ,	ἐπειδὴ	ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πλεῖστα δ'
[267]	ζῷα. ~Καὶ δὴ θεασάμενος ἀλώπεκα	ἐπειρᾶτο	καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ
[282]	βρόχοις ἐμπλακεισῶν, ~προσδραμὼν συλλαμβάνειν αὐτὰς	ἐπειρᾶτο.	Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς ~ἡμέρους,
[279]	ὧν τοὺς πόνους κατήσθιεν. ~Κόσμος	ἐπείσακτος	τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος
[278]	καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν φωνὴν	ἐπελάθετο	καὶ τῆς οἰκείας φωνῆς. ~Οὕτως
[263]	ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη	ἐπελέξατο.	Ὁ λόγος ~δηλοῖ ὅτι τοιοῦτος
[269]	ποτὲ ἀλεκτρυὼν συνεβόσκετο. Λέοντος δ'	ἐπελθόντος	τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν ἐφώνησε·
[256]	ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν δὲ	ἐπελθόντων	αὐτοῖς τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν,
[256]	ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν δὲ	ἐπέλθοντων	αὐτοῖς τῶν τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων,
[275]	εὐθὺς ἦλθε δεσπότην κύσων ~νώτοις	ἐπεμβάς.	Ἐσχάτου δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν
[262]	συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν ~πρέσβεις	ἔπεμψαν	πρὸς τὸν Δία, λύσιν τινὰ
[265]	ὄνος ἄκων ὀλισθήσας εἰς ὕδωρ	ἔπεσε,	καὶ, ~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη,
[288]	κωφοῖς μέρεσιν ἀναγκαζομένην ~παρὰ φύσιν	ἕπεσθαι.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ
[268]	λαμβάνοντος εἰς κόρον. ~Ὅτε δ'	ἐπέστη	ὁ καιρὸς τοῦ πολέμου, ~ὁ
[268]	πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ ~δὲ καιρὸς	ἐπέστη	πολέμου, καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος
[297]	πνιγῆναι. Καὶ ἰδών τινα ~παροδίτην	ἐπεφώνει·	Βοήθησόν τι. Ὁ δὲ ἐμέμφετο
[291]	ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ δεύτερος	ἐπεχείρησε	τοῦτο ποιῆσαι. ~Ὁ λόγος δηλοῖ
[276]	~σφραγῖδα καὶ ἀναπτύξας, διεξῄει εἰς	ἐπήκοον	τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων δὲ
[270]	αὐτοῖς, ἡ ἀλώπηξ ὁρῶσα τὸν	~ἐπηρτημένον	κίνδυνον, προσελθοῦσα τῷ λέοντι, ὑπέσχετο
[270]	κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους ἐξῆλθον	ἐπὶ	~ἄγραν. Λέοντος δὲ περιτυχόντος αὐτοῖς,
[276]	ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ	ἐπὶ	γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον, ὁ ὄνος
[251]	~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς	ἐπὶ	γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς συνελήφθη,
[254]	φυγὴν ἔτρεψεν· ὃς καὶ ἀναβὰς	ἐπὶ	~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ ἕτερος
[277]	ὀνηλάτης. ~Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς	ἐπὶ	κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου
[298]	Ὅρκῳ, καὶ ἀπαγόμενος ὑπ' αὐτοῦ	~ἐπὶ	κρημνόν, ᾐτιᾶτο αὐτὸν ὡς προειπὼν
[298]	Καὶ δὴ ~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου	ἐπὶ	ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο.
[263]	ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι μέλλων	ἐπὶ	πείρᾳ αὐτὸν ἔλαβε· καὶ εἰσαγαγὼν
[255]	~Ὁδοιπόροι καὶ κόραξ. ~Πορευομένοις τισὶν	ἐπὶ	πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν
[264]	εὐηλίῳ τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν	ἐπὶ	τῇ εὐεξίᾳ τοῦ σώματος καὶ
[278]	~Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη	ἐπὶ	τῇ εὐφθνίᾳ καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν
[257]	ὡς καὶ εὐεργετοῦντες ~τοὺς πέλας	ἐπὶ	τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ
[251]	ἐκφεύγουσιν. ~(Νυκτερὶς καὶ γαλαῖ. ~Νυκτερὶς	ἐπὶ	τῆς γῆς πεσοῦσα ὑπὸ γαλῆς
[254]	κυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἄρκτου, πεσὼν	ἐπὶ	τῆς γῆς ~προσεποιεῖτο τεθνάναι. Ἡ
[263]	καὶ εἰσαγαγὼν εἰς ~τοὺς ἰδίους	ἐπὶ	τῆς φάτνης αὐτὸν ἔστησεν. Ὁ
[254]	ὁ ~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη	ἐπί	τι δένδρον καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο,
[258]	τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες, ὡς ἦλθον	ἐπί	τινα σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα
[258]	κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον	ἐπί	τινα σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα
[260]	καὶ τὰ τῶν ἀμυγδάλων κελύφη	ἐπί	τινος ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις,
[260]	τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ, ταῦτα	ἐπί	τινος βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις,
[270]	τὴν ἀλώπεκα συνέλαβεν, εἶθ' οὕτως	ἐπὶ	τὸν ὄνον ~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ
[285]	ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν	ἐπὶ	τὸν τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον
[279]	μεταθεῖναι τὴν φύσιν οὐκ ~ἔχων	ἐπὶ	τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν πόθον,
[298]	~εἰπόντος αὑτὸν Ὅρκον εἶναι καὶ	ἐπὶ	τοὺς ἀσεβεῖς βαδίζειν, ἐκ ~δευτέρου
[287]	δηλοῖ ὅτι ἔχων τι ἀρκέσθητι	ἐπὶ	τούτῳ, τὴν δὲ ἀπληστίαν ~φεῦγε,
[262]	τὸν Δία. ~Ὄνοι ποτὲ ἀχθόμενοι	ἐπὶ	τῷ συνεχῶς ἀχθοφορεῖν καὶ ταλαιπωρεῖν
[289]	ἐπ' ἐκείνους ἐτράπησαν. ~Οὕτω καὶ	ἐπὶ	τῶν πόλεων οἱ ἐν ταῖς
[291]	δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς πρώτοις	ἐπιβαίνουσιν	ἀνθιστάμενοι τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται.
