Livre, Chap.
[1, 25]	Ἀθηναίων στρατηγῷ γράφων, προσετίθει τὸ	χαίρειν·	οὕτως ἄρα ᾑρήκει τὸν Μακεδόνα
[1, 27]	καὶ Θῦον τὸν Παφλαγόνα, καὶ	Χαρίδαν,	καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ
[1, 27]	καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ	Χάριππον,	καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν, καὶ
[1, 15]	Ἰνδοῖς γίνεσθαι μηλίνας τὴν χρόαν.	Χάρων	δὲ ὁ Λαμψακηνὸς περὶ τὸν
[1, 34]	συλλαβὼν τὸ παιδίον, καὶ τὼ	χεῖρε	ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ, πρὸς τοὺς
[1, 32]	χρυσῆν φιάλην ἐδέξαντο ἐκ τῶν	χειρῶν	αὐτοῦ τὸ ὕδωρ. Ἐλθὼν δὲ,
[1, 18]	περὶ τοὺς ὤμους ἄχρι τῶν	χειρῶν	οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς,
[1, 6]	θαλάσσης. ~Περὶ χελωνῶν θαλαττίων. Αἱ	χελῶναι	αἱ θαλάττιαι ἐν τῇ γῇ
[1, 6]	ἐδείπνησε, προϊοῦσαν τῆς θαλάσσης. ~Περὶ	χελωνῶν	θαλαττίων. Αἱ χελῶναι αἱ θαλάττιαι
[1, 5]	Ἡ ἀλώπηξ, οὐ μόνον τὸ	χερσαῖον	θηρίον δολερόν ἐστιν, ἀλλὰ καὶ
[1, 32]	εἶχε μάλιστα, ἐπικύψας ἀμφοτέραις ταῖς	χερσὶν	ἀρυσάμενος τοῦ ὕδατος, Βασιλεῦ (φησιν)
[1, 21]	Ἔφατο οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ	χιλίαρχος,	ὁ καὶ τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων
[1, 21]	Τιθραύστης δὲ ἦν ὄνομα τῷ	χιλιάρχῳ)	νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρσαις, τὸν
[1, 32]	Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ	χιλίους	δαρεικούς· καὶ προσέταξε τὸν κομίζοντα
[1, 22]	καὶ ἀκινάκην ἐδίδου, καὶ στρεπτόν·	χιλίων	δαρεικῶν ἄξια ταῦτα. Καὶ στολὴν
[1, 16]	Καὶ ἠξίου ἐδύντα αὐτὸν τὸν	χιτῶνα,	καὶ θοἰμάτιον περιβαλόμενον, εἶτα οὕτω
[1, 16]	Ἀπολλόδωρος, ὁ τοῦ Σωκράτους ἑταῖρος,	χιτῶνά	τε αὐτῷ φέρων ἐρίων πολυτελῆ
[1, 18]	ἐνώτια μακρὰ ἀπεκρέμαντο· τῶν δὲ	χιτώνων	τὰ περὶ τοὺς ὤμους ἄχρι
[1, 26]	χοίνικες τέτταρες, ἔπινε δὲ οἴνου	χοᾶ.	~Περὶ ἀδδηφαγίας πολλῶν. Ἀδηφάγους λέγουσιν
[1, 26]	μὲν μναῖ δώδεκα, ἄρτων δὲ	χοίνικες	τέτταρες, ἔπινε δὲ οἴνου χοᾶ.
