Livre, Chap.
[1, 1]	οἱ πολύποδες, καὶ πᾶν ὁτιοῦν	φαγεῖν	ἄμαχοι. Πολλάκις οὖν οὐδὲ ἀλλήλων
[1, 7]	γοῦν, ὅταν αὑτοὺς λαθόντες ὑοσκυάμου	φάγωσι,	τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι, παρειμένως ἔχοντες
[1, 16]	τὸν Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν, καὶ	Φαίδωνα.	Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς
[1, 2]	Ἐργάνης δαίμονος, οὖτε ἴσασιν αἱ	φάλαγγες	οὖτε εἰδέναι βούλονται. Ἤ τί
[1, 8]	ὑγιεῖς αὐτοὺς αὖθις. ~Περὶ φαλαγγίου.	Φαλάγγιον	ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι κακὸν, ὅσον
[1, 8]	ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς αὖθις. ~Περὶ	φαλαγγίου.	Φαλάγγιον ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι κακὸν,
[1, 2]	ἑαυτῶν ἄρκυσι, ταῖς πλεκτάναις. ~Περὶ	φαλάγγων.	Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν, καὶ δῶρα
[1, 15]	ὁ Λαμψακηνὸς περὶ τὸν Ἄθω	φανῆναι	περιστερὰς λευκὰς λέγει, ὅτε ἐνταῦθα
[1, 9]	τῶν μὲν ἄλλων οὐδὲν ὀνίνησι·	φάρμακον	δέ ἐστιν αὐτῷ τῆς νόσου,
[1, 16]	περιβαλόμενον, εἶτα οὕτω πιεῖν τὸ	φάρμακον.	Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ, καλῶν ἐνταφίων
[1, 7]	δὲ αὐτοῖς οὗτοι τοῦ πάθους	φάρμακον,	καὶ ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς αὖθις.
[1, 16]	Ἀθηναίων φιλοτησίαν, καὶ τὸ τοῦ	φαρμάκου	πόμα, ἔτι οὕτως ὄψεται Σωκράτην;
[1, 19]	γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους	φασὶ	καὶ αὐτοὺς διὰ τὴν πάνυ
[1, 15]	μηδὲν ἀλλήλαις ἐοικέναι. Ἰνδοὶ δέ	φασι	λόγοι, περιστερὰς ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι
[1, 28]	εἰπεῖν Ῥόδιον δόξαν. Ἐν Ῥόδῳ	φασὶ	τὸν μὲν εἰς τοὺς ἰχθῦς
[1, 25]	γὰρ οὐδὲν διαφέρει) Φωκίωνι μόνῳ,	φασί,	τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ γράφων, προσετίθει
[1, 20]	καὶ τὸν κόσμον, ὃς ἦν,	φασι,	χρυσίου πέντε καὶ ὀγδοήκοντα ταλάντων.