[270]	~ἐτράπη. ~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς	ἐπιβουλεύοντες	λανθάνουσι πολλάκις καὶ ~ἑαυτοὺς συναπολλύντες.
[277]	κρημνὸν ἐφέρετο. Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου	ἐπιβοῶντος·	Ἄθλιε, ποῦ φέρει; καὶ τῆς
[295]	μέχρι βουβῶνος εἰργάσατο· πυρετὸς δὲ	~ἐπιγενόμενος	αὐτῷ θᾶττον τοῦ βίου μετέστησεν.
[262]	τῶν πόνων. Ὁ ~δὲ αὐτοῖς	ἐπιδεῖξαι	βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν,
[263]	~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν	ἐπιδέομαι	πείρας· οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός
[283]	βρόχον ἑάλω. Τοῦ ~δὲ ὀρνιθοθήρα	ἐπιδραμόντος,	ἐκεῖνος εἶπεν· Ὦ οὗτος, εἰ
[266]	~Ὄνος βαστάζων ἄγαλμα. ~Ὄνῳ τις	ἐπιθεὶς	ξόανον ἦγε· πολλοὶ δὲ προσεκύνουν
[294]	ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ πόμα	ἐπιθείσης,	ὁ παῖς ~ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. Οὕτω
[278]	~Οὕτως οἱ τῶν παρὰ φύσιν	ἐπιθυμοῦντες	καὶ ἃ ἔχουσι δυστυχοῦσι. ~Ὄνος
[274]	τινι λειμῶνι ἐνέμετο. Κόρακος δὲ	~ἐπικαθίσαντος	αὐτῷ καὶ τὸ ἕλκος κρούοντος,
[273]	ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο, καὶ τὸν Δία	ἐπικαλουμένου,	τὸ ~τελευταῖον ὁ Ζεὺς παρεσκεύασεν
[284]	ἐπισφαλὲς τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ	ἐπικίνδυνον.	~Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ. ~Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον
[280]	μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ	ἐπικινδύνους	προφέροντας διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος
[277]	ποῦ φέρει; καὶ τῆς οὐρᾶς	ἐπιλαβομένου	~καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτόν, τῆς
[268]	ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ	ἐπιμελῶς,	~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων ἅλις ἔχων,
[286]	~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα	ἐπιμελῶς	ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ ~θερμᾶναι
[251]	δεῖ μὴ ἀεὶ τοῖς αὐτοῖς	ἐπιμένειν	λογιζομένους ὅτι ~οἱ τοῖς καιροῖς
[251]	ἡμᾶς μὴ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ	ἐπιμένειν,	~λογιζομένους ὡς οἱ τοῖς καιροῖς
[258]	σκοπιάν. ~Κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα,	ναῦν εἶναι ~μεγάλην ᾠήθησαν. Διὸ
[258]	σκοπιάν, ~ἐνθένδε θεασάμενοι φρύγανα πόρρωθεν	ἐπιπλέοντα,	ᾠήθησαν ναῦν ~εἶναι μεγάλην. Διὸ
[298]	προειπὼν αὐτῷ διὰ τριάκοντα ἐτῶν	~ἐπιπορεύεσθαι,	οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν ἄδειαν
[261]	~Ἐγγὺς φρέατος παῖς τις ἐκοιμᾶτο.	Ἐπιστᾶσα	δὲ αὐτῷ ἡ Τύχη ἐβόα·
[255]	τὸν ἕτερον τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος.	Ἐπιστραφέντων	δὲ αὐτῶν καί τινος ~ὑποστρέψαι
[284]	ψῆφον ἐπιτάξαι σοι μέλλω. ~Ὅτι	ἐπισφαλὲς	τὸ συγκοινωνεῖν κακοῖς καὶ ἐπικίνδυνον.
[284]	κατέσχον καὶ τὴν ~ὁμοίαν ψῆφον	ἐπιτάξαι	σοι μέλλω. ~Ὅτι ἐπισφαλὲς τὸ
[294]	τεταγμέναις ~ὥραις ἀναπεταννῦσα καὶ τὰς	ἐπιτηδείους	αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. ~Καὶ ποτε
[269]	ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις	ἐπίτηδες	~τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως
[290]	δὲ οὐδοτιοῦν ἑαυτὸν παρεῖχε πειθόμενον.	~Ἐπιτηρήσας	δ' ὁ καρκῖνος αὐτὸν ὑπνοῦντα
[269]	ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς ἐχθροῖς	ἐπιτίθενται,	καὶ οὕτως ὑπ' ἐκείνων ἀπόλλυνται.