[1, 19]	τραπέζης ἀσωτίᾳ καὶ ὑπὲρ τὴν	χρείαν	χρώμενοι ὕβριζον. Καὶ ἡ τῶν
[1, 15]	αὐταῖς. Εἰ δέ τι Καλλιμάχῳ	χρὴ	προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα, καὶ
[1, 3]	Αἰγυπτίων βατράχων. Σοφόν τι ἄρα	χρῆμα	ἦν γένος βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ
[1, 20]	καὶ τῆς Λευκοθέας ἅπαντα ἐσύλησε	χρήματα,	τὴν παρακειμένην ἀργυρᾶν τῷ Ἀπόλλωνι
[1, 20]	ἐν Συρακούσαις ἱερῶν ἐσύλησε τὰ	χρήματα.	Τοῦ δὲ ἀγάλματος τοῦ Διὸς
[1, 32]	Οὐκ ἔχων δὲ ὅ τι	χρήσαιτο	τῷ παρόντι, ἡττηθῆναι τῶν ἄλλων
[1, 2]	Ἤ τί ποτ’ ἂν καὶ	χρήσαιτο	τῷ τοιῷδε ἐσθήματι τὸ τοιοῦτον
[1, 30]	Ὁ δὲ ὑπερησθεὶς αὐτοῦ τῇ	χρηστότητι,	καὶ τὸ φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας, καὶ
[1, 15]	ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι μηλίνας τὴν	χρόαν.	Χάρων δὲ ὁ Λαμψακηνὸς περὶ
[1, 1]	ἑαυτοὺς εἰς τὴν ἐκεινων μεταμορφοῦσι	χροιὰν,	καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν, ὅπερ
[1, 14]	αὐτὸν μάλιστα ἐκεῖνον εἶναι τὸν	χρόνον	εὐφωνότατόν τε, καὶ ᾠδικώτατον, ὅταν
[1, 15]	Κατά γε μὴν τὸν λοιπὸν	χρόνον	πάμπολύ τι πλῆθος τῶνδε τῶν
[1, 17]	γὰρ ἄλλο ἐστὶ ταῦτα, ἢ	χρόνου	παρανάλωμα; ~Περὶ τρυφωσῶν γυναικῶν. Πῶς
[1, 24]	Λεπρέας ἐκ τῆς τοιαύτης συμβουλῆς.	Χρόνῳ	δὲ ὕστερον ὁ μὲν τοῦ
[1, 18]	χειρῶν οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις	χρυσαῖς,	καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ
[1, 32]	Πέρσῃ στολὴν Περσικὴν καὶ φιάλην	χρυσῆν	καὶ χιλίους δαρεικούς· καὶ προσέταξε
[1, 32]	δὲ τὴν ταχίστην προσδραμόντες, εἰς	χρυσῆν	φιάλην ἐδέξαντο ἐκ τῶν χειρῶν
[1, 32]	βασιλεὺς, ἐκ μὲν τούτου τοῦ	χρυσίου	εὐφραίνειν τὴν σεαυτοῦ ψυχήν, ἐπεὶ
[1, 20]	τὸν κόσμον, ὃς ἦν, φασι,	χρυσίου	πέντε καὶ ὀγδοήκοντα ταλάντων. Ὀκνούντων
[1, 17]	καὶ ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον	χρυσοῖς	γράμμασιν ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν,
[1, 20]	Ἀπόλλωνος περιεσύλησεν, ἔχον καὶ αὐτὸ	χρυσοῦς	βοστρύχους, κελεύσας ἀποκεῖραί τινα αὐτό.
[1, 19]	ἀσωτίᾳ καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν	χρώμενοι	ὕβριζον. Καὶ ἡ τῶν Βακχιαδῶν
[1, 3]	αὐτῷ καλάμῳ· οὐ γὰρ οἱ	χωρεῖ	περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ στόμα, ὅσον
[1, 21]	θεῷ διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης	χωρὶς,	πῶς Περσῶν βασιλεῖ προσεκύνησεν. Ἰσμηνίου
[1, 6]	Ὑποστρέψασαι οὖν αὖθις εἰς τὸν	χῶρον,	ἐν ᾧ κατέθεντο κρύψασαι τὰ
[1, 15]	Σικελίας ἀνάγεσθαι, ἀφανεῖς ἐκ τοῦ	χώρου	αἱ περιστεραὶ γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/03/2007