[1, 32]	βασιλεῖ. Λόγος οὖν καὶ Περσικός.	Φασὶν	ἄνδρα Πέρσην, ᾧ ὄνομα ἦν
[1, 15]	πτερόν. ~Περὶ περιστερῶν. Ἐκ διαδοχῆς	φασιν	ἐπῳαζειν τὰς περιστεράς. Εἶτα τῶν
[1, 15]	αὐτοῖς, ἀπελαύνων αὐτῶν τὸν φθόνον,	φασίν,	ἵνα μὴ βασκανθῶσι δι᾿ ἄρα
[1, 15]	δέ τι Καλλιμάχῳ χρὴ προσέχειν,	φάσσαν,	καὶ πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν, καὶ
[1, 30]	ἀγαθὸν ἐπὶ ἵππῳ ἐτύχομεν ὄντες,	φέρε,	εἴ σοι δοκεῖ, τὴν ἔλασιν
[1, 3]	βάτραχος, καλάμου τρύφος ἐνδακὼν, πλάγιον	φέρει,	καὶ ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ οὐκ
[1, 32]	ὅτι Κύρου ὄνομα ἐν ἑαυτῷ	φέρει.	Καὶ σὺ δέ μοι καταλύοντι
[1, 33]	Ἐκ ποίου παραδείσου, φησὶ, λαβὼν	φέρεις	μοι τὸ δῶρον τοῦτο; Τοῦ
[1, 21]	τῶν ἐν τοῖς Ἕλλησιν αἰσχύνην	φερόντων.	Πάντα δ᾿ οὖν ὅσα ἠβουλήθη
[1, 16]	Σωκράτους ἑταῖρος, χιτῶνά τε αὐτῷ	φέρων	ἐρίων πολυτελῆ καὶ εὐήτριον καὶ
[1, 32]	ἡττηθῆναι τῶν ἄλλων Περσῶν μὴ	φέρων,	μηδὲ ἄτιμος δόξαι, τῷ μὴ
[1, 33]	ὁ βασιλεὺς, Ἐκ ποίου παραδείσου,	φησὶ,	λαβὼν φέρεις μοι τὸ δῶρον
[1, 15]	πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν, καὶ τρυγόνα	φησὶ	μηδὲν ἀλλήλαις ἐοικέναι. Ἰνδοὶ δέ
[1, 27]	πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ Κτησίαν δέ	φησί	τινα Ἀναξίλας, ὁ τῆς κωμῳδίας
[1, 32]	Ἀρταξέρξης ἥσθη, καὶ, Δέχομαι ἡδέως,	φησὶν,	ἄνθρωπε, τὸ δῶρον, καὶ τιμῶ
[1, 32]	χερσὶν ἀρυσάμενος τοῦ ὕδατος, Βασιλεῦ	(φησιν)	Ἀρταξέρξη, δι᾿ αἰῶνος βασιλεύοις· νῦν
[1, 34]	τρόπον βαρύτατον, ἐὰν ἐπὶ τοῖς	φθάσασιν	ἀδικῶν φωραθῇ ἕτερα.
[1, 15]	Ἐν Αἰγίῳ δὲ ᾤκει ἡ	Φθία	αὕτη. ~Περὶ Σωκράτους, ὅτε τὸ
[1, 15]	μορφὴν εἰς περιστεράν, ἐρασθέντα παρθένου,	Φθίας	ὄνομα. Ἐν Αἰγίῳ δὲ ᾤκει
[1, 15]	ἐμπτύει αὐτοῖς, ἀπελαύνων αὐτῶν τὸν	φθόνον,	φασίν, ἵνα μὴ βασκανθῶσι δι᾿
[1, 22]	Βαβυλώνιον ἐπισήμου ἀργυρίου, ταλαντιαῖαι δὲ	φιάλαι	δύο ἀργυραῖ. Δύναται δὲ τὸ
[1, 32]	βούλεται δέ σε καὶ τῇ	φιάλῃ	ταύτῃ ἀρυόμενον πίνειν ἐξ ἐκείνου
[1, 32]	τὴν ταχίστην προσδραμόντες, εἰς χρυσῆν	φιάλην	ἐδέξαντο ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ
[1, 32]	τῷ Πέρσῃ στολὴν Περσικὴν καὶ	φιάλην	χρυσῆν καὶ χιλίους δαρεικούς· καὶ
[1, 15]	τὴν τῶν ἀρρένων ὁμιλίαν, τοῦ	φιλήματος	ἔρημον. Προστίθησι τούτοις καὶ ἐκεῖνα,
[1, 15]	ἀρρενα τὴν θήλειαν, πρὶν ἢ	φιλήσῃ	αὐτήν· μὴ γὰρ ἀνέχεσθαι τὰς
[1, 25]	τούτου εἰς ἐκεῖνον. Ἀλέξανδρος ὁ	Φιλίππου	(εἰ δέ τῳ δοκεῖ, ὁ