[253]	εἰς τὸ ῥεῦμα κλαίων ἐκάθητο.	~Ἐπιφανεὶς	οὖν ὁ Ἑρμῆς κἀκείνῳ καὶ
[254]	ὁδὸν ἐβάδιζον. Ἄρκτου δὲ αὐτοῖς	ἐπιφανείσης,	ὁ ~μὲν ἕτερος φθάσας ἀνέβη
[298]	τις ἀνιᾶσαί με, καὶ ~αὐθημερὸν	ἐπιφοιτᾶν	εἴωθα. ~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι
[298]	~δευτέρου ἠρώτα διὰ πόσου χρόνου	ἐπιφοιτᾶν	ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ
[291]	εἰ τὸν πρότερόν σε ~πατήσαντα	ἔπληξας,	οὐκ ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε
[263]	ἀδηφάγῳ ἔστη. Καὶ ὡς οὐδὲν	ἐποίει,	~δήσας καὶ ἀπαγαγὼν τῷ δεσπότῃ
[271]	Ὦ ~οὗτος, καὶ τί ἂν	ἐποίησας,	εἰ τοσοῦτον ἐνταῦθα χρόνον διέτριβες
[263]	οὕτως ἀξίαν αὐτοῦ τὴν δοκιμασίαν	ἐποιήσατο,	~ὑποτυχὼν εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε οὐδὲν
[275]	~τί γὰρ παρ' οὐρηέσι οὐκ	ἐπολεύμην,	~βαιῷ δ' ὁ μέλεος κυνὶ
[264]	ἀχθοφοροῦντα καὶ τὸν ~ὀνηλάτην ὀπίσω	ἑπόμενον	καὶ ῥοπάλῳ παίοντα εἶπεν· Ἀλλ'
[298]	ἐπὶ ὅρκον, εὐλαβούμενος εἰς ἀγρὸν	~ἐπορεύετο.	Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς πύλας,
[252]	~Ξύλα καὶ ἐλαία. ~Ξύλα ποτὲ	ἐπορεύθη	τοῦ χειροτονῆσαι ἐφ' ἑαυτῶν βασιλέα
[254]	ὁ ἀπὸ τοῦ δένδρου ~καταβὰς	ἐπυνθάνετο	αὐτοῦ τί ἡ ἄρκτος πρὸς
[298]	ὡς ἐθεάσατό τινα χωλὸν ~ἐξιόντα,	ἐπυνθάνετο	αὐτοῦ τίς τε εἴη καὶ
[283]	Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν ~ἰδὼν	ἐπυνθάνετο	τί ποτ' ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ
[254]	ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου	ἐπυνθάνετο	τί πρὸς τὸ ~οὖς αὐτοῦ
[283]	πόρρωθεν ~ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί ποτ'	ἐργάζοιτο.	Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου,
[259]	αἰτίαν τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν	~ἐρημίαν	οἰκεῖς; Ἡ δὲ ~εἶπεν· Ὅτι
[283]	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις	ἐρημοῦνται,	ὅταν οἱ προεστῶτες ~χαλεπαίνωσιν. ~(Ὀρνιθοθήρας
[283]	τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις	ἐρημοῦνται,	ὅταν οἱ ~προεστῶτες χαλεποὶ ὦσιν.
[259]	καὶ Ἀλήθεια. ~Ὁδοιπορῶν τις ἐν	ἐρήμῳ	εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν,
[260]	τι, τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ	Ἑρμῇ	ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν
[260]	τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ	ἑρμῇ	ἀναθήσειν. Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ μεστῇ
[260]	βωμοῦ ἔθηκεν, ~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ	Ἑρμῆ,	τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ
[260]	ἀνέθηκε ~βωμοῦ, φήσας· Ἀπέχεις, ὦ	Ἑρμῆ,	τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ εὑρεθέντος
[273]	~ἑτέρῳ δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ	Ἑρμῆν	πέμψας ἐκέλευσε κεραμεῖ ~αὐτὸν πολῆσαι.
[253]	ἀληθῶς εἶναι ~τὸν ἀπολωλότα φαμένου,	Ἑρμῆς	ἀποδεξάμενος αὐτοῦ τὴν ~δικαιοσύνην, πάντας
[253]	παρὰ τὴν ὄχθην καθίσας ὠδύρετο.	Ἑρμῆς	δὲ ~μαθὼν τὴν αἰτίαν καὶ
[253]	κλαίων ἐκάθητο. ~Ἐπιφανεὶς οὖν ὁ	Ἑρμῆς	κἀκείνῳ καὶ τὴν αἰτίαν μαθὼν
[253]	κέδρους τοῦ Λιβάνου. ~Ξυλευόμενος καὶ	Ἑρμῆς.	~Ξυλευόμενός τις παρὰ ποταμῷ τὸν
[260]	ὁ λόγος εὔκαιρος. ~(Ὁδοιπόρος καὶ	Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο,
[260]	προκρίνεται τῆς ἀληθείας. ~(Ὁδοιπόρος καὶ	Ἑρμῆς.	~Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο,
[275]	ὀνείης δεσμὰ καὶ καλοὺς ῥήξας	~ἐς	μέσον αὐλῆς ἦλθ' ἄμετρα λακτίζων·
[275]	θέλων περισκαίρειν, ~τὴν μὲν τράπεζαν	ἐς	μέσον βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ'
[296]	χαρμοσύνῃ. ~Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ	ἐσθῆτα	κλέπτει, ~καὶ τοῦτο πράττων ὁ
[273]	κηπουρῷ δουλεύων, ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν	ἔσθιε,	πολλὰ δὲ ~ἐκακοπάθει, ηὔξατο τῷ
[280]	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους	ἔσθιε.	Τοῦτον δὲ ἰδοῦσα ἀλώπηξ εἶπεν·
[280]	τὸ σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες προσφάγιον	~ἐσθίεις;	~Ὅτι οὐ δεῖ φλυάρων ἀνδρῶν
[292]	τοῖς ~ἄλλοις φοβεροὶ γίνονται. ~Παιδίον	ἐσθίον	σπλάγχνα. ~Βοτῆρες ἐπ' ἀγρῷ θύοντες
[283]	λόγοις προσῆλθε, καὶ τὸ δέλεαρ	~ἐσθίων	ἔλαθεν ἐμπεσὼν εἰς τοὺ βρόχους.
[280]	διὰ ~γλώσσης λόγους. ~(Ὄνος παλιούρους	ἐσθίων	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος ἀκανθώδεις παλιούρους
[280]	χρωμένοις γίνεται κίνδυνος. ~(Ὄνος παλιούρους	ἐσθίων	καὶ ἀλώπηξ. ~Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν
[274]	ὄνος ἀλγῶν ὠγκᾶτό ~τε καὶ	ἐσκίρτα.	Τοῦ δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν ἑστῶτος
[288]	~Δράκοντος ἡ οὐρὰ τῇ κεφαλῇ	ἐστασίασεν,	ἀξιοῦσα ἡγεῖσθαι παρὰ ~μέρος καὶ
[271]	μὴ δυνάμενος ὠδύρετό τε καὶ	ἔστενεν.	Οἱ δὲ ~ἐν τῇ λίμνῃ
[287]	εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους	ἐστερήθη.	Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις
[263]	παρὰ τῷ ἀργοτάτῳ καὶ ἀδηφάγῳ	ἔστη.	Καὶ ὡς οὐδὲν ἐποίει, ~δήσας
[284]	καὶ πελαργός. ~Ἀρούρῃ παγίδας γεωργὸς	ἐστήσατο	κατὰ τῶν τὸν σπόρον ~βιβρωσκομένων
[263]	ἰδίους ἐπὶ τῆς φάτνης αὐτὸν	ἔστησεν.	Ὁ δὲ καταλιπὼν τοὺς ~ἄλλους
[262]	ὅτι τὸ ἑκάστῳ πεπρωμένον ἀθεράπευτόν	ἐστι.	~Ὄνον ἀγοράζων. ~Ὄνον τις ἀγοράσαι
[281]	ἐκ πόνου· καλὸν δέ μοί	ἐστι	σοῦ δεῖπνον ~γενέσθαι ἢ γυπῶν
[253]	σὺν ἡδονῇ· Ναὶ ἀληθῶς ἥδ'	ἐστί	φήσαντος, μισήσας ~ὁ θεὸς τὴν
[264]	τὴν ~ἀφθονίαν ἔχεις. Οὕτως οὐκ	ἔστι	ζηλωτὰ τὰ μετὰ κινδύνων καὶ
[257]	~ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές	ἐστιν	ἀνθρώποις τοῦτο ~ἄκαρπον τὸ δένδρον.
[259]	νῦν δὲ εἰς ~πάντας ἀνθρώπους	ἐστίν,	~ἐάν τι ἀκούειν καὶ λέγειν
[262]	ἐπιδεῖξαι βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν	ἐστιν,	ἔφη τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς
[298]	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἀδιόριστός	ἐστιν	ἡ κατὰ τῶν ἀσεβῶν ἐκ
[286]	τοῦ ἀδικεῖν ~ἄρξεται; ~Οὕτως ἀτιθάσσευτός	ἐστιν	ἡ πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα
[253]	ἀνήνεγκε πέλεκυν, καὶ εἰ οὗτός	ἐστιν	ὃν ἀπώλεσεν ~ἤρετο. Τοῦ δὲ
[263]	πείρας· οἶδα γὰρ ὅτι ~τοιοῦτός	ἐστιν	ὁποῖον ἐξ ἁπάντων τὸν συνήθη
[259]	βίος καὶ πονηρὸς τοῖς ~ἀνθρώποις	ἐστίν,	ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς
[259]	ἐρήμῳ εἷρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ	ἑστῶσαν,	καί ~φησιν αὐτῇ· Τίς εἶ;
[274]	ἐσκίρτα. Τοῦ δὲ ὀνηλάτου πόρρωθεν	ἑστῶτος	καὶ γελῶντος, ~λύκος παριὼν ἐθεάσατο
[276]	ὡδοιπόρουν. Εὑρόντες δὲ ἐπὶ γῆς	~ἐσφραγισμένον	γραμμάτιον, ὁ ὄνος λαβὼν καὶ
[275]	ἦλθε δεσπότην κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς.	Ἐσχάτου	δὲ κινδύνου ~θεράποντες ἐν μέσῳ
[272]	γόμους ἴσους ὄντας ἠγανάκτει καὶ	ἐσχετλίαζεν,	εἴγε ~διπλασίονος τροφῆς ἠξιωμένη ἡ
[290]	καὶ καρκῖνος. ~Ὄφις καρκίνῳ συνδιῃτᾶτο,	ἑταιρείαν	πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος. Ὁ μὲν
[263]	ὑπολαμβάνεται ὁποίοις ἂν ἥδηται τοῖς	~ἑταίροις.	~Ὄνος ἄγριος καὶ ὄνος ἥμερος.
[253]	Ὁ δὲ παραγενόμενος πρὸς ~τοὺς	ἑταίρους	τὰ συμβάντα αὐτοῖς διεξελήλυθεν· ὧν
[268]	ὁ ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος	ἐταλάνιζεν.	Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ
[296]	~Ὡς γοῦν ηὔξανεν ὁ νεανίας	ἔτει,	~γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω
[265]	ἠλαφρύνθη. Ὁ δὲ ἔμπορος τέχνην	ἑτέραν	νοήσας σπόγγους ~ὠνησάμενος πεφορτώκεν τὸν
[251]	πεσοῦσα πάλιν καὶ συλληφθεῖσα ὑπὸ	ἑτέρας	γαλῆς ἐδεῖτο ὅπως ~μὴ θύσῃ
[251]	δὲ πάλιν ~πεσοῦσα καὶ ὑφ'	ἑτέρας	συλληφθεῖσα γαλῆς μὴ βρωθῆναι ἐδεῖτο.