[1, 30]	αὐτοῦ τῇ χρηστότητι, καὶ τὸ	φιλοίκτιρμον	ὑπερφιλήσας, καὶ ἐκείνους ἔσωσε, καὶ
[1, 23]	δόξῃ διέπρεπε Γοργίας ὁ Λεοντῖνος	Φιλολάου,	καὶ Πρωταγόρας Δημοκρίτου· τῇ δὲ
[1, 24]	τὸν Λεπρέα ὁ Ἡρακλῆς ἔχθραν.	Φιλονεικία	δ᾿ οὖν αὐτοῖς ἐμπίπτει νεανικὴ,
[1, 24]	καταχαρίζεται, τὰ δὲ ψεύδεται. ~Περὶ	φιλονεικίας	Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ
[1, 12]	μέλλῃ λιμός ἔσεσθαι, δεινῶς εἰσι	φιλόπονοι	πρὸς τὸ θησαυρίσαι, καὶ ἑαυτοῖς
[1, 16]	ὅτι μετὰ τὴν ἐξ Ἀθηναίων	φιλοτησίαν,	καὶ τὸ τοῦ φαρμάκου πόμα,
[1, 30]	καὶ ἐπὶ πλέον προσέθηκε τῷ	φίλτρῳ	τοῦ κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος. ~Περσικὸς
[1, 14]	ἄρχειν ἀδίκων. Ὅτι δέ εἰσι	φιλῳδοί,	τοῦτο μὲν ἤδη καὶ τεθρύληται.
[1, 28]	δὲ ἐκεῖνοι ὀρθῶς, εἴτε οὗτοι	φλαύρως,	ὑπερφρονῶ τοῦτο ἐξετάζειν. ~Ὅτι ὄϊς
[1, 31]	τὸν βίον, καὶ γάλα, καὶ	φοίνικας	αὐτῷ, καὶ τυρὸν προσφέρουσι, καὶ
[1, 24]	τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς	Φόρβαντος,	γίνεται παῖς Λεπρέας, ὅσπερ οὖν
[1, 28]	πρὸς τὰ κρέα ἀπονεύοντα, ὡς	φορτικὸν	καὶ γάστριν διαβάλλουσι Ῥόδιοι. Εἴτε
[1, 21]	παρὰ τοὺς πόδας, ὃν ἔτυχε	φορῶν,	καὶ ταχέως ἐπικύψας, ὡς δὴ
[1, 33]	τῆς ἐπιμελείας, καὶ τῆς διαρκοῦς	φροντίδος,	καὶ τῆς σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς,
[1, 27]	λέγουσιν ἀνθρώπους γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν	Φρύγα,	καὶ Κάμβλητα τὸν Λυδὸν, καὶ
[1, 5]	δέλεαρ οὐχ ὑφορᾶται, οὐδὲ μὴν	φυλάττεται	διὰ τὴν ἀκρασίαν τοῦτο· τοῦ
[1, 31]	ἐν τοῖς μάλιστα ὑπ᾿ αὐτῶν	φυλαττόμενος·	ὅταν εἰς Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς,
[1, 34]	ἐν τῷ κήπῳ, ὅταν τῶν	φυομένων	θριδακινῶν τὰς ἐκφύσεις τὰς πικρὰς
[1, 33]	τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν κατὰ	φύσιν	δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι. ~Περὶ
[1, 25]	ἄρα ᾑρήκει τὸν Μακεδόνα ὁ	Φωκίων.	Ἀλλὰ καὶ τάλαντα αὐτῷ ἀργυρίου
[1, 25]	ἔτι γε μὴν μεγαλοφρονέστερον ὁ	Φωκίων,	μήτε τὸ ἀργύριον προσιέμενος, μήτε
[1, 25]	~Περὶ Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης εἰς τὸν	Φωκίωνα,	καὶ τούτου εἰς ἐκεῖνον. Ἀλέξανδρος
[1, 25]	Διός, ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν διαφέρει)	Φωκίωνι	μόνῳ, φασί, τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ
[1, 34]	ἐὰν ἐπὶ τοῖς φθάσασιν ἀδικῶν	φωραθῇ	ἕτερα.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/03/2007