[255]	πρᾶξίν τινα κόραξ ὑπηντησε τὸν	ἕτερον	τῶν ~ὀφθαλμῶν πεπηρωμένος. Ἐπιστραφέντων δὲ
[256]	Ἑτέρου δὲ πέλεκυν εὑρόντος, ὁ	ἕτερος	~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ ἕτερος
[254]	ἅπτεσθαι τὴν ~ἄρκτον. Ὁ δὲ	ἕτερος	καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο
[254]	καὶ ἐνταῦθα ἐκρύπτετο, ὁ δὲ	~ἕτερος	μέλλων περικατάληπτος γίνεσθαι, πεσὼν κατὰ
[256]	ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ δὲ	ἕτερος	παρῄνει μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ'
[254]	ἐπὶ ~δένδρον ἐκρύβη. Ὁ δὲ	ἕτερος	τοῦτο ποιῆσαι μὴ δυνηθείς, ὡς
[255]	τουττο γὰρ σημαίνειν τὸν οἰωνόν,	ἕτερος	~ὑποτυχὼν εἶπε· Καὶ πῶς οὗτος
[254]	δὲ αὐτοῖς ἐπιφανείσης, ὁ ~μὲν	ἕτερος	φθάσας ἀνέβη ἐπί τι δένδρον
[256]	πέλεκυς. ~Δύο ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν.	Ἑτέρου	δὲ πέλεκυν εὑρόντος, ὁ ἕτερος
[265]	~ἀκόπως. Ὁ δὲ ἔμπορος πάλιν	ἑτέρους	ἦλθεν ἀγοράσων καὶ πλεῖον ἢ
[273]	Διὶ ὥστε τοῦ κηπωροῦ ἀπαλλαγεὶς	ἑτέρῳ	~ἀπεμποληθῆναι δεσπότῃ. Τοῦ δὲ Διὸς
[273]	ὅπως τοῦ κηπουροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξας	~ἑτέρῳ	δεσπότῃ ἐγχειρίσῃ. Ὁ δὲ Ἑρμῆν
[273]	οἱ οἰκέται ~ποθοῦσιν, ὅταν καὶ	ἑτέρων	πεῖραν λάβωσιν. ~Ὄνος καὶ κόραξ
[272]	τὸ φορτίον τῇ ~ἡμιόνῳ ἐπέθηκεν.	Ἔτι	δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν
[272]	δὲ αὐτῶν πόρρω προβαινόντων, ὁρῶν	ἔτι	~μᾶλλον ἀποκάμνοντα, πάλιν ἀπὸ τοῦ
[277]	ὄνος οὐχ ἵστατο. ~Ὁ δὲ	ἔτι	μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν ἔφη· Ὕπαγε,
[257]	δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη· Ὦ ἀχάριστοι,	ἔτι	τῆς ἐξ ~ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες,
[281]	λυθεὶς τοῦ ~πόνου, τὸν λύκον	ἔτι	χάσκοντα λακτίσας φεύγει, ῥῖνα καὶ
[287]	τις πάνυ καλλίστην εἶχεν, ~ἥτις	ἔτικτεν	ἀεὶ ὠὰ χρυσέα. ~Ὁ δὲ
[290]	γὰρ ἂν ταύτην τὴν δίκην	ἔτισας.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ
[292]	οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις	ἑτοίμως	τὰ ἀλλότρια ~λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ
[269]	τῶν ἀλεκτρυόνων φωνάς) εἰς ~φύγην	ἐτράπη.	Καὶ ὁ ὄνος ἀναπτερωθεὶς κατ'
[270]	εἶθ' οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον	~ἐτράπη.	~Οὕτως οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες
[289]	πρὸς ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ' ἐκείνους	ἐτράπησαν.	~Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων
[275]	~Ὄνος καὶ κύων. ~Ὄνον τις	ἔτρεφε	καὶ κύνα ὡραῖον. ~Ὁ μὲν
[254]	τὸν μὲν ἕνα εἰς φυγὴν	ἔτρεψεν·	ὃς καὶ ἀναβὰς ἐπὶ ~δένδρον
[275]	ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναις δεσμώτης	~ἔτρωγε	κριθάς, χόρτον, ὥσπερ εἰώθει· ~κύων
[267]	καὶ ταύτην δεδίττεσθαι. Ἡ δὲ	~(ἐτύγχανε	γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα) ἔφη
[276]	τοῦ κυνός. Περὶ ~βοσκημάτων δὲ	ἐτύγχανε	τὰ γράμματα χόρτου τε, φημί,
[296]	γὰρ σύ, μῆτερ, ~τὸ πρῶτον	ἐτύπτησάς	με, ὅτε δέλτον ~σοι ἔφερον,
[298]	Ὁ ~δὲ ἔφη· Διὰ τεσσαράκοντα	ἐτῶν,	ἐνίοτε δὲ καὶ τριάκοντα. Καὶ
[298]	ὡς προειπὼν αὐτῷ διὰ τριάκοντα	ἐτῶν	~ἐπιπορεύεσθαι, οὐδὲ πρὸς μίαν ἡμέραν
[267]	ἔφη πρὸς τὸν ὄνον· ~Ἀλλ'	εὖ	ἴσθι ὡς καὶ ἐγὼ ἄν
[298]	Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν ἔφη· Ἀλλ'	εὖ	ἴσθι ὡς, ὅταν μέλλῃ τις
[264]	εἶπεν· Ἀλλ' ἔγωγε ~οὐκέτι σε	εὐδαιμονίζω·	ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐκ ἄνευ
[264]	~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ τῇ	εὐεξίᾳ	τοῦ σώματος καὶ τῇ τῆς
[257]	ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ ~ἐμοῦ	εὐεργεσίας	ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον
[286]	ἡ πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα	εὐεργετῆται.	~(Ὄρνις χρυσοτόκος. ~Ὄρνιν τις εἶχε
[257]	τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς καὶ	εὐεργετοῦντες	~τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι
[264]	ὄνον ἥμερον θεασάμενος ἔν τινι	εὐηλίῳ	τόπῳ ~προσελθὼν ἐμακάριζεν αὐτὸν ἐπὶ
[290]	εἶπεν· Οὕτως ἔδει καὶ πρόσθεν	εὐθὺν	~καὶ ἁπλοῦν εἶναι· οὐδὲ γὰρ
[268]	ἐδάφους. ~Ὡς οὖν ἑώρα τοῦτον	ευθὺς	ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο καὶ τὸν
[268]	μέσον ἐμβὰς τῶν πολεμίων ~ξιφήρης	εὐθὺς	ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς οὖν
[275]	ἠλόησε τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ'	εὐθὺς	ἦλθε δεσπότην κύσων ~νώτοις ἐπεμβάς.
[275]	μέσον βαλὼν θλάσεν, ~ἅπαντα δ'	εὐθὺς	ἠλόησε τά σκεύη, ~δειπνοῦντα δ'
[296]	δ' ἐλθοῦσα πλησίον ~τούτου, ἔδακεν	εὐθὺς	τὴν ῥίνα ταύτης, ~καὶ δακὼν
[269]	νομίσας δι' αὑτὸν ~πεφευγέναι, ἐπέδραμεν	εὐθὺς	τῷ λέοντι. Ὡς δὲ πόρρω
[260]	~καὶ θεοὺς κατασοφιζόμενον ὁ λόγος	εὔκαιρος.	~(Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς. ~Ὁδοιπόρος πολλὴν
[265]	καὶ, ~λυθέντων τῶν ἁλῶν, ἠλαφρύνθη,	εὐκόλως	δὲ ἠγέρθη καὶ περιεπάτει ~ἀκόπως.
[298]	~προσκαλουμένου αὐτὸν ἐκείνου ἐπὶ ὅρκον,	εὐλαβούμενος	εἰς ἀγρὸν ~ἐπορεύετο. Γενόμενος δὲ
[284]	εὐσεβέστατον ζῷον καὶ τοῖς πατράσιν	~εὐνοϊκώτατον.	Ἰδὲ γάρ μου καὶ τὴν
[260]	ἀργύριον εἶναι. Ἐκτινάξας δέ, ὡς	~εὗρε	τὰ ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν καὶ
[287]	χρυσὸν ἔνδον ὑπάρχειν ~σφάξας πάραυτα	εὗρε	ταύτην ὁμοίαν ~ὥσπερ τὰ λοιπὰ
[260]	Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· τοῦ γὰρ	εὑρεθέντος	τὰ ~ἐκτὸς καὶ ἐντὸς πρὸς
[287]	Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας	εὑρεῖν	καὶ τοῦ μικροῦ ~κέρδους ἐστερήθη.
[287]	~ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ θύσας	εὗρεν	οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ~ὀρνίθων.
[256]	~οὐδὲ γὰρ, ὅτε τὸν πέλεκυν	εὗρες,	ἐμοὶ αὐτὸν ἀνεκοινώσω. Ὁ λόγος
[256]	γὰρ καὶ ὅτε τὸν πέλεκυν	εὗρες,	εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ
[260]	πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν	εὕρῃ	τι, τούτου τὸ ἥμισυ ~τῷ
[256]	εὑρὼν παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν·	Εὕρηκα,	ἀλλ' Εὑρήκαμεν. ~Μετὰ μικρὸν δὲ
[256]	καὶ ὅτε τὸν πέλεκυν εὗρες,	εὕρηκα	ἔλεγες, οὐχ ~εὑρήκαμεν. ~Ὁ μῦθος
[256]	δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ λέγειν	Εὑρήκαμεν,	ἀλλ' ~Εὕρηκας. Μετὰ μικρὸν δὲ
[256]	αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα, ἀλλ'	Εὑρήκαμεν.	~Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπέλθοντων αὐτοῖς
[256]	πέλεκυν εὑρόντος, ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν·	Εὑρήκαμεν.	Ὁ δὲ ἕτερος παρῄνει μὴ
[256]	πέλεκυν εὗρες, εὕρηκα ἔλεγες, οὐχ	~εὑρήκαμεν.	~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ
[256]	παρῄνει μὴ λέγειν Εὑρήκαμεν, ἀλλ'	~Εὕρηκας.	Μετὰ μικρὸν δὲ ἐπελθόντων αὐτοῖς
[287]	ὀρνίθων. ~Ὁ δὲ τὸν πλοῦτον	εὑρηκέναι	νομίσας ~απεστέρηται καὶ τοῦ μικροῦ
[276]	τὸ ~γραμμάτιον διεξελθὼν καὶ μηδὲν	εὑρηκὼς	ὧν ὁ κύων ἐζήτει, ~ἀντέφησεν
[276]	καὶ περὶ ~κρεῶν καὶ ὀστέων	εὕρῃς	διαλαμβάνων. Ὁ δὲ ὄνος ἅπαν
[260]	ἀνύσας ὁδὸν ηὔξατο, εἰ ἄρα	εὑρήσει	τι, τὸ ἥμισυ ~τούτου τῷ
[283]	κτίζῃς, οὐ πολλοὺς τοὺς ἐνοικοῦντας	εὑρήσεις.	~Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τότε
[283]	τοιαύτην ~πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς	εὑρήσεις	τοὺς ἐνοικοῦντας. Ὁ μῦθος δηλοῖ
[258]	ὅταν εἰς ~πεῖραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς	εὑρίσκονται	ἄξιοι. ~(Ὁδοιπόροι καὶ φρύγανα. ~Ὁδοιπόροι
[258]	~εἶναι, ὅταν εἰς διάπειραν ~ἔλθωσιν,	εὑρίσκονται	οὐδενὸς ἄξιοι. ~Ὁδοιπόρος καὶ Ἀλήθεια.
[260]	καὶ γὰρ τὰ ἐντὸς ὧν	εὗρον	καὶ τὰ ~ἐκτὸς πρὸς σὲ
[256]	αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ	εὑρόντα	~συνοδοιπόρον ἔλεγεν· Ἀπολώλαμεν. Ὁ δὲ
[276]	καὶ κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν.	Εὑρόντες	δὲ ἐπὶ γῆς ~ἐσφραγισμένον γραμμάτιον,
[256]	ταὐτὸν ὡδοιπόρουν, καὶ θἀτέρου πέλεκυν	εὑρόντος,	~ἅτερος ὁ μὴ εὑρὼν παρῄνει
[256]	ταὐτῷ ὡδοιπόρουν. Ἑτέρου δὲ πέλεκυν	εὑρόντος,	ὁ ἕτερος ~ἔλεγεν· Εὑρήκαμεν. Ὁ
[286]	καὶ χελιδών. ~Ὄρνις ὄφεως ὠὰ	εὑροῦσα,	ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ μετὰ
[275]	εἰώθει· ~κύων δὲ χαρίεις ὤν,	εὐρύθμως	παίζων ~τὸν δεσπότην περιέσκαιρε ποικίλως·
[256]	πέλεκυν εὑρόντος, ~ἅτερος ὁ μὴ	εὑρὼν	παρῄνει αὐτῷ μὴ λέγειν· Εὕρηκα,
[284]	γέρανος, ἔλεγεν, ~ἀλλὰ πελαργός, τὸ	εὐσεβέστατον	ζῷον καὶ τοῖς πατράσιν ~εὐνοϊκώτατον.
[254]	καὶ τὴν ἀκοήν. Ὁ ~δὲ	εὐτόνως	κατεῖχε τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῦ. Ἡ
[256]	ὅτι οἱ μὴ μεταλαμβάνοντες τῶν	εὐτυχημάτων	οὐδ' ἐν ~ταῖς συμφοραῖς βέβαιοί
[256]	ὅτι οἱ μὴ μεταλαβόντες τῶν	εὐτυχημάτων	οὐδὲ ἐν ταῖς ~συμφοραῖς βέβαιοί
[265]	~Ὅτι πολλάκις ἐν ᾧ τις	εὐτύχησεν,	ἐν αὐτῷ καὶ πίπτει. ~Ὄνος
[278]	τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ	εὐφθνίᾳ	καὶ ζηλώσας ~αὐτῶν τὴν φωνὴν
[296]	{τῇ} μητρὶ φέρει ταύτην μετ'	εὐφροσύνης.	~Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν
[260]	~εἰπών· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν	εὐχήν·	καὶ γὰρ τὰ ἐντὸς ὧν
[260]	φήσας· Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν	εὐχήν·	τοῦ γὰρ εὑρεθέντος τὰ ~ἐκτὸς
[299]	καλῶς ἡμῖν, ὦ μῆτερ, ἔχει·	εὔχου	δ' αἰθρίαν ~ἡμῖν καὶ ἡλίους
[299]	μὲν ἄλλα, μῆτερ, ἔφη, καλῶς·	εὔχου	δ' ὑετῶν ἡμῖν γενέσθαι ~φοράν,
[265]	βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις ὄνον ἔχων	εὐώνους	ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν
[292]	παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς	~εὐωχίας,	τὸ παιδίον ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα
[252]	~Ξύλα ποτὲ ἐπορεύθη τοῦ χειροτονῆσαι	ἐφ'	ἑαυτῶν βασιλέα καὶ εἶπαν ~τῇ
[252]	ξύλα τῇ συκῇ· Δεῦρο, βασίλευσον	ἐφ'	~ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτὴ ἡ
[252]	καὶ εἶπαν ~τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσον	ἐφ'	ἡμῶν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ
[252]	πρὸς τὴν ῥάμνον· Δεῦρο, βασίλευσον	ἐφ'	ἡμῶν. Καὶ εἶπεν ἡ ~ῥαμνος
[252]	ὑμεῖς χρίετέ με εἰς βασιλέα	ἐφ'	~ὑμῶν, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ
[260]	καὶ ταύτην ἀνελόμενος, ἐκείνους μὲν	ἔφαγε,	τὰ δὲ τῶν ~φοινίκων ὀστᾶ
[282]	δόλον οὐ προεμήνυσαν, ~ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι	ἔφασαν·	Ἀλλ' ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας
[258]	ἐξενεχθέντα αὐτὰ ἰδόντες φρύγανα ~ὄντα,	ἔφασαν	πρὸς ἀλλήλους· Τὸ μηδὲν ὂν
[271]	βάτραχοι ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν στεναγμῶν	ἔφασαν·	Ὦ ~οὗτος, καὶ τί ἂν
[258]	φρύγανα ὄντα ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους	ἔφασαν	~ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ
[277]	πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν	ἐφέρετο.	Τοῦ δὲ ~ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος· Ἄθλιε,
[296]	ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον ~σοι	ἔφερον,	οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην. ~Οὗτος
[274]	παριὼν ἐθεάσατο καὶ πρὸς ἑαυτὸν	ἔφη·	Ἄθλιοι ἡμεῖς, οἵ, κἂν ~αὐτὸ
[259]	αὐτῇ· Τίς εἶ; ~Ἡ δὲ	ἔφη·	Ἀλήθεια. καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν
[273]	τὰ ὑπὸ τοῦ δεσπότου πραττόμενα,	ἔφη·	Ἀλλ' ἔμοιγε ~αἱρετώτερον ἦν παρὰ
[298]	ἄδειαν δέδωκεν. Ὁ δὲ ~ὑπολαβὼν	ἔφη·	Ἀλλ' εὖ ἴσθι ὡς, ὅταν
[285]	~παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει,	ἔφη·	Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε ~μᾶλλον
[254]	ἄρκτος. Ὁ δὲ εἶπε· Τοῦτο	ἔφη·	ἀπὸ τοῦ νῦν ~τοιούτοις μὴ
[298]	ταῖς πόλεσι εἴωθεν. Ὁ ~δὲ	ἔφη·	Διὰ τεσσαράκοντα ἐτῶν, ἐνίοτε δὲ
[299]	~δέ· Τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ,	ἔφη,	καλῶς· εὔχου δ' ὑετῶν ἡμῖν
[256]	τὸν συνοδοιπόρον· ~Ἀπολώλαμεν. Ἐκεῖνος δὲ	ἔφη·	Μὴ ἀπολώλαμεν εἴπῃς, ἀλλ' ἀπολώλα·
[275]	~ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατ' ἐκπνέων	~ἔφη·	Οἷα χρή με δυσδαίμονα τλῆναι·
[281]	ὀδόντας συγκλάσας. Ὁ δὲ λύκος	ἔφη·	Οἴμοι, δίκαια πάσχω, ὅτι ~μάγειρος
[273]	παρ' αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν	ἔφη·	Οἴμοι τῷ ~ταλαιπωρῷ, βέλτιον ἦν
[284]	ὀυχ ὁμοία ἐκείναις. Ὁ ~δὲ	ἔφη·	Οὐκ οἶδα τί λέγεις. Ἔγωγε
[267]	~(ἐτύγχανε γὰρ αὐτοῦ φθεγξαμένου προακηκουῖα)	ἔφη	πρὸς τὸν ὄνον· ~Ἀλλ' εὖ
[299]	Καὶ ἡ μήτηρ πρὸς ταῦτα	ἔφη·	Σοὶ μὲν ~αἰθρίαν, τῇ δὲ
[262]	βουλόμενος ὅτι τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν,	ἔφη	τότε ~αὐτοὺς ἀπαλλαγήσεσθαι τῆς κακοπαθείας,
[277]	δὲ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας αὐτὸν	ἔφη·	Ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην
[257]	τὸ δένδρον. Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα	ἔφη·	Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ
[286]	ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν	ἔφη·	Ὦ ματαία, τί ~ταῦτα ἀνατρέφεις
[283]	ὀρνιθοθήρα ~προσδραμόντος καὶ συλλαβόντος αὐτόν,	ἔφη·	Ὦ οὗτος, ἐὰν τοιαύτας ~πόλεις
[296]	~{ἐμὸν} ὦ τέκνον; Ὁ δ'	ἔφησε	πρὸς τὴν μητέρα· ~Ἔγγισον δή
[276]	διεξιόντος, διέκειτο· ~ἔνθεν δὴ καὶ	ἔφησε	τῷ ὄνῳ· Ὑπόβαθι, φιλτατε, μικρόν,
[251]	φύσει γὰρ πάντας πολεμεῖ πτηνούς,	~ἔφησεν	αὑτὴν μὴ ὄρνεον εἶναι, ἀλλὰ
[295]	δειλὸς μονογενῆ ἔχων γενναῖον, κυνηγεῖν	ἐφιέμενον,	~εἶδε τοῦτον καθ' ὕπνους ὑπὸ
[269]	ἔνθα μηκέτι ἡ τοῦ ἀλεκτρυόνος	ἐφικνεῖτο	φωνή, στραφεὶς ὁ ~λέων τοῦτον
[269]	ἀναπτερωθεὶς κατ' αὐτοῦ, εἴγε ἀλεκτρυόνα	~ἐφοβήθη,	ἐξῆλθεν ὡς ἀποδιώξων αὐτόν. Ὁ
[267]	ὡς καὶ ἐγὼ ἄν σε	ἐφοβήθην,	εἰ μὴ ὀγκωμένου ἤκουσα. ~Οὕτως
[265]	ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς τὸν ~ὄνον	ἐφόρτωσεν.	Ὁ δὲ ὄνος ἄκων ὀλισθήσας
[269]	τὴν τοῦ ~ἀλεκτρυόνος φωνὴν φοβεῖσθαι-	ἔφυγεν.	Ὁ δ' ὄνος, νομίσας δι'
[295]	~κατεσκεύασε, κἀκεῖσε τὸν υἱὸν εἰσαγαγὼν	ἐφύλαττεν.	Ἐζωγράφησε ~δὲ ἐν τῷ οἰκήματι
[269]	ἐπελθόντος τῷ ὄνῳ, ὁ ~ἀλεκτρυὼν	ἐφώνησε·	καὶ ὁ μὲν λέων φασὶ
[299]	ἄλλα καλῶς ἡμῖν, ὦ μῆτερ,	ἔχει·	εὔχου δ' αἰθρίαν ~ἡμῖν καὶ
[293]	μὴ κἀμὲ θηρεύων πάσας ἃς	ἔχεις	ἀπολέσῃς. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὄτι
[287]	~φεῦγε, μή πως καὶ ὅ	ἔχεις	ἀπολέσῃς. ~Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως.
[264]	ἄνευ κακῶν μεγάλων τὴν ~ἀφθονίαν	ἔχεις.	Οὕτως οὐκ ἔστι ζηλωτὰ τὰ
[251]	ἐδεῖτο. Τῆς ~δὲ εἰπούσης ἅπασιν	ἐχθραίνειν	μυσίν, αὐτὴ μὴ μῦς, ἀλλὰ
[269]	τῶν ἀνθρώπων ταπεινουμένοις ἐπίτηδες ~τοῖς	ἐχθροῖς	ἐπιτίθενται, καὶ οὕτως ὑπ' ἐκείνων
[281]	διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες καὶ τοῖς	ἐχθροῖς	ὠφελεῖν ~πειρωμένοις δολίως ἀνταμοιβὴν κακὴν
[299]	τε ἄλλα ὡμίλει, καὶ πῶς	ἔχοι	διηρώτα. Ἡ ~δέ· Τὰ μὲν
[278]	παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες καὶ ἃ	ἔχουσι	δυστυχοῦσι. ~Ὄνος νομιζόμενος λέων εἶναι.
[299]	οἳ μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων	ἔχουσι	χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς ~αἰτοῦσι τὰ
[256]	τῶν ἀποβεβληκότων ~τὸν πέλεκυν, ὁ	ἔχων	αὐτὸν διωκόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν
[256]	τῶν τὸν πέλεκυν ~ἀποβεβληκότων, ὁ	ἔχων	αὐτὸν διωκόμενος πρὸς τὸν μὴ
[295]	~Υἱόν τις γέρων δειλὸς μονογενῆ	ἔχων	γενναῖον, κυνηγεῖν ἐφιέμενον, ~εἶδε τοῦτον
[279]	Καὶ μεταθεῖναι τὴν φύσιν οὐκ	~ἔχων	ἐπὶ τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν
[265]	ἅλας βαστάζων. ~Μικρέμπορός τις ὄνον	ἔχων	εὐώνους ἅλας ἠγόρασε καὶ σφοδρῶς
[268]	ἐπιμελῶς, ~αὐτὸς μηδ' ἀχύρων ἅλις	ἔχων,	καὶ ταῦτα πλεῖστα ταλαιπωρῶν. Ἐπεὶ
[285]	ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ	ἔχων	ὅ τι ~αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν
[287]	κέρδους. ~Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι	ἔχων	τι ἀρκέσθητι ἐπὶ τούτῳ, τὴν
[268]	ἔκειτο ἐπ' ἐδάφους. ~Ὡς οὖν	ἑώρα	τοῦτον ευθὺς ὁ ὄνος, ~μετεβάλλετο
[268]	ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο. Ταῦτα	ἑωρακὼς	ὁ ὄνος τὸν ~ἵππον μεταβαλλόμενος